----

----

II Akty przygotowawcze

Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny

427. sesja plenarna w dniach 17 — 18 maja 2006 r.

----

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie komunikatu Komisji do Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów stanowiącego odpowiedź na pięcioletnią ocenę działań badawczych Wspólnoty (1999 — 2003) przeprowadzoną przez wysoko wykwalifikowanych niezależnych ekspertów

COM(2005) 387 wersja ostateczna

(2006/C 195/01)

Dnia 24 sierpnia 2005 r. Komisja, działając na podstawie art. 262 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, postanowiła zasięgnąć opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wspomnianej powyżej.

Sekcja ds. Jednolitego Rynku, Produkcji i Konsumpcji, której powierzono przygotowanie prac Komitetu w tej sprawie, przyjęła swoją opinię dnia 25 kwietnia 2006 r. Sprawozdawcą był Paolo BRAGHIN.

Na 427. sesji plenarnej w dniach 17 — 18 maja 2006 r. (posiedzenie z dnia 17 maja 2006 r.) Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny stosunkiem głosów 108 do 1, przy 1 głosie wstrzymującym się, przyjął następującą opinię:

1.   Streszczenie opinii

2.   Wyzwania stojące przed badaniami naukowymi w Europie

2.4   Światowa konkurencja

2.5   Najważniejsze cele

2.6   Uwagi do przyszłej europejskiej polityki badań naukowych

3.   Rozważania nad zaleceniami dla programu ramowego

3.1   Udział sektora prywatnego

3.2   Uproszczenie zarządzania i procedur

3.3   Stymulowanie badań

3.4   Zasoby ludzkie

3.5   Proces oceny

Bruksela, 17 maja 2006 r.

Przewodnicząca

Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

Anne-Marie SIGMUND

----

(1)Five-Year Assessment of the EU Research Framework Programme 1999 – 2003, Komisja Europejska, DG ds. Badań, 15 grudnia 2004 r.

(2)  W trakcie procesu oceny powstały liczne dokumenty i raporty, które można znaleźć na stronie: http://forum.europa.eu.int/Public/irc/rtd/fiveyearasskb/library.

(3)  Por. Keith Smith, The Framework Programmes and the Changing Economic Landscape, Komisja Europejska, GBA-IPTS, Sevilla, grudzień 2004 r., ss. 11-12.

(4)  Patrz: wstęp J. Potočnika w Key Figures 2005. Towards a European Research Area: Science, Technology and Innovation. Komisja Europejska, DG ds. Badań Naukowych, 2005 r., s. 5.

(5)  EKES podkreślał to już w wielu wcześniejszych opiniach, ostatnio w opinii w sprawie siódmego programu ramowego badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (INT 269 - CESE 1484/2005) z 14 grudnia 2005 r., sprawozdawca: Gerd WOLF, pkt. 2.2, 2.3 i 2.4. Dz.U. C 65 z 17.3.2006.

(6)  Patrz: wstęp przewodniczącego grupy ekspertów, Erkkiego Ormali, do Five-Year Assessement of the EU Research Framework Programmes 1999 – 2003.

(7)  Wszystkie dane w tym punkcie pochodzą z: Key Figures 2005. ss. 9-10.

(8)  Patrz: Wstęp do Key Figures 2005, s. 3.

(9)  Cytowana wyżej opinia: CESE 1484/2005, pkt 1.4, s. 2 oraz pkt 4.1-4.6, ss. 9-10. Dz.U. C 65 z 17.3.2006

(10)  Ostatnio w szczególności w opinii w sprawie komunikatu „Nauka i technologia: Klucz do przyszłości Europy” (INT/246 - CESE 1647/2004, Dz.U. C 156 z 28.6.2005, sprawozdawca: Gerd WOLF), jak również w opinii uzupełniającej na ten temat (CCMI/015 - CESE 1353/2004, sprawozdawca: Joost VAN IERSEL, współsprawozdawca: Enrico GIBILLIERI).

(11)  Cytowana wyżej opinia: INT 269 - CESE 1484/2005, pkt 4.11. Dz.U. C 65 z 17.3.2006

(12)  Por. opinię sporządzaną obecnie w tej dziedzinie przez EKES (INT 309).

(13)  Cytowane już Five-Year Assessment, s. 7.

(14)  Komitet wypowiadał się już na ten temat w wielu opiniach, ostatnio w opinii INT 269 - CESE 1484/2005, pkt 4.12 i następne. Dz.U. C 65 z 17.3.2006

(15)  Cytowane już Key Figures 2005, ss. 53-57.

(16)Key Figures 2005, ss. 47-51.

(17)  Cytowane już Five Year Assessment, s. 12.

(18)  Zalecenie Komisji z dnia 11 marca 2005 r. w sprawie Europejskiej Karty Naukowca i oraz Kodeksu postępowania przy rekrutacji pracowników naukowych, Dz. U. L 75 z 22.3.2005, s. 67.

(19)  Por.: „Naukowcy w Europejskim Obszarze Badawczym” (CESE 305/2004, sprawozdawca: Gerd Wolf, Dz.U. C 110 z 30.4.2004).

----

----

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wprowadzania do obrotu artykułów pirotechnicznych

COM(2005) 457 końcowy — 2005/0194 (COD)

(2006/C 195/02)

Dnia 25 listopada 2005 r. Rada, działając zgodnie z art. 95 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, postanowiła zasięgnąć opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wspomnianej powyżej.

Sekcja ds. Jednolitego Rynku, Produkcji i Konsumpcji, której powierzono przygotowanie prac Komitetu w tej sprawie, przyjęła swoją opinię 25 kwietnia 2006 r. Sprawozdawcą był Bryan CASSIDY.

Na 427. sesji plenarnej w dniach 17 — 18 maja 2006 r. (posiedzenie z dn. 17 maja 2006 r.) Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny stosunkiem głosów 117 do 1, 2 osoby wstrzymały się od głosu, przyjął następującą opinię:

1.   Podsumowanie wniosków i zaleceń EKES-u

2.   Streszczenie wniosku Komisji

2.2   Klasyfikacja

Art. 3 projektu dyrektywy wprowadza 4 kategorie fajerwerków:

2.3   Ograniczenia wiekowe

2.9   Oznakowanie CE

2.10   Artykuły pirotechniczne samochodowe

2.11   Ocena wpływu

3.   Uwagi ogólne

4.   Uwagi szczegółowe

Bruksela, 17 maja 2006 r.

Przewodnicząca

Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

Anne-Marie SIGMUND

----

----

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ograniczeń we wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu sulfonianów perfluorooktanu (zmiana dyrektywy Rady 76/769/EWG)

COM(2005) 618 wersja ostateczna — 2005/0244 (COD)

(2006/C 195/03)

Dnia 17 stycznia 2006 r. Rada, działając na podstawie art. 95 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, postanowiła zasięgnąć opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wspomnianej powyżej.

Sekcja ds. Jednolitego Rynku, Produkcji i Konsumpcji, której powierzono przygotowanie prac Komitetu w tej sprawie, uchwaliła swą opinię dnia 25 kwietnia 2006 r. Sprawozdawcą był David SEARS.

Na 427. sesji plenarnej w dniach 17 — 18 maja 2006 r. (posiedzenie z dnia 17 maja 2006 r.) Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny 126 głosami, 2 osoby wstrzymały się od głosu, przyjął następującą opinię:

1.   Podsumowanie i wnioski końcowe

2.   Streszczenie projektu Komisji

3.   Uwagi ogólne

4.   Uwagi szczegółowe

Bruksela, 17 maja 2006 r.

Przewodnicząca

Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

Anne-Marie SIGMUND

----

----

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywy Rady 90/385/EWG i 93/42/EWG oraz dyrektywę 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie przeglądu dyrektyw dotyczących wyrobów medycznych

COM(2005) 681 wersja ostateczna — 2005/0263 (COD)

(2006/C 195/04)

Dnia 2 lutego 2006 r. Rada, działając na podstawie art. 95 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, postanowiła zasięgnąć opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wspomnianej powyżej.

Sekcja ds. Jednolitego Rynku, Produkcji i Konsumpcji, której powierzono przygotowanie prac Komitetu w tej sprawie, przyjęła swoją opinię dnia 25 kwietnia 2005 r. Sprawozdawcą był Paolo BRAGHIN.

Na 427. sesji plenarnej w dniu 17 maja 2006 r. Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny przyjął 128 głosami, przy 1głosie wstrzymującym się, następującą opinię:

1.   Streszczenie opinii

2.   Streszczenie propozycji Komisji

3.   Uwagi ogólne

3.6   Pewność prawa

3.7   Informacje i przejrzystość

3.8   Bezpieczeństwo

4.   Uwagi dotyczące konkretnych artykułów

4.1   Przejrzystość zakresu zastosowania

4.2   Informacje i europejski bank danych

4.3   Upoważniony przedstawiciel

4.4   Badania kliniczne

Bruksela, 17 maja 2006 r.

Przewodnicząca

Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

Anne-Marie SIGMUND

----

(1)Dz.U. L 189 z 20.07.1990.

(2)Dz.U. L 169 z 12.07.1993, dyrektywa zmieniona ostatni raz rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 (Dz.U. L 284 z 31.10.2003).

(3)  COM(2003) 386 w Dz.U. C 96 z 21.04.2004.

(4)  „Jednostki notyfikowane” to organy, którym wytwórcy muszą przedstawić dokumentację, by otrzymać w przewidzianych wypadkach świadectwo zgodności stosownie do wymogów dyrektywy bądź zezwolenie na wprowadzenie do obiegu. W jednym państwie członkowskim może być więcej niż jeden taki organ, a specjalizacja tych organów jest różna.

(5)  Konsultacje te odbywały się w okresie 11.05.2005 – 25.06.2005 r.

(6)  Dyrektywa 2001/83/WE w Dz.U. L 311 z 28.11.2001, zmieniona po raz ostatni dyrektywą 2004/27/WE w Dz.U. L 136 z 30.04.2004.

(7)  Dyrektywa 2002/98/WE z 23.01.2003.

(8)  Odniesienia: rozporządzenie nr 726/2004 i wniosek w sprawie leków terapii zaawansowanej, w sprawie którego EKES rozpoczął sporządzać opinię.

(9)  Dyrektywa 98/79/WE.

(10)  Dyrektywa 98/8/WE w Dz.U. L 123 z 24.4.1998, zmieniona po raz ostatni rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003.

(11)  Chodzi o już cytowany komunikat COM(2003) 386 z 2.07.2003 r.

(12)  COM(2005) 567, wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie produktów leczniczych terapii zaawansowanej i zmieniającego dyrektywę 2001/83/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 726/2004.

----

----

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady w sprawie zwolnienia od podatku przy przywozie z państw trzecich małych partii towarów o charakterze niehandlowym (wersja skodyfikowana)

(COM(2006) 12 wersja ostateczna — 2006/0007 CNS)

(2006/C 195/05)

Dnia 14 lutego 2006 r. Rada, działając na podstawie art. 93 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, postanowiła zasięgnąć opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wspomnianej powyżej.

Sekcja ds. Jednolitego Rynku, Produkcji i Konsumpcji, której powierzono przygotowanie prac Komitetu w tej sprawie, przyjęła swoją opinię 25 kwietnia 2006 r. Sprawozdawcą był Henriks DANUSĒVIČS.

Na 427. sesji plenarnej w dniach 17-18 maja 2006 r. (posiedzenie z 17 maja 2006 r.) Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny stosunkiem głosów 132 do 1, 2 osoby wstrzymały się od głosu, przyjął następującą opinię:

Bruksela, 17 maja 2006 r.

Przewodnicząca

Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

Anne-Marie SIGMUND

----

----

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego usług publicznych w zakresie transportu pasażerskiego kolejowego i drogowego

COM(2005) 319 końcowy — 2000/0212 (COD)

(2006/C 195/06)

Dnia 30 września 2005 r. Rada, działając na podstawie art. 71 i 89 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, postanowiła zasięgnąć opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wspomnianej powyżej.

Sekcja ds. Transportu, Energii, Infrastruktury i Społeczeństwa Informacyjnego, której powierzono przygotowanie prac Komitetu w tej sprawie, przyjęła swoją opinię 2 maja 2006 r. Sprawozdawcą był Stéphane BUFFETAUT, a współsprawozdawcą Erhart OTT.

Na 427 sesji plenarnej w dniach 17-18 maja 2006 r. (posiedzenie z dnia 18 maja 2006 r.) Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny stosunkiem głosów 63 do 1 (12 osób wstrzymało się od głosu) przyjął następującą opinię:

1.   Wnioski i zalecenia

2.   Wprowadzenie

3.   Uwagi ogólne

4.   Uwagi szczegółowe

4.1   Rozporządzenie a prawo zamówień publicznych

4.2   Możliwość bezpośredniego przyznania kontraktu

4.3   Procedura przetargowa i zaproszenie do składania ofert

4.4   Rekompensaty za zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych

4.5   Jakość usług i przepisy w kwestiach socjalnych

4.6   Okres przejściowy między sytuacją bieżącą a nowymi przepisami

Bruksela, 18 maja 2006 r.

Przewodnicząca

Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

Anne-Marie SIGMUND

----

(1)  COM (2000) 7 końcowy – 2000/0212 (COD) zmieniony dokumentem COM (2002) 107 końcowy

(2)  Należy zauważyć, iż omawiany wniosek nie dotyczy już żeglugi rzecznej, która dalej podlega przepisom art. 73 traktatu.

(3)  COM(2005) 319 końcowy, ust. 2.

(4)DzU C 221 z dnia 7 sierpnia 2001 r. (ust. 2.2.)

(5)  jw., ust. 2.4.

----

ZAŁĄCZNIK

do opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

Poniższa poprawka została odrzucona, otrzymała jednak przynajmniej jedną czwartą głosów:

Punkt 4.6

Dodać nowy punkt:

Rynki publicznego transportu drogowego w UE przedstawiają sobą różnorodne etapy otwarcia czy też uwolnienia — począwszy od rynków całkowicie zamkniętych, poprzez systemy uregulowanej konkurencji, aż po rynki całkowicie wyjęte spod kontroli. Z tego też powodu konieczne jest ustanowienie okresu przejściowego w celu ich ujednolicenia i dopasowania do rozporządzenia, tak aby uniknąć nierówności między państwami członkowskimi.

Uzasadnienie

Zostało przedstawione ustnie.

Wynik głosowania

Za: 22

Przeciw: 43

Wstrzymało się od głosu: 3

----

----

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie promowania ekologicznie czystych pojazdów w transporcie drogowym

COM(2005) 634 końcowy — 2005/0283 (COD)

(2006/C 195/07)

Pismem z 1 marca 2006 r. Rada, działając na podstawie art. 175 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, zwróciła się do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego o opracowanie opinii w sprawie wspomnianej powyżej.

Sekcja ds. Transportu, Energii, Infrastruktury i Społeczeństwa Informacyjnego, której powierzono przygotowanie prac Komitetu w tej sprawie, przyjęła swoją opinię 2 maja 2006 r. Sprawozdawcą był Virgilio RANOCCHIARI.

Na 427. sesji plenarnej w dn. 16-17 maja 2006 r. (posiedzenie z dnia 17 maja) Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny stosunkiem głosów 137 do 1 — 4 osoby wstrzymały się od głosu — przyjął następującą opinię:

1.   Wnioski i zalecenia

2.   Motywy i kontekst prawny

3.   Definicje i wyjaśnienia

4.   Uwagi ogólne

Bruksela, 17 maja 2006 r.

Przewodnicząca

Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

Anne-Marie SIGMUND

----

(1)  COM (2005) 634 końcowy

(2)  Dyrektywa nr 2005/55/WE, art. 1 lit.c) oraz załącznik I pkt 6.2.1

(3)  Dyrektywa nr 1998/69/WE

(4)  COM (2005) 261 końcowy z dn. 5.7.2005

(5)  COM (2005) 628 końcowy z 7.12.2005

(6)  COM (2006) 34 końcowy z 7.2.2006

(7)  COM (2000) 769

(8)  COM (2001) 370

(9)  COM(2001) 547 przewiduje zastąpienie 20 % tradycyjnych paliw alternatywnymi do roku 2020.

(10)  Dyrektywa nr 2003/30/WE

(11)  COM (2005) 37

(12)  COM (2005) 265

(13)  Dyrektywa Rady 96/62/WE z dnia 27 września 1996 r. w sprawie oceny i zarządzania jakością otaczającego powietrza oraz dyrektywy pokrewne: Dyrektywa Rady 1999/30/WE z dnia 22 kwietnia 1999 r. odnosząca się do wartości dopuszczalnych dla dwutlenku siarki, dwutlenku azotu i tlenków azotu oraz pyłu i ołowiu w otaczającym powietrzu; Dyrektywa 2000/69/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 listopada 2000 r. dotycząca wartości dopuszczalnych benzenu i tlenku węgla w otaczającym powietrzu; Dyrektywa 2002/3/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lutego 2002 r. odnosząca się do ozonu w otaczającym powietrzu.

(14)  COM (2005) 446 końcowy

(15)  A5-0054/2001

(16)  Rada Europejska na szczycie w Helsinkach w 1999 r. i Goeteborgu w 2001 r.

(17)  Zgodnie z priorytetami ustalonymi przez Radę Europejską zebraną w dn. 22-23 marca 2005 r., w związku ze strategią lizbońską.

(18)  Montpelier wprowadziło pierwsze „czyste” autobusy napędzane gazem ziemnym w 1999 r. Po upływie 30 miesięcy emisje NOx zmniejszyły się o 50 %, PM zniknęły prawie całkowicie, natomiast poziom hałasu obniżył się o 5-8 decybeli (dane ADEME, Agence de l'environnement et de la maitrise de l'energie. Délégation Régionale Languedoc-Roussillon).

----

----

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie komunikatu Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego „Przegląd strategii zrównoważonego rozwoju — platforma działania”

COM(2005) 658 końcowy

(2006/C 195/08)

Dnia 13 grudnia 2005 r. Komisja Europejska, działając na podstawie art. 262 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, postanowiła zasięgnąć opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wspomnianej powyżej.

Sekcja ds. Rolnictwa, Rozwoju Wsi i Środowiska Naturalnego, której powierzono przygotowanie prac Komitetu w tej sprawie, przyjęła swoją opinię 26 kwietnia 2006 r. Sprawozdawcą był Lutz RIBBE, współsprawozdawcą — Olivier DERRUINE.

Na 427. sesji plenarnej w dniach 17-18 maja 2006 r. (posiedzenie z dnia 17 maja 2006 r.) Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny stosunkiem głosów 137 do 2 — 4 osoby wstrzymały się od głosu — przyjął następującą opinię:

1.   Podsumowanie wniosków i zaleceń Komitetu

2.   Główne elementy i kontekst opinii

3.   Uwagi ogólne

Koncentracja na kluczowych zagadnieniach

Brak jasnych celów

Brak dyskusji w sprawie instrumentów

Brak jednoznacznego zarządzania

Powiązania z nowoczesną polityką przemysłową i badaniami

4.   Uwagi dotyczące niektórych spośród kluczowych dziedzin opisanych w dokumencie Komisji

4.1   Zmiany klimatyczne i czysta energia

4.2   Wykluczenie społeczne, demografia i migracja

4.3   Zarządzanie zasobami naturalnymi

4.4   Zrównoważony transport

4.5   Wyzwania w zakresie globalnego ubóstwa i rozwoju

Bruksela, 17 maja 2006 r.

Przewodnicząca

Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

Anne-Marie SIGMUND

----

(1)  COM(2005) 658 końcowy.

(2)Dz.U. C 117 z 30.4.2004 r., str. 22 (brak urzędowej wersji polskiej).

(3)Dz.U. C 267 z 27.10.2005 r., str. 22.

(4)  COM(2005) 37 końcowy z 9.2.2005 r.

(5)

(6)Dz.U. C 117 z 30.4.2004 r., str. 22 (brak urzędowej wersji polskiej).

(7)Dz.U. C 325 z 24.12.2002 r., str. 5 (brak urzędowej wersji polskiej).

(8)  http://www.cpi.cam.ac.uk/bep/downloads/CLG_pressrelease_letter.pdf.

(9)  Spośród nich należy w szczególności wymienić:

(10)  Patrz opinia Europejskiego Komitetu Społeczno-Ekonomicznego w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), Dz.U. C 234 z 22.9.2005 r., str. 32 oraz opinia rozpoznawcza Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie roli rozwoju zrównoważonego w ramach przyszłych perspektyw finansowych, Dz. U. C 267 z 27.10.2005 r., str. 22.

(11)  Patrz również przemówienie komisarz Fischer-Boel wygłoszone 12 stycznia 2006 r. podczas międzynarodowych obchodów Zielonego Tygodnia.

(12)  COM(2005) 658, załącznik 2., str. 28.

(13)  Część celów, które planowano osiągnąć, była bardzo zaawansowana, np. mówiono o konieczności redukcji emisji CO2 o 70 % w perspektywie długofalowej, COM(2003) 745 końcowy/2 (brak urzędowej wersji polskiej).

(14)Dz.U. C 117 z 30.4.2004 r., str. 22, punkt 2.2.7 (brak urzędowej wersji polskiej).

(15)  Patrz: opinia EKES-u z inicjatywy własnej w sprawie odnawialnych źródeł energii, przyjęta 15 grudnia 2005 r., punkt 1.3, Dz.U. C 65 z 17.3.2005 r., str.105.

(16)  SEC(1999) 1942 z 24.11.1999 r., str. 14 (brak urzędowej wersji polskiej).

(17)  Patrz komunikat Komisji w sprawie wspólnej metodologii UE dotyczącej oceny kosztów administracyjnych nakładanych przez prawodawstwo, COM(2005) 518.

(18)  Opinia rozpoznawcza w sprawie roli rozwoju zrównoważonego w ramach przyszłych perspektyw finansowych, Dz. U. C 267 z 27.10.2005 r., str. 22.

(19)  Patrz załącznik I do konkluzji Rady Europejskiej z dn. 16-17 czerwca 2005 r., „Deklaracja w sprawie zasad przewodnich w zakresie zrównoważonego rozwoju”.

(20)  Wdrażanie wspólnotowego programu lizbońskiego: ramy polityczne dla wzmocnienia przemysłu UE – w kierunku bardziej zintegrowanego podejścia do polityki przemysłowej, COM(2005) 474 końcowy.

(21)  Patrz komunikat prasowy IP/06/226.

(22)  Zasadnicza jakość zatrudnienia; kompetencje, kształcenie i kształcenie się przez całe życie oraz rozwój kariery zawodowej; równość między płciami; higiena i bezpieczeństwo pracy; elastyczność i pewność zatrudnienia; integracja społeczna i dostęp do rynku pracy; organizacja pracy i równowaga między życiem zawodowym a osobistym; dialog społeczny i partycypacja pracowników; różnorodność i niedyskryminacja; ogólna wydajność pracy.

(23)  Patrz „Die jüngsten Fortschritte in der Verbesserung der Arbeitsplatzqualität” (Najnowsze postępy w zakresie poprawy jakości zatrudnienia), COM(2003) 728 wersja ostateczna (brak urzędowej wersji polskiej).

(24)  COM(1997) 599 wersja ostateczna.

(25)  COM(2004) 366 wersja ostateczna.

(26)Dz. U. C 108 z 30.4.2004 r., str. 35 (brak urzędowej wersji polskiej).

(27)  COM(2001) 264 wersja ostateczna (brak urzędowej wersji polskiej).

(28)  Biała księga „Europejska polityka transportowa do 2010 r.: wyznaczenie kierunku na przyszłość”, 2001 (brak urzędowej wersji polskiej).

(29)  Por. „Przygotowanie infrastruktury drogowej na przyszłość: planowanie i państwa sąsiedzkie, zrównoważona mobilność, finansowanie,” – opinia EKES-u z inicjatywy własnej, w ramach którego m.in. prowadzono dyskusję o możliwych instrumentach fiskalnych, Dz. U. C 108 z 30.4.2004 r., str. 35 (brak urzędowej wersji polskiej).

(30)  Patrz opinia EKES-u w sprawie uwzględnienia zagadnień ochrony środowiska i zrównoważonego rozwoju w polityce rozwojowej, Dz.U. C 14 z 16.1.2001 r., str. 87 (brak urzędowej wersji polskiej).

----

----

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie oceny zagrożenia powodziowego i zarządzania nim

COM(2006) 15 wersja ostateczna — 2006/0005 (COD)

(2006/C 195/09)

Dnia 13 lutego 2006 r. Rada, działając na podstawie art. 175 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, postanowiła zasięgnąć opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wspomnianej powyżej.

Sekcja ds. Rolnictwa, Rozwoju Wsi i Środowiska Naturalnego, której powierzono przygotowanie prac Komitetu w tej sprawie, przyjęła swoją opinię 26 kwietnia 2006 r. Sprawozdawcą była Maria Candelas SÁNCHEZ MIGUEL.

Na 427. sesji plenarnej w dniach 17 i 18 maja 2006 r. (posiedzenie z dn. 17 maja 2006 r.) Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny przyjął następującą opinię 141 głosami, 3 osoby wstrzymały się od głosu:

1.   Wnioski i zalecenia

2.   Wstęp

3.   Streszczenie wniosku

4.   Uwagi dotyczące wniosku

Bruksela, 17 maja 2006 r.

Przewodnicząca

Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

Anne-Marie SIGMUND

----

(1)  Opinia EKES 125/2005, Dz.U. C 221 z dnia 8 września 2005 r.

(2)  Komunikat Komisji do Rady, Parlamentu Europejskiego i Komitetu Regionów – Zarządzanie zagrożeniem powodziowym – Zapobieganie powodziom, ochrona przeciwpowodziowa i ograniczanie skutków powodzi COM(2004) 472 końcowy z 12.7.2004 r.

(3)  Rozporządzenie nr 1698/2005 w sprawie rozwoju obszarów wiejskich i EFRROW

(4)  Opinia EKES 125/2005, zob. przypis nr 1, Dz.U. C 221 z dnia 8 września 2005 r.

(5)  Patrz pkt 3.2 i 3.3 opinii EKES 125/2005, Dz.U. C 221 z 8.9.2005.

----

----

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady ustanawiającej Wspólnotowy Mechanizm Ochrony Ludności (przekształcenie)

COM(2006) 29 wersja ostateczna — 2006/0009 (CNS)

(2006/C 195/10)

Dnia 7 marca 2006 r. Rada, działając na podstawie art. 37 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, postanowiła zasięgnąć opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wspomnianej powyżej.

Sekcja ds. Rolnictwa, Rozwoju Wsi i Środowiska Naturalnego, której powierzono przygotowanie prac Komitetu na ten temat, wydała opinię w dniu 26 kwietnia 2006 r. (sprawozdawca: María Candelas SÁNCHEZ MIGUEL).

Na 427. sesji plenarnej w dniach 17-18 maja 2006 r. (posiedzenie z dnia 17 maja 2006 r.) Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny stosunkiem głosów 144 za do 1 przeciw — 1 osoba wstrzymała się od głosu — przyjął następującą opinię:

1.   Wnioski i zalecenia

2.   Wstęp

3.   Komentarze do wniosku

Bruksela, 17 maja 2006 r.

Przewodnicząca

Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

Anne-Marie SIGMUND

----

(1)  Opinia CESE 1491/04 z 14 grudnia 2005 r.; Dz.U. C 65 z 17.03.2006, str. 41.

(2)  Decyzja 2001/792/WE, Euratom

(3)  Decyzja Rady 1999/847/WE z 9 września 1999 r.

(4)  Komunikat Komisji do Rady, Parlamentu, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów w sprawie usprawnienia wspólnotowego mechanizmu ochrony ludności. COM(2005) 137 końcowy

(5)  Zob. przypis 1

----

----

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie Zielonej księgi zatytułowanej „Poprawa zdrowia psychicznego ludności — strategia zdrowia psychicznego dla Unii Europejskiej”

COM(2005) 484 końcowy

(2006/C 195/11)

Dnia 14 października 2005 r. Komisja, działając na podstawie art. 262 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, postanowiła zasięgnąć opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie Zielonej księgi zatytułowanej „Poprawa zdrowia psychicznego ludności — strategia zdrowia psychicznego dla Unii Europejskiej”

Sekcja ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Obywatelstwa, której powierzono przygotowanie prac Komitetu w tej sprawie, przyjęła swoją opinię 3 maja 2006 r. Sprawozdawcą był Adrien BEDOSSA.

Na 427. sesji plenarnej w dniach 17 i 18 maja 2006 r. (posiedzenie z dnia 17 maja 2006 r.) Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny stosunkiem głosów 142 do 1 (1 osoba wstrzymała się od głosu) przyjął następującą opinię:

1.   Streszczenie

Jest to jednoznaczne uznanie znaczenia zdrowia psychicznego w Europie. W tym celu konieczne jest opracowanie strategii:

Szczególne znaczenie zdrowia psychicznego jest wynikiem specyficznej rozwoju następujących czynników:

2.   Przedstawienie problemu

3.   Analiza i propozycje przedstawione w zielonej księdze

3.1   Jednoznaczne stwierdzenie znaczenia zdrowia psychicznego dla Europy

3.2   Uzasadnienie znaczenia strategii zdrowia psychicznego na szczeblu wspólnotowym

4.   Uwagi dotyczące propozycji

4.1   Zwrócenie szczególnej uwagi na zdrowie psychiczne pojawia się u zbiegu kilku czynników związanych z rozwojem

4.2   Informacja i media

Media najczęściej poruszają temat cierpień psychicznych, gdy osoby chore psychicznie przechodzą do czynów (chociaż nie są to przypadki częstsze niż wśród ogółu populacji). Taka sytuacja sprzyja powstaniu negatywnego wizerunku i umocnienia postawy obronnej, która prowadzi do wzrostu nietolerancji i odrzucenia chorych psychicznie. Stałe informowanie o zdrowiu psychicznym nie może pozostawać obszarem nieuregulowanym i wzbudzającym niepokój. Powinno ono zapobiegać poważnym konsekwencjom i docierać do szerokiej opinii publicznej za pośrednictwem mediów i osób w nich pracujących.

4.3   Warunki i elementy wspólnej strategii na rzecz zdrowia psychicznego

4.4   Zdrowie psychiczne obywateli

4.5   Związki między pracą, bezrobociem a zdrowiem

4.6   Osoby ubiegające się o azyl

4.7   Problematyka zdrowia psychicznego

4.8   Środowisko, w którym prowadzone jest leczenie

Bruksela, 17 maja 2006 r.

Przewodnicząca

Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

Anne-Marie SIGMUND

----

----

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie: „Elastyczność i pewność zatrudnienia (flexicurity): przypadek Danii”

(2006/C 195/12)

Dnia 14 lipca 2005 r. Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny postanowił, zgodnie z art. 29 ust. 2 swojego Regulaminu Wewnętrznego, opracować decyzję w sprawie: „Elastyczność i pewność zatrudnienia (flexicurity): przypadek Danii”.

Sekcja ds. Unii Gospodarczej i Walutowej oraz Spójności Gospodarczej i Społecznej, której powierzono przygotowanie prac Komitetu w tej sprawie, przyjęła swoją opinię 28 kwietnia 2006 r. Sprawozdawczynią była Anita Vium.

Na 427. sesji plenarnej w dniach 17-18 maja 2006 r. (posiedzenie z dnia17 maja 2006 r.) Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny stosunkiem głosów 98 do 1 — 1 osoba wstrzymała się od głosu — przyjął następującą opinię.

1.   Wnioski i zalecenia — elastyczność i pewność zatrudnienia: przypadek Danii

2.   Konkurencyjność systemu duńskiego

3.   Duńska definicja flexicurity

4.   Rola partnerów społecznych

5.   Odpowiednia kombinacja polityk

6.   Obecne wyzwania

Bruksela, 17 maja 2006 r.

Przewodnicząca

Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

Anne-Marie SIGMUND

----

(1)  OECD Employment Outlook 2005, tablica H.

----

----

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie zmienionego wniosku dotyczącego dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 77/388/EWG w odniesieniu do miejsca świadczenia usług

COM(2005) 334 końcowy — 2003/0329 (CNS)

(2006/C 195/13)

Dnia 14 października 2005 r. Komisja, działając na podstawie art. 250 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, postanowiła zasięgnąć opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wspomnianej powyżej.

Sekcja ds. Unii Gospodarczej i Walutowej oraz Spójności Gospodarczej i Społecznej, której powierzono przygotowanie prac Komitetu w tej sprawie, przyjęła swoją opinię 28 kwietnia 2006 r. Sprawozdawcą był Arno METZLER.

Na 427. sesji plenarnej w dniach 17-18 maja 2006 r. (posiedzenie z dnia 17 maja 2006 r.) Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny przyjął 143 głosami, 4 osoby wstrzymały się od głosu, następującą opinię:

Streszczenie i zalecenia

Komitet z zadowoleniem przyjmuje tę inicjatywę jako krok we właściwym kierunku. Wniosek ten ma na celu uproszczenie niektórych szczególnie kontrowersyjnych zasad dotyczących nakładania podatku od wartości dodanej (VAT) w miejscu świadczenia usług. Komitet z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę dotyczącą szóstej dyrektywy w sprawie podatku VAT, jako krok we właściwym kierunku, jeśli chodzi o realizację procesu lizbońskiego i celów sformułowanych w dyrektywie w sprawie rynku wewnętrznego. Warunkiem działania społeczeństwa obywatelskiego jest sprawnie funkcjonujący i konkurencyjny system gospodarczy. Ten podstawowy cel zakłada stosowanie porównywalnych regulacji. Dlatego z zadowoleniem należy przyjąć zmieniony wniosek dotyczący dyrektywy mający na celu poprawę konkurencji poprzez rozszerzenie naliczania podatku w miejscu konsumpcji. Wymaga to jednak jednoczesnego stworzenia odpowiednich mechanizmów, które także małym i średnim przedsiębiorstwom umożliwiałyby uczestnictwo w konkurencji wspólnotowej bez nadmiernego, dodatkowego nakładu administracyjnego. Mechanizmy te są opisane poniżej. Należy przy tym rozważyć utworzenie mechanizmu jednego punktu kontaktowego typu one-stop-shop.

Już w opinii z 28 kwietnia 2004 r. Komitet wskazywał na łatwość dokonywania oszustw podatkowych związanych z podatkiem VAT i proponował, by alternatywnie wprowadzić system zapewniający skuteczniejszą ściągalność podatków. W owej opinii krytykowano także nierówne traktowanie obywateli/konsumentów wynikające z braków w obecnym systemie podatku od wartości dodanej. Braki te należy jak najszybciej usunąć.

Bezzwłocznie trzeba też zlikwidować istniejące zakłócenia konkurencji, polegające np. na niepłaceniu przez firmę podatku VAT przy zakupie towarów, które następnie oferowane są na rynku po korzystniejszej cenie. W ten sposób firma ta niesprawiedliwie zyskuje przewagę cenową nad konkurencją. Komitet usilnie domaga się, aby w tym zakresie interweniowały również właściwe instytucje.

Pomieszanie pojęć może oznaczać koniec dla wspólnego handlu i wspólnych rynków. Natomiast stosowanie ujednoliconego prawa opiera się na założeniu, że wszystkie strony zgadzają się co do definicji tego prawa. Dlatego Komitet wzywa do uporządkowania chaosu różnych pojęć i definicji. W tym zakresie m. in. pojęcie „nieruchomości” z art. 9a zmienionego wniosku stanowi dobry przykład tego, jak Europejski Trybunał Sprawiedliwości próbuje zaradzić różnym definicjom w poszczególnych państwach członkowskich — zakłada on mianowicie, że szósta dyrektywa w sprawie podatku VAT będzie oparta na jednolitym nazewnictwie prawa wspólnotowego (por. pojęcie „wynajmu nieruchomości”, w sprawie C-315/00 Maierhofer, orzeczenie z dnia 16 stycznia 2003 r.).

Oznacza to także, iż akty prawne uznane za niezbędne powinny być przyjęte jak najszybciej, aby umożliwić organom ustawodawczym poszczególnych państw członkowskich sprawne przetransponowanie ich do krajowego prawa w zakresie podatku obrotowego. Wątpliwe jest jednak, by tę dyrektywę udało się przyjąć przed 1 lipca 2006 r.

Uzasadnienie

1.   Wstęp

Unia Europejska, m. in. poprzez postanowienia lizbońskie, dąży do zdobycia w ciągu najbliższych lat pozycji najbardziej konkurencyjnego obszaru gospodarczego świata. Dla osiągnięcia tego celu ważne jest, aby UE oraz jej państwa członkowskie miały spójne, skoordynowane i konkurencyjne prawo podatkowe. Najdalej posunięta jest unijna harmonizacja prawa w odniesieniu do podatku VAT, przede wszystkim dzięki szóstej dyrektywie. Jednak nadal istnieją bariery i przeszkody utrudniające wewnątrzwspólnotowy przepływ towarów i usług, na co Komitet zwracał już uwagę w swojej opinii (ECO/128) z 28 kwietnia 2004 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy z 23 grudnia 2003 r. w sprawie zasad i miejsca opodatkowania usług.

Przedłożony wniosek dotyczący zmiany szóstej dyrektywy w sprawie podatku VAT nawiązuje do wniosku w sprawie tej dyrektywy z 23 grudnia 2003 r. i zawiera nowe, spójne zasady określania miejsca opodatkowania usług świadczonych przedsiębiorstwom (B2B) i osobom prywatnym (B2C).

2.   Kontekst historyczny

3.   Zamysł i cel nowej regulacji

Z reguły to miejsce świadczenia usługi decyduje o tym, gdzie od tej usługi zostanie naliczony podatek VAT. A ponieważ w UE w zależności od państwa stawka podatku VAT wynosi od 15 % do 25 %, zakłóca to funkcjonowanie konkurencji nie tylko pomiędzy przedsiębiorstwami/podatnikami wewnątrz UE, ale także w odniesieniu do przedsiębiorstw z krajów trzecich, na obszarach, które obejmuje zmieniony wniosek. ETS w swoim orzecznictwie często powołuje się na zakaz nierównej konkurencji, wynikający z różnego nakładania podatku VAT, np. z różnic w traktowaniu podlegających opodatkowaniu przedsiębiorstw oraz podmiotów publicznych. I tak np. w sprawie C-200/04 „Finanzamt Heidelberg przeciwko Ist internationale Sprach- und Studienreisen GmbH” w wyroku z 13 października 2005 r. ETS orzekł, że oczywiste jest, iż dodatkowy wymóg dla zastosowania art. 26 szóstej dyrektywy w sprawie podatku VAT mógłby doprowadzić do bezprawnej dyskryminacji pomiędzy podmiotami gospodarczymi i bezsprzecznie zakłóciłby warunki konkurencji pomiędzy nimi, przez co naruszono by zasadę równego stosowania tej dyrektywy.

4.   Zmieniony wniosek dotyczący dyrektywy Rady z 20 lipca 2005 r.

4.1   Uwagi ogólne

Jedno z wymienionych działań pojawia się w zmienionym wniosku dotyczącym dyrektywy Rady z 20 lipca 2005 r. (COM(2005) 334 końcowy). Poprzednikiem tego zmienionego wniosku był wniosek dotyczący dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 77/388/EWG w odniesieniu do miejsca świadczenia usług z 23 grudnia 2003 r. (COM(2003) 822 końcowy — 2003/0329(CNS)).

Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny w dniu 28 kwietnia 2004 r. ustosunkował się do tego wniosku. W swojej opinii EKES podkreślił, że nowym przepisom daleko jeszcze do tej prostoty, do której Komisja generalnie dąży. Jednocześnie zaakcentował, że należy ograniczyć, na ile to tylko możliwe, pole manewru państw członkowskich, jeśli chodzi o interpretację regulacji oraz kompetencje decyzyjne organów podatkowych. Zdaniem Komitetu, przede wszystkim system wymiany informacji o podatku od wartości dodanej (VIES), biorąc pod uwagę występujące już dziś trudności, jest niewystarczający.

4.2   Dokument konsultacyjny

W międzyczasie przeprowadzono już wiele konsultacji na temat miejsca świadczenia usług. Generalnie wynika z nich, że obecne przepisy dotyczące miejsca świadczenia usług są problematyczne i dlatego należy dokonać ich przeglądu. Jednocześnie ogólnie stwierdzono, że jakiekolwiek zmiany w tym zakresie powinny z jednej strony uwzględniać wymogi kontroli sprawowanej przez organy podatkowe i zobowiązań podatkowych przedsiębiorstw, a z drugiej strony ma być zgodna z zasadą, że podatek VAT zasila budżet tego państwa, w którym nastąpiła konsumpcja. Przy tym uczestnicy konsultacji stale podkreślali, że wprowadzone uregulowania muszą być łatwe w stosowaniu i niezbyt kosztowne, aby nie utrudniać wewnątrzwspólnotowego przepływu towarów i usług.

4.3   Ogólne uregulowanie zawarte w zmienionym wniosku

5.   Treść (zmian) wniosku dotyczącego dyrektywy

5.1   Odstępstwa od ogólnej zasady

Wiele podmiotów zajmujących się w UE tym zagadnieniem popiera zaproponowane zmiany w odniesieniu do miejsca opodatkowania usług. Pojawiały się jednak głosy domagające się dalszego stosowania zasady kraju pochodzenia i utrzymania dotychczasowych przepisów ogólnych.

5.2   Nowe uregulowanie — szczegóły

W dalszej części krótko przedstawione zostaną zmiany zawarte we wniosku:

5.2.1   Artykuł 6 — Usługi

5.2.2   Artykuł 9d — Usługi specjalne na rzecz podatników

Tym samym osiągnięto cel, popierany także przez Komitet, by wprowadzić większą jasność.

5.2.3   Artykuł 9f — Usługi specjalne na rzecz podmiotów niebędących podatnikami

5.2.4   Artykuł 9g — Usługi, które mogą być świadczone na odległość na rzecz podmiotów niebędących podatnikami

5.2.5   Artykuł 9h — Usługi świadczone przez pośrednika na rzecz podmiotu niebędącego podatnikiem

5.2.6   Artykuł 9i — Usługi na rzecz podmiotów niebędących podatnikami znajdujących się poza Wspólnotą

5.2.7   Artykuł 9j — Unikanie podwójnego opodatkowania

Ponieważ przepisy te zostaną w przyszłości objęte art. 9g i 9h, dotychczasowe odniesienia do lit. h), j), i l) zostaną usunięte.

5.2.8   Art. 22 ust. 6 lit. b) w wersji określonej w art. 28h — rozszerzenie oświadczenia zbiorczego

5.2.9   Zmiany techniczne

Jeśli chodzi o resztę zmian, to mają one w zasadzie charakter techniczny, dlatego odsyłamy do punktu 2.12 szczegółowych objaśnień wniosku.

6.   Własne propozycje i uwagi

6.1.1   Miejsce usługi świadczonej na rzecz podatników

6.2   Usługi świadczone na rzecz podmiotów niebędących podatnikami

7.   Procedura zwrotu podatku należnego

Bruksela, 17 maja 2006 r.

Przewodnicząca

Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

Anne-Marie SIGMUND

----

(1)  „Podatnik” w tym przypadku to podmiot gospodarczy, którego usługi podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT, a który z reguły może odliczyć podatek VAT uiszczony od nabytych usług bądź towarów od należności z tytułu podatku VAT.

(2)  „Podmiot niebędący podatnikiem” to w tym przypadku nie-przedsiębiorstwo, czyli w zasadzie osoba prywatna / konsument końcowy, niepodlegający obowiązkowi sprawozdawczemu w zakresie podatku VAT.

----

----

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie: Zwalczanie przeszkód związanych z opodatkowaniem przedsiębiorstw, dotykających małe i średnie przedsiębiorstwa na rynku wewnętrznym — Opis ewentualnego pilotażowego systemu opodatkowania zgodnego z zasadami państwa siedziby

COM(2005) 702 wersja ostateczna

(2006/C 195/14)

Dnia 23 grudnia 2005 r. Komisja, działając na podstawie art. 262 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, postanowiła zasięgnąć opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wspomnianej powyżej.

Sekcja ds. Unii Gospodarczej i Walutowej oraz Spójności Gospodarczej i Społecznej, której powierzono przygotowanie prac Komitetu w tej sprawie, przyjęła swoją opinię 28 kwietnia 2006 r. Sprawozdawcą był Philippe LEVAUX.

Na 427. sesji plenarnej w dniach 17-18 maja 2006 r. (posiedzenie z dnia 17 maja) Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny stosunkiem głosów 143 do 0, przy 6 osobach wstrzymujących się od głosu, przyjął następującą opinię:

1.   Wnioski

2.   Przypomnienie poprzednich opinii EKES-u

3.   Wnioski Komisji i wkład EKES-u

Bruksela, 17 maja 2006 r.

Przewodnicząca

Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

Anne-Marie SIGMUND

----

(1)Dz.U. C 204 z 18.7.2000, str. 57, tłumaczenie na język polski niedostępne.

(2)Dz.U. C 48/73 z 21.2.2002, str. 73, tłumaczenie na język polski niedostępne.

(3)Dz.U. C 125 z 27.5.2002, str. 100, tłumaczenie na język polski niedostępne.

(4)Dz.U. C 241 z 7.10.2002, str. 75, tłumaczenie na język polski niedostępne.

(5)Dz.U. C 32 z 5.2.2004, str. 118, tłumaczenie na język polski niedostępne.

(6)Dz.U. C 80 z 30.3.2004, str. 139, tłumaczenie na język polski niedostępne.

(7)Dz.U. C 120 z 20.5.2005, str. 10

(8)Dz.U. C 117 z 30.4.2004, str. 38

----

----

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady ustanawiającego Fundusz Spójności (kodyfikacja)

COM(2006) 5 końcowy — 2003/0129 (AVC)

(2006/C 195/15)

Dnia 28 lutego 2006 r. Rada Unii Europejskiej, działając na podstawie art. 262 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, postanowiła zasięgnąć opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wspomnianej powyżej.

Sekcja ds. Unii Gospodarczej i Walutowej, Spójności Gospodarczej i Społecznej, której powierzono przygotowanie prac Komitetu w tej sprawie, przyjęła swą opinię dnia 28 kwietnia 2006 r. Sprawozdawcą był Angelo GRASSO.

Na 427. sesji plenarnej w dniu 17 maja 2006 r. Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny stosunkiem głosów 146 do 1, przy 2 głosach wstrzymujących się, przyjął następującą opinię.

Bruksela, 17 maja 2006 r.

Przewodnicząca

Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

Anne-Marie SIGMUND

----

----

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie „Działania zewnętrzne Unii: rola zorganizowanego społeczeństwa obywatelskiego”

(2006/C 195/16)

Dnia 28 stycznia 2004 r., działając zgodnie z art. 29 ust. 2 regulaminu wewnętrznego, Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny postanowił sporządzić opinię w sprawie: „Działania zewnętrzne Unii: rola zorganizowanego społeczeństwa obywatelskiego”.

Sekcja ds. Stosunków Zewnętrznych, której powierzono przygotowanie prac Komitetu w tej sprawie, przyjęła swą opinię 4 maja 2006 r. Sprawozdawcą był Christoforos KORYFIDIS.

Na 427. sesji plenarnej w dniach 17 — 18 maja 2006 r. (posiedzenie z dnia 17 maja 2006 r.) Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny stosunkiem głosów 140 do 3, 9 osób wstrzymało się od głosu, przyjął następującą opinię:

Bruksela, 17 maja 2006 r.

Przewodnicząca

Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

Anne-Marie SIGMUND

----

----

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie: „Wkład w posiedzenie Rady Europejskiej w dniach 15 — 16 czerwca 2006 r. — okres refleksji”

(2006/C 195/17)

Dnia 15 lutego 2006 r. Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny postanowił, zgodnie z art. 29 ust. 2 regulaminu wewnętrznego, sporządzić opinię w sprawie: „Wkład w posiedzenie Rady Europejskiej w dniach 15 — 16 czerwca 2006 r. — okres refleksji”.

Zgodnie z art. 20 regulaminu wewnętrznego na sprawozdawcę generalnego Komitet wyznaczył Henriego MALOSSE'A.

Na 427. sesji plenarnej w dniach 17 — 18 maja 2006 r. (posiedzenie z dnia 17 maja 2006 r.) Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny stosunkiem głosów 133 za do 1 przeciw — 8 osób wstrzymało się od głosu — przyjął następującą opinię:

5.1   Zakres odpowiedzialności

5.2   Lepsze sprawowanie rządów

5.3   Lepsze wypełnienie treścią polityk Wspólnoty i konkretyzacja obywatelstwa europejskiego

5.4   Wykorzystanie w pełni istniejących traktatów

5.5   Spójna i wiarygodna polityka informacyjna

6.   Promowanie nowego paktu pomiędzy Europą a jej obywatelami

Bruksela, 17 maja 2006 r.

Przewodnicząca

Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

Anne-Marie SIGMUND

----

(1)  Opinia EKES-u dla Konferencji Międzyrządowej (CIG) 2003 (Dz. U. C 10 z 14.1.2004).

(2)  Opinia EKES-u w sprawie Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy (Dz. U. C 120 z 20.5.2005).

(3)  Opinia EKES-u w sprawie komunikatu Komisji „Budowanie naszej wspólnej przyszłości: wyzwania polityczne i środki budżetowe w rozszerzonej Unii w latach 2007 – 2013”, (COM(2004) 101 końcowy) (Dz. U. C 74 z 23.3.2005).

----

----

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie wytycznych dla polityk zatrudnienia państw członkowskich

COM(2006) 32 końcowy — 2006/0010 (CNS)

(2006/C 195/18)

Dnia 10 lutego 2006 roku Rada, działając na podstawie art. 262 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, postanowiła zasięgnąć opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wspomnianej powyżej.

Sekcja ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Obywatelstwa, której powierzono przygotowanie prac Komitetu w tej sprawie, przyjęła swoją opinię 3 maja 2006 r. Sprawozdawcą był Wolfgang GREIF.

Na 427. sesji plenarnej w dniach 17-18 maja 2006 r (posiedzenie z 17 maja 2006 r.) Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny przyjął 91 głosami — 1 osoba wstrzymała się od głosu — następującą opinię:

1.   Projekt decyzji Komisji

2.   Uwagi Komitetu

3.   Monitorowanie

Bruksela, 17 maja 2006 r.

Przewodnicząca

Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

Anne-Marie SIGMUND

----

(1)  Opinia EKES-u w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie wytycznych dla polityk zatrudnienia państw członkowskich (zgodnie z art. 128 Traktatu WE). Sprawozdawca: Henri Malosse (DzU C 286 z 17.11.2005).

(2)  Opinia EKES-u z 20.04.2006 w sprawie komunikatu Komisji do Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: Sytuacja osób niepełnosprawnych w rozszerzonej Unii Europejskiej: Europejski plan działania na lata 2006–2007; sprawozdawca: Tatjana Greif.

----

----

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie komunikatu Komisji „Plan działania w sprawie biomasy”

COM(2005) 628 końcowy

(2006/C 195/19)

Dnia 23 stycznia 2006 r. Komisja, działając na podstawie art. 262 oraz zgodnie z protokołem w sprawie współpracy między Komisją Europejską a Europejskim Komitetem Ekonomiczno-Społecznym z dnia 7 listopada 2005 r., postanowiła zasięgnąć opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie komunikatu Komisji „Plan działania w sprawie biomasy”

Sekcja ds. Transportu, Energii, Infrastruktury i Społeczeństwa Informacyjnego, której powierzono przygotowanie prac Komitetu w tej sprawie, przyjęła swą opinię 2 maja 2006 r. Sprawozdawcą był Bernd VOSS.

Na swojej 427. sesji plenarnej w dniach 17-18 maja 2006 r. (posiedzenie z 17 maja 2006 r.) Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny przyjął 85 głosami, 5 osób wstrzymało się od głosu, następującą opinię:

1.   Podsumowanie i wnioski końcowe

2.   Uzasadnienie

3.   Uwagi ogólne

4.   Uwagi szczegółowe

Bruksela, 17 maja 2006 r.

Przewodnicząca

Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

Anne-Marie SIGMUND

----

(1)  Dyrektywa 2004/8/WE w sprawie wspierania kogeneracji w oparciu o zapotrzebowanie na ciepło użytkowe, Dz.U. L 52 z 21.2.2004 r.

(2)  Dyrektywa Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku.

(3)  7. grudzień 2005 r., COM(2005) 627 końcowy.

(4)  Dyrektywa 2001/77/WE z dnia 27 września 2001 r. w sprawie wspierania produkcji na rynku wewnętrznym energii elektrycznej wytwarzanej ze źródeł odnawialnych.

(5)  Por. NAT/288, pkt 3.2.4.2.

(6)  Por. NAT/288, pkt 3.7.

----

----

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie rozwoju i promowania paliw alternatywnych w transporcie drogowym

(2006/C 195/20)

Dnia 14 lipca 2005 r. Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny, działając na podstawie art. 29 ust. 2 regulaminu wewnętrznego, postanowił sporządzić opinię w sprawie rozwoju i promowania paliw alternatywnych w transporcie drogowym w Unii Europejskiej

Sekcja ds. Transportu, Energii, Infrastruktury i Społeczeństwa Informacyjnego, której powierzono przygotowanie prac Komitetu w tej sprawie, przyjęła swoją opinię 24 marca 2006 r. Sprawozdawcą był Virgilio RANOCCHIARI.

Na 427. sesji plenarnej w dniach 17-18 maja 2006 r. (posiedzenie z dnia 17 maja 2006 r.) Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny stosunkiem głosów 82 do 2, przy 1 głosie wstrzymującym się, przyjął następującą opinię:

1.   Streszczenie i zalecenia

2.   Uzasadnienie

3.   Scenariusz na rok 2020 i środki jego realizacji

4.   Wnioski

Bruksela, 17 maja 2006 r.

Przewodnicząca

Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

Anne-Marie SIGMUND

----

(1)  „Promowanie odnawialnych źródeł energii: działania i instrumenty finansowania” (Dz.U. C 108 z 30.4.2004); „Energia termojądrowa” (Dz.U. C 302 z 7.12.2004); „Sytuacja i perspektywy tradycyjnych źródeł energii – węgla, ropy naftowej i gazu ziemnego w przyszłej kombinacji źródeł energii” (Dz.U. C 28 z 3.2.2006); „Odnawialne źródła energii” (Dz.U. C 65 z 17.3.2006); „Efektywność energetyczna” (Dz.U. C 110 z 9.5.2006).

(2)  „Zaopatrzenie UE w energię – strategia optymalizacji” (CESE TEN 227)

(3)  COM (2005) 628 końcowy z 7 grudnia 2005 r.

(4)  Przypis 16 komunikatu Komisji „Plan działania w sprawie biomasy” COM(2005) 628 z dnia 7 grudnia 2005 r.

(5)  COM(2006) 34 końcowy z dnia 7 lutego 2006 r.

(6)  COM (2001)547

(7)  COM (2000)769

(8)  COM (2001)370

(9)Dz.U. C 149 z 21.6.2002

(10)  Dyrektywy 2003/30/WE (Dz.U. L 123 z 8.5.2003) oraz 2003/96/WE (Dz.U. L 283 z 27.10.2003)

(11)  Sprawozdanie grupy kontaktowej ds. alternatywnych paliw napędowych „Market development of alternative fuels” (Rozwój rynku alternatywnych paliw napędowych), grudzień 2003 r.

(12)  Punkt 2.2, śródtytuł „Agricultural Policy” (Polityka rolna)

(13)  COM (2005) 634 końcowy z 21 grudnia 2005 r.

(14)  Por. dyrektywa 2005/55/WE

(15)  Obecnie biopaliwa stanowią około 0,6 % zużycia oleju napędowego i benzyny w Europie.

(16)  Europejska Agencja Środowiska (EEA 2004/04). Dalsze opracowania starają się ocenić ilość biomasy, jaką można wykorzystywać w Europie bez wyrządzania szkody środowisku naturalnemu.

(17)  Strategia UE na rzecz biopaliw, COM(2006) 34 końcowy

----

----

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady w sprawie podatków związanych z samochodami osobowymi

COM(2005) 261 końcowy — 2005/0130 (CNS)

(2006/C 195/21)

Dnia 6 września 2005 r. Rada, działając na podstawie art. 262 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, postanowiła zasięgnąć opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wspomnianej powyżej.

Sekcja ds. Unii Gospodarczej i Walutowej oraz Spójności Gospodarczej i Społecznej, której powierzono przygotowanie prac Komitetu w tej sprawie, przyjęła swoją opinię 23 marca 2006 r. Sprawozdawcą był Virgilio RANOCCHIARI.

Na 427. sesji plenarnej w dniach 17-18 maja 2006 r. (posiedzenie z dnia 17 maja 2006 r.) Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny stosunkiem głosów 67 do 4, przy 3 głosach wstrzymujących się, przyjął następującą opinię:

1.   Wnioski i zalecenia

2.   Uzasadnienie

2.1   Dotychczasowa sytuacja i kontekst wniosku

3.   Wniosek Komisji

4.   Uwagi ogólne

5.   Uwagi szczegółowe

Bruksela, 17 maja 2006 r.

Przewodnicząca

Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

Anne-Marie SIGMUND

----

(1)  Dane za 2003 r. Brak najnowszych pełnych danych dotyczących Unii liczącej 25 państw członkowskich.

(2)  Podatku rejestracyjnego nie pobierają: Republika Czeska, Estonia, Francja, Niemcy, Litwa, Luksemburg, Szwecja, Słowacja i Zjednoczone Królestwo.

(3)  Rocznego podatku drogowego nie pobierają: Republika Czeska, Estonia, Francja, Litwa, Polska, Słowenia, Słowacja.

(4)  COM (2002) 431 z 6 września 2002 r.

(5)  Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego. COM(95) 689 i Konkluzje Rady z 25.06.1996 r.

(6)  Zgodnie z szacunkowymi danymi Komisji, w Państwach Członkowskich stosujących wysoki PR, 50 % obniżenie podatku rejestracyjnego może doprowadzić do spadku cen samochodów o 10-25 %.

(7)Dz.U. L 283 z 31.10.2003 r., str. 51

----

----

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie jakości powietrza atmosferycznego i w sprawie czystszego powietrza dla Europy

COM(2005) 447 wersja ostateczna — 2005/0183 (COD)

(2006/C 195/22)

Dnia 2 grudnia 2005 r., Rada, działając na podstawie art. 175 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, postanowiła zasięgnąć opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wspomnianej powyżej.

Sekcja ds. Rolnictwa, Rozwoju Wsi i Ochrony Środowiska Naturalnego, której powierzono przygotowanie prac Komitetu w tej sprawie, przyjęła swoją opinię 26 kwietnia 2006 r. Sprawozdawcą był Stéphane BUFFETAUT.

Na 427. sesji plenarnej w dniach 17 i 18 maja 2006 r. (posiedzenie z dnia 17 maja) Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny stosunkiem głosów 72 do 5 — 9 osób wstrzymało się od głosu, przyjął następującą opinię.

1.   Wnioski i zalecenia

2.   Wstęp

2.2   Strategia tematyczna

3.   Wniosek w sprawie dyrektywy w sprawie jakości powietrza atmosferycznego i w sprawie czystszego powietrza dla Europy

4.   Uwagi ogólne

A)   Strategia tematyczna

B)   Wniosek dotyczący dyrektywy

5.   Uwagi szczegółowe

5.1   Strategia tematyczna

5.2   Wniosek dotyczący dyrektywy

Bruksela, 17 maja 2006 r.

Przewodnicząca

Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

Anne-Marie SIGMUND

----

(1)Dz.U L 242 z 10.09.02.

(2)  W odniesieniu do narażenia zdrowia ludzkiego ŚOZ zaproponowała ostatnio próg 10 μg/m3.

----

----

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie: „Sytuacja społeczeństwa obywatelskiego na Bałkanach Zachodnich”

(2006/C 195/23)

Pismem z 14 czerwca 2005 r. wiceprzewodnicząca Komisji Europejskiej Margot WALLSTRÖM, działając na podstawie art. 262 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, zwróciła się do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego o opracowanie opinii rozpoznawczej w sprawie: „Sytuacja społeczeństwa obywatelskiego na Bałkanach Zachodnich”.

Sekcja ds. Stosunków Zewnętrznych, której powierzono przygotowanie prac Komitetu w tej sprawie, przyjęła swoją opinię dnia 27 marca 2006 r. Sprawozdawcą był Dimitris DIMITRIADIS.

Na 427. sesji plenarnej w dniach 17 i 18 maja 2006 r. (posiedzenie z dnia 17 maja) Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny 95 głosami — 1 osoba wstrzymała się od głosu — przyjął następującą opinię:

Niniejsza opinia, zgodna z art. 9 protokołu o współpracy pomiędzy Komisją a Europejskim Komitetem Ekonomiczno-Społecznym, stanowi odpowiedź na wniosek wiceprzewodniczącej Komisji Europejskiej Margot Wallström o sporządzenie opinii w sprawie sytuacji społeczeństwa obywatelskiego na Bałkanach Zachodnich, aby wesprzeć Komisję w jej strategicznych rozważaniach w ramach procesu stabilizacji i stowarzyszenia.

Celem opinii jest:

1.   Podsumowanie

1.1   Uwagi EKES-u

1.2   Zakres odpowiedzialności i rola EKES-u

1.3   EKES zaleca i proponuje:

2.   Historyczne tło obecnej sytuacji społeczeństwa obywatelskiego Bałkanów Zachodnich

3.   Ogólna sytuacja organizacji społeczeństwa obywatelskiego

3.1   Partnerzy społeczni

Wraz z zawarciem umów o wolnym handlu z krajami regionu zaistniała potrzeba reprezentacji partnerów społecznych na szczeblu regionu, a jednocześnie stworzenia jednolitych, nierozdrobnionych struktur przedstawicielskich na szczeblu krajowym.

Ważne znaczenie mają tu europejskie programy rozwijania potencjału organizacyjnego (5), szczególnie dla związków zawodowych i organizacji pracodawców działających w terenie. Potrzebne są także najlepsze praktyki w dziedzinie współpracy międzyregionalnej, gdyż partnerzy społeczni będą musieli zajmować się wspólnymi problemami regionu w drodze współpracy, wobec przejścia w 2006 r. do jednej umowy o wolnym handlu.

Angażowanie sektora publicznego w omawianych krajach jest często bardzo trudne, dlatego dialog publiczno-prywatny musi być zapewniony i popierany.

3.2   Pozostałe organizacje

Organizacje działające w krajach omawianego regionu podzielić można na cztery ogólne kategorie: a) organizacje ukształtowane w walce z poprzednim ustrojem; b) organizacje, które działają wyraźnie tylko dzięki darom i zostały założone w celu realizacji programów międzynarodowej pomocy na rzecz rozwoju; c) organizacje wysoko wyspecjalizowane, zajmujące się na ogół grupami społecznymi w trudnej sytuacji; d) organizacje rolnicze.

Ich stabilność i niezależność od instytucji oferujących wsparcie to najważniejsze sprawy, którymi trzeba się zająć w najbliższej przyszłości. Organizacje pozarządowe z pierwszej kategorii, które w większości przypadków działają już dłużej i są bezpośrednio zaangażowane w dyskusję polityczną, uzyskały szerokie uznanie, niemniej napotykają na poważne trudności w staraniach o zapewnienie sobie trwałego finansowania. Organizacje z drugiej kategorii są znacznie słabiej widoczne i bardzo liczne; wydaje się, że powstały na wyraźne życzenie wspólnoty donatorów. Niewątpliwe jest, że większość z nich zniknie w momencie zaprzestania finansowania przez donatorów.

Należy rozwijać zdolności organizacyjne oraz współpracę międzyregionalną i między organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, jak i na szczeblu regionalnym, ale najważniejsze jest teraz sprostanie wyzwaniu w postaci trudnego okresu przejściowego między obecnym zmniejszaniem się dostępnych funduszy zagranicznych a oczekiwanym powstaniem miejscowych źródeł finansowania. Realna jest w tej sytuacji możliwość utraty dużej części kapitału społecznego skumulowanego dzięki działaniom społeczeństwa obywatelskiego oraz nawrotu przemocy.

4.   Problemy strukturalne w omawianym regionie i ich wpływ na kształtowanie się zorganizowanego społeczeństwa obywatelskiego

4.1   Korupcja

Korupcja stanowi główny problem strukturalny w omawianym regionie. Wynika ona z niewydolności administracji publicznej, z braku warunków instytucjonalnych i uregulowań prawnych oraz z braku niezawisłości władzy sądowniczej, złych warunków gospodarczych, ubóstwa, braku rzeczywistej interwencji ze strony organizacji społeczeństwa obywatelskiego.

4.2   Naruszenia praw człowieka, praw jednostki i praw socjalnych

W chwili obecnej, pomimo — nie zawsze skutecznych — wysiłków organizacji międzynarodowych, nadal utrzymuje się zjawisko naruszania praw jednostki przez władze. Głównym problemem jest to, iż władza sądownicza nie wykazuje świadomości spoczywających na niej zadań i nie zdaje się wypełniać swej roli.

Za zmianę na lepsze uznać należy włączenie tych krajów od samego początku do struktur instytucjonalnych Rady Europy. W wielu przypadkach brakuje jednak woli politycznej, by faktycznie wprowadzić te zasady w życie, a nakładanie się sporów na tle etnicznym czy wyznaniowym na negocjacje społeczne poważnie utrudnia kształtowanie klimatu zbliżenia i pojednania.

4.3   Niewydolne zarządzanie — administracja publiczna

Brak stabilności politycznej i społecznej, powodowany przez ostre wewnętrzne konflikty polityczne, stanowi główną przyczynę nieprawidłowego działania systemu. Przejawem jego jest poważna niewydolność administracji publicznej, która z kolei stanowi pożywkę dla samowoli i korupcji. Podejmowane przez Europę i społeczność międzynarodową wysiłki na rzecz modernizacji administracji publicznej nie przyniosły do chwili obecnej znaczących efektów.

4.4   Brak dialogu ze społeczeństwem obywatelskim

Warunkiem dialogu społecznego (6) z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego — oprócz odpowiednich przepisów — jest również wzajemny szacunek obu stron oraz dążenie do zrozumienia i łagodzenia sprzeczności, przede wszystkim jednak — kultura kompromisu we wszelkiego rodzaju sporach. Na Bałkanach Zachodnich prawdziwy dialog społeczny nigdy nie istniał ze względu na rządzące na tym obszarze totalitarne reżimy oraz na brak legitymizacji działających pod ich kontrolą organizacji społecznych. Nie ma wątpliwości, że potrzeba czasu, by osiągnąć odpowiedni poziom jakości dialogu społecznego.

4.5   Zapotrzebowanie na wiarygodne organizacje przedstawicielskie społeczeństwa obywatelskiego

Wielość organizacji społeczeństwa obywatelskiego rodzi uzasadnione pytania o rzeczywistą sytuację społeczną w omawianym regionie. Znaczna część z tych organizacji powstała na życzenie lub za namową finansujących je organizacji międzynarodowych i nierzadko przyznaje pomoc i świadczenia socjalne, wyręczając niejako rząd. Inne z kolei powołane zostały z inicjatywy międzynarodowych organizacji społeczeństwa obywatelskiego i organizacji pozarządowych, które również wywierają bezpośredni wpływ na ich działalność. Inne wreszcie są tworem inicjatyw lokalnych, stanowiących zasłonę dla interesów politycznych, etnicznych, religijnych czy grup mniejszościowych.

5.   Uwagi EKES-u na temat sytuacji społecznej, politycznej i gospodarczej Bałkanów Zachodnich oraz strategii europejskiej

6.   Propozycje i zalecenia EKES-u

6.3.1   Zalecenia dla krajowych i regionalnych władz politycznych państw Bałkanów Zachodnich

6.3.2   Zalecenia dla instytucji politycznych Unii

6.3.3   Zalecenia dla państw członkowskich UE sąsiadujących z Bałkanami Zachodnimi oraz dla europejskich organizacji społeczeństwa obywatelskiego

6.4   Finansowanie

Bruksela, 17 maja 2006 r.

Przewodnicząca

Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

Anne-Marie SIGMUND

----

(1)  W niniejszym tekście – podobnie jak w poprzednich opiniach EKES-u – termin „społeczeństwo obywatelskie” obejmuje: (1) organizacje pracodawców i pracowników, (2) organizacje reprezentujące inne gospodarcze i społeczne grupy interesów, (3) organizacje pozarządowe, (4) organizacje obywatelskie, (5) związki wyznaniowe.

(2)  Opinia EKES-u w sprawie: „Propagowanie udziału organizacji społeczeństwa obywatelskiego w Europie Południowo-Wschodniej; dotychczasowe doświadczenia i przyszłe wyzwania”, sprawozdawca – Clive Wilkinson (DzU C 208 z 03.09.2003, str. 82).

(3)  Por. opinie EKES-u pt. „Rola i wkład zorganizowanego społeczeństwa obywatelskiego w integrację europejską” (DzU C 329 z 11.11.1999) i „Zorganizowane społeczeństwo obywatelskie a sprawowanie rządów w Europie – wkład Komitetu w tworzenie Białej księgi” (DzU C 193 z 10.07.2001 r.).

(4)  Opinia EKES-u w sprawie roli społeczeństwa obywatelskiego w nowej strategii europejskiej na rzecz Bałkanów Zachodnich, sprawozdawca – Roberto Confalonieri (DzU C 80 z 30.03.2004, str. 158) oraz w sprawie: „Propagowanie udziału organizacji społeczeństwa obywatelskiego w Europie Południowo-Wschodniej; dotychczasowe doświadczenia i przyszłe wyzwania”, sprawozdawca – Clive Wilkinson (DzU C 208 z 03.09.2003, str. 82).

(5)  Tzw. CARDS (pomoc wspólnotowa na rzecz odbudowy, rozwoju i stabilizacji), rozporządzenie Rady (WE) nr 2666/2000 z 05.12.2000.

(6)  Konferencja DG ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Równości Szans nt. wzmacniania dialogu społecznego na Bałkanach Zachodnich, Skopje 6–7 października 2005 r.

(7)  Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie stanu integracji regionalnej na Bałkanach Zachodnich, P6TA(2005)0131.

(8)  Austriacka prezydencja UE 2006 – Federalny Minister Spraw Zagranicznych – 23 listopada 2005 r. – zewnętrzna polityka europejska.

(9)  Opinia EKES-u w sprawie roli społeczeństwa obywatelskiego w nowej strategii europejskiej na rzecz Bałkanów Zachodnich, sprawozdawca: Roberto Confalonieri, DzU C 80 z 30.03.2004, str. 158.

(10)  Rezolucja Parlamentu Europejskiego P6TA(2005)0131.

(11)  Do chwili obecnej EKES opracował na temat Bałkanów Zachodnich następujące dokumenty: 1) raport informacyjny w sprawie stosunków Unii Europejskiej z niektórymi krajami Europy Południowo-Wschodniej, przyjęty 23 lipca 1998 r., sprawozdawca: Georgios Sklavounos (CES 1025/98 fin), 2) opinia z inicjatywy własnej na temat rozwoju zasobów ludzkich na Bałkanach Zachodnich, sprawozdawca: Georgios Sklavounos (DzU C 193 z 10.07.2001, str. 99), 3) plan działania „Promocja kultury i stosowania dialogu społecznego oraz udziału społeczeństwa obywatelskiego i analogicznych formacji w Europie Południowo-Wschodniej” we współ pracy z Europejską Fundacją Kształcenia (EFK) i Międzynarodową Organizacją Pracy (MOP), 4) opinia z inicjatywy własnej „Propagowanie udziału organizacji społeczeństwa obywatelskiego w Europie Południowo-Wschodniej; dotychczasowe doświadczenia i przyszłe wyzwania”, sprawozdawca: Clive Wilkinson (DzU C 208 z 03.09.2003, str. 82), 5) opinia rozpoznawcza „Rola społeczeństwa obywatelskiego w nowej strategii europejskiej na rzecz Bałkanów Zachodnich”, sprawozdawca: Roberto Confalonieri (DzU C 80 z 30.03.2004, str. 158), 6) opinia EKES-u w sprawie: „Rozszerzona Europa – sąsiedztwo: nowe ramy stosunków z naszymi wschodnimi i południowymi sąsiadami”, sprawozdawca: Karin Alleweldt (DzU C 80 z 30.3.2004, str. 148).

(12)  Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego „Bałkany Zachodnie a integracja europejska”, COM(2003) 285 wersja ostateczna z dn. 21.05.2005.

(13)  Agenda z Salonik na rzecz Bałkanów Zachodnich: wyciąg z posiedzeń Rady ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych, 16 czerwca 2003 r.

(14)  Rezolucja Parlamentu Europejskiego PE-TA(2005)0131.

----

----

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie kampanii UE na rzecz ochrony bioróżnorodności: stanowisko i wkład społeczeństwa obywatelskiego

(2006/C 195/24)

Pismem z dnia 13 września 2005 r. Austriacka Prezydencja w Radzie UE, działając na podstawie art. 262 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, zwróciła się do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego o opracowanie opinii rozpoznawczej w sprawie kampanii UE na rzecz ochrony bioróżnorodności: stanowisko i wkład społeczeństwa obywatelskiego

Sekcja ds. Rolnictwa, Rozwoju Wsi i Ochrony Środowiska Naturalnego, której powierzono przygotowanie prac Komitetu w tej sprawie, przyjęła swoją opinię 26 kwietnia 2006 r. Sprawozdawcą był Lutz RIBBE.

Na 427. sesji plenarnej w dniach 17-18 maja 2006 r. (posiedzenie z dnia 18 maja 2006 r.) Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny przyjął 125 głosami, 4 osoby wstrzymały się od głosu, następującą opinię:

1.   Podsumowanie wniosków i zaleceń Komitetu

2.   Główne elementy i kontekst opinii

3.   Uwagi ogólne

Sytuacja obecna i przyczyny zanikania bioróżnorodności

Polityczno-społeczny kontekst zanikania bioróżnorodności

Oddziaływanie środków wprowadzonych do tej pory przez Radę i Komisję

Wystarczająca spójność różnych polityk UE?

Jakie dalsze środki powinny podjąć Komisja i państwa członkowskie?

Konsekwencje dla strategii lizbońskiej i strategii zrównoważonego rozwoju

Wkład społeczeństwa obywatelskiego

Bruksela, 18 maja 2006 r.

Przewodnicząca

Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

Anne-Marie SIGMUND

----

(1)  Patrz decyzja Rady Europejskiej z Göteborga, 15 – 16 czerwca 2001 r.

(2)  COM(2003) 745/2.

(3)  Por. COM(1998) 42 wersja ostateczna.

(4)  COM(2001) 264 wersja ostateczna.

(5)The European Environment – State and outlook 2005, Europejska Agencja Środowiska, listopad 2005 r.

(6)  Czasopismo naukowe Nature z 22 marca 2005 r.

(7)Dz. U. L 103 z 25.4.1979 r., str. 7. 1.

(8)Dz.U. L 206 z 22.7.1992 r., str. 7.

(9)  Patrz punkt 31, konkluzje prezydencji ze szczytu Rady Europejskiej w Göteborgu.

(10)  Wartość użytkowa krajobrazu, czyli jego wartość ekonomiczna, wykracza daleko poza jego znaczenie jako „miejsca produkcji” rolnej lub leśnej. Dobrym tego przykładem jest turystyka i lokalna baza rekreacyjna. Podstawę turystyki tworzą obfitujące w różne gatunki krajobrazy powszechnie uważane za „piękne”.

(11)  Wartość estetyczna krajobrazów naturalnych ma dwa oblicza: Z jednej strony jest to niepowtarzalna wartość przyrody, którą trzeba uznać i chronić i której nie można niszczyć poprzez jednostronną eksploatację technologiczną i gospodarczą. Z drugiej zaś strony krajobraz posiada także wartość jako miejsce, w którym ludzie mogą szukać odnowy fizycznej oraz, przede wszystkim, duchowej, a także odnaleźć swoje właściwe miejsce w środowisku naturalnym.

(12)  Patrz COM(2003) 745/2, jak również, w podobnych słowach, COM (2005) 17.

(13)  Rozwój obszarów wiejskich – patrz dział 2 perspektywy finansowej 2007-2013.

(14)  Na przykład na rzecz rolnictwa ekologicznego.

(15)  Komitet pracuje obecnie nad oddzielnymi opiniami w sprawie poszczególnych strategii.

(16)  Dozwolone jest to jedynie pod pewnymi warunkami, które są tak złożone, iż właściwie nie znajdują zastosowania.

(17)  Od wielu lat hiszpańska organizacja zajmująca się ochroną przyrody, FAPAS, monitorowała sępy płowe w Valle delle Trubia. Do roku 2003 żyło tam zwykle 10 par, które miały 8 do 9 młodych. Sępy płowe zawsze mają tylko jedno pisklę. W roku 2004 liczba młodych spadła do 4. Zajmujący się ochroną niedźwiedzi donoszą o wysokiej śmiertelności młodych niedźwiedzi. Uznaje się, że tu także przyczyną jest zmniejszona dostępność pożywienia.

(18)  COM(2003) 745/2.

(19)  COM(2006) 122.

(20)  Np. niemieckiego Federalnego Urzędu Ochrony Przyrody.

(21)  „Przegląd strategii zrównoważonego rozwoju. Platforma działania”, COM(2005) 658 końcowy z 13.12.2005 r.

(22)  Patrz: http://www.countdown2010.net/

----

----

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie: „Konieczność priorytetowego traktowania Afryki: punkt widzenia europejskiego społeczeństwa obywatelskiego”

(2006/C 195/25)

Dnia 14 lipca 2005 r., Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny, działając na podstawie art. 29 ust. 2 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, postanowił sporządzić opinię w sprawie: „Konieczność priorytetowego traktowania Afryki: punkt widzenia europejskiego społeczeństwa obywatelskiego”

Sekcja ds. Stosunków Zewnętrznych, której powierzono przygotowanie prac Komitetu w tej sprawie, przyjęła swoją opinię 4 maja 2006 r. (Sprawozdawcą był Adrien BEDOSSA).

Na 427. sesji plenarnej w dniach 17-18 maja 2006 r. (posiedzenie z dnia 18 maja 2006 r.) Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny stosunkiem głosów 125 za, przy 1 głosie wstrzymującym się, przyjął następującą opinię:

Streszczenie

Niniejsza opinia z inicjatywy własnej została przygotowana przez Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny na podstawie doświadczeń jego komitetu monitorującego AKP-UE, który od wielu lat obserwuje wdrażanie porozumienia z Kotonu i aktywnie uczestniczy w opracowywaniu i wdrażaniu porozumień o partnerstwie gospodarczym wraz z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego krajów AKP.

Komunikat (1) Komisji Europejskiej skłania Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny do sporządzenia bilansu zaangażowania podmiotów niepaństwowych we wdrażanie porozumienia z Kotonu oraz polityki pomocy na rzecz rozwoju prowadzonej przez UE. Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny z żalem stwierdza, że polityki te zbyt często były przedmiotem niedotrzymanych obietnic, tak po stronie europejskiej jak i afrykańskiej. W przeszłości zauważalna była rozbieżność między deklarowanymi intencjami a praktyką w terenie, a przecież działania w ramach pomocy są bezużyteczne, jeśli nie są przygotowane lokalnie.

Porozumienie z Kotonu jest przede wszystkim umową międzypaństwową, która nie pozostawia wystarczająco dużo miejsca działaniom społeczeństwa obywatelskiego w terenie. Poza tym nawet pomoc i mechanizmy przewidziane w tych ramach rzadko przynosiły oczekiwane rezultaty.

W związku z tym, a także biorąc pod uwagę opóźnienia w nabywaniu zdolności do samodzielnej i skutecznej działalności ze strony stowarzyszeń społeczeństwa obywatelskiego, nie należy się dziwić, że bliska perspektywa porozumień o partnerstwie gospodarczym skłania do pytań i wzbudza wiele obaw i wątpliwości.

Pamiętając o tym, że modele organizacyjne społeczeństwa afrykańskiego posiadają głęboko zakorzenione szczególne cechy społeczno-polityczne, zaś ich uwzględnienie powinno służyć osiąganiu celów określonych przez Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny, EKES uważa, że aby ta nowa i ambitna europejska strategia na rzecz Afryki mogła się powieść, jego własnym zadaniem jest wspomaganie społeczeństwa obywatelskiego, będącego istotnym podmiotem polityki rozwoju. Komitet wskazuje na istnienie dwóch podstawowych dziedzin, w których organizacje społeczeństwa obywatelskiego mogą odegrać decydującą rolę.

Rola organizacji społeczeństwa obywatelskiego jest w tej walce podstawowa, gdyż mają one ułatwiony dostęp do chorych w terenie (zapobieganie, diagnoza, opieka itp.). Konieczne jest całościowe podejście do wszystkich trzech pandemii i stowarzyszenia pacjentów są w tej walce istotnym ogniwem.

Unia Europejska powinna umożliwić rozwiązanie problemu zasobów ludzkich przez zwiększenie zdolności technicznych i szkolenia skierowane do wszystkich podmiotów. Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny wzywa przywódców politycznych, gospodarczych i społecznych, by się zjednoczyli w dążeniu do tego celu.

Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny twierdzi, że sprawą najpilniejszą jest udostępnienie lekarstw (działających kompleksowo), których koszty leżą w gestii instancji międzynarodowych, oraz że Unia Europejska powinna wpłynąć na rozwój i przyspieszenie badań prowadzących do otrzymania uniwersalnej szczepionki.

1.   Wprowadzenie

2.   Uwagi ogólne

3.   Uwagi szczegółowe

W tym ogólnym kontekście Afryka stała się w 2005 r. tematem szeroko dyskutowanym na szczeblu globalnym. Na szczycie G8 w Szkocji w lipcu zeszłego roku, podczas uroczystości 60. rocznicy powstania ONZ w Nowym Jorku i ostatniego corocznego posiedzenia instytucji z Bretton Woods każdy — od Tony'ego Blaira po Horsta Kohlera, a nawet Paula Wolfowitza, nowego prezesa Banku Światowego — mówił, na swój sposób, o konieczności ratowania Afryki przed katastrofą.

Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny chce w tym miejscu wskazać pilne kwestie, na temat których wypowiadał się już przy różnych okazjach:

3.1   Priorytet dla Afryki

3.2   Walka z pandemiami

Bruksela, 18 maja 2006 r.

Przewodnicząca

Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

Anne-Marie SIGMUND

----

(1)  Strategia UE na rzecz Afryki: Europejsko-afrykański pakt na rzecz przyspieszenia rozwoju Afryki COM(2005) 489 końcowy

(2)  COM(2005) 132, „Przyspieszenie postępów w realizacji Milenijnych Celów Rozwoju: wkład Unii Europejskiej”, kwiecień 2005 r.

----

----

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wniosku dotyczącego zalecenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie kluczowych kompetencji w uczeniu się przez całe życie

COM(2005) 548 końcowy — 2005/0221 (COD)

(2006/C 195/26)

Dnia 28 listopada 2005 r., Rada, działając na podstawie art. 262 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, postanowiła zasięgnąć opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wspomnianej powyżej.

Sekcja ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Obywatelstwa, której powierzono przygotowanie prac Komitetu w tej sprawie, przyjęła swoją opinię dnia 3 maja 2006 r. Sprawozdawcą była Marie HERCZOG.

Na 427. sesji plenarnej w dniach 17-18 maja 2006 r. (posiedzenie z dnia 18 maja 2006 r.) Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny stosunkiem głosów 124 do 2 — 3 osoby wstrzymały się od głosu — przyjął następującą opinię.

1.   Streszczenie

2.   Wprowadzenie (1)

3.   Omówienie wniosku Komisji

4.   Ogólne uwagi EKES-u

5.   Gromadzenie danych statystycznych z dziedziny edukacji i uczenia się przez całe życie

6.   Uwagi szczegółowe

Bruksela, 18 maja 2006 r.

Przewodnicząca

Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

Anne-Marie SIGMUND

----

(1)  Opinia EKES-u „Zintegrowany program działań w zakresie kształcenia ustawicznego” – SOC/176 – sprawozdawca: Christoforos KORYFIDIS – DzU C 221 z 8.9.2005 r.

(2)  Opinia EKES-u „Kształcenie a wydajność” (SOC/183) z 28.10.2004 r. – sprawozdawca: Christoforos KORYFIDIS – DzU C 120 z 20.05.2005

(3)  Patrz raport Wima Koka w sprawie śródokresowego przeglądu strategii lizbońskiej w marcu 2005 r. (http://europa.eu.int/comm/lisbon_strategy/pdf/2004-1866-FR-complet.pdf)

(4)  Grupa robocza wybrała raczej pojęcie „kompetencji”, które jest zlepkiem takich pojęć jak wiedza, umiejętności i postawy; użyła też pojęcia „kluczowa kompetencja” w odniesieniu do kompetencji potrzebnych każdej osobie. Użycie to pokrywa więc podstawowe umiejętności, jednak wychodzi też poza nie.

(5)  Grupa robocza ds. „Podstawowych kompetencji”, raport z postępów osiągniętych w roku 2003 i 2004: http://europa.eu.int/comm/education/policies/2010/objectives_en.html#basic

(6)  Opinia EKES-u „Kształcenie a wydajność” (SOC/183) z 28.10.2004 r. – sprawozdawca: Christoforos KORYFIDIS – DzU C 120 z 20.05.2005 r.

(7)  Definicja pojęcia „ludzie starsi”: osoby poza i/lub osoby, które ostatecznie opuściły fazę aktywności?

(8)  Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie tworzenia i rozwoju statystyk z dziedziny edukacji i uczenia się przez całe życie (COM(2005) 625 końcowy) – 2005/0248 (COD).

----