----

----

I Informacje

Komisja

----

Kursy walutowe euro (1)

20 września 2006

(2006/C 227/01)

1 euro= 

----

(1)

Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez ECB.

----

----

Informacje przekazane przez państwa członkowskie, dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 2204/2002 z dnia 12 grudnia 2002 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa w zakresie zatrudnienia

(2006/C 227/02)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

----

(1)  Z wyjątkiem sektora budownictwa okrętowego i innych sektorów, które podlegają specjalnym zasadom określonym w rozporządzeniach i dyrektywach regulujących pomoc państwa w ramach sektora.

(2)  Z wyjątkiem sektora stoczniowego i innych sektorów, które podlegają specjalnym zasadom w zakresie rozporządzeń i dyrektyw regulujących pomoc państwa w ramach sektora.

(3)  Z wyjątkiem sektora budownictwa okrętów i innych sektorów podlegającym specjalnym zasadom rozporządzenia lub dyrektywy, które rządzą ogółem pomocy państwa, z których te sektory korzystają.

(4)  Z wyjątkiem sektora budownictwa okrętów i innych sektorów podlegającym specjalnym zasadom rozporządzenia lub dyrektywy, które rządzą ogółem pomocy państwa, z których te sektory korzystają.

----

----

Publikacja wykazu środków uznanych przez Komisję za istniejącą pomoc w rozumieniu art. 88 ust. 1 traktatu WE po przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji do Unii Europejskiej

(2006/C 227/03)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

----

(1)  Wyłączone są następujące środki: środki, w przypadku których Komisja wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające, środki uznane za niemające zastosowania po przystąpieniu, środki niewchodzące w życie przed przystąpieniem, środki nieuznane za pomoc państwa, środki uznane przez Komisję za stanowiące tylko częściowo istniejącą pomoc i za częściowo niemające zastosowanie po przystąpieniu.

(2)Dz.U. C 88 z 8.4.2004, str. 2; Dz.U. C 87 z 11.4.2006, str. 2 (CZ45/2004).

----

----

Potwierdzenie odbioru skargi nr 2006/4524 — SG(06)A/4107

(2006/C 227/04)

----

----

Zniesienie przez Francję obowiązku użyteczności publicznej nałożonej na obsługę regularnych połączeń lotniczych na trasach: Aubagne — Marsylia, Carcassonne — Paryż, La Rochelle — Paryż, Montbéliard — Paryż, Montpellier — Nantes, Pau — Madryt, Pau — Nantes, Reims — Clermont-Ferrand, Rennes — Lille i Tulon — Lyon

(2006/C 227/05)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

Francja podjęła decyzję o zniesieniu obowiązku użyteczności publicznej nałożonego na obsługę regularnych połączeń lotniczych realizowanych między:

----

----

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa nr COMP/M.4333 — NIBC/NPM/DELI UNIVERSAL)

(2006/C 227/06)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

W dniu 30 sierpnia 2006 r. Komisja podjęła decyzję o nie sprzeciwianiu się wyżej wymienionej koncentracji oraz uznaniu jej za zgodną z regułami wspólnego rynku. Powyższa decyzja zostaje wydana na mocy art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004. Pełny tekst decyzji jest dostępny wyłącznie w języku angielskim i będzie opublikowany po uprzednim usunięciu ewentualnych tajemnic handlowych przedsiębiorstw. Tekst decyzji będzie dostępny:

----

EUROPEJSKI OBSZAR GOSPODARCZY

Urząd Nadzoru EFTA

----

Obwieszczenie Urzędu Nadzoru EFTA w sprawie współpracy w ramach sieci organów ochrony konkurencji EFTA

(2006/C 227/07)

1.   WPROWADZENIE

2.   PODZIAŁ PRACY W RAMACH FILARU EFTA

2.1.   Zasady przydzielania spraw

2.2.   Mechanizm współpracy w zakresie przydzielania spraw i pomocy

2.2.1.   Informacje udzielane na początku postępowania (art. 11 rozdziału II)

2.2.2.   Zawieszenie lub zamknięcie postępowania (art. 13 rozdziału II)

2.2.3.   Wymiana i wykorzystanie informacji poufnych (art. 12 rozdziału II)

2.2.4.   Dochodzenia (art. 22 rozdziału II)

2.3.   Sytuacja przedsiębiorstw

2.3.1.   Informacje ogólne

2.3.2.   Sytuacja skarżących

2.3.3.   Sytuacja wnioskodawców ubiegających się o skorzystanie z programu łagodzenia sankcji

3.   SPÓJNE STOSOWANIE REGUŁ KONKURENCJI EOG (21)

3.1.   Mechanizm współpracy (art. 11 ust. 4 i ust. 5 rozdziału II)

3.2.   Wszczęcie postępowania przez Urząd Nadzoru EFTA na mocy art. 11 ust. 6 rozdziału II

4.   ROLA I FUNKCJONOWANIE KOMITETU DORADCZEGO W NOWYM SYSTEMIE

4.1.   Zakres konsultacji

4.1.1.   Decyzje Urzędu Nadzoru EFTA

4.1.2.   Decyzje krajowych organów ochrony konkurencji

4.1.3.   Środki wykonawcze, zalecenia, wytyczne i inne obwieszczenia (art. 33 rozdziału II)

4.2.   Procedura

4.2.1.   Procedura zwykła

4.2.2.   Procedura pisemna

4.3.   Publikacja opinii komitetu doradczego

5.   UWAGI KOŃCOWE

6.   OŚWIADCZENIE INNYCH CZŁONKÓW SIECI

----

(1)Dz.U. C 101 z 27.4.2004, str. 43.

(2)  Kompetencje w zakresie poszczególnych przypadków podlegających przepisom art. 53 i 54 porozumienia EOG są podzielone między Urzędem Nadzoru EFTA i Komisją zgodnie z zasadami określonymi w art. 56 porozumienia EOG. Tylko jeden z organów nadzoru jest kompetentny, żeby zajmować się danym przypadkiem.

(3)  Zwraca się uwagę na to, że zgodnie z art. 41 rozdziału II protokołu 4 do porozumienia o nadzorze i trybunale Liechtenstein nie jest zobowiązany do wyznaczenia urzędu ochrony konkurencji. Do momentu podjęcia przez Liechtenstein decyzji o upoważnieniu krajowego organu do stosowania przepisów art. 53 i 54 porozumienia EOG w sieci konkurencji EFTA uczestniczyć będzie Biuro Gospodarki Narodowej Liechtensteinu. Biuro to nie posiada uprawnień w zakresie stosowania art. 53 i 54 porozumienia EOG i nie może wspierać innego krajowego organu ochrony konkurencji EFTA przy zbieraniu informacji w jego imieniu ani też podejmować działań polegających na ustaleniu faktów na rzecz innego krajowego organu ochrony konkurencji EFTA.

(4)Dz.U. C 307 z 26.10.2000, str. 6 oraz Suplement EOG do Dz.U. nr 61 z 21.12.2000, str. 5.

(5)  W związku z wejściem w życie porozumienia zmieniającego protokół 4 do porozumienia państw EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości z dnia 24 września 2004 r. rozdział II protokołu 4 porozumienia o nadzorze i trybunale będzie w dużym stopniu odzwierciedlał filar EFTA rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 (Dz.U. L 1 z 4.1.2003, str. 1).

(6)  W niniejszym obwieszczeniu Urząd Nadzoru EFTA oraz krajowe organy ochrony konkurencji określa się wspólną nazwą „organy ochrony konkurencji”.

(7)  Porównaj ETS sprawa 68/88 Komisja przeciwko Grecji [1989] Zb. Orz. 2965 (motywy 23 do 25). Artykuł 6 porozumienia EOG stanowi, że bez uszczerbku dla przyszłego rozwoju orzecznictwa, postanowienia niniejszego porozumienia, w zakresie, w jakim ich treść jest identyczna z odpowiednimi zasadami Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą, Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali oraz aktami przyjętymi w zastosowaniu tych dwóch traktatów, podlegają w zakresie ich wykonania i stosowania wykładni zgodnej z odpowiednimi orzeczeniami Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wydanymi przed datą podpisania niniejszego porozumienia. Jeśli chodzi o odpowiednie orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości wydane po dacie podpisania porozumienia EOG, to — zgodnie z art. 3 ust. 2 porozumienia o nadzorze i trybunale — Urząd Nadzoru EFTA i Trybunał EFTA zwracają należytą uwagę na zasady ustanowione przez te orzeczenia.

(8)  Jak wspomiano w przypisie 3 Liechtenstein nie jest zobowiązany do wyznaczenia organu ochrony konkurencji.

(9)  W niniejszym obwieszczeniu termin „procedura” używany jest do określenia dochodzenia lub formalnego postępowania w sprawie przyjęcia decyzji na podstawie rozdziału II prowadzonych — w zależności od przypadku — przez krajowy organ ochrony konkurencji lub Urząd Nadzoru EFTA.

(10)  Motyw 18 rozporządzenia 1/2003 stanowi, że „w celu zapewnienia, że sprawy są prowadzone przez najwłaściwsze organy należące do sieci, należy wprowadzić ogólny przepis zezwalający organom ochrony konkurencji na zawieszanie lub umarzanie sprawy na tej podstawie, że prowadzi ją inny organ lub też że inny organ już ją zakończył, a celem takiego rozwiązania jest prowadzenie danej sprawy przez jeden tylko organ. Zastrzeżenie to nie powinno ograniczać uprawnienia Komisji do odmowy wszczęcia postępowania z uwagi na brak interesu wspólnotowego, ponieważ zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich Komisja może odmówić wszczęcia postępowania, nawet jeżeli żaden inny organ ochrony konkurencji nie wykazał zamiaru zajęcia się sprawą”. Podobnie jak rozporządzenie 1/2003 rozdział II daje organowi ochrony konkurencji mozliwość zawieszania lub umarzania sprawy na tej podstawie, że prowadzi ją inny organ lub też że inny organ już ją zakończył. Zgodnie z cytowanym powyżej motywem 18 rozporządzenia 1/2003 Urząd Nadzoru EFTA jest zdania, że może on odrzucić skargę z powodu braku wystarczająco istotnego interesu zgodnie z postanowieniami porozumienia EOG oraz że jest to możliwe nawet jeżeli żaden inny organ ochrony konkurencji nie wykazał zamiaru zajęcia się sprawą.

(11)  Sprawy wszczęte w następstwie wniosku o łagodzenie sankcji patrz pkt 37 i kolejne.

(12)  Informacje dostarczone zgodnie z art. 11 ust. 3 rozdziału II będą przekazane następnie Komisji zgodnie z obowiązkami Urzędu wynikającymi z art. 2 ust. 2 protokołu 23 do porozumienia EOG.

(13)  Patrz nieopublikowane jeszcze obwieszczenie Urządu Nadzoru EFTA w sprawie skarg.

(14)  Artykuł 10 ust. 2 protokołu 23 do porozumienia EOG gwarantuje, że informacje wymienione zgodnie z omawianym protokołem są także objęte obowiązkiem zachowania tajemnicy służbowej.

(15)  Patrz sprawa 85/87 Dow Benelux [1989] ECR 3137 (motywy 17 do 20).

(16)  Porównaj sprawa 374/87 Orkem [1989] ECR 3283 i sprawa T-112/98 Mannesmannröhren-Werke AG [2001] ECR II-729.

(17)  W związku z wejściem w życie porozumienia zmieniającego protokół 4 do porozumienia państw EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości z dnia 3 grudnia 2004 r. w dniu 1 lipca 2005 r. rozdział III protokołu 4 porozumienia o nadzorze i trybunale w dużym stopniu odzwierciedla rozporządzenie Rady (WE) nr 773/2004 z dnia 7 kwietnia 2004 r.Dz.U. L 123, 27.4.2004, str. 18-24.

(18)Dz.U. C 10 z 16.1.2003, str. 13 oraz Suplement EOG do Dz.U. nr 3 z 16.1.2003, str. 1 (Obwieszczeniu w sprawie zwolnienia z grzywien oraz zmniejszania grzywien w przypadkach karteli).

(19)  W niniejszym obwieszczeniu terminu „program łagodzenia sankcji” jest używany dla określenia wszystkich programów (łącznie z programem Urzędu Nadzoru EFTA) zapewniających pełny immunitet lub znaczącą redukcję kar, które mogłyby w przeciwnym razie zostać nałożone na uczestnika kartelu, w zamian za dobrowolne udostępnienie informacji na temat kartelu, który spełnia specjalne kryteria przed rozpoczęciem lub w trakcie dochodzenia w sprawie. Termin ten nie obejmuje redukcji kary nałożonej z innych powodów. Urząd Nadzoru EFTA opublikuje na swojej stronie internetowej zestawienie organów prowadzących program łagodzenia sankcji.

(20)  Patrz pkt 8 do 15 powyżej.

(21)  Artykuł 15 rozdziału II upoważnia krajowe organy ochrony konkurencji oraz Urząd Nadzoru EFTA do przedłożenia pisemnych i — za zgodą Trybunału — ustnych uwag w trakcie postępowania sądowego w sprawie stosowania art. 53 i 54 porozumienia EOG. Jest to bardzo ważne narzędzie w procesie gwarantowania spójnego stosowania reguł prawa EOG. Krajowe organy ochrony konkurencji i urząd ściśle ze sobą współpracują przy wykonywaniu tego uprawnienia.

(22)  Wspomnianą ostateczną dpowiedzialność za rozwój polityki i ochronę spójności w stosowaniu prawa konkurencji EOG urząd ponosi do spółki z Komisją zgodnie z regułami przydziału kompetencji zawartymi w art. 56 porozumienia EOG.

(23)  Zadania te urząd dzieli z Komisją zgodnie z regułami konkurencji określonymi w art. 56 porozumienia EOG.

(24)  Patrz sprawa C-344/98 Masterfoods Ltd [2000] Zb. Orz. I-11369.

(25)  Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich zdefiniował to pojęcie w orzeczeniu w sprawie 48/72 — SA Brasserie de Haecht, [1973] ECR 77: „wszczęcie procedury w rozumieniu art. 9 rozporządzenia nr 17 jest autorytatywnym aktem Komisji, dowodzącym jej zamiaru podjęcia decyzji”.

(26)  Poprzednie decyzje Komisji także powinny być brane pod uwagę przez organy ochrony konkurencji.

(27)  Zgodnie z art. 14 ust. 2 rozdziału II, gdy omawia się kwestie horyzontalne takie jak wytyczne czy rozporządzenia, państwo EFTA może wyznaczyć dodatkowo przedstawiciela właściwego w sprawach ochrony konkurencji, który nie musi być pracownikiem organu ochrony konkurencji.

(28)  Patrz np. pkt 2 i 4b załącznika XIV do porozumienia EFTA zmienionego decyzją Wspólnego Komitetu EOG 29/2004, Dz.U. L 127 z 29.4.2004, str. 137, Suplement EOG nr 22, z 29.4.2004, str. 16. (Zmieniająca załącznik XIV (Konkurencja) do porozumienia EOG – dodatek do dostosowań rozporządzenia Komisji (WE) 2790/1999 i rozporządzenia Komisji (WE) 1400/2002).

(29)Dz. U. C 307 z 26.10.2000, str. 6 oraz Suplement EOG do Dz.U. nr 61 z 21.12.2000, str. 5.

----

ZAŁĄCZNIK

OŚWIADCZENIE DOTYCZĄCE OBWIESZCZENIA URZĘDU NADZORU EFTA W SPRAWIE WSPÓŁPRACY W RAMACH SIECI ORGANÓW OCHRONY KONKURENCJI

W celu podjęcia ścisłej współpracy na rzecz ochrony konkurencji w interesie konsumentów na obszarze EOG niżej podpisany organ ochrony konkurencji:

----