# Dziennik Urzędowy C 227E/2006

| | ISSN 1725-5228 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 227E |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 4921 września 2006 |

ISSN 1725-5228

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 227E

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 4921 września 2006

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | I   Informacje |
| | Parlament Europejski |
| | Poniedziałek, 26 września 2005 r. |
| 2006/C 227E/1 | PROTOKÓŁ | 1 |
| PRZEBIEG POSIEDZENIA


  Wznowienie sesji


  Zatwierdzenie protokołu poprzedniego posiedzenia


  Składanie dokumentów


  Petycje


  Oświadczenia pisemne (art. 116 Regulaminu)


  Działania podjęte w wyniku stanowisk i rezolucji Parlamentu


  Skład komisji i delegacji


  Podpisanie aktów przyjętych w trybie współdecyzji


  Przyjęcie obserwatorów bułgarskich i rumuńskich


  Porządek obrad


  Priorytety w pracy Parlamentu (debata)


  Jednominutowe wypowiedzi w znaczących kwestiach politycznych


  25. rocznica Solidarności i jej przesłanie dla Europy (debata)


  1. Podejmowanie i prowadzenie działalności przez instytucje kredytowe 2. Adekwatność kapitałowa przedsiębiorstw inwestycyjnych i instytucji kredytowych ***I (debata)


  Badanie ustawowe rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych ***I (debata)


  Protokół do umowy w sprawie połowu tuńczyka WE/Komory (2005-2010) * (debata)


  Porządek dzienny następnego posiedzenia


  Zamknięcie posiedzenia |
| LISTA OBECNOŚCI | 10 |
| ZAŁĄCZNIK | 12 |
| | Wtorek, 27 września 2005 r. |
| 2006/C 227E/2 | PROTOKÓŁ | 13 |
| PRZEBIEG POSIEDZENIA


  Otwarcie posiedzenia


  Składanie dokumentów


  Debata nad przypadkami łamania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa (ogłoszenie o złożonych projektach rezolucji)


  Przyznanie i cofnięcie statusu uchodźcy * (debata)


  Umowa winiarska między Unią Europejską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki (debata)


  Głosowanie


  Koordynacja procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi ***I (art. 131 Regulaminu) (głosowanie)


  Umowa WE/Bułgaria w sprawie pewnych aspektów usług lotniczych * (art. 131 Regulaminu) (głosowanie)


  Umowa WE/Chorwacja w sprawie pewnych aspektów usług lotniczych * (art. 131 Regulaminu) (głosowanie)


  Opłaty wnoszone na rzecz Europejskiej Agencji ds. Oceny Produktów Leczniczych * (art. 131 Regulaminu) (głosowanie)


  Protokół do umowy w sprawie połowu tuńczyka WE/Komory (2005-2010) * (art. 131 Regulaminu) (głosowanie)


  Wniosek o uchylenie immunitetu Mariosa Matsakisa (art. 131 Regulaminu) (głosowanie)


  Zabezpieczanie danych w celu zapobiegania, dochodzenia, wykrywania i ścigania przestępczości i przestępstw kryminalnych, w tym terroryzmu (art. 131 Regulaminu) (głosowanie końcowe)


  Przyznanie i cofnięcie statusu uchodźcy w Państwach Członkowskich * (głosowanie)


  Wyjaśnienia dotyczące głosowania


  Korekty do głosowania


  Zatwierdzenie protokołu poprzedniego posiedzenia


  Znaczenie spójności terytorialnej dla rozwoju regionalnego — Wzmocnione partnerstwo na rzecz regionów peryferyjnych (debata)


  Badanie będących w toku projektów legislacyjnych na rzecz wzrostu i zatrudnienia (debata)


  Tura pytań (pytania do Komisji)


  Choroby reumatyczne (pisemne oświadczenie)


  Rozwój kolei wspólnotowych ***I — Certyfikacja członków załóg pociągów zajmujących się prowadzeniem lokomotyw i pociągów ***I — Prawa i obowiązki pasażerów w międzynarodowym transporcie kolejowym ***I — Umowne wymogi jakości mające zastosowanie do kolejowego transportu towarowego ***I — (debata)


  Porządek dzienny następnego posiedzenia


  Zamknięcie posiedzenia |
| LISTA OBECNOŚCI | 24 |
| ZAŁĄCZNIK I | 26 |
| ZAŁĄCZNIK II | 30 |
| TEKSTY PRZYJĘTE | 39 |
| P6_TA(2005)0342Koordynacja procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zawierającej sprostowanie do dyrektywy 2004/18/WE w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (COM(2005)0214 — C6-0155/2005 — 2005/0100(COD)) | 39 |
| P6_TA(2005)0343Umowa WE — Bułgaria w sprawie pewnych aspektów usług lotniczych *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady dotyczącej zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Bułgarii dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych (COM(2005)0158 — C6-0177/2005 — 2005/0060 (CNS)) | 39 |
| P6_TA(2005)0344Umowa WE — Chorwacja dotycząca pewnych aspektów usług lotniczych *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Chorwacji dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych (COM(2005)0159 — C6-0173/2005 — 2005/0059(CNS)) | 40 |
| P6_TA(2005)0345Opłaty wnoszone na rzecz Europejskiej Agencji ds. Oceny Produktów Leczniczych *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 297/95 w sprawie opłat wnoszonych na rzecz Europejskiej Agencji ds. Oceny Produktów Leczniczych (COM(2005)0106 — C6-0137/2005 — 2005/0023 (CNS)) | 40 |
| P6_TA(2005)0346Protokół do umowy WE — Komory w sprawie połowu tuńczyka (2005-2010) *Rezolucja Legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady dotyczącego zawarcia protokołu ustalającego, na okres od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2010 r., wielkości dopuszczalne połowów tuńczyka i rekompensatę finansową przewidziane w umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Federalną Islamską Republiką Komorów w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Komorów (COM(2005)0187 — C6-0154/2005 — 2005/0092(CNS)) | 42 |
| P6_TA(2005)0347Wniosek o uchylenie immunitetu Mariosa MatsakisaDecyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Mariosa Matsakisa (2004/2194(IMM)) | 44 |
| P6_TA(2005)0348Zabezpieczanie danych w celu zapobiegania, dochodzenia, wykrywania i ścigania przestępczości i przestępstw kryminalnych, w tym terroryzmu *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie inicjatywy Republiki Francuskiej, Irlandii, Królestwa Szwecji oraz Zjednoczonego Królestwa w celu przyjęcia projektu decyzji ramowej w sprawie zabezpieczania danych przetwarzanych i przechowywanych w związku ze świadczeniem publicznie dostępnych usług komunikacji elektronicznej lub danych w publicznych sieciach komunikacyjnych w celu zapobiegania, dochodzenia, wykrywania i ścigania przestępczości i przestępstw kryminalnych, w tym terroryzmu (8958/2004 — C6-0198/2004 — 2004/0813(CNS)) | 45 |
| P6_TA(2005)0349Przyznanie i cofnięcie statusu uchodźcy *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie zmienionego wniosku dotyczącego dyrektywy Rady w sprawie ustanowienia minimalnych norm dotyczących procedur przyznania i cofnięcia statusu uchodźcy w Państwach Członkowskich (14203/2004 — C6-0200/2004 — 2000/0238(CNS)) | 46 |
| | Środa, 28 września 2005 r. |
| 2006/C 227E/3 | PROTOKÓŁ | 83 |
| PRZEBIEG POSIEDZENIA


  Otwarcie posiedzenia


  Przesunięcie środków


  Otwarcie negocjacji z Turcją — Protokół dodatkowy do Układu ustanawiającego Stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją w następstwie rozszerzenia Unii Europejskiej *** (debata)


  Oficjalne powitanie


  Głosowanie


  Protokół dodatkowy do Układu ustanawiającego Stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją w następstwie rozszerzenia Unii Europejskiej *** (art. 131 Regulaminu) (głosowanie)


  Otwarcie negocjacji z Turcją (głosowanie)


  Oficjalne powitanie


  Głosowanie (ciąg dalszy)


  1. Podejmowanie i prowadzenie działalności przez instytucje kredytowe 2. Adekwatność kapitałowa przedsiębiorstw inwestycyjnych i instytucji kredytowych ***I (głosowanie)


  Badanie ustawowe rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych (zm. dyr. 78/660/EWG i 83/349/EWG) ***I (głosowanie)


  Rozwój kolei wspólnotowych ***I (głosowanie)


  Certyfikacja członków załóg pociągów zajmujących się prowadzeniem lokomotyw i pociągów ***I (głosowanie)


  Prawa i obowiązki pasażerów w międzynarodowym transporcie kolejowym ***I (głosowanie)


  Umowne wymogi jakości mające zastosowanie do kolejowego transportu towarowego ***I (głosowanie)


  25 rocznica Solidarności i jej przesłanie dla Europy (głosowanie)


  Znaczenie spójności terytorialnej dla rozwoju regionalnego (głosowanie)


  Wzmocnione partnerstwo na rzecz regionów peryferyjnych (głosowanie)


  Wyjaśnienia dotyczące głosowania


  Korekty do głosowania


  Zatwierdzenie protokołu poprzedniego posiedzenia


  Skorzystanie z immunitetu (podjęte działania)


  Ropa (debata)


  Reforma Organizacji Narodów Zjednoczonych i Milenijne Cele Rozwoju (debata)


  Tura pytań (pytania do Rady)


  Białoruś (debata)


  Partnerstwo strategiczne UE — Indie (debata)


  Energie odnawialne w UE (debata)


  Sytuacja mniejszości w Kosowie w zakresie praw człowieka (debata)


  Program działania UE na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego (debata)


  Porządek dzienny następnego posiedzenia


  Zamknięcie posiedzenia |
| LISTA OBECNOŚCI | 95 |
| ZAŁĄCZNIK I | 97 |
| ZAŁĄCZNIK II | 114 |
| TEKSTY PRZYJĘTE | 163 |
| P6_TA(2005)0350Otwarcie negocjacji z TurcjąRezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie otwarcia negocjacji z Turcją | 163 |
| P6_TA(2005)0351Podejmowanie i prowadzenie działalności przez instytucje kredytowe ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady przekształcającej dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. odnoszącą się do podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe (przekształcenie) (COM(2004)0486 — C6-0141/2004 — 2004/0155(COD)) | 166 |
| P6_TC1-COD(2004)0155Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 28 września 2005 r. w celu przyjęcia dyrektywy 2006/.../WE Parlamentu Europejskiego i Rady odnoszącej się do podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe (przekształcenie) | 167 |
| ZAŁĄCZNIK IWYKAZ RODZAJÓW DZIAŁALNOŚCI PODLEGAJĄCYCH WZAJEMNEMU UZNAWANIU | 236 |
| ZAŁĄCZNIK IIKLASYFIKACJA POZYCJI POZABILANSOWYCH | 236 |
| ZAŁĄCZNIK IIITRAKTOWANIE RYZYKA KREDYTOWEGO KONTRAHENTA DLA INSTRUMENTÓW POCHODNYCH, TRANSAKCJI Z PRZYRZECZENIEM ODKUPU, TRANSAKCJI UDZIELENIA LUB OTRZYMANIA POŻYCZKI PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH LUB TOWARÓW, TRANSAKCJI Z DŁUGIM TERMINEM ROZLICZENIA I TRANSAKCJI Z OPCJĄ UZUPEŁNIENIA ZABEZPIECZENIA KREDYTOWEGO | 237 |
| ZAŁĄCZNIK IVRODZAJE INSTRUMENTÓW POCHODNYCH | 255 |
| ZAŁĄCZNIK VTECHNICZNE KRYTERIA ORGANIZACJI I TRAKTOWANIA RYZYKA | 256 |
| ZAŁĄCZNIK VIMETODA STANDARDOWA | 257 |
| ZAŁĄCZNIK VIIMETODA WEWNĘTRZNYCH RATINGÓW | 272 |
| ZAŁĄCZNIK VIIIOGRANICZENIE RYZYKA KREDYTOWEGO | 300 |
| ZAŁĄCZNIK IXSEKURYTYZACJA | 331 |
| ZAŁĄCZNIK XRYZYKO OPERACYJNE | 349 |
| ZAŁĄCZNIK XITECHNICZNE KRYTERIA PRZEGLĄDU I OCENY DOKONYWANYCH PRZEZ WŁAŚCIWE ORGANY | 357 |
| ZAŁĄCZNIK XIITECHNICZNE ZASADY UJAWNIEŃ | 358 |
| ZAŁĄCZNIK XIII | 365 |
| ZAŁĄCZNIK XIV | 366 |
| P6_TA(2005)0352Adekwatność kapitałowa przedsiębiorstw inwestycyjnych i instytucji kredytowych ***IRezolucja legislacujna Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady przekształcającej dyrektywę Rady 93/6/EWG z dnia 15 marca 1993 r. w sprawie adekwatności kapitałowej przedsiębiorstw inwestycyjnych i instytucji kredytowych (przekształcenie) (COM(2004)0486 — C6-0144/2004 — 2004/0159(COD)) | 371 |
| P6_TC1-COD(2004)0159Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 28 września 2005 r. w celu przyjęcia dyrektywy 2006/.../WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie adekwatności kapitałowej przedsiębiorstw inwestycyjnych i instytucji kredytowych (przeredagowanie) | 371 |
| ZAŁĄCZNIK IOBLICZANIE WYMOGÓW KAPITAŁOWYCH Z TYTUŁU RYZYKA POZYCJI | 396 |
| ZAŁĄCZNIK IIOBLICZANIE WYMOGÓW KAPITAŁOWYCH Z TYTUŁU RYZYKA ROZLICZENIA I RYZYKA KREDYTOWEGO KONTRAHENTA | 408 |
| ZAŁĄCZNIK IIIOBLICZANIE WYMOGÓW KAPITAŁOWYCH DLA RYZYKA WALUTOWEGO | 411 |
| ZAŁĄCZNIK IVOBLICZANIE WYMOGÓW KAPITAŁOWYCH Z TYTUŁU RYZYKA CEN TOWARÓW | 412 |
| ZAŁĄCZNIK VZASTOSOWANIE MODELI WEWNĘTRZNYCH DO OBLICZENIA WYMOGÓW KAPITAŁOWYCH | 416 |
| ZAŁĄCZNIK VIOBLICZANIE WYMOGÓW KAPITAŁOWYCH Z TYTUŁU KONCENTRACJI ZAANGAŻOWAŃ | 421 |
| ZAŁĄCZNIK VIITRANSAKCJE HANDLOWE | 422 |
| ZAŁĄCZNIK VIIIDYREKTYWY UCHYLONE | 426 |
| ZAŁĄCZNIK IXTABELA KORELACJI | 427 |
| P6_TA(2005)0353Badanie ustawowe rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej badania ustawowego rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych, zmieniającej dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG (COM(2004)0177 — C6-0005/2004 — 2004/0065(COD)) | 432 |
| P6_TC1-COD(2004)0065Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 28 września 2005 r. w celu przyjęcia dyrektywy 2005/.../WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej badania ustawowego rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych, zmieniającej dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG | 432 |
| P6_TA(2005)0354Rozwój kolei wspólnotowych ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę Rady 91/440/EWG w sprawie rozwoju kolei wspólnotowych (COM(2004)0139 — C6-0001/2004 — 2004/0047(COD)) | 460 |
| P6_TC1-COD(2004)0047Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 28 września 2005 r. w celu przyjęcia dyrektywy 2005/.../WE Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę Rady 91/440/EWG w sprawie rozwoju kolei wspólnotowych oraz dyrektywę 2001/14/WE w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej oraz przyznawania świadectw bezpieczeństwa | 460 |
| P6_TA(2005)0355Certyfikacja członków personelu pociągów zajmującego się prowadzeniem lokomotyw i pociągów ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie certyfikacji członkom personelu pociągów zajmującym się prowadzeniem lokomotyw i pociągów w sieci kolejowej Wspólnoty (COM(2004)0142 — C6-0002/2004 — 2004/0048(COD)) | 464 |
| P6_TC1-COD(2004)0048Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 28 września 2005 r. w celu przyjęcia dyrektywy 2005/.../WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przyznawania świadectw maszynistom oraz członkom personelu pociągów zajmującym się prowadzeniem lokomotyw i pociągów w sieci kolejowej Wspólnoty | 465 |
| ZAŁĄCZNIK IOBOWIĄZUJĄCY WE WSPÓLNOCIE WZÓR LICENCJI I ZAŚWIADCZENIA UZUPEŁNIAJĄCEGO | 480 |
| ZAŁĄCZNIK IIOBOWIĄZKI MASZYNISTÓW | 482 |
| ZAŁĄCZNIK IIIWYMAGANIA PODSTAWOWE | 482 |
| ZAŁĄCZNIK IVKWALIFIKACJE ZAWODOWE | 485 |
| ZAŁĄCZNIK VEGZAMIN Z OGÓLNEJ WIEDZY ZAWODOWEJ | 486 |
| ZAŁĄCZNIK VIEGZAMIN Z WIEDZY ZAWODOWEJ DOTYCZĄCEJ TABORU | 486 |
| ZAŁĄCZNIK VIIEGZAMIN Z WIEDZY ZAWODOWEJ DOTYCZĄCEJ INFRASTRUKTURY | 488 |
| P6_TA(2005)0356Prawa i obowiązki pasażerów w międzynarodowym transporcie kolejowym ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego praw i obowiązków pasażerów w międzynarodowym transporcie kolejowym (COM(2004)0143 — C6-0003/2004 — 2004/0049(COD)) | 490 |
| P6_TC1-COD(2004)0049Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 28 września 2005 r. w celu przyjęcia rozporządzenia (WE) nr .../2005 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego praw i obowiązków pasażerów w ruchu kolejowym | 490 |
| ZAŁĄCZNIK IMINIMALNE INFORMACJE UDZIELANE PRZEZ PRZEDSIĘBIORSTWA KOLEJOWE | 506 |
| ZAŁĄCZNIK IIMINIMALNE INFORMACJE UMIESZCZONE NA BILECIE | 507 |
| P6_TA(2005)035725 rocznica Solidarności i jej przesłanie dla EuropyRezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie 25 rocznicy Solidarności i jej przesłania dla Europy | 508 |
| P6_TA(2005)0358Znaczenie spójności terytorialnej dla rozwoju regionalnegoRezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie znaczenia spójności terytorialnej w rozwoju regionalnym (2004/2256(INI)) | 509 |
| P6_TA(2005)0359Wzmocnione partnerstwo na rzecz regionów peryferyjnychRezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie wzmocnionego partnerstwa na rzecz regionów peryferyjnych (2004/2253(INI)) | 512 |
| | Czwartek, 29 września 2005 r. |
| 2006/C 227E/4 | PROTOKÓŁ | 520 |
| PRZEBIEG POSIEDZENIA


  Otwarcie posiedzenia


  Składanie dokumentów


  Sektor tekstylny (debata)


  Skład komisji i delegacji


  Perspektywy stosunków handlowych UE — Chiny (debata)


  Głosowanie


  Umowa winiarska między Unią Europejską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki (głosowanie)


  Benzyna (głosowanie)


  Reforma Organizacji Narodów Zjednoczonych i Milenijne Cele Rozwoju (głosowanie)


  Białoruś (głosowanie)


  Partnerstwo strategiczne UE — Indie (głosowanie)


  Energie odnawialne w UE (głosowanie)


  Program działania UE na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego (głosowanie)


  Wyjaśnienia dotyczące głosowania


  Korekty do głosowania


  Informacja o wspólnych stanowiskach Rady


  Zatwierdzenie protokołu poprzedniego posiedzenia


  Wniosek o skorzystanie z immunitetu poselskiego


  Porządek dzienny


  Mianowanie obserwatorów bułgarskich i rumuńskich do komisji parlamentarnych


  Perspektywy stosunków handlowych UE — Chiny (ciąg dalszy debaty)


  Debata na temat przypadków naruszania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa (debata)


  Nepal


  Tunezja


  Wojwodina


  Głosowanie


  Nepal (głosowanie)


  Tunezja (głosowanie)


  Wojwodina (głosowanie)


  Oświadczenia pisemne wpisane do rejestru (art. 116 Regulaminu)


  Decyzje w sprawie niektórych dokumentów


  Przekazanie tekstów przyjętych w trakcie posiedzenia


  Kalendarz następnych posiedzeń


  Przerwa w obradach |
| LISTA OBECNOŚCI | 532 |
| ZAŁĄCZNIK ILISTA NAZWISK OBSERWATORÓW MIANOWANYCH DO KOMISJI PARLAMENTARNYCH | 534 |
| ZAŁĄCZNIK II | 537 |
| ZAŁĄCZNIK III | 552 |
| TEKSTY PRZYJĘTE | 578 |
| P6_TA(2005)0360Umowa winiarska pomiędzy Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi AmerykiRezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie umowy winiarskiej między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki | 578 |
| P6_TA(2005)0361BenzynaRezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie zależności paliwowej | 580 |
| P6_TA(2005)0362Reforma ONZ, Milenijne Cele RozwojuRezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie rezultatów Światowego Szczytu Narodów Zjednoczonych w dniach 14-16 września 2005 r. | 582 |
| P6_TA(2005)0363BiałoruśRezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Białorusi | 585 |
| P6_TA(2005)0364Partnerstwo strategiczne UE — IndieRezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie partnerstwa strategicznego między UE a Indiami (2004/2169(INI)) | 589 |
| P6_TA(2005)0365Energia odnawialna w UERezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie udziału odnawialnej energii w UE oraz propozycji konkretnych działań (2004/2153(INI)) | 599 |
| P6_TA(2005)0366Program działania UE na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowegoRezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Europejskiego Programu Działania na rzecz Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego: Zmniejszenie o połowę liczby ofiar wypadków drogowych w Unii Europejskiej do 2010 r.: wspólna odpowiedzialność (2004/2162(INI)) | 609 |
| P6_TA(2005)0367NepalRezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Nepalu | 616 |
| P6_TA(2005)0368TunezjaRezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Tunezji | 618 |
| P6_TA(2005)0369WojwodinaRezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie obrony wieloetniczności w Wojwodinie | 620 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

I   Informacje

Parlament Europejski

Poniedziałek, 26 września 2005 r.

2006/C 227E/1

PROTOKÓŁ

1

PRZEBIEG POSIEDZENIA

Wznowienie sesji

Zatwierdzenie protokołu poprzedniego posiedzenia

Składanie dokumentów

Petycje

Oświadczenia pisemne (art. 116 Regulaminu)

Działania podjęte w wyniku stanowisk i rezolucji Parlamentu

Skład komisji i delegacji

Podpisanie aktów przyjętych w trybie współdecyzji

Przyjęcie obserwatorów bułgarskich i rumuńskich

Porządek obrad

Priorytety w pracy Parlamentu (debata)

Jednominutowe wypowiedzi w znaczących kwestiach politycznych

25. rocznica Solidarności i jej przesłanie dla Europy (debata)

1. Podejmowanie i prowadzenie działalności przez instytucje kredytowe 2. Adekwatność kapitałowa przedsiębiorstw inwestycyjnych i instytucji kredytowych ***I (debata)

Badanie ustawowe rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych ***I (debata)

Protokół do umowy w sprawie połowu tuńczyka WE/Komory (2005-2010) * (debata)

Porządek dzienny następnego posiedzenia

Zamknięcie posiedzenia

LISTA OBECNOŚCI

10

ZAŁĄCZNIK

12

Wtorek, 27 września 2005 r.

2006/C 227E/2

PROTOKÓŁ

13

PRZEBIEG POSIEDZENIA

Otwarcie posiedzenia

Składanie dokumentów

Debata nad przypadkami łamania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa (ogłoszenie o złożonych projektach rezolucji)

Przyznanie i cofnięcie statusu uchodźcy * (debata)

Umowa winiarska między Unią Europejską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki (debata)

Głosowanie

Koordynacja procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi ***I (art. 131 Regulaminu) (głosowanie)

Umowa WE/Bułgaria w sprawie pewnych aspektów usług lotniczych * (art. 131 Regulaminu) (głosowanie)

Umowa WE/Chorwacja w sprawie pewnych aspektów usług lotniczych * (art. 131 Regulaminu) (głosowanie)

Opłaty wnoszone na rzecz Europejskiej Agencji ds. Oceny Produktów Leczniczych * (art. 131 Regulaminu) (głosowanie)

Protokół do umowy w sprawie połowu tuńczyka WE/Komory (2005-2010) * (art. 131 Regulaminu) (głosowanie)

Wniosek o uchylenie immunitetu Mariosa Matsakisa (art. 131 Regulaminu) (głosowanie)

Zabezpieczanie danych w celu zapobiegania, dochodzenia, wykrywania i ścigania przestępczości i przestępstw kryminalnych, w tym terroryzmu (art. 131 Regulaminu) (głosowanie końcowe)

Przyznanie i cofnięcie statusu uchodźcy w Państwach Członkowskich * (głosowanie)

Wyjaśnienia dotyczące głosowania

Korekty do głosowania

Zatwierdzenie protokołu poprzedniego posiedzenia

Znaczenie spójności terytorialnej dla rozwoju regionalnego — Wzmocnione partnerstwo na rzecz regionów peryferyjnych (debata)

Badanie będących w toku projektów legislacyjnych na rzecz wzrostu i zatrudnienia (debata)

Tura pytań (pytania do Komisji)

Choroby reumatyczne (pisemne oświadczenie)

Rozwój kolei wspólnotowych ***I — Certyfikacja członków załóg pociągów zajmujących się prowadzeniem lokomotyw i pociągów ***I — Prawa i obowiązki pasażerów w międzynarodowym transporcie kolejowym ***I — Umowne wymogi jakości mające zastosowanie do kolejowego transportu towarowego ***I — (debata)

Porządek dzienny następnego posiedzenia

Zamknięcie posiedzenia

LISTA OBECNOŚCI

24

ZAŁĄCZNIK I

26

ZAŁĄCZNIK II

30

TEKSTY PRZYJĘTE

39

P6_TA(2005)0342Koordynacja procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zawierającej sprostowanie do dyrektywy 2004/18/WE w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (COM(2005)0214 — C6-0155/2005 — 2005/0100(COD))

39

P6_TA(2005)0343Umowa WE — Bułgaria w sprawie pewnych aspektów usług lotniczych *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady dotyczącej zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Bułgarii dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych (COM(2005)0158 — C6-0177/2005 — 2005/0060 (CNS))

39

P6_TA(2005)0344Umowa WE — Chorwacja dotycząca pewnych aspektów usług lotniczych *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Chorwacji dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych (COM(2005)0159 — C6-0173/2005 — 2005/0059(CNS))

40

P6_TA(2005)0345Opłaty wnoszone na rzecz Europejskiej Agencji ds. Oceny Produktów Leczniczych *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 297/95 w sprawie opłat wnoszonych na rzecz Europejskiej Agencji ds. Oceny Produktów Leczniczych (COM(2005)0106 — C6-0137/2005 — 2005/0023 (CNS))

40

P6_TA(2005)0346Protokół do umowy WE — Komory w sprawie połowu tuńczyka (2005-2010) *Rezolucja Legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady dotyczącego zawarcia protokołu ustalającego, na okres od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2010 r., wielkości dopuszczalne połowów tuńczyka i rekompensatę finansową przewidziane w umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Federalną Islamską Republiką Komorów w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Komorów (COM(2005)0187 — C6-0154/2005 — 2005/0092(CNS))

42

P6_TA(2005)0347Wniosek o uchylenie immunitetu Mariosa MatsakisaDecyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Mariosa Matsakisa (2004/2194(IMM))

44

P6_TA(2005)0348Zabezpieczanie danych w celu zapobiegania, dochodzenia, wykrywania i ścigania przestępczości i przestępstw kryminalnych, w tym terroryzmu *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie inicjatywy Republiki Francuskiej, Irlandii, Królestwa Szwecji oraz Zjednoczonego Królestwa w celu przyjęcia projektu decyzji ramowej w sprawie zabezpieczania danych przetwarzanych i przechowywanych w związku ze świadczeniem publicznie dostępnych usług komunikacji elektronicznej lub danych w publicznych sieciach komunikacyjnych w celu zapobiegania, dochodzenia, wykrywania i ścigania przestępczości i przestępstw kryminalnych, w tym terroryzmu (8958/2004 — C6-0198/2004 — 2004/0813(CNS))

45

P6_TA(2005)0349Przyznanie i cofnięcie statusu uchodźcy *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie zmienionego wniosku dotyczącego dyrektywy Rady w sprawie ustanowienia minimalnych norm dotyczących procedur przyznania i cofnięcia statusu uchodźcy w Państwach Członkowskich (14203/2004 — C6-0200/2004 — 2000/0238(CNS))

46

Środa, 28 września 2005 r.

2006/C 227E/3

PROTOKÓŁ

83

PRZEBIEG POSIEDZENIA

Otwarcie posiedzenia

Przesunięcie środków

Otwarcie negocjacji z Turcją — Protokół dodatkowy do Układu ustanawiającego Stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją w następstwie rozszerzenia Unii Europejskiej *** (debata)

Oficjalne powitanie

Głosowanie

Protokół dodatkowy do Układu ustanawiającego Stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją w następstwie rozszerzenia Unii Europejskiej *** (art. 131 Regulaminu) (głosowanie)

Otwarcie negocjacji z Turcją (głosowanie)

Oficjalne powitanie

Głosowanie (ciąg dalszy)

1. Podejmowanie i prowadzenie działalności przez instytucje kredytowe 2. Adekwatność kapitałowa przedsiębiorstw inwestycyjnych i instytucji kredytowych ***I (głosowanie)

Badanie ustawowe rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych (zm. dyr. 78/660/EWG i 83/349/EWG) ***I (głosowanie)

Rozwój kolei wspólnotowych ***I (głosowanie)

Certyfikacja członków załóg pociągów zajmujących się prowadzeniem lokomotyw i pociągów ***I (głosowanie)

Prawa i obowiązki pasażerów w międzynarodowym transporcie kolejowym ***I (głosowanie)

Umowne wymogi jakości mające zastosowanie do kolejowego transportu towarowego ***I (głosowanie)

25 rocznica Solidarności i jej przesłanie dla Europy (głosowanie)

Znaczenie spójności terytorialnej dla rozwoju regionalnego (głosowanie)

Wzmocnione partnerstwo na rzecz regionów peryferyjnych (głosowanie)

Wyjaśnienia dotyczące głosowania

Korekty do głosowania

Zatwierdzenie protokołu poprzedniego posiedzenia

Skorzystanie z immunitetu (podjęte działania)

Ropa (debata)

Reforma Organizacji Narodów Zjednoczonych i Milenijne Cele Rozwoju (debata)

Tura pytań (pytania do Rady)

Białoruś (debata)

Partnerstwo strategiczne UE — Indie (debata)

Energie odnawialne w UE (debata)

Sytuacja mniejszości w Kosowie w zakresie praw człowieka (debata)

Program działania UE na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego (debata)

Porządek dzienny następnego posiedzenia

Zamknięcie posiedzenia

LISTA OBECNOŚCI

95

ZAŁĄCZNIK I

97

ZAŁĄCZNIK II

114

TEKSTY PRZYJĘTE

163

P6_TA(2005)0350Otwarcie negocjacji z TurcjąRezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie otwarcia negocjacji z Turcją

163

P6_TA(2005)0351Podejmowanie i prowadzenie działalności przez instytucje kredytowe ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady przekształcającej dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. odnoszącą się do podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe (przekształcenie) (COM(2004)0486 — C6-0141/2004 — 2004/0155(COD))

166

P6_TC1-COD(2004)0155Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 28 września 2005 r. w celu przyjęcia dyrektywy 2006/.../WE Parlamentu Europejskiego i Rady odnoszącej się do podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe (przekształcenie)

167

ZAŁĄCZNIK IWYKAZ RODZAJÓW DZIAŁALNOŚCI PODLEGAJĄCYCH WZAJEMNEMU UZNAWANIU

236

ZAŁĄCZNIK IIKLASYFIKACJA POZYCJI POZABILANSOWYCH

236

ZAŁĄCZNIK IIITRAKTOWANIE RYZYKA KREDYTOWEGO KONTRAHENTA DLA INSTRUMENTÓW POCHODNYCH, TRANSAKCJI Z PRZYRZECZENIEM ODKUPU, TRANSAKCJI UDZIELENIA LUB OTRZYMANIA POŻYCZKI PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH LUB TOWARÓW, TRANSAKCJI Z DŁUGIM TERMINEM ROZLICZENIA I TRANSAKCJI Z OPCJĄ UZUPEŁNIENIA ZABEZPIECZENIA KREDYTOWEGO

237

ZAŁĄCZNIK IVRODZAJE INSTRUMENTÓW POCHODNYCH

255

ZAŁĄCZNIK VTECHNICZNE KRYTERIA ORGANIZACJI I TRAKTOWANIA RYZYKA

256

ZAŁĄCZNIK VIMETODA STANDARDOWA

257

ZAŁĄCZNIK VIIMETODA WEWNĘTRZNYCH RATINGÓW

272

ZAŁĄCZNIK VIIIOGRANICZENIE RYZYKA KREDYTOWEGO

300

ZAŁĄCZNIK IXSEKURYTYZACJA

331

ZAŁĄCZNIK XRYZYKO OPERACYJNE

349

ZAŁĄCZNIK XITECHNICZNE KRYTERIA PRZEGLĄDU I OCENY DOKONYWANYCH PRZEZ WŁAŚCIWE ORGANY

357

ZAŁĄCZNIK XIITECHNICZNE ZASADY UJAWNIEŃ

358

ZAŁĄCZNIK XIII

365

ZAŁĄCZNIK XIV

366

P6_TA(2005)0352Adekwatność kapitałowa przedsiębiorstw inwestycyjnych i instytucji kredytowych ***IRezolucja legislacujna Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady przekształcającej dyrektywę Rady 93/6/EWG z dnia 15 marca 1993 r. w sprawie adekwatności kapitałowej przedsiębiorstw inwestycyjnych i instytucji kredytowych (przekształcenie) (COM(2004)0486 — C6-0144/2004 — 2004/0159(COD))

371

P6_TC1-COD(2004)0159Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 28 września 2005 r. w celu przyjęcia dyrektywy 2006/.../WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie adekwatności kapitałowej przedsiębiorstw inwestycyjnych i instytucji kredytowych (przeredagowanie)

371

ZAŁĄCZNIK IOBLICZANIE WYMOGÓW KAPITAŁOWYCH Z TYTUŁU RYZYKA POZYCJI

396

ZAŁĄCZNIK IIOBLICZANIE WYMOGÓW KAPITAŁOWYCH Z TYTUŁU RYZYKA ROZLICZENIA I RYZYKA KREDYTOWEGO KONTRAHENTA

408

ZAŁĄCZNIK IIIOBLICZANIE WYMOGÓW KAPITAŁOWYCH DLA RYZYKA WALUTOWEGO

411

ZAŁĄCZNIK IVOBLICZANIE WYMOGÓW KAPITAŁOWYCH Z TYTUŁU RYZYKA CEN TOWARÓW

412

ZAŁĄCZNIK VZASTOSOWANIE MODELI WEWNĘTRZNYCH DO OBLICZENIA WYMOGÓW KAPITAŁOWYCH

416

ZAŁĄCZNIK VIOBLICZANIE WYMOGÓW KAPITAŁOWYCH Z TYTUŁU KONCENTRACJI ZAANGAŻOWAŃ

421

ZAŁĄCZNIK VIITRANSAKCJE HANDLOWE

422

ZAŁĄCZNIK VIIIDYREKTYWY UCHYLONE

426

ZAŁĄCZNIK IXTABELA KORELACJI

427

P6_TA(2005)0353Badanie ustawowe rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej badania ustawowego rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych, zmieniającej dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG (COM(2004)0177 — C6-0005/2004 — 2004/0065(COD))

432

P6_TC1-COD(2004)0065Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 28 września 2005 r. w celu przyjęcia dyrektywy 2005/.../WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej badania ustawowego rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych, zmieniającej dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG

2005/.../WE

432

P6_TA(2005)0354Rozwój kolei wspólnotowych ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę Rady 91/440/EWG w sprawie rozwoju kolei wspólnotowych (COM(2004)0139 — C6-0001/2004 — 2004/0047(COD))

460

P6_TC1-COD(2004)0047Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 28 września 2005 r. w celu przyjęcia dyrektywy 2005/.../WE Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę Rady 91/440/EWG w sprawie rozwoju kolei wspólnotowych oraz dyrektywę 2001/14/WE w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej oraz przyznawania świadectw bezpieczeństwa

2005/.../WE

oraz dyrektywę 2001/14/WE w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej oraz przyznawania świadectw bezpieczeństwa

460

P6_TA(2005)0355Certyfikacja członków personelu pociągów zajmującego się prowadzeniem lokomotyw i pociągów ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie certyfikacji członkom personelu pociągów zajmującym się prowadzeniem lokomotyw i pociągów w sieci kolejowej Wspólnoty (COM(2004)0142 — C6-0002/2004 — 2004/0048(COD))

464

P6_TC1-COD(2004)0048Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 28 września 2005 r. w celu przyjęcia dyrektywy 2005/.../WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przyznawania świadectw maszynistom oraz członkom personelu pociągów zajmującym się prowadzeniem lokomotyw i pociągów w sieci kolejowej Wspólnoty

2005/.../WE

maszynistom oraz

465

ZAŁĄCZNIK IOBOWIĄZUJĄCY WE WSPÓLNOCIE WZÓR LICENCJI I ZAŚWIADCZENIA UZUPEŁNIAJĄCEGO

480

ZAŁĄCZNIK IIOBOWIĄZKI MASZYNISTÓW

482

ZAŁĄCZNIK IIIWYMAGANIA PODSTAWOWE

482

ZAŁĄCZNIK IVKWALIFIKACJE ZAWODOWE

485

ZAŁĄCZNIK VEGZAMIN Z OGÓLNEJ WIEDZY ZAWODOWEJ

486

ZAŁĄCZNIK VIEGZAMIN Z WIEDZY ZAWODOWEJ DOTYCZĄCEJ TABORU

486

ZAŁĄCZNIK VIIEGZAMIN Z WIEDZY ZAWODOWEJ DOTYCZĄCEJ INFRASTRUKTURY

488

P6_TA(2005)0356Prawa i obowiązki pasażerów w międzynarodowym transporcie kolejowym ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego praw i obowiązków pasażerów w międzynarodowym transporcie kolejowym (COM(2004)0143 — C6-0003/2004 — 2004/0049(COD))

490

P6_TC1-COD(2004)0049Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 28 września 2005 r. w celu przyjęcia rozporządzenia (WE) nr .../2005 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego praw i obowiązków pasażerów w ruchu kolejowym

kolejowym

490

ZAŁĄCZNIK IMINIMALNE INFORMACJE UDZIELANE PRZEZ PRZEDSIĘBIORSTWA KOLEJOWE

506

ZAŁĄCZNIK IIMINIMALNE INFORMACJE UMIESZCZONE NA BILECIE

507

P6_TA(2005)035725 rocznica Solidarności i jej przesłanie dla EuropyRezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie 25 rocznicy Solidarności i jej przesłania dla Europy

508

P6_TA(2005)0358Znaczenie spójności terytorialnej dla rozwoju regionalnegoRezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie znaczenia spójności terytorialnej w rozwoju regionalnym (2004/2256(INI))

509

P6_TA(2005)0359Wzmocnione partnerstwo na rzecz regionów peryferyjnychRezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie wzmocnionego partnerstwa na rzecz regionów peryferyjnych (2004/2253(INI))

512

Czwartek, 29 września 2005 r.

2006/C 227E/4

PROTOKÓŁ

520

PRZEBIEG POSIEDZENIA

Otwarcie posiedzenia

Składanie dokumentów

Sektor tekstylny (debata)

Skład komisji i delegacji

Perspektywy stosunków handlowych UE — Chiny (debata)

Głosowanie

Umowa winiarska między Unią Europejską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki (głosowanie)

Benzyna (głosowanie)

Reforma Organizacji Narodów Zjednoczonych i Milenijne Cele Rozwoju (głosowanie)

Białoruś (głosowanie)

Partnerstwo strategiczne UE — Indie (głosowanie)

Energie odnawialne w UE (głosowanie)

Program działania UE na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego (głosowanie)

Wyjaśnienia dotyczące głosowania

Korekty do głosowania

Informacja o wspólnych stanowiskach Rady

Zatwierdzenie protokołu poprzedniego posiedzenia

Wniosek o skorzystanie z immunitetu poselskiego

Porządek dzienny

Mianowanie obserwatorów bułgarskich i rumuńskich do komisji parlamentarnych

Perspektywy stosunków handlowych UE — Chiny (ciąg dalszy debaty)

Debata na temat przypadków naruszania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa (debata)

Nepal

Tunezja

Wojwodina

Głosowanie

Nepal (głosowanie)

Tunezja (głosowanie)

Wojwodina (głosowanie)

Oświadczenia pisemne wpisane do rejestru (art. 116 Regulaminu)

Decyzje w sprawie niektórych dokumentów

Przekazanie tekstów przyjętych w trakcie posiedzenia

Kalendarz następnych posiedzeń

Przerwa w obradach

LISTA OBECNOŚCI

532

ZAŁĄCZNIK ILISTA NAZWISK OBSERWATORÓW MIANOWANYCH DO KOMISJI PARLAMENTARNYCH

534

ZAŁĄCZNIK II

537

ZAŁĄCZNIK III

552

TEKSTY PRZYJĘTE

578

P6_TA(2005)0360Umowa winiarska pomiędzy Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi AmerykiRezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie umowy winiarskiej między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki

578

P6_TA(2005)0361BenzynaRezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie zależności paliwowej

580

P6_TA(2005)0362Reforma ONZ, Milenijne Cele RozwojuRezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie rezultatów Światowego Szczytu Narodów Zjednoczonych w dniach 14-16 września 2005 r.

582

P6_TA(2005)0363BiałoruśRezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Białorusi

585

P6_TA(2005)0364Partnerstwo strategiczne UE — IndieRezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie partnerstwa strategicznego między UE a Indiami (2004/2169(INI))

589

P6_TA(2005)0365Energia odnawialna w UERezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie udziału odnawialnej energii w UE oraz propozycji konkretnych działań (2004/2153(INI))

599

P6_TA(2005)0366Program działania UE na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowegoRezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Europejskiego Programu Działania na rzecz Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego: Zmniejszenie o połowę liczby ofiar wypadków drogowych w Unii Europejskiej do 2010 r.: wspólna odpowiedzialność (2004/2162(INI))

609

P6_TA(2005)0367NepalRezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Nepalu

616

P6_TA(2005)0368TunezjaRezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Tunezji

618

P6_TA(2005)0369WojwodinaRezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie obrony wieloetniczności w Wojwodinie

620

| | |
| --- | --- |
| 2006/C 227E/5 | | s16 |

2006/C 227E/5

s16

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

I Informacje

Parlament Europejski

Poniedziałek, 26 września 2005 r.

| 21.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 227/1 |
| --- | --- | --- | --- |

21.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 227/1

---

PROTOKÓŁ

(2006/C 227 E/01)

PRZEBIEG POSIEDZENIA

PRZEWODNICTWO: Josep BORRELL FONTELLES

Przewodniczący

1.   Wznowienie sesji

Posiedzenie zostało otwarte o godzinie 17:05.

2.   Zatwierdzenie protokołu poprzedniego posiedzenia

Protokół poprzedniego posiedzenia został zatwierdzony.

3.   Składanie dokumentów

Złożono następujące dokumenty:

| 1) | przez komisje parlamentarne








  1.1) | sprawozdania:







  — | * Sprawozdanie w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady w sprawie ustanowienia minimalnych norm dotyczących procedur przyznania i cofnięcia statusu uchodźcy w Państwach Członkowskich (14203/2004 — C6-0200/2004 — 2000/0238(CNS)) — Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych
  Sprawozdawca: Kreissl-Dörfler Wolfgang (A6-0222/2005). |
| --- | --- | --- | --- |

1)

1)

przez komisje parlamentarne

przez komisje parlamentarne

1.1)

1.1)

sprawozdania:

sprawozdania:

—

- Sprawozdanie w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady w sprawie ustanowienia minimalnych norm dotyczących procedur przyznania i cofnięcia statusu uchodźcy w Państwach Członkowskich (14203/2004 — C6-0200/2004 — 2000/0238(CNS)) — Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych

Sprawozdawca: Kreissl-Dörfler Wolfgang (A6-0222/2005).

| — | ***I Sprawozdanie w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej badania ustawowego rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych, zmieniającej dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG (COM(2004)0177 — C6-0005/2004 — 2004/0065(COD)) — Komisja Prawna
  Sprawozdawca: Doorn Bert (A6-0224/2005). |
| --- | --- |

—

***I Sprawozdanie w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej badania ustawowego rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych, zmieniającej dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG (COM(2004)0177 — C6-0005/2004 — 2004/0065(COD)) — Komisja Prawna

Sprawozdawca: Doorn Bert (A6-0224/2005).

| — | Sprawozdanie w sprawie komunikatu Komisji dotyczącego „Europejskiego Programu Działań na rzecz Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego: Zmniejszenie o połowę liczby ofiar wypadków drogowych w Unii Europejskiej do 2010 r.: wspólna odpowiedzialność” (2004/2162(INI)) — Komisja Transportu i Turystyki
  Sprawozdawca: Vatanen Ari (A6-0225/2005). |
| --- | --- |

—

Sprawozdanie w sprawie komunikatu Komisji dotyczącego „Europejskiego Programu Działań na rzecz Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego: Zmniejszenie o połowę liczby ofiar wypadków drogowych w Unii Europejskiej do 2010 r.: wspólna odpowiedzialność” (2004/2162(INI)) — Komisja Transportu i Turystyki

Sprawozdawca: Vatanen Ari (A6-0225/2005).

| — | Sprawozdanie w sprawie udziału odnawialnej energii w UE oraz propozycji konkretnych działań (2004/2153(INI)) — Komisja Przemysłu, Badań Naukowych i Energii
  Sprawozdawca: Turmes Claude (A6-0227/2005). |
| --- | --- |

—

Sprawozdanie w sprawie udziału odnawialnej energii w UE oraz propozycji konkretnych działań (2004/2153(INI)) — Komisja Przemysłu, Badań Naukowych i Energii

Sprawozdawca: Turmes Claude (A6-0227/2005).

| — | * Sprawozdanie w sprawie projektu decyzji Rady dotyczącej zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Azerbejdżanu dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych (COM(2005)0060 — C6-0130/2005 — 2005/0011(CNS)) — Komisja Transportu i Turystyki
  Sprawozdawca: Costa Paolo (A6-0230/2005). |
| --- | --- |

—

- Sprawozdanie w sprawie projektu decyzji Rady dotyczącej zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Azerbejdżanu dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych (COM(2005)0060 — C6-0130/2005 — 2005/0011(CNS)) — Komisja Transportu i Turystyki

Sprawozdawca: Costa Paolo (A6-0230/2005).

| — | Sprawozdanie w sprawie nowych wyzwań stojących przed cyrkiem, stanowiącym część kultury europejskiej (2004/2266(INI)) — Komisja Kultury i Edukacji
  Sprawozdawca: Pack Doris (A6-0237/2005). |
| --- | --- |

—

Sprawozdanie w sprawie nowych wyzwań stojących przed cyrkiem, stanowiącym część kultury europejskiej (2004/2266(INI)) — Komisja Kultury i Edukacji

Sprawozdawca: Pack Doris (A6-0237/2005).

| — | ***I Sprawozdanie w sprawie projektu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego europejskie postępowanie w sprawie nakazu zapłaty (COM(2004)0173 — C6-0006/2004 — 2004/0055(COD)) — Komisja Prawna
  Sprawozdawca: McCarthy Arlene (A6-0240/2005). |
| --- | --- |

—

***I Sprawozdanie w sprawie projektu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego europejskie postępowanie w sprawie nakazu zapłaty (COM(2004)0173 — C6-0006/2004 — 2004/0055(COD)) — Komisja Prawna

Sprawozdawca: McCarthy Arlene (A6-0240/2005).

| — | *** Zalecenie w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia protokołu dodatkowego do Układu ustanawiającego Stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją w następstwie rozszerzenia Unii Europejskiej (09617/2005 — C6-0194/2005 — 2005/0091(AVC)) — Komisja Spraw Zagranicznych
  Sprawozdawca: Brok Elmar (A6-0241/2005). |
| --- | --- |

—

*** Zalecenie w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia protokołu dodatkowego do Układu ustanawiającego Stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją w następstwie rozszerzenia Unii Europejskiej (09617/2005 — C6-0194/2005 — 2005/0091(AVC)) — Komisja Spraw Zagranicznych

Sprawozdawca: Brok Elmar (A6-0241/2005).

| — | ***I Sprawozdanie w sprawie projektu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przyznawania licencji przymusowych na patenty dotyczące wytwarzania produktów farmaceutycznych przeznaczonych na wywóz do krajów, w których występują problemy związane ze zdrowiem publicznym (COM(2004)0737 — C6-0168/2004 — 2004/0258(COD)) — Komisja Handlu Zagranicznego
  Sprawozdawca: Van Hecke Johan (A6-0242/2005). |
| --- | --- |

—

***I Sprawozdanie w sprawie projektu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przyznawania licencji przymusowych na patenty dotyczące wytwarzania produktów farmaceutycznych przeznaczonych na wywóz do krajów, w których występują problemy związane ze zdrowiem publicznym (COM(2004)0737 — C6-0168/2004 — 2004/0258(COD)) — Komisja Handlu Zagranicznego

Sprawozdawca: Van Hecke Johan (A6-0242/2005).

| — | Sprawozdanie w sprawie wzmocnionej współpracy z regionami najbardziej peryferyjnymi (2004/2253(INI)) — Komisja Rozwoju Regionalnego
  Sprawozdawca: Marques Sérgio (A6-0246/2005). |
| --- | --- |

—

Sprawozdanie w sprawie wzmocnionej współpracy z regionami najbardziej peryferyjnymi (2004/2253(INI)) — Komisja Rozwoju Regionalnego

Sprawozdawca: Marques Sérgio (A6-0246/2005).

| — | Sprawozdanie w sprawie roli spójności terytorialnej w rozwoju regionalnym (2004/2256(INI)) — Komisja Rozwoju Regionalnego
  Sprawozdawca: Guellec Ambroise (A6-0251/2005). |
| --- | --- |

—

Sprawozdanie w sprawie roli spójności terytorialnej w rozwoju regionalnym (2004/2256(INI)) — Komisja Rozwoju Regionalnego

Sprawozdawca: Guellec Ambroise (A6-0251/2005).

| — | Sprawozdanie w sprawie partnerstwa strategicznego UE-Indie (2004/2169(INI)) — Komisja Spraw Zagranicznych
  Sprawozdawca: Menéndez del Valle Emilio (A6-0256/2005). |
| --- | --- |

—

Sprawozdanie w sprawie partnerstwa strategicznego UE-Indie (2004/2169(INI)) — Komisja Spraw Zagranicznych

Sprawozdawca: Menéndez del Valle Emilio (A6-0256/2005).

| — | ***I Sprawozdanie






  1. | w sprawie projektu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady przekształcającej dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. odnoszącą się do podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe oraz |
| --- | --- | --- |

—

***I Sprawozdanie

1.

w sprawie projektu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady przekształcającej dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. odnoszącą się do podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe oraz

| 2. | w sprawie projektu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady przekształcającej dyrektywę Rady 93/6/EWG z dnia 15 marca 1993 r. w sprawie adekwatności kapitałowej przedsiębiorstw inwestycyjnych i instytucji kredytowych (COM(2004)0486 [01] — C6-0141/2004 — 2004/0155(COD)) — Komisja Gospodarcza i Monetarna |
| --- | --- |

2.

w sprawie projektu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady przekształcającej dyrektywę Rady 93/6/EWG z dnia 15 marca 1993 r. w sprawie adekwatności kapitałowej przedsiębiorstw inwestycyjnych i instytucji kredytowych (COM(2004)0486 [01] — C6-0141/2004 — 2004/0155(COD)) — Komisja Gospodarcza i Monetarna

Sprawozdawca: Radwan Alexander (A6-0257/2005).

| — | * Sprawozdanie w sprawie projektu decyzji Rady dotyczącej zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Bułgarii dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych (COM(2005)0158 — C6-0177/2005 — 2005/0060(CNS)) — Komisja Transportu i Turystyki
  Sprawozdawca: Costa Paolo (A6-0258/2005). |
| --- | --- |

—

- Sprawozdanie w sprawie projektu decyzji Rady dotyczącej zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Bułgarii dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych (COM(2005)0158 — C6-0177/2005 — 2005/0060(CNS)) — Komisja Transportu i Turystyki

Sprawozdawca: Costa Paolo (A6-0258/2005).

| — | * Sprawozdanie w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Chorwacji dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych (COM(2005)0159 — C6-0173/2005 — 2005/0059(CNS)) — Komisja Transportu i Turystyki
  Sprawozdawca: Costa Paolo (A6-0259/2005). |
| --- | --- |

—

- Sprawozdanie w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Chorwacji dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych (COM(2005)0159 — C6-0173/2005 — 2005/0059(CNS)) — Komisja Transportu i Turystyki

Sprawozdawca: Costa Paolo (A6-0259/2005).

| — | * Sprawozdanie w sprawie projektu rozporządzenia Rady dotyczącego zawarcia protokołu ustalającego, na okres od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2010 r., wielkości dopuszczalne połowów tuńczyka i rekompensatę finansową przewidziane w umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Federalną Islamską Republiką Komorów w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Komorów (COM(2005)0187 — C6-0154/2005 — 2005/0092(CNS)) — Komisja Rybołówstwa
  Sprawozdawca: Fraga Estévez Carmen (A6-0260/2005). |
| --- | --- |

—

- Sprawozdanie w sprawie projektu rozporządzenia Rady dotyczącego zawarcia protokołu ustalającego, na okres od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2010 r., wielkości dopuszczalne połowów tuńczyka i rekompensatę finansową przewidziane w umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Federalną Islamską Republiką Komorów w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Komorów (COM(2005)0187 — C6-0154/2005 — 2005/0092(CNS)) — Komisja Rybołówstwa

Sprawozdawca: Fraga Estévez Carmen (A6-0260/2005).

| — | Sprawozdanie w sprawie perspektyw stosunków handlowych pomiędzy UE i Chinami (2005/2015(INI)) — Komisja Handlu Zagranicznego
  Sprawozdawca: Lucas Caroline (A6-0262/2005). |
| --- | --- |

—

Sprawozdanie w sprawie perspektyw stosunków handlowych pomiędzy UE i Chinami (2005/2015(INI)) — Komisja Handlu Zagranicznego

Sprawozdawca: Lucas Caroline (A6-0262/2005).

| — | * Sprawozdanie w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 297/95 w sprawie opłat wnoszonych na rzecz Europejskiej Agencji ds. Oceny Produktów Leczniczych (COM(2005)0106 — C6-0137/2005 — 2005/0023(CNS)) — Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności
  Sprawozdawca: Florenz Karl-Heinz (A6-0264/2005). |
| --- | --- |

—

- Sprawozdanie w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 297/95 w sprawie opłat wnoszonych na rzecz Europejskiej Agencji ds. Oceny Produktów Leczniczych (COM(2005)0106 — C6-0137/2005 — 2005/0023(CNS)) — Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności

Sprawozdawca: Florenz Karl-Heinz (A6-0264/2005).

| — | Sprawozdanie w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Mariosa Matsakisa (2004/2194(IMM)) — Komisja Prawna
  Sprawozdawca: Lehne Klaus-Heiner (A6-0268/2005). |
| --- | --- |

—

Sprawozdanie w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Mariosa Matsakisa (2004/2194(IMM)) — Komisja Prawna

Sprawozdawca: Lehne Klaus-Heiner (A6-0268/2005).

| — | ***I Sprawozdanie w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zawierającej sprostowanie do dyrektywy 2004/18/WE w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (COM(2005)0214 — C6-0155/2005 — 2005/0100(COD)) — Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów
  Sprawozdawca: Zappalà Stefano (A6-0270/2005). |
| --- | --- |

—

***I Sprawozdanie w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zawierającej sprostowanie do dyrektywy 2004/18/WE w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (COM(2005)0214 — C6-0155/2005 — 2005/0100(COD)) — Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów

Sprawozdawca: Zappalà Stefano (A6-0270/2005).

| 2) | przez posłów








  2.1) | pytania ustne przewidziane na turę pytań (art. 109 Regulaminu) (B6-0331/2005)







  — | Maat Albert Jan, Stihler Catherine, Pafilis Athanasios, Papadimoulis Dimitrios, Karatzaferis Georgios, Czarnecki Ryszard, Masip Hidalgo Antonio, Paleckis Justas Vincas, Toubon Jacques, Kacin Jelko, McGuinness Mairead, Bowles Sharon Margaret, Starkevičiūtė Margarita, Wuermeling Joachim, Lundgren Nils, Posselt Bernd, Schierhuber Agnes, Kuźmiuk Zbigniew Krzysztof, Van Hecke Johan, Higgins Jim, Batzeli Katerina, Salinas García María Isabel, Goudin Hélène, Papastamkos Georgios, Seeberg Gitte, Manolakou Diamanto, Andersson Jan, Evans Robert, Berger Maria, Allister James Hugh, De Rossa Proinsias, Kasoulides Ioannis, Medina Ortega Manuel, Lavarra Vincenzo, Matsis Yiannakis, Sjöstedt Jonas, Hennicot-Schoepges Erna, Hegyi Gyula, Karim Sajjad, Seppänen Esko, Belet Ivo, Westlund Åsa, Mavrommatis Manolis, Segelström Inger, Moraes Claude, Arnaoutakis Stavros, Geringer de Oedenberg Lidia Joanna, Szent-Iványi István, Jordan Cizelj Romana, Toussas Georgios, Gklavakis Ioannis, Demetriou Panayiotis, Lulling Astrid, Panayotopoulos-Cassiotou Marie, Newton Dunn Bill, Morgantini Luisa, Trakatellis Antonios, Landsbergis Vytautas— Farage Nigel, Posselt Bernd, Papadimoulis Dimitrios, Allister James Hugh, De Rossa Proinsias, Bushill-Matthews Philip, Medina Ortega Manuel, Beglitis Panagiotis, Seppänen Esko, Trakatellis Antonios, Kamall Syed, Papastamkos Georgios, Sjöstedt Jonas, Guerreiro Pedro, Westlund Åsa, Mavrommatis Manolis, Czarnecki Ryszard, Heaton-Harris Christopher, Moraes Claude, Goudin Hélène, Hutchinson Alain, Stihler Catherine, Van Hecke Johan, Manolakou Diamanto, Tannock Charles, Pafilis Athanasios, Van Orden Geoffrey, Beazley Christopher, Newton Dunn Bill, Parish Neil, Toussas Georgios, Ashworth Richard James, Kirkhope Timothy, Rosati Dariusz |
| --- | --- | --- | --- |

2)

2)

przez posłów

przez posłów

2.1)

2.1)

pytania ustne przewidziane na turę pytań (art. 109 Regulaminu) (B6-0331/2005)

pytania ustne przewidziane na turę pytań (art. 109 Regulaminu) (B6-0331/2005)

—

Maat Albert Jan, Stihler Catherine, Pafilis Athanasios, Papadimoulis Dimitrios, Karatzaferis Georgios, Czarnecki Ryszard, Masip Hidalgo Antonio, Paleckis Justas Vincas, Toubon Jacques, Kacin Jelko, McGuinness Mairead, Bowles Sharon Margaret, Starkevičiūtė Margarita, Wuermeling Joachim, Lundgren Nils, Posselt Bernd, Schierhuber Agnes, Kuźmiuk Zbigniew Krzysztof, Van Hecke Johan, Higgins Jim, Batzeli Katerina, Salinas García María Isabel, Goudin Hélène, Papastamkos Georgios, Seeberg Gitte, Manolakou Diamanto, Andersson Jan, Evans Robert, Berger Maria, Allister James Hugh, De Rossa Proinsias, Kasoulides Ioannis, Medina Ortega Manuel, Lavarra Vincenzo, Matsis Yiannakis, Sjöstedt Jonas, Hennicot-Schoepges Erna, Hegyi Gyula, Karim Sajjad, Seppänen Esko, Belet Ivo, Westlund Åsa, Mavrommatis Manolis, Segelström Inger, Moraes Claude, Arnaoutakis Stavros, Geringer de Oedenberg Lidia Joanna, Szent-Iványi István, Jordan Cizelj Romana, Toussas Georgios, Gklavakis Ioannis, Demetriou Panayiotis, Lulling Astrid, Panayotopoulos-Cassiotou Marie, Newton Dunn Bill, Morgantini Luisa, Trakatellis Antonios, Landsbergis Vytautas— Farage Nigel, Posselt Bernd, Papadimoulis Dimitrios, Allister James Hugh, De Rossa Proinsias, Bushill-Matthews Philip, Medina Ortega Manuel, Beglitis Panagiotis, Seppänen Esko, Trakatellis Antonios, Kamall Syed, Papastamkos Georgios, Sjöstedt Jonas, Guerreiro Pedro, Westlund Åsa, Mavrommatis Manolis, Czarnecki Ryszard, Heaton-Harris Christopher, Moraes Claude, Goudin Hélène, Hutchinson Alain, Stihler Catherine, Van Hecke Johan, Manolakou Diamanto, Tannock Charles, Pafilis Athanasios, Van Orden Geoffrey, Beazley Christopher, Newton Dunn Bill, Parish Neil, Toussas Georgios, Ashworth Richard James, Kirkhope Timothy, Rosati Dariusz

| 2.2) | pisemne oświadczenia celem wpisania ich do rejestru (art. 116 Regulaminu)







  — | Elspeth Attwooll, Ian Hudghton, David Martin, Alyn Smith i Struan Stevenson w sprawie praw zagranicznych lektorów („lettori”) na włoskich uniwersytetach (46/2005), |
| --- | --- | --- |

2.2)

2.2)

pisemne oświadczenia celem wpisania ich do rejestru (art. 116 Regulaminu)

pisemne oświadczenia celem wpisania ich do rejestru (art. 116 Regulaminu)

—

Elspeth Attwooll, Ian Hudghton, David Martin, Alyn Smith i Struan Stevenson w sprawie praw zagranicznych lektorów („lettori”) na włoskich uniwersytetach (46/2005),

| — | James Hugh Allister w sprawie międzynarodowych terrorystów („the Columbia 3” — „Kolumbijska Trójka”) (47/2005), |
| --- | --- |

—

James Hugh Allister w sprawie międzynarodowych terrorystów („the Columbia 3” — „Kolumbijska Trójka”) (47/2005),

| — | Richard Corbett w sprawie chorób układu oddechowego (48/2005), |
| --- | --- |

—

Richard Corbett w sprawie chorób układu oddechowego (48/2005),

| — | Richard Corbett w sprawie firmy „European City Guides” (49/2005), |
| --- | --- |

—

Richard Corbett w sprawie firmy „European City Guides” (49/2005),

| — | Lissy Gröner, Genowefa Grabowska, Karin Riis-Jørgensen, Gérard Onesta i Vasco Graça Moura, w sprawie telefonów zaufania dla dzieci w Europie (50/2005) |
| --- | --- |

—

Lissy Gröner, Genowefa Grabowska, Karin Riis-Jørgensen, Gérard Onesta i Vasco Graça Moura, w sprawie telefonów zaufania dla dzieci w Europie (50/2005)

| — | Silvana Koch-Mehrin, w sprawie przejrzystości finansowej organizacji pozarządowych i partnerów społecznych (51/2005), |
| --- | --- |

—

Silvana Koch-Mehrin, w sprawie przejrzystości finansowej organizacji pozarządowych i partnerów społecznych (51/2005),

| — | David Martin, Paulo Casaca, Peter Skinner, Terence Wynn i Robert Evans, w sprawie rosnącego międzynarodowego zaniepokojenia pozyskiwaniem niedźwiedziej żółci w Chinach (52/2005) |
| --- | --- |

—

David Martin, Paulo Casaca, Peter Skinner, Terence Wynn i Robert Evans, w sprawie rosnącego międzynarodowego zaniepokojenia pozyskiwaniem niedźwiedziej żółci w Chinach (52/2005)

4.   Petycje

Następujące petycje, wpisane do rejestru z dniem wskazanym poniżej, zostały przekazane, zgodnie z art. 191 ust. 5 Regulaminu, właściwej komisji:

Dnia 23.09.2005

| | M. György Bognár (nr 734/2005) |
| --- | --- |

M. György Bognár (nr 734/2005)

| | M. Konstantinos Proikakis (nr 735/2005) |
| --- | --- |

M. Konstantinos Proikakis (nr 735/2005)

| | Dimitra Pashalidou (nr 736/2005) |
| --- | --- |

Dimitra Pashalidou (nr 736/2005)

| | M. Petros Papalaios (nr 737/2005) |
| --- | --- |

M. Petros Papalaios (nr 737/2005)

| | Olympia Tabourlou (nr 738/2005) |
| --- | --- |

Olympia Tabourlou (nr 738/2005)

| | M. Ioannis Skountis (nr 739/2005) |
| --- | --- |

M. Ioannis Skountis (nr 739/2005)

| | Dafni Theodoraki (nr 740/2005) |
| --- | --- |

Dafni Theodoraki (nr 740/2005)

| | M. Michael Niotis (nr 741/2005) |
| --- | --- |

M. Michael Niotis (nr 741/2005)

| | M. Miguel Blázquez López (nr 742/2005) |
| --- | --- |

M. Miguel Blázquez López (nr 742/2005)

| | M. Jesús Lopez Vazquez(nr 743/2005) |
| --- | --- |

M. Jesús Lopez Vazquez(nr 743/2005)

| | M. Enrique González Blanco (nr 744/2005) |
| --- | --- |

M. Enrique González Blanco (nr 744/2005)

| | M. José López Rocamora (nr 745/2005) |
| --- | --- |

M. José López Rocamora (nr 745/2005)

| | U. Dimitri (Association l'Ulm de M. tout le Monde) (nr 746/2005) |
| --- | --- |

U. Dimitri (Association l'Ulm de M. tout le Monde) (nr 746/2005)

| | M. Jean-Paul François Galibert (nr 747/2005) |
| --- | --- |

M. Jean-Paul François Galibert (nr 747/2005)

| | M. Philippe Moulin (nr 748/2005) |
| --- | --- |

M. Philippe Moulin (nr 748/2005)

| | M. Jean Pierre Baron (nr 749/2005) |
| --- | --- |

M. Jean Pierre Baron (nr 749/2005)

| | Gisela Holy (nr 750/2005) |
| --- | --- |

Gisela Holy (nr 750/2005)

| | M. Fausto da Silva (nr 751/2005) |
| --- | --- |

M. Fausto da Silva (nr 751/2005)

| | Maria Silva (nr 752/2005) |
| --- | --- |

Maria Silva (nr 752/2005)

| | M. João Henrique Robalo Correia (nr 753/2005) |
| --- | --- |

M. João Henrique Robalo Correia (nr 753/2005)

| | M. João da Cunha Barbosa (Associação Agentes Funerários de Portugal (nr 754/2005) |
| --- | --- |

M. João da Cunha Barbosa (Associação Agentes Funerários de Portugal (nr 754/2005)

| | M. Rolf Bossi (Rechtsanwälte Bossi Ufer Ziegert) (nr 755/2005) |
| --- | --- |

M. Rolf Bossi (Rechtsanwälte Bossi Ufer Ziegert) (nr 755/2005)

| | M. Oliver Brandenburg (nr 756/2005) |
| --- | --- |

M. Oliver Brandenburg (nr 756/2005)

| | M. Hartmut Haase (Siedlergemeinschaft Herreninsel) (nr 757/2005) |
| --- | --- |

M. Hartmut Haase (Siedlergemeinschaft Herreninsel) (nr 757/2005)

| | M. Thomas Lorentz (nr 758/2005) |
| --- | --- |

M. Thomas Lorentz (nr 758/2005)

| | M. Franz Swoboda (nr 759/2005) |
| --- | --- |

M. Franz Swoboda (nr 759/2005)

| | M. Aleksandras Mininas (Kazlu Rudos Spaustuve) (nr 760/2005) |
| --- | --- |

M. Aleksandras Mininas (Kazlu Rudos Spaustuve) (nr 760/2005)

| | M. Wolfgang Drebitz (Elektrizitätsgenossenschaft Steimelhagen e.G.) (nr 761/2005) |
| --- | --- |

M. Wolfgang Drebitz (Elektrizitätsgenossenschaft Steimelhagen e.G.) (nr 761/2005)

| | Thaddea Brugger (Alpenverein, Verein zum Schutz der Erholungslandschaft Osttirols) (nr 762/2005) |
| --- | --- |

Thaddea Brugger (Alpenverein, Verein zum Schutz der Erholungslandschaft Osttirols) (nr 762/2005)

| | M. Gerhard Eller (nr 763/2005) |
| --- | --- |

M. Gerhard Eller (nr 763/2005)

| | M. Percy Malitte (nr 764/2005) |
| --- | --- |

M. Percy Malitte (nr 764/2005)

| | Katrin Weinstock-Aroldi (nr 765/2005) |
| --- | --- |

Katrin Weinstock-Aroldi (nr 765/2005)

| | Larissa Gubanova (nr 766/2005) |
| --- | --- |

Larissa Gubanova (nr 766/2005)

| | M. Mirko Brand (nr 767/2005) |
| --- | --- |

M. Mirko Brand (nr 767/2005)

| | Maryna Renz (nr 768/2005) |
| --- | --- |

Maryna Renz (nr 768/2005)

| | M. Hans Jürgen Stoj (nr 769/2005) |
| --- | --- |

M. Hans Jürgen Stoj (nr 769/2005)

| | M. Viktor Merten (nr 770/2005) |
| --- | --- |

M. Viktor Merten (nr 770/2005)

| | M. Dietmar Domke (nr 771/2005) |
| --- | --- |

M. Dietmar Domke (nr 771/2005)

| | M. Michael Berning (nr 772/2005) |
| --- | --- |

M. Michael Berning (nr 772/2005)

| | M. Jürgen Sachansky (nr 773/2005) |
| --- | --- |

M. Jürgen Sachansky (nr 773/2005)

| | M. Andre Tomasino (nr 774/2005) |
| --- | --- |

M. Andre Tomasino (nr 774/2005)

| | M. Manfred Bischof (nr 775/2005) |
| --- | --- |

M. Manfred Bischof (nr 775/2005)

| | M. Josef Sagerschnig (Körpersportverein Wörtersee) (nr 776/2005) |
| --- | --- |

M. Josef Sagerschnig (Körpersportverein Wörtersee) (nr 776/2005)

| | M. Erhardt Fiebiger (Aktionsbündnis mittelständischer Unternehmen) (nr 777/2005) |
| --- | --- |

M. Erhardt Fiebiger (Aktionsbündnis mittelständischer Unternehmen) (nr 777/2005)

| | M. Michel Guillet (nr 778/2005) |
| --- | --- |

M. Michel Guillet (nr 778/2005)

| | M. Adam Bohdan (Pracownia na rzecz Wszystkich Istot) (plus 38 signatures) (nr 779/2005) |
| --- | --- |

M. Adam Bohdan (Pracownia na rzecz Wszystkich Istot) (plus 38 signatures) (nr 779/2005)

| | M. Friedrich Kohle (nr 780/2005) |
| --- | --- |

M. Friedrich Kohle (nr 780/2005)

| | M. Michael Sommer (nr 781/2005) |
| --- | --- |

M. Michael Sommer (nr 781/2005)

| | M. Oisin Jones-Dillon (nr 782/2005) |
| --- | --- |

M. Oisin Jones-Dillon (nr 782/2005)

| | M. William G Loveland (nr 783/2005) |
| --- | --- |

M. William G Loveland (nr 783/2005)

| | Joy P. Henderson (nr 784/2005) |
| --- | --- |

Joy P. Henderson (nr 784/2005)

| | J. S. McGregor (nr 785/2005) |
| --- | --- |

J. S. McGregor (nr 785/2005)

| | M. Jože Fergula (nr 786/2005) |
| --- | --- |

M. Jože Fergula (nr 786/2005)

| | M. Jerzy Płókarz (Komitet Wyborczy Wyborców „Społeczni Ratownicy”) (nr 787/2005). |
| --- | --- |

M. Jerzy Płókarz (Komitet Wyborczy Wyborców „Społeczni Ratownicy”) (nr 787/2005).

5.   Oświadczenia pisemne (art. 116 Regulaminu)

(art. 116 Regulaminu)

Na mocy art. 116 ust. 5 Regulaminu oświadczenia pisemne nr 35, 36 i 37/2005 upadły, ponieważ nie uzyskano wymaganej liczby podpisów.

6.   Działania podjęte w wyniku stanowisk i rezolucji Parlamentu

Komunikaty Komisji o działaniach podjętych na skutek stanowisk i rezolucji przyjętych przez Parlament w trakcie pierwszej i drugiej sesji kwietniowej oraz drugiej sesji majowej zostały rozesłane.

7.   Skład komisji i delegacji

Na wniosek grupy PPE-DE Parlament zatwierdził następującą nominację:

komisji LIBE

| — | Antonio Tajani |
| --- | --- |

—

Antonio Tajani

8.   Podpisanie aktów przyjętych w trybie współdecyzji

Przewodniczący poinformował, że wspólnie z Przewodniczącym Rady przystąpi w środę do podpisania następujących aktów przyjętych w trybie współdecyzji, zgodnie z art. 68 Regulaminu Parlamentu:

| — | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady odnośnie warunków dostępu do gazowych sieci przesyłowych (3614/2005 — C6-0295/2005 — 2003/0302(COD)) |
| --- | --- |

—

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady odnośnie warunków dostępu do gazowych sieci przesyłowych (3614/2005 — C6-0295/2005 — 2003/0302(COD))

| — | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zbliżenia ustawodawst Państw Członkowskich odnoszących się do działań, które należy podjąć przeciwko emisji zanieczyszczeń gazowych i cząstek stałych przez silniki wysokoprężne stosowane w pojazdach oraz emisji zanieczyszczeń gazowych z silników o zapłonie iskrowym zasilanych gazem ziemnym lub gazem płynnym stosowanych w pojazdach (3617/1/2005 — C6-0296/2005 — 2003/0205(COD)) |
| --- | --- |

—

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zbliżenia ustawodawst Państw Członkowskich odnoszących się do działań, które należy podjąć przeciwko emisji zanieczyszczeń gazowych i cząstek stałych przez silniki wysokoprężne stosowane w pojazdach oraz emisji zanieczyszczeń gazowych z silników o zapłonie iskrowym zasilanych gazem ziemnym lub gazem płynnym stosowanych w pojazdach (3617/1/2005 — C6-0296/2005 — 2003/0205(COD))

| — | Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniająca decyzję Rady 2000/819/WE w sprawie wieloletniego programu dla przedsiębiorstw i przedsiębiorczości, w szczególności dla małych i średnich przedsiębiorstw (ŚMP) (2001 2005) (3635/1/2005 — C6-0292/2005 — 2004/0272(COD)). |
| --- | --- |

—

Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniająca decyzję Rady 2000/819/WE w sprawie wieloletniego programu dla przedsiębiorstw i przedsiębiorczości, w szczególności dla małych i średnich przedsiębiorstw (ŚMP) (2001 2005) (3635/1/2005 — C6-0292/2005 — 2004/0272(COD)).

Ponadto Rada poinformowała, iż zatwierdziła:

| — | stanowisko przyjęte przez Parlament w pierwszym czytaniu dnia 12 kwietnia 2005r. w celu przyjęcia zalecenia Parlamentu Europejskiego i Rady w celu ułatwienia wydawania przez Państwa Członkowskie jednolitych wiz krótkoterminowych dla naukowców z państw trzecich podróżujących w ramach Wspólnoty Europejskiej w celu prowadzenia badań naukowych(3621/2/2005 — C6-0294/2005 — 2004/0063(COD)). |
| --- | --- |

—

stanowisko przyjęte przez Parlament w pierwszym czytaniu dnia 12 kwietnia 2005r. w celu przyjęcia zalecenia Parlamentu Europejskiego i Rady w celu ułatwienia wydawania przez Państwa Członkowskie jednolitych wiz krótkoterminowych dla naukowców z państw trzecich podróżujących w ramach Wspólnoty Europejskiej w celu prowadzenia badań naukowych(3621/2/2005 — C6-0294/2005 — 2004/0063(COD)).

Z uwagi na zmiany dokonane przez Radę w tekście przekazanym Parlamentowi, Przewodniczący zasięgnął opinii komisji LIBE, jako właściwej w niniejszej sprawie, zgodnie z art. 66 ust. 2 regulaminu Parlamentu oraz z uwagi na to, że listem z dnia 23 czerwca 2005 roku przewodniczący tej komisji poinformował przewodniczącego Parlamentu, że zmiany nie dotyczyły istoty materii. W związku z tym przewodniczący podpisze w środę również i ten akt.

9.   Przyjęcie obserwatorów bułgarskich i rumuńskich

Przewodniczący, w imieniu Parlamentu, powitał obserwatorów bułgarskich i rumuńskich, którzy zasiedli w sali obrad plenarnych.

Imienna lista obserwatorów bułgarskich i rumuńskich znajduje się w załączniku do niniejszego protokołu.

Imienna lista obserwatorów bułgarskich i rumuńskich znajduje się w załączniku do niniejszego protokołu.

10.   Porządek obrad

Następnym punktem porządku dziennego było ustalenie porządku obrad.

Końcowy projekt porządku dziennego posiedzeń plenarnych z września II i października I (PE 361.877/PDOJ) został rozesłany i zgodnie z art. 132 Regulaminu zaproponowano następujące zmiany:

Posiedzenia w dniach 26.09.2005 — 29.09.2005

Posiedzenia w dniach 26.09.2005 — 29.09.2005

poniedziałku,

poniedziałku,

| — | bez zmian |
| --- | --- |

—

bez zmian

wtorku,

wtorku,

| — | bez zmian |
| --- | --- |

—

bez zmian

środy,

środy,

| — | bez zmian |
| --- | --- |

—

bez zmian

czwartku,

czwartku,

Debata na temat przypadków naruszania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa (artykuł 115 Regulaminu):

| — | (wniosek grupy PPE-DE w sprawie zastąpienia punktu „Tunezja”punkt 62 projektu Porządku Dziennego) nowym punktem „Mniejszości w okręgu Wojwodina”. |
| --- | --- |

—

(wniosek grupy PPE-DE w sprawie zastąpienia punktu „Tunezja”punkt 62 projektu Porządku Dziennego) nowym punktem „Mniejszości w okręgu Wojwodina”.

punkt 62 projektu Porządku Dziennego)

| — | (wniosek grupy PSE w sprawie zastąpienia punktu „Uzbekistan”punkt 63 projektu Porządku Dziennego) punktem „Mniejszości w okręgu Wojwodina”. |
| --- | --- |

—

(wniosek grupy PSE w sprawie zastąpienia punktu „Uzbekistan”punkt 63 projektu Porządku Dziennego) punktem „Mniejszości w okręgu Wojwodina”.

punkt 63 projektu Porządku Dziennego)

Głos zabrali: Martin Schulz w imieniu grupy PSE, który zwrócił uwagę, że grupy PSE, PPE-DE i ALDE osiągnęły porozumienie w sprawie wniosku grupy PSE i Hans-Gert Poettering w imieniu grupy PPE-DE, który wycofał wniosek swojej grupy.

Parlament przyjął wniosek grupy PSE.

Posiedzenia z dnia 12.10.2005 i 13.10.2005

Posiedzenia z dnia 12.10.2005 i 13.10.2005

| — | bez zmian |
| --- | --- |

—

bez zmian

Niniejszym porządek obrad został ustalony.

11.   Priorytety w pracy Parlamentu (debata)

(debata)

Deklaracja Przewoniczącego: Priorytety w pracy Parlamentu.

Przewodniczący wydał oświadczenie, w którym przedstawił sytuację Unii i perspektywy na przyszłość oraz podkreślił rolę, jaką musi odgrywać Parlament Europejski w przestrzeni europejskiej.

Głos zabrali: Hans-Gert Poettering w imieniu grupy PPE-DE, Martin Schulz w imieniu grupy PSE, Graham Watson w imieniu grupy ALDE, Daniel Marc Cohn-Bendit w imieniu grupy Verts/ALE, Francis Wurtz w imieniu grupy GUE/NGL, Nigel Farage w imieniu grupy IND/DEM, Brian Crowley w imieniu grupy UEN, Jean-Marie Le Pen niezrzeszony i Margot Wallström (Wiceprzewodnicząca Komisji)

Debata została zamknięta.

Głos zabrał Pervenche Berès w sprawie organizacji prac.

PRZEWODNICTWO: Mario MAURO

Wiceprzewodniczący

12.   Jednominutowe wypowiedzi w znaczących kwestiach politycznych

Na podstawie art. 144 Regulaminu, następujący posłowie w jednominutowych wystąpieniach zwrócili uwagę Parlamentu na ważne kwestie polityczne:

Marianne Thyssen, Catherine Stihler, Sophia in 't Veld, Mary Lou McDonald, Dariusz Maciej Grabowski, Ryszard Czarnecki, Zdzisław Zbigniew Podkański, Antonio Masip Hidalgo, Marian Harkin, Mirosław Mariusz Piotrowski, Zbigniew Zaleski, Panagiotis Beglitis, Marios Matsakis, Kathy Sinnott, Marie Panayotopoulos-Cassiotou, Alfredo Antoniozzi, Magda Kósáné Kovács, Nikolaos Sifunakis, Avril Doyle, Marta Vincenzi, Christopher Beazley, Peter Skinner, Tunne Kelam i Ljudmila Novak.

13.   25. rocznica „Solidarności” i jej przesłanie dla Europy (debata)

(debata)

Oświadczenie Komisji: 25. rocznica „Solidarności” i jej przesłanie dla Europy.

Przewodniczący złożył krótkie oświadczenie w celu wszczęcia debaty.

Charlie McCreevy (członek Komisji) wydał oświadczenie.

Głos zabrali: Jacek Emil Saryusz-Wolski w imieniu grupy PPE-DE, Józef Pinior w imieniu grupy PSE, Bronisław Geremek w imieniu grupy ALDE, Milan Horáček w imieniu grupy Verts/ALE, Jonas Sjöstedt w imieniu grupy GUE/NGL, i Wojciech Roszkowski w imieniu grupy UEN.

PRZEWODNICTWO: Janusz ONYSZKIEWICZ

Wiceprzewodniczący

Głos zabrali: Ryszard Czarnecki niezrzeszony, Alojz Peterle, Jan Marinus Wiersma, Erik Meijer, Jan Tadeusz Masiel, Timothy Kirkhope, Athanasios Pafilis, Zbigniew Zaleski, Anna Ibrisagic, Bogusław Sonik i Tunne Kelam.

Projekty rezolucji złożone na podstawie art. 103 ust. 2 Regulaminu na zakończenie debaty:

| — | Joost Lagendijk, Angelika Beer i Milan Horáček w imieniu grupy Verts/ALE w sprawie 25. rocznicy Solidarności i jej przesłania dla Europy (B6-0485/2005), |
| --- | --- |

—

Joost Lagendijk, Angelika Beer i Milan Horáček w imieniu grupy Verts/ALE w sprawie 25. rocznicy Solidarności i jej przesłania dla Europy (B6-0485/2005),

| — | Martin Schulz, Józef Pinior i Jan Marinus Wiersma w imieniu grupy PSE w sprawie 25. rocznicy Solidarności i jej przesłania dla Europy (B6-0495/2005), |
| --- | --- |

—

Martin Schulz, Józef Pinior i Jan Marinus Wiersma w imieniu grupy PSE w sprawie 25. rocznicy Solidarności i jej przesłania dla Europy (B6-0495/2005),

| — | Francis Wurtz, Helmuth Markov, Eva-Britt Svensson i Roberto Musacchio w imieniu grupy GUE/NGL w sprawie 25. rocznicy Solidarności i jej przesłania dla Europy (B6-0500/2005), |
| --- | --- |

—

Francis Wurtz, Helmuth Markov, Eva-Britt Svensson i Roberto Musacchio w imieniu grupy GUE/NGL w sprawie 25. rocznicy Solidarności i jej przesłania dla Europy (B6-0500/2005),

| — | Bronisław Geremek, Jerzy Buzek, Janusz Lewandowski, Janusz Onyszkiewicz, Dariusz Rosati, Wojciech Roszkowski, Jacek Emil Saryusz-Wolski, Brian Crowley, Guntars Krasts, Ģirts Valdis Kristovskis, Cristiana Muscardini, Grażyna Staniszewska i Jan Jerzy Kułakowski, w imieniu grup PPE-DE, PSE, ALDE i UEN, (B6-0504/2005). |
| --- | --- |

—

Bronisław Geremek, Jerzy Buzek, Janusz Lewandowski, Janusz Onyszkiewicz, Dariusz Rosati, Wojciech Roszkowski, Jacek Emil Saryusz-Wolski, Brian Crowley, Guntars Krasts, Ģirts Valdis Kristovskis, Cristiana Muscardini, Grażyna Staniszewska i Jan Jerzy Kułakowski, w imieniu grup PPE-DE, PSE, ALDE i UEN, (B6-0504/2005).

Debata została zamknięta.

Głosowanie: pkt 7.7 protokołu z dnia 28.09.2005.

pkt 7.7 protokołu z dnia 28.09.2005.

14.   1. Podejmowanie i prowadzenie działalności przez instytucje kredytowe 2. Adekwatność kapitałowa przedsiębiorstw inwestycyjnych i instytucji kredytowych ***I (debata)

(debata)

Sprawozdanie

| 1. | w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady odnoszącej się do podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe [COM(2004)0486 — C6-0141/2004 — 2004/0155(COD)]. |
| --- | --- |

1.

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady odnoszącej się do podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe [COM(2004)0486 — C6-0141/2004 — 2004/0155(COD)].

| 2. | w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie adekwatności kapitałowej przedsiębiorstw inwestycyjnych i instytucji kredytowych [COM(2004)0486 — C6-0144/2004 — 2004/0159(COD)] — Komisja Gospodarcza i Monetarna. |
| --- | --- |

2.

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie adekwatności kapitałowej przedsiębiorstw inwestycyjnych i instytucji kredytowych [COM(2004)0486 — C6-0144/2004 — 2004/0159(COD)] — Komisja Gospodarcza i Monetarna.

Sprawozdawca: Alexander Radwan (A6-0257/2005).

Głos zabrał Charlie McCreevy (członek Komisji).

Alexander Radwan przedstawił sprawozdanie.

Głos zabrali: Harald Ettl (sprawozdawca komisji opiniodawczej JURI) i José Manuel García-Margallo y Marfil w imieniu grupy PPE-DE.

PRZEWODNICTWO: Manuel António dos SANTOS

Wiceprzewodniczący

Głos zabrali: Harald Ettl w imieniu grupy PSE, Wolf Klinz w imieniu grupy ALDE, John Whittaker w imieniu grupy IND/DEM, Eoin Ryan w imieniu grupy UEN, Hans-Peter Martin niezrzeszony, John Purvis, Pervenche Berès, Nils Lundgren, Ieke van den Burg, Astrid Lulling, Gunnar Hökmark, Andreas Schwab, Jean-Paul Gauzès, Paul Rübig i Charlie McCreevy.

Debata została zamknięta.

Głosowanie: pkt 7.1 protokołu z dnia 28.09.2005.

pkt 7.1 protokołu z dnia 28.09.2005.

15.   Badanie ustawowe rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych ***I (debata)

(debata)

Sprawozdanie Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej badania ustawowego rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych i zmieniającej dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG (COM(2004)0177 — C6-0005/2004 — 2004/0065(COD)) — Komisja Prawna.

Sprawozdawca: Bert Doorn (A6-0224/2005).

Głos zabrał Charlie McCreevy (członek Komisji).

Bert Doorn przedstawił sprawozdanie.

Głos zabrali: Andreas Schwab w imieniu grupy PPE-DE, Antonio Masip Hidalgo w imieniu grupy PSE, Wolf Klinz w imieniu grupy ALDE, Giuseppe Gargani, Arlene McCarthy, Paul Rübig, Andrzej Jan Szejna i Charlie McCreevy.

Debata została zamknięta.

Głosowanie: pkt 7.2 protokołu z dnia 28.09.2005.

pkt 7.2 protokołu z dnia 28.09.2005.

16.   Protokół do umowy w sprawie połowu tuńczyka WE/Komory (2005-2010) * (debata)

(debata)

Sprawozdanie Projekt rozporządzenia Rady w sprawie zawarcia protokołu ustalającego, na okres od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2010 r., wielkości dopuszczalne połowów tuńczyka i rekompensatę finansową przewidziane w umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Federalną Islamską Republiką Komorów w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Komorów [COM(2005)0187 — C6-0154/2005 — 2005/0092(CNS)] — Komisja Rybołówstwa.

Sprawozdawca: Carmen Fraga Estévez (A6-0260/2005).

Głos zabrał Joe Borg (członek Komisji).

Carmen Fraga Estévez przedstawiła sprawozdanie.

Głos zabrali: Helga Trüpel (sprawozdawczyni komisji opiniodawczej BUDG), Dorette Corbey w imieniu grupy PSE, Carl Schlyter w imieniu grupy Verts/ALE, Hélène Goudin w imieniu grupy IND/DEM, Manuel Medina Ortega i Joe Borg.

Debata została zamknięta.

Głosowanie: pkt 6.5 protokołu z dnia 27.09.2005.

pkt 6.5 protokołu z dnia 27.09.2005.

17.   Porządek dzienny następnego posiedzenia

Ustalony został porządek dzienny jutrzejszego posiedzenia (dokument „Porządek dzienny” PE 361.877/OJMA).

18.   Zamknięcie posiedzenia

Posiedzenie zostało zamknięte o godzinie 21:50.

Julian Priestley

Sekretarz Generalny

Luigi Cocilovo

Wiceprzewodniczący

---

LISTA OBECNOŚCI

Podpisali:

Adamou, Agnoletto, Allister, Andersson, Andrejevs, Andria, Angelilli, Antoniozzi, Arif, Ashworth, Atkins, Attard-Montalto, Attwooll, Audy, Auken, Ayala Sender, Aylward, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Baco, Badia I Cutchet, Barón Crespo, Barsi-Pataky, Batten, Battilocchio, Batzeli, Bauer, Beaupuy, Beazley, Becsey, Beer, Beglitis, Belder, Belet, Belohorská, Beňová, Berend, Berès, van den Berg, Berger, Berlato, Berlinguer, Berman, Birutis, Blokland, Bobošíková, Bösch, Bonde, Bonino, Booth, Borrell Fontelles, Bourlanges, Bourzai, Bowis, Bowles, Bozkurt, Bradbourn, Braghetto, Brejc, Brepoels, Breyer, Březina, Brie, Brunetta, Budreikaitė, Buitenweg, Bullmann, van den Burg, Bushill-Matthews, Busk, Busuttil, Buzek, Cabrnoch, Calabuig Rull, Callanan, Camre, Capoulas Santos, Carlotti, Carnero González, Carollo, Casa, Casaca, Cashman, Caspary, Castex, Castiglione, del Castillo Vera, Catania, Cavada, Cederschiöld, Cercas, Cesa, Chichester, Chiesa, Chmielewski, Christensen, Claeys, Clark, Cocilovo, Coelho, Cohn-Bendit, Corbett, Corbey, Cornillet, Correia, Costa, Cottigny, Coûteaux, Coveney, Cramer, Crowley, Marek Aleksander Czarnecki, Ryszard Czarnecki, Daul, Davies, de Brún, Degutis, De Keyser, Demetriou, De Michelis, Deprez, De Sarnez, Descamps, Deß, Deva, De Veyrac, De Vits, Díaz de Mera García Consuegra, Didžiokas, Dillen, Dimitrakopoulos, Dionisi, Dobolyi, Doorn, Dover, Doyle, Drčar Murko, Duchoň, Dührkop Dührkop, Duff, Duin, Duka-Zólyomi, Duquesne, El Khadraoui, Elles, Esteves, Estrela, Ettl, Eurlings, Jillian Evans, Fajmon, Falbr, Farage, Fava, Fazakas, Ferber, Fernandes, Fernández Martín, Anne Ferreira, Elisa Ferreira, Figueiredo, Fjellner, Flasarová, Flautre, Florenz, Fotyga, Fourtou, Fraga Estévez, Frassoni, Friedrich, Fruteau, Gahler, Gál, Gaľa, García-Margallo y Marfil, García Pérez, Gargani, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Gawronski, Gebhardt, Gentvilas, Geremek, Geringer de Oedenberg, Gibault, Gierek, Gklavakis, Glattfelder, Goebbels, Goepel, Golik, Gollnisch, Gomes, Gomolka, Goudin, Grabowska, Grabowski, Graça Moura, Graefe zu Baringdorf, Gräßle, de Grandes Pascual, Grech, Griesbeck, Gröner, de Groen-Kouwenhoven, Grosch, Grossetête, Guardans Cambó, Guellec, Guerreiro, Gurmai, Gutiérrez-Cortines, Guy-Quint, Gyürk, Hänsch, Hammerstein Mintz, Hamon, Handzlik, Hannan, Harbour, Harkin, Hasse Ferreira, Hassi, Hatzidakis, Haug, Heaton-Harris, Hedh, Hedkvist Petersen, Hegyi, Helmer, Henin, Hennicot-Schoepges, Herranz García, Herrero-Tejedor, Hieronymi, Higgins, Hökmark, Honeyball, Horáček, Hudacký, Hutchinson, Ibrisagic, Ilves, in 't Veld, Isler Béguin, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jäätteenmäki, Jałowiecki, Janowski, Járóka, Jeggle, Jensen, Jöns, Jonckheer, Jordan Cizelj, Juknevičienė, Kacin, Kaczmarek, Kallenbach, Kamall, Karas, Karatzaferis, Karim, Kasoulides, Kaufmann, Tunne Kelam, Kilroy-Silk, Kindermann, Kinnock, Kirkhope, Klamt, Klaß, Klich, Klinz, Koch-Mehrin, Kohlíček, Konrad, Korhola, Kósáné Kovács, Koterec, Kozlík, Krahmer, Krarup, Krasts, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristovskis, Krupa, Kuc, Kudrycka, Kuhne, Kułakowski, Kušķis, Kusstatscher, Kuźmiuk, Lagendijk, Laignel, Lamassoure, Lambert, Lambrinidis, Lambsdorff, Lang, Langen, Langendries, Laperrouze, La Russa, Lavarra, Lax, Le Foll, Lehideux, Lehne, Lehtinen, Leichtfried, Jean-Marie Le Pen, Marine Le Pen, Le Rachinel, Lévai, Lewandowski, Libicki, Lichtenberger, Lipietz, Louis, Ludford, Lulling, Lundgren, Lynne, Maat, Maaten, McAvan, McCarthy, McDonald, McMillan-Scott, Madeira, Malmström, Manders, Maňka, Erika Mann, Thomas Mann, Markov, Marques, David Martin, Hans-Peter Martin, Martinez, Martínez Martínez, Masiel, Masip Hidalgo, Maštálka, Mastenbroek, Mathieu, Matsakis, Matsis, Matsouka, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Medina Ortega, Meijer, Méndez de Vigo, Menéndez del Valle, Meyer Pleite, Miguélez Ramos, Mikko, Mikolášik, Millán Mon, Mitchell, Mölzer, Montoro Romero, Moraes, Morillon, Mote, Mulder, Musacchio, Muscat, Musotto, Mussolini, Myller, Napoletano, Nassauer, Nattrass, Navarro, Newton Dunn, Nicholson, Niebler, van Nistelrooij, Novak, Obiols i Germà, Özdemir, Olajos, Olbrycht, Ó Neachtain, Onesta, Onyszkiewicz, Oomen-Ruijten, Ortuondo Larrea, Őry, Ouzký, Oviir, Paasilinna, Pack, Pafilis, Pahor, Paleckis, Panayotopoulos-Cassiotou, Pannella, Papadimoulis, Papastamkos, Parish, Patrie, Peillon, Pęk, Alojz Peterle, Pflüger, Piecyk, Pīks, Pinheiro, Pinior, Piotrowski, Piskorski, Pistelli, Pittella, Pleguezuelos Aguilar, Pleštinská, Podestà, Podkański, Poettering, Poignant, Poli Bortone, Pomés Ruiz, Portas, Posselt, Prets, Prodi, Purvis, Queiró, Rack, Radwan, Ransdorf, Rapkay, Resetarits, Reul, Reynaud, Riera Madurell, Ries, Riis-Jørgensen, Rocard, Rogalski, Roithová, Romagnoli, Rosati, Roszkowski, Roth-Behrendt, Rothe, Rouček, Roure, Rudi Ubeda, Rübig, Rühle, Rutowicz, Ryan, Sacconi, Saïfi, Sakalas, Salafranca Sánchez-Neyra, Salinas García, Salvini, Sánchez Presedo, dos Santos, Sartori, Saryusz-Wolski, Savary, Savi, Sbarbati, Schapira, Scheele, Schenardi, Schierhuber, Schlyter, Schmidt, Ingo Schmitt, Schmitt, Schnellhardt, Schöpflin, Schröder, Schroedter, Schulz, Schuth, Schwab, Seeber, Segelström, Seppänen, Siekierski, Sifunakis, Silva Peneda, Sinnott, Siwiec, Sjöstedt, Skinner, Škottová, Sommer, Sonik, Sornosa Martínez, Sousa Pinto, Spautz, Speroni, Staes, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Stevenson, Stihler, Stockmann, Strejček, Strož, Stubb, Sturdy, Sudre, Sumberg, Surján, Svensson, Swoboda, Szájer, Szejna, Szent-Iványi, Szymański, Tabajdi, Tajani, Takkula, Tarabella, Tarand, Thomsen, Thyssen, Toia, Toubon, Trakatellis, Trautmann, Triantaphyllides, Trüpel, Turmes, Tzampazi, Ulmer, Väyrynen, Vaidere, Vakalis, Vanhecke, Van Hecke, Van Lancker, Van Orden, Varvitsiotis, Vatanen, Vaugrenard, Verges, Vergnaud, Vidal-Quadras Roca, de Villiers, Vincenzi, Virrankoski, Vlasto, Voggenhuber, Wagenknecht, Walter, Watson, Henri Weber, Weiler, Weisgerber, Westlund, Whittaker, Wieland, Wiersma, Wijkman, Wise, von Wogau, Janusz Wojciechowski, Wortmann-Kool, Wuermeling, Wurtz, Wynn, Yañez-Barnuevo García, Záborská, Zahradil, Zaleski, Zapałowski, Zappalà, Ždanoka, Železný, Zīle, Zimmerling, Zingaretti, Zvěřina, Zwiefka

Obserwatorzy:

Abadjiev Dimitar, Ali Nedzhmi, Anastase Roberta Alma, Arabadjiev Alexander, Athanasiu Alexandru, Becşenescu Dumitru, Bliznashki Georgi, Buruiană Aprodu Daniela, Cappone Maria, Ciornei Silvia, Cioroianu Adrian Mihai, Corlăţean Titus, Coşea Dumitru Gheorghe Mircea, Creţu Corina, Creţu Gabriela, Dîncu Vasile, Dimitrov Martin, Duca Viorel Senior, Dumitrescu Cristian, Ganţ Ovidiu Victor, Hogea Vlad Gabriel, Christova Christina Velcheva, Husmenova Filiz, Iacob Ridzi Monica Maria, Ilchev Stanimir, Ivanova Iglika, Kazak Tchetin, Kelemen Atilla Béla Ladislau, Kirilov Evgeni, Kónya-Hamar Sándor, Marinescu Marian-Jean, Mihăescu Eugen, Morţun Alexandru Ioan, Muscă Monica Octavia, Nicolae Şerban, Paparizov Atanas Atanassov, Parvanova Antonyia, Petre Maria, Podgorean Radu, Popa Nicolae Vlad, Popeangă Petre, Sârbu Daciana Octavia, Severin Adrian, Shouleva Lydia, Silaghi Ovidiu Ioan, Sofianski Stefan, Stoyanov Dimitar, Szabó Károly Ferenc, Tîrle Radu, Vigenin Kristian, Zgonea Valeriu Ştefan

---

ZAŁĄCZNIK

Lista obserwatorów Bułgarskich

Abadjiev Dimitar

Ali Nedzhmi Niyazi

Arabadjiev Alexander Stoyanov

Bliznashki Georgi Petkov

Cappone Maria Vassileva

Dimitrov Martin Dimitrov

Hristova Hristina Velcheva

Hyusmenova Filiz Hakaeva

Ilchev Stanimir Yankov

Ivanova Iglika Dimitrova

Kazak Tchetin Hussein

Kirilov Evgeni Zahariev

Paparizov Atanas Atanassov

Parvanova Antonyia Stefanova

Shouleva Lydia Santova

Sofianski Stefan Antonov

Stoyanov Dimitar Kinov

Vigenin Kristian Ivanov

Lista obserwatorów Rumuńskich

Anastase Roberta Alma

Athanasiu Alexandru

Bărbuleţiu Tiberiu

Becşenescu Dumitru

Buruiană Aprodu Daniela

Ciornei Silvia

Cioroianu Adrian Mihai

Corlăţean Titus

Coşea Dumitru Gheorghe Mircea

Creţu Corina

Creţu Gabriela

Dîncu Vasile

Duca Viorel Senior

Dumitrescu Cristian

Ganţ Ovidiu Victor

Hogea Vlad Gabriel

Iacob Ridzi Monica Maria

Kelemen Atilla Béla Ladislau

Kónya Hamar Sándor

Marinescu Marian Jean

Mihăescu Eugen

Morţun Alexandru Ioan

Muscă Monica Octavia

Nicolae Şerban

Paşcu Ioan Mircea

Petre Maria

Podgorean Radu

Popa Nicolae Vlad

Popeangă Petre

Sârbu Daciana Octavia

Severin Adrian

Silaghi Ovidiu Ioan

Szabó Károly Ferenc

Tîrle Radu

Zgonea Valeriu Ştefan

---

Wtorek, 27 września 2005 r.

| 21.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 227/13 |
| --- | --- | --- | --- |

21.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 227/13

---

PROTOKÓŁ

(2006/C 227 E/02)

PRZEBIEG POSIEDZENIA

PRZEWODNICTWO: Janusz ONYSZKIEWICZ

Wiceprzewodniczący

1.   Otwarcie posiedzenia

Posiedzenie zostało otwarte o godzinie 9:00.

2.   Składanie dokumentów

Złożono następujące dokumenty:

| 1) | przez Radę i Komisję:






  — | Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Fundusz Solidarności Unii Europejskiej (COM(2005)0108 — C6-0093/2005 — 2005/0033(COD)).






  odesłany | komisja przedm. właśc. przedm | : | REGI |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| opinia | : | BUDG |

1)

przez Radę i Komisję:

—

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Fundusz Solidarności Unii Europejskiej (COM(2005)0108 — C6-0093/2005 — 2005/0033(COD)).

odesłany

komisja przedm. właśc. przedm

:

REGI

opinia

:

BUDG

| — | Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie utworzenia, działania i wykorzystania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (COM(2005)0236 — C6-0174/2005 — 2005/0106(COD)).






  odesłany | komisja przedm. właśc. przedm | : | LIBE |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| opinia | : | BUDG |

—

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie utworzenia, działania i wykorzystania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (COM(2005)0236 — C6-0174/2005 — 2005/0106(COD)).

odesłany

komisja przedm. właśc. przedm

:

LIBE

opinia

:

BUDG

| — | Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego środków przewidzianych w celu ułatwienia procedur składania wniosków wizowych i wydawania wiz dla członków rodziny olimpijskiej biorących udział w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich i/lub Paraolimpijskich w Turynie w 2006 r. (COM(2005)0412 — C6-0275/2005 — 2005/0169(COD)).






  odesłany | komisja przedm. właśc. przedm | : | LIBE |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| opinia | : | CULT |

—

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego środków przewidzianych w celu ułatwienia procedur składania wniosków wizowych i wydawania wiz dla członków rodziny olimpijskiej biorących udział w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich i/lub Paraolimpijskich w Turynie w 2006 r. (COM(2005)0412 — C6-0275/2005 — 2005/0169(COD)).

odesłany

komisja przedm. właśc. przedm

:

LIBE

opinia

:

CULT

| — | Wniosek w sprawie przesunięcia środków DEC 29/2005 — Sekcja III — Komisja (SEC(2005)1048 — C6-0276/2005 — 2005/2170(GBD)).






  odesłany | komisja przedm. właśc. przedm | : | BUDG |
| --- | --- | --- | --- | --- |

—

Wniosek w sprawie przesunięcia środków DEC 29/2005 — Sekcja III — Komisja (SEC(2005)1048 — C6-0276/2005 — 2005/2170(GBD)).

odesłany

komisja przedm. właśc. przedm

:

BUDG

| — | Wniosek dotyczący decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie uruchomienia Funduszu Solidarności UE zgodnie z pkt 3 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 7 listopada 2002 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie finansowania Funduszu Solidarności Unii Europejskiej uzupełniającego Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 6 maja 1999 r. w sprawie dyscypliny budżetowej i poprawy procedury budżetowej (COM(2005)0401 — C6-0277/2005 — 2005/2171(ACI)).






  odesłany | komisja przedm. właśc. przedm | : | BUDG |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| opinia | : | REGI |

—

Wniosek dotyczący decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie uruchomienia Funduszu Solidarności UE zgodnie z pkt 3 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 7 listopada 2002 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie finansowania Funduszu Solidarności Unii Europejskiej uzupełniającego Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 6 maja 1999 r. w sprawie dyscypliny budżetowej i poprawy procedury budżetowej (COM(2005)0401 — C6-0277/2005 — 2005/2171(ACI)).

odesłany

komisja przedm. właśc. przedm

:

BUDG

opinia

:

REGI

| — | Wniosek w sprawie przesunięcia środków DEC 30/2005 — Sekcja III — Komisja (SEC(2005)1094 — C6-0278/2005 — 2005/2173(GBD)).






  odesłany | komisja przedm. właśc. przedm | : | BUDG |
| --- | --- | --- | --- | --- |

—

Wniosek w sprawie przesunięcia środków DEC 30/2005 — Sekcja III — Komisja (SEC(2005)1094 — C6-0278/2005 — 2005/2173(GBD)).

odesłany

komisja przedm. właśc. przedm

:

BUDG

| — | Wniosek dotyczący decyzji Rady o wprowadzeniu zmiany do Umowy o utworzeniu Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju (EBOR), umożliwiającej Bankowi finansowanie operacji w Mongolii (COM(2005)0342 — C6-0280/2005 — 2005/0139(CNS)).






  odesłany | komisja przedm. właśc. przedm | : | ECON |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| opinia | : | INTA, BUDG |

—

Wniosek dotyczący decyzji Rady o wprowadzeniu zmiany do Umowy o utworzeniu Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju (EBOR), umożliwiającej Bankowi finansowanie operacji w Mongolii (COM(2005)0342 — C6-0280/2005 — 2005/0139(CNS)).

odesłany

komisja przedm. właśc. przedm

:

ECON

opinia

:

INTA, BUDG

| — | Wniosek dotyczący dyrektywy Rady w sprawie wymogów w zakresie zdrowia zwierząt z akwakultury i ich produktów oraz zapobiegania i zwalczania niektórych chorób zwierząt wodnych (COM(2005)0362 [01] — C6-0281/2005 — 2005/0153(CNS)).






  odesłany | komisja przedm. właśc. przedm | : | PECH |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| opinia | : | BUDG, ENVI |

—

Wniosek dotyczący dyrektywy Rady w sprawie wymogów w zakresie zdrowia zwierząt z akwakultury i ich produktów oraz zapobiegania i zwalczania niektórych chorób zwierząt wodnych (COM(2005)0362 [01] — C6-0281/2005 — 2005/0153(CNS)).

odesłany

komisja przedm. właśc. przedm

:

PECH

opinia

:

BUDG, ENVI

| — | Wniosek dotyczący decyzji Rady zmieniającej decyzję 90/424/EWG w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii (COM(2005)0362 [02] — C6-0282/2005 — 2005/0154(CNS)).






  odesłany | komisja przedm. właśc. przedm | : | PECH |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| opinia | : | BUDG, ENVI |

—

Wniosek dotyczący decyzji Rady zmieniającej decyzję 90/424/EWG w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii (COM(2005)0362 [02] — C6-0282/2005 — 2005/0154(CNS)).

odesłany

komisja przedm. właśc. przedm

:

PECH

opinia

:

BUDG, ENVI

| — | Wniosek dotyczący decyzji Rady umożliwiającej krajom objętym przez przyszły Europejski Instrument Sąsiedztwa i Partnerstwa (ENPI) korzystanie z działalności Biura Wymiany Informacji o Pomocy Technicznej (TAIEX) (COM(2005)0321 — C6-0283/2005 — 2005/0133(CNS)).






  odesłany | komisja przedm. właśc. przedm | : | AFET |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| opinia | : | INTA, BUDG |

—

Wniosek dotyczący decyzji Rady umożliwiającej krajom objętym przez przyszły Europejski Instrument Sąsiedztwa i Partnerstwa (ENPI) korzystanie z działalności Biura Wymiany Informacji o Pomocy Technicznej (TAIEX) (COM(2005)0321 — C6-0283/2005 — 2005/0133(CNS)).

odesłany

komisja przedm. właśc. przedm

:

AFET

opinia

:

INTA, BUDG

| — | Wniosek dotyczący decyzji ramowej Rady mającej na celu wzmocnienie systemu karnego w celu zwalczania naruszeń praw własności intelektualnej (COM(2005)0276 [02] — C6-0284/2005 — 2005/0128(CNS)).






  odesłany | komisja przedm. właśc. przedm | : | JURI |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| opinia | : | ITRE, IMCO, LIBE |

—

Wniosek dotyczący decyzji ramowej Rady mającej na celu wzmocnienie systemu karnego w celu zwalczania naruszeń praw własności intelektualnej (COM(2005)0276 [02] — C6-0284/2005 — 2005/0128(CNS)).

odesłany

komisja przedm. właśc. przedm

:

JURI

opinia

:

ITRE, IMCO, LIBE

| — | Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze nasion (COM(2005)0384 — C6-0285/2005 — 2005/0164(CNS)).






  odesłany | komisja przedm. właśc. przedm | : | AGRI |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| opinia | : | JURI |

—

Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze nasion (COM(2005)0384 — C6-0285/2005 — 2005/0164(CNS)).

odesłany

komisja przedm. właśc. przedm

:

AGRI

opinia

:

JURI

| — | Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1493/1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku wina (COM(2005)0395 — C6-0286/2005 — 2005/0160(CNS)).






  odesłany | komisja przedm. właśc. przedm | : | AGRI |
| --- | --- | --- | --- | --- |

—

Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1493/1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku wina (COM(2005)0395 — C6-0286/2005 — 2005/0160(CNS)).

odesłany

komisja przedm. właśc. przedm

:

AGRI

| — | Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze chmielu (COM(2005)0386 — C6-0287/2005 — 2005/0162(CNS)).






  odesłany | komisja przedm. właśc. przedm | : | AGRI |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| opinia | : | JURI |

—

Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze chmielu (COM(2005)0386 — C6-0287/2005 — 2005/0162(CNS)).

odesłany

komisja przedm. właśc. przedm

:

AGRI

opinia

:

JURI

| 2) | pisemne oświadczenia celem wpisania ich do rejestru (art. 116 Regulaminu)







  — | Charles Tannock, Jana Hybášková, Marek Maciej Siwiec, André Brie i Frédérique Ries, w sprawie wycofania się Izraela ze strefy Gazy (53/2005); |
| --- | --- | --- |

2)

2)

pisemne oświadczenia celem wpisania ich do rejestru (art. 116 Regulaminu)

pisemne oświadczenia celem wpisania ich do rejestru (art. 116 Regulaminu)

—

Charles Tannock, Jana Hybášková, Marek Maciej Siwiec, André Brie i Frédérique Ries, w sprawie wycofania się Izraela ze strefy Gazy (53/2005);

| — | Den Dover i Kathy Sinnott, w sprawie wezwania Państw Członkowskich do stosowania obniżonych stawek podatku VAT w sektorze mieszkaniowym (54/2005); |
| --- | --- |

—

Den Dover i Kathy Sinnott, w sprawie wezwania Państw Członkowskich do stosowania obniżonych stawek podatku VAT w sektorze mieszkaniowym (54/2005);

| — | Den Dover i Kathy Sinnott, w sprawie promowania energetycznej wydajności budynków (55/2005). |
| --- | --- |

—

Den Dover i Kathy Sinnott, w sprawie promowania energetycznej wydajności budynków (55/2005).

3.   Debata nad przypadkami łamania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa (ogłoszenie o złożonych projektach rezolucji)

(ogłoszenie o złożonych projektach rezolucji)

Zgodnie z art. 115 Regulaminu następujący posłowie lub grupy polityczne złożyli wniosek o przeprowadzenie takiej debaty nad następującymi projektami rezolucji:

| I. | NEPAL







  — | Pasqualina Napoletano et Neena Gill, w imieniu grupy PSE, w sprawie Nepalu (B6-0513/2005); |
| --- | --- | --- |

I.

NEPAL

NEPAL

—

Pasqualina Napoletano et Neena Gill, w imieniu grupy PSE, w sprawie Nepalu (B6-0513/2005);

| — | Roberta Angelilli, w imieniu grupy UEN, w sprawie sytuacji praw człowieka w Nepalu (B6-0519/2005); |
| --- | --- |

—

Roberta Angelilli, w imieniu grupy UEN, w sprawie sytuacji praw człowieka w Nepalu (B6-0519/2005);

| — | Jean Lambert, Bart Staes, Hélène Flautre i Gérard Onesta, w imieniu grupy Verts/ALE, w sprawie Nepalu (B6-0520/2005); |
| --- | --- |

—

Jean Lambert, Bart Staes, Hélène Flautre i Gérard Onesta, w imieniu grupy Verts/ALE, w sprawie Nepalu (B6-0520/2005);

| — | Luisa Morgantini, w imieniu grupy GUE/NGL, w sprawie Nepalu (B6-0523/2005); |
| --- | --- |

—

Luisa Morgantini, w imieniu grupy GUE/NGL, w sprawie Nepalu (B6-0523/2005);

| — | Thomas Mann, Simon Coveney, Bernd Posselt, Doris Pack i Zsolt László Becsey, w imieniu grupy PPE-DE, w sprawie Nepalu (B6-0526/2005); |
| --- | --- |

—

Thomas Mann, Simon Coveney, Bernd Posselt, Doris Pack i Zsolt László Becsey, w imieniu grupy PPE-DE, w sprawie Nepalu (B6-0526/2005);

| — | Elizabeth Lynne, w imieniu grupy ALDE, w sprawie Nepalu (B6-0530/2005). |
| --- | --- |

—

Elizabeth Lynne, w imieniu grupy ALDE, w sprawie Nepalu (B6-0530/2005).

| II. | TUNEZJA







  — | Pasqualina Napoletano, Véronique De Keyser i Alain Hutchinson, w imieniu grupy PSE, w sprawie sytuacji praw człowieka w Tunezji (B6-0512/2005); |
| --- | --- | --- |

II.

TUNEZJA

TUNEZJA

—

Pasqualina Napoletano, Véronique De Keyser i Alain Hutchinson, w imieniu grupy PSE, w sprawie sytuacji praw człowieka w Tunezji (B6-0512/2005);

| — | Hélène Flautre, Raül Romeva i Rueda et Daniel Marc Cohn-Bendit, w imieniu grupy Verts/ALE, w sprawie Tunezji (B6-0522/2005); |
| --- | --- |

—

Hélène Flautre, Raül Romeva i Rueda et Daniel Marc Cohn-Bendit, w imieniu grupy Verts/ALE, w sprawie Tunezji (B6-0522/2005);

| — | Francis Wurtz, Vittorio Agnoletto i Umberto Guidoni, w imieniu grupy GUE/NGL, w sprawie wolności słowa w Tunezji (B6-0524/2005); |
| --- | --- |

—

Francis Wurtz, Vittorio Agnoletto i Umberto Guidoni, w imieniu grupy GUE/NGL, w sprawie wolności słowa w Tunezji (B6-0524/2005);

| — | Simon Busuttil, Simon Coveney, Bernd Posselt, Thomas Mann, Doris Pack i Zsolt László Becsey, w imieniu grupy PPE-DE w sprawie Tunezji (B6-0525/2005); |
| --- | --- |

—

Simon Busuttil, Simon Coveney, Bernd Posselt, Thomas Mann, Doris Pack i Zsolt László Becsey, w imieniu grupy PPE-DE w sprawie Tunezji (B6-0525/2005);

| — | Cecilia Malmström, w imieniu grupy ALDE, w sprawie sytuacji w Tunezji (B6-0529/2005); |
| --- | --- |

—

Cecilia Malmström, w imieniu grupy ALDE, w sprawie sytuacji w Tunezji (B6-0529/2005);

| — | Ģirts Valdis Kristovskis, w imieniu grupy UEN, w sprawie wolności słowa i stowarzyszania się w Tunezji (B6-0532/2005). |
| --- | --- |

—

Ģirts Valdis Kristovskis, w imieniu grupy UEN, w sprawie wolności słowa i stowarzyszania się w Tunezji (B6-0532/2005).

| III. | WOJWODINA







  — | Bastiaan Belder w imieniu grupy IND/DEM, w sprawie obrony wieloetniczności w Wojwodinie (B6-0518/2005); |
| --- | --- | --- |

III.

WOJWODINA

WOJWODINA

—

Bastiaan Belder w imieniu grupy IND/DEM, w sprawie obrony wieloetniczności w Wojwodinie (B6-0518/2005);

| — | Gisela Kallenbach, Joost Lagendijk i Angelika Beer w imieniu grupy Verts/ALE, w sprawie prześladowania mniejszości w prowincji Wojwodina w Serbii-Czarnogórze (B6-0521/2005); |
| --- | --- |

—

Gisela Kallenbach, Joost Lagendijk i Angelika Beer w imieniu grupy Verts/ALE, w sprawie prześladowania mniejszości w prowincji Wojwodina w Serbii-Czarnogórze (B6-0521/2005);

| — | Doris Pack, Zsolt László Becsey, Simon Coveney, Bernd Posselt i Thomas Mann w imieniu grupy PPE-DE, w sprawie obrony wieloetniczności w Wojwodinie (B6-0527/2005); |
| --- | --- |

—

Doris Pack, Zsolt László Becsey, Simon Coveney, Bernd Posselt i Thomas Mann w imieniu grupy PPE-DE, w sprawie obrony wieloetniczności w Wojwodinie (B6-0527/2005);

| — | István Szent-Iványi w imieniu grupy ALDE, w sprawie wciąż trwającego prześladowania mniejszości w prowincji Wojwodina oraz w Serbii-Czarnogórze (B6-0528/2005); |
| --- | --- |

—

István Szent-Iványi w imieniu grupy ALDE, w sprawie wciąż trwającego prześladowania mniejszości w prowincji Wojwodina oraz w Serbii-Czarnogórze (B6-0528/2005);

| — | Jonas Sjöstedt w imieniu grupy GUE/NGL, w sprawie sytuacji w Wojwodinie (Serbia-Czarnogóra) (B6-0531/2005); |
| --- | --- |

—

Jonas Sjöstedt w imieniu grupy GUE/NGL, w sprawie sytuacji w Wojwodinie (Serbia-Czarnogóra) (B6-0531/2005);

| — | Adriana Poli Bortone w imieniu grupy UEN, w sprawie obrony wieloetniczności w Wojwodinie (B6-0533/2005); |
| --- | --- |

—

Adriana Poli Bortone w imieniu grupy UEN, w sprawie obrony wieloetniczności w Wojwodinie (B6-0533/2005);

| — | Pasqualina Napoletano, Hannes Swoboda i Csaba Sándor Tabajdi w imieniu grupy PSE, w sprawie Wojwodiny (B6-0534/2005). |
| --- | --- |

—

Pasqualina Napoletano, Hannes Swoboda i Csaba Sándor Tabajdi w imieniu grupy PSE, w sprawie Wojwodiny (B6-0534/2005).

Czas wystąpień przyznany zostanie zgodnie z art. 142 Regulaminu.

4.   Przyznanie i cofnięcie statusu uchodźcy * (debata)

(debata)

Sprawozdanie w sprawie zmienionego wniosku dotyczączego dyrektywy Rady w sprawie ustanowienia minimalnych norm dotyczących procedur przyznania i cofnięcia statusu uchodźcy w Państwach Członkowskich (14203/2004 — C6-0200/2004 — 2000/0238(CNS)) — Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych.

Sprawozdawca: Wolfgang Kreissl-Dörfler (A6-0222/2005)

Głos zabrał Franco Frattini (wiceprzewodniczący Komisji).

Wolfgang Kreissl-Dörfler przedstawił sprawozdanie.

Głos zabrali: Feleknas Uca (sprawozdawczyni komisji opiniodawczej DEVE), Carlos Coelho w imieniu grupy PPE-DE, Martine Roure w imieniu grupy PSE, Jeanine Hennis-Plasschaert w imieniu grupy ALDE, Jean Lambert w imieniu grupy Verts/ALE, Giusto Catania w imieniu grupy GUE/NGL, Johannes Blokland w imieniu grupy IND/DEM, Romano Maria La Russa w imieniu grupy UEN, Frank Vanhecke niezrzeszony, Ewa Klamt, Stavros Lambrinidis, Johannes Voggenhuber, Athanasios Pafilis, Kathy Sinnott, Jan Tadeusz Masiel, Alexander Stubb, Giovanni Claudio Fava, Cem Özdemir, Andreas Mölzer, Simon Busuttil, Inger Segelström, Genowefa Grabowska i Franco Frattini.

Debata została zamknięta.

Głosowanie: pkt 6.8 protokołu z dnia 27.09.2005.

pkt 6.8 protokołu z dnia 27.09.2005.

5.   Umowa winiarska między Unią Europejską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki (debata)

(debata)

Oświadczenie Komisji: Umowa winiarska między Unią Europejską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki

Mariann Fischer Boel (członkini Komisji) wydał oświadczenie.

Głos zabrali: Christa Klaß w imieniu grupy PPE-DE, i Katerina Batzeli w imieniu grupy PSE.

PRZEWODNICTWO: Ingo FRIEDRICH

Wiceprzewodniczący

Głos zabrali: Jorgo Chatzimarkakis w imieniu grupy ALDE, Marie-Hélène Aubert w imieniu grupy Verts/ALE, Ilda Figueiredo w imieniu grupy GUE/NGL, Roberta Angelilli w imieniu grupy UEN, Jean-Claude Martinez niezrzeszony, María Esther Herranz García, María Isabel Salinas García, Anne Laperrouze, Astrid Lulling, Luis Manuel Capoulas Santos, Jean Marie Beaupuy, Giuseppe Castiglione, Vincenzo Lavarra, Agnes Schierhuber, Duarte Freitas, María del Pilar Ayuso González i Mariann Fischer Boel.

Projekty rezolucji złożone na podstawie art. 103 ust. 2 Regulaminu na zakończenie debaty:

| — | María Esther Herranz García, Christa Klaß, Astrid Lulling, Giuseppe Castiglione w imieniu grupy PPE-DE, w sprawie Umowy winiarskiej między Unią Europejską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki (B6-0489/2005); |
| --- | --- |

—

María Esther Herranz García, Christa Klaß, Astrid Lulling, Giuseppe Castiglione w imieniu grupy PPE-DE, w sprawie Umowy winiarskiej między Unią Europejską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki (B6-0489/2005);

| — | Katerina Batzeli, María Isabel Salinas García i Luis Manuel Capoulas Santos w imieniu grupy PSE, w sprawie Umowy winiarskiej między Unią Europejską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki (B6-0511/2005); |
| --- | --- |

—

Katerina Batzeli, María Isabel Salinas García i Luis Manuel Capoulas Santos w imieniu grupy PSE, w sprawie Umowy winiarskiej między Unią Europejską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki (B6-0511/2005);

| — | Anne Laperrouze, Jorgo Chatzimarkakis, Niels Busk, Ignasi Guardans Cambó i Willem Schuth w imieniu grupy ALDE, w sprawie Umowy winiarskiej między Unią Europejską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki (B6-0514/2005); |
| --- | --- |

—

Anne Laperrouze, Jorgo Chatzimarkakis, Niels Busk, Ignasi Guardans Cambó i Willem Schuth w imieniu grupy ALDE, w sprawie Umowy winiarskiej między Unią Europejską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki (B6-0514/2005);

| — | Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf, Marie-Hélène Aubert, Milan Horáček i David Hammerstein Mintz w imieniu grupy Verts/ALE, w sprawie Umowy winiarskiej między Unią Europejską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki (B6-0515/2005); |
| --- | --- |

—

Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf, Marie-Hélène Aubert, Milan Horáček i David Hammerstein Mintz w imieniu grupy Verts/ALE, w sprawie Umowy winiarskiej między Unią Europejską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki (B6-0515/2005);

| — | Sergio Berlato, Roberta Angelilli i Sebastiano (Nello) Musumeci w imieniu grupy UEN, w sprawie Umowy winiarskiej między Unią Europejską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki (B6-0516/2005); |
| --- | --- |

—

Sergio Berlato, Roberta Angelilli i Sebastiano (Nello) Musumeci w imieniu grupy UEN, w sprawie Umowy winiarskiej między Unią Europejską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki (B6-0516/2005);

| — | Ilda Figueiredo, Marco Rizzo i Diamanto Manolakou w imieniu grupy GUE/NGL, w sprawie Umowy winiarskiej między Unią Europejską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki (B6-0517/2005). |
| --- | --- |

—

Ilda Figueiredo, Marco Rizzo i Diamanto Manolakou w imieniu grupy GUE/NGL, w sprawie Umowy winiarskiej między Unią Europejską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki (B6-0517/2005).

Debata została zamknięta.

Głosowanie: pkt 6.1 protokołu z dnia 29.09.2005.

pkt 6.1 protokołu z dnia 29.09.2005.

(Posiedzenie, zawieszone o godz. 11:45 w oczekiwaniu na głosowanie, zostało wznowione o godz.12:05.)

PRZEWODNICTWO: Gérard ONESTA

Wiceprzewodniczący

6.   Głosowanie

Szczegóły głosowania (poprawki, głosowania odrębne, podzielone, itp.) zawarte są w załączniku I do protokołu.

6.1.   Koordynacja procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi ***I (art. 131 Regulaminu) (głosowanie)

(art. 131 Regulaminu) (głosowanie)

Sprawozdanie w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zawierającej sprostowanie do dyrektywy 2004/18/WE w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (COM(2005)0214 — C6-0155/2005 — 2005/0100(COD)) — Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów.

Sprawozdawca: Stefano Zappalà (A6-0270/2005)

(Wymagana zwykła większość)

(Wymagana zwykła większość)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 1)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 1)

PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ

Stefano Zappalà zabrał głos na podstawie art. 131 ust. 4 Regulaminu.

Przyjęto w jednym głosowaniu (P6_TA(2005)0342)

(P6_TA(2005)0342)

6.2.   Umowa WE/Bułgaria w sprawie pewnych aspektów usług lotniczych * (art. 131 Regulaminu) (głosowanie)

(art. 131 Regulaminu) (głosowanie)

Sprawozdanie w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Bułgarii dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych (COM(2005)0158 — C6-0177/2005 — 2005/0060(CNS)) — Komisja Transportu i Turystyki.

Sprawozdawca: Paolo Costa (A6-0258/2005)

(Wymagana zwykła większość)

(Wymagana zwykła większość)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 2)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 2)

PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ

Przyjęto w jednym głosowaniu (P6_TA(2005)0343)

(P6_TA(2005)0343)

6.3.   Umowa WE/Chorwacja w sprawie pewnych aspektów usług lotniczych * (art. 131 Regulaminu) (głosowanie)

(art. 131 Regulaminu) (głosowanie)

Sprawozdanie w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Chorwacji dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych (COM(2005)0159 — C6-0173/2005 — 2005/0059(CNS)) — Komisja Transportu i Turystyki.

Sprawozdawca: Paolo Costa (A6-0259/2005)

(Wymagana zwykła większość)

(Wymagana zwykła większość)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 3)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 3)

PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ

Przyjęto w jednym głosowaniu(P6_TA(2005)0344

(P6_TA(2005)0344

6.4.   Opłaty wnoszone na rzecz Europejskiej Agencji ds. Oceny Produktów Leczniczych * (art. 131 Regulaminu) (głosowanie)

(art. 131 Regulaminu) (głosowanie)

Sprawozdanie w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 297/95 w sprawie opłat wnoszonych na rzecz Europejskiej Agencji ds. Oceny Produktów Leczniczych (COM(2005)0106 — C6-0137/2005 — 2005/0023(CNS)) — Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności.

Sprawozdawca: Karl-Heinz Florenz (A6-0264/2005)

(Wymagana zwykła większość)

(Wymagana zwykła większość)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 4)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 4)

PROJEKT KOMISJI, POPRAWKI i PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ

Przyjęto w jednym głosowaniu (P6_TA(2005)0345)

(P6_TA(2005)0345)

6.5.   Protokół do umowy w sprawie połowu tuńczyka WE/Komory (2005-2010) * (art. 131 Regulaminu) (głosowanie)

(art. 131 Regulaminu) (głosowanie)

Sprawozdanie w sprawie projektu rozporządzenia Rady dotyczącego zawarcia protokołu ustalającego, na okres od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2010 r., wielkości dopuszczalne połowów tuńczyka i rekompensatę finansową przewidziane w umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Federalną Islamską Republiką Komorów w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Komorów (COM(2005)0187 — C6-0154/2005 — 2005/0092(CNS)) — Komisja Rybołówstwa.

Sprawozdawca: Carmen Fraga Estévez (A6-0260/2005)

(Wymagana zwykła większość)

(Wymagana zwykła większość)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 5)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 5)

PROJEKT KOMISJI, POPRAWKI i PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ

Przyjęto w jednym głosowaniu (P6_TA(2005)0346)

(P6_TA(2005)0346)

6.6.   Wniosek o uchylenie immunitetu Mariosa Matsakisa (art. 131 Regulaminu) (głosowanie)

(art. 131 Regulaminu) (głosowanie)

Sprawozdanie w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Mariosa Matsakisa (2004/2194(IMM)) — Komisja Prawna.

Sprawozdawca: Klaus-Heiner Lehne (A6-0268/2005)

(Wymagana zwykła większość)

(Wymagana zwykła większość)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 6)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 6)

PROJEKT DECYZJI

Głos zabrali: Bronisław Geremek, Klaus-Heiner Lehne, sprawozdawca, w sprawie tej wypowiedzi, oraz Christopher Heaton-Harris.

Przyjęto w jednym głosowaniu (P6_TA(2005)0347)

(P6_TA(2005)0347)

6.7.   Zabezpieczanie danych w celu zapobiegania, dochodzenia, wykrywania i ścigania przestępczości i przestępstw kryminalnych, w tym terroryzmu (art. 131 Regulaminu) (głosowanie końcowe)

(art. 131 Regulaminu) (głosowanie końcowe)

Sprawozdanie z inicjatywy Republiki Francuskiej, Irlandii, Królestwa Szwecji oraz Wielkiej Brytanii w celu przyjęcia przez Radę projektu decyzji ramowej w sprawie zabezpieczania danych przetwarzanych i przechowywanych w związku ze świadczeniem publicznie dostępnych usług komunikacji elektronicznej lub danych w publicznych sieciach komunikacyjnych w celu zapobiegania, dochodzenia, wykrywania i ścigania przestępczości i przestępstw kryminalnych, w tym terroryzmu (08958/2004 — C6-0198/2004 — 2004/0813(CNS)) — Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych.

Sprawozdawca: Alexander Nuno Alvaro (A6-0174/2005)

(Wymagana zwykła większość)

(Wymagana zwykła większość)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 7)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 7)

Tekst inicjatywy został odrzucony dnia 07.06.2005 (pkt 6.8 protokołu z dnia 07.06.2005), a sprawa przekazana właściwej komisji (art. 52 Regulaminu).

PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ

Przyjęto (P6_TA(2005)0348)

(P6_TA(2005)0348)

Tym samym potwierdzone zostało odrzucenie tekstu inicjatywy. Procedura została zamknięta.

6.8.   Przyznanie i cofnięcie statusu uchodźcy w Państwach Członkowskich * (głosowanie)

(głosowanie)

Sprawozdanie w sprawie zmienionego wniosku dotyczącego dyrektywy Rady w sprawie ustanowienia minimalnych norm dotyczących procedur przyznania i cofnięcia statusu uchodźcy w Państwach Członkowskich (14203/2004 — C6-0200/2004 — 2000/0238(CNS)) — Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych.

Sprawozdawca: Wolfgang Kreissl-Dörfler (A6-0222/2005)

(Wymagana zwykła większość)

(Wymagana zwykła większość)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 8)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 8)

PROJEKT KOMISJI

Zatwierdzony w formie poprawionej (P6_TA(2005)0349)

(P6_TA(2005)0349)

PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ

Przyjęto (P6_TA(2005)0349)

(P6_TA(2005)0349)

W związku z głosowaniem głos zabrali:

W związku z głosowaniem głos zabrali:

| — | Giusto Catania zwrócił się o poddanie głosowaniu anulowanej poprawki 180. (Przewodniczący wskazał, iż poprawka ta została anulowana w związku z przyjęciem poprawki 99). Sprawozdawca potwierdził słowa Przewodniczącego. |
| --- | --- |

—

Giusto Catania zwrócił się o poddanie głosowaniu anulowanej poprawki 180. (Przewodniczący wskazał, iż poprawka ta została anulowana w związku z przyjęciem poprawki 99). Sprawozdawca potwierdził słowa Przewodniczącego.

7.   Wyjaśnienia dotyczące głosowania

Pisemne wyjaśnienia dotyczące sposobu głosowania:

Pisemne wyjaśnienia dotyczące sposobu głosowania:

Pisemne wyjaśnienia złożone zgodnie z art. 163 ust. 3 Regulaminu zamieszczone zostaną w pełnym sprawozdaniu z niniejszego posiedzenia.

Ustne wyjaśnienia dotyczące głosowania:

Ustne wyjaśnienia dotyczące głosowania:

Sprawozdanie Wolfgang Kreissl-Dörfler — A6-0222/2005

Philip Claeys

8.   Korekty do głosowania

Korekty do głosowania znajdują się na stronie internetowej „Séance en direct”, w części „Résultats des votes (appels nominaux)/Results of votes (Roll call votes)” oraz w wersji wydrukowanej w załączniku II. „Wyniki głosowania imiennego”.

Wersja elektroniczna dostępna na stronach Europarl będzie regularnie aktualizowana przez okres maksymalnie dwóch tygodni licząc od dnia głosowania.

Lista korekt do głosowania zostanie następnie zamknięta w celu jej przetłumaczenia i opublikowania w Dzienniku Urzędowym.

Posłowie, którzy oświadczyli, iż nie uczestniczyli w głosowaniu:

Posłowie, którzy oświadczyli, iż nie uczestniczyli w głosowaniu:

Yiannakis Matsis poinformował, że był obecny, lecz nie uczestniczył w głosowaniu.

(Posiedzenie zostało zawieszone o godzinie 12:25 i wznowione o 15:05.)

(Posiedzenie zostało zawieszone o godzinie 12:25 i wznowione o 15:05.)

PRZEWODNICTWO: Luigi COCILOVO

Wiceprzewodniczący

9.   Zatwierdzenie protokołu poprzedniego posiedzenia

Głos zabrała Ursula Stenzel, która poinformowała, że pod oświadczeniem pisemnym 41/2005 w sprawie chorób reumatycznych podpisała się dziś większość posłów Parlamentu.

*

- *

Protokół poprzedniego posiedzenia został zatwierdzony.

10.   Znaczenie spójności terytorialnej dla rozwoju regionalnego — Wzmocnione partnerstwo na rzecz regionów peryferyjnych (debata)

(debata)

Sprawozdanie Znaczenie spójności terytorialnej dla rozwoju regionalnego (2004/2256(INI)) — Komisja Rozwoju Regionalnego.

Sprawozdawca: Ambroise Guellec (A6-0251/2005)

Sprawozdanie w sprawie wzmocnionego partnerstwa na rzecz regionów peryferyjnych (2004/2253(INI)) — Komisja Rozwoju Regionalnego.

Sprawozdawca: Sérgio Marques (A6-0246/2005)

Ambroise Guellec przedstawił sprawozdanie (A6-0251/2005).

Sérgio Marques przedstawił sprawozdanie (A6-0246/2005).

Głos zabrał Danuta Hübner (członkini Komisji).

Głos zabrali: Luis Manuel Capoulas Santos (sprawozdawca komisji opiniodawczej AGRI), Duarte Freitas (sprawozdawca komisji opiniodawczej PECH), Ewa Hedkvist Petersen w imieniu grupy PSE, Konstantinos Hatzidakis w imieniu grupy PPE-DE, Jean Marie Beaupuy w imieniu grupy ALDE, Gisela Kallenbach w imieniu grupy Verts/ALE, Pedro Guerreiro w imieniu grupy GUE/NGL, Graham Booth w imieniu grupy IND/DEM, Mieczysław Edmund Janowski w imieniu grupy UEN, James Hugh Allister niezrzeszony, Rolf Berend, Emanuel Jardim Fernandes i Alfonso Andria.

PRZEWODNICTWO: Miroslav OUZKÝ

Wiceprzewodniczący

Głos zabrali: Kyriacos Triantaphyllides, Mirosław Mariusz Piotrowski, Salvatore Tatarella, Robert Kilroy-Silk, Margie Sudre, Bernadette Bourzai, Paul Verges, Ryszard Czarnecki, Jan Olbrycht, Catherine Stihler, Markus Pieper, Jamila Madeira, Ioannis Gklavakis, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Guido Podestà, Zita Gurmai, Lambert van Nistelrooij, Stavros Arnaoutakis, Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk, Manuel Medina Ortega, José Albino Silva Peneda, Paulo Casaca, Alexander Stubb, Richard Seeber, Francesco Musotto i Danuta Hübner.

Debata została zamknięta.

Głosowanie: pkt 7.8 protokołu z dnia 28.09.2005 i pkt 7.9 protokołu z dnia 28.09.2005

pkt 7.8 protokołu z dnia 28.09.2005 i pkt 7.9 protokołu z dnia 28.09.2005

11.   Badanie będących w toku projektów legislacyjnych na rzecz wzrostu i zatrudnienia (debata)

(debata)

Komunikat Komisji: Badanie będących w toku projektów legislacyjnych na rzecz wzrostu i zatrudnienia

Günter Verheugen (wiceprzewodniczący Komisji) wydała komunikat.

Głos zabrali: by zadać pytania, na które odpowiedzi udzielił Günter Verheugen: Alexander Stubb, Hannes Swoboda i Alexander Radwan.

PRZEWODNICTWO: Sylvia-Yvonne KAUFMANN

Wiceprzewodnicząca

Głos zabrali: by zadać pytania, na które odpowiedzi udzielił (w grupach po trzy pytania) Günter Verheugen: Elizabeth Lynne, Monica Frassoni, Françoise Grossetête, Jules Maaten, Stephen Hughes i Elisabeth Schroedter.

Punkt został zamknięty.

12.   Tura pytań (pytania do Komisji)

(pytania do Komisji)

Parlament rozpatrzył pytania do przedłożenia Komisji (B6-0331/2005).

Część pierwsza

Część pierwsza

Pytanie 39 (Albert Jan Maat): Przenikanie zakaźnych chorób zwierzęcych do UE

Jacques Barrot (wiceprzewodniczący Komisji) udzielił odpowiedzi na pytanie oraz na pytanie uzupełniające postawione przez Alberta Jana Maata.

Pytanie 40 (Catherine Stihler): Odszkodowania dla pasażerów linii lotniczych w przypadku opóźnień

Jacques Barrot udzielił odpowiedzi na pytanie oraz na pytania uzupełniające postawione przez Catherine Stihler, Billa Newtona Dunna i Josu Ortuondo Larreę.

Pytanie 41 (Athanasios Pafilis): Poważne problemy związane z bezpieczeństwem lotniczym

Jacques Barrot udzielił odpowiedzi na pytanie oraz na pytania uzupełniające postawione przez Athanasiosa Pafilisa, Georgiosa Karatzaferisa i Georgiosa Toussasa.

Część druga

Część druga

Pytanie 42 (Dimitrios Papadimoulis): Ukończenie krajowego katastra greckiego

Danuta Hübner (członkini Komisji) udzieliła odpowiedzi na pytanie oraz na pytania uzupełniające postawione przez Dimitriosa Papadimoulisa, Georgiosa Papastamkosa i Georgiosa Karatzaferisa.

Pytanie 43 (Georgios Karatzaferis): Przyznanie się do porażki przez władze greckie w zakresie celów wyznaczonych w dziedzinie przyjmowania środków na rok budżetowy 2005

Danuta Hübner udzieliła odpowiedzi na pytanie oraz na pytania uzupełniające postawione przez Georgiosa Karatzaferisa, Paula Rübiga i Dimitriosa Papadimoulisa.

Pytanie 44 (Ryszard Czarnecki): Polityka regionalna — fundusze pomocowe.

Danuta Hübner udzieliła odpowiedzi na pytanie.

Głos zabrał Ryszard Czarnecki.

Danuta Hübner odpowiedziała na pytania dodatkowe postawione przez Davida Martina i Justasa Vincasa Paleckisa.

Pytania 45 i 46 zostaną rozpatrzone na piśmie.

Pytanie 47 (Jacques Toubon): Badania nad sektorem gier na rynku wenwętrznym

Charlie McCreevy (członek Komisji) udzielił odpowiedzi na pytanie oraz na pytania uzupełniające postawione przez Jacquesa Toubon i Davida Martina.

Pytanie 48 (Jelko Kacin): Trudności napotykane przez spółki zajmujące się grami hazardowymi w przypadku promowania ich działalności w innych Państwach Członkowskich

Charlie McCreevy udzielił odpowiedzi na pytanie oraz na pytanie uzupełniające postawione przez Jelko Kacina.

Pytanie 49 (Mairead McGuinness): Ochrona konsumentów w dziedzinie nadgranicznych transakcji finansowych

Charlie McCreevy udzielił odpowiedzi na pytanie oraz na pytania uzupełniające postawione przez Gaya Mitchella (zastępcę autora).

Pytania od 50 do 53 zostaną rozpatrzone na piśmie.

Pytanie 54 (Bernd Posselt): Rozporządzenie (EWG) nr 2081/92: ochrona wskazań geograficznych — Gaufre de Karlsbad

Mariann Fischer Boel (członkini Komisji) udzielił odpowiedzi na pytanie oraz na pytanie uzupełniające postawione przez Bernda Posselta.

Pytanie 55 (Agnes Schierhuber): Wskazanie geograficzne chronione w przypadku sera „Olmutzer Quargel” na mocy rizporządzenia (EWG) nr 2081/92

Mariann Fischer Boel udzielił odpowiedzi na pytanie oraz na pytanie uzupełniające postawione przez Agnes Schierhuber.

Pytanie 56 (Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk): Sytuacja na rynku owoców miękkich w Polsce.

Mariann Fischer Boel udzielił odpowiedzi na pytanie oraz na pytanie uzupełniające postawione przez Zbigniewa Krzysztofa Kuźmiuka.

Pytanie 57 (Johan Van Hecke): Przyznanie europejskich dotacji rolych dla wielkich posiadaczy ziemskich wywodzących się ze szlachty

Mariann Fischer Boel udzielił odpowiedzi na pytanie oraz na pytania uzupełniające postawione przez Johana Van Hecke, Barta Staesa i Agnes Schierhuber.

Pytania od 58 do 96 zostaną rozpatrzone na piśmie.

Tura pytań do Komisji została zamknięta.

Głos zabrał Jim Higgins aby zapytać, czy czas przewidziany na turę pytań do Marianna Fischera Boela został czałkowicie wykorzystany, co zostało potwierdzone przez Przewodniczącą.

13.   Choroby reumatyczne (pisemne oświadczenie)

(pisemne oświadczenie)

Pod oświadczeniem pisemnym 41/2005, złożonym przez posłów: Richard Howitt, David Hammerstein Mintz, Ursula Stenzel, Adamos Adamou i Grażyna Staniszewska w sprawie chorób reumatycznych w dniu 27.09.2005 podpisała się większość posłów Parlamentu Europejskiego. W związku z powyższym zgodnie z art. 116 ust. 4 Regulaminu oświadczenie zostanie przesłane jej adresatom i opublikowane wraz z nazwiskami sygnatariuszy w Tekstach przyjętych z posiedzenia w dniu 13.10.2005(P6_TA(2005)0389).

(P6_TA(2005)0389)

(Posiedzenie zostało zawieszone o godzinie 19:40 i wznowione o 21:00.)

(Posiedzenie zostało zawieszone o godzinie 19:40 i wznowione o 21:00.)

PRZEWODNICTWO: Edward McMILLAN-SCOTT

Wiceprzewodniczący

14.   Rozwój kolei wspólnotowych ***I — Certyfikacja członków załóg pociągów zajmujących się prowadzeniem lokomotyw i pociągów ***I — Prawa i obowiązki pasażerów w międzynarodowym transporcie kolejowym ***I — Umowne wymogi jakości mające zastosowanie do kolejowego transportu towarowego ***I — (debata)

(debata)

Sprawozdanie w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę Rady 91/440/EWG w sprawie rozwoju kolei wspólnotowych (COM(2004)0139 — C6-0001/2004 — 2004/0047(COD)) — Komisja Transportu i Turystyki.

Sprawozdawca: Georg Jarzembowski (A6-0143/2005)

Sprawozdanie w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie certyfikacji członków personelu pociągów zajmujących się prowadzeniem lokomotyw i pociągów we wspólnotowej sieci kolejowej (COM(2004)0142 — C6-0002/2004 — 2004/0048(COD)) — Komisja Transportu i Turystyki.

Sprawozdawca: Gilles Savary (A6-0133/2005)

Sprawozdanie w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady diotyczącego praw i obowiązków pasażerów w międzynarodowym transporcie kolejowym (COM(2004)0143 — C6-0003/2004 — 2004/0049(COD)) — Komisja Transportu i Turystyki.

Sprawozdawca: Dirk Sterckx (A6-0123/2005)

Sprawozdanie w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie odszkodowań w razie niezgodności z umownymi wymogami jakości w odniesieniu do usług kolejowego transportu towarowego (COM(2004)0144 — C6-0004/2004 — 2004/0050(COD)) — Komisja Transportu i Turystyki.

Sprawozdawca: Roberts Zīle (A6-0171/2005)

Głos zabrał Jacques Barrot (wiceprzewodniczący Komisji).

Georg Jarzembowski przedstawił sprawozdanie (A6-0143/2005), po wyrażeniu ubolewania, że punkt ten został wpisany do porządku sesji nocnej.

Gilles Savary przedstawił sprawozdanie (A6-0133/2005).

Dirk Sterckx przedstawił sprawozdanie (A6-0123/2005).

Roberts Zīle przedstawił sprawozdanie (A6-0171/2005).

Głos zabrali: Elisabeth Jeggle w imieniu grupy PPE-DE, Willi Piecyk w imieniu grupy PSE, Paolo Costa w imieniu grupy ALDE, Michael Cramer w imieniu grupy Verts/ALE, Francis Wurtz w imieniu grupy GUE/NGL, Patrick Louis w imieniu grupy IND/DEM, Luca Romagnoli niezrzeszony, Reinhard Rack w sprawie porządku obrad w celu poparcia słów Georga Jarzembowskiego, Bogusław Liberadzki, Anne E. Jensen, Hélène Flautre, Erik Meijer, Gerard Batten, Armando Dionisi, Saïd El Khadraoui, Josu Ortuondo Larrea, Jaromír Kohlíček, Sylwester Chruszcz, Corien Wortmann-Kool, Inés Ayala Sender, Bogusław Sonik, Ewa Hedkvist Petersen, Péter Olajos, Jörg Leichtfried, Luís Queiró, Emanuel Jardim Fernandes, Zsolt László Becsey, Ulrich Stockmann, Małgorzata Handzlik, Marta Vincenzi, Stanisław Jałowiecki, Nikolaos Sifunakis, Etelka Barsi-Pataky i Jacques Barrot.

Debata została zamknięta.

Głosowanie: pkt 7.3 protokołu z dnia 28.09.2005, pkt 7.4 protokołu z dnia 28.09.2005, pkt 7.5 protokołu z dnia 28.09.2005 i pkt 7.6 protokołu z dnia 28.09.2005

pkt 7.3 protokołu z dnia 28.09.2005, pkt 7.4 protokołu z dnia 28.09.2005, pkt 7.5 protokołu z dnia 28.09.2005 i pkt 7.6 protokołu z dnia 28.09.2005

15.   Porządek dzienny następnego posiedzenia

Ustalony został porządek dzienny jutrzejszego posiedzenia (dokument „Porządek dzienny” PE 361.877/OJME).

16.   Zamknięcie posiedzenia

Posiedzenie zostało zamknięte o godzinie 23:40.

Julian Priestley

Sekretarz Generalny

Jacek Emil Saryusz-Wolski

Wiceprzewodniczący

---

LISTA OBECNOŚCI

Podpisali:

Adamou, Agnoletto, Albertini, Allister, Alvaro, Andersson, Andrejevs, Andria, Andrikienė, Angelilli, Antoniozzi, Arif, Arnaoutakis, Ashworth, Atkins, Attard-Montalto, Attwooll, Aubert, Audy, Auken, Ayala Sender, Aylward, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Baco, Badia I Cutchet, Barón Crespo, Barsi-Pataky, Batten, Battilocchio, Batzeli, Bauer, Beaupuy, Beazley, Becsey, Beer, Beglitis, Belder, Belet, Belohorská, Bennahmias, Beňová, Berend, Berès, van den Berg, Berger, Berlato, Berlinguer, Berman, Birutis, Blokland, Bloom, Bobošíková, Böge, Bösch, Bono, Bonsignore, Booth, Borghezio, Borrell Fontelles, Bourlanges, Bourzai, Bowis, Bowles, Bozkurt, Bradbourn, Braghetto, Brejc, Brepoels, Breyer, Březina, Brie, Brok, Brunetta, Budreikaitė, Buitenweg, Bullmann, van den Burg, Bushill-Matthews, Busk, Busuttil, Buzek, Cabrnoch, Calabuig Rull, Callanan, Camre, Capoulas Santos, Carlotti, Carnero González, Carollo, Casa, Casaca, Caspary, Castex, Castiglione, del Castillo Vera, Catania, Cavada, Cederschiöld, Cercas, Cesa, Chatzimarkakis, Chichester, Chiesa, Chmielewski, Christensen, Chruszcz, Cirino Pomicino, Claeys, Clark, Cocilovo, Coelho, Cohn-Bendit, Corbett, Corbey, Cornillet, Correia, Costa, Cottigny, Coûteaux, Coveney, Cramer, Crowley, Marek Aleksander Czarnecki, Ryszard Czarnecki, D'Alema, Daul, Davies, de Brún, Degutis, Dehaene, De Keyser, Demetriou, De Michelis, Deprez, De Sarnez, Descamps, Désir, Deß, Deva, De Veyrac, De Vits, Díaz de Mera García Consuegra, Didžiokas, Díez González, Dillen, Dimitrakopoulos, Dionisi, Dobolyi, Dombrovskis, Doorn, Douay, Dover, Doyle, Drčar Murko, Duchoň, Dührkop Dührkop, Duff, Duin, Duka-Zólyomi, Duquesne, Ebner, Ehler, El Khadraoui, Elles, Esteves, Estrela, Ettl, Eurlings, Jillian Evans, Jonathan Evans, Robert Evans, Fajmon, Falbr, Farage, Fatuzzo, Fava, Fazakas, Ferber, Fernandes, Fernández Martín, Anne Ferreira, Elisa Ferreira, Figueiredo, Fjellner, Flasarová, Flautre, Florenz, Fontaine, Ford, Fotyga, Fourtou, Fraga Estévez, Frassoni, Freitas, Friedrich, Fruteau, Gahler, Gál, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, García Pérez, Gargani, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Gawronski, Gebhardt, Gentvilas, Geremek, Geringer de Oedenberg, Gibault, Gierek, Gill, Gklavakis, Glante, Glattfelder, Goebbels, Goepel, Golik, Gollnisch, Gomes, Gomolka, Goudin, Grabowska, Grabowski, Graça Moura, Graefe zu Baringdorf, Gräßle, de Grandes Pascual, Grech, Griesbeck, Gröner, de Groen-Kouwenhoven, Grosch, Grossetête, Gruber, Guardans Cambó, Guellec, Guerreiro, Guidoni, Gurmai, Gutiérrez-Cortines, Guy-Quint, Gyürk, Hänsch, Hall, Hammerstein Mintz, Hamon, Handzlik, Hannan, Harangozó, Harbour, Harkin, Harms, Hasse Ferreira, Hassi, Hatzidakis, Haug, Hazan, Heaton-Harris, Hedh, Hedkvist Petersen, Hegyi, Helmer, Henin, Hennicot-Schoepges, Hennis-Plasschaert, Herczog, Herranz García, Herrero-Tejedor, Hieronymi, Higgins, Hökmark, Honeyball, Hoppenstedt, Horáček, Hudacký, Hughes, Hutchinson, Hybášková, Ibrisagic, Ilves, in 't Veld, Isler Béguin, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jackson, Jäätteenmäki, Jałowiecki, Janowski, Járóka, Jarzembowski, Jeggle, Jensen, Joan i Marí, Jöns, Jørgensen, Jonckheer, Jordan Cizelj, Juknevičienė, Kacin, Kaczmarek, Kallenbach, Kamall, Karas, Karatzaferis, Karim, Kasoulides, Kaufmann, Tunne Kelam, Kilroy-Silk, Kindermann, Kinnock, Kirkhope, Klamt, Klaß, Klich, Klinz, Knapman, Koch, Koch-Mehrin, Kohlíček, Konrad, Korhola, Kósáné Kovács, Koterec, Krahmer, Krarup, Krasts, Kratsa-Tsagaropoulou, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kristovskis, Krupa, Kuc, Kudrycka, Kuhne, Kułakowski, Kušķis, Kusstatscher, Kuźmiuk, Lagendijk, Laignel, Lamassoure, Lambert, Lambrinidis, Landsbergis, Lang, Langen, Langendries, Laperrouze, La Russa, Lauk, Lavarra, Lax, Lechner, Le Foll, Lehne, Lehtinen, Leichtfried, Leinen, Jean-Marie Le Pen, Marine Le Pen, Le Rachinel, Letta, Lévai, Lewandowski, Liberadzki, Libicki, Lichtenberger, Lienemann, Liotard, Lipietz, Lombardo, Louis, Lucas, Ludford, Lulling, Lundgren, Lynne, Maat, Maaten, McAvan, McCarthy, McDonald, McMillan-Scott, Madeira, Malmström, Manders, Maňka, Erika Mann, Thomas Mann, Markov, Marques, Martens, David Martin, Hans-Peter Martin, Martinez, Martínez Martínez, Masiel, Masip Hidalgo, Maštálka, Mastenbroek, Mathieu, Matsakis, Matsis, Matsouka, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Medina Ortega, Meijer, Méndez de Vigo, Menéndez del Valle, Meyer Pleite, Miguélez Ramos, Mikko, Mikolášik, Millán Mon, Mitchell, Mölzer, Mohácsi, Montoro Romero, Moraes, Moreno Sánchez, Morgan, Morgantini, Morillon, Moscovici, Mote, Mulder, Musacchio, Muscardini, Muscat, Musotto, Mussolini, Musumeci, Myller, Napoletano, Nassauer, Nattrass, Navarro, Newton Dunn, Annemie Neyts-Uyttebroeck, Nicholson, Niebler, van Nistelrooij, Novak, Obiols i Germà, Öger, Özdemir, Olajos, Olbrycht, Ó Neachtain, Onesta, Onyszkiewicz, Oomen-Ruijten, Ortuondo Larrea, Őry, Ouzký, Oviir, Paasilinna, Pack, Pafilis, Pahor, Paleckis, Pálfi, Panayotopoulos-Cassiotou, Pannella, Papadimoulis, Papastamkos, Parish, Peillon, Pęk, Alojz Peterle, Pflüger, Piecyk, Pieper, Pīks, Pinheiro, Pinior, Piotrowski, Piskorski, Pistelli, Pittella, Pleguezuelos Aguilar, Pleštinská, Podestà, Podkański, Poettering, Poignant, Polfer, Poli Bortone, Pomés Ruiz, Portas, Posselt, Prets, Prodi, Purvis, Queiró, Rack, Radwan, Ransdorf, Rapkay, Remek, Resetarits, Reul, Reynaud, Riera Madurell, Ries, Riis-Jørgensen, Rivera, Rizzo, Rocard, Rogalski, Roithová, Romagnoli, Romeva i Rueda, Rosati, Roszkowski, Roth-Behrendt, Rothe, Rouček, Roure, Rudi Ubeda, Rübig, Rühle, Rutowicz, Ryan, Sacconi, Saïfi, Sakalas, Salafranca Sánchez-Neyra, Salinas García, Salvini, Samuelsen, Sánchez Presedo, dos Santos, Sartori, Saryusz-Wolski, Savary, Savi, Sbarbati, Schapira, Scheele, Schenardi, Schierhuber, Schlyter, Schmidt, Ingo Schmitt, Schmitt, Schnellhardt, Schöpflin, Schröder, Schroedter, Schulz, Schuth, Schwab, Seeber, Segelström, Seppänen, Siekierski, Sifunakis, Silva Peneda, Sinnott, Siwiec, Sjöstedt, Skinner, Škottová, Smith, Sommer, Sonik, Sornosa Martínez, Sousa Pinto, Spautz, Speroni, Staes, Staniszewska, Starkevičiūtė, Šťastný, Stenzel, Sterckx, Stevenson, Stihler, Stockmann, Strejček, Strož, Stubb, Sturdy, Sudre, Sumberg, Surján, Svensson, Swoboda, Szájer, Szejna, Szent-Iványi, Szymański, Tabajdi, Tajani, Takkula, Tarabella, Tarand, Tatarella, Thomsen, Thyssen, Titford, Titley, Toia, Toubon, Toussas, Trakatellis, Trautmann, Triantaphyllides, Trüpel, Turmes, Tzampazi, Uca, Ulmer, Väyrynen, Vaidere, Vakalis, Valenciano Martínez-Orozco, Vanhecke, Van Hecke, Van Orden, Varela Suanzes-Carpegna, Varvitsiotis, Vaugrenard, Ventre, Verges, Vergnaud, Vernola, Vidal-Quadras Roca, de Villiers, Vincenzi, Virrankoski, Vlasto, Voggenhuber, Wagenknecht, Wallis, Walter, Watson, Henri Weber, Manfred Weber, Weiler, Weisgerber, Westlund, Whitehead, Whittaker, Wieland, Wiersma, Wijkman, Wise, von Wogau, Wohlin, Janusz Wojciechowski, Wortmann-Kool, Wuermeling, Wurtz, Wynn, Xenogiannakopoulou, Yañez-Barnuevo García, Záborská, Zahradil, Zaleski, Zani, Zapałowski, Zappalà, Ždanoka, Železný, Zieleniec, Zīle, Zimmer, Zimmerling, Zingaretti, Zvěřina, Zwiefka

Obserwatorzy:

Ali Nedzhmi, Anastase Roberta Alma, Arabadjiev Alexander, Bărbuleţiu Tiberiu, Becşenescu Dumitru, Buruiană Aprodu Daniela, Coşea Dumitru Gheorghe Mircea, Duca Viorel Senior, Ganţ Ovidiu Victor, Hogea Vlad Gabriel, Christova Christina Velcheva, Husmenova Filiz, Iacob Ridzi Monica Maria, Kelemen Atilla Béla Ladislau, Kirilov Evgeni, Kónya-Hamar Sándor, Marinescu Marian-Jean, Mihăescu Eugen, Morţun Alexandru Ioan, Muscă Monica Octavia, Paparizov Atanas Atanassov, Petre Maria, Popeangă Petre, Severin Adrian, Shouleva Lydia, Silaghi Ovidiu Ioan, Sofianski Stefan, Stoyanov Dimitar, Szabó Károly Ferenc, Tîrle Radu

---

ZAŁĄCZNIK I

WYNIKI GŁOSOWANIA

Skróty i symbole

| + | przyjęto |
| --- | --- |
| - | odrzucono |
| ↓ | bezprzedmiotowe |
| w | wycofano |
| gi (..., ..., ...) | głosowanie imienne (za, przeciw, wstrzymujących się) |
| ge (..., ..., ...,) | głosowanie elektroniczne (za, przeciw, wstrzymujących się) |
| gp | głosowanie podzielone |
| go | głosowanie odrębne |
| popr. | poprawka |
| pk | poprawka kompromisowa |
| oc | odpowiednia część |
| s | poprawka skreślająca |
| = | poprawki identyczne |
| ust. | ustęp |
| art. | artykuł |
| pu | punkt uzasadnienia |
| pr | projekt rezolucji |
| wpr | wspólny projekt rezolucji |
| taj | głosowanie tajne |

+

przyjęto

-

odrzucono

↓

bezprzedmiotowe

w

wycofano

gi (..., ..., ...)

głosowanie imienne (za, przeciw, wstrzymujących się)

ge (..., ..., ...,)

głosowanie elektroniczne (za, przeciw, wstrzymujących się)

gp

głosowanie podzielone

go

głosowanie odrębne

popr.

poprawka

pk

poprawka kompromisowa

oc

odpowiednia część

s

poprawka skreślająca

=

poprawki identyczne

ust.

ustęp

art.

artykuł

pu

punkt uzasadnienia

pr

projekt rezolucji

wpr

wspólny projekt rezolucji

taj

głosowanie tajne

1.   Koordynacja procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi ***I

Spraw.: Stefano ZAPPALÀ (A6-0270/2005)

| Temat | gi itd. | Głosowanie | gi/ge — uwagi |
| --- | --- | --- | --- |
| jedno głosowanie | | + | |

Temat

gi itd.

Głosowanie

gi/ge — uwagi

jedno głosowanie

+

2.   Umowa WE/Bułgaria w sprawie pewnych aspektów usług lotniczych *

Spraw.: Paolo COSTA (A6-0258/2005)

| Temat | gi itd. | Głosowanie | gi/ge — uwagi |
| --- | --- | --- | --- |
| jedno głosowanie | | + | |

Temat

gi itd.

Głosowanie

gi/ge — uwagi

jedno głosowanie

+

3.   Umowa WE/Chorwacja w sprawie pewnych aspektów usług lotniczych *

Spraw.: Paolo COSTA (A6-0259/2005)

| Temat | gi itd. | Głosowanie | gi/ge — uwagi |
| --- | --- | --- | --- |
| jedno głosowanie | | + | |

Temat

gi itd.

Głosowanie

gi/ge — uwagi

jedno głosowanie

+

4.   Opłaty wnoszone na rzecz Europejskiej Agencji ds. Oceny Produktów Leczniczych *

Spraw.: Karl-Heinz FLORENZ (A6-0264/2005)

| Temat | gi itd. | Głosowanie | gi/ge — uwagi |
| --- | --- | --- | --- |
| jedno głosowanie | | + | |

Temat

gi itd.

Głosowanie

gi/ge — uwagi

jedno głosowanie

+

5.   Protokół do umowy w sprawie połowu tuńczyka EWG/Komory *

Spraw.: Carmen FRAGA ESTÉVEZ (A6-0260/2005)

| Temat | gi itd. | Głosowanie | gi/ge — uwagi |
| --- | --- | --- | --- |
| jedno głosowanie | gi | + | 473, 54, 82 |

Temat

gi itd.

Głosowanie

gi/ge — uwagi

jedno głosowanie

gi

+

473, 54, 82

Wnioski o głosowanie imienne

PPE-DE głosowanie końcowe

IND/DEM głosowanie końcowe

6.   Wniosek o uchylenie immunitetu Mariosa Matsakisa

Spraw.: Klaus-Heiner LEHNE (A6-0268/2005)

| Temat | gi itd. | Głosowanie | gi/ge — uwagi |
| --- | --- | --- | --- |
| jedno głosowanie | | + | |

Temat

gi itd.

Głosowanie

gi/ge — uwagi

jedno głosowanie

+

7.   Zabezpieczanie danych w celu zapobiegania, dochodzenia, wykrywania i ścigania przestępczości i przestępstw kryminalnych, w tym terroryzmu *

Spraw.: Alexander Nuno ALVARO (A6-0174/2005)

| Temat | Popr. nr | Autor | gi itd. | Głosowanie | gi/ge — uwagi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| głosowanie: rezolucja legislacyjna | | + | |

Temat

Popr. nr

Autor

gi itd.

Głosowanie

gi/ge — uwagi

głosowanie: rezolucja legislacyjna

+

W dniu 7 czerwca 2005 r. Parlament odrzucił projekt i odesłał sprawę do właściwej komisji (art. 52 Regulaminu).

W trybie głosowania Parlament potwierdził odrzucenie projektu.

Procedura została zamknięta.

8.   Procedura przyznania i cofnięcia statusu uchodźcy w Państwach Członkowskich *

Spraw.: Wolfgang KREISSL-DÖRFLER (A6-0222/2005)

| Temat | Popr. nr | Autor | gi itd. | Głosowanie | gi/ge — uwagi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Projekt dyrektywy |
| Poprawki komisji przedmiotowo właściwych — głosowanie łączne | 1-11
  14-17
  20-35
  37-44
  46-55
  57-98
  100-109
  111-122
  130-131
  145-147
  149-156
  158-163
  169-174 | komisja | | + | |
| Poprawki komisji przedmiotowo właściwych — głosowanie odrębne | 18 | komisja | go/ge | + | 330, 283, 12 |
| 19 | komisja | go | + | |
| 36 | komisja | go | + | |
| 157 | komisja | go | + | |
| 164 | komisja | go | + | |
| 165 | komisja | go | + | |
| 166 | komisja | gi | + | 511, 111, 20 |
| 167 | komisja | gi | + | 507, 103, 28 |
| 168 | komisja | gi | + | 505, 100, 29 |
| art. 6 ust. 1 | 45 | komisja | ge | + | 335, 290, 16 |
| 191 | PPE-DE | | ↓ | |
| art. 9a ust. 1 | 181 | GUE/NGL | ge | + | 323, 296, 13 |
| art. 17 ust. 2 | 99 | komisja | gp | | |
| 1 | + | |
| 2/ge | - | 303, 337, 3 |
| 180 | GUE/NGL | | ↓ | |
| art. 23 ust. 4 lit. c) | 175=
  186= | GUE/NGL
  Verts/ALE | | - | |
| 110 | komisja | ge | - | 257, 369, 5 |
| art. 27 | 176=
  187= | GUE/NGL
  Verts/ALE | | - | |
| 123-129 | komisja | | + | |
| art. 30 | 177=
  188= | GUE/NGL
  Verts/ALE | | - | |
| 132-139 | komisja | | + | |
| art. 30a | 140=
  189= | komisja


  Verts/ALE | | + | |
| art. 30b | 178=
  190= | GUE/NGL
  Verts/ALE | | - | |
| 141 | komisja | go/ge | + | 347, 268, 15 |
| 143 | komisja | go | + | |
| 144 | komisja | go | + | |
| Załącznik B | 179 | GUE/NGL | | - | |
| pu 17 | 183 | Verts/ALE | | - | |
| pu 18 | 184 | Verts/ALE | | - | |
| 12 | komisja | | + | |
| pu 19 | 185 | Verts/ALE | | - | |
| 13 | komisja | | + | |
| głosowanie: nad zmienionym projektem | ge | + | 308, 300, 33 |
| Projekt rezolucji legislacyjnej |
| po ust. 3 | 182 | PSE | ge | + | 321, 300, 15 |
| głosowanie: rezolucja legislacyjna | gi | + | 305, 302, 33 |

Temat

Popr. nr

Autor

gi itd.

Głosowanie

gi/ge — uwagi

Projekt dyrektywy

Poprawki komisji przedmiotowo właściwych — głosowanie łączne

1-11

14-17

20-35

37-44

46-55

57-98

100-109

111-122

130-131

145-147

149-156

158-163

169-174

komisja

+

Poprawki komisji przedmiotowo właściwych — głosowanie odrębne

18

komisja

go/ge

+

330, 283, 12

19

komisja

go

+

36

komisja

go

+

157

komisja

go

+

164

komisja

go

+

165

komisja

go

+

166

komisja

gi

+

511, 111, 20

167

komisja

gi

+

507, 103, 28

168

komisja

gi

+

505, 100, 29

art. 6 ust. 1

45

komisja

ge

+

335, 290, 16

191

PPE-DE

↓

art. 9a ust. 1

181

GUE/NGL

ge

+

323, 296, 13

art. 17 ust. 2

99

komisja

gp

1

+

2/ge

-

303, 337, 3

180

GUE/NGL

↓

art. 23 ust. 4 lit. c)

175=

186=

GUE/NGL

Verts/ALE

-

110

komisja

ge

-

257, 369, 5

art. 27

176=

187=

GUE/NGL

Verts/ALE

-

123-129

komisja

+

art. 30

177=

188=

GUE/NGL

Verts/ALE

-

132-139

komisja

+

art. 30a

140=

189=

komisja

Verts/ALE

+

art. 30b

178=

190=

GUE/NGL

Verts/ALE

-

141

komisja

go/ge

+

347, 268, 15

143

komisja

go

+

144

komisja

go

+

Załącznik B

179

GUE/NGL

-

pu 17

183

Verts/ALE

-

pu 18

184

Verts/ALE

-

12

komisja

+

pu 19

185

Verts/ALE

-

13

komisja

+

głosowanie: nad zmienionym projektem

ge

+

308, 300, 33

Projekt rezolucji legislacyjnej

po ust. 3

182

PSE

ge

+

321, 300, 15

głosowanie: rezolucja legislacyjna

gi

+

305, 302, 33

Poprawka 56 została anulowana.

Wnioski o głosowanie podzielone

PSE

popr. 99

pierwsza część: Całość tekstu z wyłączeniem słów „Okres zatrzymania nie może przekraczać 6 miesięcy” (= ust. 3)

druga część: te słowa

Wnioski o głosowanie imienne

PSE: popr. 166, 167 i 168

PPE-DE: głosowanie końcowe

Wnioski o głosowanie odrębne

PPE-DE: popr. 18, 19, 36, 141, 143, 144, 157, 164 i 165

---

ZAŁĄCZNIK II

WYNIKI GŁOSOWAŃ IMIENNYCH

1.   Sprawozdanie Fraga Estevez A6-0260/2005

rezolucja

Za: 473

ALDE: Costa, De Sarnez, Morillon, Pistelli, Prodi, Takkula

GUE/NGL: Adamou, Agnoletto, Brie, Catania, de Brún, Figueiredo, Flasarová, Guerreiro, Henin, Kaufmann, Kohlíček, Liotard, Markov, Maštálka, Meyer Pleite, Musacchio, Papadimoulis, Pflüger, Portas, Ransdorf, Seppänen, Strož, Svensson, Triantaphyllides, Uca, Wagenknecht, Wurtz, Zimmer

IND/DEM: Bonde, Borghezio, Chruszcz, Grabowski, Karatzaferis, Krupa, Louis, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Salvini, Speroni, de Villiers, Zapałowski

NI: Battilocchio, Belohorská, Bobošíková, Claeys, Czarnecki Marek Aleksander, Czarnecki Ryszard, De Michelis, Dillen, Lang, Le Pen Jean-Marie, Le Pen Marine, Martin Hans-Peter, Masiel, Mölzer, Mussolini, Romagnoli, Rutowicz, Schenardi, Vanhecke

PPE-DE: Albertini, Antoniozzi, Ashworth, Atkins, Audy, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Bauer, Beazley, Becsey, Belet, Berend, Bonsignore, Bowis, Bradbourn, Braghetto, Brejc, Brepoels, Březina, Brok, Brunetta, Bushill-Matthews, Cabrnoch, Callanan, Carollo, Casa, Castiglione, del Castillo Vera, Cesa, Chichester, Chmielewski, Coelho, Coveney, Daul, Dehaene, Demetriou, Descamps, Deß, Deva, De Veyrac, Díaz de Mera García Consuegra, Dimitrakopoulos, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Dover, Doyle, Duchoň, Duka-Zólyomi, Ebner, Elles, Eurlings, Fajmon, Fatuzzo, Ferber, Fjellner, Fontaine, Fraga Estévez, Freitas, Friedrich, Gahler, Gál, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Gargani, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Gawronski, Gklavakis, Glattfelder, Goepel, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Grosch, Grossetête, Guellec, Gyürk, Handzlik, Hannan, Harbour, Hatzidakis, Heaton-Harris, Hennicot-Schoepges, Herranz García, Herrero-Tejedor, Hieronymi, Higgins, Hökmark, Hoppenstedt, Hudacký, Hybášková, Ibrisagic, Itälä, Jackson, Jałowiecki, Járóka, Jarzembowski, Jeggle, Jordan Cizelj, Kaczmarek, Kamall, Karas, Kasoulides, Kelam, Kirkhope, Klamt, Klaß, Klich, Koch, Konrad, Korhola, Kratsa-Tsagaropoulou, Kudrycka, Kušķis, Kuźmiuk, Lamassoure, Langen, Langendries, Lechner, Lehne, Lewandowski, Liese, Lulling, Maat, McMillan-Scott, Mann Thomas, Marques, Martens, Mathieu, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Méndez de Vigo, Mikolášik, Millán Mon, Mitchell, Montoro Romero, Musotto, Nassauer, Niebler, van Nistelrooij, Novak, Olajos, Olbrycht, Oomen-Ruijten, Őry, Ouzký, Pack, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Peterle, Pieper, Pīks, Pinheiro, Piskorski, Pleštinská, Podestà, Podkański, Poettering, Pomés Ruiz, Posselt, Purvis, Queiró, Rack, Radwan, Reul, Roithová, Rudi Ubeda, Rübig, Saïfi, Salafranca Sánchez-Neyra, Saryusz-Wolski, Schierhuber, Schmitt Ingo, Schmitt Pál, Schöpflin, Schröder, Schwab, Seeber, Siekierski, Silva Peneda, Škottová, Sommer, Sonik, Spautz, Šťastný, Stenzel, Stevenson, Strejček, Stubb, Sturdy, Sudre, Sumberg, Surján, Szájer, Tajani, Tannock, Thyssen, Toubon, Trakatellis, Ulmer, Vakalis, Van Orden, Varvitsiotis, Vernola, Vidal-Quadras Roca, Vlasto, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, Wijkman, von Wogau, Wojciechowski, Wortmann-Kool, Wuermeling, Záborská, Zahradil, Zaleski, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zvěřina, Zwiefka

PSE: Andersson, Arif, Arnaoutakis, Attard-Montalto, Ayala Sender, Badia I Cutchet, Barón Crespo, Batzeli, Beglitis, Beňová, Berès, van den Berg, Berger, Berman, Bösch, Bono, Bourzai, Bozkurt, van den Burg, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Carlotti, Carnero González, Casaca, Castex, Cercas, Christensen, Corbett, Corbey, Correia, Cottigny, De Keyser, Désir, De Vits, Díez González, Dobolyi, Douay, Duin, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Falbr, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira Anne, Ferreira Elisa, Fruteau, García Pérez, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Glante, Goebbels, Golik, Gomes, Grabowska, Grech, Gröner, Gurmai, Guy-Quint, Hänsch, Hamon, Harangozó, Hasse Ferreira, Haug, Hazan, Hegyi, Honeyball, Hughes, Hutchinson, Ilves, Jöns, Jørgensen, Kindermann, Kinnock, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuhne, Laignel, Lambrinidis, Lavarra, Le Foll, Lehtinen, Leichtfried, Lévai, McAvan, McCarthy, Madeira, Maňka, Mann Erika, Martin David, Martínez Martínez, Masip Hidalgo, Mastenbroek, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Mikko, Moraes, Moscovici, Muscat, Myller, Napoletano, Navarro, Obiols i Germà, Öger, Paasilinna, Pahor, Paleckis, Peillon, Piecyk, Pinior, Pittella, Pleguezuelos Aguilar, Poignant, Prets, Rapkay, Reynaud, Riera Madurell, Rocard, Rosati, Roth-Behrendt, Rothe, Rouček, Roure, Sacconi, Sakalas, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Savary, Schapira, Scheele, Segelström, Sifunakis, Siwiec, Skinner, Sornosa Martínez, Stihler, Stockmann, Tabajdi, Tarabella, Tarand, Thomsen, Trautmann, Tzampazi, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Vincenzi, Walter, Weber Henri, Weiler, Westlund, Whitehead, Wiersma, Wynn, Yañez-Barnuevo García, Zingaretti

UEN: Aylward, Camre, Crowley, Didžiokas, Janowski, Krasts, Libicki, Ó Neachtain, Poli Bortone, Roszkowski, Ryan, Szymański, Vaidere

Verts/ALE: Hammerstein Mintz

Przeciw: 54

ALDE: Malmström

GUE/NGL: Meijer, Sjöstedt

IND/DEM: Batten, Bloom, Booth, Clark, Farage, Goudin, Lundgren, Nattrass, Titford, Whittaker, Wise, Wohlin

NI: Allister, Kilroy-Silk, Mote

UEN: Angelilli

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Bennahmias, Breyer, Buitenweg, Cohn-Bendit, Cramer, Evans Jillian, Flautre, Frassoni, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Harms, Hassi, Horáček, Jonckheer, Kallenbach, Kusstatscher, Lagendijk, Lambert, Lipietz, Lucas, Özdemir, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schlyter, Schmidt, Schroedter, Staes, Trüpel, Turmes, Voggenhuber, Ždanoka

Wstrzymujący się: 82

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Andria, Attwooll, Beaupuy, Birutis, Bonino, Bourlanges, Bowles, Budreikaitė, Busk, Cavada, Chatzimarkakis, Chiesa, Cocilovo, Davies, Degutis, Deprez, Drčar Murko, Duff, Duquesne, Fourtou, Gentvilas, Geremek, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Hall, Harkin, Hennis-Plasschaert, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Kacin, Karim, Klinz, Krahmer, Kułakowski, Laperrouze, Lax, Ludford, Lynne, Maaten, Manders, Matsakis, Mulder, Newton Dunn, Onyszkiewicz, Oviir, Polfer, Resetarits, Ries, Riis-Jørgensen, Samuelsen, Savi, Sbarbati, Schuth, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Wallis, Watson

GUE/NGL: Krarup, Pafilis

IND/DEM: Belder, Blokland, Coûteaux, Sinnott, Železný

NI: Baco, Gollnisch, Helmer, Kozlík

PSE: Bullmann, Hedh, Hedkvist Petersen

UEN: Fotyga

Korekty do głosowania

Za

Etelka Barsi-Pataky, Bárbara Dührkop Dührkop

Przeciw

Kartika Tamara Liotard, Eva-Britt Svensson

2.   Sprawozdanie Kreissl-Dörfler A6-0222/2005

poprawka 166

Za: 511

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Andria, Attwooll, Beaupuy, Birutis, Bonino, Bourlanges, Bowles, Budreikaitė, Busk, Cavada, Chatzimarkakis, Chiesa, Cocilovo, Cornillet, Costa, Davies, Degutis, Deprez, De Sarnez, Drčar Murko, Duff, Duquesne, Fourtou, Gentvilas, Geremek, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Hall, Harkin, Hennis-Plasschaert, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Kacin, Karim, Klinz, Koch-Mehrin, Krahmer, Kułakowski, Laperrouze, Lax, Ludford, Lynne, Maaten, Malmström, Manders, Matsakis, Mohácsi, Morillon, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Oviir, Pistelli, Polfer, Prodi, Resetarits, Ries, Riis-Jørgensen, Samuelsen, Savi, Sbarbati, Schuth, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Takkula, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Wallis, Watson

GUE/NGL: Adamou, Agnoletto, Brie, Catania, de Brún, Figueiredo, Flasarová, Guerreiro, Henin, Kaufmann, Kohlíček, Krarup, Liotard, Markov, Maštálka, Meijer, Meyer Pleite, Morgantini, Musacchio, Pafilis, Papadimoulis, Pflüger, Portas, Ransdorf, Seppänen, Sjöstedt, Strož, Svensson, Triantaphyllides, Uca, Verges, Wagenknecht, Wurtz, Zimmer

IND/DEM: Bonde

NI: Battilocchio, Belohorská, Bobošíková, Czarnecki Marek Aleksander, Czarnecki Ryszard, De Michelis, Martin Hans-Peter, Masiel, Rutowicz

PPE-DE: Albertini, Antoniozzi, Audy, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Barsi-Pataky, Bauer, Becsey, Belet, Berend, Bonsignore, Braghetto, Brejc, Brepoels, Březina, Brok, Brunetta, Busuttil, Buzek, Carollo, Casa, Caspary, Castiglione, del Castillo Vera, Cederschiöld, Cesa, Chmielewski, Coelho, Coveney, Daul, Dehaene, Demetriou, Descamps, Deß, De Veyrac, Díaz de Mera García Consuegra, Dimitrakopoulos, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Doyle, Duchoň, Duka-Zólyomi, Ebner, Esteves, Eurlings, Fatuzzo, Ferber, Fjellner, Florenz, Fontaine, Fraga Estévez, Freitas, Friedrich, Gahler, Gál, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Gargani, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Gawronski, Gklavakis, Glattfelder, Goepel, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Grosch, Grossetête, Guellec, Gutiérrez-Cortines, Gyürk, Handzlik, Hatzidakis, Hennicot-Schoepges, Herranz García, Herrero-Tejedor, Hieronymi, Higgins, Hökmark, Hoppenstedt, Hudacký, Hybášková, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jałowiecki, Járóka, Jarzembowski, Jeggle, Jordan Cizelj, Kaczmarek, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Klich, Koch, Konrad, Korhola, Kratsa-Tsagaropoulou, Kudrycka, Kušķis, Kuźmiuk, Lamassoure, Langen, Langendries, Lauk, Lechner, Lehne, Lewandowski, Liese, Lulling, Maat, Mann Thomas, Marques, Martens, Mathieu, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Méndez de Vigo, Mikolášik, Millán Mon, Mitchell, Montoro Romero, Musotto, Nassauer, Niebler, van Nistelrooij, Novak, Olajos, Olbrycht, Oomen-Ruijten, Őry, Pack, Pálfi, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Peterle, Pīks, Pinheiro, Piskorski, Pleštinská, Podestà, Podkański, Poettering, Pomés Ruiz, Posselt, Queiró, Rack, Radwan, Reul, Roithová, Rudi Ubeda, Rübig, Saïfi, Salafranca Sánchez-Neyra, Sartori, Saryusz-Wolski, Schierhuber, Schmitt Ingo, Schmitt Pál, Schöpflin, Schröder, Schwab, Seeber, Siekierski, Silva Peneda, Sommer, Sonik, Spautz, Šťastný, Stenzel, Stubb, Sudre, Surján, Szájer, Tajani, Thyssen, Toubon, Trakatellis, Ulmer, Vakalis, Varvitsiotis, Vernola, Vidal-Quadras Roca, Vlasto, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, Wijkman, von Wogau, Wojciechowski, Wortmann-Kool, Wuermeling, Záborská, Zaleski, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zwiefka

PSE: Andersson, Arif, Arnaoutakis, Attard-Montalto, Barón Crespo, Batzeli, Beglitis, Beňová, Berès, van den Berg, Berger, Berman, Bösch, Bono, Bourzai, Bozkurt, Bullmann, van den Burg, Capoulas Santos, Carlotti, Casaca, Castex, Cercas, Christensen, Corbey, Correia, Cottigny, De Keyser, Désir, De Vits, Dobolyi, Dührkop Dührkop, Duin, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Falbr, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira Anne, Ferreira Elisa, Fruteau, García Pérez, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Glante, Goebbels, Golik, Gomes, Grabowska, Grech, Gröner, Gruber, Gurmai, Guy-Quint, Hänsch, Hamon, Harangozó, Hasse Ferreira, Haug, Hazan, Hedh, Hedkvist Petersen, Hegyi, Herczog, Hutchinson, Ilves, Jöns, Jørgensen, Kindermann, Kinnock, Kósáné Kovács, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuhne, Laignel, Lambrinidis, Lavarra, Le Foll, Lehtinen, Leichtfried, Lévai, Lienemann, Madeira, Maňka, Mann Erika, Martínez Martínez, Mastenbroek, Matsouka, Mikko, Moscovici, Muscat, Myller, Napoletano, Navarro, Öger, Paasilinna, Pahor, Paleckis, Peillon, Piecyk, Pinior, Pittella, Poignant, Prets, Rapkay, Reynaud, Rocard, Rosati, Roth-Behrendt, Rothe, Rouček, Roure, Sacconi, Sakalas, dos Santos, Savary, Schapira, Scheele, Segelström, Sifunakis, Siwiec, Sousa Pinto, Stockmann, Szejna, Tabajdi, Tarabella, Tarand, Trautmann, Tzampazi, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Vincenzi, Walter, Weber Henri, Weiler, Westlund, Wiersma, Zingaretti

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Bennahmias, Breyer, Buitenweg, Cohn-Bendit, Cramer, Evans Jillian, Flautre, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Harms, Hassi, Horáček, Isler Béguin, Jonckheer, Kallenbach, Kusstatscher, Lagendijk, Lambert, Lichtenberger, Lipietz, Lucas, Özdemir, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schlyter, Schmidt, Schroedter, Staes, Trüpel, Turmes, Voggenhuber, Ždanoka

Przeciw: 111

IND/DEM: Batten, Belder, Blokland, Bloom, Booth, Borghezio, Chruszcz, Clark, Coûteaux, Farage, Grabowski, Karatzaferis, Krupa, Louis, Nattrass, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Salvini, Sinnott, Speroni, Titford, de Villiers, Whittaker, Wise, Zapałowski, Železný

NI: Allister, Claeys, Dillen, Gollnisch, Helmer, Lang, Le Pen Jean-Marie, Le Pen Marine, Le Rachinel, Martinez, Mölzer, Mussolini, Romagnoli, Schenardi, Vanhecke

PPE-DE: Ashworth, Atkins, Bowis, Bradbourn, Bushill-Matthews, Cabrnoch, Callanan, Chichester, Deva, Dover, Elles, Fajmon, Hannan, Harbour, Heaton-Harris, Jackson, Kamall, Kirkhope, McMillan-Scott, Nicholson, Ouzký, Parish, Pieper, Purvis, Škottová, Stevenson, Strejček, Sturdy, Tannock, Van Orden, Zahradil, Zvěřina

PSE: Ayala Sender, Badia I Cutchet, Berlinguer, Calabuig Rull, Carnero González, Díez González, Douay, Masip Hidalgo, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Obiols i Germà, Pleguezuelos Aguilar, Riera Madurell, Salinas García, Sánchez Presedo, Sornosa Martínez, Yañez-Barnuevo García

UEN: Angelilli, Aylward, Berlato, Camre, Crowley, Didžiokas, Fotyga, Janowski, Krasts, Kristovskis, La Russa, Libicki, Musumeci, Ó Neachtain, Poli Bortone, Roszkowski, Ryan, Tatarella, Vaidere

Wstrzymujący się: 20

IND/DEM: Goudin, Lundgren, Wohlin

NI: Baco, Kilroy-Silk, Kozlík, Mote

PSE: Corbett, Gill, Honeyball, Hughes, McAvan, McCarthy, Martin David, Moraes, Skinner, Stihler, Whitehead, Wynn

UEN: Szymański

Korekty do głosowania

Za

Bárbara Dührkop Dührkop

3.   Sprawozdanie Kreissl-Dörfler A6-0222/2005

poprawka 167

Za: 507

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Andria, Attwooll, Beaupuy, Birutis, Bonino, Bourlanges, Bowles, Budreikaitė, Busk, Cavada, Chatzimarkakis, Chiesa, Cocilovo, Cornillet, Costa, Davies, Degutis, Deprez, De Sarnez, Drčar Murko, Duff, Duquesne, Fourtou, Gentvilas, Geremek, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Hall, Harkin, Hennis-Plasschaert, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Kacin, Karim, Klinz, Koch-Mehrin, Krahmer, Kułakowski, Laperrouze, Lax, Ludford, Lynne, Maaten, Malmström, Manders, Matsakis, Mohácsi, Morillon, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Oviir, Pistelli, Polfer, Prodi, Resetarits, Ries, Riis-Jørgensen, Samuelsen, Savi, Sbarbati, Schuth, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Takkula, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Wallis, Watson

GUE/NGL: Adamou, Agnoletto, Brie, Catania, de Brún, Figueiredo, Flasarová, Guerreiro, Henin, Kaufmann, Kohlíček, Liotard, Markov, Maštálka, Meijer, Meyer Pleite, Morgantini, Musacchio, Pafilis, Papadimoulis, Pflüger, Portas, Ransdorf, Seppänen, Sjöstedt, Strož, Svensson, Triantaphyllides, Uca, Verges, Wagenknecht, Wurtz, Zimmer

IND/DEM: Bonde

NI: Battilocchio, Belohorská, Bobošíková, Czarnecki Marek Aleksander, Czarnecki Ryszard, De Michelis, Martin Hans-Peter, Masiel, Rutowicz

PPE-DE: Albertini, Antoniozzi, Audy, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Barsi-Pataky, Bauer, Beazley, Becsey, Belet, Berend, Bonsignore, Braghetto, Brejc, Brepoels, Březina, Brok, Brunetta, Busuttil, Buzek, Carollo, Casa, Caspary, Castiglione, del Castillo Vera, Cederschiöld, Cesa, Chmielewski, Coelho, Coveney, Daul, Dehaene, Demetriou, Descamps, Deß, De Veyrac, Díaz de Mera García Consuegra, Dimitrakopoulos, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Doyle, Duchoň, Duka-Zólyomi, Ebner, Esteves, Eurlings, Fatuzzo, Ferber, Fjellner, Florenz, Fontaine, Fraga Estévez, Freitas, Friedrich, Gahler, Gál, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Gargani, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Gawronski, Gklavakis, Glattfelder, Goepel, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Grosch, Grossetête, Guellec, Gutiérrez-Cortines, Gyürk, Handzlik, Hatzidakis, Hennicot-Schoepges, Herranz García, Herrero-Tejedor, Hieronymi, Higgins, Hökmark, Hoppenstedt, Hudacký, Hybášková, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jałowiecki, Járóka, Jarzembowski, Jeggle, Jordan Cizelj, Kaczmarek, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Klich, Koch, Konrad, Korhola, Kratsa-Tsagaropoulou, Kudrycka, Kušķis, Kuźmiuk, Lamassoure, Langen, Langendries, Lauk, Lechner, Lehne, Lewandowski, Liese, Lulling, Maat, Mann Thomas, Marques, Martens, Mathieu, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Méndez de Vigo, Mikolášik, Millán Mon, Mitchell, Montoro Romero, Musotto, Nassauer, Niebler, van Nistelrooij, Novak, Olajos, Olbrycht, Oomen-Ruijten, Őry, Pack, Pálfi, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Peterle, Pieper, Pīks, Pinheiro, Piskorski, Pleštinská, Podestà, Podkański, Poettering, Pomés Ruiz, Posselt, Queiró, Rack, Radwan, Reul, Roithová, Rudi Ubeda, Rübig, Saïfi, Salafranca Sánchez-Neyra, Sartori, Saryusz-Wolski, Schierhuber, Schmitt Ingo, Schmitt Pál, Schöpflin, Schröder, Schwab, Seeber, Siekierski, Silva Peneda, Sommer, Sonik, Spautz, Šťastný, Stenzel, Stubb, Sudre, Sumberg, Surján, Szájer, Tajani, Thyssen, Toubon, Trakatellis, Ulmer, Vakalis, Varvitsiotis, Vernola, Vidal-Quadras Roca, Vlasto, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, Wijkman, von Wogau, Wojciechowski, Wortmann-Kool, Wuermeling, Záborská, Zaleski, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zwiefka

PSE: Andersson, Arif, Arnaoutakis, Attard-Montalto, Barón Crespo, Batzeli, Beglitis, Beňová, Berès, van den Berg, Berger, Berlinguer, Berman, Bösch, Bono, Bourzai, Bozkurt, Bullmann, van den Burg, Capoulas Santos, Carlotti, Casaca, Castex, Christensen, Corbey, Correia, Cottigny, De Keyser, Désir, De Vits, Dobolyi, Douay, Dührkop Dührkop, Duin, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Falbr, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira Anne, Ferreira Elisa, Fruteau, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Glante, Goebbels, Golik, Gomes, Grabowska, Grech, Gröner, Gurmai, Guy-Quint, Hänsch, Hamon, Harangozó, Hasse Ferreira, Haug, Hazan, Hedh, Hedkvist Petersen, Hegyi, Herczog, Hutchinson, Ilves, Jöns, Kindermann, Kósáné Kovács, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuhne, Laignel, Lambrinidis, Lavarra, Le Foll, Lehtinen, Leichtfried, Lévai, Lienemann, Madeira, Maňka, Mastenbroek, Matsouka, Mikko, Muscat, Myller, Napoletano, Navarro, Paasilinna, Pahor, Paleckis, Peillon, Piecyk, Pinior, Pittella, Poignant, Prets, Rapkay, Reynaud, Rocard, Rosati, Roth-Behrendt, Rothe, Rouček, Roure, Sacconi, Sakalas, dos Santos, Savary, Schapira, Scheele, Segelström, Sifunakis, Siwiec, Sousa Pinto, Stockmann, Szejna, Tabajdi, Tarabella, Tarand, Trautmann, Tzampazi, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Vincenzi, Walter, Weber Henri, Weiler, Westlund, Wiersma, Zingaretti

UEN: Camre

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Bennahmias, Breyer, Buitenweg, Cohn-Bendit, Cramer, Evans Jillian, Flautre, Frassoni, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Harms, Hassi, Horáček, Isler Béguin, Jonckheer, Kallenbach, Kusstatscher, Lagendijk, Lambert, Lichtenberger, Lipietz, Lucas, Özdemir, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schlyter, Schmidt, Schroedter, Staes, Trüpel, Turmes, Voggenhuber, Ždanoka

Przeciw: 103

IND/DEM: Batten, Belder, Blokland, Bloom, Booth, Borghezio, Chruszcz, Clark, Coûteaux, Farage, Grabowski, Karatzaferis, Krupa, Louis, Nattrass, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Salvini, Sinnott, Speroni, Titford, de Villiers, Whittaker, Wise, Zapałowski, Železný

NI: Allister, Claeys, Dillen, Helmer, Mölzer, Vanhecke

PPE-DE: Ashworth, Atkins, Bowis, Bradbourn, Bushill-Matthews, Cabrnoch, Callanan, Chichester, Deva, Dover, Elles, Fajmon, Hannan, Harbour, Heaton-Harris, Jackson, Kamall, Kirkhope, McMillan-Scott, Nicholson, Ouzký, Parish, Purvis, Škottová, Stevenson, Strejček, Sturdy, Tannock, Van Orden, Zahradil, Zvěřina

PSE: Ayala Sender, Badia I Cutchet, Calabuig Rull, Carnero González, Cercas, Díez González, García Pérez, Gruber, Martínez Martínez, Masip Hidalgo, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Obiols i Germà, Pleguezuelos Aguilar, Riera Madurell, Salinas García, Sánchez Presedo, Sornosa Martínez, Yañez-Barnuevo García

UEN: Angelilli, Aylward, Berlato, Crowley, Didžiokas, Fotyga, Janowski, Krasts, Kristovskis, La Russa, Libicki, Musumeci, Ó Neachtain, Poli Bortone, Roszkowski, Ryan, Szymański, Tatarella, Vaidere

Wstrzymujący się: 28

IND/DEM: Goudin, Lundgren

NI: Baco, Gollnisch, Kilroy-Silk, Kozlík, Lang, Le Pen Jean-Marie, Le Pen Marine, Le Rachinel, Martinez, Mote, Mussolini, Romagnoli, Schenardi

PSE: Corbett, Gill, Honeyball, Hughes, McAvan, McCarthy, Mann Erika, Martin David, Moraes, Skinner, Stihler, Whitehead, Wynn

Korekty do głosowania

Za

Bárbara Dührkop Dührkop

4.   Sprawozdanie Kreissl-Dörfler A6-0222/2005

poprawka 168

Za: 505

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Andria, Attwooll, Beaupuy, Birutis, Bonino, Bourlanges, Bowles, Budreikaitė, Busk, Cavada, Chatzimarkakis, Cocilovo, Cornillet, Costa, Davies, Degutis, Deprez, De Sarnez, Drčar Murko, Duff, Duquesne, Fourtou, Gentvilas, Geremek, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Hall, Harkin, Hennis-Plasschaert, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Kacin, Karim, Klinz, Koch-Mehrin, Krahmer, Kułakowski, Laperrouze, Lax, Ludford, Lynne, Maaten, Malmström, Manders, Matsakis, Mohácsi, Morillon, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Oviir, Pistelli, Polfer, Prodi, Resetarits, Ries, Riis-Jørgensen, Samuelsen, Savi, Sbarbati, Schuth, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Takkula, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Wallis, Watson

GUE/NGL: Adamou, Agnoletto, Brie, Catania, de Brún, Figueiredo, Flasarová, Guerreiro, Henin, Kaufmann, Kohlíček, Krarup, Liotard, Markov, Maštálka, Meijer, Meyer Pleite, Morgantini, Musacchio, Pafilis, Papadimoulis, Pflüger, Portas, Ransdorf, Seppänen, Sjöstedt, Strož, Svensson, Triantaphyllides, Uca, Verges, Wagenknecht, Wurtz, Zimmer

IND/DEM: Bonde

NI: Battilocchio, Belohorská, Bobošíková, Czarnecki Marek Aleksander, Czarnecki Ryszard, De Michelis, Martin Hans-Peter, Masiel, Rutowicz

PPE-DE: Albertini, Antoniozzi, Audy, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Barsi-Pataky, Bauer, Beazley, Becsey, Belet, Berend, Bonsignore, Braghetto, Brejc, Brepoels, Březina, Brok, Brunetta, Busuttil, Buzek, Carollo, Casa, Caspary, Castiglione, del Castillo Vera, Cederschiöld, Cesa, Chmielewski, Coelho, Coveney, Daul, Dehaene, Demetriou, Descamps, Deß, De Veyrac, Díaz de Mera García Consuegra, Dimitrakopoulos, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Doyle, Duchoň, Duka-Zólyomi, Ebner, Esteves, Eurlings, Fatuzzo, Ferber, Fjellner, Florenz, Fontaine, Fraga Estévez, Freitas, Friedrich, Gahler, Gál, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Gargani, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Gawronski, Gklavakis, Glattfelder, Goepel, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Grosch, Grossetête, Guellec, Gutiérrez-Cortines, Gyürk, Handzlik, Hatzidakis, Hennicot-Schoepges, Herranz García, Herrero-Tejedor, Hieronymi, Higgins, Hökmark, Hoppenstedt, Hudacký, Hybášková, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jałowiecki, Járóka, Jarzembowski, Jeggle, Jordan Cizelj, Kaczmarek, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Klich, Koch, Konrad, Korhola, Kratsa-Tsagaropoulou, Kudrycka, Kušķis, Kuźmiuk, Lamassoure, Langen, Langendries, Lauk, Lechner, Lehne, Lewandowski, Liese, Lulling, Maat, Mann Thomas, Marques, Martens, Mathieu, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Méndez de Vigo, Mikolášik, Millán Mon, Mitchell, Montoro Romero, Musotto, Nassauer, Niebler, van Nistelrooij, Novak, Olajos, Olbrycht, Oomen-Ruijten, Őry, Pack, Pálfi, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Peterle, Pieper, Pīks, Pinheiro, Piskorski, Pleštinská, Podestà, Podkański, Poettering, Pomés Ruiz, Posselt, Queiró, Rack, Radwan, Reul, Roithová, Rudi Ubeda, Rübig, Saïfi, Salafranca Sánchez-Neyra, Sartori, Saryusz-Wolski, Schierhuber, Schmitt Ingo, Schmitt Pál, Schöpflin, Schröder, Schwab, Seeber, Siekierski, Silva Peneda, Sommer, Sonik, Spautz, Šťastný, Stenzel, Stubb, Sudre, Surján, Szájer, Tajani, Thyssen, Toubon, Trakatellis, Ulmer, Vakalis, Varvitsiotis, Vernola, Vidal-Quadras Roca, Vlasto, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, Wijkman, von Wogau, Wojciechowski, Wortmann-Kool, Wuermeling, Záborská, Zaleski, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zwiefka

PSE: Andersson, Arif, Arnaoutakis, Attard-Montalto, Barón Crespo, Batzeli, Beglitis, Beňová, van den Berg, Berger, Berlinguer, Berman, Bösch, Bono, Bourzai, Bozkurt, Bullmann, van den Burg, Capoulas Santos, Carlotti, Casaca, Castex, Christensen, Corbey, Correia, Cottigny, De Keyser, Désir, De Vits, Dobolyi, Douay, Duin, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira Anne, Ferreira Elisa, Fruteau, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Goebbels, Golik, Gomes, Grabowska, Grech, Gröner, Gruber, Gurmai, Guy-Quint, Hänsch, Hamon, Harangozó, Hasse Ferreira, Haug, Hazan, Hedh, Hedkvist Petersen, Hutchinson, Ilves, Jöns, Jørgensen, Kindermann, Kósáné Kovács, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuhne, Laignel, Lambrinidis, Lavarra, Le Foll, Lehtinen, Leichtfried, Lévai, Lienemann, Madeira, Maňka, Mastenbroek, Matsouka, Mikko, Moscovici, Muscat, Myller, Napoletano, Navarro, Öger, Paasilinna, Paleckis, Peillon, Piecyk, Pinior, Pittella, Poignant, Prets, Rapkay, Reynaud, Rocard, Rosati, Roth-Behrendt, Rothe, Rouček, Roure, Sacconi, Sakalas, dos Santos, Savary, Schapira, Scheele, Segelström, Sifunakis, Siwiec, Sousa Pinto, Stockmann, Szejna, Tabajdi, Tarabella, Tarand, Thomsen, Trautmann, Tzampazi, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Vincenzi, Walter, Weber Henri, Weiler, Westlund, Wiersma, Zingaretti

UEN: Camre

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Bennahmias, Breyer, Buitenweg, Cohn-Bendit, Cramer, Evans Jillian, Flautre, Frassoni, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Harms, Hassi, Horáček, Isler Béguin, Jonckheer, Kallenbach, Kusstatscher, Lagendijk, Lambert, Lichtenberger, Lipietz, Lucas, Özdemir, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schlyter, Schmidt, Schroedter, Staes, Trüpel, Turmes, Voggenhuber, Ždanoka

Przeciw: 100

IND/DEM: Batten, Belder, Blokland, Bloom, Booth, Borghezio, Chruszcz, Clark, Coûteaux, Farage, Grabowski, Karatzaferis, Krupa, Louis, Nattrass, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Salvini, Speroni, Titford, de Villiers, Whittaker, Wise, Zapałowski, Železný

NI: Allister, Claeys, Dillen, Helmer, Vanhecke

PPE-DE: Ashworth, Atkins, Bowis, Bradbourn, Bushill-Matthews, Cabrnoch, Callanan, Chichester, Deva, Dover, Elles, Fajmon, Hannan, Harbour, Heaton-Harris, Jackson, Kirkhope, McMillan-Scott, Nicholson, Ouzký, Parish, Purvis, Škottová, Stevenson, Strejček, Sturdy, Sumberg, Tannock, Van Orden, Zahradil, Zvěřina

PSE: Ayala Sender, Badia I Cutchet, Calabuig Rull, Carnero González, Cercas, Díez González, García Pérez, Martínez Martínez, Masip Hidalgo, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Obiols i Germà, Pleguezuelos Aguilar, Riera Madurell, Salinas García, Sánchez Presedo, Sornosa Martínez, Yañez-Barnuevo García

UEN: Angelilli, Aylward, Berlato, Crowley, Didžiokas, Fotyga, Janowski, Krasts, Kristovskis, La Russa, Libicki, Musumeci, Ó Neachtain, Poli Bortone, Roszkowski, Ryan, Szymański, Tatarella, Vaidere

Wstrzymujący się: 29

IND/DEM: Goudin, Lundgren

NI: Baco, Gollnisch, Kilroy-Silk, Kozlík, Lang, Le Pen Jean-Marie, Le Pen Marine, Martinez, Mölzer, Mote, Mussolini, Romagnoli, Schenardi

PSE: Corbett, Gill, Honeyball, Hughes, Kinnock, McAvan, McCarthy, Mann Erika, Martin David, Moraes, Skinner, Stihler, Whitehead, Wynn

Korekty do głosowania

Za

Bárbara Dührkop Dührkop

5.   Sprawozdanie Kreissl-Dörfler A6-0222/2005

rezolucja

Za: 305

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Andria, Attwooll, Beaupuy, Bonino, Bourlanges, Bowles, Busk, Cavada, Chatzimarkakis, Chiesa, Cocilovo, Cornillet, Costa, Davies, De Sarnez, Drčar Murko, Duff, Duquesne, Fourtou, Gentvilas, Geremek, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Hall, Harkin, Hennis-Plasschaert, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Kacin, Karim, Klinz, Koch-Mehrin, Krahmer, Kułakowski, Laperrouze, Lax, Ludford, Lynne, Maaten, Malmström, Manders, Matsakis, Mohácsi, Morillon, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Oviir, Pannella, Pistelli, Polfer, Prodi, Resetarits, Ries, Riis-Jørgensen, Samuelsen, Savi, Sbarbati, Schuth, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Takkula, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Wallis, Watson

GUE/NGL: Brie, Flasarová, Henin, Kaufmann, Kohlíček, Markov, Maštálka, Ransdorf, Strož, Uca, Verges, Wurtz, Zimmer

NI: Battilocchio, Belohorská, Bobošíková, Czarnecki Ryszard, De Michelis, Rutowicz

PPE-DE: Cederschiöld, Fjellner, Hökmark, Hybášková, Ibrisagic, Wijkman

PSE: Andersson, Arif, Arnaoutakis, Ayala Sender, Badia I Cutchet, Barón Crespo, Batzeli, Beglitis, Beňová, Berès, van den Berg, Berger, Berlinguer, Berman, Bösch, Bono, Bourzai, Bozkurt, Bullmann, van den Burg, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Carlotti, Carnero González, Casaca, Castex, Cercas, Christensen, Corbett, Corbey, Correia, Cottigny, De Keyser, Désir, De Vits, Díez González, Dobolyi, Douay, Dührkop Dührkop, Duin, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Falbr, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira Anne, Ferreira Elisa, Fruteau, García Pérez, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Glante, Goebbels, Golik, Gomes, Grabowska, Gröner, Gruber, Gurmai, Guy-Quint, Hänsch, Hamon, Harangozó, Hasse Ferreira, Haug, Hazan, Hedh, Hedkvist Petersen, Hegyi, Herczog, Honeyball, Hughes, Hutchinson, Ilves, Jöns, Jørgensen, Kindermann, Kinnock, Kósáné Kovács, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuhne, Laignel, Lambrinidis, Lavarra, Le Foll, Lehtinen, Leichtfried, Lévai, Lienemann, McAvan, McCarthy, Madeira, Maňka, Martin David, Martínez Martínez, Masip Hidalgo, Mastenbroek, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Mikko, Moraes, Moscovici, Myller, Napoletano, Navarro, Obiols i Germà, Öger, Paasilinna, Pahor, Paleckis, Peillon, Piecyk, Pinior, Pittella, Pleguezuelos Aguilar, Poignant, Prets, Rapkay, Reynaud, Riera Madurell, Rocard, Rosati, Roth-Behrendt, Rothe, Rouček, Roure, Sacconi, Sakalas, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Savary, Scheele, Segelström, Sifunakis, Siwiec, Skinner, Sornosa Martínez, Sousa Pinto, Stihler, Stockmann, Szejna, Tabajdi, Tarabella, Tarand, Trautmann, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Vincenzi, Walter, Weber Henri, Weiler, Westlund, Whitehead, Wiersma, Wynn, Yañez-Barnuevo García, Zingaretti

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Bennahmias, Breyer, Buitenweg, Cohn-Bendit, Cramer, Evans Jillian, Flautre, Frassoni, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Harms, Hassi, Horáček, Isler Béguin, Jonckheer, Kallenbach, Kusstatscher, Lagendijk, Lambert, Lichtenberger, Lipietz, Lucas, Özdemir, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schmidt, Schroedter, Staes, Trüpel, Turmes, Voggenhuber, Ždanoka

Przeciw: 302

ALDE: Birutis, Budreikaitė, Degutis, Deprez

IND/DEM: Batten, Belder, Blokland, Bloom, Booth, Borghezio, Chruszcz, Clark, Coûteaux, Farage, Grabowski, Karatzaferis, Krupa, Louis, Nattrass, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Salvini, Sinnott, Speroni, Titford, de Villiers, Whittaker, Wise, Zapałowski, Železný

NI: Allister, Claeys, Czarnecki Marek Aleksander, Dillen, Gollnisch, Helmer, Kilroy-Silk, Lang, Le Pen Jean-Marie, Le Pen Marine, Le Rachinel, Martinez, Masiel, Mölzer, Mote, Mussolini, Romagnoli, Schenardi, Vanhecke

PPE-DE: Albertini, Antoniozzi, Ashworth, Atkins, Audy, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Barsi-Pataky, Bauer, Beazley, Becsey, Belet, Berend, Bowis, Bradbourn, Braghetto, Brejc, Brepoels, Březina, Brok, Brunetta, Bushill-Matthews, Busuttil, Buzek, Cabrnoch, Callanan, Carollo, Casa, Caspary, Castiglione, del Castillo Vera, Cesa, Chichester, Chmielewski, Coelho, Coveney, Daul, Dehaene, Demetriou, Descamps, Deß, Deva, De Veyrac, Díaz de Mera García Consuegra, Dimitrakopoulos, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Dover, Doyle, Duchoň, Duka-Zólyomi, Ebner, Elles, Eurlings, Fajmon, Fatuzzo, Ferber, Florenz, Fontaine, Fraga Estévez, Freitas, Friedrich, Gahler, Gál, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Gargani, Garriga Polledo, Gauzès, Gawronski, Gklavakis, Glattfelder, Goepel, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Grosch, Grossetête, Gyürk, Handzlik, Hannan, Harbour, Hatzidakis, Heaton-Harris, Hennicot-Schoepges, Herranz García, Herrero-Tejedor, Hieronymi, Higgins, Hoppenstedt, Hudacký, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jackson, Jałowiecki, Járóka, Jarzembowski, Jeggle, Jordan Cizelj, Kaczmarek, Kamall, Karas, Kasoulides, Kelam, Kirkhope, Klamt, Klaß, Klich, Koch, Konrad, Korhola, Kratsa-Tsagaropoulou, Kudrycka, Kušķis, Kuźmiuk, Lamassoure, Langen, Langendries, Lauk, Lechner, Lehne, Lewandowski, Liese, Lulling, Maat, McMillan-Scott, Mann Thomas, Marques, Martens, Mathieu, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Méndez de Vigo, Mikolášik, Millán Mon, Mitchell, Montoro Romero, Musotto, Nassauer, Nicholson, Niebler, van Nistelrooij, Novak, Olajos, Olbrycht, Oomen-Ruijten, Őry, Ouzký, Pack, Pálfi, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Parish, Peterle, Pieper, Pīks, Pinheiro, Piskorski, Pleštinská, Podestà, Podkański, Poettering, Pomés Ruiz, Posselt, Purvis, Queiró, Rack, Radwan, Reul, Roithová, Rudi Ubeda, Rübig, Saïfi, Salafranca Sánchez-Neyra, Sartori, Saryusz-Wolski, Schierhuber, Schmitt Ingo, Schmitt Pál, Schöpflin, Schröder, Schwab, Seeber, Siekierski, Silva Peneda, Škottová, Sommer, Sonik, Spautz, Šťastný, Stenzel, Stevenson, Strejček, Stubb, Sturdy, Sudre, Sumberg, Surján, Szájer, Tajani, Tannock, Thyssen, Toubon, Trakatellis, Ulmer, Vakalis, Van Orden, Varvitsiotis, Vernola, Vidal-Quadras Roca, Vlasto, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, von Wogau, Wojciechowski, Wortmann-Kool, Wuermeling, Záborská, Zahradil, Zaleski, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zvěřina, Zwiefka

UEN: Angelilli, Aylward, Berlato, Camre, Crowley, Didžiokas, Fotyga, Janowski, Krasts, Kristovskis, La Russa, Libicki, Musumeci, Ó Neachtain, Poli Bortone, Roszkowski, Ryan, Szymański, Tatarella, Vaidere

Verts/ALE: Schlyter

Wstrzymujący się: 33

GUE/NGL: Adamou, Catania, de Brún, Figueiredo, Guerreiro, Krarup, Liotard, Meijer, Meyer Pleite, Morgantini, Musacchio, Pafilis, Papadimoulis, Pflüger, Portas, Seppänen, Sjöstedt, Svensson, Triantaphyllides, Wagenknecht

IND/DEM: Bonde, Goudin, Lundgren, Wohlin

NI: Baco, Kozlík, Martin Hans-Peter

PPE-DE: Esteves, Gaubert

PSE: Attard-Montalto, Grech, Mann Erika, Muscat

Korekty do głosowania

Wstrzymujący się

Patrick Gaubert

---

TEKSTY PRZYJĘTE

P6_TA(2005)0342

Koordynacja procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi ***I

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zawierającej sprostowanie do dyrektywy 2004/18/WE w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (COM(2005)0214 — C6-0155/2005 — 2005/0100(COD))

(Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2005)0214) (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2005)0214) (1),

| — | uwzględniając art. 251 ust. 2, art. 47 ust. 2 oraz art. 55 i 95 Traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony przez Komisję (C6-0155/2005), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 251 ust. 2, art. 47 ust. 2 oraz art. 55 i 95 Traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony przez Komisję (C6-0155/2005),

| — | uwzględniając art. 51 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 51 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów (A6-0270/2005), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów (A6-0270/2005),

| 1. | zatwierdza wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza wniosek Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przedstawienie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojej propozycji lub zastąpienie jej innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przedstawienie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojej propozycji lub zastąpienie jej innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

(1)  Dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym.

P6_TA(2005)0343

Umowa WE — Bułgaria w sprawie pewnych aspektów usług lotniczych *

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady dotyczącej zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Bułgarii dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych (COM(2005)0158 — C6-0177/2005 — 2005/0060 (CNS))

(Procedura konsultacji)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek dotyczący decyzji Rady (COM (2005)0158) (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek dotyczący decyzji Rady (COM (2005)0158) (1),

| — | uwzględniając art. 80 ust. 2 oraz art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze Traktatu WE, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 80 ust. 2 oraz art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze Traktatu WE,

| — | uwzględniając art. 300 ust. 3 akapit pierwszy Traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6-0177/2005), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 300 ust. 3 akapit pierwszy Traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6-0177/2005),

| — | uwzględniając art. 51 oraz art. 83 ust. 7 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 51 oraz art. 83 ust. 7 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki (A6-0258/2005), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki (A6-0258/2005),

| 1. | zatwierdza zawarcie umowy; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza zawarcie umowy;

| 2. | zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom Państw Członkowskich oraz parlamentowi Republiki Bułgarii. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom Państw Członkowskich oraz parlamentowi Republiki Bułgarii.

---

(1)  Dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym.

P6_TA(2005)0344

Umowa WE — Chorwacja dotycząca pewnych aspektów usług lotniczych *

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Chorwacji dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych (COM(2005)0159 — C6-0173/2005 — 2005/0059(CNS))

(Procedura konsultacji)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosku dotyczącego decyzji Rady (COM(2005)0159) (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosku dotyczącego decyzji Rady (COM(2005)0159) (1),

| — | uwzględniając art. 80 ust. 2 oraz art. 300 ust. 2, akapit pierwszy, zdanie pierwsze, Traktat WE, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 80 ust. 2 oraz art. 300 ust. 2, akapit pierwszy, zdanie pierwsze, Traktat WE,

| — | uwzględniając art. 300 ust. 3 akapit pierwszy Traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6-0173/2005), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 300 ust. 3 akapit pierwszy Traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6-0173/2005),

| — | uwzględniając art. 51 oraz art. 83 ust. 7 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 51 oraz art. 83 ust. 7 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki (A6-0259/2005), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki (A6-0259/2005),

| 1. | zatwierdza zawarcie umowy; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza zawarcie umowy;

| 2. | zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom Państw Członkowskich oraz Republiki Chorwacji. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom Państw Członkowskich oraz Republiki Chorwacji.

---

(1)  Dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym.

P6_TA(2005)0345

Opłaty wnoszone na rzecz Europejskiej Agencji ds. Oceny Produktów Leczniczych *

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 297/95 w sprawie opłat wnoszonych na rzecz Europejskiej Agencji ds. Oceny Produktów Leczniczych (COM(2005)0106 — C6-0137/2005 — 2005/0023 (CNS))

(Procedura konsultacji)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM (2005)0106) (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM (2005)0106) (1),

| — | uwzględniając art. 12 rozporządzenia Rady (WE) nr 297/95 z dnia 10 lutego 1995 r. (2), na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6-0137/2005), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 12 rozporządzenia Rady (WE) nr 297/95 z dnia 10 lutego 1995 r. (2), na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6-0137/2005),

| — | uwzględniając art. 51 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 51 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinię Komisji Budżetowej (A6-0264/2005), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinię Komisji Budżetowej (A6-0264/2005),

| 1. | zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 250 ust. 2 Traktatu WE; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 250 ust. 2 Traktatu WE;

| 3. | zwraca się do Rady, jeśli ta uznałaby za stosowne oddalić się od przyjętego przez Parlament tekstu, o poinformowanie go o tym fakcie; |
| --- | --- |

3.

zwraca się do Rady, jeśli ta uznałaby za stosowne oddalić się od przyjętego przez Parlament tekstu, o poinformowanie go o tym fakcie;

| 4. | zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem, jeśli ta uznałaby za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do wniosku Komisji; |
| --- | --- |

4.

zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem, jeśli ta uznałaby za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do wniosku Komisji;

| 5. | zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

5.

zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

| (4a) | W celu poszanowania zasady proporcjonalności produkty lecznicze zawierające substancje aktywne wykorzystywane powszechnie we Wspólnocie do celów leczniczych od przynajmniej dziesięciu lat powinny korzystać ze zredukowanych opłat rocznych. |
| --- | --- |

(4a)

W celu poszanowania zasady proporcjonalności produkty lecznicze zawierające substancje aktywne wykorzystywane powszechnie we Wspólnocie do celów leczniczych od przynajmniej dziesięciu lat powinny korzystać ze zredukowanych opłat rocznych.

Opłatę zredukowaną 90 000 euro stosuje się do wniosków o udzielenie pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktów leczniczych, przewidzianych w art. 10 ust. 1, art. 10 ust. 3 i art. 10c dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady. Opłata dotyczy jednej mocy związanej z jedną postacią farmaceutyczną i jednej prezentacji.

Opłatę zredukowaną 90 000 euro stosuje się do wniosków o udzielenie pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktów leczniczych, przewidzianych w art. 10 ust. 1, art. 10 ust. 3
  ,
  art.
  10a
  i 10c dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady. Opłata dotyczy jednej mocy związanej z jedną postacią farmaceutyczną i jednej prezentacji.
  Jeżeli możliwe jest wykazanie znacznego nakładu pracy w związku z rozpatrzeniem wniosku o udzielenie pozwolenia na dopuszczenie do obrotu na mocy art. 10a dyrektywy 2001/83/WE, w wyjątkowych przypadkach dopuszcza się ustalenie opłaty nieprzekraczającej 232 000 euro zgodnie z art. 11 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

Opłatę za usługi naukowe wnosi się w przypadku wniosku o doradztwo naukowe lub wydanie opinii przez komitet naukowy nieujętego w art. od 3 do 7 lub art. 8 ust. 1. Dotyczy to
  oceny tradycyjnych ziołowych produktów leczniczych,
  opinii w sprawie produktów leczniczych stosowanych w wyjątkowych wypadkach przed ich zarejestrowaniem, konsultacji w sprawie substancji pomocniczych, łącznie z pochodnymi krwi, stosowanych w wyrobach medycznych oraz ocen głównych zbiorów danych dotyczących osocza lub antygenów szczepionkowych.

Opłatę za usługi naukowe wnosi się w przypadku wniosku o doradztwo naukowe lub wydanie opinii przez komitet naukowy nieujętego w art. od 3 do 7 lub art. 8 ust. 1. Dotyczy to opinii w sprawie produktów leczniczych stosowanych w wyjątkowych wypadkach przed ich zarejestrowaniem, konsultacji w sprawie substancji pomocniczych, łącznie z pochodnymi krwi, stosowanych w wyrobach medycznych oraz ocen głównych zbiorów danych dotyczących osocza lub antygenów szczepionkowych.

Dla produktów leczniczych przeznaczonych do użycia przez ludzi opłata ustalona jest na 232 000 euro.

Dla produktów leczniczych przeznaczonych do użycia przez ludzi opłatę ustala się na
  nie więcej niż
  232 000 euro.

Dla weterynaryjnych produktów leczniczych opłata ustalona jest na 116 000 euro.

Dla weterynaryjnych produktów leczniczych opłatę ustala się na
  nie więcej niż
  116 000 euro.

W przypadku oceny tradycyjnych ziołowych produktów leczniczych opłatę ustala się na nie więcej niż 25 000 euro.

Przepisy art. 3 stosuje się do wszystkich opinii naukowych dotyczących oceny produktów leczniczych przeznaczonych do użytku przez ludzi i przeznaczonych wyłącznie na rynki pozawspólnotowe, zgodnie z art. 58 rozporządzenia (WE) nr 726/2004.

Przepisy art. 3 stosuje się do wszystkich opinii naukowych dotyczących oceny produktów leczniczych przeznaczonych do użytku przez ludzi i przeznaczonych wyłącznie na rynki pozawspólnotowe, zgodnie z art. 58 rozporządzenia (WE) nr 726/2004.

W przypadku niektórych rodzajów usług i opinii naukowych dotyczących produktów leczniczych przeznaczonych do użytku przez ludzi stosuje się zredukowane opłaty za usługi naukowe w wysokości od 2 500 euro do 200 000 euro.

W przypadku niektórych rodzajów usług i opinii naukowych dotyczących produktów leczniczych przeznaczonych do użytku przez ludzi stosuje się zredukowane opłaty za usługi naukowe w wysokości od 2 500 euro do 200 000 euro.

W przypadku niektórych rodzajów usług i opinii naukowych dotyczących weterynaryjnych produktów leczniczych stosuje się zredukowane opłaty za usługi naukowe w wysokości od 2 500 euro do 100 000 euro.

W przypadku niektórych rodzajów usług i opinii naukowych dotyczących weterynaryjnych produktów leczniczych stosuje się zredukowane opłaty za usługi naukowe w wysokości od 2 500 euro do 100 000 euro.

W przypadku niektórych rodzajów usług i opinii naukowych dotyczących tradycyjnych ziołowych produktów leczniczych stosuje się zredukowane opłaty za usługi naukowe w wysokości od 2 500 euro do 25 000 euro.

Opinie i usługi naukowe, o których mowa w
  piątym i
  szóstym akapicie zamieszcza się w wykazie sporządzonym zgodnie z art. 11 ust. 2.

Opinie i usługi naukowe, o których mowa w szóstym
  , siódmym i ósmym
  akapicie zamieszcza się w wykazie sporządzonym zgodnie z art. 11 ust. 2.

---

(1)  Dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym.

(2)  Dz.U. L 35 z 15.2.1995, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 494/2003 (Dz.U. L 73 z 19.3.2003, str. 6).

P6_TA(2005)0346

Protokół do umowy WE — Komory w sprawie połowu tuńczyka (2005-2010) *

Rezolucja Legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady dotyczącego zawarcia protokołu ustalającego, na okres od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2010 r., wielkości dopuszczalne połowów tuńczyka i rekompensatę finansową przewidziane w umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Federalną Islamską Republiką Komorów w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Komorów (COM(2005)0187 — C6-0154/2005 — 2005/0092(CNS))

(Procedura konsultacji

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek dotyczący rozporządzenia Rady (COM(2005)0187) (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek dotyczący rozporządzenia Rady (COM(2005)0187) (1),

| — | uwzględniając art. 37 i art. 300 ust. 2 Traktatu WE, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 37 i art. 300 ust. 2 Traktatu WE,

| — | uwzględniając art. 300 ust. 3 akapit pierwszy Traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6-0154/2005), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 300 ust. 3 akapit pierwszy Traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6-0154/2005),

| — | uwzględniając art. 51 oraz art. 83 ust. 7 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 51 oraz art. 83 ust. 7 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Rybołówstwa oraz opinie Komisji Budżetowej oraz Komisji Rozwoju (A6-0260/2005), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rybołówstwa oraz opinie Komisji Budżetowej oraz Komisji Rozwoju (A6-0260/2005),

| 1. | zatwierdza wniosek dotyczący rozporządzenia Rady po poprawkach oraz zatwierdza zawarcie protokółu; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza wniosek dotyczący rozporządzenia Rady po poprawkach oraz zatwierdza zawarcie protokółu;

| 2. | zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom Państw Członkowskich i Unii Komorów. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom Państw Członkowskich i Unii Komorów.

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 19 lipca 2004 r. dotyczące Porozumień Partnerskich w sprawie rybołówstwa, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 19 lipca 2004 r. dotyczące Porozumień Partnerskich w sprawie rybołówstwa,

| (2a) | Istotnym jest uzyskanie poprawy a zakresie informacji dostarczanych Parlamentowi Europejskiemu. W tym celu Komisja powinna sporządzać roczne sprawozdanie z wykonania umowy; |
| --- | --- |

(2a)

Istotnym jest uzyskanie poprawy a zakresie informacji dostarczanych Parlamentowi Europejskiemu. W tym celu Komisja powinna sporządzać roczne sprawozdanie z wykonania umowy;

Artykuł 3a

W trakcie ostatniego roku ważności protokołu i przed zawarciem nowego protokołu odnawiającego jego postanowienia, Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie ze stosowania umowy.

Artykuł 3b

Na podstawie sprawozdania, o którym mowa w art. 3a i po konsultacji z Parlamentem Europejskim Rada udzieli Komisji, w razie potrzeby, upoważnienia do negocjacji w celu przyjęcia nowego protokołu.

Artykuł 3c

Komisja przekazuje Parlamentowi Europejskiemu i Radzie egzemplarz wieloletniego programu sektorowego i szczegółowych zasad jego wykonania, które władze Komorów dostarczą na mocy art. 7 ust. 2 protokołu.

Artykuł 3d

Podczas pierwszego posiedzenia komisji mieszanej przewidzianej w art. 7 ust. 1 umowy Komisja powiadomi władze Komorów o udziale przedstawicieli armatorów w kolejnych posiedzeniach komisji mieszanej.

---

(1)  Dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym.

P6_TA(2005)0347

Wniosek o uchylenie immunitetu Mariosa Matsakisa

Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Mariosa Matsakisa (2004/2194(IMM))

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek o uchylenie immunitetu Mariosa Matsakisa, przekazany przez Prokuratora Generalnego Republiki Cypru, w dniu 20 września 2004 r., ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 13 października 2004 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek o uchylenie immunitetu Mariosa Matsakisa, przekazany przez Prokuratora Generalnego Republiki Cypru, w dniu 20 września 2004 r., ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 13 października 2004 r.,

| — | uwzględniając pismo, ogłoszone na posiedzeniu plenarnym w dniu 14 października 2004 r., w którym Marios Matsakis kwestionował kompetencje Prokuratora Generalnego do występowania z wnioskiem o uchylenie jego immunitetu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając pismo, ogłoszone na posiedzeniu plenarnym w dniu 14 października 2004 r., w którym Marios Matsakis kwestionował kompetencje Prokuratora Generalnego do występowania z wnioskiem o uchylenie jego immunitetu,

| — | uwzględniając dwa pisma potwierdzające kompetencje Prokuratora Generalnego do występowania z wnioskiem o uchylenie immunitetu cypryjskiego posła do PE, przesłane przez Stałego Przedstawiciela Republiki Cypru w dniach 13 października 2004 r. i 10 lutego 2005 r. Przewodniczącemu Parlamentu Europejskiego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając dwa pisma potwierdzające kompetencje Prokuratora Generalnego do występowania z wnioskiem o uchylenie immunitetu cypryjskiego posła do PE, przesłane przez Stałego Przedstawiciela Republiki Cypru w dniach 13 października 2004 r. i 10 lutego 2005 r. Przewodniczącemu Parlamentu Europejskiego,

| — | uwzględniając pismo przesłane przez Prezesa Sądu Najwyższego Cypru w dniu 16 czerwca 2005 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając pismo przesłane przez Prezesa Sądu Najwyższego Cypru w dniu 16 czerwca 2005 r.,

| — | po wysłuchaniu wyjaśnień Mariosa Matsakisa, zgodnie z art. 7 ust. 3 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

po wysłuchaniu wyjaśnień Mariosa Matsakisa, zgodnie z art. 7 ust. 3 Regulaminu,

| — | uwzględniając art. 10 Protokołu w sprawie Przywilejów i Immunitetów Wspólnot Europejskich z dnia 8 kwietnia 1965 r., jak również art. 6 ust. 2 Aktu dotyczącego wyboru członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich z dnia 20 września 1976 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 10 Protokołu w sprawie Przywilejów i Immunitetów Wspólnot Europejskich z dnia 8 kwietnia 1965 r., jak również art. 6 ust. 2 Aktu dotyczącego wyboru członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich z dnia 20 września 1976 r.,

| — | uwzględniając orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z dnia 12 maja 1964 r. i 10 lipca 1986 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z dnia 12 maja 1964 r. i 10 lipca 1986 r. (1),

| — | uwzględniając art. 83 i 133 Konstytucji Republiki Cypru, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 83 i 133 Konstytucji Republiki Cypru,

| — | uwzględniając art. 6 ust. 2 oraz art. 7, a w szczególności jego ust. 4, Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 6 ust. 2 oraz art. 7, a w szczególności jego ust. 4, Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A6-0268/2005), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A6-0268/2005),

| 1. | stwierdza, że zgodnie z art. 83 i 113 Konstytucji Republiki Cypru, Prokurator Generalny jest organem posiadającym kompetencje do składania wniosku o uchylenie immunitetu posła; |
| --- | --- |

1.

stwierdza, że zgodnie z art. 83 i 113 Konstytucji Republiki Cypru, Prokurator Generalny jest organem posiadającym kompetencje do składania wniosku o uchylenie immunitetu posła;

| 2. | podejmuje decyzję o uchyleniu immunitetu Mariosa Matsakisa pod warunkiem, że uchylenie immunitetu będzie dotyczyło wyłącznie prowadzenia postępowania karnego, tak, aby przed wydaniem prawomocnego orzeczenia Marios Matsakis nie mógł zostać zatrzymany ani aresztowany oraz by nie można było podjąć żadnych innych kroków uniemożliwiających mu wykonywanie mandatu posła do Parlamentu Europejskiego. |
| --- | --- |

2.

podejmuje decyzję o uchyleniu immunitetu Mariosa Matsakisa pod warunkiem, że uchylenie immunitetu będzie dotyczyło wyłącznie prowadzenia postępowania karnego, tak, aby przed wydaniem prawomocnego orzeczenia Marios Matsakis nie mógł zostać zatrzymany ani aresztowany oraz by nie można było podjąć żadnych innych kroków uniemożliwiających mu wykonywanie mandatu posła do Parlamentu Europejskiego.

| 3. | zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji oraz sprawozdania właściwej komisji Prokuratorowi Generalnemu Republiki Cypru. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji oraz sprawozdania właściwej komisji Prokuratorowi Generalnemu Republiki Cypru.

---

(1)  Sprawa 101/63, Wagner/Fohrmann i Krier, Zbiór Orzeczeń 1964, str. 383 i sprawa 149/85, Wybot/Faure i inni, Zbiór Orzeczeń 1986, str. 2391.

P6_TA(2005)0348

Zabezpieczanie danych w celu zapobiegania, dochodzenia, wykrywania i ścigania przestępczości i przestępstw kryminalnych, w tym terroryzmu *

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie inicjatywy Republiki Francuskiej, Irlandii, Królestwa Szwecji oraz Zjednoczonego Królestwa w celu przyjęcia projektu decyzji ramowej w sprawie zabezpieczania danych przetwarzanych i przechowywanych w związku ze świadczeniem publicznie dostępnych usług komunikacji elektronicznej lub danych w publicznych sieciach komunikacyjnych w celu zapobiegania, dochodzenia, wykrywania i ścigania przestępczości i przestępstw kryminalnych, w tym terroryzmu (8958/2004 — C6-0198/2004 — 2004/0813(CNS))

(Procedura konsultacji)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając inicjatywę Republiki Francuskiej, Irlandii, Królestwa Szwecji oraz Zjednoczonego Królestwa (8958/2004) (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając inicjatywę Republiki Francuskiej, Irlandii, Królestwa Szwecji oraz Zjednoczonego Królestwa (8958/2004) (1),

| — | uwzględniając art. 34 ust. 2 litera b) Traktatu UE, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 34 ust. 2 litera b) Traktatu UE,

| — | uwzględniając art. 39 ust. 1 Traktatu UE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6-0198/2004), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 39 ust. 1 Traktatu UE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6-0198/2004),

| — | uwzględniając opinię Komisji Prawnej na temat zaproponowanej podstawy prawnej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komisji Prawnej na temat zaproponowanej podstawy prawnej,

| — | uwzględniając art. 93, art. 51 oraz art. 35 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 93, art. 51 oraz art. 35 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A6-0174/2005), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A6-0174/2005),

| 1. | odrzuca inicjatywę Republiki Francuskiej, Irlandii, Królestwa Szwecji oraz Zjednoczonego Królestwa; |
| --- | --- |

1.

odrzuca inicjatywę Republiki Francuskiej, Irlandii, Królestwa Szwecji oraz Zjednoczonego Królestwa;

| 2. | zwraca się do władz Republiki Francuskiej, Irlandii, Królestwa Szwecji oraz Zjednoczonego Królestwa o wycofanie inicjatywy; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do władz Republiki Francuskiej, Irlandii, Królestwa Szwecji oraz Zjednoczonego Królestwa o wycofanie inicjatywy;

| 3. | zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji jak również rządom Republiki Francuskiej, Irlandii, Królestwa Szwecji oraz Zjednoczonego Królestwa. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji jak również rządom Republiki Francuskiej, Irlandii, Królestwa Szwecji oraz Zjednoczonego Królestwa.

---

(1)  Dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym.

P6_TA(2005)0349

Przyznanie i cofnięcie statusu uchodźcy *

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie zmienionego wniosku dotyczącego dyrektywy Rady w sprawie ustanowienia minimalnych norm dotyczących procedur przyznania i cofnięcia statusu uchodźcy w Państwach Członkowskich (14203/2004 — C6-0200/2004 — 2000/0238(CNS))

(Procedura konsultacji — wznowione konsultacje)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Rady (14203/2004) (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Rady (14203/2004) (1),

| — | uwzględniając zmieniony wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2002)0326) (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zmieniony wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2002)0326) (2),

| — | uwzględniając swoje stanowisko z dnia 20 września 2001 r. (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje stanowisko z dnia 20 września 2001 r. (3),

| — | uwzględniając art. 63 ust. 1 pkt 1) lit. d) Traktatu WE, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 63 ust. 1 pkt 1) lit. d) Traktatu WE,

| — | uwzględniając art. 67 Traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6-0200/2004), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 67 Traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6-0200/2004),

| — | uwzględniając art. 51, 41 ust. 4 i art. 55 ust. 3 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 51, 41 ust. 4 i art. 55 ust. 3 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz opinie Komisji Rozwoju i Komisji Prawnej (A6-0222/2005), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz opinie Komisji Rozwoju i Komisji Prawnej (A6-0222/2005),

| 1. | zatwierdza po poprawkach projekt Rady; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza po poprawkach projekt Rady;

| 2. | zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej projektu, zgodnie z art. 250 ust. 2 Traktatu WE; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej projektu, zgodnie z art. 250 ust. 2 Traktatu WE;

| 3. | zwraca się do Rady, jeśli ta uznałaby za stosowne oddalić się od przyjętego przez Parlament tekstu, o poinformowanie go o tym fakcie; |
| --- | --- |

3.

zwraca się do Rady, jeśli ta uznałaby za stosowne oddalić się od przyjętego przez Parlament tekstu, o poinformowanie go o tym fakcie;

| 4. | zastrzega sobie prawo wniesienia sprawy przed Trybunał Sprawiedliwości w celu dokonania weryfikacji legalności wniosku oraz jego zgodności z prawami podstawowymi |
| --- | --- |

4.

zastrzega sobie prawo wniesienia sprawy przed Trybunał Sprawiedliwości w celu dokonania weryfikacji legalności wniosku oraz jego zgodności z prawami podstawowymi

| 5. | zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

5.

zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

| (1a) | Każde Państwo Członkowskie powinno posiadać krajowy system azylowy, zapewniający przynajmniej podstawową ochronę przewidzianą przez prawo międzynarodowe dotyczące azylu. |
| --- | --- |

(1a)

Każde Państwo Członkowskie powinno posiadać krajowy system azylowy, zapewniający przynajmniej podstawową ochronę przewidzianą przez prawo międzynarodowe dotyczące azylu.

| (2) | Na specjalnym posiedzeniu w Tampere w dniach 15 i 16 października 1999 r. Rada Europejska uzgodniła, że podejmie prace mające na celu ustanowienie Wspólnego Europejskiego Systemu Azylowego, opartego na pełnym i łącznym stosowaniu Konwencji dotyczącej statusu uchodźców, sporządzonej w Genewie dnia 28 lipca 1951 r., uzupełnionej Protokołem Nowojorskim z dnia 31 stycznia 1967 r. („Konwencja Genewska”), potwierdzając w ten sposób zasadę niewydalania lub niezawracania i zapewniając, że nikt nie będzie odsyłany
  tam, gdzie narażony jest na prześladowania
  . |
| --- | --- |

(2)

Na specjalnym posiedzeniu w Tampere w dniach 15 i 16 października 1999 r. Rada Europejska uzgodniła, że podejmie prace mające na celu ustanowienie Wspólnego Europejskiego Systemu Azylowego, opartego na pełnym i łącznym stosowaniu Konwencji dotyczącej statusu uchodźców, sporządzonej w Genewie dnia 28 lipca 1951 r., uzupełnionej Protokołem Nowojorskim z dnia 31 stycznia 1967 r. („Konwencja Genewska”), potwierdzając w ten sposób zasadę niewydalania lub niezawracania i zapewniając, że nikt nie będzie odsyłany
  tam, gdzie narażony jest na prześladowania
  .

| (2) | Na specjalnym posiedzeniu w Tampere w dniach 15 i 16 października 1999 r. Rada Europejska uzgodniła, że podejmie prace mające na celu ustanowienie Wspólnego Europejskiego Systemu Azylowego, opartego na pełnym i łącznym stosowaniu Konwencji dotyczącej statusu uchodźców, sporządzonej w Genewie dnia 28 lipca 1951 r., uzupełnionej Protokołem Nowojorskim z dnia 31 stycznia 1967 r. („Konwencja Genewska”), potwierdzając w ten sposób zasadę niewydalania lub niezawracania i zapewniając, że nikt nie będzie odsyłany
  do krajów lub na tereny, gdzie jego życie lub wolność mogą być zagrożone. |
| --- | --- |

(2)

Na specjalnym posiedzeniu w Tampere w dniach 15 i 16 października 1999 r. Rada Europejska uzgodniła, że podejmie prace mające na celu ustanowienie Wspólnego Europejskiego Systemu Azylowego, opartego na pełnym i łącznym stosowaniu Konwencji dotyczącej statusu uchodźców, sporządzonej w Genewie dnia 28 lipca 1951 r., uzupełnionej Protokołem Nowojorskim z dnia 31 stycznia 1967 r. („Konwencja Genewska”), potwierdzając w ten sposób zasadę niewydalania lub niezawracania i zapewniając, że nikt nie będzie odsyłany
  do krajów lub na tereny, gdzie jego życie lub wolność mogą być zagrożone.

| (3a) | Rada Europejska na posiedzeniu w Hadze w dniach 4 i 5 listopada 2004 r. potwierdziła podejście przyjęte w Tampere i zgodziła się na utworzenie do roku 2010 wspólnej procedury azylowej oraz jednolitego statusu osób, którym przyznano azyl lub dodatkową ochronę. |
| --- | --- |

(3a)

Rada Europejska na posiedzeniu w Hadze w dniach 4 i 5 listopada 2004 r. potwierdziła podejście przyjęte w Tampere i zgodziła się na utworzenie do roku 2010 wspólnej procedury azylowej oraz jednolitego statusu osób, którym przyznano azyl lub dodatkową ochronę.

| (5) | Głównym celem niniejszej dyrektywy jest wprowadzenie minimalnych ram we Wspólnocie Europejskiej dotyczących procedur przyznania i cofnięcia statusu uchodźcy. |
| --- | --- |

(5)

Głównym celem niniejszej dyrektywy jest wprowadzenie minimalnych ram we Wspólnocie Europejskiej dotyczących procedur przyznania i cofnięcia statusu uchodźcy.

| (5) | Głównym celem niniejszej dyrektywy jest wprowadzenie minimalnych ram we Wspólnocie Europejskiej dotyczących procedur przyznania i cofnięcia statusu uchodźcy,
  zapewniających, iż żadne Państwo Członkowskie nie wydali ani nie odeśle w jakikolwiek sposób osoby ubiegającej się o azyl do granicy terytorium, na którym jej życie lub wolność byłyby zagrożone ze względu na rasę, płeć, religię, narodowość, język, orientację seksualną, przynależność do określonej grupy społecznej, politycznej lub mniejszości
  ,
  lub poglądy polityczne, zgodnie ze standardami międzynarodowymi, w szczególności z Konwencją Genewską i wnioskami z Tampere w sprawie azylu. |
| --- | --- |

(5)

Głównym celem niniejszej dyrektywy jest wprowadzenie minimalnych ram we Wspólnocie Europejskiej dotyczących procedur przyznania i cofnięcia statusu uchodźcy,
  zapewniających, iż żadne Państwo Członkowskie nie wydali ani nie odeśle w jakikolwiek sposób osoby ubiegającej się o azyl do granicy terytorium, na którym jej życie lub wolność byłyby zagrożone ze względu na rasę, płeć, religię, narodowość, język, orientację seksualną, przynależność do określonej grupy społecznej, politycznej lub mniejszości
  ,
  lub poglądy polityczne, zgodnie ze standardami międzynarodowymi, w szczególności z Konwencją Genewską i wnioskami z Tampere w sprawie azylu.

| (8) | Niniejsza dyrektywa szanuje prawa podstawowe i przestrzega zasad uznanych w szczególności w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(8)

Niniejsza dyrektywa szanuje prawa podstawowe i przestrzega zasad uznanych w szczególności w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej.

| (8) | Niniejsza dyrektywa respektuje prawa podstawowe i jest zgodna z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej
  jako ogólnymi zasadami prawa wspólnotowego, a także we wszystkich istniejących zobowiązaniach międzynarodowych, zwłaszcza w Konwencji Genewskiej. |
| --- | --- |

(8)

Niniejsza dyrektywa respektuje prawa podstawowe i jest zgodna z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej
  jako ogólnymi zasadami prawa wspólnotowego, a także we wszystkich istniejących zobowiązaniach międzynarodowych, zwłaszcza w Konwencji Genewskiej.

| (9) | W odniesieniu do traktowania osób objętych zakresem niniejszej dyrektywy, Państwa Członkowskie związane są zobowiązaniami wynikającymi z aktów prawa międzynarodowego, których są stronami i które zakazują dyskryminacji. |
| --- | --- |

(9)

W odniesieniu do traktowania osób objętych zakresem niniejszej dyrektywy, Państwa Członkowskie związane są zobowiązaniami wynikającymi z aktów prawa międzynarodowego, których są stronami i które zakazują dyskryminacji.

| (9) | W odniesieniu do traktowania osób objętych zakresem niniejszej dyrektywy, Państwa Członkowskie związane są zobowiązaniami wynikającymi z aktów prawa międzynarodowego, których są stronami i które zakazują
  wszelkich form
  dyskryminacji. |
| --- | --- |

(9)

W odniesieniu do traktowania osób objętych zakresem niniejszej dyrektywy, Państwa Członkowskie związane są zobowiązaniami wynikającymi z aktów prawa międzynarodowego, których są stronami i które zakazują
  wszelkich form
  dyskryminacji.

| (11) | Podejmowanie decyzji w sprawie wniosków o udzielenie azylu w możliwie jak najkrótszym terminie leży w interesie zarówno Państw Członkowskich, jak i wnioskodawców. Organizacja postępowania w sprawie wniosków o udzielenie azylu pozostawiona jest do uznania Państw Członkowskich, aby mogły one, zgodnie ze swoimi potrzebami krajowymi, traktować priorytetowo lub przyspieszać postępowanie w przypadku dowolnego wniosku, biorąc pod uwagę normy zawarte w niniejszej dyrektywie. |
| --- | --- |

(11)

Podejmowanie decyzji w sprawie wniosków o udzielenie azylu w możliwie jak najkrótszym terminie leży w interesie zarówno Państw Członkowskich, jak i wnioskodawców. Organizacja postępowania w sprawie wniosków o udzielenie azylu pozostawiona jest do uznania Państw Członkowskich, aby mogły one, zgodnie ze swoimi potrzebami krajowymi, traktować priorytetowo lub przyspieszać postępowanie w przypadku dowolnego wniosku, biorąc pod uwagę normy zawarte w niniejszej dyrektywie.

| (11) | Podejmowanie decyzji w sprawie wniosków o udzielenie azylu w możliwie jak najkrótszym terminie leży w interesie zarówno Państw Członkowskich, jak i wnioskodawców
  , a zatem potrzebne są szybkie i skuteczne procedury, które nie powinny trwać dłużej niż sześć miesięcy
  . Organizacja postępowania w sprawie wniosków o udzielenie azylu pozostawiona jest do uznania Państw Członkowskich, aby mogły one, zgodnie ze swoimi potrzebami krajowymi, traktować priorytetowo lub przyspieszać postępowanie w przypadku dowolnego wniosku, biorąc pod uwagę normy zawarte w niniejszej dyrektywie. |
| --- | --- |

(11)

Podejmowanie decyzji w sprawie wniosków o udzielenie azylu w możliwie jak najkrótszym terminie leży w interesie zarówno Państw Członkowskich, jak i wnioskodawców
  , a zatem potrzebne są szybkie i skuteczne procedury, które nie powinny trwać dłużej niż sześć miesięcy
  . Organizacja postępowania w sprawie wniosków o udzielenie azylu pozostawiona jest do uznania Państw Członkowskich, aby mogły one, zgodnie ze swoimi potrzebami krajowymi, traktować priorytetowo lub przyspieszać postępowanie w przypadku dowolnego wniosku, biorąc pod uwagę normy zawarte w niniejszej dyrektywie.

| (13) | W interesie prawidłowego uznania osób potrzebujących ochrony za uchodźców w rozumieniu art. 1 Konwencji Genewskiej każdy wnioskodawca powinien
  , z zastrzeżeniem określonych wyjątków
  , mieć skuteczny dostęp do procedur, możliwość współpracy i normalnego komunikowania się z właściwymi organami w celu przedstawienia odpowiednich faktów swojej sprawy oraz
  wystarczające
  gwarancje proceduralne prowadzenia swojej sprawy na wszystkich etapach procedury. Ponadto procedura badania wniosku o udzielenie azylu powinna zapewniać wnioskodawcy przynajmniej prawo pobytu na czas podejmowania decyzji przez organ rozpatrujący, możliwość skorzystania z usług tłumacza w celu przedstawienia swojej sprawy w przypadku przesłuchania przez organy, możliwość skontaktowania się z przedstawicielem Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR) lub z którąkolwiek organizacją działającą w jego imieniu, prawo do odpowiedniej notyfikacji decyzji, faktycznego i prawnego uzasadnienia tej decyzji, możliwość skonsultowania się z radcą prawnym lub innym radcą oraz prawo do informacji o swojej sytuacji prawnej w decydujących momentach przebiegu procedury w języku,
  co do którego istnieją rozsądne przypuszczenia, że zostanie on przez nią zrozumiany
  . |
| --- | --- |

(13)

W interesie prawidłowego uznania osób potrzebujących ochrony za uchodźców w rozumieniu art. 1 Konwencji Genewskiej każdy wnioskodawca powinien
  , z zastrzeżeniem określonych wyjątków
  , mieć skuteczny dostęp do procedur, możliwość współpracy i normalnego komunikowania się z właściwymi organami w celu przedstawienia odpowiednich faktów swojej sprawy oraz
  wystarczające
  gwarancje proceduralne prowadzenia swojej sprawy na wszystkich etapach procedury. Ponadto procedura badania wniosku o udzielenie azylu powinna zapewniać wnioskodawcy przynajmniej prawo pobytu na czas podejmowania decyzji przez organ rozpatrujący, możliwość skorzystania z usług tłumacza w celu przedstawienia swojej sprawy w przypadku przesłuchania przez organy, możliwość skontaktowania się z przedstawicielem Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR) lub z którąkolwiek organizacją działającą w jego imieniu, prawo do odpowiedniej notyfikacji decyzji, faktycznego i prawnego uzasadnienia tej decyzji, możliwość skonsultowania się z radcą prawnym lub innym radcą oraz prawo do informacji o swojej sytuacji prawnej w decydujących momentach przebiegu procedury w języku,
  co do którego istnieją rozsądne przypuszczenia, że zostanie on przez nią zrozumiany
  .

| (13) | W interesie prawidłowego uznania osób potrzebujących ochrony za uchodźców w rozumieniu art. 1 Konwencji Genewskiej każdy wnioskodawca powinien mieć skuteczny dostęp do procedur, możliwość współpracy i normalnego komunikowania się z właściwymi organami w celu przedstawienia odpowiednich faktów swojej sprawy oraz gwarancje proceduralne prowadzenia swojej sprawy na wszystkich etapach procedury. Ponadto procedura badania wniosku o udzielenie azylu powinna zapewniać wnioskodawcy przynajmniej prawo pobytu na czas podejmowania decyzji przez organ rozpatrujący, możliwość skorzystania z usług tłumacza w celu przedstawienia swojej sprawy w przypadku przesłuchania przez władze, możliwość skontaktowania się z przedstawicielem Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR) lub z którąkolwiek organizacją działającą w jego imieniu, prawo do otrzymania odpowiedniego powiadomienia o decyzji, faktycznego i prawnego uzasadnienia tej decyzji, możliwość skonsultowania się z doradcą prawnym lub innym doradcą oraz prawo do informacji o swojej sytuacji prawnej w decydujących momentach przebiegu procedury w języku,
  który rozumie
  .

  (Zastąpienie zwrotu: „co do którego istnieją rozsądne przypuszczenia, że” występuje w całym tekście. Przyjęcie niniejszej poprawki będzie wymagało odpowiednich zmian w całym dokumencie.) |
| --- | --- |

(13)

W interesie prawidłowego uznania osób potrzebujących ochrony za uchodźców w rozumieniu art. 1 Konwencji Genewskiej każdy wnioskodawca powinien mieć skuteczny dostęp do procedur, możliwość współpracy i normalnego komunikowania się z właściwymi organami w celu przedstawienia odpowiednich faktów swojej sprawy oraz gwarancje proceduralne prowadzenia swojej sprawy na wszystkich etapach procedury. Ponadto procedura badania wniosku o udzielenie azylu powinna zapewniać wnioskodawcy przynajmniej prawo pobytu na czas podejmowania decyzji przez organ rozpatrujący, możliwość skorzystania z usług tłumacza w celu przedstawienia swojej sprawy w przypadku przesłuchania przez władze, możliwość skontaktowania się z przedstawicielem Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR) lub z którąkolwiek organizacją działającą w jego imieniu, prawo do otrzymania odpowiedniego powiadomienia o decyzji, faktycznego i prawnego uzasadnienia tej decyzji, możliwość skonsultowania się z doradcą prawnym lub innym doradcą oraz prawo do informacji o swojej sytuacji prawnej w decydujących momentach przebiegu procedury w języku,
  który rozumie
  .

(Zastąpienie zwrotu: „co do którego istnieją rozsądne przypuszczenia, że” występuje w całym tekście. Przyjęcie niniejszej poprawki będzie wymagało odpowiednich zmian w całym dokumencie.)

| (14) | Ponadto należy ustanowić specjalne gwarancje proceduralne dla
  małoletnich
  bez opieki z uwagi na ich bezbronność. W tym kontekście Państwa Członkowskie powinny przede wszystkim wziąć pod uwagę najlepszy interes dziecka. |
| --- | --- |

(14)

Ponadto należy ustanowić specjalne gwarancje proceduralne dla
  małoletnich
  bez opieki z uwagi na ich bezbronność. W tym kontekście Państwa Członkowskie powinny przede wszystkim wziąć pod uwagę najlepszy interes dziecka.

| (14) | Ponadto należy ustanowić specjalne gwarancje proceduralne dla
  dzieci
  bez opieki z uwagi na ich bezbronność. W tym kontekście Państwa Członkowskie powinny przede wszystkim wziąć pod uwagę najlepszy interes dziecka
  podczas całego przebiegu procedury azylowej, zgodnie z art. 3 Konwencji o Prawach Dziecka ONZ (KPD). |
| --- | --- |

(14)

Ponadto należy ustanowić specjalne gwarancje proceduralne dla
  dzieci
  bez opieki z uwagi na ich bezbronność. W tym kontekście Państwa Członkowskie powinny przede wszystkim wziąć pod uwagę najlepszy interes dziecka
  podczas całego przebiegu procedury azylowej, zgodnie z art. 3 Konwencji o Prawach Dziecka ONZ (KPD).

(Zastąpienie pojęć „małoletni” przez „dziecko” lub „dzieci” dotyczy całości tekstu. Jej przyjęcie będzie wymagało odpowiednich zmian w całym dokumencie.)

| (16) | Wiele wniosków o udzielenie azylu składanych jest na granicy lub w strefie tranzytowej Państwa Członkowskiego przed wydaniem decyzji w sprawie wjazdu wnioskodawcy. Państwa Członkowskie powinny móc utrzymać istniejące procedury dostosowane do określonej sytuacji tych wnioskodawców na granicach.
  Powinny zostać określone wspólne reguły dotyczące wyjątków poczynionych w tych okolicznościach w stosunku do gwarancji, z których wnioskodawcy zwykle korzystają
  . Procedury graniczne powinny stosować się głównie do tych wnioskodawców, którzy nie spełniają warunków wjazdu na terytorium Państw Członkowskich. |
| --- | --- |

(16)

Wiele wniosków o udzielenie azylu składanych jest na granicy lub w strefie tranzytowej Państwa Członkowskiego przed wydaniem decyzji w sprawie wjazdu wnioskodawcy. Państwa Członkowskie powinny móc utrzymać istniejące procedury dostosowane do określonej sytuacji tych wnioskodawców na granicach.
  Powinny zostać określone wspólne reguły dotyczące wyjątków poczynionych w tych okolicznościach w stosunku do gwarancji, z których wnioskodawcy zwykle korzystają
  . Procedury graniczne powinny stosować się głównie do tych wnioskodawców, którzy nie spełniają warunków wjazdu na terytorium Państw Członkowskich.

| (16) | Wiele wniosków o udzielenie azylu składanych jest na granicy lub w strefie tranzytowej Państwa Członkowskiego przed wydaniem decyzji w sprawie wjazdu wnioskodawcy. Państwa Członkowskie powinny móc utrzymać istniejące procedury dostosowane do określonej sytuacji tych wnioskodawców na granicach. Procedury graniczne powinny stosować się głównie do tych wnioskodawców, którzy nie spełniają warunków wjazdu na terytorium Państw Członkowskich. |
| --- | --- |

(16)

Wiele wniosków o udzielenie azylu składanych jest na granicy lub w strefie tranzytowej Państwa Członkowskiego przed wydaniem decyzji w sprawie wjazdu wnioskodawcy. Państwa Członkowskie powinny móc utrzymać istniejące procedury dostosowane do określonej sytuacji tych wnioskodawców na granicach. Procedury graniczne powinny stosować się głównie do tych wnioskodawców, którzy nie spełniają warunków wjazdu na terytorium Państw Członkowskich.

| (17a) | Przemyt ludzi jest jedną z głównych dróg dla osób chcących dostać się na terytorium Państw Członkowskich. Mając na względzie potrzebę uwzględnienia ich najlepszego interesu, nie wolno w żaden sposób dyskryminować wniosku osoby ubiegającej się o azyl dlatego, że wjechała do Państwa Członkowskiego w taki sposób. |
| --- | --- |

(17a)

Przemyt ludzi jest jedną z głównych dróg dla osób chcących dostać się na terytorium Państw Członkowskich. Mając na względzie potrzebę uwzględnienia ich najlepszego interesu, nie wolno w żaden sposób dyskryminować wniosku osoby ubiegającej się o azyl dlatego, że wjechała do Państwa Członkowskiego w taki sposób.

| (18) | Uwzględniając osiągnięty poziom harmonizacji dotyczący warunków, które powinni spełnić obywatele państw trzecich i bezpaństwowcy, by mogli ubiegać się przyznanie statusu uchodźcy, należy ustanowić wspólne kryteria określania państw trzecich jako bezpiecznych państw pochodzenia. |
| --- | --- |

(18)

Uwzględniając osiągnięty poziom harmonizacji dotyczący warunków, które powinni spełnić obywatele państw trzecich i bezpaństwowcy, by mogli ubiegać się przyznanie statusu uchodźcy, należy ustanowić wspólne kryteria określania państw trzecich jako bezpiecznych państw pochodzenia.

| (18) | Uwzględniając osiągnięty poziom harmonizacji dotyczący warunków, które powinni spełnić obywatele państw trzecich i bezpaństwowcy, by mogli ubiegać się przyznanie statusu uchodźcy, należy ustanowić wspólne kryteria określania państw trzecich jako bezpiecznych państw pochodzenia
  oraz należy zagwarantować, aby ocena i wdrażanie były przeprowadzane prawidłowo i skutecznie. |
| --- | --- |

(18)

Uwzględniając osiągnięty poziom harmonizacji dotyczący warunków, które powinni spełnić obywatele państw trzecich i bezpaństwowcy, by mogli ubiegać się przyznanie statusu uchodźcy, należy ustanowić wspólne kryteria określania państw trzecich jako bezpiecznych państw pochodzenia
  oraz należy zagwarantować, aby ocena i wdrażanie były przeprowadzane prawidłowo i skutecznie.

| (19) | W przypadku, gdy Rada upewniła się, że te kryteria zostały spełnione w stosunku do danego kraju pochodzenia, oraz w konsekwencji włączyła je do wspólnego
  minimalnego
  wykazu bezpiecznych krajów pochodzenia, która ma być przyjęta na mocy niniejszej dyrektywy, Państwa Członkowskie
  powinny być zobowiązane
  rozpatrzyć wniosek osoby posiadającej obywatelstwo tego kraju lub bezpaństwowca uprzednio zwyczajowo zamieszkałego w tym kraju, na podstawie domniemania wzruszalnego odnoszącego się do bezpieczeństwa tego kraju. W świetle znaczenia politycznego określania bezpiecznych państw pochodzenia, w szczególności biorąc pod uwagę konsekwencje oceny sytuacji dotyczącej praw człowieka w państwie pochodzenia oraz ich następstwa dla polityk Unii Europejskiej w dziedzinie stosunków zewnętrznych, Rada powinna podejmować wszystkie decyzje w sprawie ustalenia lub zmian listy
  po konsultacji z Parlamentem Europejskim
  . |
| --- | --- |

(19)

W przypadku, gdy Rada upewniła się, że te kryteria zostały spełnione w stosunku do danego kraju pochodzenia, oraz w konsekwencji włączyła je do wspólnego
  minimalnego
  wykazu bezpiecznych krajów pochodzenia, która ma być przyjęta na mocy niniejszej dyrektywy, Państwa Członkowskie
  powinny być zobowiązane
  rozpatrzyć wniosek osoby posiadającej obywatelstwo tego kraju lub bezpaństwowca uprzednio zwyczajowo zamieszkałego w tym kraju, na podstawie domniemania wzruszalnego odnoszącego się do bezpieczeństwa tego kraju. W świetle znaczenia politycznego określania bezpiecznych państw pochodzenia, w szczególności biorąc pod uwagę konsekwencje oceny sytuacji dotyczącej praw człowieka w państwie pochodzenia oraz ich następstwa dla polityk Unii Europejskiej w dziedzinie stosunków zewnętrznych, Rada powinna podejmować wszystkie decyzje w sprawie ustalenia lub zmian listy
  po konsultacji z Parlamentem Europejskim
  .

| (19) | W przypadku, gdy Rada upewniła się, że te kryteria zostały spełnione w stosunku do danego kraju pochodzenia, oraz w konsekwencji włączyła je do wspólnego wykazu bezpiecznych krajów pochodzenia, która ma być przyjęta na mocy niniejszej dyrektywy, Państwa Członkowskie
  mogą
  rozpatrzyć wniosek osoby posiadającej obywatelstwo tego kraju lub bezpaństwowca uprzednio zwyczajowo zamieszkałego w tym kraju, na podstawie domniemania wzruszalnego odnoszącego się do bezpieczeństwa tego kraju. W świetle znaczenia politycznego określania bezpiecznych państw pochodzenia, w szczególności biorąc pod uwagę konsekwencje oceny sytuacji dotyczącej praw człowieka w państwie pochodzenia oraz ich następstwa dla polityk Unii Europejskiej w dziedzinie stosunków zewnętrznych, Rada powinna podejmować wszystkie decyzje w sprawie ustalenia lub zmian listy
  współdecydując z Parlamentem Europejskim
  . |
| --- | --- |

(19)

W przypadku, gdy Rada upewniła się, że te kryteria zostały spełnione w stosunku do danego kraju pochodzenia, oraz w konsekwencji włączyła je do wspólnego wykazu bezpiecznych krajów pochodzenia, która ma być przyjęta na mocy niniejszej dyrektywy, Państwa Członkowskie
  mogą
  rozpatrzyć wniosek osoby posiadającej obywatelstwo tego kraju lub bezpaństwowca uprzednio zwyczajowo zamieszkałego w tym kraju, na podstawie domniemania wzruszalnego odnoszącego się do bezpieczeństwa tego kraju. W świetle znaczenia politycznego określania bezpiecznych państw pochodzenia, w szczególności biorąc pod uwagę konsekwencje oceny sytuacji dotyczącej praw człowieka w państwie pochodzenia oraz ich następstwa dla polityk Unii Europejskiej w dziedzinie stosunków zewnętrznych, Rada powinna podejmować wszystkie decyzje w sprawie ustalenia lub zmian listy
  współdecydując z Parlamentem Europejskim
  .

| (20) | Do celów niniejszej dyrektywy Rumunia i Bułgaria powinny zostać uznane za będące bezpiecznymi państwami pochodzenia do czasu ich przystąpienia do Unii Europejskiej, co wynika ze ich statusu jako państw kandydujących do przystąpienia do Unii Europejskiej oraz z postępu, jakiego dokonały te kraje w celu uzyskania członkostwa
  . |
| --- | --- |

(20)

Do celów niniejszej dyrektywy Rumunia i Bułgaria powinny zostać uznane za będące bezpiecznymi państwami pochodzenia do czasu ich przystąpienia do Unii Europejskiej, co wynika ze ich statusu jako państw kandydujących do przystąpienia do Unii Europejskiej oraz z postępu, jakiego dokonały te kraje w celu uzyskania członkostwa
  .

skreślony

| (21) | Określenie państwa trzeciego jako bezpieczny kraj pochodzenia do celów niniejszej dyrektywy nie może stanowić bezwarunkowej gwarancji bezpieczeństwa dla obywateli tego kraju. Ocena decydująca o takim określeniu, z uwagi na jej charakter, może jedynie brać pod uwagę ogólne uwarunkowania cywilne, prawne i polityczne w tym kraju oraz to, czy osoby, które w danym państwie zostaną uznane winnymi prześladowań, tortur albo nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania, rzeczywiście zostają ukarane. Z tego powodu ważne jest, aby Państwo określone jako bezpieczne dla wnioskodawcy nie mogło dłużej za takie uchodzić, w przypadku, gdy wnioskodawca wykaże, że istnieją poważne przyczyny przemawiające za tym, że dane państwo w jego szczególnej sytuacji nie jest dla niego bezpieczne. |
| --- | --- |

(21)

Określenie państwa trzeciego jako bezpieczny kraj pochodzenia do celów niniejszej dyrektywy nie może stanowić bezwarunkowej gwarancji bezpieczeństwa dla obywateli tego kraju. Ocena decydująca o takim określeniu, z uwagi na jej charakter, może jedynie brać pod uwagę ogólne uwarunkowania cywilne, prawne i polityczne w tym kraju oraz to, czy osoby, które w danym państwie zostaną uznane winnymi prześladowań, tortur albo nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania, rzeczywiście zostają ukarane. Z tego powodu ważne jest, aby Państwo określone jako bezpieczne dla wnioskodawcy nie mogło dłużej za takie uchodzić, w przypadku, gdy wnioskodawca wykaże, że istnieją poważne przyczyny przemawiające za tym, że dane państwo w jego szczególnej sytuacji nie jest dla niego bezpieczne.

| (21) | Określenie państwa trzeciego jako bezpiecznego kraju pochodzenia do celów niniejszej dyrektywy nie może stanowić bezwarunkowej gwarancji bezpieczeństwa dla obywateli tego kraju. Ocena decydująca o takim określeniu, z uwagi na jej charakter, może jedynie brać pod uwagę ogólne uwarunkowania cywilne, prawne i polityczne w tym kraju,
  zwłaszcza poszanowanie prawa międzynarodowego w zakresie praw człowieka, wolności podstawowych i ochrony uchodźców,
  oraz to, czy osoby, które w danym państwie zostaną uznane winnymi prześladowań, tortur albo nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania, rzeczywiście zostają ukarane. Z tego powodu ważne jest, aby Państwo określone jako bezpieczne dla wnioskodawcy nie mogło dłużej za takie uchodzić w przypadku, gdy wnioskodawca wykaże, że istnieją poważne przyczyny przemawiające za tym, że dane państwo w jego szczególnej sytuacji nie jest dla niego bezpieczne. |
| --- | --- |

(21)

Określenie państwa trzeciego jako bezpiecznego kraju pochodzenia do celów niniejszej dyrektywy nie może stanowić bezwarunkowej gwarancji bezpieczeństwa dla obywateli tego kraju. Ocena decydująca o takim określeniu, z uwagi na jej charakter, może jedynie brać pod uwagę ogólne uwarunkowania cywilne, prawne i polityczne w tym kraju,
  zwłaszcza poszanowanie prawa międzynarodowego w zakresie praw człowieka, wolności podstawowych i ochrony uchodźców,
  oraz to, czy osoby, które w danym państwie zostaną uznane winnymi prześladowań, tortur albo nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania, rzeczywiście zostają ukarane. Z tego powodu ważne jest, aby Państwo określone jako bezpieczne dla wnioskodawcy nie mogło dłużej za takie uchodzić w przypadku, gdy wnioskodawca wykaże, że istnieją poważne przyczyny przemawiające za tym, że dane państwo w jego szczególnej sytuacji nie jest dla niego bezpieczne.

| (22) | Państwa Członkowskie powinny zbadać istotę wszystkich wniosków, tj., ocenić, czy dany wnioskodawca spełnia warunki przyznania statusu uchodźcy zgodnie z dyrektywą Rady 2004/83/WE w sprawie minimalnych norm dotyczących warunków, które powinni spełnić obywatele państw trzecich lub bezpaństwowcy, by mogli ubiegać się o przyznanie statusu uchodźcy lub osób, które potrzebują ochrony międzynarodowej oraz treści przyznanej ochrony, za wyjątkiem przypadków, w których
  dyrektywa stanowi inaczej, w szczególności, w przypadku, gdy można w sposób rozsądny przypuszczać
  , że inne państwo
  zbada
  wniosek
  lub zapewni wystarczającą
  ochronę. W szczególności Państwa Członkowskie nie powinny być zobowiązane do oceny istoty wniosku o udzielenie azylu, w przypadku, gdy pierwsze państwo azylu przyznało wnioskodawcy status uchodźcy lub przyznało inną
  wystarczającą
  ochronę, a wnioskodawca będzie podlegał readmisji do tego kraju. |
| --- | --- |

(22)

Państwa Członkowskie powinny zbadać istotę wszystkich wniosków, tj., ocenić, czy dany wnioskodawca spełnia warunki przyznania statusu uchodźcy zgodnie z dyrektywą Rady 2004/83/WE w sprawie minimalnych norm dotyczących warunków, które powinni spełnić obywatele państw trzecich lub bezpaństwowcy, by mogli ubiegać się o przyznanie statusu uchodźcy lub osób, które potrzebują ochrony międzynarodowej oraz treści przyznanej ochrony, za wyjątkiem przypadków, w których
  dyrektywa stanowi inaczej, w szczególności, w przypadku, gdy można w sposób rozsądny przypuszczać
  , że inne państwo
  zbada
  wniosek
  lub zapewni wystarczającą
  ochronę. W szczególności Państwa Członkowskie nie powinny być zobowiązane do oceny istoty wniosku o udzielenie azylu, w przypadku, gdy pierwsze państwo azylu przyznało wnioskodawcy status uchodźcy lub przyznało inną
  wystarczającą
  ochronę, a wnioskodawca będzie podlegał readmisji do tego kraju.

| (22) | Państwa Członkowskie powinny zbadać istotę wszystkich wniosków, tj., ocenić, czy dany wnioskodawca spełnia warunki przyznania statusu uchodźcy zgodnie z dyrektywą Rady 2004/83/WE w sprawie minimalnych norm dotyczących warunków, które powinni spełnić obywatele państw trzecich lub bezpaństwowcy, by mogli ubiegać się o przyznanie statusu uchodźcy lub osób, które potrzebują ochrony międzynarodowej oraz treści przyznanej ochrony, z wyjątkiem przypadków, w których
  zostało stwierdzone,
  że inne państwo
  jest właściwe dla rozpatrzenia
  wniosku
  i może zapewnić skuteczną, równoważną i odpowiednią
  ochronę
  zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 343/2003 z dnia 18 lutego 2003 r. ustanawiającym kryteria i mechanizmy określania Państwa Członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, wniesionego w jednym z Państw Członkowskich przez obywatela państwa trzeciego

   (4). W szczególności Państwa Członkowskie nie powinny być zobowiązane do oceny istoty wniosku o udzielenie azylu, w przypadku, gdy pierwsze państwo azylu przyznało wnioskodawcy status uchodźcy lub przyznało inną
  skuteczną
  ochronę, a wnioskodawca będzie podlegał readmisji do tego kraju.

  (Zastąpienie pojęcia „wystarczająca ochrona” pojęciem „skuteczna ochrona” dotyczy całości tekstu.) |
| --- | --- |

(22)

Państwa Członkowskie powinny zbadać istotę wszystkich wniosków, tj., ocenić, czy dany wnioskodawca spełnia warunki przyznania statusu uchodźcy zgodnie z dyrektywą Rady 2004/83/WE w sprawie minimalnych norm dotyczących warunków, które powinni spełnić obywatele państw trzecich lub bezpaństwowcy, by mogli ubiegać się o przyznanie statusu uchodźcy lub osób, które potrzebują ochrony międzynarodowej oraz treści przyznanej ochrony, z wyjątkiem przypadków, w których
  zostało stwierdzone,
  że inne państwo
  jest właściwe dla rozpatrzenia
  wniosku
  i może zapewnić skuteczną, równoważną i odpowiednią
  ochronę
  zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 343/2003 z dnia 18 lutego 2003 r. ustanawiającym kryteria i mechanizmy określania Państwa Członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, wniesionego w jednym z Państw Członkowskich przez obywatela państwa trzeciego

   (4). W szczególności Państwa Członkowskie nie powinny być zobowiązane do oceny istoty wniosku o udzielenie azylu, w przypadku, gdy pierwsze państwo azylu przyznało wnioskodawcy status uchodźcy lub przyznało inną
  skuteczną
  ochronę, a wnioskodawca będzie podlegał readmisji do tego kraju.

(Zastąpienie pojęcia „wystarczająca ochrona” pojęciem „skuteczna ochrona” dotyczy całości tekstu.)

| (23) | Państwa Członkowskie nie powinny również być zobowiązane do oceny istoty wniosku o udzielenie azylu w przypadku, gdy można w sposób rozsądny oczekiwać, że wnioskodawca z powodu związku z państwem trzecim, jak zostało to określone w prawie krajowym, może poszukiwać ochrony w tym państwie trzecim. Państwa Członkowskie powinny postępować według tej zasady jedynie w przypadku, gdy dany wnioskodawca jest bezpieczny w odnośnym państwie trzecim. W celu uniknięcia wtórnego przepływu wnioskodawców należy ustanowić wspólne zasady, według których Państwa Członkowskie uznają lub określają państwa trzecie jako bezpieczne. |
| --- | --- |

(23)

Państwa Członkowskie nie powinny również być zobowiązane do oceny istoty wniosku o udzielenie azylu w przypadku, gdy można w sposób rozsądny oczekiwać, że wnioskodawca z powodu związku z państwem trzecim, jak zostało to określone w prawie krajowym, może poszukiwać ochrony w tym państwie trzecim. Państwa Członkowskie powinny postępować według tej zasady jedynie w przypadku, gdy dany wnioskodawca jest bezpieczny w odnośnym państwie trzecim. W celu uniknięcia wtórnego przepływu wnioskodawców należy ustanowić wspólne zasady, według których Państwa Członkowskie uznają lub określają państwa trzecie jako bezpieczne.

skreślony

| (24) | Ponadto w odniesieniu do określonych europejskich państw trzecich, w których przestrzega się szczególnie wysokich norm w zakresie praw człowieka i ochrony uchodźców, Państwa Członkowskie nie powinny mieć żadnej możliwości przeprowadzania badania lub możliwości przeprowadzania pełnego badania wniosków o udzielenie azylu odnośnie wnioskodawców, którzy wjechali na ich terytorium z tych państw trzecich. Z uwagi na potencjalne następstwa, jakie może mieć dla wnioskodawcy ograniczone lub zaniechane badanie, stosowanie koncepcji bezpiecznego kraju trzeciego powinno być ograniczone do przypadków dotyczących państw trzecich, co do których Rada upewniła się, że wysokie normy bezpieczeństwa odnośnego państwa trzeciego, w rozumieniu niniejszej dyrektywy, zostały spełnione. Rada powinna podjąć decyzję w tej kwestii po konsultacji z Parlamentem Europejskim. |
| --- | --- |

(24)

Ponadto w odniesieniu do określonych europejskich państw trzecich, w których przestrzega się szczególnie wysokich norm w zakresie praw człowieka i ochrony uchodźców, Państwa Członkowskie nie powinny mieć żadnej możliwości przeprowadzania badania lub możliwości przeprowadzania pełnego badania wniosków o udzielenie azylu odnośnie wnioskodawców, którzy wjechali na ich terytorium z tych państw trzecich. Z uwagi na potencjalne następstwa, jakie może mieć dla wnioskodawcy ograniczone lub zaniechane badanie, stosowanie koncepcji bezpiecznego kraju trzeciego powinno być ograniczone do przypadków dotyczących państw trzecich, co do których Rada upewniła się, że wysokie normy bezpieczeństwa odnośnego państwa trzeciego, w rozumieniu niniejszej dyrektywy, zostały spełnione. Rada powinna podjąć decyzję w tej kwestii po konsultacji z Parlamentem Europejskim.

skreślony

| (25) | Z charakteru wspólnych norm dotyczących koncepcji bezpiecznego kraju trzeciego w rozumieniu niniejszej dyrektywy wynika, że wykorzystanie koncepcji w praktyce uzależnione jest od tego, czy odnośne państwo trzecie zezwoli danemu wnioskodawcy wjechać na swoje terytorium. |
| --- | --- |

(25)

Z charakteru wspólnych norm dotyczących koncepcji bezpiecznego kraju trzeciego w rozumieniu niniejszej dyrektywy wynika, że wykorzystanie koncepcji w praktyce uzależnione jest od tego, czy odnośne państwo trzecie zezwoli danemu wnioskodawcy wjechać na swoje terytorium.

| (25) | Z charakteru wspólnych norm dotyczących koncepcji bezpiecznego kraju trzeciego w rozumieniu niniejszej dyrektywy wynika, że wykorzystanie koncepcji w praktyce uzależnione jest od tego, czy dane państwo trzecie zezwoli danemu wnioskodawcy wjechać na swoje terytorium. |
| --- | --- |

(25)

Z charakteru wspólnych norm dotyczących koncepcji bezpiecznego kraju trzeciego w rozumieniu niniejszej dyrektywy wynika, że wykorzystanie koncepcji w praktyce uzależnione jest od tego, czy dane państwo trzecie zezwoli danemu wnioskodawcy wjechać na swoje terytorium.

| (26) | W odniesieniu do cofnięcia statusu uchodźcy Państwa Członkowskie powinny zapewnić, że osoby korzystające ze statusu uchodźcy są należycie poinformowane o możliwym ponownym rozpatrzeniu ich statusu oraz o tym, że mają możliwość przedstawienia ich punktu widzenia zanim władze podejmą umotywowaną decyzję o cofnięciu ich statusu.
  Jednakie istnieje możliwość odstąpienia od tych gwarancji, w przypadku, gdy powody ustania statusu uchodźcy nie wiążą się ze zmianą warunków, na podstawie których nastąpiło przyznanie statusu uchodźcy
  . |
| --- | --- |

(26)

W odniesieniu do cofnięcia statusu uchodźcy Państwa Członkowskie powinny zapewnić, że osoby korzystające ze statusu uchodźcy są należycie poinformowane o możliwym ponownym rozpatrzeniu ich statusu oraz o tym, że mają możliwość przedstawienia ich punktu widzenia zanim władze podejmą umotywowaną decyzję o cofnięciu ich statusu.
  Jednakie istnieje możliwość odstąpienia od tych gwarancji, w przypadku, gdy powody ustania statusu uchodźcy nie wiążą się ze zmianą warunków, na podstawie których nastąpiło przyznanie statusu uchodźcy
  .

| (26) | W odniesieniu do cofnięcia statusu uchodźcy Państwa Członkowskie powinny zapewnić, że osoby korzystające ze statusu uchodźcy są należycie poinformowane o możliwym ponownym rozpatrzeniu ich statusu oraz o tym, że mają możliwość przedstawienia ich punktu widzenia zanim władze podejmą umotywowaną decyzję o cofnięciu ich statusu. |
| --- | --- |

(26)

W odniesieniu do cofnięcia statusu uchodźcy Państwa Członkowskie powinny zapewnić, że osoby korzystające ze statusu uchodźcy są należycie poinformowane o możliwym ponownym rozpatrzeniu ich statusu oraz o tym, że mają możliwość przedstawienia ich punktu widzenia zanim władze podejmą umotywowaną decyzję o cofnięciu ich statusu.

| (27) | Odzwierciedla to podstawową zasadę prawa wspólnotowego, zgodnie z którą od decyzji podjętych w sprawie wniosku o udzielenie azylu oraz w sprawie cofnięcia statusu uchodźcy służą, w rozumieniu art. 234 Traktatu, skuteczne środki prawne przed sądem lub trybunałem.
  Skuteczność środków, również w odniesieniu do badania odpowiednich faktów, uzależniona jest od, postrzeganego jako całość, systemu administracyjnego i sądowego każdego Państwa Członkowskiego
  . |
| --- | --- |

(27)

Odzwierciedla to podstawową zasadę prawa wspólnotowego, zgodnie z którą od decyzji podjętych w sprawie wniosku o udzielenie azylu oraz w sprawie cofnięcia statusu uchodźcy służą, w rozumieniu art. 234 Traktatu, skuteczne środki prawne przed sądem lub trybunałem.
  Skuteczność środków, również w odniesieniu do badania odpowiednich faktów, uzależniona jest od, postrzeganego jako całość, systemu administracyjnego i sądowego każdego Państwa Członkowskiego
  .

| (27) | Odzwierciedla to podstawową zasadę prawa wspólnotowego, zgodnie z którą od decyzji podjętych w sprawie wniosku o udzielenie azylu oraz w sprawie cofnięcia statusu uchodźcy służą, w rozumieniu art. 234 Traktatu, skuteczne środki prawne przed sądem lub trybunałem.
  Decyzje podejmowane w sprawie wniosku o udzielenie azylu powinny podlegać apelacji polegającej na zbadaniu przez sąd zarówno stanu faktycznego, jak i stanu prawnego. Wnioskodawca powinien mieć prawo do tego, że nie zostanie wydalony do czasu wydania przez sąd orzeczenia w przedmiocie prawa pozostania w oczekiwaniu na wynik apelacji. |
| --- | --- |

(27)

Odzwierciedla to podstawową zasadę prawa wspólnotowego, zgodnie z którą od decyzji podjętych w sprawie wniosku o udzielenie azylu oraz w sprawie cofnięcia statusu uchodźcy służą, w rozumieniu art. 234 Traktatu, skuteczne środki prawne przed sądem lub trybunałem.
  Decyzje podejmowane w sprawie wniosku o udzielenie azylu powinny podlegać apelacji polegającej na zbadaniu przez sąd zarówno stanu faktycznego, jak i stanu prawnego. Wnioskodawca powinien mieć prawo do tego, że nie zostanie wydalony do czasu wydania przez sąd orzeczenia w przedmiocie prawa pozostania w oczekiwaniu na wynik apelacji.

| (28) | Zgodnie z art. 64 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską niniejsza dyrektywa nie uchybia wykonywaniu obowiązków ciążących na Państwach Członkowskich w odniesieniu do utrzymania prawa i porządku oraz ochrony bezpieczeństwa wewnętrznego. |
| --- | --- |

(28)

Zgodnie z art. 64 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską niniejsza dyrektywa nie uchybia wykonywaniu obowiązków ciążących na Państwach Członkowskich w odniesieniu do utrzymania prawa i porządku oraz ochrony bezpieczeństwa wewnętrznego.

skreślony

| (29a) | Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (5) ma zastosowanie do danych osobowych przetwarzanych w ramach stosowania niniejszej dyrektywy. Dyrektywa 95/46/EC ma także zastosowanie do przekazywania danych z Państw Członkowskich do UNHCR w ramach sprawowania przez niego mandatu zgodnie z Konwencją Genewską. Przekazywanie to jest uzależnione od należytego poziomu ochrony danych osobowych w UNHCR. |
| --- | --- |

(29a)

Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (5) ma zastosowanie do danych osobowych przetwarzanych w ramach stosowania niniejszej dyrektywy. Dyrektywa 95/46/EC ma także zastosowanie do przekazywania danych z Państw Członkowskich do UNHCR w ramach sprawowania przez niego mandatu zgodnie z Konwencją Genewską. Przekazywanie to jest uzależnione od należytego poziomu ochrony danych osobowych w UNHCR.

| (29b) | Państwa Członkowskie powinny przewidzieć kary za naruszanie przepisów krajowych przyjętych na mocy niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

(29b)

Państwa Członkowskie powinny przewidzieć kary za naruszanie przepisów krajowych przyjętych na mocy niniejszej dyrektywy.

Niniejsza dyrektywa ma na celu ustanowienie minimalnych norm dotyczących procedur przyznawania i cofnięcia statusu uchodźcy w Państwach Członkowskich.

Niniejsza dyrektywa ma na celu ustanowienie minimalnych norm dotyczących procedur przyznawania i cofnięcia statusu uchodźcy w Państwach Członkowskich,
  zgodnych z Konwencją Genewską i dyrektywą 2004/83/WE.

Artykuł 1a

Przestrzeganie zobowiązań międzynarodowych i praw podstawowych

Niniejsza dyrektywa jest zgodna ze wszystkimi istniejącymi zobowiązaniami międzynarodowymi Państw Członkowskich, jak również Kartą Praw Podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności jej art. 18, jako ogólnymi zasadami prawa wspólnotowego.

| (e) | „Organ rozpatrujący” oznacza każdy organ
  o funkcji podobnej do organu sądowego
  lub
  organ
  administracyjny w Państwie Członkowskim odpowiedzialny za badanie wniosków o udzielenie azylu i właściwy do podejmowania decyzji w pierwszej instancji w tego rodzaju sprawach, z zastrzeżeniem załącznika I; |
| --- | --- |

(e)

„Organ rozpatrujący” oznacza każdy organ
  o funkcji podobnej do organu sądowego
  lub
  organ
  administracyjny w Państwie Członkowskim odpowiedzialny za badanie wniosków o udzielenie azylu i właściwy do podejmowania decyzji w pierwszej instancji w tego rodzaju sprawach, z zastrzeżeniem załącznika I;

| (e) | „Organ rozpatrujący” oznacza każdy organ
  sądowy
  lub administracyjny w Państwie Członkowskim odpowiedzialny za badanie wniosków o udzielenie azylu i właściwy do podejmowania decyzji w pierwszej instancji w tego rodzaju sprawach, z zastrzeżeniem załącznika I; |
| --- | --- |

(e)

„Organ rozpatrujący” oznacza każdy organ
  sądowy
  lub administracyjny w Państwie Członkowskim odpowiedzialny za badanie wniosków o udzielenie azylu i właściwy do podejmowania decyzji w pierwszej instancji w tego rodzaju sprawach, z zastrzeżeniem załącznika I;

| (g) | „Status uchodźcy” oznacza uznanie przez Państwo Członkowskie
  obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca
  za uchodźcę; |
| --- | --- |

(g)

„Status uchodźcy” oznacza uznanie przez Państwo Członkowskie
  obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca
  za uchodźcę;

| (g) | „Status uchodźcy” oznacza uznanie przez Państwo Członkowskie
  takiego statusu przyznanego wnioskodawcy
  ; |
| --- | --- |

(g)

„Status uchodźcy” oznacza uznanie przez Państwo Członkowskie
  takiego statusu przyznanego wnioskodawcy
  ;

| (h) | „
  Małoletni
  bez opieki”oznaczają osoby w wieku poniżej 18 lat, stanu wolnego, które przybywają na terytorium Państw Członkowskich bez towarzystwa osób dorosłych, odpowiedzialnych za nie w sensie prawnym lub zwyczajowo i pozostają na tym terytorium, dopóki nie są objęte opieką takich osób; obejmuje to również małoletnich, którzy zostają pozostawieni bez opieki po przybyciu na terytorium Państw Członkowskich; |
| --- | --- |

(h)

„
  Małoletni
  bez opieki”oznaczają osoby w wieku poniżej 18 lat, stanu wolnego, które przybywają na terytorium Państw Członkowskich bez towarzystwa osób dorosłych, odpowiedzialnych za nie w sensie prawnym lub zwyczajowo i pozostają na tym terytorium, dopóki nie są objęte opieką takich osób; obejmuje to również małoletnich, którzy zostają pozostawieni bez opieki po przybyciu na terytorium Państw Członkowskich;

| (h) | „
  Dziecko
  bez opieki”
  lub „samotne dziecko”

  oznacza osobę w wieku poniżej 18 lat, stanu wolnego, która przybywa na terytorium Państw Członkowskich bez towarzystwa osób dorosłych, odpowiedzialnych za nią w sensie prawnym lub zwyczajowo i pozostaje na tym terytorium, dopóki nie zostanie objęta opieką takich osób; obejmuje to również
  dziecko
  , które zostaje pozostawione bez opieki po przybyciu na terytorium Państw Członkowskich;
  określenie „dziecko bez opieki” odnosi się do dziecka, które zostało rozdzielone z obojgiem rodziców i innymi krewnymi bądź prawnymi lub zwyczajowymi opiekunami; określenie „samotne dziecko” dotyczy dziecka, któremu towarzyszy osoba dorosła niechętna lub niezdolna do wzięcia na siebie odpowiedzialności za długoterminową opiekę nad dzieckiem. |
| --- | --- |

(h)

„
  Dziecko
  bez opieki”
  lub „samotne dziecko”

  oznacza osobę w wieku poniżej 18 lat, stanu wolnego, która przybywa na terytorium Państw Członkowskich bez towarzystwa osób dorosłych, odpowiedzialnych za nią w sensie prawnym lub zwyczajowo i pozostaje na tym terytorium, dopóki nie zostanie objęta opieką takich osób; obejmuje to również
  dziecko
  , które zostaje pozostawione bez opieki po przybyciu na terytorium Państw Członkowskich;
  określenie „dziecko bez opieki” odnosi się do dziecka, które zostało rozdzielone z obojgiem rodziców i innymi krewnymi bądź prawnymi lub zwyczajowymi opiekunami; określenie „samotne dziecko” dotyczy dziecka, któremu towarzyszy osoba dorosła niechętna lub niezdolna do wzięcia na siebie odpowiedzialności za długoterminową opiekę nad dzieckiem.

1a.
     
  Niniejsza dyrektywa zostaje wprowadzona do ustawodawstwa krajowego z poszanowaniem praw i podstawowych wolności uznanych w szczególności w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej jako ogólne zasady prawa wspólnotowego, z uwzględnieniem prawa międzynarodowego i porozumień Organizacji Narodów Zjednoczonych.

1b.
     
  Niniejsza dyrektywa zostaje wprowadzona do ustawodawstwa krajowego z poszanowaniem praw i podstawowych wolności uznanych w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej jako ogólne zasady prawa wspólnotowego, a w szczególności z poszanowaniem Konwencji Genewskiej oraz układów o partnerstwie i współpracy zawartych z państwami trzecimi.

1c.
     
  Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie bez jakichkolwiek form dyskryminacji, zgodnie z postanowieniami art. 13 Traktatu WE oraz konwencji międzynarodowych w zakresie praw człowieka i ochrony uchodźców.

1.   Państwa Członkowskie wyznaczają dla wszystkich procedur organ rozpatrujący, który będzie odpowiedzialny za właściwe badanie wniosków zgodnie z postanowieniami niniejszej dyrektywy, w szczególności zaś z art. 7 ustęp 2 oraz art. 8.

1.   Państwa Członkowskie wyznaczają dla wszystkich procedur organ rozpatrujący, który będzie odpowiedzialny za właściwe badanie wniosków zgodnie z postanowieniami niniejszej dyrektywy, w szczególności zaś z art. 7 ust. 2
  ,
  art. 8 oraz
  art. 10 ust. 1.

| b) | podejmowania decyzji w sprawie wniosku w świetle przepisów regulujących kwestie bezpieczeństwa narodowego, pod warunkiem odbycia poprzedzających ją konsultacji z organem rozpatrującym, dotyczących tego, czy wnioskodawca kwalifikuje się jako uchodźca na mocy dyrektywy Rady 2004/83/WE; |
| --- | --- |

b)

podejmowania decyzji w sprawie wniosku w świetle przepisów regulujących kwestie bezpieczeństwa narodowego, pod warunkiem odbycia poprzedzających ją konsultacji z organem rozpatrującym, dotyczących tego, czy wnioskodawca kwalifikuje się jako uchodźca na mocy dyrektywy Rady 2004/83/WE;

| b) | podejmowania decyzji w sprawie wniosku w świetle przepisów regulujących kwestie bezpieczeństwa narodowego,
  przy jednoczesnym poszanowaniu konwencji międzynarodowych, Karty Praw Podstawowych i wolności osobistych,
  pod warunkiem odbycia poprzedzających ją konsultacji z organem rozpatrującym, dotyczących tego, czy wnioskodawca kwalifikuje się jako uchodźca na mocy dyrektywy Rady 2004/83/WE; |
| --- | --- |

b)

podejmowania decyzji w sprawie wniosku w świetle przepisów regulujących kwestie bezpieczeństwa narodowego,
  przy jednoczesnym poszanowaniu konwencji międzynarodowych, Karty Praw Podstawowych i wolności osobistych,
  pod warunkiem odbycia poprzedzających ją konsultacji z organem rozpatrującym, dotyczących tego, czy wnioskodawca kwalifikuje się jako uchodźca na mocy dyrektywy Rady 2004/83/WE;

| e) | odmowy pozwolenia na wjazd w ramach procedury, o której mowa w art. 35
  ust. 2-5
  , z zastrzeżeniem warunków i postanowień określonych w
  tych ustępach
  ; |
| --- | --- |

e)

odmowy pozwolenia na wjazd w ramach procedury, o której mowa w art. 35
  ust. 2-5
  , z zastrzeżeniem warunków i postanowień określonych w
  tych ustępach
  ;

| e) | odmowy pozwolenia na wjazd w ramach procedury, o której mowa w art. 35, z zastrzeżeniem warunków i postanowień określonych w
  tym artykule
  ; |
| --- | --- |

e)

odmowy pozwolenia na wjazd w ramach procedury, o której mowa w art. 35, z zastrzeżeniem warunków i postanowień określonych w
  tym artykule
  ;

| f) | ustalenia, że wnioskodawca zamierza wjechać lub wjechał do Państwa Członkowskiego z bezpiecznego kraju trzeciego zgodnie z art. 35A, z zastrzeżeniem warunków określonych w tym artykule
  . |
| --- | --- |

f)

ustalenia, że wnioskodawca zamierza wjechać lub wjechał do Państwa Członkowskiego z bezpiecznego kraju trzeciego zgodnie z art. 35A, z zastrzeżeniem warunków określonych w tym artykule
  .

skreślony

3.   Państwa Członkowskie zapewniają przy określaniu organów na podstawie ustęp 2, żeby personel takich organów posiadał odpowiednią wiedzę
  lub przeszedł niezbędne

  szkolenie w celu wypełniania swoich obowiązków przy wdrażaniu niniejszej dyrektywy.

3.   Państwa Członkowskie zapewniają przy określaniu organów na podstawie ust. 2, żeby personel takich organów posiadał odpowiednią wiedzę
  i

  przeszkolenie w celu wypełniania swoich obowiązków przy wdrażaniu niniejszej dyrektywy.

Artykuł 4a

Ochrona przed wydaleniem lub odesłaniem

Żadne Państwo Członkowskie nie wydala ani nie odsyła w jakikolwiek sposób osoby ubiegającej się o azyl do granicy terytorium, na którym jej życie lub wolność byłyby zagrożone ze względu na rasę, płeć, religię, narodowość, język, orientację seksualną, przynależność do określonej grupy społecznej, politycznej lub mniejszości, lub na poglądy polityczne, lub na którym rzeczywiście grożą jej tortury albo nieludzkie lub poniżające traktowanie.

1.   Państwa Członkowskie mogą postanowić, aby wnioski o udzielenie azylu były składane osobiście i/lub w wyznaczonym miejscu.

1.   Państwa Członkowskie mogą postanowić, aby wnioski o udzielenie azylu były składane osobiście i/lub w wyznaczonym miejscu.
  W szczególnych okolicznościach Państwa Członkowskie umożliwiają złożenie wniosku w imieniu danej osoby przez jej przedstawiciela prawnego.

3a.
     
  Wnioski składane przez dzieci bez opieki oraz inne osoby będące w szczególnie trudnej sytuacji są rozpatrywane w pierwszej kolejności oraz zgodnie z właściwymi wymogami formalnymi i przedmiotowymi. Priorytet należy także nadać rozpatrywaniu i podejmowaniu decyzji w sprawach wniosków w oczywisty sposób zasadnych.

3b.
     
  W przypadku, gdy dorośli pozostający pod opieką wnioskodawcy wyrażają zgodę na złożenie wniosku w ich imieniu, zgodnie z art. 3 Konwencji o Prawach Dziecka, w trakcie całej procedury azylowej należy przestrzegać zasady najlepszego interesu dziecka.

4.   W ustawodawstwie krajowym Państwa Członkowskie mogą określić:

4.   W ustawodawstwie krajowym Państwa Członkowskie,
  pod warunkiem, że działają zgodnie z art. 3 Konwencji o Prawach Dziecka,
  mogą określić:

| c) | przypadki, w których złożenie wniosku o udzielenie azylu jest uznawane jednocześnie za złożenie wniosku o udzielenie azylu dla małoletniego stanu wolnego
  . |
| --- | --- |

c)

przypadki, w których złożenie wniosku o udzielenie azylu jest uznawane jednocześnie za złożenie wniosku o udzielenie azylu dla małoletniego stanu wolnego
  .

skreślony

5a.
     
  Państwa Członkowskie zapewniają, że wszystkie osoby, które pragną złożyć wniosek o udzielenie azylu, bezzwłocznie otrzymują wyczerpujące informacje na temat procedury oraz przysługujących im praw i obowiązków w swoim własnym języku.

1.   Wnioskodawca ma prawo pozostawania w Państwie Członkowskim,
  wyłącznie dla potrzeb procedury, do momentu, kiedy organ rozpatrujący podejmie decyzję zgodnie z zasadami postępowania w pierwszej instancji ustanowionymi w rozdziale III
  . Prawo do pozostawania nie stanowi uprawnienia do otrzymania prawa pobytu.

1.   Wnioskodawca ma prawo pozostawania w Państwie Członkowskim,
  w którym został złożony lub jest rozpatrywany wniosek o udzielenie azylu do czasu podjęcia ostatecznej decyzji i wyczerpania procedury apelacyjnej.
  Prawo do pozostawania nie stanowi uprawnienia do otrzymania prawa pobytu.

1a.
     
  Państwa Członkowskie mogą dokonać odstępstwa od ust. 1 tylko wówczas, gdy stwierdzono, iż wniosek jest w oczywisty sposób bezzasadny lub stanowi wyraźne nadużycie. W takich przypadkach sąd lub inny niezależny organ dokona przeglądu i potwierdzić odmowę zastosowania skutku wstrzymującego w oparciu o przegląd stanu faktycznego i prawdopodobieństwo udanego odwołania.

1.   Bez uszczerbku dla postanowień art. 23 ustęp 4 lit. (i), Państwa Członkowskie dopilnowują, aby wnioski o udzielenie azylu nie były ani odrzucane ani wyłączone z badania
  wyłącznie
  z powodu, że nie zostały złożone w najkrótszym możliwym terminie.

1.   Bez uszczerbku dla postanowień art. 23 ustęp 4 lit. (i), Państwa Członkowskie dopilnowują, aby wnioski o udzielenie azylu nie były ani odrzucane ani wyłączone z badania z
  tego
  powodu, że nie zostały złożone w najkrótszym możliwym terminie.

| a) | wnioski były badane, zaś decyzje podejmowane indywidualnie, obiektywnie i bezstronnie; |
| --- | --- |

a)

wnioski były badane, zaś decyzje podejmowane indywidualnie, obiektywnie i bezstronnie;

| a) | wnioski były badane, zaś decyzje podejmowane indywidualnie, obiektywnie i bezstronnie
  zgodnie z niniejszą dyrektywą oraz prawem międzynarodowym dotyczącym praw człowieka i uchodźców; |
| --- | --- |

a)

wnioski były badane, zaś decyzje podejmowane indywidualnie, obiektywnie i bezstronnie
  zgodnie z niniejszą dyrektywą oraz prawem międzynarodowym dotyczącym praw człowieka i uchodźców;

| b) | z różnych źródeł, jak na przykład Wysoki Komisarz Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR), otrzymywane były precyzyjne i aktualne informacje dotyczące ogólnej sytuacji panującej w krajach pochodzenia osób składających wniosek o azyl
  oraz, gdzie jest to konieczne, w krajach, przez które przejeżdżały one tranzytem
  oraz aby takie informacje były udostępniane personelowi odpowiedzialnemu za badanie wniosków i podejmowanie decyzji; |
| --- | --- |

b)

z różnych źródeł, jak na przykład Wysoki Komisarz Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR), otrzymywane były precyzyjne i aktualne informacje dotyczące ogólnej sytuacji panującej w krajach pochodzenia osób składających wniosek o azyl
  oraz, gdzie jest to konieczne, w krajach, przez które przejeżdżały one tranzytem
  oraz aby takie informacje były udostępniane personelowi odpowiedzialnemu za badanie wniosków i podejmowanie decyzji;

| b) | z różnych źródeł, jak na przykład od Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR)
  i innych organizacji społeczeństwa obywatelskiego działających w krajach pochodzenia wnioskodawców
  , otrzymywane były precyzyjne i aktualne informacje dotyczące ogólnej sytuacji
  społecznej, prawnej i politycznej, zwłaszcza w zakresie poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności,
  panującej w krajach pochodzenia osób składających wniosek o azyl oraz aby takie informacje były udostępniane personelowi odpowiedzialnemu za badanie wniosków i podejmowanie decyzji; |
| --- | --- |

b)

z różnych źródeł, jak na przykład od Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR)
  i innych organizacji społeczeństwa obywatelskiego działających w krajach pochodzenia wnioskodawców
  , otrzymywane były precyzyjne i aktualne informacje dotyczące ogólnej sytuacji
  społecznej, prawnej i politycznej, zwłaszcza w zakresie poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności,
  panującej w krajach pochodzenia osób składających wniosek o azyl oraz aby takie informacje były udostępniane personelowi odpowiedzialnemu za badanie wniosków i podejmowanie decyzji;

| c) | personel badający wnioski i podejmujący decyzje dysponował wiedzą dotyczącą odnośnych norm stosowanych w dziedzinie prawa azylowego dotyczącego uchodźców. |
| --- | --- |

c)

personel badający wnioski i podejmujący decyzje dysponował wiedzą dotyczącą odnośnych norm stosowanych w dziedzinie prawa azylowego dotyczącego uchodźców.

| c) | personel badający wnioski i podejmujący decyzje dysponował wiedzą,
  przeszkoleniem i wskazówkami
  dotyczącymi właściwych norm stosowanych w dziedzinie prawa azylowego i prawa dotyczącego uchodźców. |
| --- | --- |

c)

personel badający wnioski i podejmujący decyzje dysponował wiedzą,
  przeszkoleniem i wskazówkami
  dotyczącymi właściwych norm stosowanych w dziedzinie prawa azylowego i prawa dotyczącego uchodźców.

4.   Państwa Członkowskie
  mogą
  ustanowić zasady dotyczące tłumaczenia dokumentów dotyczących badania wniosków.

4.   Państwa Członkowskie
  muszą
  ustanowić zasady dotyczące tłumaczenia dokumentów dotyczących badania wniosków.

1.   Państwa Członkowskie dopilnowują, aby decyzje w sprawie wniosków o udzielenie azylu wydawane były na piśmie.

1.   Państwa Członkowskie dopilnowują, aby
  wszystkie
  decyzje w sprawie wniosków o udzielenie azylu wydawane były na piśmie
  , w języku, który wnioskodawca rozumie
  .

Państwa Członkowskie nie muszą podawać powodów nieprzyznania statusu uchodźcy w decyzji przyznającej wnioskodawcy status oferujący takie same prawa i korzyści na mocy ustawodawstwa krajowego i wspólnotowego, jak status uchodźcy na mocy dyrektywy Rady 2004/83/WE. W takich przypadkach, Państwa Członkowskie dopilnowują, aby powody nieprzyznania statusu uchodźcy znalazły się w aktach wnioskodawcy i aby wnioskodawca miał na swoje życzenie dostęp do tych akt.

Państwa Członkowskie nie muszą podawać powodów nieprzyznania statusu uchodźcy w decyzji przyznającej wnioskodawcy status oferujący takie same prawa i korzyści na mocy ustawodawstwa krajowego i wspólnotowego, jak status uchodźcy na mocy dyrektywy Rady 2004/83/WE. W takich przypadkach, Państwa Członkowskie dopilnowują, aby powody nieprzyznania statusu uchodźcy znalazły się w aktach wnioskodawcy i aby wnioskodawca
  lub jego prawnik bądź przedstawiciel prawny
  miał na swoje życzenie dostęp do tych akt.

Ponadto Państwa Członkowskie
  nie muszą
  w treści decyzji negatywnej zawierać
  pisemnej informacji
  na temat sposobów odwołania od tej decyzji,
  jeśli wnioskodawca został poinformowany na wcześniejszym etapie albo na piśmie albo poprzez dostępne mu media elektroniczne w sprawie sposobów odwołania od takiej decyzji.

Ponadto Państwa Członkowskie
  muszą
  w treści decyzji negatywnej zawierać
  pisemną informację
  na temat sposobów odwołania od tej decyzji.

| b) | Jeżeli to konieczne, muszą one otrzymywać obsługę tłumaczy w celu przedłożenia swojej sprawy właściwym organom. Państwa Członkowskie
  uznają za konieczne zapewnienie takiej obsługi, przynajmniej gdy organ rozpatrujący wezwie wnioskodawcę na przesłuchanie
  , o którym mowa w art. 10 i 11,
  a
  odpowiednia komunikacja nie może zostać zapewniona bez obsługi przez tłumaczy. W
  takim przypadku
  oraz w innych przypadkach, kiedy właściwe organy wezwą wnioskodawcę, koszty obsługi przez tłumaczy będą pokrywane z funduszy publicznych; |
| --- | --- |

b)

Jeżeli to konieczne, muszą one otrzymywać obsługę tłumaczy w celu przedłożenia swojej sprawy właściwym organom. Państwa Członkowskie
  uznają za konieczne zapewnienie takiej obsługi, przynajmniej gdy organ rozpatrujący wezwie wnioskodawcę na przesłuchanie
  , o którym mowa w art. 10 i 11,
  a
  odpowiednia komunikacja nie może zostać zapewniona bez obsługi przez tłumaczy. W
  takim przypadku
  oraz w innych przypadkach, kiedy właściwe organy wezwą wnioskodawcę, koszty obsługi przez tłumaczy będą pokrywane z funduszy publicznych;

| b) | jeżeli to konieczne, muszą one otrzymywać obsługę
  wykwalifikowanych i bezstronnych
  tłumaczy w celu przedłożenia swojej sprawy właściwym organom. Państwa Członkowskie
  gwarantują taką obsługę podczas wszystkich przesłuchań, rozpraw odwoławczych oraz innych kontaktów z właściwymi organami, w szczególności tymi
  , o których mowa w art. 10 i 11
  i w sytuacjach, gdy
  odpowiednia komunikacja nie może zostać zapewniona bez obsługi przez tłumaczy. W
  tych
  oraz w innych przypadkach, kiedy właściwe organy wezwą wnioskodawcę, koszty obsługi przez tłumaczy będą pokrywane z funduszy publicznych; |
| --- | --- |

b)

jeżeli to konieczne, muszą one otrzymywać obsługę
  wykwalifikowanych i bezstronnych
  tłumaczy w celu przedłożenia swojej sprawy właściwym organom. Państwa Członkowskie
  gwarantują taką obsługę podczas wszystkich przesłuchań, rozpraw odwoławczych oraz innych kontaktów z właściwymi organami, w szczególności tymi
  , o których mowa w art. 10 i 11
  i w sytuacjach, gdy
  odpowiednia komunikacja nie może zostać zapewniona bez obsługi przez tłumaczy. W
  tych
  oraz w innych przypadkach, kiedy właściwe organy wezwą wnioskodawcę, koszty obsługi przez tłumaczy będą pokrywane z funduszy publicznych;

| (c) | nie może zostać im odebrana
  możliwość kontaktu z UNHCR
  ani żadną
  inną organizacją działającą w imieniu UNHCR na terytorium Państwa Członkowskiego
  na mocy umowy z Państwem Członkowskim
  ; |
| --- | --- |

(c)

nie może zostać im odebrana
  możliwość kontaktu z UNHCR
  ani żadną
  inną organizacją działającą w imieniu UNHCR na terytorium Państwa Członkowskiego
  na mocy umowy z Państwem Członkowskim
  ;

| (c) | muszą mieć skuteczną
  możliwość kontaktu z UNHCR oraz każdą inną organizacją działającą w imieniu UNHCR
  lub niezależnie od niej na rzecz osób ubiegających się o azyl
  na terytorium Państwa Członkowskiego; |
| --- | --- |

(c)

muszą mieć skuteczną
  możliwość kontaktu z UNHCR oraz każdą inną organizacją działającą w imieniu UNHCR
  lub niezależnie od niej na rzecz osób ubiegających się o azyl
  na terytorium Państwa Członkowskiego;

| d) | w rozsądnym terminie
  muszą one zostać poinformowane o decyzji organu rozpatrującego w sprawie swojego wniosku o udzielenie azylu. Jeśli radca prawny lub inny radca jest prawnym przedstawicielem wnioskodawcy, Państwa Członkowskie mogą poinformować go o swojej decyzji zamiast informować osobę ubiegającą się o azyl; |
| --- | --- |

d)

w rozsądnym terminie
  muszą one zostać poinformowane o decyzji organu rozpatrującego w sprawie swojego wniosku o udzielenie azylu. Jeśli radca prawny lub inny radca jest prawnym przedstawicielem wnioskodawcy, Państwa Członkowskie mogą poinformować go o swojej decyzji zamiast informować osobę ubiegającą się o azyl;

| d) | w terminie, który nie może przekraczać 6 miesięcy,
  muszą one zostać poinformowane o decyzji organu rozpatrującego w sprawie swojego wniosku o udzielenie azylu. Jeśli doradca prawny lub inny doradca jest prawnym przedstawicielem wnioskodawcy, Państwa Członkowskie mogą poinformować go o swojej decyzji zamiast informować osobę ubiegającą się o azyl; |
| --- | --- |

d)

w terminie, który nie może przekraczać 6 miesięcy,
  muszą one zostać poinformowane o decyzji organu rozpatrującego w sprawie swojego wniosku o udzielenie azylu. Jeśli doradca prawny lub inny doradca jest prawnym przedstawicielem wnioskodawcy, Państwa Członkowskie mogą poinformować go o swojej decyzji zamiast informować osobę ubiegającą się o azyl;

1)   Państwa Członkowskie mogą nałożyć na osoby ubiegające się o azyl obowiązek współpracy z właściwymi organami o ile obowiązek ten jest konieczny dla postępowania w sprawie wniosku.

1)   Państwa Członkowskie mogą nałożyć na osoby ubiegające się o azyl obowiązek współpracy z właściwymi organami o ile obowiązek ten jest konieczny dla postępowania w sprawie wniosku.
  Jednakże w żadnym wypadku nie zezwala się na wykorzystywanie do weryfikacji obywatelstwa osób ubiegających się o azyl misji konsularnych lub dyplomatycznych reprezentujących władze krajów trzecich w przypadku, gdy osoby te deklarują, iż z krajów tych pochodzą lub w przypadku, gdy dowiedzione zostanie, iż są obywatelami tych krajów.

| d) | właściwe organy mogą
  przeszukiwać wnioskodawcę oraz
  przedmioty, które nosi przy sobie; |
| --- | --- |

d)

właściwe organy mogą
  przeszukiwać wnioskodawcę oraz
  przedmioty, które nosi przy sobie;

| d) | właściwe organy mogą
  upewniać się, że wnioskodawca nie stanowi zagrożenia i kontrolować
  przedmioty, które nosi przy sobie; |
| --- | --- |

d)

właściwe organy mogą
  upewniać się, że wnioskodawca nie stanowi zagrożenia i kontrolować
  przedmioty, które nosi przy sobie;

1.   Zanim organ rozpatrujący podejmie decyzję, osoba ubiegająca się o azyl otrzymuje możliwość stawienia się na przesłuchanie w sprawie swojego wniosku o udzielenie azylu, które prowadzi osoba
  właściwa
  w świetle prawa krajowego do prowadzenia tego rodzaju przesłuchań.

1.   Zanim organ rozpatrujący podejmie decyzję, osoba ubiegająca się o azyl otrzymuje możliwość stawienia się na przesłuchanie,
  w razie konieczności w obecności tłumacza i swojego prawnika lub przedstawiciela prawnego,
  w sprawie swojego wniosku o udzielenie azylu, które prowadzi osoba
  odpowiednia pod względem zawodowym i posiadająca odpowiednie kwalifikacje
  w świetle prawa krajowego,
  regulującego procedury w zakresie prawa dotyczącego azylu i uchodźców,
  do prowadzenia tego rodzaju przesłuchań.
  W przypadku dzieci lub osób z ograniczeniami fizycznymi lub umysłowymi oraz kobiet w ciąży lub ofiar przemocy seksualnej należy przewidzieć specjalne gwarancje proceduralne oraz, w razie konieczności, należy zadbać o obecność odpowiednio wykwalifikowanych profesjonalistów.

Państwa Członkowskie mogą również przyznać możliwość przesłuchania każdej osobie dorosłej pozostającej
  pod opieką wnioskodawcy, o
  której
  mowa w art. 5 ust. 3.

Osoby pozostające
  pod opieką wnioskodawcy, o
  których
  mowa w art. 5 ust. 3
  , również mają prawo do przesłuchania.

Państwa Członkowskie mogą określić w ustawodawstwie krajowym przypadki, w których
  małoletni powinien
  otrzymać możliwość przesłuchania.

Państwa Członkowskie mogą określić w ustawodawstwie krajowym przypadki, w których
  dziecko powinno
  otrzymać możliwość przesłuchania
  , biorąc pod uwagę poziom dojrzałości danej osoby oraz przeżyty przez nią szok psychiczny. Prowadzący przesłuchanie powinien mieć na względzie, że ze względu na wiek wiedza dziecka na temat sytuacji w kraju pochodzenia może być ograniczona.

| aa) | właściwy organ nie ma możliwości przeprowadzenia przesłuchania, ponieważ wnioskodawca, bez uzasadnionych powodów, nie zastosował się do wezwań do stawiennictwa; |
| --- | --- |

aa)

właściwy organ nie ma możliwości przeprowadzenia przesłuchania, ponieważ wnioskodawca, bez uzasadnionych powodów, nie zastosował się do wezwań do stawiennictwa;

| ab) | osoba cierpi na zaburzenia psychiczne lub emocjonalne, które uniemożliwiają zwykłe zbadanie jej sprawy; |
| --- | --- |

ab)

osoba cierpi na zaburzenia psychiczne lub emocjonalne, które uniemożliwiają zwykłe zbadanie jej sprawy;

| b) | właściwy organ odbył już spotkanie z wnioskodawcą w celu udzielenia mu pomocy przy wypełnianiu wniosku i przedstawieniu zasadniczych informacji dotyczących wniosku zgodnie z art. 4 ust. 2 dyrektywy Rady 2004/83/WE; lub |
| --- | --- |

b)

właściwy organ odbył już spotkanie z wnioskodawcą w celu udzielenia mu pomocy przy wypełnianiu wniosku i przedstawieniu zasadniczych informacji dotyczących wniosku zgodnie z art. 4 ust. 2 dyrektywy Rady 2004/83/WE; lub

skreślony

| c) | organ rozpatrujący, na podstawie pełnego badania informacji przedstawionych przez wnioskodawcę, uważa wniosek za bezzasadny w przypadkach, kiedy zachodzą okoliczności wymienione w art. 23 ust. 4 lit. a), c), g), h) i j). |
| --- | --- |

c)

organ rozpatrujący, na podstawie pełnego badania informacji przedstawionych przez wnioskodawcę, uważa wniosek za bezzasadny w przypadkach, kiedy zachodzą okoliczności wymienione w art. 23 ust. 4 lit. a), c), g), h) i j).

skreślony

3.
     
  Można również zaniechać przesłuchania, jeśli jest to niepraktyczne z rozsądnego punktu widzenia, w szczególności, jeśli właściwy organ uważa, że wnioskodawca nie jest zdolny do uczestnictwa lub nie jest w stanie uczestniczyć w przesłuchaniu z powodu trwałych okoliczności, na które nie ma on wpływu. W przypadku wątpliwości, Państwa Członkowskie mogą zwrócić się o zaświadczenie lekarskie lub od psychologa
  .

skreślony

Jeśli Państwo Członkowskie nie zapewnia możliwości przesłuchania na mocy niniejszego ustępu, lub, gdzie stosowne, nie zapewnia jej osobie pozostającej pod opieką wnioskodawcy, należy poczynić rozsądne wysiłki, aby pozwolić wnioskodawcy lub osobie pozostającej pod jego opieką na przedłożenie dalszych informacji
  .

3a.
     
  Państwa Członkowskie zapewniają wnioskodawcy, który nie może uczestniczyć lub dokończyć przesłuchania ze względu na stan zdrowia fizycznego lub psychicznego, upośledzenie fizyczne lub psychiczne albo szczególne zaburzenia emocjonalne, specjalną uwagę w celu zagwarantowania rzetelności postępowania.

4.   Brak przesłuchania, zgodnie z niniejszym artykułem, nie stanie na przeszkodzie podjęciu przez organ rozpatrujący decyzji w sprawie wniosku o udzielenie azylu.

4.   Brak przesłuchania, zgodnie z niniejszym artykułem, nie stoi na przeszkodzie podjęciu przez organ rozpatrujący decyzji w sprawie wniosku o udzielenie azylu
  , jeżeli brak ten nastąpił z powodów związanych z ust. 2 lit. aa) i ab) i ust. 3a tego artykułu oraz art. 20 ust. 1 i art. 23 ust. 4 lit. a), c), h) i j).

5.   Brak przesłuchania
  na mocy ustęp 2 lit. b) i c) oraz ustęp 3
  nie będzie miał negatywnego wpływu na decyzję organu rozpatrującego.

5.   Brak przesłuchania nie będzie miał negatywnego wpływu na decyzję organu rozpatrującego.
  W takich przypadkach każda osoba musi mieć możliwość bycia reprezentowaną przez opiekuna lub przedstawiciela prawnego w przypadku dzieci lub przez doradcę bądź doradcę prawnego, stosownie do okoliczności.

6.   Niezależnie od postanowień art. 20 ust. 1, Państwa Członkowskie, podejmując decyzję w sprawie wniosku o udzielenie azylu, mogą uwzględnić niestawiennictwo wnioskodawcy na przesłuchanie, chyba że miał on uzasadnione powody takiego niestawiennictwa.

6.   Niezależnie od postanowień art. 20 ust. 1, Państwa Członkowskie, podejmując decyzję w sprawie wniosku o udzielenie azylu, mogą wziąć pod uwagę niestawiennictwo wnioskodawcy na przesłuchanie, chyba że istniały uzasadnione powody takiego niestawiennictwa
  lub przesłuchanie nie odbyło się bądź zostało zakończone z powodu stanu zdrowia psychicznego lub fizycznego wnioskodawcy
  .

| a) | dopilnowują, żeby osoba prowadząca przesłuchanie
  była wystarczająco kompetentna, aby uwzględnić osobiste
  lub
  ogólne
  okoliczności towarzyszące złożeniu wniosku, w tym
  odmienność kulturową
  i bezbronność wnioskodawcy,
  w takim stopniu, jaki jest możliwy
  oraz |
| --- | --- |

a)

dopilnowują, żeby osoba prowadząca przesłuchanie
  była wystarczająco kompetentna, aby uwzględnić osobiste
  lub
  ogólne
  okoliczności towarzyszące złożeniu wniosku, w tym
  odmienność kulturową
  i bezbronność wnioskodawcy,
  w takim stopniu, jaki jest możliwy
  oraz

| a) | dopilnowują, żeby osoba prowadząca przesłuchanie
  oraz tłumacz odbyli odpowiednie przeszkolenie i posiadali właściwe kompetencje zawodowe oraz umiejętność rzetelnej i starannej oceny
  osobistych lub ogólnych okoliczności towarzyszących złożeniu wniosku, w tym odmienności kulturowej i bezbronności wnioskodawcy, w takim stopniu, jaki jest możliwy, oraz |
| --- | --- |

a)

dopilnowują, żeby osoba prowadząca przesłuchanie
  oraz tłumacz odbyli odpowiednie przeszkolenie i posiadali właściwe kompetencje zawodowe oraz umiejętność rzetelnej i starannej oceny
  osobistych lub ogólnych okoliczności towarzyszących złożeniu wniosku, w tym odmienności kulturowej i bezbronności wnioskodawcy, w takim stopniu, jaki jest możliwy, oraz

| b) | dobiorą tłumacza, który jest w stanie zapewnić właściwą komunikację pomiędzy wnioskodawcą a osobą prowadzącą przesłuchanie. Komunikacja taka nie musi koniecznie odbywać się w języku wybranym przez osobę ubiegającą się o azyl, jeśli jest inny język,
  co do którego istnieją rozsądne przypuszczenia, że będzie on przez nią zrozumiany
  oraz w którym jest w stanie się komunikować. |
| --- | --- |

b)

dobiorą tłumacza, który jest w stanie zapewnić właściwą komunikację pomiędzy wnioskodawcą a osobą prowadzącą przesłuchanie. Komunikacja taka nie musi koniecznie odbywać się w języku wybranym przez osobę ubiegającą się o azyl, jeśli jest inny język,
  co do którego istnieją rozsądne przypuszczenia, że będzie on przez nią zrozumiany
  oraz w którym jest w stanie się komunikować.

| b) | dobiorą tłumacza, który jest w stanie zapewnić właściwą komunikację pomiędzy wnioskodawcą a osobą prowadzącą przesłuchanie. Komunikacja taka nie musi koniecznie odbywać się w języku wybranym przez osobę ubiegającą się o azyl, jeśli jest inny język,
  który osoba ta rozumie
  oraz w którym jest w stanie się komunikować. |
| --- | --- |

b)

dobiorą tłumacza, który jest w stanie zapewnić właściwą komunikację pomiędzy wnioskodawcą a osobą prowadzącą przesłuchanie. Komunikacja taka nie musi koniecznie odbywać się w języku wybranym przez osobę ubiegającą się o azyl, jeśli jest inny język,
  który osoba ta rozumie
  oraz w którym jest w stanie się komunikować.

4.   Państwa Członkowskie
  mogą
  ustanowić zasady dotyczące obecności stron trzecich w trakcie przesłuchania.

4.   Państwa Członkowskie
  ustanawiają
  zasady dotyczące obecności stron trzecich w trakcie przesłuchania,
  pod warunkiem że takie zasady są zgodne z normami międzynarodowymi.

1.   Państwa Członkowskie dopilnowują, że z każdego przesłuchania sporządzony będzie pisemny protokół, zawierający
  przynajmniej zasadnicze
  informacje odnoszące się do wniosku w taki sposób, w jaki zostały one przedstawione przez wnioskodawcę, zgodnie z art. 4 ust. 2 dyrektywy Rady 2004/83/WE.

1.   Państwa Członkowskie dopilnowują, aby z każdego przesłuchania sporządzony był pisemny protokół, zawierający informacje odnoszące się do wniosku w taki sposób, w jaki zostały one przedstawione przez wnioskodawcę, zgodnie z art. 4 ust. 2 dyrektywy Rady 2004/83/WE.

2.   Państwa Członkowskie dopilnowują, aby wnioskodawcom w rozsądnym czasie udostępniony został protokół z przesłuchania. Jeśli sprawozdanie udostępniane jest dopiero po decyzji organu rozpatrującego, Państwa Członkowskie dopilnowują, aby zostało to uczynione w najkrótszym czasie umożliwiającym terminowe przygotowanie i złożenie apelacji.

2.   Państwa Członkowskie dopilnowują, aby wnioskodawcom w rozsądnym czasie udostępniony został protokół z przesłuchania
  w języku, który rozumieją, lub w innej formie uznanej za odpowiednią
  . Jeśli protokół udostępniany jest dopiero po decyzji organu rozpatrującego, Państwa Członkowskie dopilnowują, aby zostało to uczynione w najkrótszym czasie umożliwiającym terminowe przygotowanie i złożenie odwołania.

3.   Państwa Członkowskie
  mogą
  wymagać
  od wnioskodawcy poświadczenia treści
  protokołu z przesłuchania.

3.   Państwa Członkowskie
  będą
  wymagać
  , aby wnioskowaca sprawdził treść
  protokołu z przesłuchania
  w celu uniknięcia pomyłek, sprzeczności lub unieważnienia wniosku w późniejszym czasie.

Jeśli wnioskodawca odmówi
  poświadczenia
  treści protokołu, powody tej odmowy powinny zostać dołączone do akt wnioskodawcy.

Jeśli wnioskodawca odmówi
  sprawdzenia
  treści protokołu, powody tej odmowy powinny zostać dołączone do akt wnioskodawcy.

Wyrażona przez wnioskodawcę odmowa
  poświadczenia
  treści protokołu z przesłuchania
  nie stoi
  na przeszkodzie podjęciu przez organ rozpatrujący decyzji w sprawie jego wniosku.

Wymaga się poświadczenia wnioskodawcy.
  Wyrażona przez wnioskodawcę odmowa
  sprawdzenia
  treści protokołu z przesłuchania
  nie może stać
  na przeszkodzie podjęciu przez organ rozpatrujący decyzji w sprawie jego wniosku.
  Będzie ona jednak wzięta pod uwagę podczas analizowania treści protokołu z przesłuchania.

1.   W kwestiach związanych z wnioskami o udzielenie azylu
  Państwa Członkowskie dają na swój koszt osobom ubiegającym się o azyl
  możliwość skutecznej konsultacji z radcą prawnym lub innym radcą, dopuszczonym do takiej działalności lub posiadającym odpowiednie zezwolenie na podstawie prawa krajowego.

1.   W kwestiach związanych z wnioskami o udzielenie azylu
  osoby ubiegające się o azyl otrzymują
  możliwość skutecznej konsultacji z doradcą prawnym lub innym doradcą, dopuszczonym do takiej działalności lub posiadającym odpowiednie zezwolenie na podstawie prawa krajowego
  na wszystkich etapach procedury, w tym także po otrzymaniu odmownej decyzji
  .

3.
     
  Państwa Członkowskie mogą postanowić w ustawodawstwie krajowym, aby bezpłatna pomoc i/lub reprezentacja prawna przyznana była
  :

3.
     
  Jeżeli wnioskodawca nie dysponuje wystarczającymi środkami aby zapłacić za pomoc udzielaną przez doradcę prawnego lub innego doradcę, o której mowa w ust. 1, Państwa Członkowskie zapewnią, aby taka pomoc była udzielana bezpłatnie lub przynajmniej zgodnie z przepisami krajowymi dotyczącymi pomocy prawnej lub finansowej. Państwa Członkowskie zapewnią również, aby taka pomoc była równorzędna z pomocą udzielaną własnym obywatelom w postępowaniu sądowym lub administracyjnym.

| a) | jedynie na postępowanie przed sądem bądź trybunałem zgodnie z rozdziałem V, nie zaś w przypadku każdej bezpośredniej apelacji lub rewizji przewidzianej w ustawodawstwie krajowym, w tym w ponownym wysłuchaniu apelacji następującej po bezpośredniej apelacji lub rewizji; i/lub |
| --- | --- |

a)

jedynie na postępowanie przed sądem bądź trybunałem zgodnie z rozdziałem V, nie zaś w przypadku każdej bezpośredniej apelacji lub rewizji przewidzianej w ustawodawstwie krajowym, w tym w ponownym wysłuchaniu apelacji następującej po bezpośredniej apelacji lub rewizji; i/lub

skreślony

| b) | jedynie osobom, które nie posiadają wystarczających środków; i/lub |
| --- | --- |

b)

jedynie osobom, które nie posiadają wystarczających środków; i/lub

skreślony

| c) | jedynie radcom prawnym lub innym radcom wyraźnie wyznaczonym w ustawodawstwie krajowym do pomocy i/lub reprezentacji osób ubiegających się o azyl; i/lub |
| --- | --- |

c)

jedynie radcom prawnym lub innym radcom wyraźnie wyznaczonym w ustawodawstwie krajowym do pomocy i/lub reprezentacji osób ubiegających się o azyl; i/lub

skreślony

| d) | jedynie jeśli istnieje prawdopodobieństwo powodzenia apelacji lub rewizji
  . |
| --- | --- |

d)

jedynie jeśli istnieje prawdopodobieństwo powodzenia apelacji lub rewizji
  .

skreślony

Państwa Członkowskie dopilnowują, aby pomoc i/lub reprezentacja prawna przyznana na mocy lit. d) nie była arbitralnie ograniczana
  .

4.
     
  Zasady dotyczące sposobów wypełniania i postępowania w sprawie takich wniosków mogą być ustalone przez Państwa Członkowskie
  .

skreślony

| a) | nałożyć ograniczenia finansowe lub czasowe na świadczenie bezpłatnej
  pomocy
  i/lub reprezentacji
  prawnej, o ile takie limity nie ograniczają arbitralnie dostępu do pomocy i/lub reprezentacji prawnej. |
| --- | --- |

a)

nałożyć ograniczenia finansowe lub czasowe na świadczenie bezpłatnej
  pomocy
  i/lub reprezentacji
  prawnej, o ile takie limity nie ograniczają arbitralnie dostępu do pomocy i/lub reprezentacji prawnej.

| a) | ograniczyć kwotę
  pomocy prawnej
  do wysokości średnich kosztów pomocy prawnej na każdym odpowiednim etapie postępowania azylowego
  , o ile takie organiczenia nie utrudniają arbitralnie dostępu do pomocy prawnej i/lub przedstawicielstwa prawnego. |
| --- | --- |

a)

ograniczyć kwotę
  pomocy prawnej
  do wysokości średnich kosztów pomocy prawnej na każdym odpowiednim etapie postępowania azylowego
  , o ile takie organiczenia nie utrudniają arbitralnie dostępu do pomocy prawnej i/lub przedstawicielstwa prawnego.

1.   Państwa Członkowskie dopilnowują, aby radca prawny lub inny radca dopuszczony do takiej działalności lub posiadający odpowiednie zezwolenie na podstawie prawa krajowego, który udziela pomocy prawnej lub reprezentuje osobę ubiegającą się o azyl zgodnie z postanowieniami ustawodawstwa krajowego, korzystał z dostępu do
  takich
  informacji zawartych w aktach wnioskodawcy,
  do badania których upoważnione są organy o których mowa w rozdziale V, o ile informacje takie mają związek z badaniem wniosku
  .

1.   Państwa Członkowskie dopilnowują, aby doradca prawny lub inny doradca dopuszczony do takiej działalności lub posiadający odpowiednie zezwolenie na podstawie prawa krajowego, który udziela pomocy prawnej lub reprezentuje osobę ubiegającą się o azyl zgodnie z postanowieniami ustawodawstwa krajowego, korzystał z dostępu do informacji zawartych w aktach wnioskodawcy

Państwa Członkowskie mogą uczynić wyjątek, jeśli ujawnienie informacji bądź źródeł mogłoby stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego, bezpieczeństwa organizacji bądź osób, które dostarczyły informacji lub bezpieczeństwa osoby lub osób, do których odnosi się informacja lub jeśli narażone na niebezpieczeństwo byłyby interesy śledztwa powiązanego z badaniem wniosków o udzielenie azylu przez właściwe organy Państw Członkowskich lub stosunki międzynarodowe Państw Członkowskich. W takich przypadkach dostęp do takich informacji bądź źródeł musi być umożliwiony organom, o których mowa w rozdziale V poza sytuacjami, kiedy dostęp taki jest wykluczony w związku z kwestiami bezpieczeństwa narodowego.

Państwa Członkowskie mogą uczynić wyjątek, jeśli ujawnienie informacji bądź źródeł mogłoby stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego, bezpieczeństwa organizacji bądź osób, które dostarczyły informacji lub bezpieczeństwa osoby lub osób, do których odnosi się informacja, lub jeśli narażone na niebezpieczeństwo byłyby interesy śledztwa powiązanego z badaniem wniosków o udzielenie azylu przez właściwe organy Państw Członkowskich lub stosunki międzynarodowe Państw Członkowskich. W takich przypadkach dostęp do takich informacji bądź źródeł musi być umożliwiony organom, o których mowa w rozdziale V, poza sytuacjami, kiedy dostęp taki jest wykluczony w związku z
  wyraźnie określonymi
  kwestiami bezpieczeństwa narodowego

2.   Państwa Członkowskie dopilnowują, aby radca prawny lub inny radca, który udziela pomocy lub reprezentuje osobę ubiegającą się o azyl, miał dostęp do obszarów zamkniętych, jak ośrodki strzeżone lub strefy tranzytowe, w celu porozumienia się z wnioskodawcą. Państwa Członkowskie mogą ograniczyć możliwość złożenia wizyty wnioskodawcy w obszarach zamkniętych jedynie jeśli takie ograniczenia wynikają z ustawodawstwa krajowego i są w sposób obiektywny konieczne dla bezpieczeństwa, porządku publicznego
  lub zarządzania takim obszarem lub też dla zapewnienia skutecznego badania wniosku
  , o ile dostęp radcy prawnego lub innego radcy nie jest tym samym poważnie ograniczony lub uniemożliwiony.

2.   Państwa Członkowskie dopilnowują, aby doradca prawny lub inny doradca, który udziela pomocy lub reprezentuje osobę ubiegającą się o azyl, miał
  pełen
  dostęp do obszarów zamkniętych, jak ośrodki strzeżone lub strefy tranzytowe, w celu porozumienia się z wnioskodawcą. Państwa Członkowskie mogą ograniczyć możliwość złożenia wizyty wnioskodawcy w obszarach zamkniętych jedynie jeśli takie ograniczenia wynikają z ustawodawstwa krajowego i są w sposób obiektywny konieczne dla bezpieczeństwa i porządku publicznego, o ile dostęp doradcy prawnego lub innego doradcy nie jest tym samym poważnie ograniczony lub uniemożliwiony
  i zawsze z pełnym poszanowaniem litery prawa i orzecznictwa dotyczącego Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności.

| b) | dopilnowują, aby przedstawiciel
  małoletniego
  bez opieki miał możliwość poinformowania go o znaczeniu i możliwych skutkach przesłuchania oraz, gdzie stosowne, o sposobie przygotowania do takiego przesłuchania. Państwa Członkowskie zezwolą przedstawicielowi być obecnym na przesłuchaniu, zadawać pytania lub zgłaszać uwagi

  w ramach ustanowionych przez osobę prowadzącą przesłuchanie
  . |
| --- | --- |

b)

dopilnowują, aby przedstawiciel
  małoletniego
  bez opieki miał możliwość poinformowania go o znaczeniu i możliwych skutkach przesłuchania oraz, gdzie stosowne, o sposobie przygotowania do takiego przesłuchania. Państwa Członkowskie zezwolą przedstawicielowi być obecnym na przesłuchaniu, zadawać pytania lub zgłaszać uwagi

  w ramach ustanowionych przez osobę prowadzącą przesłuchanie
  .

| b) | dopilnowują, aby przedstawiciel
  dziecka
  bez opieki miał możliwość poinformowania go o znaczeniu i możliwych skutkach przesłuchania oraz, gdzie stosowne, o sposobie przygotowania do takiego przesłuchania. Państwa Członkowskie zezwolą przedstawicielowi na uczestnictwo w przesłuchaniu, zadawanie pytań lub zgłaszanie uwag. |
| --- | --- |

b)

dopilnowują, aby przedstawiciel
  dziecka
  bez opieki miał możliwość poinformowania go o znaczeniu i możliwych skutkach przesłuchania oraz, gdzie stosowne, o sposobie przygotowania do takiego przesłuchania. Państwa Członkowskie zezwolą przedstawicielowi na uczestnictwo w przesłuchaniu, zadawanie pytań lub zgłaszanie uwag.

| a) | zgodnie ze wszelkim prawdopodobieństwem osiągnie wiek dojrzały zanim podjęta zostanie decyzja w pierwszej instancji; lub |
| --- | --- |

a)

zgodnie ze wszelkim prawdopodobieństwem osiągnie wiek dojrzały zanim podjęta zostanie decyzja w pierwszej instancji; lub

skreślony

| c) | pozostaje lub pozostawał w związku małżeńskim
  . |
| --- | --- |

c)

pozostaje lub pozostawał w związku małżeńskim
  .

skreślony

3.
     
  Państwa Członkowskie mogą również, zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi obowiązującymi w momencie przyjęcia niniejszej dyrektywy, nie wyznaczyć przedstawiciela, jeśli małoletni bez opieki ma 16 lub więcej lat, chyba, że nie jest w stanie prowadzić spraw związanych ze swoim wnioskiem bez przedstawiciela.

skreślony

5a.
     
  Osoby twierdzące, że są dziećmi, będą tak traktowane do czasu określenia ich wieku.

6.   Przy wdrażaniu postanowień
  niniejszego artykułu
  Państwa Członkowskie powinny przede wszystkim wziąć pod uwagę najlepszy interes dziecka.

6.   Przy wdrażaniu postanowień
  niniejszej dyrektywy
  Państwa Członkowskie powinny przede wszystkim brać pod uwagę najlepszy interes dziecka.

1.
     Państwa Członkowskie nie zatrzymują
  żadnej osoby wyłącznie na podstawie faktu, że jest ona osobą ubiegającą się o azyl
  .

1.   Państwa Członkowskie
  z zasady
  nie zatrzymują
  osób ubiegających się o azyl ani nie umieszczają w zamkniętym ośrodku tymczasowym
  .
  Zanim zostanie podjęta decyzja o pozbawieniu wolności, zawsze należy najpierw rozpatrzyć alternatywne środki do aresztowania lub zastosowanie nadzoru.

2
  .   
  Jeśli osoba ubiegająca się o azyl zostanie zatrzymana, Państwa Członkowskie dopilnowują, aby miała ona możliwość szybkiej rewizji sądowej powodów zatrzymania.

2.
     
  Żadna osoba ubiegająca się o azyl nie może zostać zatrzymana, o ile nie zostało stwierdzone, że zatrzymanie jest konieczne, zgodne z prawem i uzasadnione na podstawie przyczyny uznawanej za legalną przez normy międzynarodowe. Osoby ubiegające się o azyl mogą być zatrzymywane jedynie w obiektach wyraźnie innych niż więzienia.

2a.
     
  Osobom ubiegającym się o azyl zapewnia się stały dostęp do skutecznej pomocy prawnej, dostęp do usług kompetentnych, wykwalifikowanych i bezstronnych tłumaczy oraz dostęp do wykwalifikowanego personelu medycznego.

2b.
     
  Osoby pozbawione wolności mają szansę sprawdzenia ich zatrzymania pod względem zgodności z prawem i konieczności, w drodze szybkiego, rzetelnego, indywidualnego przesłuchania przez sąd lub inny podobny organ, którego status i kadencja umożliwia jak największe gwarancje kompetencji, bezstronności i niezawisłości

2c.
     
  Dzieci bez opieki nie wolno zatrzymywać z tego powodu, że są imigrantami. W przypadku osób należących do kategorii osób szczególnie wrażliwych, jak osoby starsze bez opieki, ofiary tortur lub szoku oraz osoby niepełnosprawne umysłowo lub fizycznie, należy zdecydowanie rozważyć środki postępowania alternatywne wobec zatrzymania. Co do zasady Państwa Członkowskie zapewnią, aby nie były zatrzymywane kobiety w ostatnich miesiącach ciąży oraz matki karmiące.

1.   Gdy istnieją wystarczające powody, by uważać, że osoba ubiegająca się o azyl w sposób domniemany wycofała lub zarzuciła swój wniosek o udzielenie azylu, Państwa Członkowskie dopilnowują, że organ rozpatrujący podejmuje decyzję
  albo
  o przerwaniu badania wniosku
  lub o jego odrzuceniu na podstawie niewykazania przez wnioskodawcę uprawnień do statusu uchodźcy zgodnie z dyrektywą Rady 2004/83/WE
  .

1.   Gdy istnieją wystarczające powody, by uważać, że osoba ubiegająca się o azyl w sposób domniemany wycofała lub przestała popierać swój wniosek o udzielenie azylu, Państwa Członkowskie dopilnowują, że organ rozpatrujący podejmuje decyzję o przerwaniu badania wniosku,
  a następnie o zamknięciu akt sprawy wnioskodawcy.

Państwa Członkowskie mogą ustanowić ograniczenie czasowe, którego niedotrzymanie uniemożliwi ponowne otwarcie sprawy.

skreślony

1.   Państwa Członkowskie
  zezwalają
  UNHCR:

1.   Państwa Członkowskie
  są zobowiązane zezwolić
  UNHCR:

| (a) | na dostęp do osób ubiegających się o azyl, w tym osób zatrzymanych lub znajdujących się w strefach tranzytowych lotnisk lub portów; |
| --- | --- |

(a)

na dostęp do osób ubiegających się o azyl, w tym osób zatrzymanych lub znajdujących się w strefach tranzytowych lotnisk lub portów;

| (a) | na dostęp do osób ubiegających się o azyl, w tym osób zatrzymanych lub znajdujących się w strefach tranzytowych lotnisk lub portów; |
| --- | --- |

(a)

na dostęp do osób ubiegających się o azyl, w tym osób zatrzymanych lub znajdujących się w strefach tranzytowych lotnisk lub portów;

| (b) | na dostęp do informacji w sprawie indywidualnych wniosków o azyl w trakcie postępowania i w sprawie podjętych decyzji, pod warunkiem, że osoba ubiegająca się o azyl wyrazi na to zgodę; |
| --- | --- |

(b)

na dostęp do informacji w sprawie indywidualnych wniosków o azyl w trakcie postępowania i w sprawie podjętych decyzji, pod warunkiem, że osoba ubiegająca się o azyl wyrazi na to zgodę;

| (b) | na dostęp do informacji w sprawie indywidualnych wniosków o azyl w trakcie postępowania i w sprawie podjętych decyzji, pod warunkiem, że osoba ubiegająca się o azyl wyrazi na to zgodę; |
| --- | --- |

(b)

na dostęp do informacji w sprawie indywidualnych wniosków o azyl w trakcie postępowania i w sprawie podjętych decyzji, pod warunkiem, że osoba ubiegająca się o azyl wyrazi na to zgodę;

| (c) | na przedstawianie swoich opinii dotyczących indywidualnych wniosków o azyl w ramach wykonywania funkcji nadzorczych na podstawie art. 35 Konwencji Genewskiej jakiejkolwiek właściwej władzy w jakimkolwiek stadium postępowania. |
| --- | --- |

(c)

na przedstawianie swoich opinii dotyczących indywidualnych wniosków o azyl w ramach wykonywania funkcji nadzorczych na podstawie art. 35 Konwencji Genewskiej jakiejkolwiek właściwej władzy w jakimkolwiek stadium postępowania.

| (c) | na przedstawianie swoich opinii dotyczących indywidualnych wniosków o azyl w ramach wykonywania funkcji nadzorczych na podstawie art. 35 Konwencji Genewskiej jakiejkolwiek właściwej władzy w jakimkolwiek stadium postępowania. |
| --- | --- |

(c)

na przedstawianie swoich opinii dotyczących indywidualnych wniosków o azyl w ramach wykonywania funkcji nadzorczych na podstawie art. 35 Konwencji Genewskiej jakiejkolwiek właściwej władzy w jakimkolwiek stadium postępowania.

2.   Ustęp 1 stosuje się również do organizacji działającej
  na obszarze Państwa Członkowskiego
  w imieniu UNHCR
  na podstawie umowy z tym Państwem Członkowskim
  .

2.   Ustęp 1 stosuje się również do organizacji działającej w imieniu UNHCR
  , pod warunkiem wyrażenia zgody przez to Państwo Członkowskie.

| a) | ujawniają
  bezpośrednio
  informacji odnoszących się do poszczególnych wniosków o udzielenie azylu ani do samego faktu złożenia takiego wniosku domniemanemu sprawcy lub sprawcom prześladowania osoby ubiegającej się o azyl. |
| --- | --- |

a)

ujawniają
  bezpośrednio
  informacji odnoszących się do poszczególnych wniosków o udzielenie azylu ani do samego faktu złożenia takiego wniosku domniemanemu sprawcy lub sprawcom prześladowania osoby ubiegającej się o azyl.

| a) | ujawniają informacji odnoszących się do poszczególnych wniosków o udzielenie azylu ani do samego faktu złożenia takiego wniosku domniemanemu sprawcy lub sprawcom prześladowania osoby ubiegającej się o azyl, |
| --- | --- |

a)

ujawniają informacji odnoszących się do poszczególnych wniosków o udzielenie azylu ani do samego faktu złożenia takiego wniosku domniemanemu sprawcy lub sprawcom prześladowania osoby ubiegającej się o azyl,

| b) | ubiegają się o informacje od domniemanego sprawcy lub sprawców prześladowań
  w sposób, który może doprowadzić takie osoby do otrzymania bezpośredniej informacji o fakcie złożenia wniosku przez danego wnioskodawcę, oraz narazić na ryzyko integralność fizyczną wnioskodawcy i/lub osób pozostających pod jego opieką lub wolność i bezpieczeństwo członków jego rodziny pozostających w kraju pochodzenia. |
| --- | --- |

b)

ubiegają się o informacje od domniemanego sprawcy lub sprawców prześladowań
  w sposób, który może doprowadzić takie osoby do otrzymania bezpośredniej informacji o fakcie złożenia wniosku przez danego wnioskodawcę, oraz narazić na ryzyko integralność fizyczną wnioskodawcy i/lub osób pozostających pod jego opieką lub wolność i bezpieczeństwo członków jego rodziny pozostających w kraju pochodzenia.

| b) | ubiegają się o informacje od domniemanego sprawcy lub sprawców prześladowań. |
| --- | --- |

b)

ubiegają się o informacje od domniemanego sprawcy lub sprawców prześladowań.

2.   Państwa Członkowskie dopilnowują, aby procedura taka została zakończona w najkrótszym możliwym terminie, bez uszczerbku dla właściwego i pełnego badania sprawy.

2.   Państwa Członkowskie dopilnowują, aby procedura taka została zakończona w najkrótszym możliwym terminie
  , najpóźniej w ciągu 6 miesięcy
  , bez uszczerbku dla właściwego i pełnego badania sprawy.

| b) | otrzymał na żądanie informacje dotyczące ram czasowych, w jakich należy się spodziewać podjęcia decyzji w sprawie jego wniosku.
  Informacja taka nie stanowi wobec danego wnioskodawcy zobowiązania Państwa Członkowskiego do podjęcia decyzji w podanych ramach czasowych
  . |
| --- | --- |

b)

otrzymał na żądanie informacje dotyczące ram czasowych, w jakich należy się spodziewać podjęcia decyzji w sprawie jego wniosku.
  Informacja taka nie stanowi wobec danego wnioskodawcy zobowiązania Państwa Członkowskiego do podjęcia decyzji w podanych ramach czasowych
  .

| b) | otrzymał na żądanie informacje dotyczące ram czasowych,
  które nie przekroczą 3 miesięcy,
  w jakich należy się spodziewać podjęcia decyzji w sprawie jego wniosku. |
| --- | --- |

b)

otrzymał na żądanie informacje dotyczące ram czasowych,
  które nie przekroczą 3 miesięcy,
  w jakich należy się spodziewać podjęcia decyzji w sprawie jego wniosku.

3a.
     
  Państwa Członkowskie stosują zwykłą procedurę wobec osób szczególnie wrażliwych, w tym dzieci oddzielonych od rodzin i osób, które doznały urazów lub przemocy seksualnej.

| a) | wnioskodawca, przedstawiając wniosek i stan faktyczny, poruszył jedynie kwestie, które nie mają związku
  lub mają minimalny związek
  z badaniem jego kwalifikacji jako uchodźcy na mocy dyrektywy Rady 2004/83/WE; lub |
| --- | --- |

a)

wnioskodawca, przedstawiając wniosek i stan faktyczny, poruszył jedynie kwestie, które nie mają związku
  lub mają minimalny związek
  z badaniem jego kwalifikacji jako uchodźcy na mocy dyrektywy Rady 2004/83/WE; lub

| a) | wnioskodawca, przedstawiając wniosek i stan faktyczny, poruszył jedynie kwestie, które nie mają związku z badaniem jego kwalifikacji jako uchodźcy na mocy dyrektywy Rady 2004/83/WE; lub |
| --- | --- |

a)

wnioskodawca, przedstawiając wniosek i stan faktyczny, poruszył jedynie kwestie, które nie mają związku z badaniem jego kwalifikacji jako uchodźcy na mocy dyrektywy Rady 2004/83/WE; lub

| d) | wnioskodawca wprowadził władze w błąd przedstawiając fałszywe
  informacje lub
  dokumenty
  bądź zatajając odpowiednie informacje lub dokumenty
  dotyczące swojej tożsamości i/lub narodowości,
  które mogłyby mieć niekorzystny wpływ na decyzję
  ; lub |
| --- | --- |

d)

wnioskodawca wprowadził władze w błąd przedstawiając fałszywe
  informacje lub
  dokumenty
  bądź zatajając odpowiednie informacje lub dokumenty
  dotyczące swojej tożsamości i/lub narodowości,
  które mogłyby mieć niekorzystny wpływ na decyzję
  ; lub

| d) | wnioskodawca,
  z oszukańczym zamiarem
  , wprowadził władze w błąd przedstawiając fałszywe dokumenty dotyczące swojej tożsamości i/lub narodowości; lub |
| --- | --- |

d)

wnioskodawca,
  z oszukańczym zamiarem
  , wprowadził władze w błąd przedstawiając fałszywe dokumenty dotyczące swojej tożsamości i/lub narodowości; lub

| e) | wnioskodawca złożył inny wniosek o udzielenie azylu zawierający inne dane osobowe; lub |
| --- | --- |

e)

wnioskodawca złożył inny wniosek o udzielenie azylu zawierający inne dane osobowe; lub

| e) | wnioskodawca,
  z oszukańczym zamiarem
  , złożył inny wniosek o udzielenie azylu zawierający inne dane osobowe; lub |
| --- | --- |

e)

wnioskodawca,
  z oszukańczym zamiarem
  , złożył inny wniosek o udzielenie azylu zawierający inne dane osobowe; lub

| f) | wnioskodawca nie przedstawił informacji pozwalających ustalić z wystarczającą pewnością jego tożsamość bądź narodowość, lub jest prawdopodobne, że, w złej wierze, zniszczył lub pozbył się dokumentu tożsamości lub dokumentu podróży, który mógłby dopomóc w ustaleniu jego tożsamości lub narodowości; lub |
| --- | --- |

f)

wnioskodawca nie przedstawił informacji pozwalających ustalić z wystarczającą pewnością jego tożsamość bądź narodowość, lub jest prawdopodobne, że, w złej wierze, zniszczył lub pozbył się dokumentu tożsamości lub dokumentu podróży, który mógłby dopomóc w ustaleniu jego tożsamości lub narodowości; lub

| f) | wnioskodawca,
  z oszukańczym zamiarem
  , nie przedstawił informacji pozwalających ustalić z wystarczającą pewnością jego tożsamości bądź narodowości, lub jest prawdopodobne, że w złej wierze zniszczył lub pozbył się dokumentu tożsamości lub dokumentu podróży, który mógłby dopomóc w ustaleniu jego tożsamości lub narodowości; lub |
| --- | --- |

f)

wnioskodawca,
  z oszukańczym zamiarem
  , nie przedstawił informacji pozwalających ustalić z wystarczającą pewnością jego tożsamości bądź narodowości, lub jest prawdopodobne, że w złej wierze zniszczył lub pozbył się dokumentu tożsamości lub dokumentu podróży, który mógłby dopomóc w ustaleniu jego tożsamości lub narodowości; lub

| g) | wnioskodawca przedstawił niespójne, sprzeczne, nieprawdopodobne lub niewystarczające wyjaśnienia, które czynią w sposób oczywisty nieprzekonującym jego wniosek w odniesieniu do tego, że był obiektem prześladowań w rozumieniu dyrektywy 2004/83/WE; lub |
| --- | --- |

g)

wnioskodawca przedstawił niespójne, sprzeczne, nieprawdopodobne lub niewystarczające wyjaśnienia, które czynią w sposób oczywisty nieprzekonującym jego wniosek w odniesieniu do tego, że był obiektem prześladowań w rozumieniu dyrektywy 2004/83/WE; lub

skreślony

| o) | wniosek został złożony przez
  małoletniego nie pozostającego w związku małżeńskim
  , do którego mają zastosowanie postanowienia art. 5 ust. 4 lit. c), po uprzednim odrzuceniu w drodze decyzji wniosku rodziców lub rodzica odpowiedzialnego za małoletniego, zaś nie wniesiono żadnych nowych elementów odnoszących się do jego szczególnej sytuacji osobistej ani sytuacji w jej kraju pochodzenia. |
| --- | --- |

o)

wniosek został złożony przez
  małoletniego nie pozostającego w związku małżeńskim
  , do którego mają zastosowanie postanowienia art. 5 ust. 4 lit. c), po uprzednim odrzuceniu w drodze decyzji wniosku rodziców lub rodzica odpowiedzialnego za małoletniego, zaś nie wniesiono żadnych nowych elementów odnoszących się do jego szczególnej sytuacji osobistej ani sytuacji w jej kraju pochodzenia.

| o) | wniosek został złożony przez
  dziecko
  , do którego ma zastosowanie art. 5 ust. 4 lit. c), po uprzednim odrzuceniu w drodze decyzji wniosku rodziców lub rodzica odpowiedzialnego za małoletniego, zaś nie wniesiono żadnych nowych elementów odnoszących się do jego szczególnej sytuacji osobistej ani sytuacji w jej kraju pochodzenia. |
| --- | --- |

o)

wniosek został złożony przez
  dziecko
  , do którego ma zastosowanie art. 5 ust. 4 lit. c), po uprzednim odrzuceniu w drodze decyzji wniosku rodziców lub rodzica odpowiedzialnego za małoletniego, zaś nie wniesiono żadnych nowych elementów odnoszących się do jego szczególnej sytuacji osobistej ani sytuacji w jej kraju pochodzenia.

4a.
     
  W przypadku przyznania pierwszeństwa lub przyspieszenia procedury stosownie do art. 4 lit. a)-o) Państwa Członkowskie biorą pod uwagę potrzeby związane z ochroną dodatkową/pomocniczą.

Szczegółowe procedury

skreślony

1.
     
  Państwa Członkowskie mogą ponadto ustanowić następujące szczegółowe procedury stanowiące odstępstwo od podstawowych zasad i gwarancji rozdziału II:

| a) | wstępne badanie dla potrzeb postępowania w rozważanych sprawach mieszczących się w ramach postanowień sekcji IV; |
| --- | --- |

a)

wstępne badanie dla potrzeb postępowania w rozważanych sprawach mieszczących się w ramach postanowień sekcji IV;

| b) | procedury dla potrzeb postępowania w rozważanych sprawach mieszczących się w ramach postanowień sekcji V. |
| --- | --- |

b)

procedury dla potrzeb postępowania w rozważanych sprawach mieszczących się w ramach postanowień sekcji V.

2.
     
  Państwa Członkowskie mogą również ustanowić odstępstwo w odniesieniu do sekcji VI.

1a.
     
  Wszystkie wnioski o udzielenie ochrony międzynarodowej będą najpierw oceniane na podstawie definicji uchodźcy zawartej Konwencji Genewskiej i tylko wtedy, gdy kryteria te nie zostały spełnione — na podstawie wymogów dotyczących ochrony pomocniczej.

2.   Państwa Członkowskie mogą uznawać wniosek o udzielenie azylu za niedopuszczalny na mocy niniejszego artykułu, jeśli:

2.   
  Bez uszczerbku dla postanowień ust. 1a,
  Państwa Członkowskie mogą uznać wniosek o udzielenie azylu za niedopuszczalny na mocy niniejszego artykułu, jeśli:

| c) | państwo niebędące Państwem Członkowskim jest uważane za bezpieczny dla wnioskodawcy kraj trzeci, na mocy art. 27; |
| --- | --- |

c)

państwo niebędące Państwem Członkowskim jest uważane za bezpieczny dla wnioskodawcy kraj trzeci, na mocy art. 27;

skreślony

| f) | wnioskodawca złożył identyczny wniosek po ostatecznej decyzji
  ; |
| --- | --- |

f)

wnioskodawca złożył identyczny wniosek po ostatecznej decyzji
  ;

skreślony

| fa) | wnioskodawca, który ma być wydalony z terytorium, na którym nielegalnie zamieszkuje, wnosi o udzielenie mu azylu. |
| --- | --- |

fa)

wnioskodawca, który ma być wydalony z terytorium, na którym nielegalnie zamieszkuje, wnosi o udzielenie mu azylu.

1.   Państwa Członkowskie mogą stosować koncepcję bezpiecznego kraju trzeciego jedynie, jeśli
  właściwe organy upewniły się, że osoba ubiegająca się o azyl będzie traktowana w danym państwie trzecim zgodnie z następującymi zasadami
  :

1.   Państwa Członkowskie mogą stosować koncepcję bezpiecznego kraju trzeciego jedynie, jeśli
  kraj trzeci spełnia następujące kryteria
  :

| a) | życie i wolność tej osoby nie są zagrożone z powodu rasy, religii, narodowości, przynależności do określonej grupy społecznej lub poglądów politycznych
  ; i |
| --- | --- |

a)

życie i wolność tej osoby nie są zagrożone z powodu rasy, religii, narodowości, przynależności do określonej grupy społecznej lub poglądów politycznych
  ; i

| a) | ratyfikacja i praktyczne wdrożenie Konwencji Genewskiej oraz innych międzynarodowych traktatów dotyczących praw człowieka, zwłaszcza w odniesieniu do zasady niewydalania
  ; i |
| --- | --- |

a)

ratyfikacja i praktyczne wdrożenie Konwencji Genewskiej oraz innych międzynarodowych traktatów dotyczących praw człowieka, zwłaszcza w odniesieniu do zasady niewydalania
  ; i

| b) | przestrzegana jest zasada niewydalania zgodnie z postanowieniami Konwencji Genewskiej; i |
| --- | --- |

b)

przestrzegana jest zasada niewydalania zgodnie z postanowieniami Konwencji Genewskiej; i

| b) | przestrzegana jest
  w szczególności
  zasada niewydalania zgodnie z postanowieniami Konwencji Genewskiej; i |
| --- | --- |

b)

przestrzegana jest
  w szczególności
  zasada niewydalania zgodnie z postanowieniami Konwencji Genewskiej; i

| a) | zasadom wymagającym
  związku
  pomiędzy osobą ubiegającą się o azyl a danym państwem trzecim, w oparciu o który udanie się do tego państwa jest rozsądne dla tej osoby; |
| --- | --- |

a)

zasadom wymagającym
  związku
  pomiędzy osobą ubiegającą się o azyl a danym państwem trzecim, w oparciu o który udanie się do tego państwa jest rozsądne dla tej osoby;

| a) | zasadom wymagającym
  znaczącej więzi
  pomiędzy osobą ubiegającą się o azyl a danym państwem trzecim, w oparciu o który udanie się do tego państwa jest rozsądne dla tej osoby; |
| --- | --- |

a)

zasadom wymagającym
  znaczącej więzi
  pomiędzy osobą ubiegającą się o azyl a danym państwem trzecim, w oparciu o który udanie się do tego państwa jest rozsądne dla tej osoby;

| c) | zasadom pozwalającym, zgodnie z prawem międzynarodowym, na odrębne badanie, czy dany kraj trzeci jest bezpieczny dla konkretnego wnioskodawcy,
  które przynajmniej pozwolą wnioskodawcy na odwołanie się od zastosowania koncepcji bezpiecznego kraju trzeciego na takiej podstawie, że będzie tam poddany torturom, okrutnemu, nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu albo karze. |
| --- | --- |

c)

zasadom pozwalającym, zgodnie z prawem międzynarodowym, na odrębne badanie, czy dany kraj trzeci jest bezpieczny dla konkretnego wnioskodawcy,
  które przynajmniej pozwolą wnioskodawcy na odwołanie się od zastosowania koncepcji bezpiecznego kraju trzeciego na takiej podstawie, że będzie tam poddany torturom, okrutnemu, nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu albo karze.

| c) | zasadom pozwalającym, zgodnie z prawem międzynarodowym,
  a zwłaszcza z Konwencją Genewską,
  na odrębne badanie, czy dany kraj trzeci jest bezpieczny dla konkretnego wnioskodawcy |
| --- | --- |

c)

zasadom pozwalającym, zgodnie z prawem międzynarodowym,
  a zwłaszcza z Konwencją Genewską,
  na odrębne badanie, czy dany kraj trzeci jest bezpieczny dla konkretnego wnioskodawcy

| ca) | przepisy umożliwiające obalenie przez osoby ubiegające się o azyl domniemania bezpieczeństwa, w tym w pierwszej instancji, nawet jeżeli wniosek o azyl jest rozpatrywany w trybie pierwszeństwa lub trybie przyspieszonym. |
| --- | --- |

ca)

przepisy umożliwiające obalenie przez osoby ubiegające się o azyl domniemania bezpieczeństwa, w tym w pierwszej instancji, nawet jeżeli wniosek o azyl jest rozpatrywany w trybie pierwszeństwa lub trybie przyspieszonym.

4.   Jeśli państwo trzecie nie pozwoli danej osobie ubiegającej się o azyl na wjazd na swoje terytorium, Państwa Członkowskie dopilnowują umożliwienie dostępu do procedury zgodnie z podstawowymi zasadami i gwarancjami opisanymi w rozdziale II.

4.   Jeśli państwo trzecie nie pozwoli danej osobie ubiegającej się o azyl na wjazd na swoje terytorium, Państwa Członkowskie dopilnowują umożliwienia dostępu do procedury
  azylowej
  zgodnie z podstawowymi zasadami i gwarancjami opisanymi w rozdziale II.

| –1. | Państwa Członkowskie mogą odrzucić wniosek o udzielenie azylu jako w oczywisty sposób bezzasadny, jeżeli właściwy organ stwierdzi, że wnioskodawca składając wniosek i prezentując fakty poruszył wyłącznie zagadnienia, które ewidentnie nie mają związku z Konwencją Genewską. |
| --- | --- |

–1.

2.
     
  W przypadkach wspomnianych w art. 23 ust. 4 lit. (b) oraz w przypadkach bezzasadnych wniosków o udzielenie azylu, w których zachodzą jakiekolwiek okoliczności z wymienionych w art. 23 ust. 4 lit. a) oraz c)-o), Państwa Członkowskie mogą również rozważyć wniosek, jeśli tak jest to zdefiniowane w ustawodawstwie krajowym, jako oczywiście bezzasadny.

skreślony

Wspólny
  minimalny
  wykaz państw trzecich uznawanych za bezpieczne kraje pochodzenia

Wspólny wykaz państw trzecich uznawanych za bezpieczne kraje pochodzenia

1.   Stanowiąc kwalifikowaną większością głosów Rada,
  na wniosek Komisji i po konsultacji z Parlamentem Europejskim
  , przyjmuje wspólny
  minimalny
  wykaz państw trzecich, które
  są
  uważane przez Państwa Członkowskie za bezpieczne kraje pochodzenia zgodnie z
  załącznikiem II
  .

1.   Stanowiąc
  zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 251 Traktatu,
  Rada przyjmuje wspólny wykaz państw trzecich, które
  mogą być
  uważane przez Państwa Członkowskie za bezpieczne kraje pochodzenia zgodnie z
  załącznikiem B.

2.   Rada może,
  stanowiąc kwalifikowaną większością głosów na wniosek Komisji i po konsultacji z Parlamentem Europejskim
  , wprowadzić zmiany do wspólnego
  minimalnego
  wykazu dodając lub usuwając państwa trzecie, zgodnie z postanowieniami
  załącznika II
  . Komisja bada każdy wniosek złożony przez Radę lub Państwo Członkowskie, dotyczący przedłożenia przez nią wniosku o wprowadzenie zmian do wspólnego
  minimalnego
  wykazu.

2.   Rada może,
  zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 251 Traktatu
  , wprowadzić zmiany do wspólnego wykazu dodając lub usuwając państwa trzecie, zgodnie z postanowieniami
  załącznika B do załącznika I
  . Komisja bada każdy wniosek złożony przez
  Parlament Europejski,
  Radę lub Państwo Członkowskie, dotyczący przedłożenia przez nią wniosku o wprowadzenie zmian do wspólnego wykazu.

3.   Składając wniosek na mocy ust.1 i 2, Komisja wykorzystuje informacje z Państw Członkowskich, informacje własne oraz, jeśli to konieczne, informacje z UNHCR, Rady Europy i innych odpowiednich organizacji międzynarodowych.

3.   Składając wniosek na mocy ust.1 i 2, Komisja wykorzystuje informacje z
  Parlamentu Europejskiego i
  Państw Członkowskich, informacje własne oraz informacje z UNHCR, Rady Europy i innych odpowiednich organizacji międzynarodowych.

4.   Jeśli Rada złoży do Komisji wniosek zwracający się o przedłożenie przez nią wniosku o usunięcie państwa trzeciego ze wspólnego
  minimalnego
  wykazu,
  zobowiązania
  Państw Członkowskich na mocy art. 30B ust. 2 ulegają zawieszeniu w odniesieniu do tego państwa trzeciego począwszy od dnia następującego po decyzji Rady zawierającej taki wniosek.

4.   Jeśli
  Parlament Europejski lub
  Rada złoży do Komisji wniosek zwracający się o przedłożenie przez nią wniosku o usunięcie państwa trzeciego ze wspólnego wykazu,
  prawo
  Państw Członkowskich na mocy art. 30B ust. 2 ulega zawieszeniu w odniesieniu do tego państwa trzeciego począwszy od dnia następującego po decyzji
  Parlamentu Europejskiego lub
  Rady zawierającej taki wniosek.

5.   Jeśli Państwo Członkowskie złoży do Komisji wniosek o przedłożenie przez nią wniosku usunięcia państwa trzeciego ze wspólnego
  minimalnego
  wykazu, Państwo Członkowskie powiadomi Radę na piśmie o wniosku złożonym do Komisji.
  Zobowiązania
  tego Państwa Członkowskiego na mocy art. 30B ust. 2 ulegają zawieszeniu w odniesieniu do tego państwa trzeciego począwszy od dnia następującego po poinformowaniu Rady o wniosku.

5.   Jeśli
  Parlament Europejski lub
  Państwo Członkowskie złoży do Komisji wniosek o przedłożenie przez nią wniosku usunięcia państwa trzeciego ze wspólnego wykazu,
  Parlament Europejski lub
  Państwo Członkowskie powiadomi Radę na piśmie o wniosku złożonym do Komisji.
  Prawo
  tego Państwa Członkowskiego na mocy art. 30B ust. 2 ulega zawieszeniu w odniesieniu do tego państwa trzeciego począwszy od dnia następującego po poinformowaniu Rady o wniosku.

7.   Zawieszenie na mocy ust. 4 i 5 kończy się po upływie trzech miesięcy chyba, że Komisja przedstawi przed końcem tego okresu wniosek o usunięcie tego państwa trzeciego ze wspólnego
  minimalnego
  wykazu. Zawieszenie kończy się w każdym wypadku, jeśli Rada odrzuci wniosek Komisji dotyczący usunięcia państwa trzeciego z wykazu.

7.   Zawieszenie na mocy ust. 4 i 5 kończy się po upływie trzech miesięcy chyba, że Komisja przedstawi przed końcem tego okresu wniosek o usunięcie tego państwa trzeciego ze wspólnego wykazu. Zawieszenie kończy się w każdym wypadku, jeśli
  Parlament Europejski lub
  Rada odrzuci wniosek Komisji dotyczący usunięcia państwa trzeciego z wykazu.

8.   Na wniosek Rady Komisja przedstawia Radzie i Parlamentowi Europejskiemu sprawozdanie wyjaśniające, czy sytuacja w państwie znajdującym się we wspólnym
  minimalnym
  wykazie nadal zgodna jest z
  załącznikiem II
  . Składając Radzie i Parlamentowi Europejskiemu sprawozdanie, Komisja może poczynić takie zalecenia lub wysunąć takie wnioski, jakie uzna za stosowne.

8.   Na wniosek
  Parlamentu Europejskiego lub
  Rady Komisja przedstawia Radzie i Parlamentowi Europejskiemu sprawozdanie wyjaśniające, czy sytuacja w państwie znajdującym się we wspólnym wykazie nadal zgodna jest z
  załącznikiem B
  . Składając Radzie i Parlamentowi Europejskiemu sprawozdanie, Komisja może poczynić takie zalecenia lub wysunąć takie wnioski, jakie uzna za stosowne.

Artykuł 30A

skreślony

Określanie na szczeblu krajowym państw trzecich jako bezpieczne kraje pochodzenia

1.
     
  Bez uszczerbku dla postanowień art. 30 Państwa Członkowskie mogą zachować lub wprowadzić ustawodawstwo pozwalające, zgodnie z załącznikiem II, na określanie na szczeblu krajowym innych państw trzecich ponad te, które są umieszczone we wspólnym minimalnym wykazie, jako bezpieczne kraje pochodzenia dla potrzeb badania wniosków o udzielenie azylu. Może to obejmować określenie części obszaru państwa jako bezpieczną, jeśli w stosunku do tej części spełniane są wymogi załącznika II
  .

2.
     
  W drodze odstępstwa od ust. 1, Państwa Członkowskie mogą zachować ustawodawstwo obowiązujące w momencie przyjęcia niniejszej dyrektywy, pozwalające na określanie na szczeblu krajowym innych państw trzecich ponad te, które są umieszczone we wspólnym minimalnym wykazie, jako bezpieczne kraje pochodzenia dla potrzeb badania wniosków o udzielenie azylu jeśli upewniły się, że osoby w danych państwach trzecich generalnie nie są poddawane:

| a) | prześladowaniom określonym w art. 9 dyrektywy Rady 2004/83/WE; ani |
| --- | --- |

a)

prześladowaniom określonym w art. 9 dyrektywy Rady 2004/83/WE; ani

| b) | torturom lub nieludzkiemu bądź poniżającemu traktowaniu lub karom. |
| --- | --- |

b)

torturom lub nieludzkiemu bądź poniżającemu traktowaniu lub karom.

3.
     
  Państwa Członkowskie mogą także zachować ustawodawstwo obowiązujące w momencie przyjęcia niniejszej dyrektywy, pozwalające na określanie na szczeblu krajowym części państwa jako bezpiecznej lub państwa albo części państwa jako bezpiecznej dla określonej grupy osób w państwie, w którym spełniane są wymogi ust. 2 w stosunku do tej części albo grupy.

4.
     
  Oceniając, czy państwo jest bezpiecznym krajem pochodzenia w rozumieniu ust. 2 i 3, Państwa Członkowskie uwzględnią sytuację prawną, stosowanie prawa oraz ogólną sytuację polityczną w danym państwie trzecim.

5.
     
  Ocena, czy państwo jest bezpiecznym krajem pochodzenia w rozumieniu niniejszego artykułu opiera się na zróżnicowanej grupie źródeł informacji, w tym w szczególności na informacjach z innych Państw Członkowskich, UNHCR, Rady Europy i innych odpowiednich organizacji międzynarodowych.

6.
     
  Państwa Członkowskie notyfikują Komisji o państwach, które są określane jako bezpieczne kraje pochodzenia zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu.

1.   Państwo trzecie określone jako bezpieczny kraj pochodzenia
  albo
  na mocy postanowień art. 30
  albo art. 30A
  może, w następstwie indywidualnego badania wniosku, być uznane za bezpieczny kraj pochodzenia dla konkretnej osoby ubiegającej się o azyl jedynie jeśli:

1.   Państwo trzecie określone jako bezpieczny kraj pochodzenia na mocy postanowień art. 30 może, w następstwie indywidualnego badania wniosku, być uznane za bezpieczny kraj pochodzenia dla konkretnej osoby ubiegającej się o azyl jedynie jeśli:

2.   Zgodnie z ustęp 1 Państwa Członkowskie
  uważają
  wniosek o udzielenie azylu za bezzasadny, jeśli państwo trzecie jest określone jako bezpieczne
  na mocy art. 30
  .

2.   Zgodnie z ustęp 1 Państwa Członkowskie
  mogą uważać
  wniosek o udzielenie azylu za bezzasadny, jeśli państwo trzecie jest określone jako bezpieczne
  dla danego wnioskodawcy.

3.   Państwa Członkowskie ustanowią w ustawodawstwie krajowym dalsze zasady i sposoby stosowania koncepcji bezpiecznego kraju pochodzenia.

3.   Państwa Członkowskie ustanowią w ustawodawstwie krajowym dalsze zasady i sposoby stosowania koncepcji bezpiecznego kraju pochodzenia
  zgodne z prawem międzynarodowym i należycie poinformują Komisję o wszelkich dalszych zasadach i sposobach.

1.   Jeśli osoba, która złożyła wniosek o udzielenie azylu w Państwie Członkowskim, złoży dalsze informacje lub kolejny wniosek w tym samym Państwie Członkowskim, to Państwo Członkowskie
  może zbadać
  te dalsze informacje lub elementy kolejnego wniosku w ramach badania uprzedniego wniosku lub w ramach badania decyzji przy rewizji lub apelacji o ile właściwe organy mogą w tych ramach wziąć pod uwagę i rozważyć wszystkie elementy zawarte w dalszych informacjach lub kolejnym wniosku.

1.   Jeśli osoba, która złożyła wniosek o udzielenie azylu w Państwie Członkowskim, złoży dalsze informacje lub kolejny wniosek w tym samym Państwie Członkowskim, to Państwo Członkowskie
  bada
  te dalsze informacje lub elementy kolejnego wniosku w ramach badania uprzedniego wniosku lub w ramach badania decyzji przy rewizji lub apelacji o ile właściwe organy mogą w tych ramach wziąć pod uwagę i rozważyć wszystkie elementy zawarte w dalszych informacjach lub kolejnym wniosku.

2.   Ponadto, Państwa Członkowskie mogą zastosować konkretną procedurę, jak jest to określone w ustęp 3, jeśli osoba złoży kolejny wniosek o udzielenie azylu:

2.   Ponadto, Państwa Członkowskie mogą zastosować konkretną procedurę, jak jest to określone w ustęp 3, jeśli osoba złoży kolejny wniosek o udzielenie azylu
  pod warunkiem, że pierwotny wniosek nie jest wówczas przedmiotem postępowania apelacyjnego
  :

1.   Państwa Członkowskie dopilnowują, aby osoby ubiegające się o azyl, których wniosek podlega wstępnemu badaniu na mocy art. 33, korzystały z gwarancji wymienionych w art. 9 ust. 1.

1.   Państwa Członkowskie dopilnowują, aby osoby ubiegające się o azyl, których wniosek podlega wstępnemu badaniu na mocy art. 33, korzystały z gwarancji wymienionych w art. 9 ust. 1
  i aby to badanie podlegało co do zasady minimalnym standardom proceduralnym niniejszej dyrektywy.

1.   Państwa Członkowskie mogą, zgodnie z podstawowymi zasadami i gwarancjami rozdziału II ustanowić procedury, mające na celu podejmowanie na granicach lub w strefach tranzytowych Państw Członkowskich decyzji dotyczących wniosków składanych w takich miejscach.

1.   Państwa Członkowskie mogą,
  zgodnie z konwencjami międzynarodowymi oraz
  zgodnie z podstawowymi zasadami i gwarancjami rozdziału II ustanowić procedury, mające na celu podejmowanie na granicach lub w strefach tranzytowych Państw Członkowskich decyzji dotyczących wniosków składanych w takich miejscach.

1a.
     
  Państwa Członkowskie dbają, aby decyzja o odmowie wjazdu na terytorium Państwa Członkowskiego z przyczyn wynikających z wniosku o udzielenie azylu została podjęta w ciągu dwóch tygodni, z możliwością przedłużenia tego terminu o nie więcej niż dwa tygodnie, za zgodą właściwego organu sądowego w drodze przewidzianego prawem postępowania.

1b.
     
  Nieprzestrzeganie terminów przewidzianych w ust. 1a powoduje, że osoba ubiegająca się o uzyskanie azylu może wjechać na terytorium Państwa Członkowskiego, aby jej wniosek mógł zostać rozpatrzony zgodnie z właściwymi postanowieniami niniejszej dyrektywy. Państwa Członkowskie dbają o to, aby wnioskodawcy ubiegający się o azyl, którym odmówiono wjazdu korzystali z gwarancji wymienionych w rozdziale 5.

1c.
     
  Odmowa wjazdu na dane terytorium nie może mieć przeważającego wpływu na decyzję w sprawie wniosku o udzielenie azylu po jego zbadaniu w oparciu o fakty sprawy przez władze właściwe w dziedzinie azylu i prawa dotyczącego uchodźców.

2.
     
  Jednakże, jeśli procedury wspomniane w ust. 1 nie istnieją, Państwa Członkowskie mogą utrzymać, z zastrzeżeniem przepisów niniejszego artykułu oraz zgodnie z ustawodawstwem i zasadami obowiązującymi w momencie przyjęcia niniejszej dyrektywy, procedury stanowiące odstępstwo od podstawowych zasad i gwarancji opisanych w rozdziale II, w celu podejmowania na granicach lub w strefach tranzytowych decyzji co do pozwolenia na wjazd na ich terytorium osób ubiegających się o azyl, które przybyły i złożyły wniosek o udzielenie azylu w takich miejscach
  .

skreślony

3.
     
  Procedury, o których mowa w ust. 2 zapewnią w szczególności, że dana osoba:

skreślony

| — | może pozostać na granicy lub w strefie tranzytowej Państwa Członkowskiego, bez uszczerbku dla art. 6; i |
| --- | --- |

—

może pozostać na granicy lub w strefie tranzytowej Państwa Członkowskiego, bez uszczerbku dla art. 6; i

| — | musi zostać bezzwłocznie powiadomiona o swoich prawach i obowiązkach, jak zostało to opisane w art. 9 ust. 1 lit. a); i |
| --- | --- |

—

musi zostać bezzwłocznie powiadomiona o swoich prawach i obowiązkach, jak zostało to opisane w art. 9 ust. 1 lit. a); i

| — | ma dostęp, jeśli konieczne, do obsługi przez tłumacza, jak zostało to opisane w art. 9 ust. 1 lit. b); i |
| --- | --- |

—

ma dostęp, jeśli konieczne, do obsługi przez tłumacza, jak zostało to opisane w art. 9 ust. 1 lit. b); i

| — | zanim właściwy organ podejmie decyzję w ramach takiej procedury, odbywa przesłuchanie dotyczące swojego wniosku o udzielenie azylu z osobami dysponującymi odpowiednią wiedzą o odnośnych normach stosowanych w dziedzinie prawa arylowego i dotyczącego uchodźców, jak zostało to opisane w art. 10-12; i |
| --- | --- |

—

zanim właściwy organ podejmie decyzję w ramach takiej procedury, odbywa przesłuchanie dotyczące swojego wniosku o udzielenie azylu z osobami dysponującymi odpowiednią wiedzą o odnośnych normach stosowanych w dziedzinie prawa arylowego i dotyczącego uchodźców, jak zostało to opisane w art. 10-12; i

| — | może skonsultować się z radcą prawnym bądź innym radcą dopuszczonym do takiej działalności lub posiadającym odpowiednie zezwolenie na podstawie prawa krajowego, jak zostało to opisane w art. 13 ust. 1; i |
| --- | --- |

—

może skonsultować się z radcą prawnym bądź innym radcą dopuszczonym do takiej działalności lub posiadającym odpowiednie zezwolenie na podstawie prawa krajowego, jak zostało to opisane w art. 13 ust. 1; i

| — | ma wyznaczonego przedstawiciela w przypadku małoletnich bez opieki, jak zostało to opisane w art. 15 ust. 1 chyba, że ma zastosowanie art. 15 ust. 2 lub 3. |
| --- | --- |

—

ma wyznaczonego przedstawiciela w przypadku małoletnich bez opieki, jak zostało to opisane w art. 15 ust. 1 chyba, że ma zastosowanie art. 15 ust. 2 lub 3.

Ponadto, w przypadku wydania przez odpowiedni organ odmowy pozwolenia na wjazd, organ ten poda odnoszące się zarówno do stanu faktycznego, jak i podstawy prawnej powody, dla których wniosek o udzielenie azylu uznany został za bezpodstawny lub niedopuszczalny.

4.
     
  Państwa Członkowskie dopilnowują, aby decyzja w ramach procedury ustanowionej w ust. 2 została podjęta w rozsądnym terminie. Jeśli decyzja nie zostanie podjęta w przeciągu czterech tygodni, osoba ubiegająca się o azyl otrzymuje pozwolenie na wjazd na terytorium Państwa Członkowskiego dla umożliwienia postępowania w sprawie jej wniosku zgodnie z innymi przepisami niniejszej dyrektywy
  .

skreślony

5.
     
  W przypadku szczególnych rodzajów przyjazdów lub przyjazdów dużej liczby obywateli państwa trzeciego bądź bezpaństwowców składających wnioski o udzielenie azylu na granicy lub w strefie tranzytowej, co praktycznie uniemożliwia stosowanie przepisów ust. 1 lub konkretnych procedur ustanowionych w ust. 2 i 3, procedury te mogą również być stosowane, jeżeli oraz o ile ci obywatele państwa trzeciego bądź bezpaństwowcy będą zakwaterowani w miejscach znajdujących się w pobliżu granicy lub strefy tranzytowej
  .

skreślony

Artykuł 35A

skreślony

1.
     
  Państwa Członkowskie mogą postanowić, że nie nastąpi badanie wniosku o udzielenie azylu i kwestii bezpieczeństwa osoby ubiegającej się o azyl w jej szczególnej sytuacji, jak zostało to zapisane w rozdziale II, albo że nie nastąpi ono w całości, w przypadkach, w których właściwy organ ustali, na podstawie faktów, że osoba ubiegająca się o azyl próbuje wjechać lub wjechała nielegalnie na terytorium Państwa Członkowskiego z bezpiecznego kraju trzeciego w rozumieniu ust. 2.

2.
     
  Państwo trzecie może być uznane dla celów ust. 1 za bezpieczny kraj trzeci, jeśli:

| a) | ratyfikowało i przestrzega postanowień Konwencji Genewskiej bez jakichkolwiek ograniczeń geograficznych
  ; |
| --- | --- |

a)

ratyfikowało i przestrzega postanowień Konwencji Genewskiej bez jakichkolwiek ograniczeń geograficznych
  ;

| b) | posiada ustanowione prawem procedury azylowe; i |
| --- | --- |

b)

posiada ustanowione prawem procedury azylowe; i

| c) | ratyfikowało Europejską Konwencję o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności i przestrzega jej postanowień, w tym norm odnoszących się do skutecznych środków prawnych; i |
| --- | --- |

c)

ratyfikowało Europejską Konwencję o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności i przestrzega jej postanowień, w tym norm odnoszących się do skutecznych środków prawnych; i

| d) | zostało takim uznane przez Radę zgodnie z ust. 3. |
| --- | --- |

d)

zostało takim uznane przez Radę zgodnie z ust. 3.

3.
     
  Rada, stanowiąc kwalifikowaną większością głosów na wniosek Komisji i po uprzedniej konsultacji z Parlamentem Europejskim, przyjmuje lub zmienia wspólny wykaz państw trzecich, które są uznawane za bezpieczne kraje trzecie dla potrzeb ust. 1.

4.
     
  Dane Państwa Członkowskie określają w ustawodawstwie krajowym sposoby wdrażania postanowień ust. 1 i konsekwencji decyzji wynikających z tych przepisów, zgodnie z zasadą niewydalania na mocy Konwencji Genewskiej, w tym przewidując wyjątki w stosowaniu niniejszego artykułu wynikające z przyczyn humanitarnych lub politycznych lub z przyczyn związanych z międzynarodowym prawem publicznym
  .

5.
     
  Wdrażając decyzję opartą wyłącznie na postanowieniach niniejszego artykułu, odnośne Państwa Członkowskie
  :

| a) | informują odpowiednio wnioskodawcę; |
| --- | --- |

a)

informują odpowiednio wnioskodawcę;

| b) | wydają mu dokument informujący organy państwa trzeciego, w języku tego państwa, że materia wniosku nie została zbadana. |
| --- | --- |

b)

wydają mu dokument informujący organy państwa trzeciego, w języku tego państwa, że materia wniosku nie została zbadana.

6.
     
  Jeśli bezpieczny kraj trzeci nie dokona readmisji danej osoby ubiegającej się o azyl, Państwa Członkowskie dopilnowują, aby miała ona dostęp do procedury zgodnie z podstawowymi zasadami i gwarancjami opisanymi w rozdziale II.

7.
     
  Państwa Członkowskie, które uznały państwa trzecie za bezpieczne kraje trzecie zgodnie z ustawodawstwem krajowym obowiązującym w dniu przyjęcia niniejszej dyrektywy oraz na podstawie kryteriów ust. 2 lit. a) do c), mogą stosować przepisy ust. 1 dla tych państw trzecich do czasu, kiedy Rada przyjmie na mocy ust. 3 wspólny wykaz.

Państwa Członkowskie
  dopilnowują, aby można było rozpocząć badanie kwestii ewentualnego
  cofnięcia statusu uchodźcy konkretnej osoby,
  kiedy pojawią się nowe elementy lub nowe informacje wskazujące, iż istnieją powody do ponownego rozpatrzenia zasadności jej statusu
  .

Państwa Członkowskie
  mogą rozpocząć procedurę
  cofnięcia statusu uchodźcy konkretnej osoby,
  jeżeli:

| a) | wnioskodawca dobrowolnie ponownie skorzystał z opieki kraju, którego jest obywatelem; lub |
| --- | --- |

a)

wnioskodawca dobrowolnie ponownie skorzystał z opieki kraju, którego jest obywatelem; lub

| b) | wnioskodawca, który kiedyś utracił obywatelstwo, teraz dobrowolnie przyjął je ponownie; lub |
| --- | --- |

b)

wnioskodawca, który kiedyś utracił obywatelstwo, teraz dobrowolnie przyjął je ponownie; lub

| c) | wnioskodawca przybrał nowe obywatelstwo i korzysta z ochrony kraju, którego jest teraz obywatelem; lub |
| --- | --- |

c)

wnioskodawca przybrał nowe obywatelstwo i korzysta z ochrony kraju, którego jest teraz obywatelem; lub

| d) | wnioskodawca dobrowolnie ponownie zamieszkał w kraju, który opuścił lub poza którym przebywał z obawy przed prześladowaniem. |
| --- | --- |

d)

wnioskodawca dobrowolnie ponownie zamieszkał w kraju, który opuścił lub poza którym przebywał z obawy przed prześladowaniem.

4.
     
  W drodze odstępstwa od ustęp 1-3 Państwa Członkowskie mogą zdecydować, że status uchodźcy ustaje z mocy prawa w przypadku zaniechania zgodnie z art. 11 ustęp 1, lit. a)-d) dyrektywy Rady 2004/83/WE lub gdy uchodźca w sposób jednoznaczny zrzekł się uznania go za uchodźcę.

skreślony

| iii) | o odmowie prowadzenia badania wniosku na mocy art. 35A
  ; |
| --- | --- |

iii)

o odmowie prowadzenia badania wniosku na mocy art. 35A
  ;

skreślony

| d) | decyzji o odmowie wjazdu w ramach procedur na mocy art. 35
  ust. 2; |
| --- | --- |

d)

decyzji o odmowie wjazdu w ramach procedur na mocy art. 35
  ust. 2;

| d) | decyzji o odmowie wjazdu w ramach procedur na mocy art. 35; |
| --- | --- |

d)

decyzji o odmowie wjazdu w ramach procedur na mocy art. 35;

3.   Państwa Członkowskie,
  gdzie stosowne, zgodnie ze swoimi zobowiązaniami międzynarodowymi ustanawiają zasady odnoszące się do:

3.   Państwa Członkowskie
  zapewniają, że środek prawny na mocy ust. 1 będzie skutkował zezwoleniem wnioskodawcom na pozostanie w Państwie Członkowskim w oczekiwaniu na jego wynik.

| a) | kwestii, czy środek odwoławczy stosownie do ust. 1 skutkuje zezwoleniem wnioskodawcy na pozostanie w danym Państwie Członkowskim w oczekiwaniu na wynik zastosowania tego środka; i |
| --- | --- |

a)

kwestii, czy środek odwoławczy stosownie do ust. 1 skutkuje zezwoleniem wnioskodawcy na pozostanie w danym Państwie Członkowskim w oczekiwaniu na wynik zastosowania tego środka; i

skreślony

| b) | możliwości ustanowienia środków prawnych bądź zapobiegawczych, jeśli środek prawny zastosowany na mocy ust. 1 nie będzie skutkował zezwoleniem wnioskodawcy na pozostanie w danym Państwie Członkowskim w oczekiwaniu na wynik zastosowania tego środka. Państwa Członkowskie mogą również ustanowić środek prawny z urzędu; i |
| --- | --- |

b)

możliwości ustanowienia środków prawnych bądź zapobiegawczych, jeśli środek prawny zastosowany na mocy ust. 1 nie będzie skutkował zezwoleniem wnioskodawcy na pozostanie w danym Państwie Członkowskim w oczekiwaniu na wynik zastosowania tego środka. Państwa Członkowskie mogą również ustanowić środek prawny z urzędu; i

skreślony

| c) | przyczyn, na których opiera się odwołanie od decyzji na mocy art. 25 ust. 2 lit. c) zgodnie z metodologią zastosowaną na mocy art. 27 ust. 2 lit. b) i c). |
| --- | --- |

c)

przyczyn, na których opiera się odwołanie od decyzji na mocy art. 25 ust. 2 lit. c) zgodnie z metodologią zastosowaną na mocy art. 27 ust. 2 lit. b) i c).

skreślony

5.
     
  Jeżeli wnioskodawcy przyznano na mocy prawa krajowego lub wspólnotowego status oferujący te same prawa i korzyści, co status uchodźcy na nocy dyrektywy Rady 2004/83/WE, wnioskodawca może być uznany za osobę, która posiada skuteczny środek prawny, jeżeli sąd lub trybunał orzeka, że środek prawny na mocy ust. 1 jest niedopuszczalny lub że istnieje niewielkie prawdopodobieństwo jego powodzenia wobec niewystarczającego interesu, jaki ma wnioskodawca w kontynuowaniu postępowania.

skreślony

6.
     
  Państwa Członkowskie mogą również ustanowić w ustawodawstwie krajowym warunki, które muszą zostać spełnione dla przyjęcia założenia, iż wnioskodawca w sposób domniemany wycofał lub zaniechał środek prawny na mocy ust. 1, wraz z zasadami procedury, których należy przestrzegać.

skreślony

Państwa Członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do stosowania się do niniejszej dyrektywy najpóźniej [w terminie 24 miesięcy od jej przyjęcia].
  Odnośnie do art. 13 Państwa Członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do stosowania się do niniejszej dyrektywy najpóźniej [miesięcy terminie 36 miesięcy od jej przyjęcia].
  Państwa Członkowskie bezzwłocznie powiadamiają o tym Komisję.

Państwa Członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do stosowania się do niniejszej dyrektywy najpóźniej [w terminie 24 miesięcy od jej przyjęcia]. Państwa Członkowskie bezzwłocznie powiadamiają o tym Komisję.

Kraj uważany jest za bezpieczny kraj pochodzenia, gdy na podstawie sytuacji prawnej, zastosowania prawa w ramach ustroju demokratycznego i ogólnych okoliczności politycznych można wykazać, że generalnie i trwale nie ma w nim prześladowań w rozumieniu art. 9 dyrektywy Rady 2004/83/WE; nie stosuje się w nim tortur lub nieludzkiego bądź poniżającego traktowania lub kar
  i
  nie ma w nim zagrożenia poprzez niedyskryminacyjne użycie przemocy w sytuacji międzynarodowego lub wewnętrznego konfliktu zbrojnego.

Kraj uważany jest za bezpieczny kraj pochodzenia, gdy na podstawie sytuacji prawnej, zastosowania prawa w ramach ustroju demokratycznego i ogólnych okoliczności politycznych można wykazać, że generalnie i trwale nie ma w nim prześladowań w rozumieniu art. 9 dyrektywy Rady 2004/83/WE; nie stosuje się w nim tortur lub nieludzkiego bądź poniżającego traktowania lub kar; nie ma w nim zagrożenia poprzez niedyskryminacyjne użycie przemocy w sytuacji międzynarodowego lub wewnętrznego konfliktu zbrojnego
  oraz brak jest dowodów dyskryminacji ze względu na rasę, płeć, religię, narodowość, język, orientację seksualną, przynależność do określonej grupy społecznej lub mniejszości lub poglądy polityczne.

| da) | dostępne i aktualne sprawozdania UNHCR oraz innych organizacji działających w dziedzinie praw człowieka i ochrony praw indywidualnych. |
| --- | --- |

da)

dostępne i aktualne sprawozdania UNHCR oraz innych organizacji działających w dziedzinie praw człowieka i ochrony praw indywidualnych.

---

(1)  Dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym.

(2)  Dz.U.C 291 E z 26.11.2002, str. 143.

(3)  Dz.U.C 77 E z 28.3.2002, str. 115.

(4)  Dz.U. L 50 z 25.2.2003, str. 1

(5)  

  Dz.U. L 281 z 23.11.1995, str. 31

  .

---

Środa, 28 września 2005 r.

| 21.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 227/83 |
| --- | --- | --- | --- |

21.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 227/83

---

PROTOKÓŁ

(2006/C 227 E/03)

PRZEBIEG POSIEDZENIA

PRZEWODNICTWO: Josep BORRELL FONTELLES

Przewodniczący

1.   Otwarcie posiedzenia

Posiedzenie zostało otwarte o godzinie 9:05.

2.   Przesunięcie środków

Komisja budżetowa rozpatrzyła projekt przesunięcia środków DEC 27/2005 Komisji Europejskiej (C6-0231/2005 — SEC(2005)0923).

Po zapoznaniu się z opinią Rady, Komisja wyraziła zgodę, zgodnie z art. 24 ust. 3 Rozporządzenia Finansowego z dnia 25 czerwca 2002r., na sięgnięcie po środki z rezerwy w wysokości 70 mln euro oraz na ich transfer do linii budżetowej 23 02 01 w budżecie na rok 2005 na rzecz pomocy w odnowie i w odbudowie krajów dotkniętych tsunami.

3.   Otwarcie negocjacji z Turcją — Protokół dodatkowy do Układu ustanawiającego Stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją w następstwie rozszerzenia Unii Europejskiej *** (debata)

(debata)

Oświadczenia Rady i Komisji: Otwarcie negocjacji z Turcją

Zalecenie w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie zawarcia protokołu dodatkowego do Układu ustanawiającego Stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją w następstwie rozszerzenia Unii Europejskiej (9617/2005 — COM(2005)0191 — C6-0194/2005 — 2005/0091(AVC)) — Komisja Spraw Zagranicznych.

Sprawozdawca: Elmar Brok (A6-0241/2005)

Douglas Alexander (urzędujący Przewodniczący Rady) i Olli Rehn (członek Komisji) wydali oświadczenia

Elmar Brok przedstawił zalecenie.

Głos zabrali: Hans-Gert Poettering w imieniu grupy PPE-DE, Martin Schulz w imieniu grupy PSE, któremu wielokrotnie przerywał, zabierając głos z sali, Werner Langen, Emma Bonino w imieniu grupy ALDE, Daniel Marc Cohn-Bendit w imieniu grupy Verts/ALE, Elmar Brok, w celu złożenia oświadczenia osobistego w związku z tym wystąpieniem, Philippe de Villiers w sprawie tego wystąpienia, Francis Wurtz w imieniu grupy GUE/NGL, Roger Knapman w imieniu grupy IND/DEM, Konrad Szymański w imieniu grupy UEN, Philip Claeys niezrzeszony, Camiel Eurlings, Jan Marinus Wiersma, Andrew Duff, Joost Lagendijk, Adamos Adamou, Bastiaan Belder, Roberta Angelilli, Jan Tadeusz Masiel, Ioannis Kasoulides, Hannes Swoboda, Marielle De Sarnez, Cem Özdemir, Vittorio Agnoletto i Georgios Karatzaferis.

PRZEWODNICTWO: Pierre MOSCOVICI

Wiceprzewodniczący

Głos zabrali: Sebastiano (Nello) Musumeci, Hans-Peter Martin, Renate Sommer, Véronique De Keyser, Silvana Koch-Mehrin, Mirosław Mariusz Piotrowski, Mogens N.J. Camre, Andreas Mölzer, Jacques Toubon, Michel Rocard, Karin Riis-Jørgensen, Francesco Enrico Speroni, Roger Helmer, Geoffrey Van Orden, Vural Öger, Marios Matsakis, Philippe de Villiers, Ville Itälä, Emine Bozkurt, Karin Resetarits, Françoise Grossetête, Stavros Lambrinidis, Giorgos Dimitrakopoulos, Panagiotis Beglitis, Ursula Stenzel, Libor Rouček, Zbigniew Zaleski, Nicola Zingaretti, György Schöpflin, Douglas Alexander i Olli Rehn.

Głos zabrali: Bernd Posselt, w celu złożenia oświadczenia osobistego w związku z wystąpieniem Daniela Marca Cohna-Bendita, i Werner Langen, w celu złożenia oświadczenia osobistego w związku z wystąpieniem Martina Schulza.

Projekty rezolucji złożone na podstawie art. 103 ust. 2 Regulaminu na zakończenie debaty:

| — | Daniel Marc Cohn-Bendit, Monica Frassoni, Joost Lagendijk i Cem Özdemir w imieniu grupy Verts/ALE w sprawie otwarcia negocjacji z Turcją, (B6-0484/2005), |
| --- | --- |

—

Daniel Marc Cohn-Bendit, Monica Frassoni, Joost Lagendijk i Cem Özdemir w imieniu grupy Verts/ALE w sprawie otwarcia negocjacji z Turcją, (B6-0484/2005),

| — | Andrew Duff w imieniu grupy ALDE, w sprawie otwarcia negocjacji z Turcją (B6-0487/2005), |
| --- | --- |

—

Andrew Duff w imieniu grupy ALDE, w sprawie otwarcia negocjacji z Turcją (B6-0487/2005),

| — | Martin Schulz, Jan Marinus Wiersma i Hannes Swoboda w imieniu grupy PSE, w sprawie otwarcia negocjacji z Turcją (B6-0496/2005), |
| --- | --- |

—

Martin Schulz, Jan Marinus Wiersma i Hannes Swoboda w imieniu grupy PSE, w sprawie otwarcia negocjacji z Turcją (B6-0496/2005),

| — | Cristiana Muscardini, Anna Elzbieta Fotyga, Konrad Szymański i Inese Vaidere w imieniu grupy UEN w sprawie otwarcia negocjacji z Turcją, mających na celu przystąpienie Turcji do Unii Europejskiej (B6-0498/2005), |
| --- | --- |

—

Cristiana Muscardini, Anna Elzbieta Fotyga, Konrad Szymański i Inese Vaidere w imieniu grupy UEN w sprawie otwarcia negocjacji z Turcją, mających na celu przystąpienie Turcji do Unii Europejskiej (B6-0498/2005),

| — | Francis Wurtz, André Brie, Adamos Adamou, Kyriacos Triantaphyllides, Feleknas Uca i Jonas Sjöstedt w imieniu grupy GUE/NGL, w sprawie otwarcia negocjacji z Turcją (B6-0502/2005), |
| --- | --- |

—

Francis Wurtz, André Brie, Adamos Adamou, Kyriacos Triantaphyllides, Feleknas Uca i Jonas Sjöstedt w imieniu grupy GUE/NGL, w sprawie otwarcia negocjacji z Turcją (B6-0502/2005),

| — | Elmar Brok, João de Deus Pinheiro i Camiel Eurlings w imieniu grupy PPE-DE, w sprawie otwarcia negocjacji z Turcją (B6-0505/2005). |
| --- | --- |

—

Elmar Brok, João de Deus Pinheiro i Camiel Eurlings w imieniu grupy PPE-DE, w sprawie otwarcia negocjacji z Turcją (B6-0505/2005).

Debata została zamknięta.

Głosowanie: pkt 5.1 protokołu z dnia 28.09.2005 i pkt 5.2 protokołu z dnia 28.09.2005.

pkt 5.1 protokołu z dnia 28.09.2005 i pkt 5.2 protokołu z dnia 28.09.2005.

(Posiedzenie, zawieszone o godz. 11:50 w oczekiwaniu na głosowanie, zostało wznowione o godz.12:05.)

PRZEWODNICTWO: Josep BORRELL FONTELLES

Przewodniczący

4.   Oficjalne powitanie

W imieniu Parlamentu Przewodniczący przywitał delegację Kongresu Meksykańskiego pod przewodnictwem Fernando Margaína, przewodniczącego Komisji Spraw Zagranicznych Senatu Meksyku, która zajęła miejsce na trybunie honorowej.

5.   Głosowanie

Szczegóły głosowania (poprawki, głosowania odrębne, podzielone, itp.) zawarte są w załączniku I do protokołu.

5.1.   Protokół dodatkowy do Układu ustanawiającego Stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją w następstwie rozszerzenia Unii Europejskiej *** (art. 131 Regulaminu) (głosowanie)

(art. 131 Regulaminu) (głosowanie)

Zalecenie w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady dotyczącej zawarcia protokołu dodatkowego do Układu ustanawiającego Stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją w następstwie rozszerzenia Unii Europejskiej (9617/2005 — COM(2005)0191 — C6-0194/2005 — 2005/0091(AVC)) — Komisja Spraw Zagranicznych.

Sprawozdawca: Elmar Brok (A6-0241/2005).

(Wymagana zwykła większość)

(Wymagana zwykła większość)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 1)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 1)

PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ

Głos zabrali: Hans-Gert Poettering w imieniu grupy PPE-DE, który zwrócił się o odroczenie głosowania zgodnie z art. 170 ust. 4 Regulaminu, oraz Martin Schulz w imieniu grupy PSE w sprawie tego wniosku.

W GE (przy 311 głosach za, 285 głosach przeciw, 63 wstrzymało się), Parlament przyjął wniosek.

5.2.   Otwarcie negocjacji z Turcją (głosowanie)

(głosowanie)

Projekty rezolucji B6-0484/2005, B6-0487/2005, B6-0496/2005, B6-0498/2005, B6-0502/2005 i B6-0505/2005.

(Wymagana zwykła większość)

(Wymagana zwykła większość)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 2)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 2)

PROJEKT REZOLUCJI RC-B6-0484/2005

(zastępujący B6-0484/2005, B6-0487/2005, B6-0496/2005, B6-0498/2005, B6-0502/2005 i B6-0505/2005):

złożony przez następujących posłów:

| | Hans-Gert Poettering, Camiel Eurlings, Elmar Brok i João de Deus Pinheiro w imieniu grupy PPE-DE |
| --- | --- |

Hans-Gert Poettering, Camiel Eurlings, Elmar Brok i João de Deus Pinheiro w imieniu grupy PPE-DE

| | Martin Schulz, Jan Marinus Wiersma i Hannes Swoboda w imieniu grupy PSE |
| --- | --- |

Martin Schulz, Jan Marinus Wiersma i Hannes Swoboda w imieniu grupy PSE

| | Graham Watson, Andrew Duff i Emma Bonino w imieniu grupy ALDE |
| --- | --- |

Graham Watson, Andrew Duff i Emma Bonino w imieniu grupy ALDE

| | Daniel Marc Cohn-Bendit, Joost Lagendijk i Cem Özdemir w imieniu grupy Verts/ALE, |
| --- | --- |

Daniel Marc Cohn-Bendit, Joost Lagendijk i Cem Özdemir w imieniu grupy Verts/ALE,

| | Francis Wurtz, Adamos Adamou, Kyriacos Triantaphyllides, Tobias Pflüger i Vittorio Agnoletto w imieniu grupy GUE/NGL |
| --- | --- |

Francis Wurtz, Adamos Adamou, Kyriacos Triantaphyllides, Tobias Pflüger i Vittorio Agnoletto w imieniu grupy GUE/NGL

| | Brian Crowley i Inese Vaidere w imieniu grupy UEN. |
| --- | --- |

Brian Crowley i Inese Vaidere w imieniu grupy UEN.

Przyjęto (P6_TA(2005)0350)

(P6_TA(2005)0350)

W związku z głosowaniem głos zabrali:

W związku z głosowaniem głos zabrali:

| — | Giorgos Dimitrakopoulos, w imieniu grupy politycznej PPE-DE, zgłosił poprawkę ustną do poprawki 5, która została przyjętaa; |
| --- | --- |

—

Giorgos Dimitrakopoulos, w imieniu grupy politycznej PPE-DE, zgłosił poprawkę ustną do poprawki 5, która została przyjętaa;

| — | Jan Marinus Wiersma, w imieniu grupy politycznej PSE, zgłosił poprawkę ustną do ust. 6 i ust. 16, która nie została przyjęta, gdyż ponad 37 posłów sprzeciwiło się jej wzięciu pod uwagę; |
| --- | --- |

—

Jan Marinus Wiersma, w imieniu grupy politycznej PSE, zgłosił poprawkę ustną do ust. 6 i ust. 16, która nie została przyjęta, gdyż ponad 37 posłów sprzeciwiło się jej wzięciu pod uwagę;

| — | Głos zabrał Andrew Duff w sprawie przebiegu głosowania. |
| --- | --- |

—

Głos zabrał Andrew Duff w sprawie przebiegu głosowania.

PRZEWODNICTWO: Alejo VIDAL-QUADRAS ROCA

Wiceprzewodniczący

6.   Oficjalne powitanie

W imieniu Parlamentu Przewodniczący przywitał Gustavo Pacheco, przewodniczącego Komisji Spraw Zagranicznych Kongresu Peru, który zajął miejsce na trybunie honorowej.

7.   Głosowanie (ciąg dalszy)

(ciąg dalszy)

7.1.   1. Podejmowanie i prowadzenie działalności przez instytucje kredytowe 2. Adekwatność kapitałowa przedsiębiorstw inwestycyjnych i instytucji kredytowych ***I (głosowanie)

(głosowanie)

Sprawozdanie

| 1. | w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady odnoszącej się do podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe [COM(2004)0486 — C6-0141/2004 — 2004/0155(COD)] |
| --- | --- |

1.

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady odnoszącej się do podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe [COM(2004)0486 — C6-0141/2004 — 2004/0155(COD)]

| 2. | Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie adekwatności kapitałowej przedsiębiorstw inwestycyjnych i instytucji kredytowych [COM(2004)0486 — C6-0144/2004 — 2004/0159(COD)] — Komisja Gospodarcza i Monetarna. |
| --- | --- |

2.

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie adekwatności kapitałowej przedsiębiorstw inwestycyjnych i instytucji kredytowych [COM(2004)0486 — C6-0144/2004 — 2004/0159(COD)] — Komisja Gospodarcza i Monetarna.

Sprawozdawca: Alexander Radwan (A6-0257/2005).

(Wymagana zwykła większość)

(Wymagana zwykła większość)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 3)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 3)

1. WNIOSEK KOMISJI

Zatwierdzony w formie poprawionej (P6_TA(2005)0351)

(P6_TA(2005)0351)

PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ

Przyjęto (P6_TA(2005)0351)

(P6_TA(2005)0351)

2. WNIOSEK KOMISJI

Zatwierdzony w formie poprawionej (P6_TA(2005)0352)

(P6_TA(2005)0352)

PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ

Przyjęto (P6_TA(2005)0352)

(P6_TA(2005)0352)

W związku z głosowaniem głos zabrali:

W związku z głosowaniem głos zabrali:

| — | Alexander Radwan w imieniu grupy politycznej PPE-DE, zgłosił poprawkę ustną do poprawek 778 i 782 oraz poprawkę ustną do poprawek 781 i 785 (obie poprawki ustne zostały przyjęte). |
| --- | --- |

—

Alexander Radwan w imieniu grupy politycznej PPE-DE, zgłosił poprawkę ustną do poprawek 778 i 782 oraz poprawkę ustną do poprawek 781 i 785 (obie poprawki ustne zostały przyjęte).

7.2.   Badanie ustawowe rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych (zm. dyr. 78/660/EWG i 83/349/EWG) ***I (głosowanie)

(głosowanie)

Sprawozdanie w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej badania ustawowego rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych i zmieniającej dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG (COM(2004)0177 — C6-0005/2004 — 2004/0065(COD)) — Komisja Prawna.

Sprawozdawca: Bert Doorn (A6-0224/2005)

(Wymagana zwykła większość)

(Wymagana zwykła większość)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 4)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 4)

WNIOSEK KOMISJI

Zatwierdzony w formie poprawionej (P6_TA(2005)0353)

(P6_TA(2005)0353)

PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ

Przyjęto (P6_TA(2005)0353)

(P6_TA(2005)0353)

W związku z głosowaniem głos zabrali:

W związku z głosowaniem głos zabrali:

| — | Bert Doorn (sprawozdawca), przed głosowaniem. |
| --- | --- |

—

Bert Doorn (sprawozdawca), przed głosowaniem.

7.3.   Rozwój kolei wspólnotowych ***I (głosowanie)

(głosowanie)

Sprawozdanie w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę Rady 91/440/EWG w sprawie rozwoju kolei wspólnotowych (COM(2004)0139 — C6-0001/2004 — 2004/0047(COD)) — Komisja Transportu i Turystyki.

Sprawozdawca: Georg Jarzembowski (A6-0143/2005).

(Wymagana zwykła większość)

(Wymagana zwykła większość)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 5)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 5)

WNIOSEK KOMISJI

Zatwierdzony w formie poprawionej (P6_TA(2005)0354)

(P6_TA(2005)0354)

PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ

Przyjęto (P6_TA(2005)0354)

(P6_TA(2005)0354)

7.4.   Certyfikacja członków załóg pociągów zajmujących się prowadzeniem lokomotyw i pociągów ***I (głosowanie)

(głosowanie)

Sprawozdanie w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie certyfikacji członków personelu pociągów zajmujących się prowadzeniem lokomotyw i pociągów we wspólnotowej sieci kolejowej (COM(2004)0142 — C6-0002/2004 — 2004/0048(COD)) — Komisja Transportu i Turystyki.

Sprawozdawca: Gilles Savary (A6-0133/2005).

(Wymagana zwykła większość)

(Wymagana zwykła większość)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 6)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 6)

WNIOSEK KOMISJI

Zatwierdzony w formie poprawionej (P6_TA(2005)0355)

(P6_TA(2005)0355)

PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ

Przyjęto (P6_TA(2005)0355)

(P6_TA(2005)0355)

W związku z głosowaniem głos zabrali:

W związku z głosowaniem głos zabrali:

| — | Erik Meijer w imieniu grupy GUE/NGL, zgłosił poprawkę ustną do poprawki 50. |
| --- | --- |

—

Erik Meijer w imieniu grupy GUE/NGL, zgłosił poprawkę ustną do poprawki 50.

7.5.   Prawa i obowiązki pasażerów w międzynarodowym transporcie kolejowym ***I (głosowanie)

(głosowanie)

Sprawozdanie w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego praw i obowiązków pasażerów w międzynarodowym transporcie kolejowym (COM(2004)0143 — C6-0003/2004 — 2004/0049(COD)) — Komisja Transportu i Turystyki.

Sprawozdawca: Dirk Sterckx (A6-0123/2005).

(Wymagana zwykła większość)

(Wymagana zwykła większość)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 7)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 7)

WNIOSEK KOMISJI

Zatwierdzony w formie poprawionej (P6_TA(2005)0356)

(P6_TA(2005)0356)

PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ

Przyjęto (P6_TA(2005)0356)

(P6_TA(2005)0356)

W związku z głosowaniem głos zabrali:

W związku z głosowaniem głos zabrali:

| — | Michael Cramer w imieniu grupy Verts/ALE, zgłosił poprawkę ustną do poprawki 138/rév, która została przyjęta, i zaproponował aby w ten sposób zmieniona poprawka138/rév została poddana pod głosowanie przed poprawką 32 (Parlament wyraził zgodę). |
| --- | --- |

—

Michael Cramer w imieniu grupy Verts/ALE, zgłosił poprawkę ustną do poprawki 138/rév, która została przyjęta, i zaproponował aby w ten sposób zmieniona poprawka138/rév została poddana pod głosowanie przed poprawką 32 (Parlament wyraził zgodę).

7.6.   Umowne wymogi jakości mające zastosowanie do kolejowego transportu towarowego ***I (głosowanie)

(głosowanie)

Sprawozdanie w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie odszkodowań w razie niezgodności z umownymi wymogami jakości w odniesieniu do usług kolejowego transportu towarowego (COM(2004)0144 — C6-0004/2004 — 2004/0050(COD)) — Komisja Transportu i Turystyki.

Sprawozdawca: Roberts Zīle (A6-0171/2005).

(Wymagana zwykła większość)

(Wymagana zwykła większość)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 8)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 8)

WNIOSEK KOMISJI

Odrzucony

Głos zabrał Olli Rehn (członek Komisji), który oświadczył, iż Komisja odnotowała stanowisko Parlamentu.

Sprawa odesłana została do właściwej komisji, zgodnie z art. 52 ust. 3 Regulaminu.

7.7.   25 rocznica „Solidarności” i jej przesłanie dla Europy (głosowanie)

(głosowanie)

Projekty rezolucji B6-0485/2005, B6-0495/2005, B6-0500/2005 i B6-0504/2005

(Wymagana zwykła większość)

(Wymagana zwykła większość)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 9)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 9)

PROJEKT REZOLUCJI RC-B6-0485/2005

(zastępujący B6-0485/2005, B6-0495/2005 i B6-0504/2005):

złożony przez następujących posłów:

| | Jerzy Buzek, Janusz Lewandowski i Jacek Emil Saryusz-Wolski w imieniu grupy PPE-DE |
| --- | --- |

Jerzy Buzek, Janusz Lewandowski i Jacek Emil Saryusz-Wolski w imieniu grupy PPE-DE

| | Dariusz Rosati, Józef Pinior i Jan Marinus Wiersma w imieniu grupy PSE |
| --- | --- |

Dariusz Rosati, Józef Pinior i Jan Marinus Wiersma w imieniu grupy PSE

| | Bronisław Geremek i Janusz Onyszkiewicz w imieniu grupy ALDE |
| --- | --- |

Bronisław Geremek i Janusz Onyszkiewicz w imieniu grupy ALDE

| | Milan Horáček, Joost Lagendijk i Angelika Beer w imieniu grupy Verts/ALE |
| --- | --- |

Milan Horáček, Joost Lagendijk i Angelika Beer w imieniu grupy Verts/ALE

| | Wojciech Roszkowski, Brian Crowley, Guntars Krasts, Ģirts Valdis Kristovskis i Cristiana Muscardini w imieniu grupy UEN. |
| --- | --- |

Wojciech Roszkowski, Brian Crowley, Guntars Krasts, Ģirts Valdis Kristovskis i Cristiana Muscardini w imieniu grupy UEN.

Przyjęto (P6_TA(2005)0357)

(P6_TA(2005)0357)

(Wniosek w sprawie rezolucji B6-0500/2005 stał się bezprzedmiotowy.)

7.8.   Znaczenie spójności terytorialnej dla rozwoju regionalnego (głosowanie)

(głosowanie)

Sprawozdanie w sprawie znaczenia spójności terytorialnej dla rozwoju regionalnego (2004/2256(INI)) — Komisja Rozwoju Regionalnego.

Sprawozdawca: Ambroise Guellec (A6-0251/2005)

(Wymagana zwykła większość)

(Wymagana zwykła większość)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 10)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 10)

PROJEKT REZOLUCJI

Przyjęto (P6_TA(2005)0358)

(P6_TA(2005)0358)

7.9.   Wzmocnione partnerstwo na rzecz regionów peryferyjnych (głosowanie)

(głosowanie)

Sprawozdanie w sprawie wzmocnionego partnerstwa na rzecz regionów peryferyjnych (2004/2253(INI)) — Komisja Rozwoju Regionalnego.

Sprawozdawca: Sérgio Marques (A6-0246/2005)

(Wymagana zwykła większość)

(Wymagana zwykła większość)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 11)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 11)

PROJEKT REZOLUCJI

Przyjęto (P6_TA(2005)0359)

(P6_TA(2005)0359)

W związku z głosowaniem głos zabrali:

W związku z głosowaniem głos zabrali:

| — | Carl Schlyter zgłosił błąd w szwedzkiej wersji językowej poprawki 5. |
| --- | --- |

—

Carl Schlyter zgłosił błąd w szwedzkiej wersji językowej poprawki 5.

8.   Wyjaśnienia dotyczące głosowania

Pisemne wyjaśnienia dotyczące sposobu głosowania:

Pisemne wyjaśnienia dotyczące sposobu głosowania:

Pisemne wyjaśnienia złożone zgodnie z art. 163 ust. 3 Regulaminu zamieszczone zostaną w pełnym sprawozdaniu z niniejszego posiedzenia.

Ustne wyjaśnienia dotyczące głosowania:

Ustne wyjaśnienia dotyczące głosowania:

Otwarcie negocjacji z Turcją — RC-B6-0484/2005

| — | Bernat Joan i Marí, Carlo Fatuzzo, Richard Seeber, Bernd Posselt, Mario Borghezio, Luca Romagnoli, Frank Vanhecke, Albert Deß |
| --- | --- |

—

Bernat Joan i Marí, Carlo Fatuzzo, Richard Seeber, Bernd Posselt, Mario Borghezio, Luca Romagnoli, Frank Vanhecke, Albert Deß

Sprawozdanie Roberts Zīle — A6-0171/2005

| — | Richard Seeber |
| --- | --- |

—

Richard Seeber

Sprawozdanie Ambroise Guellec — A6-0251/2005

| — | Richard Seeber |
| --- | --- |

—

Richard Seeber

Sprawozdanie Sérgio Marques — A6-0246/2005

| — | Richard Seeber |
| --- | --- |

—

Richard Seeber

9.   Korekty do głosowania

Korekty do głosowania znajdują się na stronie internetowej „Séance en direct”, w części „Résultats des votes (appels nominaux)/Results of votes (Roll call votes)” oraz w wersji wydrukowanej w załączniku II. „Wyniki głosowania imiennego”.

Wersja elektroniczna dostępna na stronach Europarl będzie regularnie aktualizowana przez okres maksymalnie dwóch tygodni licząc od dnia głosowania.

Lista korekt do głosowania zostanie następnie zamknięta w celu jej przetłumaczenia i opublikowania w Dzienniku Urzędowym.

Posłowie, którzy oświadczyli, iż nie uczestniczyli w głosowaniu:

Posłowie, którzy oświadczyli, iż nie uczestniczyli w głosowaniu:

Daniel Caspary poinformował, że był obecny, lecz nie brał udział w całości głosowania.

(Posiedzenie zostało zawieszone o godzinie 13:40 i wznowione o 15:05.)

(Posiedzenie zostało zawieszone o godzinie 13:40 i wznowione o 15:05.)

PRZEWODNICTWO: Jacek Emil SARYUSZ-WOLSKI

Wiceprzewodniczący

10.   Zatwierdzenie protokołu poprzedniego posiedzenia

Protokół poprzedniego posiedzenia został zatwierdzony.

11.   Skorzystanie z immunitetu (podjęte działania)

(podjęte działania)

W związku z decyzją Parlamentu Europejskiego z dnia 5 lipca 2005 r. dotyczącą skorzystania z immunitetu Umberto Bossiego w ramach procedury karnej przed Trybunałem Brescia, Przewodniczący otrzymał od właściwych władz włoskich, zgodnie z art. 7 ust. 9 Regulaminu, orzeczenie w tej sprawie, wydane przez Trybunał Apelacyjny w Brescia w dniu 6 czerwca 2005 r.

Powyższy komunikat zostanie przesłany w celach informacyjnych do komisji prawnej.

12.   Ropa (debata)

(debata)

Oświadczenia Rady i Komisji: Wzrost cen ropy i zależność paliwowa

Douglas Alexander (urzędujący Przewodniczący Rady) i Andris Piebalgs (członek Komisji) wydali oświadczenia.

Głos zabrali: Giles Chichester w imieniu grupy PPE-DE, Hannes Swoboda w imieniu grupy PSE, Fiona Hall w imieniu grupy ALDE, Claude Turmes w imieniu grupy Verts/ALE, Umberto Guidoni w imieniu grupy GUE/NGL, Guntars Krasts w imieniu grupy UEN, Sergej Kozlík niezrzeszony, Robert Goebbels, Vittorio Prodi, Satu Hassi, Dimitrios Papadimoulis, Liam Aylward, Luca Romagnoli, Christoph Konrad, Reino Paasilinna, Roberto Musacchio, Luis de Grandes Pascual, Ewa Hedkvist Petersen, Carmen Fraga Estévez, Mechtild Rothe, Paul Rübig, Riitta Myller, Ján Hudacký, Mia De Vits, Alejo Vidal-Quadras Roca, Antolín Sánchez Presedo, Peter Liese, Péter Olajos, Ivo Belet, Ivo Strejček i Douglas Alexander.

PRZEWODNICTWO: Antonios TRAKATELLIS

Wiceprzewodniczący

Głos zabrał Andris Piebalgs.

Projekty rezolucji złożone na podstawie art. 103 ust. 2 Regulaminu na zakończenie debaty:

| — | Fiona Hall, Sophia in 't Veld i Vittorio Prodi w imieniu grupy ALDE, w sprawie cen ropy i zależności energetycznej (B6-0481/2005), |
| --- | --- |

—

Fiona Hall, Sophia in 't Veld i Vittorio Prodi w imieniu grupy ALDE, w sprawie cen ropy i zależności energetycznej (B6-0481/2005),

| — | Claude Turmes w imieniu grupy Verts/ALE, w sprawie wzrostu cen paliw i zależności od ropy (B6-0482/2005), |
| --- | --- |

—

Claude Turmes w imieniu grupy Verts/ALE, w sprawie wzrostu cen paliw i zależności od ropy (B6-0482/2005),

| — | Umberto Pirilli, Roberta Angelilli, Guntars Krasts i Roberts Zīle w imieniu grupy UEN, w sprawie wzrostu cen ropy i zależności paliwowej (B6-0491/2005), |
| --- | --- |

—

Umberto Pirilli, Roberta Angelilli, Guntars Krasts i Roberts Zīle w imieniu grupy UEN, w sprawie wzrostu cen ropy i zależności paliwowej (B6-0491/2005),

| — | Umberto Guidoni i Ilda Figueiredo w imieniu grupy GUE/NGL, w sprawie ropy (B6-0499/2005), |
| --- | --- |

—

Umberto Guidoni i Ilda Figueiredo w imieniu grupy GUE/NGL, w sprawie ropy (B6-0499/2005),

| — | Alexander Radwan, Giles Chichester i Paul Rübig w imieniu grupy PPE-DE, w sprawie wzrostu cen ropy i zależności paliwowej (B6-0506/2005), |
| --- | --- |

—

Alexander Radwan, Giles Chichester i Paul Rübig w imieniu grupy PPE-DE, w sprawie wzrostu cen ropy i zależności paliwowej (B6-0506/2005),

| — | Hannes Swoboda, Robert Goebbels, Mechtild Rothe i Mia De Vits w imieniu grupy PSE, w sprawie wzrostu cen ropy i zależności paliwowej (B6-0509/2005). |
| --- | --- |

—

Hannes Swoboda, Robert Goebbels, Mechtild Rothe i Mia De Vits w imieniu grupy PSE, w sprawie wzrostu cen ropy i zależności paliwowej (B6-0509/2005).

Debata została zamknięta.

Głosowanie: pkt 6.2 protokołu z dnia 29.09.2005

pkt 6.2 protokołu z dnia 29.09.2005

13.   Reforma Organizacji Narodów Zjednoczonych i Milenijne Cele Rozwoju (debata)

(debata)

Oświadczenia Rady i Komisji: Reforma Organizacji Narodów Zjednoczonych i Milenijne Cele Rozwoju.

Douglas Alexander (urzędujący Przewodniczący Rady) i Benita Ferrero-Waldner (członkini Komisji) wydali oświadczenia.

Głos zabrali: Francisco José Millán Mon w imieniu grupy PPE-DE, Glenys Kinnock w imieniu grupy PSE, Alexander Lambsdorff w imieniu grupy ALDE, Frithjof Schmidt w imieniu grupy Verts/ALE, Miguel Portas w imieniu grupy GUE/NGL, Hélène Goudin w imieniu grupy IND/DEM, Inese Vaidere w imieniu grupy UEN, Irena Belohorská niezrzeszona, Nirj Deva, Jo Leinen, Lapo Pistelli, Raül Romeva i Rueda, Tobias Pflüger, Kathy Sinnott, Koenraad Dillen, Enrique Barón Crespo, Paul Marie Coûteaux, Miguel Angel Martínez Martínez, Inger Segelström, Manuel António dos Santos, Douglas Alexander, Benita Ferrero-Waldner i Alexander Lambsdorff, by zadać pytanie Komisji, na które odpowiedzi udzieliła Benita Ferrero-Waldner.

Projekty rezolucji złożone na podstawie art. 103 ust. 2 Regulaminu na zakończenie debaty:

| — | Raül Romeva i Rueda, Frithjof Schmidt, Hélène Flautre i Marie Anne Isler Béguin w imieniu grupy Verts/ALE, w sprawie reformy Organizacji Narodów Zjednoczonych (B6-0483/2005), |
| --- | --- |

—

Raül Romeva i Rueda, Frithjof Schmidt, Hélène Flautre i Marie Anne Isler Béguin w imieniu grupy Verts/ALE, w sprawie reformy Organizacji Narodów Zjednoczonych (B6-0483/2005),

| — | Brian Crowley, Inese Vaidere, Ģirts Valdis Kristovskis i Guntars Krasts w imieniu grupy UEN, w sprawie reformy Organizacji Narodów Zjednoczonych (B6-0492/2005), |
| --- | --- |

—

Brian Crowley, Inese Vaidere, Ģirts Valdis Kristovskis i Guntars Krasts w imieniu grupy UEN, w sprawie reformy Organizacji Narodów Zjednoczonych (B6-0492/2005),

| — | José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Elmar Brok, Nirj Deva, Francisco José Millán Mon i Simon Coveney w imieniu grupy PPE-DE, w sprawie wyników Światowego Szczytu Organizacji Narodów Zjednoczonych i Milenijnych Celów Rozwoju (14-16 września 2005) (B6-0493/2005), |
| --- | --- |

—

José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Elmar Brok, Nirj Deva, Francisco José Millán Mon i Simon Coveney w imieniu grupy PPE-DE, w sprawie wyników Światowego Szczytu Organizacji Narodów Zjednoczonych i Milenijnych Celów Rozwoju (14-16 września 2005) (B6-0493/2005),

| — | André Brie i Luisa Morgantini w imieniu grupy GUE/NGL, w sprawie wyników Światowego Szczytu Organizacji Narodów Zjednoczonych 2005 (B6-0501/2005), |
| --- | --- |

—

André Brie i Luisa Morgantini w imieniu grupy GUE/NGL, w sprawie wyników Światowego Szczytu Organizacji Narodów Zjednoczonych 2005 (B6-0501/2005),

| — | Alexander Lambsdorff i Lapo Pistelli w imieniu grupy ALDE, w sprawie Światowego Szczytu Organizacji Narodów Zjednoczonych (B6-0507/2005), |
| --- | --- |

—

Alexander Lambsdorff i Lapo Pistelli w imieniu grupy ALDE, w sprawie Światowego Szczytu Organizacji Narodów Zjednoczonych (B6-0507/2005),

| — | Glenys Kinnock, Michel Rocard, Pasqualina Napoletano, Jo Leinen i Miguel Angel Martínez Martínez w imieniu grupy PSE, w sprawie reformy narodów Zjednoczonych (B6-0510/2005). |
| --- | --- |

—

Glenys Kinnock, Michel Rocard, Pasqualina Napoletano, Jo Leinen i Miguel Angel Martínez Martínez w imieniu grupy PSE, w sprawie reformy narodów Zjednoczonych (B6-0510/2005).

Debata została zamknięta.

Głosowanie: pkt 6.3 protokołu z dnia 29.09.2005

pkt 6.3 protokołu z dnia 29.09.2005

(Posiedzenie zawieszone o godzinie 18:10 w oczekiwaniu na turę pytań, zostało wznowione o godzinie 18:25.)

(Posiedzenie zawieszone o godzinie 18:10 w oczekiwaniu na turę pytań, zostało wznowione o godzinie 18:25.)

PRZEWODNICTWO: Manuel António dos SANTOS

Wiceprzewodniczący

14.   Tura pytań (pytania do Rady)

(pytania do Rady)

Parlament rozpatrzył pytania do przedłożenia Radzie (B6-0331/2005).

Pytanie 1 (Marie Panayotopoulos-Cassiotou): Problem odpadów i sposób ich utylizowania.

Douglas Alexander (urzędujący Przewodniczący Rady) udzielił odpowiedzi na pytanie oraz na pytanie uzupełniające postawione przez Marie Panayotopoulos-Cassiotou.

Pytanie 2 (Sajjad Karim): Harmonizacja w zakresie walki z terroryzmem w Państwach Członkowskich.

Douglas Alexander udzielił odpowiedzi na pytanie oraz na pytania uzupełniające postawione przez Sajjada Karima i Davida Martina.

Pytanie 3 (Chris Davies): Strona internetowa Rady Ministrów.

Douglas Alexander udzielił odpowiedzi na pytanie oraz na pytania uzupełniające postawione przez Chrisa Daviesa, Davida Martina i Billa Newtona Dunna.

Pytanie 4 (Sarah Ludford): Przeszkody w prawie dostępu do dokumentów Rady.

Douglas Alexander udzielił odpowiedzi na pytanie oraz na pytanie uzupełniające postawione przez Sarę Ludford.

Pytanie 5 (Nigel Farage): Umowy o partnerstwie w sektorze rybołówstwa.

Douglas Alexander udzielił odpowiedzi na pytanie oraz na pytania uzupełniające postawione przez Nigela Farage, Christophera Beazleya i Catherine Stihler.

Pytanie 6 (Bernd Posselt): Prawa mniejszości w Serbii.

Douglas Alexander udzielił odpowiedzi na pytanie oraz na pytania uzupełniające postawione przez Bernda Posselta, Zsolta László Becseya i Paula Rübiga.

Pytanie 7 (Dimitrios Papadimoulis): Prawo własności mniejszości religijnych w Turcji.

Douglas Alexander udzielił odpowiedzi na pytanie oraz na pytania uzupełniające postawione przez Dimitriosa Papadimoulisa i Catherine Stihler.

Pytanie 8 (James Hugh Allister): Terroryści IRA

Douglas Alexander (urzędujący Przewodniczący Rady) udzielił odpowiedzi na pytanie oraz na pytania uzupełniające postawione przez Jamesa Hugha Allistera, Jamesa Nicholsona i Proinsiasa De Rossę.

Głos zabrał Christopher Beazley.

Odpowiedzi na pytania pozostawione bez odpowiedzi z braku czasu zostaną udzielone na piśmie.

Tura pytań do Rady została zamknięta.

(Posiedzenie zostało zawieszone o godzinie 19:05 i wznowione o 21:05.)

(Posiedzenie zostało zawieszone o godzinie 19:05 i wznowione o 21:05.)

PRZEWODNICTWO: Pierre MOSCOVICI

Wiceprzewodniczący

15.   Białoruś (debata)

(debata)

Oświadczenie Komisji: Białoruś

Olli Rehn (członek Komisji) wydał oświadczenie.

Głos zabrali: Bogdan Klich w imieniu grupy PPE-DE, Joseph Muscat w imieniu grupy PSE, Janusz Onyszkiewicz w imieniu grupy ALDE, Elisabeth Schroedter w imieniu grupy Verts/ALE, Jonas Sjöstedt w imieniu grupy GUE/NGL, Bastiaan Belder w imieniu grupy IND/DEM, Konrad Szymański w imieniu grupy UEN, Bernd Posselt, Józef Pinior, Věra Flasarová, Mirosław Mariusz Piotrowski, Inese Vaidere, Barbara Kudrycka, Bogusław Sonik i Olli Rehn.

Projekty rezolucji złożone na podstawie art. 103 ust. 2 Regulaminu na zakończenie debaty:

| — | Janusz Onyszkiewicz w imieniu grupy ALDE, w sprawie sytuacji na Białorusi (B6-0486/2005), |
| --- | --- |

—

Janusz Onyszkiewicz w imieniu grupy ALDE, w sprawie sytuacji na Białorusi (B6-0486/2005),

| — | Laima Liucija Andrikienė, Árpád Duka-Zólyomi, James Elles, Alfred Gomolka, Tunne Kelam, Bogdan Klich, Barbara Kudrycka, Aldis Kušķis, Rihards Pīks, Bernd Posselt, Jacek Emil Saryusz-Wolski, Charles Tannock i Karl von Wogau w imieniu grupy PPE-DE, w sprawie sytuacji na Białorusi (B6-0488/2005), |
| --- | --- |

—

Laima Liucija Andrikienė, Árpád Duka-Zólyomi, James Elles, Alfred Gomolka, Tunne Kelam, Bogdan Klich, Barbara Kudrycka, Aldis Kušķis, Rihards Pīks, Bernd Posselt, Jacek Emil Saryusz-Wolski, Charles Tannock i Karl von Wogau w imieniu grupy PPE-DE, w sprawie sytuacji na Białorusi (B6-0488/2005),

| — | Jan Marinus Wiersma i Joseph Muscat w imieniu grupy PSE, w sprawie Białorusi (B6-0490/2005), |
| --- | --- |

—

Jan Marinus Wiersma i Joseph Muscat w imieniu grupy PSE, w sprawie Białorusi (B6-0490/2005),

| — | Bastiaan Belder w imieniu grupy IND/DEM, w sprawie sytuacji mniejszości na Białorusi (B6-0494/2005), |
| --- | --- |

—

Bastiaan Belder w imieniu grupy IND/DEM, w sprawie sytuacji mniejszości na Białorusi (B6-0494/2005),

| — | Anna Elzbieta Fotyga, Konrad Szymański i Inese Vaidere w imieniu grupy UEN, w sprawie sytuacji politycznej na Białorusi (B6-0497/2005), |
| --- | --- |

—

Anna Elzbieta Fotyga, Konrad Szymański i Inese Vaidere w imieniu grupy UEN, w sprawie sytuacji politycznej na Białorusi (B6-0497/2005),

| — | Eva-Britt Svensson w imieniu grupy GUE/NGL, w sprawie Białorusi (B6-0503/2005) |
| --- | --- |

—

Eva-Britt Svensson w imieniu grupy GUE/NGL, w sprawie Białorusi (B6-0503/2005)

| — | Elisabeth Schroedter, Milan Horáček i Marie Anne Isler Béguin w imieniu grupy Verts/ALE, w sprawie niezależności mediów i sytuacji politycznej na Białorusi (B6-0508/2005). |
| --- | --- |

—

Elisabeth Schroedter, Milan Horáček i Marie Anne Isler Béguin w imieniu grupy Verts/ALE, w sprawie niezależności mediów i sytuacji politycznej na Białorusi (B6-0508/2005).

Debata została zamknięta.

Głosowanie: pkt 6.4 protokołu z dnia 29.09.2005

pkt 6.4 protokołu z dnia 29.09.2005

16.   Partnerstwo strategiczne UE — Indie (debata)

(debata)

Sprawozdanie w sprawie partnerstwa strategicznego między UE a Indiami (2004/2169(INI)) — Komisja Spraw Zagranicznych.

Sprawozdawca: Emilio Menéndez del Valle (A6-0256/2005).

Emilio Menéndez del Valle przedstawił sprawozdanie.

Głos zabrał Olli Rehn (członek Komisji).

Głos zabrali: Georgios Papastamkos (sprawozdawca komisji opiniodawczej INTA), Marcello Vernola w imieniu grupy PPE-DE, Neena Gill w imieniu grupy PSE, Sajjad Karim w imieniu grupy ALDE, Derek Roland Clark w imieniu grupy IND/DEM, Ryszard Czarnecki niezrzeszony, Charles Tannock, Jo Leinen, Eija-Riitta Korhola i Libor Rouček.

Debata została zamknięta.

Głosowanie: pkt 6.5 protokołu z dnia 29.09.2005

pkt 6.5 protokołu z dnia 29.09.2005

17.   Energie odnawialne w UE (debata)

(debata)

Sprawozdanie w sprawie udziału odnawialnej energii w UE i propozycje konkretnych działań (2004/2153(INI)) — Komisja Przemysłu, Badań Naukowych i Energii.

Sprawozdawca: Claude Turmes (A6-0227/2005).

Claude Turmes przedstawił sprawozdanie.

Głos zabrał Andris Piebalgs (członek Komisji).

Głos zabrali: Dimitrios Papadimoulis (sprawozdawca komisji opiniodawczej ENVI), Mairead McGuinness (sprawozdawczyni komisji opiniodawczej AGRI), Peter Liese w imieniu grupy PPE-DE, Mechtild Rothe w imieniu grupy PSE, Vittorio Prodi w imieniu grupy ALDE, Umberto Guidoni w imieniu grupy GUE/NGL, Mieczysław Edmund Janowski w imieniu grupy UEN, Sergej Kozlík niezrzeszony, Nikolaos Vakalis, Adam Gierek, Esko Seppänen, Avril Doyle, Andres Tarand i Andris Piebalgs.

Debata została zamknięta.

Głosowanie: pkt 6.6 protokołu z dnia 29.09.2005

pkt 6.6 protokołu z dnia 29.09.2005

18.   Sytuacja mniejszości w Kosowie w zakresie praw człowieka (debata)

(debata)

Oświadczenie Komisji: Sytuacja mniejszości w Kosowie w zakresie praw człowieka.

Olli Rehn (członek Komisji) wydał oświadczenie.

Głos zabrali: Bernd Posselt w imieniu grupy PPE-DE, Panagiotis Beglitis w imieniu grupy PSE, Viktória Mohácsi w imieniu grupy ALDE, Elly de Groen-Kouwenhoven w imieniu grupy Verts/ALE, Gisela Kallenbach i Olli Rehn.

Debata została zamknięta.

19.   Program działania UE na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego (debata)

(debata)

Sprawozdanie w sprawie komunikatu Komisji „Europejski program działania na rzecz bezpieczeństwa drogowego — Zmniejszenie o połowę liczby ofiar wypadków drogowych w Unii Europejskiej do 2010 roku: wspólna odpowiedzialność” (2004/2162(INI)) — Komisja Transportu i Turystyki.

Sprawozdawca: Ari Vatanen (A6-0225/2005).

Ari Vatanen przedstawił sprawozdanie.

Głos zabrał Jacques Barrot (wiceprzewodniczący Komisji)

Głos zabrali: Dieter-Lebrecht Koch w imieniu grupy PPE-DE, Inés Ayala Sender w imieniu grupy PSE, Hannu Takkula w imieniu grupy ALDE, Margrete Auken w imieniu grupy Verts/ALE, Ewa Hedkvist Petersen i Jacques Barrot

Debata została zamknięta.

Głosowanie: pkt 6.7 protokołu z dnia 29.09.2005

pkt 6.7 protokołu z dnia 29.09.2005

20.   Porządek dzienny następnego posiedzenia

Ustalony został porządek dzienny jutrzejszego posiedzenia (dokument „Porządek dzienny” PE 361.877/OJJE).

21.   Zamknięcie posiedzenia

Posiedzenie zostało zamknięte o godzinie 23:50.

Julian Priestley

Sekretarz Generalny

Manuel António dos Santos

Wiceprzewodniczący

---

LISTA OBECNOŚCI

Podpisali:

Adamou, Agnoletto, Allister, Alvaro, Andersson, Andrejevs, Andria, Andrikienė, Angelilli, Antoniozzi, Arif, Arnaoutakis, Ashworth, Atkins, Attard-Montalto, Aubert, Audy, Auken, Ayala Sender, Aylward, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Baco, Badia I Cutchet, Barón Crespo, Barsi-Pataky, Batten, Battilocchio, Batzeli, Bauer, Beaupuy, Beazley, Becsey, Beer, Beglitis, Belder, Belet, Belohorská, Bennahmias, Beňová, Berend, Berès, van den Berg, Berger, Berlato, Berlinguer, Berman, Bersani, Birutis, Blokland, Bloom, Bobošíková, Böge, Bösch, Bonde, Bonino, Bono, Bonsignore, Booth, Borghezio, Borrell Fontelles, Bourlanges, Bourzai, Bowis, Bowles, Bozkurt, Bradbourn, Braghetto, Brejc, Brepoels, Breyer, Březina, Brie, Brok, Budreikaitė, Buitenweg, Bullmann, van den Burg, Bushill-Matthews, Busk, Busquin, Busuttil, Buzek, Cabrnoch, Calabuig Rull, Callanan, Camre, Capoulas Santos, Carlotti, Carnero González, Carollo, Casa, Casaca, Cashman, Caspary, Castex, Castiglione, del Castillo Vera, Cavada, Cederschiöld, Cercas, Cesa, Chatzimarkakis, Chichester, Chiesa, Chmielewski, Christensen, Chruszcz, Cirino Pomicino, Claeys, Clark, Cocilovo, Coelho, Cohn-Bendit, Corbett, Corbey, Cornillet, Correia, Costa, Cottigny, Coûteaux, Coveney, Cramer, Crowley, Ryszard Czarnecki, D'Alema, Daul, Davies, Degutis, Dehaene, De Keyser, Demetriou, Deprez, De Rossa, De Sarnez, Descamps, Désir, Deß, Deva, De Veyrac, De Vits, Díaz de Mera García Consuegra, Didžiokas, Díez González, Dillen, Dimitrakopoulos, Dionisi, Dobolyi, Dombrovskis, Doorn, Douay, Dover, Doyle, Drčar Murko, Duchoň, Dührkop Dührkop, Duff, Duka-Zólyomi, Duquesne, Ebner, Ehler, Ek, El Khadraoui, Elles, Esteves, Estrela, Ettl, Eurlings, Jillian Evans, Jonathan Evans, Robert Evans, Fajmon, Falbr, Farage, Fatuzzo, Fava, Fazakas, Ferber, Fernandes, Anne Ferreira, Elisa Ferreira, Figueiredo, Fjellner, Flasarová, Flautre, Florenz, Foglietta, Fontaine, Ford, Fotyga, Fourtou, Fraga Estévez, Frassoni, Freitas, Friedrich, Fruteau, Gahler, Gál, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, García Pérez, Gargani, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Gawronski, Gebhardt, Gentvilas, Geremek, Geringer de Oedenberg, Gibault, Gierek, Gill, Gklavakis, Glante, Glattfelder, Goebbels, Goepel, Golik, Gollnisch, Gomes, Gomolka, Goudin, Grabowska, Grabowski, Graça Moura, Graefe zu Baringdorf, Gräßle, de Grandes Pascual, Grech, Griesbeck, Gröner, de Groen-Kouwenhoven, Grosch, Grossetête, Gruber, Guardans Cambó, Guellec, Guerreiro, Guidoni, Gurmai, Gutiérrez-Cortines, Guy-Quint, Gyürk, Hänsch, Hall, Hammerstein Mintz, Hamon, Handzlik, Hannan, Harangozó, Harbour, Harkin, Harms, Hasse Ferreira, Hassi, Hatzidakis, Haug, Hedh, Hedkvist Petersen, Hegyi, Helmer, Henin, Hennicot-Schoepges, Hennis-Plasschaert, Herczog, Herranz García, Herrero-Tejedor, Hieronymi, Higgins, Hökmark, Honeyball, Hoppenstedt, Horáček, Howitt, Hudacký, Hughes, Hutchinson, Hybášková, Ibrisagic, Ilves, in 't Veld, Isler Béguin, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jackson, Jäätteenmäki, Jałowiecki, Janowski, Járóka, Jarzembowski, Jeggle, Jensen, Joan i Marí, Jöns, Jørgensen, Jonckheer, Jordan Cizelj, Juknevičienė, Kacin, Kaczmarek, Kallenbach, Kamall, Karas, Karatzaferis, Karim, Kasoulides, Kaufmann, Tunne Kelam, Kilroy-Silk, Kindermann, Kinnock, Kirkhope, Klamt, Klaß, Klich, Klinz, Knapman, Koch, Koch-Mehrin, Kohlíček, Konrad, Korhola, Kósáné Kovács, Koterec, Kozlík, Krahmer, Krarup, Krasts, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kristovskis, Krupa, Kuc, Kudrycka, Kuhne, Kułakowski, Kušķis, Kusstatscher, Kuźmiuk, Lagendijk, Laignel, Lamassoure, Lambert, Lambrinidis, Lambsdorff, Landsbergis, Lang, Langen, Langendries, Laperrouze, La Russa, Lavarra, Lax, Lechner, Le Foll, Lehne, Lehtinen, Leichtfried, Leinen, Jean-Marie Le Pen, Marine Le Pen, Le Rachinel, Letta, Lévai, Lewandowski, Liberadzki, Libicki, Lichtenberger, Lienemann, Liese, Liotard, Lipietz, Lombardo, López-Istúriz White, Louis, Lucas, Ludford, Lulling, Lundgren, Lynne, Maat, Maaten, McAvan, McCarthy, McDonald, McGuinness, McMillan-Scott, Madeira, Malmström, Manders, Maňka, Erika Mann, Thomas Mann, Mantovani, Markov, Marques, Martens, David Martin, Hans-Peter Martin, Martinez, Martínez Martínez, Masiel, Masip Hidalgo, Maštálka, Mastenbroek, Mathieu, Mato Adrover, Matsakis, Matsis, Matsouka, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Medina Ortega, Meijer, Méndez de Vigo, Menéndez del Valle, Meyer Pleite, Miguélez Ramos, Mikko, Mikolášik, Millán Mon, Mitchell, Mölzer, Mohácsi, Montoro Romero, Moraes, Moreno Sánchez, Morgan, Morgantini, Morillon, Moscovici, Mote, Mulder, Musacchio, Muscardini, Muscat, Musotto, Mussolini, Musumeci, Myller, Napoletano, Nassauer, Nattrass, Navarro, Newton Dunn, Annemie Neyts-Uyttebroeck, Nicholson, Niebler, van Nistelrooij, Novak, Obiols i Germà, Öger, Özdemir, Olajos, Olbrycht, Ó Neachtain, Onesta, Onyszkiewicz, Oomen-Ruijten, Ortuondo Larrea, Ouzký, Oviir, Paasilinna, Pack, Pafilis, Pahor, Paleckis, Pálfi, Panayotopoulos-Cassiotou, Pannella, Panzeri, Papadimoulis, Papastamkos, Parish, Patrie, Peillon, Pęk, Alojz Peterle, Pflüger, Piecyk, Pieper, Pīks, Pinheiro, Pinior, Piotrowski, Piskorski, Pistelli, Pittella, Pleguezuelos Aguilar, Pleštinská, Podestà, Podkański, Poettering, Poignant, Polfer, Poli Bortone, Portas, Posselt, Prets, Prodi, Purvis, Queiró, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Ransdorf, Rapkay, Remek, Resetarits, Reul, Reynaud, Riera Madurell, Ries, Riis-Jørgensen, Rivera, Rizzo, Rocard, Rogalski, Roithová, Romagnoli, Romeva i Rueda, Rosati, Roszkowski, Roth-Behrendt, Rothe, Rouček, Roure, Rudi Ubeda, Rübig, Rühle, Rutowicz, Ryan, Sacconi, Saïfi, Sakalas, Salafranca Sánchez-Neyra, Salinas García, Salvini, Samuelsen, Sánchez Presedo, dos Santos, Sartori, Saryusz-Wolski, Savary, Savi, Sbarbati, Schapira, Scheele, Schenardi, Schierhuber, Schlyter, Schmidt, Ingo Schmitt, Schmitt, Schnellhardt, Schöpflin, Schröder, Schroedter, Schulz, Schuth, Schwab, Seeber, Seeberg, Segelström, Seppänen, Siekierski, Sifunakis, Silva Peneda, Sinnott, Siwiec, Sjöstedt, Skinner, Škottová, Smith, Sommer, Sonik, Sornosa Martínez, Sousa Pinto, Spautz, Speroni, Staes, Staniszewska, Starkevičiūtė, Šťastný, Stenzel, Sterckx, Stevenson, Stihler, Stockmann, Strejček, Strož, Stubb, Sturdy, Sudre, Sumberg, Surján, Svensson, Swoboda, Szájer, Szejna, Szent-Iványi, Szymański, Tabajdi, Tajani, Takkula, Tannock, Tarabella, Tarand, Tatarella, Thomsen, Thyssen, Titford, Titley, Toia, Toubon, Toussas, Trakatellis, Trautmann, Triantaphyllides, Trüpel, Turmes, Tzampazi, Ulmer, Väyrynen, Vaidere, Vakalis, Valenciano Martínez-Orozco, Vanhecke, Van Hecke, Van Lancker, Van Orden, Varela Suanzes-Carpegna, Varvitsiotis, Vatanen, Vaugrenard, Ventre, Verges, Vergnaud, Vernola, Vidal-Quadras Roca, de Villiers, Vincenzi, Virrankoski, Vlasák, Vlasto, Voggenhuber, Wagenknecht, Wallis, Walter, Watson, Henri Weber, Manfred Weber, Weiler, Weisgerber, Westlund, Whitehead, Whittaker, Wieland, Wiersma, Wijkman, Wise, von Wogau, Wohlin, Janusz Wojciechowski, Wortmann-Kool, Wuermeling, Wurtz, Wynn, Xenogiannakopoulou, Yañez-Barnuevo García, Záborská, Zahradil, Zaleski, Zani, Zapałowski, Zappalà, Ždanoka, Železný, Zieleniec, Zīle, Zimmer, Zimmerling, Zingaretti, Zvěřina, Zwiefka

Obserwatorzy:

Abadjiev Dimitar, Ali Nedzhmi, Anastase Roberta Alma, Arabadjiev Alexander, Athanasiu Alexandru, Bărbuleţiu Tiberiu, Becşenescu Dumitru, Bliznashki Georgi, Buruiană Aprodu Daniela, Cappone Maria, Ciornei Silvia, Cioroianu Adrian Mihai, Corlăţean Titus, Coşea Dumitru Gheorghe Mircea, Creţu Corina, Creţu Gabriela, Dîncu Vasile, Dimitrov Martin, Duca Viorel Senior, Dumitrescu Cristian, Ganţ Ovidiu Victor, Hogea Vlad Gabriel, Christova Christina Velcheva, Husmenova Filiz, Iacob Ridzi Monica Maria, Ilchev Stanimir, Ivanova Iglika, Kazak Tchetin, Kelemen Atilla Béla Ladislau, Kirilov Evgeni, Kónya-Hamar Sándor, Marinescu Marian-Jean, Mihăescu Eugen, Morţun Alexandru Ioan, Muscă Monica Octavia, Nicolae Şerban, Paparizov Atanas Atanassov, Parvanova Antonyia, Paşcu Ioan Mircea, Petre Maria, Podgorean Radu, Popa Nicolae Vlad, Popeangă Petre, Sârbu Daciana Octavia, Severin Adrian, Shouleva Lydia, Silaghi Ovidiu Ioan, Sofianski Stefan, Stoyanov Dimitar, Szabó Károly Ferenc, Tîrle Radu, Vigenin Kristian, Zgonea Valeriu Ştefan

---

ZAŁĄCZNIK I

WYNIKI GŁOSOWANIA

Skróty i symbole

| + | przyjęto |
| --- | --- |
| - | odrzucono |
| ↓ | bezprzedmiotowe |
| w | wycofano |
| gi (..., ..., ...) | głosowanie imienne (za, przeciw, wstrzymujących się) |
| ge (..., ..., ...) | głosowanie elektroniczne (za, przeciw, wstrzymujących się) |
| gp | głosowanie podzielone |
| go | głosowanie odrębne |
| popr. | poprawka |
| pk | poprawka kompromisowa |
| oc | odpowiednia część |
| s | poprawka skreślająca |
| = | poprawki identyczne |
| ust. | ustęp |
| art. | artykuł |
| pu | punkt uzasadnienia |
| pr | projekt rezolucji |
| wpr | wspólny projekt rezolucji |
| taj | głosowanie tajne |

+

przyjęto

-

odrzucono

↓

bezprzedmiotowe

w

wycofano

gi (..., ..., ...)

głosowanie imienne (za, przeciw, wstrzymujących się)

ge (..., ..., ...)

głosowanie elektroniczne (za, przeciw, wstrzymujących się)

gp

głosowanie podzielone

go

głosowanie odrębne

popr.

poprawka

pk

poprawka kompromisowa

oc

odpowiednia część

s

poprawka skreślająca

=

poprawki identyczne

ust.

ustęp

art.

artykuł

pu

punkt uzasadnienia

pr

projekt rezolucji

wpr

wspólny projekt rezolucji

taj

głosowanie tajne

1.   Protokół dodatkowy do Układu ustanawiającego Stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją w następstwie rozszerzenia Unii Europejskiej ***

Spraw.: Elmar BROK (A6-0241/2005)

| Temat | gi itd. | Głosowanie | gi/ge — uwagi |
| --- | --- | --- | --- |
| jedno głosowanie | | odroczenie | |

Temat

gi itd.

Głosowanie

gi/ge — uwagi

jedno głosowanie

odroczenie

Głosowanie zostało odroczone zgodnie z art. 170 ust. 4 Regulaminu.

2.   Otwarcie negocjacji z Turcją

Projekty rezolucji: B6-0484/2005, B6-0487/2005, B6-0496/2005, B6-0498/2005, B6-0502/2005, B6-0505/2005

| Temat | Popr. nr | Autor | gi itd. | Głosowanie | gi/ge — uwagi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Wspólny projekt rezolucji RC-B6-0484/2005




  (PPE-DE, PSE, ALDE, Verts/ALE, GUE/NGL+UEN) |
| ust. 1 | 2 | PPE-DE | gi | + | 322, 282, 61 |
| ust. | tekst oryginału | | ↓ | |
| po ust. 2 | 5 | Lambrinidis ea | | + | poprawka ustna |
| po ust. 3 | 1 | Moscovici ea | gp/gi | | |
| 1 | + | 542, 74, 46 |
| 2 | + | 304, 294, 57 |
| po ust. 4 | 6 | Lambrinidis ea | ge | - | 184, 272, 213 |
| ust. 5 | 7 | Lambrinidis ea | ge | - | 175, 273, 217 |
| ust. | tekst oryginału | gp | | |
| 1 | + | |
| 2 | + | |
| po ust. 10 | 3 | PPE-DE | gi | - | 235, 291, 129 |
| ust. 15 | | tekst oryginału | gp | | |
| 1 | + | |
| 2 | + | |
| ust. 16 | | tekst oryginału | go | + | |
| punkt uzasadnienia D | | tekst oryginału | gp | | |
| 1 | + | |
| 2 | + | |
| po pu I | 4 | Moscovici ea | | + | |
| głosowanie: nad rezolucją (jako całością) | gi | + | 356, 181, 125 |
| Projekt rezolucji złożony przez grupy polityczne |
| B6-0484/2005 | | Verts/ALE | | ↓ | |
| B6-0487/2005 | | ALDE | | ↓ | |
| B6-0496/2005 | | PSE | | ↓ | |
| B6-0498/2005 | | UEN | | ↓ | |
| B6-0502/2005 | | GUE/NGL | | ↓ | |
| B6-0505/2005 | | PPE-DE | | ↓ | |

Temat

Popr. nr

Autor

gi itd.

Głosowanie

gi/ge — uwagi

Wspólny projekt rezolucji RC-B6-0484/2005

(PPE-DE, PSE, ALDE, Verts/ALE, GUE/NGL+UEN)

ust. 1

2

PPE-DE

gi

+

322, 282, 61

ust.

tekst oryginału

↓

po ust. 2

5

Lambrinidis ea

+

poprawka ustna

po ust. 3

1

Moscovici ea

gp/gi

1

+

542, 74, 46

2

+

304, 294, 57

po ust. 4

6

Lambrinidis ea

ge

-

184, 272, 213

ust. 5

7

Lambrinidis ea

ge

-

175, 273, 217

ust.

tekst oryginału

gp

1

+

2

+

po ust. 10

3

PPE-DE

gi

-

235, 291, 129

ust. 15

tekst oryginału

gp

1

+

2

+

ust. 16

tekst oryginału

go

+

punkt uzasadnienia D

tekst oryginału

gp

1

+

2

+

po pu I

4

Moscovici ea

+

głosowanie: nad rezolucją (jako całością)

gi

+

356, 181, 125

Projekt rezolucji złożony przez grupy polityczne

B6-0484/2005

Verts/ALE

↓

B6-0487/2005

ALDE

↓

B6-0496/2005

PSE

↓

B6-0498/2005

UEN

↓

B6-0502/2005

GUE/NGL

↓

B6-0505/2005

PPE-DE

↓

Wnioski o głosowanie imienne

IND/DEM popr. 2 i głosowanie końcowe

PPE-DE popr. 1, 3

Verts/ALE popr. 1

Wnioski o głosowanie odrębne

UEN ust. 16

PPE-DE ust. 16

Wnioski o głosowanie podzielone

Verts/ALE

Popr. 1

pierwsza część:„wzywa Turcję do uznania ludobójstwa Armeńczyków;”

druga część:„traktuje ten akt ... do Unii Europejskiej;”

PSE

ust. 15

pierwsza część:„podkreśla, że otwarcie ... prowadzi do akcesji;”

druga część:„podkreśla jednakże, ... rozpoczęcia negocjacji;”

PPE-DE

ust. 5

pierwsza część: Całość tekstu z wyłączeniem słów „plan Annana”

druga część: te słowa

punkt uzasadnienia D

pierwsza część: Całość tekstu z wyłączeniem słów „plan Annana”

druga część: te słowa

Różne

Jan Marinus Wiersma, w imieniu grupy PSE, złożył poprawkę ustną do ust. 6 i ust. 16.

Giorgos Dimitrakopoulos, w imieniu grupy PPE-DE, przedstawił następującą poprawkę ustną do poprawki 5:

| 2a. | podkreśla, że to jednostronne oświadczenie Turcji nie stanowi części Protokołu i nie wywołuje skutków prawnych w odniesieniu do zobowiązań Turcji wynikających z Protokołu, oraz że nie powinno zostać przesłane Wielkiemu Zgromadzeniu Narodowemu w celu ratyfikacji |
| --- | --- |

2a.

podkreśla, że to jednostronne oświadczenie Turcji nie stanowi części Protokołu i nie wywołuje skutków prawnych w odniesieniu do zobowiązań Turcji wynikających z Protokołu, oraz że nie powinno zostać przesłane Wielkiemu Zgromadzeniu Narodowemu w celu ratyfikacji

3.   1. Podejmowanie i prowadzenie działalności przez instytucje kredytowe, 2. Adekwatność kapitałowa przedsiębiorstw inwestycyjnych i instytucji kredytowych ***I

Spraw.: Alexander RADWAN (A6-0257/2005)

| Temat | Popr. nr | Autor | gi itd. | Głosowanie | gi/ge — uwagi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | Podejmowanie i prowadzenie działalności przez instytucje kredytowe |

Temat

Popr. nr

Autor

gi itd.

Głosowanie

gi/ge — uwagi

1.

Głosowanie łączne 1A

1-2

4-5

8

10-11

15-17

19-22

24-26

28-29

31-39

41-49

50

52-53

54-57

60-64

67, 69, 71

73-74

76-78

81-86

88-92

94-100

102-107

109

111-115

117

119-126

128

130-139

141-151

154-159

161-165

168-170

172

174-208

211-218

223

227-248

250-255

256-262

264

266-269

271-275

277, 278

280-285

288-290

292-295

297-298

300-305

307-309

312-313

315-316

319-320

322-338

340-347

349-369

373-383

385-386

390-392

394-401

403-407

409-414

416-426

428

430-431

433-434

436-448

523-673

675-691

727

komisja

PPE-DE, PSE, ALDE:

+

Głosowanie łączne 1B

13

18

27

30

65

77

93

101

110

118

129

167

222

249

265

270

286-287

291

306

310-311

314

317

321

348

370-372

384

387-389

393

402

427

429

435

komisja

-

Załącznik VII

674

PPE-DE, PSE + ALDE

+

276

komisja

↓

Głosowanie łączne 2

728-748

750-772

779

780

PPE-DE, PSE + ALDE

+

Głosowanie łączne 3

3

6-7

9

12

23

40

51

58-59

66

68

70

72

75

79-80

87

108

116

127

152

160

166

171

173

209-210

219-221

224-226

263

279

296

299

318

339

408

415

432

komisja

↓

art. 145 po ust. 3

749

PPE-DE, PSE + ALDE

+

140

komisja

↓

po art. 150

781

PPE-DE, PSE + ALDE

+

poprawka ustna

153

komisja

↓

po pu 57

778

PPE-DE, PSE + ALDE

+

poprawka ustna

14

komisja

↓

głosowanie: nad zmienionym projektem

+

głosowanie: rezolucja legislacyjna

+

| 2. | Adekwatność kapitałowa przedsiębiorstw inwestycyjnych i instytucji kredytowych |
| --- | --- |

2.

Głosowanie łączne 1A

449-451

455-488

491-492

496-497

499-511

515-520

522

692

695-712

714-726

komisja

PPE-DE, PSE, ALDE

+

Głosowanie łączne 1B

498

521

komisja

-

Głosowanie łączne 1B

453

komisja

gi

-

43, 546, 78

Załącznik I ust. 14

693

PPE-DE, PSE + ALDE

+

512

komisja

↓

513

komisja

↓

Załącznik I ust. 15

694

PPE-DE, PSE + ALDE

+

514

komisja

↓

Głosowanie łączne 2

773-777

783-784

PPE-DE, PSE + ALDE

+

Głosowanie łączne 3

452

489

493-495

komisja

↓

art. 43 po ust. 2

785

PPE-DE, PSE + ALDE

gi

+

poprawka ustna

613, 35, 11

490

komisja

↓

po pu 32

782

PPE-DE, PSE, ALDE

+

poprawka ustna

454

komisja

↓

głosowanie: projekt z poprawkami

+

głosowanie: rezolucja legislacyjna

+

Pod poprawkami 753-777 włącznie podpisali się, w imieniu grupy PSE Ieke van den Burg, a nie Margietus van den Berg.

... w imieniu grupy PPE-DE, przedłożył poprawkę ustną do poprawek 778 i 782, mającą na celu dodanie na początku słów „W opinii Parlamentu Europejskiego”

... w imieniu grupy PPE-DE, przedłożył poprawkę ustna do poprawek 781 i 785, mającą na celu zastąpienie ich następującym tekstem:

Bez uszczerbku dla przyjętych już środków wykonawczych, po upływie dwuletniego okresu po przyjęciu niniejszej dyrektywy, ale najpóźniej od 1 kwietnia 2008 r. wstrzymuje się stosowanie jej przepisów wymagających przyjęcia środków technicznych, poprawek i decyzji zgodnie z ust. 2. Na wniosek Komisji Parlament Europejski i Rada mogą odnowić stosowne przepisy zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu i w tym celu dokonają ich przeglądu przed upływem okresu lub daty, o których mowa powyżej.

Wnioski o głosowanie imienne

IND/DEM: popr. 453 i 785

Wnioski o głosowanie odrębne

IND/DEM: popr. 140

4.   Badanie ustawowe rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych ***I

Spraw.: Bert DOORN (A6-0224/2005)

| Temat | Popr. nr | Autor | gi itd. | Głosowanie | gi/ge — uwagi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Poprawki komisji przedmiotowo właściwych — głosowanie łączne | 1-4
  6-14
  16-17
  19
  20
  24-41
  43-54
  56-64
  66-78
  80-87
  89-91
  97-98 | komisja | | + | |
| Poprawki komisji przedmiotowo właściwej | 92 | komisja | go | - | |
| art. 23 | 104/rev | PPE-DE, PSE, ALDE + Verts/ALE | | + | |
| 55 | komisja | | ↓ | |
| po art. 30 | 105/rev | PPE-DE, PSE, ALDE + Verts/ALE | | + | |
| 65 | komisja | | ↓ | |
| art. 39 ust. 1-4 | 79oc | PPE-DE, PSE, ALDE+Verts/ALE | | + | |
| art. 39 ust. 5 | 106/rev | PPE-DE, PSE, ALDE+Verts/ALE | | + | |
| 79oc | komisja | | ↓ | |
| art. 39 ust. 6 | 79oc | komisja | | + | |
| art. 47 ust 1 po lit. d) | 88 | komisja | | - | |
| 107/rev | PPE-DE, PSE, ALDE + Verts/ALE | | + | |
| art. 49 po ust. 2 | 110 | PPE-DE, PSE + Verts/ALE | | + | |
| art. 50 | 108/rev | PPE-DE, PSE, ALDE + Verts/ALE | | + | |
| 93-96 | komisja | | ↓ | |
| pu 10 | 99/rev | PPE-DE, PSE, ALDE + Verts/ALE | | + | |
| 5 | komisja | | ↓ | |
| pu 20 | 100/rev | PPE-DE, PSE, ALDE + Verts/ALE | | + | |
| 15 | komisja | | ↓ | |
| po pu 20 | 101/rev | PPE-DE, PSE, ALDE + Verts/ALE | | + | |
| 18 | komisja | | ↓ | |
| po pu 22 | 102/rev | PPE-DE, PSE, ALDE + Verts/ALE | | + | |
| 21 | komisja | | ↓ | |
| po pu 23 | 109 | PPE-DE+PSE | | + | |
| 22 | komisja | | ↓ | |
| po pu 27 | 103/rev | PPE-DE, PSE, ALDE + Verts/ALE | | + | |
| 23 | komisja | | ↓ | |
| głosowanie: projekt z poprawkami | | + | |
| głosowanie: rezolucja legislacyjna | | + | |

Temat

Popr. nr

Autor

gi itd.

Głosowanie

gi/ge — uwagi

Poprawki komisji przedmiotowo właściwych — głosowanie łączne

1-4

6-14

16-17

19

20

24-41

43-54

56-64

66-78

80-87

89-91

97-98

komisja

+

Poprawki komisji przedmiotowo właściwej

92

komisja

go

-

art. 23

104/rev

PPE-DE, PSE, ALDE + Verts/ALE

+

55

komisja

↓

po art. 30

105/rev

PPE-DE, PSE, ALDE + Verts/ALE

+

65

komisja

↓

art. 39 ust. 1-4

79oc

PPE-DE, PSE, ALDE+Verts/ALE

+

art. 39 ust. 5

106/rev

PPE-DE, PSE, ALDE+Verts/ALE

+

79oc

komisja

↓

art. 39 ust. 6

79oc

komisja

+

art. 47 ust 1 po lit. d)

88

komisja

-

107/rev

PPE-DE, PSE, ALDE + Verts/ALE

+

art. 49 po ust. 2

110

PPE-DE, PSE + Verts/ALE

+

art. 50

108/rev

PPE-DE, PSE, ALDE + Verts/ALE

+

93-96

komisja

↓

pu 10

99/rev

PPE-DE, PSE, ALDE + Verts/ALE

+

5

komisja

↓

pu 20

100/rev

PPE-DE, PSE, ALDE + Verts/ALE

+

15

komisja

↓

po pu 20

101/rev

PPE-DE, PSE, ALDE + Verts/ALE

+

18

komisja

↓

po pu 22

102/rev

PPE-DE, PSE, ALDE + Verts/ALE

+

21

komisja

↓

po pu 23

109

PPE-DE+PSE

+

22

komisja

↓

po pu 27

103/rev

PPE-DE, PSE, ALDE + Verts/ALE

+

23

komisja

↓

głosowanie: projekt z poprawkami

+

głosowanie: rezolucja legislacyjna

+

Ponieważ poprawka 42 nie dotyczy wszystkich wersji językowych, nie została poddana pod głosowanie (art. 151 ust. 1 Reglaminu).

Wnioski o głosowanie odrębne

PPE-DE popr. 92

5.   Rozwój kolei wspólnotowych ***I

Spraw.: Georg JARZEMBOWSKI (A6-0143/2005)

| Temat | Popr. nr | Autor | gi itd. | Głosowanie | gi/ge — uwagi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Projekt dyrektywy |
| Propozycja odrzucenia projektu komisji | 14 | GUE/NGL | gi | - | 135, 491, 35 |
| Poprawki komisji przedmiotowo właściwej | 2 | komisja | gi | + | 352, 291, 19 |
| 3 | komisja | go | + | |
| 4 | komisja | go | + | |
| 5 | komisja | go | + | |
| 6 | komisja | go | + | |
| 7 | komisja | go | + | |
| 8 | komisja | gi | + | 368, 258, 38 |
| 9 | komisja | gp/ gi | | |
| 1 | + | 393, 255, 14 |
| 2 | + | 347, 290, 15 |
| 3 | + | 350, 298, 10 |
| 10 | komisja | go | + | |
| 11 | komisja | go | + | |
| 12 | komisja | gi | + | 553, 79, 32 |
| 13 | komisja | go | + | |
| głosowanie: projekt z poprawkami | gi | + | 402, 203, 60 |
| Projekt rezolucji legislacyjnej |
| po ust. 1 | 15 | Verts/ALE | gi | - | 157, 483, 23 |
| głosowanie: rezolucja legislacyjna | gi | + | 401, 211, 51 |

Temat

Popr. nr

Autor

gi itd.

Głosowanie

gi/ge — uwagi

Projekt dyrektywy

Propozycja odrzucenia projektu komisji

14

GUE/NGL

gi

-

135, 491, 35

Poprawki komisji przedmiotowo właściwej

2

komisja

gi

+

352, 291, 19

3

komisja

go

+

4

komisja

go

+

5

komisja

go

+

6

komisja

go

+

7

komisja

go

+

8

komisja

gi

+

368, 258, 38

9

komisja

gp/ gi

1

+

393, 255, 14

2

+

347, 290, 15

3

+

350, 298, 10

10

komisja

go

+

11

komisja

go

+

12

komisja

gi

+

553, 79, 32

13

komisja

go

+

głosowanie: projekt z poprawkami

gi

+

402, 203, 60

Projekt rezolucji legislacyjnej

po ust. 1

15

Verts/ALE

gi

-

157, 483, 23

głosowanie: rezolucja legislacyjna

gi

+

401, 211, 51

Wnioski o głosowanie imienne

GUE/NGL popr. 2, 9, 12, 14, projekt z poprawkami i głosowanie końcowe

Verts/ALE popr. 15

PSE popr. 2, 8, 9

Wnioski o głosowanie odrębne

GUE/NGL popr. 3, 4, 6, 8, 10, 11

PPE-DE popr. 2, 9

Verts/ALE popr. 2 -13

PSE popr. 10

Wnioski o głosowanie podzielone

PSE

ust. 9

pierwsza część: Całość tekstu z wyłączeniem słów „do dnia 1 stycznia 2008 r.” oraz „do dnia 1 stycznia 2012 r.”

druga część: słowa „do dnia 1 stycznia 2008 r.”

trzecia część: słowa „do dnia 1 stycznia 2012 r.”

Różne

Poprawka 1 została anulowana.

6.   Certyfikacja członków załóg pociągów zajmujących się prowadzeniem lokomotyw i pociągów ***I

Spraw.: Gilles SAVARY (A6-0133/2005)

| Temat | Popr. nr | Autor | gi itd. | Głosowanie | gi/ge — uwagi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Poprawki komisji przedmiotowo właściwych — głosowanie łączne | 1-13
  18-19
  22-34
  36
  38-44 | komisja | | + | |
| Poprawki komisji przedmiotowo właściwej | 15 | komisja | go | + | |
| 17 | komisja | go | + | |
| 21 | komisja | go | + | |
| art. 10 | 50 | GUE/NGL | | - | |
| 14 | komisja | | + | |
| 45 | PSE | | + | |
| art. 14 ust. 1 | 16 | komisja | ge | - | 265, 375, 10 |
| 46 | PSE | ge | + | 347, 299, 10 |
| 47 | PSE | | + | |
| art. 16 ust. 1 | 20 | komisja | | - | |
| 48 | PSE | | - | |
| art. 25 | 49/rev | IND/DEM | | - | |
| 35 | komisja | | + | |
| art. 29 | 37 | komisja | gp | | |
| 1 | + | |
| 2 | + | |
| 51 | GUE/NGL | | ↓ | |
| głosowanie: projekt z poprawkami | | + | |
| głosowanie: rezolucja legislacyjna | gi | + | 603, 24, 40 |

Temat

Popr. nr

Autor

gi itd.

Głosowanie

gi/ge — uwagi

Poprawki komisji przedmiotowo właściwych — głosowanie łączne

1-13

18-19

22-34

36

38-44

komisja

+

Poprawki komisji przedmiotowo właściwej

15

komisja

go

+

17

komisja

go

+

21

komisja

go

+

art. 10

50

GUE/NGL

-

14

komisja

+

45

PSE

+

art. 14 ust. 1

16

komisja

ge

-

265, 375, 10

46

PSE

ge

+

347, 299, 10

47

PSE

+

art. 16 ust. 1

20

komisja

-

48

PSE

-

art. 25

49/rev

IND/DEM

-

35

komisja

+

art. 29

37

komisja

gp

1

+

2

+

51

GUE/NGL

↓

głosowanie: projekt z poprawkami

+

głosowanie: rezolucja legislacyjna

gi

+

603, 24, 40

Wnioski o głosowanie imienne

PPE-DE: głosowanie końcowe

Wnioski o głosowanie podzielone

ALDE

popr. 37

pierwsza część:„Załączniki będą ... 12 oraz 17.”

druga część:„W procesie dostosowywania ... z dnia 20 maja 1998 r.”

Wnioski o głosowanie odrębne

ALDE: popr. 21

PSE popr. 15, 17

Różne

Erik Meijer, w imieniu grupy GUE/NGL, złożył poprawkę ustną do poprawki 50 ust. 2.

7.   Prawa i obowiązki pasażerów w międzynarodowym transporcie kolejowym ***I

Spraw.: Dirk STERCKX (A6-0123/2005)

| Temat | Popr. nr | Autor | gi itd. | Głosowanie | gi/ge — uwagi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Poprawki komisji przedmiotowo właściwych — głosowanie łączne | 1
  3-4
  6-8
  10
  12
  14-20
  24-27
  30-31
  33
  35-36
  39-40
  42-53
  55-62
  64-65
  68-70
  72-78
  80-87
  90
  92
  95-100
  102
  104-107
  110-121 | komisja | | + | |
| Poprawki komisji przedmiotowo właściwej | 2 | komisja | go | + | |
| 5 | komisja | go | + | |
| 9 | komisja | go | + | |
| 11 | komisja | gi | + | 502, 146, 9 |
| 23 | komisja | go | + | |
| 28 | komisja | go | + | |
| 29 | komisja | go | + | |
| 34 | komisja | go | + | |
| 38 | komisja | gi | + | 530, 106, 17 |
| 66 | komisja | go | + | |
| 67 | komisja | go | + | |
| 71 | komisja | go | + | |
| 79 | komisja | go | + | |
| 91 | komisja | go | + | |
| 103 | komisja | gi | + | 533, 116, 9 |
| art. 1 ust. 2 pkt 1 | 13 | komisja | gi | + | 519, 119, 6 |
| 122 | Bradbourn ea | | ↓ | |
| art. 2 pkt 15 | 131 | GUE/NGL | | - | |
| 21 | komisja | | + | |
| art. 2 pkt 16 | 132 | GUE/NGL | | - | |
| 22 | komisja | | + | |
| art. 3 po pkt 3 | 133 | GUE/NGL | | - | |
| 138/rev | Verts/ALE
  El Hadraoui | gi | + | poprawka ustna


  550, 87, 16 |
| 32 | komisja | | + | |
| art. 6 ust. 1 | 37 | komisja | | + | |
| 134 | GUE/NGL | | ↓ | |
| art. 6 ust. 4 | 123 | ALDE | gp | | |
| 1 | + | |
| 2 | + | |
| 41 | komisja | | ↓ | |
| art. 11 pkt 2 | 54 | komisja | | + | |
| 135 | GUE/NGL | | ↓ | |
| art. 15 ust. 2 | 124 | ALDE | | + | |
| 63 | komisja | | ↓ | |
| po art. 27 | 88 | komisja | | - | |
| 89 | komisja | | - | |
| 125 | ALDE | | + | |
| art. 28 po ust. 3 | 127 | PSE | | + | |
| art. 29 | 93 | komisja | | - | |
| 128 | PSE | | + | |
| art. 30 | 94 | komisja | | - | |
| 126 | ALDE | | + | |
| art. 33 ust. 2 | 101 | komisja | | + | |
| 136 | GUE/NGL | | ↓ | |
| art. 36 | 108 | komisja | ge | + | 416, 199, 21 |
| 129 | PSE | | ↓ | |
| art. 37 | 109 | komisja | | + | |
| 137 | GUE/NGL | | ↓ | |
| po pu 2 | 130 | GUE/NGL | | - | |
| głosowanie: projekt z poprawkami | | + | |
| głosowanie: rezolucja legislacyjna | | + | |

Temat

Popr. nr

Autor

gi itd.

Głosowanie

gi/ge — uwagi

Poprawki komisji przedmiotowo właściwych — głosowanie łączne

1

3-4

6-8

10

12

14-20

24-27

30-31

33

35-36

39-40

42-53

55-62

64-65

68-70

72-78

80-87

90

92

95-100

102

104-107

110-121

komisja

+

Poprawki komisji przedmiotowo właściwej

2

komisja

go

+

5

komisja

go

+

9

komisja

go

+

11

komisja

gi

+

502, 146, 9

23

komisja

go

+

28

komisja

go

+

29

komisja

go

+

34

komisja

go

+

38

komisja

gi

+

530, 106, 17

66

komisja

go

+

67

komisja

go

+

71

komisja

go

+

79

komisja

go

+

91

komisja

go

+

103

komisja

gi

+

533, 116, 9

art. 1 ust. 2 pkt 1

13

komisja

gi

+

519, 119, 6

122

Bradbourn ea

↓

art. 2 pkt 15

131

GUE/NGL

-

21

komisja

+

art. 2 pkt 16

132

GUE/NGL

-

22

komisja

+

art. 3 po pkt 3

133

GUE/NGL

-

138/rev

Verts/ALE

El Hadraoui

gi

+

poprawka ustna

550, 87, 16

32

komisja

+

art. 6 ust. 1

37

komisja

+

134

GUE/NGL

↓

art. 6 ust. 4

123

ALDE

gp

1

+

2

+

41

komisja

↓

art. 11 pkt 2

54

komisja

+

135

GUE/NGL

↓

art. 15 ust. 2

124

ALDE

+

63

komisja

↓

po art. 27

88

komisja

-

89

komisja

-

125

ALDE

+

art. 28 po ust. 3

127

PSE

+

art. 29

93

komisja

-

128

PSE

+

art. 30

94

komisja

-

126

ALDE

+

art. 33 ust. 2

101

komisja

+

136

GUE/NGL

↓

art. 36

108

komisja

ge

+

416, 199, 21

129

PSE

↓

art. 37

109

komisja

+

137

GUE/NGL

↓

po pu 2

130

GUE/NGL

-

głosowanie: projekt z poprawkami

+

głosowanie: rezolucja legislacyjna

+

Wnioski o głosowanie odrębne

PPE-DE popr. 2, 5, 9, 22, 41, 66, 67, 79

PSE popr. 23, 28, 29, 34, 54, 71, 91

Wnioski o głosowanie imienne

PPE-DE popr. 11, 13, 38, 103

Verts/ALE popr. 138/rev

Wnioski o głosowanie podzielone

PSE

popr. 123

pierwsza część: całość tekstu z wyłączeniem słów „polityki zapobiegania nadużyciom finansowym”

druga część: te słowa

Różne

Michael Cramer, w imieniu grupy Verts/ALE, przedstawił następującą poprawkę ustną do poprawki 138/rev:

| „1. | Na podstawie umowy przewozowej przedsiębiorstwo lub przedsiębiorstwa kolejowe zobowiązują się do przewiezienia pasażera oraz jego bagażu i bagażu podręcznego do miejsca przeznaczenia,
  i do przewozu roweru pasażera we wszystkich pociągach, również na liniach międzynarodowych i w pociągach szybkobieżnych, w określonych przypadkach odpłatnie.
  Umowa musi zostać potwierdzona poprzez wydanie pasażerowi jednego lub więcej biletów. Bilety są uznawane prima facie za dowód zawarcia umowy. W odniesieniu do umów przewozu zastosowanie mają postanowienia art. 6 i 7 CIV.” |
| --- | --- |

„1.

Na podstawie umowy przewozowej przedsiębiorstwo lub przedsiębiorstwa kolejowe zobowiązują się do przewiezienia pasażera oraz jego bagażu i bagażu podręcznego do miejsca przeznaczenia,
  i do przewozu roweru pasażera we wszystkich pociągach, również na liniach międzynarodowych i w pociągach szybkobieżnych, w określonych przypadkach odpłatnie.
  Umowa musi zostać potwierdzona poprzez wydanie pasażerowi jednego lub więcej biletów. Bilety są uznawane prima facie za dowód zawarcia umowy. W odniesieniu do umów przewozu zastosowanie mają postanowienia art. 6 i 7 CIV.”

8.   Umowne wymogi jakości mające zastosowanie do kolejowego transportu towarowego ***I

Spraw.: Roberts ZILE (A6-0171/2005)

Spraw.: Roberts ZILE (A6-0171/2005)

| Temat | Popr. nr | Autor | gi itd. | Głosowanie | gi/ge — uwagi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| głosowanie: projekt rozporządzenia | | - | |

Temat

Popr. nr

Autor

gi itd.

Głosowanie

gi/ge — uwagi

głosowanie: projekt rozporządzenia

głosowanie: projekt rozporządzenia

-

-

Ponieważ komisja nie wycofała swojego projektu, sprawa została odesłana do właściwej komisji (TRANS) zgodnie z art. 52 ust. 3 Regulaminu.

9.   25. rocznica Solidarności i jej przesłanie dla Europy

Projekty rezolucji: B6-0485/2005, 0495/2005, 0500/2005 i 0504/2005

Projekty rezolucji: B6-0485/2005, 0495/2005, 0500/2005 i 0504/2005

| Temat | Popr. nr | Autor | gi itd. | Głosowanie | gi/ge — uwagi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Wspólny projekt rezolucji RC-B6-0485/2005




  (PPE-DE, PSE, ALDE, Verts/ALE i UEN) |
| głosowanie: nad rezolucją (jako całością) | | + | |
| Projekty rezolucji złożone przez grupy polityczne |
| B6-0485/2005 | | Verts/ALE | | ↓ | |
| B6-0495/2005 | | PSE | | ↓ | |
| B6-0500/2005 | | GUE/NGL | | ↓ | |
| B6-0504/2005 | | PPE-DE, PSE, ALDE + UEN | | ↓ | |

Temat

Popr. nr

Autor

gi itd.

Głosowanie

gi/ge — uwagi

Wspólny projekt rezolucji RC-B6-0485/2005

Wspólny projekt rezolucji RC-B6-0485/2005

(PPE-DE, PSE, ALDE, Verts/ALE i UEN)

(PPE-DE, PSE, ALDE, Verts/ALE i UEN)

głosowanie: nad rezolucją (jako całością)

głosowanie: nad rezolucją (jako całością)

+

Projekty rezolucji złożone przez grupy polityczne

Projekty rezolucji złożone przez grupy polityczne

B6-0485/2005

Verts/ALE

↓

B6-0495/2005

PSE

↓

B6-0500/2005

GUE/NGL

↓

B6-0504/2005

PPE-DE, PSE, ALDE + UEN

↓

10.   Znaczenie spójności terytorialnej dla rozwoju regionalnego *

Spraw.: Ambroise GUELLEC (A6-0251/2005)

Spraw.: Ambroise GUELLEC (A6-0251/2005)

| Temat | Popr. nr | Autor | gi itd. | Głosowanie | gi/ge — uwagi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ust. 3 | 5 | GUE/NGL | | - | |
| ust. 4 | 6 | GUE/NGL | | - | |
| ust. 8 | 7 | GUE/NGL | | - | |
| ust. 12 | ust. | tekst oryginału | gi | + | 487,83, 38 |
| ust. 13 | 1 | PPE-DE | | + | |
| ust. 14 | 2 | PPE-DE | gp | | |
| 1 | + | |
| 2 | + | |
| pu A | 3 | GUE/NGL | | - | |
| punkt uzasadnienia D | 4 | GUE/NGL | | - | |
| głosowanie: nad rezolucją (jako całością) | | + | |

Temat

Popr. nr

Autor

gi itd.

Głosowanie

gi/ge — uwagi

ust. 3

5

GUE/NGL

-

ust. 4

6

GUE/NGL

-

ust. 8

7

GUE/NGL

-

ust. 12

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

gi

+

487,83, 38

ust. 13

1

PPE-DE

+

ust. 14

2

PPE-DE

gp

1

+

2

+

pu A

3

GUE/NGL

-

punkt uzasadnienia D

4

GUE/NGL

-

głosowanie: nad rezolucją (jako całością)

głosowanie: nad rezolucją (jako całością)

+

Wnioski o głosowanie podzielone

Wnioski o głosowanie podzielone

PSE

popr. 2

popr. 2

pierwsza część: Całość tekstu z wyłączeniem słów „za pośrednictwem ORATE”

pierwsza część:

druga część: te słowa

druga część:

Wnioski o głosowanie imienne

Wnioski o głosowanie imienne

PPE-DE ust. 12

11.   Wzmocnione partnerstwo na rzecz regionów peryferyjnych *

Spraw.: Sérgio MARQUES (A6-0246/2005)

Spraw.: Sérgio MARQUES (A6-0246/2005)

| Temat | Popr. nr | Autor | gi itd. | Głosowanie | gi/ge — uwagi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ust. 6 | ust. | tekst oryginału | go | + | |
| ust. 7 | 1 | Verts/ALE | | - | |
| ust. 8 | ust. | tekst oryginału | go | + | |
| po ust. 8 | 5 | GUE/NGL | gi | - | 44, 547, 10 |
| ust. 9 | ust. | tekst oryginału | go | + | |
| ust. 10 | 2 | Verts/ALE | | - | |
| ust. 17 | ust. | tekst oryginału | gp | | |
| 1 | + | |
| 2/ge | + | 300, 285, 15 |
| 3 | + | |
| po ust. 21 | 6 | GUE/NGL | gi | - | 52, 547, 5 |
| ust. 22 | ust. | tekst oryginału | gp | | |
| 1 | + | |
| 2 | + | |
| ust. 23 | ust. | tekst oryginału | gp | | |
| 1 | + | |
| 2 | + | |
| ust. 24 | ust. | tekst oryginału | go | + | |
| ust. 25 | ust. | tekst oryginału | gp | | |
| 1 | + | |
| 2 | + | |
| ust. 27 | ust. | tekst oryginału | go | + | |
| ust. 29 | ust. | tekst oryginału | go | + | |
| ust. 30 | ust. | tekst oryginału | go | + | |
| ust. 33 | ust. | tekst oryginału | go | + | |
| ust. 34 | ust. | tekst oryginału | gp | | |
| 1 | + | |
| 2 | + | |
| 3/ge | - | 237, 333, 13 |
| 4 | + | |
| ust. 36 | ust. | tekst oryginału | gp | | |
| 1 | + | |
| 2 | - | |
| 3 | + | |
| ust. 39 | 7 | GUE/NGL | gi | - | 84, 490, 3 |
| ust. 40 | ust. | tekst oryginału | go | + | |
| ust. 41 | ust. | tekst oryginału | gp | | |
| 1 | + | |
| 2 | - | |
| ust. 42 | ust. | tekst oryginału | go | + | |
| ust. 49 | ust. | tekst oryginału | gp | | |
| 1 | + | |
| 2 | + | |
| pu A | 3 | GUE/NGL | gi | - | 165, 391, 9 |
| pu M | ust. | tekst oryginału | go | - | |
| Po pu N | 4 | GUE/NGL | gi | - | 46, 500, 5 |
| głosowanie: nad rezolucją (jako całością) | | + | |

Temat

Popr. nr

Autor

gi itd.

Głosowanie

gi/ge — uwagi

ust. 6

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

go

+

ust. 7

1

Verts/ALE

-

ust. 8

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

go

+

po ust. 8

5

GUE/NGL

gi

-

44, 547, 10

ust. 9

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

go

+

ust. 10

2

Verts/ALE

-

ust. 17

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

gp

1

+

2/ge

+

300, 285, 15

3

+

po ust. 21

6

GUE/NGL

gi

-

52, 547, 5

ust. 22

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

gp

1

+

2

+

ust. 23

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

gp

1

+

2

+

ust. 24

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

go

+

ust. 25

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

gp

1

+

2

+

ust. 27

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

go

+

ust. 29

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

go

+

ust. 30

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

go

+

ust. 33

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

go

+

ust. 34

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

gp

1

+

2

+

3/ge

-

237, 333, 13

4

+

ust. 36

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

gp

1

+

2

-

3

+

ust. 39

7

GUE/NGL

gi

-

84, 490, 3

ust. 40

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

go

+

ust. 41

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

gp

1

+

2

-

ust. 42

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

go

+

ust. 49

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

gp

1

+

2

+

pu A

3

GUE/NGL

gi

-

165, 391, 9

pu M

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

go

-

Po pu N

4

GUE/NGL

gi

-

46, 500, 5

głosowanie: nad rezolucją (jako całością)

głosowanie: nad rezolucją (jako całością)

+

+

Wnioski o głosowanie imienne

Wnioski o głosowanie imienne

GUE/NGL: popr. 5, 6, 7, 3, 4

Wnioski o głosowanie odrębne

Wnioski o głosowanie odrębne

PPE-DE: pu M i ust. 41

Verts/ALE: 6, 8, 9, 17, 24, 27, 29, 30, 33, 40, 41, 42

Wnioski o głosowanie podzielone

Wnioski o głosowanie podzielone

PPE-DE:

ust. 17

ust. 17

pierwsza część:„wyraża ubolewanie z powodu zniesienia dopłat dla branży cukrowniczej”

pierwsza część:

druga część:„wzywa do przywrócenia ... regiony najbardziej peryferyjne”

druga część:

trzecia część:„uważa ponadto, iż ... opłacalna dla tej branży”

trzecia część:

ust. 36

ust. 36

pierwsza część: „zwraca się do Komisji, ... Białej Księgi”

pierwsza część

druga część:„zarówno w kontekście ... ramy legislacyjne”

druga część:

trzecia część:„o zwrócenie uwagi ... szczególnej sytuacji”

trzecia część:

Verts/ALE

ust. 22

ust. 22

pierwsza część:„zwraca uwagę na ... i techniki połowowe”

pierwsza część:

druga część:„oraz na dostęp ... i sąsiadujących”

druga część:

ust. 23

ust. 23

pierwsza część: Całość tekstu z wyłączeniem słów „i względnej stabilności”

pierwsza część:

druga część: te słowa

druga część:

ust. 25

ust. 25

pierwsza część: Całość tekstu z wyłączeniem słów „lub wyższym”

pierwsza część:

druga część: te słowa

druga część:

ust. 49

ust. 49

pierwsza część: Całość tekstu z wyłączeniem słów „o finansowanie dodatkowych kosztów transportu, oraz”

pierwsza część:

druga część: te słowa

druga część:

ALDE

ust. 41

ust. 41

pierwsza część: Całość tekstu z wyłączeniem słów „traktowane były jako priorytetowe oraz by”

pierwsza część:

druga część: te słowa

druga część:

PPE-DE, Verts/ALE

ust. 34

ust. 34

pierwsza część:„zwraca się do Komisji ... tych regionach”

pierwsza część:

druga część:„poprzez konkretne działania ... modeli konkurencyjności” z wyjątkiem słów „rekompensujące poniesione koszty dodatkowe związane z ich działalnością”

druga część:

trzecia część: słowa „rekompensujące poniesione koszty dodatkowe związane z ich działalnością”

trzecia część:

czwarta część:„również postuluje wspieranie ... ducha przedsiębiorczości”

czwarta część:

---

ZAŁĄCZNIK II

WYNIKI GŁOSOWAŃ IMIENNYCH

1.   RC B6-0484/2005 Turcja

poprawka 2

Za: 322

ALDE: Beaupuy, Birutis, Bourlanges, Budreikaitė, Cavada, Chiesa, Cornillet, Costa, Degutis, Deprez, De Sarnez, Fourtou, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Lambsdorff, Laperrouze, Lax, Manders, Matsakis, Morillon, Mulder, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Ries, Starkevičiūtė, Takkula

GUE/NGL: Adamou, Agnoletto, Brie, Figueiredo, Flasarová, Guerreiro, Guidoni, Henin, Kaufmann, Kohlíček, Liotard, McDonald, Markov, Maštálka, Meijer, Meyer Pleite, Morgantini, Musacchio, Pafilis, Papadimoulis, Pflüger, Portas, Ransdorf, Remek, Rizzo, Seppänen, Sjöstedt, Strož, Svensson, Toussas, Triantaphyllides, Verges, Wagenknecht, Wurtz, Zimmer

IND/DEM: Belder, Blokland, Borghezio, Chruszcz, Grabowski, Karatzaferis, Piotrowski, Rogalski, Salvini, Sinnott, Speroni, Zapałowski, Železný

NI: Claeys, Czarnecki Ryszard, Dillen, Gollnisch, Helmer, Kilroy-Silk, Lang, Le Pen Jean-Marie, Le Pen Marine, Le Rachinel, Martin Hans-Peter, Martinez, Masiel, Mölzer, Mussolini, Rivera, Romagnoli, Rutowicz, Schenardi, Vanhecke

PPE-DE: Andrikienė, Antoniozzi, Ashworth, Atkins, Audy, Bachelot-Narquin, Barsi-Pataky, Bauer, Becsey, Belet, Berend, Bonsignore, Bradbourn, Braghetto, Brejc, Brepoels, Březina, Brok, Bushill-Matthews, Cabrnoch, Callanan, Caspary, del Castillo Vera, Cesa, Chichester, Cirino Pomicino, Coelho, Coveney, Daul, Dehaene, Demetriou, Descamps, Deva, Díaz de Mera García Consuegra, Dimitrakopoulos, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Dover, Doyle, Duchoň, Duka-Zólyomi, Ebner, Ehler, Elles, Esteves, Eurlings, Evans Jonathan, Fajmon, Fatuzzo, Ferber, Florenz, Fontaine, Freitas, Friedrich, Gahler, Gál, Gaľa, García-Margallo y Marfil, Gargani, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Gawronski, Gklavakis, Glattfelder, Goepel, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, Grosch, Grossetête, Guellec, Gutiérrez-Cortines, Gyürk, Hannan, Harbour, Hatzidakis, Hennicot-Schoepges, Hieronymi, Higgins, Hudacký, Hybášková, Itälä, Jackson, Járóka, Jarzembowski, Jeggle, Jordan Cizelj, Kamall, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Klich, Koch, Konrad, Korhola, Kratsa-Tsagaropoulou, Kušķis, Lamassoure, Langen, Langendries, Lechner, Lehne, Liese, Lombardo, Lulling, Maat, McMillan-Scott, Mann Thomas, Mantovani, Martens, Mathieu, Matsis, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Mikolášik, Mitchell, Musotto, Nassauer, Nicholson, Niebler, van Nistelrooij, Olajos, Oomen-Ruijten, Őry, Ouzký, Pack, Pálfi, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Parish, Peterle, Pieper, Pīks, Pinheiro, Piskorski, Pleštinská, Podestà, Poettering, Posselt, Purvis, Queiró, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Reul, Roithová, Rübig, Saïfi, Sartori, Schierhuber, Schmitt Pál, Schnellhardt, Schöpflin, Schröder, Schwab, Seeber, Silva Peneda, Škottová, Sommer, Šťastný, Stenzel, Stevenson, Strejček, Stubb, Sturdy, Sudre, Sumberg, Surján, Szájer, Tajani, Tannock, Thyssen, Toubon, Trakatellis, Ulmer, Vakalis, Varvitsiotis, Vernola, Vlasák, Vlasto, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, von Wogau, Wojciechowski, Wortmann-Kool, Wuermeling, Záborská, Zahradil, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zvěřina

PSE: Berger, Bösch, Bono, Dührkop Dührkop, Ettl, Hänsch, Haug, Leichtfried, Scheele

UEN: Aylward, Berlato, Camre, Didžiokas, Foglietta, Fotyga, Janowski, Krasts, Kristovskis, Libicki, Ó Neachtain, Poli Bortone, Roszkowski, Ryan, Szymański, Tatarella, Vaidere, Zīle

Przeciw: 282

ALDE: Alvaro, Andria, Attwooll, Bonino, Bowles, Busk, Chatzimarkakis, Cocilovo, Davies, Drčar Murko, Duff, Duquesne, Ek, Gentvilas, Geremek, Hall, Harkin, Hennis-Plasschaert, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Kacin, Karim, Klinz, Koch-Mehrin, Krahmer, Kułakowski, Letta, Ludford, Lynne, Maaten, Malmström, Mohácsi, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Pannella, Pistelli, Polfer, Prodi, Resetarits, Riis-Jørgensen, Samuelsen, Sbarbati, Schuth, Staniszewska, Sterckx, Szent-Iványi, Väyrynen, Van Hecke, Watson

IND/DEM: Batten, Bloom, Booth, Clark, Coûteaux, Farage, Knapman, Louis, Nattrass, Titford, de Villiers, Whittaker, Wise

NI: Battilocchio, Bobošíková, Mote

PPE-DE: Bowis, Buzek, Cederschiöld, Chmielewski, Deß, De Veyrac, Fjellner, Handzlik, Hökmark, Ibrisagic, Jałowiecki, Kaczmarek, Kudrycka, Kuźmiuk, Lewandowski, Olbrycht, Podkański, Saryusz-Wolski, Seeberg, Siekierski, Sonik, Spautz, Ventre, Wijkman, Zaleski, Zwiefka

PSE: Andersson, Arif, Arnaoutakis, Attard-Montalto, Ayala Sender, Badia I Cutchet, Barón Crespo, Batzeli, Beglitis, Beňová, van den Berg, Berlinguer, Berman, Bozkurt, van den Burg, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Carnero González, Casaca, Castex, Cercas, Christensen, Corbett, Corbey, Correia, D'Alema, De Keyser, De Rossa, Désir, De Vits, Díez González, Dobolyi, El Khadraoui, Estrela, Evans Robert, Falbr, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira Elisa, Ford, García Pérez, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Glante, Goebbels, Golik, Gomes, Grabowska, Gröner, Gruber, Harangozó, Hasse Ferreira, Hedh, Hedkvist Petersen, Hegyi, Herczog, Honeyball, Howitt, Hughes, Hutchinson, Jöns, Jørgensen, Kindermann, Kinnock, Kósáné Kovács, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuc, Kuhne, Lambrinidis, Lavarra, Lehtinen, Leinen, Lévai, Liberadzki, McAvan, McCarthy, Madeira, Maňka, Mann Erika, Martin David, Martínez Martínez, Masip Hidalgo, Mastenbroek, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Mikko, Moraes, Moreno Sánchez, Morgan, Muscat, Napoletano, Obiols i Germà, Öger, Paasilinna, Paleckis, Panzeri, Piecyk, Pinior, Pittella, Pleguezuelos Aguilar, Prets, Rapkay, Riera Madurell, Rosati, Rothe, Rouček, Sacconi, Sakalas, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Segelström, Sifunakis, Siwiec, Skinner, Sornosa Martínez, Stihler, Stockmann, Swoboda, Szejna, Tabajdi, Tarabella, Tarand, Thomsen, Titley, Trautmann, Tzampazi, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Vaugrenard, Vincenzi, Walter, Weber Henri, Weiler, Westlund, Whitehead, Wiersma, Wynn, Xenogiannakopoulou, Yañez-Barnuevo García, Zani, Zingaretti

UEN: Angelilli, La Russa, Muscardini, Musumeci

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Bennahmias, Breyer, Buitenweg, Cohn-Bendit, Cramer, Evans Jillian, Flautre, Frassoni, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Harms, Hassi, Horáček, Isler Béguin, Joan i Marí, Kallenbach, Kusstatscher, Lagendijk, Lambert, Lipietz, Lucas, Özdemir, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schlyter, Schmidt, Schroedter, Smith, Staes, Turmes

Wstrzymujący się: 61

ALDE: Savi, Toia

GUE/NGL: Krarup

IND/DEM: Bonde, Goudin, Krupa, Lundgren, Pęk, Wohlin

NI: Allister, Baco, Belohorská, Kozlík

PPE-DE: Ayuso González, Busuttil, Casa, Fraga Estévez, Galeote Quecedo, de Grandes Pascual, Herranz García, Herrero-Tejedor, Hoppenstedt, Iturgaiz Angulo, Landsbergis, López-Istúriz White, Millán Mon, Rudi Ubeda, Salafranca Sánchez-Neyra, Van Orden, Varela Suanzes-Carpegna, Vidal-Quadras Roca

PSE: Berès, Bourzai, Carlotti, Cottigny, Douay, Ferreira Anne, Fruteau, Grech, Gurmai, Guy-Quint, Hamon, Ilves, Laignel, Lienemann, Moscovici, Navarro, Pahor, Patrie, Peillon, Poignant, Reynaud, Rocard, Roth-Behrendt, Roure, Savary, Schapira, Vergnaud

Verts/ALE: Lichtenberger, Voggenhuber, Ždanoka

Korekty do głosowania

Za

Françoise Castex

Przeciw

Catherine Guy-Quint

Wstrzymujący się

Guy Bono

2.   RC B6-0484/2005 Turcja

poprawka 1/1

Za: 542

ALDE: Alvaro, Beaupuy, Birutis, Bourlanges, Budreikaitė, Cavada, Chatzimarkakis, Chiesa, Cornillet, Costa, Degutis, Deprez, De Sarnez, Duquesne, Fourtou, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Juknevičienė, Klinz, Koch-Mehrin, Krahmer, Lambsdorff, Laperrouze, Lax, Matsakis, Morillon, Mulder, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Ries, Sbarbati, Schuth, Starkevičiūtė, Takkula, Toia

GUE/NGL: Adamou, Agnoletto, Brie, Figueiredo, Flasarová, Guerreiro, Guidoni, Henin, Kaufmann, Kohlíček, Liotard, McDonald, Markov, Maštálka, Meijer, Meyer Pleite, Morgantini, Musacchio, Pafilis, Papadimoulis, Pflüger, Portas, Ransdorf, Remek, Seppänen, Sjöstedt, Strož, Svensson, Toussas, Triantaphyllides, Verges, Wagenknecht, Wurtz, Zimmer

IND/DEM: Belder, Blokland, Bonde, Borghezio, Chruszcz, Coûteaux, Goudin, Grabowski, Karatzaferis, Krupa, Louis, Lundgren, Pęk, Piotrowski, Salvini, Sinnott, Speroni, de Villiers, Wohlin, Zapałowski, Železný

NI: Allister, Battilocchio, Belohorská, Claeys, Dillen, Gollnisch, Kilroy-Silk, Lang, Le Pen Jean-Marie, Le Pen Marine, Le Rachinel, Martin Hans-Peter, Martinez, Masiel, Mölzer, Mote, Mussolini, Romagnoli, Schenardi, Vanhecke

PPE-DE: Andrikienė, Antoniozzi, Ashworth, Audy, Bachelot-Narquin, Barsi-Pataky, Becsey, Belet, Bonsignore, Bowis, Braghetto, Brepoels, Březina, Brok, Bushill-Matthews, Buzek, Caspary, del Castillo Vera, Cederschiöld, Cesa, Chmielewski, Cirino Pomicino, Coelho, Daul, Dehaene, Demetriou, Descamps, Deva, Díaz de Mera García Consuegra, Dimitrakopoulos, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Dover, Doyle, Duka-Zólyomi, Ebner, Ehler, Elles, Esteves, Eurlings, Fatuzzo, Ferber, Fjellner, Florenz, Fontaine, Freitas, Friedrich, Gahler, Gál, Gaľa, García-Margallo y Marfil, Gargani, Gaubert, Gauzès, Gawronski, Gklavakis, Glattfelder, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, Grosch, Grossetête, Guellec, Gutiérrez-Cortines, Gyürk, Handzlik, Harbour, Hatzidakis, Hennicot-Schoepges, Hieronymi, Higgins, Hökmark, Hudacký, Ibrisagic, Itälä, Jackson, Jałowiecki, Járóka, Jarzembowski, Jeggle, Jordan Cizelj, Kaczmarek, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Klich, Koch, Konrad, Korhola, Kratsa-Tsagaropoulou, Kudrycka, Kušķis, Kuźmiuk, Lamassoure, Landsbergis, Langen, Langendries, Lehne, Lewandowski, Maat, Mann Thomas, Marques, Martens, Mathieu, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Mikolášik, Mitchell, Musotto, Nassauer, Nicholson, Niebler, van Nistelrooij, Olajos, Olbrycht, Oomen-Ruijten, Őry, Pack, Pálfi, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Peterle, Pieper, Pīks, Pinheiro, Piskorski, Pleštinská, Podestà, Podkański, Poettering, Posselt, Purvis, Queiró, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Reul, Roithová, Rübig, Saïfi, Sartori, Saryusz-Wolski, Schierhuber, Schmitt Pál, Schnellhardt, Schöpflin, Schwab, Seeber, Seeberg, Siekierski, Silva Peneda, Škottová, Sommer, Sonik, Spautz, Šťastný, Stenzel, Stevenson, Stubb, Sturdy, Sudre, Sumberg, Surján, Szájer, Tajani, Tannock, Toubon, Trakatellis, Ulmer, Vakalis, Varvitsiotis, Vernola, Vlasto, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, Wijkman, von Wogau, Wojciechowski, Wortmann-Kool, Wuermeling, Záborská, Zaleski, Zappalà, Zimmerling, Zwiefka

PSE: Arif, Arnaoutakis, Attard-Montalto, Ayala Sender, Badia I Cutchet, Barón Crespo, Batzeli, Beglitis, Beňová, Berès, van den Berg, Berger, Berlinguer, Berman, Bösch, Bono, Bourzai, Bullmann, van den Burg, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Carlotti, Carnero González, Casaca, Castex, Cercas, Christensen, Corbett, Corbey, Correia, Cottigny, D'Alema, De Keyser, De Rossa, Désir, De Vits, Díez González, Dobolyi, Douay, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Evans Robert, Falbr, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira Anne, Ferreira Elisa, Ford, Fruteau, García Pérez, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Glante, Goebbels, Golik, Gomes, Grabowska, Grech, Gröner, Gruber, Gurmai, Guy-Quint, Hänsch, Hamon, Harangozó, Hegyi, Herczog, Honeyball, Howitt, Hughes, Hutchinson, Jørgensen, Kindermann, Kinnock, Kósáné Kovács, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuc, Laignel, Lambrinidis, Lavarra, Lehtinen, Leichtfried, Leinen, Lévai, Liberadzki, Lienemann, McAvan, McCarthy, Madeira, Maňka, Mann Erika, Martin David, Martínez Martínez, Masip Hidalgo, Mastenbroek, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Mikko, Moraes, Moreno Sánchez, Morgan, Moscovici, Muscat, Myller, Napoletano, Navarro, Obiols i Germà, Öger, Paasilinna, Pahor, Paleckis, Panzeri, Patrie, Peillon, Piecyk, Pinior, Pittella, Pleguezuelos Aguilar, Poignant, Prets, Rapkay, Reynaud, Riera Madurell, Rocard, Rosati, Roth-Behrendt, Rothe, Rouček, Roure, Sacconi, Sakalas, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Savary, Schapira, Scheele, Schulz, Sifunakis, Siwiec, Skinner, Sornosa Martínez, Sousa Pinto, Stihler, Stockmann, Swoboda, Szejna, Tabajdi, Tarabella, Tarand, Thomsen, Titley, Trautmann, Tzampazi, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Vincenzi, Walter, Weber Henri, Weiler, Whitehead, Wiersma, Wynn, Xenogiannakopoulou, Yañez-Barnuevo García, Zani, Zingaretti

UEN: Angelilli, Aylward, Berlato, Camre, Crowley, Didžiokas, Foglietta, Fotyga, Janowski, Krasts, Kristovskis, La Russa, Libicki, Muscardini, Musumeci, Ó Neachtain, Poli Bortone, Roszkowski, Ryan, Tatarella, Vaidere, Zīle

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Bennahmias, Breyer, Buitenweg, Cohn-Bendit, Cramer, Evans Jillian, Flautre, Frassoni, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Harms, Hassi, Horáček, Isler Béguin, Joan i Marí, Jonckheer, Kallenbach, Kusstatscher, Lambert, Lichtenberger, Lipietz, Lucas, Özdemir, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schlyter, Schmidt, Schroedter, Smith, Staes, Trüpel, Turmes, Voggenhuber, Ždanoka

Przeciw: 74

ALDE: Andria, Attwooll, Bonino, Bowles, Busk, Davies, Drčar Murko, Duff, Ek, Gentvilas, Geremek, Hall, Harkin, Hennis-Plasschaert, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Kacin, Karim, Kułakowski, Letta, Ludford, Lynne, Maaten, Malmström, Manders, Mohácsi, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Pannella, Pistelli, Polfer, Prodi, Resetarits, Riis-Jørgensen, Samuelsen, Savi, Staniszewska, Sterckx, Szent-Iványi, Väyrynen, Van Hecke, Watson

NI: Czarnecki Ryszard, Rutowicz

PPE-DE: Ayuso González, Cabrnoch, Duchoň, Fajmon, Fraga Estévez, Galeote Quecedo, Garriga Polledo, de Grandes Pascual, Hannan, Herranz García, Herrero-Tejedor, Hybášková, Iturgaiz Angulo, López-Istúriz White, Millán Mon, Ouzký, Rudi Ubeda, Salafranca Sánchez-Neyra, Strejček, Varela Suanzes-Carpegna, Vidal-Quadras Roca, Vlasák, Zahradil, Zvěřina

PSE: Andersson, Hedkvist Petersen, Segelström, Westlund

Verts/ALE: Lagendijk

Wstrzymujący się: 46

GUE/NGL: Krarup

IND/DEM: Batten, Bloom, Booth, Clark, Farage, Knapman, Nattrass, Rogalski, Titford, Whittaker, Wise

NI: Baco, Bobošíková, Helmer, Kozlík, Rivera

PPE-DE: Atkins, Bauer, Berend, Bradbourn, Brejc, Busuttil, Callanan, Casa, Chichester, Coveney, Deß, De Veyrac, Evans Jonathan, Goepel, Hoppenstedt, Kamall, McMillan-Scott, Matsis, Parish, Schröder, Thyssen, Van Orden, Ventre, Zieleniec

PSE: Hasse Ferreira, Haug, Ilves, Jöns, Kuhne

Korekty do głosowania

Za

Claude Turmes, Othmar Karas

Przeciw

Robert Sturdy

3.   RC B6-0484/2005 Turcja

poprawka 1/2

Za: 304

ALDE: Birutis, Budreikaitė, Chiesa, Costa, Degutis, Deprez, Duquesne, Guardans Cambó, Harkin, Juknevičienė, Lax, Matsakis, Ortuondo Larrea, Oviir, Ries, Starkevičiūtė, Takkula, Toia

GUE/NGL: Adamou, Agnoletto, Brie, Flasarová, Guidoni, Henin, Kaufmann, Liotard, McDonald, Markov, Maštálka, Meijer, Meyer Pleite, Morgantini, Musacchio, Papadimoulis, Pflüger, Ransdorf, Remek, Seppänen, Sjöstedt, Strož, Svensson, Triantaphyllides, Verges, Wagenknecht, Wurtz, Zimmer

IND/DEM: Belder, Blokland, Bonde, Borghezio, Goudin, Karatzaferis, Lundgren, Salvini, Sinnott, Speroni, Wohlin, Železný

NI: Allister, Belohorská, Claeys, Dillen, Gollnisch, Kilroy-Silk, Lang, Le Pen Jean-Marie, Le Pen Marine, Le Rachinel, Martin Hans-Peter, Martinez, Mölzer, Mote, Mussolini, Romagnoli, Schenardi, Vanhecke

PPE-DE: Andrikienė, Antoniozzi, Ashworth, Audy, Barsi-Pataky, Becsey, Bonsignore, Braghetto, Březina, Brok, Buzek, Caspary, del Castillo Vera, Chmielewski, Cirino Pomicino, Coelho, Daul, Dehaene, Dimitrakopoulos, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Dover, Duka-Zólyomi, Ebner, Ehler, Elles, Esteves, Eurlings, Fatuzzo, Ferber, Florenz, Fontaine, Freitas, Friedrich, Gahler, Gál, Gaľa, García-Margallo y Marfil, Gargani, Gaubert, Gauzès, Gawronski, Gklavakis, Glattfelder, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, Grosch, Guellec, Gutiérrez-Cortines, Gyürk, Handzlik, Hatzidakis, Hennicot-Schoepges, Hieronymi, Higgins, Hudacký, Jałowiecki, Járóka, Jarzembowski, Jeggle, Jordan Cizelj, Kaczmarek, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Klich, Koch, Konrad, Korhola, Kratsa-Tsagaropoulou, Kudrycka, Kušķis, Kuźmiuk, Langen, Langendries, Lechner, Lehne, Lewandowski, Liese, Lulling, Maat, Mann Thomas, Mantovani, Martens, Mavrommatis, Mayer, Méndez de Vigo, Mikolášik, Mitchell, Musotto, Nassauer, Nicholson, Niebler, van Nistelrooij, Olajos, Olbrycht, Oomen-Ruijten, Őry, Pack, Pálfi, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Peterle, Pieper, Pīks, Piskorski, Pleštinská, Podestà, Podkański, Poettering, Posselt, Queiró, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Reul, Roithová, Rübig, Saïfi, Sartori, Saryusz-Wolski, Schierhuber, Schmitt Pál, Schöpflin, Schwab, Seeber, Siekierski, Silva Peneda, Škottová, Sommer, Sonik, Spautz, Šťastný, Stenzel, Stevenson, Sturdy, Sudre, Sumberg, Surján, Szájer, Tajani, Tannock, Toubon, Trakatellis, Ulmer, Vakalis, Varvitsiotis, Vernola, Vlasto, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, von Wogau, Wojciechowski, Wortmann-Kool, Wuermeling, Zaleski, Zappalà, Zimmerling, Zwiefka

PSE: Arif, Arnaoutakis, Attard-Montalto, Batzeli, Beglitis, Beňová, Berès, Bono, Bourzai, Carlotti, Casaca, Castex, Cercas, Cottigny, De Keyser, Désir, Douay, Falbr, Ferreira Anne, Ferreira Elisa, Ford, Fruteau, Gomes, Gurmai, Guy-Quint, Hamon, Hutchinson, Lambrinidis, Lienemann, Matsouka, Moscovici, Muscat, Navarro, Patrie, Peillon, Poignant, Reynaud, Roure, Savary, Schapira, Sifunakis, Thomsen, Trautmann, Tzampazi, Vaugrenard, Vergnaud, Weber Henri, Whitehead, Xenogiannakopoulou

UEN: Angelilli, Berlato, Camre, Foglietta, Krasts, Kristovskis, La Russa, Muscardini, Musumeci, Poli Bortone, Tatarella, Vaidere, Zīle

Verts/ALE: Bennahmias, Jonckheer, Ždanoka

Przeciw: 294

ALDE: Alvaro, Andria, Attwooll, Beaupuy, Bonino, Bourlanges, Bowles, Busk, Cavada, Chatzimarkakis, Cornillet, Davies, De Sarnez, Drčar Murko, Duff, Ek, Fourtou, Gentvilas, Geremek, Gibault, Griesbeck, Hall, Hennis-Plasschaert, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Kacin, Karim, Klinz, Koch-Mehrin, Krahmer, Kułakowski, Lambsdorff, Laperrouze, Letta, Ludford, Lynne, Maaten, Malmström, Manders, Mohácsi, Morillon, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Pannella, Pistelli, Polfer, Prodi, Resetarits, Riis-Jørgensen, Samuelsen, Savi, Sbarbati, Schuth, Staniszewska, Sterckx, Szent-Iványi, Väyrynen, Van Hecke, Watson

IND/DEM: Chruszcz, Grabowski, Krupa, Piotrowski, Rogalski, Zapałowski

NI: Battilocchio, Bobošíková, Czarnecki Ryszard, Masiel, Rutowicz

PPE-DE: Ayuso González, Bachelot-Narquin, Bowis, Bradbourn, Bushill-Matthews, Cabrnoch, Cederschiöld, Cesa, Demetriou, Descamps, Duchoň, Fjellner, Fraga Estévez, Galeote Quecedo, Garriga Polledo, de Grandes Pascual, Grossetête, Hannan, Harbour, Herranz García, Herrero-Tejedor, Hökmark, Hybášková, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jackson, Kamall, Karas, Lamassoure, López-Istúriz White, McMillan-Scott, Marques, Mathieu, Mauro, Mayor Oreja, Millán Mon, Ouzký, Parish, Pinheiro, Purvis, Rudi Ubeda, Salafranca Sánchez-Neyra, Schnellhardt, Seeberg, Strejček, Stubb, Thyssen, Van Orden, Varela Suanzes-Carpegna, Vidal-Quadras Roca, Vlasák, Záborská, Zahradil, Zvěřina

PSE: Andersson, Ayala Sender, Badia I Cutchet, Barón Crespo, van den Berg, Berger, Berlinguer, Berman, Bösch, Bozkurt, van den Burg, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Carnero González, Christensen, Corbett, Corbey, Correia, De Rossa, De Vits, Díez González, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Evans Robert, Fava, Fazakas, Fernandes, García Pérez, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Glante, Grabowska, Gruber, Hänsch, Harangozó, Hasse Ferreira, Haug, Hedh, Hedkvist Petersen, Herczog, Honeyball, Howitt, Hughes, Jöns, Jørgensen, Kindermann, Kinnock, Kósáné Kovács, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuc, Kuhne, Laignel, Lavarra, Lehtinen, Leichtfried, Leinen, Lévai, Liberadzki, McCarthy, Madeira, Maňka, Mann Erika, Martin David, Martínez Martínez, Masip Hidalgo, Mastenbroek, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Mikko, Moraes, Moreno Sánchez, Morgan, Myller, Napoletano, Obiols i Germà, Öger, Paasilinna, Paleckis, Panzeri, Piecyk, Pinior, Pittella, Pleguezuelos Aguilar, Prets, Riera Madurell, Roth-Behrendt, Rothe, Rouček, Sacconi, Sakalas, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Segelström, Siwiec, Skinner, Sornosa Martínez, Sousa Pinto, Stihler, Stockmann, Swoboda, Szejna, Tabajdi, Tarabella, Tarand, Titley, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Vincenzi, Walter, Weiler, Westlund, Wiersma, Wynn, Yañez-Barnuevo García, Zani, Zingaretti

UEN: Aylward, Crowley, Fotyga, Janowski, Libicki, Ó Neachtain, Roszkowski, Ryan

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Breyer, Buitenweg, Cohn-Bendit, Cramer, Evans Jillian, Flautre, Frassoni, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Hassi, Horáček, Joan i Marí, Kallenbach, Kusstatscher, Lagendijk, Lambert, Lichtenberger, Lipietz, Lucas, Özdemir, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schlyter, Schmidt, Schroedter, Smith, Staes, Trüpel, Turmes

Wstrzymujący się: 57

GUE/NGL: Krarup, Portas

IND/DEM: Batten, Bloom, Booth, Clark, Coûteaux, Farage, Knapman, Louis, Nattrass, Titford, de Villiers, Whittaker, Wise

NI: Helmer, Rivera

PPE-DE: Atkins, Bauer, Belet, Berend, Brejc, Brepoels, Busuttil, Callanan, Casa, Chichester, Coveney, Deß, Deva, De Veyrac, Díaz de Mera García Consuegra, Doyle, Evans Jonathan, Fajmon, Goepel, Hoppenstedt, Landsbergis, Lombardo, Matsis, Schröder, Ventre, Wijkman, Zieleniec

PSE: D'Alema, Dobolyi, Golik, Grech, Hegyi, Ilves, Pahor, Rocard, Rosati, Scheele

UEN: Didžiokas

Verts/ALE: Isler Béguin, Voggenhuber

Korekty do głosowania

Za

Othmar Karas, Claude Turmes, Gérard Onesta, Marie Anne Isler Béguin

Przeciw

Robert Sturdy, Britta Thomsen

4.   RC B6-0484/2005 Turcja

poprawka 3

Za: 235

ALDE: Beaupuy, Birutis, Bourlanges, Cavada, Cornillet, Costa, Degutis, Deprez, De Sarnez, Fourtou, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Laperrouze, Lax, Matsakis, Mulder, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Pistelli, Starkevičiūtė, Takkula, Toia, Virrankoski

IND/DEM: Belder, Blokland, Bonde, Coûteaux, Goudin, Karatzaferis, Lundgren, Sinnott, Wohlin, Železný

NI: Claeys, Czarnecki Ryszard, Dillen, Gollnisch, Lang, Le Pen Jean-Marie, Le Pen Marine, Le Rachinel, Martin Hans-Peter, Martinez, Masiel, Mölzer, Mussolini, Romagnoli, Rutowicz, Schenardi, Vanhecke

PPE-DE: Andrikienė, Antoniozzi, Barsi-Pataky, Becsey, Belet, Bonsignore, Braghetto, Březina, Brok, Cesa, Cirino Pomicino, Coelho, Dehaene, Demetriou, Deß, De Veyrac, Díaz de Mera García Consuegra, Dimitrakopoulos, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Duka-Zólyomi, Ebner, Ehler, Elles, Esteves, Eurlings, Fatuzzo, Ferber, Florenz, Freitas, Friedrich, Gahler, Gál, Gaľa, García-Margallo y Marfil, Gargani, Gauzès, Gawronski, Gklavakis, Glattfelder, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, Grosch, Gyürk, Hatzidakis, Hennicot-Schoepges, Hieronymi, Higgins, Hudacký, Járóka, Jarzembowski, Jeggle, Jordan Cizelj, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Klich, Koch, Konrad, Korhola, Kratsa-Tsagaropoulou, Kušķis, Kuźmiuk, Lamassoure, Landsbergis, Langen, Lechner, Lehne, Lewandowski, Liese, Lombardo, Lulling, Maat, McGuinness, Mann Thomas, Marques, Martens, Matsis, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Méndez de Vigo, Mikolášik, Mitchell, Musotto, Nassauer, Niebler, van Nistelrooij, Olajos, Olbrycht, Oomen-Ruijten, Őry, Pack, Pálfi, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Peterle, Pieper, Pīks, Pinheiro, Piskorski, Pleštinská, Poettering, Posselt, Queiró, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Reul, Roithová, Rübig, Schierhuber, Schmitt Pál, Schnellhardt, Schöpflin, Schröder, Schwab, Seeber, Silva Peneda, Škottová, Sommer, Spautz, Šťastný, Stenzel, Surján, Szájer, Thyssen, Trakatellis, Ulmer, Vakalis, Varvitsiotis, Ventre, Vernola, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, von Wogau, Wortmann-Kool, Wuermeling, Zieleniec, Zimmerling

PSE: Berger, Bösch, Ettl, Ferreira Anne, Gebhardt, Hänsch, Haug, Krehl, Leichtfried, Lienemann, Patrie, Piecyk, Prets, Scheele

UEN: Angelilli, Aylward, Berlato, Camre, Crowley, Didžiokas, Foglietta, Fotyga, Janowski, Krasts, Kristovskis, La Russa, Libicki, Muscardini, Musumeci, Ó Neachtain, Poli Bortone, Roszkowski, Ryan, Szymański, Tatarella, Zīle

Verts/ALE: Voggenhuber

Przeciw: 291

ALDE: Alvaro, Andria, Attwooll, Busk, Chiesa, Cocilovo, Davies, Duquesne, Ek, Gentvilas, Hall, Harkin, Hennis-Plasschaert, Juknevičienė, Kacin, Karim, Koch-Mehrin, Lambsdorff, Letta, Ludford, Lynne, Maaten, Malmström, Mohácsi, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Pannella, Polfer, Prodi, Resetarits, Riis-Jørgensen, Samuelsen, Savi, Sbarbati, Schuth, Staniszewska, Sterckx, Szent-Iványi, Väyrynen, Van Hecke, Watson

GUE/NGL: Agnoletto, Brie, Flasarová, Guidoni, Henin, Kaufmann, Kohlíček, Liotard, McDonald, Markov, Maštálka, Meijer, Meyer Pleite, Morgantini, Musacchio, Papadimoulis, Pflüger, Portas, Ransdorf, Remek, Rizzo, Seppänen, Sjöstedt, Strož, Svensson, Triantaphyllides, Verges, Wagenknecht, Wurtz, Zimmer

IND/DEM: Nattrass

NI: Allister, Battilocchio, Bobošíková, Kilroy-Silk, Mote

PPE-DE: Audy, Bachelot-Narquin, Buzek, Cederschiöld, Daul, Descamps, Doyle, Fjellner, Fontaine, Gaubert, Grossetête, Guellec, Hökmark, Hybášková, Ibrisagic, Jałowiecki, Mathieu, Saïfi, Seeberg, Siekierski, Stubb, Sudre, Toubon, Vlasto, Wijkman, Záborská

PSE: Andersson, Arif, Arnaoutakis, Ayala Sender, Badia I Cutchet, Barón Crespo, Batzeli, Beglitis, van den Berg, Berlinguer, Berman, Bourzai, Bozkurt, van den Burg, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Carnero González, Casaca, Cercas, Christensen, Corbett, Corbey, Correia, Cottigny, D'Alema, De Rossa, Désir, De Vits, Díez González, El Khadraoui, Estrela, Evans Robert, Falbr, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira Elisa, Ford, García Pérez, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Glante, Goebbels, Golik, Gomes, Grabowska, Grech, Gröner, Gruber, Gurmai, Hamon, Harangozó, Hasse Ferreira, Hedh, Hedkvist Petersen, Hegyi, Herczog, Honeyball, Howitt, Hughes, Hutchinson, Jöns, Jørgensen, Kindermann, Kinnock, Kósáné Kovács, Koterec, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuc, Kuhne, Lambrinidis, Lavarra, Lehtinen, Leinen, Lévai, Liberadzki, McAvan, McCarthy, Madeira, Maňka, Mann Erika, Martin David, Martínez Martínez, Masip Hidalgo, Mastenbroek, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Mikko, Moraes, Moreno Sánchez, Morgan, Moscovici, Myller, Napoletano, Obiols i Germà, Öger, Paasilinna, Pahor, Paleckis, Panzeri, Pinior, Pittella, Pleguezuelos Aguilar, Rapkay, Riera Madurell, Rocard, Rosati, Roth-Behrendt, Rothe, Rouček, Sacconi, Sakalas, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Schulz, Segelström, Sifunakis, Siwiec, Skinner, Sornosa Martínez, Sousa Pinto, Stihler, Stockmann, Swoboda, Szejna, Tabajdi, Tarabella, Tarand, Thomsen, Titley, Trautmann, Tzampazi, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Vaugrenard, Vincenzi, Walter, Weiler, Westlund, Whitehead, Wiersma, Wynn, Xenogiannakopoulou, Yañez-Barnuevo García, Zani, Zingaretti

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Bennahmias, Breyer, Buitenweg, Cohn-Bendit, Cramer, Evans Jillian, Flautre, Frassoni, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Harms, Hassi, Horáček, Isler Béguin, Joan i Marí, Jonckheer, Kallenbach, Lagendijk, Lambert, Lipietz, Lucas, Özdemir, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schlyter, Schmidt, Schroedter, Smith, Staes, Trüpel, Turmes, Ždanoka

Wstrzymujący się: 129

ALDE: Krahmer, Manders

GUE/NGL: Figueiredo, Guerreiro, Krarup, Pafilis, Toussas

IND/DEM: Batten, Bloom, Booth, Borghezio, Chruszcz, Clark, Farage, Grabowski, Knapman, Krupa, Louis, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Salvini, Speroni, Titford, de Villiers, Whittaker, Wise, Zapałowski

NI: Baco, Belohorská, Helmer, Kozlík, Rivera

PPE-DE: Ashworth, Atkins, Ayuso González, Bauer, Berend, Bowis, Bradbourn, Brejc, Brepoels, Bushill-Matthews, Busuttil, Cabrnoch, Callanan, Casa, del Castillo Vera, Chichester, Chmielewski, Deva, Dover, Duchoň, Evans Jonathan, Fajmon, Fraga Estévez, Galeote Quecedo, Garriga Polledo, Goepel, de Grandes Pascual, Handzlik, Hannan, Harbour, Herranz García, Herrero-Tejedor, Hoppenstedt, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jackson, Kaczmarek, Kamall, Kudrycka, Langendries, López-Istúriz White, McMillan-Scott, Mantovani, Millán Mon, Nicholson, Ouzký, Parish, Podestà, Podkański, Purvis, Rudi Ubeda, Salafranca Sánchez-Neyra, Sartori, Saryusz-Wolski, Sonik, Stevenson, Strejček, Sturdy, Sumberg, Tajani, Tannock, Van Orden, Varela Suanzes-Carpegna, Vidal-Quadras Roca, Vlasák, Wojciechowski, Zahradil, Zaleski, Zappalà, Zvěřina, Zwiefka

PSE: Attard-Montalto, Beňová, Bono, Carlotti, Castex, Dobolyi, Douay, Fruteau, Guy-Quint, Ilves, Laignel, Le Foll, Muscat, Navarro, Peillon, Poignant, Reynaud, Roure, Savary, Schapira, Vergnaud, Weber Henri

UEN: Vaidere

Verts/ALE: Kusstatscher, Lichtenberger

Korekty do głosowania

Za

Alexander Lambsdorff

Przeciw

Simon Coveney

5.   RC B6-0484/2005 Turcja

rezolucja

Za: 356

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Andria, Attwooll, Bonino, Bowles, Busk, Chatzimarkakis, Cocilovo, Costa, Davies, Drčar Murko, Duff, Duquesne, Ek, Gentvilas, Geremek, Hall, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Kacin, Karim, Koch-Mehrin, Kułakowski, Lambsdorff, Letta, Ludford, Lynne, Maaten, Malmström, Mohácsi, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Ortuondo Larrea, Pannella, Pistelli, Polfer, Prodi, Ries, Riis-Jørgensen, Samuelsen, Savi, Sbarbati, Schuth, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Watson

GUE/NGL: Adamou, Agnoletto, Brie, Flasarová, Guidoni, Kaufmann, Liotard, McDonald, Markov, Maštálka, Meijer, Meyer Pleite, Morgantini, Musacchio, Papadimoulis, Portas, Rizzo, Seppänen, Sjöstedt, Svensson, Triantaphyllides, Verges, Wurtz, Zimmer

NI: Battilocchio, Bobošíková, Czarnecki Ryszard, Rivera, Rutowicz

PPE-DE: Antoniozzi, Ayuso González, Bauer, Belet, Bonsignore, Bowis, Brok, Buzek, del Castillo Vera, Cederschiöld, Chmielewski, Cirino Pomicino, Coelho, Coveney, Dehaene, Demetriou, Díaz de Mera García Consuegra, Dimitrakopoulos, Doorn, Doyle, Duka-Zólyomi, Esteves, Eurlings, Fjellner, Fraga Estévez, Freitas, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Gargani, Garriga Polledo, Gawronski, Gklavakis, Goepel, de Grandes Pascual, Handzlik, Hatzidakis, Herranz García, Herrero-Tejedor, Hökmark, Hudacký, Hybášková, Ibrisagic, Iturgaiz Angulo, Jackson, Jałowiecki, Jarzembowski, Jordan Cizelj, Kaczmarek, Karas, Kasoulides, Kelam, Kratsa-Tsagaropoulou, Kudrycka, Kuźmiuk, Lewandowski, López-Istúriz White, Lulling, Maat, McMillan-Scott, Mantovani, Martens, Matsis, Mavrommatis, Mayor Oreja, Millán Mon, Mitchell, Musotto, van Nistelrooij, Olbrycht, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Peterle, Pinheiro, Piskorski, Podestà, Podkański, Poettering, Purvis, Roithová, Rudi Ubeda, Salafranca Sánchez-Neyra, Sartori, Saryusz-Wolski, Schöpflin, Seeberg, Siekierski, Silva Peneda, Sonik, Spautz, Stubb, Tajani, Thyssen, Trakatellis, Vakalis, Varela Suanzes-Carpegna, Varvitsiotis, Ventre, Vernola, Vidal-Quadras Roca, Wijkman, Wojciechowski, Wortmann-Kool, Wuermeling, Zappalà, Zwiefka

PSE: Andersson, Arif, Arnaoutakis, Attard-Montalto, Ayala Sender, Badia I Cutchet, Barón Crespo, Batzeli, Beglitis, Beňová, van den Berg, Berlinguer, Berman, Bono, Bourzai, Bozkurt, van den Burg, Busquin, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Carlotti, Carnero González, Casaca, Castex, Cercas, Christensen, Corbett, Corbey, Correia, Cottigny, D'Alema, De Keyser, De Rossa, Désir, De Vits, Díez González, Douay, El Khadraoui, Estrela, Evans Robert, Falbr, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira Elisa, Ford, Fruteau, García Pérez, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Glante, Goebbels, Golik, Gomes, Grabowska, Grech, Gröner, Gruber, Gurmai, Guy-Quint, Hamon, Harangozó, Hasse Ferreira, Hedh, Hedkvist Petersen, Hegyi, Herczog, Honeyball, Howitt, Hughes, Hutchinson, Jørgensen, Kindermann, Kinnock, Kósáné Kovács, Koterec, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuc, Lambrinidis, Lavarra, Le Foll, Lehtinen, Lévai, Liberadzki, McAvan, McCarthy, Madeira, Maňka, Mann Erika, Martin David, Martínez Martínez, Masip Hidalgo, Mastenbroek, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Mikko, Moraes, Moreno Sánchez, Morgan, Moscovici, Myller, Napoletano, Navarro, Obiols i Germà, Öger, Paasilinna, Pahor, Paleckis, Panzeri, Peillon, Pinior, Pittella, Pleguezuelos Aguilar, Rapkay, Reynaud, Riera Madurell, Rocard, Rosati, Rothe, Rouček, Roure, Sacconi, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Schapira, Schulz, Segelström, Sifunakis, Siwiec, Skinner, Sornosa Martínez, Sousa Pinto, Stihler, Stockmann, Swoboda, Szejna, Tabajdi, Tarabella, Tarand, Thomsen, Titley, Trautmann, Tzampazi, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Vincenzi, Walter, Weiler, Westlund, Whitehead, Wiersma, Wynn, Xenogiannakopoulou, Yañez-Barnuevo García, Zani, Zingaretti

UEN: Crowley, Kristovskis, Ó Neachtain, Ryan

Verts/ALE: Bennahmias

Przeciw: 181

ALDE: Beaupuy, Birutis, Bourlanges, Budreikaitė, Cavada, Chiesa, Cornillet, Deprez, De Sarnez, Fourtou, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Harkin, Juknevičienė, Laperrouze, Lax, Matsakis, Morillon, Onyszkiewicz, Virrankoski

GUE/NGL: Henin

IND/DEM: Batten, Belder, Blokland, Bloom, Booth, Borghezio, Chruszcz, Clark, Coûteaux, Farage, Goudin, Grabowski, Karatzaferis, Knapman, Krupa, Louis, Lundgren, Nattrass, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Salvini, Speroni, Titford, de Villiers, Whittaker, Wise, Wohlin, Zapałowski, Železný

NI: Allister, Claeys, Dillen, Gollnisch, Helmer, Kilroy-Silk, Lang, Le Pen Jean-Marie, Le Pen Marine, Le Rachinel, Martin Hans-Peter, Martinez, Masiel, Mölzer, Mote, Mussolini, Romagnoli, Schenardi, Vanhecke

PPE-DE: Andrikienė, Audy, Bachelot-Narquin, Barsi-Pataky, Becsey, Berend, Braghetto, Brejc, Brepoels, Březina, Cesa, Daul, Descamps, Deß, De Veyrac, Dionisi, Ebner, Elles, Fatuzzo, Ferber, Florenz, Fontaine, Friedrich, Gahler, Gál, Gaľa, Gaubert, Gauzès, Glattfelder, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, Grosch, Grossetête, Guellec, Gyürk, Hennicot-Schoepges, Hieronymi, Itälä, Járóka, Jeggle, Klamt, Klaß, Koch, Konrad, Korhola, Lamassoure, Langen, Langendries, Lechner, Lehne, Liese, Mathieu, Mauro, Mayer, Mikolášik, Nassauer, Niebler, Olajos, Pack, Pálfi, Pieper, Pīks, Pleštinská, Posselt, Queiró, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Reul, Rübig, Saïfi, Schierhuber, Schmitt Pál, Schnellhardt, Schwab, Seeber, Sommer, Stenzel, Sudre, Surján, Szájer, Toubon, Ulmer, Vlasto, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, Záborská, Zieleniec, Zimmerling

PSE: Berger, Bösch, Ettl, Hänsch, Haug, Jöns, Kuhne, Laignel, Leichtfried, Lienemann, Piecyk, Prets, Scheele

UEN: Camre, Didžiokas, Fotyga, Janowski, Roszkowski

Verts/ALE: Staes

Wstrzymujący się: 125

ALDE: Degutis, Hennis-Plasschaert, Klinz, Krahmer, Manders, Oviir, Resetarits, Takkula

GUE/NGL: Figueiredo, Guerreiro, Krarup, Pafilis, Pflüger, Ransdorf, Remek, Strož, Toussas, Wagenknecht

IND/DEM: Bonde

NI: Baco, Belohorská, Kozlík

PPE-DE: Ashworth, Atkins, Bradbourn, Bushill-Matthews, Busuttil, Cabrnoch, Casa, Chichester, Deva, Dombrovskis, Dover, Duchoň, Evans Jonathan, Fajmon, Hannan, Harbour, Higgins, Hoppenstedt, Kamall, Klich, Landsbergis, Lombardo, McGuinness, Mann Thomas, Marques, Nicholson, Oomen-Ruijten, Őry, Ouzký, Parish, Schröder, Škottová, Šťastný, Stevenson, Strejček, Sturdy, Sumberg, Tannock, Van Orden, Vlasák, von Wogau, Zahradil, Zaleski, Zvěřina

PSE: Dobolyi, Gebhardt, Ilves, Krehl, Muscat, Patrie, Poignant, Roth-Behrendt, Sakalas, Savary, Weber Henri

UEN: Angelilli, Berlato, Foglietta, Krasts, La Russa, Libicki, Muscardini, Musumeci, Poli Bortone, Szymański, Vaidere, Zīle

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Breyer, Buitenweg, Cohn-Bendit, Cramer, Evans Jillian, Flautre, Frassoni, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Harms, Hassi, Horáček, Isler Béguin, Joan i Marí, Jonckheer, Kallenbach, Kusstatscher, Lagendijk, Lambert, Lichtenberger, Lipietz, Lucas, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schlyter, Schmidt, Schroedter, Smith, Trüpel, Voggenhuber, Ždanoka

Korekty do głosowania

Za

Mairead McGuinness, Joseph Muscat, Ria Oomen-Ruijten

Wstrzymujący się

Claude Turmes, Henri Weber

6.   Sprawozdanie Radwan A6-0257/2005

poprawka 453

Za: 43

IND/DEM: Borghezio, Salvini, Speroni

NI: Belohorská, Claeys, Dillen, Gollnisch, Lang, Le Pen Jean-Marie, Le Pen Marine, Le Rachinel, Martinez, Mölzer, Mussolini, Romagnoli, Rutowicz, Schenardi, Vanhecke

PPE-DE: Atkins, Cirino Pomicino, Jałowiecki

UEN: Aylward, Berlato, Camre, Crowley, Didžiokas, Foglietta, Fotyga, Janowski, Krasts, Kristovskis, La Russa, Libicki, Muscardini, Musumeci, Ó Neachtain, Poli Bortone, Roszkowski, Ryan, Szymański, Tatarella, Vaidere, Zīle

Przeciw: 546

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Andria, Attwooll, Beaupuy, Birutis, Bonino, Bourlanges, Bowles, Budreikaitė, Busk, Cavada, Chatzimarkakis, Chiesa, Cocilovo, Cornillet, Costa, Davies, Degutis, Deprez, De Sarnez, Drčar Murko, Duff, Duquesne, Ek, Fourtou, Gentvilas, Geremek, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Hall, Harkin, Hennis-Plasschaert, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Kacin, Karim, Klinz, Koch-Mehrin, Krahmer, Kułakowski, Lambsdorff, Laperrouze, Lax, Letta, Ludford, Lynne, Maaten, Malmström, Manders, Matsakis, Mohácsi, Morillon, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Pannella, Pistelli, Polfer, Prodi, Resetarits, Ries, Riis-Jørgensen, Samuelsen, Savi, Sbarbati, Schuth, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Takkula, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Virrankoski, Watson

GUE/NGL: Krarup, Morgantini, Sjöstedt

IND/DEM: Batten, Belder, Blokland, Bloom, Bonde, Booth, Chruszcz, Clark, Farage, Goudin, Grabowski, Karatzaferis, Knapman, Krupa, Lundgren, Nattrass, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Sinnott, Titford, Whittaker, Wise, Wohlin, Zapałowski, Železný

NI: Allister, Battilocchio, Bobošíková, Czarnecki Ryszard, Helmer, Kilroy-Silk, Masiel, Mote

PPE-DE: Andrikienė, Antoniozzi, Ashworth, Audy, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Barsi-Pataky, Bauer, Becsey, Belet, Berend, Böge, Bonsignore, Bowis, Bradbourn, Braghetto, Brejc, Brepoels, Březina, Brok, Bushill-Matthews, Busuttil, Buzek, Cabrnoch, Callanan, Casa, del Castillo Vera, Cederschiöld, Cesa, Chichester, Chmielewski, Coelho, Coveney, Daul, Dehaene, Demetriou, Descamps, Deß, Deva, De Veyrac, Díaz de Mera García Consuegra, Dimitrakopoulos, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Dover, Doyle, Duchoň, Duka-Zólyomi, Ebner, Ehler, Elles, Esteves, Eurlings, Evans Jonathan, Fajmon, Fatuzzo, Ferber, Fjellner, Florenz, Fontaine, Fraga Estévez, Freitas, Friedrich, Gahler, Gál, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Gargani, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Gawronski, Gklavakis, Glattfelder, Goepel, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Grosch, Grossetête, Guellec, Gyürk, Handzlik, Hannan, Harbour, Hatzidakis, Hennicot-Schoepges, Herranz García, Herrero-Tejedor, Hieronymi, Higgins, Hökmark, Hoppenstedt, Hudacký, Hybášková, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jackson, Járóka, Jarzembowski, Jeggle, Jordan Cizelj, Kaczmarek, Kamall, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Klich, Koch, Konrad, Korhola, Kratsa-Tsagaropoulou, Kudrycka, Kušķis, Kuźmiuk, Lamassoure, Landsbergis, Langen, Langendries, Lechner, Lehne, Lewandowski, Liese, Lombardo, López-Istúriz White, Lulling, Maat, McGuinness, McMillan-Scott, Mann Thomas, Mantovani, Marques, Martens, Mathieu, Matsis, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Méndez de Vigo, Mikolášik, Millán Mon, Mitchell, Musotto, Nassauer, Nicholson, Niebler, van Nistelrooij, Olajos, Olbrycht, Oomen-Ruijten, Őry, Ouzký, Pack, Pálfi, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Parish, Peterle, Pieper, Pīks, Pinheiro, Piskorski, Pleštinská, Podestà, Podkański, Poettering, Posselt, Purvis, Queiró, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Reul, Roithová, Rudi Ubeda, Rübig, Saïfi, Sartori, Schierhuber, Schmitt Pál, Schnellhardt, Schöpflin, Schröder, Schwab, Seeber, Seeberg, Siekierski, Silva Peneda, Škottová, Sommer, Sonik, Spautz, Šťastný, Stenzel, Stevenson, Strejček, Stubb, Sturdy, Sudre, Sumberg, Surján, Szájer, Tajani, Tannock, Thyssen, Toubon, Trakatellis, Ulmer, Vakalis, Van Orden, Varela Suanzes-Carpegna, Varvitsiotis, Ventre, Vernola, Vlasák, Vlasto, Weber Manfred, Weisgerber, Wijkman, von Wogau, Wojciechowski, Wortmann-Kool, Wuermeling, Záborská, Zahradil, Zaleski, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zvěřina, Zwiefka

PSE: Andersson, Arif, Arnaoutakis, Attard-Montalto, Ayala Sender, Badia I Cutchet, Barón Crespo, Batzeli, Beglitis, Beňová, Berès, van den Berg, Berger, Berman, Bösch, Bono, Bourzai, Bozkurt, Bullmann, van den Burg, Busquin, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Carlotti, Carnero González, Casaca, Castex, Cercas, Christensen, Corbett, Corbey, Correia, Cottigny, D'Alema, De Keyser, De Rossa, Désir, De Vits, Díez González, Dobolyi, Douay, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Evans Robert, Falbr, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira Anne, Ferreira Elisa, Ford, Fruteau, García Pérez, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Glante, Goebbels, Golik, Gomes, Grabowska, Grech, Gröner, Gruber, Gurmai, Guy-Quint, Hänsch, Hamon, Harangozó, Hasse Ferreira, Haug, Hedh, Hedkvist Petersen, Hegyi, Herczog, Honeyball, Howitt, Hughes, Hutchinson, Ilves, Jöns, Jørgensen, Kindermann, Kinnock, Kósáné Kovács, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuhne, Laignel, Lambrinidis, Lavarra, Le Foll, Lehtinen, Leichtfried, Leinen, Lévai, Liberadzki, Lienemann, McAvan, McCarthy, Madeira, Maňka, Mann Erika, Martin David, Martínez Martínez, Masip Hidalgo, Mastenbroek, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Mikko, Moraes, Moreno Sánchez, Morgan, Moscovici, Muscat, Myller, Napoletano, Navarro, Obiols i Germà, Öger, Paasilinna, Pahor, Paleckis, Panzeri, Patrie, Peillon, Piecyk, Pinior, Pittella, Pleguezuelos Aguilar, Poignant, Prets, Rapkay, Reynaud, Riera Madurell, Rocard, Rosati, Roth-Behrendt, Rothe, Rouček, Roure, Sacconi, Sakalas, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Savary, Schapira, Scheele, Segelström, Sifunakis, Siwiec, Skinner, Sornosa Martínez, Sousa Pinto, Stihler, Stockmann, Swoboda, Szejna, Tabajdi, Tarabella, Tarand, Thomsen, Titley, Trautmann, Tzampazi, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Vincenzi, Walter, Weber Henri, Weiler, Westlund, Whitehead, Wiersma, Wynn, Xenogiannakopoulou, Yañez-Barnuevo García, Zani, Zingaretti

Wstrzymujący się: 78

GUE/NGL: Adamou, Agnoletto, Brie, Figueiredo, Flasarová, Guerreiro, Guidoni, Henin, Kaufmann, Kohlíček, Liotard, McDonald, Markov, Maštálka, Meijer, Meyer Pleite, Musacchio, Pafilis, Papadimoulis, Pflüger, Portas, Ransdorf, Remek, Rizzo, Seppänen, Strož, Svensson, Toussas, Triantaphyllides, Verges, Wagenknecht, Wurtz, Zimmer

IND/DEM: Coûteaux, Louis, de Villiers

NI: Baco, Kozlík, Martin Hans-Peter, Rivera

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Bennahmias, Breyer, Buitenweg, Cohn-Bendit, Cramer, Evans Jillian, Frassoni, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Harms, Hassi, Horáček, Isler Béguin, Joan i Marí, Jonckheer, Kallenbach, Kusstatscher, Lagendijk, Lambert, Lichtenberger, Lipietz, Lucas, Özdemir, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schlyter, Schmidt, Schroedter, Smith, Trüpel, Turmes, Voggenhuber, Ždanoka

Korekty do głosowania

Za

Claude Turmes

Przeciw

Rainer Wieland

7.   Sprawozdanie Radwan A6-0257/2005

poprawka 785

Za: 613

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Andria, Attwooll, Beaupuy, Birutis, Bonino, Bourlanges, Bowles, Budreikaitė, Busk, Cavada, Chatzimarkakis, Chiesa, Cornillet, Costa, Davies, Degutis, Deprez, De Sarnez, Drčar Murko, Duff, Ek, Fourtou, Gentvilas, Geremek, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Hall, Harkin, Hennis-Plasschaert, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Kacin, Karim, Klinz, Koch-Mehrin, Krahmer, Kułakowski, Lambsdorff, Laperrouze, Lax, Letta, Ludford, Lynne, Maaten, Malmström, Manders, Matsakis, Mohácsi, Morillon, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Pannella, Pistelli, Polfer, Prodi, Resetarits, Ries, Riis-Jørgensen, Samuelsen, Savi, Sbarbati, Schuth, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Takkula, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Virrankoski, Watson

GUE/NGL: Adamou, Brie, Figueiredo, Flasarová, Guidoni, Henin, Kaufmann, Kohlíček, Krarup, Liotard, McDonald, Markov, Maštálka, Meijer, Meyer Pleite, Morgantini, Musacchio, Papadimoulis, Pflüger, Portas, Ransdorf, Remek, Rizzo, Seppänen, Sjöstedt, Strož, Svensson, Triantaphyllides, Wagenknecht, Wurtz, Zimmer

IND/DEM: Bonde, Goudin, Lundgren, Sinnott, Wohlin

NI: Battilocchio, Bobošíková, Claeys, Czarnecki Ryszard, Dillen, Gollnisch, Helmer, Lang, Le Pen Jean-Marie, Le Pen Marine, Le Rachinel, Martin Hans-Peter, Martinez, Masiel, Mölzer, Mussolini, Rivera, Romagnoli, Rutowicz, Schenardi, Vanhecke

PPE-DE: Andrikienė, Antoniozzi, Ashworth, Atkins, Audy, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Barsi-Pataky, Bauer, Becsey, Belet, Berend, Böge, Bonsignore, Bowis, Bradbourn, Braghetto, Brejc, Brepoels, Březina, Brok, Bushill-Matthews, Busuttil, Buzek, Cabrnoch, Callanan, Casa, Cederschiöld, Cesa, Chichester, Chmielewski, Cirino Pomicino, Coelho, Coveney, Daul, Dehaene, Demetriou, Descamps, Deß, Deva, De Veyrac, Díaz de Mera García Consuegra, Dimitrakopoulos, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Dover, Doyle, Duchoň, Duka-Zólyomi, Ebner, Ehler, Elles, Esteves, Evans Jonathan, Fajmon, Fatuzzo, Ferber, Fjellner, Florenz, Fontaine, Fraga Estévez, Freitas, Friedrich, Gahler, Gál, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Gargani, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Gawronski, Gklavakis, Glattfelder, Goepel, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Grosch, Grossetête, Guellec, Gyürk, Handzlik, Hannan, Harbour, Hatzidakis, Hennicot-Schoepges, Herranz García, Herrero-Tejedor, Hieronymi, Higgins, Hökmark, Hoppenstedt, Hudacký, Hybášková, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jackson, Jałowiecki, Járóka, Jarzembowski, Jeggle, Jordan Cizelj, Kaczmarek, Kamall, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Klich, Koch, Konrad, Korhola, Kratsa-Tsagaropoulou, Kudrycka, Kušķis, Kuźmiuk, Lamassoure, Landsbergis, Langen, Langendries, Lechner, Lehne, Lewandowski, Liese, Lombardo, López-Istúriz White, Lulling, Maat, McGuinness, McMillan-Scott, Mann Thomas, Mantovani, Marques, Martens, Mathieu, Matsis, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Méndez de Vigo, Mikolášik, Millán Mon, Mitchell, Musotto, Nassauer, Nicholson, Niebler, van Nistelrooij, Olajos, Olbrycht, Oomen-Ruijten, Őry, Ouzký, Pack, Pálfi, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Parish, Peterle, Pieper, Pīks, Pinheiro, Piskorski, Pleštinská, Podestà, Podkański, Poettering, Posselt, Purvis, Queiró, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Reul, Roithová, Rudi Ubeda, Rübig, Saïfi, Salafranca Sánchez-Neyra, Sartori, Saryusz-Wolski, Schierhuber, Schmitt Pál, Schnellhardt, Schöpflin, Schröder, Schwab, Seeber, Seeberg, Siekierski, Silva Peneda, Škottová, Sommer, Sonik, Spautz, Šťastný, Stenzel, Stevenson, Strejček, Stubb, Sturdy, Sudre, Sumberg, Surján, Szájer, Tajani, Tannock, Thyssen, Toubon, Trakatellis, Ulmer, Vakalis, Van Orden, Varela Suanzes-Carpegna, Varvitsiotis, Ventre, Vernola, Vlasák, Vlasto, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, Wijkman, von Wogau, Wojciechowski, Wortmann-Kool, Wuermeling, Záborská, Zahradil, Zaleski, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zvěřina, Zwiefka

PSE: Andersson, Arif, Arnaoutakis, Attard-Montalto, Ayala Sender, Badia I Cutchet, Barón Crespo, Batzeli, Beglitis, Beňová, Berès, van den Berg, Berger, Berman, Bösch, Bono, Bourzai, Bozkurt, Bullmann, van den Burg, Busquin, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Carlotti, Carnero González, Casaca, Castex, Cercas, Christensen, Corbett, Corbey, Correia, Cottigny, D'Alema, De Keyser, De Rossa, Désir, De Vits, Díez González, Dobolyi, Douay, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Evans Robert, Falbr, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira Anne, Ferreira Elisa, Ford, Fruteau, García Pérez, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Glante, Goebbels, Golik, Grabowska, Grech, Gröner, Gruber, Gurmai, Guy-Quint, Hänsch, Hamon, Harangozó, Hasse Ferreira, Haug, Hedh, Hedkvist Petersen, Hegyi, Herczog, Honeyball, Howitt, Hughes, Hutchinson, Ilves, Jöns, Jørgensen, Kindermann, Kinnock, Kósáné Kovács, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuc, Kuhne, Laignel, Lambrinidis, Lavarra, Le Foll, Lehtinen, Leichtfried, Leinen, Lévai, Liberadzki, Lienemann, McAvan, McCarthy, Madeira, Maňka, Mann Erika, Martin David, Martínez Martínez, Masip Hidalgo, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Mikko, Moraes, Moreno Sánchez, Morgan, Moscovici, Muscat, Myller, Napoletano, Navarro, Obiols i Germà, Öger, Paasilinna, Pahor, Panzeri, Patrie, Peillon, Piecyk, Pinior, Pittella, Pleguezuelos Aguilar, Poignant, Prets, Rapkay, Reynaud, Riera Madurell, Rocard, Rosati, Roth-Behrendt, Rothe, Rouček, Roure, Sacconi, Sakalas, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Savary, Schapira, Scheele, Schulz, Segelström, Sifunakis, Siwiec, Skinner, Sornosa Martínez, Sousa Pinto, Stihler, Stockmann, Swoboda, Szejna, Tabajdi, Tarabella, Tarand, Thomsen, Titley, Trautmann, Tzampazi, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Vincenzi, Walter, Weber Henri, Weiler, Westlund, Whitehead, Wiersma, Wynn, Xenogiannakopoulou, Yañez-Barnuevo García, Zani, Zingaretti

UEN: Berlato, Camre, Didžiokas, Krasts, Kristovskis, La Russa, Musumeci, Poli Bortone, Vaidere, Zīle

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Bennahmias, Breyer, Buitenweg, Cohn-Bendit, Cramer, Evans Jillian, Flautre, Frassoni, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Hassi, Horáček, Isler Béguin, Joan i Marí, Jonckheer, Kallenbach, Kusstatscher, Lagendijk, Lambert, Lichtenberger, Lipietz, Lucas, Özdemir, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schmidt, Schroedter, Smith, Staes, Turmes, Voggenhuber, Ždanoka

Przeciw: 35

IND/DEM: Batten, Belder, Blokland, Bloom, Booth, Borghezio, Chruszcz, Clark, Farage, Grabowski, Karatzaferis, Knapman, Krupa, Louis, Nattrass, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Salvini, Speroni, Titford, de Villiers, Whittaker, Wise, Zapałowski, Železný

NI: Kilroy-Silk, Mote

UEN: Aylward, Crowley, Foglietta, Fotyga, Janowski, Ó Neachtain, Ryan

Wstrzymujący się: 11

GUE/NGL: Agnoletto, Pafilis, Toussas

NI: Allister, Baco, Belohorská, Kozlík

UEN: Libicki, Roszkowski, Szymański

Verts/ALE: Schlyter

Korekty do głosowania

Za

Claude Turmes

8.   Sprawozdanie Jarzembowski A6-0143/2005

poprawka 14

Za: 135

GUE/NGL: Adamou, Agnoletto, Brie, Figueiredo, Flasarová, Guerreiro, Guidoni, Henin, Kaufmann, Kohlíček, Krarup, Liotard, McDonald, Markov, Maštálka, Meijer, Meyer Pleite, Morgantini, Musacchio, Pafilis, Papadimoulis, Pflüger, Portas, Ransdorf, Remek, Rizzo, Seppänen, Sjöstedt, Strož, Svensson, Toussas, Triantaphyllides, Verges, Wagenknecht, Wurtz, Zimmer

IND/DEM: Batten, Bloom, Booth, Chruszcz, Clark, Farage, Grabowski, Karatzaferis, Knapman, Krupa, Nattrass, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Titford, Whittaker, Wise, Zapałowski, Železný

NI: Gollnisch, Lang, Le Pen Jean-Marie, Le Pen Marine, Le Rachinel, Martin Hans-Peter, Martinez, Mölzer, Schenardi

PPE-DE: Cirino Pomicino, Mikolášik, Varvitsiotis, Wijkman, Wortmann-Kool, Wuermeling

PSE: Arif, Beňová, Berès, van den Berg, Berger, Bösch, Bono, Bourzai, Busquin, Carlotti, Castex, Cottigny, De Keyser, De Rossa, Désir, De Vits, Douay, El Khadraoui, Ettl, Ferreira Anne, Fruteau, Golik, Hamon, Hutchinson, Laignel, Le Foll, Lehtinen, Leichtfried, Lévai, Lienemann, Maňka, Moscovici, Navarro, Patrie, Poignant, Prets, Reynaud, Rocard, Roure, Savary, Scheele, Siwiec, Tarabella, Trautmann, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Weber Henri

Verts/ALE: Beer, Bennahmias, Evans Jillian, Flautre, Frassoni, Horáček, Isler Béguin, Kallenbach, Kusstatscher, Lambert, Lipietz, Lucas, Onesta, Schlyter, Smith, Staes, Turmes

Przeciw: 491

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Andria, Attwooll, Beaupuy, Birutis, Bonino, Bourlanges, Bowles, Budreikaitė, Busk, Cavada, Chatzimarkakis, Cocilovo, Cornillet, Costa, Davies, Degutis, Deprez, De Sarnez, Drčar Murko, Duff, Duquesne, Ek, Fourtou, Gentvilas, Geremek, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Hall, Harkin, Hennis-Plasschaert, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Kacin, Karim, Klinz, Koch-Mehrin, Krahmer, Kułakowski, Lambsdorff, Laperrouze, Lax, Letta, Ludford, Lynne, Maaten, Malmström, Manders, Matsakis, Mohácsi, Morillon, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Pannella, Pistelli, Polfer, Prodi, Resetarits, Ries, Riis-Jørgensen, Samuelsen, Savi, Sbarbati, Schuth, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Takkula, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Virrankoski, Wallis

IND/DEM: Belder, Blokland, Coûteaux, Goudin, Lundgren, Sinnott, Wohlin

NI: Battilocchio, Bobošíková, Czarnecki Ryszard, Helmer, Kilroy-Silk, Masiel, Mote, Rutowicz

PPE-DE: Andrikienė, Antoniozzi, Ashworth, Atkins, Audy, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Barsi-Pataky, Bauer, Becsey, Belet, Berend, Böge, Bonsignore, Bowis, Bradbourn, Braghetto, Brejc, Brepoels, Březina, Brok, Bushill-Matthews, Busuttil, Cabrnoch, Callanan, Casa, Castiglione, del Castillo Vera, Cederschiöld, Cesa, Chichester, Coelho, Coveney, Dehaene, Demetriou, Descamps, Deß, Deva, De Veyrac, Díaz de Mera García Consuegra, Dimitrakopoulos, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Dover, Doyle, Duchoň, Duka-Zólyomi, Ebner, Ehler, Elles, Esteves, Eurlings, Evans Jonathan, Fajmon, Fatuzzo, Ferber, Fjellner, Florenz, Fontaine, Fraga Estévez, Freitas, Gahler, Gál, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Gargani, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Gawronski, Gklavakis, Glattfelder, Goepel, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Grosch, Grossetête, Guellec, Gyürk, Hannan, Hatzidakis, Hennicot-Schoepges, Herranz García, Herrero-Tejedor, Hieronymi, Higgins, Hökmark, Hoppenstedt, Hudacký, Hybášková, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jackson, Járóka, Jarzembowski, Jeggle, Jordan Cizelj, Kamall, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Koch, Konrad, Korhola, Kratsa-Tsagaropoulou, Kušķis, Kuźmiuk, Lamassoure, Landsbergis, Langen, Langendries, Lechner, Lehne, Liese, Lombardo, López-Istúriz White, Lulling, Maat, McGuinness, McMillan-Scott, Mann Thomas, Mantovani, Marques, Martens, Mathieu, Matsis, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Millán Mon, Mitchell, Musotto, Nassauer, Nicholson, Niebler, van Nistelrooij, Olajos, Oomen-Ruijten, Ouzký, Pack, Pálfi, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Parish, Peterle, Pieper, Pīks, Pinheiro, Piskorski, Pleštinská, Podestà, Podkański, Poettering, Posselt, Purvis, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Reul, Roithová, Rudi Ubeda, Rübig, Saïfi, Salafranca Sánchez-Neyra, Sartori, Schierhuber, Schmitt Pál, Schnellhardt, Schöpflin, Schröder, Schwab, Seeber, Seeberg, Silva Peneda, Škottová, Sommer, Spautz, Šťastný, Stenzel, Stevenson, Strejček, Stubb, Sturdy, Sudre, Sumberg, Surján, Szájer, Tajani, Tannock, Thyssen, Toubon, Trakatellis, Ulmer, Vakalis, Van Orden, Varela Suanzes-Carpegna, Ventre, Vernola, Vlasák, Vlasto, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, von Wogau, Záborská, Zahradil, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zvěřina

PSE: Andersson, Arnaoutakis, Attard-Montalto, Ayala Sender, Badia I Cutchet, Barón Crespo, Batzeli, Beglitis, Berlinguer, Berman, Bozkurt, van den Burg, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Carnero González, Cercas, Christensen, Corbett, Corbey, Correia, D'Alema, Díez González, Dobolyi, Estrela, Evans Robert, Falbr, Fava, Fazakas, Ferreira Elisa, Ford, García Pérez, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Glante, Goebbels, Gomes, Grabowska, Grech, Gröner, Gruber, Gurmai, Guy-Quint, Hänsch, Harangozó, Hasse Ferreira, Haug, Hedh, Hedkvist Petersen, Herczog, Honeyball, Howitt, Hughes, Ilves, Jöns, Jørgensen, Kindermann, Kinnock, Kósáné Kovács, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuc, Kuhne, Lambrinidis, Lavarra, Liberadzki, McAvan, McCarthy, Madeira, Mann Erika, Martin David, Martínez Martínez, Masip Hidalgo, Mastenbroek, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Mikko, Moraes, Moreno Sánchez, Morgan, Muscat, Myller, Napoletano, Obiols i Germà, Öger, Paasilinna, Pahor, Paleckis, Panzeri, Piecyk, Pinior, Pittella, Pleguezuelos Aguilar, Rapkay, Riera Madurell, Rosati, Roth-Behrendt, Rothe, Rouček, Sacconi, Sakalas, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Schapira, Schulz, Segelström, Sifunakis, Skinner, Sousa Pinto, Stihler, Stockmann, Swoboda, Szejna, Tabajdi, Tarand, Thomsen, Titley, Tzampazi, Valenciano Martínez-Orozco, Vincenzi, Walter, Weiler, Westlund, Whitehead, Wiersma, Wynn, Xenogiannakopoulou, Yañez-Barnuevo García, Zani, Zingaretti

UEN: Angelilli, Aylward, Berlato, Camre, Crowley, Didžiokas, Foglietta, Fotyga, Janowski, Krasts, Kristovskis, La Russa, Libicki, Muscardini, Musumeci, Ó Neachtain, Poli Bortone, Roszkowski, Ryan, Szymański, Tatarella, Vaidere, Zīle

Verts/ALE: Auken, Buitenweg, Cohn-Bendit, Cramer, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Harms, Hassi, Jonckheer, Lichtenberger, Romeva i Rueda, Rühle, Schmidt, Schroedter, Trüpel, Ždanoka

Wstrzymujący się: 35

ALDE: Chiesa

IND/DEM: Borghezio, Salvini, Speroni

NI: Baco, Belohorská, Claeys, Dillen, Kozlík, Mussolini, Rivera, Romagnoli, Vanhecke

PPE-DE: Chmielewski, Handzlik, Harbour, Jałowiecki, Kaczmarek, Klich, Kudrycka, Lewandowski, Olbrycht, Őry, Saryusz-Wolski, Siekierski, Sonik, Wojciechowski, Zaleski, Zwiefka

Verts/ALE: Aubert, Breyer, Joan i Marí, Lagendijk, Özdemir, Voggenhuber

Korekty do głosowania

Za

Kathalijne Maria Buitenweg, Joost Lagendijk

Przeciw

Othmar Karas, Anders Wijkman, Malcolm Harbour, Luís Queiró, Monica Frassoni

9.   Sprawozdanie Jarzembowski A6-0143/2005

poprawka 2

Za: 352

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Andria, Attwooll, Bowles, Budreikaitė, Busk, Cavada, Chatzimarkakis, Chiesa, Cocilovo, Costa, Davies, Degutis, Drčar Murko, Duff, Ek, Gentvilas, Geremek, Guardans Cambó, Hall, Harkin, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Kacin, Karim, Koch-Mehrin, Kułakowski, Lambsdorff, Lax, Letta, Ludford, Lynne, Malmström, Matsakis, Mohácsi, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Pannella, Pistelli, Prodi, Resetarits, Riis-Jørgensen, Savi, Sbarbati, Schuth, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Takkula, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Virrankoski, Wallis, Watson

IND/DEM: Goudin, Lundgren, Wohlin

NI: Belohorská, Bobošíková, Claeys, Czarnecki Ryszard, Dillen, Helmer, Rutowicz, Vanhecke

PPE-DE: Andrikienė, Antoniozzi, Ashworth, Atkins, Ayuso González, Berend, Böge, Bonsignore, Bowis, Bradbourn, Braghetto, Brejc, Březina, Bushill-Matthews, Busuttil, Cabrnoch, Callanan, Casa, Castiglione, del Castillo Vera, Cederschiöld, Cesa, Chichester, Cirino Pomicino, Coelho, Coveney, Demetriou, Deß, Deva, Díaz de Mera García Consuegra, Dionisi, Dombrovskis, Dover, Doyle, Duchoň, Ebner, Ehler, Elles, Esteves, Evans Jonathan, Fajmon, Fatuzzo, Ferber, Fjellner, Florenz, Fraga Estévez, Freitas, Friedrich, Gahler, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Gargani, Garriga Polledo, Gauzès, Gawronski, Gklavakis, Goepel, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Hannan, Harbour, Hatzidakis, Hennicot-Schoepges, Herranz García, Herrero-Tejedor, Hieronymi, Higgins, Hökmark, Hoppenstedt, Hybášková, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jackson, Jarzembowski, Jeggle, Jordan Cizelj, Kamall, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Koch, Konrad, Korhola, Kušķis, Lamassoure, Landsbergis, Langen, Lechner, Lehne, Liese, Lombardo, López-Istúriz White, McGuinness, McMillan-Scott, Mann Thomas, Mantovani, Marques, Mauro, Mayer, Mayor Oreja, Méndez de Vigo, Millán Mon, Mitchell, Musotto, Nassauer, Nicholson, Niebler, Ouzký, Pack, Pálfi, Parish, Peterle, Pieper, Pīks, Pinheiro, Piskorski, Pleštinská, Podestà, Podkański, Poettering, Posselt, Purvis, Queiró, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Reul, Rudi Ubeda, Rübig, Salafranca Sánchez-Neyra, Sartori, Schierhuber, Schnellhardt, Schöpflin, Schröder, Schwab, Seeber, Seeberg, Silva Peneda, Škottová, Sommer, Spautz, Šťastný, Stenzel, Stevenson, Strejček, Stubb, Sturdy, Sumberg, Surján, Tajani, Tannock, Ulmer, Van Orden, Varela Suanzes-Carpegna, Ventre, Vernola, Vlasák, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, Wijkman, von Wogau, Wuermeling, Záborská, Zahradil, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zvěřina

PSE: Attard-Montalto, Bullmann, Corbett, D'Alema, Dobolyi, Evans Robert, Falbr, Fava, Fazakas, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Golik, Grabowska, Grech, Gröner, Gurmai, Guy-Quint, Hänsch, Harangozó, Haug, Hegyi, Herczog, Hughes, Ilves, Jöns, Kindermann, Kinnock, Kósáné Kovács, Krehl, Kuc, Kuhne, Lavarra, Lehtinen, Lévai, Liberadzki, McCarthy, Martin David, Mastenbroek, Mikko, Moraes, Muscat, Napoletano, Obiols i Germà, Öger, Pahor, Paleckis, Panzeri, Piecyk, Pinior, Pittella, Rapkay, Roth-Behrendt, Rouček, Sacconi, Sakalas, Schulz, Siwiec, Skinner, Stihler, Stockmann, Swoboda, Szejna, Tarand, Titley, Vincenzi, Walter, Wynn, Xenogiannakopoulou, Zingaretti

UEN: Angelilli, Aylward, Berlato, Camre, Crowley, Didžiokas, Foglietta, Krasts, Kristovskis, La Russa, Muscardini, Musumeci, Ó Neachtain, Poli Bortone, Ryan, Tatarella, Vaidere, Zīle

Verts/ALE: Auken, Beer, Breyer, Cramer, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Harms, Horáček, Kusstatscher, Lichtenberger, Özdemir, Trüpel, Voggenhuber

Przeciw: 291

ALDE: Beaupuy, Birutis, Bourlanges, Cornillet, Deprez, De Sarnez, Duquesne, Fourtou, Gibault, Griesbeck, Hennis-Plasschaert, Laperrouze, Maaten, Manders, Morillon, Mulder, Polfer, Ries

GUE/NGL: Adamou, Agnoletto, Brie, Figueiredo, Flasarová, Guerreiro, Guidoni, Henin, Kaufmann, Kohlíček, Krarup, Liotard, McDonald, Markov, Maštálka, Meijer, Meyer Pleite, Morgantini, Musacchio, Pafilis, Papadimoulis, Pflüger, Portas, Ransdorf, Remek, Rizzo, Seppänen, Sjöstedt, Strož, Svensson, Toussas, Triantaphyllides, Wagenknecht, Wurtz, Zimmer

IND/DEM: Batten, Belder, Blokland, Bloom, Bonde, Booth, Borghezio, Chruszcz, Clark, Coûteaux, Farage, Grabowski, Knapman, Krupa, Louis, Nattrass, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Salvini, Speroni, Titford, de Villiers, Whittaker, Wise, Zapałowski

NI: Battilocchio, Kilroy-Silk, Le Pen Marine, Masiel, Mölzer, Mote, Schenardi

PPE-DE: Audy, Bachelot-Narquin, Barsi-Pataky, Bauer, Becsey, Belet, Brepoels, Buzek, Chmielewski, Daul, Dehaene, Descamps, De Veyrac, Dimitrakopoulos, Doorn, Duka-Zólyomi, Eurlings, Fontaine, Gál, Gaubert, Glattfelder, Grosch, Grossetête, Guellec, Gyürk, Handzlik, Hudacký, Jałowiecki, Járóka, Kaczmarek, Kratsa-Tsagaropoulou, Kudrycka, Kuźmiuk, Langendries, Lulling, Maat, Martens, Mathieu, Matsis, Mavrommatis, Mikolášik, van Nistelrooij, Olajos, Olbrycht, Oomen-Ruijten, Őry, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Saïfi, Saryusz-Wolski, Schmitt Pál, Siekierski, Sonik, Sudre, Szájer, Toubon, Trakatellis, Vakalis, Varvitsiotis, Vlasto, Wojciechowski, Wortmann-Kool, Zaleski, Zwiefka

PSE: Arif, Arnaoutakis, Ayala Sender, Badia I Cutchet, Barón Crespo, Batzeli, Beglitis, Beňová, Berès, van den Berg, Berger, Berlinguer, Berman, Bösch, Bono, Bourzai, Bozkurt, van den Burg, Busquin, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Carlotti, Carnero González, Casaca, Castex, Cercas, Christensen, Corbey, Correia, Cottigny, De Keyser, De Rossa, Désir, De Vits, Díez González, Douay, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Fernandes, Ferreira Anne, Ferreira Elisa, Ford, Fruteau, García Pérez, Glante, Goebbels, Gomes, Gruber, Hamon, Hasse Ferreira, Honeyball, Howitt, Hutchinson, Jørgensen, Koterec, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Laignel, Lambrinidis, Le Foll, Leichtfried, Lienemann, McAvan, Madeira, Maňka, Mann Erika, Martínez Martínez, Masip Hidalgo, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Moreno Sánchez, Morgan, Moscovici, Myller, Navarro, Paasilinna, Patrie, Pleguezuelos Aguilar, Poignant, Prets, Reynaud, Riera Madurell, Rocard, Rothe, Roure, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Savary, Schapira, Scheele, Sifunakis, Sornosa Martínez, Sousa Pinto, Tabajdi, Tarabella, Thomsen, Trautmann, Tzampazi, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Weber Henri, Weiler, Wiersma, Yañez-Barnuevo García, Zani

UEN: Fotyga, Janowski, Libicki, Roszkowski, Szymański

Verts/ALE: Aubert, Bennahmias, Buitenweg, Cohn-Bendit, Evans Jillian, Flautre, Frassoni, Hassi, Isler Béguin, Jonckheer, Kallenbach, Lagendijk, Lambert, Lipietz, Lucas, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schlyter, Schmidt, Schroedter, Smith, Staes, Turmes, Ždanoka

Wstrzymujący się: 19

IND/DEM: Karatzaferis, Železný

NI: Allister, Baco, Kozlík, Martin Hans-Peter, Mussolini, Rivera, Romagnoli

PPE-DE: Klich, Roithová, Thyssen

PSE: Andersson, Hedh, Hedkvist Petersen, Segelström, Westlund, Whitehead

Verts/ALE: Joan i Marí

Korekty do głosowania

Za

Othmar Karas, Marilisa Xenogiannakopoulou

Przeciw

Edith Mastenbroek

10.   Sprawozdanie Jarzembowski A6-0143/2005

poprawka 8

Za: 368

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Andria, Attwooll, Birutis, Bowles, Budreikaitė, Busk, Chatzimarkakis, Chiesa, Cocilovo, Costa, Davies, Degutis, Drčar Murko, Duff, Duquesne, Ek, Gentvilas, Geremek, Guardans Cambó, Hall, Harkin, Hennis-Plasschaert, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Kacin, Karim, Klinz, Koch-Mehrin, Krahmer, Kułakowski, Lambsdorff, Lax, Letta, Ludford, Lynne, Maaten, Malmström, Manders, Matsakis, Mohácsi, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Pistelli, Prodi, Resetarits, Riis-Jørgensen, Savi, Sbarbati, Schuth, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Takkula, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Virrankoski, Wallis, Watson

IND/DEM: Goudin, Lundgren, Sinnott, Wohlin

NI: Belohorská, Claeys, Dillen, Helmer, Rivera, Romagnoli, Rutowicz, Vanhecke

PPE-DE: Andrikienė, Antoniozzi, Ashworth, Atkins, Ayuso González, Belet, Berend, Böge, Bonsignore, Bowis, Bradbourn, Braghetto, Brejc, Brepoels, Březina, Brok, Bushill-Matthews, Busuttil, Cabrnoch, Callanan, Casa, Castiglione, del Castillo Vera, Cederschiöld, Cesa, Chichester, Cirino Pomicino, Coelho, Coveney, Dehaene, Demetriou, Deß, Deva, Díaz de Mera García Consuegra, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Dover, Doyle, Duchoň, Ebner, Ehler, Elles, Esteves, Eurlings, Evans Jonathan, Fajmon, Fatuzzo, Ferber, Fjellner, Florenz, Fraga Estévez, Freitas, Friedrich, Gahler, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Gargani, Garriga Polledo, Gauzès, Gawronski, Goepel, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Grosch, Hannan, Harbour, Hatzidakis, Hennicot-Schoepges, Herranz García, Herrero-Tejedor, Hieronymi, Higgins, Hökmark, Hoppenstedt, Hybášková, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jackson, Jarzembowski, Jeggle, Jordan Cizelj, Kamall, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Koch, Konrad, Korhola, Kušķis, Kuźmiuk, Lamassoure, Langen, Langendries, Lechner, Lehne, Liese, Lombardo, López-Istúriz White, Maat, McGuinness, McMillan-Scott, Mann Thomas, Mantovani, Marques, Martens, Mauro, Mayer, Mayor Oreja, Méndez de Vigo, Millán Mon, Mitchell, Musotto, Nassauer, Nicholson, Niebler, van Nistelrooij, Oomen-Ruijten, Ouzký, Pack, Parish, Peterle, Pieper, Pīks, Pinheiro, Pleštinská, Podestà, Podkański, Poettering, Posselt, Purvis, Queiró, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Reul, Rudi Ubeda, Rübig, Salafranca Sánchez-Neyra, Sartori, Schierhuber, Schnellhardt, Schröder, Schwab, Seeber, Seeberg, Silva Peneda, Škottová, Sommer, Spautz, Šťastný, Stenzel, Stevenson, Strejček, Stubb, Sturdy, Sumberg, Tajani, Tannock, Thyssen, Ulmer, Van Orden, Varela Suanzes-Carpegna, Ventre, Vernola, Vlasák, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, Wijkman, von Wogau, Wortmann-Kool, Wuermeling, Záborská, Zahradil, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zvěřina

PSE: Attard-Montalto, Batzeli, Bullmann, D'Alema, Dobolyi, Fava, Fazakas, Ford, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Glante, Golik, Grabowska, Grech, Gröner, Gurmai, Hänsch, Harangozó, Honeyball, Howitt, Hughes, Ilves, Jöns, Kindermann, Kinnock, Krehl, Kuc, Kuhne, Lavarra, Lehtinen, Lévai, Liberadzki, McAvan, McCarthy, Mann Erika, Martin David, Mikko, Moraes, Morgan, Muscat, Myller, Napoletano, Öger, Paasilinna, Pahor, Panzeri, Piecyk, Pinior, Pittella, Rapkay, Rosati, Roth-Behrendt, Rothe, Rouček, Sacconi, Sakalas, Siwiec, Skinner, Stihler, Stockmann, Szejna, Tabajdi, Tarand, Titley, Vincenzi, Walter, Weiler, Wynn, Zani, Zingaretti

UEN: Angelilli, Aylward, Berlato, Camre, Crowley, Didžiokas, Foglietta, Krasts, Kristovskis, La Russa, Muscardini, Ó Neachtain, Poli Bortone, Ryan, Tatarella, Vaidere, Zīle

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Breyer, Cramer, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Harms, Horáček, Kusstatscher, Lichtenberger, Özdemir, Voggenhuber, Ždanoka

Przeciw: 258

ALDE: Beaupuy, Bonino, Bourlanges, Cavada, Cornillet, Deprez, De Sarnez, Fourtou, Gibault, Griesbeck, Laperrouze, Morillon, Pannella, Polfer, Ries

GUE/NGL: Adamou, Agnoletto, Brie, Figueiredo, Flasarová, Guerreiro, Guidoni, Henin, Kaufmann, Kohlíček, Krarup, Liotard, McDonald, Markov, Maštálka, Meijer, Meyer Pleite, Morgantini, Musacchio, Pafilis, Papadimoulis, Pflüger, Portas, Ransdorf, Remek, Rizzo, Seppänen, Sjöstedt, Strož, Svensson, Toussas, Triantaphyllides, Verges, Wagenknecht, Wurtz, Zimmer

IND/DEM: Batten, Belder, Blokland, Bloom, Bonde, Booth, Borghezio, Chruszcz, Clark, Coûteaux, Farage, Grabowski, Knapman, Krupa, Nattrass, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Salvini, Speroni, Titford, Whittaker, Wise, Zapałowski

NI: Battilocchio, Bobošíková, Czarnecki Ryszard, Kilroy-Silk, Masiel, Mote

PPE-DE: Audy, Bachelot-Narquin, Buzek, Chmielewski, Daul, Descamps, De Veyrac, Dimitrakopoulos, Fontaine, Gaubert, Gklavakis, Grossetête, Guellec, Handzlik, Hudacký, Jałowiecki, Kaczmarek, Klich, Kratsa-Tsagaropoulou, Kudrycka, Landsbergis, Lewandowski, Lulling, Mathieu, Matsis, Mavrommatis, Mikolášik, Olbrycht, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Piskorski, Saïfi, Saryusz-Wolski, Siekierski, Sonik, Sudre, Toubon, Trakatellis, Vakalis, Varvitsiotis, Vlasto, Wojciechowski, Zaleski, Zwiefka

PSE: Arif, Arnaoutakis, Ayala Sender, Badia I Cutchet, Barón Crespo, Beglitis, Beňová, Berès, van den Berg, Berger, Berlinguer, Berman, Bösch, Bono, Bourzai, Bozkurt, van den Burg, Busquin, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Carlotti, Carnero González, Casaca, Castex, Cercas, Christensen, Corbett, Corbey, Correia, Cottigny, De Keyser, De Rossa, Désir, De Vits, Díez González, Douay, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Falbr, Fernandes, Ferreira Anne, Ferreira Elisa, Fruteau, García Pérez, Goebbels, Gomes, Gruber, Guy-Quint, Hamon, Hasse Ferreira, Haug, Hegyi, Herczog, Hutchinson, Jørgensen, Koterec, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Laignel, Lambrinidis, Le Foll, Leichtfried, Lienemann, Madeira, Maňka, Martínez Martínez, Masip Hidalgo, Mastenbroek, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Moreno Sánchez, Moscovici, Navarro, Obiols i Germà, Patrie, Pleguezuelos Aguilar, Poignant, Prets, Reynaud, Riera Madurell, Rocard, Roure, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Savary, Schapira, Scheele, Sifunakis, Sornosa Martínez, Sousa Pinto, Swoboda, Tarabella, Thomsen, Trautmann, Tzampazi, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Weber Henri, Wiersma, Xenogiannakopoulou, Yañez-Barnuevo García

UEN: Fotyga, Janowski, Libicki, Roszkowski, Szymański

Verts/ALE: Bennahmias, Buitenweg, Evans Jillian, Flautre, Hassi, Isler Béguin, Jonckheer, Kallenbach, Lagendijk, Lambert, Lipietz, Lucas, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schlyter, Schmidt, Schroedter, Smith, Staes, Turmes

Wstrzymujący się: 38

IND/DEM: Karatzaferis, Železný

NI: Allister, Baco, Gollnisch, Kozlík, Lang, Le Pen Jean-Marie, Le Pen Marine, Le Rachinel, Martin Hans-Peter, Martinez, Mussolini, Schenardi

PPE-DE: Barsi-Pataky, Bauer, Becsey, Duka-Zólyomi, Gál, Glattfelder, Gyürk, Járóka, Olajos, Őry, Pálfi, Roithová, Schmitt Pál, Schöpflin, Surján, Szájer

PSE: Andersson, Hedh, Hedkvist Petersen, Kósáné Kovács, Segelström, Westlund

UEN: Musumeci

Verts/ALE: Joan i Marí

Korekty do głosowania

Przeciw

Katerina Batzeli

11.   Sprawozdanie Jarzembowski A6-0143/2005

poprawka 9/1

Za: 393

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Andria, Attwooll, Bonino, Bowles, Budreikaitė, Busk, Cavada, Chatzimarkakis, Chiesa, Cocilovo, Costa, Davies, Degutis, Drčar Murko, Duff, Ek, Gentvilas, Geremek, Guardans Cambó, Hall, Harkin, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Kacin, Karim, Klinz, Koch-Mehrin, Krahmer, Kułakowski, Lambsdorff, Lax, Letta, Ludford, Lynne, Malmström, Manders, Matsakis, Mohácsi, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Pannella, Pistelli, Prodi, Resetarits, Ries, Riis-Jørgensen, Samuelsen, Savi, Sbarbati, Schuth, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Takkula, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Virrankoski, Wallis, Watson

IND/DEM: Bonde, Borghezio, Goudin, Lundgren, Salvini, Sinnott, Speroni, Wohlin

NI: Claeys, Helmer, Rivera

PPE-DE: Andrikienė, Antoniozzi, Ashworth, Atkins, Ayuso González, Barsi-Pataky, Bauer, Becsey, Berend, Böge, Bonsignore, Bowis, Bradbourn, Braghetto, Brejc, Březina, Bushill-Matthews, Busuttil, Cabrnoch, Callanan, Casa, Castiglione, del Castillo Vera, Cederschiöld, Cesa, Chichester, Coelho, Coveney, Demetriou, Deß, Deva, Díaz de Mera García Consuegra, Dionisi, Dombrovskis, Dover, Doyle, Duchoň, Duka-Zólyomi, Ebner, Ehler, Elles, Esteves, Evans Jonathan, Fajmon, Fatuzzo, Ferber, Fjellner, Florenz, Fraga Estévez, Freitas, Friedrich, Gahler, Gál, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Gargani, Garriga Polledo, Gawronski, Gklavakis, Glattfelder, Goepel, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Gyürk, Hannan, Hatzidakis, Herranz García, Herrero-Tejedor, Hieronymi, Higgins, Hökmark, Hoppenstedt, Hudacký, Hybášková, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jackson, Járóka, Jarzembowski, Jeggle, Jordan Cizelj, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Koch, Konrad, Korhola, Kratsa-Tsagaropoulou, Kušķis, Kuźmiuk, Lamassoure, Landsbergis, Lechner, Lehne, Liese, Lombardo, López-Istúriz White, McGuinness, McMillan-Scott, Mann Thomas, Mantovani, Marques, Matsis, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Méndez de Vigo, Millán Mon, Mitchell, Musotto, Nassauer, Nicholson, Niebler, Olajos, Őry, Ouzký, Pálfi, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Parish, Peterle, Pinheiro, Pleštinská, Podestà, Podkański, Poettering, Posselt, Purvis, Queiró, Rack, Radwan, Reul, Rudi Ubeda, Rübig, Salafranca Sánchez-Neyra, Sartori, Schierhuber, Schmitt Pál, Schnellhardt, Schöpflin, Schröder, Schwab, Seeber, Seeberg, Silva Peneda, Škottová, Sommer, Spautz, Šťastný, Stenzel, Stevenson, Strejček, Stubb, Sturdy, Sumberg, Surján, Szájer, Tajani, Tannock, Trakatellis, Ulmer, Vakalis, Van Orden, Varela Suanzes-Carpegna, Varvitsiotis, Ventre, Vernola, Vlasák, Weisgerber, Wieland, Wijkman, von Wogau, Záborská, Zahradil, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zvěřina

PSE: Arnaoutakis, Attard-Montalto, Batzeli, Beglitis, Bullmann, Christensen, D'Alema, Dobolyi, Evans Robert, Falbr, Fava, Fazakas, Ford, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Golik, Grabowska, Grech, Gröner, Gruber, Gurmai, Hänsch, Harangozó, Haug, Herczog, Honeyball, Howitt, Hughes, Ilves, Jöns, Jørgensen, Kindermann, Kinnock, Kósáné Kovács, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuc, Kuhne, Lambrinidis, Lavarra, Lehtinen, Lévai, Liberadzki, McAvan, McCarthy, Mann Erika, Martin David, Matsouka, Mikko, Moraes, Morgan, Muscat, Myller, Napoletano, Obiols i Germà, Öger, Paasilinna, Pahor, Paleckis, Panzeri, Piecyk, Pinior, Pittella, Rapkay, Rosati, Roth-Behrendt, Rothe, Rouček, Sacconi, Sakalas, Sifunakis, Siwiec, Skinner, Stihler, Stockmann, Swoboda, Szejna, Tabajdi, Tarand, Thomsen, Titley, Tzampazi, Vincenzi, Walter, Weiler, Whitehead, Wynn, Xenogiannakopoulou, Zani, Zingaretti

UEN: Angelilli, Aylward, Berlato, Camre, Crowley, Didžiokas, Foglietta, Fotyga, Janowski, Krasts, Kristovskis, La Russa, Libicki, Muscardini, Musumeci, Ó Neachtain, Poli Bortone, Roszkowski, Ryan, Szymański, Tatarella, Vaidere, Zīle

Verts/ALE: Auken, Beer, Breyer, Cramer, de Groen-Kouwenhoven, Harms, Hassi, Horáček, Kusstatscher, Lichtenberger, Özdemir, Trüpel, Voggenhuber

Przeciw: 255

ALDE: Beaupuy, Birutis, Bourlanges, Cornillet, Deprez, De Sarnez, Duquesne, Fourtou, Gibault, Griesbeck, Hennis-Plasschaert, Laperrouze, Maaten, Morillon, Polfer

GUE/NGL: Adamou, Agnoletto, Brie, Figueiredo, Flasarová, Guerreiro, Guidoni, Henin, Kaufmann, Kohlíček, Krarup, Liotard, McDonald, Markov, Maštálka, Meijer, Meyer Pleite, Morgantini, Musacchio, Pafilis, Papadimoulis, Pflüger, Portas, Ransdorf, Remek, Rizzo, Seppänen, Sjöstedt, Strož, Svensson, Toussas, Triantaphyllides, Verges, Wagenknecht, Wurtz, Zimmer

IND/DEM: Batten, Belder, Blokland, Bloom, Booth, Chruszcz, Clark, Coûteaux, Farage, Grabowski, Karatzaferis, Knapman, Krupa, Louis, Nattrass, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Titford, de Villiers, Whittaker, Wise, Zapałowski, Železný

NI: Battilocchio, Belohorská, Bobošíková, Czarnecki Ryszard, Gollnisch, Kilroy-Silk, Lang, Le Pen Jean-Marie, Le Pen Marine, Le Rachinel, Martinez, Masiel, Mote, Mussolini, Rutowicz, Schenardi

PPE-DE: Audy, Bachelot-Narquin, Belet, Brepoels, Buzek, Chmielewski, Cirino Pomicino, Daul, Dehaene, Descamps, De Veyrac, Dimitrakopoulos, Doorn, Eurlings, Fontaine, Gaubert, Gauzès, Grosch, Grossetête, Guellec, Handzlik, Jałowiecki, Kaczmarek, Klich, Kudrycka, Langen, Langendries, Lewandowski, Lulling, Maat, Martens, Mathieu, Mikolášik, van Nistelrooij, Olbrycht, Oomen-Ruijten, Pack, Pīks, Piskorski, Quisthoudt-Rowohl, Saïfi, Saryusz-Wolski, Siekierski, Sonik, Sudre, Thyssen, Toubon, Vlasto, Wojciechowski, Wortmann-Kool, Zaleski, Zwiefka

PSE: Arif, Ayala Sender, Badia I Cutchet, Barón Crespo, Beňová, Berès, van den Berg, Berger, Berman, Bösch, Bono, Bourzai, Bozkurt, van den Burg, Busquin, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Carlotti, Carnero González, Casaca, Castex, Cercas, Corbett, Corbey, Correia, Cottigny, De Keyser, De Rossa, Désir, De Vits, Díez González, Douay, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Fernandes, Ferreira Anne, Ferreira Elisa, Fruteau, García Pérez, Goebbels, Gomes, Guy-Quint, Hamon, Hasse Ferreira, Hegyi, Hutchinson, Koterec, Laignel, Le Foll, Leichtfried, Lienemann, Madeira, Maňka, Martínez Martínez, Masip Hidalgo, Mastenbroek, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Moreno Sánchez, Moscovici, Navarro, Patrie, Pleguezuelos Aguilar, Poignant, Prets, Reynaud, Riera Madurell, Rocard, Roure, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Savary, Schapira, Scheele, Sornosa Martínez, Sousa Pinto, Tarabella, Trautmann, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Weber Henri, Wiersma, Yañez-Barnuevo García

Verts/ALE: Aubert, Bennahmias, Buitenweg, Cohn-Bendit, Evans Jillian, Flautre, Frassoni, Isler Béguin, Jonckheer, Kallenbach, Lagendijk, Lambert, Lipietz, Lucas, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schlyter, Schmidt, Schroedter, Smith, Staes, Turmes, Ždanoka

Wstrzymujący się: 14

NI: Allister, Baco, Dillen, Kozlík, Martin Hans-Peter, Romagnoli, Vanhecke

PPE-DE: Roithová

PSE: Andersson, Hedh, Hedkvist Petersen, Segelström, Westlund

Verts/ALE: Joan i Marí

Korekty do głosowania

Za

Othmar Karas, Richard Corbett

Przeciw

Claude Turmes

12.   Sprawozdanie Jarzembowski A6-0143/2005

poprawka 9/2

Za: 347

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Andria, Attwooll, Birutis, Bonino, Bowles, Budreikaitė, Busk, Cavada, Chatzimarkakis, Chiesa, Cocilovo, Costa, Davies, Degutis, Drčar Murko, Duff, Duquesne, Ek, Guardans Cambó, Hall, Harkin, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Karim, Klinz, Koch-Mehrin, Krahmer, Lambsdorff, Lax, Letta, Ludford, Lynne, Maaten, Malmström, Matsakis, Mohácsi, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Ortuondo Larrea, Oviir, Pannella, Pistelli, Prodi, Resetarits, Riis-Jørgensen, Savi, Sbarbati, Schuth, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Takkula, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Virrankoski, Wallis, Watson

IND/DEM: Goudin, Lundgren, Sinnott, Wohlin

NI: Belohorská, Claeys, Dillen, Helmer, Mölzer, Rivera, Romagnoli, Vanhecke

PPE-DE: Andrikienė, Antoniozzi, Ashworth, Atkins, Ayuso González, Berend, Böge, Bonsignore, Bowis, Bradbourn, Braghetto, Brejc, Březina, Bushill-Matthews, Busuttil, Cabrnoch, Callanan, Casa, Castiglione, Cederschiöld, Cesa, Chichester, Cirino Pomicino, Coelho, Coveney, Demetriou, Deß, Deva, Díaz de Mera García Consuegra, Dionisi, Dombrovskis, Dover, Doyle, Duchoň, Ebner, Ehler, Elles, Esteves, Evans Jonathan, Fajmon, Fatuzzo, Ferber, Fjellner, Fraga Estévez, Freitas, Friedrich, Gahler, Gál, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Gargani, Garriga Polledo, Gawronski, Goepel, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Hannan, Harbour, Hatzidakis, Herranz García, Herrero-Tejedor, Hieronymi, Higgins, Hökmark, Hoppenstedt, Hudacký, Hybášková, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jackson, Jarzembowski, Jeggle, Jordan Cizelj, Kamall, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Koch, Konrad, Korhola, Kušķis, Lamassoure, Landsbergis, Langen, Lechner, Lehne, Liese, Lombardo, López-Istúriz White, McGuinness, McMillan-Scott, Mann Thomas, Mantovani, Marques, Mauro, Mayer, Mayor Oreja, Méndez de Vigo, Millán Mon, Mitchell, Musotto, Nassauer, Nicholson, Niebler, Ouzký, Pack, Parish, Peterle, Pieper, Pinheiro, Pleštinská, Podestà, Poettering, Posselt, Purvis, Queiró, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Reul, Rudi Ubeda, Rübig, Salafranca Sánchez-Neyra, Sartori, Schnellhardt, Schröder, Schwab, Seeber, Seeberg, Silva Peneda, Škottová, Sommer, Spautz, Šťastný, Stenzel, Stevenson, Strejček, Stubb, Sturdy, Sumberg, Surján, Tajani, Ulmer, Varela Suanzes-Carpegna, Ventre, Vernola, Vlasák, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, Wijkman, von Wogau, Wuermeling, Záborská, Zahradil, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zvěřina

PSE: Andersson, Attard-Montalto, Bullmann, Corbett, D'Alema, Dobolyi, Evans Robert, Falbr, Fava, Fazakas, Ford, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Glante, Grabowska, Gröner, Gurmai, Hänsch, Harangozó, Haug, Hegyi, Herczog, Honeyball, Howitt, Hughes, Ilves, Jöns, Kindermann, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kuc, Kuhne, Lavarra, Lehtinen, Lévai, McAvan, McCarthy, Mann Erika, Martin David, Mikko, Moraes, Morgan, Muscat, Myller, Napoletano, Obiols i Germà, Öger, Pahor, Panzeri, Piecyk, Pinior, Pittella, Rapkay, Rosati, Roth-Behrendt, Rothe, Rouček, Sacconi, Sakalas, Schulz, Segelström, Skinner, Stihler, Stockmann, Szejna, Tabajdi, Tarand, Titley, Vincenzi, Walter, Weiler, Westlund, Whitehead, Wynn, Zani, Zingaretti

UEN: Angelilli, Aylward, Berlato, Camre, Crowley, Didžiokas, Kristovskis, La Russa, Muscardini, Musumeci, Ó Neachtain, Poli Bortone, Ryan, Tatarella, Vaidere, Zīle

Verts/ALE: Auken, Beer, Breyer, Cramer, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Harms, Horáček, Kusstatscher, Lichtenberger, Özdemir, Trüpel, Voggenhuber, Ždanoka

Przeciw: 290

ALDE: Beaupuy, Bourlanges, Cornillet, Deprez, De Sarnez, Fourtou, Geremek, Gibault, Griesbeck, Laperrouze, Manders, Morillon, Mulder, Onyszkiewicz, Polfer, Ries, Staniszewska

GUE/NGL: Adamou, Agnoletto, Brie, Figueiredo, Flasarová, Guerreiro, Guidoni, Henin, Kaufmann, Kohlíček, Krarup, Liotard, McDonald, Markov, Maštálka, Meijer, Meyer Pleite, Morgantini, Musacchio, Pafilis, Papadimoulis, Pflüger, Portas, Ransdorf, Remek, Rizzo, Seppänen, Sjöstedt, Strož, Svensson, Toussas, Triantaphyllides, Verges, Wagenknecht, Wurtz, Zimmer

IND/DEM: Batten, Belder, Blokland, Bloom, Bonde, Booth, Borghezio, Chruszcz, Clark, Coûteaux, Farage, Grabowski, Karatzaferis, Knapman, Krupa, Louis, Nattrass, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Salvini, Speroni, Titford, de Villiers, Whittaker, Wise, Zapałowski, Železný

NI: Battilocchio, Bobošíková, Czarnecki Ryszard, Gollnisch, Kilroy-Silk, Lang, Le Pen Jean-Marie, Le Pen Marine, Le Rachinel, Martinez, Masiel, Mote, Mussolini, Rutowicz, Schenardi

PPE-DE: Audy, Bachelot-Narquin, Barsi-Pataky, Bauer, Becsey, Belet, Brepoels, Buzek, del Castillo Vera, Chmielewski, Daul, Dehaene, Descamps, De Veyrac, Dimitrakopoulos, Doorn, Duka-Zólyomi, Eurlings, Fontaine, Gauzès, Gklavakis, Glattfelder, Grosch, Grossetête, Guellec, Gyürk, Handzlik, Jałowiecki, Járóka, Kaczmarek, Klich, Kratsa-Tsagaropoulou, Kudrycka, Kuźmiuk, Langendries, Lulling, Maat, Martens, Mathieu, Matsis, Mavrommatis, Mikolášik, Olajos, Olbrycht, Oomen-Ruijten, Őry, Pálfi, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Pīks, Piskorski, Roithová, Saïfi, Saryusz-Wolski, Schmitt Pál, Schöpflin, Siekierski, Sonik, Sudre, Thyssen, Trakatellis, Vakalis, Varvitsiotis, Vlasto, Wojciechowski, Wortmann-Kool, Zaleski, Zwiefka

PSE: Arif, Arnaoutakis, Ayala Sender, Barón Crespo, Batzeli, Beglitis, Beňová, van den Berg, Berger, Berman, Bösch, Bono, Bourzai, Bozkurt, van den Burg, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Carlotti, Carnero González, Casaca, Castex, Cercas, Christensen, Corbey, Correia, Cottigny, De Keyser, De Rossa, Désir, De Vits, Díez González, Douay, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Fernandes, Ferreira Anne, Ferreira Elisa, Fruteau, García Pérez, Goebbels, Golik, Gomes, Guy-Quint, Hamon, Hasse Ferreira, Hutchinson, Jørgensen, Koterec, Kristensen, Laignel, Lambrinidis, Le Foll, Leichtfried, Liberadzki, Lienemann, Madeira, Maňka, Martínez Martínez, Masip Hidalgo, Mastenbroek, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Moreno Sánchez, Moscovici, Navarro, Paasilinna, Patrie, Pleguezuelos Aguilar, Poignant, Prets, Reynaud, Riera Madurell, Rocard, Roure, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Savary, Schapira, Scheele, Sifunakis, Siwiec, Sornosa Martínez, Sousa Pinto, Tarabella, Thomsen, Trautmann, Tzampazi, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Weber Henri, Wiersma, Yañez-Barnuevo García

UEN: Fotyga, Janowski, Libicki, Roszkowski, Szymański

Verts/ALE: Aubert, Bennahmias, Buitenweg, Cohn-Bendit, Evans Jillian, Flautre, Hammerstein Mintz, Hassi, Isler Béguin, Jonckheer, Kallenbach, Lagendijk, Lambert, Lipietz, Lucas, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schlyter, Schmidt, Schroedter, Smith, Staes

Wstrzymujący się: 15

ALDE: Kułakowski

NI: Allister, Baco, Kozlík, Martin Hans-Peter

PPE-DE: Lewandowski, Podkański, Szájer

PSE: Gruber, Hedh, Hedkvist Petersen, Kósáné Kovács, Swoboda

Verts/ALE: Frassoni, Joan i Marí

Korekty do głosowania

Przeciw

Claude Turmes, Pedro Guerreiro

13.   Sprawozdanie Jarzembowski A6-0143/2005

poprawka 9/3

Za: 350

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Andria, Attwooll, Birutis, Bonino, Bowles, Budreikaitė, Busk, Cavada, Chatzimarkakis, Chiesa, Cocilovo, Costa, Davies, Degutis, Drčar Murko, Duff, Ek, Gentvilas, Geremek, Hall, Harkin, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Karim, Klinz, Koch-Mehrin, Krahmer, Kułakowski, Lambsdorff, Lax, Letta, Ludford, Lynne, Malmström, Manders, Matsakis, Mohácsi, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Pannella, Pistelli, Prodi, Resetarits, Riis-Jørgensen, Samuelsen, Savi, Sbarbati, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Takkula, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Virrankoski, Wallis, Watson

IND/DEM: Goudin, Lundgren, Wohlin

NI: Claeys, Dillen, Helmer, Mölzer, Rivera, Vanhecke

PPE-DE: Andrikienė, Antoniozzi, Ashworth, Atkins, Ayuso González, Berend, Böge, Bonsignore, Bowis, Bradbourn, Braghetto, Brejc, Březina, Bushill-Matthews, Cabrnoch, Callanan, Casa, Castiglione, del Castillo Vera, Cederschiöld, Cesa, Chichester, Cirino Pomicino, Coelho, Coveney, Demetriou, Deß, Deva, Díaz de Mera García Consuegra, Dionisi, Dombrovskis, Dover, Doyle, Duchoň, Ebner, Ehler, Esteves, Evans Jonathan, Fajmon, Fatuzzo, Ferber, Fjellner, Florenz, Fraga Estévez, Freitas, Friedrich, Gahler, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Gargani, Garriga Polledo, Gawronski, Goepel, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Hannan, Harbour, Hatzidakis, Hennicot-Schoepges, Herranz García, Herrero-Tejedor, Hieronymi, Higgins, Hökmark, Hoppenstedt, Hybášková, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jackson, Jarzembowski, Jeggle, Jordan Cizelj, Kamall, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Koch, Konrad, Korhola, Kušķis, Lamassoure, Landsbergis, Langen, Lechner, Lehne, López-Istúriz White, Lulling, McGuinness, McMillan-Scott, Mann Thomas, Mantovani, Marques, Mauro, Mayer, Mayor Oreja, Méndez de Vigo, Millán Mon, Mitchell, Musotto, Nassauer, Nicholson, Niebler, Ouzký, Pack, Parish, Peterle, Pieper, Pinheiro, Pleštinská, Podestà, Poettering, Posselt, Purvis, Queiró, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Reul, Rudi Ubeda, Rübig, Salafranca Sánchez-Neyra, Sartori, Schierhuber, Schnellhardt, Schröder, Schwab, Seeber, Seeberg, Silva Peneda, Škottová, Sommer, Spautz, Šťastný, Stenzel, Stevenson, Strejček, Stubb, Sturdy, Sumberg, Tajani, Tannock, Ulmer, Van Orden, Varela Suanzes-Carpegna, Ventre, Vernola, Vlasák, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, Wijkman, von Wogau, Wuermeling, Záborská, Zahradil, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zvěřina

PSE: Attard-Montalto, Bullmann, Corbett, D'Alema, Dobolyi, Evans Robert, Falbr, Fava, Fazakas, Ford, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Glante, Grabowska, Gröner, Gurmai, Hänsch, Harangozó, Haug, Hegyi, Herczog, Honeyball, Howitt, Hughes, Ilves, Jöns, Kindermann, Kinnock, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kuc, Kuhne, Lavarra, Lehtinen, Lévai, McAvan, McCarthy, Mann Erika, Martin David, Mikko, Moraes, Morgan, Muscat, Napoletano, Obiols i Germà, Öger, Pahor, Paleckis, Panzeri, Piecyk, Pinior, Pittella, Rapkay, Rosati, Roth-Behrendt, Rothe, Rouček, Sacconi, Sakalas, Schulz, Siwiec, Skinner, Stihler, Stockmann, Szejna, Tabajdi, Tarand, Titley, Vincenzi, Walter, Weiler, Whitehead, Wynn, Zani, Zingaretti

UEN: Angelilli, Aylward, Berlato, Camre, Crowley, Didžiokas, Krasts, Kristovskis, La Russa, Muscardini, Musumeci, Ó Neachtain, Poli Bortone, Ryan, Tatarella, Vaidere, Zīle

Verts/ALE: Auken, Beer, Breyer, Cramer, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Harms, Horáček, Kusstatscher, Lichtenberger, Özdemir, Schmidt, Schroedter, Trüpel, Voggenhuber, Ždanoka

Przeciw: 298

ALDE: Beaupuy, Bourlanges, Cornillet, Deprez, De Sarnez, Duquesne, Fourtou, Gibault, Griesbeck, Laperrouze, Maaten, Morillon, Polfer, Ries

GUE/NGL: Adamou, Agnoletto, Brie, Figueiredo, Flasarová, Guerreiro, Guidoni, Henin, Kaufmann, Kohlíček, Liotard, McDonald, Markov, Maštálka, Meijer, Meyer Pleite, Morgantini, Musacchio, Pafilis, Papadimoulis, Pflüger, Portas, Ransdorf, Remek, Rizzo, Seppänen, Sjöstedt, Strož, Svensson, Toussas, Triantaphyllides, Verges, Wagenknecht, Wurtz, Zimmer

IND/DEM: Batten, Belder, Blokland, Bloom, Bonde, Booth, Chruszcz, Clark, Coûteaux, Farage, Grabowski, Karatzaferis, Knapman, Krupa, Louis, Nattrass, Piotrowski, Rogalski, Salvini, Titford, de Villiers, Whittaker, Wise, Zapałowski, Železný

NI: Battilocchio, Belohorská, Bobošíková, Czarnecki Ryszard, Gollnisch, Kilroy-Silk, Lang, Le Pen Jean-Marie, Le Pen Marine, Le Rachinel, Martinez, Masiel, Mote, Mussolini, Romagnoli, Rutowicz, Schenardi

PPE-DE: Audy, Bachelot-Narquin, Barsi-Pataky, Bauer, Becsey, Belet, Brepoels, Buzek, Chmielewski, Daul, Dehaene, Descamps, De Veyrac, Doorn, Duka-Zólyomi, Eurlings, Fontaine, Gál, Gaubert, Gauzès, Gklavakis, Glattfelder, Grosch, Grossetête, Guellec, Gyürk, Handzlik, Hudacký, Jałowiecki, Járóka, Kaczmarek, Klich, Kratsa-Tsagaropoulou, Kudrycka, Kuźmiuk, Langendries, Lewandowski, Maat, Martens, Mathieu, Mavrommatis, Mikolášik, van Nistelrooij, Olajos, Olbrycht, Oomen-Ruijten, Őry, Pálfi, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Pīks, Piskorski, Podkański, Roithová, Saïfi, Saryusz-Wolski, Schmitt Pál, Schöpflin, Siekierski, Sonik, Sudre, Surján, Szájer, Thyssen, Toubon, Trakatellis, Vakalis, Varvitsiotis, Vlasto, Wojciechowski, Wortmann-Kool, Zaleski, Zwiefka

PSE: Andersson, Arif, Arnaoutakis, Ayala Sender, Badia I Cutchet, Barón Crespo, Batzeli, Beglitis, Beňová, Berès, van den Berg, Berger, Berman, Bösch, Bono, Bourzai, Bozkurt, van den Burg, Busquin, Calabuig Rull, Carlotti, Carnero González, Casaca, Castex, Cercas, Christensen, Corbey, Correia, Cottigny, De Keyser, De Rossa, Désir, De Vits, Díez González, Douay, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Fernandes, Ferreira Anne, Ferreira Elisa, Fruteau, García Pérez, Goebbels, Golik, Gomes, Guy-Quint, Hamon, Hasse Ferreira, Hedh, Hedkvist Petersen, Hutchinson, Kósáné Kovács, Koterec, Kristensen, Laignel, Lambrinidis, Le Foll, Leichtfried, Liberadzki, Lienemann, Madeira, Maňka, Martínez Martínez, Masip Hidalgo, Mastenbroek, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Moreno Sánchez, Moscovici, Myller, Navarro, Paasilinna, Patrie, Pleguezuelos Aguilar, Poignant, Prets, Reynaud, Riera Madurell, Rocard, Roure, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Savary, Schapira, Scheele, Segelström, Sifunakis, Sornosa Martínez, Sousa Pinto, Swoboda, Tarabella, Thomsen, Trautmann, Tzampazi, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Weber Henri, Westlund, Wiersma, Xenogiannakopoulou, Yañez-Barnuevo García

UEN: Fotyga, Janowski, Libicki, Roszkowski, Szymański

Verts/ALE: Aubert, Bennahmias, Buitenweg, Cohn-Bendit, Evans Jillian, Flautre, Hammerstein Mintz, Hassi, Isler Béguin, Jonckheer, Kallenbach, Lagendijk, Lambert, Lipietz, Lucas, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schlyter, Smith, Staes, Turmes

Wstrzymujący się: 10

IND/DEM: Borghezio, Speroni

NI: Allister, Baco, Kozlík, Martin Hans-Peter

PSE: Grech, Gruber

Verts/ALE: Frassoni, Joan i Marí

Korekty do głosowania

Przeciw

Claude Turmes

14.   Sprawozdanie Jarzembowski A6-0143/2005

poprawka 12

Za: 553

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Andria, Attwooll, Beaupuy, Birutis, Bonino, Bourlanges, Bowles, Budreikaitė, Busk, Cavada, Chatzimarkakis, Chiesa, Cocilovo, Cornillet, Costa, Davies, Degutis, Deprez, De Sarnez, Drčar Murko, Duff, Duquesne, Fourtou, Gentvilas, Geremek, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Hall, Harkin, Hennis-Plasschaert, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Kacin, Karim, Klinz, Koch-Mehrin, Krahmer, Kułakowski, Lambsdorff, Laperrouze, Lax, Letta, Ludford, Lynne, Maaten, Malmström, Manders, Matsakis, Mohácsi, Morillon, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Pannella, Pistelli, Polfer, Prodi, Resetarits, Ries, Riis-Jørgensen, Samuelsen, Sbarbati, Schuth, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Takkula, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Virrankoski, Wallis, Watson

GUE/NGL: Adamou, Agnoletto, Brie, Figueiredo, Flasarová, Guerreiro, Guidoni, Henin, Kaufmann, Krarup, Liotard, McDonald, Markov, Maštálka, Meijer, Meyer Pleite, Morgantini, Musacchio, Pafilis, Papadimoulis, Pflüger, Portas, Ransdorf, Remek, Rizzo, Seppänen, Sjöstedt, Strož, Svensson, Toussas, Triantaphyllides, Verges, Wagenknecht, Wurtz, Zimmer

IND/DEM: Bonde, Chruszcz, Goudin, Grabowski, Krupa, Lundgren, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Wohlin, Zapałowski

NI: Belohorská, Czarnecki Ryszard, Helmer, Masiel, Rivera, Rutowicz

PPE-DE: Andrikienė, Antoniozzi, Ashworth, Atkins, Ayuso González, Belet, Berend, Böge, Bonsignore, Bowis, Bradbourn, Braghetto, Brejc, Brepoels, Březina, Bushill-Matthews, Busuttil, Buzek, Cabrnoch, Callanan, Casa, Castiglione, del Castillo Vera, Cederschiöld, Cesa, Chichester, Chmielewski, Cirino Pomicino, Coelho, Coveney, Dehaene, Demetriou, Deß, Deva, Díaz de Mera García Consuegra, Dimitrakopoulos, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Dover, Doyle, Duchoň, Ebner, Ehler, Elles, Esteves, Eurlings, Evans Jonathan, Fajmon, Fatuzzo, Ferber, Fjellner, Florenz, Fraga Estévez, Freitas, Friedrich, Gahler, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Gargani, Garriga Polledo, Gauzès, Gawronski, Gklavakis, Goepel, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Grosch, Handzlik, Hannan, Harbour, Hatzidakis, Hennicot-Schoepges, Herranz García, Herrero-Tejedor, Hieronymi, Higgins, Hökmark, Hoppenstedt, Hudacký, Hybášková, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jackson, Jałowiecki, Jarzembowski, Jeggle, Jordan Cizelj, Kaczmarek, Kamall, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Klich, Koch, Konrad, Korhola, Kratsa-Tsagaropoulou, Kudrycka, Kušķis, Kuźmiuk, Lamassoure, Langen, Langendries, Lechner, Lehne, Lewandowski, Liese, López-Istúriz White, Maat, McGuinness, McMillan-Scott, Mann Thomas, Mantovani, Marques, Martens, Matsis, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Méndez de Vigo, Mikolášik, Millán Mon, Mitchell, Musotto, Nassauer, Nicholson, Niebler, van Nistelrooij, Olbrycht, Oomen-Ruijten, Ouzký, Pack, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Parish, Peterle, Pieper, Pīks, Pinheiro, Piskorski, Pleštinská, Podestà, Podkański, Poettering, Posselt, Purvis, Queiró, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Reul, Roithová, Rudi Ubeda, Rübig, Salafranca Sánchez-Neyra, Sartori, Saryusz-Wolski, Schierhuber, Schnellhardt, Schröder, Schwab, Seeber, Seeberg, Siekierski, Silva Peneda, Škottová, Sommer, Sonik, Spautz, Šťastný, Stenzel, Stevenson, Strejček, Stubb, Sturdy, Sumberg, Surján, Tajani, Tannock, Thyssen, Trakatellis, Ulmer, Vakalis, Van Orden, Varela Suanzes-Carpegna, Varvitsiotis, Ventre, Vlasák, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, Wijkman, von Wogau, Wojciechowski, Wortmann-Kool, Wuermeling, Záborská, Zahradil, Zaleski, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zvěřina, Zwiefka

PSE: Arif, Arnaoutakis, Attard-Montalto, Batzeli, Beglitis, Beňová, Berès, van den Berg, Berger, Berman, Bösch, Bono, Bourzai, Bozkurt, Bullmann, van den Burg, Busquin, Capoulas Santos, Carlotti, Casaca, Castex, Corbett, Correia, Cottigny, D'Alema, De Keyser, De Rossa, Désir, De Vits, Dobolyi, Douay, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Evans Robert, Falbr, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira Anne, Ferreira Elisa, Ford, Fruteau, Gebhardt, Gill, Glante, Goebbels, Golik, Gomes, Grabowska, Gröner, Gurmai, Guy-Quint, Hänsch, Hamon, Harangozó, Hasse Ferreira, Haug, Hegyi, Honeyball, Howitt, Hughes, Hutchinson, Ilves, Jöns, Kindermann, Kinnock, Kósáné Kovács, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kuc, Kuhne, Laignel, Lavarra, Le Foll, Lehtinen, Leichtfried, Lévai, Liberadzki, Lienemann, McAvan, McCarthy, Madeira, Maňka, Mann Erika, Martin David, Mastenbroek, Mikko, Moraes, Morgan, Moscovici, Muscat, Myller, Napoletano, Navarro, Obiols i Germà, Öger, Paasilinna, Pahor, Paleckis, Panzeri, Patrie, Piecyk, Pinior, Pittella, Poignant, Prets, Rapkay, Reynaud, Rocard, Roth-Behrendt, Rothe, Rouček, Roure, Sacconi, Sakalas, dos Santos, Savary, Schapira, Scheele, Schulz, Sifunakis, Siwiec, Skinner, Sousa Pinto, Stihler, Stockmann, Swoboda, Szejna, Tabajdi, Tarabella, Tarand, Titley, Trautmann, Tzampazi, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Vincenzi, Walter, Weber Henri, Weiler, Whitehead, Wiersma, Wynn, Xenogiannakopoulou, Zani, Zingaretti

UEN: Angelilli, Aylward, Berlato, Camre, Crowley, Didžiokas, Krasts, Kristovskis, La Russa, Libicki, Muscardini, Musumeci, Ó Neachtain, Poli Bortone, Ryan, Tatarella, Vaidere, Zīle

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Bennahmias, Breyer, Buitenweg, Cohn-Bendit, Cramer, Evans Jillian, Flautre, Frassoni, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Harms, Hassi, Horáček, Isler Béguin, Joan i Marí, Jonckheer, Kallenbach, Kusstatscher, Lagendijk, Lambert, Lichtenberger, Lipietz, Lucas, Özdemir, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schlyter, Schmidt, Schroedter, Smith, Staes, Trüpel, Turmes, Voggenhuber, Ždanoka

Przeciw: 79

GUE/NGL: Kohlíček

IND/DEM: Batten, Belder, Blokland, Bloom, Booth, Borghezio, Clark, Coûteaux, Farage, Knapman, Louis, Nattrass, Salvini, Speroni, Titford, de Villiers, Whittaker, Wise

NI: Battilocchio, Bobošíková, Gollnisch, Kilroy-Silk, Lang, Le Pen Jean-Marie, Le Pen Marine, Le Rachinel, Martinez, Mölzer, Mote, Mussolini, Schenardi

PPE-DE: Audy, Bachelot-Narquin, Daul, Descamps, De Veyrac, Fontaine, Gaubert, Grossetête, Guellec, Lulling, Mathieu, Saïfi, Sudre, Toubon, Vlasto

PSE: Ayala Sender, Badia I Cutchet, Barón Crespo, Calabuig Rull, Carnero González, Cercas, Christensen, Corbey, Díez González, García Pérez, Geringer de Oedenberg, Gierek, Jørgensen, Kristensen, Martínez Martínez, Masip Hidalgo, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Moreno Sánchez, Pleguezuelos Aguilar, Riera Madurell, Salinas García, Sánchez Presedo, Sornosa Martínez, Thomsen, Valenciano Martínez-Orozco, Yañez-Barnuevo García

UEN: Fotyga, Janowski, Roszkowski, Szymański

Wstrzymujący się: 32

IND/DEM: Karatzaferis, Železný

NI: Allister, Baco, Claeys, Dillen, Kozlík, Martin Hans-Peter, Romagnoli, Vanhecke

PPE-DE: Barsi-Pataky, Bauer, Becsey, Duka-Zólyomi, Gál, Glattfelder, Gyürk, Járóka, Landsbergis, Olajos, Őry, Pálfi, Schmitt Pál, Schöpflin, Szájer

PSE: Andersson, Grech, Gruber, Hedh, Hedkvist Petersen, Segelström, Westlund

Korekty do głosowania

Za

Othmar Karas

15.   Sprawozdanie Jarzembowski A6-0143/2005

wniosek Komisji

Za: 402

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Andria, Attwooll, Birutis, Bonino, Bowles, Budreikaitė, Busk, Cavada, Chatzimarkakis, Chiesa, Cocilovo, Costa, Davies, Degutis, Drčar Murko, Duff, Duquesne, Ek, Gentvilas, Geremek, Guardans Cambó, Hall, Harkin, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Kacin, Karim, Klinz, Koch-Mehrin, Krahmer, Kułakowski, Lambsdorff, Lax, Letta, Ludford, Lynne, Maaten, Malmström, Manders, Matsakis, Mohácsi, Morillon, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Pannella, Pistelli, Polfer, Prodi, Resetarits, Riis-Jørgensen, Samuelsen, Savi, Sbarbati, Schuth, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Takkula, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Virrankoski, Wallis, Watson

IND/DEM: Goudin, Lundgren, Sinnott, Wohlin

NI: Czarnecki Ryszard, Helmer, Rivera

PPE-DE: Andrikienė, Antoniozzi, Ashworth, Atkins, Audy, Ayuso González, Berend, Böge, Bonsignore, Bowis, Bradbourn, Braghetto, Brejc, Březina, Bushill-Matthews, Cabrnoch, Callanan, Casa, Castiglione, del Castillo Vera, Cederschiöld, Cesa, Chichester, Cirino Pomicino, Coelho, Coveney, Daul, Dehaene, Demetriou, Descamps, Deß, Deva, De Veyrac, Díaz de Mera García Consuegra, Dimitrakopoulos, Dionisi, Dombrovskis, Dover, Doyle, Duchoň, Ebner, Ehler, Elles, Esteves, Evans Jonathan, Fajmon, Fatuzzo, Ferber, Fjellner, Florenz, Fontaine, Fraga Estévez, Freitas, Friedrich, Gahler, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Gargani, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Gawronski, Gklavakis, Goepel, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Grossetête, Guellec, Hannan, Harbour, Hatzidakis, Hennicot-Schoepges, Herranz García, Herrero-Tejedor, Hieronymi, Higgins, Hökmark, Hoppenstedt, Hudacký, Hybášková, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jackson, Jarzembowski, Jeggle, Jordan Cizelj, Kamall, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Koch, Konrad, Korhola, Kratsa-Tsagaropoulou, Kušķis, Lamassoure, Landsbergis, Langen, Langendries, Lechner, Lehne, Liese, Lombardo, López-Istúriz White, McGuinness, McMillan-Scott, Mann Thomas, Mantovani, Marques, Mathieu, Matsis, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Méndez de Vigo, Mikolášik, Millán Mon, Mitchell, Musotto, Nassauer, Nicholson, Niebler, Ouzký, Pack, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Parish, Peterle, Pieper, Pīks, Pinheiro, Pleštinská, Podestà, Poettering, Posselt, Purvis, Queiró, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Reul, Rudi Ubeda, Rübig, Saïfi, Salafranca Sánchez-Neyra, Sartori, Schierhuber, Schnellhardt, Schröder, Schwab, Seeber, Seeberg, Silva Peneda, Škottová, Sommer, Spautz, Šťastný, Stenzel, Stevenson, Strejček, Stubb, Sturdy, Sudre, Sumberg, Tajani, Tannock, Thyssen, Toubon, Trakatellis, Ulmer, Vakalis, Van Orden, Varela Suanzes-Carpegna, Varvitsiotis, Vernola, Vlasák, Vlasto, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, Wijkman, von Wogau, Wuermeling, Záborská, Zahradil, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zvěřina

PSE: Attard-Montalto, Batzeli, Berman, Bozkurt, Bullmann, Casaca, Corbett, Correia, D'Alema, Dobolyi, Evans Robert, Falbr, Fava, Fazakas, Ferreira Elisa, Ford, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Glante, Golik, Gröner, Gurmai, Hänsch, Harangozó, Haug, Hegyi, Herczog, Honeyball, Howitt, Hughes, Ilves, Jöns, Kindermann, Kinnock, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kuc, Kuhne, Lambrinidis, Lavarra, Lehtinen, Lévai, Liberadzki, McAvan, McCarthy, Madeira, Maňka, Mann Erika, Martin David, Mastenbroek, Matsouka, Mikko, Moraes, Morgan, Muscat, Myller, Napoletano, Navarro, Obiols i Germà, Öger, Panzeri, Piecyk, Pinior, Pittella, Rapkay, Rosati, Roth-Behrendt, Rothe, Rouček, Sacconi, Sakalas, dos Santos, Schulz, Sifunakis, Siwiec, Skinner, Stihler, Stockmann, Szejna, Tabajdi, Tarand, Titley, Tzampazi, Vincenzi, Walter, Weiler, Whitehead, Wynn, Xenogiannakopoulou, Zani, Zingaretti

UEN: Angelilli, Aylward, Berlato, Camre, Crowley, Didžiokas, Foglietta, Krasts, Kristovskis, La Russa, Libicki, Muscardini, Musumeci, Ó Neachtain, Poli Bortone, Ryan, Tatarella, Vaidere, Zīle

Verts/ALE: Auken, Beer, Breyer, Cramer, Graefe zu Baringdorf, Hammerstein Mintz, Harms, Horáček, Kusstatscher, Lichtenberger, Özdemir, Trüpel, Voggenhuber, Ždanoka

Przeciw: 203

ALDE: Bourlanges, Cornillet, Deprez, De Sarnez, Gibault, Griesbeck, Laperrouze

GUE/NGL: Adamou, Agnoletto, Brie, Figueiredo, Flasarová, Guerreiro, Guidoni, Henin, Kaufmann, Kohlíček, Krarup, Liotard, McDonald, Markov, Maštálka, Meijer, Meyer Pleite, Morgantini, Musacchio, Pafilis, Papadimoulis, Pflüger, Portas, Ransdorf, Remek, Rizzo, Seppänen, Sjöstedt, Strož, Svensson, Toussas, Triantaphyllides, Verges, Wagenknecht, Wurtz, Zimmer

IND/DEM: Batten, Belder, Blokland, Bloom, Booth, Chruszcz, Clark, Coûteaux, Farage, Grabowski, Knapman, Krupa, Louis, Nattrass, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Titford, de Villiers, Whittaker, Wise, Zapałowski

NI: Battilocchio, Bobošíková, Gollnisch, Kilroy-Silk, Lang, Le Pen Jean-Marie, Le Pen Marine, Le Rachinel, Martinez, Masiel, Mölzer, Mote, Mussolini, Schenardi

PPE-DE: Bachelot-Narquin, Buzek, Chmielewski, Handzlik, Jałowiecki, Kaczmarek, Klich, Kudrycka, Kuźmiuk, Lewandowski, Olbrycht, Piskorski, Podkański, Roithová, Saryusz-Wolski, Schmitt Pál, Siekierski, Sonik, Wojciechowski, Zaleski, Zwiefka

PSE: Arif, Ayala Sender, Badia I Cutchet, Barón Crespo, Beglitis, Beňová, Berès, van den Berg, Berger, Bösch, Bono, Bourzai, Calabuig Rull, Carlotti, Carnero González, Castex, Cercas, Christensen, Corbey, Cottigny, De Keyser, De Rossa, Désir, De Vits, Díez González, Douay, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Fernandes, Ferreira Anne, Fruteau, García Pérez, Goebbels, Gomes, Guy-Quint, Hamon, Hutchinson, Jørgensen, Kristensen, Laignel, Le Foll, Leichtfried, Lienemann, Martínez Martínez, Masip Hidalgo, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Moreno Sánchez, Moscovici, Paasilinna, Pahor, Patrie, Pleguezuelos Aguilar, Poignant, Prets, Reynaud, Riera Madurell, Rocard, Roure, Salinas García, Sánchez Presedo, Savary, Schapira, Scheele, Segelström, Sornosa Martínez, Swoboda, Tarabella, Thomsen, Trautmann, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Weber Henri, Wiersma, Yañez-Barnuevo García

UEN: Fotyga, Janowski, Roszkowski, Szymański

Verts/ALE: Bennahmias, Buitenweg, Cohn-Bendit, Evans Jillian, Flautre, Hassi, Isler Béguin, Jonckheer, Lagendijk, Lambert, Lipietz, Lucas, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schlyter, Schmidt, Smith, Staes, Turmes

Wstrzymujący się: 60

ALDE: Fourtou, Hennis-Plasschaert, Ries, Staniszewska

IND/DEM: Bonde, Borghezio, Karatzaferis, Salvini, Speroni, Železný

NI: Allister, Baco, Belohorská, Claeys, Dillen, Kozlík, Martin Hans-Peter, Romagnoli, Vanhecke

PPE-DE: Barsi-Pataky, Bauer, Becsey, Belet, Brepoels, Doorn, Duka-Zólyomi, Eurlings, Gál, Glattfelder, Grosch, Gyürk, Járóka, Lulling, Maat, Martens, van Nistelrooij, Olajos, Oomen-Ruijten, Őry, Pálfi, Schöpflin, Surján, Szájer, Ventre, Wortmann-Kool

PSE: Andersson, van den Burg, Busquin, Grech, Gruber, Hedh, Hedkvist Petersen, Kósáné Kovács, Sousa Pinto, Westlund

Verts/ALE: Aubert, Frassoni, Joan i Marí, Kallenbach, Schroedter

Korekty do głosowania

Przeciw

Edith Mastenbroek, Emine Bozkurt

16.   Sprawozdanie Jarzembowski A6-0143/2005

poprawka 15

Za: 157

ALDE: Beaupuy, Bourlanges, Budreikaitė, Cornillet, Deprez, De Sarnez, Fourtou, Gibault, Griesbeck, Laperrouze, Morillon, Polfer

GUE/NGL: Adamou, Agnoletto, Brie, Figueiredo, Flasarová, Guerreiro, Guidoni, Henin, Kaufmann, Kohlíček, Krarup, Liotard, McDonald, Markov, Maštálka, Meijer, Meyer Pleite, Morgantini, Musacchio, Papadimoulis, Pflüger, Portas, Ransdorf, Remek, Rizzo, Seppänen, Sjöstedt, Strož, Svensson, Triantaphyllides, Verges, Wagenknecht, Wurtz, Zimmer

IND/DEM: Bonde, Borghezio, Louis, Salvini, Speroni, de Villiers

NI: Battilocchio, Bobošíková

PPE-DE: Bonsignore, Brepoels, Hudacký, Korhola, Mikolášik, Schierhuber, Ventre

PSE: Arif, Beňová, van den Berg, Berger, Berman, Bösch, Bono, Bourzai, Bozkurt, van den Burg, Busquin, Carlotti, Castex, Corbey, Cottigny, De Keyser, De Rossa, Désir, De Vits, Douay, El Khadraoui, Ettl, Ferreira Anne, Fruteau, Guy-Quint, Hamon, Hutchinson, Koterec, Laignel, Lavarra, Le Foll, Leichtfried, Lienemann, Maňka, Mastenbroek, Moscovici, Navarro, Paasilinna, Patrie, Piecyk, Poignant, Prets, Reynaud, Rocard, Roure, Savary, Schapira, Scheele, Swoboda, Tarabella, Trautmann, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Weber Henri, Wiersma

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Bennahmias, Breyer, Buitenweg, Cohn-Bendit, Cramer, Evans Jillian, Flautre, Frassoni, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Harms, Hassi, Horáček, Isler Béguin, Joan i Marí, Jonckheer, Kallenbach, Kusstatscher, Lagendijk, Lambert, Lichtenberger, Lipietz, Lucas, Özdemir, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schlyter, Schmidt, Schroedter, Smith, Staes, Trüpel, Turmes, Voggenhuber, Ždanoka

Przeciw: 483

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Andria, Attwooll, Birutis, Bonino, Bowles, Busk, Cavada, Chatzimarkakis, Chiesa, Cocilovo, Costa, Davies, Degutis, Drčar Murko, Duff, Duquesne, Ek, Gentvilas, Hall, Harkin, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Kacin, Karim, Klinz, Koch-Mehrin, Krahmer, Kułakowski, Lambsdorff, Lax, Letta, Ludford, Lynne, Maaten, Malmström, Matsakis, Mohácsi, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Pannella, Pistelli, Prodi, Resetarits, Ries, Riis-Jørgensen, Samuelsen, Savi, Sbarbati, Schuth, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Takkula, Väyrynen, Van Hecke, Virrankoski, Wallis

IND/DEM: Batten, Bloom, Booth, Chruszcz, Clark, Coûteaux, Farage, Goudin, Grabowski, Knapman, Krupa, Lundgren, Nattrass, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Titford, Whittaker, Wise, Wohlin, Zapałowski

NI: Allister, Claeys, Czarnecki Ryszard, Dillen, Gollnisch, Helmer, Kilroy-Silk, Lang, Le Pen Jean-Marie, Le Pen Marine, Le Rachinel, Martinez, Masiel, Mölzer, Mote, Mussolini, Rutowicz, Schenardi, Vanhecke

PPE-DE: Andrikienė, Antoniozzi, Ashworth, Atkins, Audy, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Barsi-Pataky, Bauer, Becsey, Belet, Berend, Böge, Bowis, Bradbourn, Braghetto, Brejc, Březina, Brok, Bushill-Matthews, Busuttil, Buzek, Casa, Castiglione, del Castillo Vera, Cederschiöld, Cesa, Chichester, Chmielewski, Cirino Pomicino, Coelho, Coveney, Daul, Dehaene, Demetriou, Descamps, Deß, Deva, De Veyrac, Díaz de Mera García Consuegra, Dimitrakopoulos, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Dover, Doyle, Duchoň, Duka-Zólyomi, Ebner, Ehler, Elles, Esteves, Eurlings, Evans Jonathan, Fajmon, Fatuzzo, Ferber, Florenz, Fontaine, Fraga Estévez, Freitas, Friedrich, Gahler, Gál, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Gargani, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Gawronski, Gklavakis, Glattfelder, Goepel, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Grosch, Grossetête, Guellec, Gyürk, Handzlik, Hannan, Harbour, Hatzidakis, Hennicot-Schoepges, Herranz García, Herrero-Tejedor, Hieronymi, Higgins, Hökmark, Hoppenstedt, Hybášková, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jackson, Jałowiecki, Járóka, Jarzembowski, Jeggle, Jordan Cizelj, Kaczmarek, Kamall, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Klich, Koch, Konrad, Kratsa-Tsagaropoulou, Kudrycka, Kušķis, Kuźmiuk, Lamassoure, Landsbergis, Langen, Langendries, Lechner, Lehne, Lewandowski, Liese, Lombardo, López-Istúriz White, Lulling, Maat, McGuinness, McMillan-Scott, Mann Thomas, Mantovani, Marques, Martens, Mathieu, Matsis, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Méndez de Vigo, Millán Mon, Mitchell, Musotto, Nassauer, Nicholson, Niebler, van Nistelrooij, Olajos, Olbrycht, Oomen-Ruijten, Őry, Ouzký, Pack, Pálfi, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Parish, Peterle, Pieper, Pīks, Pinheiro, Piskorski, Pleštinská, Podestà, Podkański, Poettering, Posselt, Purvis, Queiró, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Reul, Roithová, Rudi Ubeda, Rübig, Saïfi, Salafranca Sánchez-Neyra, Sartori, Saryusz-Wolski, Schmitt Pál, Schnellhardt, Schöpflin, Schwab, Seeber, Seeberg, Siekierski, Silva Peneda, Škottová, Sommer, Sonik, Spautz, Šťastný, Stenzel, Stevenson, Strejček, Stubb, Sturdy, Sudre, Sumberg, Surján, Szájer, Tajani, Tannock, Thyssen, Toubon, Trakatellis, Ulmer, Vakalis, Van Orden, Varela Suanzes-Carpegna, Varvitsiotis, Vernola, Vlasák, Vlasto, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, Wijkman, von Wogau, Wojciechowski, Wortmann-Kool, Wuermeling, Záborská, Zahradil, Zaleski, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zvěřina, Zwiefka

PSE: Andersson, Arnaoutakis, Attard-Montalto, Ayala Sender, Badia I Cutchet, Barón Crespo, Batzeli, Beglitis, Berlinguer, Bullmann, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Carnero González, Casaca, Cercas, Christensen, Corbett, Correia, D'Alema, Díez González, Dobolyi, Falbr, Fava, Ferreira Elisa, Ford, García Pérez, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Glante, Golik, Gomes, Grabowska, Gröner, Hänsch, Harangozó, Hasse Ferreira, Haug, Hedkvist Petersen, Herczog, Honeyball, Howitt, Hughes, Ilves, Jöns, Jørgensen, Kindermann, Kinnock, Kósáné Kovács, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuc, Kuhne, Lambrinidis, Lehtinen, Lévai, Liberadzki, McAvan, McCarthy, Madeira, Mann Erika, Martin David, Martínez Martínez, Masip Hidalgo, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Mikko, Moraes, Moreno Sánchez, Morgan, Muscat, Napoletano, Obiols i Germà, Öger, Pahor, Paleckis, Panzeri, Pinior, Pittella, Pleguezuelos Aguilar, Rapkay, Riera Madurell, Rosati, Roth-Behrendt, Rothe, Rouček, Sacconi, Sakalas, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Schulz, Segelström, Sifunakis, Siwiec, Skinner, Sornosa Martínez, Sousa Pinto, Stihler, Stockmann, Szejna, Tabajdi, Tarand, Thomsen, Titley, Tzampazi, Valenciano Martínez-Orozco, Vincenzi, Walter, Weiler, Westlund, Whitehead, Wynn, Xenogiannakopoulou, Yañez-Barnuevo García, Zani, Zingaretti

UEN: Angelilli, Aylward, Berlato, Camre, Crowley, Didžiokas, Foglietta, Fotyga, Janowski, Krasts, Kristovskis, La Russa, Libicki, Musumeci, Ó Neachtain, Poli Bortone, Roszkowski, Ryan, Szymański, Tatarella, Vaidere, Zīle

Wstrzymujący się: 23

ALDE: Geremek, Guardans Cambó, Hennis-Plasschaert, Manders, Toia

GUE/NGL: Pafilis, Toussas

IND/DEM: Belder, Blokland, Karatzaferis, Železný

NI: Baco, Belohorská, Kozlík, Martin Hans-Peter, Rivera, Romagnoli

PSE: Estrela, Fernandes, Grech, Gruber, Hegyi, Myller

17.   Sprawozdanie Jarzembowski A6-0143/2005

rezolucja

Za: 401

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Andria, Attwooll, Birutis, Bonino, Bowles, Budreikaitė, Busk, Chatzimarkakis, Chiesa, Cocilovo, Costa, Davies, Degutis, Drčar Murko, Duff, Duquesne, Ek, Gentvilas, Hall, Harkin, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Kacin, Karim, Klinz, Koch-Mehrin, Krahmer, Kułakowski, Lambsdorff, Lax, Letta, Ludford, Lynne, Maaten, Malmström, Manders, Matsakis, Mohácsi, Morillon, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Ortuondo Larrea, Oviir, Pannella, Pistelli, Polfer, Prodi, Resetarits, Riis-Jørgensen, Samuelsen, Savi, Sbarbati, Schuth, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Takkula, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Virrankoski, Wallis, Watson

IND/DEM: Goudin, Lundgren, Sinnott, Wohlin

NI: Battilocchio, Belohorská, Bobošíková, Helmer, Mussolini, Rivera, Romagnoli

PPE-DE: Andrikienė, Ashworth, Atkins, Audy, Ayuso González, Berend, Böge, Bowis, Bradbourn, Braghetto, Brejc, Březina, Brok, Bushill-Matthews, Busuttil, Cabrnoch, Callanan, Casa, Castiglione, del Castillo Vera, Cederschiöld, Cesa, Chichester, Cirino Pomicino, Coelho, Coveney, Daul, Dehaene, Demetriou, Descamps, Deß, Deva, De Veyrac, Díaz de Mera García Consuegra, Dimitrakopoulos, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Dover, Doyle, Duchoň, Ebner, Ehler, Elles, Esteves, Eurlings, Evans Jonathan, Fajmon, Fatuzzo, Ferber, Fjellner, Florenz, Fontaine, Fraga Estévez, Freitas, Friedrich, Gahler, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Gargani, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Gawronski, Gklavakis, Goepel, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Grossetête, Guellec, Hannan, Harbour, Hatzidakis, Hennicot-Schoepges, Herranz García, Herrero-Tejedor, Hieronymi, Higgins, Hökmark, Hoppenstedt, Hudacký, Hybášková, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jackson, Jarzembowski, Jeggle, Jordan Cizelj, Kamall, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Koch, Konrad, Korhola, Kratsa-Tsagaropoulou, Kušķis, Lamassoure, Landsbergis, Langen, Langendries, Lechner, Lehne, Liese, Lombardo, López-Istúriz White, Maat, McGuinness, McMillan-Scott, Mann Thomas, Mantovani, Marques, Mathieu, Matsis, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Méndez de Vigo, Mikolášik, Millán Mon, Mitchell, Musotto, Nassauer, Nicholson, Niebler, van Nistelrooij, Ouzký, Pack, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Parish, Peterle, Pieper, Pīks, Pinheiro, Pleštinská, Podestà, Poettering, Posselt, Purvis, Queiró, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Reul, Rudi Ubeda, Rübig, Saïfi, Salafranca Sánchez-Neyra, Sartori, Schierhuber, Schnellhardt, Seeber, Seeberg, Silva Peneda, Škottová, Sommer, Spautz, Šťastný, Stenzel, Stevenson, Strejček, Stubb, Sturdy, Sudre, Sumberg, Tajani, Tannock, Thyssen, Toubon, Trakatellis, Ulmer, Vakalis, Varela Suanzes-Carpegna, Varvitsiotis, Ventre, Vernola, Vlasák, Vlasto, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, von Wogau, Wortmann-Kool, Wuermeling, Záborská, Zahradil, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zvěřina

PSE: Arnaoutakis, Attard-Montalto, Batzeli, Berlinguer, Bozkurt, Bullmann, Casaca, Corbett, Correia, D'Alema, Dobolyi, Evans Robert, Falbr, Fava, Fazakas, Ford, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Glante, Golik, Grabowska, Gröner, Gurmai, Hänsch, Harangozó, Haug, Hegyi, Herczog, Honeyball, Howitt, Hughes, Ilves, Jöns, Kindermann, Kinnock, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kuc, Kuhne, Lambrinidis, Lavarra, Lehtinen, Lévai, Liberadzki, McAvan, McCarthy, Madeira, Maňka, Mann Erika, Martin David, Mastenbroek, Matsouka, Mikko, Moraes, Morgan, Muscat, Myller, Napoletano, Navarro, Obiols i Germà, Öger, Pahor, Panzeri, Piecyk, Pinior, Pittella, Rapkay, Rosati, Roth-Behrendt, Rothe, Rouček, Sacconi, Sakalas, dos Santos, Schulz, Siwiec, Skinner, Stihler, Stockmann, Szejna, Tabajdi, Tarand, Titley, Tzampazi, Vincenzi, Walter, Weiler, Whitehead, Wynn, Xenogiannakopoulou, Zani, Zingaretti

UEN: Angelilli, Aylward, Berlato, Camre, Crowley, Didžiokas, Foglietta, Krasts, Kristovskis, Musumeci, Ó Neachtain, Poli Bortone, Ryan, Tatarella, Vaidere, Zīle

Verts/ALE: Auken, Beer, Breyer, Cramer, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Harms, Horáček, Kusstatscher, Lichtenberger, Özdemir, Trüpel, Voggenhuber, Ždanoka

Przeciw: 211

ALDE: Beaupuy, Bourlanges, Cornillet, Deprez, De Sarnez, Fourtou, Geremek, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Laperrouze, Onyszkiewicz, Staniszewska

GUE/NGL: Adamou, Agnoletto, Brie, Figueiredo, Flasarová, Guerreiro, Guidoni, Henin, Kaufmann, Kohlíček, Liotard, McDonald, Markov, Maštálka, Meijer, Meyer Pleite, Morgantini, Musacchio, Pafilis, Papadimoulis, Pflüger, Portas, Ransdorf, Remek, Rizzo, Seppänen, Sjöstedt, Strož, Svensson, Toussas, Triantaphyllides, Verges, Wagenknecht, Wurtz, Zimmer

IND/DEM: Batten, Belder, Blokland, Bloom, Booth, Chruszcz, Clark, Coûteaux, Farage, Grabowski, Karatzaferis, Knapman, Krupa, Louis, Nattrass, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Salvini, Speroni, Titford, de Villiers, Whittaker, Wise, Zapałowski, Železný

NI: Czarnecki Ryszard, Gollnisch, Kilroy-Silk, Le Pen Jean-Marie, Le Pen Marine, Masiel, Mölzer, Mote, Rutowicz, Schenardi

PPE-DE: Bachelot-Narquin, Buzek, Chmielewski, Handzlik, Jałowiecki, Kaczmarek, Klich, Kudrycka, Kuźmiuk, Lewandowski, Olajos, Olbrycht, Piskorski, Podkański, Roithová, Saryusz-Wolski, Siekierski, Sonik, Wijkman, Wojciechowski, Zaleski, Zwiefka

PSE: Arif, Ayala Sender, Badia I Cutchet, Barón Crespo, Beglitis, Beňová, Berès, van den Berg, Berger, Berman, Bösch, Bono, Bourzai, Busquin, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Carlotti, Carnero González, Castex, Cercas, Corbey, Cottigny, De Keyser, De Rossa, Désir, De Vits, Díez González, Douay, El Khadraoui, Ettl, Fernandes, Ferreira Anne, Ferreira Elisa, Fruteau, García Pérez, Goebbels, Gomes, Guy-Quint, Hamon, Hasse Ferreira, Hutchinson, Koterec, Laignel, Le Foll, Leichtfried, Lienemann, Martínez Martínez, Masip Hidalgo, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Moreno Sánchez, Moscovici, Patrie, Pleguezuelos Aguilar, Poignant, Prets, Reynaud, Riera Madurell, Rocard, Roure, Salinas García, Sánchez Presedo, Savary, Schapira, Scheele, Sornosa Martínez, Sousa Pinto, Swoboda, Tarabella, Trautmann, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Weber Henri, Wiersma, Yañez-Barnuevo García

UEN: Fotyga, Janowski, Libicki, Roszkowski, Szymański

Verts/ALE: Bennahmias, Buitenweg, Cohn-Bendit, Evans Jillian, Flautre, Hammerstein Mintz, Hassi, Isler Béguin, Jonckheer, Lagendijk, Lambert, Lipietz, Lucas, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schlyter, Schmidt, Schroedter, Smith, Staes, Turmes

Wstrzymujący się: 51

ALDE: Cavada, Hennis-Plasschaert, Ries

IND/DEM: Bonde, Borghezio

NI: Allister, Baco, Claeys, Dillen, Kozlík, Martin Hans-Peter, Vanhecke

PPE-DE: Barsi-Pataky, Bauer, Becsey, Belet, Brepoels, Duka-Zólyomi, Gál, Glattfelder, Grosch, Gyürk, Járóka, Lulling, Martens, Oomen-Ruijten, Őry, Pálfi, Schmitt Pál, Schöpflin, Surján, Szájer

PSE: Andersson, van den Burg, Christensen, Estrela, Grech, Gruber, Hedh, Hedkvist Petersen, Jørgensen, Kósáné Kovács, Kristensen, Paasilinna, Segelström, Thomsen, Westlund

Verts/ALE: Aubert, Frassoni, Joan i Marí, Kallenbach

Korekty do głosowania

Za

Anders Wijkman

Przeciw

Edith Mastenbroek, Emine Bozkurt, Thijs Berman

Wstrzymujący się

Janelly Fourtou

18.   Sprawozdanie Savary A6-0133/2005

rezolucja

Za: 603

ALDE: Andrejevs, Andria, Attwooll, Beaupuy, Birutis, Bonino, Bourlanges, Bowles, Budreikaitė, Busk, Cavada, Chatzimarkakis, Chiesa, Cocilovo, Cornillet, Costa, Davies, Degutis, Deprez, De Sarnez, Drčar Murko, Duff, Duquesne, Ek, Fourtou, Gentvilas, Geremek, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Hall, Harkin, Hennis-Plasschaert, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Karim, Klinz, Koch-Mehrin, Krahmer, Kułakowski, Lambsdorff, Laperrouze, Lax, Letta, Ludford, Lynne, Maaten, Malmström, Manders, Matsakis, Mohácsi, Morillon, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Pannella, Pistelli, Polfer, Prodi, Resetarits, Ries, Riis-Jørgensen, Samuelsen, Savi, Sbarbati, Schuth, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Takkula, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Virrankoski, Wallis

GUE/NGL: Adamou, Agnoletto, Brie, Figueiredo, Flasarová, Guerreiro, Guidoni, Henin, Kaufmann, Kohlíček, Krarup, Liotard, McDonald, Markov, Maštálka, Meijer, Meyer Pleite, Morgantini, Musacchio, Papadimoulis, Pflüger, Portas, Ransdorf, Remek, Rizzo, Seppänen, Sjöstedt, Strož, Svensson, Triantaphyllides, Verges, Wagenknecht, Wurtz, Zimmer

IND/DEM: Borghezio, Coûteaux, Karatzaferis, Louis, Salvini, Sinnott, Speroni, de Villiers, Železný

NI: Belohorská, Bobošíková, Claeys, Czarnecki Ryszard, Dillen, Gollnisch, Lang, Le Pen Jean-Marie, Le Pen Marine, Le Rachinel, Martin Hans-Peter, Martinez, Masiel, Mölzer, Mussolini, Rivera, Romagnoli, Rutowicz, Schenardi, Vanhecke

PPE-DE: Andrikienė, Antoniozzi, Audy, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Barsi-Pataky, Bauer, Becsey, Belet, Berend, Böge, Bonsignore, Bowis, Braghetto, Brejc, Brepoels, Březina, Brok, Busuttil, Cabrnoch, Casa, Castiglione, del Castillo Vera, Cederschiöld, Cesa, Chmielewski, Cirino Pomicino, Coelho, Coveney, Daul, Dehaene, Demetriou, Descamps, Deß, De Veyrac, Díaz de Mera García Consuegra, Dimitrakopoulos, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Doyle, Duka-Zólyomi, Ebner, Ehler, Esteves, Eurlings, Fatuzzo, Ferber, Fjellner, Florenz, Fontaine, Fraga Estévez, Freitas, Friedrich, Gahler, Gál, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Gargani, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Gawronski, Gklavakis, Glattfelder, Goepel, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Grosch, Grossetête, Guellec, Gyürk, Handzlik, Hatzidakis, Herranz García, Herrero-Tejedor, Hieronymi, Higgins, Hökmark, Hoppenstedt, Hudacký, Hybášková, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jackson, Jałowiecki, Járóka, Jarzembowski, Jeggle, Jordan Cizelj, Kaczmarek, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Klich, Koch, Konrad, Kratsa-Tsagaropoulou, Kudrycka, Kušķis, Kuźmiuk, Lamassoure, Landsbergis, Langen, Langendries, Lechner, Lehne, Lewandowski, Liese, Lombardo, López-Istúriz White, Lulling, Maat, McGuinness, Mann Thomas, Mantovani, Marques, Martens, Mathieu, Matsis, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Méndez de Vigo, Mikolášik, Millán Mon, Mitchell, Musotto, Nassauer, Niebler, van Nistelrooij, Olajos, Olbrycht, Oomen-Ruijten, Őry, Pack, Pálfi, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Peterle, Pieper, Pīks, Pinheiro, Piskorski, Pleštinská, Podestà, Poettering, Posselt, Queiró, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Roithová, Rudi Ubeda, Rübig, Saïfi, Salafranca Sánchez-Neyra, Sartori, Saryusz-Wolski, Schierhuber, Schmitt Pál, Schnellhardt, Schöpflin, Schröder, Schwab, Seeber, Seeberg, Siekierski, Silva Peneda, Sommer, Sonik, Spautz, Šťastný, Stenzel, Stubb, Sudre, Surján, Szájer, Tajani, Thyssen, Toubon, Trakatellis, Ulmer, Vakalis, Varela Suanzes-Carpegna, Varvitsiotis, Ventre, Vernola, Vlasto, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, Wijkman, von Wogau, Wojciechowski, Wortmann-Kool, Wuermeling, Záborská, Zaleski, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zwiefka

PSE: Andersson, Arif, Arnaoutakis, Attard-Montalto, Ayala Sender, Badia I Cutchet, Barón Crespo, Batzeli, Beglitis, Beňová, Berès, van den Berg, Berger, Berlinguer, Berman, Bösch, Bono, Bourzai, Bozkurt, Bullmann, van den Burg, Busquin, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Carlotti, Carnero González, Casaca, Castex, Cercas, Christensen, Corbett, Corbey, Correia, Cottigny, D'Alema, De Keyser, De Rossa, Désir, De Vits, Díez González, Dobolyi, Douay, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Evans Robert, Falbr, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira Anne, Ferreira Elisa, Ford, Fruteau, García Pérez, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Glante, Goebbels, Golik, Gomes, Grabowska, Grech, Gröner, Gruber, Gurmai, Guy-Quint, Hänsch, Hamon, Harangozó, Hasse Ferreira, Haug, Hedh, Hedkvist Petersen, Hegyi, Herczog, Honeyball, Howitt, Hughes, Hutchinson, Ilves, Jöns, Jørgensen, Kindermann, Kinnock, Kósáné Kovács, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuc, Kuhne, Laignel, Lambrinidis, Lavarra, Le Foll, Lehtinen, Leichtfried, Lévai, Liberadzki, Lienemann, McAvan, McCarthy, Madeira, Maňka, Mann Erika, Martin David, Martínez Martínez, Masip Hidalgo, Mastenbroek, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Mikko, Moraes, Moreno Sánchez, Morgan, Moscovici, Muscat, Myller, Napoletano, Navarro, Obiols i Germà, Öger, Paasilinna, Pahor, Paleckis, Panzeri, Patrie, Piecyk, Pinior, Pittella, Pleguezuelos Aguilar, Poignant, Prets, Rapkay, Reynaud, Riera Madurell, Rocard, Rosati, Roth-Behrendt, Rothe, Rouček, Roure, Sacconi, Sakalas, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Savary, Schapira, Schulz, Segelström, Sifunakis, Siwiec, Skinner, Sornosa Martínez, Sousa Pinto, Stihler, Stockmann, Swoboda, Szejna, Tabajdi, Tarabella, Tarand, Thomsen, Titley, Trautmann, Tzampazi, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Vincenzi, Walter, Weber Henri, Weiler, Westlund, Whitehead, Wiersma, Wynn, Xenogiannakopoulou, Yañez-Barnuevo García, Zani, Zingaretti

UEN: Angelilli, Aylward, Berlato, Camre, Crowley, Didžiokas, Foglietta, Fotyga, Janowski, Krasts, Kristovskis, Libicki, Muscardini, Musumeci, Ó Neachtain, Poli Bortone, Roszkowski, Ryan, Szymański, Tatarella, Vaidere, Zīle

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Bennahmias, Breyer, Buitenweg, Cohn-Bendit, Cramer, Evans Jillian, Flautre, Frassoni, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Harms, Hassi, Horáček, Isler Béguin, Joan i Marí, Jonckheer, Kallenbach, Kusstatscher, Lagendijk, Lambert, Lichtenberger, Lipietz, Lucas, Özdemir, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schmidt, Schroedter, Smith, Staes, Trüpel, Turmes, Voggenhuber, Ždanoka

Przeciw: 24

IND/DEM: Batten, Belder, Blokland, Bloom, Booth, Chruszcz, Clark, Farage, Goudin, Grabowski, Knapman, Krupa, Lundgren, Nattrass, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Titford, Wise, Wohlin, Zapałowski

NI: Kilroy-Silk, Mote

PPE-DE: Podkański

Wstrzymujący się: 40

GUE/NGL: Pafilis, Toussas

IND/DEM: Bonde

NI: Allister, Baco, Battilocchio, Helmer, Kozlík

PPE-DE: Ashworth, Atkins, Bradbourn, Bushill-Matthews, Buzek, Callanan, Chichester, Deva, Dover, Duchoň, Elles, Evans Jonathan, Fajmon, Hannan, Harbour, Kamall, McMillan-Scott, Nicholson, Parish, Purvis, Reul, Škottová, Stevenson, Strejček, Sturdy, Sumberg, Tannock, Van Orden, Vlasák, Zahradil, Zvěřina

Verts/ALE: Schlyter

19.   Sprawozdanie Sterckx A6-0123/2005

poprawka 11

Za: 502

ALDE: Andrejevs, Andria, Attwooll, Beaupuy, Birutis, Bonino, Bourlanges, Bowles, Budreikaitė, Busk, Cavada, Chatzimarkakis, Chiesa, Cocilovo, Cornillet, Costa, Davies, Degutis, Deprez, De Sarnez, Drčar Murko, Duff, Duquesne, Ek, Fourtou, Gentvilas, Geremek, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Hall, Harkin, Hennis-Plasschaert, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Kacin, Karim, Klinz, Koch-Mehrin, Krahmer, Lambsdorff, Laperrouze, Lax, Letta, Ludford, Lynne, Maaten, Malmström, Matsakis, Mohácsi, Morillon, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Pannella, Pistelli, Polfer, Prodi, Resetarits, Ries, Riis-Jørgensen, Samuelsen, Savi, Sbarbati, Schuth, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Takkula, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Virrankoski, Wallis, Watson

GUE/NGL: Adamou, Agnoletto, Brie, Figueiredo, Guerreiro, Guidoni, Henin, Kaufmann, Markov, Meyer Pleite, Morgantini, Musacchio, Pafilis, Papadimoulis, Pflüger, Portas, Ransdorf, Rizzo, Toussas, Triantaphyllides, Verges, Wagenknecht, Wurtz, Zimmer

IND/DEM: Bonde, Chruszcz, Grabowski, Krupa, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Zapałowski

NI: Battilocchio, Belohorská, Claeys, Dillen, Martin Hans-Peter, Rivera, Vanhecke

PPE-DE: Andrikienė, Antoniozzi, Audy, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Belet, Berend, Böge, Bonsignore, Braghetto, Brejc, Brepoels, Březina, Brok, Busuttil, Casa, Castiglione, del Castillo Vera, Cederschiöld, Cesa, Coelho, Dehaene, Descamps, Deß, De Veyrac, Díaz de Mera García Consuegra, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Doyle, Ebner, Esteves, Eurlings, Fatuzzo, Ferber, Florenz, Fontaine, Fraga Estévez, Freitas, Friedrich, Gahler, Gaľa, Galeote Quecedo, Gargani, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Gawronski, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Grosch, Grossetête, Guellec, Hatzidakis, Herranz García, Herrero-Tejedor, Hieronymi, Hoppenstedt, Hudacký, Hybášková, Itälä, Jarzembowski, Jeggle, Jordan Cizelj, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Koch, Konrad, Korhola, Kušķis, Lamassoure, Landsbergis, Langen, Langendries, Lechner, Lehne, Liese, Lombardo, López-Istúriz White, Lulling, Maat, Mann Thomas, Mantovani, Marques, Martens, Mathieu, Mauro, Mayer, Mayor Oreja, Méndez de Vigo, Mikolášik, Musotto, Nassauer, Niebler, van Nistelrooij, Oomen-Ruijten, Pack, Peterle, Pieper, Pīks, Pinheiro, Pleštinská, Podestà, Podkański, Poettering, Posselt, Queiró, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Reul, Rudi Ubeda, Rübig, Saïfi, Salafranca Sánchez-Neyra, Sartori, Schierhuber, Schnellhardt, Schröder, Schwab, Seeber, Seeberg, Silva Peneda, Sommer, Spautz, Stenzel, Stubb, Sudre, Sumberg, Tajani, Thyssen, Toubon, Ulmer, Varela Suanzes-Carpegna, Ventre, Vernola, Vlasto, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, Wijkman, von Wogau, Wortmann-Kool, Wuermeling, Záborská, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling

PSE: Andersson, Arif, Arnaoutakis, Ayala Sender, Badia I Cutchet, Barón Crespo, Batzeli, Beglitis, Beňová, Berès, van den Berg, Berger, Berlinguer, Berman, Bösch, Bono, Bourzai, Bozkurt, Bullmann, van den Burg, Busquin, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Carlotti, Carnero González, Casaca, Castex, Cercas, Christensen, Corbett, Corbey, Correia, Cottigny, D'Alema, De Keyser, De Rossa, Désir, De Vits, Díez González, Dobolyi, Douay, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Evans Robert, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira Anne, Ferreira Elisa, Ford, Fruteau, García Pérez, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Glante, Goebbels, Golik, Gomes, Grabowska, Grech, Gröner, Gruber, Gurmai, Guy-Quint, Hänsch, Hamon, Harangozó, Hasse Ferreira, Haug, Hedh, Hedkvist Petersen, Hegyi, Herczog, Honeyball, Howitt, Hughes, Hutchinson, Ilves, Jöns, Jørgensen, Kindermann, Kinnock, Kósáné Kovács, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuc, Kuhne, Laignel, Lambrinidis, Lavarra, Le Foll, Lehtinen, Leichtfried, Lévai, Liberadzki, Lienemann, McAvan, McCarthy, Madeira, Maňka, Mann Erika, Martin David, Martínez Martínez, Masip Hidalgo, Mastenbroek, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Mikko, Moraes, Moreno Sánchez, Morgan, Moscovici, Muscat, Myller, Napoletano, Navarro, Obiols i Germà, Pahor, Panzeri, Patrie, Piecyk, Pinior, Pittella, Pleguezuelos Aguilar, Poignant, Prets, Rapkay, Reynaud, Riera Madurell, Rocard, Rosati, Roth-Behrendt, Rothe, Roure, Sacconi, Sakalas, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Savary, Schapira, Schulz, Segelström, Siwiec, Skinner, Sornosa Martínez, Sousa Pinto, Stihler, Stockmann, Swoboda, Szejna, Tabajdi, Tarabella, Tarand, Thomsen, Titley, Trautmann, Tzampazi, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Vincenzi, Walter, Weber Henri, Weiler, Westlund, Whitehead, Wiersma, Wynn, Xenogiannakopoulou, Yañez-Barnuevo García, Zani, Zingaretti

UEN: Angelilli, Aylward, Camre, Crowley, Krasts, Kristovskis, Muscardini, Ó Neachtain, Ryan, Vaidere, Zīle

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Bennahmias, Breyer, Buitenweg, Cohn-Bendit, Cramer, Evans Jillian, Flautre, Frassoni, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Harms, Hassi, Horáček, Isler Béguin, Joan i Marí, Jonckheer, Kallenbach, Kusstatscher, Lagendijk, Lambert, Lichtenberger, Özdemir, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schmidt, Schroedter, Smith, Staes, Trüpel, Turmes, Voggenhuber, Ždanoka

Przeciw: 146

GUE/NGL: Kohlíček, Krarup, Liotard, McDonald, Meijer, Remek, Seppänen, Sjöstedt, Strož, Svensson

IND/DEM: Batten, Belder, Blokland, Bloom, Booth, Clark, Coûteaux, Farage, Goudin, Karatzaferis, Knapman, Louis, Lundgren, Nattrass, Sinnott, Titford, de Villiers, Wise, Wohlin, Železný

NI: Allister, Bobošíková, Czarnecki Ryszard, Gollnisch, Helmer, Kilroy-Silk, Lang, Le Pen Jean-Marie, Le Pen Marine, Le Rachinel, Martinez, Masiel, Mölzer, Mote, Mussolini, Romagnoli, Rutowicz, Schenardi

PPE-DE: Ashworth, Atkins, Barsi-Pataky, Bauer, Becsey, Bowis, Bradbourn, Bushill-Matthews, Buzek, Cabrnoch, Callanan, Chichester, Chmielewski, Cirino Pomicino, Coveney, Deva, Dimitrakopoulos, Dover, Duchoň, Duka-Zólyomi, Elles, Evans Jonathan, Fajmon, Fjellner, Gál, Gklavakis, Glattfelder, Gyürk, Handzlik, Hannan, Harbour, Higgins, Hökmark, Ibrisagic, Iturgaiz Angulo, Jackson, Jałowiecki, Járóka, Kaczmarek, Kamall, Klich, Kratsa-Tsagaropoulou, Kudrycka, Kuźmiuk, Lewandowski, McGuinness, McMillan-Scott, Matsis, Mavrommatis, Millán Mon, Mitchell, Nicholson, Olajos, Olbrycht, Őry, Pálfi, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Piskorski, Purvis, Roithová, Saryusz-Wolski, Schmitt Pál, Schöpflin, Siekierski, Škottová, Sonik, Šťastný, Stevenson, Strejček, Sturdy, Surján, Szájer, Tannock, Trakatellis, Vakalis, Van Orden, Varvitsiotis, Vlasák, Zahradil, Zaleski, Zvěřina, Zwiefka

PSE: Attard-Montalto, Falbr, Paasilinna, Rouček

UEN: Berlato, Didžiokas, Foglietta, Fotyga, Janowski, Libicki, Musumeci, Poli Bortone, Roszkowski, Szymański

Verts/ALE: Schlyter

Wstrzymujący się: 9

GUE/NGL: Flasarová, Maštálka

IND/DEM: Borghezio, Salvini, Speroni

NI: Baco, Kozlík

PPE-DE: Wojciechowski

UEN: Tatarella

Korekty do głosowania

Przeciw

Gitte Seeberg

20.   Sprawozdanie Sterckx A6-0123/2005

poprawka 38

Za: 530

ALDE: Andrejevs, Andria, Attwooll, Beaupuy, Birutis, Bonino, Bourlanges, Bowles, Budreikaitė, Busk, Cavada, Chatzimarkakis, Chiesa, Cocilovo, Cornillet, Costa, Davies, Degutis, Deprez, De Sarnez, Drčar Murko, Duff, Duquesne, Ek, Fourtou, Gentvilas, Geremek, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Hall, Harkin, Hennis-Plasschaert, in 't Veld, Jensen, Juknevičienė, Kacin, Karim, Klinz, Koch-Mehrin, Krahmer, Lambsdorff, Laperrouze, Lax, Letta, Ludford, Lynne, Maaten, Manders, Matsakis, Mohácsi, Morillon, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Pannella, Pistelli, Polfer, Resetarits, Ries, Riis-Jørgensen, Samuelsen, Savi, Sbarbati, Schuth, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Takkula, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Virrankoski, Wallis, Watson

GUE/NGL: Adamou, Agnoletto, Brie, Figueiredo, Guerreiro, Guidoni, Henin, Kaufmann, Krarup, Liotard, McDonald, Markov, Meijer, Meyer Pleite, Morgantini, Musacchio, Pafilis, Papadimoulis, Pflüger, Portas, Ransdorf, Rizzo, Seppänen, Sjöstedt, Svensson, Toussas, Triantaphyllides, Wagenknecht, Wurtz, Zimmer

IND/DEM: Chruszcz, Grabowski, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Zapałowski

NI: Battilocchio, Belohorská, Claeys, Dillen, Gollnisch, Lang, Le Pen Jean-Marie, Le Pen Marine, Le Rachinel, Martin Hans-Peter, Martinez, Mölzer, Mussolini, Romagnoli, Schenardi, Vanhecke

PPE-DE: Andrikienė, Antoniozzi, Audy, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Belet, Berend, Böge, Bowis, Braghetto, Brejc, Brepoels, Březina, Busuttil, Casa, Castiglione, del Castillo Vera, Cederschiöld, Cesa, Coelho, Daul, Dehaene, Descamps, Deß, De Veyrac, Díaz de Mera García Consuegra, Dimitrakopoulos, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Ebner, Esteves, Eurlings, Fatuzzo, Ferber, Fjellner, Florenz, Fontaine, Fraga Estévez, Freitas, Friedrich, Gahler, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Gargani, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Gawronski, Gklavakis, Goepel, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Grosch, Grossetête, Guellec, Hatzidakis, Herranz García, Herrero-Tejedor, Hieronymi, Hoppenstedt, Hudacký, Hybášková, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jarzembowski, Jeggle, Jordan Cizelj, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Koch, Konrad, Korhola, Kratsa-Tsagaropoulou, Kušķis, Lamassoure, Landsbergis, Langen, Langendries, Lechner, Lehne, Liese, Lombardo, López-Istúriz White, Lulling, Maat, Mann Thomas, Mantovani, Marques, Martens, Mathieu, Matsis, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Méndez de Vigo, Mikolášik, Millán Mon, Musotto, Nassauer, Niebler, van Nistelrooij, Oomen-Ruijten, Pack, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Peterle, Pieper, Pīks, Pinheiro, Pleštinská, Podestà, Poettering, Posselt, Queiró, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Reul, Rudi Ubeda, Rübig, Saïfi, Salafranca Sánchez-Neyra, Sartori, Schierhuber, Schnellhardt, Schröder, Schwab, Seeber, Seeberg, Silva Peneda, Sommer, Spautz, Stenzel, Stubb, Sudre, Tajani, Thyssen, Toubon, Trakatellis, Ulmer, Vakalis, Varela Suanzes-Carpegna, Varvitsiotis, Ventre, Vernola, Vlasto, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, Wijkman, von Wogau, Wortmann-Kool, Wuermeling, Záborská, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling

PSE: Andersson, Arif, Arnaoutakis, Attard-Montalto, Ayala Sender, Badia I Cutchet, Barón Crespo, Batzeli, Beglitis, Beňová, Berès, van den Berg, Berger, Berman, Bösch, Bono, Bourzai, Bozkurt, Bullmann, van den Burg, Busquin, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Carlotti, Carnero González, Casaca, Castex, Cercas, Christensen, Corbett, Corbey, Correia, Cottigny, D'Alema, De Keyser, De Rossa, Désir, De Vits, Díez González, Dobolyi, Douay, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Evans Robert, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira Anne, Ferreira Elisa, Ford, Fruteau, García Pérez, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Glante, Golik, Gomes, Grabowska, Grech, Gröner, Gruber, Gurmai, Guy-Quint, Hänsch, Hamon, Harangozó, Hasse Ferreira, Haug, Hedh, Hedkvist Petersen, Hegyi, Herczog, Honeyball, Howitt, Hughes, Hutchinson, Ilves, Jöns, Jørgensen, Kindermann, Kinnock, Kósáné Kovács, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuc, Kuhne, Laignel, Lambrinidis, Lavarra, Le Foll, Lehtinen, Leichtfried, Leinen, Lévai, Liberadzki, Lienemann, McCarthy, Madeira, Maňka, Mann Erika, Martin David, Martínez Martínez, Mastenbroek, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Mikko, Moraes, Moreno Sánchez, Morgan, Moscovici, Muscat, Myller, Napoletano, Navarro, Obiols i Germà, Öger, Paleckis, Panzeri, Patrie, Piecyk, Pinior, Pittella, Pleguezuelos Aguilar, Poignant, Prets, Rapkay, Reynaud, Riera Madurell, Rocard, Rosati, Roth-Behrendt, Rothe, Roure, Sacconi, Sakalas, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Savary, Schapira, Schulz, Segelström, Siwiec, Skinner, Sornosa Martínez, Sousa Pinto, Stihler, Stockmann, Swoboda, Szejna, Tabajdi, Tarabella, Tarand, Thomsen, Titley, Trautmann, Tzampazi, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Vincenzi, Walter, Weber Henri, Weiler, Westlund, Whitehead, Wynn, Xenogiannakopoulou, Yañez-Barnuevo García, Zani, Zingaretti

UEN: Angelilli, Aylward, Camre, Crowley, Fotyga, Janowski, Krasts, Kristovskis, La Russa, Libicki, Ó Neachtain, Roszkowski, Ryan, Szymański, Vaidere, Zīle

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Bennahmias, Breyer, Buitenweg, Cramer, Evans Jillian, Flautre, Frassoni, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Harms, Hassi, Horáček, Isler Béguin, Joan i Marí, Jonckheer, Kallenbach, Kusstatscher, Lagendijk, Lambert, Lichtenberger, Lipietz, Lucas, Özdemir, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schmidt, Schroedter, Smith, Staes, Trüpel, Turmes, Voggenhuber, Ždanoka

Przeciw: 106

GUE/NGL: Kohlíček, Remek, Strož

IND/DEM: Batten, Belder, Blokland, Bloom, Clark, Farage, Karatzaferis, Knapman, Nattrass, Sinnott, Titford, Wise, Železný

NI: Allister, Bobošíková, Czarnecki Ryszard, Helmer, Kilroy-Silk, Masiel, Mote, Rutowicz

PPE-DE: Ashworth, Atkins, Barsi-Pataky, Bauer, Becsey, Bradbourn, Brok, Bushill-Matthews, Buzek, Cabrnoch, Callanan, Chichester, Chmielewski, Cirino Pomicino, Coveney, Deva, Dover, Doyle, Duchoň, Duka-Zólyomi, Evans Jonathan, Fajmon, Gál, Glattfelder, Gyürk, Handzlik, Hannan, Harbour, Higgins, Hökmark, Jackson, Jałowiecki, Járóka, Kaczmarek, Kamall, Klich, Kudrycka, Kuźmiuk, Lewandowski, McGuinness, McMillan-Scott, Mitchell, Nicholson, Olajos, Olbrycht, Őry, Pálfi, Parish, Piskorski, Podkański, Purvis, Roithová, Saryusz-Wolski, Schmitt Pál, Schöpflin, Siekierski, Škottová, Sonik, Šťastný, Stevenson, Strejček, Sturdy, Sumberg, Surján, Szájer, Tannock, Van Orden, Vlasák, Wojciechowski, Zahradil, Zaleski, Zvěřina, Zwiefka

PSE: Falbr, Paasilinna, Pahor, Rouček

UEN: Foglietta, Muscardini, Musumeci, Poli Bortone

Verts/ALE: Schlyter

Wstrzymujący się: 17

GUE/NGL: Flasarová, Maštálka

IND/DEM: Bonde, Borghezio, Coûteaux, Goudin, Krupa, Louis, Lundgren, Salvini, Speroni, de Villiers, Wohlin

NI: Kozlík, Rivera

UEN: Berlato, Didžiokas

Korekty do głosowania

Przeciw

Gitte Seeberg

21.   Sprawozdanie Sterckx A6-0123/2005

poprawka 103

Za: 533

ALDE: Andrejevs, Andria, Attwooll, Beaupuy, Birutis, Bonino, Bourlanges, Bowles, Budreikaitė, Busk, Cavada, Chatzimarkakis, Chiesa, Cocilovo, Cornillet, Costa, Davies, Degutis, Deprez, De Sarnez, Drčar Murko, Duff, Duquesne, Ek, Fourtou, Gentvilas, Geremek, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Hall, Harkin, Hennis-Plasschaert, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Kacin, Karim, Klinz, Koch-Mehrin, Krahmer, Lambsdorff, Laperrouze, Lax, Letta, Ludford, Lynne, Maaten, Malmström, Manders, Matsakis, Mohácsi, Morillon, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Pannella, Pistelli, Polfer, Prodi, Resetarits, Ries, Riis-Jørgensen, Samuelsen, Savi, Sbarbati, Schuth, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Takkula, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Virrankoski, Wallis, Watson

GUE/NGL: Adamou, Agnoletto, Brie, Figueiredo, Flasarová, Guerreiro, Guidoni, Henin, Kaufmann, Kohlíček, Krarup, Liotard, McDonald, Markov, Maštálka, Meijer, Meyer Pleite, Morgantini, Musacchio, Pafilis, Papadimoulis, Pflüger, Portas, Ransdorf, Remek, Rizzo, Seppänen, Sjöstedt, Strož, Svensson, Toussas, Triantaphyllides, Wagenknecht, Wurtz, Zimmer

IND/DEM: Bonde, Chruszcz, Grabowski, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Zapałowski

NI: Battilocchio, Belohorská, Claeys, Dillen, Gollnisch, Lang, Le Pen Jean-Marie, Le Pen Marine, Le Rachinel, Martin Hans-Peter, Martinez, Mölzer, Mussolini, Schenardi, Vanhecke

PPE-DE: Andrikienė, Antoniozzi, Audy, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Belet, Berend, Böge, Bonsignore, Braghetto, Brejc, Brepoels, Březina, Brok, Busuttil, Casa, Castiglione, del Castillo Vera, Cesa, Coelho, Daul, Dehaene, Descamps, Deß, De Veyrac, Díaz de Mera García Consuegra, Dimitrakopoulos, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Ebner, Elles, Esteves, Eurlings, Fatuzzo, Ferber, Florenz, Fontaine, Fraga Estévez, Freitas, Friedrich, Gahler, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Gargani, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Gawronski, Gklavakis, Goepel, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Grosch, Grossetête, Guellec, Hatzidakis, Hennicot-Schoepges, Herranz García, Herrero-Tejedor, Hieronymi, Hoppenstedt, Hudacký, Hybášková, Itälä, Jarzembowski, Jeggle, Jordan Cizelj, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Koch, Konrad, Kušķis, Lamassoure, Landsbergis, Langen, Langendries, Lechner, Lehne, López-Istúriz White, Lulling, Maat, Mann Thomas, Mantovani, Marques, Martens, Mathieu, Mato Adrover, Matsis, Mavrommatis, Mayer, Méndez de Vigo, Mikolášik, Millán Mon, Musotto, Nassauer, Niebler, van Nistelrooij, Oomen-Ruijten, Pack, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Peterle, Pieper, Pīks, Pinheiro, Pleštinská, Podestà, Podkański, Poettering, Posselt, Queiró, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Reul, Rudi Ubeda, Rübig, Saïfi, Salafranca Sánchez-Neyra, Sartori, Schierhuber, Schnellhardt, Schröder, Schwab, Seeber, Seeberg, Silva Peneda, Sommer, Šťastný, Stenzel, Stubb, Sudre, Tajani, Thyssen, Toubon, Trakatellis, Ulmer, Vakalis, Varela Suanzes-Carpegna, Varvitsiotis, Ventre, Vernola, Vlasto, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, Wijkman, von Wogau, Wortmann-Kool, Wuermeling, Záborská, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling

PSE: Andersson, Arif, Arnaoutakis, Attard-Montalto, Ayala Sender, Badia I Cutchet, Barón Crespo, Beglitis, Berès, van den Berg, Berger, Berlinguer, Berman, Bösch, Bono, Bourzai, Bozkurt, Bullmann, van den Burg, Busquin, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Carlotti, Carnero González, Casaca, Castex, Cercas, Christensen, Corbett, Corbey, Correia, Cottigny, D'Alema, De Keyser, De Rossa, Désir, De Vits, Díez González, Dobolyi, Douay, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Evans Robert, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira Anne, Ferreira Elisa, Ford, Fruteau, García Pérez, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Glante, Goebbels, Golik, Gomes, Grabowska, Grech, Gröner, Gruber, Gurmai, Guy-Quint, Hänsch, Hamon, Harangozó, Hasse Ferreira, Haug, Hedh, Hedkvist Petersen, Hegyi, Herczog, Honeyball, Howitt, Hughes, Hutchinson, Ilves, Jöns, Jørgensen, Kindermann, Kinnock, Kósáné Kovács, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuhne, Laignel, Lambrinidis, Lavarra, Le Foll, Lehtinen, Leichtfried, Leinen, Lévai, Liberadzki, Lienemann, McAvan, McCarthy, Madeira, Maňka, Mann Erika, Martin David, Martínez Martínez, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Mikko, Moraes, Moreno Sánchez, Morgan, Moscovici, Muscat, Napoletano, Navarro, Obiols i Germà, Öger, Paleckis, Panzeri, Patrie, Piecyk, Pinior, Pittella, Pleguezuelos Aguilar, Poignant, Prets, Rapkay, Reynaud, Riera Madurell, Rocard, Rosati, Roth-Behrendt, Rothe, Roure, Sacconi, Sakalas, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Savary, Schapira, Schulz, Segelström, Siwiec, Skinner, Sornosa Martínez, Sousa Pinto, Stihler, Stockmann, Swoboda, Szejna, Tabajdi, Tarabella, Tarand, Thomsen, Titley, Trautmann, Tzampazi, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Vincenzi, Walter, Weber Henri, Weiler, Westlund, Whitehead, Wiersma, Wynn, Xenogiannakopoulou, Yañez-Barnuevo García, Zani, Zingaretti

UEN: Aylward, Camre, Crowley, Foglietta, Fotyga, Janowski, Krasts, Kristovskis, La Russa, Libicki, Ó Neachtain, Roszkowski, Ryan, Szymański, Vaidere, Zīle

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Bennahmias, Breyer, Buitenweg, Cohn-Bendit, Cramer, Evans Jillian, Flautre, Frassoni, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Harms, Hassi, Horáček, Isler Béguin, Joan i Marí, Jonckheer, Kallenbach, Kusstatscher, Lagendijk, Lambert, Lichtenberger, Lipietz, Lucas, Özdemir, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schmidt, Schroedter, Smith, Staes, Trüpel, Turmes, Voggenhuber, Ždanoka

Przeciw: 116

IND/DEM: Batten, Belder, Blokland, Bloom, Booth, Clark, Coûteaux, Farage, Goudin, Karatzaferis, Knapman, Louis, Lundgren, Nattrass, Salvini, Sinnott, Speroni, Titford, de Villiers, Whittaker, Wise, Wohlin, Železný

NI: Allister, Czarnecki Ryszard, Helmer, Kilroy-Silk, Masiel, Mote, Rutowicz

PPE-DE: Ashworth, Atkins, Barsi-Pataky, Bauer, Becsey, Bowis, Bradbourn, Bushill-Matthews, Buzek, Cabrnoch, Callanan, Cederschiöld, Chichester, Chmielewski, Cirino Pomicino, Coveney, Deva, Dover, Doyle, Duchoň, Duka-Zólyomi, Evans Jonathan, Fajmon, Fjellner, Gál, Glattfelder, Gyürk, Handzlik, Hannan, Harbour, Higgins, Hökmark, Ibrisagic, Iturgaiz Angulo, Jackson, Jałowiecki, Járóka, Kaczmarek, Kamall, Klich, Kratsa-Tsagaropoulou, Kudrycka, Kuźmiuk, Lewandowski, Liese, Lombardo, McGuinness, McMillan-Scott, Mayor Oreja, Mitchell, Nicholson, Olajos, Olbrycht, Őry, Pálfi, Parish, Piskorski, Purvis, Roithová, Saryusz-Wolski, Schmitt Pál, Schöpflin, Siekierski, Škottová, Sonik, Stevenson, Strejček, Sturdy, Sumberg, Surján, Szájer, Tannock, Van Orden, Vlasák, Wojciechowski, Zahradil, Zaleski, Zvěřina, Zwiefka

PSE: Falbr, Paasilinna, Rouček

UEN: Angelilli, Didžiokas, Musumeci, Poli Bortone

Wstrzymujący się: 9

IND/DEM: Borghezio, Krupa

NI: Bobošíková, Kozlík, Rivera

UEN: Berlato, Muscardini, Tatarella

Verts/ALE: Schlyter

Korekty do głosowania

Za

Rodi Kratsa-Tsagaropoulou

Przeciw

Gitte Seeberg

22.   Sprawozdanie Sterckx A6-0123/2005

poprawka 13

Za: 519

ALDE: Andrejevs, Andria, Attwooll, Beaupuy, Birutis, Bonino, Bourlanges, Bowles, Budreikaitė, Busk, Cavada, Chatzimarkakis, Chiesa, Cocilovo, Cornillet, Costa, Davies, Degutis, Deprez, De Sarnez, Drčar Murko, Duff, Duquesne, Ek, Fourtou, Gentvilas, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Hall, Harkin, Hennis-Plasschaert, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Kacin, Klinz, Koch-Mehrin, Krahmer, Kułakowski, Lambsdorff, Laperrouze, Lax, Letta, Ludford, Lynne, Maaten, Malmström, Manders, Matsakis, Mohácsi, Morillon, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Pannella, Pistelli, Prodi, Resetarits, Ries, Riis-Jørgensen, Samuelsen, Savi, Sbarbati, Schuth, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Väyrynen, Van Hecke, Virrankoski, Wallis, Watson

GUE/NGL: Adamou, Agnoletto, Brie, Figueiredo, Guerreiro, Henin, Kaufmann, Markov, Maštálka, Meyer Pleite, Morgantini, Musacchio, Pafilis, Papadimoulis, Pflüger, Ransdorf, Toussas, Triantaphyllides, Verges, Wagenknecht, Wurtz, Zimmer

IND/DEM: Bonde, Chruszcz, Grabowski, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Sinnott, Zapałowski

NI: Battilocchio, Belohorská, Czarnecki Ryszard, Kozlík, Martin Hans-Peter, Masiel, Mussolini, Romagnoli, Rutowicz

PPE-DE: Andrikienė, Antoniozzi, Audy, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Belet, Berend, Böge, Bonsignore, Braghetto, Brejc, Brepoels, Březina, Brok, Busuttil, Buzek, Casa, Castiglione, del Castillo Vera, Cesa, Chmielewski, Cirino Pomicino, Coelho, Coveney, Daul, Dehaene, Descamps, Deß, De Veyrac, Díaz de Mera García Consuegra, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Doyle, Ebner, Esteves, Eurlings, Fatuzzo, Ferber, Florenz, Fontaine, Fraga Estévez, Freitas, Friedrich, Gahler, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Gargani, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Gawronski, Goepel, Gomolka, Gräßle, de Grandes Pascual, Grosch, Grossetête, Guellec, Handzlik, Hatzidakis, Hennicot-Schoepges, Herranz García, Herrero-Tejedor, Hieronymi, Higgins, Hoppenstedt, Hudacký, Hybášková, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jałowiecki, Jarzembowski, Jeggle, Jordan Cizelj, Kaczmarek, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Klich, Koch, Konrad, Kudrycka, Kušķis, Kuźmiuk, Lamassoure, Langen, Langendries, Lechner, Lehne, Lewandowski, Liese, Lombardo, López-Istúriz White, Lulling, Maat, McGuinness, Mann Thomas, Mantovani, Marques, Mathieu, Mato Adrover, Mauro, Mayer, Mayor Oreja, Méndez de Vigo, Mikolášik, Millán Mon, Mitchell, Musotto, Nassauer, Niebler, van Nistelrooij, Olbrycht, Oomen-Ruijten, Pack, Peterle, Pieper, Pīks, Pinheiro, Piskorski, Pleštinská, Podestà, Podkański, Poettering, Posselt, Queiró, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Reul, Roithová, Rudi Ubeda, Rübig, Saïfi, Salafranca Sánchez-Neyra, Sartori, Saryusz-Wolski, Schierhuber, Schnellhardt, Schröder, Schwab, Seeber, Seeberg, Siekierski, Silva Peneda, Sommer, Sonik, Spautz, Šťastný, Stenzel, Stubb, Sudre, Tajani, Thyssen, Toubon, Ulmer, Varela Suanzes-Carpegna, Ventre, Vernola, Vlasto, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, Wijkman, von Wogau, Wojciechowski, Wortmann-Kool, Wuermeling, Záborská, Zaleski, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zwiefka

PSE: Andersson, Arif, Arnaoutakis, Attard-Montalto, Ayala Sender, Badia I Cutchet, Barón Crespo, Beglitis, Berès, van den Berg, Berger, Berlinguer, Berman, Bösch, Bono, Bourzai, Bozkurt, Bullmann, van den Burg, Busquin, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Carlotti, Carnero González, Casaca, Castex, Cercas, Christensen, Corbett, Corbey, Correia, Cottigny, D'Alema, De Keyser, De Rossa, De Vits, Díez González, Dobolyi, Douay, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Evans Robert, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira Anne, Ferreira Elisa, Ford, Fruteau, García Pérez, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Glante, Golik, Gomes, Grabowska, Grech, Gröner, Gruber, Gurmai, Guy-Quint, Hänsch, Hamon, Harangozó, Hasse Ferreira, Haug, Hedh, Hedkvist Petersen, Hegyi, Herczog, Honeyball, Howitt, Hughes, Hutchinson, Ilves, Jöns, Jørgensen, Kindermann, Kinnock, Kósáné Kovács, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuc, Kuhne, Laignel, Lambrinidis, Lavarra, Le Foll, Lehtinen, Leichtfried, Leinen, Lévai, Liberadzki, Lienemann, McAvan, McCarthy, Madeira, Maňka, Mann Erika, Martin David, Martínez Martínez, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Moraes, Moreno Sánchez, Morgan, Moscovici, Muscat, Myller, Napoletano, Navarro, Obiols i Germà, Öger, Paleckis, Panzeri, Patrie, Piecyk, Pinior, Pittella, Pleguezuelos Aguilar, Prets, Rapkay, Reynaud, Riera Madurell, Rocard, Rosati, Roth-Behrendt, Rothe, Roure, Sacconi, Sakalas, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Savary, Schapira, Schulz, Segelström, Siwiec, Skinner, Sornosa Martínez, Sousa Pinto, Stihler, Stockmann, Swoboda, Szejna, Tabajdi, Tarabella, Tarand, Thomsen, Titley, Trautmann, Tzampazi, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Vincenzi, Walter, Weber Henri, Weiler, Westlund, Whitehead, Wiersma, Wynn, Xenogiannakopoulou, Yañez-Barnuevo García, Zani, Zingaretti

UEN: Aylward, Camre, Crowley, Krasts, Kristovskis, Libicki, Ó Neachtain, Ryan, Vaidere, Zīle

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Bennahmias, Breyer, Buitenweg, Cramer, Evans Jillian, Flautre, Frassoni, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Harms, Hassi, Horáček, Isler Béguin, Joan i Marí, Jonckheer, Kallenbach, Kusstatscher, Lagendijk, Lambert, Lichtenberger, Lipietz, Lucas, Özdemir, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schmidt, Schroedter, Smith, Staes, Trüpel, Turmes, Voggenhuber, Ždanoka

Przeciw: 119

GUE/NGL: Kohlíček, Krarup, Liotard, McDonald, Meijer, Portas, Remek, Seppänen, Sjöstedt, Strož, Svensson

IND/DEM: Batten, Belder, Blokland, Bloom, Booth, Borghezio, Clark, Coûteaux, Farage, Goudin, Karatzaferis, Knapman, Louis, Lundgren, Nattrass, Salvini, Speroni, Titford, de Villiers, Whittaker, Wise, Wohlin, Železný

NI: Allister, Claeys, Dillen, Gollnisch, Helmer, Kilroy-Silk, Lang, Le Pen Jean-Marie, Le Pen Marine, Le Rachinel, Martinez, Mölzer, Mote, Schenardi, Vanhecke

PPE-DE: Ashworth, Atkins, Barsi-Pataky, Bauer, Becsey, Bowis, Bradbourn, Bushill-Matthews, Cabrnoch, Callanan, Cederschiöld, Chichester, Deva, Dimitrakopoulos, Dover, Duchoň, Duka-Zólyomi, Evans Jonathan, Fjellner, Gál, Gklavakis, Glattfelder, Gyürk, Hannan, Harbour, Hökmark, Ibrisagic, Jackson, Járóka, Kamall, Kratsa-Tsagaropoulou, McMillan-Scott, Matsis, Mavrommatis, Nicholson, Olajos, Őry, Pálfi, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Parish, Purvis, Schmitt Pál, Schöpflin, Škottová, Stevenson, Strejček, Sumberg, Surján, Szájer, Tannock, Trakatellis, Vakalis, Van Orden, Varvitsiotis, Vlasák, Zahradil, Zvěřina

PSE: Paasilinna

UEN: Angelilli, Berlato, Didžiokas, Fotyga, Janowski, La Russa, Musumeci, Poli Bortone, Roszkowski, Szymański

Verts/ALE: Schlyter

Wstrzymujący się: 6

GUE/NGL: Flasarová

IND/DEM: Krupa

NI: Baco, Rivera

UEN: Muscardini, Tatarella

Korekty do głosowania

Przeciw

Gitte Seeberg

23.   Sprawozdanie Sterckx A6-0123/2005

poprawka 138/rév.

Za: 550

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Andria, Attwooll, Beaupuy, Birutis, Bonino, Bourlanges, Bowles, Budreikaitė, Busk, Cavada, Chatzimarkakis, Chiesa, Cocilovo, Cornillet, Costa, Davies, Degutis, Deprez, De Sarnez, Drčar Murko, Duff, Duquesne, Ek, Fourtou, Gentvilas, Geremek, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Hall, Harkin, Hennis-Plasschaert, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Kacin, Karim, Klinz, Koch-Mehrin, Krahmer, Kułakowski, Laperrouze, Lax, Letta, Ludford, Lynne, Maaten, Malmström, Manders, Matsakis, Mohácsi, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Pannella, Pistelli, Polfer, Prodi, Resetarits, Ries, Riis-Jørgensen, Samuelsen, Savi, Sbarbati, Schuth, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Takkula, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Wallis, Watson

GUE/NGL: Adamou, Agnoletto, Brie, Figueiredo, Flasarová, Guerreiro, Guidoni, Henin, Kaufmann, Kohlíček, Liotard, McDonald, Markov, Maštálka, Meijer, Meyer Pleite, Morgantini, Musacchio, Pafilis, Papadimoulis, Pflüger, Ransdorf, Remek, Rizzo, Seppänen, Strož, Svensson, Toussas, Triantaphyllides, Verges, Wagenknecht, Wurtz, Zimmer

IND/DEM: Bonde, Borghezio, Chruszcz, Grabowski, Krupa, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Salvini, Speroni, Zapałowski

NI: Battilocchio, Belohorská, Bobošíková, Claeys, Czarnecki Ryszard, Dillen, Martin Hans-Peter, Masiel, Mölzer, Rutowicz, Vanhecke

PPE-DE: Antoniozzi, Ayuso González, Barsi-Pataky, Bauer, Becsey, Belet, Berend, Böge, Bonsignore, Braghetto, Brejc, Brepoels, Březina, Brok, Busuttil, Buzek, Casa, Castiglione, del Castillo Vera, Cederschiöld, Cesa, Chmielewski, Cirino Pomicino, Coelho, Coveney, Deß, Díaz de Mera García Consuegra, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Doyle, Duka-Zólyomi, Ebner, Esteves, Eurlings, Fatuzzo, Ferber, Fjellner, Fontaine, Fraga Estévez, Freitas, Friedrich, Gahler, Gál, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Gargani, Garriga Polledo, Gawronski, Gklavakis, Glattfelder, Goepel, Graça Moura, de Grandes Pascual, Grosch, Gyürk, Handzlik, Hatzidakis, Hennicot-Schoepges, Herranz García, Herrero-Tejedor, Hieronymi, Higgins, Hökmark, Hoppenstedt, Hudacký, Hybášková, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jackson, Jałowiecki, Járóka, Jarzembowski, Jordan Cizelj, Kaczmarek, Karas, Kasoulides, Kelam, Klaß, Klich, Koch, Konrad, Korhola, Kratsa-Tsagaropoulou, Kudrycka, Kušķis, Kuźmiuk, Lamassoure, Langen, Langendries, Lechner, Lewandowski, Liese, Lombardo, López-Istúriz White, Lulling, Maat, McGuinness, Mann Thomas, Mantovani, Marques, Martens, Mato Adrover, Matsis, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Méndez de Vigo, Mikolášik, Millán Mon, Mitchell, Musotto, Nassauer, van Nistelrooij, Olajos, Olbrycht, Oomen-Ruijten, Őry, Pálfi, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Peterle, Pieper, Pīks, Pinheiro, Piskorski, Pleštinská, Podestà, Podkański, Poettering, Posselt, Queiró, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Rudi Ubeda, Rübig, Salafranca Sánchez-Neyra, Sartori, Saryusz-Wolski, Schmitt Pál, Schnellhardt, Schöpflin, Schröder, Schwab, Seeber, Seeberg, Siekierski, Silva Peneda, Sommer, Sonik, Spautz, Šťastný, Stenzel, Stubb, Surján, Szájer, Tajani, Thyssen, Trakatellis, Ulmer, Vakalis, Varela Suanzes-Carpegna, Varvitsiotis, Ventre, Vernola, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, Wijkman, von Wogau, Wojciechowski, Wuermeling, Záborská, Zaleski, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zwiefka

PSE: Andersson, Arif, Arnaoutakis, Attard-Montalto, Ayala Sender, Badia I Cutchet, Barón Crespo, Beglitis, Berès, van den Berg, Berger, Berlinguer, Berman, Bösch, Bono, Bourzai, Bozkurt, Bullmann, van den Burg, Busquin, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Carlotti, Carnero González, Casaca, Castex, Cercas, Christensen, Corbett, Corbey, Correia, Cottigny, D'Alema, De Keyser, De Rossa, Désir, De Vits, Díez González, Dobolyi, Douay, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Evans Robert, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira Anne, Ferreira Elisa, Fruteau, García Pérez, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Glante, Goebbels, Golik, Gomes, Grabowska, Grech, Gröner, Gruber, Gurmai, Guy-Quint, Hänsch, Hamon, Harangozó, Hasse Ferreira, Haug, Hedh, Hedkvist Petersen, Hegyi, Herczog, Honeyball, Howitt, Hughes, Hutchinson, Ilves, Jöns, Jørgensen, Kindermann, Kinnock, Kósáné Kovács, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuc, Kuhne, Laignel, Lambrinidis, Lavarra, Le Foll, Lehtinen, Leichtfried, Leinen, Lévai, Liberadzki, Lienemann, McAvan, McCarthy, Madeira, Maňka, Mann Erika, Martin David, Martínez Martínez, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Mikko, Moraes, Moreno Sánchez, Morgan, Moscovici, Muscat, Myller, Napoletano, Navarro, Öger, Paasilinna, Pahor, Paleckis, Panzeri, Patrie, Piecyk, Pinior, Pittella, Pleguezuelos Aguilar, Poignant, Prets, Reynaud, Riera Madurell, Rocard, Rosati, Roth-Behrendt, Rothe, Roure, Sacconi, Sakalas, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Savary, Schapira, Segelström, Sifunakis, Siwiec, Skinner, Sornosa Martínez, Sousa Pinto, Stihler, Swoboda, Szejna, Tabajdi, Tarabella, Tarand, Thomsen, Titley, Trautmann, Tzampazi, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Vincenzi, Walter, Weber Henri, Weiler, Westlund, Whitehead, Wiersma, Wynn, Xenogiannakopoulou, Yañez-Barnuevo García, Zani, Zingaretti

UEN: Berlato, Camre, Didžiokas, Foglietta, Fotyga, Janowski, Krasts, Kristovskis, La Russa, Libicki, Musumeci, Poli Bortone, Roszkowski, Szymański, Tatarella

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Bennahmias, Breyer, Buitenweg, Cohn-Bendit, Cramer, Evans Jillian, Flautre, Frassoni, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Harms, Hassi, Horáček, Joan i Marí, Jonckheer, Kallenbach, Kusstatscher, Lagendijk, Lambert, Lichtenberger, Lipietz, Lucas, Özdemir, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schlyter, Schmidt, Schroedter, Smith, Staes, Trüpel, Turmes, Voggenhuber, Ždanoka

Przeciw: 87

ALDE: Morillon, Virrankoski

IND/DEM: Batten, Belder, Blokland, Bloom, Booth, Clark, Karatzaferis, Knapman, Nattrass, Sinnott, Titford, Železný

NI: Allister, Gollnisch, Helmer, Kilroy-Silk, Lang, Le Pen Jean-Marie, Le Pen Marine, Le Rachinel, Martinez, Mote, Mussolini, Romagnoli, Schenardi

PPE-DE: Ashworth, Atkins, Audy, Bachelot-Narquin, Bowis, Bradbourn, Bushill-Matthews, Cabrnoch, Callanan, Chichester, Daul, Descamps, Deva, De Veyrac, Dimitrakopoulos, Dover, Duchoň, Elles, Evans Jonathan, Fajmon, Florenz, Gaubert, Gauzès, Gomolka, Gräßle, Grossetête, Guellec, Hannan, Harbour, Jeggle, Kamall, Klamt, Lehne, McMillan-Scott, Mathieu, Nicholson, Pack, Parish, Purvis, Reul, Roithová, Saïfi, Škottová, Stevenson, Strejček, Sturdy, Sudre, Sumberg, Tannock, Toubon, Van Orden, Vlasák, Vlasto, Zahradil, Zvěřina

PSE: Stockmann

UEN: Aylward, Crowley, Ó Neachtain, Ryan

Wstrzymujący się: 16

ALDE: Lambsdorff

GUE/NGL: Krarup, Portas, Sjöstedt

IND/DEM: Goudin, Lundgren, Wohlin

NI: Baco, Kozlík, Rivera

PPE-DE: Niebler, Wortmann-Kool

PSE: Falbr, Rouček

UEN: Vaidere, Zīle

24.   Sprawozdanie Guellec A6-0251/2005

ustęp 12

Za: 487

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Andria, Attwooll, Beaupuy, Birutis, Bonino, Bourlanges, Bowles, Budreikaitė, Busk, Cavada, Chatzimarkakis, Chiesa, Cocilovo, Costa, Davies, Degutis, Deprez, De Sarnez, Drčar Murko, Duquesne, Fourtou, Gentvilas, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Hall, Harkin, in 't Veld, Jensen, Juknevičienė, Kacin, Karim, Klinz, Krahmer, Kułakowski, Lambsdorff, Laperrouze, Lax, Ludford, Lynne, Maaten, Malmström, Manders, Matsakis, Mohácsi, Morillon, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Ortuondo Larrea, Oviir, Pistelli, Prodi, Resetarits, Ries, Riis-Jørgensen, Samuelsen, Savi, Sbarbati, Schuth, Sterckx, Szent-Iványi, Takkula, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Virrankoski, Wallis

GUE/NGL: Adamou, Agnoletto, Brie, Figueiredo, Flasarová, Guerreiro, Guidoni, Henin, Kaufmann, Kohlíček, Liotard, McDonald, Markov, Maštálka, Meijer, Meyer Pleite, Morgantini, Musacchio, Pafilis, Papadimoulis, Pflüger, Portas, Ransdorf, Remek, Rizzo, Seppänen, Strož, Svensson, Toussas, Verges, Wagenknecht, Wurtz, Zimmer

IND/DEM: Belder, Blokland, Bonde, Borghezio, Karatzaferis, Sinnott, Speroni, Železný

NI: Battilocchio, Romagnoli

PPE-DE: Andrikienė, Antoniozzi, Ashworth, Atkins, Audy, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Bauer, Belet, Berend, Böge, Bowis, Bradbourn, Braghetto, Brejc, Brepoels, Brok, Bushill-Matthews, Busuttil, Casa, Castiglione, del Castillo Vera, Cederschiöld, Cesa, Chichester, Chmielewski, Cirino Pomicino, Coelho, Coveney, Daul, Dehaene, Descamps, Deß, Deva, De Veyrac, Díaz de Mera García Consuegra, Dimitrakopoulos, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Dover, Doyle, Duchoň, Duka-Zólyomi, Ebner, Ehler, Elles, Esteves, Eurlings, Evans Jonathan, Fatuzzo, Ferber, Fjellner, Florenz, Fontaine, Fraga Estévez, Freitas, Gahler, Gál, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Gargani, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Gklavakis, Glattfelder, Goepel, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Grossetête, Guellec, Hannan, Harbour, Hatzidakis, Herranz García, Herrero-Tejedor, Higgins, Hökmark, Hoppenstedt, Hudacký, Hybášková, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jackson, Jeggle, Jordan Cizelj, Kamall, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Koch, Konrad, Korhola, Kratsa-Tsagaropoulou, Kušķis, Kuźmiuk, Lamassoure, Langen, Langendries, Lehne, Lewandowski, Liese, Lombardo, López-Istúriz White, Lulling, Maat, McGuinness, McMillan-Scott, Mann Thomas, Mantovani, Marques, Martens, Mathieu, Mato Adrover, Matsis, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Méndez de Vigo, Mikolášik, Millán Mon, Mitchell, Musotto, Nassauer, Nicholson, Niebler, van Nistelrooij, Oomen-Ruijten, Ouzký, Pack, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Parish, Peterle, Pieper, Pīks, Pinheiro, Piskorski, Pleštinská, Podestà, Podkański, Poettering, Posselt, Purvis, Queiró, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Reul, Roithová, Rudi Ubeda, Rübig, Saïfi, Salafranca Sánchez-Neyra, Sartori, Schmitt Pál, Schnellhardt, Schöpflin, Schwab, Seeber, Seeberg, Spautz, Šťastný, Stenzel, Stevenson, Stubb, Sturdy, Sudre, Sumberg, Surján, Tajani, Tannock, Thyssen, Toubon, Trakatellis, Ulmer, Vakalis, Van Orden, Varela Suanzes-Carpegna, Varvitsiotis, Ventre, Vernola, Vlasto, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, Wijkman, von Wogau, Wortmann-Kool, Záborská, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling

PSE: Andersson, Arif, Arnaoutakis, Attard-Montalto, Ayala Sender, Badia I Cutchet, Barón Crespo, Beglitis, Beňová, Berès, van den Berg, Berger, Berman, Bösch, Bono, Bourzai, Bozkurt, Bullmann, van den Burg, Busquin, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Carlotti, Carnero González, Casaca, Castex, Cercas, Christensen, Corbett, Corbey, Cottigny, D'Alema, De Keyser, De Rossa, Désir, De Vits, Díez González, Dobolyi, Douay, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Evans Robert, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira Anne, Ferreira Elisa, Ford, Fruteau, García Pérez, Gebhardt, Gill, Glante, Goebbels, Golik, Gomes, Grech, Gröner, Gruber, Gurmai, Guy-Quint, Hänsch, Hamon, Harangozó, Hasse Ferreira, Haug, Hedh, Hedkvist Petersen, Hegyi, Herczog, Honeyball, Howitt, Hughes, Hutchinson, Ilves, Jørgensen, Kindermann, Kinnock, Kósáné Kovács, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuc, Laignel, Lambrinidis, Lavarra, Le Foll, Lehtinen, Leichtfried, Leinen, Lévai, Liberadzki, Lienemann, McAvan, McCarthy, Madeira, Maňka, Martin David, Martínez Martínez, Mastenbroek, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Mikko, Moreno Sánchez, Morgan, Moscovici, Muscat, Myller, Napoletano, Navarro, Obiols i Germà, Öger, Paasilinna, Pahor, Panzeri, Patrie, Piecyk, Pittella, Pleguezuelos Aguilar, Poignant, Prets, Rapkay, Reynaud, Riera Madurell, Rothe, Rouček, Roure, Sacconi, Sakalas, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Savary, Schapira, Schulz, Segelström, Sifunakis, Skinner, Sornosa Martínez, Sousa Pinto, Stihler, Stockmann, Swoboda, Tarand, Thomsen, Titley, Trautmann, Tzampazi, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Vincenzi, Walter, Weber Henri, Weiler, Westlund, Whitehead, Wiersma, Wynn, Xenogiannakopoulou, Yañez-Barnuevo García, Zani, Zingaretti

UEN: Camre, Ryan

Verts/ALE: Graefe zu Baringdorf, Harms, Smith, Staes

Przeciw: 83

ALDE: Ek, Geremek, Onyszkiewicz, Staniszewska, Starkevičiūtė

IND/DEM: Batten, Booth, Chruszcz, Clark, Goudin, Grabowski, Krupa, Lundgren, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Titford, Wise, Wohlin, Zapałowski

NI: Czarnecki Ryszard, Kilroy-Silk, Masiel, Rutowicz

PPE-DE: Barsi-Pataky, Becsey, Březina, Buzek, Cabrnoch, Fajmon, Gyürk, Handzlik, Jałowiecki, Járóka, Kaczmarek, Klich, Kudrycka, Olajos, Olbrycht, Őry, Pálfi, Saryusz-Wolski, Siekierski, Silva Peneda, Škottová, Sonik, Strejček, Szájer, Vlasák, Wojciechowski, Wuermeling, Zahradil, Zaleski, Zvěřina, Zwiefka

PSE: Geringer de Oedenberg, Gierek, Jöns, Pinior, Rosati, Siwiec, Szejna, Tabajdi

UEN: Fotyga, Janowski, Libicki, Roszkowski, Szymański

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Bennahmias, Breyer, Buitenweg, Cramer, Flautre, Hammerstein Mintz, Hassi, Isler Béguin, Onesta, Romeva i Rueda, Schlyter, Turmes

Wstrzymujący się: 38

NI: Baco, Belohorská, Bobošíková, Claeys, Dillen, Gollnisch, Kozlík, Lang, Le Pen Jean-Marie, Le Rachinel, Martin Hans-Peter, Martinez, Mölzer, Mussolini, Rivera, Schenardi, Vanhecke

PPE-DE: Callanan, Landsbergis

UEN: Angelilli, Aylward, Berlato, Crowley, Foglietta, Krasts, Kristovskis, La Russa, Muscardini, Musumeci, Ó Neachtain, Poli Bortone, Tatarella, Vaidere, Zīle

Verts/ALE: Frassoni, Jonckheer, Rühle, Schmidt

25.   Sprawozdanie Marques A6-0256/2005

poprawka 5

Za: 44

ALDE: Chiesa

GUE/NGL: Adamou, Agnoletto, Brie, Figueiredo, Flasarová, Guerreiro, Guidoni, Kaufmann, Kohlíček, Markov, Maštálka, Meijer, Meyer Pleite, Morgantini, Musacchio, Pafilis, Papadimoulis, Pflüger, Ransdorf, Remek, Rizzo, Strož, Toussas, Triantaphyllides, Verges, Wagenknecht, Wurtz, Zimmer

IND/DEM: Karatzaferis

NI: Belohorská, Claeys, Dillen, Gollnisch, Lang, Le Pen Jean-Marie, Le Rachinel, Martinez, Mölzer, Mussolini, Romagnoli, Vanhecke

PSE: Berlinguer, Castex

Przeciw: 547

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Andria, Attwooll, Beaupuy, Birutis, Bonino, Bourlanges, Bowles, Budreikaitė, Busk, Cavada, Chatzimarkakis, Cocilovo, Costa, Davies, Degutis, Deprez, De Sarnez, Drčar Murko, Duquesne, Ek, Fourtou, Gentvilas, Geremek, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Hall, Harkin, in 't Veld, Jensen, Juknevičienė, Kacin, Karim, Klinz, Krahmer, Lambsdorff, Laperrouze, Lax, Letta, Ludford, Lynne, Maaten, Malmström, Manders, Matsakis, Mohácsi, Morillon, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Pistelli, Prodi, Resetarits, Ries, Riis-Jørgensen, Samuelsen, Savi, Sbarbati, Schuth, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Takkula, Väyrynen, Van Hecke, Virrankoski, Wallis

IND/DEM: Batten, Belder, Blokland, Bonde, Booth, Borghezio, Chruszcz, Clark, Goudin, Grabowski, Krupa, Lundgren, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Sinnott, Speroni, Titford, Wise, Wohlin, Zapałowski, Železný

NI: Battilocchio, Bobošíková, Czarnecki Ryszard, Martin Hans-Peter, Masiel, Rutowicz

PPE-DE: Andrikienė, Antoniozzi, Ashworth, Atkins, Audy, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Barsi-Pataky, Bauer, Becsey, Belet, Berend, Böge, Bonsignore, Bowis, Braghetto, Brejc, Brepoels, Březina, Brok, Bushill-Matthews, Busuttil, Buzek, Cabrnoch, Callanan, Casa, Castiglione, del Castillo Vera, Cederschiöld, Cesa, Chmielewski, Coelho, Coveney, Daul, Descamps, Deß, Deva, De Veyrac, Díaz de Mera García Consuegra, Dimitrakopoulos, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Dover, Doyle, Duchoň, Duka-Zólyomi, Ebner, Elles, Esteves, Eurlings, Evans Jonathan, Fajmon, Fatuzzo, Ferber, Fjellner, Florenz, Fontaine, Fraga Estévez, Freitas, Gahler, Gál, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Gargani, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Gklavakis, Glattfelder, Goepel, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Grossetête, Guellec, Gyürk, Handzlik, Hannan, Harbour, Hatzidakis, Herranz García, Herrero-Tejedor, Higgins, Hökmark, Hoppenstedt, Hudacký, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jackson, Jałowiecki, Járóka, Jeggle, Jordan Cizelj, Kaczmarek, Kamall, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Klich, Koch, Konrad, Korhola, Kratsa-Tsagaropoulou, Kudrycka, Kušķis, Kuźmiuk, Lamassoure, Landsbergis, Langen, Langendries, Lehne, Liese, Lombardo, López-Istúriz White, Lulling, Maat, McGuinness, McMillan-Scott, Mann Thomas, Mantovani, Marques, Martens, Mathieu, Mato Adrover, Matsis, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Méndez de Vigo, Mikolášik, Millán Mon, Mitchell, Musotto, Nassauer, Nicholson, Niebler, van Nistelrooij, Olajos, Olbrycht, Őry, Ouzký, Pack, Pálfi, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Parish, Peterle, Pieper, Pīks, Pinheiro, Piskorski, Pleštinská, Podkański, Poettering, Posselt, Purvis, Queiró, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Reul, Roithová, Rudi Ubeda, Rübig, Saïfi, Salafranca Sánchez-Neyra, Sartori, Saryusz-Wolski, Schmitt Pál, Schnellhardt, Schöpflin, Schwab, Seeber, Seeberg, Siekierski, Silva Peneda, Škottová, Sonik, Spautz, Šťastný, Stenzel, Stevenson, Strejček, Stubb, Sturdy, Sudre, Surján, Szájer, Tajani, Tannock, Thyssen, Toubon, Trakatellis, Ulmer, Vakalis, Van Orden, Varela Suanzes-Carpegna, Varvitsiotis, Ventre, Vernola, Vlasák, Vlasto, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, Wijkman, von Wogau, Wojciechowski, Wortmann-Kool, Wuermeling, Záborská, Zahradil, Zaleski, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zvěřina, Zwiefka

PSE: Andersson, Arif, Arnaoutakis, Attard-Montalto, Ayala Sender, Badia I Cutchet, Barón Crespo, Beglitis, Beňová, Berès, van den Berg, Berger, Berman, Bösch, Bono, Bourzai, Bozkurt, Bullmann, van den Burg, Busquin, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Carlotti, Carnero González, Casaca, Cercas, Christensen, Corbett, Corbey, Cottigny, D'Alema, De Keyser, De Rossa, Désir, De Vits, Díez González, Dobolyi, Douay, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Evans Robert, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira Elisa, Ford, Fruteau, García Pérez, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Glante, Golik, Gomes, Grech, Gröner, Gruber, Gurmai, Hänsch, Hamon, Harangozó, Hasse Ferreira, Haug, Hedh, Hedkvist Petersen, Hegyi, Herczog, Honeyball, Hughes, Hutchinson, Ilves, Jöns, Jørgensen, Kindermann, Kinnock, Kósáné Kovács, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuc, Laignel, Lambrinidis, Lavarra, Le Foll, Lehtinen, Leichtfried, Leinen, Lévai, Lienemann, McAvan, McCarthy, Madeira, Maňka, Martin David, Martínez Martínez, Mastenbroek, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Mikko, Moraes, Moreno Sánchez, Morgan, Moscovici, Muscat, Myller, Napoletano, Navarro, Obiols i Germà, Öger, Paasilinna, Panzeri, Patrie, Piecyk, Pinior, Pittella, Pleguezuelos Aguilar, Poignant, Prets, Rapkay, Reynaud, Riera Madurell, Rosati, Rothe, Rouček, Roure, Sacconi, Sakalas, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Savary, Schapira, Schulz, Segelström, Sifunakis, Siwiec, Skinner, Sornosa Martínez, Sousa Pinto, Stihler, Stockmann, Swoboda, Szejna, Tabajdi, Tarand, Thomsen, Titley, Trautmann, Tzampazi, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Vincenzi, Walter, Weber Henri, Weiler, Westlund, Whitehead, Wiersma, Yañez-Barnuevo García, Zani, Zingaretti

UEN: Angelilli, Aylward, Berlato, Camre, Crowley, Foglietta, Janowski, Krasts, Kristovskis, La Russa, Libicki, Muscardini, Musumeci, Ó Neachtain, Poli Bortone, Roszkowski, Ryan, Szymański, Tatarella, Vaidere, Zīle

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Breyer, Buitenweg, Cramer, Evans Jillian, Flautre, Frassoni, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Harms, Hassi, Horáček, Isler Béguin, Kallenbach, Kusstatscher, Lagendijk, Lambert, Lichtenberger, Lipietz, Lucas, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schlyter, Schmidt, Schroedter, Smith, Staes, Trüpel, Ždanoka

Wstrzymujący się: 10

GUE/NGL: Liotard, McDonald, Seppänen, Svensson

NI: Baco, Rivera

Verts/ALE: Bennahmias, Joan i Marí, Jonckheer, Turmes

26.   Sprawozdanie Marques A6-0256/2005

poprawka 6

Za: 52

ALDE: Chiesa

GUE/NGL: Adamou, Agnoletto, Brie, Figueiredo, Flasarová, Guerreiro, Guidoni, Kaufmann, Kohlíček, Liotard, McDonald, Markov, Maštálka, Meijer, Meyer Pleite, Morgantini, Musacchio, Pafilis, Papadimoulis, Pflüger, Ransdorf, Remek, Rizzo, Seppänen, Strož, Svensson, Toussas, Triantaphyllides, Verges, Wagenknecht, Wurtz, Zimmer

IND/DEM: Bonde, Karatzaferis

NI: Belohorská, Gollnisch, Lang, Le Pen Jean-Marie, Martinez, Mölzer, Mussolini

PPE-DE: Pinheiro

PSE: Attard-Montalto, Berlinguer, Castex, Herczog, Paasilinna

UEN: Aylward, Crowley, Ó Neachtain, Ryan

Przeciw: 547

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Andria, Attwooll, Beaupuy, Birutis, Bourlanges, Bowles, Budreikaitė, Busk, Cavada, Chatzimarkakis, Cocilovo, Costa, Davies, Degutis, Deprez, De Sarnez, Drčar Murko, Duquesne, Ek, Fourtou, Gentvilas, Geremek, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Hall, Harkin, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Kacin, Karim, Klinz, Krahmer, Lambsdorff, Laperrouze, Lax, Letta, Ludford, Lynne, Maaten, Malmström, Manders, Matsakis, Mohácsi, Morillon, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Pistelli, Prodi, Resetarits, Ries, Riis-Jørgensen, Samuelsen, Savi, Sbarbati, Schuth, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Takkula, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Virrankoski, Wallis

IND/DEM: Batten, Belder, Blokland, Booth, Borghezio, Chruszcz, Clark, Goudin, Grabowski, Krupa, Lundgren, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Sinnott, Speroni, Titford, Wise, Wohlin, Zapałowski, Železný

NI: Battilocchio, Bobošíková, Czarnecki Ryszard, Kilroy-Silk, Martin Hans-Peter, Masiel, Romagnoli, Rutowicz

PPE-DE: Andrikienė, Antoniozzi, Ashworth, Atkins, Audy, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Barsi-Pataky, Bauer, Becsey, Belet, Berend, Böge, Bonsignore, Bowis, Braghetto, Brejc, Brepoels, Březina, Brok, Bushill-Matthews, Busuttil, Buzek, Cabrnoch, Callanan, Casa, Castiglione, del Castillo Vera, Cederschiöld, Cesa, Chmielewski, Coelho, Coveney, Daul, Descamps, Deß, Deva, De Veyrac, Díaz de Mera García Consuegra, Dimitrakopoulos, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Dover, Doyle, Duchoň, Duka-Zólyomi, Ebner, Elles, Esteves, Eurlings, Evans Jonathan, Fajmon, Fatuzzo, Ferber, Fjellner, Florenz, Fontaine, Fraga Estévez, Freitas, Gahler, Gál, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Gargani, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Gklavakis, Glattfelder, Goepel, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Grossetête, Guellec, Gyürk, Handzlik, Hannan, Harbour, Hatzidakis, Herranz García, Herrero-Tejedor, Higgins, Hökmark, Hoppenstedt, Hudacký, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jackson, Jałowiecki, Járóka, Jeggle, Jordan Cizelj, Kaczmarek, Kamall, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Klich, Koch, Konrad, Korhola, Kratsa-Tsagaropoulou, Kudrycka, Kušķis, Kuźmiuk, Lamassoure, Landsbergis, Langen, Langendries, Lehne, Liese, Lombardo, López-Istúriz White, Lulling, Maat, McGuinness, McMillan-Scott, Mann Thomas, Mantovani, Marques, Martens, Mathieu, Mato Adrover, Matsis, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Méndez de Vigo, Mikolášik, Millán Mon, Mitchell, Musotto, Nassauer, Nicholson, Niebler, van Nistelrooij, Olajos, Olbrycht, Őry, Ouzký, Pack, Pálfi, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Parish, Peterle, Pieper, Pīks, Piskorski, Pleštinská, Podkański, Poettering, Posselt, Queiró, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Reul, Roithová, Rudi Ubeda, Rübig, Saïfi, Salafranca Sánchez-Neyra, Sartori, Saryusz-Wolski, Schmitt Pál, Schnellhardt, Schöpflin, Schwab, Seeber, Seeberg, Siekierski, Silva Peneda, Škottová, Sonik, Spautz, Šťastný, Stenzel, Stevenson, Strejček, Stubb, Sturdy, Sudre, Sumberg, Surján, Szájer, Tajani, Tannock, Thyssen, Toubon, Trakatellis, Ulmer, Vakalis, Van Orden, Varela Suanzes-Carpegna, Varvitsiotis, Ventre, Vernola, Vlasák, Vlasto, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, Wijkman, von Wogau, Wojciechowski, Wortmann-Kool, Wuermeling, Záborská, Zahradil, Zaleski, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zvěřina, Zwiefka

PSE: Andersson, Arif, Arnaoutakis, Ayala Sender, Badia I Cutchet, Barón Crespo, Beglitis, Beňová, Berès, van den Berg, Berger, Berman, Bösch, Bono, Bourzai, Bozkurt, Bullmann, van den Burg, Busquin, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Carlotti, Carnero González, Casaca, Cercas, Christensen, Corbett, Corbey, Cottigny, D'Alema, De Keyser, De Rossa, Désir, De Vits, Díez González, Dobolyi, Douay, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Evans Robert, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira Elisa, Ford, Fruteau, García Pérez, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Glante, Golik, Gomes, Grech, Gröner, Gruber, Gurmai, Guy-Quint, Hänsch, Hamon, Harangozó, Hasse Ferreira, Haug, Hedh, Hedkvist Petersen, Hegyi, Honeyball, Hughes, Hutchinson, Ilves, Jöns, Jørgensen, Kindermann, Kinnock, Kósáné Kovács, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuc, Laignel, Lambrinidis, Lavarra, Le Foll, Lehtinen, Leichtfried, Leinen, Lévai, Liberadzki, Lienemann, McAvan, McCarthy, Madeira, Maňka, Martin David, Martínez Martínez, Mastenbroek, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Mikko, Moraes, Moreno Sánchez, Morgan, Moscovici, Muscat, Myller, Napoletano, Navarro, Obiols i Germà, Öger, Panzeri, Patrie, Piecyk, Pinior, Pittella, Pleguezuelos Aguilar, Poignant, Prets, Rapkay, Reynaud, Riera Madurell, Rosati, Rothe, Rouček, Roure, Sacconi, Sakalas, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Savary, Schapira, Schulz, Segelström, Sifunakis, Siwiec, Skinner, Sornosa Martínez, Sousa Pinto, Stihler, Stockmann, Swoboda, Szejna, Tabajdi, Tarand, Thomsen, Titley, Trautmann, Tzampazi, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Vincenzi, Walter, Weber Henri, Weiler, Westlund, Whitehead, Wiersma, Yañez-Barnuevo García, Zani, Zingaretti

UEN: Angelilli, Berlato, Camre, Foglietta, Janowski, Krasts, Kristovskis, La Russa, Libicki, Muscardini, Musumeci, Poli Bortone, Roszkowski, Szymański, Tatarella, Vaidere, Zīle

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Bennahmias, Breyer, Buitenweg, Cramer, Evans Jillian, Flautre, Frassoni, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Harms, Hassi, Horáček, Isler Béguin, Joan i Marí, Jonckheer, Kallenbach, Kusstatscher, Lagendijk, Lambert, Lichtenberger, Lipietz, Lucas, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schlyter, Schmidt, Schroedter, Smith, Staes, Trüpel, Turmes, Ždanoka

Wstrzymujący się: 5

NI: Claeys, Dillen, Rivera, Vanhecke

PSE: Ferreira Anne

27.   Sprawozdanie Marques A6-0256/2005

poprawka 7

Za: 84

ALDE: Chiesa

GUE/NGL: Adamou, Agnoletto, Brie, Figueiredo, Flasarová, Guerreiro, Guidoni, Kaufmann, Kohlíček, Liotard, Maštálka, Meijer, Meyer Pleite, Morgantini, Musacchio, Pafilis, Papadimoulis, Pflüger, Ransdorf, Remek, Rizzo, Seppänen, Strož, Svensson, Toussas, Triantaphyllides, Verges, Wagenknecht, Wurtz, Zimmer

IND/DEM: Bonde, Karatzaferis

NI: Bobošíková, Claeys, Dillen, Gollnisch, Lang, Le Pen Jean-Marie, Martinez, Mölzer, Mussolini, Romagnoli, Schenardi

PSE: Castex, Ferreira Anne

UEN: Aylward, Crowley, Ó Neachtain, Ryan

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Bennahmias, Breyer, Buitenweg, Cramer, Evans Jillian, Flautre, Frassoni, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Harms, Hassi, Isler Béguin, Joan i Marí, Jonckheer, Kallenbach, Kusstatscher, Lambert, Lichtenberger, Lipietz, Lucas, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schmidt, Schroedter, Smith, Staes, Trüpel, Turmes, Ždanoka

Przeciw: 490

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Andria, Attwooll, Beaupuy, Birutis, Bowles, Budreikaitė, Cavada, Chatzimarkakis, Cocilovo, Costa, Davies, Degutis, Deprez, De Sarnez, Drčar Murko, Duquesne, Ek, Fourtou, Gentvilas, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Hall, Harkin, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Kacin, Karim, Krahmer, Lambsdorff, Laperrouze, Lax, Letta, Ludford, Lynne, Maaten, Malmström, Manders, Matsakis, Mohácsi, Morillon, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Prodi, Resetarits, Ries, Riis-Jørgensen, Samuelsen, Savi, Sbarbati, Schuth, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Takkula, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Virrankoski, Wallis

IND/DEM: Batten, Belder, Blokland, Booth, Borghezio, Chruszcz, Clark, Goudin, Grabowski, Krupa, Lundgren, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Sinnott, Speroni, Titford, Wise, Wohlin, Zapałowski, Železný

NI: Battilocchio, Czarnecki Ryszard, Martin Hans-Peter, Masiel, Rutowicz

PPE-DE: Andrikienė, Antoniozzi, Ashworth, Atkins, Audy, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Barsi-Pataky, Bauer, Becsey, Belet, Berend, Böge, Bonsignore, Bowis, Brejc, Brepoels, Březina, Brok, Bushill-Matthews, Busuttil, Buzek, Cabrnoch, Callanan, Casa, Castiglione, del Castillo Vera, Cederschiöld, Cesa, Chmielewski, Coelho, Coveney, Daul, Dehaene, Demetriou, Descamps, Deß, Deva, De Veyrac, Díaz de Mera García Consuegra, Dimitrakopoulos, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Dover, Doyle, Duchoň, Duka-Zólyomi, Ebner, Elles, Esteves, Eurlings, Evans Jonathan, Fajmon, Fatuzzo, Ferber, Fjellner, Florenz, Fontaine, Fraga Estévez, Freitas, Gahler, Gál, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Gargani, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Gklavakis, Glattfelder, Goepel, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Grossetête, Guellec, Gyürk, Handzlik, Hannan, Harbour, Hatzidakis, Herranz García, Herrero-Tejedor, Higgins, Hökmark, Hoppenstedt, Hudacký, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jackson, Jałowiecki, Járóka, Jeggle, Jordan Cizelj, Kaczmarek, Kamall, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Klich, Koch, Konrad, Korhola, Kratsa-Tsagaropoulou, Kudrycka, Kušķis, Kuźmiuk, Lamassoure, Landsbergis, Langen, Langendries, Lehne, Liese, López-Istúriz White, Lulling, Maat, McGuinness, McMillan-Scott, Mantovani, Marques, Martens, Mathieu, Mato Adrover, Matsis, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Méndez de Vigo, Mikolášik, Millán Mon, Mitchell, Nassauer, Niebler, van Nistelrooij, Olajos, Olbrycht, Őry, Ouzký, Pack, Pálfi, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Parish, Peterle, Pieper, Pīks, Pinheiro, Piskorski, Pleštinská, Podkański, Poettering, Posselt, Purvis, Queiró, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Reul, Roithová, Rudi Ubeda, Rübig, Saïfi, Salafranca Sánchez-Neyra, Sartori, Saryusz-Wolski, Schmitt Pál, Schnellhardt, Schöpflin, Schwab, Seeber, Seeberg, Siekierski, Silva Peneda, Škottová, Sonik, Spautz, Šťastný, Stenzel, Stevenson, Strejček, Stubb, Sturdy, Sudre, Sumberg, Surján, Szájer, Tajani, Tannock, Thyssen, Toubon, Trakatellis, Ulmer, Vakalis, Van Orden, Varvitsiotis, Ventre, Vernola, Vlasák, Vlasto, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, von Wogau, Wojciechowski, Wortmann-Kool, Wuermeling, Záborská, Zahradil, Zaleski, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zvěřina, Zwiefka

PSE: Andersson, Arif, Arnaoutakis, Attard-Montalto, Ayala Sender, Badia I Cutchet, Barón Crespo, Beglitis, Beňová, Berès, van den Berg, Berger, Berman, Bösch, Bono, Bourzai, Bozkurt, van den Burg, Busquin, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Carlotti, Carnero González, Casaca, Cercas, Christensen, Corbett, Corbey, Correia, Cottigny, D'Alema, De Keyser, De Rossa, Désir, De Vits, Díez González, Dobolyi, Douay, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Evans Robert, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira Elisa, Fruteau, García Pérez, Gebhardt, Gierek, Gill, Glante, Goebbels, Golik, Gomes, Grech, Gröner, Gruber, Gurmai, Guy-Quint, Hänsch, Hamon, Harangozó, Hasse Ferreira, Haug, Hedh, Hedkvist Petersen, Hegyi, Herczog, Honeyball, Hughes, Hutchinson, Ilves, Jöns, Jørgensen, Kindermann, Kinnock, Kósáné Kovács, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuc, Laignel, Lambrinidis, Lavarra, Lehtinen, Leichtfried, Leinen, Lévai, Liberadzki, Lienemann, McAvan, McCarthy, Madeira, Maňka, Martin David, Martínez Martínez, Mastenbroek, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Mikko, Moreno Sánchez, Morgan, Muscat, Myller, Napoletano, Navarro, Obiols i Germà, Öger, Paasilinna, Panzeri, Patrie, Piecyk, Pinior, Pleguezuelos Aguilar, Poignant, Prets, Rapkay, Reynaud, Riera Madurell, Rosati, Rothe, Rouček, Roure, Sacconi, Sakalas, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Savary, Schapira, Segelström, Sifunakis, Siwiec, Skinner, Sornosa Martínez, Stihler, Swoboda, Tabajdi, Tarand, Thomsen, Titley, Trautmann, Tzampazi, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Vincenzi, Walter, Weber Henri, Weiler, Westlund, Whitehead, Wiersma, Xenogiannakopoulou, Yañez-Barnuevo García, Zingaretti

UEN: Angelilli, Berlato, Camre, Janowski, Krasts, Kristovskis, La Russa, Libicki, Muscardini, Musumeci, Poli Bortone, Roszkowski, Szymański, Vaidere, Zīle

Wstrzymujący się: 3

NI: Belohorská, Rivera

Verts/ALE: Schlyter

28.   Sprawozdanie Marques A6-0256/2005

poprawka 3

Za: 165

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Andria, Attwooll, Beaupuy, Birutis, Bowles, Budreikaitė, Cavada, Chatzimarkakis, Chiesa, Cocilovo, Costa, Davies, Degutis, Deprez, De Sarnez, Drčar Murko, Duquesne, Ek, Fourtou, Gentvilas, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Hall, Harkin, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Kacin, Karim, Lambsdorff, Laperrouze, Lax, Ludford, Lynne, Maaten, Malmström, Manders, Matsakis, Mohácsi, Morillon, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Prodi, Resetarits, Ries, Riis-Jørgensen, Samuelsen, Savi, Sbarbati, Schuth, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Takkula, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Virrankoski, Wallis

GUE/NGL: Adamou, Agnoletto, Brie, Figueiredo, Flasarová, Guerreiro, Guidoni, Kaufmann, Kohlíček, Liotard, Maštálka, Meijer, Meyer Pleite, Morgantini, Musacchio, Pafilis, Papadimoulis, Pflüger, Ransdorf, Remek, Rizzo, Seppänen, Strož, Svensson, Toussas, Triantaphyllides, Verges, Wagenknecht, Wurtz, Zimmer

IND/DEM: Chruszcz, Grabowski, Karatzaferis, Krupa, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Zapałowski, Železný

NI: Lang, Martinez, Mussolini, Romagnoli

PPE-DE: Audy, Bachelot-Narquin, Daul, Descamps, De Veyrac, Fontaine, Gaubert, Grossetête, Guellec, Mathieu, Saïfi, Sudre, Vlasto

PSE: Attard-Montalto, Castex, Fruteau, Golik, Grech, Ilves, Muscat, Paasilinna

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Bennahmias, Breyer, Buitenweg, Cramer, Evans Jillian, Flautre, Frassoni, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Harms, Hassi, Isler Béguin, Jonckheer, Kallenbach, Kusstatscher, Lambert, Lichtenberger, Lipietz, Lucas, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schlyter, Schmidt, Schroedter, Smith, Staes, Trüpel, Turmes, Ždanoka

Przeciw: 391

ALDE: Krahmer

IND/DEM: Batten, Belder, Blokland, Bonde, Booth, Borghezio, Clark, Sinnott, Speroni, Titford, Wise

NI: Bobošíková, Czarnecki Ryszard, Masiel, Rutowicz

PPE-DE: Andrikienė, Antoniozzi, Ashworth, Atkins, Ayuso González, Barsi-Pataky, Bauer, Becsey, Belet, Berend, Böge, Bonsignore, Bowis, Braghetto, Brepoels, Březina, Brok, Bushill-Matthews, Busuttil, Buzek, Cabrnoch, Callanan, Castiglione, del Castillo Vera, Cederschiöld, Cesa, Chmielewski, Coelho, Coveney, Dehaene, Demetriou, Deß, Deva, Díaz de Mera García Consuegra, Dimitrakopoulos, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Dover, Doyle, Duchoň, Duka-Zólyomi, Ebner, Elles, Esteves, Eurlings, Evans Jonathan, Fajmon, Fatuzzo, Ferber, Fjellner, Florenz, Fraga Estévez, Freitas, Gahler, Gál, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Gargani, Garriga Polledo, Gauzès, Gklavakis, Glattfelder, Goepel, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Gyürk, Handzlik, Hannan, Harbour, Hatzidakis, Herranz García, Herrero-Tejedor, Higgins, Hökmark, Hoppenstedt, Hudacký, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jackson, Jałowiecki, Járóka, Jeggle, Jordan Cizelj, Kaczmarek, Kamall, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Klich, Koch, Konrad, Kratsa-Tsagaropoulou, Kudrycka, Kušķis, Kuźmiuk, Lamassoure, Landsbergis, Langen, Langendries, Lehne, Liese, López-Istúriz White, Lulling, Maat, McGuinness, McMillan-Scott, Mantovani, Marques, Martens, Mato Adrover, Matsis, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Méndez de Vigo, Mikolášik, Millán Mon, Mitchell, Nassauer, Niebler, van Nistelrooij, Olajos, Olbrycht, Őry, Ouzký, Pack, Pálfi, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Parish, Peterle, Pieper, Pīks, Pinheiro, Piskorski, Pleštinská, Podkański, Poettering, Posselt, Purvis, Queiró, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Reul, Roithová, Rudi Ubeda, Rübig, Sartori, Saryusz-Wolski, Schmitt Pál, Schnellhardt, Schöpflin, Seeber, Seeberg, Siekierski, Silva Peneda, Škottová, Sonik, Spautz, Šťastný, Stenzel, Stevenson, Strejček, Stubb, Sturdy, Sumberg, Surján, Szájer, Tajani, Tannock, Thyssen, Toubon, Trakatellis, Ulmer, Vakalis, Van Orden, Ventre, Vernola, Vlasák, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, von Wogau, Wojciechowski, Wortmann-Kool, Wuermeling, Záborská, Zahradil, Zaleski, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zvěřina, Zwiefka

PSE: Andersson, Arif, Arnaoutakis, Ayala Sender, Badia I Cutchet, Barón Crespo, Beglitis, Beňová, Berès, van den Berg, Berger, Berlinguer, Berman, Bösch, Bono, Bourzai, Bozkurt, van den Burg, Busquin, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Carlotti, Carnero González, Casaca, Cercas, Christensen, Corbett, Correia, Cottigny, D'Alema, De Keyser, De Rossa, Désir, De Vits, Díez González, Dobolyi, Douay, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Evans Robert, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira Elisa, García Pérez, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Glante, Goebbels, Gomes, Gröner, Gruber, Gurmai, Guy-Quint, Hänsch, Hamon, Harangozó, Hasse Ferreira, Haug, Hedh, Hedkvist Petersen, Hegyi, Honeyball, Hughes, Hutchinson, Jöns, Jørgensen, Kindermann, Kinnock, Kósáné Kovács, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuc, Laignel, Lambrinidis, Lavarra, Le Foll, Lehtinen, Leichtfried, Leinen, Lévai, Lienemann, McAvan, McCarthy, Madeira, Maňka, Martin David, Martínez Martínez, Mastenbroek, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Mikko, Moreno Sánchez, Morgan, Myller, Napoletano, Navarro, Obiols i Germà, Öger, Panzeri, Patrie, Piecyk, Pinior, Pleguezuelos Aguilar, Poignant, Prets, Rapkay, Reynaud, Riera Madurell, Rosati, Rouček, Roure, Sacconi, Sakalas, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Savary, Schapira, Segelström, Sifunakis, Siwiec, Sornosa Martínez, Stihler, Swoboda, Tabajdi, Tarand, Thomsen, Titley, Trautmann, Tzampazi, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Vincenzi, Walter, Weber Henri, Weiler, Westlund, Whitehead, Wiersma, Xenogiannakopoulou, Yañez-Barnuevo García, Zingaretti

UEN: Angelilli, Aylward, Berlato, Camre, Crowley, Foglietta, Janowski, Krasts, Kristovskis, La Russa, Libicki, Muscardini, Musumeci, Ó Neachtain, Poli Bortone, Roszkowski, Ryan, Szymański, Tatarella, Vaidere, Zīle

Wstrzymujący się: 9

IND/DEM: Goudin, Lundgren, Wohlin

NI: Battilocchio, Martin Hans-Peter, Rivera

PSE: Bullmann, Ferreira Anne

Verts/ALE: Joan i Marí

29.   Sprawozdanie Marques A6-0256/2005

poprawka 4

Za: 46

ALDE: Chiesa

GUE/NGL: Adamou, Agnoletto, Brie, Figueiredo, Flasarová, Guerreiro, Guidoni, Kaufmann, Kohlíček, Liotard, Maštálka, Meijer, Meyer Pleite, Morgantini, Musacchio, Pafilis, Papadimoulis, Pflüger, Ransdorf, Remek, Rizzo, Seppänen, Strož, Svensson, Toussas, Triantaphyllides, Verges, Wagenknecht, Wurtz, Zimmer

IND/DEM: Karatzaferis

NI: Claeys, Dillen, Lang, Martinez, Mölzer, Mussolini, Rivera, Romagnoli, Schenardi, Vanhecke

PSE: Attard-Montalto, Grech, Muscat, Paasilinna

Przeciw: 500

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Andria, Attwooll, Beaupuy, Birutis, Bowles, Budreikaitė, Cavada, Chatzimarkakis, Cocilovo, Costa, Davies, Degutis, Deprez, De Sarnez, Drčar Murko, Duquesne, Ek, Fourtou, Gentvilas, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Hall, Harkin, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Kacin, Karim, Krahmer, Lambsdorff, Laperrouze, Lax, Ludford, Lynne, Maaten, Malmström, Manders, Matsakis, Mohácsi, Morillon, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Prodi, Resetarits, Ries, Riis-Jørgensen, Savi, Sbarbati, Schuth, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Takkula, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Virrankoski, Wallis

IND/DEM: Batten, Belder, Blokland, Booth, Borghezio, Chruszcz, Clark, Goudin, Grabowski, Krupa, Lundgren, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Sinnott, Speroni, Titford, Wise, Wohlin, Zapałowski, Železný

NI: Bobošíková, Czarnecki Ryszard, Martin Hans-Peter, Masiel, Rutowicz

PPE-DE: Andrikienė, Antoniozzi, Atkins, Audy, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Barsi-Pataky, Bauer, Becsey, Belet, Berend, Böge, Bonsignore, Bowis, Braghetto, Brepoels, Březina, Brok, Busuttil, Buzek, Cabrnoch, Callanan, Castiglione, del Castillo Vera, Cederschiöld, Cesa, Chmielewski, Coelho, Coveney, Daul, Dehaene, Demetriou, Descamps, Deß, Deva, De Veyrac, Díaz de Mera García Consuegra, Dimitrakopoulos, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Dover, Doyle, Duchoň, Duka-Zólyomi, Ebner, Elles, Esteves, Evans Jonathan, Fajmon, Fatuzzo, Ferber, Fjellner, Florenz, Fontaine, Fraga Estévez, Freitas, Gahler, Gál, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Gargani, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Gklavakis, Glattfelder, Goepel, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Grossetête, Guellec, Gyürk, Handzlik, Hannan, Harbour, Hatzidakis, Herranz García, Higgins, Hökmark, Hoppenstedt, Hudacký, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jackson, Jałowiecki, Járóka, Jeggle, Jordan Cizelj, Kaczmarek, Kamall, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Klich, Koch, Konrad, Kratsa-Tsagaropoulou, Kudrycka, Kušķis, Kuźmiuk, Lamassoure, Landsbergis, Langen, Langendries, Liese, López-Istúriz White, Lulling, Maat, McGuinness, McMillan-Scott, Mantovani, Marques, Martens, Mathieu, Mato Adrover, Matsis, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Méndez de Vigo, Mikolášik, Millán Mon, Mitchell, Nassauer, Niebler, van Nistelrooij, Olajos, Olbrycht, Őry, Ouzký, Pack, Pálfi, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Parish, Peterle, Pieper, Pīks, Pinheiro, Piskorski, Pleštinská, Podkański, Poettering, Posselt, Purvis, Queiró, Rack, Radwan, Reul, Roithová, Rudi Ubeda, Rübig, Saïfi, Salafranca Sánchez-Neyra, Sartori, Saryusz-Wolski, Schmitt Pál, Schnellhardt, Schöpflin, Seeber, Seeberg, Siekierski, Silva Peneda, Škottová, Sonik, Spautz, Šťastný, Stenzel, Stevenson, Strejček, Stubb, Sturdy, Sudre, Surján, Szájer, Tajani, Thyssen, Trakatellis, Ulmer, Vakalis, Van Orden, Varvitsiotis, Ventre, Vernola, Vlasák, Vlasto, Weber Manfred, Wieland, Wojciechowski, Wortmann-Kool, Wuermeling, Záborská, Zahradil, Zaleski, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zvěřina, Zwiefka

PSE: Andersson, Arif, Arnaoutakis, Ayala Sender, Badia I Cutchet, Barón Crespo, Beglitis, Beňová, Berès, van den Berg, Berger, Berlinguer, Berman, Bösch, Bono, Bourzai, Bozkurt, Bullmann, van den Burg, Busquin, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Carlotti, Carnero González, Casaca, Christensen, Corbett, Correia, Cottigny, D'Alema, De Keyser, De Rossa, Désir, De Vits, Díez González, Dobolyi, Douay, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Evans Robert, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira Elisa, Fruteau, García Pérez, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Glante, Golik, Gröner, Gruber, Gurmai, Guy-Quint, Hänsch, Hamon, Harangozó, Hasse Ferreira, Haug, Hedh, Hedkvist Petersen, Herczog, Honeyball, Hughes, Hutchinson, Ilves, Jöns, Jørgensen, Kindermann, Kinnock, Kósáné Kovács, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuc, Laignel, Lambrinidis, Lavarra, Le Foll, Lehtinen, Leichtfried, Leinen, Lévai, Lienemann, McCarthy, Madeira, Maňka, Martin David, Martínez Martínez, Mastenbroek, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Mikko, Morgan, Myller, Napoletano, Navarro, Obiols i Germà, Öger, Panzeri, Patrie, Piecyk, Pinior, Pleguezuelos Aguilar, Poignant, Prets, Rapkay, Reynaud, Riera Madurell, Rosati, Rouček, Roure, Sacconi, Sakalas, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Savary, Schapira, Segelström, Sifunakis, Siwiec, Skinner, Sornosa Martínez, Stihler, Swoboda, Tabajdi, Tarand, Thomsen, Titley, Trautmann, Tzampazi, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Vincenzi, Walter, Weber Henri, Weiler, Westlund, Whitehead, Wiersma, Xenogiannakopoulou, Yañez-Barnuevo García

UEN: Angelilli, Aylward, Berlato, Camre, Crowley, Janowski, Krasts, Kristovskis, La Russa, Libicki, Muscardini, Musumeci, Ó Neachtain, Poli Bortone, Roszkowski, Ryan, Szymański, Tatarella

Verts/ALE: Aubert, Auken, Bennahmias, Breyer, Buitenweg, Cramer, Evans Jillian, Flautre, Frassoni, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Harms, Hassi, Isler Béguin, Joan i Marí, Jonckheer, Kallenbach, Kusstatscher, Lambert, Lichtenberger, Lipietz, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schlyter, Schmidt, Schroedter, Smith, Staes, Trüpel, Turmes, Ždanoka

Wstrzymujący się: 5

IND/DEM: Bonde

NI: Battilocchio

PSE: Ferreira Anne

UEN: Vaidere, Zīle

---

TEKSTY PRZYJĘTE

P6_TA(2005)0350

Otwarcie negocjacji z Turcją

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie otwarcia negocjacji z Turcją

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie okresowego sprawozdania za rok 2004 i zalecenie Komisji Europejskiej w sprawie postępu Turcji na drodze ku akcesji (1) oraz swoje wcześniejsze rezolucje w tej sprawie przyjęte między 18 czerwca 1987 r. i 15 grudnia 2004 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie okresowego sprawozdania za rok 2004 i zalecenie Komisji Europejskiej w sprawie postępu Turcji na drodze ku akcesji (1) oraz swoje wcześniejsze rezolucje w tej sprawie przyjęte między 18 czerwca 1987 r. i 15 grudnia 2004 r.,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 lipca 2005 r. w sprawie roli kobiet w życiu społecznym, gospodarczym i politycznym Turcji (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 lipca 2005 r. w sprawie roli kobiet w życiu społecznym, gospodarczym i politycznym Turcji (2),

| — | uwzględniając konkluzje szczytu Rady Europejskiej z dnia 17 grudnia 2004 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje szczytu Rady Europejskiej z dnia 17 grudnia 2004 r.,

| — | uwzględniając projekt ram negocjacji akcesyjnych z Turcją przedstawiony w dniu 29 czerwca 2005 r. przez Komisję Europejską, |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt ram negocjacji akcesyjnych z Turcją przedstawiony w dniu 29 czerwca 2005 r. przez Komisję Europejską,

| — | uwzględniając decyzje Rady Europejskiej w sprawie rozpoczęcia negocjacji akcesyjnych z Turcją, |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzje Rady Europejskiej w sprawie rozpoczęcia negocjacji akcesyjnych z Turcją,

| — | uwzględniając swoją rezolucję w sprawie Cypru z dnia 21 kwietnia 2004 r. (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję w sprawie Cypru z dnia 21 kwietnia 2004 r. (3),

| — | uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze fakt, że Komisja stwierdziła, iż Turcja w dostatecznym stopniu wypełniła polityczne kryteria kopenhaskie i że Komisja zaleciła rozpoczęcie negocjacji akcesyjnych, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze fakt, że Komisja stwierdziła, iż Turcja w dostatecznym stopniu wypełniła polityczne kryteria kopenhaskie i że Komisja zaleciła rozpoczęcie negocjacji akcesyjnych,

| B. | mając na uwadze, że Rada Europejska zadecydowała w roku 2002, że jeśli Turcja spełni polityczne kryteria kopenhaskie, Unia Europejska bezzwłocznie rozpocznie negocjacje akcesyjne, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że Rada Europejska zadecydowała w roku 2002, że jeśli Turcja spełni polityczne kryteria kopenhaskie, Unia Europejska bezzwłocznie rozpocznie negocjacje akcesyjne,

| C. | mając na uwadze, że Parlament Europejski uznał w dniu 15 grudnia 2004 r. że należy rozpocząć negocjacje akcesyjne, ponieważ zadecydowano, że w pierwszym etapie negocjacji priorytetem jest pełna realizacja kryteriów politycznych; dlatego też program negocjacji na poziomie ministerialnym rozpocznie się oceną spełnienia kryteriów politycznych, szczególnie w dziedzinie praw człowieka i pełnych praw podstawowych, zarówno w teorii, jak i w praktyce, z możliwością późniejszego włączenia innych rozdziałów do programu negocjacji, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że Parlament Europejski uznał w dniu 15 grudnia 2004 r. że należy rozpocząć negocjacje akcesyjne, ponieważ zadecydowano, że w pierwszym etapie negocjacji priorytetem jest pełna realizacja kryteriów politycznych; dlatego też program negocjacji na poziomie ministerialnym rozpocznie się oceną spełnienia kryteriów politycznych, szczególnie w dziedzinie praw człowieka i pełnych praw podstawowych, zarówno w teorii, jak i w praktyce, z możliwością późniejszego włączenia innych rozdziałów do programu negocjacji,

| D. | szanując demokratyczną wolę społeczności greckiej na Cyprze, wyraża żal, że wypracowanie rozwiązania sytuacji nie było możliwe i wzywa władze tureckie do utrzymania konstruktywnego podejścia do ugody w kwestii Cypru, prowadzącej do sprawiedliwego rozwiązania, wynegocjowanego w oparciu o plan Annana i podstawowe zasady, na jakich opiera się UE oraz do szybkiego wycofania, zgodnie z właściwymi rezolucjami ONZ i opracowanym harmonogramem, ich wojsk; wyraża przekonanie, iż wycofanie sił tureckich jest koniecznym krokiem na drodze ku dalszemu łagodzeniu napięć, ponownemu wszczęciu dialogu między stronami oraz przygotowaniu trwałego rozwiązania; mając na uwadze fakt, że wezwał władze tureckie do uznania Republiki Cypru; mając na uwadze, że zwrócił uwagę władz tureckich na fakt, że negocjacje akcesyjne odbywają się między rządem Turcji z jednej strony, a rządami 25 Państw Członkowskich Unii Europejskiej z drugiej strony, a Republika Cypru jest jednym z tych Państw Członkowskich; mając na uwadze, że zwrócił uwagę, że otwarcie procesu negocjacji w oczywisty sposób wiąże się z uznaniem Cypru przez Turcję, |
| --- | --- |

D.

szanując demokratyczną wolę społeczności greckiej na Cyprze, wyraża żal, że wypracowanie rozwiązania sytuacji nie było możliwe i wzywa władze tureckie do utrzymania konstruktywnego podejścia do ugody w kwestii Cypru, prowadzącej do sprawiedliwego rozwiązania, wynegocjowanego w oparciu o plan Annana i podstawowe zasady, na jakich opiera się UE oraz do szybkiego wycofania, zgodnie z właściwymi rezolucjami ONZ i opracowanym harmonogramem, ich wojsk; wyraża przekonanie, iż wycofanie sił tureckich jest koniecznym krokiem na drodze ku dalszemu łagodzeniu napięć, ponownemu wszczęciu dialogu między stronami oraz przygotowaniu trwałego rozwiązania; mając na uwadze fakt, że wezwał władze tureckie do uznania Republiki Cypru; mając na uwadze, że zwrócił uwagę władz tureckich na fakt, że negocjacje akcesyjne odbywają się między rządem Turcji z jednej strony, a rządami 25 Państw Członkowskich Unii Europejskiej z drugiej strony, a Republika Cypru jest jednym z tych Państw Członkowskich; mając na uwadze, że zwrócił uwagę, że otwarcie procesu negocjacji w oczywisty sposób wiąże się z uznaniem Cypru przez Turcję,

| E. | mając na uwadze, że Parlament Europejski zachęcił władze tureckie do zniesienia wszelkich istniejących restrykcji w stosunku do statków pływających pod cypryjską banderą i uczestniczących w wymianie handlowej z którymkolwiek Państwem Członkowskim Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że Parlament Europejski zachęcił władze tureckie do zniesienia wszelkich istniejących restrykcji w stosunku do statków pływających pod cypryjską banderą i uczestniczących w wymianie handlowej z którymkolwiek Państwem Członkowskim Unii Europejskiej,

| F. | mając na uwadze, że Rada Europejska zadecydowała w dniu 17 grudnia 2004 r., że Turcja w dostatecznym stopniu spełnia kryteria kopenhaskie, aby rozpocząć negocjacje akcesyjne w dniu 3 października 2005 r., pod warunkiem, że wprowadzi w życie sześć istotnych aktów prawnych oraz, że podpisze zgodnie ze swoim zobowiązaniem protokół rozszerzający Układ z Ankary na nowych dziesięć Państw Członkowskich oraz mając na uwadze, że Unia Europejska musi przestrzegać swoich wcześniejszych zobowiązań, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że Rada Europejska zadecydowała w dniu 17 grudnia 2004 r., że Turcja w dostatecznym stopniu spełnia kryteria kopenhaskie, aby rozpocząć negocjacje akcesyjne w dniu 3 października 2005 r., pod warunkiem, że wprowadzi w życie sześć istotnych aktów prawnych oraz, że podpisze zgodnie ze swoim zobowiązaniem protokół rozszerzający Układ z Ankary na nowych dziesięć Państw Członkowskich oraz mając na uwadze, że Unia Europejska musi przestrzegać swoich wcześniejszych zobowiązań,

| G. | mając na uwadze, że z dniem 1 czerwca 2005 r. Turcja wprowadziła w życie sześć istotnych aktów prawnych, do czego była zobowiązana, |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że z dniem 1 czerwca 2005 r. Turcja wprowadziła w życie sześć istotnych aktów prawnych, do czego była zobowiązana,

| H. | mając na uwadze, że w dniu 29 lipca 2005 r. Turcja podpisała Protokół rozszerzający Układ z Ankary na dziesięć nowych Państw Członkowskich, ale jednocześnie z Protokołem wystosowała oświadczenie mówiące, że podpisanie, ratyfikacja i wprowadzenie w życie tego Protokołu nie jest równoznaczne z jakąkolwiek formą uznania Republiki Cypru, o którym mowa w Protokole, |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że w dniu 29 lipca 2005 r. Turcja podpisała Protokół rozszerzający Układ z Ankary na dziesięć nowych Państw Członkowskich, ale jednocześnie z Protokołem wystosowała oświadczenie mówiące, że podpisanie, ratyfikacja i wprowadzenie w życie tego Protokołu nie jest równoznaczne z jakąkolwiek formą uznania Republiki Cypru, o którym mowa w Protokole,

| I. | mając na uwadze fakt, że Turcja nadal utrzymuje embargo na statki pływające pod banderą cypryjską oraz na statki przypływające z portów Republiki Cypru, uniemożliwiając im dostęp do portów tureckich, oraz embargo na samoloty cypryjskie pozbawiając je prawa przelotu nad terytorium Turcji i lądowania na lotniskach tureckich, |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze fakt, że Turcja nadal utrzymuje embargo na statki pływające pod banderą cypryjską oraz na statki przypływające z portów Republiki Cypru, uniemożliwiając im dostęp do portów tureckich, oraz embargo na samoloty cypryjskie pozbawiając je prawa przelotu nad terytorium Turcji i lądowania na lotniskach tureckich,

| J. | mając na uwadze, że władze tureckie wciąż nie spełniły oczekiwań dotyczących kwestii armeńskich, którym Parlament Europejski dał wyraz w swojej rezolucji z dnia 18 czerwca 1987 r. (4), |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że władze tureckie wciąż nie spełniły oczekiwań dotyczących kwestii armeńskich, którym Parlament Europejski dał wyraz w swojej rezolucji z dnia 18 czerwca 1987 r. (4),

| K. | mając na uwadze, że demokratycznie i gospodarczo stabilna Turcja miałaby znacząco korzystny wpływ dla całej Europy, |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że demokratycznie i gospodarczo stabilna Turcja miałaby znacząco korzystny wpływ dla całej Europy,

| L. | mając na uwadze, że jedynie okazywanie gotowości do przyjęcia wartości UE poprzez zdecydowane i ciągłe wdrażanie reform, Turcja będzie w stanie zagwarantować nieodwracalność procesu reform i zyskać konieczne poparcie opinii publicznej w UE, |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że jedynie okazywanie gotowości do przyjęcia wartości UE poprzez zdecydowane i ciągłe wdrażanie reform, Turcja będzie w stanie zagwarantować nieodwracalność procesu reform i zyskać konieczne poparcie opinii publicznej w UE,

| M. | mając na uwadze, że zdolność Unii Europejskiej do rozszerzenia jest uznawana za element kryteriów kopenhaskich i dlatego też Unia Europejska ze swojej strony musi pokazać, że jest w stanie przeprowadzić reformy polityczne i instytucjonalne, |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że zdolność Unii Europejskiej do rozszerzenia jest uznawana za element kryteriów kopenhaskich i dlatego też Unia Europejska ze swojej strony musi pokazać, że jest w stanie przeprowadzić reformy polityczne i instytucjonalne,

| 1. | odnotowuje, że Komisja i Rada są zdania, że Turcja formalnie wypełniła ostatnie warunki do rozpoczęcia negocjacji akcesyjnych w dniu 3 października 2005 r. poprzez wprowadzenie w życie sześciu istotnych aktów prawnych oraz poprzez podpisanie zgodnie ze swoim zobowiązaniem protokołu rozszerzającego Układ z Ankary na dziesięć nowych Państw Członkowskich; uważa, że w tej kwestii, jak i w innych, wciąż nie wprowadzono tych aktów w życie; |
| --- | --- |

1.

odnotowuje, że Komisja i Rada są zdania, że Turcja formalnie wypełniła ostatnie warunki do rozpoczęcia negocjacji akcesyjnych w dniu 3 października 2005 r. poprzez wprowadzenie w życie sześciu istotnych aktów prawnych oraz poprzez podpisanie zgodnie ze swoim zobowiązaniem protokołu rozszerzającego Układ z Ankary na dziesięć nowych Państw Członkowskich; uważa, że w tej kwestii, jak i w innych, wciąż nie wprowadzono tych aktów w życie;

| 2. | wyraża szczere ubolewanie, że Turcja podała w wątpliwość swoją chęć do pełnego wprowadzenia w życie postanowień Protokołu poprzez jednoczesne wystosowanie oświadczenia stwierdzającego, że podpisanie, ratyfikacja i wprowadzenie w życie protokołu nie jest równoznaczne z jakąkolwiek formą uznania Republiki Cypru, o jakiej mowa w protokole; przypomina Komisji, aby dostarczyła Parlamentowi odpowiedź od rządu tureckiego czy jednostronna deklaracja jest częścią procesu ratyfikacyjnego w parlamencie tureckim; |
| --- | --- |

2.

wyraża szczere ubolewanie, że Turcja podała w wątpliwość swoją chęć do pełnego wprowadzenia w życie postanowień Protokołu poprzez jednoczesne wystosowanie oświadczenia stwierdzającego, że podpisanie, ratyfikacja i wprowadzenie w życie protokołu nie jest równoznaczne z jakąkolwiek formą uznania Republiki Cypru, o jakiej mowa w protokole; przypomina Komisji, aby dostarczyła Parlamentowi odpowiedź od rządu tureckiego czy jednostronna deklaracja jest częścią procesu ratyfikacyjnego w parlamencie tureckim;

| 3. | podkreśla, że to jednostronne oświadczenie Turcji nie stanowi części Protokołu i nie wywołuje skutków prawnych w odniesieniu do zobowiązań Turcji wynikających z Protokołu oraz że nie powinno zostać przesłane Wielkiemu Zgromadzeniu Narodowemu w celu ratyfikacji, |
| --- | --- |

3.

podkreśla, że to jednostronne oświadczenie Turcji nie stanowi części Protokołu i nie wywołuje skutków prawnych w odniesieniu do zobowiązań Turcji wynikających z Protokołu oraz że nie powinno zostać przesłane Wielkiemu Zgromadzeniu Narodowemu w celu ratyfikacji,

| 4. | zwraca uwagę Turcji, że poprzez utrzymywanie ograniczeń na dostęp statków pływających pod cypryjską banderą i przypływających z portów Republiki Cypru, pozbawiając ich w ten sposób dostępu do portów tureckich oraz utrzymywanie ograniczeń na dostęp samolotów cypryjskich do lotnisk tureckich, Turcja łamie Układ z Ankary oraz zasady Unii Celnej niezależnie od protokołu ponieważ łamie zasadę swobodnego przepływu towarów; dlatego też wzywa Turcję do pełnego stosowania postanowień protokołu; |
| --- | --- |

4.

zwraca uwagę Turcji, że poprzez utrzymywanie ograniczeń na dostęp statków pływających pod cypryjską banderą i przypływających z portów Republiki Cypru, pozbawiając ich w ten sposób dostępu do portów tureckich oraz utrzymywanie ograniczeń na dostęp samolotów cypryjskich do lotnisk tureckich, Turcja łamie Układ z Ankary oraz zasady Unii Celnej niezależnie od protokołu ponieważ łamie zasadę swobodnego przepływu towarów; dlatego też wzywa Turcję do pełnego stosowania postanowień protokołu;

| 5. | wzywa Turcję do uznania ludobójstwa Armeńczyków; traktuje ten akt jako warunek wstępny przyłączenia do Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

5.

wzywa Turcję do uznania ludobójstwa Armeńczyków; traktuje ten akt jako warunek wstępny przyłączenia do Unii Europejskiej;

| 6. | wzywa Komisję Europejską do przygotowania do końca roku 2006 pełnej oceny wdrożenia rozszerzonego Układu z Ankary i podkreśla, że braki we wdrożeniu tego układu będą miały poważne konsekwencje dla procesu negocjacyjnego i mogą nawet prowadzić do jego wstrzymania; w związku z tym wzywa, aby wdrażanie Unii Celnej było jednym z pierwszych zagadnień do rozwiązania w negocjacjach akcesyjnych w roku 2006; |
| --- | --- |

6.

wzywa Komisję Europejską do przygotowania do końca roku 2006 pełnej oceny wdrożenia rozszerzonego Układu z Ankary i podkreśla, że braki we wdrożeniu tego układu będą miały poważne konsekwencje dla procesu negocjacyjnego i mogą nawet prowadzić do jego wstrzymania; w związku z tym wzywa, aby wdrażanie Unii Celnej było jednym z pierwszych zagadnień do rozwiązania w negocjacjach akcesyjnych w roku 2006;

| 7. | szanując demokratyczną wolę społeczności greckiej na Cyprze, wyraża żal, że wypracowanie rozwiązania sytuacji nie było możliwe i wzywa władze tureckie do utrzymania konstruktywnego podejścia do ugody w kwestii Cypru, prowadzącej do sprawiedliwego rozwiązania, wynegocjowanego w oparciu o plan Annana i podstawowe zasady, na jakich opiera się UE oraz do szybkiego wycofania, zgodnie z właściwymi rezolucjami ONZ i opracowanym harmonogramem, ich wojsk sił; wyraża przekonanie, iż wycofanie sił tureckich jest koniecznym krokiem na drodze ku dalszemu zapobieganiu napięciom, ponownemu wszczęciu dialogu między stronami oraz przygotowaniu trwałego rozwiązania; ponownie wzywa wszystkie strony cypryjskie do wznowienia pod auspicjami ONZ rozmów w sprawie rozstrzygnięcia konfliktu; |
| --- | --- |

7.

szanując demokratyczną wolę społeczności greckiej na Cyprze, wyraża żal, że wypracowanie rozwiązania sytuacji nie było możliwe i wzywa władze tureckie do utrzymania konstruktywnego podejścia do ugody w kwestii Cypru, prowadzącej do sprawiedliwego rozwiązania, wynegocjowanego w oparciu o plan Annana i podstawowe zasady, na jakich opiera się UE oraz do szybkiego wycofania, zgodnie z właściwymi rezolucjami ONZ i opracowanym harmonogramem, ich wojsk sił; wyraża przekonanie, iż wycofanie sił tureckich jest koniecznym krokiem na drodze ku dalszemu zapobieganiu napięciom, ponownemu wszczęciu dialogu między stronami oraz przygotowaniu trwałego rozwiązania; ponownie wzywa wszystkie strony cypryjskie do wznowienia pod auspicjami ONZ rozmów w sprawie rozstrzygnięcia konfliktu;

| 8. | podkreśla, że szybka normalizacja stosunków pomiędzy Turcją i Państwami Członkowskimi UE, w tym uznanie przez Turcję Republiki Cypru, jest koniecznym elementem procesu akcesyjnego; podkreśla, że uznanie Republiki Cypru przez Turcję nie może w żadnym razie być przedmiotem negocjacji; wzywa władze tureckie do unormowania stosunków pomiędzy Turcją i wszystkimi Państwami Członkowskimi UE i do bezzwłocznego uznania Republiki Cypru oraz podkreśla, że niespełnienie tych warunków pociągnie za sobą poważne konsekwencje dla procesu negocjacyjnego i może nawet prowadzić do jego wstrzymania; |
| --- | --- |

8.

podkreśla, że szybka normalizacja stosunków pomiędzy Turcją i Państwami Członkowskimi UE, w tym uznanie przez Turcję Republiki Cypru, jest koniecznym elementem procesu akcesyjnego; podkreśla, że uznanie Republiki Cypru przez Turcję nie może w żadnym razie być przedmiotem negocjacji; wzywa władze tureckie do unormowania stosunków pomiędzy Turcją i wszystkimi Państwami Członkowskimi UE i do bezzwłocznego uznania Republiki Cypru oraz podkreśla, że niespełnienie tych warunków pociągnie za sobą poważne konsekwencje dla procesu negocjacyjnego i może nawet prowadzić do jego wstrzymania;

| 9. | wzywa Radę do wypełnienia obietnic i położenia kresu izolacji społeczności Turków cypryjskich; wzywa Radę do wznowienia w trakcie Prezydencji Brytyjskiej wysiłków zmierzających do osiągnięcia porozumienia w sprawie pakietu pomocy finansowej i ułatwień handlowych dotyczących północnej części Cypru, aby Unia Europejska wywiązała się ze swoich zobowiązań względem społeczności Turków cypryjskich; |
| --- | --- |

9.

wzywa Radę do wypełnienia obietnic i położenia kresu izolacji społeczności Turków cypryjskich; wzywa Radę do wznowienia w trakcie Prezydencji Brytyjskiej wysiłków zmierzających do osiągnięcia porozumienia w sprawie pakietu pomocy finansowej i ułatwień handlowych dotyczących północnej części Cypru, aby Unia Europejska wywiązała się ze swoich zobowiązań względem społeczności Turków cypryjskich;

| 10. | wyraża zadowolenie z przyjęcia i wejścia w życie w dniu 1 czerwca 2005 r. sześciu istotnych aktów prawnych, co było warunkiem rozpoczęcia negocjacji postawionym przez Radę Europejską w grudniu 2004 r.; pozostaje zaniepokojony niektórymi elementami przyjętych aktów prawnych; szczególnie niepokoi go skarga oskarżyciela publicznego na Orhana Pamuka, która pozostaje w sprzeczności z Europejską Konwencją Ochrony Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, oraz wzywa rząd turecki do zagwarantowania wolności przekonań oraz do dalszych reform kodeksu karnego ze szczególną uwagą na art. 301/1, wyraża także zaniepokojenie art. 305 tureckiego kodeksu karnego, który uznaje za niezgodne z prawem „działania skierowane przeciw podstawowemu interesowi narodowemu” oraz rozporządzenie wykonawcze prawa o stowarzyszeniach utrzymujące liczne ograniczenia, w tym uprzednie zezwolenia na zagraniczne finansowanie; wyraża poważne zaniepokojenie niezadowalającym projektem ustawy dotyczące funkcjonowania wspólnot religijnych (ustawa o fundacjach); |
| --- | --- |

10.

wyraża zadowolenie z przyjęcia i wejścia w życie w dniu 1 czerwca 2005 r. sześciu istotnych aktów prawnych, co było warunkiem rozpoczęcia negocjacji postawionym przez Radę Europejską w grudniu 2004 r.; pozostaje zaniepokojony niektórymi elementami przyjętych aktów prawnych; szczególnie niepokoi go skarga oskarżyciela publicznego na Orhana Pamuka, która pozostaje w sprzeczności z Europejską Konwencją Ochrony Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, oraz wzywa rząd turecki do zagwarantowania wolności przekonań oraz do dalszych reform kodeksu karnego ze szczególną uwagą na art. 301/1, wyraża także zaniepokojenie art. 305 tureckiego kodeksu karnego, który uznaje za niezgodne z prawem „działania skierowane przeciw podstawowemu interesowi narodowemu” oraz rozporządzenie wykonawcze prawa o stowarzyszeniach utrzymujące liczne ograniczenia, w tym uprzednie zezwolenia na zagraniczne finansowanie; wyraża poważne zaniepokojenie niezadowalającym projektem ustawy dotyczące funkcjonowania wspólnot religijnych (ustawa o fundacjach);

| 11. | nalega, aby ramy negocjacyjne odzwierciedlały priorytety polityczne wymienione w różnych rezolucjach Parlamentu Europejskiego wzywające Turcję do pełnego spełnienia kryteriów politycznych: stabilność instytucji gwarantująca demokrację, praworządność, prawa człowieka oraz poszanowanie i ochrona mniejszości; wzywa zatem do poprzedzania każdej sesji negocjacyjnej na poziomie ministerialnym oceną kryteriów politycznych zarówno w teorii jak i w praktyce, wywierając w ten sposób stały nacisk na władze tureckie, aby utrzymać tempo koniecznych reform; uważa także, że pełen program jasno określonych celów, ramy czasowe i ostateczne terminy na realizację kryteriów politycznych powinny zostać ustalone; |
| --- | --- |

11.

nalega, aby ramy negocjacyjne odzwierciedlały priorytety polityczne wymienione w różnych rezolucjach Parlamentu Europejskiego wzywające Turcję do pełnego spełnienia kryteriów politycznych: stabilność instytucji gwarantująca demokrację, praworządność, prawa człowieka oraz poszanowanie i ochrona mniejszości; wzywa zatem do poprzedzania każdej sesji negocjacyjnej na poziomie ministerialnym oceną kryteriów politycznych zarówno w teorii jak i w praktyce, wywierając w ten sposób stały nacisk na władze tureckie, aby utrzymać tempo koniecznych reform; uważa także, że pełen program jasno określonych celów, ramy czasowe i ostateczne terminy na realizację kryteriów politycznych powinny zostać ustalone;

| 12. | wzywa Radę do pełnego przestrzegania wszystkich elementów ram negocjacyjnych jak postanowiono w konkluzjach z posiedzenia Rady Europejskiej w dniu 17 grudnia 2004 r.; podkreśla, że w tych ramach wspólnym celem negocjacji jest przystąpienie i że negocjacje są procesem otwarto-zamkniętym, a ich rezultat nie może być z góry zagwarantowany; podkreśla, że biorąc pod uwagę kryteria kopenhaskie, jeśli państwo kandydujące nie jest w stanie wypełnić zobowiązań członkowstwa, należy zapewnić, aby dane państwo kandydujące było w pełni umocowane w strukturach poprzez najsilniejszą z możliwych więź; |
| --- | --- |

12.

wzywa Radę do pełnego przestrzegania wszystkich elementów ram negocjacyjnych jak postanowiono w konkluzjach z posiedzenia Rady Europejskiej w dniu 17 grudnia 2004 r.; podkreśla, że w tych ramach wspólnym celem negocjacji jest przystąpienie i że negocjacje są procesem otwarto-zamkniętym, a ich rezultat nie może być z góry zagwarantowany; podkreśla, że biorąc pod uwagę kryteria kopenhaskie, jeśli państwo kandydujące nie jest w stanie wypełnić zobowiązań członkowstwa, należy zapewnić, aby dane państwo kandydujące było w pełni umocowane w strukturach poprzez najsilniejszą z możliwych więź;

| 13. | w związku z tym wzywa Komisję i Radę do corocznego dostarczania sprawozdania dla Parlamentu Europejskiego i parlamentów krajowych Państw Członkowskich UE w sprawie postępu Turcji w spełnianiu kryteriów politycznych oraz poprzez zawarcie w tym sprawozdaniu wszystkich zgłoszonych w danym roku przypadków tortur i liczbę tureckich azylantów przyjętych w danym roku przez Państwa Członkowskie UE; |
| --- | --- |

13.

w związku z tym wzywa Komisję i Radę do corocznego dostarczania sprawozdania dla Parlamentu Europejskiego i parlamentów krajowych Państw Członkowskich UE w sprawie postępu Turcji w spełnianiu kryteriów politycznych oraz poprzez zawarcie w tym sprawozdaniu wszystkich zgłoszonych w danym roku przypadków tortur i liczbę tureckich azylantów przyjętych w danym roku przez Państwa Członkowskie UE;

| 14. | wzywa Komisję do zalecenia, po rozpoczęciu negocjacji w sprawie poszczególnych rozdziałów, w przypadku poważnego i trwałego łamania zasad wolności, demokracji, poszanowania praw człowieka i wolności podstawowych, praw mniejszości i praworządności oraz po konsultacjach z Parlamentem Europejskim, zawieszenia negocjacji zgodnie z postanowieniami Traktatu o Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

14.

wzywa Komisję do zalecenia, po rozpoczęciu negocjacji w sprawie poszczególnych rozdziałów, w przypadku poważnego i trwałego łamania zasad wolności, demokracji, poszanowania praw człowieka i wolności podstawowych, praw mniejszości i praworządności oraz po konsultacjach z Parlamentem Europejskim, zawieszenia negocjacji zgodnie z postanowieniami Traktatu o Unii Europejskiej;

| 15. | zauważa, że wpływ budżetowy przystąpienia Turcji do UE może być w pełni oceniony jedynie po określeniu parametrów negocjacji finansowych z Turcją w kontekście perspektywy finansowej począwszy od roku 2014; |
| --- | --- |

15.

zauważa, że wpływ budżetowy przystąpienia Turcji do UE może być w pełni oceniony jedynie po określeniu parametrów negocjacji finansowych z Turcją w kontekście perspektywy finansowej począwszy od roku 2014;

| 16. | podkreśla, że zalecenie Komisji dotyczące wynegocjowania długich okresów przejściowych, specjalnych rozwiązań w dziedzinach takich, jak polityka strukturalna i rolnictwo, i stałych zabezpieczeń dotyczących swobodnego przepływu pracowników nie powinny negatywnie wpłynąć na starania Turcji mające na celu dostosowanie się do acquis; |
| --- | --- |

16.

podkreśla, że zalecenie Komisji dotyczące wynegocjowania długich okresów przejściowych, specjalnych rozwiązań w dziedzinach takich, jak polityka strukturalna i rolnictwo, i stałych zabezpieczeń dotyczących swobodnego przepływu pracowników nie powinny negatywnie wpłynąć na starania Turcji mające na celu dostosowanie się do acquis;

| 17. | podkreśla, że otwarcie negocjacji będzie pierwszym krokiem w długim procesie, który z racji swojej natury jest procesem otwartym i niekoniecznie „a priori” prowadzi do akcesji; podkreśla jednakże, że celem negocjacji jest członkowstwo Turcji w UE, ale osiągnięcie tego ambitnego celu zależeć będzie od obustronnych wysiłków; dlatego też akcesja nie jest automatyczną konsekwencją rozpoczęcia negocjacji; |
| --- | --- |

17.

podkreśla, że otwarcie negocjacji będzie pierwszym krokiem w długim procesie, który z racji swojej natury jest procesem otwartym i niekoniecznie „a priori” prowadzi do akcesji; podkreśla jednakże, że celem negocjacji jest członkowstwo Turcji w UE, ale osiągnięcie tego ambitnego celu zależeć będzie od obustronnych wysiłków; dlatego też akcesja nie jest automatyczną konsekwencją rozpoczęcia negocjacji;

| 18. | podkreśla, że Traktat z Nicei nie jest podstawą do zaakceptowania dalszych decyzji w sprawie akcesji żadnego innego nowego Państwa Członkowskiego i dlatego też nalega, aby w ramach procesu konstytucyjnego zostały przeprowadzone konieczne reformy; |
| --- | --- |

18.

podkreśla, że Traktat z Nicei nie jest podstawą do zaakceptowania dalszych decyzji w sprawie akcesji żadnego innego nowego Państwa Członkowskiego i dlatego też nalega, aby w ramach procesu konstytucyjnego zostały przeprowadzone konieczne reformy;

| 19. | przypomina, że zgodnie z konkluzjami Rady Europejskiej z Kopenhagi w 1993 r., zdolność Unii do przyjęcia Turcji przy jednoczesnym zachowaniu tempa integracji europejskiej jest — z punktu widzenia Unii jak też kraju kandydującego — ważnym kryterium akcesji; wspiera Komisję w monitorowaniu podczas negocjacji zdolności Unii do przyjęcia Turcji oraz przypomina w związku z tym o żądaniu Komisji włączonym do ostatniej rezolucji Parlamentu Europejskiego w sprawie postępów Turcji na drodze ku akcesji przyjętej 15 grudnia 2004 r., o dysponowaniu wynikami badania wpływu w roku 2005, które przyniesie użyteczne informacje o tym ważnym aspekcie; |
| --- | --- |

19.

przypomina, że zgodnie z konkluzjami Rady Europejskiej z Kopenhagi w 1993 r., zdolność Unii do przyjęcia Turcji przy jednoczesnym zachowaniu tempa integracji europejskiej jest — z punktu widzenia Unii jak też kraju kandydującego — ważnym kryterium akcesji; wspiera Komisję w monitorowaniu podczas negocjacji zdolności Unii do przyjęcia Turcji oraz przypomina w związku z tym o żądaniu Komisji włączonym do ostatniej rezolucji Parlamentu Europejskiego w sprawie postępów Turcji na drodze ku akcesji przyjętej 15 grudnia 2004 r., o dysponowaniu wynikami badania wpływu w roku 2005, które przyniesie użyteczne informacje o tym ważnym aspekcie;

| 20. | zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji Europejskiej, Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy, Przewodniczącemu Europejskiego Trybunału Praw Człowieka oraz rządowi i parlamentowi Turcji. |
| --- | --- |

20.

zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji Europejskiej, Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy, Przewodniczącemu Europejskiego Trybunału Praw Człowieka oraz rządowi i parlamentowi Turcji.

---

(1)  Dz.U. C 226 E z 15.9.2005, str. 189.

(2)  Teksty przyjęte, P6_TA(2005)0287.

(3)  Dz.U. C 104 E z 30.4.2004, str. 720.

(4)  Dz.U. C 190 z 20.7.1987, str. 119.

P6_TA(2005)0351

Podejmowanie i prowadzenie działalności przez instytucje kredytowe ***I

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady przekształcającej dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. odnoszącą się do podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe (przekształcenie) (COM(2004)0486 — C6-0141/2004 — 2004/0155(COD))

(Procedura współdecyzji, pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2004)0486) (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2004)0486) (1),

| — | uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 47 ust. 2 Traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony przez Komisję (C6-0141/2004), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 47 ust. 2 Traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony przez Komisję (C6-0141/2004),

| — | uwzględniając art. 51 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 51 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinię Komisji Prawnej (A6-0257/2005), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinię Komisji Prawnej (A6-0257/2005),

| 1. | zatwierdza po poprawkach projekt Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza po poprawkach projekt Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przedłożenie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego projektu lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przedłożenie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego projektu lub zastąpienie go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

(1)  Dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym.

P6_TC1-COD(2004)0155

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 28 września 2005 r. w celu przyjęcia dyrektywy 2006/.../WE Parlamentu Europejskiego i Rady odnoszącej się do podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe (przekształcenie)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 47 ust. 2 zdania pierwsze i trzecie,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego (2)

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywa 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. odnosząca się do podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe (4) została kilka razy w istotny sposób zmieniona. W związku z nowymi zmianami w powyższej dyrektywie, w celu zachowania przejrzystości wskazane jest dokonanie przekształcenia jej tekstu. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywa 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. odnosząca się do podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe (4) została kilka razy w istotny sposób zmieniona. W związku z nowymi zmianami w powyższej dyrektywie, w celu zachowania przejrzystości wskazane jest dokonanie przekształcenia jej tekstu.

| (2) | W celu ułatwienia podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe zachodzi potrzeba usunięcia stwarzających największe przeszkody różnic w ustawodawstwach Państw Członkowskich dotyczących zasad, którym podlegają te instytucje. |
| --- | --- |

(2)

W celu ułatwienia podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe zachodzi potrzeba usunięcia stwarzających największe przeszkody różnic w ustawodawstwach Państw Członkowskich dotyczących zasad, którym podlegają te instytucje.

| (3) | W sektorze instytucji kredytowych, z punktu widzenia zarówno swobody przedsiębiorczości, jak i swobody świadczenia usług finansowych, niniejsza dyrektywa stanowi zasadniczy instrument dla urzeczywistnienia rynku wewnętrznego. |
| --- | --- |

(3)

W sektorze instytucji kredytowych, z punktu widzenia zarówno swobody przedsiębiorczości, jak i swobody świadczenia usług finansowych, niniejsza dyrektywa stanowi zasadniczy instrument dla urzeczywistnienia rynku wewnętrznego.

| (4) | W komunikacie Komisji z 11 maja 1999 r. zatytułowanym „Wprowadzanie w życie ram dla rynków finansowych: plan działania” zostały określone różne cele, które powinny zostać osiągnięte dla realizacji rynku wewnętrznego usług finansowych. Celem określonym przez Radę Europejską obradującą w dniach 23-24 marca 2000 r. w Lizbonie jest wdrożenie planu działań do 2005 r. Ważnym elementem planu działań jest nowe sformułowanie postanowień odnoszących się do funduszy własnych. |
| --- | --- |

(4)

W komunikacie Komisji z 11 maja 1999 r. zatytułowanym „Wprowadzanie w życie ram dla rynków finansowych: plan działania” zostały określone różne cele, które powinny zostać osiągnięte dla realizacji rynku wewnętrznego usług finansowych. Celem określonym przez Radę Europejską obradującą w dniach 23-24 marca 2000 r. w Lizbonie jest wdrożenie planu działań do 2005 r. Ważnym elementem planu działań jest nowe sformułowanie postanowień odnoszących się do funduszy własnych.

| (5) | Do celów zarówno ochrony oszczędności, jak i stworzenia równych warunków konkurencji między instytucjami kredytowymi, środki służące koordynacji działalności tych instytucji powinny mieć zastosowanie do nich wszystkich. Powinno się jednak odpowiednio uwzględnić obiektywne różnice w statutach tych instytucji i w odpowiednich celach tych instytucji, przewidzianych w ustawodawstwach krajowych. |
| --- | --- |

(5)

Do celów zarówno ochrony oszczędności, jak i stworzenia równych warunków konkurencji między instytucjami kredytowymi, środki służące koordynacji działalności tych instytucji powinny mieć zastosowanie do nich wszystkich. Powinno się jednak odpowiednio uwzględnić obiektywne różnice w statutach tych instytucji i w odpowiednich celach tych instytucji, przewidzianych w ustawodawstwach krajowych.

| (6) | Dlatego też zakres wspomnianych środków powinien być jak najszerszy, obejmując wszystkie instytucje, których działalność polega na przyjmowaniu od ludności środków podlegających zwrotowi zarówno w postaci depozytów, jak i w innej postaci, na przykład poprzez ciągłą emisję obligacji i innych porównywalnych papierów wartościowych, oraz udzielaniu kredytów na własny rachunek. Powinno się uwzględnić konieczność stosowania wyjątków w przypadku niektórych instytucji kredytowych, do których przepisy niniejszej dyrektywy nie mogą mieć zastosowania. Przepisy niniejszej dyrektywy nie powinny naruszać możliwości stosowania ustawodwawstw krajowych, które wymagają od instytucji kredytowych specjalnych zezwoleń dodatkowych na prowadzenie określonych rodzajów działalności czy też na podejmowanie określonych czynności. |
| --- | --- |

(6)

Dlatego też zakres wspomnianych środków powinien być jak najszerszy, obejmując wszystkie instytucje, których działalność polega na przyjmowaniu od ludności środków podlegających zwrotowi zarówno w postaci depozytów, jak i w innej postaci, na przykład poprzez ciągłą emisję obligacji i innych porównywalnych papierów wartościowych, oraz udzielaniu kredytów na własny rachunek. Powinno się uwzględnić konieczność stosowania wyjątków w przypadku niektórych instytucji kredytowych, do których przepisy niniejszej dyrektywy nie mogą mieć zastosowania. Przepisy niniejszej dyrektywy nie powinny naruszać możliwości stosowania ustawodwawstw krajowych, które wymagają od instytucji kredytowych specjalnych zezwoleń dodatkowych na prowadzenie określonych rodzajów działalności czy też na podejmowanie określonych czynności.

| (7) | Właściwym jest dokonanie jedynie zasadniczej harmonizacji w zakresie niezbędnym i wystarczającym, aby zapewnić wzajemne uznawanie zezwoleń i systemów nadzoru ostrożnościowego, co umożliwia udzielenie jednolitego zezwolenia uznawanego w całej Wspólnocie oraz stosowanie zasady, iż nadzór ostrożnościowy sprawowany jest przez Państwo Członkowskie pochodzenia. Dlatego też wymóg opracowania programu działalności należy rozumieć jedynie jako czynnik umożliwiający właściwym organom podjęcie decyzji na podstawie informacji bardziej precyzyjnych, przy zastosowaniu kryteriów obiektywnych. Jednakże powinno się dopuścić pewien stopień elastyczności w odniesieniu do wymogów dotyczących formy prawnej instytucji kredytowych odnoszących się do ochrony nazw związanych z bankowością. |
| --- | --- |

(7)

Właściwym jest dokonanie jedynie zasadniczej harmonizacji w zakresie niezbędnym i wystarczającym, aby zapewnić wzajemne uznawanie zezwoleń i systemów nadzoru ostrożnościowego, co umożliwia udzielenie jednolitego zezwolenia uznawanego w całej Wspólnocie oraz stosowanie zasady, iż nadzór ostrożnościowy sprawowany jest przez Państwo Członkowskie pochodzenia. Dlatego też wymóg opracowania programu działalności należy rozumieć jedynie jako czynnik umożliwiający właściwym organom podjęcie decyzji na podstawie informacji bardziej precyzyjnych, przy zastosowaniu kryteriów obiektywnych. Jednakże powinno się dopuścić pewien stopień elastyczności w odniesieniu do wymogów dotyczących formy prawnej instytucji kredytowych odnoszących się do ochrony nazw związanych z bankowością.

| (8) | Ponieważ cele niniejszej dyrektywy, to jest wprowadzenie przepisów dotyczących podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe oraz ostrożnościowego nadzoru nad nimi nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez Państwa Członkowskie, natomiast ze względu na rozmiar i skutki niniejszej proponowanych działań możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Wspólnoty — Wspólnota może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów. |
| --- | --- |

(8)

Ponieważ cele niniejszej dyrektywy, to jest wprowadzenie przepisów dotyczących podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe oraz ostrożnościowego nadzoru nad nimi nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez Państwa Członkowskie, natomiast ze względu na rozmiar i skutki niniejszej proponowanych działań możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Wspólnoty — Wspólnota może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

| (9) | Zachodzi konieczność wprowadzenia równoważnych wymogów finansowych dla instytucji kredytowych w celu zapewnienia podobnej ochrony dla oszczędzających i sprawiedliwych warunków konkurencji między porównywalnymi grupami instytucji kredytowych. Do czasu dalszej koordynacji powinny być sformułowane odpowiednie wskaźniki bilansowe umożliwiające śledzenie, w ramach współpracy między organami krajowymi i zgodnie z metodami standardowymi, sytuacji instytucji kredytowych porównywalnego rodzaju. Takie postępowanie powinno spowodować stopniowe zbliżenie systemów współczynników ustalonych i stosowanych przez Państwa Członkowskie. Należy jednak odróżnić współczynniki mające zapewnić bezpieczne zarządzanie instytucjami kredytowymi od tych, które zostały ustalone do celów polityki gospodarczej i pieniężnej. |
| --- | --- |

(9)

Zachodzi konieczność wprowadzenia równoważnych wymogów finansowych dla instytucji kredytowych w celu zapewnienia podobnej ochrony dla oszczędzających i sprawiedliwych warunków konkurencji między porównywalnymi grupami instytucji kredytowych. Do czasu dalszej koordynacji powinny być sformułowane odpowiednie wskaźniki bilansowe umożliwiające śledzenie, w ramach współpracy między organami krajowymi i zgodnie z metodami standardowymi, sytuacji instytucji kredytowych porównywalnego rodzaju. Takie postępowanie powinno spowodować stopniowe zbliżenie systemów współczynników ustalonych i stosowanych przez Państwa Członkowskie. Należy jednak odróżnić współczynniki mające zapewnić bezpieczne zarządzanie instytucjami kredytowymi od tych, które zostały ustalone do celów polityki gospodarczej i pieniężnej.

| (10) | Zasady wzajemnego uznawania i nadzoru w rodzimym Państwie Członkowskim wymagają, aby właściwe organy Państwa Członkowskiego odmówiły udzielenia zezwolenia lub cofnęły zezwolenie w przypadku, gdy takie czynniki jak treść programu działalności, rozmieszczenie geograficzne działalności lub faktycznie prowadzona działalność wyraźnie wskazują, że instytucja kredytowa wybrała system prawny danego Państwa Członkowskiego w celu uniknięcia bardziej wymagających norm obowiązujących w innym Państwie Członkowskim, w którym instytucja ta zamierza prowadzić lub już prowadzi większą część swojej działalności. O ile nie wynika to w sposób jednoznaczny z warunków, a większość aktywów przedsiębiorstw należących do grupy bankowej znajduje się jednak w innym Państwie Członkowskim, którego właściwe organy sprawują nadzór skonsolidowany, w związku z art. 125 i 126 zmiana właściwości sprawowania nadzoru skonsolidowanego może być dokonana wyłącznie za zgodą wymienionych właściwych organ. Instytucja kredytowa nie będąca osobą prawną powinna uzyskać zezwolenie w tym Państwie Członkowskim, w którym ma ona siedzibę zarządu. Ponadto Państwa Członkowskie powinny wymagać, aby siedziba zarządu instytucji kredytowej zawsze znajdowała się w jej rodzimym Państwie Członkowskim i faktycznie tam działała. |
| --- | --- |

(10)

Zasady wzajemnego uznawania i nadzoru w rodzimym Państwie Członkowskim wymagają, aby właściwe organy Państwa Członkowskiego odmówiły udzielenia zezwolenia lub cofnęły zezwolenie w przypadku, gdy takie czynniki jak treść programu działalności, rozmieszczenie geograficzne działalności lub faktycznie prowadzona działalność wyraźnie wskazują, że instytucja kredytowa wybrała system prawny danego Państwa Członkowskiego w celu uniknięcia bardziej wymagających norm obowiązujących w innym Państwie Członkowskim, w którym instytucja ta zamierza prowadzić lub już prowadzi większą część swojej działalności. O ile nie wynika to w sposób jednoznaczny z warunków, a większość aktywów przedsiębiorstw należących do grupy bankowej znajduje się jednak w innym Państwie Członkowskim, którego właściwe organy sprawują nadzór skonsolidowany, w związku z art. 125 i 126 zmiana właściwości sprawowania nadzoru skonsolidowanego może być dokonana wyłącznie za zgodą wymienionych właściwych organ. Instytucja kredytowa nie będąca osobą prawną powinna uzyskać zezwolenie w tym Państwie Członkowskim, w którym ma ona siedzibę zarządu. Ponadto Państwa Członkowskie powinny wymagać, aby siedziba zarządu instytucji kredytowej zawsze znajdowała się w jej rodzimym Państwie Członkowskim i faktycznie tam działała.

| (11) | Właściwe organy nie powinny udzielić zezwolenia lub przedłużyć zezwolenia instytucji kredytowej wówczas, gdy skuteczne wykonywanie ich funkcji nadzorczych może zostać uniemożliwione przez bliskie powiązania, które istnieją między tą instytucją i innymi osobami fizycznymi lub prawnymi. Instytucje kredytowe posiadające już zezwolenia powinny również spełnić wymogi właściwych organów w tym zakresie. |
| --- | --- |

(11)

Właściwe organy nie powinny udzielić zezwolenia lub przedłużyć zezwolenia instytucji kredytowej wówczas, gdy skuteczne wykonywanie ich funkcji nadzorczych może zostać uniemożliwione przez bliskie powiązania, które istnieją między tą instytucją i innymi osobami fizycznymi lub prawnymi. Instytucje kredytowe posiadające już zezwolenia powinny również spełnić wymogi właściwych organów w tym zakresie.

| (12) | Powyższa wzmianka o skutecznym wykonywaniu funkcji nadzorczych przez organy nadzorcze obejmuje również nadzór skonsolidowany, który powinien być sprawowany nad instytucją kredytową w przypadkach przewidzianych przepisami prawa wspólnotowego. W takich przypadkach organy, do których wpływa wniosek o udzielenie zezwolenia, powinny być w stanie wskazać organy w zakresie sprawowania nadzoru skonsolidowanego nad daną instytucją kredytową. |
| --- | --- |

(12)

Powyższa wzmianka o skutecznym wykonywaniu funkcji nadzorczych przez organy nadzorcze obejmuje również nadzór skonsolidowany, który powinien być sprawowany nad instytucją kredytową w przypadkach przewidzianych przepisami prawa wspólnotowego. W takich przypadkach organy, do których wpływa wniosek o udzielenie zezwolenia, powinny być w stanie wskazać organy w zakresie sprawowania nadzoru skonsolidowanego nad daną instytucją kredytową.

| (13) | Niniejsza dyrektywa umożliwia Państwom Członkowskim lub właściwym organom stosowanie wymogów kapitałowych na podstawie nieskonsolidowanej i skonsolidowanej oraz na odejście od stosowania zasady nieskonsolidowanej, jeśli uznają to za właściwe. Nadzór nieskonsolidowany, skonsolidowany i transgraniczny skonsolidowany stanowią użyteczne narzędzia nadzorowania instytucji kredytowych. Niniejsza dyrektywa umożliwia właściwym organom wspieranie instytucji transgranicznych poprzez ułatwienie współpracy między nimi. W szczególności powinny one nadal korzystać z art. 42, 131 i 141 w celu koordynowania swojej działalności i wymaganych informacji. |
| --- | --- |

(13)

Niniejsza dyrektywa umożliwia Państwom Członkowskim lub właściwym organom stosowanie wymogów kapitałowych na podstawie nieskonsolidowanej i skonsolidowanej oraz na odejście od stosowania zasady nieskonsolidowanej, jeśli uznają to za właściwe. Nadzór nieskonsolidowany, skonsolidowany i transgraniczny skonsolidowany stanowią użyteczne narzędzia nadzorowania instytucji kredytowych. Niniejsza dyrektywa umożliwia właściwym organom wspieranie instytucji transgranicznych poprzez ułatwienie współpracy między nimi. W szczególności powinny one nadal korzystać z art. 42, 131 i 141 w celu koordynowania swojej działalności i wymaganych informacji.

| (14) | Instytucje kredytowe posiadające zezwolenie udzielone w rodzimym Państwie Członkowskim powinny mieć możliwość prowadzenia w całej Wspólnocie któregokolwiek lub wszystkich rodzajów działalności wymienionych w załączniku I, przez zakładanie oddziałów lub świadczenie usług. |
| --- | --- |

(14)

Instytucje kredytowe posiadające zezwolenie udzielone w rodzimym Państwie Członkowskim powinny mieć możliwość prowadzenia w całej Wspólnocie któregokolwiek lub wszystkich rodzajów działalności wymienionych w załączniku I, przez zakładanie oddziałów lub świadczenie usług.

| (15) | W przypadku instytucji kredytowych zatwierdzonych przez właściwe organy, Państwa Członkowskie mogą ustalić również bardziej rygorystyczne zasady niż te przewidziane w art. 9 ust. 1 akapit pierwszy, w art. 9 ust. 2 i art. 12, 19-21, 44-52, 75 i 120-122. Państwa Członkowskie mogą również zwrócić się z wnioskiem, aby art. 123 był przestrzegany indywidualnie lub w oparciu o inne zasady, a subkonsolidacja opisana w art. 73 ust. 2 była stosowana w odniesieniu do innych poziomów w ramach grupy. |
| --- | --- |

(15)

W przypadku instytucji kredytowych zatwierdzonych przez właściwe organy, Państwa Członkowskie mogą ustalić również bardziej rygorystyczne zasady niż te przewidziane w art. 9 ust. 1 akapit pierwszy, w art. 9 ust. 2 i art. 12, 19-21, 44-52, 75 i 120-122. Państwa Członkowskie mogą również zwrócić się z wnioskiem, aby art. 123 był przestrzegany indywidualnie lub w oparciu o inne zasady, a subkonsolidacja opisana w art. 73 ust. 2 była stosowana w odniesieniu do innych poziomów w ramach grupy.

| (16) | Właściwe jest rozszerzanie zakresu zasady wzajemnego uznawania na rodzaje działalności wymienione w załączniku I, gdy są one prowadzone przez instytucje finansowe będące przedsiębiorstwami zależnymi instytucji kredytowych, pod warunkiem jednak, że owe przedsiębiorstwa zależne objęte są skonsolidowanym nadzorem przedsiębiorstw dominujących i spełniają pewne ściśle określone warunki. |
| --- | --- |

(16)

Właściwe jest rozszerzanie zakresu zasady wzajemnego uznawania na rodzaje działalności wymienione w załączniku I, gdy są one prowadzone przez instytucje finansowe będące przedsiębiorstwami zależnymi instytucji kredytowych, pod warunkiem jednak, że owe przedsiębiorstwa zależne objęte są skonsolidowanym nadzorem przedsiębiorstw dominujących i spełniają pewne ściśle określone warunki.

| (17) | W związku z realizacją prawa przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług przyjmujące Państwo Członkowskie powinno mieć możliwość wymagania zgodności ze szczególnymi przepisami krajowych ustaw lub rozporządzeń od instytucji nieposiadających zezwolenia na prowadzenie działalności instytucji kredytowej w swoich rodzimych Państwach Członkowskich i w odniesieniu do rodzajów działalności niewymienionych w załączniku I, pod warunkiem, że, z jednej strony, takie przepisy są zgodne z prawem wspólnotowym, a celem ich jest ochrona dobra publicznego, a z drugiej strony takie instytucje lub rodzaje działalności nie podlegają równoważnym przepisom w ramach ustaw lub rozporządzeń w ich rodzimych Państwach Członkowskich. |
| --- | --- |

(17)

W związku z realizacją prawa przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług przyjmujące Państwo Członkowskie powinno mieć możliwość wymagania zgodności ze szczególnymi przepisami krajowych ustaw lub rozporządzeń od instytucji nieposiadających zezwolenia na prowadzenie działalności instytucji kredytowej w swoich rodzimych Państwach Członkowskich i w odniesieniu do rodzajów działalności niewymienionych w załączniku I, pod warunkiem, że, z jednej strony, takie przepisy są zgodne z prawem wspólnotowym, a celem ich jest ochrona dobra publicznego, a z drugiej strony takie instytucje lub rodzaje działalności nie podlegają równoważnym przepisom w ramach ustaw lub rozporządzeń w ich rodzimych Państwach Członkowskich.

| (18) | Państwa Członkowskie powinny zapewnić, iż nie ma żadnych przeszkód w prowadzeniu działalności objętej wzajemnym uznawaniem w taki sam sposób, jak w rodzimym Państwie Członkowskim, o ile działalność ta nie narusza przepisów prawnych chroniących dobro publiczne w przyjmującym Państwie Członkowskim. |
| --- | --- |

(18)

Państwa Członkowskie powinny zapewnić, iż nie ma żadnych przeszkód w prowadzeniu działalności objętej wzajemnym uznawaniem w taki sam sposób, jak w rodzimym Państwie Członkowskim, o ile działalność ta nie narusza przepisów prawnych chroniących dobro publiczne w przyjmującym Państwie Członkowskim.

| (19) | Zasady określające status i działanie oddziałów instytucji kredytowych mających siedzibę zarządu poza Wspólnotą powinny być analogiczne we wszystkich Państwach Członkowskich. Jest rzeczą ważną, aby określić, że takie zasady nie mogą być bardziej korzystne od tych, które są ustalone dla oddziałów instytucji z innego Państwa Członkowskiego. Wspólnota powinna mieć możliwość zawierania umów z państwami trzecimi przewidujących stosowanie zasad, które zapewniają takim oddziałom takie samo traktowanie na całym obszarze Wspólnoty. Oddziały instytucji kredytowych posiadających zezwolenie uzyskane w państwach trzecich nie powinny korzystać ze swobody świadczenia usług zgodnie z art. 49 ust. 2 Traktatu, ani też ze swobody przedsiębiorczości w Państwach Członkowskich poza tymi, w których jednostki takie już założyły. |
| --- | --- |

(19)

Zasady określające status i działanie oddziałów instytucji kredytowych mających siedzibę zarządu poza Wspólnotą powinny być analogiczne we wszystkich Państwach Członkowskich. Jest rzeczą ważną, aby określić, że takie zasady nie mogą być bardziej korzystne od tych, które są ustalone dla oddziałów instytucji z innego Państwa Członkowskiego. Wspólnota powinna mieć możliwość zawierania umów z państwami trzecimi przewidujących stosowanie zasad, które zapewniają takim oddziałom takie samo traktowanie na całym obszarze Wspólnoty. Oddziały instytucji kredytowych posiadających zezwolenie uzyskane w państwach trzecich nie powinny korzystać ze swobody świadczenia usług zgodnie z art. 49 ust. 2 Traktatu, ani też ze swobody przedsiębiorczości w Państwach Członkowskich poza tymi, w których jednostki takie już założyły.

| (20) | Porozumienie powinno zostać osiągnięte, na zasadzie wzajemności, między Wspólnotą i państwami trzecimi w sprawie umożliwienia w praktyce wykonywania skonsolidowanego nadzoru na możliwie najszerszym obszarze geograficznym. |
| --- | --- |

(20)

Porozumienie powinno zostać osiągnięte, na zasadzie wzajemności, między Wspólnotą i państwami trzecimi w sprawie umożliwienia w praktyce wykonywania skonsolidowanego nadzoru na możliwie najszerszym obszarze geograficznym.

| (21) | Obowiązek nadzorowania stabilności finansowej instytucji kredytowej, w szczególności jej wypłacalności, powinien spoczywać na Państwach Członkowskich pochodzenia. Właściwe organy przyjmującego Państwa Członkowskiego powinny być odpowiedzialne za nadzorowanie płynności oddziałów i polityki pieniężnej. Nadzór nad ryzykiem rynkowym powinien być przedmiotem bliskiej współpracy między właściwymi organami przyjmujących Państw Członkowskich oraz rodzimych Państw Członkowskich. |
| --- | --- |

(21)

Obowiązek nadzorowania stabilności finansowej instytucji kredytowej, w szczególności jej wypłacalności, powinien spoczywać na Państwach Członkowskich pochodzenia. Właściwe organy przyjmującego Państwa Członkowskiego powinny być odpowiedzialne za nadzorowanie płynności oddziałów i polityki pieniężnej. Nadzór nad ryzykiem rynkowym powinien być przedmiotem bliskiej współpracy między właściwymi organami przyjmujących Państw Członkowskich oraz rodzimych Państw Członkowskich.

| (22) | Sprawne działanie rynku wewnętrznego w dziedzinie bankowości wymaga nie tylko odpowiednich przepisów prawnych, ale również ścisłej i regularnej współpracy oraz istotnego zbliżenia praktyk w zakresie uregulowań prawnych i nadzoru między właściwymi organami Państw Członkowskich. W tym celu, w szczególności rozpatrywanie problemów dotyczących poszczególnych instytucji kredytowych i wzajemna wymiana informacji powinny odbywać się w ramach Komitetu Europejskich Nadzorców Bankowych ustanowionego decyzją Komisji 2004/5/WE (5). Procedura wzajemnego przekazywania informacji w żadnym wypadku nie powinna zastępować współpracy dwustronnej. Nie tracąc swoich uprawnień do sprawowania właściwej kontroli, właściwe organy przyjmujących Państw Członkowskich powinny mieć możliwość z własnej inicjatywy w sytuacjach nagłej potrzeby albo z inicjatywy właściwych organów rodzimych Państw Członkowskich weryfikacji działalności instytucji kredytowych założonych na ich terytoriach w zakresie przestrzegania przez te instytucje odpowiednich ustaw oraz zasad zdrowych procedur administracyjnych i rachunkowości, jak również stosowania adekwatnych mechanizmów kontroli wewnętrznej. |
| --- | --- |

(22)

Sprawne działanie rynku wewnętrznego w dziedzinie bankowości wymaga nie tylko odpowiednich przepisów prawnych, ale również ścisłej i regularnej współpracy oraz istotnego zbliżenia praktyk w zakresie uregulowań prawnych i nadzoru między właściwymi organami Państw Członkowskich. W tym celu, w szczególności rozpatrywanie problemów dotyczących poszczególnych instytucji kredytowych i wzajemna wymiana informacji powinny odbywać się w ramach Komitetu Europejskich Nadzorców Bankowych ustanowionego decyzją Komisji 2004/5/WE (5). Procedura wzajemnego przekazywania informacji w żadnym wypadku nie powinna zastępować współpracy dwustronnej. Nie tracąc swoich uprawnień do sprawowania właściwej kontroli, właściwe organy przyjmujących Państw Członkowskich powinny mieć możliwość z własnej inicjatywy w sytuacjach nagłej potrzeby albo z inicjatywy właściwych organów rodzimych Państw Członkowskich weryfikacji działalności instytucji kredytowych założonych na ich terytoriach w zakresie przestrzegania przez te instytucje odpowiednich ustaw oraz zasad zdrowych procedur administracyjnych i rachunkowości, jak również stosowania adekwatnych mechanizmów kontroli wewnętrznej.

| (23) | Właściwym jest, aby umożliwić wymianę informacji między właściwymi organami oraz organami lub ciałami, które z racji swojej funkcji przyczyniają się do wzmacniania stabilności systemu finansowego. W celu zachowania poufnego charakteru przekazywanych informacji lista adresatów powinna pozostawać ściśle ograniczona. |
| --- | --- |

(23)

Właściwym jest, aby umożliwić wymianę informacji między właściwymi organami oraz organami lub ciałami, które z racji swojej funkcji przyczyniają się do wzmacniania stabilności systemu finansowego. W celu zachowania poufnego charakteru przekazywanych informacji lista adresatów powinna pozostawać ściśle ograniczona.

| (24) | Niektóre zachowania, takie jak nadużycia finansowe oraz przestępstwa popełnione w związku z wykorzystaniem informacji poufnych, mogą wpłynąć na stabilność systemu finansowego, w tym również na rzetelność jego funkcjonowania, nawet wówczas, gdy zachowania te dotyczą instytucji innych niż kredytowe. Konieczne jest określenie warunków, na jakich wymiana informacji w takich przypadkach będzie dozwolona. |
| --- | --- |

(24)

Niektóre zachowania, takie jak nadużycia finansowe oraz przestępstwa popełnione w związku z wykorzystaniem informacji poufnych, mogą wpłynąć na stabilność systemu finansowego, w tym również na rzetelność jego funkcjonowania, nawet wówczas, gdy zachowania te dotyczą instytucji innych niż kredytowe. Konieczne jest określenie warunków, na jakich wymiana informacji w takich przypadkach będzie dozwolona.

| (25) | Gdy zostało ustalone, że informacje mogą być ujawnione wyłącznie za wyraźną zgodą właściwych organów, powinny mieć one możliwość w stosownych przypadkach uzależnić swoją zgodę od spełnienia rygorystycznych warunków. |
| --- | --- |

(25)

Gdy zostało ustalone, że informacje mogą być ujawnione wyłącznie za wyraźną zgodą właściwych organów, powinny mieć one możliwość w stosownych przypadkach uzależnić swoją zgodę od spełnienia rygorystycznych warunków.

| (26) | Należy również zezwolić na wymianę informacji między, z jednej strony, właściwymi organami i, z drugiej strony, bankami centralnymi i innymi organami pełniącymi podobną funkcję w zakresie ich uprawnień jako organów monetarnych, jak również, gdy jest to stosowne, innymi organami publicznymi odpowiedzialnymi za nadzór nad systemami płatniczymi. |
| --- | --- |

(26)

Należy również zezwolić na wymianę informacji między, z jednej strony, właściwymi organami i, z drugiej strony, bankami centralnymi i innymi organami pełniącymi podobną funkcję w zakresie ich uprawnień jako organów monetarnych, jak również, gdy jest to stosowne, innymi organami publicznymi odpowiedzialnymi za nadzór nad systemami płatniczymi.

| (27) | W celu wzmocnienia nadzoru nad instytucjami kredytowymi oraz ochrony klientów instytucji kredytowych biegli rewidenci powinni być zobowiązani do niezwłocznego powiadomienia właściwych organów w każdym przypadku, gdy w trakcie wykonywania swoich zadań wejdą oni w posiadanie informacji o niektórych stanach faktycznych, które mogą mieć poważne konsekwencje dla sytuacji finansowej instytucji kredytowej lub dla funkcjonowania służb administracji i rachunkowości takiej instytucji. Z tego samego względu Państwa Członkowskie powinny również określić, że taki obowiązek dotyczy również wszystkich okoliczności, w których biegły rewident stwierdza takie stany faktyczne podczas wykonywania swoich zadań w jednostce blisko powiązanej z instytucją kredytową. Sam obowiązek biegłych rewidentów, aby w stosownych przypadkach powiadomić właściwe organy o niektórych stanach faktycznych i decyzjach dotyczących instytucji kredytowej, stwierdzonych podczas wykonywania zadań w podmiocie niefinansowym, nie powinien zmieniać charakteru ich zadań w takim podmiocie ani też wymaganego sposobu wykonywania tych zadań. |
| --- | --- |

(27)

W celu wzmocnienia nadzoru nad instytucjami kredytowymi oraz ochrony klientów instytucji kredytowych biegli rewidenci powinni być zobowiązani do niezwłocznego powiadomienia właściwych organów w każdym przypadku, gdy w trakcie wykonywania swoich zadań wejdą oni w posiadanie informacji o niektórych stanach faktycznych, które mogą mieć poważne konsekwencje dla sytuacji finansowej instytucji kredytowej lub dla funkcjonowania służb administracji i rachunkowości takiej instytucji. Z tego samego względu Państwa Członkowskie powinny również określić, że taki obowiązek dotyczy również wszystkich okoliczności, w których biegły rewident stwierdza takie stany faktyczne podczas wykonywania swoich zadań w jednostce blisko powiązanej z instytucją kredytową. Sam obowiązek biegłych rewidentów, aby w stosownych przypadkach powiadomić właściwe organy o niektórych stanach faktycznych i decyzjach dotyczących instytucji kredytowej, stwierdzonych podczas wykonywania zadań w podmiocie niefinansowym, nie powinien zmieniać charakteru ich zadań w takim podmiocie ani też wymaganego sposobu wykonywania tych zadań.

| (28) | Niniejsza dyrektywa stanowi, że dla niektórych pozycji funduszy własnych należy określić kryteria kwalifikacyjne, nie umniejszając możliwości stosowania przez Państwa Członkowskie przepisów bardziej wymagających. |
| --- | --- |

(28)

Niniejsza dyrektywa stanowi, że dla niektórych pozycji funduszy własnych należy określić kryteria kwalifikacyjne, nie umniejszając możliwości stosowania przez Państwa Członkowskie przepisów bardziej wymagających.

| (29) | W zależności od charakteru pozycji wchodzących w skład funduszy własnych, niniejsza dyrektywa rozróżnia, z jednej strony, pozycje funduszy własnych podstawowych, a z drugiej strony pozycje stanowiące fundusze własne uzupełniające. |
| --- | --- |

(29)

W zależności od charakteru pozycji wchodzących w skład funduszy własnych, niniejsza dyrektywa rozróżnia, z jednej strony, pozycje funduszy własnych podstawowych, a z drugiej strony pozycje stanowiące fundusze własne uzupełniające.

| (30) | W celu odzwierciedlenia faktu, że pozycje stanowiące fundusze własne uzupełniające mają inny charakter od pozycji stanowiących fundusze własne podstawowe, kwota funduszy uzupełniających zaliczona do funduszy własnych nie powinna przewyższać kwoty funduszy podstawowych. Ponadto kwota niektórych pozycji zakwalifikowanych do funduszy własnych uzupełniających nie powinna przewyższać połowy funduszy własnych podstawowych. |
| --- | --- |

(30)

W celu odzwierciedlenia faktu, że pozycje stanowiące fundusze własne uzupełniające mają inny charakter od pozycji stanowiących fundusze własne podstawowe, kwota funduszy uzupełniających zaliczona do funduszy własnych nie powinna przewyższać kwoty funduszy podstawowych. Ponadto kwota niektórych pozycji zakwalifikowanych do funduszy własnych uzupełniających nie powinna przewyższać połowy funduszy własnych podstawowych.

| (31) | Aby zapobiec zniekształceniu konkurencji, publiczne instytucje kredytowe nie powinny zaliczać do swoich funduszy własnych gwarancji otrzymanych od Państw Członkowskich lub władz lokalnych. |
| --- | --- |

(31)

Aby zapobiec zniekształceniu konkurencji, publiczne instytucje kredytowe nie powinny zaliczać do swoich funduszy własnych gwarancji otrzymanych od Państw Członkowskich lub władz lokalnych.

| (32) | W każdym przypadku, gdy w trakcie sprawowania nadzoru zaistnieje konieczność wyliczenia skonsolidowanych funduszy własnych grupy instytucji kredytowych, takie wyliczenie powinno być przeprowadzone zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

(32)

W każdym przypadku, gdy w trakcie sprawowania nadzoru zaistnieje konieczność wyliczenia skonsolidowanych funduszy własnych grupy instytucji kredytowych, takie wyliczenie powinno być przeprowadzone zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy.

| (33) | Szczegółowe techniki rachunkowości stosowane przy wyliczaniu funduszy własnych, adekwatności w stosunku do ryzyka, na które narażona jest instytucja kredytowa oraz przy ocenie wysokiego ryzyka powinny uwzględniać przepisy dyrektywy Rady 86/635/EWG z dnia 8 grudnia 1986 r. w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i innych instytucji finansowych (6), która zawiera pewne modyfikacje przepisów dyrektywy Rady 83/349/EWG z dnia 13 czerwca 1983 r. w sprawie skonsolidowanych sprawozdań finansowych (7) lub rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1606/2002 z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie stosowania międzynarodowych standardów rachunkowości (8), zależnie od tego, którym z nich podlega zgodnie z prawem krajowym prowadzenie księgowości w instytucji kredytowej. |
| --- | --- |

(33)

Szczegółowe techniki rachunkowości stosowane przy wyliczaniu funduszy własnych, adekwatności w stosunku do ryzyka, na które narażona jest instytucja kredytowa oraz przy ocenie wysokiego ryzyka powinny uwzględniać przepisy dyrektywy Rady 86/635/EWG z dnia 8 grudnia 1986 r. w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i innych instytucji finansowych (6), która zawiera pewne modyfikacje przepisów dyrektywy Rady 83/349/EWG z dnia 13 czerwca 1983 r. w sprawie skonsolidowanych sprawozdań finansowych (7) lub rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1606/2002 z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie stosowania międzynarodowych standardów rachunkowości (8), zależnie od tego, którym z nich podlega zgodnie z prawem krajowym prowadzenie księgowości w instytucji kredytowej.

| (34) | Minimalne wymogi kapitałowe odgrywają kluczową rolę w nadzorowaniu instytucji kredytowych oraz we wzajemnym uznawaniu technik nadzoru. W tym kontekście przepisy w sprawie minimalnych wymogów kapitałowych należy rozpatrywać w połączeniu z innymi właściwymi instrumentami także służącymi do harmonizacji podstawowych metod nadzoru instytucji kredytowych. |
| --- | --- |

(34)

Minimalne wymogi kapitałowe odgrywają kluczową rolę w nadzorowaniu instytucji kredytowych oraz we wzajemnym uznawaniu technik nadzoru. W tym kontekście przepisy w sprawie minimalnych wymogów kapitałowych należy rozpatrywać w połączeniu z innymi właściwymi instrumentami także służącymi do harmonizacji podstawowych metod nadzoru instytucji kredytowych.

| (35) | Należy zatem ustanowić wspólne minimalne wymogi kapitałowe w celu zapobiegania zniekształceniu konkurencji i wzmocnienia systemu bankowego na rynku wewnętrznym. |
| --- | --- |

(35)

Należy zatem ustanowić wspólne minimalne wymogi kapitałowe w celu zapobiegania zniekształceniu konkurencji i wzmocnienia systemu bankowego na rynku wewnętrznym.

| (36) | W celu zapewnienia odpowiedniego poziomu wypłacalności należy ustanowić minimalne wymogi kapitałowe, według których aktywom i pozycjom pozabilansowym przypisuje się odpowiednie wagi w zależności od stopnia ryzyka. |
| --- | --- |

(36)

W celu zapewnienia odpowiedniego poziomu wypłacalności należy ustanowić minimalne wymogi kapitałowe, według których aktywom i pozycjom pozabilansowym przypisuje się odpowiednie wagi w zależności od stopnia ryzyka.

| (37) | W tym celu, Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego przyjął w dniu 26 czerwca 2004 r. ramową konwencję w sprawie międzynarodowej konwergencji pomiaru kapitału i wymogów odnośnie do funduszy własnych. Postanowienia niniejszej dyrektywy w sprawie minimalnych wymogów w odniesieniu do funduszy własnych instytucji kredytowych oraz minimalne wymogi kapitałowe zawarte w dyrektywie 2006/.../WE z dnia ... w sprawie adekwatności kapitałowej przedsiębiorstw inwestycyjnych i instytucji kredytowych (9) stanowią odpowiednik postanowień Ramowej Konwencji Bazylejskiej. |
| --- | --- |

(37)

W tym celu, Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego przyjął w dniu 26 czerwca 2004 r. ramową konwencję w sprawie międzynarodowej konwergencji pomiaru kapitału i wymogów odnośnie do funduszy własnych. Postanowienia niniejszej dyrektywy w sprawie minimalnych wymogów w odniesieniu do funduszy własnych instytucji kredytowych oraz minimalne wymogi kapitałowe zawarte w dyrektywie 2006/.../WE z dnia ... w sprawie adekwatności kapitałowej przedsiębiorstw inwestycyjnych i instytucji kredytowych (9) stanowią odpowiednik postanowień Ramowej Konwencji Bazylejskiej.

| (38) | Należy zatem uwzględnić różnorodność instytucji kredytowych we Wspólnocie, ustanawiając alternatywne metody obliczania minimalnych wymogów kapitałowych w odniesieniu do ryzyka kredytowego uwzględniające różne poziomy wrażliwości na ryzyko i wymagające różnych stopni złożoności. Stosowanie zewnętrznych ratingów i własnych oszacowań instytucji kredytowych dotyczących poszczególnych parametrów ryzyka kredytowego stanowi istotne wzmocnienie wrażliwości na ryzyko i ostrożnościowej pewności zasad ryzyka kredytowego. Instytucje kredytowe powinny otrzymać odpowiednie zachęty do stosowania metod bardziej wrażliwych na ryzyko. Jeżeli instytucje kredytowe, stosując przepisy niniejszej dyrektywy, wykorzystują do oceny ryzyka kredytowego własne oszacowania, powinny dostosować swoje wymogi dotyczące opracowywania danych do uzasadnionego interesu swoich klientów dotyczącego ochrony danych, zgodnie z obowiązującymi przepisami wspólnotowymi w zakresie ochrony danych. Należy jednocześnie ulepszyć procedury instytucji kredytowych odnoszące się do oceny i zarządzania ryzykiem kredytowym, w celu opracowania metod określania kontrolno-prawnych wymogów odnoszących się do funduszy własnych instytucji kredytowych, uwzględniających różne procedury poszczególnych instytucji kredytowych. Opracowywanie danych odbywa się zgodnie z przepisami dotyczącymi przekazywania danych osobowych, określonymi w dyrektywie 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (10). Z tego względu, opracowywanie danych klientów w zakresie przyznawania i zarządzania ekspozycjami kredytowymi obejmuje również opracowanie i zatwierdzenie systemów zarządzania i oceny ryzyka kredytowego. Służy to w ten sposób zarówno uprawnionym interesom instytucji kredytowych, jak i celowi niniejszej dyrektywy, jakim jest stosowanie ulepszonych procedur pomiaru i sterowania ryzykiem oraz wykorzystanie ich do celów regulacji funduszy własnych. |
| --- | --- |

(38)

Należy zatem uwzględnić różnorodność instytucji kredytowych we Wspólnocie, ustanawiając alternatywne metody obliczania minimalnych wymogów kapitałowych w odniesieniu do ryzyka kredytowego uwzględniające różne poziomy wrażliwości na ryzyko i wymagające różnych stopni złożoności. Stosowanie zewnętrznych ratingów i własnych oszacowań instytucji kredytowych dotyczących poszczególnych parametrów ryzyka kredytowego stanowi istotne wzmocnienie wrażliwości na ryzyko i ostrożnościowej pewności zasad ryzyka kredytowego. Instytucje kredytowe powinny otrzymać odpowiednie zachęty do stosowania metod bardziej wrażliwych na ryzyko. Jeżeli instytucje kredytowe, stosując przepisy niniejszej dyrektywy, wykorzystują do oceny ryzyka kredytowego własne oszacowania, powinny dostosować swoje wymogi dotyczące opracowywania danych do uzasadnionego interesu swoich klientów dotyczącego ochrony danych, zgodnie z obowiązującymi przepisami wspólnotowymi w zakresie ochrony danych. Należy jednocześnie ulepszyć procedury instytucji kredytowych odnoszące się do oceny i zarządzania ryzykiem kredytowym, w celu opracowania metod określania kontrolno-prawnych wymogów odnoszących się do funduszy własnych instytucji kredytowych, uwzględniających różne procedury poszczególnych instytucji kredytowych. Opracowywanie danych odbywa się zgodnie z przepisami dotyczącymi przekazywania danych osobowych, określonymi w dyrektywie 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (10). Z tego względu, opracowywanie danych klientów w zakresie przyznawania i zarządzania ekspozycjami kredytowymi obejmuje również opracowanie i zatwierdzenie systemów zarządzania i oceny ryzyka kredytowego. Służy to w ten sposób zarówno uprawnionym interesom instytucji kredytowych, jak i celowi niniejszej dyrektywy, jakim jest stosowanie ulepszonych procedur pomiaru i sterowania ryzykiem oraz wykorzystanie ich do celów regulacji funduszy własnych.

| (39) | Stosując zarówno zewnętrzne jak i własne oszacowania instytucji oraz ratingi wewnętrzne należy uwzględnić, że jedynie te ostatnie są sporządzane przez jednostkę — samą instytucję finansową — podlegającą wspólnotowemu procesowi licencjonowania. W odniesieniu do ratingów zewnętrznych sięga się po produkty tzw. uznanych agencji ratingowych, które obecnie nie podlegają w Europie procesowi licencjonowania. Ze względu na duże znaczenie ratingów zewnętrznych dla obliczania wymogów funduszy własnych w ramach niniejszej dyrektywy, konieczna jest stała kontrola przyszłych procesów licencjonowania i nadzorowania agencji ratingowych. |
| --- | --- |

(39)

Stosując zarówno zewnętrzne jak i własne oszacowania instytucji oraz ratingi wewnętrzne należy uwzględnić, że jedynie te ostatnie są sporządzane przez jednostkę — samą instytucję finansową — podlegającą wspólnotowemu procesowi licencjonowania. W odniesieniu do ratingów zewnętrznych sięga się po produkty tzw. uznanych agencji ratingowych, które obecnie nie podlegają w Europie procesowi licencjonowania. Ze względu na duże znaczenie ratingów zewnętrznych dla obliczania wymogów funduszy własnych w ramach niniejszej dyrektywy, konieczna jest stała kontrola przyszłych procesów licencjonowania i nadzorowania agencji ratingowych.

| (40) | Minimalne wymogi kapitałowe powinny być proporcjonalne do poszczególnych ryzyk. W szczególności wymogi powinny odzwierciedlać zmniejszenie poziomu ryzyka wynikające z dużej liczby stosunkowo niskich ekspozycji. |
| --- | --- |

(40)

Minimalne wymogi kapitałowe powinny być proporcjonalne do poszczególnych ryzyk. W szczególności wymogi powinny odzwierciedlać zmniejszenie poziomu ryzyka wynikające z dużej liczby stosunkowo niskich ekspozycji.

| (41) | Postanowienia niniejszej dyrektywy są zgodne z zasadą proporcjonalności, ponieważ uwzględniają w szczególności różnice pomiędzy instytucjami kredytowymi w odniesieniu do ich wielkości i skali działania oraz zakresu prowadzonej działalności. Zgodność z zasadą proporcjonalności oznacza również, iż dla ekspozycji detalicznych stosuje się możliwie najłatwiejsze procedury ratingowe, również w metodzie IRB. |
| --- | --- |

(41)

Postanowienia niniejszej dyrektywy są zgodne z zasadą proporcjonalności, ponieważ uwzględniają w szczególności różnice pomiędzy instytucjami kredytowymi w odniesieniu do ich wielkości i skali działania oraz zakresu prowadzonej działalności. Zgodność z zasadą proporcjonalności oznacza również, iż dla ekspozycji detalicznych stosuje się możliwie najłatwiejsze procedury ratingowe, również w metodzie IRB.

| (42) | Ewolucyjny charakter niniejszej dyrektywy pozwala instytucjom kredytowym na dokonanie wyboru pomiędzy trzema metodami o zróżnicowanej złożoności. W celu umożliwienia w szczególności małym instytucjom kredytowym wybrania bardziej nastawionej na ryzyko metody IRB właściwe organy stosują, w uzasadnionych przypadkach, przepisy art. 89 ust. 1 lit. (a) i (b). Przepisy te powinny być rozumiane w taki sposób, aby klasy ekspozycji, o których mowa w art. 86 ust. 1 lit. (a) i (b), obejmowały wszystkie zaangażowania, które — pośrednio lub bezpośrednio — są traktowane na równi z nimi w niniejszej dyrektywie. Ogólną zasadą jest, że właściwe organy nie dyskryminują żadnej z trzech metod, jeśli chodzi o proces kontroli nadzorczej, to znaczy, że instytucje kredytowe działające w oparciu o metodę standardową nie powinny być nadzorowane w ostrzejszy sposób wyłącznie z tego względu. |
| --- | --- |

(42)

Ewolucyjny charakter niniejszej dyrektywy pozwala instytucjom kredytowym na dokonanie wyboru pomiędzy trzema metodami o zróżnicowanej złożoności. W celu umożliwienia w szczególności małym instytucjom kredytowym wybrania bardziej nastawionej na ryzyko metody IRB właściwe organy stosują, w uzasadnionych przypadkach, przepisy art. 89 ust. 1 lit. (a) i (b). Przepisy te powinny być rozumiane w taki sposób, aby klasy ekspozycji, o których mowa w art. 86 ust. 1 lit. (a) i (b), obejmowały wszystkie zaangażowania, które — pośrednio lub bezpośrednio — są traktowane na równi z nimi w niniejszej dyrektywie. Ogólną zasadą jest, że właściwe organy nie dyskryminują żadnej z trzech metod, jeśli chodzi o proces kontroli nadzorczej, to znaczy, że instytucje kredytowe działające w oparciu o metodę standardową nie powinny być nadzorowane w ostrzejszy sposób wyłącznie z tego względu.

| (43) | Techniki ograniczania ryzyka kredytowego powinny być powszechniej uznawane w ramach uregulowań mających na celu zapewnienie wykluczenie negatywnego wpływu niesłusznie uznanych metod na wypłacalność. Dopuszcza się stosowane obecnie w niektórych Państwach Członkowskich stosowne zabezpieczenia wykorzystywane zwykle przez banki w celu zmniejszenia ryzyka kredytowego w metodzie standardowej, jak również w innych metodach. |
| --- | --- |

(43)

Techniki ograniczania ryzyka kredytowego powinny być powszechniej uznawane w ramach uregulowań mających na celu zapewnienie wykluczenie negatywnego wpływu niesłusznie uznanych metod na wypłacalność. Dopuszcza się stosowane obecnie w niektórych Państwach Członkowskich stosowne zabezpieczenia wykorzystywane zwykle przez banki w celu zmniejszenia ryzyka kredytowego w metodzie standardowej, jak również w innych metodach.

| (44) | W celu właściwego uwzględnienia ryzyka i zmniejszenia poziomu ryzyka wynikającego z działań sekurytyzacyjnych i lokat kapitałowych instytucji kredytowych przy obliczaniu ich minimalnych wymogów kapitałowych należy przyjąć przepisy zapewniające sposób postępowania, który cechuje wrażliwość na ryzyko i ostrożnościowa pewność związane ze wspomnianymi działaniami i lokatami. |
| --- | --- |

(44)

W celu właściwego uwzględnienia ryzyka i zmniejszenia poziomu ryzyka wynikającego z działań sekurytyzacyjnych i lokat kapitałowych instytucji kredytowych przy obliczaniu ich minimalnych wymogów kapitałowych należy przyjąć przepisy zapewniające sposób postępowania, który cechuje wrażliwość na ryzyko i ostrożnościowa pewność związane ze wspomnianymi działaniami i lokatami.

| (45) | Ryzyko operacyjne ma istotne znaczenie dla instytucji kredytowej, wymaga ono pokrycia za pomocą funduszy własnych. Należy zatem uwzględnić różnorodność instytucji kredytowych we Wspólnocie, ustanawiając alternatywne metody obliczania wymogów z tytułu ryzyka operacyjnego uwzględniające różne poziomy wrażliwości na ryzyko i wymagające różnych stopni złożoności. Instytucje kredytowe powinny otrzymać odpowiednie zachęty do stosowania metod bardziej wrażliwych na ryzyko. Ze względu na ciągły rozwój technik pomiaru i zarządzania ryzykiem operacyjnym należy dokonywać odpowiednich przeglądów i aktualizacji przepisów, w tym w odniesieniu do obciążeń dla różnych rodzajów działalności i uznawania technik ograniczania ryzyka. Należy zwrócić szczególną uwagę na uwzględnienie ubezpieczeń przy prostych metodach obliczania wymogów odnoszących się do funduszy własnych z tytułu ryzyka operacyjnego. |
| --- | --- |

(45)

Ryzyko operacyjne ma istotne znaczenie dla instytucji kredytowej, wymaga ono pokrycia za pomocą funduszy własnych. Należy zatem uwzględnić różnorodność instytucji kredytowych we Wspólnocie, ustanawiając alternatywne metody obliczania wymogów z tytułu ryzyka operacyjnego uwzględniające różne poziomy wrażliwości na ryzyko i wymagające różnych stopni złożoności. Instytucje kredytowe powinny otrzymać odpowiednie zachęty do stosowania metod bardziej wrażliwych na ryzyko. Ze względu na ciągły rozwój technik pomiaru i zarządzania ryzykiem operacyjnym należy dokonywać odpowiednich przeglądów i aktualizacji przepisów, w tym w odniesieniu do obciążeń dla różnych rodzajów działalności i uznawania technik ograniczania ryzyka. Należy zwrócić szczególną uwagę na uwzględnienie ubezpieczeń przy prostych metodach obliczania wymogów odnoszących się do funduszy własnych z tytułu ryzyka operacyjnego.

| (46) | Dla zapewnienia odpowiedniego poziomu wypłacalności instytucji kredytowych w danej grupie ważne jest, by minimalne wymogi kapitałowe były stosowane na podstawie skonsolidowanej sytuacji finansowej tej grupy. W celu zapewnienia odpowiedniego rozdziału funduszy własnych w ramach grupy i ich dostępności w razie potrzeby dla ochrony oszczędności, minimalne wymogi kapitałowe powinny stosować się do każdej indywidualnej instytucji kredytowej w ramach grupy, chyba że cel ten można skutecznie zrealizować w inny sposób. |
| --- | --- |

(46)

Dla zapewnienia odpowiedniego poziomu wypłacalności instytucji kredytowych w danej grupie ważne jest, by minimalne wymogi kapitałowe były stosowane na podstawie skonsolidowanej sytuacji finansowej tej grupy. W celu zapewnienia odpowiedniego rozdziału funduszy własnych w ramach grupy i ich dostępności w razie potrzeby dla ochrony oszczędności, minimalne wymogi kapitałowe powinny stosować się do każdej indywidualnej instytucji kredytowej w ramach grupy, chyba że cel ten można skutecznie zrealizować w inny sposób.

| (47) | Należy zharmonizować najważniejsze przepisy dotyczące nadzoru instytucji kredytowych. Państwa Członkowskie powinny jednak nadal mieć możliwość przyjęcia przepisów bardziej rygorystycznych niż te, które są przewidziane niniejszą dyrektywą. |
| --- | --- |

(47)

Należy zharmonizować najważniejsze przepisy dotyczące nadzoru instytucji kredytowych. Państwa Członkowskie powinny jednak nadal mieć możliwość przyjęcia przepisów bardziej rygorystycznych niż te, które są przewidziane niniejszą dyrektywą.

| (48) | Monitorowanie i kontrola kredytów instytucji kredytowej powinny stanowić integralną część nadzoru sprawowanego nad tą instytucją. Z tego powodu nadmierna koncentracja ekspozycji wobec pojedynczego klienta lub grupy powiązanych ze sobą klientów może zrodzić niedopuszczalne ryzyko poniesienia straty. Taką sytuację można uznać za zagrażającą wypłacalności instytucji kredytowej. |
| --- | --- |

(48)

Monitorowanie i kontrola kredytów instytucji kredytowej powinny stanowić integralną część nadzoru sprawowanego nad tą instytucją. Z tego powodu nadmierna koncentracja ekspozycji wobec pojedynczego klienta lub grupy powiązanych ze sobą klientów może zrodzić niedopuszczalne ryzyko poniesienia straty. Taką sytuację można uznać za zagrażającą wypłacalności instytucji kredytowej.

| (49) | Ponieważ instytucje kredytowe działające na wewnętrznym rynku konkurują bezpośrednio ze sobą, wymogi w zakresie monitorowania muszą być równoważne w całej Wspólnocie. |
| --- | --- |

(49)

Ponieważ instytucje kredytowe działające na wewnętrznym rynku konkurują bezpośrednio ze sobą, wymogi w zakresie monitorowania muszą być równoważne w całej Wspólnocie.

| (50) | Mimo iż właściwym jest oparcie definicji ekspozycji do celu ograniczania koncentracji ekspozycji na definicji dotyczącej minimalnych wymogów w zakresie funduszy własnych w odniesieniu do ryzyka kredytowego, nie jest właściwe odniesienie się w tym kontekście do wagi lub stopni ryzyka. Wspomniane wagi i stopnie ryzyka zostały przygotowane, aby określić ogólny wymóg dotyczący wypłacalności w celu pokrycia ryzyka kredytowego poniesionego przez instytucje kredytowe. W celu ograniczenia maksymalnej straty, na jaką instytucja kredytowa jest narażona z tytułu współpracy z pojedynczym klientem bądź też z grupą powiązanych ze sobą klientów właściwe jest przyjęcie zasad określania dużych zaangażowań, które uwzględniają wartość nominalną ryzyka bez stosowania żadnych wag lub stopni ryzyka. |
| --- | --- |

(50)

Mimo iż właściwym jest oparcie definicji ekspozycji do celu ograniczania koncentracji ekspozycji na definicji dotyczącej minimalnych wymogów w zakresie funduszy własnych w odniesieniu do ryzyka kredytowego, nie jest właściwe odniesienie się w tym kontekście do wagi lub stopni ryzyka. Wspomniane wagi i stopnie ryzyka zostały przygotowane, aby określić ogólny wymóg dotyczący wypłacalności w celu pokrycia ryzyka kredytowego poniesionego przez instytucje kredytowe. W celu ograniczenia maksymalnej straty, na jaką instytucja kredytowa jest narażona z tytułu współpracy z pojedynczym klientem bądź też z grupą powiązanych ze sobą klientów właściwe jest przyjęcie zasad określania dużych zaangażowań, które uwzględniają wartość nominalną ryzyka bez stosowania żadnych wag lub stopni ryzyka.

| (51) | Pożądane jest wprawdzie, do czasu dalszych przeglądów przepisów dotyczących dużych zaangażowań, umożliwienie uznania wpływu ograniczania ryzyka kredytowego, podobnie jak czyni się to do celów minimalnych wymogów kapitałowych, aby ograniczyć wymogi dotyczące obliczeń — zasady ograniczania ryzyka kredytowego zostały jednak opracowane w kontekście ogólnego zdywersyfikowanego ryzyka kredytowego wynikającego z ekspozycji wobec wielu kontrahentów. Dlatego też uznanie wpływu takich technik do celów stosowania ograniczeń dużych zaangażowań mających na celu zmniejszenie maksymalnej straty, na jaką instytucja kredytowa jest narażona z tytułu współpracy z pojedynczym klientem bądź też z grupą powiązanych ze sobą klientów powinno podlegać ostrożnościowym środkom bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

(51)

Pożądane jest wprawdzie, do czasu dalszych przeglądów przepisów dotyczących dużych zaangażowań, umożliwienie uznania wpływu ograniczania ryzyka kredytowego, podobnie jak czyni się to do celów minimalnych wymogów kapitałowych, aby ograniczyć wymogi dotyczące obliczeń — zasady ograniczania ryzyka kredytowego zostały jednak opracowane w kontekście ogólnego zdywersyfikowanego ryzyka kredytowego wynikającego z ekspozycji wobec wielu kontrahentów. Dlatego też uznanie wpływu takich technik do celów stosowania ograniczeń dużych zaangażowań mających na celu zmniejszenie maksymalnej straty, na jaką instytucja kredytowa jest narażona z tytułu współpracy z pojedynczym klientem bądź też z grupą powiązanych ze sobą klientów powinno podlegać ostrożnościowym środkom bezpieczeństwa.

| (52) | Gdy instytucja kredytowa ponosi ryzyko wobec przedsiębiorstwa dominującego bądź też wobec innych instytucji, będących przedsiębiorstwami zależnymi tego przedsiębiorstwa dominującego, należy zachować szczególną ostrożność. Zarządzanie ryzykiem wynikającym z ekspozycji instytucji kredytowych powinno być prowadzone w sposób w pełni autonomiczny, zgodnie z zasadami bezpiecznej praktyki bankowej, nie kierując się żadnymi innymi względami. W przypadkach, gdy istnieje prawdopodobieństwo, że osoby posiadające bezpośrednio lub pośrednio udział kapitałowy w kapitale instytucji kredytowej wywierają niekorzystny wpływ na stabilne i ostrożne zarządzanie tą instytucją, właściwe organy powinny zastosować właściwe środki celem położenia kresu takiej sytuacji. W odniesieniu do dużych zaangażowań należy ustanowić oddzielne normy dotyczące ekspozycji instytucji kredytowej wobec własnej grupy kapitałowej, włącznie z bardziej rygorystycznymi ograniczeniami. Nie ma jednak konieczności stosowania takich norm, jeśli przedsiębiorstwo dominujące jest finansową spółką holdingową lub instytucją kredytową, lub wówczas, gdy inne przedsiębiorstwa zależne są instytucjami kredytowymi lub finansowymi, lub przedsiębiorstwami świadczącymi usługi pomocnicze, pod warunkiem, że wszystkie te jednostki są objęte skonsolidowanym nadzorem nad instytucją kredytową. |
| --- | --- |

(52)

Gdy instytucja kredytowa ponosi ryzyko wobec przedsiębiorstwa dominującego bądź też wobec innych instytucji, będących przedsiębiorstwami zależnymi tego przedsiębiorstwa dominującego, należy zachować szczególną ostrożność. Zarządzanie ryzykiem wynikającym z ekspozycji instytucji kredytowych powinno być prowadzone w sposób w pełni autonomiczny, zgodnie z zasadami bezpiecznej praktyki bankowej, nie kierując się żadnymi innymi względami. W przypadkach, gdy istnieje prawdopodobieństwo, że osoby posiadające bezpośrednio lub pośrednio udział kapitałowy w kapitale instytucji kredytowej wywierają niekorzystny wpływ na stabilne i ostrożne zarządzanie tą instytucją, właściwe organy powinny zastosować właściwe środki celem położenia kresu takiej sytuacji. W odniesieniu do dużych zaangażowań należy ustanowić oddzielne normy dotyczące ekspozycji instytucji kredytowej wobec własnej grupy kapitałowej, włącznie z bardziej rygorystycznymi ograniczeniami. Nie ma jednak konieczności stosowania takich norm, jeśli przedsiębiorstwo dominujące jest finansową spółką holdingową lub instytucją kredytową, lub wówczas, gdy inne przedsiębiorstwa zależne są instytucjami kredytowymi lub finansowymi, lub przedsiębiorstwami świadczącymi usługi pomocnicze, pod warunkiem, że wszystkie te jednostki są objęte skonsolidowanym nadzorem nad instytucją kredytową.

| (53) | Instytucje kredytowe powinny utrzymywać kapitał wewnętrzny na poziomie odpowiadającym rodzajom ryzyka, na które mogą być narażone, pod względem ilości, jakości i rozdziału. Dlatego też instytucje kredytowe powinny ustanowić strategie i procesy służące ocenie i utrzymywaniu odpowiedniego poziomu adekwatności ich kapitału wewnętrznego. |
| --- | --- |

(53)

Instytucje kredytowe powinny utrzymywać kapitał wewnętrzny na poziomie odpowiadającym rodzajom ryzyka, na które mogą być narażone, pod względem ilości, jakości i rozdziału. Dlatego też instytucje kredytowe powinny ustanowić strategie i procesy służące ocenie i utrzymywaniu odpowiedniego poziomu adekwatności ich kapitału wewnętrznego.

| (54) | Należy spełnić wymagania właściwych organów co do dobrej organizacji i adekwatności funduszy własnych instytucji kredytowych, uwzględniając rodzaje ryzyka, na jakie instytucje kredytowe są lub mogą być narażone. |
| --- | --- |

(54)

Należy spełnić wymagania właściwych organów co do dobrej organizacji i adekwatności funduszy własnych instytucji kredytowych, uwzględniając rodzaje ryzyka, na jakie instytucje kredytowe są lub mogą być narażone.

| (55) | Dla sprawnego działania rynku wewnętrznego w dziedzinie bankowości Komitet Europejskich Nadzorców Bankowych powinien przyczynić się do konsekwentnego stosowania niniejszej dyrektywy oraz do zbliżenia praktyk w zakresie nadzoru w całej Wspólnocie, a także przedkładać instytucjom wspólnotowym coroczne sprawozdania na temat poczynionych postępów. |
| --- | --- |

(55)

Dla sprawnego działania rynku wewnętrznego w dziedzinie bankowości Komitet Europejskich Nadzorców Bankowych powinien przyczynić się do konsekwentnego stosowania niniejszej dyrektywy oraz do zbliżenia praktyk w zakresie nadzoru w całej Wspólnocie, a także przedkładać instytucjom wspólnotowym coroczne sprawozdania na temat poczynionych postępów.

| (56) | Z tego samego powodu, a także w celu zapewnienia, by aktywne w kilku Państwach Członkowskich instytucje kredytowe Wspólnoty nie zostały niewspółmiernie obciążone na skutek stałej odpowiedzialności właściwych organów poszczególnych Państw Członkowskich za udzielanie zezwoleń i nadzór, należy w znaczny sposób wzmocnić współpracę między właściwymi organami. W tym kontekście należy wzmocnić rolę nadzorcy odpowiedzialnego za nadzór konsolidujący. Komitet Europejskich Nadzorców Bankowych powinien wspierać i umacniać tę współpracę. |
| --- | --- |

(56)

Z tego samego powodu, a także w celu zapewnienia, by aktywne w kilku Państwach Członkowskich instytucje kredytowe Wspólnoty nie zostały niewspółmiernie obciążone na skutek stałej odpowiedzialności właściwych organów poszczególnych Państw Członkowskich za udzielanie zezwoleń i nadzór, należy w znaczny sposób wzmocnić współpracę między właściwymi organami. W tym kontekście należy wzmocnić rolę nadzorcy odpowiedzialnego za nadzór konsolidujący. Komitet Europejskich Nadzorców Bankowych powinien wspierać i umacniać tę współpracę.

| (57) | Skonsolidowany nadzór nad instytucjami kredytowymi jest ukierunkowany w szczególności na ochronę interesów deponentów instytucji kredytowych oraz na zapewnienie stabilności systemu finansowego. |
| --- | --- |

(57)

Skonsolidowany nadzór nad instytucjami kredytowymi jest ukierunkowany w szczególności na ochronę interesów deponentów instytucji kredytowych oraz na zapewnienie stabilności systemu finansowego.

| (58) | W celu zapewnienia skuteczności nadzór skonsolidowany powinien zatem obejmować wszystkie grupy bankowe, w tym również te, w których przedsiębiorstwo dominujące nie jest instytucją kredytową. Właściwe organy powinny dysponować instrumentami prawnymi niezbędnymi do wykonywania takiego nadzoru. |
| --- | --- |

(58)

W celu zapewnienia skuteczności nadzór skonsolidowany powinien zatem obejmować wszystkie grupy bankowe, w tym również te, w których przedsiębiorstwo dominujące nie jest instytucją kredytową. Właściwe organy powinny dysponować instrumentami prawnymi niezbędnymi do wykonywania takiego nadzoru.

| (59) | W przypadku spółek holdingowych o profilu mieszanym, w których przedsiębiorstwo dominujące kontroluje przynajmniej jedno przedsiębiorstwo zależne będące instytucją kredytową, właściwe organy powinny mieć możliwość oceny sytuacji finansowej instytucji kredytowej wchodzącej w skład takiej grupy. Właściwe organy powinny przynajmniej dysponować możliwościami uzyskania od wszystkich przedsiębiorstw grupy informacji niezbędnych do wykonywania swoich funkcji. W przypadku grup kapitałowych składających się z przedsiębiorstw prowadzących różne rodzaje działalności finansowej powinna zostać ustanowiona współpraca między organami odpowiedzialnymi za nadzór nad różnymi sektorami rynku finansowego. Do czasu dalszej koordynacji Państwa Członkowskie powinny mieć możliwość ustalenia odpowiednich metod konsolidacji do osiągnięcia celów niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

(59)

W przypadku spółek holdingowych o profilu mieszanym, w których przedsiębiorstwo dominujące kontroluje przynajmniej jedno przedsiębiorstwo zależne będące instytucją kredytową, właściwe organy powinny mieć możliwość oceny sytuacji finansowej instytucji kredytowej wchodzącej w skład takiej grupy. Właściwe organy powinny przynajmniej dysponować możliwościami uzyskania od wszystkich przedsiębiorstw grupy informacji niezbędnych do wykonywania swoich funkcji. W przypadku grup kapitałowych składających się z przedsiębiorstw prowadzących różne rodzaje działalności finansowej powinna zostać ustanowiona współpraca między organami odpowiedzialnymi za nadzór nad różnymi sektorami rynku finansowego. Do czasu dalszej koordynacji Państwa Członkowskie powinny mieć możliwość ustalenia odpowiednich metod konsolidacji do osiągnięcia celów niniejszej dyrektywy.

| (60) | Państwa Członkowskie powinny mieć możliwość odmowy udzielenia zezwolenia lub cofnąć udzielone zezwolenie bankowe w przypadku pewnych struktur grupowych uznanych za nieodpowiednie do celów prowadzenia działalności bankowej, w szczególności wówczas, gdy nie ma możliwości skutecznego nadzoru nad takimi strukturami. Właściwe organy powinny posiadać w tym zakresie konieczne uprawnienia, za pomocą których mogą zapewnić stabilne i ostrożne zarządzanie instytucjami kredytowymi. |
| --- | --- |

(60)

Państwa Członkowskie powinny mieć możliwość odmowy udzielenia zezwolenia lub cofnąć udzielone zezwolenie bankowe w przypadku pewnych struktur grupowych uznanych za nieodpowiednie do celów prowadzenia działalności bankowej, w szczególności wówczas, gdy nie ma możliwości skutecznego nadzoru nad takimi strukturami. Właściwe organy powinny posiadać w tym zakresie konieczne uprawnienia, za pomocą których mogą zapewnić stabilne i ostrożne zarządzanie instytucjami kredytowymi.

| (61) | W celu doprowadzenia do wzrostu skuteczności funkcjonowania rynku wewnętrznego w dziedzinie bankowości oraz zapewnienia obywatelom Wspólnoty odpowiedniego poziomu przejrzystości, właściwe organy powinny ujawnić w sposób umożliwiający miarodajne porównanie informacje na temat sposobów wdrażania niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

(61)

W celu doprowadzenia do wzrostu skuteczności funkcjonowania rynku wewnętrznego w dziedzinie bankowości oraz zapewnienia obywatelom Wspólnoty odpowiedniego poziomu przejrzystości, właściwe organy powinny ujawnić w sposób umożliwiający miarodajne porównanie informacje na temat sposobów wdrażania niniejszej dyrektywy.

| (62) | Mając na uwadze wzmocnienie dyscypliny rynkowej oraz zachęcenie instytucji kredytowych do ulepszenia ich strategii rynkowych, technik kontroli ryzyka oraz organizacji wewnętrznego zarządzania, należy nałożyć na te instytucje kredytowe obowiązek podawania odpowiednich informacji do wiadomości publicznej. |
| --- | --- |

(62)

Mając na uwadze wzmocnienie dyscypliny rynkowej oraz zachęcenie instytucji kredytowych do ulepszenia ich strategii rynkowych, technik kontroli ryzyka oraz organizacji wewnętrznego zarządzania, należy nałożyć na te instytucje kredytowe obowiązek podawania odpowiednich informacji do wiadomości publicznej.

| (63) | Badanie problemów związanych z zagadnieniami objętymi niniejszą dyrektywą oraz innymi dyrektywami w zakresie działalności instytucji kredytowych wymaga współpracy między właściwymi organami i Komisją, w szczególności w celu zacieśniania koordynacji. |
| --- | --- |

(63)

Badanie problemów związanych z zagadnieniami objętymi niniejszą dyrektywą oraz innymi dyrektywami w zakresie działalności instytucji kredytowych wymaga współpracy między właściwymi organami i Komisją, w szczególności w celu zacieśniania koordynacji.

| (64) | Środki niezbędne dla wykonania niniejszej dyrektywy powinny być przyjmowane zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r., ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (11). |
| --- | --- |

(64)

Środki niezbędne dla wykonania niniejszej dyrektywy powinny być przyjmowane zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r., ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (11).

| (65) | W swojej rezolucji z dnia 5 lutego 2002 r. w sprawie zastosowania prawa o usługach finansowych (12) Parlament Europejski wnioskował o przyznanie Parlamentowi i Radzie tej samej roli w nadzorowaniu sposobu wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji, co odzwierciedla uprawnienia legislacyjne Parlamentu zgodnie z art. 251 Traktatu. Przewodniczący Komisji poparł niniejszy wniosek w uroczystym oświadczeniu złożonym tego samego dnia w Parlamencie. W dniu 11 grudnia 2002 roku, Komisja zaproponowała zmiany do decyzji 1999/468/WE, a następnie przedłożyła zmieniony wniosek w dniu 22 kwietnia 2004 r. Parlament Europejski nie uznaje niniejszej propozycji za wystarczająco chroniącą jego uprawnienia legislacyjne. Według Parlamentu Europejskiego, Parlament Europejski i Rada powinny mieć możliwość oceny w ustalonym terminie uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji. Stosowne jednak wydaje się ograniczenie okresu, w którym Komisja może przyjmować środki wykonawcze. |
| --- | --- |

(65)

W swojej rezolucji z dnia 5 lutego 2002 r. w sprawie zastosowania prawa o usługach finansowych (12) Parlament Europejski wnioskował o przyznanie Parlamentowi i Radzie tej samej roli w nadzorowaniu sposobu wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji, co odzwierciedla uprawnienia legislacyjne Parlamentu zgodnie z art. 251 Traktatu. Przewodniczący Komisji poparł niniejszy wniosek w uroczystym oświadczeniu złożonym tego samego dnia w Parlamencie. W dniu 11 grudnia 2002 roku, Komisja zaproponowała zmiany do decyzji 1999/468/WE, a następnie przedłożyła zmieniony wniosek w dniu 22 kwietnia 2004 r. Parlament Europejski nie uznaje niniejszej propozycji za wystarczająco chroniącą jego uprawnienia legislacyjne. Według Parlamentu Europejskiego, Parlament Europejski i Rada powinny mieć możliwość oceny w ustalonym terminie uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji. Stosowne jednak wydaje się ograniczenie okresu, w którym Komisja może przyjmować środki wykonawcze.

| (66) | Parlament powinien dysponować trzymiesięcznym terminem od pierwszego przekazania projektu zmian i środków wykonawczych w celu ich rozpatrzenia i wydania opinii. Jednakże w pilnych i odpowiednio uzasadnionych przypadkach powinno być możliwe skrócenie tego terminu. Jeżeli w tym terminie Parlament przyjmie rezolucję, Komisja powinna ponownie rozpatrzyć projekt zmian lub środków. |
| --- | --- |

(66)

Parlament powinien dysponować trzymiesięcznym terminem od pierwszego przekazania projektu zmian i środków wykonawczych w celu ich rozpatrzenia i wydania opinii. Jednakże w pilnych i odpowiednio uzasadnionych przypadkach powinno być możliwe skrócenie tego terminu. Jeżeli w tym terminie Parlament przyjmie rezolucję, Komisja powinna ponownie rozpatrzyć projekt zmian lub środków.

| (67) | W celu uniknięcia zakłóceń na rynkach oraz zapewnienia ciągłości na wszelkich poziomach funduszy własnych, należy przyjąć szczególne rozwiązania przejściowe. |
| --- | --- |

(67)

W celu uniknięcia zakłóceń na rynkach oraz zapewnienia ciągłości na wszelkich poziomach funduszy własnych, należy przyjąć szczególne rozwiązania przejściowe.

| (68) | Ponieważ zasady dotyczące minimalnych wymogów kapitałowych są wrażliwe na ryzyko, wskazane jest sprawdzanie, czy mają one istotny wpływ na cykl koniunktury. Komisja, uwzględniając wkład Europejskiego Banku Centralnego, powinna składać w tym zakresie sprawozdania do Parlamentu Europejskiego i Rady. |
| --- | --- |

(68)

Ponieważ zasady dotyczące minimalnych wymogów kapitałowych są wrażliwe na ryzyko, wskazane jest sprawdzanie, czy mają one istotny wpływ na cykl koniunktury. Komisja, uwzględniając wkład Europejskiego Banku Centralnego, powinna składać w tym zakresie sprawozdania do Parlamentu Europejskiego i Rady.

| (69) | Harmonizacji powinny podlegać także rozwiązania niezbędne do nadzorowania ryzyka płynności. |
| --- | --- |

(69)

Harmonizacji powinny podlegać także rozwiązania niezbędne do nadzorowania ryzyka płynności.

| (70) | Niniejsza dyrektywa przestrzega praw podstawowych i stosuje się do zasad uznanych w szczególności w ramach Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej jako ogólnych zasad prawa wspólnotowego. |
| --- | --- |

(70)

Niniejsza dyrektywa przestrzega praw podstawowych i stosuje się do zasad uznanych w szczególności w ramach Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej jako ogólnych zasad prawa wspólnotowego.

| (71) | Obowiązek transpozycji niniejszej dyrektywy do prawa krajowego powinien ograniczać się do tych przepisów, które stanowią zasadniczą zmianę w porównaniu do wcześniejszych dyrektyw. Obowiązek transpozycji przepisów, które nie zostały zmienione, wynika z wcześniejszych dyrektyw. |
| --- | --- |

(71)

Obowiązek transpozycji niniejszej dyrektywy do prawa krajowego powinien ograniczać się do tych przepisów, które stanowią zasadniczą zmianę w porównaniu do wcześniejszych dyrektyw. Obowiązek transpozycji przepisów, które nie zostały zmienione, wynika z wcześniejszych dyrektyw.

| (72) | Niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać zobowiązań Państw Członkowskich dotyczących terminów transpozycji do prawa krajowego dyrektyw określonych w części B załącznika XIII. |
| --- | --- |

(72)

Niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać zobowiązań Państw Członkowskich dotyczących terminów transpozycji do prawa krajowego dyrektyw określonych w części B załącznika XIII.

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

TYTUŁ I

PRZEDMIOT, ZAKRES I DEFINICJE

Artykuł 1

1.   Niniejsza dyrektywa ustanawia przepisy dotyczące podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe oraz ostrożnościowy nadzór nad nimi.

2.   Przepisy art. 39 i tytułu V rozdział 4 sekcja 1 mają zastosowanie do finansowych spółek holdingowych i spółek holdingowych o profilu mieszanym, które mają swoją siedzibę zarządu na terytorium Wspólnoty.

3.   Instytucje trwale wyłączone na mocy przepisów art. 2, z wyjątkiem jednak banków centralnych Państw Członkowskich, będą uważane za instytucje finansowe do celów art. 39 i tytułu V rozdział 4 sekcja 1.

Artykuł 2

Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do:

| — | banków centralnych Państw Członkowskich, |
| --- | --- |

—

banków centralnych Państw Członkowskich,

| — | instytucji świadczących żyro pocztowe, |
| --- | --- |

—

instytucji świadczących żyro pocztowe,

| — | w Belgii: „Institut de Réescompte et de Garantie/Herdiscon tering- en Waarboginstituut”, |
| --- | --- |

—

w Belgii: „Institut de Réescompte et de Garantie/Herdiscon tering- en Waarboginstituut”,

| — | w Danii: „Dansk Eksportfinansieringsfond”, „Danmarks Skibskreditfond”, „Dansk Landbrugs Realkreditfond” oraz „KommuneKredit”, |
| --- | --- |

—

w Danii: „Dansk Eksportfinansieringsfond”, „Danmarks Skibskreditfond”, „Dansk Landbrugs Realkreditfond” oraz „KommuneKredit”,

| — | w Niemczech: „Kreditanstalt für Wiederaufbau”, przedsiębiorstwo uznane na podstawie „Wohnungsgemeinnützigkeitsgesetz” za instytucje realizujące politykę mieszkaniową państwa, których główną działalnością nie są czynności bankowe, oraz inne przedsiębiorstwo uznane w tej ustawie za przedsiębiorstwa mieszkaniowe nieprowadzące działalności zarobkowej, |
| --- | --- |

—

w Niemczech: „Kreditanstalt für Wiederaufbau”, przedsiębiorstwo uznane na podstawie „Wohnungsgemeinnützigkeitsgesetz” za instytucje realizujące politykę mieszkaniową państwa, których główną działalnością nie są czynności bankowe, oraz inne przedsiębiorstwo uznane w tej ustawie za przedsiębiorstwa mieszkaniowe nieprowadzące działalności zarobkowej,

| — | w Grecji: „Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων” (Tamio Parakatathikon kai Danion), |
| --- | --- |

—

w Grecji: „Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων” (Tamio Parakatathikon kai Danion),

| — | w Hiszpanii: „Instituto de Crédito Oficial”, |
| --- | --- |

—

w Hiszpanii: „Instituto de Crédito Oficial”,

| — | we Francji: „Caisse des dépôts et consignations” , |
| --- | --- |

—

we Francji: „Caisse des dépôts et consignations” ,

| — | w Irlandii: „credit unions” i „friendly societies”, |
| --- | --- |

—

w Irlandii: „credit unions” i „friendly societies”,

| — | we Włoszech: „Cassa depositi e prestiti”, |
| --- | --- |

—

we Włoszech: „Cassa depositi e prestiti”,

| — | na Łotwie: „krajaizdevu sabiedribas”, przedsiębiorstwa uznane w ramach „Krajaizdevu sabiedribu likums” jako przedsiębiorstwa spółdzielcze świadczące usługi finansowe wyłącznie na rzecz swoich członków, |
| --- | --- |

—

na Łotwie: „krajaizdevu sabiedribas”, przedsiębiorstwa uznane w ramach „Krajaizdevu sabiedribu likums” jako przedsiębiorstwa spółdzielcze świadczące usługi finansowe wyłącznie na rzecz swoich członków,

| — | na Litwie: „kredito unijos” inne niż „Centrine kredito unija”, |
| --- | --- |

—

na Litwie: „kredito unijos” inne niż „Centrine kredito unija”,

| — | na Węgrzech: „Magyar Fejlesztési Bank Rt.” oraz „Magyar Export-Import Bank Rt.”, |
| --- | --- |

—

na Węgrzech: „Magyar Fejlesztési Bank Rt.” oraz „Magyar Export-Import Bank Rt.”,

| — | w Holandii: „Nederlandse Investeringsbank voor Ontwikkelingslanden NV”, „NV Noordelijke Ontwikkelingsmaatschappij”, „NV Industriebank Limburgs Instituut voor Ontwikkeling en Financiering” oraz „Overijsselse Ontwikkelingsmaatschappij NV”, |
| --- | --- |

—

w Holandii: „Nederlandse Investeringsbank voor Ontwikkelingslanden NV”, „NV Noordelijke Ontwikkelingsmaatschappij”, „NV Industriebank Limburgs Instituut voor Ontwikkeling en Financiering” oraz „Overijsselse Ontwikkelingsmaatschappij NV”,

| — | w Austrii: przedsiębiorstwa uznane za towarzystwa mieszkaniowe działające w interesie publicznym oraz „Österreichische Kontrollbank AG”, |
| --- | --- |

—

w Austrii: przedsiębiorstwa uznane za towarzystwa mieszkaniowe działające w interesie publicznym oraz „Österreichische Kontrollbank AG”,

| — | w Polsce: „Spółdzielcze Kasy Oszczędnościowo-Kredytowe” oraz „Bank Gospodarstwa Krajowego”. |
| --- | --- |

—

w Polsce: „Spółdzielcze Kasy Oszczędnościowo-Kredytowe” oraz „Bank Gospodarstwa Krajowego”.

| — | w Portugalii: „Caixas Eonómicas” istniejące w dniu 1 stycznia 1986 r., z wyjątkiem tych przedsiębiorstw założonych jako spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i z wyjątkiem „Caixas Económica Montepio Geral”, |
| --- | --- |

—

w Portugalii: „Caixas Eonómicas” istniejące w dniu 1 stycznia 1986 r., z wyjątkiem tych przedsiębiorstw założonych jako spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i z wyjątkiem „Caixas Económica Montepio Geral”,

| — | w Finlandii: „Teollisen yhteistyn rahasto Oy/Fonden fr industriellt samarbete AB” oraz „Finnvera Oyj/Finnvera Abp”, |
| --- | --- |

—

w Finlandii: „Teollisen yhteistyn rahasto Oy/Fonden fr industriellt samarbete AB” oraz „Finnvera Oyj/Finnvera Abp”,

| — | w Szwecji: „Svenska Skeppshypotekskassan”, |
| --- | --- |

—

w Szwecji: „Svenska Skeppshypotekskassan”,

| — | w Zjednoczonym Królestwie: „National Savings Bank”, „Commonwealth Development Finance Company Ltd”, „Agricultural Mortgage Corporation Ltd”, „Scottish Agricultural Securities Corporation Ltd”, „the Crown Agents for overseas governments and administrations”, „credit unions” oraz „municipal banks”, |
| --- | --- |

—

w Zjednoczonym Królestwie: „National Savings Bank”, „Commonwealth Development Finance Company Ltd”, „Agricultural Mortgage Corporation Ltd”, „Scottish Agricultural Securities Corporation Ltd”, „the Crown Agents for overseas governments and administrations”, „credit unions” oraz „municipal banks”,

Artykuł 3

1.   Jedna lub więcej instytucji kredytowych, mających siedzibę w tym samym Państwie Członkowskim i stale powiązanych w dniu 15 grudnia 1977 r. z organem centralnym sprawującym nad nimi nadzór i ustanowionym w tym samym Państwie Członkowskim, może być zwolnionych z wymogów wymienionych w art. 7 i 11 ust. 1, jeśli, w terminie do 15 grudnia 1979 r., prawo krajowe stanowi, że:

| a) | zobowiązania organu centralnego i instytucji powiązanych są zobowiązaniami solidarnymi, bądź też zobowiązania instytucji powiązanych są całkowicie gwarantowane przez organ centralny, |
| --- | --- |

a)

zobowiązania organu centralnego i instytucji powiązanych są zobowiązaniami solidarnymi, bądź też zobowiązania instytucji powiązanych są całkowicie gwarantowane przez organ centralny,

| b) | wypłacalność i płynność organu centralnego oraz wszystkich instytucji powiązanych są monitorowane jako całość na podstawie skonsolidowanych sprawozdań finansowych, oraz |
| --- | --- |

b)

wypłacalność i płynność organu centralnego oraz wszystkich instytucji powiązanych są monitorowane jako całość na podstawie skonsolidowanych sprawozdań finansowych, oraz

| c) | zarząd organu centralnego jest uprawniony do wydawania poleceń zarządom instytucji powiązanych. |
| --- | --- |

c)

zarząd organu centralnego jest uprawniony do wydawania poleceń zarządom instytucji powiązanych.

Instytucje kredytowe działające na szczeblu lokalnym, które po dniu 15 grudnia 1977 r. stały się jednostkami na stałe powiązanymi z organem centralnym w rozumieniu akapitu pierwszego, mogą skorzystać z warunków ustanowionych w tym akapicie, jeśli stanowią one normalne uzupełnienia sieci danego organu centralnego.

W przypadku instytucji kredytowych innych niż te, które zostały założone na terenach niedawno odzyskanych z morza, lub te, które powstały w wyniku podziału lub połączenia istniejących instytucji zależnych od organu centralnego lub podporządkowanych temu organowi, Komisja, na podstawie procedury, o której mowa w art. 151 ust. 2, może ustanowić dodatkowe przepisy dotyczące stosowania akapitu drugiego, w tym przepisy uchylające wyłączenia ustanowione w akapicie pierwszym, jeżeli uważa, że zrzeszenie nowych instytucji korzystających z zasad ustanowionych w akapicie drugim mogłoby niekorzystnie wpłynąć na warunki konkurencji.

2.   Instytucja kredytowa, o której mowa w ust. 1 akapit pierwszy powiązana jest z centralnym organem w tym samym Państwie Członkowskim, może być zwolniona z przepisów art. 9 i 10, a także tytułu V, rozdziału 2, sekcji 2, 3, 4, 5 i 6 oraz rozdziału 3, pod warunkiem, że całość, na którą składają się organ centralny wraz z instytucjami powiązanymi, podlega tym przepisom w ujęciu skonsolidowanym, bez uszczerbku dla stosowania tych przepisów do organu centralnego.

W przypadku takiego zwolnienia art. 16, 23, 24, 25, 26 ust. 1-3, oraz art. 28-37 stosują się do całości, na którą składają się organ centralny wraz z instytucjami powiązanymi.

Artykuł 4

Do celów niniejszej dyrektywy stosuje się następujące definicje:

| 1) | „instytucja kredytowa” oznacza:






  a) | przedsiębiorstwo, którego działalność polega na przyjmowaniu depozytów lub innych funduszy podlegających zwrotowi od ludności oraz na przyznawaniu kredytów na swój własny rachunek; lub |
| --- | --- | --- |

1)

„instytucja kredytowa” oznacza:

a)

przedsiębiorstwo, którego działalność polega na przyjmowaniu depozytów lub innych funduszy podlegających zwrotowi od ludności oraz na przyznawaniu kredytów na swój własny rachunek; lub

| b) | instytucja pieniądza elektronicznego w rozumieniu dyrektywy 2000/46/WE (13). |
| --- | --- |

b)

instytucja pieniądza elektronicznego w rozumieniu dyrektywy 2000/46/WE (13).

| 2) | „zezwolenie” oznacza wydany w jakiejkolwiek formie przez organy akt, na mocy którego zezwolono na prowadzenie działalności instytucji kredytowej; |
| --- | --- |

2)

„zezwolenie” oznacza wydany w jakiejkolwiek formie przez organy akt, na mocy którego zezwolono na prowadzenie działalności instytucji kredytowej;

| 3) | „oddział” oznacza miejsce prowadzenia działalności, które prawnie stanowi zależną część instytucji kredytowej i które realizuje bezpośrednio wszystkie bądź niektóre spośród transakcji nieodłącznie związanych z działalnością instytucji kredytowych; |
| --- | --- |

3)

„oddział” oznacza miejsce prowadzenia działalności, które prawnie stanowi zależną część instytucji kredytowej i które realizuje bezpośrednio wszystkie bądź niektóre spośród transakcji nieodłącznie związanych z działalnością instytucji kredytowych;

| 4) | „właściwe organy” oznaczają organy krajowe, które z mocy ustawy lub rozporządzeń są uprawnione do nadzorowania instytucji kredytowych; |
| --- | --- |

4)

„właściwe organy” oznaczają organy krajowe, które z mocy ustawy lub rozporządzeń są uprawnione do nadzorowania instytucji kredytowych;

| 5) | „instytucja finansowa” oznacza przedsiębiorstwo inne niż instytucja kredytowa, którego podstawową działalnością jest nabywanie pakietów akcji lub wykonywanie jednego lub więcej spośród rodzajów działalności wymienionych w pkt. 2-12 załącznika I; |
| --- | --- |

5)

„instytucja finansowa” oznacza przedsiębiorstwo inne niż instytucja kredytowa, którego podstawową działalnością jest nabywanie pakietów akcji lub wykonywanie jednego lub więcej spośród rodzajów działalności wymienionych w pkt. 2-12 załącznika I;

| 6) | „instytucje”, do celów sekcji 2 i 3 tytułu V rozdziału 2, oznacza instytucje w rozumieniu definicji określonej w art. 3 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2006/.../WE; |
| --- | --- |

6)

„instytucje”, do celów sekcji 2 i 3 tytułu V rozdziału 2, oznacza instytucje w rozumieniu definicji określonej w art. 3 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2006/.../WE;

| 7) | „Państwo Członkowskie pochodzenia” oznacza Państwo Członkowskie, w którym dana instytucja kredytowa uzyskała zezwolenie zgodnie z art. 6-9 i 11-14; |
| --- | --- |

7)

„Państwo Członkowskie pochodzenia” oznacza Państwo Członkowskie, w którym dana instytucja kredytowa uzyskała zezwolenie zgodnie z art. 6-9 i 11-14;

| 8) | „przyjmujące Państwo Członkowskie” oznacza Państwo Członkowskie, w którym dana instytucja kredytowa posiada oddział lub świadczy usługi; |
| --- | --- |

8)

„przyjmujące Państwo Członkowskie” oznacza Państwo Członkowskie, w którym dana instytucja kredytowa posiada oddział lub świadczy usługi;

| 9) | „kontrola” oznacza związek zachodzący między przedsiębiorstwem dominującym i jego przedsiębiorstwem zależnym, zgodnie z definicją określoną w art. 1 dyrektywy 83/349/EWG, bądź też podobny związek między jakąkolwiek osobą fizyczną lub prawną i przedsiębiorstwem; |
| --- | --- |

9)

„kontrola” oznacza związek zachodzący między przedsiębiorstwem dominującym i jego przedsiębiorstwem zależnym, zgodnie z definicją określoną w art. 1 dyrektywy 83/349/EWG, bądź też podobny związek między jakąkolwiek osobą fizyczną lub prawną i przedsiębiorstwem;

| 10) | „udział kapitałowy” oznacza, do celów art. 57 lit. o) i p), art. 71-73 i tytułu V, rozdział 4, udział kapitałowy w rozumieniu art. 17 zdanie pierwsze dyrektywy Rady 78/660/EWG z dnia 25 lipca 1978 r. w sprawie rocznych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek (14) lub posiadany bezpośrednio lub pośrednio udział dający prawo do ponad 20 % głosów lub kapitału przedsiębiorstwa; |
| --- | --- |

10)

„udział kapitałowy” oznacza, do celów art. 57 lit. o) i p), art. 71-73 i tytułu V, rozdział 4, udział kapitałowy w rozumieniu art. 17 zdanie pierwsze dyrektywy Rady 78/660/EWG z dnia 25 lipca 1978 r. w sprawie rocznych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek (14) lub posiadany bezpośrednio lub pośrednio udział dający prawo do ponad 20 % głosów lub kapitału przedsiębiorstwa;

| 11) | „znaczny pakiet akcji” oznacza każdy posiadany bezpośrednio lub pośrednio pakiet akcji lub udział w przedsiębiorstwie stanowiący 10 % lub więcej kapitału bądź dający prawo do 10 % lub więcej głosów, bądź też taki, który umożliwia wywieranie znacznego wpływu na zarządzanie tym przedsiębiorstwem; |
| --- | --- |

11)

„znaczny pakiet akcji” oznacza każdy posiadany bezpośrednio lub pośrednio pakiet akcji lub udział w przedsiębiorstwie stanowiący 10 % lub więcej kapitału bądź dający prawo do 10 % lub więcej głosów, bądź też taki, który umożliwia wywieranie znacznego wpływu na zarządzanie tym przedsiębiorstwem;

| 12) | „przedsiębiorstwo dominujące” oznacza






  a) | jednostkę dominującą w rozumieniu definicji określonej w art. 1 i 2 dyrektywy 83/349/EWG. |
| --- | --- | --- |

12)

„przedsiębiorstwo dominujące” oznacza

a)

jednostkę dominującą w rozumieniu definicji określonej w art. 1 i 2 dyrektywy 83/349/EWG.

| b) | do celów art. 71-71 tytuł V rozdział 2 sekcja 5 oraz rozdział 4 oznacza jednostkę dominującą w rozumieniu art. 1 ust. 1 dyrektywy 83/349/EWG oraz wszelkie przedsiębiorstwa, które, w opinii właściwych organ, skutecznie wywierają dominujący wpływ na inne przedsiębiorstwo; |
| --- | --- |

b)

do celów art. 71-71 tytuł V rozdział 2 sekcja 5 oraz rozdział 4 oznacza jednostkę dominującą w rozumieniu art. 1 ust. 1 dyrektywy 83/349/EWG oraz wszelkie przedsiębiorstwa, które, w opinii właściwych organ, skutecznie wywierają dominujący wpływ na inne przedsiębiorstwo;

| 13) | „przedsiębiorstwo zależne” oznacza






  a) | jednostkę zależną w rozumieniu definicji określonej w art. 1 i 2 dyrektywy 83/349/EWG; lub |
| --- | --- | --- |

13)

„przedsiębiorstwo zależne” oznacza

a)

jednostkę zależną w rozumieniu definicji określonej w art. 1 i 2 dyrektywy 83/349/EWG; lub

| b) | do celów art. 71-73 tytuł V rozdział 2 sekcja 5 oraz rozdział 4 oznacza jednostkę zależną w rozumieniu art. 1 ust. 1 dyrektywy 83/349/EWG oraz wszelkie przedsiębiorstwo, na które, w opinii właściwych organ, dominujący wpływ skutecznie wywiera przedsiębiorstwo dominujące. |
| --- | --- |

b)

do celów art. 71-73 tytuł V rozdział 2 sekcja 5 oraz rozdział 4 oznacza jednostkę zależną w rozumieniu art. 1 ust. 1 dyrektywy 83/349/EWG oraz wszelkie przedsiębiorstwo, na które, w opinii właściwych organ, dominujący wpływ skutecznie wywiera przedsiębiorstwo dominujące.

Wszystkie przedsiębiorstwa zależne danego przedsiębiorstwa zależnego będą również uważane za przedsiębiorstwo zależne przedsiębiorstwa dominującego najwyższego szczebla;

| 14) | „dominująca instytucja kredytowa w Państwie Członkowskim” oznacza instytucję kredytową, której podlega jako podmiot zależny instytucja kredytowa lub instytucja finansowa, lub która posiada udziały w takiej instytucji, oraz która nie jest sama w sobie podmiotem zależnym w stosunku do innej instytucji kredytowej posiadającej zezwolenie w tym samym Państwie Członkowskim lub w stosunku do finansowej spółki holdingowej założonej w tym samym Państwie Członkowskim; |
| --- | --- |

14)

„dominująca instytucja kredytowa w Państwie Członkowskim” oznacza instytucję kredytową, której podlega jako podmiot zależny instytucja kredytowa lub instytucja finansowa, lub która posiada udziały w takiej instytucji, oraz która nie jest sama w sobie podmiotem zależnym w stosunku do innej instytucji kredytowej posiadającej zezwolenie w tym samym Państwie Członkowskim lub w stosunku do finansowej spółki holdingowej założonej w tym samym Państwie Członkowskim;

| 15) | „dominująca finansowa spółka holdingowa z siedzibą w Państwie Członkowskim” oznacza finansową spółkę holdingową, która nie jest sama w sobie podmiotem zależnym w stosunku do instytucji kredytowej posiadającej zezwolenie w tym samym Państwie Członkowskim lub w stosunku do finansowej spółki holdingowej założonej w tym samym Państwie Członkowskim; |
| --- | --- |

15)

„dominująca finansowa spółka holdingowa z siedzibą w Państwie Członkowskim” oznacza finansową spółkę holdingową, która nie jest sama w sobie podmiotem zależnym w stosunku do instytucji kredytowej posiadającej zezwolenie w tym samym Państwie Członkowskim lub w stosunku do finansowej spółki holdingowej założonej w tym samym Państwie Członkowskim;

| 16) | „unijna dominująca instytucja kredytowa” oznacza dominującą instytucję kredytową w Państwie Członkowskim, która nie jest podmiotem zależnym w stosunku do innej instytucji kredytowej posiadającej zezwolenie w dowolnym Państwie Członkowskim lub w stosunku do finansowej spółki holdingowej założonej w dowolnym Państwie Członkowskim; |
| --- | --- |

16)

„unijna dominująca instytucja kredytowa” oznacza dominującą instytucję kredytową w Państwie Członkowskim, która nie jest podmiotem zależnym w stosunku do innej instytucji kredytowej posiadającej zezwolenie w dowolnym Państwie Członkowskim lub w stosunku do finansowej spółki holdingowej założonej w dowolnym Państwie Członkowskim;

| 17) | „unijna dominująca finansowa spółka holdingowa” oznacza dominującą finansową spółkę holdingową w Państwie Członkowskim, która nie jest sama w sobie podmiotem zależnym w stosunku do instytucji kredytowej posiadającej zezwolenie wydane w dowolnym Państwie Członkowskim lub innej finansowej spółki holdingowej ustanowionej w dowolnym Państwie Członkowskim; |
| --- | --- |

17)

„unijna dominująca finansowa spółka holdingowa” oznacza dominującą finansową spółkę holdingową w Państwie Członkowskim, która nie jest sama w sobie podmiotem zależnym w stosunku do instytucji kredytowej posiadającej zezwolenie wydane w dowolnym Państwie Członkowskim lub innej finansowej spółki holdingowej ustanowionej w dowolnym Państwie Członkowskim;

| 18) | „podmioty sektora publicznego” oznaczają niekomercyjne organy administracji podległe rządowi centralnemu, samorządom regionalnym lub władzom lokalnym, lub organom, które w opinii właściwych organów wykonują takie same funkcje, co samorządy regionalne i władze lokalne, lub niekomercyjne przedsiębiorstwa, których właścicielem jest rząd centralny, dysponujący odpowiednimi porozumieniami gwarancyjnymi, i mogą obejmować organy niezależne administracyjnie, regulowane prawnie, które znajdują się pod nadzorem publicznym; |
| --- | --- |

18)

„podmioty sektora publicznego” oznaczają niekomercyjne organy administracji podległe rządowi centralnemu, samorządom regionalnym lub władzom lokalnym, lub organom, które w opinii właściwych organów wykonują takie same funkcje, co samorządy regionalne i władze lokalne, lub niekomercyjne przedsiębiorstwa, których właścicielem jest rząd centralny, dysponujący odpowiednimi porozumieniami gwarancyjnymi, i mogą obejmować organy niezależne administracyjnie, regulowane prawnie, które znajdują się pod nadzorem publicznym;

| 19) | „finansowa spółka holdingowa” oznacza instytucję finansową, której przedsiębiorstwa zależne są wyłącznie lub głównie instytucjami kredytowymi lub instytucjami finansowymi, przy czym przynajmniej jedno z tych przedsiębiorstw zależnych jest instytucją kredytową oraz które nie jest finansową spółką holdingową o działalności mieszanej w rozumieniu art. 2 ust. 15 dyrektywy 2002/87/WE (15); |
| --- | --- |

19)

„finansowa spółka holdingowa” oznacza instytucję finansową, której przedsiębiorstwa zależne są wyłącznie lub głównie instytucjami kredytowymi lub instytucjami finansowymi, przy czym przynajmniej jedno z tych przedsiębiorstw zależnych jest instytucją kredytową oraz które nie jest finansową spółką holdingową o działalności mieszanej w rozumieniu art. 2 ust. 15 dyrektywy 2002/87/WE (15);

| 20) | „spółka holdingowa o profilu mieszanym” oznacza przedsiębiorstwo dominujące inne niż holdingowa spółka finansowa lub instytucja kredytowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej w rozumieniu art. 2 ust. 15 dyrektywy 2002/87/WE, wśród których przedsiębiorstw zależnych jest co najmniej jedna instytucja kredytowa; |
| --- | --- |

20)

„spółka holdingowa o profilu mieszanym” oznacza przedsiębiorstwo dominujące inne niż holdingowa spółka finansowa lub instytucja kredytowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej w rozumieniu art. 2 ust. 15 dyrektywy 2002/87/WE, wśród których przedsiębiorstw zależnych jest co najmniej jedna instytucja kredytowa;

| 21) | „przedsiębiorstwo usług pomocniczych” oznacza przedsiębiorstwo, którego podstawowa działalność polega na posiadaniu majątku lub zarządzaniu nim, zarządzaniu usługami w zakresie przetwarzania danych lub podobnej działalności o charakterze pomocniczym w stosunku do podstawowej działalności jednej lub więcej instytucji kredytowych; |
| --- | --- |

21)

„przedsiębiorstwo usług pomocniczych” oznacza przedsiębiorstwo, którego podstawowa działalność polega na posiadaniu majątku lub zarządzaniu nim, zarządzaniu usługami w zakresie przetwarzania danych lub podobnej działalności o charakterze pomocniczym w stosunku do podstawowej działalności jednej lub więcej instytucji kredytowych;

| 22) | „ryzyko operacyjne” oznacza ryzyko straty wynikające z nieodpowiednich lub zawodnych procedur wewnętrznych, błędów ludzi i systemów lub ze zdarzeń zewnętrznych, obejmując także ryzyko prawne; |
| --- | --- |

22)

„ryzyko operacyjne” oznacza ryzyko straty wynikające z nieodpowiednich lub zawodnych procedur wewnętrznych, błędów ludzi i systemów lub ze zdarzeń zewnętrznych, obejmując także ryzyko prawne;

| 23) | „banki centralne” obejmują Europejski Bank Centralny, o ile nie wskazano inaczej; |
| --- | --- |

23)

„banki centralne” obejmują Europejski Bank Centralny, o ile nie wskazano inaczej;

| 24) | „ryzyko rozmycia” oznacza ryzyko zmniejszenia kwoty należnej poprzez kredyty gotówkowe lub niegotówkowe udzielane dłużnikowi; |
| --- | --- |

24)

„ryzyko rozmycia” oznacza ryzyko zmniejszenia kwoty należnej poprzez kredyty gotówkowe lub niegotówkowe udzielane dłużnikowi;

| 25) | „prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązania” oznacza prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązania przez kontrahenta w okresie jednego roku; |
| --- | --- |

25)

„prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązania” oznacza prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązania przez kontrahenta w okresie jednego roku;

| 26) | „strata” w rozumieniu tytułu V rozdziału 2 sekcji 3 oznacza stratę ekonomiczną, w tym istotne skutki dyskonta oraz istotne, pośrednie i bezpośrednie koszty inkasa w ramach danego instrumentu; |
| --- | --- |

26)

„strata” w rozumieniu tytułu V rozdziału 2 sekcji 3 oznacza stratę ekonomiczną, w tym istotne skutki dyskonta oraz istotne, pośrednie i bezpośrednie koszty inkasa w ramach danego instrumentu;

| 27) | „strata z tytułu niewykonania zobowiązania” oznacza stosunek straty na ekspozycji z powodu niewykonania zobowiązań przez kontrahenta do kwoty należności w chwili niewykonania zobowiązania; |
| --- | --- |

27)

„strata z tytułu niewykonania zobowiązania” oznacza stosunek straty na ekspozycji z powodu niewykonania zobowiązań przez kontrahenta do kwoty należności w chwili niewykonania zobowiązania;

| 28) | „współczynnik konwersji” oznacza stosunek niewykorzystanej w chwili obecnej kwoty zobowiązań, która w chwili niewykonania zobowiązania będzie wykorzystana, stanowiąc kwotę należności — do niewykorzystanej w chwili obecnej kwoty zobowiązań
  ,
  kwota zobowiązania ustalana jest w oparciu o zakomunikowany limit, chyba, że limit niezakomunikowany jest wyższy; |
| --- | --- |

28)

„współczynnik konwersji” oznacza stosunek niewykorzystanej w chwili obecnej kwoty zobowiązań, która w chwili niewykonania zobowiązania będzie wykorzystana, stanowiąc kwotę należności — do niewykorzystanej w chwili obecnej kwoty zobowiązań
  ,
  kwota zobowiązania ustalana jest w oparciu o zakomunikowany limit, chyba, że limit niezakomunikowany jest wyższy;

| 29) | „oczekiwana strata” (EL) w rozumieniu tytułu V rozdziału 2 sekcji 3 oznacza stosunek kwoty oczekiwanej straty na ekspozycji w związku z potencjalnym niewykonaniem zobowiązania przez kontrahenta lub wartości rozmycia w skali jednego roku do kwoty należności w chwili stwierdzenia niewykonania zobowiązania; |
| --- | --- |

29)

„oczekiwana strata” (EL) w rozumieniu tytułu V rozdziału 2 sekcji 3 oznacza stosunek kwoty oczekiwanej straty na ekspozycji w związku z potencjalnym niewykonaniem zobowiązania przez kontrahenta lub wartości rozmycia w skali jednego roku do kwoty należności w chwili stwierdzenia niewykonania zobowiązania;

| 30) | „ograniczenie ryzyka kredytowego” oznacza technikę stosowaną przez instytucję kredytową do zmniejszania ryzyka kredytowego związanego z ekspozycją lub ekspozycjami utrzymywanymi przez daną instytucję kredytową; |
| --- | --- |

30)

„ograniczenie ryzyka kredytowego” oznacza technikę stosowaną przez instytucję kredytową do zmniejszania ryzyka kredytowego związanego z ekspozycją lub ekspozycjami utrzymywanymi przez daną instytucję kredytową;

| 31) | „ochrona kredytowa rzeczywista” oznacza technikę ograniczania ryzyka kredytowego, gdzie zmniejszenie ryzyka kredytowego z tytułu ekspozycji instytucji kredytowej wynika z prawa tej instytucji — w przypadku niewykonania zobowiązania przez kontrahenta lub zaistnienia innych określonych zdarzeń kredytowych związanych z kontrahentem — do upłynnienia, uzyskania transferu lub przejęcia, zatrzymania określonych aktywów lub kwot, bądź też zmniejszenia kwoty ekspozycji do kwoty równej różnicy pomiędzy kwotą ekspozycji i kwotą należności wobec instytucji kredytowej, lub zastąpienia ekspozycji taką kwotą. |
| --- | --- |

31)

„ochrona kredytowa rzeczywista” oznacza technikę ograniczania ryzyka kredytowego, gdzie zmniejszenie ryzyka kredytowego z tytułu ekspozycji instytucji kredytowej wynika z prawa tej instytucji — w przypadku niewykonania zobowiązania przez kontrahenta lub zaistnienia innych określonych zdarzeń kredytowych związanych z kontrahentem — do upłynnienia, uzyskania transferu lub przejęcia, zatrzymania określonych aktywów lub kwot, bądź też zmniejszenia kwoty ekspozycji do kwoty równej różnicy pomiędzy kwotą ekspozycji i kwotą należności wobec instytucji kredytowej, lub zastąpienia ekspozycji taką kwotą.

| 32) | „ochrona ryzyka kredytowego nierzeczywista” oznacza technikę ograniczania ryzyka kredytowego, gdzie zmniejszenie ryzyka kredytowego instytucji kredytowej z tytułu ekspozycji wynika ze zobowiązania strony trzeciej do zapłacenia określonej kwoty w przypadku niewykonania zobowiązania przez dłużnika lub wystąpienia innych określonych zdarzeń kredytowych; |
| --- | --- |

32)

„ochrona ryzyka kredytowego nierzeczywista” oznacza technikę ograniczania ryzyka kredytowego, gdzie zmniejszenie ryzyka kredytowego instytucji kredytowej z tytułu ekspozycji wynika ze zobowiązania strony trzeciej do zapłacenia określonej kwoty w przypadku niewykonania zobowiązania przez dłużnika lub wystąpienia innych określonych zdarzeń kredytowych;

| 33) | „transakcja z przyrzeczeniem odkupu” oznacza każdą transakcję na mocy umowy kwalifikującej się do kategorii „umów z udzielonym przyrzeczeniem odkupu” lub „umów z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu” zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. m) dyrektywy 2006/...WE; |
| --- | --- |

33)

„transakcja z przyrzeczeniem odkupu” oznacza każdą transakcję na mocy umowy kwalifikującej się do kategorii „umów z udzielonym przyrzeczeniem odkupu” lub „umów z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu” zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. m) dyrektywy 2006/...WE;

| 34) | „transakcja udzielania lub otrzymania pożyczki papierów wartościowych lub towarów” oznacza transakcję objętą definicją „udzielania pożyczki papierów wartościowych lub towarów” lub definicją „zaciągnięcia pożyczki papierów wartościowych lub towarów” zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. n) dyrektywy 2006/...WE; |
| --- | --- |

34)

„transakcja udzielania lub otrzymania pożyczki papierów wartościowych lub towarów” oznacza transakcję objętą definicją „udzielania pożyczki papierów wartościowych lub towarów” lub definicją „zaciągnięcia pożyczki papierów wartościowych lub towarów” zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. n) dyrektywy 2006/...WE;

| 35) | „bankowy instrument pieniężny” oznacza świadectwo depozytowe lub podobny instrument wystawiony przez instytucję kredytową udzielającą kredytu; |
| --- | --- |

35)

„bankowy instrument pieniężny” oznacza świadectwo depozytowe lub podobny instrument wystawiony przez instytucję kredytową udzielającą kredytu;

| 36) | „sekurytyzacja” oznacza transakcję, program lub strukturę, w wyniku których ryzyko związane z ekspozycją lub pulą ekspozycji ulega podziałowi na transze o następujących cechach:






  a) | płatności w ramach transakcji lub programu zależą od dochodów z tytułu ekspozycji lub puli ekspozycji; oraz |
| --- | --- | --- |

36)

„sekurytyzacja” oznacza transakcję, program lub strukturę, w wyniku których ryzyko związane z ekspozycją lub pulą ekspozycji ulega podziałowi na transze o następujących cechach:

a)

płatności w ramach transakcji lub programu zależą od dochodów z tytułu ekspozycji lub puli ekspozycji; oraz

| b) | hierarchia transz określa rozkład strat w trakcie transakcji lub programu; |
| --- | --- |

b)

hierarchia transz określa rozkład strat w trakcie transakcji lub programu;

| 37) | „sekurytyzacja tradycyjna” oznacza sekurytyzację obejmującą transfer sekurytyzowanych ekspozycji do jednostki specjalnego przeznaczenia do celów sekurytyzacji, która emituje papiery wartościowe. Odbywa się to w drodze przekazania prawa własności do sekurytyzowanych ekspozycji inicjującej jednostce kredytowej lub subpartycypację. Wyemitowane papiery wartościowe nie stanowią zobowiązań płatniczych inicjującej instytucji kredytowej; |
| --- | --- |

37)

„sekurytyzacja tradycyjna” oznacza sekurytyzację obejmującą transfer sekurytyzowanych ekspozycji do jednostki specjalnego przeznaczenia do celów sekurytyzacji, która emituje papiery wartościowe. Odbywa się to w drodze przekazania prawa własności do sekurytyzowanych ekspozycji inicjującej jednostce kredytowej lub subpartycypację. Wyemitowane papiery wartościowe nie stanowią zobowiązań płatniczych inicjującej instytucji kredytowej;

| 38) | „sekurytyzacja syntetyczna” oznacza sekurytyzację, w której podział na transze odbywa się przy użyciu kredytowych instrumentów pochodnych lub gwarancji, a puli ekspozycji nie usuwa się z salda inicjującej instytucji kredytowej; |
| --- | --- |

38)

„sekurytyzacja syntetyczna” oznacza sekurytyzację, w której podział na transze odbywa się przy użyciu kredytowych instrumentów pochodnych lub gwarancji, a puli ekspozycji nie usuwa się z salda inicjującej instytucji kredytowej;

| 39) | „transza” oznacza ustalony umownie segment ryzyka kredytowego związanego z ekspozycją lub wieloma ekspozycjami, przy czym pozycja w takim segmencie obarczona jest większym lub mniejszym ryzykiem straty niż pozycja o tej samej kwocie w każdym innym segmencie, bez uwzględniania ochrony kredytowej zapewnianej przez stronę trzecią bezpośrednio posiadaczom pozycji w danym segmencie lub innych segmentach; |
| --- | --- |

39)

„transza” oznacza ustalony umownie segment ryzyka kredytowego związanego z ekspozycją lub wieloma ekspozycjami, przy czym pozycja w takim segmencie obarczona jest większym lub mniejszym ryzykiem straty niż pozycja o tej samej kwocie w każdym innym segmencie, bez uwzględniania ochrony kredytowej zapewnianej przez stronę trzecią bezpośrednio posiadaczom pozycji w danym segmencie lub innych segmentach;

| 40) | „pozycja sekurytyzacyjna” oznacza ekspozycję z tytułu sekurytyzacji; |
| --- | --- |

40)

„pozycja sekurytyzacyjna” oznacza ekspozycję z tytułu sekurytyzacji;

| 41) | „jednostka inicjująca” oznacza jedno z poniższych:






  a) | jednostkę która, bądź to samodzielnie bądź za pośrednictwem jednostek powiązanych, bezpośrednio lub pośrednio, była zaangażowana w pierwotną umowę dającą początek zobowiązaniom lub potencjalnym zobowiązaniom dłużnika lub potencjalnego dłużnika, skutkujących ekspozycją sekurytyzowaną; lub |
| --- | --- | --- |

41)

„jednostka inicjująca” oznacza jedno z poniższych:

a)

jednostkę która, bądź to samodzielnie bądź za pośrednictwem jednostek powiązanych, bezpośrednio lub pośrednio, była zaangażowana w pierwotną umowę dającą początek zobowiązaniom lub potencjalnym zobowiązaniom dłużnika lub potencjalnego dłużnika, skutkujących ekspozycją sekurytyzowaną; lub

| b) | jednostkę, która nabywa ekspozycje strony trzeciej, zapisując je we własnym bilansie, a następnie poddaje je sekurytyzacji; |
| --- | --- |

b)

jednostkę, która nabywa ekspozycje strony trzeciej, zapisując je we własnym bilansie, a następnie poddaje je sekurytyzacji;

| 42) | „jednostka sponsorująca” oznacza instytucje kredytową, inną niż inicjująca instytucja kredytowa, która ustanawia i zarządza programem emisji papierów komercyjnych zabezpieczonych aktywami lub innym programem sekurytyzacyjnym, w ramach którego nabywane są ekspozycje od jednostek zewnętrznych; |
| --- | --- |

42)

„jednostka sponsorująca” oznacza instytucje kredytową, inną niż inicjująca instytucja kredytowa, która ustanawia i zarządza programem emisji papierów komercyjnych zabezpieczonych aktywami lub innym programem sekurytyzacyjnym, w ramach którego nabywane są ekspozycje od jednostek zewnętrznych;

| 43) | „wsparcie jakości kredytowej” oznacza ustalenie umowne, na mocy którego poprawiana jest jakość kredytowa pozycji sekurytyzacyjne w stosunku do stanu sprzed zastosowania takiego wsparcia, w tym wsparcie zapewniane przez transze o mniejszym stopniu uprzywilejowania w ramach procesu sekurytyzacji i inne rodzaje ochrony kredytowej; |
| --- | --- |

43)

„wsparcie jakości kredytowej” oznacza ustalenie umowne, na mocy którego poprawiana jest jakość kredytowa pozycji sekurytyzacyjne w stosunku do stanu sprzed zastosowania takiego wsparcia, w tym wsparcie zapewniane przez transze o mniejszym stopniu uprzywilejowania w ramach procesu sekurytyzacji i inne rodzaje ochrony kredytowej;

| 44) | „jednostka specjalnego przeznaczenia do celów sekurytyzacji (SSPE)” oznacza instytucję powierniczą lub inny podmiot, inny niż instytucja kredytowa, utworzone w celu przeprowadzenia jednej lub więcej sekurytyzacji, których działalność ogranicza się działań odpowiadających temu celowi, a których struktura ukształtowana jest w celu oddzielenia zobowiązań jednostki SSPE od zobowiązań inicjującej jednostki kredytowej, a posiadacze udziałów w takiej jednostce mają prawo zastawiać je lub wymieniać bez żadnych ograniczeń; |
| --- | --- |

44)

„jednostka specjalnego przeznaczenia do celów sekurytyzacji (SSPE)” oznacza instytucję powierniczą lub inny podmiot, inny niż instytucja kredytowa, utworzone w celu przeprowadzenia jednej lub więcej sekurytyzacji, których działalność ogranicza się działań odpowiadających temu celowi, a których struktura ukształtowana jest w celu oddzielenia zobowiązań jednostki SSPE od zobowiązań inicjującej jednostki kredytowej, a posiadacze udziałów w takiej jednostce mają prawo zastawiać je lub wymieniać bez żadnych ograniczeń;

| 45) | „grupa powiązanych klientów” oznacza:






  a) | dwie lub więcej osoby fizyczne lub prawne, które, jeśli nie wykazano inaczej, stanowią jedno ryzyko, ponieważ jedna z nich sprawuje bezpośrednio lub pośrednio kontrolę nad inną lub innymi; lub |
| --- | --- | --- |

45)

„grupa powiązanych klientów” oznacza:

a)

dwie lub więcej osoby fizyczne lub prawne, które, jeśli nie wykazano inaczej, stanowią jedno ryzyko, ponieważ jedna z nich sprawuje bezpośrednio lub pośrednio kontrolę nad inną lub innymi; lub

| b) | dwie lub więcej osoby fizyczne lub prawne, między którymi nie zachodzi stosunek kontroli w rozumieniu lit. a), lecz które należy uznać za stanowiące jedno ryzyko, gdyż są one na tyle wzajemnie ze sobą powiązane, iż powstanie problemów finansowych u jednej z nich prawdopodobnie oznaczałoby, że inna osoba lub wszystkie inne osoby napotkałyby trudności ze spłatą swoich zobowiązań; |
| --- | --- |

b)

dwie lub więcej osoby fizyczne lub prawne, między którymi nie zachodzi stosunek kontroli w rozumieniu lit. a), lecz które należy uznać za stanowiące jedno ryzyko, gdyż są one na tyle wzajemnie ze sobą powiązane, iż powstanie problemów finansowych u jednej z nich prawdopodobnie oznaczałoby, że inna osoba lub wszystkie inne osoby napotkałyby trudności ze spłatą swoich zobowiązań;

| 46) | „bliskie powiązania” oznaczają sytuację, w której dwie lub więcej osoby fizyczne lub prawne są ze sobą związane w jeden z następujących sposobów:






  a) | udział kapitałowy w formie posiadanego bezpośrednio lub poprzez stosunek kontroli udziału dającego prawo do ponad 20 % głosów lub kapitału przedsiębiorstwa; |
| --- | --- | --- |

46)

„bliskie powiązania” oznaczają sytuację, w której dwie lub więcej osoby fizyczne lub prawne są ze sobą związane w jeden z następujących sposobów:

a)

udział kapitałowy w formie posiadanego bezpośrednio lub poprzez stosunek kontroli udziału dającego prawo do ponad 20 % głosów lub kapitału przedsiębiorstwa;

| b) | kontrola; lub |
| --- | --- |

b)

kontrola; lub

| c) | fakt, że obie lub wszystkie osoby są trwale związane z jedną i tą samą osobą trzecią przez stosunek kontroli; |
| --- | --- |

c)

fakt, że obie lub wszystkie osoby są trwale związane z jedną i tą samą osobą trzecią przez stosunek kontroli;

| 47) | „uznane giełdy” oznaczają giełdy uznane za takowe przez właściwe organy oraz takie, które:






  a) | funkcjonują regularnie; |
| --- | --- | --- |

47)

„uznane giełdy” oznaczają giełdy uznane za takowe przez właściwe organy oraz takie, które:

a)

funkcjonują regularnie;

| b) | posiadają regulamin wydany lub zatwierdzony przez właściwe organy Państwa Członkowskiego pochodzenia giełdy, określający warunki działania giełdy, warunki dostępu do giełdy, jak również warunki, jakie zostaną spełnione przez umowę, zanim zostanie ona dopuszczony do faktycznego obrotu na giełdzie; oraz |
| --- | --- |

b)

posiadają regulamin wydany lub zatwierdzony przez właściwe organy Państwa Członkowskiego pochodzenia giełdy, określający warunki działania giełdy, warunki dostępu do giełdy, jak również warunki, jakie zostaną spełnione przez umowę, zanim zostanie ona dopuszczony do faktycznego obrotu na giełdzie; oraz

| c) | dysponują mechanizmem rozliczeniowym, za pośrednictwem którego umowy wymienione w załączniku IV podlegają dziennym wymogom w zakresie depozytów gwarancyjnych, które to wymogi, w opinii właściwych organów, stanowią odpowiednie zabezpieczenie tych umów. |
| --- | --- |

c)

dysponują mechanizmem rozliczeniowym, za pośrednictwem którego umowy wymienione w załączniku IV podlegają dziennym wymogom w zakresie depozytów gwarancyjnych, które to wymogi, w opinii właściwych organów, stanowią odpowiednie zabezpieczenie tych umów.

Artykuł 5

Państwa Członkowskie wprowadzają zakaz dla osób lub przedsiębiorstw gospodarczych niebędących instytucjami kredytowymi prowadzenia działalności polegającej na przyjmowaniu od ludności depozytów i innych środków podlegających zwrotowi.

Pierwszy akapit nie dotyczy przyjmowania depozytów i innych środków podlegających zwrotowi przez Państwo Członkowskie lub organy regionalne bądź lokalne Państwa Członkowskiego, czy też przez organy międzynarodowe o charakterze publicznym, których członkami są jedno lub więcej Państw Członkowskich, jak również przypadków wyraźnie objętych legislacją krajową i wspólnotową, pod warunkiem jednak, że działalność ta podlega regulacjom i mechanizmom kontroli mającym na celu ochronę deponentów i inwestorów oraz mającym zastosowanie w takich przypadkach.

TYTUŁ II

WARUNKI PODEJMOWANIA I PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI PRZEZ INSTYTUCJE KREDYTOWE

Artykuł 6

Państwa Członkowskie wymagają od instytucji kredytowych uzyskania zezwolenia przed rozpoczęciem działalności. Bez uszczerbku dla przepisów art. 7-12 państwa te określają wymogi w zakresie uzyskania takich zezwoleń i powiadamiają o nich Komisję.

Artykuł 7

Państwa Członkowskie wymagają, aby do wniosków o udzielenie zezwolenia dołączony był program działalności określający między innymi przewidziane rodzaje działalności oraz strukturę organizacyjną instytucji kredytowych.

Artykuł 8

Państwa Członkowskie nie mogą wymagać, aby wniosek o udzielenie zezwolenia został rozpatrzony pod względem potrzeb gospodarczych rynku.

Artykuł 9

1.   Bez uszczerbku dla innych ogólnych warunków przewidzianych w prawie krajowym, właściwe organy nie udzielają zezwolenia, gdy instytucja kredytowa nie posiada wydzielonych funduszy własnych oraz w przypadkach, gdy kapitał założycielski danej instytucji wynosi mniej niż 5 milionów euro.

„Kapitał założycielski” obejmuje kapitał i rezerwy określone w art. 57 lit. a) i b).

Państwa Członkowskie mogą postanowić, że instytucje kredytowe niespełniające wymogu wydzielonych funduszy własnych, które już istniały w dniu 15 grudnia 1979 r., mogą nadal prowadzić swoją działalność. Państwa Członkowskie mogą wyłączyć takie instytucje kredytowe z obowiązku stosowania się do wymogów określonych w art. 11 ust. 1.

2.   Państwa Członkowskie mogą jednak udzielać zezwolenia poszczególnym kategoriom instytucji kredytowych, których kapitał założycielski wynosi mniej aniżeli określono w ust. 1, z zastrzeżeniem następujących warunków:

| a) | kapitał założycielski wynosi nie mniej niż 1 milion euro; |
| --- | --- |

a)

kapitał założycielski wynosi nie mniej niż 1 milion euro;

| b) | zainteresowane Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o powodach, którymi się kierują przy korzystaniu z tej możliwości; oraz |
| --- | --- |

b)

zainteresowane Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o powodach, którymi się kierują przy korzystaniu z tej możliwości; oraz

| c) | w wykazie wymienionym w art. 14 dokonuje się odpowiedniej adnotacji przy nazwie każdej instytucji kredytowej, która nie spełnia minimalnych wymogów kapitałowych określonych w ust. 1. |
| --- | --- |

c)

w wykazie wymienionym w art. 14 dokonuje się odpowiedniej adnotacji przy nazwie każdej instytucji kredytowej, która nie spełnia minimalnych wymogów kapitałowych określonych w ust. 1.

Artykuł 10

1.   Wysokość funduszy własnych instytucji kredytowej nie może w chwili udzielenia zezwolenia obniżyć się poniżej poziomu kapitału założycielskiego wymaganego na podstawie art. 9.

2.   Państwa Członkowskie mogą postanowić, że instytucje kredytowe już istniejące w dniu 1 stycznia 1993 r., których fundusze własne nie osiągają poziomu kapitału założycielskiego określonego w art. 9, mogą w dalszym ciągu prowadzić swoją działalność. W takim jednak razie fundusze własne tych instytucji nie mogą obniżyć się poniżej najwyższego poziomu osiągniętego po dniu 22 grudnia 1989 r.

3.   Jeśli kontrolę nad instytucją kredytową kwalifikującą się do kategorii określonej w ust. 2 przejmie inna osoba fizyczna lub prawna niż osoba, która wcześniej kontrolowała tę instytucję, fundusze własne tej instytucji kredytowej są podwyższane co najmniej do poziomu kapitału założycielskiego określonego w art. 9.

4.   Jednakże, w określonych szczególnych okolicznościach i za zgodą właściwych organów, gdy następuje połączenie dwóch lub więcej instytucji kredytowych kwalifikujących się do kategorii określonej w ust. 2, fundusze własne instytucji kredytowej powstałej w wyniku tego połączenia, o ile nie został osiągnięty odpowiedni poziom określony w art. 9, nie mogą obniżyć się poniżej sumy funduszy własnych łączących się ze sobą instytucji kredytowych w chwili połączenia.

5.   Jednakże, jeśli w przypadkach określonych w ust. 1, 2 i 4 fundusze własne ulegną zmniejszeniu, właściwe organy mogą w uzasadnionych okolicznościach wyznaczyć instytucji kredytowej ograniczony okres czasu, w którym musi ona poprawić swoją sytuację lub zaprzestać działalności.

Artykuł 11

1.   Właściwe organy udzielają zezwolenia instytucji kredytowej jedynie wtedy, gdy przynajmniej dwie osoby będą faktycznie kierować działalnością tej instytucji.

Nie udzielą one zezwolenia, jeśli osoby te nie mają dostatecznie nieposzlakowanej opinii lub nie posiadają one należytego doświadczenia do wykonywania takich obowiązków.

2.   Każde Państwo Członkowskie wymaga, aby:

| a) | każda instytucja kredytowa będąca osobą prawną i posiadająca na mocy prawa krajowego statutową siedzibę, miała siedzibę zarządu w tym samym Państwie Członkowskim, w którym posiada statutową siedzibę, |
| --- | --- |

a)

każda instytucja kredytowa będąca osobą prawną i posiadająca na mocy prawa krajowego statutową siedzibę, miała siedzibę zarządu w tym samym Państwie Członkowskim, w którym posiada statutową siedzibę,

| b) | każda inna instytucja kredytowa miała swoją siedzibę zarządu w Państwie Członkowskim, które wydało jej zezwolenie i w którym faktycznie prowadzi swoją działalność. |
| --- | --- |

b)

każda inna instytucja kredytowa miała swoją siedzibę zarządu w Państwie Członkowskim, które wydało jej zezwolenie i w którym faktycznie prowadzi swoją działalność.

Artykuł 12

1.   Właściwe organy nie udzielają zezwolenia na podjęcie działalności instytucji kredytowej, jeżeli nie zostaną poinformowane o tożsamości bezpośrednich lub pośrednich akcjonariuszy lub udziałowców tych instytucji, będących osobami fizycznymi lub prawnymi, posiadających znaczne pakiety akcji, oraz o wielkości takich pakietów.

Przy określaniu znacznego pakietu akcji w rozumieniu niniejszego artykułu uwzględnia się prawa głosu określone w art. 92 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/34/WE z dnia 28 maja 2001 roku w sprawie dopuszczenia papierów wartościowych do publicznych notowań giełdowych oraz zakresu informacji dotyczących papierów wartościowych podlegających obowiązkowi publikacji (16).

2.   Właściwe organy odmawiają udzielenia zezwolenia, jeśli mając na uwadze potrzebę zapewnienia należytego i ostrożnego zarządzania instytucją kredytową, nie są przekonane co do odpowiedniego charakteru akcjonariuszy lub udziałowców.

3.   W przypadku bliskich powiązań między instytucją kredytową i inną osobą prawną lub fizyczną właściwe organy udzielają zezwolenia tylko wówczas, gdy powiązania te nie stanowią przeszkody w skutecznym wykonywaniu funkcji nadzorczych.

Właściwe organy odmawiają również udzielenia zezwolenia, jeśli skuteczne wykonywanie funkcji nadzorczych nie jest możliwe z powodu przepisów ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych państwa trzeciego mających zastosowanie do jednej lub więcej osób fizycznych lub prawnych, z którymi instytucja kredytowa posiada bliskie powiązania, bądź też z powodu trudności w stosowaniu takich przepisów ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych.

Właściwe organy wymagają od instytucji kredytowych przedkładania informacji potrzebnych do stałego monitorowania przestrzegania warunków określonych w niniejszym ustępie.

Artykuł 13

W każdym przypadku odmowy udzielenia zezwolenia podaje się powody tej odmowy, a wnioskodawca jest o nich powiadomiony w terminie sześciu miesięcy od daty otrzymania wniosku lub, jeśli wniosek był niekompletny, w terminie sześciu miesięcy od dnia nadesłania informacji potrzebnych do podjęcia decyzji. W każdym przypadku decyzję podejmuje się w terminie 12 miesięcy od daty otrzymania wniosku.

Artykuł 14

Komisja powiadamiana jest o każdym udzielonym zezwoleniu.

Nazwę każdej instytucji kredytowej, której udzielono zezwolenia umieszcza się w wykazie. Komisja ogłasza ów wykaz w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i stale go aktualizuje.

Artykuł 15

1.   Właściwe organy przed udzieleniem zezwolenia instytucji kredytowej prowadzą konsultacje z właściwymi organami innego Państwa Członkowskiego, którego sprawa ta dotyczy w następujących przypadkach:

| a) | dana instytucja kredytowa jest przedsiębiorstwem zależnym instytucji kredytowej posiadającym zezwolenie udzielone w innym Państwie Członkowskim, |
| --- | --- |

a)

dana instytucja kredytowa jest przedsiębiorstwem zależnym instytucji kredytowej posiadającym zezwolenie udzielone w innym Państwie Członkowskim,

| b) | dana instytucja kredytowa jest przedsiębiorstwem zależnym przedsiębiorstwa dominującego innej instytucji kredytowej posiadającej zezwolenie udzielone w innym Państwie Członkowskim, |
| --- | --- |

b)

dana instytucja kredytowa jest przedsiębiorstwem zależnym przedsiębiorstwa dominującego innej instytucji kredytowej posiadającej zezwolenie udzielone w innym Państwie Członkowskim,

| c) | dana instytucja kredytowa jest kontrolowana przez te same osoby fizyczne lub prawne, które kontrolują instytucję kredytową posiadającą zezwolenie udzielone w innym Państwie Członkowskim. |
| --- | --- |

c)

dana instytucja kredytowa jest kontrolowana przez te same osoby fizyczne lub prawne, które kontrolują instytucję kredytową posiadającą zezwolenie udzielone w innym Państwie Członkowskim.

2.   Właściwe organy przed udzieleniem zezwolenia instytucji kredytowej prowadzą konsultacje z właściwymi organami Państwa Członkowskiego, którego sprawa ta dotyczy, odpowiedzialnym za nadzór nad zakładami ubezpieczeń lub przedsiębiorstwami inwestycyjnymi w następujących przypadkach:

| a) | dana instytucja kredytowa jest przedsiębiorstwem zależnym zakładu ubezpieczeń lub przedsiębiorstwa inwestycyjnego posiadającego zezwolenie we Wspólnocie, |
| --- | --- |

a)

dana instytucja kredytowa jest przedsiębiorstwem zależnym zakładu ubezpieczeń lub przedsiębiorstwa inwestycyjnego posiadającego zezwolenie we Wspólnocie,

| b) | dana instytucja kredytowa jest przedsiębiorstwem zależnym przedsiębiorstwa dominującego zakładu ubezpieczeń lub przedsiębiorstwa inwestycyjnego posiadającego zezwolenie we Wspólnocie, |
| --- | --- |

b)

dana instytucja kredytowa jest przedsiębiorstwem zależnym przedsiębiorstwa dominującego zakładu ubezpieczeń lub przedsiębiorstwa inwestycyjnego posiadającego zezwolenie we Wspólnocie,

| c) | dana instytucja kredytowa jest kontrolowana przez tę samą osobę fizyczną lub prawną, która kontroluje zakład ubezpieczeń lub przedsiębiorstwo inwestycyjne posiadające zezwolenie we Wspólnocie. |
| --- | --- |

c)

dana instytucja kredytowa jest kontrolowana przez tę samą osobę fizyczną lub prawną, która kontroluje zakład ubezpieczeń lub przedsiębiorstwo inwestycyjne posiadające zezwolenie we Wspólnocie.

3.   Odpowiednie właściwe organy określone w ust. 1 i 2 konsultują się wzajemnie w szczególności podczas dokonywania oceny stosowności akcjonariuszy oraz reputacji i doświadczenia członków zarządu uczestniczących w zarządzaniu innym podmiotem należącym do tej samej grupy. Przekazują sobie wzajemnie wszelkie informacje odnoszące się do stosowności akcjonariuszy oraz reputacji i doświadczenia członków zarządu, istotne przy udzielaniu zezwoleń, a także prowadzeniu oceny zgodności z warunkami działalności.

Artykuł 16

Przyjmujące Państwa Członkowskie nie mogą wymagać zezwolenia od oddziałów instytucji kredytowych posiadających zezwolenie udzielone w innym Państwie Członkowskim oraz nie mogą wymagać wyposażenia tych oddziałów w wydzielony kapitał założycielski. Zakładanie i nadzorowanie takich oddziałów odbywa się zgodnie z przepisami art. 22, 25, 26 ust. 1-3, 29-37 i 40

Artykuł 17

1.   Właściwe organy mogą cofnąć zezwolenie udzielone instytucji kredytowej jedynie wówczas, gdy taka instytucja:

| a) | nie wykorzysta zezwolenia w ciągu 12 miesięcy, wyraźnie zrzeknie się zezwolenia lub nie prowadzi działalności od ponad sześciu miesięcy, o ile zainteresowane Państwo Członkowskie nie wprowadziło przepisu, że w takich przypadkach zezwolenie wygasa; |
| --- | --- |

a)

nie wykorzysta zezwolenia w ciągu 12 miesięcy, wyraźnie zrzeknie się zezwolenia lub nie prowadzi działalności od ponad sześciu miesięcy, o ile zainteresowane Państwo Członkowskie nie wprowadziło przepisu, że w takich przypadkach zezwolenie wygasa;

| b) | uzyskała zezwolenie wskutek przedłożenia fałszywych informacji czy też w jakikolwiek inny nieprawidłowy sposób; |
| --- | --- |

b)

uzyskała zezwolenie wskutek przedłożenia fałszywych informacji czy też w jakikolwiek inny nieprawidłowy sposób;

| c) | nie spełnia już warunków, na podstawie których udzielono zezwolenia; |
| --- | --- |

c)

nie spełnia już warunków, na podstawie których udzielono zezwolenia;

| d) | nie posiada już dostatecznych funduszy własnych lub utraciła wiarygodność w zakresie wykonywania swoich zobowiązań w stosunku do wierzycieli, w szczególności nie zapewnia już bezpieczeństwa powierzonym aktywom; lub |
| --- | --- |

d)

nie posiada już dostatecznych funduszy własnych lub utraciła wiarygodność w zakresie wykonywania swoich zobowiązań w stosunku do wierzycieli, w szczególności nie zapewnia już bezpieczeństwa powierzonym aktywom; lub

| e) | spełnia inne warunki cofnięcia zezwolenia, przewidziane przepisami prawa krajowego. |
| --- | --- |

e)

spełnia inne warunki cofnięcia zezwolenia, przewidziane przepisami prawa krajowego.

2.   Należy podać powody cofnięcia zezwolenia i poinformować o nich wszystkich zainteresowanych. O cofnięciu zezwolenia powiadamia się Komisję.

Artykuł 18

Do celów wykonywania swojej działalności instytucje kredytowe mogą używać na całym obszarze Wspólnoty tej samej nazwy, jakiej używają w Państwie Członkowskim, w którym posiadają siedzibę zarządu, bez względu na jakiekolwiek przepisy obowiązujące w przyjmującym Państwie Członkowskim w zakresie używania wyrazów „bank”, „bank oszczędnościowy” lub innych nazw dotyczących bankowości. W przypadku, gdy istnieje możliwość mylenia nazw, przyjmujące Państwo Członkowskie może wymagać, aby nazwie instytucji towarzyszyły pewne wyjaśniające informacje.

Artykuł 19

1.   Państwa Członkowskie wymagają od każdej osoby fizycznej lub prawnej, która zgłasza zamiar bezpośredniego lub pośredniego nabycia znacznego pakietu akcji w instytucji kredytowej, uprzedniego powiadomienia o tym właściwych organów, z określeniem wielkości pakietu, który zamierzają nabyć. Osoba taka odpowiednio powiadamia właściwe organy, w przypadku zamiaru zwiększenia posiadanego już znacznego pakietu akcji w taki sposób, że udział praw głosu lub posiadanego przez nią kapitału osiągnąłby wówczas lub przekroczył poziom 20 %, 33 % bądź 50 % lub też sprawiłby, że instytucja kredytowa stanie się przedsiębiorstwem od niej zależnym.

Bez uszczerbku dla ust. 2, właściwe organy mają nie więcej niż trzy miesiące od daty powiadomienia określonej w akapicie pierwszym i drugim na sprzeciwienie się takiemu planowi, jeśli mając na uwadze potrzebę zapewnienia należytego i ostrożnego zarządzania instytucją kredytową, nie są one przekonane co do odpowiedniego charakteru danej osoby. Jeśli organy te nie sprzeciwiają się planowi, mogą wyznaczyć maksymalny termin jego realizacji.

2.   Jeżeli osobą proponującą nabycie pakietu akcji określonego w ust. 1 jest instytucja kredytowa, zakład ubezpieczeń lub przedsiębiorstwo inwestycyjne posiadające zezwolenie w innym Państwie Członkowskim lub przedsiębiorstwo dominujące instytucji kredytowej, zakładu ubezpieczeń lub przedsiębiorstwa inwestycyjnego posiadającego zezwolenie w innym Państwie Członkowskim, lub osoba fizyczna lub prawna kontrolująca instytucję kredytową, zakład ubezpieczeń lub przedsiębiorstwo inwestycyjne posiadające zezwolenie w innym Państwie Członkowskim, oraz jeżeli w wyniku takiego nabycia instytucja kredytowa, w której nabywca zamierzający posiadać pakiet akcji, stałaby się przedsiębiorstwem zależnym nabywcy lub podlegającym jego kontroli, ocena nabycia podlega uprzednim konsultacjom przewidzianym w art. 15.

Artykuł 20

Państwa Członkowskie wymagają od osoby fizycznej lub prawnej, która zamierza bezpośrednio lub pośrednio zbyć znaczny pakiet akcji w instytucji kredytowej, aby osoba ta uprzednio powiadomiła właściwe organy o wielkości pakietu akcji, który zamierza posiadać. Osoba taka powiadamia również właściwe organy, jeśli zamierza zmniejszyć posiadany znaczny pakiet akcji w taki sposób, że udział praw głosu lub posiadanego przez nią kapitału spadłby wówczas poniżej poziomu 20 %, 33 % bądź 50 % lub sprawiłby, że instytucja kredytowa przestanie być przedsiębiorstwem od niej zależnym.

Artykuł 21

1.   Instytucje kredytowe powiadamiają właściwe organy, gdy tylko otrzymają odpowiednią wiadomość, o wszelkich przypadkach nabycia lub zbycia pakietów ich akcji, jeśli takie akty nabycia lub zbycia sprawią, że pakiety akcji przekroczą jeden z progów określonych w art. 19 ust. 1 i art. 20.

Ponadto, przynajmniej raz do roku, instytucje kredytowe przekazują właściwym organom nazwiska akcjonariuszy i udziałowców posiadających znaczne pakiety akcji i wielkość tych pakietów, na przykład zgodnie z informacjami otrzymanymi na walnym zgromadzeniu akcjonariuszy lub w wyniku wykonania przepisów dotyczących spółek giełdowych.

2.   Gdy wpływ wywierany przez osoby określone w art. 19 ust. 1 może okazać się niekorzystny dla ostrożnego i rozsądnego zarządzania instytucją, Państwa Członkowskie wymagają, aby właściwe organy podjęły odpowiednie środki w celu doprowadzenia do ustania tej sytuacji. Do środków takich mogą należeć: nakazy sądowe, sankcje wobec członków władz i kierownictwa instytucji lub zawieszenie prawa głosu z akcji bądź udziałów posiadanych przez danych akcjonariuszy lub udziałowców.

Podobne środki stosuje się do osób fizycznych i prawnych, które nie spełniają obowiązku uprzedniego powiadomienia właściwych organów w sytuacjach określonych w art. 19 ust. 1.

Jeśli mimo sprzeciwu właściwych organów dochodzi do nabycia pakietu akcji, Państwa Członkowskie, niezależnie od zastosowania innych sankcji, zarządzają zawieszenie danych praw głosu lub unieważnienie głosów oddanych, bądź też wprowadzają możliwość ich unieważnienia.

3.   Przy określaniu znacznego pakietu akcji oraz w odniesieniu do innych wielkości pakietów akcji, o których mowa w niniejszym artykule uwzględniane są prawa głosu określone w art. 92 dyrektywy 2001/34/WE.

Artykuł 22

1.   Właściwe organy Państwa Członkowskiego pochodzenia wymagają, aby każda instytucja kredytowa posiadała solidne zasady zarządzania obejmujące jasną strukturę organizacyjną z dobrze określonymi, przejrzystymi i konsekwentnymi zakresami odpowiedzialności, skuteczne procesy mające na celu rozpoznawanie ryzyka, na które jest lub może być narażona instytucja kredytowa, zarządzanie nim, monitorowanie i sprawozdawczość związane z ryzykiem oraz odpowiednie mechanizmy kontroli wewnętrznej obejmujące prawidłowe procedury w zakresie administracji i rachunkowości.

2.   Zasady, procesy i mechanizmy określone w ust. 1 są kompleksowe i adekwatne co do charakteru, skali i złożoności działalności danej instytucji kredytowej. Uwzględnia się kryteria techniczne ustanowione w załączniku V.

TYTUŁ III

PRZEPISY DOTYCZĄCE SWOBODY PRZEDSIĘBIORCZOŚCI I SWOBODY ŚWIADCZENIA USŁUG

Sekcja 1

Instytucje kredytowe

Artykuł 23

Instytucje kredytowe Państwa Członkowskie zapewniają, że każda instytucja kredytowa posiadająca zezwolenie udzielone przez właściwe organy innego Państwa Członkowskiego i nadzorowana przez te organy może prowadzić na ich terytoriach rodzaje działalności wymienione w załączniku I, zgodnie z art. 25, 26 ust. 1-3, art. 28 ust. 1 i 2 i art. 29-37 przez założenie oddziału lub poprzez świadczenie usług, pod warunkiem, że taka działalność jest objęta wyżej wymienionym zezwoleniem.

Sekcja 2

Instytucje finansowe

Artykuł 24

1.   Państwa Członkowskie zapewniają, że każda instytucja finansowa z innego Państwa Członkowskiego może prowadzić na ich terytoriach rodzaje działalności wymienione w załączniku I, zgodnie z art. 25, 26 ust. 1-3, art. 28 ust.1 i 2 i art. 29-37 przez założenie oddziału lub poprzez świadczenie usług, niezależnie od tego, czy stanowi ona przedsiębiorstwo zależne instytucji kredytowej, czy przedsiębiorstwo zależne będące wspólną własnością dwóch lub więcej instytucji kredytowych, o ile akt założycielski i umowa spółki tej instytucji zezwalają na prowadzenie tej działalności, a instytucja spełnia wszystkie następujące warunki:

| a) | przedsiębiorstwo lub przedsiębiorstwa dominujące posiadają zezwolenie jako instytucje kredytowe w Państwie Członkowskim, którego ustawodawstwu podlega instytucja finansowa; |
| --- | --- |

a)

przedsiębiorstwo lub przedsiębiorstwa dominujące posiadają zezwolenie jako instytucje kredytowe w Państwie Członkowskim, którego ustawodawstwu podlega instytucja finansowa;

| b) | określona działalność jest faktycznie prowadzona na terytorium tego samego Państwa Członkowskiego; |
| --- | --- |

b)

określona działalność jest faktycznie prowadzona na terytorium tego samego Państwa Członkowskiego;

| c) | przedsiębiorstwo lub przedsiębiorstwo dominujące dysponuje prawem 90 % lub więcej głosów z akcji w kapitale instytucji finansowej; |
| --- | --- |

c)

przedsiębiorstwo lub przedsiębiorstwo dominujące dysponuje prawem 90 % lub więcej głosów z akcji w kapitale instytucji finansowej;

| d) | przedsiębiorstwo lub przedsiębiorstwa dominujące spełniają wymogi właściwych organów, dotyczące ostrożnego zarządzania instytucją finansową, oraz oświadczyły, za zgodą właściwych organów odpowiedniego Państwa Członkowskiego pochodzenia, że odpowiadają solidarnie za zobowiązania zaciągnięte przez instytucję finansową; oraz |
| --- | --- |

d)

przedsiębiorstwo lub przedsiębiorstwa dominujące spełniają wymogi właściwych organów, dotyczące ostrożnego zarządzania instytucją finansową, oraz oświadczyły, za zgodą właściwych organów odpowiedniego Państwa Członkowskiego pochodzenia, że odpowiadają solidarnie za zobowiązania zaciągnięte przez instytucję finansową; oraz

| e) | instytucja finansowa jest efektywnie objęta, w szczególności w zakresie danej działalności, skonsolidowanym nadzorem nad przedsiębiorstwem dominującym lub nad każdym spośród przedsiębiorstw dominujących, zgodnie z przepisami tytułu V rozdział 4 sekcja 1, w szczególności na potrzeby minimalnych wymogów w zakresie funduszy własnych określonych w art. 75, kontroli dużych zaangażowań oraz limitów dotyczących wielkości pakietów akcji określonych w art. 120-122. |
| --- | --- |

e)

instytucja finansowa jest efektywnie objęta, w szczególności w zakresie danej działalności, skonsolidowanym nadzorem nad przedsiębiorstwem dominującym lub nad każdym spośród przedsiębiorstw dominujących, zgodnie z przepisami tytułu V rozdział 4 sekcja 1, w szczególności na potrzeby minimalnych wymogów w zakresie funduszy własnych określonych w art. 75, kontroli dużych zaangażowań oraz limitów dotyczących wielkości pakietów akcji określonych w art. 120-122.

Zgodność z tymi warunkami jest weryfikowana przez właściwe organy Państwa Członkowskiego pochodzenia, które na tej podstawie wystawiają instytucji finansowej odpowiednie zaświadczenie zgodności stanowiące część powiadomienia określonego w art. 25 i 28.

Właściwe organy Państwa Członkowskiego pochodzenia zapewniają nadzór nad instytucją finansową zgodnie z art. 10 ust. 1, art. 19-22, 40, 42-52 i 54.

2.   Jeśli instytucja finansowa w rozumieniu akapitu pierwszego ust. 1 przestaje spełniać jakikolwiek z nałożonych na nią warunków, Państwo Członkowskie pochodzenia powiadamia o tym właściwe organy przyjmującego Państwa Członkowskiego, a działalność prowadzona przez tę instytucję finansową w przyjmującym Państwie Członkowskim podlega odtąd ustawodawstwu tego Państwa Członkowskiego.

3.   Ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do przedsiębiorstw zależnych instytucji finansowej w rozumieniu akapitu pierwszego ust. 1.

Sekcja 3

Wykonywanie prawa przedsiębiorczości

Artykuł 25

1.   Instytucja kredytowa pragnąca założyć oddział na terytorium innego Państwa Członkowskiego powiadamia o tym właściwe organy Państwa Członkowskiego pochodzenia.

2.   Państwa Członkowskie wymagają, aby każda instytucja kredytowa pragnąca założyć oddział na terytorium innego Państwa Członkowskiego przekazała następujące informacje w powiadomieniu określonym w ust. 1:

| a) | Państwo Członkowskie, na terytorium którego planuje założyć oddział; |
| --- | --- |

a)

Państwo Członkowskie, na terytorium którego planuje założyć oddział;

| b) | program działalności, określający, między innymi, przewidziany zakres działalności i strukturę organizacyjną oddziału; |
| --- | --- |

b)

program działalności, określający, między innymi, przewidziany zakres działalności i strukturę organizacyjną oddziału;

| c) | adres w przyjmującym Państwie Członkowskim, pod którym można otrzymać dokumenty; |
| --- | --- |

c)

adres w przyjmującym Państwie Członkowskim, pod którym można otrzymać dokumenty;

| d) | nazwiska osób wyznaczonych do kierowania oddziałem. |
| --- | --- |

d)

nazwiska osób wyznaczonych do kierowania oddziałem.

3.   O ile właściwe organy Państwa Członkowskiego pochodzenia, uwzględniając przewidziany zakres działalności oddziału, nie mają powodu kwestionować adekwatności struktury administracyjnej lub kondycji finansowej instytucji kredytowej, to w ciągu trzech miesięcy od otrzymania informacji określonych w ust. 2 przekazują te informacje właściwym organom przyjmującego Państwa Członkowskiego i odpowiednio zawiadamiają zainteresowaną instytucję kredytową.

Właściwe organy Państwa Członkowskiego pochodzenia przedstawiają również informacje o kwocie funduszy własnych i o kwocie wymogów kapitałowych instytucji kredytowej określonych w art. 75.

W drodze odstępstwa od akapitu drugiego, w przypadku określonym w art. 24, właściwe organy Państwa Członkowskiego pochodzenia przekazują informacje o kwocie funduszy własnych zależnej instytucji finansowej i o sumie skonsolidowanych funduszy własnych oraz skonsolidowanych wymogów kapitałowych zgodnie z art. 75 dominującej wobec niej instytucji kredytowej.

4.   W przypadku, gdy właściwe organy Państwa Członkowskiego pochodzenia odmawiają przekazania informacji określonych w ust. 2 właściwym organom przyjmującego Państwa Członkowskiego, przedstawiają one zainteresowanej instytucji kredytowej uzasadnienie tej decyzji odmownej w terminie trzech miesięcy od otrzymania wszystkich informacji.

Decyzja odmowna lub brak odpowiedzi podlegają zaskarżeniu do sądu Państwa Członkowskiego pochodzenia.

Artykuł 26

1.   Przed rozpoczęciem działalności przez oddział instytucji kredytowej, w ciągu dwóch miesięcy od uzyskania informacji, o których mowa w art. 25, właściwe organy przyjmującego Państwa Członkowskiego przygotowują się do nadzoru nad instytucją kredytową, zgodnie z sekcją 5 , a jeśli jest to konieczne, wskazują także warunki, które w interesie dobra ogólnego są przestrzegane przy prowadzeniu danych rodzajów działalności w przyjmującym Państwie Członkowskim.

2.   W chwili otrzymania zawiadomienia od właściwych organów przyjmującego Państwa Członkowskiego lub w przypadku, gdy okres przewidziany w ust. 1 wygasa bez otrzymania żadnego zawiadomienia od tych organów, oddział może zostać założony i może rozpocząć działalność.

3.   W przypadku zmiany jakichkolwiek danych szczegółowych przekazanych zgodnie z art. 25 ust. 2 lit b), c) lub d) instytucja kredytowa powiadamia o tej zmianie na piśmie właściwe organy Państwa Członkowskiego pochodzenia i przyjmującego Państwa Członkowskiego najpóźniej na miesiąc przed dokonaniem zmiany, aby umożliwić właściwym organom Państwa Członkowskiego pochodzenia podjęcie decyzji zgodnie z art. 25 oraz umożliwić właściwym organom przyjmującego Państwa Członkowskiego podjęcie decyzji w sprawie tej zmiany zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu.

4.   Domniemywa się, że oddziały, które rozpoczęły swoją działalność zgodnie z przepisami obowiązującymi w przyjmujących Państwach Członkowskich przed dniem 1 stycznia 1993 r., poddane zostały procedurom określonym w art. 25 oraz w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu. Od 1 stycznia 1993 r. oddziały te podlegają ust. 3 niniejszego artykułu oraz art. 23 i 43 a także przepisom sekcji 2 i 5.

Artykuł 27

Jako jeden oddział będzie traktowana dowolna liczba miejsc prowadzenia działalności ustanowionych w tym samym Państwie Członkowskim przez daną instytucję kredytową z siedzibą zarządu w innym Państwie Członkowskim.

Sekcja 4

Korzystanie ze swobody świadczenia usług

Artykuł 28

1.   Instytucja kredytowa, pragnąca po raz pierwszy korzystać ze swobody świadczenia usług przez prowadzenie działalności na terytorium innego Państwa Członkowskiego, powiadamia właściwe organy Państwa Członkowskiego pochodzenia o tych rodzajach działalności, wymienionych w załączniku I, które zamierza prowadzić.

2.   W ciągu miesiąca od otrzymania powiadomienia przewidzianego w ust. 1 właściwe organy Państwa Członkowskiego pochodzenia przesyłają to powiadomienie właściwym organom przyjmującego Państwa Członkowskiego.

3.   Niniejszy artykuł nie ma wpływu na prawa nabyte przez instytucje kredytowe świadczące usługi przed dniem 1 stycznia 1993 r.

Sekcja 5

Uprawnienia właściwych organów przyjmującego Państwa Członkowskiego

Artykuł 29

Przyjmujące Państwa Członkowskie mogą do celów statystycznych wymagać, aby wszystkie instytucje kredytowe posiadające oddziały na ich terytoriach przekazywały okresowo sprawozdania dotyczące prowadzonej przez siebie działalności w tych przyjmujących Państwach Członkowskich właściwym organom tych państw.

Wypełniając obowiązki nałożone na nie w art. 41, przyjmujące Państwa Członkowskie mogą wymagać, aby oddziały instytucji kredytowych z innych Państw Członkowskich przedstawiały te same informacje, jakie wymagane są w tym celu od krajowych instytucji kredytowych.

Artykuł 30

1.   Gdy właściwe organy przyjmującego Państwa Członkowskiego stwierdzają, że instytucja kredytowa posiadająca oddział lub świadcząca usługi na terytorium tego państwa nie przestrzega przepisów prawnych przyjętych w tym państwie na mocy tych zapisów niniejszej dyrektywy, które dotyczą uprawnień właściwych organów przyjmującego Państwa Członkowskiego, organy te wymagają, aby dana instytucja kredytowa usunęła stwierdzoną nieprawidłowość.

2.   Jeśli dana instytucja kredytowa nie podejmuje niezbędnych kroków, właściwe organy przyjmującego Państwa Członkowskiego powiadamiają odpowiednio właściwe organy Państwa Członkowskiego pochodzenia.

Właściwe organy rodzimego Państwa Członkowskiego niezwłocznie podejmują wszelkie właściwe środki celem zapewnienia, że zainteresowana instytucja kredytowa usunie stwierdzoną nieprawidłowość. O charakterze tych środków zostaną powiadomione właściwe organy przyjmującego Państwa Członkowskiego.

3.   Jeśli mimo podjęcia środków przez Państwo Członkowskie pochodzenia, a także w sytuacji, gdy środki te okazują się nieadekwatne lub nie ma możliwości ich zastosowania w danym Państwie Członkowskim, dana instytucja kredytowa w dalszym ciągu narusza obowiązujące w przyjmującym Państwie Członkowskim przepisy prawne określone w ust. 1, wówczas państwo to, po zawiadomieniu właściwych organów Państwa Członkowskiego pochodzenia, może podjąć odpowiednie środki celem zapobieżenia dalszym nieprawidłowościom lub wymierzenia za nie kary, jak również, o ile będzie to konieczne, celem uniemożliwienia danej instytucji kredytowej inicjowania dalszych transakcji na jej terytorium. Państwa Członkowskie podejmują stosowne działania w celu zapewnienia, że na ich terytoriach istnieje możliwość podjęcia odpowiednich działań prawnych niezbędnych do zastosowania takich środków wobec instytucji kredytowych.

Artykuł 31

Art. 29 i 30 nie mają wpływu na uprawnienia przyjmujących Państw Członkowskich do podejmowania właściwych środków celem zapobiegania nieprawidłowościom popełnianym na ich terytoriach, które pozostają w sprzeczności z przepisami prawnymi przyjętymi w interesie dobra ogólnego, lub wymierzania kar za owe nieprawidłowości. Do uprawnień takich należy, między innymi, możliwość zakazywania instytucjom kredytowym naruszającym przepisy inicjowania wszelkich dalszych transakcji na terytoriach tych państw.

Artykuł 32

Wszelkie środki podjęte na mocy art. 30 ust. 2 i 3 lub art. 31, a wiążące się ze stosowaniem kar lub ograniczaniem możliwości korzystania ze swobody świadczenia usług, są odpowiednio uzasadniane i podane do wiadomości zainteresowanej instytucji kredytowej. Przysługuje prawo zaskarżenia każdego tego rodzaju środka do sądu Państwa Członkowskiego, w którym ten środek zastosowano.

Artykuł 33

W nagłych przypadkach właściwe organy przyjmujących Państw Członkowskich mogą przed zastosowaniem procedur przewidzianych w art. 30 podjąć wszelkie środki ostrożności niezbędne do ochrony interesów deponentów, inwestorów i innych osób, na rzecz których świadczone są usługi. Komisja i właściwe organy innych zainteresowanych Państw Członkowskich są niezwłocznie powiadamiane o takich środkach.

Po konsultacji z właściwymi organami zainteresowanych Państw Członkowskich Komisja może zobowiązać dane Państwo Członkowskie do zmiany lub uchylenia takich środków.

Artykuł 34

Przyjmujące Państwa Członkowskie mogą korzystać z uprawnień powierzonych im przez niniejszą dyrektywę przez podejmowanie właściwych środków celem zapobiegania lub karania za nieprawidłowości popełniane na ich terytoriach. Do uprawnień takich należy, między innymi, możliwość zakazywania dopuszczającym się naruszeń instytucjom kredytowym inicjowania wszelkich dalszych transakcji na terytoriach tych państw.

Artykuł 35

W przypadku cofnięcia zezwolenia powiadamia się o tym właściwe organy przyjmującego Państwa Członkowskiego, po czym organy te podejmują odpowiednie środki uniemożliwiające dopuszczającej się naruszeń instytucji kredytowej inicjowanie dalszych transakcji na terytorium tego państwa oraz zabezpieczające interesy deponentów.

Artykuł 36

Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o liczbie i charakterze spraw, w których miała miejsce odmowa na podstawie art. 25 i 26 ust. 1-3 lub w których podjęte zostały środki zgodnie z art. 30 ust. 3 .

Artykuł 37

Niniejsza sekcja nie stanowi przeszkody dla reklamowania swoich usług przez instytucje kredytowe, których siedziby zarządu znajdują się w innych Państwach Członkowskich, wszelkimi dostępnymi środkami przekazu w przyjmujących Państwach Członkowskich, z zastrzeżeniem wszelkich przepisów dotyczących formy i treści tego rodzaju reklam przyjętych w interesie dobra ogólnego.

TYTUŁ IV

STOSUNKI Z PAŃSTWAMI TRZECIMI

Sekcja 1

Powiadomienie w sprawie przedsiębiorstw z państw trzecich, warunki dostępu do rynków tych państw

Artykuł 38

1.   Państwa Członkowskie nie stosują wobec oddziałów instytucji kredytowych mających siedzibę zarządu poza Wspólnotą rozpoczynających lub prowadzących działalność, przepisów powodujących ich bardziej korzystne traktowanie w porównaniu z oddziałami instytucji kredytowych mających swoją siedzibę zarządu we Wspólnocie.

2.   Właściwe organy powiadamiają Komisję i Europejski Komitet Bankowy o wszystkich zezwoleniach udzielonych oddziałom instytucji kredytowych mających swoją siedzibę zarządu poza Wspólnotą.

3.   Bez uszczerbku dla ust. 1, Wspólnota może zgodzić się, na mocy porozumień zawartych z jednym lub więcej państwami trzecimi, na stosowanie przepisów, które zapewniają oddziałom instytucji kredytowej, mającej siedzibę zarządu poza Wspólnotą, identyczne traktowanie na terytorium Wspólnoty.

Sekcja 2

Współpraca z właściwymi organami państw trzecich w wykonywaniu nadzoru skonsolidowanego

Artykuł 39

1.   Komisja, na wniosek Państwa Członkowskiego lub działając z własnej inicjatywy, może przedkładać Radzie propozycje negocjacji porozumień z jednym lub więcej państwami trzecimi, dotyczących sposobów wykonywania nadzoru skonsolidowanego nad następującymi instytucjami:

| a) | instytucjami kredytowymi, których przedsiębiorstwo dominujące posiada siedzibę w państwie trzecim; lub |
| --- | --- |

a)

instytucjami kredytowymi, których przedsiębiorstwo dominujące posiada siedzibę w państwie trzecim; lub

| b) | instytucjami kredytowymi mającymi siedziby w państwach trzecich, których przedsiębiorstwo dominujące, będące instytucją kredytową lub finansową spółką holdingową, posiada siedzibę zarządu we Wspólnocie. |
| --- | --- |

b)

instytucjami kredytowymi mającymi siedziby w państwach trzecich, których przedsiębiorstwo dominujące, będące instytucją kredytową lub finansową spółką holdingową, posiada siedzibę zarządu we Wspólnocie.

2.   Porozumienia określone w ust. 1 dążą w szczególności do zapewnienia co następuje:

| a) | możliwości uzyskania przez właściwe organy Państw Członkowskich informacji, opartych na danych o skonsolidowanej sytuacji finansowej, koniecznych do sprawowania nadzoru nad instytucjami kredytowymi i finansowymi spółkami holdingowymi mającymi siedziby we Wspólnocie, które posiadają zależne od siebie instytucje kredytowe lub instytucje finansowe umiejscowione poza Wspólnotą, bądź też posiadają udziały kapitałowe w takich instytucjach; oraz |
| --- | --- |

a)

możliwości uzyskania przez właściwe organy Państw Członkowskich informacji, opartych na danych o skonsolidowanej sytuacji finansowej, koniecznych do sprawowania nadzoru nad instytucjami kredytowymi i finansowymi spółkami holdingowymi mającymi siedziby we Wspólnocie, które posiadają zależne od siebie instytucje kredytowe lub instytucje finansowe umiejscowione poza Wspólnotą, bądź też posiadają udziały kapitałowe w takich instytucjach; oraz

| b) | możliwości uzyskania przez właściwe organy państw trzecich informacji koniecznych do sprawowania nadzoru nad przedsiębiorstwami dominującymi, których siedziby zarządu umiejscowione są na ich terytorium i które posiadają zależne od siebie instytucje kredytowe lub instytucje finansowe umiejscowione w jednym lub więcej Państwach Członkowskich, lub posiadają udziały kapitałowe w takich instytucjach. |
| --- | --- |

b)

możliwości uzyskania przez właściwe organy państw trzecich informacji koniecznych do sprawowania nadzoru nad przedsiębiorstwami dominującymi, których siedziby zarządu umiejscowione są na ich terytorium i które posiadają zależne od siebie instytucje kredytowe lub instytucje finansowe umiejscowione w jednym lub więcej Państwach Członkowskich, lub posiadają udziały kapitałowe w takich instytucjach.

3.   Bez uszczerbku dla art. 300 ust. 1 i 2 Traktatu, Komisja wspierana przez Komitet Doradczy ds. Bankowości, bada wyniki negocjacji określonych w ust. 1, a także powstałą sytuację.

TYTUŁ V

ZASADY I INSTRUMENTY TECHNICZNE NADZORU OSTROŻNOŚCIOWEGO I SPRAWOZDAWCZOŚĆ

Rozdział 1

Zasady nadzoru ostrożnościowego

Sekcja 1

Uprawnienia państwa członkowskiego pochodzenia i przyjmującego państwa członkowskiego

Artykuł 40

1.   Za ostrożnościowy nadzór nad instytucją kredytową, w tym nad działalnością prowadzoną przez tę instytucję zgodnie z art. 23 i 24, odpowiedzialne są właściwe organy Państwa Członkowskiego pochodzenia, bez uszczerbku dla przepisów niniejszej dyrektywy, które powierzają taki obowiązek właściwym organom przyjmującego Państwa Członkowskiego.

2.   Ustęp 1 nie stanowi przeszkody dla nadzoru skonsolidowanego na mocy niniejszej dyrektywy.

Artykuł 41

Do czasu dalszej koordynacji przepisów przyjmujące Państwa Członkowskie zachowują obowiązek nadzorowania płynności oddziałów instytucji kredytowych we współpracy z właściwymi organami Państw Członkowskich pochodzenia.

Bez uszczerbku dla środków niezbędnych dla wzmocnienia Europejskiego Systemu Walutowego przyjmujące Państwa Członkowskie pozostają w pełni odpowiedzialne za działania wynikające z realizacji ich polityki pieniężnej.

Działania te nie mogą pociągać za sobą dyskryminacyjnego lub restrykcyjnego traktowania instytucji kredytowej w następstwie faktu, że udzielono jej zezwolenia w innym Państwie Członkowskim.

Artykuł 42

Właściwe organy zainteresowanych Państw Członkowskich współpracują ściśle ze sobą w celu nadzorowania działalności instytucji kredytowych prowadzonej w jednym lub więcej Państwie Członkowskim innym niż te, w którym posiadają one siedzibę zarządu, w szczególności działalności prowadzonej za pośrednictwem oddziału. Organy te wzajemnie przekazują sobie wszelkie informacje dotyczące zarządzania i własności takich instytucji kredytowych mogące ułatwiać nadzór nad nimi i badanie warunków udzielania im zezwolenia, jak też wszelkie informacje mogące pomóc w monitorowaniu tych instytucji, w tym w szczególności w odniesieniu do ich płynności i wypłacalności, gwarancji depozytów, ograniczania dużych zaangażowań, procedur administracyjnych i rachunkowości oraz mechanizmów kontroli wewnętrznej.

Artykuł 43

1.   W przypadku, gdy instytucja kredytowa posiadająca zezwolenie udzielone w innym Państwie Członkowskim prowadzi działalność za pośrednictwem oddziału, przyjmujące Państwo Członkowskie zapewnia właściwym organom Państwa Członkowskiego pochodzenia możliwość, po uprzednim zawiadomieniu właściwych organów przyjmującego Państwa Członkowskiego, przeprowadzania na miejscu weryfikacji informacji określonych w art. 42 we własnym zakresie lub za pośrednictwem osób wyznaczonych do tego celu.

2.   Właściwe organy Państw Członkowskich pochodzenia mogą również korzystać z innych procedur, ustanowionych w art. 141w celu weryfikacji oddziałów.

3.   Ustępy 1 i 2 nie mają wpływu na uprawnienia właściwych organów przyjmującego Państwa Członkowskiego do przeprowadzania, w ramach obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy, weryfikacji na miejscu wszystkich oddziałów założonych na jego terytorium.

Sekcja 2

Wymiana informacji i tajemnica zawodowa

Artykuł 44

1.   Państwa Członkowskie zapewniają, że wszystkie osoby obecnie lub w przeszłości zatrudnione przez właściwe organy, jak również biegli rewidenci lub eksperci działający w imieniu właściwych organów, podlegają obowiązkowi zachowania tajemnicy zawodowej.

Bez uszczerbku dla przypadków podlegających przepisom prawa karnego, żadne poufne informacje, które mogą otrzymywać w trakcie pełnienia swoich obowiązków, nie mogą być ujawnione jakiejkolwiek osobie ani organom, chyba że w postaci skróconej lub zbiorczej, która uniemożliwia zidentyfikowanie poszczególnych instytucji kredytowych.

Jednakże w przypadku ogłoszenia upadłości lub przeprowadzenia przymusowej likwidacji instytucji kredytowej informacje poufne, które nie dotyczą osób trzecich uczestniczących w próbach ratowania tej instytucji, mogą być ujawnione w postępowaniu według prawa cywilnego lub handlowego.

2.   Ustęp 1 nie stanowi przeszkody dla wymiany informacji między właściwymi organami różnych Państw Członkowskich, zgodnie z niniejszą dyrektywą lub innymi dyrektywami mającymi zastosowanie do instytucji kredytowych. Informacje te podlegają warunkom tajemnicy zawodowej określonym w ust. 1.

Artykuł 45

Właściwe organy otrzymujące poufne informacje zgodnie z art. 44 mogą te informacje wykorzystać jedynie w trakcie pełnienia swoich obowiązków i jedynie w następujących celach:

| a) | do sprawdzenia, czy spełnione zostały warunki, którym podlega podejmowanie działalności instytucji kredytowej, oraz dla ułatwienia monitorowania takiej działalności, na zasadzie skonsolidowanej lub nieskonsolidowanej, w szczególności w odniesieniu do płynności, wypłacalności, dużych zaangażowań, procedur administracyjnych i rachunkowości oraz mechanizmów kontroli wewnętrznej; |
| --- | --- |

a)

do sprawdzenia, czy spełnione zostały warunki, którym podlega podejmowanie działalności instytucji kredytowej, oraz dla ułatwienia monitorowania takiej działalności, na zasadzie skonsolidowanej lub nieskonsolidowanej, w szczególności w odniesieniu do płynności, wypłacalności, dużych zaangażowań, procedur administracyjnych i rachunkowości oraz mechanizmów kontroli wewnętrznej;

| b) | do nałożenia sankcji; |
| --- | --- |

b)

do nałożenia sankcji;

| c) | w trakcie administracyjnego postępowania odwoławczego w sprawie decyzji podjętej przez właściwy organ; lub |
| --- | --- |

c)

w trakcie administracyjnego postępowania odwoławczego w sprawie decyzji podjętej przez właściwy organ; lub

| d) | w przypadku postępowania sądowego wszczętego na mocy art. 55 lub specjalnych przepisów przewidzianych w niniejszej dyrektywie lub w innych dyrektywach przyjętych w dziedzinie instytucji kredytowych. |
| --- | --- |

d)

w przypadku postępowania sądowego wszczętego na mocy art. 55 lub specjalnych przepisów przewidzianych w niniejszej dyrektywie lub w innych dyrektywach przyjętych w dziedzinie instytucji kredytowych.

Artykuł 46

Państwa Członkowskie mogą zawierać umowy o współpracy, umożliwiające wymianę informacji z właściwymi organami państw trzecich, lub z innymi organami bądź instytucjami państw trzecich w rozumieniu art. 47 i art. 48 ust. 1 jedynie wówczas, gdy ujawniane informacje objęte są gwarancjami tajemnicy zawodowej co najmniej równoważnymi określonym w art. 44 ust. 1. Taka wymiana informacji służy wykonywaniu zadań nadzoru przez wspomniane organy lub instytucje.

Informacja, która pochodzi z innego Państwa Członkowskiego, nie może być ujawniona bez wyraźnej zgody właściwych organów, które ją ujawniły, a gdzie stosowne, może to nastąpić jedynie dla celów, na które te organy wyraziły zgodę.

Artykuł 47

Art. 44 ust. 1 i art. 45 nie stanowią przeszkody dla wymiany informacji w ramach Państwa Członkowskiego, w którym są dwa lub więcej właściwe organy lub między Państwami Członkowskimi, między właściwymi organami i następującymi podmiotami:

| a) | organami odpowiedzialnymi za nadzorowanie innych organizacji finansowych i zakładów ubezpieczeń oraz organami odpowiedzialnymi za nadzorowanie rynków finansowych; |
| --- | --- |

a)

organami odpowiedzialnymi za nadzorowanie innych organizacji finansowych i zakładów ubezpieczeń oraz organami odpowiedzialnymi za nadzorowanie rynków finansowych;

| b) | organami uczestniczącymi w postępowaniu w sprawie likwidacji i upadłości instytucji kredytowych oraz w podobnych postępowaniach; oraz |
| --- | --- |

b)

organami uczestniczącymi w postępowaniu w sprawie likwidacji i upadłości instytucji kredytowych oraz w podobnych postępowaniach; oraz

| c) | osobami odpowiedzialnymi za przeprowadzanie wymaganych ustawą badań sprawozdań finansowych instytucji kredytowych i innych instytucji finansowych; |
| --- | --- |

c)

osobami odpowiedzialnymi za przeprowadzanie wymaganych ustawą badań sprawozdań finansowych instytucji kredytowych i innych instytucji finansowych;

w trakcie pełnienia przez nie funkcji nadzorczych.

Art. 44 ust. 1 i art. 45 nie stanowią również przeszkody dla ujawniania wobec organów, które zarządzają systemami gwarancji depozytów, informacji koniecznych dla wykonywania ich obowiązków.

W obydwu przypadkach otrzymane informacje podlegają warunkom tajemnicy zawodowej określonym w art. 44 ust. 1.

Artykuł 48

1.   Bez względu na art. 44-46 Państwa Członkowskie mogą zezwolić na wymianę informacji między właściwymi organami i następującymi podmiotami:

| a) | organami odpowiedzialnymi za nadzorowanie organów uczestniczących w postępowaniu w sprawie likwidacji lub upadłości instytucji kredytowych oraz w innych podobnych postępowaniach; oraz |
| --- | --- |

a)

organami odpowiedzialnymi za nadzorowanie organów uczestniczących w postępowaniu w sprawie likwidacji lub upadłości instytucji kredytowych oraz w innych podobnych postępowaniach; oraz

| b) | organami odpowiedzialnymi za nadzorowanie osób odpowiedzialnych za przeprowadzanie ustawowych badań sprawozdań finansowych zakładów ubezpieczeń, instytucji kredytowych, przedsiębiorstw inwestycyjnych i innych instytucji finansowych. |
| --- | --- |

b)

organami odpowiedzialnymi za nadzorowanie osób odpowiedzialnych za przeprowadzanie ustawowych badań sprawozdań finansowych zakładów ubezpieczeń, instytucji kredytowych, przedsiębiorstw inwestycyjnych i innych instytucji finansowych.

W takich przypadkach Państwa Członkowskie, wymagają spełnienia co najmniej następujących warunków:

| a) | informacje te służą do celów wykonywania zadań nadzoru wskazanych w akapicie pierwszym; |
| --- | --- |

a)

informacje te służą do celów wykonywania zadań nadzoru wskazanych w akapicie pierwszym;

| b) | informacje otrzymane w tym kontekście podlegają tajemnicy zawodowej określonej w art. 44 ust. 1; oraz |
| --- | --- |

b)

informacje otrzymane w tym kontekście podlegają tajemnicy zawodowej określonej w art. 44 ust. 1; oraz

| c) | w przypadku, gdy informacje pochodzą z innego Państwa Członkowskiego, nie są one ujawniane bez wyraźnej zgody właściwych organów, które je ujawniły, gdzie stosowne, jedynie dla celów, na które owe organy wyraziły zgodę. |
| --- | --- |

c)

w przypadku, gdy informacje pochodzą z innego Państwa Członkowskiego, nie są one ujawniane bez wyraźnej zgody właściwych organów, które je ujawniły, gdzie stosowne, jedynie dla celów, na które owe organy wyraziły zgodę.

Państwa Członkowskie przekazują Komisji oraz pozostałym Państwom Członkowskim nazwy organów, które mogą otrzymywać informacje na mocy niniejszego ustępu.

2.   Bez względu na art. 44-46 Państwa Członkowskie mogą zezwolić, w celu wzmacniania stabilności, w tym rzetelności, systemu finansowego, na wymianę informacji między właściwymi organami i organami lub instytucjami odpowiedzialnymi z mocy prawa za wykrywanie i badanie naruszeń prawa spółek.

W takich przypadkach Państwa Członkowskie, wymagają spełnienia co najmniej następujących warunków:

| a) | informacje te służą do celów wykonywania zadania wskazanego w akapicie pierwszym; |
| --- | --- |

a)

informacje te służą do celów wykonywania zadania wskazanego w akapicie pierwszym;

| b) | informacje otrzymane w tym kontekście podlegają tajemnicy zawodowej określonej w art. 44 ust. 1; oraz |
| --- | --- |

b)

informacje otrzymane w tym kontekście podlegają tajemnicy zawodowej określonej w art. 44 ust. 1; oraz

| c) | w przypadku, gdy informacje pochodzą z innego Państwa Członkowskiego, nie są one ujawniane bez wyraźnej zgody właściwych organów, które je ujawniły, gdzie stosowne, jedynie dla celów, na które owe organy wyraziły zgodę. |
| --- | --- |

c)

w przypadku, gdy informacje pochodzą z innego Państwa Członkowskiego, nie są one ujawniane bez wyraźnej zgody właściwych organów, które je ujawniły, gdzie stosowne, jedynie dla celów, na które owe organy wyraziły zgodę.

Jeśli w Państwie Członkowskim organy lub instytucje wskazane w akapicie pierwszym, wykonują swoje zadania w zakresie wykrywania lub badania z pomocą osób wyznaczonych do tego celu i niezatrudnionych w sektorze publicznym, ze względu na szczególne kompetencje tychże osób, możliwość wymiany informacji przewidziana w akapicie pierwszym może zostać rozszerzona również na takie osoby, zgodnie z warunkami określonymi w akapicie drugim.

W celu wykonania przepisów akapitu trzeciego, organy lub instytucje określone w akapicie pierwszym, przedstawiają właściwym organom, które ujawniły dane informacje, nazwiska i dokładny zakres obowiązków osób, którym informacje te mają być przesłane.

Państwa Członkowskie przekazują Komisji oraz pozostałym Państwom Członkowskim nazwy organu lub organów, które mogą otrzymywać informacje na mocy niniejszego artykułu.

Komisja opracowuje sprawozdanie dotyczące stosowania przepisów niniejszego artykułu.

Artykuł 49

Przepisy niniejszej sekcji nie stanowią przeszkody w przekazywaniu przez właściwe organy informacji następującym podmiotom do celów wykonywania ich zadań:

| a) | bankom centralnym i innym organom pełniącym podobną funkcję w zakresie ich uprawnień jako organów monetarnych; oraz |
| --- | --- |

a)

bankom centralnym i innym organom pełniącym podobną funkcję w zakresie ich uprawnień jako organów monetarnych; oraz

| b) | gdzie sytuacja tego wymaga — innym organom publicznym odpowiedzialnym za nadzorowanie systemów płatniczych. |
| --- | --- |

b)

gdzie sytuacja tego wymaga — innym organom publicznym odpowiedzialnym za nadzorowanie systemów płatniczych.

Przepisy niniejszej sekcji nie stanowią też przeszkody dla tych organów lub podmiotów w przekazywaniu właściwym organom informacji, które mogą im być potrzebne do celów określonych w art. 45.

Informacje otrzymane w tych okolicznościach podlegają warunkom tajemnicy zawodowej określonym w art. 44 ust. 1.

Artykuł 50

Bez względu na przepisy art. 44 ust. 1 i art. 45, Państwa Członkowskie mogą, na mocy przepisów prawa, zezwolić na ujawnienie niektórych informacji innym działom centralnej administracji rządowej odpowiedzialnym za ustawodawstwo dotyczące nadzorowania instytucji kredytowych, instytucji finansowych, usług inwestycyjnych i zakładów ubezpieczeń oraz inspektorom występującym w imieniu tych działów.

Jednakże ujawnienie tych informacji może mieć miejsce jedynie wówczas, gdy jest to niezbędne ze względów kontroli ostrożnościowej.

Artykuł 51

Państwa Członkowskie zapewniają, że informacje uzyskane zgodnie z art. 44 ust. 2 i art. 47 oraz informacje uzyskane za w drodze weryfikacji na miejscu określonej w art. 43 ust. 1 i 2 są ujawniane w przypadkach określonych w art. 50, tylko i wyłącznie za wyraźną zgodą właściwych organów, które ujawniły te informacje, lub właściwych organów Państwa Członkowskiego, w którym została przeprowadzona weryfikacja na miejscu.

Artykuł 52

Niniejsza sekcja nie stanowi przeszkody w przekazywaniu przez właściwe organy Państwa Członkowskiego informacji określonych w art. 44-46 izbie rozrachunkowej lub innemu podobnemu organowi uprawnionemu według prawa krajowego do świadczenia usług w zakresie rozliczeń i rozrachunków dla jednego z rynków krajowych, jeśli organy te uznają, że przekazanie tych informacji jest niezbędne w celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania tych organów w przypadkach niewykonania zobowiązań oraz potencjalnego niewykonania zobowiązań przez uczestników rynku. Informacje otrzymane w tym kontekście podlegają warunkom tajemnicy zawodowej określonym w art. 44 ust. 1.

Jednakże Państwa Członkowskie zapewniają, że informacje uzyskane zgodnie z art. 44 ust. 2 są ujawniane w okolicznościach określonych w niniejszym artykule tylko i wyłącznie za wyraźną zgodą właściwych organów, które je ujawniły.

Sekcja 3

Obowiązki osób odpowiedzialnych za przeprowadzanie ustawowego badania rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych

Artykuł 53

1.   Państwa Członkowskie zapewniają co najmniej, że każda osoba posiadająca stosowne uprawnienia w rozumieniu dyrektywy 84/253/EWG (17), a wykonująca w instytucji kredytowej zadanie opisane w art. 51 dyrektywy 78/660/EWG, art. 37 dyrektywy 83/349/EWG, lub art. 31 dyrektywy 85/611/EWG (18) bądź też jakiekolwiek inne zadanie przewidziane ustawą, ma obowiązek bezzwłocznego zgłaszania właściwym organom wszelkich faktów lub decyzji dotyczących tej instytucji kredytowej, o której zdobędzie informacje w trakcie wykonywania swoich zadań, a które mogą:

| a) | stanowić istotne naruszenie przepisów ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych, które określają warunki udzielania zezwolenia instytucjom kredytowym lub regulują prowadzenie działalności instytucji kredytowych; |
| --- | --- |

a)

stanowić istotne naruszenie przepisów ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych, które określają warunki udzielania zezwolenia instytucjom kredytowym lub regulują prowadzenie działalności instytucji kredytowych;

| b) | mieć negatywny wpływ na ciągłość działania instytucji kredytowej; lub |
| --- | --- |

b)

mieć negatywny wpływ na ciągłość działania instytucji kredytowej; lub

| c) | spowodować odmowę zatwierdzenia sprawozdań finansowych lub wydanie opinii z zastrzeżeniem. |
| --- | --- |

c)

spowodować odmowę zatwierdzenia sprawozdań finansowych lub wydanie opinii z zastrzeżeniem.

Państwa Członkowskie zapewniają co najmniej, że osoba ta ma również obowiązek zgłaszania wszelkich faktów lub decyzji, o których zdobędzie informacje w trakcie wykonywania swoich zadań określonych w akapicie pierwszym, które to fakty lub decyzje dotyczą jednostki blisko powiązanej, wynikające z istnienia stosunku kontroli z instytucją kredytową, w której osoba ta wykonuje omawiane zadania.

2.   Ujawnienie właściwym organom wszelkich faktów lub decyzji określonych w ust. 1 przez osoby posiadające stosowne uprawnienia w rozumieniu dyrektywy 84/253/EWG, a działające w dobrej wierze, nie stanowi naruszenia jakichkolwiek ograniczeń dotyczących ujawniania informacji określonych w umowie lub w jakimkolwiek przepisie ustawowym, wykonawczym lub administracyjnym, ani też nie powoduje jakiejkolwiek odpowiedzialności tych osób.

Sekcja 4

Uprawnienie do nakładania sankcji i prawo wystąpienia na drogę sądową

Artykuł 54

Bez uszczerbku dla procedur cofania zezwolenia oraz przepisów prawa karnego, Państwa Członkowskie zapewniają, że ich odpowiednie właściwe organy mogą nakładać lub zarządzać kary lub inne środki przeciw instytucjom kredytowym oraz osobom, które efektywnie kontrolują działalność instytucji kredytowych, gdy owe instytucje lub osoby naruszyły przepisy ustawowe, wykonawcze lub administracyjne dotyczące nadzoru nad ich działalnością lub zasad prowadzenia tej działalności, przy czym celem takich kar i środków będzie w szczególności spowodowanie ustania stwierdzonych naruszeń bądź przyczyn owych naruszeń.

Artykuł 55

Państwa Członkowskie zapewniają, aby decyzje podjęte w odniesieniu do instytucji kredytowych na mocy przepisów ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych przyjętych zgodnie z niniejszą dyrektywą mogły podlegać zaskarżeniu do sądu. To samo stosuje się w przypadku, gdy nie zostaje wydana decyzja w terminie sześciu miesięcy od daty złożenia wniosku o zezwolenie, zawierającego wszelkie informacje wymagane zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Rozdział 2

Instrumenty techniczne nadzoru ostrożnościowego

Sekcja 1

Fundusze własne

Artykuł 56

Ilekroć Państwo Członkowskie przyjmuje przepisy ustawowe, wykonawcze lub administracyjne w wykonaniu legislacji wspólnotowej dotyczącej nadzoru ostrożnościowego nad działającą instytucją kredytową, w których użyte jest wyrażenie lub które odwołują się do pojęcia fundusze własne, ma ono obowiązek dostosowania tego wyrażenia lub pojęcia do definicji przedstawionej w art. 57-61 oraz art. 63-66.

Artykuł 57

Z zastrzeżeniem ograniczeń nałożonych w art. 66, nieskonsolidowane fundusze własne instytucji kredytowych składają się z następujących pozycji:

| a) | kapitału w rozumieniu art. 22 dyrektywy 86/635/EWG, w takim zakresie, w jakim został on wpłacony, łącznie z ażio emisyjnym, lecz z wyłączeniem akcji uprzywilejowanych w zakresie dywidendy; |
| --- | --- |

a)

kapitału w rozumieniu art. 22 dyrektywy 86/635/EWG, w takim zakresie, w jakim został on wpłacony, łącznie z ażio emisyjnym, lecz z wyłączeniem akcji uprzywilejowanych w zakresie dywidendy;

| b) | rezerw w rozumieniu art. 23 dyrektywy 86/635/EWG oraz niepodzielonego zysku i niepokrytej straty z lat ubiegłych; |
| --- | --- |

b)

rezerw w rozumieniu art. 23 dyrektywy 86/635/EWG oraz niepodzielonego zysku i niepokrytej straty z lat ubiegłych;

| c) | funduszy ogólnego ryzyka bankowego w rozumieniu art. 38 dyrektywy 86/635/EWG; |
| --- | --- |

c)

funduszy ogólnego ryzyka bankowego w rozumieniu art. 38 dyrektywy 86/635/EWG;

| d) | rezerwy z aktualizacji wyceny w rozumieniu art. 33 dyrektywy 78/660/EWG; |
| --- | --- |

d)

rezerwy z aktualizacji wyceny w rozumieniu art. 33 dyrektywy 78/660/EWG;

| e) | aktualizacji wyceny w rozumieniu art. 37 ust. 2 dyrektywy 86/635/EWG; |
| --- | --- |

e)

aktualizacji wyceny w rozumieniu art. 37 ust. 2 dyrektywy 86/635/EWG;

| f) | innych pozycji w rozumieniu art. 63; |
| --- | --- |

f)

innych pozycji w rozumieniu art. 63;

| g) | zobowiązań członków instytucji kredytowych utworzonych w formie spółdzielni i zobowiązań solidarnych kredytobiorców niektórych instytucji utworzonych w formie funduszy określonych w art. 64 ust. 1; oraz |
| --- | --- |

g)

zobowiązań członków instytucji kredytowych utworzonych w formie spółdzielni i zobowiązań solidarnych kredytobiorców niektórych instytucji utworzonych w formie funduszy określonych w art. 64 ust. 1; oraz

| h) | akcji uprzywilejowanych w zakresie dywidendy o określonym terminie wykupu oraz zobowiązań podporządkowanych określonych w art. 64 ust. 3. |
| --- | --- |

h)

akcji uprzywilejowanych w zakresie dywidendy o określonym terminie wykupu oraz zobowiązań podporządkowanych określonych w art. 64 ust. 3.

Następujące pozycje odejmuje się zgodnie z art. 66:

| i) | akcje własne posiadane przez instytucję kredytową, według wartości księgowej; |
| --- | --- |

i)

akcje własne posiadane przez instytucję kredytową, według wartości księgowej;

| j) | wartości niematerialne i prawne w rozumieniu art. 4 ust. 9 („aktywa”) dyrektywy 86/635/EWG; |
| --- | --- |

j)

wartości niematerialne i prawne w rozumieniu art. 4 ust. 9 („aktywa”) dyrektywy 86/635/EWG;

| k) | straty o istotnym znaczeniu poniesione w bieżącym roku budżetowym; |
| --- | --- |

k)

straty o istotnym znaczeniu poniesione w bieżącym roku budżetowym;

| l) | pakiety akcji w innych instytucjach kredytowych i finansowych stanowiące powyżej 10 % kapitału; |
| --- | --- |

l)

pakiety akcji w innych instytucjach kredytowych i finansowych stanowiące powyżej 10 % kapitału;

| m) | wierzytelności podporządkowane oraz instrumenty określone w art. 63 i art. 64 ust. 3, gdy wierzytelności i instrumenty te odnoszą się do innych instytucji kredytowych i finansowych, w których dana instytucja kredytowa w każdym przypadku posiada pakiet akcji stanowiący powyżej 10 % kapitału; |
| --- | --- |

m)

wierzytelności podporządkowane oraz instrumenty określone w art. 63 i art. 64 ust. 3, gdy wierzytelności i instrumenty te odnoszą się do innych instytucji kredytowych i finansowych, w których dana instytucja kredytowa w każdym przypadku posiada pakiet akcji stanowiący powyżej 10 % kapitału;

| n) | pakiety akcji w innych instytucjach kredytowych i finansowych stanowiące do 10 % kapitału tych instytucji, wierzytelności podporządkowane oraz instrumenty określone w art. 63 i 64 ust. 3, jakie instytucja kredytowa posiada w odniesieniu do instytucji kredytowych i finansowych innych pod względem sumy posiadanych w nich pakietów akcji od określonych w lit. l) i m), a także wierzytelności podporządkowane i instrumenty, które przekraczają kwotę 10 % funduszy własnych danej instytucji kredytowej, obliczonych przed pomniejszeniem tych funduszy o pozycje z lit. l)-p); |
| --- | --- |

n)

pakiety akcji w innych instytucjach kredytowych i finansowych stanowiące do 10 % kapitału tych instytucji, wierzytelności podporządkowane oraz instrumenty określone w art. 63 i 64 ust. 3, jakie instytucja kredytowa posiada w odniesieniu do instytucji kredytowych i finansowych innych pod względem sumy posiadanych w nich pakietów akcji od określonych w lit. l) i m), a także wierzytelności podporządkowane i instrumenty, które przekraczają kwotę 10 % funduszy własnych danej instytucji kredytowej, obliczonych przed pomniejszeniem tych funduszy o pozycje z lit. l)-p);

| o) | udziały kapitałowe w rozumieniu art. 4 ust. 10, które instytucja kredytowa posiada w:






  i) | zakładach ubezpieczeń w rozumieniu art. 6 dyrektywy 73/239/EWG (19), art. 4 dyrektywy 2002/83/WE (20) lub art. 1 lit. b) dyrektywy 98/78/WE (21), |
| --- | --- | --- |

o)

udziały kapitałowe w rozumieniu art. 4 ust. 10, które instytucja kredytowa posiada w:

i)

zakładach ubezpieczeń w rozumieniu art. 6 dyrektywy 73/239/EWG (19), art. 4 dyrektywy 2002/83/WE (20) lub art. 1 lit. b) dyrektywy 98/78/WE (21),

| ii) | zakładach reasekuracji w rozumieniu art. 1 lit. c) dyrektywy 98/78/WE, lub |
| --- | --- |

ii)

zakładach reasekuracji w rozumieniu art. 1 lit. c) dyrektywy 98/78/WE, lub

| iii) | ubezpieczeniowych grupach kapitałowych w rozumieniu art. 1 lit. i) dyrektywy 98/78/WE; |
| --- | --- |

iii)

ubezpieczeniowych grupach kapitałowych w rozumieniu art. 1 lit. i) dyrektywy 98/78/WE;

| p) | każda z wymienionych pozycji, którą instytucja kredytowa posiada w odniesieniu do podmiotów określonych w lit. o), w których posiada udziały:






  i) | instrumenty określone w art. 16 ust. 3 dyrektywy 73/239/EWG, oraz |
| --- | --- | --- |

p)

każda z wymienionych pozycji, którą instytucja kredytowa posiada w odniesieniu do podmiotów określonych w lit. o), w których posiada udziały:

i)

instrumenty określone w art. 16 ust. 3 dyrektywy 73/239/EWG, oraz

| ii) | instrumenty określone w art. 27 ust. 3 dyrektywy 2002/83/WE. |
| --- | --- |

ii)

instrumenty określone w art. 27 ust. 3 dyrektywy 2002/83/WE.

| q) | W przypadku instytucji kredytowych obliczających kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z sekcją 3 podsekcja 2, ujemne kwoty wynikające z obliczeń zgodnych z załącznikiem VII część 1, ust. 36 oraz kwoty oczekiwanych strat obliczane zgodnie z załącznikiem VII część 1, ust. 32 i 33; oraz |
| --- | --- |

q)

W przypadku instytucji kredytowych obliczających kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z sekcją 3 podsekcja 2, ujemne kwoty wynikające z obliczeń zgodnych z załącznikiem VII część 1, ust. 36 oraz kwoty oczekiwanych strat obliczane zgodnie z załącznikiem VII część 1, ust. 32 i 33; oraz

| r) | kwota ekspozycji z tytułu pozycji sekurytyzacyjnych, którym zgodnie z załącznikiem IX, część 4 przypisuje się wagę ryzyka równą 1 250 %, obliczona w sposób określony we wspomnianym załączniku. |
| --- | --- |

r)

kwota ekspozycji z tytułu pozycji sekurytyzacyjnych, którym zgodnie z załącznikiem IX, część 4 przypisuje się wagę ryzyka równą 1 250 %, obliczona w sposób określony we wspomnianym załączniku.

Do celów lit. b) Państwa Członkowskie mogą zezwolić również na włączanie do tej pozycji zysku bieżącego okresu przed podjęciem formalnej decyzji jedynie wówczas, gdy zysk ten został zweryfikowany przez osoby odpowiedzialne za badanie sprawozdań finansowych, a zostało wykazane, w sposób zadowalający dla właściwych organów, iż kwota zysku została wyliczona zgodnie z zasadami określonymi w dyrektywie 86/635/EWG i podana w ujęciu netto, pomniejszonym o wszelkie dające się przewidzieć obciążenia lub dywidendy.

W przypadku instytucji kredytowej, która jest instytucją inicjującą sekurytyzację, zyski netto z kapitalizacji przyszłych przychodów z aktywów sekurytyzowanych oraz stanowiące wsparcie jakości kredytowej dla pozycji sekurytyzacyjnych są wyłączone z pozycji określonej w lit. b).

Artykuł 58

Jeżeli udziały w innej instytucji kredytowej, instytucji finansowej, zakładzie ubezpieczeń lub reasekuracji, lub ubezpieczeniowej grupie kapitałowej posiadane są tymczasowo do celów pomocy finansowej przeznaczonej na reorganizację oraz utrzymanie podmiotu, właściwy organ może odstąpić od stosowania przepisów w sprawie odliczeń określonych w art. 57 lit. l)-p).

Artykuł 59

Alternatywnie, do odliczania pozycji określonych w art. 57 lit. o) i p), Państwa Członkowskie mogą umożliwić swoim instytucjom kredytowym stosowanie mutatis mutandis metod 1, 2, lub 3 załącznika I do dyrektywy 2002/87/WE. Metodę 1 (konsolidacja rachunkowości) można stosować jedynie wtedy, gdy właściwy organ ma pewność co do poziomu zintegrowanego zarządzania oraz kontroli wewnętrznej w odniesieniu do podmiotów, które zostałyby włączone w zakres konsolidacji. Wybraną metodę stosuje się w sposób jednolity długookresowo.

Artykuł 60

Państwa Członkowskie mogą przewidzieć, że do celów obliczania funduszy własnych na zasadzie autonomicznej instytucje kredytowe podlegające nadzorowi skonsolidowanemu zgodnie z rozdziałem 4 sekcja 1oraz dodatkowemu nadzorowi zgodnie z dyrektywą 2002/87/WE nie muszą odliczać pozycji określonych w lit. l)-p) art. 57, posiadanych w instytucjach kredytowych, instytucjach finansowych, zakładach ubezpieczeń lub reasekuracji lub w ubezpieczeniowych grupach kapitałowych objętych zakresem skonsolidowanego lub dodatkowego nadzoru.

Przepis ten stosuje się do wszystkich zasad ostrożnościowych harmonizowanych wspólnotowymi aktami prawnymi.

Artykuł 61

Pojęcie funduszy własnych według definicji określonej w art. 57 lit. a)-h) obejmuje maksymalną liczbę pozycji i kwot. Stosowanie tych pozycji i określanie niższych pułapów tych kwot oraz odejmowania pozycji innych niż wymienione w art. 57 lit. i)-r) pozostawia się uznaniu Państw Członkowskich.

Instytucja kredytowa ma możliwość nieograniczonego i niezwłocznego wykorzystania pozycji wymienionych w art. 57 lit. a)-e) do pokrycia ryzyka lub strat, gdy tylko one wystąpią. Kwota tych pozycji jest podawana w ujęciu netto, pomniejszonym o wszelkie dające się przewidzieć w chwili wyliczania obciążenia podatkowe, bądź też musi być stosownie skorygowana, o ile takie obciążenia podatkowe obniżają kwotę, którą można wykorzystać na pokrycie ryzyka lub strat.

Artykuł 62

Państwa Członkowskie mogą przedstawić Komisji sprawozdanie z postępów w zakresie zbliżania przepisów w celu opracowania wspólnej definicji funduszy własnych. Na podstawie omawianych sprawozdań, do dnia 1 stycznia 2009 r. Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie odpowiednie wnioski dotyczące zmian przepisów niniejszej sekcji.

Artykuł 63

1.   Pojęcie funduszy własnych stosowane przez Państwo Członkowskie może również obejmować inne pozycje, pod warunkiem, że niezależnie od ich kwalifikacji prawnej lub rachunkowej, pozycje mają następujące właściwości:

| a) | instytucja kredytowa może je swobodnie wykorzystywać na pokrycie normalnego ryzyka bankowego, gdy straty przychodów lub kapitału jeszcze nie zostały określone; |
| --- | --- |

a)

instytucja kredytowa może je swobodnie wykorzystywać na pokrycie normalnego ryzyka bankowego, gdy straty przychodów lub kapitału jeszcze nie zostały określone;

| b) | istnienie tych pozycji jest ujawniane w wewnętrznej dokumentacji rachunkowej; oraz |
| --- | --- |

b)

istnienie tych pozycji jest ujawniane w wewnętrznej dokumentacji rachunkowej; oraz

| c) | kwota tych pozycji ustalana jest przez zarząd instytucji kredytowej i weryfikowana przez niezależnych biegłych rewidentów, a kwota ta jest następnie zgłaszana właściwym organom i podlega nadzorowi tych organów. |
| --- | --- |

c)

kwota tych pozycji ustalana jest przez zarząd instytucji kredytowej i weryfikowana przez niezależnych biegłych rewidentów, a kwota ta jest następnie zgłaszana właściwym organom i podlega nadzorowi tych organów.

2.   Papiery wartościowe o nieokreślonym terminie wykupu oraz inne instrumenty można również zaliczać do innych pozycji funduszy własnych, gdy spełniają one następujące warunki:

| a) | nie mogą one podlegać spłacie na wniosek okaziciela lub bez uprzedniej zgody właściwych organów; |
| --- | --- |

a)

nie mogą one podlegać spłacie na wniosek okaziciela lub bez uprzedniej zgody właściwych organów;

| b) | umowa dłużna przyznaje instytucji kredytowej możliwość odroczenia spłaty odsetek z tytułu tego długu; |
| --- | --- |

b)

umowa dłużna przyznaje instytucji kredytowej możliwość odroczenia spłaty odsetek z tytułu tego długu;

| c) | roszczenia pożyczkodawcy wobec instytucji kredytowej są w pełni podporządkowane roszczeniom wierzycieli niepodporządkowanych; |
| --- | --- |

c)

roszczenia pożyczkodawcy wobec instytucji kredytowej są w pełni podporządkowane roszczeniom wierzycieli niepodporządkowanych;

| d) | dokumenty określające warunki emisji papierów wartościowych zapewniają, że kwota długu wraz z odsetkami niespłaconymi pozwoli instytucji kredytowej pokryć straty przy zachowaniu kondycji finansowej umożliwiającej dalszą działalność; oraz |
| --- | --- |

d)

dokumenty określające warunki emisji papierów wartościowych zapewniają, że kwota długu wraz z odsetkami niespłaconymi pozwoli instytucji kredytowej pokryć straty przy zachowaniu kondycji finansowej umożliwiającej dalszą działalność; oraz

| e) | uwzględniane są jedynie kwoty w pełni wpłacone. |
| --- | --- |

e)

uwzględniane są jedynie kwoty w pełni wpłacone.

Papiery wartościowe i inne instrumenty można uzupełnić o akcje uprzywilejowane w zakresie dywidendy inne niż określone w lit. h) art. 57.

3.   W przypadku instytucji kredytowych obliczających kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z sekcją 3 podsekcja 2, dodatnie kwoty wynikające z obliczeń zgodnych z załącznikiem VII część 1, ust. 36 mogą zostać uznane jako inne pozycje do wysokości 0,6 % kwot ekspozycji ważonych ryzykiem obliczanych zgodnie z podsekcją 2. W przypadku instytucji kredytowych aktualizacje wartości oraz rezerwy ujęte w obliczeniach wymienionych w załączniku VII część 1, ust. 36 oraz aktualizacje wartości i rezerwy na poczet ekspozycji, wymienione w art. 57 lit. e), nie są ujmowane w funduszach własnych inaczej niż zgodnie z niniejszym ustępem. Do omawianych celów kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem nie obejmują kwot obliczanych w odniesieniu do pozycji sekurytyzacyjnych, którym przypisano wagę ryzyka równą 1 250 %.

Artykuł 64

1.   Zobowiązania członków instytucji kredytowych utworzonych w formie spółdzielni określonych w art. 57 lit. g) obejmują kapitał nieopłacony tych spółdzielni oraz prawne zobowiązania członków tych spółdzielni do wniesienia dodatkowych kwot bezzwrotnych w przypadku poniesienia straty przez instytucję kredytową, przy czym instytucja ta musi mieć możliwość zażądania niezwłocznego wniesienia tych kwot.

Zobowiązania solidarne kredytobiorców instytucji kredytowych utworzonych w formie funduszy traktuje się na tych samych zasadach co pozycje powyższe.

Wszystkie takie pozycje mogą zostać zaliczone do funduszy własnych, o ile na mocy prawa krajowego kwalifikują się do funduszy własnych instytucji tej kategorii.

2.   Państwa Członkowskie nie włączają do funduszy własnych publicznych instytucji kredytowych gwarancji otrzymanych od tych państw lub od władz lokalnych.

3.   Państwa Członkowskie lub właściwe organy mogą zaliczyć do funduszy własnych akcje uprzywilejowane w zakresie dywidendy o określonym terminie wykupu określone w art. 57 lit. h) oraz pożyczki podporządkowane określone przez ten sam przepis, jeśli obowiązują wiążące umowy stanowiące o tym, iż w przypadku upadłości lub likwidacji instytucji kredytowej, pożyczkodawcy lub posiadacze tych akcji zajmą miejsce po wszystkich innych wierzycielach instytucji, a ich wierzytelności nie zostaną spłacone dopóty, dopóki nie zostaną uregulowane wszystkie inne długi instytucji pozostające do spłaty w tym momencie.

Zobowiązania podporządkowane spełniają następujące dodatkowe kryteria:

| a) | uwzględniane są jedynie fundusze w pełni wpłacone; |
| --- | --- |

a)

uwzględniane są jedynie fundusze w pełni wpłacone;

| b) | zaciągnięte pożyczki mają pierwotny termin wymagalności przynajmniej pięciu lat, po którym to terminie można je spłacić; |
| --- | --- |

b)

zaciągnięte pożyczki mają pierwotny termin wymagalności przynajmniej pięciu lat, po którym to terminie można je spłacić;

| c) | kwota tych zobowiązań zaliczona do funduszy własnych podlega stopniowemu obniżaniu przynajmniej w ciągu ostatnich pięciu lat przed terminem wymagalności; oraz |
| --- | --- |

c)

kwota tych zobowiązań zaliczona do funduszy własnych podlega stopniowemu obniżaniu przynajmniej w ciągu ostatnich pięciu lat przed terminem wymagalności; oraz

| d) | umowa pożyczki nie zawiera żadnych klauzul stanowiących o tym, że w określonych okolicznościach innych od likwidacji instytucji pożyczka taka staje się wymagalna przed terminem umownym. |
| --- | --- |

d)

umowa pożyczki nie zawiera żadnych klauzul stanowiących o tym, że w określonych okolicznościach innych od likwidacji instytucji pożyczka taka staje się wymagalna przed terminem umownym.

Do celów drugiego akapitu lit. b), jeżeli pożyczki te nie mają określonego terminu wymagalności, zaciągnięte pożyczki podlegają spłacie jedynie po pięcioletnim wypowiedzeniu, chyba że pożyczka ta nie jest już zakwalifikowana do funduszy własnych lub istnieje wyraźny wymóg uzyskania uprzedniej zgody właściwych organów na dokonanie wcześniejszej spłaty danej pożyczki. Właściwe organy mogą udzielać zgody na wcześniejszą spłatę takich pożyczek wówczas, gdy wniosek o taką zgodę został złożony z inicjatywy emitenta, a spłata nie wpłynie ujemnie na wypłacalność danej instytucji kredytowej;

4.   Instytucje kredytowe nie uwzględniają w funduszach własnych ani rezerw na poziomie wartości godziwej związanych z zyskami lub stratami z tytułu instrumentów zabezpieczających przepływ środków pieniężnych w ramach instrumentów finansowych mierzonych na poziomie kosztu zamortyzowanego, ani innych zysków lub strat z wierzytelności wycenionych na poziomie wartości godziwej, które wynikają ze zmian w zdolności kredytowej instytucji kredytowej.

Artykuł 65

1.   Gdy fundusze własne mają być wyliczone w ujęciu skonsolidowanym, stosuje się skonsolidowane kwoty odnoszące się do pozycji wymienionych w art. 57 zgodnie z zasadami ustanowionymi w rozdziale 4 sekcja 1. Ponadto, gdy następujące pozycje mają saldo kredytowe („ma”), można je zaliczać do rezerw skonsolidowanych przy wyliczaniu funduszy własnych:

| a) | wszelkie udziały mniejszościowe w rozumieniu art. 21 dyrektywy 83/349/EWG, gdy integracja jest przeprowadzona metodą pełną; |
| --- | --- |

a)

wszelkie udziały mniejszościowe w rozumieniu art. 21 dyrektywy 83/349/EWG, gdy integracja jest przeprowadzona metodą pełną;

| b) | pierwsza różnica z konsolidacji w rozumieniu art. 19, 30 i 31 dyrektywy 83/349/EWG; |
| --- | --- |

b)

pierwsza różnica z konsolidacji w rozumieniu art. 19, 30 i 31 dyrektywy 83/349/EWG;

| c) | różnice przeliczeniowe z konsolidacji zaliczane do rezerw z konsolidacji, zgodnie z art. 39 ust. 6 dyrektywy 86/635/EWG; oraz |
| --- | --- |

c)

różnice przeliczeniowe z konsolidacji zaliczane do rezerw z konsolidacji, zgodnie z art. 39 ust. 6 dyrektywy 86/635/EWG; oraz

| d) | ewentualne różnice wynikające z włączenia do konsolidacji niektórych udziałów kapitałowych, zgodnie z metodą wskazaną w art. 33 dyrektywy 83/349/EWG. |
| --- | --- |

d)

ewentualne różnice wynikające z włączenia do konsolidacji niektórych udziałów kapitałowych, zgodnie z metodą wskazaną w art. 33 dyrektywy 83/349/EWG.

2.   Gdy pozycje opisane w ust. 1 lit. a)-d) są pozycjami dłużniczymi („winien”), są one odejmowane przy wyliczaniu skonsolidowanych funduszy własnych.

Artykuł 66

1.   Pozycje określone w art. 57 lit d)-h) podlegają następującym limitom:

| a) | suma pozycji z lit. d)-h) nie może przewyższać maksymalnej wysokości 100 % sumy pozycji z lit. a) plus b) i c), pomniejszonej o pozycje z lit. i)-k); oraz |
| --- | --- |

a)

suma pozycji z lit. d)-h) nie może przewyższać maksymalnej wysokości 100 % sumy pozycji z lit. a) plus b) i c), pomniejszonej o pozycje z lit. i)-k); oraz

| b) | suma pozycji z lit. g)-h) nie może przewyższać maksymalnej wysokości 50 % sumy pozycji z lit. a) plus b) i c), pomniejszonej o pozycje z lit. i)-k); |
| --- | --- |

b)

suma pozycji z lit. g)-h) nie może przewyższać maksymalnej wysokości 50 % sumy pozycji z lit. a) plus b) i c), pomniejszonej o pozycje z lit. i)-k);

2.   Suma pozycji wymienionych w art. 57 lit. l)-r) jest w połowie odliczana od sumy pozycji określonych w art. 57 lit. a)-c) pomniejszonej o sumę pozycji lit. i)-k), oraz w połowie od sumy pozycji lit. d) -h) przy zastosowaniu ograniczeń określonych w ust. 1. Jeżeli połowa sumy pozycji lit. l)-r) jest większa od sumy pozycji lit. d)-h), różnicę należy odjąć od sumy pozycji lit. a)-c) pomniejszonej o sumę pozycji lit. i)-k). Pozycji wymienionych w lit. r) nie odejmuje się, chyba że zostały one ujęte w obliczaniu kwot ekspozycji ważonych ryzykiem do celów art. 75 zgodnie z załącznikiem IX część 4.

3.   Dla celów sekcji 5 i 6, niniejszą sekcję rozpatruje się z pominięciem pozycji określonych w art. 57 lit. q) i r) oraz w art. 63 ust. 3.

4.   Właściwe organy mogą zezwolić instytucjom kredytowym na przekroczenie limitów określonych w ust. 1 w sytuacjach tymczasowych i wyjątkowych.

Artykuł 67

Zgodność z warunkami ustanowionymi w niniejszej sekcji musi zostać udowodniona właściwym organom w sposób dla nich zadowalający.

Sekcja 2

Zabezpieczenia przed ryzykiem

Podsekcja 1

Poziom stosowania

Artykuł 68

1.   Instytucja kredytowa spełnia obowiązki określone w art. 22 i 75 oraz sekcji 5 na zasadzie nieskonsolidowanej.

2.   Każda instytucja kredytowa niebędąca przedsiębiorstwem zależnym w Państwie Członkowskim, w którym posiada zezwolenie na działalność i podlega nadzorowi, oraz niebędąca przedsiębiorstwem dominującym, a także każda instytucja kredytowa nieobjęta konsolidacją zgodnie z art. 73, musi spełniać wymagania określone w art. 120 i 123 na zasadzie nieskonsolidowanej.

3.   Każda instytucja kredytowa niebędąca przedsiębiorstwem dominującym ani zależnym oraz każda instytucja kredytowa nieobjęta konsolidacją zgodnie z art. 73, musi spełniać wymagania określone w rozdziale 5 na zasadzie nieskonsolidowanej.

Artykuł 69

1.   Państwa Członkowskie mogą zdecydować o niestosowaniu art. 68 ust. 1 w stosunku to danego przedsiębiorstwa zależnego określonej instytucji kredytowej, jeżeli zarówno przedsiębiorstwo zależne jak i instytucja kredytowa podlegają zezwoleniu i nadzorowi danego Państwa Członkowskiego, a przedsiębiorstwo zależne objęte jest nadzorem na zasadzie skonsolidowanej ze strony instytucji kredytowej, która jest wobec niego przedsiębiorstwem dominującym, i jeżeli spełnione są wszystkie poniższe warunki zapewniające odpowiednią alokację funduszy własnych pomiędzy przedsiębiorstwem dominującym a jego przedsiębiorstwami zależnymi.

| a) | nie istnieją obecnie i nie są przewidywane w przyszłości przeszkody o istotnym znaczeniu lub przeszkody natury praktycznej albo prawnej w szybkim transferze funduszy własnych lub spłacie należności przez przedsiębiorstwo dominujące; |
| --- | --- |

a)

nie istnieją obecnie i nie są przewidywane w przyszłości przeszkody o istotnym znaczeniu lub przeszkody natury praktycznej albo prawnej w szybkim transferze funduszy własnych lub spłacie należności przez przedsiębiorstwo dominujące;

| b) | przedsiębiorstwo dominujące wykaże przed właściwą organem, że przedsiębiorstwo zależne jest racjonalnie zarządzane oraz za zgodą właściwego organu oświadczyło, że gwarantuje pokrycie zobowiązań zaciągniętych przez przedsiębiorstwo zależne lub ryzyka w przedsiębiorstwie zależnym mają znaczenie marginalne; |
| --- | --- |

b)

przedsiębiorstwo dominujące wykaże przed właściwą organem, że przedsiębiorstwo zależne jest racjonalnie zarządzane oraz za zgodą właściwego organu oświadczyło, że gwarantuje pokrycie zobowiązań zaciągniętych przez przedsiębiorstwo zależne lub ryzyka w przedsiębiorstwie zależnym mają znaczenie marginalne;

| c) | procedury oceny, pomiaru i kontroli ryzyka w przedsiębiorstwie dominującym obejmują przedsiębiorstwo zależne; oraz |
| --- | --- |

c)

procedury oceny, pomiaru i kontroli ryzyka w przedsiębiorstwie dominującym obejmują przedsiębiorstwo zależne; oraz

| d) | przedsiębiorstwo dominujące dysponuje ponad 50 % głosów z akcji w kapitale przedsiębiorstwa zależnego lub ma prawo do powoływania lub odwoływania większości członków organu zarządzającego przedsiębiorstwem zależnym określonych w art. 11. |
| --- | --- |

d)

przedsiębiorstwo dominujące dysponuje ponad 50 % głosów z akcji w kapitale przedsiębiorstwa zależnego lub ma prawo do powoływania lub odwoływania większości członków organu zarządzającego przedsiębiorstwem zależnym określonych w art. 11.

2.   Państwa Członkowskie mogą wykorzystać możliwość określoną w ust. 1, gdy przedsiębiorstwo dominujące jest finansową spółką holdingową, założoną w tym samym Państwie Członkowskim co instytucja kredytowa, pod warunkiem jednak, że podlega ona takiemu samemu nadzorowi jak instytucje kredytowe, w szczególności normom ustanowionym w art. 71 ust.1.

3.   Państwa Członkowskie mogą nie stosować art. 68 ust. 1 w stosunku do dominującej instytucji kredytowej w Państwie Członkowskim, w którym ta instytucja kredytowa podlega zezwoleniu i nadzorowi danego Państwa Członkowskiego i objęta jest nadzorem na zasadzie skonsolidowanej i wszystkie poniżej podane warunki są spełnione w celu zapewnienia odpowiedniej alokacji funduszy własnych pomiędzy przedsiębiorstwem dominującym a jego przedsiębiorstwami zależnymi:

| a) | nie ma aktualnych ani przewidywanych przeszkód o istotnym znaczeniu lub przeszkód natury praktycznej albo prawnej dla szybkiego przekazania funduszy własnych lub spłaty zobowiązań wobec dominującej instytucji kredytowej w Państwie Członkowskim; |
| --- | --- |

a)

nie ma aktualnych ani przewidywanych przeszkód o istotnym znaczeniu lub przeszkód natury praktycznej albo prawnej dla szybkiego przekazania funduszy własnych lub spłaty zobowiązań wobec dominującej instytucji kredytowej w Państwie Członkowskim;

| b) | ocena ryzyka, procedury jego mierzenia i kontroli istotne dla nadzoru skonsolidowanego obejmują dominującą instytucję kredytową w Państwie Członkowskim. |
| --- | --- |

b)

ocena ryzyka, procedury jego mierzenia i kontroli istotne dla nadzoru skonsolidowanego obejmują dominującą instytucję kredytową w Państwie Członkowskim.

Właściwy organ korzystający z tego ustępu informuje o tym fakcie właściwe organy wszystkich pozostałych Państw Członkowskich.

4.   Bez uszczerbku dla ogólnych uregulowań art. 144 właściwe organy Państw Członkowskich korzystające z możliwości przewidzianej w ust. 3, podają do wiadomości publicznej w sposób wskazany w art. 144:

| a) | kryteria, według których stwierdza, że nie ma aktualnych ani przewidywanych przeszkód o istotnym znaczeniu lub przeszkód natury praktycznej albo prawnej dla szybkiego przekazania funduszy własnych lub spłaty zobowiązań; |
| --- | --- |

a)

kryteria, według których stwierdza, że nie ma aktualnych ani przewidywanych przeszkód o istotnym znaczeniu lub przeszkód natury praktycznej albo prawnej dla szybkiego przekazania funduszy własnych lub spłaty zobowiązań;

| b) | liczbę dominujących instytucji kredytowych będących beneficjentami skorzystania z możliwości przewidzianej w ust. 3, a wśród nich ilość instytucji posiadających przedsiębiorstwa zależne w państwie trzecim; oraz |
| --- | --- |

b)

liczbę dominujących instytucji kredytowych będących beneficjentami skorzystania z możliwości przewidzianej w ust. 3, a wśród nich ilość instytucji posiadających przedsiębiorstwa zależne w państwie trzecim; oraz

| c) | na bazie skumulowanej dla Państwa Członkowskiego:






  i) | łączną kwotę na bazie skonsolidowanej środków własnych dominującej instytucji finansowej w Państwie Członkowskim, która jest beneficjentem skorzystania z możliwości przewidzianej w ust. 3, ulokowanych w przedsiębiorstwach zależnych w państwie trzecim; |
| --- | --- | --- |

c)

na bazie skumulowanej dla Państwa Członkowskiego:

i)

łączną kwotę na bazie skonsolidowanej środków własnych dominującej instytucji finansowej w Państwie Członkowskim, która jest beneficjentem skorzystania z możliwości przewidzianej w ust. 3, ulokowanych w przedsiębiorstwach zależnych w państwie trzecim;

| ii) | na bazie skonsolidowanej procent ulokowanych w przedsiębiorstwach zależnych w państwie trzecim całkowitych środków własnych dominujących instytucji kredytowych w Państwie Członkowskim, które są beneficjentami skorzystania z możliwości przewidzianej w ust. 3; oraz |
| --- | --- |

ii)

na bazie skonsolidowanej procent ulokowanych w przedsiębiorstwach zależnych w państwie trzecim całkowitych środków własnych dominujących instytucji kredytowych w Państwie Członkowskim, które są beneficjentami skorzystania z możliwości przewidzianej w ust. 3; oraz

| iii) | procent ogółu minimalnych środków własnych dominujących instytucji kredytowych, które są beneficjentami skorzystania z możliwości przewidzianej w ust. 3, wymaganych na bazie skonsolidowanej w art. 75 w Państwie Członkowskim, ulokowanych w przedsiębiorstwach zależnych w państwie trzecim. |
| --- | --- |

iii)

procent ogółu minimalnych środków własnych dominujących instytucji kredytowych, które są beneficjentami skorzystania z możliwości przewidzianej w ust. 3, wymaganych na bazie skonsolidowanej w art. 75 w Państwie Członkowskim, ulokowanych w przedsiębiorstwach zależnych w państwie trzecim.

Artykuł 70

1.   Z zastrzeżeniem przepisów ust. 2-4, właściwe organy mogą w indywidualnych przypadkach zezwolić dominującym instytucjom kredytowym na uwzględnienie w obliczeniach ich wymogu zgodnie z art. 68 ust. 1 przedsiębiorstw zależnych, które spełniają warunki określone w art. 69 ust. 1 lit. c) i d) oraz które posiadają istotne ekspozycje lub istotne wierzytelności wobec danej dominującej instytucji kredytowej.

2.   Traktowanie określone w ust. 1 dopuszczalne jest wyłącznie w przypadku, gdy dominująca instytucja kredytowa przedstawi w całości właściwym organom okoliczności i regulacje, w tym regulacje prawne, ze względu na które nie istnieją obecnie i nie są przewidywane w przyszłości istotne przeszkody praktyczne lub prawne w szybkim transferze funduszy własnych lub spłacie ewentualnych należności wobec swojego przedsiębiorstwa dominującego przez przedsiębiorstwo zależne.

3.   Korzystając z możliwości przewidzianej w ust. 1, właściwy organ informuje regularnie, nie rzadziej niż raz w roku, właściwe organy w pozostałych Państwach Członkowskich o zastosowaniu ust. 1 oraz o warunkach i postanowieniach, o których mowa w ust. 2. Jeżeli przedsiębiorstwo zależne znajduje się w kraju trzecim, właściwe organy informują w jednakowy sposób również właściwe organy tego kraju trzeciego.

4.   Bez uszczerbku dla ogólnych uregulowań, określonych w art. 144, właściwe organy, korzystające z możliwości przewidzianej w ust. 1, publikują następujące informacje w sposób określony w art. 144:

| a) | kryteria określające, iż nie istnieją obecnie i nie są przewidywane jakiekolwiek znaczące przeszkody praktyczne lub prawne dla szybkiego transferu funduszy własnych lub spłaty należności; |
| --- | --- |

a)

kryteria określające, iż nie istnieją obecnie i nie są przewidywane jakiekolwiek znaczące przeszkody praktyczne lub prawne dla szybkiego transferu funduszy własnych lub spłaty należności;

| b) | liczbę dominujących instytucji kredytowych bedących beneficjentami skorzystania z możlwiości przewidzianej w ust. 1, oraz liczbę takich instytucji posiadających przedsiębiorstwa zależne w krajach trzecich; oraz |
| --- | --- |

b)

liczbę dominujących instytucji kredytowych bedących beneficjentami skorzystania z możlwiości przewidzianej w ust. 1, oraz liczbę takich instytucji posiadających przedsiębiorstwa zależne w krajach trzecich; oraz

| c) | wspólnie dla wszystkich Państw Członkowskich:






  i) | sumę całkowitą funduszy własnych dominujących instytucji kredytowych będących beneficjentami skorzystania z możliwości przewidzianej w ust. 1, przechowywanych w przedsiębiorstwach zależnych w krajach trzecich; |
| --- | --- | --- |

c)

wspólnie dla wszystkich Państw Członkowskich:

i)

sumę całkowitą funduszy własnych dominujących instytucji kredytowych będących beneficjentami skorzystania z możliwości przewidzianej w ust. 1, przechowywanych w przedsiębiorstwach zależnych w krajach trzecich;

| ii) | procentowy udział funduszy własnych przechowywanych w przedsiębiorstwach zależnych w krajach trzecich, w stosunku do całości funduszy własnych dominujących instytucji kredytowych będących beneficjentami skorzystania z możlwiości przewidzianej w ust. 1; oraz |
| --- | --- |

ii)

procentowy udział funduszy własnych przechowywanych w przedsiębiorstwach zależnych w krajach trzecich, w stosunku do całości funduszy własnych dominujących instytucji kredytowych będących beneficjentami skorzystania z możlwiości przewidzianej w ust. 1; oraz

| iii) | procentowy udział funduszy własnych przechowywanych w przedsiębiorstwach zależnych w krajach trzecich, w stosunku do całkowitej sumy określonych w art. 75 minimalnych funduszy własnych dominujących instytucji kredytowych będących beneficjentami skorzystania z możliwości przewidzianej w ust. 1. |
| --- | --- |

iii)

procentowy udział funduszy własnych przechowywanych w przedsiębiorstwach zależnych w krajach trzecich, w stosunku do całkowitej sumy określonych w art. 75 minimalnych funduszy własnych dominujących instytucji kredytowych będących beneficjentami skorzystania z możliwości przewidzianej w ust. 1.

Artykuł 71

1.   Bez uszczerbku dla art. 68-70, dominujące instytucje kredytowe w poszczególnych Państwach Członkowskich spełniają w zakresie określonym i w sposób przewidziany w art. 133 zobowiązania ustanowione na mocy art. 75, 120, 123 oraz sekcji 5 na podstawie skonsolidowanej sytuacji finansowej tych instytucji kredytowych.

2.   Bez uszczerbku dla art. 68-70, instytucje kredytowe kontrolowane przez dominujące finansowe spółki holdingowe w Państwie Członkowskim spełniają w zakresie określonym i w sposób przewidziany w art. 133 zobowiązania ustanowione na mocy art. 75, 120, 123 oraz sekcji 5 na podstawie skonsolidowanej sytuacji finansowej tej finansowej spółki holdingowej.

Jeżeli dominująca finansowa spółka holdingowa w Państwie Członkowskim kontroluje więcej niż jedną instytucję kredytową, pierwszy akapit stosuje się jedynie do instytucji kredytowej, objętej nadzorem skonsolidowanym zgodnie z art. 125 i 126.

Artykuł 72

1.   Dominujące unijne instytucje kredytowe spełniają zobowiązania określone w rozdziale 5 na bazie skonsolidowanej sytuacji finansowej tych instytucji.

Istotne przedsiębiorstwa zależne unijnych dominujących instytucji kredytowych ujawniają informacje określone w załączniku XII część 1 ust. 5, na bazie jednostkowej lub na bazie subskonsolidowanej.

2.   Instytucje kredytowe kontrolowane przez unijne podmioty dominujące w holdingu finansowym spełniają zobowiązania określone w rozdziale 5 na podstawie skonsolidowanej sytuacji finansowej tej finansowej spółki holdingowej.

Istotne przedsiębiorstwa zależne unijnych dominujących finansowych spółek holdingowych ujawniają informacje określone w załączniku XII część 1 ust. 5, na zasadzie nieskonsolidowanej lub na zasadzie skonsolidowanej na niższym szczeblu.

3.   Właściwe organy odpowiedzialne za prowadzenie nadzoru na zasadzie skonsolidowanej zgodnie z art. 125 i 126 mogą zdecydować o niestosowaniu w pełni lub częściowo ust. 1 i 2 w stosunku do instytucji kredytowych objętych porównywalnymi wymogami w zakresie ujawnień na zasadzie skonsolidowanej przez przedsiębiorstwo dominujące mające siedzibę w państwie trzecim.

Artykuł 73

1.   Państwa Członkowskie lub właściwe organy odpowiedzialne za wykonywanie skonsolidowanego nadzoru na podstawie art. 125 i 126 mogą w następujących przypadkach postanowić, że instytucje kredytowe, instytucje finansowe lub przedsiębiorstwa pomocniczych usług, które stanowią przedsiębiorstwo zależne lub w kapitale których zawarty jest udział kapitałowy, nie muszą być objęte konsolidacją:

| a) | jeśli dane przedsiębiorstwo ma siedzibę w państwie trzecim, w którym występują przeszkody prawne w przekazywaniu niezbędnych informacji; |
| --- | --- |

a)

jeśli dane przedsiębiorstwo ma siedzibę w państwie trzecim, w którym występują przeszkody prawne w przekazywaniu niezbędnych informacji;

| b) | jeśli w opinii właściwych organów dane przedsiębiorstwo posiada znaczenie jedynie marginalne z punktu widzenia celów monitorowania instytucji kredytowych, a także zawsze, gdy suma bilansowa danego przedsiębiorstwa nie przekracza mniejszej z dwóch poniższych kwot:






  i) | 10 milionów euro; lub |
| --- | --- | --- |

b)

jeśli w opinii właściwych organów dane przedsiębiorstwo posiada znaczenie jedynie marginalne z punktu widzenia celów monitorowania instytucji kredytowych, a także zawsze, gdy suma bilansowa danego przedsiębiorstwa nie przekracza mniejszej z dwóch poniższych kwot:

i)

10 milionów euro; lub

| ii) | 1 % sumy bilansowej przedsiębiorstwa dominującego lub przedsiębiorstwa posiadającego udział kapitałowy. |
| --- | --- |

ii)

1 % sumy bilansowej przedsiębiorstwa dominującego lub przedsiębiorstwa posiadającego udział kapitałowy.

| c) | jeśli w opinii właściwych organów odpowiedzialnych za wykonywanie nadzoru skonsolidowanego konsolidacja sytuacji finansowej danego przedsiębiorstwa byłaby niewłaściwa lub myląca w odniesieniu do celów nadzoru nad instytucjami kredytowymi. |
| --- | --- |

c)

jeśli w opinii właściwych organów odpowiedzialnych za wykonywanie nadzoru skonsolidowanego konsolidacja sytuacji finansowej danego przedsiębiorstwa byłaby niewłaściwa lub myląca w odniesieniu do celów nadzoru nad instytucjami kredytowymi.

O ile jednak, w przypadkach wymienionych w lit. b) akapitu pierwszego, kilka przedsiębiorstw spełnia kryteria określone w wymienionym wyżej akapicie, są one obejmowane konsolidacją, jeżeli wspólnie posiadają znaczenie niemarginalne z punktu widzenia wspomnianych celów.

2.   Właściwe organy wymagają od instytucji kredytowych, będących przedsiębiorstwami zależnymi, stosowania wymogów określonych w art. 75, 120 i 123 oraz sekcji 5 na zasadzie subkonsolidowanej, jeżeli omawiane instytucje kredytowe, lub przedsiębiorstwa dominujące będące finansowymi spółkami holdingowymi, posiadają przedsiębiorstwa zależne w kraju trzecim, będące instytucjami kredytowymi lub instytucjami finansowymi lub spółkami zarządzania aktywami, zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 5 dyrektywy 2002/87/WE, lub posiadają udziały kapitałowe w takich przedsiębiorstwach.

3.   Właściwe organy wymagają od przedsiębiorstwa dominującego oraz od przedsiębiorstw zależnych objętych niniejszą dyrektywą spełnienia zobowiązań określonych w art. 22 na zasadzie skonsolidowanej lub subkonsolidowanej w celu zapewnienia spójności i integralności stosowanych przez nie uregulowań, procesów i mechanizmów oraz aby umożliwić uzyskanie wszelkich danych i informacji wymaganych do celów nadzoru.

Podsekcja 2

Obliczanie wymogów

Artykuł 74

1.   O ile przepisy nie wskazują inaczej, wycena aktywów i pozycji pozabilansowych prowadzona jest zgodnie ze standardami rachunkowości, którym podlega instytucja kredytowa na mocy rozporządzenia (WE) nr 1606/2002 i dyrektywy 86/635/EWG.

2.   Bez uszczerbku dla wymagań ustanowionych w art. 68-72, w celu sprawdzenia czy instytucja kredytowa wypełnia zobowiązania określone w art. 75, obliczenia przeprowadza się nie rzadziej niż dwa razy w roku.

Instytucje kredytowe przedstawiają właściwym organom wyniki tych obliczeń wraz ze wszelkimi wymaganymi danymi składowymi.

Podsekcja 3

Minimalny poziom funduszy własnych

Artykuł 75

Bez uszczerbku dla art. 136, Państwa Członkowskie wymagają od instytucji kredytowych utrzymywania funduszy własnych na poziomie, który zawsze pokrywa lub przewyższa sumę łączną niżej określonych wymogów kapitałowych:

| a) | w przypadku ryzyka kredytowego i ryzyka „rozmycia” w odniesieniu do całej działalności z wyjątkiem działalności w ramach portfela handlowego oraz aktywów niepłynnych, jeżeli pomniejszają one fundusze własne zgodnie z art. 13 ust. 2 lit. d dyrektywy 2006/.../WE, — 8 % sumy kwot ekspozycji ważonych ryzykiem obliczanych zgodnie z przepisami sekcji 3; |
| --- | --- |

a)

w przypadku ryzyka kredytowego i ryzyka „rozmycia” w odniesieniu do całej działalności z wyjątkiem działalności w ramach portfela handlowego oraz aktywów niepłynnych, jeżeli pomniejszają one fundusze własne zgodnie z art. 13 ust. 2 lit. d dyrektywy 2006/.../WE, — 8 % sumy kwot ekspozycji ważonych ryzykiem obliczanych zgodnie z przepisami sekcji 3;

| b) | w odniesieniu do działalności w ramach portfela handlowego, ryzyka pozycji, ryzyka rozliczenia i ryzyka kontrahenta oraz jeżeli limity określone w art. 111-117 mogą być przekroczone, w przypadku dużych zaangażowań przekraczających takie limity — wymogi kapitałowe określone zgodnie z art. 18 i rozdziałem V sekcja 4 dyrektywy 2006/.../WE; |
| --- | --- |

b)

w odniesieniu do działalności w ramach portfela handlowego, ryzyka pozycji, ryzyka rozliczenia i ryzyka kontrahenta oraz jeżeli limity określone w art. 111-117 mogą być przekroczone, w przypadku dużych zaangażowań przekraczających takie limity — wymogi kapitałowe określone zgodnie z art. 18 i rozdziałem V sekcja 4 dyrektywy 2006/.../WE;

| c) | w odniesieniu do wszystkich rodzajów działalności gospodarczej, ryzyka walutowego oraz ryzyka cen towarów — wymogi kapitałowe określone zgodnie z art. 18 dyrektywy 2006/.../WE; oraz |
| --- | --- |

c)

w odniesieniu do wszystkich rodzajów działalności gospodarczej, ryzyka walutowego oraz ryzyka cen towarów — wymogi kapitałowe określone zgodnie z art. 18 dyrektywy 2006/.../WE; oraz

| d) | w odniesieniu do wszystkich rodzajów działalności, z tytułu przypadku ryzyka operacyjnego — wymogi kapitałowe określone zgodnie z sekcją 4. |
| --- | --- |

d)

w odniesieniu do wszystkich rodzajów działalności, z tytułu przypadku ryzyka operacyjnego — wymogi kapitałowe określone zgodnie z sekcją 4.

Sekcja 3

Minimalne wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka kredytowego

Artykuł 76

Instytucje kredytowe do obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem do celów art. 75 lit. a) stosują albo metodę standardową określoną w art. 78-83, albo — za zgodą właściwych organów zgodnie z art. 84 — metodę wewnętrznych ratingów określoną w art. 84-89.

Artykuł 77

„Ekspozycja (zaangażowanie)” do celów niniejszej sekcji oznacza pozycję aktywów lub pozycję pozabilansową.

Podsekcja 1

Metoda standardowa

Artykuł 78

1.   Z zastrzeżeniem przepisów ust. 2, wartością ekspozycji z tytułu pozycji aktywów jest wartość bilansowa tej pozycji, a wartością ekspozycji z tytułu pozycji pozabilansowej wymienionej w załączniku II jest następujący odsetek tej wartości: 100 % w przypadku pozycji pełnego ryzyka, 50 % w przypadku pozycji średniego ryzyka, 20 % w przypadku pozycji średniego/niskiego ryzyka, 0 % w przypadku pozycji niskiego ryzyka. Pozycje pozabilansowe wymienione w pierwszym zdaniu niniejszego ustępu przypisuje się do kategorii ryzyka zgodnie z załącznikiem II. W przypadku instytucji kredytowej stosującej metodę zaawansowaną traktowania zabezpieczeń finansowych zgodnie z załącznikiem VIII część 3, jeżeli ekspozycja ma formę papierów wartościowych lub towarów zbywanych lub przekazywanych w formie kredytu w ramach transakcji z przyrzeczeniem odkupu lub transakcji udzielenia bądź zaciągnięcia pożyczki papierów wartościowych lub towarów, transakcji z opcją uzupełnienia zabezpieczenia kredytowego wartość ekspozycji wzrasta o korektę z tytułu zmienności stosownie do rodzaju papierów wartościowych lub towarów, zgodnie z przepisami załącznika VIII część 3 ust. 34-59.

2.   Wartość ekspozycji z tytułu instrumentu pochodnego wymienionego w załączniku IV określana jest zgodnie z załącznikiem III, przy uwzględnieniu skutków umów odnowienia zobowiązań oraz innych umów kompensacyjnych do celów tych metod zgodnie z załącznikiem III. Wartość ekspozycji z tytułu transakcji z przyrzeczeniem odkupu, transakcji udzielenia lub otrzymania pożyczki papierów wartościowych lub towarów, transakcji z długim terminem rozliczenia i transakcji z opcją uzupełnienia zabezpieczenia kredytowego może być ustalona zgodnie z załącznikiem III bądź załącznikiem VIII.

3.   Jeżeli ekspozycja objęta jest rzeczywistą ochroną kredytową, wartość ekspozycji stosowana w odniesieniu do danej pozycji może zostać zmieniona zgodnie z podsekcją 3.

4.   Niezależnie od ust. 2 wartość ryzyka z tytułu niespłaconych ekspozycji kredytowych kontrahenta centralnego, określoną przez właściwe organy, oblicza się zgodnie z załącznikiem III część 2 ust. 6, pod warunkiem, że ryzyko kredytowe kontrahenta związane ze wszystkimi uczestnikami umów zawieranych przez kontrahenta centralnego jest objęte codziennie pełnym zabezpieczeniem.

Artykuł 79

1.   Każdą ekspozycję zalicza się do jednej z następujących klas:

| a) | należności lub należności warunkowe od rządów i banków centralnych; |
| --- | --- |

a)

należności lub należności warunkowe od rządów i banków centralnych;

| b) | należności lub należności warunkowe od władz regionalnych i lokalnych; |
| --- | --- |

b)

należności lub należności warunkowe od władz regionalnych i lokalnych;

| c) | należności lub należności warunkowe od organów administracji i podmiotów nieprowadzących działalności gospodarczej; |
| --- | --- |

c)

należności lub należności warunkowe od organów administracji i podmiotów nieprowadzących działalności gospodarczej;

| d) | należności lub należności warunkowe od wielostronnych banków rozwoju; |
| --- | --- |

d)

należności lub należności warunkowe od wielostronnych banków rozwoju;

| e) | należności lub należności warunkowe od organizacji międzynarodowych; |
| --- | --- |

e)

należności lub należności warunkowe od organizacji międzynarodowych;

| f) | należności lub należności warunkowe od instytucji; |
| --- | --- |

f)

należności lub należności warunkowe od instytucji;

| g) | należności lub należności warunkowe od przedsiębiorstw; |
| --- | --- |

g)

należności lub należności warunkowe od przedsiębiorstw;

| h) | należności detaliczne lub warunkowe należności detaliczne; |
| --- | --- |

h)

należności detaliczne lub warunkowe należności detaliczne;

| i) | należności lub warunkowe należności zabezpieczone nieruchomościami; |
| --- | --- |

i)

należności lub warunkowe należności zabezpieczone nieruchomościami;

| j) | pozycje przeterminowane; |
| --- | --- |

j)

pozycje przeterminowane;

| k) | pozycje należące do określonych prawem kategorii wysokiego ryzyka; |
| --- | --- |

k)

pozycje należące do określonych prawem kategorii wysokiego ryzyka;

| l) | należności w formie obligacji zabezpieczonych; |
| --- | --- |

l)

należności w formie obligacji zabezpieczonych;

| m) | pozycje sekurytyzacyjne; |
| --- | --- |

m)

pozycje sekurytyzacyjne;

| n) | należności krótkoterminowe od instytucji i przedsiębiorstw; |
| --- | --- |

n)

należności krótkoterminowe od instytucji i przedsiębiorstw;

| o) | należności w formie funduszy inwestycyjnych; lub |
| --- | --- |

o)

należności w formie funduszy inwestycyjnych; lub

| p) | inne pozycje. |
| --- | --- |

p)

inne pozycje.

2.   Aby ekspozycja mogła kwalifikować się do klasy ekspozycji detalicznych wymienionych w ust. 1 lit. h) musi spełniać następujące warunki:

| a) | jest to ekspozycja wobec osoby lub osób prywatnych, lub wobec małego lub średniego przedsiębiorstwa; |
| --- | --- |

a)

jest to ekspozycja wobec osoby lub osób prywatnych, lub wobec małego lub średniego przedsiębiorstwa;

| b) | jest jedną z istotnej liczby ekspozycji cechujących się podobnymi właściwościami, dzięki którym ryzyka związane z tego rodzaju kredytami są znacznie zmniejszone; oraz |
| --- | --- |

b)

jest jedną z istotnej liczby ekspozycji cechujących się podobnymi właściwościami, dzięki którym ryzyka związane z tego rodzaju kredytami są znacznie zmniejszone; oraz

| c) | całkowita kwota, którą dłużnik lub grupa powiązanych dłużników jest winna instytucji kredytowej lub przedsiębiorstwom dominującym oraz ich przedsiębiorstwom zależnym, łącznie z wszelkimi przeterminowanymi ekspozycjami, jednak z wyłączeniem należności lub należności warunkowych z zabezpieczeniem w formie nieruchomości mieszkalnych
  ,
  według odpowiednio potwierdzonej wiedzy instytucji kredytowej nie przekracza kwoty 1 miliona euro. Instytucja kredytowa podejmuje zasadne kroki w celu uzyskania tej wiedzy. |
| --- | --- |

c)

całkowita kwota, którą dłużnik lub grupa powiązanych dłużników jest winna instytucji kredytowej lub przedsiębiorstwom dominującym oraz ich przedsiębiorstwom zależnym, łącznie z wszelkimi przeterminowanymi ekspozycjami, jednak z wyłączeniem należności lub należności warunkowych z zabezpieczeniem w formie nieruchomości mieszkalnych
  ,
  według odpowiednio potwierdzonej wiedzy instytucji kredytowej nie przekracza kwoty 1 miliona euro. Instytucja kredytowa podejmuje zasadne kroki w celu uzyskania tej wiedzy.

Papiery wartościowe nie kwalifikują się do objęcia klasą ekspozycji detalicznych.

3.   Wartość bieżącą minimalnych detalicznych rat leasingowych można zaliczyć do kategorii ryzyka detalicznego.

Artykuł 80

1.   Do obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, wagi ryzyka przypisuje się wszystkim ekspozycjom, chyba że pomniejszają one fundusze własne, zgodnie z przepisami załącznika VI, część 1. Przypisywanie wag ryzyka oparte jest na klasie, do której należy dana ekspozycja oraz, w zakresie określonym w załączniku VI część 1, na jej jakości kredytowej. Jakość kredytową można określić w odniesieniu do ocen kredytowych opracowanych przez zewnętrzne instytucje kontroli jakości kredytowej („instytucje ECAI”) zgodnie z przepisami art. 81-83 lub ocen kredytowych opracowanych przez agencje kredytów eksportowych zgodnie z załącznikiem VI część 1.

2.   Do celów przypisywania wagi ryzyka, zgodnie z ust. 1, wartość ekspozycji mnoży się przez wskazaną wagę ryzyka lub określoną zgodnie z niniejszą podsekcją.

3.   Do celów obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem w przypadku ekspozycji wobec instytucji, Państwa Członkowskie decydują o przyjęciu metody opartej na jakości kredytowej rządu państwa, na terenie którego zarejestrowana jest instytucja, lub metody opartej na jakości kredytowej instytucji będącej kontrahentem, zgodnie z załącznikiem VI.

4.   Bez uszczerbku dla ust. 1, jeżeli ekspozycja objęta jest ochroną kredytową, waga ryzyka stosowana do takiej pozycji może zostać zmieniona zgodnie z podsekcją 3.

5.   Kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem w przypadku ekspozycji sekurytyzowanych obliczane są zgodnie z podsekcją 4.

6.   Ekspozycjom przypisuje się wagę ryzyka 100 %, o ile nie wskazują inaczej przepisy niniejszej podsekcji dotyczące obliczania kwot ważonych ryzykiem.

7.   Z wyjątkiem ekspozycji stanowiących podstawę należności w formie pozycji wymienionych w art. 57 lit. a)-h), właściwe organy mogą zwolnić z wymogów ust. 1 niniejszego artykułu ekspozycje instytucji kredytowej wobec kontrahenta, który jest w stosunku do niej przedsiębiorstwem dominującym, przedsiębiorstwem zależnym lub przedsiębiorstwem zależnym wobec przedsiębiorstwa dominującego instytucji kredytowej, albo przedsiębiorstwem powiązanym stosunkiem określonym w art. 12 ust. 1 dyrektywy 83/349/EWG, pod warunkiem, że spełnione są następujące warunki:

| a) | kontrahent jest instytucją lub finansową spółką holdingową, instytucją finansową, spółką zarządzania aktywami lub przedsiębiorstwem usług pomocniczych objętym odpowiednimi wymogami ostrożnościowymi; |
| --- | --- |

a)

kontrahent jest instytucją lub finansową spółką holdingową, instytucją finansową, spółką zarządzania aktywami lub przedsiębiorstwem usług pomocniczych objętym odpowiednimi wymogami ostrożnościowymi;

| b) | kontrahent objęty jest tą samą pełną konsolidacją co instytucja kredytowa; |
| --- | --- |

b)

kontrahent objęty jest tą samą pełną konsolidacją co instytucja kredytowa;

| c) | kontrahent objęty jest tymi samymi procedurami oceny, pomiaru i kontroli ryzyka kredytowego co instytucja kredytowa; |
| --- | --- |

c)

kontrahent objęty jest tymi samymi procedurami oceny, pomiaru i kontroli ryzyka kredytowego co instytucja kredytowa;

| d) | kontrahent ma siedzibę w tym samym Państwie Członkowskim co instytucja kredytowa; oraz |
| --- | --- |

d)

kontrahent ma siedzibę w tym samym Państwie Członkowskim co instytucja kredytowa; oraz

| e) | nie istnieją obecnie i nie są przewidywane w przyszłości przeszkody praktyczne lub przeszkody natury prawnej o istotnym znaczeniu w szybkim transferze funduszy własnych lub spłaty należności przez kontrahenta na rzecz instytucji kredytowej. |
| --- | --- |

e)

nie istnieją obecnie i nie są przewidywane w przyszłości przeszkody praktyczne lub przeszkody natury prawnej o istotnym znaczeniu w szybkim transferze funduszy własnych lub spłaty należności przez kontrahenta na rzecz instytucji kredytowej.

W takim przypadku przypisuje się wagę ryzyka równą 0 %.

8.   Z wyjątkiem ekspozycji stanowiących podstawę należności w formie pozycji wymienionych w art. 57 lit. a) do h), właściwe organy mogą zwolnić z wymogów ust. 1 niniejszego artykułu ekspozycje wobec kontrahentów należących do tego samego instytucjonalnego systemu ochrony co instytucja kredytowa udzielająca kredytu, o ile zostaną spełnione następujące warunki:

| a) | wymogi określone w ust. 7 lit. a), d) i e); |
| --- | --- |

a)

wymogi określone w ust. 7 lit. a), d) i e);

| b) | instytucja kredytowa i kontrahent zawarli umowę lub uzgodnienie w sprawie należności wymagane ustawą, które chroni te instytucje, a w szczególności gwarantuje ich płynność i wypłacalność dla uniknięcia upadłości, gdyby okazała się ona konieczna (zwane dalej „instytucjonalnym systemem ochrony”); |
| --- | --- |

b)

instytucja kredytowa i kontrahent zawarli umowę lub uzgodnienie w sprawie należności wymagane ustawą, które chroni te instytucje, a w szczególności gwarantuje ich płynność i wypłacalność dla uniknięcia upadłości, gdyby okazała się ona konieczna (zwane dalej „instytucjonalnym systemem ochrony”);

| c) | uzgodnienia gwarantują, że instytucjonalny system ochrony będzie w stanie dostarczać niezbędnego wsparcia, zgodnie ze zobowiązaniami, z udostępnionych mu funduszy; |
| --- | --- |

c)

uzgodnienia gwarantują, że instytucjonalny system ochrony będzie w stanie dostarczać niezbędnego wsparcia, zgodnie ze zobowiązaniami, z udostępnionych mu funduszy;

| d) | instytucjonalny system ochrony posiada odpowiednie i jednakowo zorganizowane mechanizmy kontroli i klasyfikacji ryzyka (co daje całościowy przegląd sytuacji ryzyka indywidualnych członków oraz systemu jako całości) oraz odpowiednie możliwości oddziaływania; mechanizmy te odpowiednio kontrolują niewykonane zobowiązania, zgodnie z załącznikiem VII część 4 ust. 44; |
| --- | --- |

d)

instytucjonalny system ochrony posiada odpowiednie i jednakowo zorganizowane mechanizmy kontroli i klasyfikacji ryzyka (co daje całościowy przegląd sytuacji ryzyka indywidualnych członków oraz systemu jako całości) oraz odpowiednie możliwości oddziaływania; mechanizmy te odpowiednio kontrolują niewykonane zobowiązania, zgodnie z załącznikiem VII część 4 ust. 44;

| e) | instytucjonalny system ochrony prowadzi własny przegląd ryzyka, który jest udostępniany poszczególnym członkom; |
| --- | --- |

e)

instytucjonalny system ochrony prowadzi własny przegląd ryzyka, który jest udostępniany poszczególnym członkom;

| f) | raz do roku instytucjonalny system ochrony sporządza i publikuje ujednolicone sprawozdanie obejmujące: bilans, rachunek zysków i strat, sprawozdanie na temat sytuacji i ryzyka systemu jako całości, lub też sprawozdanie obejmujące: skumulowany bilans, skumulowany rachunek zysków i strat, sprawozdanie na temat sytuacji i ryzyka systemu jako całości; |
| --- | --- |

f)

raz do roku instytucjonalny system ochrony sporządza i publikuje ujednolicone sprawozdanie obejmujące: bilans, rachunek zysków i strat, sprawozdanie na temat sytuacji i ryzyka systemu jako całości, lub też sprawozdanie obejmujące: skumulowany bilans, skumulowany rachunek zysków i strat, sprawozdanie na temat sytuacji i ryzyka systemu jako całości;

| g) | członkowie instytucjonalnego systemu ochrony są zobowiązani do zachowania minimum 24-miesięcznego okresu wypowiedzenia, jeżeli zamierzają zakończyć umowę; |
| --- | --- |

g)

członkowie instytucjonalnego systemu ochrony są zobowiązani do zachowania minimum 24-miesięcznego okresu wypowiedzenia, jeżeli zamierzają zakończyć umowę;

| h) | wyklucza się wielokrotne wykorzystanie elementów stosowanych do obliczania funduszy własnych („multiple gearing” — wielokrotne finansowanie) oraz wszelkie nieodpowiednie tworzenie funduszy własnych pomiędzy członkami instytucjonalnego systemu ochrony; |
| --- | --- |

h)

wyklucza się wielokrotne wykorzystanie elementów stosowanych do obliczania funduszy własnych („multiple gearing” — wielokrotne finansowanie) oraz wszelkie nieodpowiednie tworzenie funduszy własnych pomiędzy członkami instytucjonalnego systemu ochrony;

| i) | instytucjonalny system ochrony opiera się na szerokim udziale instytucji kredytowych o zasadniczo jednolitym profilu działalności; oraz |
| --- | --- |

i)

instytucjonalny system ochrony opiera się na szerokim udziale instytucji kredytowych o zasadniczo jednolitym profilu działalności; oraz

| j) | właściwość systemu, o którym mowa w lit. d), musi zostać zatwierdzona i podlegać kontroli odnośnych właściwych organów w regularnych odstępach czasu. |
| --- | --- |

j)

właściwość systemu, o którym mowa w lit. d), musi zostać zatwierdzona i podlegać kontroli odnośnych właściwych organów w regularnych odstępach czasu.

W takim przypadku przypisuje się wagę ryzyka równą 0 %.

Artykuł 81

1.   Zewnętrzną ocenę kredytową w celu ustalenia wagi ryzyka ekspozycji zgodnie z art. 80 można zastosować, jedynie wówczas, gdy przyznająca ją instytucja ECAI została uznana do tych celów przez właściwe organy; instytucja taka zwana jest dalej „uznaną instytucją ECAI dla celów niniejszej podsekcji”.

2.   Właściwe organy uznają instytucję ECAI do celów określonych w art. 80, jedynie wówczas, gdy są w pełni przekonane, że stosowana przez nią metodologia oceny jest zgodna z wymogami obiektywności, niezależności, regularnego przeglądu i przejrzystości, a opracowywana za jej pomocą ocena zdolności kredytowej spełnia wymogi wiarygodności i przejrzystości. Do omawianych celów właściwe organy uwzględniają kryteria techniczne określone w załączniku VI część 2.

3.   Jeżeli instytucja ECAI została uznana przez właściwe organy Państwa Członkowskiego, właściwe organy innego Państwa Członkowskiego mogą na tej podstawie uznać tę instytucję ECAI bez konieczności przeprowadzania własnego procesu oceny.

4.   Właściwe organy udostępniają publicznie uzasadnienie procesu uznawania oraz wykaz uznanych instytucji ECAI.

Artykuł 82

1.   Właściwe organy ustalają, uwzględniając kryteria techniczne określone w załączniku VI część 2, stopień jakości kredytowej określony w części 1 omawianego załącznika, z którym wiążą się odpowiednie oceny zdolności kredytowej uznanej instytucji ECAI. Ustalenia te są obiektywne i konsekwentne.

2.   Jeżeli właściwe organy Państwa Członkowskiego dokonały ustaleń, o których mowa w ust. 1, właściwe organy innego Państwa Członkowskiego mogą przyjąć te ustalenia, bez konieczności dokonywania własnych.

Artykuł 83

1.   Korzystanie z ocen zdolności kredytowej opracowywanych przez instytucje ECAI do obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem danej instytucji kredytowej jest zgodne z załącznikiem VI część 3. Oceny zdolności kredytowej nie są wykorzystywane wybiórczo.

2.   Instytucje kredytowe korzystają z ocen zdolności kredytowej dokonywanych na zlecenie. Jednak, uzyskawszy zezwolenie właściwych organ, mogą korzystać także z niezleconych ocen zdolności kredytowej.

Podsekcja 2

Metoda wewnętrznych ratingów

Artykuł 84

1.   Zgodnie z niniejszą podsekcją właściwe organy mogą zezwolić instytucjom kredytowym na obliczanie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem za pomocą metody ratingów wewnętrznych (metody IRB). W przypadku każdej instytucji kredytowej wymagana jest odpowiednie zezwolenie.

2.   Zezwolenie wydawane jest jedynie, wówczas, gdy właściwe organy stwierdzą, że systemy zarządzania ryzykiem oraz oceny ekspozycji na ryzyko kredytowe instytucji kredytowej są solidne i kompleksowo wdrożone, w szczególności zaś spełnione są następujące normy jakościowe, określone w załączniku VII część 4:

| a) | systemy ratingowe instytucji kredytowej pozwalają na wymierną ocenę charakterystyki dłużnika i transakcji, na miarodajne zróżnicowanie ryzyka oraz dokładne i konsekwentne oszacowanie ilościowe ryzyka; |
| --- | --- |

a)

systemy ratingowe instytucji kredytowej pozwalają na wymierną ocenę charakterystyki dłużnika i transakcji, na miarodajne zróżnicowanie ryzyka oraz dokładne i konsekwentne oszacowanie ilościowe ryzyka;

| b) | wewnętrzne ratingi oraz oszacowania dotyczące niewykonania zobowiązań oraz strat stosowane w obliczaniu wymogów kapitałowych oraz związane z nimi systemy i procesy odgrywają kluczową rolę w procesie zarządzania ryzykiem i procesie decyzyjnym jak również w procesie zatwierdzania kredytów, wewnętrznej alokacji kapitału i ładzie korporacyjnym instytucji kredytowej; |
| --- | --- |

b)

wewnętrzne ratingi oraz oszacowania dotyczące niewykonania zobowiązań oraz strat stosowane w obliczaniu wymogów kapitałowych oraz związane z nimi systemy i procesy odgrywają kluczową rolę w procesie zarządzania ryzykiem i procesie decyzyjnym jak również w procesie zatwierdzania kredytów, wewnętrznej alokacji kapitału i ładzie korporacyjnym instytucji kredytowej;

| c) | w instytucji kredytowej istnieje komórka kontroli ryzyka kredytowego odpowiedzialna za systemy ratingowe, niezależna i odporna na niepożądane wpływy; |
| --- | --- |

c)

w instytucji kredytowej istnieje komórka kontroli ryzyka kredytowego odpowiedzialna za systemy ratingowe, niezależna i odporna na niepożądane wpływy;

| d) | instytucja kredytowa gromadzi i przechowuje wszystkie odpowiednie dane, aby zapewnić skuteczne wsparcie procesów pomiaru ryzyka kredytowego oraz zarządzania ryzykiem kredytowym; oraz |
| --- | --- |

d)

instytucja kredytowa gromadzi i przechowuje wszystkie odpowiednie dane, aby zapewnić skuteczne wsparcie procesów pomiaru ryzyka kredytowego oraz zarządzania ryzykiem kredytowym; oraz

| e) | instytucja kredytowa dokumentuje własne systemy ratingowe i uzasadnienie ich struktury oraz je zatwierdza. |
| --- | --- |

e)

instytucja kredytowa dokumentuje własne systemy ratingowe i uzasadnienie ich struktury oraz je zatwierdza.

Jeżeli dominująca unijna instytucja kredytowa oraz przedsiębiorstwa od niej zależne lub unijny podmiot dominujący w holdingu finansowym i przedsiębiorstwa od niego zależne stosują metodę IRB w sposób jednolity, właściwe organy mogą zezwolić na to, aby minimalne wymogi określone w załączniku VII część 4, spełnione były przez przedsiębiorstwo dominujące i przedsiębiorstwa od niego zależne w ujęciu łącznym.

3.   Instytucja kredytowa ubiegająca się o możliwość stosowania metody IRB wykazuje, że w odniesieniu do omawianych klas ekspozycji IRB korzysta od co najmniej trzech lat z systemów ratingowych, które odpowiadały w znacznym stopniu wymogom minimalnym określonym w załączniku VII, część 4 w odniesieniu do celów wewnętrznego pomiaru ryzyka i zarządzania ryzykiem.

4.   Instytucja kredytowa ubiegająca się o możliwość stosowania własnych oszacowań LGD lub współczynników konwersji wykazuje, że od co najmniej trzech lat przeprowadza i wykorzystuje własne oszacowania współczynnika LGD lub współczynników konwersji w sposób odpowiadający w znacznym stopniu wymogom minimalnym określonym w załączniku VII, część 4, w odniesieniu do stosowania własnych oszacowań omawianych parametrów.

5.   Jeżeli instytucja kredytowa przestaje spełniać wymogi określone w niniejszej podsekcji, przedstawia ona właściwym organom plan szybkiego powrotu do stanu zgodności, lub wykazuje, że skutki braku zgodności nie mają nieistotnego znaczenia.

6.   Jeżeli metoda IRB ma być stosowana przez unijną dominującą instytucję kredytową oraz przedsiębiorstwa od niej zależne, lub przez unijny podmiot dominujący w holdingu finansowym i przedsiębiorstwa od niego zależne, właściwe organy nadzorcze poszczególnych podmiotów prawnych prowadzą ścisłą współpracą zgodnie z art. 129-132.

Artykuł 85

1.   Bez uszczerbku dla art. 89, instytucje kredytowe oraz przedsiębiorstwa dominujące oraz przedsiębiorstwa od nich zależne wdrażają metodę IRB w odniesieniu do wszystkich ekspozycji.

Za zgodą właściwych organów wdrażanie to może odbywać się kolejno w odniesieniu do poszczególnych klas ekspozycji wymienionych w art. 86, w ramach tej samej jednostki, w różnych jednostkach w ramach tej samej grupy lub w odniesieniu do stosowania własnych oszacowań wartości LGD lub współczynników konwersji do obliczania wag ryzyka ekspozycji korporacyjnych, instytucji oraz rządów i banków centralnych.

W przypadku klasy ekspozycji detalicznych wymienionej w art. 86, wdrażanie metody IRB może być prowadzone kolejno w odniesieniu do różnych kategorii ekspozycji, którym odpowiadają różne korelacje zgodnie z załącznikiem VII część 1 ust. 10 - 13.

2.   Wdrażanie, o którym mowa w ust. 1, odbywa się w okresie, uzgadnianym z właściwymi organami. Wprowadzi się je zgodnie z rygorystycznymi warunkami określonymi przez właściwe organy. Warunki te opracowane są w ten sposób, by elastyczność przewidziana w ust. 1 nie była wykorzystywana wybiórczo w celu osiągnięcia obniżonych minimalnych wymogów kapitałowych w przypadku tych klas ekspozycji lub jednostek, które nie są jeszcze objęte metodą IRB, lub do celów stosowania oszacowań własnych LGD lub współczynników konwersji.

3.   Instytucje kredytowe stosujące metodę IRB w odniesieniu do wszelkich klas ekspozycji stosują równocześnie metodę IRB w odniesieniu do klasy ekspozycji kapitałowych.

4.   Z zastrzeżeniem ust. 1-3 niniejszego artykułu oraz art. 89, instytucje kredytowe, które zgodnie z art. 84 otrzymały zezwolenie na stosowanie metody IRB, nie korzystają już z przepisów podsekcji 1 w celu obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, z wyjątkiem przypadków, w których mogą wykazać zasadność takiego działania oraz za zgodą właściwych organów.

5.   Z zastrzeżeniem ust. 1 i 2 niniejszego artykułu oraz art. 89, instytucje kredytowe, które zgodnie z art. 87 ust. 9 otrzymały zezwolenie na stosowanie oszacowań własnych LGD oraz współczynników konwersji nie powracają do korzystania ze współczynnków LGD i współczynników konwersji, o których mowa w art. 87 ust. 8, z wyjątkiem przypadków, w których mogą wykazać zasadność takiego działania oraz za zgodą właściwych organów.

Artykuł 86

1.   Każdemu zaangażowaniu przypisuje się jedną z następujących klas ekspozycji:

| a) | należności lub należności warunkowe od rządów i banków centralnych; |
| --- | --- |

a)

należności lub należności warunkowe od rządów i banków centralnych;

| b) | należności lub należności warunkowe od instytucji; |
| --- | --- |

b)

należności lub należności warunkowe od instytucji;

| c) | należności lub warunkowe należności od przedsiębiorstw; |
| --- | --- |

c)

należności lub warunkowe należności od przedsiębiorstw;

| d) | należności detaliczne lub warunkowe należności detaliczne; |
| --- | --- |

d)

należności detaliczne lub warunkowe należności detaliczne;

| e) | należności kapitałowe; |
| --- | --- |

e)

należności kapitałowe;

| f) | pozycje sekurytyzacyjne; lub |
| --- | --- |

f)

pozycje sekurytyzacyjne; lub

| g) | inne aktywa niebędące zobowiązaniami kredytowymi. |
| --- | --- |

g)

inne aktywa niebędące zobowiązaniami kredytowymi.

2.   Następujące ekspozycje traktuje się jako ekspozycje wobec rządów i banków centralnych:

| a) | ekspozycje wobec władz regionalnych, lokalnych lub jednostek sektora publicznego traktowane jako ekspozycje wobec rządów zgodnie z podsekcją 1; oraz |
| --- | --- |

a)

ekspozycje wobec władz regionalnych, lokalnych lub jednostek sektora publicznego traktowane jako ekspozycje wobec rządów zgodnie z podsekcją 1; oraz

| b) | ekspozycje wobec wielostronnych banków rozwoju oraz organizacji międzynarodowych, którym przypisuje się wagę ryzyka równą 0 % zgodnie z podsekcją 1. |
| --- | --- |

b)

ekspozycje wobec wielostronnych banków rozwoju oraz organizacji międzynarodowych, którym przypisuje się wagę ryzyka równą 0 % zgodnie z podsekcją 1.

3.   Następujące ekspozycje traktuje się jak ekspozycje wobec instytucji:

| a) | ekspozycje wobec władz regionalnych i lokalnych, które nie są traktowane jako ekspozycje wobec rządów zgodnie z podsekcją 1; |
| --- | --- |

a)

ekspozycje wobec władz regionalnych i lokalnych, które nie są traktowane jako ekspozycje wobec rządów zgodnie z podsekcją 1;

| b) | ekspozycje wobec pozarządowych podmiotów sektora publicznego traktowane jako ekspozycje wobec instytucji zgodnie z podsekcją 1; oraz |
| --- | --- |

b)

ekspozycje wobec pozarządowych podmiotów sektora publicznego traktowane jako ekspozycje wobec instytucji zgodnie z podsekcją 1; oraz

| c) | ekspozycje wobec wielostronnych banków rozwoju, którym nie przypisuje się wagi ryzyka równej 0 % zgodnie z podsekcją 1. |
| --- | --- |

c)

ekspozycje wobec wielostronnych banków rozwoju, którym nie przypisuje się wagi ryzyka równej 0 % zgodnie z podsekcją 1.

4.   Aby zaangażowanie mogło kwalifikować się do klasy ekspozycji detalicznych wymienionych w ust. 1 lit. d) musi spełniać następujące kryteria:

| a) | jest to zaangażowanie wobec osoby lub osób prywatnych albo wobec małego lub średniego przedsiębiorstwa, pod warunkiem że w drugim przypadku całkowita kwota, którą dłużnik lub grupa powiązanych dłużników jest winna instytucji kredytowej lub przedsiębiorstwom dominującym oraz przedsiębiorstwom od niego zależnym, łącznie z wszelkimi przeterminowanymi ekspozycjami, z wyłączeniem jednak należności lub należności warunkowych z zabezpieczeniem w formie nieruchomości mieszkalnych, nie przekracza — według odpowiednio potwierdzonej wiedzy instytucji kredytowej — kwoty 1 miliona euro; |
| --- | --- |

a)

jest to zaangażowanie wobec osoby lub osób prywatnych albo wobec małego lub średniego przedsiębiorstwa, pod warunkiem że w drugim przypadku całkowita kwota, którą dłużnik lub grupa powiązanych dłużników jest winna instytucji kredytowej lub przedsiębiorstwom dominującym oraz przedsiębiorstwom od niego zależnym, łącznie z wszelkimi przeterminowanymi ekspozycjami, z wyłączeniem jednak należności lub należności warunkowych z zabezpieczeniem w formie nieruchomości mieszkalnych, nie przekracza — według odpowiednio potwierdzonej wiedzy instytucji kredytowej — kwoty 1 miliona euro;

| b) | ekspozycje te traktowane są stale w procesie zarządzania ryzykiem instytucji kredytowej w sposób spójny i jednolity; |
| --- | --- |

b)

ekspozycje te traktowane są stale w procesie zarządzania ryzykiem instytucji kredytowej w sposób spójny i jednolity;

| c) | ekspozycje nie są zarządzane równie indywidualnie jak ekspozycje należące do klasy ekspozycji korporacyjnych; oraz |
| --- | --- |

c)

ekspozycje nie są zarządzane równie indywidualnie jak ekspozycje należące do klasy ekspozycji korporacyjnych; oraz

| d) | każde z ekspozycji stanowi jedno z większej liczby podobnie zarządzanych ekspozycji. |
| --- | --- |

d)

każde z ekspozycji stanowi jedno z większej liczby podobnie zarządzanych ekspozycji.

Bieżąca wartość minimalnych detalicznych płatności z tytułu najmu kwalifikuje się do zaliczenia do kategorii ekspozycji detalicznej.

5.   Następujące ekspozycje zalicza się do klasy ekspozycji kapitałowych:

| a) | zaangażowanie niedłużne, obejmujące podporządkowane roszczenie rezydualne na majątku lub dochodach emitenta; oraz |
| --- | --- |

a)

zaangażowanie niedłużne, obejmujące podporządkowane roszczenie rezydualne na majątku lub dochodach emitenta; oraz

| b) | ekspozycje dłużne, pod względem ekonomicznym zbliżone do ekspozycji określonych w lit. a). |
| --- | --- |

b)

ekspozycje dłużne, pod względem ekonomicznym zbliżone do ekspozycji określonych w lit. a).

6.   W ramach klasy ekspozycji korporacyjnych, instytucje kredytowe osobno klasyfikują ekspozycje z tytułu kredytowania specjalistycznego, które posiadają następujące cechy:

| a) | jest to ekspozycja wobec podmiotu, który został stworzony specjalnie w celu finansowania aktywów rzeczowych lub operowania nimi; |
| --- | --- |

a)

jest to ekspozycja wobec podmiotu, który został stworzony specjalnie w celu finansowania aktywów rzeczowych lub operowania nimi;

| b) | ustalenia umowne dają kredytodawcy lub pożyczkodawcy znaczny stopień kontroli nad aktywami oraz dochodem przez nie generowanym; oraz |
| --- | --- |

b)

ustalenia umowne dają kredytodawcy lub pożyczkodawcy znaczny stopień kontroli nad aktywami oraz dochodem przez nie generowanym; oraz

| c) | głównym źródłem spłaty zobowiązań jest dochód generowany przez aktywa objęte finansowaniem, nie zaś szerzej rozumiana zdolność kredytowa danego przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

c)

głównym źródłem spłaty zobowiązań jest dochód generowany przez aktywa objęte finansowaniem, nie zaś szerzej rozumiana zdolność kredytowa danego przedsiębiorstwa.

7.   Wszelkie zobowiązania kredytowe niezwiązane z klasami ekspozycji wymienionymi w ust. 1 lit. a), b) i d)-f) zalicza się do klasy ekspozycji wymienionej w lit. c) niniejszego ustępu.

8.   Klasa ekspozycji wymieniona w ust. 1 lit. g) obejmuje wartość rezydualną nieruchomości oddanych w najem, o ile nie jest ona ujęta w ekspozycji najmu określonej w załączniku VII część 3 ust. 4.

9.   Metodologia stosowana przez instytucję kredytową podczas zaliczania ekspozycji do różnych klas jest adekwatna i jednolita w długim okresie.

Artykuł 87

1.   Kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem w odniesieniu do ryzyka kredytowego ekspozycji należących do jednej z klas wymienionych w art. 86 ust. 1 lit. a)-e) lub g), są obliczane, jeżeli nie pomniejszają funduszy własnych, zgodnie z załącznikiem VII część 1 ust. 1-27.

2.   Kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem w odniesieniu do ryzyka „rozmycia” nabytych wierzytelności, obliczane są zgodnie z załącznikiem VII część 1 ust. 28. W sytuacji, gdy instytucja kredytowa ma pełne prawo regresu, w stosunku do nabytych wierzytelności w zakresie ryzyka niewykonania zobowiązań i ryzyka „rozmycia”, do sprzedawcy nabytych wierzytelności, nie stosuje się przepisów art. 87 i 88 w odniesieniu do nabytych wierzytelności. Ekspozycja ta może być natomiast traktowana jako ekspozycja z zabezpieczeniem.

3.   Obliczanie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem w odniesieniu do ryzyka kredytowego oraz ryzyka „rozmycia” oparte jest na odpowiednich parametrach związanych z rozpatrywaną ekspozycją. Należą do nich prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązania (PD), strata w przypadku niewykonania zobowiązań (LGD), termin rozliczenia (M) oraz wartość ekspozycji. Wartości PD i LGD mogą zostać ujęte osobno lub łącznie, zgodnie z załącznikiem VII część 2.

4.   Niezależnie od ust. 3 obliczanie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem w odniesieniu do ryzyka kredytowego ekspozycji należących do jednej z klas wymienionych w art. 86 ust. 1 lit. e), są za zgodą właściwych organów obliczane zgodnie z załącznikiem VII część 1 ust. 17-26. Właściwe organy zezwalają instytucji kredytowej na stosowanie metody określonej w załączniku VII część 1 ust. 25 i 26 jedynie wówczas, gdy instytucja kredytowa spełnia wymogi minimalne określone w załączniku VII część 4 ust. 115-123.

5.   Niezależnie od ust. 3 obliczanie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem w odniesieniu do ryzyka kredytowego ekspozycji z tytułu kredytowania specjalistycznego może odbywać się zgodnie z załącznikiem VII część 1 ust. 6. Właściwe organy publikują wytyczne dotyczące sposobu, w jaki instytucje kredytowe powinny przypisywać wagi ryzyka ekspozycjom z tytułu kredytowania specjalnego zgodnie z załącznikiem VII część 1 ust. 6 oraz zatwierdzają metodologie przypisywania wag stosowane przez instytucje kredytowe.

6.   W przypadku ekspozycji należących do klas wymienionych w art. 86 ust. 1 lit. a)-d) instytucje kredytowe zapewniają własne oszacowania wartości PD zgodnie z art. 84 oraz załącznikiem VII część 4.

7.   W przypadku ekspozycji należących do klas wymienionych w art. 86 ust. 1 lit. d) instytucje kredytowe zapewniają własne oszacowania wartości LGD oraz współczynniki konwersji zgodnie z art. 84 oraz załącznikiem VII część 4.

8.   W przypadku ekspozycji należących do klas wymienionych w art. 86 ust. 1 lit. a)-c) instytucje kredytowe stosują wartości LGD określone w załączniku VII część 2 ust. 8 oraz współczynniki konwersji określone w załączniku VII część 3 ust. 9 lit. a)-d).

9.   Niezależnie od ust. 8, w przypadku wszystkich ekspozycji należących do klas wymienionych w art. 86 ust. 1 lit. a)-c) właściwe organy mogą zezwolić instytucjom kredytowym na stosowanie własnych oszacowań LGD oraz współczynników konwersji zgodnie z art. 84 oraz załącznikiem VII część 4.

10.   Kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem w przypadku ekspozycji sekurytyzowanych oraz ekspozycji należących do klasy wymienionej w art. 86 ust. 1 lit. f) obliczane są zgodnie z podsekcją 4.

11.   Jeżeli ekspozycje w formie przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania spełniają kryteria określone w załączniku VI część 1 ust. 77 i 78, a instytucja kredytowa ma świadomość wszystkich ekspozycji bazowych przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania, instytucja kredytowa analizuje wspomniane ekspozycje bazowe, aby obliczyć kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oraz kwoty oczekiwanych strat zgodnie z metodami określonymi w niniejszej podsekcji.

Jeżeli instytucja kredytowa nie spełnia warunków pozwalających na stosowanie metod określonych w niniejszej podsekcji, kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oraz kwoty oczekiwanych strat obliczane są zgodnie z następującymi metodami:

| a) | w przypadku ekspozycji należących do klasy ekspozycji wymienionej w art. 86 ust. 1 lit. e), zgodnie z metodą określoną w załączniku VII część 1 ust. 19-21. Jeżeli instytucja kredytowa nie jest w stanie w tym celu dokonać rozróżnienia między ekspozycjami w papierach kapitałowych niepublicznych, ekspozycjami w papierach giełdowych i innymi ekspozycjami kapitałowymi, instytucja traktuje takie ekspozycje jako inne ekspozycje kapitałowe. |
| --- | --- |

a)

w przypadku ekspozycji należących do klasy ekspozycji wymienionej w art. 86 ust. 1 lit. e), zgodnie z metodą określoną w załączniku VII część 1 ust. 19-21. Jeżeli instytucja kredytowa nie jest w stanie w tym celu dokonać rozróżnienia między ekspozycjami w papierach kapitałowych niepublicznych, ekspozycjami w papierach giełdowych i innymi ekspozycjami kapitałowymi, instytucja traktuje takie ekspozycje jako inne ekspozycje kapitałowe.

| b) | w przypadku wszystkich innych ekspozycji bazowych, stosuje się metodę określoną w podsekcji 1, z zastrzeżeniem następujących zmian:






  i) | ekspozycjom przypisuje się odpowiednią klasę oraz nadaje się wagę ryzyka odpowiadającą następnemu w kolejności stopniowi jakości kredytowej w stosunku od stopnia, który zostałby normalnie przypisany danej ekspozycji; oraz |
| --- | --- | --- |

b)

w przypadku wszystkich innych ekspozycji bazowych, stosuje się metodę określoną w podsekcji 1, z zastrzeżeniem następujących zmian:

i)

ekspozycjom przypisuje się odpowiednią klasę oraz nadaje się wagę ryzyka odpowiadającą następnemu w kolejności stopniowi jakości kredytowej w stosunku od stopnia, który zostałby normalnie przypisany danej ekspozycji; oraz

| ii) | ekspozycjom związanym z wyższymi stopniami jakości kredytowej, którym normalnie przypisano by wagę ryzyka równą 150 %, przypisuje się wagę ryzyka równą 200 %. |
| --- | --- |

ii)

ekspozycjom związanym z wyższymi stopniami jakości kredytowej, którym normalnie przypisano by wagę ryzyka równą 150 %, przypisuje się wagę ryzyka równą 200 %.

12.   Jeżeli ekspozycje w formie przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania nie spełniają kryteriów określonych w załączniku VI część 1 ust. 77 i 78, a instytucja kredytowa nie wie o wszystkich ekspozycjach bazowych przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania, instytucja kredytowa analizuje wspomniane ekspozycje bazowe oraz oblicza kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oraz kwoty oczekiwanych strat zgodnie z metodami określonymi w załączniku VII część 1 ust. 19-21. Jeżeli instytucja kredytowa nie jest w stanie w tym celu dokonać rozróżnienia między ekspozycjami w papierach kapitałowych niepublicznych, ekspozycjami w papierach giełdowych i innymi ekspozycjami kapitałowymi, instytucja traktuje takie ekspozycje jako inne ekspozycje kapitałowe. Do tych celów ekspozycjom innym niż kapitałowe przypisuje się jedną z klas (ekspozycje w papierach kapitałowych niepublicznych, ekspozycje w giełdowych lub inne ekspozycje kapitałowe) określonych w załączniku VII część 1 ust. 19, zaś nieznane ekspozycje zalicza się do klasy innych ekspozycji kapitałowych.

Jako alternatywę wobec metody opisanej powyżej, instytucje kredytowe mogą same dokonywać obliczeń lub polegać na obliczeniach i sprawozdaniach stron trzecich dotyczących średnich kwot ekspozycji ważonych ryzykiem w oparciu o ekspozycje bazowe przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, zgodnie z następującymi metodami, upewniwszy się co do poprawności obliczeń i sprawozdań:

| a) | w przypadku ekspozycji należących do klasy wymienionej w art. 86 ust. 1 lit. e), zgodnie z metodą określoną w załączniku VII część 1 ust. 19-21. Jeżeli instytucja kredytowa nie jest w stanie w tym celu dokonać rozróżnienia między ekspozycjami w papierach kapitałowych niepublicznych, ekspozycjami w papierach giełdowych i innymi ekspozycjami kapitałowymi, instytucja traktuje takie ekspozycje jako inne ekspozycje kapitałowe; lub |
| --- | --- |

a)

w przypadku ekspozycji należących do klasy wymienionej w art. 86 ust. 1 lit. e), zgodnie z metodą określoną w załączniku VII część 1 ust. 19-21. Jeżeli instytucja kredytowa nie jest w stanie w tym celu dokonać rozróżnienia między ekspozycjami w papierach kapitałowych niepublicznych, ekspozycjami w papierach giełdowych i innymi ekspozycjami kapitałowymi, instytucja traktuje takie ekspozycje jako inne ekspozycje kapitałowe; lub

| b) | w przypadku wszystkich innych ekspozycji bazowych, stosuje się metodę określoną w podsekcji 1, z zastrzeżeniem następujących zmian:






  i) | ekspozycjom przypisuje się odpowiednią klasę oraz nadaje się wagę ryzyka odpowiadającą następnemu w kolejności stopniowi jakości kredytowej w stosunku od stopnia, który zostałby normalnie przypisany danej ekspozycji; oraz |
| --- | --- | --- |

b)

w przypadku wszystkich innych ekspozycji bazowych, stosuje się metodę określoną w podsekcji 1, z zastrzeżeniem następujących zmian:

i)

ekspozycjom przypisuje się odpowiednią klasę oraz nadaje się wagę ryzyka odpowiadającą następnemu w kolejności stopniowi jakości kredytowej w stosunku od stopnia, który zostałby normalnie przypisany danej ekspozycji; oraz

| ii) | ekspozycjom związanym z wyższymi stopniami jakości kredytowej, którym normalnie zostałaby przypisana wagę ryzyka równą 150 %, przypisuje się wagę ryzyka równą 200 %. |
| --- | --- |

ii)

ekspozycjom związanym z wyższymi stopniami jakości kredytowej, którym normalnie zostałaby przypisana wagę ryzyka równą 150 %, przypisuje się wagę ryzyka równą 200 %.

Artykuł 88

1.   Kwoty oczekiwanych strat ekspozycji należących do jednej z klas wymienionych w art. 86 ust. 1 lit. a)-e), są obliczane zgodnie z metodami określonymi w załączniku VII część 1 ust. 29-35.

2.   Obliczanie kwot oczekiwanych strat zgodnie z załącznikiem VII część 1 ust. 29-35 opiera się na tych samych parametrach wejściowych PD, LGD oraz wartości każdej ekspozycji, co parametry stosowane do obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z art. 87. W przypadku utraty wierzytelności, wobec których instytucje kredytowe stosują swoje własne oszacowania LGD, EL odpowiada najdokładniejszemu oszacowaniu przez instytucję kredytową oczekiwanych strat związanych z utratą wierzytelności (ELBE), zgodnie z załącznikiem VII, część 4, ust. 80.

3.   Kwoty oczekiwanych strat w przypadku ekspozycji sekurytyzowanych obliczane są zgodnie z podsekcją 4.

4.   Kwoty oczekiwanych strat w przypadku ekspozycji należących do klasy wymienionych w art. 86 ust. 1 lit. g) wynoszą zero.

5.   Kwoty oczekiwanych strat w odniesieniu do ryzyka „rozmycia” nabytych wierzytelności obliczane są zgodnie z metodami określonymi w załączniku VII część 1 ust. 35.

6.   Kwoty oczekiwanych strat w przypadku ekspozycji wymienionych w art. 87 ust. 11 i 12 obliczane są zgodnie z metodami określonymi w załączniku VII część 1 ust. 29-35.

Artykuł 89

1.   Za zgodą właściwych organów instytucje kredytowe, którym zezwolono na stosowanie metody IRB do obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem oraz kwot oczekiwanych strat w odniesieniu do jednej lub więcej klas ekspozycji, mogą stosować przepisy podsekcji 1 w odniesieniu do:

| a) | klasy ekspozycji wymienionej w art. 86 ust. 1 lit. a), jeżeli liczba istotnych kontrahentów jest ograniczona, a wdrożenie systemu ratingowego w odniesieniu do tych kontrahentów byłoby dla instytucji nadmiernie uciążliwe; |
| --- | --- |

a)

klasy ekspozycji wymienionej w art. 86 ust. 1 lit. a), jeżeli liczba istotnych kontrahentów jest ograniczona, a wdrożenie systemu ratingowego w odniesieniu do tych kontrahentów byłoby dla instytucji nadmiernie uciążliwe;

| b) | klasy ekspozycji wymienionej w art. 86 ust. 1 lit. b), jeżeli liczba istotnych kontrahentów jest ograniczona, a wdrożenie systemu ratingowego w odniesieniu do tych kontrahentów byłoby dla instytucji nadmiernie uciążliwe; |
| --- | --- |

b)

klasy ekspozycji wymienionej w art. 86 ust. 1 lit. b), jeżeli liczba istotnych kontrahentów jest ograniczona, a wdrożenie systemu ratingowego w odniesieniu do tych kontrahentów byłoby dla instytucji nadmiernie uciążliwe;

| c) | ekspozycji w nieistotnych jednostkach organizacyjnych oraz klas ekspozycji, które są nieistotne co do wielkości oraz widocznego profilu ryzyka; |
| --- | --- |

c)

ekspozycji w nieistotnych jednostkach organizacyjnych oraz klas ekspozycji, które są nieistotne co do wielkości oraz widocznego profilu ryzyka;

| d) | ekspozycji wobec rządów Państwa Członkowskiego pochodzenia oraz władz regionalnych, lokalnych i organów administracyjnych, pod warunkiem, że:






  i) | na podstawie specjalnych uregulowań ustawowych nie ma różnicy pomiędzy pod względem ryzykiem, między ekspozycjami wobec rządu a innymi ekspozycjami; oraz |
| --- | --- | --- |

d)

ekspozycji wobec rządów Państwa Członkowskiego pochodzenia oraz władz regionalnych, lokalnych i organów administracyjnych, pod warunkiem, że:

i)

na podstawie specjalnych uregulowań ustawowych nie ma różnicy pomiędzy pod względem ryzykiem, między ekspozycjami wobec rządu a innymi ekspozycjami; oraz

| ii) | ekspozycjom wobec rządu przypisuje się wagę ryzyka wynoszącą 0 %, zgodnie z podsekcją 1. |
| --- | --- |

ii)

ekspozycjom wobec rządu przypisuje się wagę ryzyka wynoszącą 0 %, zgodnie z podsekcją 1.

| e) | ekspozycje instytucji kredytowej wobec kontrahenta będącego przedsiębiorstwem wobec niej dominującym, przedsiębiorstwem od niej zależnym lub przedsiębiorstwem zależnym od przedsiębiorstwa wobec niej dominującego, pod warunkiem, że kontrahent jest instytucją lub finansową spółką holdingową, instytucją finansową, spółką zarządzającą aktywami lub przedsiębiorstwem usług pomocniczych objętym odpowiednimi wymaganiami ostrożnościowymi lub przedsiębiorstwem powiązanym relacją określoną w art. 12 ust. 1 dyrektywy 83/349/EWG, oraz ekspozycje między instytucjami kredytowymi, które spełniają wymogi określone w art. 80 ust. 8; |
| --- | --- |

e)

ekspozycje instytucji kredytowej wobec kontrahenta będącego przedsiębiorstwem wobec niej dominującym, przedsiębiorstwem od niej zależnym lub przedsiębiorstwem zależnym od przedsiębiorstwa wobec niej dominującego, pod warunkiem, że kontrahent jest instytucją lub finansową spółką holdingową, instytucją finansową, spółką zarządzającą aktywami lub przedsiębiorstwem usług pomocniczych objętym odpowiednimi wymaganiami ostrożnościowymi lub przedsiębiorstwem powiązanym relacją określoną w art. 12 ust. 1 dyrektywy 83/349/EWG, oraz ekspozycje między instytucjami kredytowymi, które spełniają wymogi określone w art. 80 ust. 8;

| f) | ekspozycje w udziałach kapitałowych wobec podmiotów, których zobowiązania kredytowe kwalifikują się do wagi ryzyka równej 0 %, zgodnie z podsekcją 1 (łącznie z podmiotami finansowanymi ze środków publicznych, wobec których można zastosować wagę ryzyka równą 0 %); |
| --- | --- |

f)

ekspozycje w udziałach kapitałowych wobec podmiotów, których zobowiązania kredytowe kwalifikują się do wagi ryzyka równej 0 %, zgodnie z podsekcją 1 (łącznie z podmiotami finansowanymi ze środków publicznych, wobec których można zastosować wagę ryzyka równą 0 %);

| g) | ekspozycje w papierach kapitałowych utworzone w ramach programów legislacyjnych wspierających określone sektory gospodarki, które zapewniają znaczne subsydia inwestycyjne dla instytucji kredytowych i wiążą się z jedną z form nadzoru rządowego oraz ograniczeniami dotyczącymi inwestycji kapitałowych. Wyłączenie ograniczone jest do łącznej wartości 10 % pierwotnych funduszy własnych oraz dodatkowych funduszy własnych. |
| --- | --- |

g)

ekspozycje w papierach kapitałowych utworzone w ramach programów legislacyjnych wspierających określone sektory gospodarki, które zapewniają znaczne subsydia inwestycyjne dla instytucji kredytowych i wiążą się z jedną z form nadzoru rządowego oraz ograniczeniami dotyczącymi inwestycji kapitałowych. Wyłączenie ograniczone jest do łącznej wartości 10 % pierwotnych funduszy własnych oraz dodatkowych funduszy własnych.

| h) | ekspozycje określone w załączniku VI, część 1, ust. 40, spełniające wymienione tam kryteria; lub |
| --- | --- |

h)

ekspozycje określone w załączniku VI, część 1, ust. 40, spełniające wymienione tam kryteria; lub

| i) | gwarancje państwowe i ubezpieczone przez państwo, o których mowa w załączniku VIII, część 2, ust. 19. |
| --- | --- |

i)

gwarancje państwowe i ubezpieczone przez państwo, o których mowa w załączniku VIII, część 2, ust. 19.

Niniejszy ustęp nie umniejsza prawa właściwych organów innych Państw Członkowskich do udzielenia zezwolenia na stosowanie przepisów podsekcji 1 w odniesieniu do ekspozycji kapitałowych, w przypadku, których inne Państwa Członkowskie zezwoliły na wspomniany sposób ujęcia.

2.   Do celów ust. 1 lit. g) klasa ekspozycji w papierach kapitałowych instytucji kredytowej uznawana jest za istotną, jeżeli łączna wartość ekspozycji, z wyłączeniem ekspozycji kapitałowych utworzonych w ramach programów legislacyjnych wymienionych w ust. 1 lit. g) przekracza w skali minionego roku średnio 10 % funduszy własnych instytucji kredytowej. Jeżeli liczba ekspozycji kapitałowych nie przekracza 10 pojedynczych pakietów akcji, próg ten ustala się na 5 % funduszy własnych instytucji kredytowej.

Podsekcja 3

Ograniczanie ryzyka kredytowego

Artykuł 90

Do celów niniejszej podsekcji „instytucja kredytowa udzielająca kredytu” oznacza instytucję kredytową utrzymującą daną ekspozycję, niezależnie od tego, czy pochodzi ona z kredytu, czy nie.

Artykuł 91

Instytucje kredytowe stosujące metodę standardową zgodnie z art. 78-83 lub stosujące metodę IRB zgodnie z art. 84-89, ale niestosujące własnych oszacowań LGD ani współczynników konwersji zgodnie z art. 87-88 mogą zgodnie z niniejszą podsekcją uznać ograniczenie ryzyka kredytowego przy obliczaniu kwot ekspozycji ważonych ryzykiem do celów art. 75 lit. a) lub, w stosownych przypadkach, kwot oczekiwanych strat, do celów obliczeń wymienionych w art. 57 lit. q) i art. 63 ust. 3.

Artykuł 92

1.   Stosowana technika zabezpieczenia kredytowego, w tym działania i kroki podejmowane przez kredytującą instytucję kredytową oraz procedury i zasady przez nią wdrożone, skutkuje ustanowieniem skutecznych uregulowań prawnych w zakresie zabezpieczenia kredytowego, podlegających egzekucji we wszystkich stosownych jurysdykcjach.

2.   Instytucja kredytowa udzielająca kredytu podejmuje wszystkie stosowne środki w celu zapewnienia skuteczności uregulowań w zakresie zabezpieczenia kredytowego oraz eliminowania powiązanych ryzyk.

3.   W przypadku rzeczywistej ochrony kredytowej, aktywa stanowiące przedmiot zabezpieczenia muszą być odpowiednio płynne, zaś ich wartość długookresowa na tyle stabilna, by dać pewność skuteczności zastosowanej ochrony kredytowej, wziąwszy pod uwagę metodę używaną do obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem oraz dopuszczalny stopień uznania aktywów. Uznawanie ogranicza się do aktywów wymienionych w załączniku VIII, część 1.

4.   W przypadku rzeczywistej ochrony kredytowej instytucja kredytowa ma prawo do szybkiego upłynnienia lub zatrzymania aktywów wykorzystanych do ochrony kredytu, w przypadku niewykonania zobowiązań, niewypłacalności lub bankructwa dłużnika — lub innego zdarzenia kredytowego określonego w dokumentacji transakcji - dłużnika oraz w stosownych przypadkach depozytariusza zabezpieczenia. Wymagany jest odpowiedni stopień korelacji pomiędzy wartością aktywów wykorzystywanych do ochrony, a jakością kredytową dłużnika.

5.   W przypadku nierzeczywistej ochrony ryzyka kredytowego, warunkiem uznania strony podejmującej zobowiązanie jest jej wiarygodność, zaś umowa o ochronie kredytowej jest skuteczna prawnie i wykonalna w stosownych jurysdykcjach, by dać pewność skuteczności zastosowanej ochrony kredytowej, wziąwszy pod uwagę metodę używaną do obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem oraz dopuszczalny stopień uznania aktywów. Uznawanie ogranicza się do dostawców ochrony kredytowej oraz rodzajów umów o ochronie wymienionych w załączniku VIII część 1.

6.   Konieczna jest zgodność z minimalnymi wymogami określonymi w załączniku VIII część 2.

Artykuł 93

1.   Jeżeli spełnione są wymogi art. 92, sposób obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem oraz, w stosownych przypadkach, kwot oczekiwanych strat, może zostać zmieniony zgodnie z załącznikiem VIII części 3-6.

2.   Żadna ekspozycja, w stosunku, do której osiągnięto ograniczenie ryzyka kredytowego, nie może wykazywać kwoty ważonej ryzykiem lub kwoty oczekiwanych strat wyższej niż identyczna ekspozycja, której ryzyko kredytowe nie zostało ograniczone.

3.   Jeżeli kwota ekspozycji ważona ryzykiem uwzględnia już ochronę kredytową zgodnie z art. 78-83 lub art. 84-89, wówczas ochrona kredytowa na podstawie niniejszej podsekcji przestaje być uznawana.

Podsekcja 4

Sekurytyzacja

Artykuł 94

Jeżeli instytucja kredytowa stosuje metodę standardową określoną w art. 78-83 do obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem w przypadku klasy ekspozycji, do której zgodnie z art. 79 byłyby przypisane ekspozycje sekurytyzowane, wówczas instytucja ta oblicza kwotę ekspozycji ważoną ryzykiem w odniesieniu do pozycji sekurytyzacyjnych zgodnie z załącznikiem IX część 4 ust. 1-36.

W pozostałych przypadkach instytucja kredytowa oblicza kwotę ekspozycji ważoną ryzykiem zgodnie z załącznikiem IX część 4 ust. 1-5 oraz 37-76.

Artykuł 95

1.   Jeżeli istotne ryzyko kredytowe związane z ekspozycjami sekurytyzowanymi zostało przetransferowane z inicjującej instytucji kredytowej na rzecz innego podmiotu zgodnie z przepisami załącznika IX część 2, wówczas ta instytucja kredytowa może:

| a) | w przypadku tradycyjnej sekurytyzacji, wyłączyć z obliczeń kwot ekspozycji ważonych ryzykiem oraz w stosownych przypadkach, kwot oczekiwanych strat, ekspozycje, które poddała sekurytyzacji; oraz |
| --- | --- |

a)

w przypadku tradycyjnej sekurytyzacji, wyłączyć z obliczeń kwot ekspozycji ważonych ryzykiem oraz w stosownych przypadkach, kwot oczekiwanych strat, ekspozycje, które poddała sekurytyzacji; oraz

| b) | w przypadku sekurytyzacji syntetycznej, obliczać kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oraz w stosownych przypadkach, kwoty oczekiwanych strat, w stosunku do ekspozycji sekurytyzowanych, zgodnie z załącznikiem IX część 2. |
| --- | --- |

b)

w przypadku sekurytyzacji syntetycznej, obliczać kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oraz w stosownych przypadkach, kwoty oczekiwanych strat, w stosunku do ekspozycji sekurytyzowanych, zgodnie z załącznikiem IX część 2.

2.   W sytuacjach, w których znajduje zastosowanie ust. 1, inicjująca instytucja kredytowa oblicza kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem określone w załączniku IX w stosunku do pozycji, które może posiadać w danej sekurytyzacji.

Jeżeli inicjująca instytucja kredytowa nie przekaże istotnego ryzyka kredytowego na rzecz innego podmiotu zgodnie z ust. 1, nie musi obliczać kwot ekspozycji ważonych ryzykiem pozycji wynikających z takiej sekurytyzacji.

Artykuł 96

1.   Przy obliczaniu kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem pozycji sekurytyzacyjnej, do wartości ekspozycji takiej pozycji przypisuje się wagi ryzyka zgodnie z załącznikiem IX na podstawie jakości kredytowej pozycji, którą można ustalić poprzez odniesienie do oceny kredytowej ECAI lub w inny sposób, zgodnie z załącznikiem IX.

2.   Jeżeli ekspozycja dotyczy różnych transz sekurytyzacyjnych, zaangażowanie odpowiadające każdej z transz uznawane jest za odrębną pozycję sekurytyzacyjną. Uznaje się że dostawcy ochrony kredytowej pozycji sekurytyzacyjnych utrzymują pozycje wynikające z danej sekurytyzacji. Pozycje sekurytyzacyjne obejmują ekspozycje związane ze strukturą sekurytyzacyjną, wynikające z instrumentów pochodnych na stopy procentowe lub walutowych instrumentów pochodnych.

3.   Jeżeli pozycja sekurytyzacyjna objęta jest rzeczywistą lub nierzeczywistą ochroną kredytową, waga ryzyka stosowana wobec tej pozycji może zostać zmieniona zgodnie z art. 90-93, traktowanymi w powiązaniu z załącznikiem IX.

4.   Z zastrzeżeniem art. 57 lit. r) i art. 66 ust. 2, kwota ekspozycji ważonych ryzykiem włączana jest do celów art. 75 lit. a) do całkowitej sumy kwot ekspozycji ważonych ryzykiem instytucji kredytowej.

Artykuł 97

1.   W celu ustalenia wagi ryzyka pozycji sekurytyzacyjnej zgodnie z art. 96 można zastosować ocenę kredytową opracowaną ECAI jedynie wówczas, gdy dana instytucja ECAI została uznana do tych celów przez właściwe organy; instytucja ta zwana jest dalej „uznaną instytucją ECAI”.

2.   Właściwe organy uznają instytucję ECAI do celów ust. 1 jedynie wówczas, gdy stwierdzą, że spełnia ona wymogi określone w art. 81, uwzględniając kryteria techniczne załącznika VI część 2, oraz że może wykazać się umiejętnym działaniem w dziedzinie sekurytyzacji, potwierdzonym uznaniem na rynku.

3.   Jeżeli instytucja ECAI została uznana przez właściwe organy Państwa Członkowskiego do celów ust. 1, właściwe organy innego Państwa Członkowskiego mogą uznać tę instytucję ECAI do tych celów, bez konieczności przeprowadzania własnego procesu oceny.

4.   Właściwe organy ujawniają informacje wyjaśniające proces uznawania oraz wykaz uznanych instytucji ECAI.

5.   Aby możliwe było stosowanie oceny kredytowej uznanej instytucji ECAI do celów ust. 1, ocena taka musi być zgodna z zasadą wiarygodności i przejrzystości, jak określono w załączniku IX część 3.

Artykuł 98

1.   Do celów stosowania wag ryzyka w odniesieniu do pozycji sekurytyzacyjnych, właściwe organy określają, z którym stopniem jakości kredytowej, wymienionym w załączniku IX, należy wiązać określone oceny kredytowe uznanych instytucji ECAI. Ustalenia te są obiektywne i konsekwentne.

2.   Jeżeli właściwe organy Państwa Członkowskiego dokonały odpowiednich ustaleń zgodnie z ust. 1, właściwe organy innego Państwa Członkowskiego mogą uznać te ustalenia, bez konieczności przeprowadzania własnych.

Artykuł 99

Korzystanie z ocen kredytowych ECAI do obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem danej instytucji kredytowej zgodnie z art. 96 jest zgodne z załącznikiem IX część 3. Oceny kredytowe nie są wykorzystywane wybiórczo.

Artykuł 100

1.   W przypadku sekurytyzacji ekspozycji odnawialnych z opcją przedterminowej spłaty należności, inicjująca instytucja kredytowa oblicza zgodnie z załącznikiem IX dodatkowe kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem w związku z możliwym podwyższeniem poziomu ryzyka kredytowego, na które dane zaangażowanie jest narażone w wyniku uruchomienia opcji przedterminowej spłaty.

2.   Do tych celów „zaangażowanie odnawialne” oznacza zaangażowanie, w przypadku którego należności klientów mogą ulegać wahaniom w zależności od ich decyzji co do zaciągania i spłacania kredytu do wysokości uzgodnionego limitu, natomiast opcja przedterminowej spłaty oznacza klauzulę umowną nakazującą, w przypadku zaistnienia określonych zdarzeń, wykup pozycji inwestorów przed pierwotnie określonym terminem rozliczenia wyemitowanych papierów wartościowych.

Artykuł 101

1.   Inicjująca instytucja kredytowa
  ,
  która w zakresie sekurytyzacji skorzystała z art. 95 w celu obliczenia kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem lub sponsorująca instytucja kredytowa, mając na względzie ograniczenie potencjalnych lub rzeczywiste straty inwestorów, nie udziela wsparcia sekurytyzacji wykraczającego poza jej obowiązki umowne.

2.   Jeżeli inicjująca instytucja kredytowa lub sponsorująca instytucja kredytowa nie spełnia przepisów ust. 1 w odniesieniu do sekurytyzacji, właściwe organy zobowiązują ją co najmniej do utrzymywania kapitału odpowiadającego wymogom kapitałowym dla wszystkich ekspozycji sekurytyzowanych, gdyby nie były sekurytyzowane. Instytucja kredytowa ujawnia publicznie fakt udzielenia wsparcia nieobjętego umową oraz wpływ takiego postępowania na kapitał regulacyjny.

Sekcja 4

Minimalne wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka operacyjnego

Artykuł 102

1.   Właściwe organy wymagają od instytucji kredytowych posiadania funduszy własnych dla zabezpieczenia ryzyka operacyjnego zgodnie z metodami określonymi w art. 103, 104 i 105.

2.   Bez uszczerbku dla ust. 4, instytucje kredytowe stosujące metodę określoną w art. 104 nie powracają do stosowania metody określonej w art. 103, z wyjątkiem przypadków w których mogą udowodnić zasadność takiego działania oraz za zgodą właściwych organ.

3.   Bez uszczerbku dla ust. 4, instytucje kredytowe stosujące metodę określoną w art. 105 nie powracają do stosowania metod określonych w art. 103 lub 104, z wyjątkiem przypadków w których mogą udowodnić zasadność takiego działania oraz za zgodą właściwych organ.

4.   Właściwe organy mogą zezwolić instytucjom kredytowym na stosowanie połączonych metod zgodnie z załącznikiem X część 4.

Artykuł 103

Wymóg kapitałowy z tytułu ryzyka operacyjnego zgodnie z metodą podstawowego wskaźnika stanowi określony odsetek stosownego wskaźnika, zgodnie z parametrami określonymi w załączniku X cześć 1.

Artykuł 104

1.   Zgodnie z metodą standardową instytucje kredytowe dzielą swoją działalność na szereg obszarów zgodnie z załącznikiem X część 2.

2.   W przypadku każdego obszaru działalności instytucje kredytowe obliczają wymóg kapitałowy z tytułu ryzyka operacyjnego jako określony odsetek stosownego wskaźnika, zgodnie z parametrami określonymi w załączniku X cześć 2.

3.   W przypadku niektórych obszarów działalności właściwe organy mogą pod pewnymi warunkami zezwolić instytucji kredytowej, zgodnie z załącznikiem X, część 2, ust. 8-14, na stosowanie alternatywnego istotnego wskaźnika do określania wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka operacyjnego.

4.   Wymóg kapitałowy z tytułu ryzyka operacyjnego zgodnie z metodą standardową stanowi sumę wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka operacyjnego wszystkich obszarów operacyjnych.

5.   Parametry metody standardowej określone są w załączniku X część 2.

6.   Aby instytucja kredytowa kwalifikowała się do stosowania metody standardowej, musi spełniać kryteria określone w załączniku X część 2.

Artykuł 105

1.   Instytucje kredytowe mogą stosować zaawansowaną metodę pomiaru w oparciu o własne systemy pomiaru ryzyka operacyjnego, pod warunkiem uzyskania wyraźnej zgody właściwego organu na stosowanie danych modeli obliczania wymogów w zakresie funduszy własnych

2.   Instytucje kredytowe wykazują właściwym organom, że spełniają kryteria kwalifikacyjne określone w załączniku X część 3.

3.   Jeżeli zaawansowana metoda pomiaru ma być stosowana przez unijną dominującą instytucję kredytową oraz przedsiębiorstwa od niej zależne, lub też przez przedsiębiorstwa zależne od unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej, organy właściwe dla poszczególnych podmiotów prawnych prowadzą ścisłą współpracę zgodnie z art. 129-132. Odpowiedni wniosek powinien zawierać elementy wymienione w załączniku X część 3.

4.   Jeżeli dominująca unijna instytucja kredytowa oraz przedsiębiorstwa od niej zależne, lub też przedsiębiorstwa zależne unijnego podmiotu dominującego w holdingu finansowym stosują zaawansowaną metodę pomiaru w sposób jednolity, właściwe organy mogą zezwolić na to, aby kryteria kwalifikacyjne określone w załączniku X część 3, spełnione były przez przedsiębiorstwo dominujące i przedsiębiorstwa od niego zależne w ujęciu łącznym.

Sekcja 5

Duże zaangażowania

Artykuł 106

1.   „Ryzyko” oznacza do celów, niniejszej sekcji wszelkie pozycje aktywów i pozycje pozabilansowe określone w, sekcji 3 podsekcja 1 bez stosowania wag ryzyka lub stopni ryzyka tam określonych.

Ekspozycje wynikające z tych pozycji określone w załączniku IV są wyliczane według jednej z metod określonych w załączniku III. Do celów niniejszej sekcji zastosowanie mają także przepisy zawarte w załączniku III część 2 ust. 2.

Za zgodą właściwych organów wszystkie pozycje w całości pokryte funduszami własnymi mogą być wyłączone z definicji ekspozycji, pod warunkiem że takie fundusze własne nie są uwzględnione w funduszach własnych instytucji kredytowej do celów art. 75 czy też przy obliczaniu innych wskaźników analitycznych przewidzianych niniejszą dyrektywą i innymi wspólnotowymi aktami prawnymi.

2.   Zaangażowania nie obejmują żadnej z następujących pozycji:

| a) | w przypadku transakcji walutowych: ryzyka powstałego w normalnym toku rozliczeń w terminie do 48 godzin po dokonaniu płatności; lub |
| --- | --- |

a)

w przypadku transakcji walutowych: ryzyka powstałego w normalnym toku rozliczeń w terminie do 48 godzin po dokonaniu płatności; lub

| b) | w przypadku transakcji kupna lub sprzedaży papierów wartościowych: ryzyka powstałego w normalnym toku rozliczeń w terminie do pięciu dni roboczych po dokonaniu płatności lub dostawie papierów, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej. |
| --- | --- |

b)

w przypadku transakcji kupna lub sprzedaży papierów wartościowych: ryzyka powstałego w normalnym toku rozliczeń w terminie do pięciu dni roboczych po dokonaniu płatności lub dostawie papierów, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.

Artykuł 107

Do celów niniejszej sekcji termin „instytucja kredytowa” obejmuje:

| a) | instytucję kredytową łącznie z jej oddziałami w państwach trzecich; oraz |
| --- | --- |

a)

instytucję kredytową łącznie z jej oddziałami w państwach trzecich; oraz

| b) | każde inne przedsiębiorstwo prywatne lub państwowe, łącznie z jego oddziałami, które jest zgodne z definicją „instytucji kredytowej” i posiada zezwolenie przyznane w państwie trzecim. |
| --- | --- |

b)

każde inne przedsiębiorstwo prywatne lub państwowe, łącznie z jego oddziałami, które jest zgodne z definicją „instytucji kredytowej” i posiada zezwolenie przyznane w państwie trzecim.

Artykuł 108

Zaangażowanie instytucji kredytowej w stosunku do klienta lub grupy powiązanych ze sobą klientów uważane jest za duże zaangażowanie wówczas, gdy jego wartość jest równa lub przewyższa 10 % funduszy własnych tej instytucji.

Artykuł 109

Właściwe organy wymagają, aby każda instytucja kredytowa posiadała prawidłowe procedury w zakresie administracji i rachunkowości oraz odpowiednie mechanizmy kontroli wewnętrznej do celów rozpoznawania i ewidencjonowania wszystkich ekspozycji dużych zaangażowań i kolejnych zmian w ich wysokości, zgodnie z niniejszą dyrektywą, jak też dla monitorowania tych koncentracji w świetle własnych zasad polityki ryzyka.

Artykuł 110

1.   Instytucja kredytowa zgłasza właściwym organom każde duże zaangażowanie.

Państwa Członkowskie zapewniają, że raportowanie w zakresie dużych zaangażowań odbywa się zgodnie z jedną z dwóch metod poniżej wymienionych, według ich uznania:

| a) | przedkładanie sprawozdań dotyczących wszystkich dużych zaangażowań przynajmniej raz w roku, z jednoczesnym przekazywaniem sprawozdań w ciągu roku, dotyczących wszelkiego nowych dużych zaangażowań oraz wszelkich przyrostów istniejących dużych zaangażowań, wynoszących co najmniej 20 % w stosunku do poprzedniej informacji sprawozdawczej; lub |
| --- | --- |

a)

przedkładanie sprawozdań dotyczących wszystkich dużych zaangażowań przynajmniej raz w roku, z jednoczesnym przekazywaniem sprawozdań w ciągu roku, dotyczących wszelkiego nowych dużych zaangażowań oraz wszelkich przyrostów istniejących dużych zaangażowań, wynoszących co najmniej 20 % w stosunku do poprzedniej informacji sprawozdawczej; lub

| b) | raportowanie w zakresie wszystkich dużych zaangażowań co najmniej cztery razy w ciągu roku. |
| --- | --- |

b)

raportowanie w zakresie wszystkich dużych zaangażowań co najmniej cztery razy w ciągu roku.

2.   Z wyjątkiem przypadku instytucji kredytowych korzystających z postanowień art. 114 w odniesieniu do uznawania zabezpieczenia przy obliczaniu wartości ekspozycji do celów art. 111 ust. 1, 2 i 3, zaangażowania wyłączone na mocy art. 113 ust. 3 lit. a)-d) i f)-h) nie muszą podlegać zasadom ustanowionym w ust. 1, a częstotliwość sprawozdań ustanowiona w lit. b) ust. 1 niniejszego artykułu może być zmniejszona do dwóch razy w roku dla ryzyka określonego w art. 113 ust. 3 lit. e) oraz i), oraz w art.115 i 116.

W przypadku powołania się instytucji kredytowej na niniejszy ustęp, przechowuje ona ewidencję uzasadnień przez nią przedstawionych przez okres co najmniej jednego roku od zdarzenia, na podstawie którego otrzymano stosowne zezwolenie, aby właściwe organy mogły ustalić, czy takie zezwolenie jest faktycznie uzasadnione.

3.   Państwa Członkowskie mogą wymagać, aby instytucje kredytowe analizowały ich ekspozycje wobec emitentów zabezpieczeń pod względem ewentualnych koncentracji oraz, gdzie jest to właściwe, podejmowały działania lub sprawozdawały wszelkie znaczące wyniki ich właściwym organom.

Artykuł 111

1.   Łączne zaangażowanie instytucji kredytowej w stosunku do klienta lub grupy powiązanych ze sobą klientów nie może przewyższać 25 % jej funduszy własnych.

2.   W przypadku gdy taki klient lub grupa powiązanych ze sobą klientów jest przedsiębiorstwem dominującym lub zależnym instytucji kredytowej lub jednym lub więcej z przedsiębiorstw zależnych tego przedsiębiorstwa dominującego, wskaźnik procentowy określony w ust. 1 obniżany jest do 20 %. Państwa Członkowskie mogą jednakże zwolnić zaangażowania wobec takich klientów z limitu 20 %, o ile zapewnią specjalny tryb monitorowania takiego ryzyka za pomocą innych środków bądź procedur. Powiadamiają one Komisję i Europejski Komitet Bankowy o charakterze tych środków lub procedur.

3.   Suma łączna wszystkich dużych zaangażowań instytucji kredytowej nie może przewyższać 800 % jej funduszy własnych.

4.   Instytucja kredytowa stale przestrzega limitów zaangażowań ustanowionych w ust. 1, 2 i 3. Jeśli w wyjątkowym przypadku wysokość zaangażowań przewyższa powyższe limity, fakt ten jest bezzwłocznie zgłaszany właściwym organom, które w uzasadnionych okolicznościach mogą przyznać instytucji kredytowej ograniczony czas, w którym ma osiągnąć zgodność z tymi limitami.

Artykuł 112

1.   Do celów art. 113-117 termin „gwarancja” obejmuje kredytowe instrumenty pochodne uznawane na mocy art. 90-93 inne niż instrumenty indeksowane do kredytów.

2.   Z zastrzeżeniem ust. 3, jeżeli na mocy art. 113-117 dozwolone jest uznawanie rzeczywistej ochrony kredytowej, podlega ona zgodności z wymogami kwalifikacyjnymi i innymi wymogami minimalnymi określonymi w art. 90-93 do celów obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z art. 78-83.

3.   Jeżeli instytucja kredytowa korzysta przepisów art. 114 ust. 2 uznawanie rzeczywistego lub nierzeczywistego zabezpieczenia ryzyka kredytowego podlega stosownym wymogom zgodnie z art. 84-89.

Artykuł 113

1.   Państwa Członkowskie mogą nałożyć limity bardziej rygorystyczne niż ustanowione w art. 111.

2.   Państwa Członkowskie mogą w całości lub w części wyłączyć stosowanie art. 111 ust. 1, 2 i 3 w stosunku do zaangażowania instytucji kredytowej wobec jej przedsiębiorstwa dominującego, wobec innych przedsiębiorstw zależnych w stosunku do tego przedsiębiorstwa dominującego bądź też wobec własnych przedsiębiorstw zależnych, w zakresie, w jakim przedsiębiorstwa te są objęte nadzorem skonsolidowanym, któremu podlega sama instytucja kredytowa, zgodnie z niniejszą dyrektywą lub z przepisami równoważnymi obowiązującymi w państwie trzecim.

3.   Państwa Członkowskie mogą w całości lub w części wyłączyć stosowanie art. 111 w stosunku do zaangażowań wymienionych poniżej:

| a) | pozycje aktywów stanowiące wierzytelności wobec rządów i banków centralnych, którym jeżeli są niezabezpieczone, przypisuje się zgodnie z art. 78-83 wagę ryzyka równą 0 %; |
| --- | --- |

a)

pozycje aktywów stanowiące wierzytelności wobec rządów i banków centralnych, którym jeżeli są niezabezpieczone, przypisuje się zgodnie z art. 78-83 wagę ryzyka równą 0 %;

| b) | pozycje aktywów stanowiące wierzytelności wobec organizacji międzynarodowych lub wielostronnych banków rozwoju, którym jeżeli byłyby niezabezpieczone, przypisuje się zgodnie z art. 78-83 wagę ryzyka równą 0 %; |
| --- | --- |

b)

pozycje aktywów stanowiące wierzytelności wobec organizacji międzynarodowych lub wielostronnych banków rozwoju, którym jeżeli byłyby niezabezpieczone, przypisuje się zgodnie z art. 78-83 wagę ryzyka równą 0 %;

| c) | pozycje aktywów stanowiące wierzytelności zabezpieczone bezpośrednimi gwarancjami rządów centralnych, banków centralnych
  ,
  organizacji międzynarodowych, wielostronnych banków rozwoju lub jednostek sektora publicznego, jeżeli niezabezpieczonym wierzytelnościom wobec podmiotu zapewniającego gwarancję przypisuje się zgodnie z art. 78-83 wagę ryzyka równą 0 %; |
| --- | --- |

c)

pozycje aktywów stanowiące wierzytelności zabezpieczone bezpośrednimi gwarancjami rządów centralnych, banków centralnych
  ,
  organizacji międzynarodowych, wielostronnych banków rozwoju lub jednostek sektora publicznego, jeżeli niezabezpieczonym wierzytelnościom wobec podmiotu zapewniającego gwarancję przypisuje się zgodnie z art. 78-83 wagę ryzyka równą 0 %;

| d) | inne zaangażowania ponoszone w stosunku do lub gwarantowane przez rządy centralne, banki centralne
  ,
  organizacje międzynarodowe, wielostronne banki rozwoju lub jednostki sektora publicznego, jeżeli niezabezpieczonym wierzytelnościom wobec podmiotu, wobec którego istnieje ekspozycja lub który udziela gwarancji ekspozycji, przypisuje się zgodnie z art. 78-83 wagę ryzyka równą 0 %; |
| --- | --- |

d)

inne zaangażowania ponoszone w stosunku do lub gwarantowane przez rządy centralne, banki centralne
  ,
  organizacje międzynarodowe, wielostronne banki rozwoju lub jednostki sektora publicznego, jeżeli niezabezpieczonym wierzytelnościom wobec podmiotu, wobec którego istnieje ekspozycja lub który udziela gwarancji ekspozycji, przypisuje się zgodnie z art. 78-83 wagę ryzyka równą 0 %;

| e) | pozycje aktywów stanowiące wierzytelności wobec rządów centralnych i banków centralnych niewymienionych w lit. a) powyżej bądź też inne zaangażowania wobec nich wyrażone i wypłacone, o ile ma to zastosowanie, w walucie krajowej kredytobiorcy; |
| --- | --- |

e)

pozycje aktywów stanowiące wierzytelności wobec rządów centralnych i banków centralnych niewymienionych w lit. a) powyżej bądź też inne zaangażowania wobec nich wyrażone i wypłacone, o ile ma to zastosowanie, w walucie krajowej kredytobiorcy;

| f) | pozycje aktywów oraz inne zaangażowania zabezpieczone, w stopniu zadowalającym dla właściwych organów, dłużnymi papierami wartościowymi emitowanymi przez rządy centralne i banki centralne
  ,
  organizacje międzynarodowe, wielostronne banki rozwoju, samorządy regionalne Państw Członkowskich, organy lokalne lub jednostki sektora publicznego, których papiery wartościowe stanowią wierzytelności wobec emitenta i którym przypisuje się zgodnie z art. 78-83 wagę ryzyka równą 0 %; |
| --- | --- |

f)

pozycje aktywów oraz inne zaangażowania zabezpieczone, w stopniu zadowalającym dla właściwych organów, dłużnymi papierami wartościowymi emitowanymi przez rządy centralne i banki centralne
  ,
  organizacje międzynarodowe, wielostronne banki rozwoju, samorządy regionalne Państw Członkowskich, organy lokalne lub jednostki sektora publicznego, których papiery wartościowe stanowią wierzytelności wobec emitenta i którym przypisuje się zgodnie z art. 78-83 wagę ryzyka równą 0 %;

| g) | pozycje aktywów oraz inne zaangażowania zabezpieczone, w stopniu zadowalającym dla właściwych organ, depozytami złożonymi w instytucji kredytowej udzielającej kredytu lub w instytucji kredytowej będącej przedsiębiorstwem dominującym lub zależnym instytucji udzielającej kredytu; |
| --- | --- |

g)

pozycje aktywów oraz inne zaangażowania zabezpieczone, w stopniu zadowalającym dla właściwych organ, depozytami złożonymi w instytucji kredytowej udzielającej kredytu lub w instytucji kredytowej będącej przedsiębiorstwem dominującym lub zależnym instytucji udzielającej kredytu;

| h) | pozycje aktywów oraz inne zaangażowania zabezpieczone, w stopniu zadowalającym dla właściwych organ, certyfikatami depozytowymi wyemitowanymi przez instytucję kredytową udzielającą kredytu lub przez instytucję kredytową będącą przedsiębiorstwem dominującym lub zależnym instytucji kredytowej udzielającej kredytu, a zdeponowanymi w jednej z nich; |
| --- | --- |

h)

pozycje aktywów oraz inne zaangażowania zabezpieczone, w stopniu zadowalającym dla właściwych organ, certyfikatami depozytowymi wyemitowanymi przez instytucję kredytową udzielającą kredytu lub przez instytucję kredytową będącą przedsiębiorstwem dominującym lub zależnym instytucji kredytowej udzielającej kredytu, a zdeponowanymi w jednej z nich;

| i) | pozycje aktywów stanowiące wierzytelności wobec instytucji o terminie zapadalności do jednego roku, z wyłączeniem pozycji zaliczonych do funduszy własnych tych instytucji; |
| --- | --- |

i)

pozycje aktywów stanowiące wierzytelności wobec instytucji o terminie zapadalności do jednego roku, z wyłączeniem pozycji zaliczonych do funduszy własnych tych instytucji;

| j) | pozycje aktywów stanowiące wierzytelności wobec instytucji niebędących instytucjami kredytowymi, lecz spełniających warunki określone w załączniku VI część 1 ust. 85, oraz inne zaangażowania wobec tych instytucji, o terminie zapadalności do jednego roku, zabezpieczone zgodnie z wymienionym ustępem; |
| --- | --- |

j)

pozycje aktywów stanowiące wierzytelności wobec instytucji niebędących instytucjami kredytowymi, lecz spełniających warunki określone w załączniku VI część 1 ust. 85, oraz inne zaangażowania wobec tych instytucji, o terminie zapadalności do jednego roku, zabezpieczone zgodnie z wymienionym ustępem;

| k) | weksle handlowe oraz inne podobne weksle, o terminie zapadalności do jednego roku, podpisane przez inne instytucje kredytowe; |
| --- | --- |

k)

weksle handlowe oraz inne podobne weksle, o terminie zapadalności do jednego roku, podpisane przez inne instytucje kredytowe;

| l) | obligacje zabezpieczone określone w załączniku VI, część 1, ust. 68-70; |
| --- | --- |

l)

obligacje zabezpieczone określone w załączniku VI, część 1, ust. 68-70;

| m) | do czasu dalszej koordynacji pakiety akcji w zakładach ubezpieczeń określone w art. 122 ust. 1 w wysokości do 40 % funduszy własnych instytucji kredytowej nabywającej taki pakiet; |
| --- | --- |

m)

do czasu dalszej koordynacji pakiety akcji w zakładach ubezpieczeń określone w art. 122 ust. 1 w wysokości do 40 % funduszy własnych instytucji kredytowej nabywającej taki pakiet;

| n) | pozycje aktywów stanowiące wierzytelności wobec regionalnych lub centralnych instytucji kredytowych, z którymi instytucja kredytowa jest stowarzyszona w sieci zgodnie z przepisami prawnymi lub ustawowymi, które to instytucje na mocy tych przepisów mają obowiązek przeprowadzania rozliczeń środków pieniężnych wewnątrz sieci; |
| --- | --- |

n)

pozycje aktywów stanowiące wierzytelności wobec regionalnych lub centralnych instytucji kredytowych, z którymi instytucja kredytowa jest stowarzyszona w sieci zgodnie z przepisami prawnymi lub ustawowymi, które to instytucje na mocy tych przepisów mają obowiązek przeprowadzania rozliczeń środków pieniężnych wewnątrz sieci;

| o) | zaangażowania zabezpieczone, w stopniu zadowalającym dla właściwych organów, dłużnymi papierami wartościowymi innymi niż wymienione w lit. f); |
| --- | --- |

o)

zaangażowania zabezpieczone, w stopniu zadowalającym dla właściwych organów, dłużnymi papierami wartościowymi innymi niż wymienione w lit. f);

| p) | kredyty zabezpieczone, w stopniu zadowalającym dla właściwych organów, hipoteką ustanowioną na nieruchomości mieszkalnej lub akcjami fińskich przedsiębiorstw budownictwa mieszkaniowego działających na mocy fińskiej Ustawy o przedsiębiorstwach mieszkaniowych z 1991 r. lub późniejszych równoważnych aktów prawnych, jak również transakcje leasingowe, na mocy których leasingodawca zachowuje pełny tytuł własności do nieruchomości mieszkalnej będącej przedmiotem transakcji dopóty, dopóki leasingobiorca nie zrealizuje posiadanej opcji zakupu, w każdym przypadku do 50 % wartości danej nieruchomości mieszkalnej; |
| --- | --- |

p)

kredyty zabezpieczone, w stopniu zadowalającym dla właściwych organów, hipoteką ustanowioną na nieruchomości mieszkalnej lub akcjami fińskich przedsiębiorstw budownictwa mieszkaniowego działających na mocy fińskiej Ustawy o przedsiębiorstwach mieszkaniowych z 1991 r. lub późniejszych równoważnych aktów prawnych, jak również transakcje leasingowe, na mocy których leasingodawca zachowuje pełny tytuł własności do nieruchomości mieszkalnej będącej przedmiotem transakcji dopóty, dopóki leasingobiorca nie zrealizuje posiadanej opcji zakupu, w każdym przypadku do 50 % wartości danej nieruchomości mieszkalnej;

| q) | następujące instrumenty, jeżeli otrzymałyby zgodnie z art. 78-83 wagę ryzyka równą 50 % oraz jedynie do 50 % wartości danego nieruchomości:






  i) | ekspozycje zabezpieczone hipotekami na biurach lub innych nieruchomościach komercyjnych lub zabezpieczone udziałami w fińskich przedsiębiorstwach mieszkaniowych, działających zgodnie z fińską Ustawą o przedsiębiorstwach mieszkaniowych z 1991 r. lub późniejszymi odpowiednimi aktami prawnymi, w odniesieniu do biur lub innych nieruchomości komercyjnych; oraz |
| --- | --- | --- |

q)

następujące instrumenty, jeżeli otrzymałyby zgodnie z art. 78-83 wagę ryzyka równą 50 % oraz jedynie do 50 % wartości danego nieruchomości:

i)

ekspozycje zabezpieczone hipotekami na biurach lub innych nieruchomościach komercyjnych lub zabezpieczone udziałami w fińskich przedsiębiorstwach mieszkaniowych, działających zgodnie z fińską Ustawą o przedsiębiorstwach mieszkaniowych z 1991 r. lub późniejszymi odpowiednimi aktami prawnymi, w odniesieniu do biur lub innych nieruchomości komercyjnych; oraz

| ii) | ekspozycje związane z transakcjami najmu nieruchomości dotyczącymi biur lub innych nieruchomości komercyjnych; |
| --- | --- |

ii)

ekspozycje związane z transakcjami najmu nieruchomości dotyczącymi biur lub innych nieruchomości komercyjnych;

Do celów pkt. (ii) do dnia 31 grudnia 2011 r. właściwe organy każdego Państwa Członkowskiego mogą zezwolić instytucjom kredytowym na uznawanie 100 % wartości danych nieruchomości. Pod koniec tego okresu należy poddać to traktowanie przeglądowi. Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o tym, w jaki sposób korzystają z traktowania preferencyjnego.

| r) | 50 % pozycji pozabilansowych umiarkowanego ryzyka określonych w załączniku II; |
| --- | --- |

r)

50 % pozycji pozabilansowych umiarkowanego ryzyka określonych w załączniku II;

| s) | pod warunkiem uzyskania zgody właściwych organów, gwarancje inne niż gwarancje kredytowe udzielone na podstawie przepisów prawnych lub regulacji swoim członkom przez fundusze wzajemnego gwarantowania posiadające status instytucji kredytowych, z zastrzeżeniem zastosowania wagi ryzyka w wysokości 20 % kwoty tych gwarancji; oraz |
| --- | --- |

s)

pod warunkiem uzyskania zgody właściwych organów, gwarancje inne niż gwarancje kredytowe udzielone na podstawie przepisów prawnych lub regulacji swoim członkom przez fundusze wzajemnego gwarantowania posiadające status instytucji kredytowych, z zastrzeżeniem zastosowania wagi ryzyka w wysokości 20 % kwoty tych gwarancji; oraz

| t) | pozycje pozabilansowe niskiego ryzyka określone w załączniku II, o ile zawarto umowę z klientem lub grupą powiązanych ze sobą klientów, na mocy której zaangażowanie może powstać jedynie w przypadku ustalenia, że nie spowoduje to przekroczenia limitów przewidzianych w art. 111 ust. 1-3. |
| --- | --- |

t)

pozycje pozabilansowe niskiego ryzyka określone w załączniku II, o ile zawarto umowę z klientem lub grupą powiązanych ze sobą klientów, na mocy której zaangażowanie może powstać jedynie w przypadku ustalenia, że nie spowoduje to przekroczenia limitów przewidzianych w art. 111 ust. 1-3.

W zakres przepisów lit. g) wchodzą środki pieniężne otrzymane w ramach instrumentu indeksowanego do kredytu wyemitowanego przez instytucję kredytową oraz kredyty udzielone i depozyty złożone przez kontrahenta na rzecz instytucji kredytowej, objęte umową o kompensacji należności bilansowych zgodnie z art. 90-93.

Do celów lit. o) papiery stanowiące zabezpieczenie podlegają wycenie według wartości rynkowej, która musi przewyższać wartość zabezpieczonego zaangażowania, muszą one być również przedmiotem obrotu na giełdzie papierów wartościowych lub być skutecznie zbywalne i regularnie notowane na rynku działającym pod kontrolą uznanych przedsiębiorstw profesjonalnych oraz muszą umożliwiać w stopniu zadowalającym dla właściwych organów Państwa Członkowskiego pochodzenia instytucji kredytowej ustalenie obiektywnej ceny tak, aby możliwa była weryfikacja nadwyżki ich wartości w każdym momencie. Wymagana nadwyżka wartości stanowi 100 %, przy czym stanowi ona 150 % w przypadku akcji, zaś 50 % w przypadku papierów dłużnych wyemitowanych przez instytucje oraz organy regionalne lub lokalne Państw Członkowskich inne niż określone w lit. f), a także w przypadku papierów dłużnych wyemitowanych przez banki rozwoju wielostronnego inne niż banki, którym zgodnie z art. 78-83 przypisuje się wagę ryzyka równą 0 %. Jeżeli zachodzi niedopasowanie między terminem rozliczenia ekspozycji oraz terminem rozliczenia ochrony kredytowej, zabezpieczenie nie jest uznawane. Papiery wartościowe służące jako zabezpieczenie nie mogą stanowić funduszy własnych instytucji kredytowych.

Do celów lit. p) wartość nieruchomości wyliczana jest, w sposób zadowalający dla właściwych organ, na podstawie ścisłych standardów wyceny ustanowionych przepisami ustawowymi, wykonawczymi lub administracyjnymi. Wycenę przeprowadza się przynajmniej raz w roku. Do celów litery p), „nieruchomość mieszkalna” oznacza miejsce zamieszkania przeznaczone do zamieszkiwania lub oddania w najem przez kredytobiorcę.

Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o wykorzystaniu możliwości określonej w lit. s), aby upewnić się, że nie powoduje to zniekształcenia konkurencji.

Artykuł 114

1.   Z zastrzeżeniem ust. 3, do celów obliczania wartości zaangażowań do celów art. 111 ust. 1-3 Państwa Członkowskie mogą, w odniesieniu do instytucji kredytowych stosujących metodę zaawansowaną traktowania zabezpieczeń finansowych zgodnie z art. 90-93, będąca alternatywą dla korzystania z pełnych lub częściowych wyłączeń zgodnie z art. 113 ust. 3 lit. f), g), h) i o) — zezwolić na stosowanie wartości niższej niż wartość ekspozycji, ale nie niższej niż całkowita suma w pełni zaktualizowanych wartości ich zaangażowań wobec klienta lub grupy powiązanych ze sobą klientów.

Do niniejszych celów „w pełni zaktualizowana wartość ekspozycji” oznacza wartość obliczoną zgodnie z art. 90-93, przy uwzględnieniu ograniczenia ryzyka kredytowego, korekt z tytułu zmienności oraz wszelkich niedopasowań terminów rozliczenia (E*).

Jeżeli do danej instytucji kredytowej stosuje się niniejszy ustęp, wówczas nie stosuje się wobec niej art. 113 ust. 3 lit f), g), h) i o).

2.   Z zastrzeżeniem ust. 3, instytucja kredytowa, której zezwolono na stosowanie własnych oszacowań LGD oraz współczynników konwersji dla klas ekspozycji zgodnie z art. 84-89, może uzyskać — o ile jest w stanie oszacować w stopniu zadowalającym właściwe organy wpływ zabezpieczenia finansowego na ekspozycje w oderwaniu od innych aspektów związanych z wartością LGD — pozwolenie na uznawanie omawianego wpływu w obliczaniu wartości ekspozycji do celów art. 111 ust. 1-3.

Właściwe organy upewniają się, czy oszacowania dokonane przez instytucję kredytową są odpowiednie do wykorzystania przy obniżaniu wartości ekspozycji do celów zgodności z przepisami art. 111.

Jeżeli instytucji kredytowej zezwolono na stosowanie oszacowań własnych wpływu zabezpieczenia finansowego, stosuje je ona w sposób zgodny z przyjętą metodą kalkulacji wymogów kapitałowych.

Instytucje, które uzyskały zezwolenie na stosowanie własnych oszacowań wartości LGD oraz współczynników konwersji dla klas ekspozycji zgodnie z art. 84-89 i które nie obliczają wartości własnych ekspozycji zgodnie z metodą opisaną w ust. 1 — mogą uzyskać pozwolenie na stosowanie metody określonej w ust. 1 powyżej, lub wyłączenia określonego w art. 113 ust. 3 lit. o) powyżej do obliczania wartości ekspozycji. Instytucja kredytowa stosuje tylko jedną z tych dwóch metod.

3.   Instytucja kredytowa, która uzyskała zezwolenie na stosowanie metod opisanych w ust. 1 i 2 do obliczania wartości ekspozycji do celów art. 111 ust. 1-3 prowadzi okresowe testy skrajnych warunków koncentracji ryzyka kredytowego, obejmujące również możliwą do zrealizowania wartość przyjętych zabezpieczeń.

Takie testy skrajnych warunków dotyczą ryzyk związanych z potencjalnymi zmianami warunków rynkowych, które mogłyby ujemnie wpłynąć na adekwatność funduszy własnych instytucji kredytowej oraz ryzyka związane z realizacją zabezpieczenia w sytuacjach skrajnych.

Instytucja kredytowa wykazuje właściwym organom, że przeprowadzone testy warunków skrajnych są adekwatne do oceny omawianych ryzyk.

Jeżeli test warunków skrajnych wykaże niższą wartość możliwą do zrealizowania przyjętego zabezpieczenia niż wartość dopuszczalna na mocy ust. 1 i 2 (stosownie do przypadku), wówczas należy odpowiednie zmniejszyć wartość uznawanego zabezpieczenia przy obliczaniu wartości ekspozycji do celów art. 111 ust. 1-3.

Takie instytucje kredytowe w swoich strategiach przeciwdziałania skutkom ryzyka koncentracji uwzględniają:

| a) | zasady i procedury przeciwdziałania ryzyku związanemu z niedopasowaniami terminów rozliczenia między ekspozycjami a wszelkimi rodzajami ochrony kredytowej tych ekspozycji; |
| --- | --- |

a)

zasady i procedury przeciwdziałania ryzyku związanemu z niedopasowaniami terminów rozliczenia między ekspozycjami a wszelkimi rodzajami ochrony kredytowej tych ekspozycji;

| b) | polityki i procedury na wypadek, gdy test warunków skrajnych wykazuje niższą możliwą wartość realizacji przyjętego zabezpieczenia niż wartość uwzględniana zgodnie z ust. 1 i 2; oraz |
| --- | --- |

b)

polityki i procedury na wypadek, gdy test warunków skrajnych wykazuje niższą możliwą wartość realizacji przyjętego zabezpieczenia niż wartość uwzględniana zgodnie z ust. 1 i 2; oraz

| c) | zasady i procedury odnoszące się do ryzyka koncentracji związanego ze stosowaniem technik ograniczania ryzyka kredytowego, zwłaszcza w stosunku do dużych pośrednich ekspozycji kredytowych (np. wobec jedynego emitenta papierów wartościowych przyjętych jako zabezpieczenie). |
| --- | --- |

c)

zasady i procedury odnoszące się do ryzyka koncentracji związanego ze stosowaniem technik ograniczania ryzyka kredytowego, zwłaszcza w stosunku do dużych pośrednich ekspozycji kredytowych (np. wobec jedynego emitenta papierów wartościowych przyjętych jako zabezpieczenie).

4.   Jeżeli wpływ ochrony uznawany jest zgodnie z warunkami ust. 1 i 2, Państwa Członkowskie mogą traktować wszelkie zabezpieczone części ekspozycji jako ekspozycje wobec emitenta zabezpieczenia, a nie wobec klienta.

Artykuł 115

1.   Do celów art. 111 ust. 1-3 Państwa Członkowskie mogą przypisać wagę ryzyka w wysokości 20 % względem pozycji aktywów stanowiących wierzytelności wobec władz regionalnych i lokalnych Państw Członkowskich, jeżeli wierzytelnościom tym przypisuje się zgodnie z art. 78-83 wagę ryzyka równą 20 % oraz względem ekspozycji wobec, lub gwarantowanych przez, samorządy lub władze, wierzytelności, którym zgodnie z art. 78-83 przypisuje się wagę ryzyka równą 20 %.Państwa Członkowskie mogą jednak obniżyć ten wskaźnik do 0 % w stosunku do aktywów stanowiących wierzytelności wobec władz regionalnych i lokalnych Państw Członkowskich, jeżeli wierzytelnościom tym zgodnie z art. 78-83 przypisuje się wagę ryzyka równą 0 % oraz w stosunku do ekspozycji wobec lub gwarantowanych przez takie samorządy lub organy, wierzytelności, którym zgodnie z art. 78-83 przypisuje się wagę ryzyka równą 0 %.

2.   Do celów art. 111 ust. 1-3 Państwa Członkowskie mogą przypisać wagę ryzyka w wysokości 20 % względem aktywów stanowiących wierzytelności wobec instytucji, jak też innych ekspozycji wobec tych instytucji o terminie zapadalności powyżej jednego roku, lecz nieprzekraczającego trzech lat, a także wagę ryzyka w wysokości 50 % względem aktywów stanowiących wierzytelności wobec instytucji o terminie zapadalności powyżej trzech lat, pod warunkiem jednak, że te ostatnie mają postać papierów dłużnych wyemitowanych przez instytucję, a w opinii właściwych organów te papiery dłużne są skutecznie zbywalne na rynku tworzonym przez przedsiębiorstwo profesjonalne i są codziennie notowane na tym rynku, lub w przypadku uzyskania zezwolenia na emisję tych papierów od właściwych organów Państwa Członkowskiego pochodzenia instytucji będącej emitentem. Żadna z tych pozycji nie może w żadnym przypadku być składnikiem funduszy własnych.

Artykuł 116

W drodze odstępstwa od art. 113 ust. 3 lit. i) oraz art. 115 ust. 2 Państwa Członkowskie mogą przypisać wagę ryzyka w wysokości 20 % pozycjom aktywów stanowiącym należności od instytucji oraz innemu ryzyku wobec tych instytucji, bez względu na termin ich zapadalności.

Artykuł 117

1.   Gdy zaangażowanie wobec klienta jest zabezpieczone gwarancją strony trzeciej lub papierami wartościowymi wyemitowanymi przez stronę trzecią na warunkach określonych w art. 113 ust. 3 lit. o), Państwa Członkowskie mogą:

| a) | traktować zaangażowanie jako podjęte w stosunku do gwaranta, a nie do klienta; lub |
| --- | --- |

a)

traktować zaangażowanie jako podjęte w stosunku do gwaranta, a nie do klienta; lub

| b) | traktować zaangażowanie jako podjęte w stosunku do strony trzeciej, a nie do klienta, o ile takie ryzyko zdefiniowane w art. 113 ust. 3 lit. o) zabezpieczone jest na warunkach określonych w tym przepisie. |
| --- | --- |

b)

traktować zaangażowanie jako podjęte w stosunku do strony trzeciej, a nie do klienta, o ile takie ryzyko zdefiniowane w art. 113 ust. 3 lit. o) zabezpieczone jest na warunkach określonych w tym przepisie.

2.   Jeżeli Państwa Członkowskie stosują sposób postępowania określony w ust. 1 lit. a):

| a) | jeżeli gwarancja nominowana jest w walucie innej niż waluta, w której nominowana jest ekspozycja, kwotę ekspozycji uznanej za zabezpieczoną oblicza się w przypadku nierzeczywistej ochrony kredytu zgodnie z przepisami dotyczącymi ujmowania niedopasowania walutowego, zawartymi w załączniku VIII; |
| --- | --- |

a)

jeżeli gwarancja nominowana jest w walucie innej niż waluta, w której nominowana jest ekspozycja, kwotę ekspozycji uznanej za zabezpieczoną oblicza się w przypadku nierzeczywistej ochrony kredytu zgodnie z przepisami dotyczącymi ujmowania niedopasowania walutowego, zawartymi w załączniku VIII;

| b) | niedopasowanie pomiędzy terminem rozliczenia ekspozycji i terminem rozliczenia ochrony traktowany jest zgodnie z przepisami dotyczącymi ujmowania niedopasowania terminów rozliczenia, zawartymi w załączniku VIII; oraz |
| --- | --- |

b)

niedopasowanie pomiędzy terminem rozliczenia ekspozycji i terminem rozliczenia ochrony traktowany jest zgodnie z przepisami dotyczącymi ujmowania niedopasowania terminów rozliczenia, zawartymi w załączniku VIII; oraz

| c) | ochrona częściowa może zostać uznana zgodnie ze sposobem postępowania określonym w załączniku VIII. |
| --- | --- |

c)

ochrona częściowa może zostać uznana zgodnie ze sposobem postępowania określonym w załączniku VIII.

Artykuł 118

W przypadkach określonych w akapicie pierwszym i drugim.Jeżeli instytucja kredytowa przestaje wypełniać w ujęciu indywidualnym lub subskonsolidowanym zobowiązania nałożone przepisami niniejszej sekcji zgodnie z art. 69 ust. 1 lub do dominującej instytucji kredytowej w Państwie Członkowskim stosują się przepisy art. 70, muszą być podjęte środki zapewniające zadowalającą alokację ryzyka w ramach grupy.

Artykuł 119

Do dnia 31 grudnia 2007 r. Komisja przekazuje Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie funkcjonowania przepisów niniejszej sekcji wraz z odpowiednimi wnioskami.

Sekcja 6

Znaczne pakiety akcji poza sektorem finansowym

Artykuł 120

1.   Żadna instytucja kredytowa nie może posiadać znacznego pakietu akcji w wysokości przekraczającej 15 % funduszy własnych w podmiocie, który nie jest ani instytucją kredytową, ani instytucją finansową, ani przedsiębiorstwem, którego działalność jest bezpośrednim rozszerzeniem działalności bankowej lub stanowi usługi uzupełniające wobec działalności bankowej, takie jak leasing, factoring, zarządzanie funduszami powierniczymi, zarządzanie usługami przetwarzania danych lub inne podobne działalności.

2.   Suma łączna znacznych pakietów akcji instytucji kredytowej w przedsiębiorstwach, które nie są instytucjami kredytowymi, instytucjami finansowymi lub przedsiębiorstwami, których działalność jest bezpośrednim rozszerzeniem działalności bankowej lub stanowi usługi uzupełniające wobec działalności bankowej, takie jak leasing, factoring, zarządzanie funduszami powierniczymi, zarządzanie usługami przetwarzania danych lub inne podobne działalności, nie może przekraczać 60 % jej funduszy własnych.

3.   Przekroczenie limitów ustanowionych w ust. 1 i 2 może nastąpić jedynie w wyjątkowych okolicznościach. Jednakże w takich przypadkach właściwe organy wymagają, aby instytucja kredytowa podwyższyła swoje fundusze własne albo podjęła inne środki o równoważnych skutkach.

Artykuł 121

Akcje posiadane tymczasowo podczas restrukturyzacji finansowej danego przedsiębiorstwa lub jego ratowania, jak również w normalnym toku gwarantowania emisji lub w imieniu samej instytucji, lecz na rachunek innych przedsiębiorstw, nie będą traktowane jako znaczne pakiety akcji do celów wyliczania limitów ustanowionych w art. 120 ust. 1 i 2. W takim wyliczeniu nie są uwzględniane akcje, które nie są finansowymi aktywami trwałymi w rozumieniu definicji określonej w art. 35 ust. 2 dyrektywy 86/635/EWG.

Artykuł 122

1.   Państwa Członkowskie nie muszą stosować limitów ustanowionych w art. 120 ust 1 i 2 do pakietów akcji w zakładach ubezpieczeń określonych w dyrektywach 73/239/EWG i 2002/83/WE, lub w zakładach reasekuracji określonych w dyrektywie 98/78/WE.

2.   Państwa Członkowskie mogą postanowić, że właściwe organy nie stosują limitów określonych w art. 120 ust. 1 i 2, jeśli 100 % kwoty, o którą znaczne pakiety akcji posiadane przez instytucję kredytową przekraczają te limity, jest pokryte funduszami własnymi, przy czym ta kwota funduszy własnych nie jest uwzględniana przy wyliczeniu wymaganym zgodnie z art. 75. W przypadku, gdy przekroczone są oba limity ustanowione w art. 120 ust. 1 i 2 u, kwota mająca być pokryta funduszami własnymi stanowi kwotę wyższego z tych dwóch przekroczeń.

Rozdział 3

Proces oceny instytucji kredytowych

Artykuł 123

Instytucje kredytowe ustalają stabilne, skuteczne i kompletne strategie i procesy w celu oceny i utrzymywania na bieżąco kwoty kapitału wewnętrznego, który pod względem rodzaju i struktury uważają za odpowiedni do zabezpieczenia rodzaju i skali ryzyka, na które są lub mogą być narażone.

Wspomniane strategie i procesy są poddawane regularnym przeglądom wewnętrznym, których zadaniem jest zagwarantować, by owe strategie i procedury pozostawały kompleksowe i proporcjonalne do charakteru, skali i złożoności działalności danej instytucji kredytowej.

Rozdział 4

Nadzór i sprawozdania właściwych organ

Sekcja 1

Nadzór

Artykuł 124

1.   Uwzględniając określone w załączniku XI kryteria techniczne, właściwe organy dokonują przeglądu uregulowań, strategii, procesów i mechanizmów wdrożonych przez instytucje kredytowe w celu zastosowania się do przepisów niniejszej dyrektywy oraz oceniają ryzyko, na które są lub mogą być narażone instytucje kredytowe.

2.   Weryfikacja i ocena, o których mowa w ust. 1, obejmują swoim zakresem wymogi określone w niniejszej dyrektywie.

3.   Na podstawie przeglądu i oceny, o których mowa w ust. 1, właściwe organy ustalają, czy uregulowania, strategie, procesy i mechanizmy wdrożone przez instytucje kredytowe oraz fundusze własne tych instytucji gwarantują odpowiednie zarządzanie ryzykiem i jego pokrycie.

4.   Właściwe organy ustalają częstotliwość i intensywność przeglądów i ocen, o których mowa w ust. 1, przy uwzględnieniu wielkości, systemowego znaczenia, charakteru, skali i złożoności działalności danej instytucji kredytowej, uwzględniając przy tym zasadę proporcjonalności. Weryfikacja i ocena podlegają aktualizacji przynajmniej raz w roku

5.   Przegląd i ocena przeprowadzone przez właściwe organy obejmują ekspozycję instytucji kredytowych na ryzyko stopy procentowej wynikające z działalności zaliczonej do portfela niehandlowego. Odpowiednie środki muszą zostać przedsięwzięte w przypadku instytucji, których wartość ekonomiczna obniża się o ponad 20 % ich funduszy własnych w rezultacie nagłej i nieoczekiwanej zmiany poziomu stóp procentowych; wysokość tej zmiany jest określana przez właściwe organy i jest taka sama dla wszystkich instytucji kredytowych.

Artykuł 125

1.   Gdy przedsiębiorstwo dominujące jest dominującą instytucją kredytową w Państwie Członkowskim lub unijną dominującą instytucją kredytową, nadzór skonsolidowany wykonywany jest przez właściwe organy, które udzieliły temu przedsiębiorstwu zezwolenia na mocy art. 6.

2.   Gdy przedsiębiorstwem dominującym instytucji kredytowej jest dominująca finansowa spółka holdingowa w Państwie Członkowskim lub unijna dominująca finansowa spółka holdingowa, nadzór skonsolidowany wykonywany jest przez właściwe organy, które udzieliły zezwolenia tej instytucji kredytowej na mocy art. 6.

Artykuł 126

1.   W przypadku, gdy przedsiębiorstwem dominującym instytucji kredytowych, które uzyskały zezwolenie w dwóch lub więcej Państwach Członkowskich, jest ta sama dominująca finansowa spółka holdingowa w Państwie Członkowskim lub ta sama unijna dominująca finansowa spółka holdingowa, nadzór skonsolidowany wykonywany jest przez właściwe organy właściwe dla instytucji kredytowej posiadającej zezwolenie przyznane w tym Państwie Członkowskim, w którym utworzona została finansowa spółka holdingowa.

W przypadku, gdy przedsiębiorstwami dominującymi instytucji kredytowych, które uzyskały zezwolenie w dwóch lub więcej Państwach Członkowskich, są dwie lub więcej finansowe spółki holdingowe, których siedziby zarządu znajdują się w różnych Państwach Członkowskich, a w każdym z tych Państw Członkowskich znajduje się instytucja kredytowa, nadzór skonsolidowany wykonywany jest przez właściwe organy odpowiadające instytucji kredytowej o największej sumie bilansowej.

2.   W przypadku, gdy przedsiębiorstwem dominującym dwóch lub więcej instytucji kredytowych, które uzyskały zezwolenie we Wspólnocie, jest ta sama finansowa spółka holdingowa, i gdy żadna z tych instytucji kredytowych nie uzyskała zezwolenia w Państwie Członkowskim, w którym ta finansowa spółka holdingowa została założona, nadzór skonsolidowany wykonywany jest przez właściwe organy, które udzieliły zezwolenia instytucji kredytowej o największej sumie bilansowej; ta ostatnia jest traktowana, do celów niniejszej dyrektywy, jako instytucja kredytowa kontrolowana przez unijną dominującą finansową spółkę holdingową.

3.   W szczególnych przypadkach właściwe organy mogą na mocy wspólnego porozumienia odstąpić od kryteriów określonych w ust. 1 i 2, gdyby zastosowanie tych kryteriów okazało się niewłaściwe, mając na uwadze instytucje kredytowe i znaczenie prowadzonej przez nie działalności w poszczególnych krajach, oraz wyznaczyć inne organy jako właściwe do wykonywania nadzoru skonsolidowanego. W takich przypadkach właściwe organy przed podjęciem decyzji, dają odpowiedniej unijnej dominującej instytucji kredytowej lub unijnej dominującej finansowej spółce holdingowej lub instytucji kredytowej o największej wartości bilansu (stosownie do przypadku) możliwość wyrażenia opinii na temat tej decyzji.

4.   Właściwe organy powiadamiają Komisję o każdym porozumieniu objętym zakresem ust. 3.

Artykuł 127

1.   Państwa Członkowskie przyjmują, gdy sytuacja tego wymaga, wszelkie niezbędne środki w celu objęcia finansowych spółek holdingowych nadzorem skonsolidowanym. Bez uszczerbku dla przepisów art. 135 konsolidacja sytuacji finansowej spółki holdingowej w żadnym przypadku nie oznacza, że właściwe organy zobowiązane są do pełnienia roli nadzorczej w stosunku do finansowej spółki holdingowej na zasadzie indywidualnej.

2.   W przypadku gdy instytucja kredytowa będąca przedsiębiorstwem zależnym nie zostaje objęta nadzorem skonsolidowanym przez właściwe organy Państwa Członkowskiego z przyczyn przedstawionych wyżej w art. 73 ust. 1 lit. b) i c), właściwe organy Państwa Członkowskiego, w którym dana instytucja kredytowa będąca przedsiębiorstwem zależnym jest umiejscowiona, mogą żądać od przedsiębiorstwa dominującego informacji, które mogą ułatwić im nadzór nad tą instytucją kredytową.

3.   Państwa Członkowskie zapewniają, że właściwe organy odpowiedzialne za wykonywanie nadzoru skonsolidowanego mają możliwość żądania informacji określonych w art. 137 od przedsiębiorstw zależnych instytucji kredytowej lub finansowej spółki holdingowej, które nie są objęte zakresem nadzoru skonsolidowanego. W takim przypadku stosuje się procedury przekazywania i weryfikowania tych informacji określone w tym artykule.

Artykuł 128

W przypadku gdy w Państwie Członkowskim istnieje więcej niż jeden właściwy organ sprawujący nadzór nad instytucjami kredytowymi i instytucjami finansowymi, to Państwo Członkowskie podejmie niezbędne środki w celu koordynacji działań tych organ.

Artykuł 129

1.   Oprócz obowiązków nałożonych przepisami niniejszej dyrektywy właściwe organy odpowiedzialne za wykonywanie nadzoru skonsolidowanego nad unijnymi dominującymi instytucjami kredytowymi oraz instytucjami kredytowymi kontrolowanymi przez unijne dominujące finansowe spółki holdingowe wykonują następujące zadania:

| a) | koordynacja gromadzenia i rozpowszechniania istotnych informacji w sytuacjach normalnych i kryzysowych; oraz |
| --- | --- |

a)

koordynacja gromadzenia i rozpowszechniania istotnych informacji w sytuacjach normalnych i kryzysowych; oraz

| b) | planowanie i koordynacja działań nadzorczych w sytuacjach normalnych i kryzysowych, również w odniesieniu do działań przewidzianych w art. 124, we współpracy z właściwymi organami, których to dotyczy. |
| --- | --- |

b)

planowanie i koordynacja działań nadzorczych w sytuacjach normalnych i kryzysowych, również w odniesieniu do działań przewidzianych w art. 124, we współpracy z właściwymi organami, których to dotyczy.

2.   W przypadku wniosków o zezwolenia, o których mowa w art. 84 ust. 1, 87 ust. 9 i 105 oraz w załączniku III część 6, przedłożonych przez unijną dominującą instytucję kredytową i jej podmioty zależne lub wspólnie przez podmioty zależne unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej, właściwe organy współpracują ze sobą, konsultując się wzajemnie, w celu podjęcia decyzji, czy należy udzielić zezwolenia oraz określenia ewentualnych warunków udzielania takiego zezwolenia.

Wniosek, o którym mowa w akapicie pierwszym, jest przedkładany wyłącznie właściwym organom, o których mowa w ust. 1.

Właściwe organy czynią co w ich mocy, aby dojść do wspólnej decyzji w sprawie wniosku w ciągu 6 miesięcy. Wspólna decyzja zostaje określona w dokumencie zawierającym w pełni uzasadnioną decyzję, który zostaje przekazany podmiotowi składającemu wniosek przez właściwe organy, o których mowa w ust. 1.

Okres, o którym mowa w akapicie 3, rozpoczyna się w dniu otrzymania kompletnego wniosku przez właściwe organy, o których mowa w ust. 1. Właściwe organy, o których mowa w ust. 1, niezwłocznie przekazują kompletny wniosek do innych właściwych organów.

W przypadku braku wspólnej decyzji właściwych organów, w ciągu 6 miesięcy właściwe organy, o których mowa w ust. 1, sporządzają własną decyzję w sprawie wniosku. Decyzja jest zawarta w dokumencie zawierającym w pełni uzasadnioną decyzję i uwzględniającym poglądy i zastrzeżenia innych właściwych organów wyrażone w okresie 6 miesięcy. Decyzja zostaje przekazana podmiotowi składającemu wniosek i innym właściwym organom przez właściwe organy, o których mowa w ust. 1.

Decyzje, o których mowa w akapicie trzecim i piątym, są przyjmowane jako rozstrzygające i stosowane przez właściwe organy w zainteresowanych Państwach Członkowskich.

Artykuł 130

1.   W razie wystąpienia sytuacji kryzysowej w ramach jednej grupy bankowej, która może zagrozić stabilności sytemu finansowego w jednym z Państw Członkowskich, w którym przedsiębiorstwa należące do grupy uzyskały zezwolenie na prowadzenie działalności, właściwy organ odpowiedzialny za prowadzenie nadzoru skonsolidowanego powiadamia o tym w najkrótszym możliwym terminie, z zastrzeżeniem tytułu V rozdział 1 sekcja 2, organy określone w art. 49 lit. a) i w art. 50. Obowiązek ten stosuje się do wszystkich właściwych organów, określonych zgodnie z art. 125 i 126 w stosunku do szczególnej grupy, oraz do właściwych organów określonych zgodnie z art. 129 ust. 1. Należy wykorzystać w możliwie szerokim zakresie wszystkie istniejące kanały komunikacji.

2.   W przypadku, gdy właściwe organy odpowiedzialne za nadzór skonsolidowany potrzebują informacji, które już zostały dostarczone innym właściwym organom, kontaktują się z tymi organami, kiedy to tylko możliwe, aby zapobiec powielaniu sprawozdań sporządzanych dla różnych organów zajmujących się nadzorem.

Artykuł 131

W celu usprawnienia i zapewnienia skuteczności nadzoru właściwe organy odpowiedzialne za nadzór skonsolidowany oraz inne właściwe organy dysponują pisemnymi uzgodnieniami w kwestii koordynacji i współpracy.

W uzgodnieniach tych mogą zostać określone dodatkowe zadania powierzone właściwym organom odpowiedzialnym za nadzór skonsolidowany oraz wyszczególnione procedury w zakresie procesu decyzyjnego i współpracy z innymi właściwymi organami.

Właściwe organy odpowiedzialne za udzielenie zezwolenia przedsiębiorstwu zależnemu przedsiębiorstwa dominującego będącego instytucją kredytową mogą na mocy dwustronnej umowy przekazać swoje kompetencje w zakresie nadzoru właściwym organom, które udzieliły zezwolenia przedsiębiorstwu dominującemu i sprawują nad nim nadzór. Komisja jest powiadamiana o istnieniu i treści takich porozumień. Przesyła ona te informacje właściwym organom pozostałych Państw Członkowskich oraz Europejskiemu Komitetowi Bankowemu.

Artykuł 132

1.   Właściwe organy ściśle ze sobą współpracują. Dostarczają sobie nawzajem informacji, które są istotne do wykonywania przez inne organy zadań związanych z nadzorem w ramach obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy. W związku z tym właściwe organy przekazują na żądanie oraz z własnej inicjatywy wszystkie niezbędne informacje.

Informacje określone w akapicie pierwszym uważane są za istotne, jeżeli mogłyby w znaczący sposób wpłynąć na ocenę solidności finansowej instytucji kredytowej lub finansowej w innym Państwie Członkowskim.

W szczególności, organy odpowiedzialne za nadzór skonsolidowany nad dominującymi unijnymi instytucjami kredytowymi lub instytucjami kredytowymi kontrolowanymi przez dominujące unijne finansowe spółki holdingowe, przekazują wszystkie istotne informacje właściwym organom w innych Państwach Członkowskich, które to organy sprawują nadzór nad podmiotami zależnymi tych spółek dominujących. Przy określaniu zakresu istotnych informacji brane jest pod uwagę znaczenie tych podmiotów zależnych w systemie finansowym danych Państw Członkowskich.

Niezbędne informacje, o których mowa w akapicie pierwszym, obejmują w szczególności co następuje:

| a) | określenie struktury grupowej wszystkich ważnych instytucji kredytowych w danej grupie, jak również właściwych organów instytucji kredytowych w tej grupie; |
| --- | --- |

a)

określenie struktury grupowej wszystkich ważnych instytucji kredytowych w danej grupie, jak również właściwych organów instytucji kredytowych w tej grupie;

| b) | procedury uzyskiwania oraz weryfikacji informacji od instytucji kredytowych wchodzących w skład danej grupy; |
| --- | --- |

b)

procedury uzyskiwania oraz weryfikacji informacji od instytucji kredytowych wchodzących w skład danej grupy;

| c) | niekorzystny rozwój sytuacji w instytucjach kredytowych lub w innych jednostkach wchodzących w skład grupy, mogący mieć poważny wpływ na te instytucje kredytowe; oraz |
| --- | --- |

c)

niekorzystny rozwój sytuacji w instytucjach kredytowych lub w innych jednostkach wchodzących w skład grupy, mogący mieć poważny wpływ na te instytucje kredytowe; oraz

| d) | główne sankcje i środki szczególne przedsięwzięte przez właściwe organy zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy, obejmujące wymóg dodatkowego narzutu kapitałowego zgodnie z art. 136 oraz nałożenie jakichkolwiek ograniczeń w stosowaniu rozwiniętej metody pomiaru przy obliczaniu wymagań dotyczących funduszy własnych zgodnie z art. 105. |
| --- | --- |

d)

główne sankcje i środki szczególne przedsięwzięte przez właściwe organy zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy, obejmujące wymóg dodatkowego narzutu kapitałowego zgodnie z art. 136 oraz nałożenie jakichkolwiek ograniczeń w stosowaniu rozwiniętej metody pomiaru przy obliczaniu wymagań dotyczących funduszy własnych zgodnie z art. 105.

2.   Właściwe organy odpowiedzialne za nadzór skonsolidowany nad instytucjami kredytowymi kontrolowanymi przez unijną dominującą instytucję kredytową kontaktują się
  ,
  zawsze kiedy jest to możliwe, z właściwymi organami, o których mowa w art. 129 ust. 1, gdy potrzebują informacji w zakresie wdrożenia określonych w niniejszej dyrektywie koncepcji i metod, które mogą być już dostępne owym organom

3.   Właściwe organy, których to dotyczy, przed podjęciem decyzji konsultują się wzajemnie w odniesieniu do następujących kwestii, w których te decyzje mają znaczenie w kontekście zadań nadzoru wykonywanych przez inne właściwe organy:

| a) | wymagające zatwierdzenia lub zezwolenia ze strony właściwych organów zmiany w składzie akcjonariatu, w strukturze organizacyjnej lub strukturze zarządzania instytucji kredytowych w danej grupie; oraz |
| --- | --- |

a)

wymagające zatwierdzenia lub zezwolenia ze strony właściwych organów zmiany w składzie akcjonariatu, w strukturze organizacyjnej lub strukturze zarządzania instytucji kredytowych w danej grupie; oraz

| b) | główne sankcje lub środki szczególne przedsięwzięte przez właściwe organy, obejmujące wymóg dodatkowego narzutu kapitałowego zgodnie z art. 136 oraz nałożenie jakichkolwiek ograniczeń w stosowaniu rozwiniętej metody pomiaru przy obliczaniu wymagań funduszy własnych zgodnie z art. 105. |
| --- | --- |

b)

główne sankcje lub środki szczególne przedsięwzięte przez właściwe organy, obejmujące wymóg dodatkowego narzutu kapitałowego zgodnie z art. 136 oraz nałożenie jakichkolwiek ograniczeń w stosowaniu rozwiniętej metody pomiaru przy obliczaniu wymagań funduszy własnych zgodnie z art. 105.

Do celów lit. b) należy zawsze konsultować się z właściwymi organami odpowiedzialnymi za nadzór skonsolidowany.

Jednakże właściwe organy mogą podjąć decyzję o niekonsultowaniu się w przypadkach niecierpiących zwłoki lub jeśli taka konsultacja może zagrozić skuteczności decyzji. W takim przypadku właściwy organy, których to dotyczy, bezzwłocznie informują o tym inne właściwe organy.

Artykuł 133

1.   Właściwe organy odpowiedzialne za nadzór skonsolidowany do celów nadzoru wymagają konsolidacji metodą pełną wszystkich instytucji kredytowych i instytucji finansowych będących przedsiębiorstwami zależnymi w stosunku do przedsiębiorstwa dominującego.

Jednakże właściwe organy mogą wymagać jedynie konsolidacji proporcjonalnej, w przypadku, gdy w ich opinii odpowiedzialność przedsiębiorstwa dominującego posiadającego udział w kapitale jest ograniczona do tego udziału z uwagi na odpowiedzialność innych akcjonariuszy lub udziałowców, których wypłacalność nie budzi zastrzeżeń. Odpowiedzialność innych akcjonariuszy i udziałowców jest wyraźnie określana, jeśli to konieczne, na podstawie formalnych zobowiązań przez nich podpisanych.

W przypadku przedsiębiorstw powiązanych według powiązania w rozumieniu art. 12 ust. 1 dyrektywy 83/349/EWG właściwe organy ustalają sposób wykonywania konsolidacji.

2.   Właściwe organy odpowiedzialne za nadzór skonsolidowany wymagają konsolidacji proporcjonalnej udziałów kapitałowych w instytucjach kredytowych i finansowych zarządzanych przez przedsiębiorstwo objęte konsolidacją razem z jednym lub większą liczbą przedsiębiorstw nie objętych konsolidacją, wówczas gdy odpowiedzialność tych przedsiębiorstw jest ograniczona do posiadanego przez nie udziału w kapitale.

3.   W przypadku udziałów kapitałowych lub powiązań kapitałowych innych niż określone w ust. 1 i 2 właściwe organy ustalają, czy należy przeprowadzić konsolidację i w jaki sposób. Mogą one zezwolić lub wymagać, w szczególności, stosowania metody praw własności. Jednakże, stosowanie tej metody nie oznacza objęcia tych przedsiębiorstw nadzorem skonsolidowanym.

Artykuł 134

1.   Bez uszczerbku dla art. 133 w następujących przypadkach właściwe organy ustalają, czy należy przeprowadzić konsolidację i w jaki sposób:

| a) | gdy w opinii właściwych organów instytucja kredytowa wywiera znaczny wpływ na jedną lub więcej instytucji kredytowych lub instytucji finansowych, jednak nie posiada udziałów kapitałowych w tych instytucjach lub innych powiązań kapitałowych z nimi; oraz |
| --- | --- |

a)

gdy w opinii właściwych organów instytucja kredytowa wywiera znaczny wpływ na jedną lub więcej instytucji kredytowych lub instytucji finansowych, jednak nie posiada udziałów kapitałowych w tych instytucjach lub innych powiązań kapitałowych z nimi; oraz

| b) | gdy dwiema lub więcej instytucjami kredytowymi lub instytucjami finansowymi kierują te same osoby, a sytuacja ta nie wynika z umowy lub z przepisów aktów założycielskich bądź umów spółki. |
| --- | --- |

b)

gdy dwiema lub więcej instytucjami kredytowymi lub instytucjami finansowymi kierują te same osoby, a sytuacja ta nie wynika z umowy lub z przepisów aktów założycielskich bądź umów spółki.

Właściwe organy mogą zezwolić, w szczególności, na stosowanie metody przewidzianej w art. 12 dyrektywy 83/349/EWG lub wymagać jej stosowania. Stosowanie tej metody nie oznacza jednakże objęcia danych przedsiębiorstw nadzorem skonsolidowanym.

2.   2 Gdy nadzór skonsolidowany wymagany jest na podstawie art. 125 i 126, przedsiębiorstwa pomocniczych usług i spółki zarządzania aktywami określone w dyrektywie 2002/87/WE objęte są konsolidacją w przypadkach i zgodnie z metodami ustanowionymi w art. 133 i ust. 1 niniejszego artykułu.

Artykuł 135

Państwa Członkowskie wymagają, aby osoby skutecznie kierujące działalnością finansową spółki holdingowej posiadały wystarczająco nieposzlakowaną opinię i wystarczające doświadczenie do wykonywania tych obowiązków.

Artykuł 136

1.   Właściwe organy zobowiązują każdą instytucję kredytową, która nie spełnia wymogów nałożonych przez niniejszą dyrektywę, do niezwłocznego podjęcia działań lub czynności niezbędnych w danej sytuacji.

W tym celu działania, które mogą podjąć właściwe organy obejmują:

| a) | nałożenie na instytucje kredytowe obowiązku utrzymywania funduszy własnych na poziomie przekraczającym poziom minimalny określony w art. 75; |
| --- | --- |

a)

nałożenie na instytucje kredytowe obowiązku utrzymywania funduszy własnych na poziomie przekraczającym poziom minimalny określony w art. 75;

| b) | wymóg poprawy uregulowań, procesów, mechanizmów i strategii wdrożonych w celu spełnienia wymogów art. 22 i 123; |
| --- | --- |

b)

wymóg poprawy uregulowań, procesów, mechanizmów i strategii wdrożonych w celu spełnienia wymogów art. 22 i 123;

| c) | nałożenie na instytucje kredytowe wymogu tworzenia określonych rezerw celowych lub szczególnego traktowania aktywów pod względem wymagań w zakresie funduszy własnych; |
| --- | --- |

c)

nałożenie na instytucje kredytowe wymogu tworzenia określonych rezerw celowych lub szczególnego traktowania aktywów pod względem wymagań w zakresie funduszy własnych;

| d) | nałożenie restrykcji lub ograniczeń na działalność lub sieć placówek i jednostek organizacyjnych instytucji kredytowych; oraz |
| --- | --- |

d)

nałożenie restrykcji lub ograniczeń na działalność lub sieć placówek i jednostek organizacyjnych instytucji kredytowych; oraz

| e) | wymóg ograniczenia ryzyka występującego w działalności, produktach i systemach instytucji kredytowych. |
| --- | --- |

e)

wymóg ograniczenia ryzyka występującego w działalności, produktach i systemach instytucji kredytowych.

Zastosowanie tych działań jest przedmiotem rozdziału 1 sekcja 2.

2.   Właściwe organy nakładają szczególny wymóg utrzymywania funduszy własnych na poziomie przekraczającym poziom minimalny określony w art. 75 przynajmniej na te instytucje kredytowe, które nie spełniają wymogów określonych w art. 22, 109 i 123, lub na te, które zostały ocenione negatywnie w wyniku przeglądu i oceny określonych w art. 124 ust. 3, wobec prawdopodobieństwa, że zastosowanie innych środków samo w sobie nie ulepszy w wystarczającym stopniu we właściwym czasie tych uregulowań, procedur, mechanizmów i strategii.

Artykuł 137

1.   Do czasu dalszej koordynacji metod konsolidacji Państwa Członkowskie zapewniają, że w przypadku gdy przedsiębiorstwo dominujące jednej lub więcej instytucji kredytowych jest spółką holdingową o profilu mieszanym, właściwe organy odpowiedzialne za udzielenie zezwolenia tym instytucjom kredytowym i nadzór nad nimi żądają od nich, zwracając się do spółki holdingowej i jej przedsiębiorstw zależnych bezpośrednio lub za pośrednictwem zależnych instytucji kredytowych, przedstawienia wszelkich informacji niezbędnych do wykonywania nadzoru nad zależnymi instytucjami kredytowymi.

2.   Państwa Członkowskie zapewniają, że ich właściwe organy mają możliwość przeprowadzania inspekcji na miejscu w celu zweryfikowania informacji otrzymanych od spółek holdingowych o profilu mieszanym i od ich przedsiębiorstw zależnych lub możliwość zlecania takich weryfikacji inspektorom zewnętrznym. Jeżeli spółka holdingowa o profilu mieszanym lub jedno z jej przedsiębiorstw zależnych jest zakładem ubezpieczeń, można również zastosować procedurę przewidzianą w art. 140 ust. 1. Jeżeli spółka holdingowa o profilu mieszanym lub jedno z jej przedsiębiorstw zależnych umiejscowione są w Państwie Członkowskim innym niż to, w którym umiejscowione jest przedsiębiorstwo zależne będące instytucją kredytową, inspekcje na miejscu należy przeprowadzać zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 141.

Artykuł 138

1.   Bez uszczerbku dla rozdziału 2 sekcja 5 Państwa Członkowskie przewidują, że jeżeli przedsiębiorstwo dominujące jednej lub większej liczby instytucji kredytowych jest spółką holdingową o działalności mieszanej, to właściwe organy odpowiedzialne za nadzór nad tymi instytucjami kredytowymi sprawują ogólny nadzór nad transakcjami dokonywanymi między instytucją kredytową a spółką holdingową o działalności mieszanej oraz jej przedsiębiorstwami zależnymi.

2.   Właściwe organy wymagają od instytucji kredytowych wprowadzenia właściwych procesów zarządzania ryzykiem oraz mechanizmów kontroli wewnętrznej, w tym odpowiednich procedur dotyczących sprawozdawczości i rachunkowości w celu ustalenia, zmierzenia, nadzorowania i kontroli transakcji dokonywanych ze spółką holdingową o działalności mieszanej, będącą przedsiębiorstwem dominującym tych instytucji i jej przedsiębiorstwami zależnymi. Właściwe organy wymagają od instytucji kredytowej składania sprawozdań dotyczących wszelkich istotnych transakcji z tymi podmiotami, innymi niż podmioty określone w art. 110. Procedury te oraz istotne transakcje podlegają kontroli właściwych organ.

Jeżeli transakcje dokonywane między przedsiębiorstwami należącymi do tej grupy stanowią zagrożenie dla sytuacji finansowej instytucji kredytowej, właściwy organ odpowiedzialny za nadzór nad instytucją podejmuje właściwe środki.

Artykuł 139

1.   Państwa Członkowskie podejmują niezbędne kroki w celu zapewnienia, że nie istnieją żadne przeszkody prawne uniemożliwiające wymianę mającą miejsce między przedsiębiorstwami objętymi zakresem nadzoru skonsolidowanego, spółkami holdingowymi o profilu mieszanym i ich przedsiębiorstwami zależnymi oraz przedsiębiorstwami zależnymi określonymi w art. 127 ust. 3, wszelkich informacji, które miałyby znaczenie do celów sprawowania nadzoru zgodnie z art. 124-138 i niniejszym artykułem.

2.   Gdy przedsiębiorstwo dominujące i którekolwiek z jego przedsiębiorstw zależnych będących instytucjami kredytowymi mają siedziby w różnych Państwach Członkowskich, właściwe organy każdego Państwa Członkowskiego przekazują sobie wszystkie stosowne informacje umożliwiające lub ułatwiające wykonywanie nadzoru skonsolidowanego.

W przypadku, gdy właściwe organy Państwa Członkowskiego, w którym umiejscowione jest przedsiębiorstwo dominujące, same nie wykonują nadzoru skonsolidowanego na podstawie art. 125 i 126, mogą one zostać poproszone przez właściwe organy odpowiedzialne za wykonywanie takiego nadzoru o wystąpienie do przedsiębiorstwa dominującego o wszelkie informacje mające znaczenie dla celów nadzoru skonsolidowanego oraz przekazanie ich tym organom.

3.   Państwa Członkowskie upoważniają swoje właściwe organy do wymiany informacji określonych w ust. 2 pod warunkiem, że w przypadku finansowych spółek holdingowych, instytucji finansowych lub przedsiębiorstw pomocniczych usług, zbieranie lub posiadanie informacji w żaden sposób nie oznacza, że od właściwych organów wymaga się pełnienia roli nadzorczej w stosunku do tych instytucji lub przedsiębiorstw jako przedsiębiorstw indywidualnych.

Podobnie Państwa Członkowskie upoważniają swoje właściwe organy do wymiany informacji określonych w art. 137 pod warunkiem, że zbieranie lub posiadanie informacji w żaden sposób nie oznacza, że właściwe organy odgrywają rolę nadzorczą w stosunku do spółki holdingowej o profilu mieszanym i tych z jej przedsiębiorstw zależnych, które nie są instytucjami kredytowymi, lub w stosunku do przedsiębiorstw zależnych objętych zakresem art. 127 ust. 3.

Artykuł 140

1.   Gdy instytucja kredytowa, finansowa spółka holdingowa lub spółka holdingowa o profilu mieszanym kontroluje jedno lub więcej przedsiębiorstw zależnych będących zakładami ubezpieczeń lub inne przedsiębiorstwo świadczące usługi inwestycyjne i objęte wymogiem uzyskania zezwolenia, właściwe organy i organy, którym powierzono publiczne zadanie nadzorowania zakładów ubezpieczeń lub innych przedsiębiorstw świadczących usługi inwestycyjne, ściśle ze sobą współpracują. Bez uszczerbku dla ich odpowiednich obowiązków, organy te przekazują sobie informacje mogące uprościć ich zadania i umożliwić nadzór nad działalnością i ogólną sytuacją finansową nadzorowanych przez nie przedsiębiorstw.

2.   Informacje uzyskane w ramach skonsolidowanego nadzoru, w szczególności wszelka wymiana informacji między właściwymi organami przewidziana w niniejszej dyrektywie, podlegają obowiązkowi dochowania tajemnicy zawodowej zgodnie z definicją określoną w rozdziale 1 sekcja 2.

3.   Właściwe organy odpowiedzialne za nadzór skonsolidowany sporządzają wykazy finansowych spółek holdingowych określonych w art. 71 ust. 2. Wykazy te przekazywane są właściwym organom pozostałych Państw Członkowskich oraz Komisji.

Artykuł 141

W przypadku, gdy stosując niniejszą dyrektywę właściwe organy danego Państwa Członkowskiego w szczególnych przypadkach pragną sprawdzić informacje dotyczące instytucji kredytowej, finansowej spółki holdingowej, instytucji finansowej, przedsiębiorstwa pomocniczych usług, spółki holdingowej o profilu mieszanym, przedsiębiorstwa zależnego określonego w art. 137 lub przedsiębiorstwa zależnego określonego w art. 127 ust. 3, mających siedzibę w innym Państwie Członkowskim, o przeprowadzenie takiej weryfikacji zwracają się do właściwych organów tego Państwa Członkowskiego. Organy otrzymujące taki wniosek uwzględniają go w ramach swoich kompetencji, przeprowadzając weryfikację we własnym zakresie lub umożliwiając jej przeprowadzenie przez organy składające wniosek bądź też umożliwiając jej przeprowadzenie przez biegłego rewidenta lub eksperta. Właściwy organ składający wniosek może, jeżeli wyraża taką wolę, uczestniczyć w weryfikacji, jeżeli nie przeprowadza weryfikacji we własnym zakresie.

Artykuł 142

Bez uszczerbku dla przepisów ich prawa karnego, Państwa Członkowskie zapewniają możliwość nakładania kar lub podejmowania środków mających na celu usunięcie stwierdzonych naruszeń przepisów lub przyczyn takich naruszeń w stosunku do finansowych spółek holdingowych i spółek holdingowych o profilu mieszanym, lub osób efektywnie nimi zarządzających, które naruszają przepisy ustawowe, wykonawcze lub administracyjne przyjęte w celu wykonania art. 124 - 141 oraz niniejszego artykułu. Właściwe organy ściśle ze sobą współpracują, aby zapewnić, że te kary lub środki przynoszą pożądane skutki, szczególnie w przypadku, gdy zarząd lub główna jednostka organizacyjna finansowej spółki holdingowej lub spółki holdingowej o profilu mieszanym nie mieści się w siedzibie zarządu tej spółki.

Artykuł 143

1.   Jeżeli instytucja kredytowa, której przedsiębiorstwo dominujące jest instytucją kredytową lub finansową spółką holdingową, której siedziba znajduje się w państwie trzecim, nie podlega nadzorowi skonsolidowanemu na mocy art.125 i 126, właściwe organy sprawdzają, czy instytucja kredytowa podlega nadzorowi skonsolidowanemu właściwego organu państwa trzeciego, równoważnego organowi podlegającemu zasadom ustanowionym w niniejszej dyrektywie.

Sprawdzenia dokonuje, na wniosek przedsiębiorstwa dominującego lub jakiegokolwiek podmiotu objętego regulacją, posiadającego zezwolenie udzielone we Wspólnocie, lub z własnej inicjatywy, właściwy organ, który odpowiadałby za nadzór skonsolidowany, gdyby zastosowano ust. 3. Ten właściwy organ zasięga opinii innych właściwych organ, których to dotyczy.

2.   Komisja może nałożyć na Europejski Komitet Bankowy wymóg wydania ogólnych wytycznych dotyczących tego, czy uzgodnienia dotyczące nadzoru skonsolidowanego właściwych organów państw trzecich umożliwiają osiągnięcie celów nadzoru skonsolidowanego, określonych w niniejszym rozdziale, w odniesieniu do instytucji kredytowych, których przedsiębiorstwo dominujące posiada siedzibę w państwie trzecim. Komitet poddaje takie wytyczne kontroli oraz uwzględnia wszelkie zmiany wprowadzone do uzgodnień dotyczących skonsolidowanego nadzoru, stosowanych przez takie właściwe organy.

Właściwy organ przeprowadzający weryfikację określoną w ust. 1 akapit pierwszy uwzględnia takie wytyczne. Do tego celu przed podjęciem decyzji właściwy organ zasięga opinii Komitetu.

3.   W przypadku braku takiego równoważnego nadzoru Państwa Członkowskie do instytucji kredytowej stosują przez analogię przepisy niniejszej dyrektywy lub umożliwiają właściwym organom stosowanie innych właściwych technik nadzoru, które umożliwiają osiągnięcie celów nadzoru skonsolidowanego nad instytucjami kredytowymi.

Techniki nadzoru uzgadnia, po konsultacjach z innymi właściwymi organami, których to dotyczy, właściwy organ, który odpowiadałby za nadzór skonsolidowany

Właściwe organy mogą w szczególności wymagać utworzenia finansowej spółki holdingowej, której siedziba zarządu znajduje się we Wspólnocie, oraz zastosować przepisy w sprawie nadzoru skonsolidowanego do skonsolidowanej pozycji tej finansowej spółki holdingowej.

Techniki nadzoru są opracowywane w ten sposób, aby realizować cele skonsolidowanego nadzoru określone w niniejszym rozdziale; powiadamia się o nich inne właściwe organy, których to dotyczy, oraz Komisję.

Sekcja 2

Ujawnienia właściwych organów

Artykuł 144

Właściwe organy ujawniają następujące informacje:

| a) | teksty przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych oraz ogólne wytyczne przyjęte w danym Państwie Członkowskim w dziedzinie regulacji ostrożnościowych; |
| --- | --- |

a)

teksty przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych oraz ogólne wytyczne przyjęte w danym Państwie Członkowskim w dziedzinie regulacji ostrożnościowych;

| b) | sposoby korzystania z możliwości wyboru opcji i zasad przewidzianych przez prawo wspólnotowe; |
| --- | --- |

b)

sposoby korzystania z możliwości wyboru opcji i zasad przewidzianych przez prawo wspólnotowe;

| c) | ogólne kryteria i metody stosowane podczas weryfikacji i oceny, o których mowa w art. 124; oraz |
| --- | --- |

c)

ogólne kryteria i metody stosowane podczas weryfikacji i oceny, o których mowa w art. 124; oraz

| d) | bez uszczerbku dla przepisów określonych w rozdziale 1 sekcja 2, zsumowane dane statystyczne w zakresie kluczowych aspektów wdrażania zasad ostrożnościowych w każdym Państwie Członkowskim. |
| --- | --- |

d)

bez uszczerbku dla przepisów określonych w rozdziale 1 sekcja 2, zsumowane dane statystyczne w zakresie kluczowych aspektów wdrażania zasad ostrożnościowych w każdym Państwie Członkowskim.

Ujawnienia przewidziane w akapicie pierwszym pozwalają na wymierne porównanie metod przyjętych przez właściwe organy różnych Państw Członkowskich. Ujawnienia są publikowane w jednakowym formacie i regularnie uaktualniane. Ujawnienia są dostępne pod jednym wspólnym adresem elektronicznym.

Rozdział 5

Ujawnienia instytucji kredytowych

Artykuł 145

1.   Do celów niniejszej dyrektywy instytucje kredytowe podają do publicznej wiadomości, informacje określone w załączniku XII część 2, bez uszczerbku dla przepisów określonych w art. 146.

2.   Na podstawie rozdziału 2 sekcja 3 podsekcje 2 i 3 oraz art. 105 fakt uznania przez właściwe organy instrumentów i metod określonych w załączniku XII część 3 podawany jest do wiadomości publicznej przez instytucje kredytowe wraz z podaniem informacji wyszczególnionych w tym załączniku.

3.   Instytucje kredytowe przyjmują formalne zasady polityki informacyjnej w celu spełnienia wymogów w zakresie ujawniania, określonych w ust. 1 i 2, oraz dysponują strategiami w zakresie oceny adekwatności ujawnień, łącznie z ich weryfikacją i częstotliwością.

4.   Na wniosek MŚP i innych przedsiębiorstw ubiegających się o kredyt, instytucje kredytowe powinny składać wyjaśnienie decyzji ratingowych, dostarczając na żądanie wyjaśnienie pisemne. Jeżeli dobrowolne zobowiązanie sektora w tym zakresie okaże się nieadekwatne, przyjmuje się rozwiązania krajowe. Koszty administracyjne wyjaśnienia muszą być odpowiednie do wysokości kredytu.

Artykuł 146

1.   Niezależnie od art. 145, instytucje kredytowe mogą pominąć jedno lub więcej ujawnień spośród wyszczególnionych w załączniku XII część 2, jeśli informacji zawartych w takich ujawnieniach nie uznaje się, w świetle kryterium określonego w załączniku XII część 1 ust. 1, za istotne.

2.   Niezależnie od art. 145 instytucje kredytowe mogą pominąć jedną lub więcej informacji wyszczególnionych w załączniku XII część 2 i 3, jeśli informacje takie zawierają elementy, które, w świetle kryterium określonego w załączniku XII część 1 ust. 2 i 3, mogą zostać uznane za prawnie zastrzeżone lub poufne.

3.   W wyjątkowych przypadkach określonych w ust. 2 instytucja kredytowa, której to dotyczy, podaje w swoich ujawnieniach, że poszczególne informacje nie są ujawnione, podaje powód ich nieujawnienia oraz publikuje bardziej ogólną informację na temat kwestii objętej wymogiem ujawniania, jeżeli z uwagi na kryteria określone w załączniku XII część 1 ust. 2 i 3 nie są one klasyfikowane jako prawnie zastrzeżone lub tajne.

Artykuł 147

1.   Instytucje kredytowe publikują ujawnienia wymagane na mocy art. 145 przynajmniej raz w roku. Ujawnienia publikuje się najszybciej, jak to możliwe.

2.   Instytucje kredytowe ustalają również, czy publikacja częstsza niż przewidziana w ust. 1 jest niezbędna w świetle kryteriów ustanowionych w załączniku XII część 1 ust. 4.

Artykuł 148

1.   Instytucje kredytowe mogą określić właściwy środek przekazu, miejsce publikacji i środki weryfikacji w celu skutecznego spełnienia określonych w art. 145 wymogów dotyczących ujawniania. W miarę możliwości wszystkie ujawnienia powinny ukazywać się za pośrednictwem jednego środka przekazu lub w jednym miejscu.

2.   Równoważne ujawnienia, których instytucje kredytowe dokonały w celu spełnienia wymogów na podstawie przepisów o rachunkowości, wymogów dotyczących spółek giełdowych lub innych, mogą zostać uznane za spełniające wymogi art. 145. Jeśli ujawnienia, o których mowa, nie są częścią sprawozdań finansowych, instytucje kredytowe precyzują, gdzie można je znaleźć.

Artykuł 149

Niezależnie od art. 146-148 Państwa Członkowskie dają właściwym organom prawo do wymagania od instytucji kredytowych:

| a) | sporządzenia jednego lub więcej ujawnień określonych w załączniku XII część 2 i 3; |
| --- | --- |

a)

sporządzenia jednego lub więcej ujawnień określonych w załączniku XII część 2 i 3;

| b) | opublikowania jednego lub więcej ujawnień częściej niż raz do roku oraz ustalenia ostatecznych terminów publikacji; |
| --- | --- |

b)

opublikowania jednego lub więcej ujawnień częściej niż raz do roku oraz ustalenia ostatecznych terminów publikacji;

| c) | korzystania ze środków przekazu i miejsc publikacji, innych niż przewidziane dla sprawozdań finansowych; oraz |
| --- | --- |

c)

korzystania ze środków przekazu i miejsc publikacji, innych niż przewidziane dla sprawozdań finansowych; oraz

| d) | używania szczególnych środków weryfikacji w stosunku do ujawnień nieobjętych ustawowym badaniem sprawozdania finansowego. |
| --- | --- |

d)

używania szczególnych środków weryfikacji w stosunku do ujawnień nieobjętych ustawowym badaniem sprawozdania finansowego.

TYTUŁ VI

UPRAWNIENIA WYKONAWCZE

Artykuł 150

1.   Bez uszczerbku dla przepisów w zakresie funduszy własnych dla wniosku, który Komisja ma przedłożyć zgodnie z art. 62 dostosowania techniczne w następujących dziedzinach przyjmuje się zgodnie z trybem postępowania, o którym mowa w art. 152 ust. 2:

| a) | objaśnianie definicji w celu uwzględnienia nowych zjawisk na rynkach finansowych przy stosowaniu niniejszej dyrektywy; |
| --- | --- |

a)

objaśnianie definicji w celu uwzględnienia nowych zjawisk na rynkach finansowych przy stosowaniu niniejszej dyrektywy;

| b) | objaśnianie definicji w celu zapewnienia jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy; |
| --- | --- |

b)

objaśnianie definicji w celu zapewnienia jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy;

| c) | dostosowywanie terminologii i formułowanie definicji stosownie do kolejnych aktów dotyczących instytucji kredytowych i spraw pokrewnych; |
| --- | --- |

c)

dostosowywanie terminologii i formułowanie definicji stosownie do kolejnych aktów dotyczących instytucji kredytowych i spraw pokrewnych;

| d) | dostosowania techniczne w wykazie w art. 2; |
| --- | --- |

d)

dostosowania techniczne w wykazie w art. 2;

| e) | zmiana kwoty kapitału założycielskiego określonego w art. 9, aby uwzględnić nowe zjawiska natury gospodarczej i pieniężnej; |
| --- | --- |

e)

zmiana kwoty kapitału założycielskiego określonego w art. 9, aby uwzględnić nowe zjawiska natury gospodarczej i pieniężnej;

| f) | rozszerzanie wykazu określonego w art. 23 i 24 i zamieszczonego w załączniku I lub dostosowanie terminologii stosowanej w tym wykazie do nowych zjawisk zachodzących na rynkach finansowych; |
| --- | --- |

f)

rozszerzanie wykazu określonego w art. 23 i 24 i zamieszczonego w załączniku I lub dostosowanie terminologii stosowanej w tym wykazie do nowych zjawisk zachodzących na rynkach finansowych;

| g) | określanie obszarów, w których właściwe organy mają obowiązek wymiany informacji wymienionych w art. 42; |
| --- | --- |

g)

określanie obszarów, w których właściwe organy mają obowiązek wymiany informacji wymienionych w art. 42;

| h) | dostosowania techniczne w art. 56-67 oraz w art. 74, wynikające z nowych zjawisk w standardach lub wymogach rachunkowości, z uwzględnieniem wymogów określonych w prawie wspólnotowym lub ze względu na konwergencję praktyk nadzorczych; |
| --- | --- |

h)

dostosowania techniczne w art. 56-67 oraz w art. 74, wynikające z nowych zjawisk w standardach lub wymogach rachunkowości, z uwzględnieniem wymogów określonych w prawie wspólnotowym lub ze względu na konwergencję praktyk nadzorczych;

| i) | zmiana wykazu klas ekspozycji w art. 79 i 86, aby uwzględnić nowe zjawiska na rynkach finansowych, |
| --- | --- |

i)

zmiana wykazu klas ekspozycji w art. 79 i 86, aby uwzględnić nowe zjawiska na rynkach finansowych,

| j) | kwota określona w art. 79 ust. 2 lit. c), art. 86 ust. 4 lit. a), załączniku VII część 1 ust. 5 i załączniku VII część 2 ust. 15 w celu uwzględnienia skutków inflacji; |
| --- | --- |

j)

kwota określona w art. 79 ust. 2 lit. c), art. 86 ust. 4 lit. a), załączniku VII część 1 ust. 5 i załączniku VII część 2 ust. 15 w celu uwzględnienia skutków inflacji;

| k) | wykaz i klasyfikacja pozycji pozabilansowych w załącznikach II i IV oraz zasady traktowania tych pozycji przy określaniu wartości ekspozycji do celów tytułu V rozdział 2 sekcja 3; lub |
| --- | --- |

k)

wykaz i klasyfikacja pozycji pozabilansowych w załącznikach II i IV oraz zasady traktowania tych pozycji przy określaniu wartości ekspozycji do celów tytułu V rozdział 2 sekcja 3; lub

| l) | dostosowanie przepisów w załącznikach V-XII w celu uwzględnienia nowych zjawisk zachodzących na rynkach finansowych, w szczególności związanych z nowymi produktami finansowymi, lub w standardach lub wymogach rachunkowości, które uwzględnają wymogi określoneh w prawie wspólnotowym lub ze względu na konwergencję praktyk nadzorczych; |
| --- | --- |

l)

dostosowanie przepisów w załącznikach V-XII w celu uwzględnienia nowych zjawisk zachodzących na rynkach finansowych, w szczególności związanych z nowymi produktami finansowymi, lub w standardach lub wymogach rachunkowości, które uwzględnają wymogi określoneh w prawie wspólnotowym lub ze względu na konwergencję praktyk nadzorczych;

2.   Komisja może przyjąć następujące środki wykonawcze zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 151 ust. 2.

| a) | określenie wielkości nagłych i nieoczekiwanych zmian poziomu stóp procentowych, o których mowa w art. 124 ust. 5; |
| --- | --- |

a)

określenie wielkości nagłych i nieoczekiwanych zmian poziomu stóp procentowych, o których mowa w art. 124 ust. 5;

| b) | czasowe obniżanie minimalnego poziomu funduszy własnych kreślonego w art. 75 lub wag ryzyka określonych w tytule V rozdział 2 sekcja 3 aby uwzględnić pewne okoliczności szczególne; |
| --- | --- |

b)

czasowe obniżanie minimalnego poziomu funduszy własnych kreślonego w art. 75 lub wag ryzyka określonych w tytule V rozdział 2 sekcja 3 aby uwzględnić pewne okoliczności szczególne;

| c) | bez uszczerbku dla przepisów dotyczących sprawozdania, określonych w art. 119, objaśnianie wyłączeń przewidzianych w artykułach 111 ust. 4, 113, 115 i 116; |
| --- | --- |

c)

bez uszczerbku dla przepisów dotyczących sprawozdania, określonych w art. 119, objaśnianie wyłączeń przewidzianych w artykułach 111 ust. 4, 113, 115 i 116;

| d) | określenie kluczowych aspektów, w zakresie których ujawniane są zsumowane dane statystyczne zgodnie z art. 144 ust. 1 lit. d); lub |
| --- | --- |

d)

określenie kluczowych aspektów, w zakresie których ujawniane są zsumowane dane statystyczne zgodnie z art. 144 ust. 1 lit. d); lub

| e) | określenie formatu, struktury, spisu treści i daty corocznej publikacji ujawnien przewidzianych w art. 144; |
| --- | --- |

e)

określenie formatu, struktury, spisu treści i daty corocznej publikacji ujawnien przewidzianych w art. 144;

3.   Żaden z przyjętych środków wykonawczych nie może zmienić podstawowych przepisów niniejszej dyrektywy.

4.   Bez uszczerbku dla przyjętych już środków wykonawczych, do czasu upływu dwuletniego okresu następującego po przyjęciu niniejszej dyrektywy, a najpóźniej do 1 kwietnia 2008 r., zawiesza się stosowanie jej przepisów wymagających przyjęcia środków wykonawczych, poprawek i decyzji zgodnie z ust. 2. Na wniosek Komisji Parlament Europejski i Rada mogą odnowić odnośne przepisy i w tym celu dokonają ich rewizji przed upływem powyższego okresu lub daty w niniejszym ustępie.

Artykuł 151

1.   Komisję wspiera Europejski Komitet ds. Bankowości utworzony decyzją Komisji 2004/10/WE (22)

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu, zastosowanie znajduje procedura określona w art. 5 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów art. 7 ust. 3 i art. 8 tej decyzji.

Okres przewidziany w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.

3.   Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

TYTUŁ VII

PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE

Rozdział 1

Przepisy przejściowe

Artykuł 152

1.   Instytucje kredytowe obliczające kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z art. 84-89, utrzymują podczas pierwszego, drugiego i trzeciego okresu dwunastomiesięcznego po 31 grudnia 2006 r. fundusze własne o wartości, zawsze wyższej lub równej kwocie wskazanej w ust. 3, 4 i 5.

2.   Instytucje kredytowe stosujące zgodnie z art. 105 zaawansowane metody pomiaru do obliczania wymogów kapitału własnego z tytułu ryzyka operacyjnego, podczas drugiego i trzeciego dwunastomiesięcznego okresu po 31 grudnia 2006 r. utrzymują fundusze własne o wartości zawsze wyższej lub równej kwocie wskazanej w ust. 4 i 5.

3.   W odniesieniu do pierwszego okresu dwunastomiesięcznego, o którym mowa w ust. 1, kwota funduszy własnych wynosi 95 % łącznej kwoty minimalnej funduszy własnych, której utrzymanie przez instytucje kredytowe jest wymagane podczas tego okresu zgodnie z art. 4 dyrektywy 93/6/EWG Rady z dnia 15 marca 1993 r. w sprawie adekwatności kapitałowej przedsiębiorstw inwestycyjnych i instytucji kredytowych (23), w brzmieniu w jakim dyrektywa ta oraz dyrektywa 2000/12/WE obowiązywały przed dniem 1 stycznia 2007 r.

4.   W odniesieniu do drugiego okresu dwunastomiesięcznego, o którym mowa w ust. 1, kwota funduszy własnych wynosi 90 % łącznej kwoty minimalnej funduszy własnych, której utrzymanie przez instytucje kredytowe jest wymagane podczas tego okresu zgodnie z art. 4 dyrektywy 93/6/EWG, w brzmieniu w jakim dyrektywa ta oraz dyrektywa 2000/12/WE obowiązywały przed dniem 1 stycznia 2007 r.

5.   W odniesieniu do trzeciego okresu dwunastomiesięcznego, o którym mowa w ust. 1, kwota funduszy własnych wynosi 80 % łącznej kwoty minimalnej funduszy własnych, której utrzymanie przez instytucje kredytowe jest wymagane podczas tego okresu zgodnie z art. 4 dyrektywy 93/6/EWG, w brzmieniu w jakim dyrektywa ta oraz dyrektywa 2000/12/WE obowiązywały przed dniem 1 stycznia 2007 r.

6.   Spełnienie wymogów określonych w ust. 1-4 następuje na podstawie kwot funduszy własnych w pełni skorygowanych w celu uwzględnienia różnic w obliczaniu funduszy własnych zgodnie z dyrektywą 2000/12/WE i dyrektywą 93/6/EWG, w brzmieniu w jakim dyrektywy te obowiązywały przed dniem 1 stycznia 2007 r. oraz przed stosowaniem metody obliczania funduszy własnych zgodnie z niniejszą dyrektywą wynikającej ze sposobu ujęcia współczynnika straty oczekiwanej i straty nieoczekiwanej zgodnego z art. 84-89 niniejszej dyrektywy.

7.   Do celów ust. 1-6 niniejszego artykułu stosuje się art. 68-73.

8.   Do dnia 1 stycznia 2008 r. instytucje kredytowe mogą uznawać artykuły ustanawiające metodę standardową określoną w tytule V rozdział 2 sekcja 3 ust. 1 za zastąpione art. 42-46 dyrektywy 2000/12/WE, w brzmieniu w jakim artykuły te obowiązywały przed dniem 1 stycznia 2007 r.

9.   W przypadku wykorzystania możliwości, o której mowa w ust. 8, w odniesieniu do przepisów dyrektywy 2000/12/WE obowiązuje, co następuje:

| a) | przepisy wyżej wymienionej dyrektywy, o których mowa w art. 42-46, stosuje się, w brzmieniu w jakim obowiązywały przed dniem 1 stycznia 2007 r.; |
| --- | --- |

a)

przepisy wyżej wymienionej dyrektywy, o których mowa w art. 42-46, stosuje się, w brzmieniu w jakim obowiązywały przed dniem 1 stycznia 2007 r.;

| b) | „wartość ważona ryzykiem”, o której mowa w art. 42 ust. 1 wyżej wymienionej dyrektywy oznacza „kwotę ekspozycji ważoną ryzykiem”; |
| --- | --- |

b)

„wartość ważona ryzykiem”, o której mowa w art. 42 ust. 1 wyżej wymienionej dyrektywy oznacza „kwotę ekspozycji ważoną ryzykiem”;

| c) | kwoty wyliczone zgodnie z art. 42 ust. 2 wyżej wymienionej dyrektywy oznaczają „kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem”; |
| --- | --- |

c)

kwoty wyliczone zgodnie z art. 42 ust. 2 wyżej wymienionej dyrektywy oznaczają „kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem”;

| d) | „kredytowe instrumenty pochodne”są ujęte w wykazie pozycji pełnego ryzyka w załączniku II wyżej wymienionej dyrektywy; oraz |
| --- | --- |

d)

„kredytowe instrumenty pochodne”są ujęte w wykazie pozycji pełnego ryzyka w załączniku II wyżej wymienionej dyrektywy; oraz

| e) | metodę obliczania określoną w art. 43 ust. 3 wyżej wymienionej dyrektywy stosuje się w odniesieniu do instrumentów pochodnych wyszczególnionych w załączniku IV wyżej wymienionej dyrektywy bez względu na to, czy są one bilansowe czy pozabilansowe, a kwoty wyliczone w oparciu o metodę określoną w załączniku III uznaje się za kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem. |
| --- | --- |

e)

metodę obliczania określoną w art. 43 ust. 3 wyżej wymienionej dyrektywy stosuje się w odniesieniu do instrumentów pochodnych wyszczególnionych w załączniku IV wyżej wymienionej dyrektywy bez względu na to, czy są one bilansowe czy pozabilansowe, a kwoty wyliczone w oparciu o metodę określoną w załączniku III uznaje się za kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem.

10.   W przypadku wykorzystania opcji, o której mowa w ust. 8, w odniesieniu do metod obliczania ekspozycji, dla których używa się metody standardowej, obowiązuje, co następuje:

| a) | tytuł V rozdział 2 sekcja 3 ust. 3 odnoszący się do uznawania złagodzenia ryzyka kredytowego nie ma zastosowania; |
| --- | --- |

a)

tytuł V rozdział 2 sekcja 3 ust. 3 odnoszący się do uznawania złagodzenia ryzyka kredytowego nie ma zastosowania;

| b) | tytuł V rozdział 2 sekcja 3 ust. 4 odnoszący się do traktowania sekurytyzacji może zostać wyłączony ze stosowania przez właściwe organy. |
| --- | --- |

b)

tytuł V rozdział 2 sekcja 3 ust. 4 odnoszący się do traktowania sekurytyzacji może zostać wyłączony ze stosowania przez właściwe organy.

11.   W przypadku wykorzystania opcji, o której mowa w ust. 8, wymogi kapitałowe z tytułu ryzyka operacyjnego zgodnie z art. 75 lit. d) pomniejsza się o wskaźnik procentowy równy stosunkowi wartości ekspozycji instytucji kredytowych, dla których kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oblicza się zgodnie ze opcją, o której mowa w ust. 8, do łącznej wartości ich ekspozycji

12.   W przypadku, gdy instytucja kredytowa wylicza kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem dla wszystkich swoich ekspozycji zgodnie z możliwością, o której mowa w ust. 8, art. 48-50 dyrektywy 2000/12/WE odnoszące się do dużych zaangażowań mogą mieć zastosowanie, w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2007 r.

13.   Kiedy stosuje się opcję, o której mowa w ust. 8, odniesienia do art. 78-83 niniejszej dyrektywy należy rozumieć jako odniesienia do art. 42-46 dyrektywy 2000/12/WE, w brzmieniu, w jakim artykuły te obowiązywały przed 1 stycznia 2007 r.

14.   Jeżeli stosuje się opcję, o której mowa w ust. 8, przed datą określoną w tymże ustępie nie stosuje się art. 123, 124, 145 i 149.

Artykuł 153

Do dnia 31 grudnia 2012 r. właściwe organy mogą, przy obliczaniu kwot ekspozycji ważonych ryzykiem dla ekspozycji wynikających z transakcji wynajmu nieruchomości dotyczącego budynków biurowych lub nieruchomości handlowo-usługowych położonych na ich obszarze i spełniających kryteria ustanowione w załączniku VI część 1 ust. 54, zezwolić na stosowanie wagi ryzyka 50 % bez stosowania przepisów załącznika VI część 1 ust. 55 i 56.

Do dnia 31 grudnia 2010 r. właściwe organy mogą, w celu określenia zabezpieczonej części przeterminowanego kredytu do celów załącznika VI, uznać zabezpieczenie rzeczowe inne niż zabezpieczenie kwalifikujące się w ramach art. 90-93.

Do dnia 31 grudnia 2012 r. przy obliczaniu kwot ekspozycji ważonych ryzykiem do celów załącznika VI część 1 ust. 4 w odniesieniu do ekspozycji wobec rządów centralnych Państw Członkowskich lub banków centralnych denominowanych i finansowanych w walucie krajowej Państwa Członkowskiego stosowana jest taka sama waga ryzyka, która byłaby przypisana do takich ekspozycji denominowanych i finansowanych w ich walucie krajowej.

Artykuł 154

1.   Do dnia 31 grudnia 2011 r. właściwe organy każdego Państwa Członkowskiego mogą, do celów załącznika VI część 1 ust. 61, ustalić dla ekspozycji określonych w załączniku VI, część 1, ust. 12-17 i 41-43 wobec kontrahentów z siedzibą na ich terytorium, okres przeterminowania liczony w dniach, wynoszący maksymalnie 180 dni, o ile jest to właściwe w lokalnych warunkach. Konkretna liczba dni może być zróżnicowana w poszczególnych grupach produktów.

Właściwe organy, które nie korzystają z możliwości, o której mowa w akapicie pierwszym, w stosunku do ekspozycji na ich terytorium, mogą wyznaczyć dłuższy okres dla ekspozycji wobec kontrahentów z siedzibą na terytorium innych Państw Członkowskich, których właściwe organy skorzystały z tego wyboru. Konkretna liczba musi mieścić się w przedziale od 90 dni do terminu, które inne właściwe organy wyznaczyły w odniesieniu do ekspozycji wobec takich kontrahentów na swoim terytorium.

2.   Dla instytucji kredytowych składających wniosek o zastosowanie metody IRB przed rokiem 2010 możliwe jest do 31 grudnia 2009 r., za zgodą odpowiedniego organu, skrócenie wymogu trzyletniego stosowania przewidzianego w art. 84 ust. 3 do okresu nie krótszego niż jeden rok.

3.   Dla instytucji kredytowych składających wniosek o stosowanie własnych oszacowań LGD lub współczynników konwersji wymóg trzyletniego stosowania przewidzianego w art. 84 ust. 4 może zostać skrócony do dwóch lat do 31 grudnia 2008 r.

4.   Do 31 grudnia 2012 roku właściwe organy każdego z Państw Członkowskich mogą zezwolić instytucjom kredytowym na dalsze stosowanie wobec udziałów tego typu, o którym mowa w art. 57 lit. o), które zostały uzyskane przed ... (24), traktowania, o którym mowa w art. 38 dyrektywy 2000/12/WE, w jego brzmieniu, jakie obowiązywało przed dniem 1 stycznia 2007 r.

5.   Do dnia 31 grudnia 2010 r. ważona zaangażowaniem średnia wartość LGD dla wszystkich ekspozycji detalicznych zabezpieczonych nieruchomościami mieszkalnymi i nieobjętych gwarancjami rządów centralnych nie może wynosić mniej niż 10 %.

6.   Do dnia 31 grudnia 2017 r. właściwe organy Państw Członkowskich mogą znieść obowiązek stosowania metody IRB w stosunku do niektórych ekspozycji kapitałowych utrzymywanych przez instytucje kredytowe oraz przedsiębiorstwa UE zależne instytucji kredytowych w danym Państwie Członkowskim na dzień 31 grudnia 2007 r.

Pozycję zwolnioną ze stosowania tej metody mierzy się jako liczbę akcji przypadającą na dzień 31 grudnia 2007 r., powiększoną o dodatkowe udziały lub akcje, których własność wynika bezpośrednio z posiadania udziału kapitałowego, pod warunkiem że nie powoduje to wzrostu proporcjonalnego udziału własnościowego w portfelu spółki.

Jeśli nabycie akcji powoduje wzrost proporcjonalnego udziału własnościowego w danym pakiecie udziałów, część pakietu stanowiąca nadwyżkę nie podlega wspomnianemu wyżej zwolnieniu. Zwolnienie to nie obejmuje również pakietów, które początkowo podlegały zwolnieniu, ale zostały sprzedane, a następnie odkupione.

Ekspozycje w papierach kapitałowych objęte niniejszym przepisem przejściowym podlegają wymogom kapitałowym wyliczanym zgodnie z tytułem V rozdział 2 sekcja 3 podsekcja 1.

7.   Do dnia 31 grudnia 2011 r. właściwe organy każdego Państwa Członkowskiego mogą w stosunku do ekspozycji korporacyjnych ustalić okres przeterminowania, liczony w dniach, do którego stosują się wszystkie instytucje kredytowe podlegające ich kompetencji zgodnie z definicją „niewykonania zobowiązań” określoną w załączniku VII część 4 ust. 44, odnoszącą się do ekspozycji wobec przedsiębiorstw w obrębie danego Państwa Członkowskiego. Okres ten obejmuje od 90 do 180 dni, jeśli jest to w danych warunkach właściwe. W odniesieniu do ekspozycji wobec tego typu kontrahentów znajdujących się na terenie innych Państw Członkowskich właściwe organy ustalają okres przeterminowania w ten sposób, aby nie był on dłuższy niż okres przeterminowania ustalony przez właściwe organy danego Państwa Członkowskiego.

Artykuł 155

Do dnia 31 grudnia 2012 r. w odniesieniu do przedsiębiorstw inwestycyjnych, których wskaźnik dla obszarów działalności związanych z działalnością dealerską stanowi co najmniej 50 % całkowitej wielkości wskaźników dla wszystkich rodzajów działalności, obliczonych zgodnie z załącznikiem X część 2 ust. 1-7, Państwa Członkowskie mogą do tego obszaru działalności „działalność dealerska” zastosować wartość procentową równą 15 %.

Rozdział 2

Przepisy końcowe

Artykuł 156

Komisja, we współpracy z Państwami Członkowskimi i przy uwzględnieniu wkładu Europejskiego Banku Centralnego, okresowo sprawdza, czy niniejsza dyrektywa, traktowana jako całość łącznie z dyrektywą 2006/.../WE, wpływa znacząco na cykl ekonomiczny oraz, w świetle wyników tej analizy, rozważa zasadność podjęcia środków naprawczych.

W oparciu o tę analizę oraz przy uwzględnieniu wkładu Europejskiego Banku Centralnego Komisja sporządza dwuletnie sprawozdanie i przedkłada je Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wraz z odpowiednimi wnioskami. Przy sporządzaniu tego sprawozdania uwzględniane są odpowiednio opinie przedstawione przez kredytobiorców i kredytodawców.

Do dnia 1 stycznia 2012 r. Komisja dokona przeglądu i sporządzi sprawozdanie na temat stosowania niniejszej dyrektywy, w szczególności wszystkich aspektów art. 68-73, art. 80 ust. 7, art. 80 ust. 8 i art. 129, które przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wraz ze wszelkimi odpowiednimi propozycjami.

Artykuł 157

1.   Do dnia 31 grudnia 2006 r. Państwa Członkowskie przyjmują i publikują przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do zapewnienia zgodności z przepisami art. 4, 22, 57, 61-64, 66, 68-106, 108, 110-115, 117-119, 123-127, 129-132, 133, 136, 144-149 i 152-155 oraz załączników II, III i V-XII. Następnie Państwa Członkowskie przekazują Komisji teksty tych przepisów oraz tabelę zgodności między tymi przepisami a przepisami niniejszej dyrektywy.

Niezależnie od ust. 3 Państwa Członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 stycznia 2007 r.

Wspomniane przepisy powinny zawierać odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie to powinno towarzyszyć ich urzędowej publikacji. Powinny one również zawierać oświadczenie, że odniesienia w istniejących przepisach ustawowych, wykonawczych i administracyjnych do dyrektyw uchylonych przez niniejszą dyrektywę traktuje się jako odniesienia do niniejszej dyrektywy. Państwa Członkowskie określają, w jaki sposób należy wprowadzić takie odniesienie i jak należy sformułować wspomniane oświadczenie.

2.   Państwa Członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

3.   Państwa Członkowskie stosują przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do zapewnienia zgodności z przepisami art. 87 ust. 9 i art. 105 od dnia 1 stycznia 2008 r., lecz nie wcześniej.

Artykuł 158

1.   Niniejszym uchyla się dyrektywę 2000/12/WE zmienioną dyrektywami wymienionymi w części A załącznika XIII, bez uszczerbku dla zobowiązań Państw Członkowskich dotyczących harmonogramu transpozycji wspomnianych dyrektyw wymienionego w części B załącznika XIII.

2.   Odniesienia do dyrektyw, które utraciły moc, traktowane są jako odniesienia do niniejszej dyrektywy i odczytywane są zgodnie z tabelą zgodności w załączniku XIV.

Artykuł 159

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 160

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w ...

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 234 z 22.9.2005, str. 8.

1

(2)  Dz.U. C 52 z 2.3.2005, str. 37.

2

(3)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 28 września 2005 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 7 czerwca 2006 r.

3

(4)  Dz.U. L 126 z 26.5.2000, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2006/29/WE, (Dz.U. L 70 z 9.3.2006, str. 50).

4

70 z

(5)  Dz.U. L 3 z 7.1.2004, str. 28.

5

(6)  Dz.U. L 372 z 31.12.1986, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2003/51/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 178 z 17.7.2003, str. 16).

6

(7)  Dz.U. L 193 z 18.7.1983, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2003/51/WE .

7

(8)  Dz.U. L 243 z 11.9.2002, str. 1.

8

(9)  Dz.U. L ...

9

(10)  Dz.U. L 281 z 23.11.1995, str. 31. Dyrektywa zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1.).

10

(11)  Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.

11

(12)  Dz.U. C 284 E z 21.11.2002, str. 115.

12

(13)  Dyrektywa 2000/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 września 2000 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje pieniądza elektronicznego oraz nadzoru ostrożnościowego nad ich działalnością (Dz.U. L 275 z 27.10.2000, str. 39).

13

(14)  Dz.U. L 222 z 14.8.1978, str. 11. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2003/51/WE.

14

(15)  Dyrektywa 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego (Dz.U. L 35 z 11.2.2003, str. 1). Dyrektywa zmieniona dyrektywą 2005/1/WE.

15

(16)  Dz.U. L 184 z 6.7.2001, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2005/1/WE.

16

(17)  Ósma dyrektywa Rady 84/253/EWG z dnia 10 kwietnia 1984 r. w sprawie zatwierdzania osób odpowiedzialnych za dokonywanie ustawowych kontroli dokumentów rachunkowych (Dz.U. L 126 z 12.5.1984, str. 20).

17

(18)  Dyrektywa Rady 85/611/EWG z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (Dz.U. L 375 z 31.12.1985, str. 3), Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2005/1/WE.

18

(19)  Pierwsza dyrektywa Rady 73/239/EWG z dnia 24 lipca 1973 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do podejmowania i prowadzenia działalności w dziedzinie ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie (Dz.U. L 228 z 16.8.1973, str.3). Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2005/1/WE.

19

(20)  Dyrektywa 2002/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. dotycząca ubezpieczeń na życie (Dz.U. L 345 z 19.12.2002, str. 1). Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2005/1/WE.

20

(21)  Dyrektywa 98/78/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 1998 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad zakładami ubezpieczeń w grupach ubezpieczeniowych (
  Dz.U. L 330 z 5.12.1998, str. 1.). Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2005/1/WE.

21

(

).

(22)  Dz.U. L 3 z 7.1.2004, str. 36.

22

(23)  Dz.U. L 141 z 11.6.1993, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2005/1/WE.

23

(24)  Data wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

24

ZAŁĄCZNIK I

WYKAZ RODZAJÓW DZIAŁALNOŚCI PODLEGAJĄCYCH WZAJEMNEMU UZNAWANIU

| 1. | Przyjmowanie od ludności depozytów i innych środków podlegających zwrotowi |
| --- | --- |

1.

Przyjmowanie od ludności depozytów i innych środków podlegających zwrotowi

| 2. | Udzielanie kredytów, w tym między innymi: kredyt konsumencki, kredyt hipoteczny, faktoring z regresem lub bez, finansowanie transakcji handlowych (w tym forfeiting). |
| --- | --- |

2.

Udzielanie kredytów, w tym między innymi: kredyt konsumencki, kredyt hipoteczny, faktoring z regresem lub bez, finansowanie transakcji handlowych (w tym forfeiting).

| 3. | Leasing finansowy |
| --- | --- |

3.

Leasing finansowy

| 4. | Usługi transferu środków pieniężnych |
| --- | --- |

4.

Usługi transferu środków pieniężnych

| 5. | Emisja i administrowanie środkami płatności (np. kartami kredytowymi, czekami podróżnymi, czekami bankierskimi) |
| --- | --- |

5.

Emisja i administrowanie środkami płatności (np. kartami kredytowymi, czekami podróżnymi, czekami bankierskimi)

| 6. | Gwarancje i zobowiązania |
| --- | --- |

6.

Gwarancje i zobowiązania

| 7. | Obrót na własny rachunek lub na rachunek klienta:






  a) | instrumentami rynku pieniężnego (czekami, wekslami, certyfikatami depozytowymi itp.); |
| --- | --- | --- |

7.

Obrót na własny rachunek lub na rachunek klienta:

a)

instrumentami rynku pieniężnego (czekami, wekslami, certyfikatami depozytowymi itp.);

| b) | dewizami; |
| --- | --- |

b)

dewizami;

| c) | opcjami i terminowymi umowami na instrumenty finansowe typu „futures”; |
| --- | --- |

c)

opcjami i terminowymi umowami na instrumenty finansowe typu „futures”;

| d) | instrumentami stopy procentowej i wymiany walutowej; lub |
| --- | --- |

d)

instrumentami stopy procentowej i wymiany walutowej; lub

| e) | zbywalnymi papierami wartościowymi. |
| --- | --- |

e)

zbywalnymi papierami wartościowymi.

| 8. | Uczestniczenie w emisji papierów wartościowych i świadczenie usług związanych z taką emisją |
| --- | --- |

8.

Uczestniczenie w emisji papierów wartościowych i świadczenie usług związanych z taką emisją

| 9. | Doradztwo dla przedsiębiorstw gospodarczych w zakresie struktury kapitałowej, strategii przemysłowej i kwestii z nimi związanych, jak również doradztwo i usługi dotyczące łączenia się oraz nabywania przedsiębiorstw gospodarczych |
| --- | --- |

9.

Doradztwo dla przedsiębiorstw gospodarczych w zakresie struktury kapitałowej, strategii przemysłowej i kwestii z nimi związanych, jak również doradztwo i usługi dotyczące łączenia się oraz nabywania przedsiębiorstw gospodarczych

| 10. | Pośrednictwo na rynku pieniężnym |
| --- | --- |

10.

Pośrednictwo na rynku pieniężnym

| 11. | Zarządzanie portfelem i doradztwo inwestycyjne |
| --- | --- |

11.

Zarządzanie portfelem i doradztwo inwestycyjne

| 12. | Przechowywanie i administrowanie papierami wartościowymi |
| --- | --- |

12.

Przechowywanie i administrowanie papierami wartościowymi

| 13. | Usługi w zakresie opiniowania kredytobiorców |
| --- | --- |

13.

Usługi w zakresie opiniowania kredytobiorców

| 14. | Przechowywanie w sejfach
  Usługi oraz działalność przewidziane w sekcjach A i B załącznika I do dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych (1) odnoszące się do instrumentów finansowych przewidzianych w sekcji C załącznika I do tej dyrektywy, zgodnie z niniejszą dyrektywą, podlegają wzajemnemu uznawaniu. |
| --- | --- |

14.

Przechowywanie w sejfach

Usługi oraz działalność przewidziane w sekcjach A i B załącznika I do dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych (1) odnoszące się do instrumentów finansowych przewidzianych w sekcji C załącznika I do tej dyrektywy, zgodnie z niniejszą dyrektywą, podlegają wzajemnemu uznawaniu.

---

(1)  Dz.U. L 145 z 30.4.2004, str. 1.

ZAŁĄCZNIK II

KLASYFIKACJA POZYCJI POZABILANSOWYCH

Pozycje pełnego ryzyka:

| — | Gwarancje mające charakter substytutu kredytu, |
| --- | --- |

—

Gwarancje mające charakter substytutu kredytu,

| — | Kredytowe instrumenty pochodne |
| --- | --- |

—

Kredytowe instrumenty pochodne

| — | Akcepty, |
| --- | --- |

—

Akcepty,

| — | Poręczenia wekslowe, gdy na wekslu nie jest podpisana inna instytucja kredytowa, |
| --- | --- |

—

Poręczenia wekslowe, gdy na wekslu nie jest podpisana inna instytucja kredytowa,

| — | Transakcje z prawem regresu, |
| --- | --- |

—

Transakcje z prawem regresu,

| — | Akredytywy zabezpieczające mające charakter substytutu kredytu, |
| --- | --- |

—

Akredytywy zabezpieczające mające charakter substytutu kredytu,

| — | Rzeczywiste terminowe transakcje zakupu aktywów, |
| --- | --- |

—

Rzeczywiste terminowe transakcje zakupu aktywów,

| — | Depozyty termin/termin, |
| --- | --- |

—

Depozyty termin/termin,

| — | Niespłacona część nie w pełni pokrytych akcji i papierów wartościowych, |
| --- | --- |

—

Niespłacona część nie w pełni pokrytych akcji i papierów wartościowych,

| — | Umowy sprzedaży aktywów z prawem odkupu w rozumieniu art. 12 ust. 3 i 5 dyrektywy 86/635/EWG, oraz |
| --- | --- |

—

Umowy sprzedaży aktywów z prawem odkupu w rozumieniu art. 12 ust. 3 i 5 dyrektywy 86/635/EWG, oraz

| — | Inne pozycje obciążone pełnym ryzykiem. |
| --- | --- |

—

Inne pozycje obciążone pełnym ryzykiem.

Pozycje średniego ryzyka:

| — | Akredytywy dokumentowe otwarte i potwierdzone (patrz także: „pozycje umiarkowanego ryzyka”), |
| --- | --- |

—

Akredytywy dokumentowe otwarte i potwierdzone (patrz także: „pozycje umiarkowanego ryzyka”),

| — | Gwarancje jakości odsprzedawanych aktywów i gwarancje zapłaty odszkodowania (w tym gwarancje przetargowe, gwarancje dobrego wykonania umowy, gwarancje zapłaty cła i gwarancje zapłaty podatku) oraz inne gwarancje niemające charakteru substytutu kredytu, |
| --- | --- |

—

Gwarancje jakości odsprzedawanych aktywów i gwarancje zapłaty odszkodowania (w tym gwarancje przetargowe, gwarancje dobrego wykonania umowy, gwarancje zapłaty cła i gwarancje zapłaty podatku) oraz inne gwarancje niemające charakteru substytutu kredytu,

| — | Akredytywy zabezpieczające niemające charakteru substytutu kredytu, |
| --- | --- |

—

Akredytywy zabezpieczające niemające charakteru substytutu kredytu,

| — | Niewykorzystane zobowiązania kredytowe (zobowiązania udzielenia kredytu, zakupu papierów wartościowych, udzielenia gwarancji lub udzielenia akceptu) z pierwotnym terminem zapadalności powyżej jednego roku, |
| --- | --- |

—

Niewykorzystane zobowiązania kredytowe (zobowiązania udzielenia kredytu, zakupu papierów wartościowych, udzielenia gwarancji lub udzielenia akceptu) z pierwotnym terminem zapadalności powyżej jednego roku,

| — | Odnawialne gwarancje emisji weksli krótkoterminowych (NIF) i średnioterminowych (RUF), oraz |
| --- | --- |

—

Odnawialne gwarancje emisji weksli krótkoterminowych (NIF) i średnioterminowych (RUF), oraz

| — | Inne pozycje obciążone średnim ryzykiem zgodnie z tym, co zostało zgłoszone Komisji. |
| --- | --- |

—

Inne pozycje obciążone średnim ryzykiem zgodnie z tym, co zostało zgłoszone Komisji.

Pozycje umiarkowanego ryzyka:

| — | Akredytywy dokumentowe, przy których wysyłka towaru stanowi zabezpieczenie akredytywy, oraz inne instrumenty, które wygasają z chwilą realizacji transakcji będącej ich podstawą, |
| --- | --- |

—

Akredytywy dokumentowe, przy których wysyłka towaru stanowi zabezpieczenie akredytywy, oraz inne instrumenty, które wygasają z chwilą realizacji transakcji będącej ich podstawą,

| — | Niewykorzystane zobowiązania kredytowe (zobowiązania udzielenia kredytu, zakupu papierów wartościowych, udzielenia gwarancji lub udzielenia akceptu) z pierwotnym terminem zapadalności do jednego roku, których nie można bezwarunkowo wypowiedzieć w każdej chwili bez uprzedzenia lub które nie umożliwiają w sposób efektywny automatycznego unieważnienia wskutek pogorszenia wiarygodności kredytowej kredytobiorcy, oraz |
| --- | --- |

—

Niewykorzystane zobowiązania kredytowe (zobowiązania udzielenia kredytu, zakupu papierów wartościowych, udzielenia gwarancji lub udzielenia akceptu) z pierwotnym terminem zapadalności do jednego roku, których nie można bezwarunkowo wypowiedzieć w każdej chwili bez uprzedzenia lub które nie umożliwiają w sposób efektywny automatycznego unieważnienia wskutek pogorszenia wiarygodności kredytowej kredytobiorcy, oraz

| — | Inne pozycje obciążone umiarkowanym ryzykiem zgodnie z tym, co zostało zgłoszone Komisji. |
| --- | --- |

—

Inne pozycje obciążone umiarkowanym ryzykiem zgodnie z tym, co zostało zgłoszone Komisji.

Pozycje niskiego ryzyka:

| — | Niewykorzystane zobowiązania kredytowe (zobowiązania udzielenia kredytu, zakupu papierów wartościowych, udzielenia gwarancji lub udzielenia akceptu), które można bezwarunkowo wypowiedzieć w każdej chwili bez uprzedzenia lub które umożliwiają w sposób efektywny automatyczne unieważnienie wskutek pogorszenia wiarygodności kredytowej kredytobiorcy Detaliczne linie kredytowe można uznać za bezwarunkowo odwoływalne, jeśli warunki pozwolą instytucji kredytowej na unieważnienie ich w pełnym zakresie dopuszczalnym w ramach ustawodawstwa w zakresie ochrony praw konsumenta i kwestii z tym związanych, oraz |
| --- | --- |

—

Niewykorzystane zobowiązania kredytowe (zobowiązania udzielenia kredytu, zakupu papierów wartościowych, udzielenia gwarancji lub udzielenia akceptu), które można bezwarunkowo wypowiedzieć w każdej chwili bez uprzedzenia lub które umożliwiają w sposób efektywny automatyczne unieważnienie wskutek pogorszenia wiarygodności kredytowej kredytobiorcy Detaliczne linie kredytowe można uznać za bezwarunkowo odwoływalne, jeśli warunki pozwolą instytucji kredytowej na unieważnienie ich w pełnym zakresie dopuszczalnym w ramach ustawodawstwa w zakresie ochrony praw konsumenta i kwestii z tym związanych, oraz

| — | Inne pozycje obciążone niskim ryzykiem zgodnie z tym, co zostało zgłoszone Komisji. |
| --- | --- |

—

Inne pozycje obciążone niskim ryzykiem zgodnie z tym, co zostało zgłoszone Komisji.

ZAŁĄCZNIK III

TRAKTOWANIE RYZYKA KREDYTOWEGO KONTRAHENTA DLA INSTRUMENTÓW POCHODNYCH, TRANSAKCJI Z PRZYRZECZENIEM ODKUPU, TRANSAKCJI UDZIELENIA LUB OTRZYMANIA POŻYCZKI PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH LUB TOWARÓW, TRANSAKCJI Z DŁUGIM TERMINEM ROZLICZENIA I TRANSAKCJI Z OPCJĄ UZUPEŁNIENIA ZABEZPIECZENIA KREDYTOWEGO

Część 1: Definicje

Dla celów niniejszego załącznika stosuje się następujące definicje:

Pojęcia ogólne

| 1. | Ryzyko kredytowe kontrahenta (CCR) oznacza ryzyko niewykonania zobowiązania przez kontrahenta transakcji przed ostatecznym rozliczeniem przepływów środków pieniężnych związanych z tą transakcją. |
| --- | --- |

1.

Ryzyko kredytowe kontrahenta (CCR) oznacza ryzyko niewykonania zobowiązania przez kontrahenta transakcji przed ostatecznym rozliczeniem przepływów środków pieniężnych związanych z tą transakcją.

| 2. | Kontrahent centralny oznacza podmiot, który w sensie prawnym działa pomiędzy kontrahentami umów będących w obrocie na jednym lub większej liczbie rynków finansowych, stając się nabywcą dla każdego sprzedawcy i sprzedawcą dla każdego nabywcy. |
| --- | --- |

2.

Kontrahent centralny oznacza podmiot, który w sensie prawnym działa pomiędzy kontrahentami umów będących w obrocie na jednym lub większej liczbie rynków finansowych, stając się nabywcą dla każdego sprzedawcy i sprzedawcą dla każdego nabywcy.

Typy transakcji

| 3. | Transakcje z długim terminem rozliczenia (Long Settlement Transactions) oznaczają transakcje, w których kontrahent zobowiązuje się dostarczyć papiery wartościowe, towary lub walutę w zamian za środki pieniężne, inne instrumenty finansowe lub towary (albo odwrotnie) w terminie, który zgodnie z umową jest dłuższy niż normalnie przyjęty dla danego rodzaju transakcji i wynosi ponad pięć dni roboczych od daty zawarcia transakcji przez instytucję. |
| --- | --- |

3.

Transakcje z długim terminem rozliczenia (Long Settlement Transactions) oznaczają transakcje, w których kontrahent zobowiązuje się dostarczyć papiery wartościowe, towary lub walutę w zamian za środki pieniężne, inne instrumenty finansowe lub towary (albo odwrotnie) w terminie, który zgodnie z umową jest dłuższy niż normalnie przyjęty dla danego rodzaju transakcji i wynosi ponad pięć dni roboczych od daty zawarcia transakcji przez instytucję.

| 4. | Transakcje z opcją uzupełnienia zabezpieczenia kredytowego (Margin Lending Transactions) oznaczają transakcje, w których instytucja kredytowa przedłuża kredyt w związku z nabyciem, sprzedażą, przeniesieniem lub obrotem papierami wartościowymi. Transakcje takie nie obejmują kredytów innego rodzaju, które także posiadają zabezpieczenie w postaci papierów wartościowych. |
| --- | --- |

4.

Transakcje z opcją uzupełnienia zabezpieczenia kredytowego (Margin Lending Transactions) oznaczają transakcje, w których instytucja kredytowa przedłuża kredyt w związku z nabyciem, sprzedażą, przeniesieniem lub obrotem papierami wartościowymi. Transakcje takie nie obejmują kredytów innego rodzaju, które także posiadają zabezpieczenie w postaci papierów wartościowych.

„Netting sets”, „hedging sets” i pojęcia pokrewne

| 5. | Netting set oznacza grupę transakcji z pojedynczym kontrahentem, które podlegają prawnie obowiązującej dwustronnej umowie kompensowania i dla których uznaje się kompensowanie zgodnie z częścią 7 niniejszego załącznika oraz art. 90-93. Każdą transakcję, która nie podlega prawnie obowiązującej umowie dwustronnego kompensowania, uznanej zgodnie z częścią 7 niniejszego załącznika, należy dla celów niniejszego załącznika traktować jako transakcję stanowiącą własny netting set. |
| --- | --- |

5.

Netting set oznacza grupę transakcji z pojedynczym kontrahentem, które podlegają prawnie obowiązującej dwustronnej umowie kompensowania i dla których uznaje się kompensowanie zgodnie z częścią 7 niniejszego załącznika oraz art. 90-93. Każdą transakcję, która nie podlega prawnie obowiązującej umowie dwustronnego kompensowania, uznanej zgodnie z częścią 7 niniejszego załącznika, należy dla celów niniejszego załącznika traktować jako transakcję stanowiącą własny netting set.

| 6. | Pozycja ryzyka (Risk Position) oznacza wartość liczbowa ryzyka przypisana transakcji zgodnie z metodą standardową, określoną w części 5, na podstawie wcześniej ustalonego algorytmu. |
| --- | --- |

6.

Pozycja ryzyka (Risk Position) oznacza wartość liczbowa ryzyka przypisana transakcji zgodnie z metodą standardową, określoną w części 5, na podstawie wcześniej ustalonego algorytmu.

| 7. | Hedging set oznacza grupę pozycji ryzyka wynikających z transakcji w ramach pojedynczego pakietu netting set, gdzie jedynie saldo takich transakcji ma istotne znaczenia dla określenia wartości ekspozycji zgodnie z metodą standardową, o której mowa w części 5. |
| --- | --- |

7.

Hedging set oznacza grupę pozycji ryzyka wynikających z transakcji w ramach pojedynczego pakietu netting set, gdzie jedynie saldo takich transakcji ma istotne znaczenia dla określenia wartości ekspozycji zgodnie z metodą standardową, o której mowa w części 5.

| 8. | Umowa o uzupełnieniu zabezpieczenia (Margin Agreement) oznacza umowę lub postanowienia umowy, na mocy których jeden kontrahent dostarcza drugiemu zabezpieczenie, w przypadku, gdy ekspozycja drugiego kontrahenta wobec pierwszego przekracza określony poziom. |
| --- | --- |

8.

Umowa o uzupełnieniu zabezpieczenia (Margin Agreement) oznacza umowę lub postanowienia umowy, na mocy których jeden kontrahent dostarcza drugiemu zabezpieczenie, w przypadku, gdy ekspozycja drugiego kontrahenta wobec pierwszego przekracza określony poziom.

| 9. | Próg uzupełnienia (Margin Threshold) oznacza maksymalną kwotę należności z tytułu ekspozycji pozostała do spłacenia do chwili uzyskania przez jedną ze stron prawa zażądania zabezpieczenia. |
| --- | --- |

9.

Próg uzupełnienia (Margin Threshold) oznacza maksymalną kwotę należności z tytułu ekspozycji pozostała do spłacenia do chwili uzyskania przez jedną ze stron prawa zażądania zabezpieczenia.

| 10. | Okres ryzyka w związku z uzupełnieniem zabezpieczenia (Margin Period of Risk) oznacza czas, jaki upływa od ostatniej wymiany zabezpieczenia obejmującego transakcje z pakietu netting set z kontrahentem niewykonującym zobowiązań do chwili zlikwidowania pozycji danego kontrahenta i ponownego zabezpieczenia związanego z tym ryzyka rynkowego. |
| --- | --- |

10.

Okres ryzyka w związku z uzupełnieniem zabezpieczenia (Margin Period of Risk) oznacza czas, jaki upływa od ostatniej wymiany zabezpieczenia obejmującego transakcje z pakietu netting set z kontrahentem niewykonującym zobowiązań do chwili zlikwidowania pozycji danego kontrahenta i ponownego zabezpieczenia związanego z tym ryzyka rynkowego.

| 11. | Efektywny termin rozliczenia (Effective Maturity) dla pakietu netting set z terminem rozliczenia dłuższym niż jeden rok oznacza, według metody modeli wewnętrznych, stosunek łącznej kwoty oczekiwanej ekspozycji z tytułu transakcji dokonanych ogółem w ramach pakietu netting set — pomniejszonej o stopę dochodu nieobarczoną ryzykiem — do łącznej kwoty oczekiwanej ekspozycji z tytułu transakcji dokonanych w ramach pakietu netting set w ciągu jednego roku, pomniejszonej o nieobarczoną ryzykiem stopę dochodu. Prognozując perspektywę czasową dłuższą niż jeden rok, efektywny termin rozliczenia można skorygować, tak by uwzględniał ryzyko prolongowane (rollover risk), zastępując oczekiwaną ekspozycję efektywną oczekiwaną ekspozycją. |
| --- | --- |

11.

Efektywny termin rozliczenia (Effective Maturity) dla pakietu netting set z terminem rozliczenia dłuższym niż jeden rok oznacza, według metody modeli wewnętrznych, stosunek łącznej kwoty oczekiwanej ekspozycji z tytułu transakcji dokonanych ogółem w ramach pakietu netting set — pomniejszonej o stopę dochodu nieobarczoną ryzykiem — do łącznej kwoty oczekiwanej ekspozycji z tytułu transakcji dokonanych w ramach pakietu netting set w ciągu jednego roku, pomniejszonej o nieobarczoną ryzykiem stopę dochodu. Prognozując perspektywę czasową dłuższą niż jeden rok, efektywny termin rozliczenia można skorygować, tak by uwzględniał ryzyko prolongowane (rollover risk), zastępując oczekiwaną ekspozycję efektywną oczekiwaną ekspozycją.

| 12. | Kompensowanie typu cross-product (Cross-Product Netting) oznacza ujęcie transakcji dotyczących różnych kategorii produktów w ramach jednego pakietu netting set zgodnie z zasadami dotyczącymi tego typu kompensowania określonymi w niniejszym załączniku. |
| --- | --- |

12.

Kompensowanie typu cross-product (Cross-Product Netting) oznacza ujęcie transakcji dotyczących różnych kategorii produktów w ramach jednego pakietu netting set zgodnie z zasadami dotyczącymi tego typu kompensowania określonymi w niniejszym załączniku.

| 13. | Do celów części 5, bieżąca wartość rynkowa (Current Market Value — CMV) odnosi się do wartości rynkowej netto portfela transakcji z jednym kontrahentem w ramach pakietu netting set. Przy obliczaniu CMV używa się zarówno dodatnich, jak i ujemnych wartości rynkowych. |
| --- | --- |

13.

Do celów części 5, bieżąca wartość rynkowa (Current Market Value — CMV) odnosi się do wartości rynkowej netto portfela transakcji z jednym kontrahentem w ramach pakietu netting set. Przy obliczaniu CMV używa się zarówno dodatnich, jak i ujemnych wartości rynkowych.

Rozkład

| 14. | Rozkład wartości rynkowych (Distribution of Market Values) oznacza przewidywany, prawdopodobny rozkład wartości rynkowych netto z tytułu transakcji dokonanych w ramach pakietu netting set do określonej daty w przyszłości (prognozowana perspektywa czasowa) dokonany na podstawie wartości rynkowych zrealizowanych z tytułu takich transakcji do chwili obecnej. |
| --- | --- |

14.

Rozkład wartości rynkowych (Distribution of Market Values) oznacza przewidywany, prawdopodobny rozkład wartości rynkowych netto z tytułu transakcji dokonanych w ramach pakietu netting set do określonej daty w przyszłości (prognozowana perspektywa czasowa) dokonany na podstawie wartości rynkowych zrealizowanych z tytułu takich transakcji do chwili obecnej.

| 15. | Rozkład ekspozycji (Distribution of Exposures) oznacza przewidywany, prawdopodobny podział wartości rynkowych, w którym przewidywane ujemne wartości rynkowe ustala się jako zero. |
| --- | --- |

15.

Rozkład ekspozycji (Distribution of Exposures) oznacza przewidywany, prawdopodobny podział wartości rynkowych, w którym przewidywane ujemne wartości rynkowe ustala się jako zero.

| 16. | Rozkład neutralny pod względem ryzyka (Risk-Neutral Distribution) oznacza rozkład wartości rynkowych lub ekspozycji w określonym terminie przyszłym, ustalony na podstawie zakładanych wartości rynkowych, takich jak zmienność. |
| --- | --- |

16.

Rozkład neutralny pod względem ryzyka (Risk-Neutral Distribution) oznacza rozkład wartości rynkowych lub ekspozycji w określonym terminie przyszłym, ustalony na podstawie zakładanych wartości rynkowych, takich jak zmienność.

| 17. | Rozkład faktyczny (Actual Distribution) oznacza rozkład wartości rynkowych lub ekspozycji w określonym terminie przyszłym, ustalony przy użyciu historycznych lub zrealizowanych wartości rynkowych, takich jak zmienność obliczona na podstawie zaobserwowanych w przeszłości zmian cen i stóp procentowych. |
| --- | --- |

17.

Rozkład faktyczny (Actual Distribution) oznacza rozkład wartości rynkowych lub ekspozycji w określonym terminie przyszłym, ustalony przy użyciu historycznych lub zrealizowanych wartości rynkowych, takich jak zmienność obliczona na podstawie zaobserwowanych w przeszłości zmian cen i stóp procentowych.

Miary i aktualizacje ekspozycji

| 18. | Bieżąca ekspozycja (Current Exposure) oznacza większą spośród dwóch wartości: zero albo wartość rynkowa transakcji lub portfela transakcji dokonanych z kontrahentem w ramach pakietu netting set, które stanowiłyby stratę z chwilą niewykonania zobowiązania przez kontrahenta, zakładając, że w przypadku jego upadłości wartości takich transakcji nie można w żadnej mierze odzyskać. |
| --- | --- |

18.

Bieżąca ekspozycja (Current Exposure) oznacza większą spośród dwóch wartości: zero albo wartość rynkowa transakcji lub portfela transakcji dokonanych z kontrahentem w ramach pakietu netting set, które stanowiłyby stratę z chwilą niewykonania zobowiązania przez kontrahenta, zakładając, że w przypadku jego upadłości wartości takich transakcji nie można w żadnej mierze odzyskać.

| 19. | Ekspozycja szczytowa (Peak Exposure) oznacza wysoki percentyl rozkładu ekspozycji w dowolnym czasie w przyszłości przed terminem rozliczenia najdłuższej transakcji z pakietu netting set. |
| --- | --- |

19.

Ekspozycja szczytowa (Peak Exposure) oznacza wysoki percentyl rozkładu ekspozycji w dowolnym czasie w przyszłości przed terminem rozliczenia najdłuższej transakcji z pakietu netting set.

| 20. | Ekspozycja oczekiwana (Expected Exposure) oznacza średni rozkład ekspozycji w dowolnym czasie w przyszłości przed terminem rozliczenia najdłuższej transakcji w ramach pakietu netting set. |
| --- | --- |

20.

Ekspozycja oczekiwana (Expected Exposure) oznacza średni rozkład ekspozycji w dowolnym czasie w przyszłości przed terminem rozliczenia najdłuższej transakcji w ramach pakietu netting set.

| 21. | Efektywna ekspozycja oczekiwana (Effective Expected Exposure) w określonym terminie oznacza maksymalną oczekiwaną ekspozycję występującą w tym terminie lub kiedykolwiek wcześniej. Jako rozwiązanie alternatywne, w odniesieniu do określonego terminu pojęcie to można zdefiniować jako wyższą z dwóch wartości: oczekiwanej ekspozycji w tym terminie albo efektywnej ekspozycji w dowolnym terminie wcześniejszym. |
| --- | --- |

21.

Efektywna ekspozycja oczekiwana (Effective Expected Exposure) w określonym terminie oznacza maksymalną oczekiwaną ekspozycję występującą w tym terminie lub kiedykolwiek wcześniej. Jako rozwiązanie alternatywne, w odniesieniu do określonego terminu pojęcie to można zdefiniować jako wyższą z dwóch wartości: oczekiwanej ekspozycji w tym terminie albo efektywnej ekspozycji w dowolnym terminie wcześniejszym.

| 22. | Oczekiwana ekspozycja dodatnia (Expected Positive Exposure — EPE) oznacza średnią ważoną oczekiwanych ekspozycji w funkcji czasu, gdzie poszczególne wagi odpowiadają proporcji, jaką dana ekspozycja stanowi w stosunku do całego przedziału czasowego. Przy obliczaniu minimalnego wymogu kapitałowego średnią wyznacza się na podstawie pierwszego roku lub, jeśli termin rozliczenia wszystkich umów z pakietu netting set przypada przed upływem jednego roku — na podstawie okresu odpowiadającego umowie z najdłuższym terminem rozliczenia. |
| --- | --- |

22.

Oczekiwana ekspozycja dodatnia (Expected Positive Exposure — EPE) oznacza średnią ważoną oczekiwanych ekspozycji w funkcji czasu, gdzie poszczególne wagi odpowiadają proporcji, jaką dana ekspozycja stanowi w stosunku do całego przedziału czasowego. Przy obliczaniu minimalnego wymogu kapitałowego średnią wyznacza się na podstawie pierwszego roku lub, jeśli termin rozliczenia wszystkich umów z pakietu netting set przypada przed upływem jednego roku — na podstawie okresu odpowiadającego umowie z najdłuższym terminem rozliczenia.

| 23. | Efektywna oczekiwana ekspozycja dodatnia (Effective EPE) oznacza średnią ważoną efektywnych oczekiwanych ekspozycji w funkcji czasu wyznaczona na podstawie pierwszego roku lub, jeśli termin rozliczenia wszystkich umów w ramach netting set przypada przed upływem jednego roku — na podstawie okresu odpowiadającego umowie o najdłuższym terminie rozliczenia, gdzie poszczególne wagi odpowiadają proporcji, jaką dana ekspozycja stanowi w stosunku do całego przedziału czasowego. |
| --- | --- |

23.

Efektywna oczekiwana ekspozycja dodatnia (Effective EPE) oznacza średnią ważoną efektywnych oczekiwanych ekspozycji w funkcji czasu wyznaczona na podstawie pierwszego roku lub, jeśli termin rozliczenia wszystkich umów w ramach netting set przypada przed upływem jednego roku — na podstawie okresu odpowiadającego umowie o najdłuższym terminie rozliczenia, gdzie poszczególne wagi odpowiadają proporcji, jaką dana ekspozycja stanowi w stosunku do całego przedziału czasowego.

| 24. | Aktualizacja wyceny kredytowej (Credit Valuation Adjustment) oznacza dostosowanie wartości portfela operacji z danym kontrahentem do poziomu średniej wartości rynkowej. Aktualizacja taka odzwierciedla wartość rynkową ryzyka kredytowego wynikającego z niewykonania warunków umów zawartych z kontrahentem. Może ona uwzględniać wartość rynkową ryzyka kredytowego kontrahenta lub wartość rynkową ryzyka kredytowego zarówno instytucji kredytowej, jak i kontrahenta. |
| --- | --- |

24.

Aktualizacja wyceny kredytowej (Credit Valuation Adjustment) oznacza dostosowanie wartości portfela operacji z danym kontrahentem do poziomu średniej wartości rynkowej. Aktualizacja taka odzwierciedla wartość rynkową ryzyka kredytowego wynikającego z niewykonania warunków umów zawartych z kontrahentem. Może ona uwzględniać wartość rynkową ryzyka kredytowego kontrahenta lub wartość rynkową ryzyka kredytowego zarówno instytucji kredytowej, jak i kontrahenta.

| 25. | Jednostronna aktualizacja wyceny kredytowej (One-Sided Credit Valuation Adjustment) oznacza aktualizację wyceny kredytowej, która uwzględnia wartość rynkową ryzyka kredytowego, jakie generuje kontrahent dla instytucji kredytowej, nie odzwierciedla natomiast wartości rynkowej ryzyka kredytowego, jakie generuje instytucja kredytowa dla kontrahenta |
| --- | --- |

25.

Jednostronna aktualizacja wyceny kredytowej (One-Sided Credit Valuation Adjustment) oznacza aktualizację wyceny kredytowej, która uwzględnia wartość rynkową ryzyka kredytowego, jakie generuje kontrahent dla instytucji kredytowej, nie odzwierciedla natomiast wartości rynkowej ryzyka kredytowego, jakie generuje instytucja kredytowa dla kontrahenta

Ryzyko związane z CCR

| 26. | Ryzyko prolongowane (Rollover Risk) oznacza kwotę, o którą obniża się oczekiwaną ekspozycję dodatnią, gdy oczekuje się, że przyszłe transakcje z kontrahentem będą dokonywane w sposób ciągły. Dodatkowej ekspozycji powstałej w wyniku takich przyszłych transakcji nie uwzględnia się przy obliczaniu. |
| --- | --- |

26.

Ryzyko prolongowane (Rollover Risk) oznacza kwotę, o którą obniża się oczekiwaną ekspozycję dodatnią, gdy oczekuje się, że przyszłe transakcje z kontrahentem będą dokonywane w sposób ciągły. Dodatkowej ekspozycji powstałej w wyniku takich przyszłych transakcji nie uwzględnia się przy obliczaniu.

| 27. | Ogólne ryzyko korelacji (General Wrong-Way Risk) powstaje wówczas, gdy prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązania przez kontrahentów pozostaje w korelacji dodatniej z ogólnymi czynnikami ryzyka rynkowego. |
| --- | --- |

27.

Ogólne ryzyko korelacji (General Wrong-Way Risk) powstaje wówczas, gdy prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązania przez kontrahentów pozostaje w korelacji dodatniej z ogólnymi czynnikami ryzyka rynkowego.

| 28. | Szczególne ryzyko korelacji (Specific Wrong-Way Risk) powstaje wówczas, gdy ekspozycja wobec danego kontrahenta pozostaje w korelacji dodatniej z prawdopodobieństwem niewykonania przez niego zobowiązań, co wynika z charakteru transakcji, w których uczestniczy. Uważa się, że instytucja kredytowa jest narażona na szczególne ryzyko korelacji, jeżeli oczekuje się wysokiej wartości przyszłej ekspozycji wobec konkretnego kontrahenta, w przypadku, gdy prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązania przez takiego kontrahenta jest także wysokie. |
| --- | --- |

28.

Szczególne ryzyko korelacji (Specific Wrong-Way Risk) powstaje wówczas, gdy ekspozycja wobec danego kontrahenta pozostaje w korelacji dodatniej z prawdopodobieństwem niewykonania przez niego zobowiązań, co wynika z charakteru transakcji, w których uczestniczy. Uważa się, że instytucja kredytowa jest narażona na szczególne ryzyko korelacji, jeżeli oczekuje się wysokiej wartości przyszłej ekspozycji wobec konkretnego kontrahenta, w przypadku, gdy prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązania przez takiego kontrahenta jest także wysokie.

Część 2: Wybór metody

| 1. | Z zastrzeżeniem przepisów ust. 2-7, instytucje kredytowe ustalają wartość ekspozycji dla umów wymienionych w Załączniku IV za pomocą jednej z metod określonych w części 3-6. Instytucje kredytowe, które nie spełniają warunków uprawniających do korzystania z traktowania określonego w art. 18 ust. 2 dyrektywy 2006/.../WE nie mają prawa stosować metody określonej w części 4. Aby ustalić wartość ekspozycji dla umów wymienionych w punkcie 3 Załącznika IV instytucje kredytowe nie mają prawa stosować metody określonej w części 4.
  Na łączne stosowanie metod określonych w częściach 3-6 zezwala się na stałe w ramach grupy, nie zaś w ramach pojedynczego podmiotu prawnego. Na łączne stosowanie metod określonych w części 3 i 5 w ramach pojedynczego podmiotu prawnego zezwala się w przypadkach określonych w części 5 ust. 19. |
| --- | --- |

1.

Z zastrzeżeniem przepisów ust. 2-7, instytucje kredytowe ustalają wartość ekspozycji dla umów wymienionych w Załączniku IV za pomocą jednej z metod określonych w części 3-6. Instytucje kredytowe, które nie spełniają warunków uprawniających do korzystania z traktowania określonego w art. 18 ust. 2 dyrektywy 2006/.../WE nie mają prawa stosować metody określonej w części 4. Aby ustalić wartość ekspozycji dla umów wymienionych w punkcie 3 Załącznika IV instytucje kredytowe nie mają prawa stosować metody określonej w części 4.

Na łączne stosowanie metod określonych w częściach 3-6 zezwala się na stałe w ramach grupy, nie zaś w ramach pojedynczego podmiotu prawnego. Na łączne stosowanie metod określonych w części 3 i 5 w ramach pojedynczego podmiotu prawnego zezwala się w przypadkach określonych w części 5 ust. 19.

| 2. | Uzyskawszy zgodę właściwych organów, instytucje kredytowe mogą obliczać wartość ekspozycji dla:






  i) | umów wymienionych w Załączniku IV; |
| --- | --- | --- |

2.

Uzyskawszy zgodę właściwych organów, instytucje kredytowe mogą obliczać wartość ekspozycji dla:

i)

umów wymienionych w Załączniku IV;

| ii) | transakcji z przyrzeczeniem odkupu; |
| --- | --- |

ii)

transakcji z przyrzeczeniem odkupu;

| iii) | transakcji udzielania lub zaciągania pożyczek papierów wartościowych lub towarów; |
| --- | --- |

iii)

transakcji udzielania lub zaciągania pożyczek papierów wartościowych lub towarów;

| iv) | transakcji z opcją uzupełnienia zabezpieczenia kredytowego; oraz |
| --- | --- |

iv)

transakcji z opcją uzupełnienia zabezpieczenia kredytowego; oraz

| v) | transakcji z długim terminem rozliczenia |
| --- | --- |

v)

transakcji z długim terminem rozliczenia

przy zastosowaniu metody modelu wewnętrznego określonej w części 6.

| 3. | Jeżeli instytucja kredytowa nabywa ochronę w postaci kredytowego instrumentu pochodnego w związku z ekspozycją zaliczaną do portfela bankowego lub ryzykiem kredytowym kontrahenta (CCR), wtedy swój wymóg kapitałowy z tytułu zabezpieczanych aktywów może ona obliczać zgodnie z załącznikiem VIII część 3 ust. 83-92 lub — uzyskawszy zgodę właściwych organów — zgodnie z załącznikiem VII część 1 ust. 4 albo załącznikiem VII część 4 ust. 96-104. W takich przypadkach wartość ekspozycji z tytułu CCR dla wspomnianych wyżej kredytowych instrumentów pochodnych ustala się jako zero. |
| --- | --- |

3.

Jeżeli instytucja kredytowa nabywa ochronę w postaci kredytowego instrumentu pochodnego w związku z ekspozycją zaliczaną do portfela bankowego lub ryzykiem kredytowym kontrahenta (CCR), wtedy swój wymóg kapitałowy z tytułu zabezpieczanych aktywów może ona obliczać zgodnie z załącznikiem VIII część 3 ust. 83-92 lub — uzyskawszy zgodę właściwych organów — zgodnie z załącznikiem VII część 1 ust. 4 albo załącznikiem VII część 4 ust. 96-104. W takich przypadkach wartość ekspozycji z tytułu CCR dla wspomnianych wyżej kredytowych instrumentów pochodnych ustala się jako zero.

| 4. | Wartość ekspozycji związanej z ryzykiem kredytowym kontrahenta w związku ze sprzedażą swapów ryzyka kredytowego niezaliczanych do portfela bankowego, gdy są one traktowane jako ochrona kredytowa zapewniana przez instytucję kredytową i podlegają wymogowi kapitałowemu związanemu z ryzykiem kredytowym z tytułu pełnej kwoty referencyjnej — wynosi zero. |
| --- | --- |

4.

Wartość ekspozycji związanej z ryzykiem kredytowym kontrahenta w związku ze sprzedażą swapów ryzyka kredytowego niezaliczanych do portfela bankowego, gdy są one traktowane jako ochrona kredytowa zapewniana przez instytucję kredytową i podlegają wymogowi kapitałowemu związanemu z ryzykiem kredytowym z tytułu pełnej kwoty referencyjnej — wynosi zero.

| 5. | Zgodnie ze wszystkimi metodami określonymi w częściach 3-6 wartość ekspozycji dla danego kontrahenta jest równa łącznej wartości ekspozycji obliczonej dla każdego pakietu netting set z udziałem takiego kontrahenta. |
| --- | --- |

5.

Zgodnie ze wszystkimi metodami określonymi w częściach 3-6 wartość ekspozycji dla danego kontrahenta jest równa łącznej wartości ekspozycji obliczonej dla każdego pakietu netting set z udziałem takiego kontrahenta.

| 6. | Wartość ekspozycji z tytułu CCR równą zero można przypisać umowom na instrumenty pochodne lub transakcjom z przyrzeczeniem odkupu, transakcjom udzielania i zaciągania pożyczek papierów wartościowych i towarów, transakcjom z długim terminem rozliczenia i transakcjom z opcją uzupełnienia zabezpieczenia, które zostały zawarte z kontrahentem centralnym i pozostają nierozliczone, nie zostawszy przez takiego kontrahenta odrzucone. Ponadto wartość ekspozycji równą zeru można przypisać ekspozycjom kredytowym instytucji kredytowej wobec kontrahentów centralnych wynikłym z umów na pochodne instrumenty kredytowe, transakcji z przyrzeczeniem odkupu, transakcji udzielania i zaciągania pożyczek papierów wartościowych i towarów, transakcji z długim terminem rozliczenia i transakcji z opcją uzupełnienia zabezpieczenia jak i innych rodzajów ekspozycji określonych przez właściwe organy, które pozostają nierozliczone. Ekspozycje CCR kontrahenta centralnego z udziałem wszystkich uczestników zawieranych przez niego umów muszą być codziennie w pełni zabezpieczone. |
| --- | --- |

6.

Wartość ekspozycji z tytułu CCR równą zero można przypisać umowom na instrumenty pochodne lub transakcjom z przyrzeczeniem odkupu, transakcjom udzielania i zaciągania pożyczek papierów wartościowych i towarów, transakcjom z długim terminem rozliczenia i transakcjom z opcją uzupełnienia zabezpieczenia, które zostały zawarte z kontrahentem centralnym i pozostają nierozliczone, nie zostawszy przez takiego kontrahenta odrzucone. Ponadto wartość ekspozycji równą zeru można przypisać ekspozycjom kredytowym instytucji kredytowej wobec kontrahentów centralnych wynikłym z umów na pochodne instrumenty kredytowe, transakcji z przyrzeczeniem odkupu, transakcji udzielania i zaciągania pożyczek papierów wartościowych i towarów, transakcji z długim terminem rozliczenia i transakcji z opcją uzupełnienia zabezpieczenia jak i innych rodzajów ekspozycji określonych przez właściwe organy, które pozostają nierozliczone. Ekspozycje CCR kontrahenta centralnego z udziałem wszystkich uczestników zawieranych przez niego umów muszą być codziennie w pełni zabezpieczone.

| 7. | Ekspozycje powstałe w wyniku transakcji z długim terminem rozliczenia można obliczyć przy użyciu jednej z metod określonych w częściach 3-6, niezależnie od metod wybranych w odniesieniu do pozagiełdowych transakcji pochodnych i pozagiełdowych transakcji z przyrzeczeniem odkupu, transakcji udzielania i zaciągania pożyczek papierów wartościowych i towarów oraz transakcji z opcją uzupełnienia zabezpieczenia. Przy obliczaniu wymogów kapitałowych z tytułu transakcji z długim terminem rozliczenia instytucje kredytowe korzystające z metody określonej w art. 84-89 mogą na stałe przypisać takim transakcjom wagi ryzyka zgodne z metodą określona w art. 78-83, niezależnie od tego, jak istotnymi pozycjami są owe transakcje. |
| --- | --- |

7.

Ekspozycje powstałe w wyniku transakcji z długim terminem rozliczenia można obliczyć przy użyciu jednej z metod określonych w częściach 3-6, niezależnie od metod wybranych w odniesieniu do pozagiełdowych transakcji pochodnych i pozagiełdowych transakcji z przyrzeczeniem odkupu, transakcji udzielania i zaciągania pożyczek papierów wartościowych i towarów oraz transakcji z opcją uzupełnienia zabezpieczenia. Przy obliczaniu wymogów kapitałowych z tytułu transakcji z długim terminem rozliczenia instytucje kredytowe korzystające z metody określonej w art. 84-89 mogą na stałe przypisać takim transakcjom wagi ryzyka zgodne z metodą określona w art. 78-83, niezależnie od tego, jak istotnymi pozycjami są owe transakcje.

| 8. | Dla stosowania metody określonej w części 3 i 4 właściwe organy muszą upewnić się, że ustalona kwota referencyjna stanowi właściwy miernik ryzyka obciążającego daną umowę. Jeżeli na przykład umowa przewiduje zwielokrotnienie przepływów środków pieniężnych, kwota referencyjna musi być odpowiednio skorygowana, aby uwzględnić efekt tego zwielokrotnienia na profil ryzyka tej umowy. |
| --- | --- |

8.

Dla stosowania metody określonej w części 3 i 4 właściwe organy muszą upewnić się, że ustalona kwota referencyjna stanowi właściwy miernik ryzyka obciążającego daną umowę. Jeżeli na przykład umowa przewiduje zwielokrotnienie przepływów środków pieniężnych, kwota referencyjna musi być odpowiednio skorygowana, aby uwzględnić efekt tego zwielokrotnienia na profil ryzyka tej umowy.

Część 3: Metoda wyceny według wartości rynkowej

Czynność a): umowom przypisuje się ich bieżącą wartość rynkową (umowy wycenia się według wartości rynkowej), aby określić aktualny koszt odtworzenia wszystkich umów o dodatniej dla danej instytucji wartości.

Czynność b): aby określić wysokość potencjalnego zaangażowania narażonego na ryzyko kredytowe w przyszłości, z wyjątkiem jednowalutowych transakcji zamiany stopy procentowej „stopa zmienna na stopę zmienną”, w przypadku których wyliczane będą jedynie aktualne koszty odtworzenia umów, referencyjne kwoty kapitału lub wartości bazowe mnoży się przez wskaźniki procentowe przedstawione w tabeli 1:

Do celów określenia wysokości potencjalnego zaangażowania narażonego na ryzyko kredytowe w przyszłości zgodnie z czynnością b), właściwe organy mogą zezwolić instytucjom kredytowym na stosowanie wskaźników procentowych określonych w tabeli 2 zamiast tych, określonych w tabeli 1 pod warunkiem jednak, że instytucje te muszą zastosować procedurę określoną w ust. 21 załącznika IV do dyrektywy 2006/.../WE dla umów dotyczących towarów innych niż złoto w rozumieniu ust. 3 załącznika IV do niniejszej dyrektywy:

Czynność c): Wartość zaangażowania równa się sumie aktualnego kosztu odtworzenia umów i potencjalnego zaangażowania narażonego na ryzyko kredytowe w przyszłości.

Część 4: Metoda wyceny pierwotnej wartości ekspozycji

Czynność a): referencyjną kwotę kapitału każdego instrumentu mnoży się przez przedstawione w tabeli 3 wskaźniki procentowe w sposób nastepujący:

Czynność b): wyliczone w powyższy sposób pierwotne ryzyko to wartość ekspozycji.

Część 5: Metoda standardowa

| 1. | SM można stosować jedynie do pozagiełdowych transakcji pochodnych. Wartość ekspozycji oblicza się oddzielnie dla każdego pakietu netting set, po ustanowieniu zabezpieczenia według następującego wzoru:
  wartość ekspozycji =



  gdzie
  CMV= bieżąca wartość rynkowa portfela transakcji w ramach pakietu netting set z kontrahentem przed ustanowieniem zabezpieczenia. To jest, gdzie:



  i gdzie
  CMVi= bieżąca wartość rynkowa transakcji i;
  CMC= bieżąca wartość rynkowa zabezpieczenia rzeczowego przypisanego pakietowi netting set, to jest:FOR-CE2006227PL.01023701.notes.0003.xml.jpggdzie CMCl to bieżąca wartość rynkowa zabezpieczenia l;
  i= wskaźnik oznaczający transakcję;
  l= wskaźnik oznaczający zabezpieczenie;
  j= wskaźnik oznaczający daną kategorię hedging set. Hedging sets odpowiadają czynnikom ryzyka, dla których pozycje ryzyka o przeciwstawnych symbolach saldują się, dając pozycję ryzyka netto, na której opiera się następnie pomiar ekspozycji;
  RPTij= pozycja ryzyka z tytułu transakcji i w odniesieniu do hedging set j;
  RPTlj= pozycja ryzyka z tytułu zabezpieczenia l w odniesieniu do hedging set j;
  CCRMj= wielokrotność CCR określona w tabeli 5 w odniesieniu do hedging set j;
  β= 1.4.
  Zabezpieczenie uzyskane od kontrahenta ma symbol dodatni; zabezpieczenie udzielone kontrahentowi ma symbol ujemny.
  Zabezpieczenia uznawane dla celów tej metody ograniczają się do tych, które zakwalifikowano na mocy załącznika VIII część 1 ust. 11 i załącznika II ust. 9 dyrektywy 2006/.../WE. |
| --- | --- |

1.

SM można stosować jedynie do pozagiełdowych transakcji pochodnych. Wartość ekspozycji oblicza się oddzielnie dla każdego pakietu netting set, po ustanowieniu zabezpieczenia według następującego wzoru:

wartość ekspozycji =

Formula

gdzie

CMV= bieżąca wartość rynkowa portfela transakcji w ramach pakietu netting set z kontrahentem przed ustanowieniem zabezpieczenia. To jest, gdzie:

Formula

i gdzie

CMVi= bieżąca wartość rynkowa transakcji i;

CMC= bieżąca wartość rynkowa zabezpieczenia rzeczowego przypisanego pakietowi netting set, to jest:

gdzie CMCl to bieżąca wartość rynkowa zabezpieczenia l;

i= wskaźnik oznaczający transakcję;

l= wskaźnik oznaczający zabezpieczenie;

j= wskaźnik oznaczający daną kategorię hedging set. Hedging sets odpowiadają czynnikom ryzyka, dla których pozycje ryzyka o przeciwstawnych symbolach saldują się, dając pozycję ryzyka netto, na której opiera się następnie pomiar ekspozycji;

RPTij= pozycja ryzyka z tytułu transakcji i w odniesieniu do hedging set j;

RPTlj= pozycja ryzyka z tytułu zabezpieczenia l w odniesieniu do hedging set j;

CCRMj= wielokrotność CCR określona w tabeli 5 w odniesieniu do hedging set j;

β= 1.4.

Zabezpieczenie uzyskane od kontrahenta ma symbol dodatni; zabezpieczenie udzielone kontrahentowi ma symbol ujemny.

Zabezpieczenia uznawane dla celów tej metody ograniczają się do tych, które zakwalifikowano na mocy załącznika VIII część 1 ust. 11 i załącznika II ust. 9 dyrektywy 2006/.../WE.

| 2. | Jeżeli pozagiełdowa transakcja pochodna o liniowym profilu ryzyka polega na wymianie instrumentu finansowego na płatność, tę część transakcji, która zawiera płatność określa się jako „składnik płatnościowy transakcji” (payment leg). Transakcje, które polegają na wymianie jednej płatności na drugą, składają się z dwóch składników płatnościowych. Na składniki takie składają się uzgodnione w umowie płatności brutto, łącznie z kwotą referencyjną transakcji. Instytucje kredytowe mogą do celów poniższych obliczeń nie uwzględniać ryzyka stopy procentowej wynikającego ze składników płatnościowych transakcji, jeśli termin rozliczenia wynosi mniej niż jeden rok. Instytucje kredytowe mogą traktować transakcje, które składają się z dwóch składników płatnościowych nominowanych w tej samej walucie, takich jak swapy stopy procentowej, jako pojedynczą transakcję łączną. Dla takiej transakcji łącznej obowiązują sposoby traktowania stosowane do składników płatnościowych. |
| --- | --- |

2.

Jeżeli pozagiełdowa transakcja pochodna o liniowym profilu ryzyka polega na wymianie instrumentu finansowego na płatność, tę część transakcji, która zawiera płatność określa się jako „składnik płatnościowy transakcji” (payment leg). Transakcje, które polegają na wymianie jednej płatności na drugą, składają się z dwóch składników płatnościowych. Na składniki takie składają się uzgodnione w umowie płatności brutto, łącznie z kwotą referencyjną transakcji. Instytucje kredytowe mogą do celów poniższych obliczeń nie uwzględniać ryzyka stopy procentowej wynikającego ze składników płatnościowych transakcji, jeśli termin rozliczenia wynosi mniej niż jeden rok. Instytucje kredytowe mogą traktować transakcje, które składają się z dwóch składników płatnościowych nominowanych w tej samej walucie, takich jak swapy stopy procentowej, jako pojedynczą transakcję łączną. Dla takiej transakcji łącznej obowiązują sposoby traktowania stosowane do składników płatnościowych.

| 3. | Transakcje o liniowym profilu ryzyka, których przedmiotem są instrumenty finansowe w postaci akcji (w tym indeksów giełdowych), złota, innych metali szlachetnych lub innych towarów, przyporządkowuje się do pozycji ryzyka w odpowiednich akcjach (lub indeksie giełdowym) lub towarach (w tym w złocie i innych metalach szlachetnych) oraz do pozycji ryzyka stopy procentowej dla składnika płatnościowego danej transakcji. Jeśli składnik taki jest nominowany w walucie obcej, dodatkowo przyporządkowuje się go do pozycji ryzyka w danej walucie. |
| --- | --- |

3.

Transakcje o liniowym profilu ryzyka, których przedmiotem są instrumenty finansowe w postaci akcji (w tym indeksów giełdowych), złota, innych metali szlachetnych lub innych towarów, przyporządkowuje się do pozycji ryzyka w odpowiednich akcjach (lub indeksie giełdowym) lub towarach (w tym w złocie i innych metalach szlachetnych) oraz do pozycji ryzyka stopy procentowej dla składnika płatnościowego danej transakcji. Jeśli składnik taki jest nominowany w walucie obcej, dodatkowo przyporządkowuje się go do pozycji ryzyka w danej walucie.

| 4. | Transakcje o liniowym profilu ryzyka, których przedmiotem są instrumenty dłużne, przyporządkowuje się do jednej pozycji ryzyka stopy procentowej ze względu na dany instrument dłużny oraz do innej pozycji ryzyka stopy procentowej ze względu na składnik płatnościowy transakcji. Transakcje o liniowym profilu ryzyka polegają na wymianie jednej płatności za drugą, w tym terminowe transakcje wymiany, przyporządkowuje się do pozycji ryzyka stopy procentowej dla każdego ze składników płatnościowych. Jeżeli bazowy instrument dłużny jest nominowany w walucie obcej, instrument taki przyporządkowuje się do pozycji ryzyka w danej walucie. Jeżeli składnik płatnościowy jest nominowany w walucie obcej, podobnie przyporządkowuje się go do pozycji ryzyka w tej walucie. Wartość ekspozycji przypisana bazowej transakcji wymiany walutowej wynosi zero. |
| --- | --- |

4.

Transakcje o liniowym profilu ryzyka, których przedmiotem są instrumenty dłużne, przyporządkowuje się do jednej pozycji ryzyka stopy procentowej ze względu na dany instrument dłużny oraz do innej pozycji ryzyka stopy procentowej ze względu na składnik płatnościowy transakcji. Transakcje o liniowym profilu ryzyka polegają na wymianie jednej płatności za drugą, w tym terminowe transakcje wymiany, przyporządkowuje się do pozycji ryzyka stopy procentowej dla każdego ze składników płatnościowych. Jeżeli bazowy instrument dłużny jest nominowany w walucie obcej, instrument taki przyporządkowuje się do pozycji ryzyka w danej walucie. Jeżeli składnik płatnościowy jest nominowany w walucie obcej, podobnie przyporządkowuje się go do pozycji ryzyka w tej walucie. Wartość ekspozycji przypisana bazowej transakcji wymiany walutowej wynosi zero.

| 5. | Wielkość pozycji ryzyka z tytułu transakcji o liniowym profilu ryzyka to efektywna wartość referencyjna (wartość rynkowa pomnożona przez ilość) bazowych instrumentów finansowych (w tym towarów) przeliczonych na walutę krajową danej instytucji kredytowej, z wyjątkiem instrumentów dłużnych. |
| --- | --- |

5.

Wielkość pozycji ryzyka z tytułu transakcji o liniowym profilu ryzyka to efektywna wartość referencyjna (wartość rynkowa pomnożona przez ilość) bazowych instrumentów finansowych (w tym towarów) przeliczonych na walutę krajową danej instytucji kredytowej, z wyjątkiem instrumentów dłużnych.

| 6. | W przypadku instrumentów dłużnych i składników płatnościowych transakcji wielkość pozycji ryzyka to efektywna wartość referencyjna należności brutto (w tym kwoty referencyjnej) przeliczona na walutę krajową danej instytucji kredytowej, pomnożona odpowiednio przez zmodyfikowany czas obowiązywania instrumentu dłużnego lub składnika płatnościowego transakcji. |
| --- | --- |

6.

W przypadku instrumentów dłużnych i składników płatnościowych transakcji wielkość pozycji ryzyka to efektywna wartość referencyjna należności brutto (w tym kwoty referencyjnej) przeliczona na walutę krajową danej instytucji kredytowej, pomnożona odpowiednio przez zmodyfikowany czas obowiązywania instrumentu dłużnego lub składnika płatnościowego transakcji.

| 7. | Wielkość pozycji ryzyka z tytułu swapu ryzyka kredytowego to wartość referencyjna instrumentu dłużnego pomnożona przez czas pozostały do rozliczenia swapu ryzyka kredytowego. |
| --- | --- |

7.

Wielkość pozycji ryzyka z tytułu swapu ryzyka kredytowego to wartość referencyjna instrumentu dłużnego pomnożona przez czas pozostały do rozliczenia swapu ryzyka kredytowego.

| 8. | Wielość pozycji ryzyka z tytułu pozagiełdowej transakcji pochodnej o nieliniowym profilu ryzyka, w tym opcji i opcji na swapy (swaptions), jest równa ekwiwalentowi delta nominalnej kwoty instrumentu finansowego, który jest podstawą transakcji, z wyjątkiem przypadku, gdy podstawą transakcji jest instrument dłużny. |
| --- | --- |

8.

Wielość pozycji ryzyka z tytułu pozagiełdowej transakcji pochodnej o nieliniowym profilu ryzyka, w tym opcji i opcji na swapy (swaptions), jest równa ekwiwalentowi delta nominalnej kwoty instrumentu finansowego, który jest podstawą transakcji, z wyjątkiem przypadku, gdy podstawą transakcji jest instrument dłużny.

| 9. | Wielkość pozycji ryzyka z tytułu pozagiełdowej transakcji pochodnej o nieliniowym profilu ryzyka, w tym opcji i opcji na swapy (swaptions), której podstawą jest instrument dłużny lub składnik płatnościowy transakcji, jest równa ekwiwalentowi delta efektywnej wartości referencyjnej instrumentu dłużnego lub składnika płatnościowego, pomnożonej odpowiednio przez zmodyfikowany czas obowiązywania takiego instrumentu dłużnego lub składnika płatnościowego transakcji. |
| --- | --- |

9.

Wielkość pozycji ryzyka z tytułu pozagiełdowej transakcji pochodnej o nieliniowym profilu ryzyka, w tym opcji i opcji na swapy (swaptions), której podstawą jest instrument dłużny lub składnik płatnościowy transakcji, jest równa ekwiwalentowi delta efektywnej wartości referencyjnej instrumentu dłużnego lub składnika płatnościowego, pomnożonej odpowiednio przez zmodyfikowany czas obowiązywania takiego instrumentu dłużnego lub składnika płatnościowego transakcji.

| 10. | Przy obliczaniu pozycji ryzyka zabezpieczenie uzyskane od kontrahenta traktuje się jak należność od kontrahenta z tytułu umowy na instrumenty pochodne (pozycja długa) płatną tego samego dnia, podczas gdy udzielone zabezpieczenie traktuje się jak zobowiązanie wobec kontrahenta (pozycja krótka) płatne tego samego dnia. |
| --- | --- |

10.

Przy obliczaniu pozycji ryzyka zabezpieczenie uzyskane od kontrahenta traktuje się jak należność od kontrahenta z tytułu umowy na instrumenty pochodne (pozycja długa) płatną tego samego dnia, podczas gdy udzielone zabezpieczenie traktuje się jak zobowiązanie wobec kontrahenta (pozycja krótka) płatne tego samego dnia.

| 11. | Instytucje kredytowe mogą stosować następujący wzór do wyznaczania wielkości i symbolu pozycji ryzyka: | dla wszystkich instrumentów innych niż instrumenty dłużne: |
| --- | --- | --- |

11.

Instytucje kredytowe mogą stosować następujący wzór do wyznaczania wielkości i symbolu pozycji ryzyka:

dla wszystkich instrumentów innych niż instrumenty dłużne:

| | efektywna wartość referencyjna, lub |
| --- | --- |

efektywna wartość referencyjna, lub

| | ekwiwalent delta |
| --- | --- |

ekwiwalent delta

| | wartości referencyjnej =

  gdzie:
  Pref= cena instrumentu bazowego wyrażona w walucie referencyjnej;
  V= wartość instrumentu finansowego (w przypadku opcji: cena opcji; w przypadku transakcji o liniowym profilu ryzyka: wartość samego instrumentu bazowego );
  p= cena instrumentu bazowego wyrażona w tej samej walucie co v;
  dla instrumentów dłużnych i składników płatnościowych we wszystkich typach transakcji:
  efektywna wartość referencyjna pomnożona przez zmodyfikowany czas trwania lub
  ekwiwalent delta w wartości referencyjnej pomnożony przez zmodyfikowany czas trwania



  gdzie:
  V= wartość instrumentu finansowego (w przypadku opcji: cena opcji; w przypadku transakcji o liniowym profilu ryzyka: odpowiednio wartość samego instrumentu bazowego lub składnika płatnościowego);
  r= poziom oprocentowania
  Jeżeli wartość V nominowana jest w walucie innej niż waluta referencyjna, wartość instrumentu pochodnego należy przeliczyć na walutę referencyjną, mnożąc ją przez odpowiedni kurs wymiany. |
| --- | --- |

wartości referencyjnej = Formula

gdzie:

Pref= cena instrumentu bazowego wyrażona w walucie referencyjnej;

V= wartość instrumentu finansowego (w przypadku opcji: cena opcji; w przypadku transakcji o liniowym profilu ryzyka: wartość samego instrumentu bazowego );

p= cena instrumentu bazowego wyrażona w tej samej walucie co v;

dla instrumentów dłużnych i składników płatnościowych we wszystkich typach transakcji:

efektywna wartość referencyjna pomnożona przez zmodyfikowany czas trwania lub

ekwiwalent delta w wartości referencyjnej pomnożony przez zmodyfikowany czas trwania

Formula

gdzie:

V= wartość instrumentu finansowego (w przypadku opcji: cena opcji; w przypadku transakcji o liniowym profilu ryzyka: odpowiednio wartość samego instrumentu bazowego lub składnika płatnościowego);

r= poziom oprocentowania

Jeżeli wartość V nominowana jest w walucie innej niż waluta referencyjna, wartość instrumentu pochodnego należy przeliczyć na walutę referencyjną, mnożąc ją przez odpowiedni kurs wymiany.

| 12. | Pozycje ryzyka grupuje się w hedging sets. Dla każdego hedging set oblicza się bezwzględną kwotę stanowiąca sumę powstałych pozycji ryzyka. Sumę taką określa się jako „pozycja ryzyka netto” i przedstawia jako:



  we wzorach podanych w powyższym ust. 1. |
| --- | --- |

12.

Pozycje ryzyka grupuje się w hedging sets. Dla każdego hedging set oblicza się bezwzględną kwotę stanowiąca sumę powstałych pozycji ryzyka. Sumę taką określa się jako „pozycja ryzyka netto” i przedstawia jako:

Formula

we wzorach podanych w powyższym ust. 1.

| 13. | Dla pozycji ryzyka stopy procentowej z tytułu środków pieniężnych zdeponowanych przez kontrahenta jako zabezpieczenie, z tytułu składników płatnościowych transakcji i bazowych instrumentów dłużnych — do których zgodnie z tabelą 1 w załączniku I do dyrektywy 2006/.../WE odnosi się obciążenie kapitałowe w wysokości 1,60 % lub mniejszej — istnieje w odniesieniu do każdej waluty sześć hedging sets, jak podano w poniższej tabeli 4. Hedging sets określa się poprzez połączenie dwóch kryteriów: „terminu rozliczenia” i „stóp procentowych odniesienia”.
  TABELA 4 | Stopy procentowe odniesienia wg kursu oficjalnego | Stopy procentowe odniesienia wg kursu innego niż oficjalny |
| --- | --- | --- | --- |
| Termin rozliczenia | ≤ 1 rok | ≤ 1 rok |
| Termin rozliczenia | >1 – ≤ 5 lat | >1 – ≤ 5 lat |
| Termin rozliczenia | > 5 lat | > 5 lat |

13.

Dla pozycji ryzyka stopy procentowej z tytułu środków pieniężnych zdeponowanych przez kontrahenta jako zabezpieczenie, z tytułu składników płatnościowych transakcji i bazowych instrumentów dłużnych — do których zgodnie z tabelą 1 w załączniku I do dyrektywy 2006/.../WE odnosi się obciążenie kapitałowe w wysokości 1,60 % lub mniejszej — istnieje w odniesieniu do każdej waluty sześć hedging sets, jak podano w poniższej tabeli 4. Hedging sets określa się poprzez połączenie dwóch kryteriów: „terminu rozliczenia” i „stóp procentowych odniesienia”.

TABELA 4

Stopy procentowe odniesienia wg kursu oficjalnego

Stopy procentowe odniesienia wg kursu innego niż oficjalny

Termin rozliczenia

≤ 1 rok

≤ 1 rok

Termin rozliczenia

>1 – ≤ 5 lat

>1 – ≤ 5 lat

Termin rozliczenia

> 5 lat

> 5 lat

| 14. | Dla pozycji ryzyka z tytułu bazowych instrumentów dłużnych lub składników płatnościowych transakcji, których stopa oprocentowania jest powiązana z wartością referencyjną stanowiącą ogólny poziom stóp oprocentowania obowiązujących na rynku, rzeczywisty termin rozliczenia stanowi czas, jaki upływa do kolejnej zmiany stóp oprocentowania. We wszystkich innych przypadkach jest to czas pozostały do wykupu bazowego instrumentu bazowego lub — w przypadku składnika płatnościowego transakcji — czas trwania transakcji. |
| --- | --- |

14.

Dla pozycji ryzyka z tytułu bazowych instrumentów dłużnych lub składników płatnościowych transakcji, których stopa oprocentowania jest powiązana z wartością referencyjną stanowiącą ogólny poziom stóp oprocentowania obowiązujących na rynku, rzeczywisty termin rozliczenia stanowi czas, jaki upływa do kolejnej zmiany stóp oprocentowania. We wszystkich innych przypadkach jest to czas pozostały do wykupu bazowego instrumentu bazowego lub — w przypadku składnika płatnościowego transakcji — czas trwania transakcji.

| 15. | Na każdego emitenta referencyjnego papieru dłużnego, będącego podstawą swapu ryzyka kredytowego, przypada jeden hedging set. |
| --- | --- |

15.

Na każdego emitenta referencyjnego papieru dłużnego, będącego podstawą swapu ryzyka kredytowego, przypada jeden hedging set.

| 16. | W przypadku pozycji ryzyka stopy procentowej z tytułu depozytów środków pieniężnych przekazanych kontrahentowi jako zabezpieczenie, gdy kontrahent taki nie zalega ze spłatą zobowiązań obarczonych niskim ryzykiem szczególnym oraz wynikających z bazowych instrumentów dłużnych — które zgodnie z tabelą 1 w załączniku I do dyrektywy 2006/.../WE podlegają obciążeniu kapitałowemu wyższemu niż 1,60 % — na każdego emitenta przypada jeden hedging set. Jeżeli składnik płatnościowy transakcji jest odwzorowaniem takiego instrumentu dłużnego, jeden hedging set przypada także na każdego emitenta referencyjnego instrumentu dłużnego. Instytucje kredytowe mogą przypisać temu samemu hedging set pozycje ryzyka wynikające z instrumentów dłużnych określonego emitenta lub referencyjnych instrumentów dłużnych tego samego emitenta, których odwzorowaniem są składniki płatnościowe lub które stanowią przedmiot swapu ryzyka kredytowego. |
| --- | --- |

16.

W przypadku pozycji ryzyka stopy procentowej z tytułu depozytów środków pieniężnych przekazanych kontrahentowi jako zabezpieczenie, gdy kontrahent taki nie zalega ze spłatą zobowiązań obarczonych niskim ryzykiem szczególnym oraz wynikających z bazowych instrumentów dłużnych — które zgodnie z tabelą 1 w załączniku I do dyrektywy 2006/.../WE podlegają obciążeniu kapitałowemu wyższemu niż 1,60 % — na każdego emitenta przypada jeden hedging set. Jeżeli składnik płatnościowy transakcji jest odwzorowaniem takiego instrumentu dłużnego, jeden hedging set przypada także na każdego emitenta referencyjnego instrumentu dłużnego. Instytucje kredytowe mogą przypisać temu samemu hedging set pozycje ryzyka wynikające z instrumentów dłużnych określonego emitenta lub referencyjnych instrumentów dłużnych tego samego emitenta, których odwzorowaniem są składniki płatnościowe lub które stanowią przedmiot swapu ryzyka kredytowego.

| 17. | Bazowe instrumenty finansowe, inne niż instrumenty dłużne (akcje, metale szlachetne, towary i inne) przypisuje się tym samym hedging sets tylko wówczas, gdy są one ze sobą identyczne lub podobne do siebie.
  W każdym innym przypadku przypisuje się je oddzielnym hedging sets. Podobieństwo instrumentów ustala się w sposób następujący:






  — | w przypadku akcji — instrumentami podobnymi są akcje pochodzące od tego samego emitenta. Indeks akcji traktuje się jako oddzielnego emitenta; |
| --- | --- | --- |

17.

Bazowe instrumenty finansowe, inne niż instrumenty dłużne (akcje, metale szlachetne, towary i inne) przypisuje się tym samym hedging sets tylko wówczas, gdy są one ze sobą identyczne lub podobne do siebie.

W każdym innym przypadku przypisuje się je oddzielnym hedging sets. Podobieństwo instrumentów ustala się w sposób następujący:

—

w przypadku akcji — instrumentami podobnymi są akcje pochodzące od tego samego emitenta. Indeks akcji traktuje się jako oddzielnego emitenta;

| — | w przypadku metali szlachetnych — instrumentami podobnymi są takie, które dotyczą tego samego metalu. Indeks metali szlachetnych traktuje się jako oddzielny metal szlachetny; |
| --- | --- |

—

w przypadku metali szlachetnych — instrumentami podobnymi są takie, które dotyczą tego samego metalu. Indeks metali szlachetnych traktuje się jako oddzielny metal szlachetny;

| — | w przypadku energii elektrycznej — instrumentami podobnymi są takie prawa i zobowiązania do dostawy energii, które odnoszą się do tego samego okresu obciążenia szczytowego lub pozaszczytowego w ciągu doby; |
| --- | --- |

—

w przypadku energii elektrycznej — instrumentami podobnymi są takie prawa i zobowiązania do dostawy energii, które odnoszą się do tego samego okresu obciążenia szczytowego lub pozaszczytowego w ciągu doby;

| — | w przypadku towarów — instrumentami podobnymi są takie, które dotyczą tego samego towaru. Indeks towarów traktuje się jako oddzielny rodzaj towaru. |
| --- | --- |

—

w przypadku towarów — instrumentami podobnymi są takie, które dotyczą tego samego towaru. Indeks towarów traktuje się jako oddzielny rodzaj towaru.

| 18. | Mnożniki CCR (CCRM) dla poszczególnych kategorii hedging sets podane są w poniższej tabeli 5.
  TABELA 5







  Kategorie hedging set | CCRM |
| --- | --- | --- |
| 1. | Stopy procentowe | 0,2 % |
| 2. | Stopy procentowe dla pozycji ryzyka z tytułu referencyjnego instrumentu dłużnego, który jest przedmiotem transakcji swapu ryzyka kredytowego i który — zgodnie z tabelą 1 w załączniku I do dyrektywy 2006/.../WE — podlega obciążeniu kapitałowemu równemu lub niższemu niż 1,60 %. | 0,3 % |
| 3. | Stopy procentowe dla pozycji ryzyka z tytułu instrumentu dłużnego lub referencyjnego instrumentu dłużnego, który — zgodnie z tabelą 1 w załączniku I do dyrektywy 2006/.../WE — podlega obciążeniu kapitałowemu wyższemu niż 1,60 %. | 0,6 % |
| 4. | Kursy wymiany | 2,5 % |
| 5. | Energia elektryczna | 4 % |
| 6. | Złoto | 5 % |
| 7. | Akcje | 7 % |
| 8. | Metale szlachetne (z wyjątkiem złota) | 8,5 % |
| 9. | Inne towary (z wyjątkiem metali szlachetnych i energii elektrycznej) | 10 % |
| 10. | Instrumenty bazowe pozagiełdowych transakcji pochodnych nienależące do żadnej z powyższych kategorii. | 10 % |

18.

Mnożniki CCR (CCRM) dla poszczególnych kategorii hedging sets podane są w poniższej tabeli 5.

TABELA 5

Kategorie hedging set

CCRM

1.

Stopy procentowe

0,2 %

2.

Stopy procentowe dla pozycji ryzyka z tytułu referencyjnego instrumentu dłużnego, który jest przedmiotem transakcji swapu ryzyka kredytowego i który — zgodnie z tabelą 1 w załączniku I do dyrektywy 2006/.../WE — podlega obciążeniu kapitałowemu równemu lub niższemu niż 1,60 %.

0,3 %

3.

Stopy procentowe dla pozycji ryzyka z tytułu instrumentu dłużnego lub referencyjnego instrumentu dłużnego, który — zgodnie z tabelą 1 w załączniku I do dyrektywy 2006/.../WE — podlega obciążeniu kapitałowemu wyższemu niż 1,60 %.

0,6 %

4.

Kursy wymiany

2,5 %

5.

Energia elektryczna

4 %

6.

Złoto

5 %

7.

Akcje

7 %

8.

Metale szlachetne (z wyjątkiem złota)

8,5 %

9.

Inne towary (z wyjątkiem metali szlachetnych i energii elektrycznej)

10 %

10.

Instrumenty bazowe pozagiełdowych transakcji pochodnych nienależące do żadnej z powyższych kategorii.

10 %

Instrumenty bazowe pozagiełdowych transakcji pochodnych, o których mowa w ust. 10 tabeli 5, przypisuje się oddzielnym, pojedynczym hedging sets odpowiadającym każdej z kategorii instrumentu bazowego.

| 19. | W przypadku transakcji o nieliniowym profilu ryzyka lub składników płatnościowych transakcji oraz transakcji, których przedmiotem są instrumenty dłużne, dla których instytucja kredytowa nie może wyliczyć odpowiednio współczynnika delta lub zmodyfikowanego czasu trwania przy pomocy zatwierdzonego przez siebie modelu obliczania minimalnego wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka rynkowego — właściwe organy określają w sposób zachowawczy wielkość pozycji i odpowiedni do danego przypadku CCRMj. Jako rozwiązanie alternatywne właściwe organy mogą wymagać zastosowania metody określonej w części 3. Nie uznaje się wówczas kompensowania: to znaczy, wartość ekspozycji oblicza się tak, jakby istniał netting set obejmujący jedynie pojedynczą transakcję |
| --- | --- |

19.

W przypadku transakcji o nieliniowym profilu ryzyka lub składników płatnościowych transakcji oraz transakcji, których przedmiotem są instrumenty dłużne, dla których instytucja kredytowa nie może wyliczyć odpowiednio współczynnika delta lub zmodyfikowanego czasu trwania przy pomocy zatwierdzonego przez siebie modelu obliczania minimalnego wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka rynkowego — właściwe organy określają w sposób zachowawczy wielkość pozycji i odpowiedni do danego przypadku CCRMj. Jako rozwiązanie alternatywne właściwe organy mogą wymagać zastosowania metody określonej w części 3. Nie uznaje się wówczas kompensowania: to znaczy, wartość ekspozycji oblicza się tak, jakby istniał netting set obejmujący jedynie pojedynczą transakcję

| 20. | Instytucja kredytowa posiada procedury wewnętrzne służące weryfikacji, czy, przed zaliczeniem transakcji do grupy zabezpieczeń, transakcja została objęta możliwą do prawnego wyegzekwowania umową kompensowania spełniającą wymogi określone w części 7. |
| --- | --- |

20.

Instytucja kredytowa posiada procedury wewnętrzne służące weryfikacji, czy, przed zaliczeniem transakcji do grupy zabezpieczeń, transakcja została objęta możliwą do prawnego wyegzekwowania umową kompensowania spełniającą wymogi określone w części 7.

| 21. | Instytucja kredytowa korzystająca z zabezpieczenia w celu ograniczenia swojego CCR posiada procedury wewnętrzne służące weryfikacji, przed uznaniem efektów zabezpieczenia w obliczeniach instytucji kredytowej, czy spełnia ono standardy pewności prawnej określone w załączniku VIII. |
| --- | --- |

21.

Instytucja kredytowa korzystająca z zabezpieczenia w celu ograniczenia swojego CCR posiada procedury wewnętrzne służące weryfikacji, przed uznaniem efektów zabezpieczenia w obliczeniach instytucji kredytowej, czy spełnia ono standardy pewności prawnej określone w załączniku VIII.

Część 6: Metoda modeli wewnętrznych

| 1. | Za zgodą właściwych organ, instytucja kredytowa może stosować metodę modeli wewnętrznych (IMM) do obliczania wartości ekspozycji w przypadku transakcji określonych w części 2 ust. 2 ppkt. (i), lub transakcji określonych w części 2 ust. 2 ppkt. (ii), (iii) i (iv), lub transakcji określonych w części 2 ust. 2 ppkt. (i)-(iv). Każdy z powyższych przypadków może obejmować również transakcje wymienione w części 2 ust. 2 ppkt (v). Pomimo części 2 ust. 1 akapit drugi instytucje kredytowe mogą zadecydować o tym, aby nie stosować tej metody do ekspozycji nieistotnych pod względem wielkości i ryzyka. Warunkiem stosowania IMM przez instytucję kredytową jest spełnienie wymogów określonych w niniejszej części. |
| --- | --- |

1.

Za zgodą właściwych organ, instytucja kredytowa może stosować metodę modeli wewnętrznych (IMM) do obliczania wartości ekspozycji w przypadku transakcji określonych w części 2 ust. 2 ppkt. (i), lub transakcji określonych w części 2 ust. 2 ppkt. (ii), (iii) i (iv), lub transakcji określonych w części 2 ust. 2 ppkt. (i)-(iv). Każdy z powyższych przypadków może obejmować również transakcje wymienione w części 2 ust. 2 ppkt (v). Pomimo części 2 ust. 1 akapit drugi instytucje kredytowe mogą zadecydować o tym, aby nie stosować tej metody do ekspozycji nieistotnych pod względem wielkości i ryzyka. Warunkiem stosowania IMM przez instytucję kredytową jest spełnienie wymogów określonych w niniejszej części.

| 2. | Za zgodą właściwych organów IMM wprowadzać można kolejno w odniesieniu do poszczególnych typów transakcji, w tym czasie instytucja kredytowa może korzystać z metod określonych w częściach 3 lub 5. Niezależnie od pozostałych przepisów niniejszej części instytucje kredytowe nie są zobowiązane do stosowania konkretnego rodzaju modelu. |
| --- | --- |

2.

Za zgodą właściwych organów IMM wprowadzać można kolejno w odniesieniu do poszczególnych typów transakcji, w tym czasie instytucja kredytowa może korzystać z metod określonych w częściach 3 lub 5. Niezależnie od pozostałych przepisów niniejszej części instytucje kredytowe nie są zobowiązane do stosowania konkretnego rodzaju modelu.

| 3. | W przypadku wszystkich pozagiełdowych transakcji pochodnych i wszystkich transakcji z długim terminem rozliczenia, nieobjętych zgodą na stosowanie IMM, instytucja kredytowa korzysta z metod określonych w części 3 lub części 5. Na łączne zastosowanie tych dwóch metod zezwala się na stałe tylko w ramach grupy podmiotów. Natomiast na łączne stosowanie tych dwóch metod w ramach pojedynczego podmiotu prawnego zezwala się w przypadkach określonych w części 5 ust. 19. |
| --- | --- |

3.

W przypadku wszystkich pozagiełdowych transakcji pochodnych i wszystkich transakcji z długim terminem rozliczenia, nieobjętych zgodą na stosowanie IMM, instytucja kredytowa korzysta z metod określonych w części 3 lub części 5. Na łączne zastosowanie tych dwóch metod zezwala się na stałe tylko w ramach grupy podmiotów. Natomiast na łączne stosowanie tych dwóch metod w ramach pojedynczego podmiotu prawnego zezwala się w przypadkach określonych w części 5 ust. 19.

| 4. | Instytucje kredytowe, które uzyskały zezwolenie na stosowanie IMM, nie powracają do stosowania metod określonych w częściach 3 i 5 niniejszego załącznika, z wyjątkiem przypadków gdy wykażą, że służy to dobrej sprawie i uzyskają na to zgodę właściwych organ. Kiedy instytucja kredytowa przestaje spełniać wymagania określone w niniejszej części, wtedy albo przedstawia właściwym organom plan powrotu do stanu zgodności z takimi wymaganiami albo dowodzi, że skutki niezgodności są nieistotne. |
| --- | --- |

4.

Instytucje kredytowe, które uzyskały zezwolenie na stosowanie IMM, nie powracają do stosowania metod określonych w częściach 3 i 5 niniejszego załącznika, z wyjątkiem przypadków gdy wykażą, że służy to dobrej sprawie i uzyskają na to zgodę właściwych organ. Kiedy instytucja kredytowa przestaje spełniać wymagania określone w niniejszej części, wtedy albo przedstawia właściwym organom plan powrotu do stanu zgodności z takimi wymaganiami albo dowodzi, że skutki niezgodności są nieistotne.

Wartość ekspozycji

| 5. | Wartość ekspozycji oblicza się na poziomie pakietu netting set. Model określa przewidywany rozkład zmian wartości rynkowej netting set wynikający ze zmienności parametrów rynkowych, takich jak stopy procentowe czy kursy walut. Następnie przy pomocy modelu oblicza się wartości ekspozycji dla danego pakietu netting set w dowolnym czasie w przyszłości, biorąc pod uwagę zmiany parametrów rynkowych. W przypadku kontrahentów transakcji z opcją uzupełniania zabezpieczenia model może także uwzględnić przyszłe zmiany poziomu zabezpieczenia. |
| --- | --- |

5.

Wartość ekspozycji oblicza się na poziomie pakietu netting set. Model określa przewidywany rozkład zmian wartości rynkowej netting set wynikający ze zmienności parametrów rynkowych, takich jak stopy procentowe czy kursy walut. Następnie przy pomocy modelu oblicza się wartości ekspozycji dla danego pakietu netting set w dowolnym czasie w przyszłości, biorąc pod uwagę zmiany parametrów rynkowych. W przypadku kontrahentów transakcji z opcją uzupełniania zabezpieczenia model może także uwzględnić przyszłe zmiany poziomu zabezpieczenia.

| 6. | Prognozując rozkład zmian wartości rynkowej dla pakietu netting set, instytucje kredytowe mogą uwzględnić także zabezpieczenia finansowe określone w części 1 ust. 11 załącznika VIII i ust. 9 załącznika II do dyrektywy 2006/.../WE, o ile zabezpieczenie takie spełnia wymagania w zakresie ilości, jakości i rodzaju danych, właściwe dla metody modeli wewnętrznych. |
| --- | --- |

6.

Prognozując rozkład zmian wartości rynkowej dla pakietu netting set, instytucje kredytowe mogą uwzględnić także zabezpieczenia finansowe określone w części 1 ust. 11 załącznika VIII i ust. 9 załącznika II do dyrektywy 2006/.../WE, o ile zabezpieczenie takie spełnia wymagania w zakresie ilości, jakości i rodzaju danych, właściwe dla metody modeli wewnętrznych.

| 7. | Wartości ekspozycji oblicza się jako iloczyn współczynnika alfa i efektywnej oczekiwanej ekspozycji dodatniej (EPE):
  Wartość ekspozycji = α × efektywna EPE
  gdzie:
  alfa (α) równa się 1,4, przy czym właściwe organy mogą wymagać wyższej wartości α, oraz gdzieefektywną EPE oblicza się, szacując wartość oczekiwanej ekspozycji (EEt) jako średnią ekspozycję liczoną w określonym terminie w przyszłości t, gdzie średnią tę uzyskuje się na podstawie wszystkich możliwych wartości czynników ryzyka rynkowego w przyszłości. Według modelu wewnętrznego wartość EE szacuje się w szeregu terminów przyszłych t1, t2, t3 itp. |
| --- | --- |

7.

Wartości ekspozycji oblicza się jako iloczyn współczynnika alfa i efektywnej oczekiwanej ekspozycji dodatniej (EPE):

Wartość ekspozycji = α × efektywna EPE

gdzie:

alfa (α) równa się 1,4, przy czym właściwe organy mogą wymagać wyższej wartości α, oraz gdzieefektywną EPE oblicza się, szacując wartość oczekiwanej ekspozycji (EEt) jako średnią ekspozycję liczoną w określonym terminie w przyszłości t, gdzie średnią tę uzyskuje się na podstawie wszystkich możliwych wartości czynników ryzyka rynkowego w przyszłości. Według modelu wewnętrznego wartość EE szacuje się w szeregu terminów przyszłych t1, t2, t3 itp.

| 8. | Efektywną EE oblicza się rekursywnie jako:
  Efektywna EEtk = max(efektywna EEtk-1; EEtk)
  gdzie:
  bieżącą datę oznacza się jako t0, a efektywna EEt0 jest równa bieżącej ekspozycji. |
| --- | --- |

8.

Efektywną EE oblicza się rekursywnie jako:

Efektywna EEtk = max(efektywna EEtk-1; EEtk)

gdzie:

bieżącą datę oznacza się jako t0, a efektywna EEt0 jest równa bieżącej ekspozycji.

| 9. | W tym ujęciu efektywna EPE to średnia efektywna EE w ciągu pierwszego roku przyszłej ekspozycji. Jeżeli termin rozliczenia wszystkich umów w ramach pakietu netting set przypada przed upływem jednego roku, EPE jest średnią EE wyznaczoną do chwili upłynięcia terminu rozliczenia wszystkich umów w ramach takiego pakietu. Efektywną EPE oblicza się jako średnioważoną efektywną EE:



  gdzie:
  wagi Δtk = tk — tk-1 dopuszczają przypadek, w którym przyszłą ekspozycję oblicza się w nierównych odstępach czasu. |
| --- | --- |

9.

W tym ujęciu efektywna EPE to średnia efektywna EE w ciągu pierwszego roku przyszłej ekspozycji. Jeżeli termin rozliczenia wszystkich umów w ramach pakietu netting set przypada przed upływem jednego roku, EPE jest średnią EE wyznaczoną do chwili upłynięcia terminu rozliczenia wszystkich umów w ramach takiego pakietu. Efektywną EPE oblicza się jako średnioważoną efektywną EE:

Formula

gdzie:

wagi Δtk = tk — tk-1 dopuszczają przypadek, w którym przyszłą ekspozycję oblicza się w nierównych odstępach czasu.

| 10. | Miary EE albo ekspozycji szczytowej wyznacza się na podstawie rozkładu ekspozycji, uwzględniającego możliwość odchylenia takiego rozkładu od normy. |
| --- | --- |

10.

Miary EE albo ekspozycji szczytowej wyznacza się na podstawie rozkładu ekspozycji, uwzględniającego możliwość odchylenia takiego rozkładu od normy.

| 11. | Instytucje kredytowe mogą skorzystać z miary, która dla każdego kontrahenta ma charakter bardziej zachowawczy niż wartość iloczynu alfa razy efektywna EPE, obliczona według równania podanego powyżej. |
| --- | --- |

11.

Instytucje kredytowe mogą skorzystać z miary, która dla każdego kontrahenta ma charakter bardziej zachowawczy niż wartość iloczynu alfa razy efektywna EPE, obliczona według równania podanego powyżej.

| 12. | Niezależnie od ust. 7 właściwe organy mogą zezwolić instytucjom kredytowym na stosowanie własnych oszacowań α, których dolny limit wynosi 1,2, gdzie α jest równa stosunkowi kapitału ekonomicznego wynikającego z pełnej symulacji CCR ekspozycji wszystkich kontrahentów (licznik) do kapitału ekonomicznego opartego na EPE (mianownik). W mianowniku EPE traktowana jest tak jak stała niespłacona kwota należności. Instytucje kredytowe wykazują, że ich wewnętrzne oszacowania α uwzględniają w liczniku istotne przyczyny stochastycznej zależności występującej po rozkładzie wartości rynkowych transakcji lub portfeli transakcji na poszczególnych kontrahentów.W wewnętrznych oszacowaniach alfa uwzględnia się granulację portfeli. |
| --- | --- |

12.

Niezależnie od ust. 7 właściwe organy mogą zezwolić instytucjom kredytowym na stosowanie własnych oszacowań α, których dolny limit wynosi 1,2, gdzie α jest równa stosunkowi kapitału ekonomicznego wynikającego z pełnej symulacji CCR ekspozycji wszystkich kontrahentów (licznik) do kapitału ekonomicznego opartego na EPE (mianownik). W mianowniku EPE traktowana jest tak jak stała niespłacona kwota należności. Instytucje kredytowe wykazują, że ich wewnętrzne oszacowania α uwzględniają w liczniku istotne przyczyny stochastycznej zależności występującej po rozkładzie wartości rynkowych transakcji lub portfeli transakcji na poszczególnych kontrahentów.W wewnętrznych oszacowaniach alfa uwzględnia się granulację portfeli.

| 13. | Instytucja kredytowa dba o to, by licznik i mianownik α były obliczane w sposób konsekwentny pod względem metodologii stosowania modeli, specyfikacji parametrów i składu portfela. Stosowana metoda opiera się na przyjętej przez instytucję kredytową wewnętrznej koncepcji kapitału ekonomicznego, jest dobrze udokumentowana i podlega zatwierdzeniu przez niezależny organ. Ponadto instytucje kredytowe weryfikują swoje oszacowania co najmniej raz na kwartał lub częściej, w przypadku gdy skład portfela ulega z czasem zróżnicowaniu. Instytucje kredytowe oceniają także ryzyko modelu. |
| --- | --- |

13.

Instytucja kredytowa dba o to, by licznik i mianownik α były obliczane w sposób konsekwentny pod względem metodologii stosowania modeli, specyfikacji parametrów i składu portfela. Stosowana metoda opiera się na przyjętej przez instytucję kredytową wewnętrznej koncepcji kapitału ekonomicznego, jest dobrze udokumentowana i podlega zatwierdzeniu przez niezależny organ. Ponadto instytucje kredytowe weryfikują swoje oszacowania co najmniej raz na kwartał lub częściej, w przypadku gdy skład portfela ulega z czasem zróżnicowaniu. Instytucje kredytowe oceniają także ryzyko modelu.

| 14. | W razie potrzeby parametry zmienności i korelacji czynników ryzyka rynkowego stosowane przy wspólnej symulacji ryzyka rynkowego i kredytowego powinny zostać uzależnione od czynnika ryzyka kredytowego, tak by uwzględnić potencjalny wzrost zmienności lub korelacji w razie spadku koniunktury gospodarczej. |
| --- | --- |

14.

W razie potrzeby parametry zmienności i korelacji czynników ryzyka rynkowego stosowane przy wspólnej symulacji ryzyka rynkowego i kredytowego powinny zostać uzależnione od czynnika ryzyka kredytowego, tak by uwzględnić potencjalny wzrost zmienności lub korelacji w razie spadku koniunktury gospodarczej.

| 15. | Jeżeli pakiet netting set podlega umowie o uzupełnieniu zabezpieczenia, instytucje kredytowe stosują jedną z następujących miar EPE:






  a) | Efektywna EPE bez uwzględnienia umowy o uzupełnieniu zabezpieczenia; |
| --- | --- | --- |

15.

Jeżeli pakiet netting set podlega umowie o uzupełnieniu zabezpieczenia, instytucje kredytowe stosują jedną z następujących miar EPE:

a)

Efektywna EPE bez uwzględnienia umowy o uzupełnieniu zabezpieczenia;

| b) | próg, jeśli ma wartość dodatnią, zgodny z umową o uzupełnieniu zabezpieczenia, powiększony o dodatek, który uwzględnia potencjalny wzrost ekspozycji w okresie ryzyka objętym umową o uzupełnieniu zabezpieczenia. Dodatek ten oblicza się jako oczekiwany wzrost ekspozycji z tytułu pakietu netting set, począwszy od poziomu bieżącej ekspozycji równego zeru poprzez cały okres ryzyka objęty umową. Na obowiązujący do opisywanych celów okres ryzyka objęty umową o uzupełnieniu zabezpieczenia nakłada się limit dolny wynoszący pięć dni roboczych dla pakietów netting set złożonych wyłącznie z transakcji typu repo podlegających codziennemu uzupełnianiu zabezpieczenia i codziennej wycenie rynkowej oraz dziesięć dni roboczych dla innych pakietów netting set; lub |
| --- | --- |

b)

próg, jeśli ma wartość dodatnią, zgodny z umową o uzupełnieniu zabezpieczenia, powiększony o dodatek, który uwzględnia potencjalny wzrost ekspozycji w okresie ryzyka objętym umową o uzupełnieniu zabezpieczenia. Dodatek ten oblicza się jako oczekiwany wzrost ekspozycji z tytułu pakietu netting set, począwszy od poziomu bieżącej ekspozycji równego zeru poprzez cały okres ryzyka objęty umową. Na obowiązujący do opisywanych celów okres ryzyka objęty umową o uzupełnieniu zabezpieczenia nakłada się limit dolny wynoszący pięć dni roboczych dla pakietów netting set złożonych wyłącznie z transakcji typu repo podlegających codziennemu uzupełnianiu zabezpieczenia i codziennej wycenie rynkowej oraz dziesięć dni roboczych dla innych pakietów netting set; lub

| c) | jeżeli model wewnętrzny uwzględnia skutki uzupełniania zabezpieczenia podczas szacowania EE, miarę EE uzyskaną przy pomocy takiego modelu można, za zgodą właściwych organ, zastosować bezpośrednio w równaniu podanym w ust. 8. |
| --- | --- |

c)

jeżeli model wewnętrzny uwzględnia skutki uzupełniania zabezpieczenia podczas szacowania EE, miarę EE uzyskaną przy pomocy takiego modelu można, za zgodą właściwych organ, zastosować bezpośrednio w równaniu podanym w ust. 8.

Wymagania minimalne dotyczące modeli EPE

| 16. | Model EPE stosowany przez instytucję kredytową spełnia wymogi operacyjne określone w ust. 17-41. |
| --- | --- |

16.

Model EPE stosowany przez instytucję kredytową spełnia wymogi operacyjne określone w ust. 17-41.

Kontrola CCR

| 17. | Instytucja kredytowa posiada jednostkę kontrolną odpowiedzialną za opracowanie i stosowanie systemu zarządzania CCR, w tym za pierwotne i bieżące zatwierdzanie modelu wewnętrznego. Kontroluje ona spójność danych wejściowych, a także sporządza i analizuje sprawozdania dotyczące wyników funkcjonowania stosowanego przez instytucję kredytową modelu pomiaru ryzyka, łącznie z oceną związku między stopniem ryzyka a limitami w zakresie udzielania kredytów i prowadzenia działalności handlowej. Jednostka taka jest niezależna od jednostek odpowiedzialnych za powstające, ekspozycje odnawiane lub handlowe oraz wolna od wszelkich niepożądanych wpływów; składa się z odpowiednio wykwalifikowanej kadry i podlega bezpośrednio kierownictwu wyższego szczebla tej instytucji. Praca jednostki jest ściśle związana z codziennym procesem zarządzania ryzykiem instytucji kredytowej. Wyniki tej pracy muszą w związku z tym stanowić integralną część procesu planowania, monitorowania i kontrolowania profilu ryzyka kredytowego i ogólnego profilu ryzyka instytucji kredytowej. |
| --- | --- |

17.

Instytucja kredytowa posiada jednostkę kontrolną odpowiedzialną za opracowanie i stosowanie systemu zarządzania CCR, w tym za pierwotne i bieżące zatwierdzanie modelu wewnętrznego. Kontroluje ona spójność danych wejściowych, a także sporządza i analizuje sprawozdania dotyczące wyników funkcjonowania stosowanego przez instytucję kredytową modelu pomiaru ryzyka, łącznie z oceną związku między stopniem ryzyka a limitami w zakresie udzielania kredytów i prowadzenia działalności handlowej. Jednostka taka jest niezależna od jednostek odpowiedzialnych za powstające, ekspozycje odnawiane lub handlowe oraz wolna od wszelkich niepożądanych wpływów; składa się z odpowiednio wykwalifikowanej kadry i podlega bezpośrednio kierownictwu wyższego szczebla tej instytucji. Praca jednostki jest ściśle związana z codziennym procesem zarządzania ryzykiem instytucji kredytowej. Wyniki tej pracy muszą w związku z tym stanowić integralną część procesu planowania, monitorowania i kontrolowania profilu ryzyka kredytowego i ogólnego profilu ryzyka instytucji kredytowej.

| 18. | Instytucja kredytowa ustala zasady, procesy i systemy w zakresie zarządzania CCR, które opierają się na solidnych założeniach i są konsekwentnie stosowane. Do podstaw należytego zarządzania CCR należą takie elementy jak: rozpoznanie ryzyka, pomiar, zarządzanie, zatwierdzanie i sprawozdawczość wewnętrzna w zakresie CCR. |
| --- | --- |

18.

Instytucja kredytowa ustala zasady, procesy i systemy w zakresie zarządzania CCR, które opierają się na solidnych założeniach i są konsekwentnie stosowane. Do podstaw należytego zarządzania CCR należą takie elementy jak: rozpoznanie ryzyka, pomiar, zarządzanie, zatwierdzanie i sprawozdawczość wewnętrzna w zakresie CCR.

| 19. | W zasadach zarządzania ryzykiem stosowanych przez instytucję kredytową uwzględnia się mechanizmy rynkowe, płynność oraz zagrożenia natury prawnej i operacyjnej, jakie mogą wiązać się z CCR. Instytucja kredytowa nie podejmuje działalności gospodarczej z kontrahentem, nie oceniwszy wcześniej jego wiarygodności kredytowej, oraz w sposób właściwy uwzględnia ryzyko kredytowe przed i w trakcie rozliczenia. Ryzykiem tym należy zarządzać na poziomie kontrahenta oraz całego przedsiębiorstwa w sposób jak najbardziej kompleksowy i wszechstronny (sumując ekspozycje CCR z innymi ekspozycjami kredytowymi). |
| --- | --- |

19.

W zasadach zarządzania ryzykiem stosowanych przez instytucję kredytową uwzględnia się mechanizmy rynkowe, płynność oraz zagrożenia natury prawnej i operacyjnej, jakie mogą wiązać się z CCR. Instytucja kredytowa nie podejmuje działalności gospodarczej z kontrahentem, nie oceniwszy wcześniej jego wiarygodności kredytowej, oraz w sposób właściwy uwzględnia ryzyko kredytowe przed i w trakcie rozliczenia. Ryzykiem tym należy zarządzać na poziomie kontrahenta oraz całego przedsiębiorstwa w sposób jak najbardziej kompleksowy i wszechstronny (sumując ekspozycje CCR z innymi ekspozycjami kredytowymi).

| 20. | Zarząd główny i kierownictwo wyższego szczebla instytucji kredytowej aktywnie uczestniczy w procesie kontroli CCR, traktując to zadanie jako istotny aspekt swojej działalności gospodarczej, wymagający zaangażowania odpowiednich środków. Kierownictwo wyższego szczebla zdaje sobie sprawę z ograniczeń i założeń wynikających ze stosowanego modelu oraz wpływu, jaki mogą one mieć na miarodajność wyników. Kierownictwo wyższego szczebla bierze także pod uwagę niepewność otoczenia rynkowego oraz zagadnienia związane z prowadzeniem działalności, mając świadomość tego, w jaki sposób rzutują one na model. |
| --- | --- |

20.

Zarząd główny i kierownictwo wyższego szczebla instytucji kredytowej aktywnie uczestniczy w procesie kontroli CCR, traktując to zadanie jako istotny aspekt swojej działalności gospodarczej, wymagający zaangażowania odpowiednich środków. Kierownictwo wyższego szczebla zdaje sobie sprawę z ograniczeń i założeń wynikających ze stosowanego modelu oraz wpływu, jaki mogą one mieć na miarodajność wyników. Kierownictwo wyższego szczebla bierze także pod uwagę niepewność otoczenia rynkowego oraz zagadnienia związane z prowadzeniem działalności, mając świadomość tego, w jaki sposób rzutują one na model.

| 21. | Codziennie przygotowywane sprawozdania na temat ekspozycji instytucji kredytowej z tytułu CCR muszą być sprawdzane przez osoby, których stanowisko i uprawnienia są na tyle wysokie, by mogły one decydować o obniżaniu pozycji powstałych za sprawą decyzji poszczególnych pracowników lub kierowników działu kredytowego, czy też o obniżeniu ogólnej ekspozycji danej instytucji kredytowej z tytułu CCR. |
| --- | --- |

21.

Codziennie przygotowywane sprawozdania na temat ekspozycji instytucji kredytowej z tytułu CCR muszą być sprawdzane przez osoby, których stanowisko i uprawnienia są na tyle wysokie, by mogły one decydować o obniżaniu pozycji powstałych za sprawą decyzji poszczególnych pracowników lub kierowników działu kredytowego, czy też o obniżeniu ogólnej ekspozycji danej instytucji kredytowej z tytułu CCR.

| 22. | System zarządzania CCR instytucji kredytowej stosuje się w powiązaniu z wewnętrznymi limitami w zakresie udzielania kredytów i prowadzenia działalności handlowej. Z tego powodu limity te stosuje się do używanego przez instytucję kredytową modelu pomiaru w sposób konsekwentny i zrozumiały dla pracowników i kierowników działu kredytowego oraz kierownictwa wyższego szczebla. |
| --- | --- |

22.

System zarządzania CCR instytucji kredytowej stosuje się w powiązaniu z wewnętrznymi limitami w zakresie udzielania kredytów i prowadzenia działalności handlowej. Z tego powodu limity te stosuje się do używanego przez instytucję kredytową modelu pomiaru w sposób konsekwentny i zrozumiały dla pracowników i kierowników działu kredytowego oraz kierownictwa wyższego szczebla.

| 23. | W ramach pomiaru CCR instytucja kredytowa mierzy wykorzystanie linii kredytowych w perspektywie dziennej i śróddziennej. Pomiarowi podlega także bieżąca ekspozycja przed i po ustanowieniu zabezpieczenia. Na poziomie portfela i kontrahenta instytucja kredytowa oblicza i monitoruje ekspozycję szczytową lub PFE w wybranym przez siebie przedziale pewności. Instytucja kredytowa bierze pod uwagę pozycje charakteryzujące się wysoką wartością lub dużą koncentracją, w tym grupy kontrahentów powiązanych ze sobą pod względem branży, rynku itp. |
| --- | --- |

23.

W ramach pomiaru CCR instytucja kredytowa mierzy wykorzystanie linii kredytowych w perspektywie dziennej i śróddziennej. Pomiarowi podlega także bieżąca ekspozycja przed i po ustanowieniu zabezpieczenia. Na poziomie portfela i kontrahenta instytucja kredytowa oblicza i monitoruje ekspozycję szczytową lub PFE w wybranym przez siebie przedziale pewności. Instytucja kredytowa bierze pod uwagę pozycje charakteryzujące się wysoką wartością lub dużą koncentracją, w tym grupy kontrahentów powiązanych ze sobą pod względem branży, rynku itp.

| 24. | Instytucja kredytowa stosuje rutynowy i rygorystyczny program testów warunków skrajnych jako uzupełnienie analizy CCR opartej na codziennych efektach stosowania modelu pomiaru ryzyka. Wyniki takich testów podlegają okresowej weryfikacji przez kierownictwo wyższego szczebla oraz znajdują odzwierciedlenie w zasadach i limitach ustalanych przez kierownictwo i zarząd w odniesieniu do CCR. Tam, gdzie testy warunków skrajnych ujawniają szczególną podatność na określone okoliczności, podejmuje się bezzwłoczne działania w celu skutecznego przeciwdziałania wiążącym się z tym zagrożeniom. |
| --- | --- |

24.

Instytucja kredytowa stosuje rutynowy i rygorystyczny program testów warunków skrajnych jako uzupełnienie analizy CCR opartej na codziennych efektach stosowania modelu pomiaru ryzyka. Wyniki takich testów podlegają okresowej weryfikacji przez kierownictwo wyższego szczebla oraz znajdują odzwierciedlenie w zasadach i limitach ustalanych przez kierownictwo i zarząd w odniesieniu do CCR. Tam, gdzie testy warunków skrajnych ujawniają szczególną podatność na określone okoliczności, podejmuje się bezzwłoczne działania w celu skutecznego przeciwdziałania wiążącym się z tym zagrożeniom.

| 25. | Instytucja kredytowa stosuje rutynowe środki zapewniania zgodności z udokumentowanym zbiorem zasad wewnętrznych oraz mechanizmów kontroli i procedur w zakresie działania systemu zarządzania CCR. System zarządzania CCR stosowany przez instytucję kredytową jest dobrze udokumentowany i zawiera wyjaśnienia dotyczące technik doświadczalnych służących pomiarowi CCR. |
| --- | --- |

25.

Instytucja kredytowa stosuje rutynowe środki zapewniania zgodności z udokumentowanym zbiorem zasad wewnętrznych oraz mechanizmów kontroli i procedur w zakresie działania systemu zarządzania CCR. System zarządzania CCR stosowany przez instytucję kredytową jest dobrze udokumentowany i zawiera wyjaśnienia dotyczące technik doświadczalnych służących pomiarowi CCR.

| 26. | Instytucja kredytowa przeprowadza regularnie niezależną weryfikację jej systemu zarządzania CCR za pomocą własnego systemu kontroli wewnętrznej. Weryfikacja ta obejmuje zarówno działalność jednostek, o których mowa w ust. 17 jak i niezależnej jednostki kontroli CCR. Weryfikacja całego procesu zarządzania CCR odbywa się regularnie i uwzględnia przynajmniej:






  a) | poprawność dokumentacji systemu i procesu zarządzania CCR; |
| --- | --- | --- |

26.

Instytucja kredytowa przeprowadza regularnie niezależną weryfikację jej systemu zarządzania CCR za pomocą własnego systemu kontroli wewnętrznej. Weryfikacja ta obejmuje zarówno działalność jednostek, o których mowa w ust. 17 jak i niezależnej jednostki kontroli CCR. Weryfikacja całego procesu zarządzania CCR odbywa się regularnie i uwzględnia przynajmniej:

a)

poprawność dokumentacji systemu i procesu zarządzania CCR;

| b) | organizację jednostki kontrolującej CCR; |
| --- | --- |

b)

organizację jednostki kontrolującej CCR;

| c) | uwzględnianie miar CCR w codziennym zarządzaniu ryzykiem; |
| --- | --- |

c)

uwzględnianie miar CCR w codziennym zarządzaniu ryzykiem;

| d) | proces zatwierdzania modeli i systemów wyceny stosowanych przez pracowników jednostek handlowych i ewidencyjnych; |
| --- | --- |

d)

proces zatwierdzania modeli i systemów wyceny stosowanych przez pracowników jednostek handlowych i ewidencyjnych;

| e) | zatwierdzanie wszelkich istotnych zmian w procesie pomiaru CCR; |
| --- | --- |

e)

zatwierdzanie wszelkich istotnych zmian w procesie pomiaru CCR;

| f) | zakres CCR ujęty w modelu pomiaru ryzyka; |
| --- | --- |

f)

zakres CCR ujęty w modelu pomiaru ryzyka;

| g) | spójność systemu informowania kierownictwa; |
| --- | --- |

g)

spójność systemu informowania kierownictwa;

| h) | dokładność i kompletność danych dotyczących CCR; |
| --- | --- |

h)

dokładność i kompletność danych dotyczących CCR;

| i) | weryfikację mającą na celu ocenę spójności, terminowości i rzetelności źródeł danych wykorzystywanych do zasilania modeli wewnętrznych, a także niezależność tych źródeł; |
| --- | --- |

i)

weryfikację mającą na celu ocenę spójności, terminowości i rzetelności źródeł danych wykorzystywanych do zasilania modeli wewnętrznych, a także niezależność tych źródeł;

| j) | dokładność i zasadność założeń dotyczących zmienności i korelacji.; |
| --- | --- |

j)

dokładność i zasadność założeń dotyczących zmienności i korelacji.;

| k) | dokładność wycen i obliczeń związanych przekształceniem ryzyka; oraz |
| --- | --- |

k)

dokładność wycen i obliczeń związanych przekształceniem ryzyka; oraz

| l) | sprawdzenie dokładności modelu poprzez częste weryfikacje historyczne. |
| --- | --- |

l)

sprawdzenie dokładności modelu poprzez częste weryfikacje historyczne.

Test praktyczny

| 27. | Rozkład ekspozycji powstały w wyniku zastosowania wewnętrznego modelu obliczania efektywnej EPE jest ściśle związany z codziennym procesem zarządzania CCR instytucji kredytowej. Co za tym idzie, wyniki stosowania modelu odgrywają istotną rolę z punktu widzenia zatwierdzaniu kredytów, zarządzania CCR, wewnętrznego rozdziału kapitału i ładu korporacyjnego takiej instytucji. |
| --- | --- |

27.

Rozkład ekspozycji powstały w wyniku zastosowania wewnętrznego modelu obliczania efektywnej EPE jest ściśle związany z codziennym procesem zarządzania CCR instytucji kredytowej. Co za tym idzie, wyniki stosowania modelu odgrywają istotną rolę z punktu widzenia zatwierdzaniu kredytów, zarządzania CCR, wewnętrznego rozdziału kapitału i ładu korporacyjnego takiej instytucji.

| 28. | Instytucja kredytowa prowadzi rejestr pozwalający prześledzić wykorzystanie modeli wewnętrznych generujących rozkład ekspozycji z tytułu CCR. Dlatego instytucje kredytowe wykazują, że zgodnie z minimalnymi wymogami instytucja — po uzyskaniu zgody właściwych organów — co najmniej od roku stosuje wewnętrzny model obliczania rozkładu ekspozycji, na podstawie którego oblicza się EPE. |
| --- | --- |

28.

Instytucja kredytowa prowadzi rejestr pozwalający prześledzić wykorzystanie modeli wewnętrznych generujących rozkład ekspozycji z tytułu CCR. Dlatego instytucje kredytowe wykazują, że zgodnie z minimalnymi wymogami instytucja — po uzyskaniu zgody właściwych organów — co najmniej od roku stosuje wewnętrzny model obliczania rozkładu ekspozycji, na podstawie którego oblicza się EPE.

| 29. | Model służący ustaleniu rozkładu ekspozycji CCR stanowi część systemu zarządzania CCR, obok takich elementów jak: rozpoznanie ryzyka, pomiar, zarządzanie, zatwierdzanie i sprawozdawczość wewnętrzna CCR. W ramach tego systemu dokonuje się także pomiaru wykorzystania linii kredytowych (sumując ekspozycje CCR z innymi ekspozycjami kredytowym) oraz rozdziału kapitału ekonomicznego. Oprócz obliczania EPE (pomiar przyszłej ekspozycji), instytucja kredytowa mierzy bieżące ekspozycje i zarządza nimi. Gdzie to właściwe, pomiaru bieżącej ekspozycji dokonuje się przed i po ustanowieniu zabezpieczenia. Test uważa się za miarodajny, jeśli instytucja kredytowa stosuje inne miary CCR, takie jak ekspozycja szczytowa lub PFE, oparte na rozkładzie ekspozycji ustalonym za pomocą tego samego modelu obliczania EPE. |
| --- | --- |

29.

Model służący ustaleniu rozkładu ekspozycji CCR stanowi część systemu zarządzania CCR, obok takich elementów jak: rozpoznanie ryzyka, pomiar, zarządzanie, zatwierdzanie i sprawozdawczość wewnętrzna CCR. W ramach tego systemu dokonuje się także pomiaru wykorzystania linii kredytowych (sumując ekspozycje CCR z innymi ekspozycjami kredytowym) oraz rozdziału kapitału ekonomicznego. Oprócz obliczania EPE (pomiar przyszłej ekspozycji), instytucja kredytowa mierzy bieżące ekspozycje i zarządza nimi. Gdzie to właściwe, pomiaru bieżącej ekspozycji dokonuje się przed i po ustanowieniu zabezpieczenia. Test uważa się za miarodajny, jeśli instytucja kredytowa stosuje inne miary CCR, takie jak ekspozycja szczytowa lub PFE, oparte na rozkładzie ekspozycji ustalonym za pomocą tego samego modelu obliczania EPE.

| 30. | Instytucja kredytowa stosuje systemy pozwalające w razie potrzeby dokonywać codziennych oszacowań EE, chyba że wykaże właściwym organom, że jej ekspozycje z tytułu CCR uzasadniają niższą częstotliwość obliczeń. Instytucja kredytowa dokonuje obliczeń EE w odpowiednich punktach prognozowanej perspektywy czasowej, tak by uwzględnić strukturę czasową przyszłych przepływów środków pieniężnych oraz terminy rozliczenia umów w sposób odpowiadający wielkości i składowi ekspozycji. |
| --- | --- |

30.

Instytucja kredytowa stosuje systemy pozwalające w razie potrzeby dokonywać codziennych oszacowań EE, chyba że wykaże właściwym organom, że jej ekspozycje z tytułu CCR uzasadniają niższą częstotliwość obliczeń. Instytucja kredytowa dokonuje obliczeń EE w odpowiednich punktach prognozowanej perspektywy czasowej, tak by uwzględnić strukturę czasową przyszłych przepływów środków pieniężnych oraz terminy rozliczenia umów w sposób odpowiadający wielkości i składowi ekspozycji.

| 31. | Ekspozycję mierzy się przez cały okres obowiązywania umów na transakcje objęte pakietem netting set (nie tylko w perspektywie jednego roku), monitoruje i kontroluje. Instytucja kredytowa stosuje procedury służące rozpoznaniu i kontroli ryzyka, w przypadku gdy ekspozycja wobec kontrahenta trwa dłużej niż jeden rok. Ponadto prognozowany wzrost wartości ekspozycji zalicza się do danych wejściowych wewnętrznego modelu kapitału ekonomicznego instytucji kredytowej. |
| --- | --- |

31.

Ekspozycję mierzy się przez cały okres obowiązywania umów na transakcje objęte pakietem netting set (nie tylko w perspektywie jednego roku), monitoruje i kontroluje. Instytucja kredytowa stosuje procedury służące rozpoznaniu i kontroli ryzyka, w przypadku gdy ekspozycja wobec kontrahenta trwa dłużej niż jeden rok. Ponadto prognozowany wzrost wartości ekspozycji zalicza się do danych wejściowych wewnętrznego modelu kapitału ekonomicznego instytucji kredytowej.

Testy warunków skrajnych

| 32. | Przy ocenie adekwatności kapitałowej CCR instytucja kredytowa stosuje solidne procedury odnoszące się do testów warunków skrajnych. Miary uzyskane z takich testów porównuje się z miarami EPE i traktuje jako część wewnętrznego systemu oceny adekwatności kapitałowej instytucji kredytowej zgodnie z art. 123. Testy warunków skrajnych obejmują również rozpoznanie ewentualnych zdarzeń lub zmian warunków ekonomicznych, które mogłyby mieć w przyszłości niekorzystny wpływ na ryzyko kredytowe instytucji kredytowej oraz na ocenę jej zdolności do reagowania na takie zmiany. |
| --- | --- |

32.

Przy ocenie adekwatności kapitałowej CCR instytucja kredytowa stosuje solidne procedury odnoszące się do testów warunków skrajnych. Miary uzyskane z takich testów porównuje się z miarami EPE i traktuje jako część wewnętrznego systemu oceny adekwatności kapitałowej instytucji kredytowej zgodnie z art. 123. Testy warunków skrajnych obejmują również rozpoznanie ewentualnych zdarzeń lub zmian warunków ekonomicznych, które mogłyby mieć w przyszłości niekorzystny wpływ na ryzyko kredytowe instytucji kredytowej oraz na ocenę jej zdolności do reagowania na takie zmiany.

| 33. | Instytucja kredytowa poddaje swoje ekspozycje CCR testom warunków skrajnych, które obejmują łącznie czynniki ryzyka rynkowego i kredytowego. W testach takich uwzględnia się koncentrację ryzyka (wobec pojedynczego kontrahenta lub grupy kontrahentów), ryzyko korelacji pomiędzy ryzykiem rynkowym i kredytowym i ryzyko tego, że zlikwidowanie pozycji kontrahenta spowoduje ruchy na rynku. W testach warunków skrajnych uwzględnia się również wpływ takich ruchów na rynku na pozycje własne instytucji kredytowej, traktując taki skutki tego wpływu jako element oceny CCR. |
| --- | --- |

33.

Instytucja kredytowa poddaje swoje ekspozycje CCR testom warunków skrajnych, które obejmują łącznie czynniki ryzyka rynkowego i kredytowego. W testach takich uwzględnia się koncentrację ryzyka (wobec pojedynczego kontrahenta lub grupy kontrahentów), ryzyko korelacji pomiędzy ryzykiem rynkowym i kredytowym i ryzyko tego, że zlikwidowanie pozycji kontrahenta spowoduje ruchy na rynku. W testach warunków skrajnych uwzględnia się również wpływ takich ruchów na rynku na pozycje własne instytucji kredytowej, traktując taki skutki tego wpływu jako element oceny CCR.

Ryzyko korelacji

| 34. | Instytucje kredytowe przywiązują odpowiednią wagę do ekspozycji, które wywołują w znaczącej mierze ogólne ryzyko korelacji. |
| --- | --- |

34.

Instytucje kredytowe przywiązują odpowiednią wagę do ekspozycji, które wywołują w znaczącej mierze ogólne ryzyko korelacji.

| 35. | Instytucja kredytowa wprowadza procedury służące rozpoznawaniu, monitorowaniu i kontrolowaniu przypadków szczególnego ryzyka korelacji, począwszy od fazy wstępnej transakcji poprzez cały okres jej obowiązywania. |
| --- | --- |

35.

Instytucja kredytowa wprowadza procedury służące rozpoznawaniu, monitorowaniu i kontrolowaniu przypadków szczególnego ryzyka korelacji, począwszy od fazy wstępnej transakcji poprzez cały okres jej obowiązywania.

Spójność stosowania modeli

| 36. | Model wewnętrzny uwzględnia warunki i specyfikacje transakcji w sposób terminowy, kompletny i zachowawczy. Warunki transakcji obejmują (ale nie wyłącznie) umowne kwoty referencyjne, termin rozliczenia, aktywa referencyjne, uzgodnienia dotyczące uzupełniania zabezpieczenia i kompensowania. Warunki i specyfikacje przechowywane są w bezpiecznej bazie danych, która podlega formalnej i okresowej kontroli. Proces uznawania uzgodnień dotyczących kompensowania wymaga weryfikacji prawnej, która potwierdza ich wykonalność oraz umożliwia niezależnej jednostce ich umieszczenie we wspomnianej bazie danych. Zasilanie modelu wewnętrznego danymi na temat warunków i specyfikacji transakcji również podlega wewnętrznej kontroli, a formalne procedury uzgodnieniowe stosowane w odniesieniu do modelu wewnętrznego i systemów danych źródłowych pozwalają na bieżąco sprawdzać, czy warunki i specyfikacje transakcji są uwzględniane w EPE w sposób prawidłowy lub przynajmniej zachowawczy. |
| --- | --- |

36.

Model wewnętrzny uwzględnia warunki i specyfikacje transakcji w sposób terminowy, kompletny i zachowawczy. Warunki transakcji obejmują (ale nie wyłącznie) umowne kwoty referencyjne, termin rozliczenia, aktywa referencyjne, uzgodnienia dotyczące uzupełniania zabezpieczenia i kompensowania. Warunki i specyfikacje przechowywane są w bezpiecznej bazie danych, która podlega formalnej i okresowej kontroli. Proces uznawania uzgodnień dotyczących kompensowania wymaga weryfikacji prawnej, która potwierdza ich wykonalność oraz umożliwia niezależnej jednostce ich umieszczenie we wspomnianej bazie danych. Zasilanie modelu wewnętrznego danymi na temat warunków i specyfikacji transakcji również podlega wewnętrznej kontroli, a formalne procedury uzgodnieniowe stosowane w odniesieniu do modelu wewnętrznego i systemów danych źródłowych pozwalają na bieżąco sprawdzać, czy warunki i specyfikacje transakcji są uwzględniane w EPE w sposób prawidłowy lub przynajmniej zachowawczy.

| 37. | W modelu wewnętrznym wykorzystuje się aktualne dane rynkowe do obliczania bieżących ekspozycji. Kiedy do szacowania zmienności i korelacji wykorzystywane są dane historyczne, muszą one obejmować okres co najmniej trzech lat i być aktualizowane co kwartał lub częściej, jeśli wymagają tego warunki rynkowe. Dane obejmują pełen zakres warunków ekonomicznych, takich jak pełen cykl koniunkturalny. Ceny ustalone przez jednostkę handlową są zatwierdzane przez inną jednostkę od niej niezależną. Dane uzyskuje się niezależnie od obszarów operacyjnych; w odpowiednim czasie i w całości zasilają one model wewnętrzny i są przechowywane w bezpiecznej bazie danych podlegającej formalnej i okresowej kontroli. Instytucja kredytowa stosuje także rozwinięty proces zapewniania spójności danych, aby oczyścić dane z błędnych uwag lub anomalii. W takim zakresie, w jakim model zewnętrzny opiera się na zastępczych wskaźnikach rynkowych — w tym w odniesieniu do nowych produktów, dla których dane historyczne z ostatnich trzech lat mogą nie być dostępne — w zasadach wewnętrznych określa się odpowiednie wskaźniki zastępcze, a instytucja kredytowa wykazuje empirycznie, że wskaźniki takie ilustrują w sposób zachowawczy ryzyko bazowe przy niekorzystnych warunkach rynkowych. Jeżeli model wewnętrzny uwzględnia to, w jaki sposób zabezpieczenie wpływa na zmiany wartości rynkowej pakietu netting set, instytucja kredytowa musi dysponować odpowiednimi danymi historycznymi do oszacowania zmienności zabezpieczenia. |
| --- | --- |

37.

W modelu wewnętrznym wykorzystuje się aktualne dane rynkowe do obliczania bieżących ekspozycji. Kiedy do szacowania zmienności i korelacji wykorzystywane są dane historyczne, muszą one obejmować okres co najmniej trzech lat i być aktualizowane co kwartał lub częściej, jeśli wymagają tego warunki rynkowe. Dane obejmują pełen zakres warunków ekonomicznych, takich jak pełen cykl koniunkturalny. Ceny ustalone przez jednostkę handlową są zatwierdzane przez inną jednostkę od niej niezależną. Dane uzyskuje się niezależnie od obszarów operacyjnych; w odpowiednim czasie i w całości zasilają one model wewnętrzny i są przechowywane w bezpiecznej bazie danych podlegającej formalnej i okresowej kontroli. Instytucja kredytowa stosuje także rozwinięty proces zapewniania spójności danych, aby oczyścić dane z błędnych uwag lub anomalii. W takim zakresie, w jakim model zewnętrzny opiera się na zastępczych wskaźnikach rynkowych — w tym w odniesieniu do nowych produktów, dla których dane historyczne z ostatnich trzech lat mogą nie być dostępne — w zasadach wewnętrznych określa się odpowiednie wskaźniki zastępcze, a instytucja kredytowa wykazuje empirycznie, że wskaźniki takie ilustrują w sposób zachowawczy ryzyko bazowe przy niekorzystnych warunkach rynkowych. Jeżeli model wewnętrzny uwzględnia to, w jaki sposób zabezpieczenie wpływa na zmiany wartości rynkowej pakietu netting set, instytucja kredytowa musi dysponować odpowiednimi danymi historycznymi do oszacowania zmienności zabezpieczenia.

| 38. | Model podlega wewnętrznemu procesowi zatwierdzania modeli. Proces ten jest wyraźnie opisany w zasadach i procedurach instytucji kredytowej. Określa się w nim rodzaj testów niezbędnych do zapewnienia wewnętrznej spójności modelu oraz ustalenia warunków, w których następuje naruszenie przyjętych założeń, co może skutkować zaniżeniem wartości EPE. Proces zatwierdzania obejmuje weryfikację kompleksowości działania modelu. |
| --- | --- |

38.

Model podlega wewnętrznemu procesowi zatwierdzania modeli. Proces ten jest wyraźnie opisany w zasadach i procedurach instytucji kredytowej. Określa się w nim rodzaj testów niezbędnych do zapewnienia wewnętrznej spójności modelu oraz ustalenia warunków, w których następuje naruszenie przyjętych założeń, co może skutkować zaniżeniem wartości EPE. Proces zatwierdzania obejmuje weryfikację kompleksowości działania modelu.

| 39. | Instytucja kredytowa monitoruje odpowiednie ryzyka i stosuje procedury służące korygowaniu swoich oszacowań EPE, w przypadku gdy ryzyka takie stają się znaczące. W ramach tych procedur instytucja kredytowa:






  a) | określa ekspozycje na szczególne ryzyko korelacji i zarządza takimi ekspozycjami; |
| --- | --- | --- |

39.

Instytucja kredytowa monitoruje odpowiednie ryzyka i stosuje procedury służące korygowaniu swoich oszacowań EPE, w przypadku gdy ryzyka takie stają się znaczące. W ramach tych procedur instytucja kredytowa:

a)

określa ekspozycje na szczególne ryzyko korelacji i zarządza takimi ekspozycjami;

| b) | w przypadku ekspozycji o rosnącym profilu ryzyka po jednym roku — regularnie porównuje oszacowania roczne EPE z wartością EPE obejmującą cały okres trwania ekspozycji; oraz |
| --- | --- |

b)

w przypadku ekspozycji o rosnącym profilu ryzyka po jednym roku — regularnie porównuje oszacowania roczne EPE z wartością EPE obejmującą cały okres trwania ekspozycji; oraz

| c) | w przypadku ekspozycji z krótkim terminem rozliczenia (poniżej jednego roku) — regularnie porównuje koszt zastąpienia (bieżąca ekspozycja) z faktycznie powstałym profilem ekspozycji lub przechowuje dane umożliwiające takie porównanie. |
| --- | --- |

c)

w przypadku ekspozycji z krótkim terminem rozliczenia (poniżej jednego roku) — regularnie porównuje koszt zastąpienia (bieżąca ekspozycja) z faktycznie powstałym profilem ekspozycji lub przechowuje dane umożliwiające takie porównanie.

| 40. | Instytucja kredytowa stosuje wewnętrzne procedury pozwalające sprawdzić, czy przed zaliczeniem danej transakcji do pakietu netting set jest ona objęta obowiązującą prawnie umową kompensowania, która spełnia odpowiednie wymogi określone w części 7. |
| --- | --- |

40.

Instytucja kredytowa stosuje wewnętrzne procedury pozwalające sprawdzić, czy przed zaliczeniem danej transakcji do pakietu netting set jest ona objęta obowiązującą prawnie umową kompensowania, która spełnia odpowiednie wymogi określone w części 7.

| 41. | Instytucja kredytowa, która korzysta z zabezpieczenia w celu zredukowania CCR, wprowadza wewnętrzne procedury pozwalające sprawdzić, czy zabezpieczenie takie spełnia odpowiednie normy pewności prawnej określone w załączniki VIII, zanim jego skutki zostaną uznane przy obliczeniach.
  Wymagania niezbędne do zatwierdzenia modeli EPE |
| --- | --- |

41.

Instytucja kredytowa, która korzysta z zabezpieczenia w celu zredukowania CCR, wprowadza wewnętrzne procedury pozwalające sprawdzić, czy zabezpieczenie takie spełnia odpowiednie normy pewności prawnej określone w załączniki VIII, zanim jego skutki zostaną uznane przy obliczeniach.

Wymagania niezbędne do zatwierdzenia modeli EPE

| 42. | Aby kwalifikować się do zatwierdzenia, model EPE instytucji kredytowej musi spełniać następujące wymagania:






  a) | wymagania jakościowe określone w załączniku V do dyrektywy 2006/.../WE; |
| --- | --- | --- |

42.

Aby kwalifikować się do zatwierdzenia, model EPE instytucji kredytowej musi spełniać następujące wymagania:

a)

wymagania jakościowe określone w załączniku V do dyrektywy 2006/.../WE;

| b) | przy pomiarze ekspozycji CCR — stopy procentowe, kursy walut, ceny akcji i towarów oraz inne czynniki ryzyka rynkowego objęte są prognozami długoterminowymi. Wyniki modelu prognozowania czynników ryzyka rynkowego zatwierdza się w odniesieniu do długiej perspektywy czasowej; |
| --- | --- |

b)

przy pomiarze ekspozycji CCR — stopy procentowe, kursy walut, ceny akcji i towarów oraz inne czynniki ryzyka rynkowego objęte są prognozami długoterminowymi. Wyniki modelu prognozowania czynników ryzyka rynkowego zatwierdza się w odniesieniu do długiej perspektywy czasowej;

| c) | modele wyceny stosowane do obliczania ekspozycji CCR przy określonym scenariuszu przyszłych, gwałtownych wahań czynników ryzyka rynkowego poddaje się stosownej weryfikacji jako część procesu zatwierdzania modelu. Modele wyceny opcji uwzględniają nieliniowy charakter wartości opcji w odniesieniu do czynników ryzyka rynkowego; |
| --- | --- |

c)

modele wyceny stosowane do obliczania ekspozycji CCR przy określonym scenariuszu przyszłych, gwałtownych wahań czynników ryzyka rynkowego poddaje się stosownej weryfikacji jako część procesu zatwierdzania modelu. Modele wyceny opcji uwzględniają nieliniowy charakter wartości opcji w odniesieniu do czynników ryzyka rynkowego;

| d) | model EPE uwzględnia informacje charakterystyczne dla danych transakcji w celu zgrupowania ekspozycji na poziomie pakietu netting set. Instytucja kredytowa sprawdza, czy w ramach modelu transakcje przypisane są właściwemu pakietowi netting set; |
| --- | --- |

d)

model EPE uwzględnia informacje charakterystyczne dla danych transakcji w celu zgrupowania ekspozycji na poziomie pakietu netting set. Instytucja kredytowa sprawdza, czy w ramach modelu transakcje przypisane są właściwemu pakietowi netting set;

| e) | model EPE zawiera również informacje charakterystyczne dla danych transakcji, by ująć skutki uzupełnienia zabezpieczenia kredytowego. Bierze pod uwagę zarówno bieżącą kwotę uzupełnienia, jak i kwoty, które byłyby przekazywane między kontrahentami w przyszłości. Model taki uwzględnia charakter umów o uzupełnieniu zabezpieczenia (jednostronnych lub dwustronnych), częstotliwość wezwań do uzupełnienia zabezpieczenia, okres ryzyka w związku z uzupełnieniem ryzyka, minimalny próg ekspozycji niepodlegającej uzupełnieniu zabezpieczenia, jaki gotowa jest zaakceptować instytucja kredytowa, oraz minimalną kwotę transferu. Pozwala prognozować zmiany wartości rynkowej udzielonego zabezpieczenia lub stosować przepisy określone w załączniku VIII; oraz |
| --- | --- |

e)

model EPE zawiera również informacje charakterystyczne dla danych transakcji, by ująć skutki uzupełnienia zabezpieczenia kredytowego. Bierze pod uwagę zarówno bieżącą kwotę uzupełnienia, jak i kwoty, które byłyby przekazywane między kontrahentami w przyszłości. Model taki uwzględnia charakter umów o uzupełnieniu zabezpieczenia (jednostronnych lub dwustronnych), częstotliwość wezwań do uzupełnienia zabezpieczenia, okres ryzyka w związku z uzupełnieniem ryzyka, minimalny próg ekspozycji niepodlegającej uzupełnieniu zabezpieczenia, jaki gotowa jest zaakceptować instytucja kredytowa, oraz minimalną kwotę transferu. Pozwala prognozować zmiany wartości rynkowej udzielonego zabezpieczenia lub stosować przepisy określone w załączniku VIII; oraz

| f) | częścią procesu zatwierdzania modelu jest statyczna weryfikacja historyczna przeprowadzona na reprezentatywnych portfelach kontrahentów. Instytucja kredytowa dokonuje takiej weryfikacji w regularnych odstępach czasu na reprezentatywnej grupie portfeli kontrahentów (faktycznych lub hipotetycznych). Takie reprezentatywne portfele wybiera się na podstawie stopnia wrażliwości na istotne czynniki ryzyka kredytowego oraz korelacji, na jakie narażona jest instytucja kredytowa; |
| --- | --- |

f)

częścią procesu zatwierdzania modelu jest statyczna weryfikacja historyczna przeprowadzona na reprezentatywnych portfelach kontrahentów. Instytucja kredytowa dokonuje takiej weryfikacji w regularnych odstępach czasu na reprezentatywnej grupie portfeli kontrahentów (faktycznych lub hipotetycznych). Takie reprezentatywne portfele wybiera się na podstawie stopnia wrażliwości na istotne czynniki ryzyka kredytowego oraz korelacji, na jakie narażona jest instytucja kredytowa;

Jeżeli różnice między faktycznie powstałymi ekspozycjami a rozkładem prognozowanym przez model wskazują na to, że model nie jest wystarczająco dokładny, właściwe organy cofają decyzję o zatwierdzeniu lub uruchamiają odpowiednie środki służące szybkiemu usprawnieniu modelu. Mogą też zgodnie z art. 136 wymagać utrzymywania przez instytucje kredytowe dodatkowego kapitału.

Część 7: Umowy kompensowania (kompensowanie poprzez odnowienie zobowiązań, inne umowy kompensowania)

a)   Rodzaje kompensowania, które mogą być uznane przez właściwe organy

Do celów tej części niniejszego załącznika „kontrahent” oznacza jakiekolwiek przedsiębiorstwo (w tym osobę fizyczną) uprawnione do zawierania umów kompensowania, a „umowa kompensowania dotycząca różnych linii produktów” oznacza dwustronną umowę pomiędzy instytucją kredytową i kontrahentem, która tworzy pojedyncze zobowiązanie prawne obejmujące wszystkie dwustronne umowy ramowe objęte kompensowaniem oraz transakcje należące do różnych kategorii produktów. Umowy kompensowania dotyczące różnych linii produktów obejmują kompensowanie jedynie na zasadzie dwustronnej.

Dla celów kompensowania dotyczącego różnych linii produktów, za różne uznaje się następujące kategorie produktów:

| i) | transakcje z przyrzeczeniem odkupu, transakcje z otrzymaniem przyrzeczenia odkupu, transakcje udzielenia lub otrzymania papierów wartościowych lub towarów; |
| --- | --- |

i)

transakcje z przyrzeczeniem odkupu, transakcje z otrzymaniem przyrzeczenia odkupu, transakcje udzielenia lub otrzymania papierów wartościowych lub towarów;

| ii) | transakcje z obowiązkiem uzupełnienia zabezpieczenia kredytowego; oraz |
| --- | --- |

ii)

transakcje z obowiązkiem uzupełnienia zabezpieczenia kredytowego; oraz

| iii) | umowy wymienione w załączniku IV. |
| --- | --- |

iii)

umowy wymienione w załączniku IV.

Właściwe organy mogą uznać za ograniczające ryzyko jedynie następujące rodzaje kompensowania umownego:

| i) | dwustronne umowy kompensowania przez odnowienie zobowiązań zawarte między instytucją kredytową i kontrahentem, zgodnie z którymi wzajemne należności i zobowiązania stron zostają automatycznie połączone w taki sposób, że każdorazowo przy odnowieniu zobowiązań określona zostaje pojedyncza kwota netto, a zatem powstaje nowa, pojedyncza umowa prawnie obowiązująca, która unieważnia umowy poprzednie; |
| --- | --- |

i)

dwustronne umowy kompensowania przez odnowienie zobowiązań zawarte między instytucją kredytową i kontrahentem, zgodnie z którymi wzajemne należności i zobowiązania stron zostają automatycznie połączone w taki sposób, że każdorazowo przy odnowieniu zobowiązań określona zostaje pojedyncza kwota netto, a zatem powstaje nowa, pojedyncza umowa prawnie obowiązująca, która unieważnia umowy poprzednie;

| ii) | inne umowy dwustronne zawarte między instytucją kredytową i kontrahentem; oraz |
| --- | --- |

ii)

inne umowy dwustronne zawarte między instytucją kredytową i kontrahentem; oraz

| iii) | umowy kompensowania dotyczące różnych linii produktów dla instytucji kredytowych, które otrzymały zgodę swoich odpowiednich organów na wykorzystanie metody określonej w części 6 w odniesieniu do transakcji leżących w zakresie tej metody. Transakcje kompensacyjne pomiędzy członkami grupy nie są uwzględniane przy obliczaniu wymogów kapitałowych; |
| --- | --- |

iii)

umowy kompensowania dotyczące różnych linii produktów dla instytucji kredytowych, które otrzymały zgodę swoich odpowiednich organów na wykorzystanie metody określonej w części 6 w odniesieniu do transakcji leżących w zakresie tej metody. Transakcje kompensacyjne pomiędzy członkami grupy nie są uwzględniane przy obliczaniu wymogów kapitałowych;

b)   Warunki uznawania umów

Właściwe organy mogą uznać kompensowanie umowne za ograniczające ryzyko jedynie wówczas, gdy spełnione zostały następujące warunki:

| i) | instytucja kredytowa posiada zawartą z kontrahentem umowę kompensowania, która tworzy pojedyncze zobowiązanie prawne obejmujące wszystkie transakcje podlegające kompensowaniu i powoduje, że w przypadku niewykonania zobowiązań przez kontrahenta wskutek jego niewywiązania się z warunków umowy, upadłości, likwidacji lub innych okoliczności o podobnym charakterze kwota należna instytucji kredytowej lub wymagalna od niej stanowić będzie jedynie sumę netto wartości dodatnich i ujemnych poszczególnych transakcji objętych kompensowaniem, wycenionych według ich bieżącej wartości rynkowej; |
| --- | --- |

i)

instytucja kredytowa posiada zawartą z kontrahentem umowę kompensowania, która tworzy pojedyncze zobowiązanie prawne obejmujące wszystkie transakcje podlegające kompensowaniu i powoduje, że w przypadku niewykonania zobowiązań przez kontrahenta wskutek jego niewywiązania się z warunków umowy, upadłości, likwidacji lub innych okoliczności o podobnym charakterze kwota należna instytucji kredytowej lub wymagalna od niej stanowić będzie jedynie sumę netto wartości dodatnich i ujemnych poszczególnych transakcji objętych kompensowaniem, wycenionych według ich bieżącej wartości rynkowej;

| ii) | instytucja kredytowa udostępniła właściwym organom pisemne opinie prawne wraz z uzasadnieniem świadczące o tym, że w przypadku zakwestionowania umowy na drodze sądowej właściwe sądy i organy administracyjne uznałyby w okolicznościach wyżej opisanych w pkt (i), że na podstawie:






  — | przepisów prawa właściwego dla siedziby kontrahenta, a także, jeśli kontrahentem tym jest oddział zagraniczny danego przedsiębiorstwa, stosownie do prawa właściwego dla miejsca, w którym znajduje się ten oddział; |
| --- | --- | --- |

ii)

instytucja kredytowa udostępniła właściwym organom pisemne opinie prawne wraz z uzasadnieniem świadczące o tym, że w przypadku zakwestionowania umowy na drodze sądowej właściwe sądy i organy administracyjne uznałyby w okolicznościach wyżej opisanych w pkt (i), że na podstawie:

—

przepisów prawa właściwego dla siedziby kontrahenta, a także, jeśli kontrahentem tym jest oddział zagraniczny danego przedsiębiorstwa, stosownie do prawa właściwego dla miejsca, w którym znajduje się ten oddział;

| — | przepisów prawa, któremu podlegają poszczególne transakcje objęte kompensowaniem; oraz |
| --- | --- |

—

przepisów prawa, któremu podlegają poszczególne transakcje objęte kompensowaniem; oraz

| — | przepisów prawa, któremu podlegają wszelkie umowy lub umowy niezbędne do wykonania kompensowania umownego; |
| --- | --- |

—

przepisów prawa, któremu podlegają wszelkie umowy lub umowy niezbędne do wykonania kompensowania umownego;

| iii) | instytucja kredytowa musi mieć procedury zapewniające monitorowanie mocy prawnej kompensowania umownego w świetle możliwych zmian w odpowiednich przepisach prawnych; |
| --- | --- |

iii)

instytucja kredytowa musi mieć procedury zapewniające monitorowanie mocy prawnej kompensowania umownego w świetle możliwych zmian w odpowiednich przepisach prawnych;

| iv) | instytucja kredytowa przechowuje całość wymaganych dokumentów w swoich aktach; |
| --- | --- |

iv)

instytucja kredytowa przechowuje całość wymaganych dokumentów w swoich aktach;

| v) | wyniki kompensowania są uwzględniane przy obliczaniu przez instytucję kredytową ogólnego narażenia kontrahenta na ryzyko kredytowe i na tej podstawie instytucja kredytowa zarządza ryzykiem kredytowym kontrahenta (ang. counterparty credit risk CCR); oraz |
| --- | --- |

v)

wyniki kompensowania są uwzględniane przy obliczaniu przez instytucję kredytową ogólnego narażenia kontrahenta na ryzyko kredytowe i na tej podstawie instytucja kredytowa zarządza ryzykiem kredytowym kontrahenta (ang. counterparty credit risk CCR); oraz

| vi) | ryzyko kredytowe każdego kontrahenta jest sumowane w celu obliczenia wspólnego narażenia prawnego w odniesieniu do wszystkich transakcji. Taka łączna wartość jest uwzględniana przy określaniu linii kredytowej oraz kapitału wewnętrznego. |
| --- | --- |

vi)

ryzyko kredytowe każdego kontrahenta jest sumowane w celu obliczenia wspólnego narażenia prawnego w odniesieniu do wszystkich transakcji. Taka łączna wartość jest uwzględniana przy określaniu linii kredytowej oraz kapitału wewnętrznego.

Właściwe organy muszą upewnić się, jeśli to konieczne po konsultacji z zainteresowanymi właściwymi organami, że kompensowanie umowne zachowuje skuteczną moc prawną stosownie do prawa obowiązującego na każdym z odpowiednich obszarów właściwości sądowej. Jeśli którekolwiek z właściwych organów nie są co do tego przekonane, umowa kompensowania nie zostanie uznana za ograniczającą ryzyko w stosunku do któregokolwiek z kontrahentów.

Właściwe organy mogą przyjąć opinie prawne wraz z uzasadnieniem, sporządzone dla poszczególnych rodzajów kompensowania umownego.

Nie może być uznana za ograniczającą ryzyko żadna umowa zawierająca postanowienie zezwalające kontrahentowi, który wywiązał się ze swoich zobowiązań umownych, na dokonanie jedynie ograniczonych płatności lub żadnych płatności na rzecz majątku pozostałego po stronie, która nie wykonała swoich zobowiązań umownych, nawet wówczas, gdy strona ta jest wierzycielem netto (klauzula jednostronnego odstąpienia od umowy).

Ponadto, w odniesieniu do umów kompensowania dotyczących różnych linii produktów spełnione winny być następujące kryteria:

| a) | kwota netto określona w lit. b) pkt. (i) niniejszej części jest sumą netto dodatnich i ujemnych wartości zamknięć każdej pojedynczej dwustronnej umowy ramowej podlegającej kompensowaniu oraz dodatniej i ujemnej wartości wyceny rynkowej poszczególnych transakcji („kwota netto dla różnych linii produktów”); |
| --- | --- |

a)

kwota netto określona w lit. b) pkt. (i) niniejszej części jest sumą netto dodatnich i ujemnych wartości zamknięć każdej pojedynczej dwustronnej umowy ramowej podlegającej kompensowaniu oraz dodatniej i ujemnej wartości wyceny rynkowej poszczególnych transakcji („kwota netto dla różnych linii produktów”);

| b) | pisemne opinie prawne wraz z uzasadnieniem określone w lit. b) pkt. (ii) niniejszej części uwzględniają kwestię ważności i wykonalności całej umowy kompensowania dotyczącej różnych linii produktów zgodnie z jej warunkami oraz kwestię wpływu umowy kompensowania na istotne postanowienia innych pojedynczych dwustronnych umów ramowych objętych kompensowaniem. Za opinię prawną uznaje się opinię prawną uznawaną przez środowisko prawne w państwie członkowskim, w którym instytucja kredytowa może prowadzić działalność lub wykaz przepisów, które dotyczą wszelkich istotnych kwestii w omawianej sprawie; |
| --- | --- |

b)

pisemne opinie prawne wraz z uzasadnieniem określone w lit. b) pkt. (ii) niniejszej części uwzględniają kwestię ważności i wykonalności całej umowy kompensowania dotyczącej różnych linii produktów zgodnie z jej warunkami oraz kwestię wpływu umowy kompensowania na istotne postanowienia innych pojedynczych dwustronnych umów ramowych objętych kompensowaniem. Za opinię prawną uznaje się opinię prawną uznawaną przez środowisko prawne w państwie członkowskim, w którym instytucja kredytowa może prowadzić działalność lub wykaz przepisów, które dotyczą wszelkich istotnych kwestii w omawianej sprawie;

| c) | instytucja kredytowa musi mieć procedury w świetle lit b) pkt. (iii) niniejszej części w celu zweryfikowania, czy wszystkie transakcje, które ma obejmować kompensowanie, posiadają opinię prawną; oraz |
| --- | --- |

c)

instytucja kredytowa musi mieć procedury w świetle lit b) pkt. (iii) niniejszej części w celu zweryfikowania, czy wszystkie transakcje, które ma obejmować kompensowanie, posiadają opinię prawną; oraz

| d) | uwzględniając umowy kompensowania dotyczące różnych linii produktów, instytucja kredytowa będzie nadal przestrzegać wymogów uznawania dwustronnych umów kompensowania oraz wymogów określonych w art. 90 - 93 dotyczących uznawania ograniczenia ryzyka kredytowego, w danym przypadku, wobec wszystkich pojedynczych dwustronnych umów ramowych i transakcji objętych kompensowaniem. |
| --- | --- |

d)

uwzględniając umowy kompensowania dotyczące różnych linii produktów, instytucja kredytowa będzie nadal przestrzegać wymogów uznawania dwustronnych umów kompensowania oraz wymogów określonych w art. 90 - 93 dotyczących uznawania ograniczenia ryzyka kredytowego, w danym przypadku, wobec wszystkich pojedynczych dwustronnych umów ramowych i transakcji objętych kompensowaniem.

c)   Skutki uznawania umów

Kompensowanie do celów części 5 i 6 uznaje się według zasad określonych w tychże częściach.

(i)   Umowy kompensowania poprzez odnowienie zobowiązań

Ważeniu mogą podlegać pojedyncze kwoty netto wynikające z odnowienia zobowiązań, a nie odpowiednie kwoty brutto. Zatem przy stosowaniu części 3:

| — | bieżący koszt odtworzenia określony w ramach czynności a), oraz |
| --- | --- |

—

bieżący koszt odtworzenia określony w ramach czynności a), oraz

| — | referencyjne kwoty kapitału lub wartości bazowe określone w ramach czynności b) |
| --- | --- |

—

referencyjne kwoty kapitału lub wartości bazowe określone w ramach czynności b)

można ustalić z uwzględnieniem zawartej umowy kompensowania poprzez odnowienie zobowiązań. Przy stosowaniu części 4 referencyjną wartość kapitału określoną w ramach czynności a) można wyliczyć z uwzględnieniem umowy kompensowania poprzez odnowienie zobowiązań; obowiązują wskaźniki procentowe podane w tabeli 3.

(ii)   Inne umowy kompensowania

Przy stosowaniu części 3:

| — | w ramach czynności a) bieżący koszt odtworzenia umów objętych umową kompensowania można określić przy uwzględnieniu faktycznego, hipotetycznego kosztu odtworzenia netto wynikającego z umowy; w przypadku gdy kompensowanie rodzi zobowiązanie netto instytucji kredytowej wyliczającej koszt odtworzenia netto, aktualny koszt odtworzenia umów zostaje określony jako „0”, oraz |
| --- | --- |

—

w ramach czynności a) bieżący koszt odtworzenia umów objętych umową kompensowania można określić przy uwzględnieniu faktycznego, hipotetycznego kosztu odtworzenia netto wynikającego z umowy; w przypadku gdy kompensowanie rodzi zobowiązanie netto instytucji kredytowej wyliczającej koszt odtworzenia netto, aktualny koszt odtworzenia umów zostaje określony jako „0”, oraz

| — | w ramach czynności b) wysokość potencjalnego zaangażowania narażonego na ryzyko kredytowe w przyszłości z tytułu wszystkich umów objętych umową kompensowania można obniżyć zgodnie z następującym równaniem:
  PCEred = 0,4 * PCEgross + 0,6 * NGR * PCEgross









  gdzie: |
| --- | --- |
| — | PCEred | = | obniżona wysokość potencjalnego zaangażowania narażonego na ryzyko kredytowe w przyszłości z tytułu wszystkich umów z danym kontrahentem, objętych prawnie obowiązującą umową kompensowania dwustronnego |
| — | PCEgross | = | suma potencjalnych ekspozycji narażonych na ryzyko kredytowe w przyszłości z tytułu wszystkich umów z danym kontrahentem, objętych prawnie obowiązującą umową kompensowania dwustronnego, wyliczonych poprzez pomnożenie referencyjnych kwot kapitału tych umów przez wskaźniki procentowe wymienione w tabeli 1, |
| — | NGR | = | „wskaźnik netto/brutto”, który według uznania właściwych organów może stanowić albo:






  (i) | w wyniku wyliczenia indywidualnego: iloraz kosztu odtworzenia netto wszystkich umów objętych prawnie obowiązującą umową kompensowania dwustronnego zawartą z danym kontrahentem (licznik) oraz kosztu odtworzenia brutto wszystkich umów objętych prawnie obowiązującą umową kompensowania dwustronnego z tymże kontrahentem (mianownik), albo |

—

w ramach czynności b) wysokość potencjalnego zaangażowania narażonego na ryzyko kredytowe w przyszłości z tytułu wszystkich umów objętych umową kompensowania można obniżyć zgodnie z następującym równaniem:

PCEred = 0,4 * PCEgross + 0,6 * NGR * PCEgross

gdzie:

—

PCEred

=

obniżona wysokość potencjalnego zaangażowania narażonego na ryzyko kredytowe w przyszłości z tytułu wszystkich umów z danym kontrahentem, objętych prawnie obowiązującą umową kompensowania dwustronnego

—

PCEgross

=

suma potencjalnych ekspozycji narażonych na ryzyko kredytowe w przyszłości z tytułu wszystkich umów z danym kontrahentem, objętych prawnie obowiązującą umową kompensowania dwustronnego, wyliczonych poprzez pomnożenie referencyjnych kwot kapitału tych umów przez wskaźniki procentowe wymienione w tabeli 1,

—

NGR

=

„wskaźnik netto/brutto”, który według uznania właściwych organów może stanowić albo:

(i)

w wyniku wyliczenia indywidualnego: iloraz kosztu odtworzenia netto wszystkich umów objętych prawnie obowiązującą umową kompensowania dwustronnego zawartą z danym kontrahentem (licznik) oraz kosztu odtworzenia brutto wszystkich umów objętych prawnie obowiązującą umową kompensowania dwustronnego z tymże kontrahentem (mianownik), albo

| (ii) | w wyniku wyliczenia łącznego: iloraz sumy kosztów odtworzenia netto określonych w ujęciu dwustronnym dla wszystkich kontrahentów z uwzględnieniem umów objętych prawnie obowiązującymi umowami kompensowania (licznik) podzielonej przez koszt odtworzenia brutto wszystkich umów objętych prawnie obowiązującymi umowami kompensowania (mianownik). |
| --- | --- |

(ii)

w wyniku wyliczenia łącznego: iloraz sumy kosztów odtworzenia netto określonych w ujęciu dwustronnym dla wszystkich kontrahentów z uwzględnieniem umów objętych prawnie obowiązującymi umowami kompensowania (licznik) podzielonej przez koszt odtworzenia brutto wszystkich umów objętych prawnie obowiązującymi umowami kompensowania (mianownik).

Jeśli Państwa Członkowskie zezwalają instytucjom kredytowym na wybór metody, wybraną metodę stosuje się w sposób konsekwentny.

Przy wyliczaniu potencjalnego zaangażowania narażonego na ryzyko kredytowe w przyszłości zgodnie z powyższym wzorem, umowy doskonale dopasowane objęte umową kompensowania można uwzględnić jako pojedynczą umowę z referencyjną kwotą kapitału o równowartości wpływów netto. Umowy doskonale dopasowane stanowią terminowe umowy wymiany walutowej lub inne umowy podobne, dla których referencyjna kwota kapitału stanowi równowartość przepływów środków pieniężnych, o ile rozliczenie tych przepływów przypada na tę samą datę waluty i nastąpi w całości lub częściowo w tej samej walucie.

Przy stosowaniu części 4 w ramach czynności a):

| — | umowy doskonale dopasowane objęte umową kompensowania można uwzględnić jako pojedynczą umowę z referencyjną kwotą kapitału o równowartości wpływów netto; referencyjne kwoty kapitału mnoży się przez wskaźniki procentowe wymienione w tabeli 3, oraz |
| --- | --- |

—

umowy doskonale dopasowane objęte umową kompensowania można uwzględnić jako pojedynczą umowę z referencyjną kwotą kapitału o równowartości wpływów netto; referencyjne kwoty kapitału mnoży się przez wskaźniki procentowe wymienione w tabeli 3, oraz

| — | wskaźniki procentowe mające zastosowanie do wszelkich innych umów objętych umową kompensowania można pomniejszyć zgodnie z tabelą 6:
  TABELA 6







  Pierwotny termin płatności (5) | Umowy stopy procentowej | Umowy wymiany walutowej |
| --- | --- | --- | --- |
| Do jednego roku | 0,35 % | 1,50 % |
| Od jednego roku do dwóch lat | 0,75 % | 3,75 % |
| Dodatek za każdy następny rok | 0,75 % | 2,25 % |

—

wskaźniki procentowe mające zastosowanie do wszelkich innych umów objętych umową kompensowania można pomniejszyć zgodnie z tabelą 6:

TABELA 6

Pierwotny termin płatności (5)

Umowy stopy procentowej

Umowy wymiany walutowej

Do jednego roku

0,35 %

1,50 %

Od jednego roku do dwóch lat

0,75 %

3,75 %

Dodatek za każdy następny rok

0,75 %

2,25 %

---

(1)  Umowy, które nie mieszczą się w żadnej z pięciu kategorii przedstawionych w powyższej tabeli, należy traktować jako umowy dotyczące towarów innych niż metale szlachetne.

(2)  Dla umów z wielokrotną wymianą kwoty kapitału wskaźniki procentowe mnoży się przez liczbę płatności pozostałych do realizacji zgodnie z umową.

(3)  Dla umów, które są tak skonstruowane, aby rozliczyć aktualne ryzyko po określonych terminach płatności, bądź też takich, które ulegają przeszacowaniu w taki sposób, że wartość rynkowa umowy jest równa zero w określonych terminach, rzeczywisty termin płatności jest równy okresowi pozostającemu do najbliższego terminu przeszacowania. W przypadku umów stopy procentowej, które spełniają powyższe kryteria, a rzeczywisty termin płatności wynosi ponad rok, wskaźnik procentowy nie może być mniejszy niż 0,5 %.

(4)  W przypadku umów stopy procentowej instytucje kredytowe, za zgodą właściwych organów, mogą stosować termin płatności bądź pierwotny, bądź rzeczywisty.

(5)  W przypadku umów stopy procentowej instytucje kredytowe, za zgodą właściwych organ, mogą stosować termin płatności bądź pierwotny, bądź rzeczywisty.

ZAŁĄCZNIK IV

RODZAJE INSTRUMENTÓW POCHODNYCH

| 1. | Umowy stopy procentowej:






  a) | jednowalutowe transakcje swapowe na stopach procentowych; |
| --- | --- | --- |

1.

Umowy stopy procentowej:

a)

jednowalutowe transakcje swapowe na stopach procentowych;

| b) | transakcje zamiany stopy bazowej; |
| --- | --- |

b)

transakcje zamiany stopy bazowej;

| c) | terminowe umowy stopy procentowej; |
| --- | --- |

c)

terminowe umowy stopy procentowej;

| d) | terminowe umowy na stopy procentowe typu „futures”; |
| --- | --- |

d)

terminowe umowy na stopy procentowe typu „futures”;

| e) | zakupione opcje stopy procentowej; oraz |
| --- | --- |

e)

zakupione opcje stopy procentowej; oraz

| f) | inne umowy o podobnym charakterze. |
| --- | --- |

f)

inne umowy o podobnym charakterze.

| 2. | Umowy wymiany walutowej i umowy dotyczące złota:






  a) | transakcje zamiany walutowo-procentowe; |
| --- | --- | --- |

2.

Umowy wymiany walutowej i umowy dotyczące złota:

a)

transakcje zamiany walutowo-procentowe;

| b) | terminowe umowy walutowe; |
| --- | --- |

b)

terminowe umowy walutowe;

| c) | terminowe umowy giełdowe na waluty typu „futures”; |
| --- | --- |

c)

terminowe umowy giełdowe na waluty typu „futures”;

| d) | zakupione opcje walutowe; |
| --- | --- |

d)

zakupione opcje walutowe;

| e) | inne umowy o podobnym charakterze; oraz |
| --- | --- |

e)

inne umowy o podobnym charakterze; oraz

| f) | umowy dotyczące złota o charakterze podobnym do lit. a)-e). |
| --- | --- |

f)

umowy dotyczące złota o charakterze podobnym do lit. a)-e).

| 3. | Umowy podobne do wymienionych w ust. 1 lit. a)-e) oraz w ust. 2 lit. a)-d) dotyczące innych aktywów bazowych lub indeksów. Należą do nich, jako minimum, wszystkie instrumenty określone w ust. 4-7, 9 i 10 sekcji C załącznika I do dyrektywy 2004/39/WE niewymienione w ust. 1 lub 2. |
| --- | --- |

3.

Umowy podobne do wymienionych w ust. 1 lit. a)-e) oraz w ust. 2 lit. a)-d) dotyczące innych aktywów bazowych lub indeksów. Należą do nich, jako minimum, wszystkie instrumenty określone w ust. 4-7, 9 i 10 sekcji C załącznika I do dyrektywy 2004/39/WE niewymienione w ust. 1 lub 2.

ZAŁĄCZNIK V

TECHNICZNE KRYTERIA ORGANIZACJI I TRAKTOWANIA RYZYKA

1.   ŁAD KORPORACYJNY

| 1. | Organ zarządzający, określony w art. 11 odpowiada za ustalenia dotyczące rozdziału obowiązków w zakresie organizacji i zapobiegania konfliktom interesów. |
| --- | --- |

1.

Organ zarządzający, określony w art. 11 odpowiada za ustalenia dotyczące rozdziału obowiązków w zakresie organizacji i zapobiegania konfliktom interesów.

2.   TRAKTOWANIE RYZYKA

| 2. | Organ zarządzający, określony w art. 11 zatwierdza i dokonuje okresowych przeglądów strategii i zasad dotyczących podejmowania, zarządzania, monitorowania i ograniczania ryzyk, na które jest lub może być narażona instytucja kredytowa, włącznie z ryzykiem, jakie niesie otoczenie makroekonomiczne danej instytucji w związku ze stanem cyklu koniunktury. |
| --- | --- |

2.

Organ zarządzający, określony w art. 11 zatwierdza i dokonuje okresowych przeglądów strategii i zasad dotyczących podejmowania, zarządzania, monitorowania i ograniczania ryzyk, na które jest lub może być narażona instytucja kredytowa, włącznie z ryzykiem, jakie niesie otoczenie makroekonomiczne danej instytucji w związku ze stanem cyklu koniunktury.

3.   RYZYKO KREDYTOWE I RYZYKO KONTRAHENTA

| 3. | Podstawą decyzji o udzieleniu kredytu są solidne i jasno określone kryteria. Ustala się jasne zasady postępowania w zakresie zatwierdzania, zmieniania, odnawiania i refinansowania kredytów. |
| --- | --- |

3.

Podstawą decyzji o udzieleniu kredytu są solidne i jasno określone kryteria. Ustala się jasne zasady postępowania w zakresie zatwierdzania, zmieniania, odnawiania i refinansowania kredytów.

| 4. | Bieżąca administracja i monitorowanie różnych portfeli oraz ekspozycji obciążonych ryzykiem, włącznie z rozpoznaniem kredytów trudnych i zarządzaniem nimi oraz dokonywaniem odpowiednich korekt i rezerw działa w oparciu o skuteczny system. |
| --- | --- |

4.

Bieżąca administracja i monitorowanie różnych portfeli oraz ekspozycji obciążonych ryzykiem, włącznie z rozpoznaniem kredytów trudnych i zarządzaniem nimi oraz dokonywaniem odpowiednich korekt i rezerw działa w oparciu o skuteczny system.

| 5. | Dywersyfikacja portfeli kredytowych jest dostosowana do rynków docelowych instytucji kredytowej oraz jej ogólnej strategii kredytowej. |
| --- | --- |

5.

Dywersyfikacja portfeli kredytowych jest dostosowana do rynków docelowych instytucji kredytowej oraz jej ogólnej strategii kredytowej.

4.   RYZYKO REZYDUALNE

| 6. | Niebezpieczeństwo mniejszej niż zakładano skuteczności uznanych technik ograniczenia ryzyka kredytowego, wykorzystywanych przez instytucję kredytową jest uwzględniane i kontrolowane za pomocą pisemnych zasad i procedur. |
| --- | --- |

6.

Niebezpieczeństwo mniejszej niż zakładano skuteczności uznanych technik ograniczenia ryzyka kredytowego, wykorzystywanych przez instytucję kredytową jest uwzględniane i kontrolowane za pomocą pisemnych zasad i procedur.

5.   RYZYKO KONCENTRACJI

| 7. | Ryzyko koncentracji z tytułu ekspozycji wobec kontrahentów, grup powiązanych kontrahentów i kontrahentów działających w tym samym sektorze gospodarki, obszarze geograficznym, prowadzących tę samą działalność lub obracających podobnymi towarami, a także wynikające ze stosowania technik ograniczenia ryzyka kredytowego, oraz w szczególności ryzyka związane z dużymi, pośrednimi ekspozycjami kredytowymi (np. wobec pojedynczego wystawcy zabezpieczenia) są uwzględniane i kontrolowane za pomocą pisemnych procedur. |
| --- | --- |

7.

Ryzyko koncentracji z tytułu ekspozycji wobec kontrahentów, grup powiązanych kontrahentów i kontrahentów działających w tym samym sektorze gospodarki, obszarze geograficznym, prowadzących tę samą działalność lub obracających podobnymi towarami, a także wynikające ze stosowania technik ograniczenia ryzyka kredytowego, oraz w szczególności ryzyka związane z dużymi, pośrednimi ekspozycjami kredytowymi (np. wobec pojedynczego wystawcy zabezpieczenia) są uwzględniane i kontrolowane za pomocą pisemnych procedur.

6.   RYZYKO SEKURYTYZACYJNE

| 8. | Ryzyka z tytułu transakcji sekurytyzacyjnych, których instytucje kredytowe są inicjatorami lub sponsorami, są oceniane i uwzględniane za pomocą odpowiednich procedur, przede wszystkim w celu zapewnienia pełnego odzwierciedlenia istoty ekonomicznej transakcji w decyzjach dotyczących oceny i zarządzania ryzykiem. |
| --- | --- |

8.

Ryzyka z tytułu transakcji sekurytyzacyjnych, których instytucje kredytowe są inicjatorami lub sponsorami, są oceniane i uwzględniane za pomocą odpowiednich procedur, przede wszystkim w celu zapewnienia pełnego odzwierciedlenia istoty ekonomicznej transakcji w decyzjach dotyczących oceny i zarządzania ryzykiem.

| 9. | Instytucje kredytowe inicjujące odnawialne transakcje sekurytyzacyjne z opcją przedterminowej spłaty posiadają plany zachowania płynności mające na celu uwzględnienie skutków zarówno planowej, jak i przedterminowej spłaty należności. |
| --- | --- |

9.

Instytucje kredytowe inicjujące odnawialne transakcje sekurytyzacyjne z opcją przedterminowej spłaty posiadają plany zachowania płynności mające na celu uwzględnienie skutków zarówno planowej, jak i przedterminowej spłaty należności.

7.   RYZYKA RYNKOWE

| 10. | Zostaną wdrożone przepisy i procedury w odniesieniu do pomiaru i sterowania wszystkimi istotnymi źródłami i efektami ryzyka rynkowego. |
| --- | --- |

10.

Zostaną wdrożone przepisy i procedury w odniesieniu do pomiaru i sterowania wszystkimi istotnymi źródłami i efektami ryzyka rynkowego.

8.   RYZYKO STOPY PROCENTOWEJ Z TYTUŁU DZIAŁALNOŚCI NIEHANDLOWEJ

| 11. | Wdraża się systemy oceny i zarządzania ryzykiem z tytułu potencjalnych zmian stóp procentowych w zakresie, w jakim wynikają one z działalności niehandlowej instytucji kredytowej. |
| --- | --- |

11.

Wdraża się systemy oceny i zarządzania ryzykiem z tytułu potencjalnych zmian stóp procentowych w zakresie, w jakim wynikają one z działalności niehandlowej instytucji kredytowej.

9.   RYZYKO OPERACYJNE

| 12. | Wdraża się zasady i procedury oceny stopnia narażenia na ryzyko operacyjne, w tym zdarzenia o niskiej częstotliwości, lecz poważnych skutkach. Bez uszczerbku dla definicji określonej w art. 4 ust. 22, instytucja kredytowa określa, co stanowi ryzyko operacyjne do celów wspomnianych procedur. |
| --- | --- |

12.

Wdraża się zasady i procedury oceny stopnia narażenia na ryzyko operacyjne, w tym zdarzenia o niskiej częstotliwości, lecz poważnych skutkach. Bez uszczerbku dla definicji określonej w art. 4 ust. 22, instytucja kredytowa określa, co stanowi ryzyko operacyjne do celów wspomnianych procedur.

| 13. | W celu zapewnienia instytucji kredytowej możliwości prowadzenia bieżącej działalności i ograniczenia strat w przypadku poważnego zakłócenia jej działalności gospodarczej ustala się plany awaryjne i plany utrzymania ciągłości działalności gospodarczej. |
| --- | --- |

13.

W celu zapewnienia instytucji kredytowej możliwości prowadzenia bieżącej działalności i ograniczenia strat w przypadku poważnego zakłócenia jej działalności gospodarczej ustala się plany awaryjne i plany utrzymania ciągłości działalności gospodarczej.

10.   RYZYKO UTRATY PŁYNNOŚCI

| 14. | Wprowadza się zasady i procedury pozwalające na bieżąco oraz z uwzględnieniem przyszłych zdarzeń mierzyć i zarządzać pozycją netto płynności. Rozważa się alternatywne scenariusze, a założenia stanowiące podstawę decyzji dotyczących pozycji netto w zakresie pozyskiwania środków płynnych podlegają regularnym przeglądom. |
| --- | --- |

14.

Wprowadza się zasady i procedury pozwalające na bieżąco oraz z uwzględnieniem przyszłych zdarzeń mierzyć i zarządzać pozycją netto płynności. Rozważa się alternatywne scenariusze, a założenia stanowiące podstawę decyzji dotyczących pozycji netto w zakresie pozyskiwania środków płynnych podlegają regularnym przeglądom.

| 15. | Ustala się plany awaryjne na wypadek zaburzeń płynności. |
| --- | --- |

15.

Ustala się plany awaryjne na wypadek zaburzeń płynności.

ZAŁĄCZNIK VI

METODA STANDARDOWA

Część 1 — Waga ryzyka

1.   EKSPOZYCJE WOBEC RZĄDÓW LUB BANKÓW CENTRALNYCH

1.1.   Sposoby traktowania

| 1. | Bez uszczerbku dla przepisów ust. 2-7, ekspozycjom wobec rządów i banków centralnych przypisuje się wagę ryzyka równą 100 %. |
| --- | --- |

1.

Bez uszczerbku dla przepisów ust. 2-7, ekspozycjom wobec rządów i banków centralnych przypisuje się wagę ryzyka równą 100 %.

| 2. | Z zastrzeżeniem ust. 3, tym ekspozycjom wobec rządów i banków centralnych, które posiadają rating wyznaczonej instytucji ECAI, przypisuje się wagę ryzyka według tabeli 1 zgodnie z tym, jaki rating wyznaczonych instytucji ECAI został przez właściwe organy przypisany sześciu stopniom w skali oceny jakości kredytowej. |
| --- | --- |

2.

Z zastrzeżeniem ust. 3, tym ekspozycjom wobec rządów i banków centralnych, które posiadają rating wyznaczonej instytucji ECAI, przypisuje się wagę ryzyka według tabeli 1 zgodnie z tym, jaki rating wyznaczonych instytucji ECAI został przez właściwe organy przypisany sześciu stopniom w skali oceny jakości kredytowej.

Tabela 1

| Stopień jakości kredytowej | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Waga ryzyka | 0 % | 20 % | 50 % | 100 % | 100 % | 150 % |

Stopień jakości kredytowej

1

2

3

4

5

6

Waga ryzyka

0 %

20 %

50 %

100 %

100 %

150 %

| 3. | Ekspozycjom wobec Europejskiego Banku Centralnego przypisuje się wagę ryzyka równą 0 %. |
| --- | --- |

3.

Ekspozycjom wobec Europejskiego Banku Centralnego przypisuje się wagę ryzyka równą 0 %.

1.2.   Ekspozycje w walucie krajowej kredytobiorcy

| 4. | Ekspozycjom wobec rządów i banków centralnych Państw Członkowskich, nominowanym i opłaconym w walucie krajowej tego rządu i banku centralnego, przypisuje się wagę ryzyka wynoszącą 0 %. |
| --- | --- |

4.

Ekspozycjom wobec rządów i banków centralnych Państw Członkowskich, nominowanym i opłaconym w walucie krajowej tego rządu i banku centralnego, przypisuje się wagę ryzyka wynoszącą 0 %.

| 5. | Jeżeli właściwe organy państwa trzeciego, których ustalenia nadzorcze i regulacyjne są co najmniej równoważne ustaleniom stosowanym we Wspólnocie przypiszą ekspozycjom wobec rządów lub banków centralnych, nominowanym i opłaconym w walucie krajowej wagę ryzyka mniejszą niż wskazana w ust. 1-2, wówczas Państwa Członkowskie mogą zezwolić swoim instytucjom kredytowym na ważenie ryzyka takich ekspozycji w ten sam sposób. |
| --- | --- |

5.

Jeżeli właściwe organy państwa trzeciego, których ustalenia nadzorcze i regulacyjne są co najmniej równoważne ustaleniom stosowanym we Wspólnocie przypiszą ekspozycjom wobec rządów lub banków centralnych, nominowanym i opłaconym w walucie krajowej wagę ryzyka mniejszą niż wskazana w ust. 1-2, wówczas Państwa Członkowskie mogą zezwolić swoim instytucjom kredytowym na ważenie ryzyka takich ekspozycji w ten sam sposób.

1.3.   Stosowanie ocen kredytowych Agencji Kredytów Eksportowych

| 6. | Oceny kredytowe przyznane przez Agencję Kredytów Eksportowych są uznawane przez właściwe organy pod warunkiem spełnienia jednego z poniższych warunków:






  a) | jest wyrażona w uzgodnionej skali punktowej ryzyka wyznaczonej przez Agencje Kredytów Eksportowych uczestniczące w „Porozumienie w sprawie wytycznych dla oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych” OECD |
| --- | --- | --- |

6.

Oceny kredytowe przyznane przez Agencję Kredytów Eksportowych są uznawane przez właściwe organy pod warunkiem spełnienia jednego z poniższych warunków:

a)

jest wyrażona w uzgodnionej skali punktowej ryzyka wyznaczonej przez Agencje Kredytów Eksportowych uczestniczące w „Porozumienie w sprawie wytycznych dla oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych” OECD

| b) | Agencja Kredytów Eksportowych publikuje sporządzone przez siebie oceny kredytowe i stosuje uzgodnioną metodologię OECD, a nadana przez nią ocena kredytowa jest powiązana z jedną z ośmiu minimalnych składek ubezpieczenia eksportu (MSUE), określonych w zatwierdzonej metodologii OECD. |
| --- | --- |

b)

Agencja Kredytów Eksportowych publikuje sporządzone przez siebie oceny kredytowe i stosuje uzgodnioną metodologię OECD, a nadana przez nią ocena kredytowa jest powiązana z jedną z ośmiu minimalnych składek ubezpieczenia eksportu (MSUE), określonych w zatwierdzonej metodologii OECD.

| 7. | Ekspozycjom, które posiadają uznaną ocenę kredytową Agencji Kredytów Eksportowych, do celów ważenia ryzykiem przypisuje się wagę ryzyka zgodnie z tabelą 2. |
| --- | --- |

7.

Ekspozycjom, które posiadają uznaną ocenę kredytową Agencji Kredytów Eksportowych, do celów ważenia ryzykiem przypisuje się wagę ryzyka zgodnie z tabelą 2.

Tabela 2

| MEIP | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Waga ryzyka | 0 % | 0 % | 20 % | 50 % | 100 % | 100 % | 100 % | 150 % |

MEIP

0

1

2

3

4

5

6

7

Waga ryzyka

0 %

0 %

20 %

50 %

100 %

100 %

100 %

150 %

2.   EKSPOZYCJE WOBEC SAMORZĄDÓW TERYTORIALNYCH LUB WŁADZ REGIONALNYCH

| 8. | Bez uszczerbku dla przepisów ust. 9-11, ekspozycje wobec samorządów terytorialnych i władz lokalnych są ważonych ryzykiem tak jak ekspozycje wobec instytucji. Ta procedura jest niezależna od zgody, o której mowa w art. 80 ust. 3. Preferencyjne traktowanie ekspozycji krótkoterminowych, opisane w ust. 31, 32 i 37, nie ma zastosowania. |
| --- | --- |

8.

Bez uszczerbku dla przepisów ust. 9-11, ekspozycje wobec samorządów terytorialnych i władz lokalnych są ważonych ryzykiem tak jak ekspozycje wobec instytucji. Ta procedura jest niezależna od zgody, o której mowa w art. 80 ust. 3. Preferencyjne traktowanie ekspozycji krótkoterminowych, opisane w ust. 31, 32 i 37, nie ma zastosowania.

| 9. | Ekspozycje wobec samorządów terytorialnych są traktowane jak ekspozycje wobec rządu centralnego państwa, na terytorium, którego samorządy te się znajdują, o ile pomiędzy tymi ekspozycjami nie ma różnicy pod względem ryzyka z powodu szczególnych uprawnień samorządów w zakresie zasilania własnych budżetów oraz szczególnych ustaleń instytucjonalnych, których skutkiem jest zmniejszenie ryzyka niewykonania zobowiązań.
  Właściwe organy sporządzają i publikują wykaz jednostek samorządów terytorialnych, które otrzymały identyczną wagę ryzyka jak rząd centralny. |
| --- | --- |

9.

Ekspozycje wobec samorządów terytorialnych są traktowane jak ekspozycje wobec rządu centralnego państwa, na terytorium, którego samorządy te się znajdują, o ile pomiędzy tymi ekspozycjami nie ma różnicy pod względem ryzyka z powodu szczególnych uprawnień samorządów w zakresie zasilania własnych budżetów oraz szczególnych ustaleń instytucjonalnych, których skutkiem jest zmniejszenie ryzyka niewykonania zobowiązań.

Właściwe organy sporządzają i publikują wykaz jednostek samorządów terytorialnych, które otrzymały identyczną wagę ryzyka jak rząd centralny.

| 10. | Ekspozycje wobec kościołów i związków wyznaniowych utworzonych w formie osoby prawnej prawa publicznego traktowane są, w zakresie, w jakim pobierają one podatki zgodnie z przepisami przyznającymi im takie prawo, jako ekspozycje wobec samorządówterytorialnych, przy czym nie stosuje się przepisów ust. 9. W takim przypadku do celów art. 89 ust. 1 lit. a) nie udziela się odmowy zezwolenia na stosowanie przepisów tytułu V, rozdział 2, sekcja 3, podsekcja 1. |
| --- | --- |

10.

Ekspozycje wobec kościołów i związków wyznaniowych utworzonych w formie osoby prawnej prawa publicznego traktowane są, w zakresie, w jakim pobierają one podatki zgodnie z przepisami przyznającymi im takie prawo, jako ekspozycje wobec samorządówterytorialnych, przy czym nie stosuje się przepisów ust. 9. W takim przypadku do celów art. 89 ust. 1 lit. a) nie udziela się odmowy zezwolenia na stosowanie przepisów tytułu V, rozdział 2, sekcja 3, podsekcja 1.

| 11. | Jeżeli właściwe organy kraju trzeciego, których ustalenia nadzorcze i regulacyjne są co najmniej równoważne ustaleniom stosowanym we Wspólnocie, traktują ekspozycje wobec samorządów terytorialnych jak ekspozycje wobec rządu centralnego, wówczas Państwa Członkowskie mogą zezwolić swoim instytucjom kredytowym na ważenie ryzyka ekspozycji wobec takich samorządów terytorialnych w ten sam sposób. |
| --- | --- |

11.

Jeżeli właściwe organy kraju trzeciego, których ustalenia nadzorcze i regulacyjne są co najmniej równoważne ustaleniom stosowanym we Wspólnocie, traktują ekspozycje wobec samorządów terytorialnych jak ekspozycje wobec rządu centralnego, wówczas Państwa Członkowskie mogą zezwolić swoim instytucjom kredytowym na ważenie ryzyka ekspozycji wobec takich samorządów terytorialnych w ten sam sposób.

3.   EKSPOZYCJE WOBEC ORGANÓW ADMINISTRACJI I PODMIOTÓW NIEKOMERCYJNYCH

3.1.   Sposoby traktowania

| 12. | Bez uszczerbku dla przepisów ust. 13-17, ekspozycjom wobec organów administracji i podmiotów niekomercyjnych przypisuje się wagę ryzyka równą 100 %. |
| --- | --- |

12.

Bez uszczerbku dla przepisów ust. 13-17, ekspozycjom wobec organów administracji i podmiotów niekomercyjnych przypisuje się wagę ryzyka równą 100 %.

3.2.   Pozarządowe podmioty sektora publicznego

| 13. | Bez uszczerbku dla przepisów ust. 14-17, ekspozycjom wobec pozarządowych podmiotów sektora publicznego przypisuje się wagę ryzyka równą 100 %. |
| --- | --- |

13.

Bez uszczerbku dla przepisów ust. 14-17, ekspozycjom wobec pozarządowych podmiotów sektora publicznego przypisuje się wagę ryzyka równą 100 %.

| 14. | Ekspozycje wobec pozarządowych podmiotów sektora publicznego mogą być traktowane jak ekspozycje wobec instytucji, pod warunkiem uzyskania zgody właściwych organ. Wydanie takiej zgody jest niezależne od wydania zgody, o której mowa w art. 80 ust. 3. Preferencyjne traktowanie ekspozycji krótkoterminowych określone w ust. 31, 32 i 37 nie ma tu zastosowania. |
| --- | --- |

14.

Ekspozycje wobec pozarządowych podmiotów sektora publicznego mogą być traktowane jak ekspozycje wobec instytucji, pod warunkiem uzyskania zgody właściwych organ. Wydanie takiej zgody jest niezależne od wydania zgody, o której mowa w art. 80 ust. 3. Preferencyjne traktowanie ekspozycji krótkoterminowych określone w ust. 31, 32 i 37 nie ma tu zastosowania.

| 15. | W wyjątkowych przypadkach ekspozycje wobec pozarządowych podmiotów sektora publicznego mogą być traktowane jak ekspozycje wobec rządów państw, na których terytorium mają one swoją siedzibę, o ile zgodnie z opinią właściwych organów ryzyko takich ekspozycji jest jednakowe, ponieważ rząd wystawił odpowiednią gwarancję. |
| --- | --- |

15.

W wyjątkowych przypadkach ekspozycje wobec pozarządowych podmiotów sektora publicznego mogą być traktowane jak ekspozycje wobec rządów państw, na których terytorium mają one swoją siedzibę, o ile zgodnie z opinią właściwych organów ryzyko takich ekspozycji jest jednakowe, ponieważ rząd wystawił odpowiednią gwarancję.

| 16. | W przypadku wyrażenia przez właściwie organy jednego Państwa Członkowskiego zgody na traktowanie ekspozycji wobec pozarządowych podmiotów sektora publicznego jak ekspozycji wobec instytucji lub jak ekspozycji wobec rządu państwa, na którego terytorium mają one swoją siedzibę, właściwe organy innego Państwa Członkowskiego zezwolą również swoim instytucjom kredytowym na ważenie ryzyka ekspozycji wobec takich podmiotów sektora publicznego w ten sam sposób. |
| --- | --- |

16.

W przypadku wyrażenia przez właściwie organy jednego Państwa Członkowskiego zgody na traktowanie ekspozycji wobec pozarządowych podmiotów sektora publicznego jak ekspozycji wobec instytucji lub jak ekspozycji wobec rządu państwa, na którego terytorium mają one swoją siedzibę, właściwe organy innego Państwa Członkowskiego zezwolą również swoim instytucjom kredytowym na ważenie ryzyka ekspozycji wobec takich podmiotów sektora publicznego w ten sam sposób.

| 17. | Jeżeli właściwe organy kraju trzeciego, których rozwiązania nadzorcze i regulacyjne są co najmniej równoważne rozwiązaniom stosowanym we Wspólnocie traktują ekspozycje wobec pozarządowych podmiotów sektora publicznego jak ekspozycje wobec instytucji, wówczas Państwa Członkowskie mogą zezwolić swoim instytucjom kredytowym na ważenie ryzyka ekspozycji wobec takich podmiotów sektora publicznego w ten sam sposób. |
| --- | --- |

17.

Jeżeli właściwe organy kraju trzeciego, których rozwiązania nadzorcze i regulacyjne są co najmniej równoważne rozwiązaniom stosowanym we Wspólnocie traktują ekspozycje wobec pozarządowych podmiotów sektora publicznego jak ekspozycje wobec instytucji, wówczas Państwa Członkowskie mogą zezwolić swoim instytucjom kredytowym na ważenie ryzyka ekspozycji wobec takich podmiotów sektora publicznego w ten sam sposób.

4.   EKSPOZYCJE WOBEC WIELOSTRONNYCH BANKÓW ROZWOJU

4.1.   Zakres

| 18. | Do celów art. 78-83 Międzyamerykańską Korporację Inwestycyjną, Czarnomorski Bank Handlu i Rozwoju oraz Środkowoamerykański Bank Integracji Gospodarczej uznaje się za Wielostronny Bank Rozwoju. |
| --- | --- |

18.

Do celów art. 78-83 Międzyamerykańską Korporację Inwestycyjną, Czarnomorski Bank Handlu i Rozwoju oraz Środkowoamerykański Bank Integracji Gospodarczej uznaje się za Wielostronny Bank Rozwoju.

4.2.   Sposoby traktowania

| 19. | Bez uszczerbku dla przepisów ust. 20 i 21, ekspozycje wobec banków rozwoju wielostronnego są traktowane w ten sam sposób, co ekspozycje wobec instytucji zgodnie z ust. 29-32. Preferencyjne traktowanie ekspozycji krótkoterminowych określone w ust. 31, 32 i 37 nie ma tu zastosowania. |
| --- | --- |

19.

Bez uszczerbku dla przepisów ust. 20 i 21, ekspozycje wobec banków rozwoju wielostronnego są traktowane w ten sam sposób, co ekspozycje wobec instytucji zgodnie z ust. 29-32. Preferencyjne traktowanie ekspozycji krótkoterminowych określone w ust. 31, 32 i 37 nie ma tu zastosowania.

| 20. | Ekspozycjom wobec następujących banków rozwoju wielostronnego przypisuje się wagę ryzyka równą 0 %:






  a) | Międzynarodowy Bank Odbudowy i Rozwoju; |
| --- | --- | --- |

20.

Ekspozycjom wobec następujących banków rozwoju wielostronnego przypisuje się wagę ryzyka równą 0 %:

a)

Międzynarodowy Bank Odbudowy i Rozwoju;

| b) | Międzynarodowa Korporacja Finansowa; |
| --- | --- |

b)

Międzynarodowa Korporacja Finansowa;

| c) | Międzyamerykański Bank Inwestycyjny; |
| --- | --- |

c)

Międzyamerykański Bank Inwestycyjny;

| d) | Azjatycki Bank Rozwoju; |
| --- | --- |

d)

Azjatycki Bank Rozwoju;

| e) | Afrykański Bank Rozwoju; |
| --- | --- |

e)

Afrykański Bank Rozwoju;

| f) | Bank Rozwoju Rady Europy; |
| --- | --- |

f)

Bank Rozwoju Rady Europy;

| g) | Nordycki Bank Inwestycyjny; |
| --- | --- |

g)

Nordycki Bank Inwestycyjny;

| h) | Karaibski Bank Rozwoju; |
| --- | --- |

h)

Karaibski Bank Rozwoju;

| i) | Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju; |
| --- | --- |

i)

Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju;

| j) | Europejski Bank Inwestycyjny; |
| --- | --- |

j)

Europejski Bank Inwestycyjny;

| k) | Europejski Fundusz Inwestycyjny; oraz |
| --- | --- |

k)

Europejski Fundusz Inwestycyjny; oraz

| l) | Agencja Wielostronna Gwarancji Inwestycyjnych |
| --- | --- |

l)

Agencja Wielostronna Gwarancji Inwestycyjnych

| 21. | Wpłatom należnym na poczet kapitału Europejskiego Banku Inwestycyjnego przypisuje się wagę ryzyka wynoszącą 20 %. |
| --- | --- |

21.

Wpłatom należnym na poczet kapitału Europejskiego Banku Inwestycyjnego przypisuje się wagę ryzyka wynoszącą 20 %.

5.   EKSPOZYCJE WOBEC ORGANIZACJI MIĘDZYNARODOWYCH

| 22. | Ekspozycjom wobec następujących organizacji międzynarodowych przypisuje się wagę ryzyka 0 %:






  a) | Wspólnota Europejska; |
| --- | --- | --- |

22.

Ekspozycjom wobec następujących organizacji międzynarodowych przypisuje się wagę ryzyka 0 %:

a)

Wspólnota Europejska;

| b) | Międzynarodowy Fundusz Walutowy; |
| --- | --- |

b)

Międzynarodowy Fundusz Walutowy;

| c) | Bank Rozrachunków Międzynarodowych. |
| --- | --- |

c)

Bank Rozrachunków Międzynarodowych.

6.   EKSPOZYCJE WOBEC INSTYTUCJI

6.1.   Sposoby traktowania

| 23. | Do określania wagi ryzyka ekspozycji wobec instytucji stosuje się jedną z dwóch metod opisanych w ust. 26-27 i 29-32. |
| --- | --- |

23.

Do określania wagi ryzyka ekspozycji wobec instytucji stosuje się jedną z dwóch metod opisanych w ust. 26-27 i 29-32.

| 24. | Bez uszczerbku dla innych postanowień ust. 23-39, ekspozycje wobec instytucji finansowych, które uzyskały zezwolenie na prowadzenie działalności od właściwych organ, odpowiedzialnych za wydawanie zezwoleń i nadzór nad instytucjami kredytowymi i są przez nie nadzorowane, oraz podlegające wymaganiom ostrożnościowym, równoważnym z wymogami stosowanymi wobec instytucji kredytowych, są traktowane jak ekspozycje wobec instytucji. |
| --- | --- |

24.

Bez uszczerbku dla innych postanowień ust. 23-39, ekspozycje wobec instytucji finansowych, które uzyskały zezwolenie na prowadzenie działalności od właściwych organ, odpowiedzialnych za wydawanie zezwoleń i nadzór nad instytucjami kredytowymi i są przez nie nadzorowane, oraz podlegające wymaganiom ostrożnościowym, równoważnym z wymogami stosowanymi wobec instytucji kredytowych, są traktowane jak ekspozycje wobec instytucji.

6.2.   Dolny limit wagi ryzyka dla ekspozycji wobec instytucji nieposiadających ratingu

| 25. | Ekspozycjom wobec instytucji nieposiadających ratingu nie przypisuje się wagi ryzyka niższej, niż waga stosowana w przypadku ekspozycji wobec rządów i banków centralnych. |
| --- | --- |

25.

Ekspozycjom wobec instytucji nieposiadających ratingu nie przypisuje się wagi ryzyka niższej, niż waga stosowana w przypadku ekspozycji wobec rządów i banków centralnych.

6.3.   Metoda oparta na wadze ryzyka rządu centralnego

| 26. | Ekspozycjom wobec instytucji przypisuje się wagę ryzyka zgodnie ze stopniem jakości kredytowej, jaki przypisany jest ekspozycjom wobec rządu państwa, na terytorium którego zarejestrowana jest dana instytucja, zgodnie z tabelą 3. |
| --- | --- |

26.

Ekspozycjom wobec instytucji przypisuje się wagę ryzyka zgodnie ze stopniem jakości kredytowej, jaki przypisany jest ekspozycjom wobec rządu państwa, na terytorium którego zarejestrowana jest dana instytucja, zgodnie z tabelą 3.

Tabela 3

| Stopień jakości kredytowej przypisany rządom i bankom centralnym | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Waga ryzyka ekspozycji | 20 % | 50 % | 100 % | 100 % | 100 % | 150 % |

Stopień jakości kredytowej przypisany rządom i bankom centralnym

1

2

3

4

5

6

Waga ryzyka ekspozycji

20 %

50 %

100 %

100 %

100 %

150 %

| 27. | W przypadku ekspozycji wobec instytucji zarejestrowanych w krajach, gdzie rząd centralny nie posiada ratingu waga ryzyka nie powinna przekraczać 100 %. |
| --- | --- |

27.

W przypadku ekspozycji wobec instytucji zarejestrowanych w krajach, gdzie rząd centralny nie posiada ratingu waga ryzyka nie powinna przekraczać 100 %.

| 28. | Ekspozycjom wobec instytucji o pierwotnym efektywnym terminie zapadalności wynoszącym nie więcej niż trzy miesiące przypisuje się wagę ryzyka w wysokości 20 %. |
| --- | --- |

28.

Ekspozycjom wobec instytucji o pierwotnym efektywnym terminie zapadalności wynoszącym nie więcej niż trzy miesiące przypisuje się wagę ryzyka w wysokości 20 %.

6.4.   Metoda oparta na ratingach

| 29. | Tym ekspozycjom wobec instytucji, których pierwotny efektywny termin rozliczenia jest dłuższy niż 3 miesiące i które posiadają ocenę kredytową wyznaczonej instytucji ECAI, przypisuje się wagę ryzyka według tabeli 4 zgodnie z ustalonym przez właściwe organy sposobem przyporządkowania ratingów uznanych instytucji ECAI do sześciu stopni w skali oceny jakości kredytowej: |
| --- | --- |

29.

Tym ekspozycjom wobec instytucji, których pierwotny efektywny termin rozliczenia jest dłuższy niż 3 miesiące i które posiadają ocenę kredytową wyznaczonej instytucji ECAI, przypisuje się wagę ryzyka według tabeli 4 zgodnie z ustalonym przez właściwe organy sposobem przyporządkowania ratingów uznanych instytucji ECAI do sześciu stopni w skali oceny jakości kredytowej:

Tabela 4

| Stopień jakości kredytowej | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Waga ryzyka | 20 % | 50 % | 50 % | 100 % | 100 % | 150 % |

Stopień jakości kredytowej

1

2

3

4

5

6

Waga ryzyka

20 %

50 %

50 %

100 %

100 %

150 %

| 30. | Ekspozycjom wobec instytucji bez ratingu przypisuje się wagę ryzyka 50 %. |
| --- | --- |

30.

Ekspozycjom wobec instytucji bez ratingu przypisuje się wagę ryzyka 50 %.

| 31. | Tym ekspozycjom wobec instytucji, których pierwotny efektywny termin rozliczenia wynosi 3 miesiące lub mniej i które posiadają ocenę kredytową wyznaczonej instytucji ECAI, przypisuje się wagę ryzyka według tabeli 5 zgodnie z ustalonym przez właściwe organy sposobem przyporządkowania ocen kredytowych uznanych instytucji ECAI do sześciu stopni w skali oceny jakości kredytowej: |
| --- | --- |

31.

Tym ekspozycjom wobec instytucji, których pierwotny efektywny termin rozliczenia wynosi 3 miesiące lub mniej i które posiadają ocenę kredytową wyznaczonej instytucji ECAI, przypisuje się wagę ryzyka według tabeli 5 zgodnie z ustalonym przez właściwe organy sposobem przyporządkowania ocen kredytowych uznanych instytucji ECAI do sześciu stopni w skali oceny jakości kredytowej:

Tabela 5

| Stopień jakości kredytowej | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Waga ryzyka | 20 % | 20 % | 20 % | 50 % | 50 % | 150 % |

Stopień jakości kredytowej

1

2

3

4

5

6

Waga ryzyka

20 %

20 %

20 %

50 %

50 %

150 %

| 32. | Ekspozycjom wobec instytucji bez ratingu, których pierwotny efektywny termin rozliczenia wynosi 3 miesiące lub mniej, przypisuje się wagę ryzyka 20 %. |
| --- | --- |

32.

Ekspozycjom wobec instytucji bez ratingu, których pierwotny efektywny termin rozliczenia wynosi 3 miesiące lub mniej, przypisuje się wagę ryzyka 20 %.

6.5.   Związek z krótkoterminowymi ocenami kredytowymi

| 33. | Jeżeli do ekspozycji wobec instytucji stosuje się metodę określoną w ust. 29-32, wówczas związek z konkretnymi krótkoterminowymi ocenami kredytowymi jest następujący: |
| --- | --- |

33.

Jeżeli do ekspozycji wobec instytucji stosuje się metodę określoną w ust. 29-32, wówczas związek z konkretnymi krótkoterminowymi ocenami kredytowymi jest następujący:

| 34. | W przypadku braku krótkoterminowej oceny ekspozycji ogólne traktowanie preferencyjne ekspozycji krótkoterminowych zgodnie z ust. 31 stosuje się do wszystkich ekspozycji wobec instytucji, których pozostały termin rozliczenia nie przekracza 3 miesięcy. |
| --- | --- |

34.

W przypadku braku krótkoterminowej oceny ekspozycji ogólne traktowanie preferencyjne ekspozycji krótkoterminowych zgodnie z ust. 31 stosuje się do wszystkich ekspozycji wobec instytucji, których pozostały termin rozliczenia nie przekracza 3 miesięcy.

| 35. | Jeżeli taka ocena istnieje i decyduje o stosowaniu identycznej lub bardziej korzystnej wagi ryzyka niż ta wynikająca z zastosowania ogólnego traktowania preferencyjnego ekspozycji krótkoterminowych zgodnie z ust. 31, wówczas dana krótkoterminowa ocena kredytowa stosuje się wyłącznie do tego konkretnej ekspozycji. W przypadku innych ekspozycji krótkoterminowych stosuje się ogólne traktowanie preferencyjne przewidziane dla ekspozycji krótkoterminowych zgodnie z ust. 31. |
| --- | --- |

35.

Jeżeli taka ocena istnieje i decyduje o stosowaniu identycznej lub bardziej korzystnej wagi ryzyka niż ta wynikająca z zastosowania ogólnego traktowania preferencyjnego ekspozycji krótkoterminowych zgodnie z ust. 31, wówczas dana krótkoterminowa ocena kredytowa stosuje się wyłącznie do tego konkretnej ekspozycji. W przypadku innych ekspozycji krótkoterminowych stosuje się ogólne traktowanie preferencyjne przewidziane dla ekspozycji krótkoterminowych zgodnie z ust. 31.

| 36. | Jeżeli istnieje krótkoterminowa ocena kredytowa i decyduje o stosowaniu mniej korzystnej wagi ryzyka niż ta wynikająca z zastosowania ogólnego traktowania preferencyjnego ekspozycji krótkoterminowych zgodnie z ust. 31, wówczas nie stosuje się ogólnego traktowania preferencyjnego ekspozycji krótkoterminowych, a wszystkim należnościom krótkoterminowym nieposiadającym ratingu przypisuje się taką samą wagę ryzyka, jaka wynika z oceny krótkoterminowej. |
| --- | --- |

36.

Jeżeli istnieje krótkoterminowa ocena kredytowa i decyduje o stosowaniu mniej korzystnej wagi ryzyka niż ta wynikająca z zastosowania ogólnego traktowania preferencyjnego ekspozycji krótkoterminowych zgodnie z ust. 31, wówczas nie stosuje się ogólnego traktowania preferencyjnego ekspozycji krótkoterminowych, a wszystkim należnościom krótkoterminowym nieposiadającym ratingu przypisuje się taką samą wagę ryzyka, jaka wynika z oceny krótkoterminowej.

6.6.   Ekspozycje krótkoterminowe w walucie krajowej kredytobiorcy

| 37. | Eekspozycjom wobec instytucji, których pozostały termin rozliczenia wynosi 3 miesiące lub mniej, nominowanym i opłaconym w walucie krajowej, można zgodnie z obiema metodami opisanymi w ust. 26-27 i 29-32 przypisać wagę ryzyka o jeden stopień mniej korzystną niż preferencyjna waga ryzyka opisana w ust. 4 i 5, przypisana ekspozycjom wobec rządu centralnego, jesli takiego wyboru dokona właściwa organa. |
| --- | --- |

37.

Eekspozycjom wobec instytucji, których pozostały termin rozliczenia wynosi 3 miesiące lub mniej, nominowanym i opłaconym w walucie krajowej, można zgodnie z obiema metodami opisanymi w ust. 26-27 i 29-32 przypisać wagę ryzyka o jeden stopień mniej korzystną niż preferencyjna waga ryzyka opisana w ust. 4 i 5, przypisana ekspozycjom wobec rządu centralnego, jesli takiego wyboru dokona właściwa organa.

| 38. | Żadnym ekspozycjom wobec instytucji, których pozostały termin rozliczenia wynosi 3 miesiące lub mniej, nominowanym i opłaconym w walucie krajowej kredytobiorcy, nie przypisuje się wagi ryzyka mniejszej niż 20 %. |
| --- | --- |

38.

Żadnym ekspozycjom wobec instytucji, których pozostały termin rozliczenia wynosi 3 miesiące lub mniej, nominowanym i opłaconym w walucie krajowej kredytobiorcy, nie przypisuje się wagi ryzyka mniejszej niż 20 %.

6.7.   Inwestycje w składniki funduszy regulacyjnych

| 39. | Inwestycjom w instrumenty kapitałowe i składniki funduszy regulacyjnych emitowane przez instytucje, przypisuje się wagę ryzyka 100 %, chyba że pomniejszają one fundusze własne. |
| --- | --- |

39.

Inwestycjom w instrumenty kapitałowe i składniki funduszy regulacyjnych emitowane przez instytucje, przypisuje się wagę ryzyka 100 %, chyba że pomniejszają one fundusze własne.

6.8.   Rezerwy minimalne utrzymywane zgodnie z wymogami EBC

| 40. | W przypadku, gdy ekspozycja wobec instytucji ma formę rezerw minimalnych, które instytucja kredytowa utrzymuje zgodnie z wymogami EBC lub banku centralnego Państwa Członkowskiego, Państwo Członkowskie może zezwolić na przypisanie wagi ryzyka stosowanego dla ekspozycji wobec banku centralnego danego Państwa Członkowskiego, jeżeli:






  a) | rezerwy są utrzymywane zgodnie z rozporządzeniem (WE) Europejskiego Banku Centralnego nr 1745/2003 z dnia 12 września 2003 r. dotyczącego obowiązku utrzymywania rezerw minimalnych (1) lub późniejszego rozporządzenia przyjętego w jego miejsce, lub zgodnie z wymogami krajowymi, równoważnymi we wszystkich aspektach merytorycznych temu rozporządzeniu, oraz |
| --- | --- | --- |

40.

W przypadku, gdy ekspozycja wobec instytucji ma formę rezerw minimalnych, które instytucja kredytowa utrzymuje zgodnie z wymogami EBC lub banku centralnego Państwa Członkowskiego, Państwo Członkowskie może zezwolić na przypisanie wagi ryzyka stosowanego dla ekspozycji wobec banku centralnego danego Państwa Członkowskiego, jeżeli:

a)

rezerwy są utrzymywane zgodnie z rozporządzeniem (WE) Europejskiego Banku Centralnego nr 1745/2003 z dnia 12 września 2003 r. dotyczącego obowiązku utrzymywania rezerw minimalnych (1) lub późniejszego rozporządzenia przyjętego w jego miejsce, lub zgodnie z wymogami krajowymi, równoważnymi we wszystkich aspektach merytorycznych temu rozporządzeniu, oraz

| b) | w przypadku bankructwa lub niewypłacalności instytucji, w której przechowywane są rezerwy, są one terminowo i w pełnej wysokości oddawane instytucji kredytowej i będą do dyspozycji instytucji nie służąc do pokrycia innych zobowiązań. |
| --- | --- |

b)

w przypadku bankructwa lub niewypłacalności instytucji, w której przechowywane są rezerwy, są one terminowo i w pełnej wysokości oddawane instytucji kredytowej i będą do dyspozycji instytucji nie służąc do pokrycia innych zobowiązań.

7.   EKSPOZYCJE KORPORACYJNE

7.1.   Sposoby traktowania

| 41. | Ekspozycjom sklasyfikowanym przez wyznaczoną instytucję ECAI, przypisuje się wagę ryzyka według poniższej tabeli, zgodnie z ustalonym przez właściwe organy sposobem przyporządkowania ocen kredytowych uznanych instytucji ECAI do sześciu stopni w skali oceny jakości kredytowej. |
| --- | --- |

41.

Ekspozycjom sklasyfikowanym przez wyznaczoną instytucję ECAI, przypisuje się wagę ryzyka według poniższej tabeli, zgodnie z ustalonym przez właściwe organy sposobem przyporządkowania ocen kredytowych uznanych instytucji ECAI do sześciu stopni w skali oceny jakości kredytowej.

Tabela 6

| Stopień jakości kredytowej | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Waga ryzyka | 20 % | 50 % | 100 % | 100 % | 150 % | 150 % |

Stopień jakości kredytowej

1

2

3

4

5

6

Waga ryzyka

20 %

50 %

100 %

100 %

150 %

150 %

| 42. | Ekspozycjom, które nie posiadają takiej oceny kredytowej, przypisuje się wagę ryzyka 100 % lub wagę ryzyka rządu centralnego w zależności, która z wartości jest wyższa. |
| --- | --- |

42.

Ekspozycjom, które nie posiadają takiej oceny kredytowej, przypisuje się wagę ryzyka 100 % lub wagę ryzyka rządu centralnego w zależności, która z wartości jest wyższa.

8.   EKSPOZYCJE DETALICZNE

| 43. | Ekspozycjom, które spełniają kryteria określone w art. 79 ust. 2, przypisuje się wagę ryzyka 75 %. |
| --- | --- |

43.

Ekspozycjom, które spełniają kryteria określone w art. 79 ust. 2, przypisuje się wagę ryzyka 75 %.

9.   EKSPOZYCJE ZABEZPIECZONE NIERUCHOMOŚCIAMI

| 44. | Bez uszczerbku dla przepisów ust. 45-60, ekspozycjom w pełni zabezpieczonym nieruchomościami przypisuje się wagę ryzyka 100 %. |
| --- | --- |

44.

Bez uszczerbku dla przepisów ust. 45-60, ekspozycjom w pełni zabezpieczonym nieruchomościami przypisuje się wagę ryzyka 100 %.

9.1.   Ekspozycje zabezpieczone hipoteką na nieruchomości mieszkalnej

| 45. | Ekspozycjom lub częściom ekspozycji w pełni zabezpieczonym, zgodnie z wymogami właściwych organ, hipoteką na nieruchomości mieszkalnej, która jest lub będzie zamieszkana lub przeznaczona pod wynajem przez właściciela lub użytkownika, w przypadku przedsiębiorstw inwestowania indywidualnego, przypisuje się wagę ryzyka 35 %. |
| --- | --- |

45.

Ekspozycjom lub częściom ekspozycji w pełni zabezpieczonym, zgodnie z wymogami właściwych organ, hipoteką na nieruchomości mieszkalnej, która jest lub będzie zamieszkana lub przeznaczona pod wynajem przez właściciela lub użytkownika, w przypadku przedsiębiorstw inwestowania indywidualnego, przypisuje się wagę ryzyka 35 %.

| 46. | Ekspozycjom w pełni zabezpieczonym, zgodnie z wymogami właściwych organ, udziałami w fińskich przedsiębiorstwach mieszkaniowych, działających zgodnie z fińską Ustawą o przedsiębiorstwach mieszkaniowych z 1991 r. lub późniejszymi odpowiadającymi jej aktami prawnymi, przypisuje się wagę ryzyka 35 %, o ile wspomniane udziały związane są z nieruchomościami mieszkalnymi, które są lub będą zamieszkane lub przeznaczone pod wynajem przez właściciela. |
| --- | --- |

46.

Ekspozycjom w pełni zabezpieczonym, zgodnie z wymogami właściwych organ, udziałami w fińskich przedsiębiorstwach mieszkaniowych, działających zgodnie z fińską Ustawą o przedsiębiorstwach mieszkaniowych z 1991 r. lub późniejszymi odpowiadającymi jej aktami prawnymi, przypisuje się wagę ryzyka 35 %, o ile wspomniane udziały związane są z nieruchomościami mieszkalnymi, które są lub będą zamieszkane lub przeznaczone pod wynajem przez właściciela.

| 47. | Ekspozycjom wobec najemcy z tytułu transakcji najmu lub leasingu dotyczących nieruchomości mieszkalnych, w których instytucja kredytowa występuje jako wynajmujący lub leasingodawca, a najemca lub leasingobiorca ma prawo zakupu, przypisuje się wagę ryzyka 35 % pod warunkiem, że właściwe organy są przekonane, że ekspozycja instytucji kredytowej jest całkowicie zabezpieczona dzięki temu, że instytucja jest właścicielem nieruchomości. |
| --- | --- |

47.

Ekspozycjom wobec najemcy z tytułu transakcji najmu lub leasingu dotyczących nieruchomości mieszkalnych, w których instytucja kredytowa występuje jako wynajmujący lub leasingodawca, a najemca lub leasingobiorca ma prawo zakupu, przypisuje się wagę ryzyka 35 % pod warunkiem, że właściwe organy są przekonane, że ekspozycja instytucji kredytowej jest całkowicie zabezpieczona dzięki temu, że instytucja jest właścicielem nieruchomości.

| 48. | Do celów ust. 45-47, właściwe organy uznają zabezpieczenie jedynie pod warunkiem spełnienia następujących warunków:






  a) | wartość nieruchomości nie zależy zasadniczo od jakości kredytowej dłużnika. Wymóg ten nie wyklucza sytuacji, w których czynniki czysto makroekonomiczne wpływają zarówno na wartość nieruchomości, jak i na spłatę należności przez kredytobiorcę; |
| --- | --- | --- |

48.

Do celów ust. 45-47, właściwe organy uznają zabezpieczenie jedynie pod warunkiem spełnienia następujących warunków:

a)

wartość nieruchomości nie zależy zasadniczo od jakości kredytowej dłużnika. Wymóg ten nie wyklucza sytuacji, w których czynniki czysto makroekonomiczne wpływają zarówno na wartość nieruchomości, jak i na spłatę należności przez kredytobiorcę;

| b) | ryzyko kredytobiorcy nie zależy zasadniczo od przychodów generowanych przez nieruchomość lub projekt budowlany stanowiących przedmiot zabezpieczenia, ale od zdolności kredytobiorcy do spłaty zobowiązania z innych źródeł. Spłata kredytu nie zależy zatem zasadniczo od przepływu środków pieniężnych generowanego przez nieruchomość stanowiącą przedmiot zabezpieczenia; |
| --- | --- |

b)

ryzyko kredytobiorcy nie zależy zasadniczo od przychodów generowanych przez nieruchomość lub projekt budowlany stanowiących przedmiot zabezpieczenia, ale od zdolności kredytobiorcy do spłaty zobowiązania z innych źródeł. Spłata kredytu nie zależy zatem zasadniczo od przepływu środków pieniężnych generowanego przez nieruchomość stanowiącą przedmiot zabezpieczenia;

| c) | spełnione są wymogi minimalne określone w załączniku VIII część 2 ust. 8 oraz zasady wyceny określone w załączniku VIII część 3 ust. 62-65; |
| --- | --- |

c)

spełnione są wymogi minimalne określone w załączniku VIII część 2 ust. 8 oraz zasady wyceny określone w załączniku VIII część 3 ust. 62-65;

| d) | wartość nieruchomości znacznie przekracza wartość ekspozycji. |
| --- | --- |

d)

wartość nieruchomości znacznie przekracza wartość ekspozycji.

| 49. | Właściwe organy mogą odstąpić od wymogi zawartego w ust. 48 lit. b dotyczącego ekspozycji w pełni zabezpieczonych hipotekami na nieruchomościach mieszkalnych mieszczących się na terytorium danego Państwa Członkowskiego, jeżeli dysponują dowodami na to, że na ich terytorium funkcjonuje dobrze rozwinięty i ugruntowany rynek nieruchomości mieszkalnych, a stopa strat jest na tyle niska, by uzasadnić taki sposób traktowania. |
| --- | --- |

49.

Właściwe organy mogą odstąpić od wymogi zawartego w ust. 48 lit. b dotyczącego ekspozycji w pełni zabezpieczonych hipotekami na nieruchomościach mieszkalnych mieszczących się na terytorium danego Państwa Członkowskiego, jeżeli dysponują dowodami na to, że na ich terytorium funkcjonuje dobrze rozwinięty i ugruntowany rynek nieruchomości mieszkalnych, a stopa strat jest na tyle niska, by uzasadnić taki sposób traktowania.

| 50. | W przypadku wyrażenia przez właściwie organy jednego Państwa Członkowskiego zgody określonej w ust. 49, właściwe organy innego Państwa Członkowskiego mogą zezwolić swoim instytucjom kredytowym na przypisanie wagi ryzyka 35 % ekspozycjom, których zgoda ta dotyczy, w pełni zabezpieczonym hipotekami na nieruchomościach mieszkalnych. |
| --- | --- |

50.

W przypadku wyrażenia przez właściwie organy jednego Państwa Członkowskiego zgody określonej w ust. 49, właściwe organy innego Państwa Członkowskiego mogą zezwolić swoim instytucjom kredytowym na przypisanie wagi ryzyka 35 % ekspozycjom, których zgoda ta dotyczy, w pełni zabezpieczonym hipotekami na nieruchomościach mieszkalnych.

9.2.   Ekspozycje zabezpieczone hipoteką na nieruchomości komercyjnej

| 51. | Pod warunkiem uzyskania zgody właściwych organ, ekspozycjom lub częściom ekspozycji w pełni zabezpieczonym, zgodnie z wymogami właściwych organów, hipoteką na biurach lub innych pomieszczeniach komercyjnych znajdujących się na terenie danego Państwa Członkowskiego można przypisać wagę ryzyka 50 %. |
| --- | --- |

51.

Pod warunkiem uzyskania zgody właściwych organ, ekspozycjom lub częściom ekspozycji w pełni zabezpieczonym, zgodnie z wymogami właściwych organów, hipoteką na biurach lub innych pomieszczeniach komercyjnych znajdujących się na terenie danego Państwa Członkowskiego można przypisać wagę ryzyka 50 %.

| 52. | Po uzyskaniu zgody właściwych organów ekspozycjom w pełni zabezpieczonym, zgodnie z wymogami właściwych organ, udziałami w fińskich przedsiębiorstwach mieszkaniowych, działających zgodnie z fińską Ustawą o przedsiębiorstwach mieszkaniowych z 1991 r. lub późniejszymi odpowiadającymi jej aktami prawnymi, można przypisać wagę ryzyka 50 %, o ile wspomniane udziały dotyczą biur lub innych pomieszczeń komercyjnych. |
| --- | --- |

52.

Po uzyskaniu zgody właściwych organów ekspozycjom w pełni zabezpieczonym, zgodnie z wymogami właściwych organ, udziałami w fińskich przedsiębiorstwach mieszkaniowych, działających zgodnie z fińską Ustawą o przedsiębiorstwach mieszkaniowych z 1991 r. lub późniejszymi odpowiadającymi jej aktami prawnymi, można przypisać wagę ryzyka 50 %, o ile wspomniane udziały dotyczą biur lub innych pomieszczeń komercyjnych.

| 53. | Pod warunkiem uzyskania zgody właściwych organ, ekspozycjom związanym z transakcjami najmu nieruchomości dotyczącymi biur lub innych pomieszczeń komercyjnych znajdujących się na terytorium danego Państwa Członkowskiego, w których instytucja kredytowa występuje jako wynajmujący a najemca ma opcję zakupu, można przypisać wagę ryzyka 50 %, o ile ekspozycja wobec instytucji kredytowej jest całkowicie zabezpieczona, zgodnie z wymogami właściwych organów, dzięki temu, że instytucja jest właścicielem nieruchomości. |
| --- | --- |

53.

Pod warunkiem uzyskania zgody właściwych organ, ekspozycjom związanym z transakcjami najmu nieruchomości dotyczącymi biur lub innych pomieszczeń komercyjnych znajdujących się na terytorium danego Państwa Członkowskiego, w których instytucja kredytowa występuje jako wynajmujący a najemca ma opcję zakupu, można przypisać wagę ryzyka 50 %, o ile ekspozycja wobec instytucji kredytowej jest całkowicie zabezpieczona, zgodnie z wymogami właściwych organów, dzięki temu, że instytucja jest właścicielem nieruchomości.

| 54. | Aby miały zastosowanie przepisy ust. 51-53 spełnione muszą być następujące warunki:






  a) | wartość nieruchomości nie może zasadniczo zależeć od jakości kredytowej dłużnika. Wymóg ten nie wyklucza sytuacji, w której czynniki czysto makroekonomiczne wpływają zarówno na wartość nieruchomości, jak i na spłatę należności przez kredytobiorcę; |
| --- | --- | --- |

54.

Aby miały zastosowanie przepisy ust. 51-53 spełnione muszą być następujące warunki:

a)

wartość nieruchomości nie może zasadniczo zależeć od jakości kredytowej dłużnika. Wymóg ten nie wyklucza sytuacji, w której czynniki czysto makroekonomiczne wpływają zarówno na wartość nieruchomości, jak i na spłatę należności przez kredytobiorcę;

| b) | ryzyko kredytobiorcy nie może zasadniczo zależeć od przychodów generowanych przez nieruchomość lub projekt budowlany stanowiących przedmiot zabezpieczenia, ale od zdolności kredytobiorcy do spłaty zobowiązania z innych źródeł. Spłata instrumentu nie może zatem w istotny sposób zależeć od przepływu środków pieniężnych generowanego przez nieruchomość stanowiącą przedmiot zabezpieczenia; oraz |
| --- | --- |

b)

ryzyko kredytobiorcy nie może zasadniczo zależeć od przychodów generowanych przez nieruchomość lub projekt budowlany stanowiących przedmiot zabezpieczenia, ale od zdolności kredytobiorcy do spłaty zobowiązania z innych źródeł. Spłata instrumentu nie może zatem w istotny sposób zależeć od przepływu środków pieniężnych generowanego przez nieruchomość stanowiącą przedmiot zabezpieczenia; oraz

| c) | spełnione są wymogi minimalne określone w załączniku VIII część 2 ust. 8 oraz zasady wyceny określone w załączniku VIII część 3 ust. 62-65. |
| --- | --- |

c)

spełnione są wymogi minimalne określone w załączniku VIII część 2 ust. 8 oraz zasady wyceny określone w załączniku VIII część 3 ust. 62-65.

| 55. | Wagę ryzyka 50 % przypisuje się tej części kredytu, która nie przekracza limitu obliczonego zgodnie z jednym z poniższych warunków:






  a) | 50 % wartości rynkowej danej nieruchomości; |
| --- | --- | --- |

55.

Wagę ryzyka 50 % przypisuje się tej części kredytu, która nie przekracza limitu obliczonego zgodnie z jednym z poniższych warunków:

a)

50 % wartości rynkowej danej nieruchomości;

| b) | 50 % wartości rynkowej nieruchomości lub 60 % wartości bankowo-hipotecznej — w zależności, która z tych wartości jest niższa — w tych Państwach Członkowskich, które ustaliły surowe kryteria oceny wartości bankowo-hipotecznej w swoich przepisach ustawowych lub wykonawczych. |
| --- | --- |

b)

50 % wartości rynkowej nieruchomości lub 60 % wartości bankowo-hipotecznej — w zależności, która z tych wartości jest niższa — w tych Państwach Członkowskich, które ustaliły surowe kryteria oceny wartości bankowo-hipotecznej w swoich przepisach ustawowych lub wykonawczych.

| 56. | Wagę ryzyka 100 % przypisuje się tej części kredytu, która przekracza limity określone w ust. 55. |
| --- | --- |

56.

Wagę ryzyka 100 % przypisuje się tej części kredytu, która przekracza limity określone w ust. 55.

| 57. | W przypadku wyrażenia przez właściwie organy jednego Państwa Członkowskiego zgody, o której mowa w ust. 51-53, właściwe organy innego Państwa Członkowskiego mogą zezwolić swoim instytucjom kredytowym na przypisanie wagi ryzyka 50 % ekspozycjom, których zgoda ta dotyczy, w pełni zabezpieczonym hipotekami na nieruchomościach komercyjnych. |
| --- | --- |

57.

W przypadku wyrażenia przez właściwie organy jednego Państwa Członkowskiego zgody, o której mowa w ust. 51-53, właściwe organy innego Państwa Członkowskiego mogą zezwolić swoim instytucjom kredytowym na przypisanie wagi ryzyka 50 % ekspozycjom, których zgoda ta dotyczy, w pełni zabezpieczonym hipotekami na nieruchomościach komercyjnych.

| 58. | Właściwe organy mogą odstąpić od wymogi zawartego w ust. 54 lit. b) dotyczącego ekspozycji w pełni zabezpieczonych hipotekami na nieruchomościach komercyjnych, znajdujących się na terytorium danego Państwa Członkowskiego, jeżeli dysponują one dowodami na to, że na ich terytorium istnieje dobrze rozwinięty i ugruntowany rynek nieruchomości komercyjnych, a stopa strat nie przekracza następujących limitów:






  a) | straty z transakcji kredytowych zabezpieczonych przez nieruchomości komercyjne do 50 % wartości rynkowej (lub w stosownym przypadku 60 % wartości bankowo-hipotecznej, jeżeli wartość ta jest niższa) nie przekraczają 0,3 % niespłaconych kredytów zabezpieczonych przez nieruchomości komercyjne w danym roku; oraz |
| --- | --- | --- |

58.

Właściwe organy mogą odstąpić od wymogi zawartego w ust. 54 lit. b) dotyczącego ekspozycji w pełni zabezpieczonych hipotekami na nieruchomościach komercyjnych, znajdujących się na terytorium danego Państwa Członkowskiego, jeżeli dysponują one dowodami na to, że na ich terytorium istnieje dobrze rozwinięty i ugruntowany rynek nieruchomości komercyjnych, a stopa strat nie przekracza następujących limitów:

a)

straty z transakcji kredytowych zabezpieczonych przez nieruchomości komercyjne do 50 % wartości rynkowej (lub w stosownym przypadku 60 % wartości bankowo-hipotecznej, jeżeli wartość ta jest niższa) nie przekraczają 0,3 % niespłaconych kredytów zabezpieczonych przez nieruchomości komercyjne w danym roku; oraz

| b) | całkowite straty z transakcji kredytowania zabezpieczonego przez nieruchomości komercyjne nie przekraczają 0,5 % należności kredytowych zabezpieczonych przez nieruchomości komercyjne w danym roku. |
| --- | --- |

b)

całkowite straty z transakcji kredytowania zabezpieczonego przez nieruchomości komercyjne nie przekraczają 0,5 % należności kredytowych zabezpieczonych przez nieruchomości komercyjne w danym roku.

| 59. | Jeżeli w danym roku przekroczony zostanie któryś z limitów określonych w ust. 58, wówczas wygasa możliwość korzystania z ust. 58; do chwili spełnienia warunków określonych w ust. 58 w jednym z kolejnych lat, obowiązuje warunek określony w ust. 54 lit. b). |
| --- | --- |

59.

Jeżeli w danym roku przekroczony zostanie któryś z limitów określonych w ust. 58, wówczas wygasa możliwość korzystania z ust. 58; do chwili spełnienia warunków określonych w ust. 58 w jednym z kolejnych lat, obowiązuje warunek określony w ust. 54 lit. b).

| 60. | W przypadku wyrażenia przez właściwie organy jednego Państwa Członkowskiego zgody określonej w ust. 58, właściwe organy innego Państwa Członkowskiego mogą zezwolić swoim instytucjom kredytowym na przypisanie wagi ryzyka 50 % ekspozycjom, których zgoda ta dotyczy, w pełni zabezpieczonym hipotekami na nieruchomościach komercyjnych. |
| --- | --- |

60.

W przypadku wyrażenia przez właściwie organy jednego Państwa Członkowskiego zgody określonej w ust. 58, właściwe organy innego Państwa Członkowskiego mogą zezwolić swoim instytucjom kredytowym na przypisanie wagi ryzyka 50 % ekspozycjom, których zgoda ta dotyczy, w pełni zabezpieczonym hipotekami na nieruchomościach komercyjnych.

10.   POZYCJE PRZETERMINOWANE

| 61. | Bez uszczerbku dla przepisów ust. 62-65, niezabezpieczonej części każdej pozycji przeterminowanej o ponad 90 dni, która przekracza próg ustalony przez właściwe organy i która odzwierciedla rozsądny poziom ryzyka, przypisuje się następujące wagi ryzyka:






  a) | 150 %, jeżeli aktualizacje wartości wynoszą poniżej 20 % wartości niezabezpieczonej części ekspozycji, liczonej przed aktualizacją; oraz |
| --- | --- | --- |

61.

Bez uszczerbku dla przepisów ust. 62-65, niezabezpieczonej części każdej pozycji przeterminowanej o ponad 90 dni, która przekracza próg ustalony przez właściwe organy i która odzwierciedla rozsądny poziom ryzyka, przypisuje się następujące wagi ryzyka:

a)

150 %, jeżeli aktualizacje wartości wynoszą poniżej 20 % wartości niezabezpieczonej części ekspozycji, liczonej przed aktualizacją; oraz

| b) | 100 %, jeżeli aktualizacje wartości wynoszą nie mniej niż 20 % wartości niezabezpieczonej części ekspozycji, liczonej przed aktualizacją. |
| --- | --- |

b)

100 %, jeżeli aktualizacje wartości wynoszą nie mniej niż 20 % wartości niezabezpieczonej części ekspozycji, liczonej przed aktualizacją.

| 62. | Na użytek definicji zabezpieczonej części pozycji przedawnionej, uznaje się to samo zabezpieczenie rzeczowe i te same gwarancje co do celów ograniczenia ryzyka kredytowego. |
| --- | --- |

62.

Na użytek definicji zabezpieczonej części pozycji przedawnionej, uznaje się to samo zabezpieczenie rzeczowe i te same gwarancje co do celów ograniczenia ryzyka kredytowego.

| 63. | Jeżeli jednak pozycja przedawniona jest w pełni zabezpieczona innymi formami zabezpieczenia niż te uznane do celów ograniczenia ryzyka kredytowego, wówczas można przypisać wagę ryzyka 100 %, pod warunkiem uzyskania zgody właściwych organów opartej na surowych kryteriach operacyjnych, tak aby zapewnić wysoką jakość ochrony w przypadkach, kiedy aktualizacje wartości sięgają 15 % wartości ekspozycji liczonej przed aktualizacją. |
| --- | --- |

63.

Jeżeli jednak pozycja przedawniona jest w pełni zabezpieczona innymi formami zabezpieczenia niż te uznane do celów ograniczenia ryzyka kredytowego, wówczas można przypisać wagę ryzyka 100 %, pod warunkiem uzyskania zgody właściwych organów opartej na surowych kryteriach operacyjnych, tak aby zapewnić wysoką jakość ochrony w przypadkach, kiedy aktualizacje wartości sięgają 15 % wartości ekspozycji liczonej przed aktualizacją.

| 64. | Ekspozycjom określonym w ust. 45-50, przeterminowanym o ponad 90 dni, przypisuje się po dokonaniu aktualizacji wartości wagę ryzyka 100 %. Jeżeli aktualizacje wartości wynoszą nie mniej niż 20 % wartości ekspozycji liczonej przed dokonaniem aktualizacji, wagę ryzyka przypisaną do pozostałej części ekspozycji można za zgodą właściwych organów zmniejszyć do 50 %. |
| --- | --- |

64.

Ekspozycjom określonym w ust. 45-50, przeterminowanym o ponad 90 dni, przypisuje się po dokonaniu aktualizacji wartości wagę ryzyka 100 %. Jeżeli aktualizacje wartości wynoszą nie mniej niż 20 % wartości ekspozycji liczonej przed dokonaniem aktualizacji, wagę ryzyka przypisaną do pozostałej części ekspozycji można za zgodą właściwych organów zmniejszyć do 50 %.

| 65. | Ekspozycjom określonym w ust. 51-60 przypisuje się wagę ryzyka 100 % jeżeli są one przeterminowane o ponad 90 dni. |
| --- | --- |

65.

Ekspozycjom określonym w ust. 51-60 przypisuje się wagę ryzyka 100 % jeżeli są one przeterminowane o ponad 90 dni.

11.   POZYCJE NALEŻĄCE DO USTALONYCH KATEGORII WYSOKIEGO RYZYKA

| 66. | Pod warunkiem uzyskania zgody właściwych organ, ekspozycjom, którym towarzyszy szczególnie wysokie ryzyko, jak np. udziały w firmach typu venture capital lub udziały kapitałowe w firmach niepublicznych, przypisuje się wagę ryzyka 150 %. |
| --- | --- |

66.

Pod warunkiem uzyskania zgody właściwych organ, ekspozycjom, którym towarzyszy szczególnie wysokie ryzyko, jak np. udziały w firmach typu venture capital lub udziały kapitałowe w firmach niepublicznych, przypisuje się wagę ryzyka 150 %.

| 67. | W przypadku pozycji nieprzedawnionych, którym zgodnie z przepisami niniejszej części przypisuje się wagę ryzyka wynoszącą 150 % i dla których ustalono aktualizacje wartości, właściwe organy mogą zezwolić na przypisanie wagi ryzyka równej:






  a) | 100 %, jeżeli aktualizacje wartości wynoszą nie mniej niż 20 % wartości ekspozycji, liczonej przed dokonaniem aktualizacji; |
| --- | --- | --- |

67.

W przypadku pozycji nieprzedawnionych, którym zgodnie z przepisami niniejszej części przypisuje się wagę ryzyka wynoszącą 150 % i dla których ustalono aktualizacje wartości, właściwe organy mogą zezwolić na przypisanie wagi ryzyka równej:

a)

100 %, jeżeli aktualizacje wartości wynoszą nie mniej niż 20 % wartości ekspozycji, liczonej przed dokonaniem aktualizacji;

| b) | 50 % jeżeli aktualizacje wartości wynoszą nie mniej niż 50 % wartości, liczonej przed dokonaniem aktualizacji. |
| --- | --- |

b)

50 % jeżeli aktualizacje wartości wynoszą nie mniej niż 50 % wartości, liczonej przed dokonaniem aktualizacji.

12.   EKSPOZYCJE W POSTACI OBLIGACJI ZABEZPIECZONYCH

| 68. | „Obligacje zabezpieczone” oznaczają obligacje określone w art. 22 ust. 4 dyrektywy 85/611/EWG i zabezpieczone jednym z następujących uznanych instrumentów:






  a) | ekspozycje wobec rządów i banków centralnych, podmiotów sektora publicznego, władz regionalnych i lokalnych w UE; |
| --- | --- | --- |

68.

„Obligacje zabezpieczone” oznaczają obligacje określone w art. 22 ust. 4 dyrektywy 85/611/EWG i zabezpieczone jednym z następujących uznanych instrumentów:

a)

ekspozycje wobec rządów i banków centralnych, podmiotów sektora publicznego, władz regionalnych i lokalnych w UE;

| b) | ekspozycje wobec rządów i banków centralnych państw spoza UE, wielostronnych banków rozwoju i organizacji międzynarodowych, które kwalifikują się do stopnia 1 w skali jakości kredytowej zgodnie z przepisami niniejszego załącznika, bądź też ekspozycje przez te instytucje gwarantowane, oraz państw spoza UE, bądź też ekspozycje przez te instytucje gwarantowane, które są ważone ryzykiem tak jak ekspozycje wobec instytucji lub wobec rządów i banków centralnych zgodnie z przepisami odpowiednio ust. 8, 9, 14 lub 15 i które kwalifikują się do stopnia 1 w skali jakości kredytowej zgodnie z przepisami niniejszego załącznika, oraz ekspozycje, w rozumieniu przepisów niniejszego ustępu, które kwalifikują się do minimum 2 stopnia w skali jakości kredytowej, zgodnie z przepisami niniejszego załącznika, pod warunkiem, że nie przekraczają one 20 % nominalnej kwoty pozostających do wykupu obligacji zabezpieczonych aktywami instytucji emitujących; |
| --- | --- |

b)

ekspozycje wobec rządów i banków centralnych państw spoza UE, wielostronnych banków rozwoju i organizacji międzynarodowych, które kwalifikują się do stopnia 1 w skali jakości kredytowej zgodnie z przepisami niniejszego załącznika, bądź też ekspozycje przez te instytucje gwarantowane, oraz państw spoza UE, bądź też ekspozycje przez te instytucje gwarantowane, które są ważone ryzykiem tak jak ekspozycje wobec instytucji lub wobec rządów i banków centralnych zgodnie z przepisami odpowiednio ust. 8, 9, 14 lub 15 i które kwalifikują się do stopnia 1 w skali jakości kredytowej zgodnie z przepisami niniejszego załącznika, oraz ekspozycje, w rozumieniu przepisów niniejszego ustępu, które kwalifikują się do minimum 2 stopnia w skali jakości kredytowej, zgodnie z przepisami niniejszego załącznika, pod warunkiem, że nie przekraczają one 20 % nominalnej kwoty pozostających do wykupu obligacji zabezpieczonych aktywami instytucji emitujących;

| c) | ekspozycje wobec instytucji, które kwalifikują się do stopnia 1 w skali oceny jakości kredytowej zgodnie z przepisami niniejszego załącznika. Całkowita wartość tego rodzaju ekspozycji nie przekracza 15 % wartości nominalnej należności z tytułu obligacji zabezpieczonych emitującej instytucji kredytowej. Piętnastoprocentowy limit nie obejmuje natomiast ekspozycji z tytułu przeniesienia i zarządzania płatnościami dłużników lub postępowania upadłościowego dłużników, których kredyty są zabezpieczone nieruchomościami na posiadaczy obligacji zabezpieczonych. Wymóg dotyczący stopnia 1 nie obejmuje ekspozycji wobec instytucji, których termin rozliczenia nie przekracza 100 dni. Instytucje te muszą jednak kwalifikować się co najmniej do stopnia 2 w skali oceny jakości kredytowej zgodnie z przepisami niniejszego załącznika; |
| --- | --- |

c)

ekspozycje wobec instytucji, które kwalifikują się do stopnia 1 w skali oceny jakości kredytowej zgodnie z przepisami niniejszego załącznika. Całkowita wartość tego rodzaju ekspozycji nie przekracza 15 % wartości nominalnej należności z tytułu obligacji zabezpieczonych emitującej instytucji kredytowej. Piętnastoprocentowy limit nie obejmuje natomiast ekspozycji z tytułu przeniesienia i zarządzania płatnościami dłużników lub postępowania upadłościowego dłużników, których kredyty są zabezpieczone nieruchomościami na posiadaczy obligacji zabezpieczonych. Wymóg dotyczący stopnia 1 nie obejmuje ekspozycji wobec instytucji, których termin rozliczenia nie przekracza 100 dni. Instytucje te muszą jednak kwalifikować się co najmniej do stopnia 2 w skali oceny jakości kredytowej zgodnie z przepisami niniejszego załącznika;

| d) | kredyty zabezpieczone nieruchomościami mieszkalnymi lub udziałami w fińskich przedsiębiorstwach mieszkaniowych, o których mowa w ust. 46, do wysokości mniejszej z następujących wartości, łączna wartość zastawów obejmująca wszystkie wcześniejsze zastawy oraz 80 % wartości nieruchomości stanowiących zabezpieczenie lub jednostek priorytetowych wyemitowanych przez francuskie Fonds Communs de Créances lub instytucje sekurytyzacyjne działające na podstawie przepisów Państwa Członkowskiego zabezpieczające ekspozycje dotyczące nieruchomości mieszkalnych, o ile co najmniej 90 % aktywów takich Fonds Communs de Créances lub instytucji sekurytyzacyjnych działających na podstawie przepisów Państwa Członkowskiego stanowią zabezpieczenia na nieruchomości w formie ograniczonych praw rzeczowych w połączeniu z wartością wszystkich wcześniejszych zabezpieczeń do wysokości mniejszej z następujących wartości: wartość należności z tytułu kapitału jednostek (priorytetowych), łączna wartość zabezpieczeń oraz 80 % wartości nieruchomości, na których ustanowiono zabezpieczenia a jednostki priorytetowe kwalifikują się do stopnia 1 w skali jakości kredytowej zgodnie z przepisami niniejszego załącznika, jeżeli wartość takich jednostek nie przekracza 20 % nominalnej kwoty obligacji pozostających do wykupu;
  Ekspozycje z tytułu przeniesienia i zarządzania płatnościami dłużników lub postępowania upadłościowego dłużników kredytów z zabezpieczeniem w postaci nieruchomości jednostek priorytetowych lub dłużnych papierów wartościowych nie są uwzględniane przy wyliczaniu 90 % limitu; |
| --- | --- |

d)

kredyty zabezpieczone nieruchomościami mieszkalnymi lub udziałami w fińskich przedsiębiorstwach mieszkaniowych, o których mowa w ust. 46, do wysokości mniejszej z następujących wartości, łączna wartość zastawów obejmująca wszystkie wcześniejsze zastawy oraz 80 % wartości nieruchomości stanowiących zabezpieczenie lub jednostek priorytetowych wyemitowanych przez francuskie Fonds Communs de Créances lub instytucje sekurytyzacyjne działające na podstawie przepisów Państwa Członkowskiego zabezpieczające ekspozycje dotyczące nieruchomości mieszkalnych, o ile co najmniej 90 % aktywów takich Fonds Communs de Créances lub instytucji sekurytyzacyjnych działających na podstawie przepisów Państwa Członkowskiego stanowią zabezpieczenia na nieruchomości w formie ograniczonych praw rzeczowych w połączeniu z wartością wszystkich wcześniejszych zabezpieczeń do wysokości mniejszej z następujących wartości: wartość należności z tytułu kapitału jednostek (priorytetowych), łączna wartość zabezpieczeń oraz 80 % wartości nieruchomości, na których ustanowiono zabezpieczenia a jednostki priorytetowe kwalifikują się do stopnia 1 w skali jakości kredytowej zgodnie z przepisami niniejszego załącznika, jeżeli wartość takich jednostek nie przekracza 20 % nominalnej kwoty obligacji pozostających do wykupu;

Ekspozycje z tytułu przeniesienia i zarządzania płatnościami dłużników lub postępowania upadłościowego dłużników kredytów z zabezpieczeniem w postaci nieruchomości jednostek priorytetowych lub dłużnych papierów wartościowych nie są uwzględniane przy wyliczaniu 90 % limitu;

| e) | kredyty zabezpieczone nieruchomościami komercyjnymi lub udziałami w fińskich przedsiębiorstwach mieszkaniowych, o których mowa w ust. 52, do wysokości mniejszej z następujących wartości, łączna wartość zastawów obejmująca wszystkie wcześniejsze zastawy oraz 60 % wartości nieruchomości ustanowionych jako zabezpieczenie lub zabezpieczone przez jednostki priorytetowe wyemitowane przez francuskie Fonds Communs de Créances lub instytucje sekurytyzacyjne działające na podstawie przepisów Państwa Członkowskiego zabezpieczające ekspozycje dotyczące nieruchomości komercyjnych, o ile co najmniej 90 % aktywów takich Fonds Communs de Créances lub instytucji sekurytyzacyjnych działających na podstawie przepisów Państwa Członkowskiego stanowią hipoteki w połączeniu z wartością wszystkich wcześniejszych zastawów do wysokości mniejszej z następujących wartości: wartość należności z tytułu kapitału jednostek (priorytetowych), łączna wartość zabezpieczeń oraz 60 % wartości nieruchomości, na których ustanowiono zabezpieczenia, a jednostki priorytetowe kwalifikują się do stopnia 1 w skali jakości kredytowej zgodnie z przepisami niniejszego załącznika, jeżeli wartość takich jednostek nie przekracza 20 % nominalnej kwoty należności. Właściwe organy mogą uznać zabezpieczenie w postaci kredytów zabezpieczonych nieruchomościami komercyjnymi, jeżeli: współczynnik pokrycia należności zabezpieczeniem w wysokości 60 % został przekroczony, osiągając maksymalny poziom 70 %; wartość wszystkich aktywów ustanowionych jako zabezpieczenie dla obligacji zabezpieczonych przekracza nominalną, wartość należności z tytułu obligacji zabezpieczonych o co najmniej 10 %, a roszczenia właścicieli obligacji spełniają wymogi pewności prawnej określone w załączniku VIII. Roszczenia właścicieli obligacji mają pierwszeństwo przed wszystkimi innymi roszczeniami do danego zabezpieczenia.
  Ekspozycje z tytułu przeniesienia i zarządzania płatnościami dłużników lub postępowania upadłościowego dłużników kredytów z zabezpieczeniem w postaci nieruchomości jednostek priorytetowych lub dłużnych papierów wartościowych nie są uwzględniane przy wyliczaniu 90 % limitu; lub |
| --- | --- |

e)

kredyty zabezpieczone nieruchomościami komercyjnymi lub udziałami w fińskich przedsiębiorstwach mieszkaniowych, o których mowa w ust. 52, do wysokości mniejszej z następujących wartości, łączna wartość zastawów obejmująca wszystkie wcześniejsze zastawy oraz 60 % wartości nieruchomości ustanowionych jako zabezpieczenie lub zabezpieczone przez jednostki priorytetowe wyemitowane przez francuskie Fonds Communs de Créances lub instytucje sekurytyzacyjne działające na podstawie przepisów Państwa Członkowskiego zabezpieczające ekspozycje dotyczące nieruchomości komercyjnych, o ile co najmniej 90 % aktywów takich Fonds Communs de Créances lub instytucji sekurytyzacyjnych działających na podstawie przepisów Państwa Członkowskiego stanowią hipoteki w połączeniu z wartością wszystkich wcześniejszych zastawów do wysokości mniejszej z następujących wartości: wartość należności z tytułu kapitału jednostek (priorytetowych), łączna wartość zabezpieczeń oraz 60 % wartości nieruchomości, na których ustanowiono zabezpieczenia, a jednostki priorytetowe kwalifikują się do stopnia 1 w skali jakości kredytowej zgodnie z przepisami niniejszego załącznika, jeżeli wartość takich jednostek nie przekracza 20 % nominalnej kwoty należności. Właściwe organy mogą uznać zabezpieczenie w postaci kredytów zabezpieczonych nieruchomościami komercyjnymi, jeżeli: współczynnik pokrycia należności zabezpieczeniem w wysokości 60 % został przekroczony, osiągając maksymalny poziom 70 %; wartość wszystkich aktywów ustanowionych jako zabezpieczenie dla obligacji zabezpieczonych przekracza nominalną, wartość należności z tytułu obligacji zabezpieczonych o co najmniej 10 %, a roszczenia właścicieli obligacji spełniają wymogi pewności prawnej określone w załączniku VIII. Roszczenia właścicieli obligacji mają pierwszeństwo przed wszystkimi innymi roszczeniami do danego zabezpieczenia.

Ekspozycje z tytułu przeniesienia i zarządzania płatnościami dłużników lub postępowania upadłościowego dłużników kredytów z zabezpieczeniem w postaci nieruchomości jednostek priorytetowych lub dłużnych papierów wartościowych nie są uwzględniane przy wyliczaniu 90 % limitu; lub

| f) | kredyty z zabezpieczeniem na statkach, o ile całkowita wartość zastawów na statkach, łącznie z wszystkimi uprzywilejowanymi zastawami na statkach, wynosi maksymalnie 60 % wartości statku stanowiącego zabezpieczenie |
| --- | --- |

f)

kredyty z zabezpieczeniem na statkach, o ile całkowita wartość zastawów na statkach, łącznie z wszystkimi uprzywilejowanymi zastawami na statkach, wynosi maksymalnie 60 % wartości statku stanowiącego zabezpieczenie

Do tych celów pojęcie „zabezpieczony” stosuje się również do przypadków, w których składniki majątku określone w lit. a)-f) przeznaczone są zgodnie z obowiązującymi przepisami wyłącznie do ochrony właściciela obligacji przed stratami.

Do dnia 31 grudnia 2010 r. nie ma zastosowania górny limit 20 % w odniesieniu do uprzywilejowanych udziałów, emitowanych zgodnie z lit. d) i e) przez francuskie Fonds Communs de Créances lub równorzędną jednostkę sekurytyzacyjną, o ile te uprzywilejowane udziały otrzymały ocenę kredytową uznanej ECAI, odpowiadającą najlepszemu stopniowi w ocenie jakości kredytowej, który ECAI przyznaje obligacjom zabezpieczonym. Przed upływem tego terminu bada się niniejsze uregulowanie przejściowe; wskutek tego badania Komisja może przedłużyć ten okres, o ile to konieczne, zgodnie z procedruą, o której mowa w art. 151 ust. 2, za pomocą kolejnej klauzuli rewizyjnej lub bez takiej klauzuli.

Do dnia 31 grudnia 2010 r. określony w lit. f) udział procentowy w wysokości 70 % może zostać zastąpiony udziałem w wysokości 70 %. Przed upływem tego terminu bada się niniejsze uregulowanie przejściowe; wskutek tego badania Komisja może przedłużćy ten okres, o ile to konieczne, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 151 ust. 2 za pomocą kolejnej klauzuli rewizyjnej lub bez takiej klauzuli.

| 69. | W przypadku nieruchomości stanowiących zabezpieczenie obligacji zabezpieczonych, instytucje kredytowe spełniają wymogi minimalne określone w załączniku VIII część 2 ust. 8 oraz zasady wyceny określone w załączniku VIII część 3 ust. 62-65. |
| --- | --- |

69.

W przypadku nieruchomości stanowiących zabezpieczenie obligacji zabezpieczonych, instytucje kredytowe spełniają wymogi minimalne określone w załączniku VIII część 2 ust. 8 oraz zasady wyceny określone w załączniku VIII część 3 ust. 62-65.

| 70. | Niezależnie od przepisów ust. 68 i 69 obligacje zabezpieczone spełniające kryteria definicji zawartej w art. 22 ust. 4) dyrektywy 85/611/EWG i wyemitowane przed 31 grudnia 2007 r. również kwalifikują się do traktowania preferencyjnego aż do terminu ich rozliczenia. |
| --- | --- |

70.

Niezależnie od przepisów ust. 68 i 69 obligacje zabezpieczone spełniające kryteria definicji zawartej w art. 22 ust. 4) dyrektywy 85/611/EWG i wyemitowane przed 31 grudnia 2007 r. również kwalifikują się do traktowania preferencyjnego aż do terminu ich rozliczenia.

| 71. | Obligacjom zabezpieczonym przypisuje się wagę ryzyka na podstawie wagi przypisanej uprzywilejowanym, niezabezpieczonym ekspozycjom wobec emitującej je instytucji kredytowej. Między wagami ryzyka następują następujące zależności:






  a) | jeżeli ekspozycjom wobec instytucji przypisuje się wagę ryzyka 20 %, wówczas obligacji zabezpieczonej przypisuje się wagę ryzyka 10 %; |
| --- | --- | --- |

71.

Obligacjom zabezpieczonym przypisuje się wagę ryzyka na podstawie wagi przypisanej uprzywilejowanym, niezabezpieczonym ekspozycjom wobec emitującej je instytucji kredytowej. Między wagami ryzyka następują następujące zależności:

a)

jeżeli ekspozycjom wobec instytucji przypisuje się wagę ryzyka 20 %, wówczas obligacji zabezpieczonej przypisuje się wagę ryzyka 10 %;

| b) | jeżeli ekspozycjom wobec instytucji przypisuje się wagę ryzyka 50 %, wówczas obligacji zabezpieczonej przypisuje się wagę ryzyka 20 %; |
| --- | --- |

b)

jeżeli ekspozycjom wobec instytucji przypisuje się wagę ryzyka 50 %, wówczas obligacji zabezpieczonej przypisuje się wagę ryzyka 20 %;

| c) | jeżeli ekspozycjom wobec instytucji przypisuje się wagę ryzyka 100 %, wówczas obligacji zabezpieczonej przypisuje się wagę ryzyka 50 %; oraz |
| --- | --- |

c)

jeżeli ekspozycjom wobec instytucji przypisuje się wagę ryzyka 100 %, wówczas obligacji zabezpieczonej przypisuje się wagę ryzyka 50 %; oraz

| d) | jeżeli ekspozycjom wobec instytucji przypisuje się wagę ryzyka 150 %, wówczas obligacji zabezpieczonej przypisuje się wagę ryzyka 100 %; |
| --- | --- |

d)

jeżeli ekspozycjom wobec instytucji przypisuje się wagę ryzyka 150 %, wówczas obligacji zabezpieczonej przypisuje się wagę ryzyka 100 %;

13.   POZYCJE SEKURYTYZACYJNE

| 72. | Kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem dla pozycji sekurytyzacyjnych określa się zgodnie z art. 94-101. |
| --- | --- |

72.

Kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem dla pozycji sekurytyzacyjnych określa się zgodnie z art. 94-101.

14.   EKSPOZYCJE KRÓTKOTERMINOWE WOBEC INSTYTUCJI I PRZEDSIĘBIORSTW

| 73. | Ekspozycjom krótkoterminowym wobec instytucji lub przedsiębiorstw, które posiadają ocenę kredytową wyznaczonej instytucji ECAI, przypisuje się wagę ryzyka według tabeli 7 zgodnie z ustalonym przez właściwe organy sposobem przyporządkowania ocen kredytowych uznanych instytucji ECAI do sześciu stopni w skali oceny jakości kredytowej: |
| --- | --- |

73.

Ekspozycjom krótkoterminowym wobec instytucji lub przedsiębiorstw, które posiadają ocenę kredytową wyznaczonej instytucji ECAI, przypisuje się wagę ryzyka według tabeli 7 zgodnie z ustalonym przez właściwe organy sposobem przyporządkowania ocen kredytowych uznanych instytucji ECAI do sześciu stopni w skali oceny jakości kredytowej:

Tabela 7

| Stopień jakości kredytowej | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Waga ryzyka | 20 % | 50 % | 100 % | 150 % | 150 % | 150 % |

Stopień jakości kredytowej

1

2

3

4

5

6

Waga ryzyka

20 %

50 %

100 %

150 %

150 %

150 %

15.   EKSPOZYCJE W POSTACI UDZIAŁÓW W PRZEDSIĘBIORSTWACH ZBIOROWEGO INWESTOWANIA

| 74. | Bez uszczerbku dla przepisów ust. 75-81, ekspozycjom w postaci udziałów w przedsiębiorstwach zbiorowego inwestowania przypisuje się wagę ryzyka 100 %. |
| --- | --- |

74.

Bez uszczerbku dla przepisów ust. 75-81, ekspozycjom w postaci udziałów w przedsiębiorstwach zbiorowego inwestowania przypisuje się wagę ryzyka 100 %.

| 75. | Ekspozycjom w postaci udziałów w przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, które posiadają ocenę kredytową wyznaczonej instytucji ECAI, przypisuje się wagę ryzyka według tabeli 8 zgodnie z ustalonym przez właściwe organy sposobem przyporządkowania ocen kredytowych uznanych instytucji ECAI do sześciu stopni w skali oceny jakości kredytowej. |
| --- | --- |

75.

Ekspozycjom w postaci udziałów w przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, które posiadają ocenę kredytową wyznaczonej instytucji ECAI, przypisuje się wagę ryzyka według tabeli 8 zgodnie z ustalonym przez właściwe organy sposobem przyporządkowania ocen kredytowych uznanych instytucji ECAI do sześciu stopni w skali oceny jakości kredytowej.

Tabela 8

| Stopień jakości kredytowej | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Waga ryzyka | 20 % | 50 % | 100 % | 100 % | 150 % | 150 % |

Stopień jakości kredytowej

1

2

3

4

5

6

Waga ryzyka

20 %

50 %

100 %

100 %

150 %

150 %

| 76. | Jeżeli właściwe organy uznają, że dana pozycja w udziałach w przedsiębiorstwie zbiorowego inwestowania wiąże się ze szczególnie wysokimi ryzykami, wówczas pozycjom takim przypisuje się obowiązkowo wagę ryzyka 150 %. |
| --- | --- |

76.

Jeżeli właściwe organy uznają, że dana pozycja w udziałach w przedsiębiorstwie zbiorowego inwestowania wiąże się ze szczególnie wysokimi ryzykami, wówczas pozycjom takim przypisuje się obowiązkowo wagę ryzyka 150 %.

| 77. | Instytucje kredytowe mogą określić wagę ryzyka dla udziałów w przedsiębiorstwie zbiorowego inwestowania zgodnie z przepisami ust. 79-81, jeżeli spełnione są następujące kryteria:






  a) | dane przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania jest zarządzany przez spółkę podlegającą nadzorowi w Państwie Członkowskim lub — pod warunkiem uzyskania zgody organów właściwych dla danej instytucji kredytowej — jeżeli:






  i) | przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania zarządzane są przez spółkę podlegającą nadzorowi uznanemu za równoważny nadzorowi określonemu w prawodawstwie wspólnotowym; oraz |
| --- | --- | --- | --- |

77.

Instytucje kredytowe mogą określić wagę ryzyka dla udziałów w przedsiębiorstwie zbiorowego inwestowania zgodnie z przepisami ust. 79-81, jeżeli spełnione są następujące kryteria:

a)

dane przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania jest zarządzany przez spółkę podlegającą nadzorowi w Państwie Członkowskim lub — pod warunkiem uzyskania zgody organów właściwych dla danej instytucji kredytowej — jeżeli:

i)

przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania zarządzane są przez spółkę podlegającą nadzorowi uznanemu za równoważny nadzorowi określonemu w prawodawstwie wspólnotowym; oraz

| ii) | zapewniona jest należyta współpraca pomiędzy właściwymi organami; |
| --- | --- |

ii)

zapewniona jest należyta współpraca pomiędzy właściwymi organami;

| b) | prospekt emisyjny przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania lub inny, równoważny dokument zawiera:






  i) | kategorie aktywów, do inwestowania w które przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania jest upoważniony, |
| --- | --- | --- |

b)

prospekt emisyjny przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania lub inny, równoważny dokument zawiera:

i)

kategorie aktywów, do inwestowania w które przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania jest upoważniony,

| ii) | ewentualne, względne limity inwestycyjne i metody ich obliczania; |
| --- | --- |

ii)

ewentualne, względne limity inwestycyjne i metody ich obliczania;

| c) | nie rzadziej niż raz do roku sporządza się sprawozdanie z działalności przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania, aby umożliwić ocenę należności i zobowiązań, dochodu i operacji za dany okres sprawozdawczy. |
| --- | --- |

c)

nie rzadziej niż raz do roku sporządza się sprawozdanie z działalności przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania, aby umożliwić ocenę należności i zobowiązań, dochodu i operacji za dany okres sprawozdawczy.

| 78. | Jeżeli właściwe organy uznają przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania kraju trzeciego, zgodnie z przepisami ust. 77 lit. a), wówczas właściwe organy innego Państwa Członkowskiego mogą działać na podstawie takiej decyzji o uznaniu bez przeprowadzania własnej oceny. |
| --- | --- |

78.

Jeżeli właściwe organy uznają przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania kraju trzeciego, zgodnie z przepisami ust. 77 lit. a), wówczas właściwe organy innego Państwa Członkowskiego mogą działać na podstawie takiej decyzji o uznaniu bez przeprowadzania własnej oceny.

| 79. | Jeżeli instytucja kredytowa posiada wiedzę na temat ekspozycji bazowych przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania, może ona wykorzystać tę wiedzę w celu obliczenia średniej wagi ryzyka dla przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania zgodnie z metodami określonymi w art. 78-83. |
| --- | --- |

79.

Jeżeli instytucja kredytowa posiada wiedzę na temat ekspozycji bazowych przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania, może ona wykorzystać tę wiedzę w celu obliczenia średniej wagi ryzyka dla przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania zgodnie z metodami określonymi w art. 78-83.

| 80. | Jeżeli instytucja kredytowa nie posiada wiedzy na temat ekspozycji bazowych przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania, może ona obliczyć średnią wagę ryzyka dla tego funduszu zgodnie z metodami określonymi w art. 78-83, o ile spełnione są następujące zasady: zakłada się, że przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania w pierwszej kolejności inwestuje w maksymalnie dozwolonym zakresie w te klasy ekspozycji, które wiążą się z najwyższym wymogiem kapitałowym, następnie zaś w porządku malejącym, aż do osiągnięcia limitu inwestycyjnego. |
| --- | --- |

80.

Jeżeli instytucja kredytowa nie posiada wiedzy na temat ekspozycji bazowych przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania, może ona obliczyć średnią wagę ryzyka dla tego funduszu zgodnie z metodami określonymi w art. 78-83, o ile spełnione są następujące zasady: zakłada się, że przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania w pierwszej kolejności inwestuje w maksymalnie dozwolonym zakresie w te klasy ekspozycji, które wiążą się z najwyższym wymogiem kapitałowym, następnie zaś w porządku malejącym, aż do osiągnięcia limitu inwestycyjnego.

| 81. | Instytucja kredytowa może skorzystać z usług strony trzeciej w zakresie obliczeń i sprawozdań dotyczących wagi ryzyka dla przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania zgodnie z metodami określonymi w ust. 79 i 80, upewniwszy się co do poprawności takich obliczeń i sprawozdań. |
| --- | --- |

81.

Instytucja kredytowa może skorzystać z usług strony trzeciej w zakresie obliczeń i sprawozdań dotyczących wagi ryzyka dla przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania zgodnie z metodami określonymi w ust. 79 i 80, upewniwszy się co do poprawności takich obliczeń i sprawozdań.

16.   INNE POZYCJE

16.1.   Sposoby traktowania

| 82. | Rzeczowym aktywom trwałym w rozumieniu art. 4 ust. 10 dyrektywy 86/635/EWG przypisuje się wagę ryzyka 100 %. |
| --- | --- |

82.

Rzeczowym aktywom trwałym w rozumieniu art. 4 ust. 10 dyrektywy 86/635/EWG przypisuje się wagę ryzyka 100 %.

| 83. | Rozliczeniom międzyokresowym czynnym, w przypadku których instytucja nie może zgodnie z dyrektywą 86/635/EWG określić kontrahenta, przypisuje się wagę ryzyka 100 %. |
| --- | --- |

83.

Rozliczeniom międzyokresowym czynnym, w przypadku których instytucja nie może zgodnie z dyrektywą 86/635/EWG określić kontrahenta, przypisuje się wagę ryzyka 100 %.

| 84. | Środkom pieniężnym w trakcie ściągania przypisuje się wagę ryzyka 20 %. Środkom pieniężnym w kasie i równoważnym pozycjom gotówkowym przypisuje się wagę ryzyka 0 %; |
| --- | --- |

84.

Środkom pieniężnym w trakcie ściągania przypisuje się wagę ryzyka 20 %. Środkom pieniężnym w kasie i równoważnym pozycjom gotówkowym przypisuje się wagę ryzyka 0 %;

| 85. | Państwa Członkowskie mogą przypisać wagę ryzyka 10 % ekspozycjom wobec instytucji specjalizujących się w rynkach międzybankowych i rynkach długu publicznego danego kraju, podlegających ścisłemu nadzorowi właściwych organ, jeżeli ekspozycje te są zdaniem organu danego Państwa Członkowskiego w pełni zabezpieczone pozycjami o wadze ryzyka 0 % lub 20 %, uznanymi przez te organy za odpowiednią ochronę. |
| --- | --- |

85.

Państwa Członkowskie mogą przypisać wagę ryzyka 10 % ekspozycjom wobec instytucji specjalizujących się w rynkach międzybankowych i rynkach długu publicznego danego kraju, podlegających ścisłemu nadzorowi właściwych organ, jeżeli ekspozycje te są zdaniem organu danego Państwa Członkowskiego w pełni zabezpieczone pozycjami o wadze ryzyka 0 % lub 20 %, uznanymi przez te organy za odpowiednią ochronę.

| 86. | Pakietom papierów udziałowych i innym udziałom przypisuje się wagę ryzyka 100 %, chyba że pomniejszają one fundusze własne. |
| --- | --- |

86.

Pakietom papierów udziałowych i innym udziałom przypisuje się wagę ryzyka 100 %, chyba że pomniejszają one fundusze własne.

| 87. | Złotu w sztabach zdeponowanemu we własnych skarbcach lub złożonemu do depozytu imiennego do wysokości zabezpieczenia w złocie przypisuje się wagę ryzyka 0 %. |
| --- | --- |

87.

Złotu w sztabach zdeponowanemu we własnych skarbcach lub złożonemu do depozytu imiennego do wysokości zabezpieczenia w złocie przypisuje się wagę ryzyka 0 %.

| 88. | W przypadku umów sprzedaży aktywów z przyrzeczeniem odkupu oraz bezwarunkowych zakupów terminowych obowiązuje waga ryzyka przypisana aktywom, których dotyczą umowy, a nie kontrahentom transakcji. |
| --- | --- |

88.

W przypadku umów sprzedaży aktywów z przyrzeczeniem odkupu oraz bezwarunkowych zakupów terminowych obowiązuje waga ryzyka przypisana aktywom, których dotyczą umowy, a nie kontrahentom transakcji.

| 89. | W przypadku gdy instytucja kredytowa dostarcza ochronę kredytową obejmującą koszyk ekspozycji i gdy według warunków tej ochrony n-te niewykonanie zobowiązania dotyczącego ekspozycji uruchamia płatność, a takie zdarzenie oznacza rozwiązanie umowy — wówczas produktowi takiemu przypisuje się wagę ryzyka określoną w art. 94-101, o ile posiada on zewnętrzną ocenę kredytową uznanej instytucji ECAI. Jeżeli produkt nie posiada ratingu uznanej instytucji ECAI, wówczas wagi ryzyka ekspozycji z koszyka są kumulowane, wyłączywszy n -1 ekspozycji, do maksymalnej wartości 1 250 % i mnożone przez wartość nominalną ochrony dostarczanej przez kredytowy instrument pochodny, dając w rezultacie kwotę aktywów ważoną ryzykiem. Nieujęte w kumulacji n -1 ekspozycji określa się, przyjmując, że są to takie ekspozycje, które cechuje niższa kwota ważona ryzykiem niż kwota ważona ryzykiem dowolnej ekspozycji ujętej w kumulacji. |
| --- | --- |

89.

W przypadku gdy instytucja kredytowa dostarcza ochronę kredytową obejmującą koszyk ekspozycji i gdy według warunków tej ochrony n-te niewykonanie zobowiązania dotyczącego ekspozycji uruchamia płatność, a takie zdarzenie oznacza rozwiązanie umowy — wówczas produktowi takiemu przypisuje się wagę ryzyka określoną w art. 94-101, o ile posiada on zewnętrzną ocenę kredytową uznanej instytucji ECAI. Jeżeli produkt nie posiada ratingu uznanej instytucji ECAI, wówczas wagi ryzyka ekspozycji z koszyka są kumulowane, wyłączywszy n -1 ekspozycji, do maksymalnej wartości 1 250 % i mnożone przez wartość nominalną ochrony dostarczanej przez kredytowy instrument pochodny, dając w rezultacie kwotę aktywów ważoną ryzykiem. Nieujęte w kumulacji n -1 ekspozycji określa się, przyjmując, że są to takie ekspozycje, które cechuje niższa kwota ważona ryzykiem niż kwota ważona ryzykiem dowolnej ekspozycji ujętej w kumulacji.

Część 2 — Uznawanie instytucji ECAI i przyporządkowywanie sporządzonych przez nie ocen kredytowych

1.   METODY DZIAŁANIA

1.1   Obiektywność

| 1. | Właściwe organy sprawdzają, czy metody przyznawania ocen kredytowych są odpowiednio rygorystyczne, systematyczne i ciągłe oraz czy podlegają weryfikacji na podstawie doświadczeń z przeszłości. |
| --- | --- |

1.

Właściwe organy sprawdzają, czy metody przyznawania ocen kredytowych są odpowiednio rygorystyczne, systematyczne i ciągłe oraz czy podlegają weryfikacji na podstawie doświadczeń z przeszłości.

1.2   Niezależność

| 2. | Właściwe organy sprawdzają, czy omawiane metody są wolne od zewnętrznych wpływów i ograniczeń politycznych oraz nacisków ekonomicznych, które mogłyby wpłynąć na ocenę kredytową. |
| --- | --- |

2.

Właściwe organy sprawdzają, czy omawiane metody są wolne od zewnętrznych wpływów i ograniczeń politycznych oraz nacisków ekonomicznych, które mogłyby wpłynąć na ocenę kredytową.

| 3. | Niezależność metod wykorzystywanych przez instytucje ECAI podlega ocenie właściwych organów na podstawie czynników takich jak:






  a) | struktura własnościowa i organizacyjna danej instytucji ECAI; |
| --- | --- | --- |

3.

Niezależność metod wykorzystywanych przez instytucje ECAI podlega ocenie właściwych organów na podstawie czynników takich jak:

a)

struktura własnościowa i organizacyjna danej instytucji ECAI;

| b) | zasoby finansowe danej instytucji ECAI; |
| --- | --- |

b)

zasoby finansowe danej instytucji ECAI;

| c) | kadra i poziom wiedzy specjalistycznej danej instytucji ECAI; oraz |
| --- | --- |

c)

kadra i poziom wiedzy specjalistycznej danej instytucji ECAI; oraz

| d) | ład korporacyjny danej instytucji ECAI. |
| --- | --- |

d)

ład korporacyjny danej instytucji ECAI.

1.3   Regularny przegląd

| 4. | Właściwe organy sprawdzają, czy oceny kredytowe ECAI podlegają regularnemu przeglądowi, a także reagują na zmiany warunków finansowych. Przegląd taki ma miejsce po każdym istotnym zdarzeniu i co najmniej raz do roku. |
| --- | --- |

4.

Właściwe organy sprawdzają, czy oceny kredytowe ECAI podlegają regularnemu przeglądowi, a także reagują na zmiany warunków finansowych. Przegląd taki ma miejsce po każdym istotnym zdarzeniu i co najmniej raz do roku.

| 5. | Przed uznaniem danej instytucji ECAI właściwe organy sprawdzają, czy metody oceny dotyczące poszczególnych segmentów rynku są ustanowione zgodnie z następującymi standardami:






  a) | weryfikacja historyczna musi obejmować okres co najmniej jednego roku; |
| --- | --- | --- |

5.

Przed uznaniem danej instytucji ECAI właściwe organy sprawdzają, czy metody oceny dotyczące poszczególnych segmentów rynku są ustanowione zgodnie z następującymi standardami:

a)

weryfikacja historyczna musi obejmować okres co najmniej jednego roku;

| b) | regularność procesu przeprowadzania przeglądu przez daną instytucję ECAI musi być monitorowana przez właściwe organy; oraz |
| --- | --- |

b)

regularność procesu przeprowadzania przeglądu przez daną instytucję ECAI musi być monitorowana przez właściwe organy; oraz

| c) | właściwe organy muszą mieć możliwość otrzymywania od instytucji ECAI informacji na temat zakresu jej kontaktów z wyższym szczeblem kierowniczym ocenianych przez nią podmiotów. |
| --- | --- |

c)

właściwe organy muszą mieć możliwość otrzymywania od instytucji ECAI informacji na temat zakresu jej kontaktów z wyższym szczeblem kierowniczym ocenianych przez nią podmiotów.

| 6. | Właściwe organy podejmują kroki konieczne do uzyskiwania od instytucji ECAI bieżących informacji o wszelkich istotnych zmianach dotyczących wykorzystywanych przez nie metod przyznawania ocen kredytowych. |
| --- | --- |

6.

Właściwe organy podejmują kroki konieczne do uzyskiwania od instytucji ECAI bieżących informacji o wszelkich istotnych zmianach dotyczących wykorzystywanych przez nie metod przyznawania ocen kredytowych.

1.4   Przejrzystość i jawność

| 7. | Właściwe organy podejmują kroki konieczne do publicznego udostępnienia zasad, na jakich instytucje ECAI opierają swoje oceny kredytowe, dając w ten sposób wszystkim potencjalnym użytkownikom możliwość stwierdzenia prawidłowości takich zasad. |
| --- | --- |

7.

Właściwe organy podejmują kroki konieczne do publicznego udostępnienia zasad, na jakich instytucje ECAI opierają swoje oceny kredytowe, dając w ten sposób wszystkim potencjalnym użytkownikom możliwość stwierdzenia prawidłowości takich zasad.

2.   INDYWIDUALNE OCENY KREDYTOWE

2.1   Wiarygodność i uznanie na rynku:

| 8. | Właściwe organy sprawdzają, czy indywidualne oceny kredytowe ECAI są uznane za wiarygodne i rzetelne przez użytkowników takich ocen. |
| --- | --- |

8.

Właściwe organy sprawdzają, czy indywidualne oceny kredytowe ECAI są uznane za wiarygodne i rzetelne przez użytkowników takich ocen.

| 9. | Wiarygodność podlega ocenie właściwych organów w szczególności na podstawie następujących czynników:






  a) | udział w rynku danej instytucji ECAI; |
| --- | --- | --- |

9.

Wiarygodność podlega ocenie właściwych organów w szczególności na podstawie następujących czynników:

a)

udział w rynku danej instytucji ECAI;

| b) | dochody danej instytucji ECAI, oraz jej ogólne zasoby finansowe; |
| --- | --- |

b)

dochody danej instytucji ECAI, oraz jej ogólne zasoby finansowe;

| c) | istnienie polityki cenowej opartej na ratingu; oraz |
| --- | --- |

c)

istnienie polityki cenowej opartej na ratingu; oraz

| d) | przynajmniej dwie instytucje kredytowe wykorzystują indywidualne oceny kredytowe ECAI przy emisji obligacji lub ocenie ryzyka kredytowego. |
| --- | --- |

d)

przynajmniej dwie instytucje kredytowe wykorzystują indywidualne oceny kredytowe ECAI przy emisji obligacji lub ocenie ryzyka kredytowego.

2.2   Przejrzystość i jawność

| 10. | Właściwe organy sprawdzają, czy istnieje równy dostęp do indywidualnych ocen kredytowych przynajmniej dla tych wszystkich instytucji kredytowych, które mają uprawniony interes w wspomnianych ocenach. |
| --- | --- |

10.

Właściwe organy sprawdzają, czy istnieje równy dostęp do indywidualnych ocen kredytowych przynajmniej dla tych wszystkich instytucji kredytowych, które mają uprawniony interes w wspomnianych ocenach.

| 11. | W szczególności zaś właściwe organy sprawdzają, czy zagraniczne instytucje kredytowe, mające uprawniony interes w indywidualnych ocenach kredytowych, mają do nich taki sam dostęp, jak podmioty krajowe. |
| --- | --- |

11.

W szczególności zaś właściwe organy sprawdzają, czy zagraniczne instytucje kredytowe, mające uprawniony interes w indywidualnych ocenach kredytowych, mają do nich taki sam dostęp, jak podmioty krajowe.

3.   „PRZYPISYWANIE”

| 12. | W celu dokonania rozróżnienia między względnymi stopniami ryzyka wyrażonymi w każdej ocenie kredytowej właściwe organy biorą pod uwagę czynniki ilościowe, takie jak długoterminowa częstość niewykonania zobowiązań związana ze wszystkimi pozycjami, którym przypisano tę samą ocenę. Instytucji ECAI, które zostały powołane niedawno lub które zgromadziły niewielką bazę danych dotyczących niewykonanych zobowiązań, proszone są przez właściwe organy o podanie przewidywań długoterminowego współczynnika niewypłacalności związanego ze wszystkimi pozycjami, którym przypisano tę samą ocenę. |
| --- | --- |

12.

W celu dokonania rozróżnienia między względnymi stopniami ryzyka wyrażonymi w każdej ocenie kredytowej właściwe organy biorą pod uwagę czynniki ilościowe, takie jak długoterminowa częstość niewykonania zobowiązań związana ze wszystkimi pozycjami, którym przypisano tę samą ocenę. Instytucji ECAI, które zostały powołane niedawno lub które zgromadziły niewielką bazę danych dotyczących niewykonanych zobowiązań, proszone są przez właściwe organy o podanie przewidywań długoterminowego współczynnika niewypłacalności związanego ze wszystkimi pozycjami, którym przypisano tę samą ocenę.

| 13. | W celu dokonania rozróżnienia między względnymi stopniami ryzyka wyrażonymi w każdej ocenie kredytowej właściwe organy biorą pod uwagę czynniki jakościowe, takie jak grupa emitentów objęta ocenami danej instytucji ECAI, zakres ocen, znaczenie każdej z nich oraz stosowaną w danym przypadku definicję niewykonania zobowiązania. |
| --- | --- |

13.

W celu dokonania rozróżnienia między względnymi stopniami ryzyka wyrażonymi w każdej ocenie kredytowej właściwe organy biorą pod uwagę czynniki jakościowe, takie jak grupa emitentów objęta ocenami danej instytucji ECAI, zakres ocen, znaczenie każdej z nich oraz stosowaną w danym przypadku definicję niewykonania zobowiązania.

| 14. | Właściwe organy porównują współczynniki niewykonania zobowiązań według poszczególnych ocen kredytowych danej instytucji ECAI, a następnie zestawiają je z wzorcem opracowanym na podstawie współczynników niewykonania zobowiązań według innych instytucji ECAI obliczonych dla grupy emitentów, która zdaniem właściwych organów reprezentuje równoważny poziom ryzyka kredytowego. |
| --- | --- |

14.

Właściwe organy porównują współczynniki niewykonania zobowiązań według poszczególnych ocen kredytowych danej instytucji ECAI, a następnie zestawiają je z wzorcem opracowanym na podstawie współczynników niewykonania zobowiązań według innych instytucji ECAI obliczonych dla grupy emitentów, która zdaniem właściwych organów reprezentuje równoważny poziom ryzyka kredytowego.

| 15. | Jeżeli zdaniem właściwych organów współczynniki niewykonania zobowiązań wskazane w ocenie kredytowej danej instytucji ECAI są znacząco i systematycznie wyższe od wzorca, wówczas ocenie takiej organy te przypisują wyższy stopień jakości kredytu w skali oceny jakości kredytowej. |
| --- | --- |

15.

Jeżeli zdaniem właściwych organów współczynniki niewykonania zobowiązań wskazane w ocenie kredytowej danej instytucji ECAI są znacząco i systematycznie wyższe od wzorca, wówczas ocenie takiej organy te przypisują wyższy stopień jakości kredytu w skali oceny jakości kredytowej.

| 16. | Jeżeli właściwe organy zwiększyły wagę ryzyka przypisaną konkretnej ocenie kredytowej danej instytucji ECAI, a instytucja ta wykaże, że współczynniki niewykonania zobowiązań wskazane w jej ocenie nie są już znacząco i systematycznie wyższe od wzorca, wówczas właściwe organy mogą zdecydować o przywróceniu takiej ocenie poprzedniego stopnia jakości kredytu w skali oceny jakości kredytowej. |
| --- | --- |

16.

Jeżeli właściwe organy zwiększyły wagę ryzyka przypisaną konkretnej ocenie kredytowej danej instytucji ECAI, a instytucja ta wykaże, że współczynniki niewykonania zobowiązań wskazane w jej ocenie nie są już znacząco i systematycznie wyższe od wzorca, wówczas właściwe organy mogą zdecydować o przywróceniu takiej ocenie poprzedniego stopnia jakości kredytu w skali oceny jakości kredytowej.

Część 3 — Wykorzystanie ocen kredytowych ECAI do określenia wagi ryzyka

1.   SPOSOBY TRAKTOWANIA

| 1. | Instytucja kredytowa może wyznaczyć jedną lub kilka uznanych instytucji ECAI do określania wag ryzyka przypisanych aktywom i pozycjom pozabilansowym. |
| --- | --- |

1.

Instytucja kredytowa może wyznaczyć jedną lub kilka uznanych instytucji ECAI do określania wag ryzyka przypisanych aktywom i pozycjom pozabilansowym.

| 2. | Instytucja kredytowa, która zdecyduje się korzystać z ratngów uznanej instytucji ECAI dla danej klasy pozycji, jest zobowiązana stosować te oceny konsekwentnie do wszystkich ekspozycji należących do tej klasy. |
| --- | --- |

2.

Instytucja kredytowa, która zdecyduje się korzystać z ratngów uznanej instytucji ECAI dla danej klasy pozycji, jest zobowiązana stosować te oceny konsekwentnie do wszystkich ekspozycji należących do tej klasy.

| 3. | Instytucja kredytowa, która zdecyduje się korzystać z ocen kredytowych uznanej instytucji ECAI, jest zobowiązana stosować te oceny w sposób konsekwentny i ciągły. |
| --- | --- |

3.

Instytucja kredytowa, która zdecyduje się korzystać z ocen kredytowych uznanej instytucji ECAI, jest zobowiązana stosować te oceny w sposób konsekwentny i ciągły.

| 4. | Instytucja kredytowa może korzystać tylko z tych ocen kredytowych ECAI, które uwzględniają wszystkie należne jej kwoty zarówno z tytułu kwoty głównej, jak i odsetek. |
| --- | --- |

4.

Instytucja kredytowa może korzystać tylko z tych ocen kredytowych ECAI, które uwzględniają wszystkie należne jej kwoty zarówno z tytułu kwoty głównej, jak i odsetek.

| 5. | Jeżeli dana pozycja z ratingiem posiada tylko jedną ocenę kredytową wyznaczonej instytucji ECAI, ocenę tą wykorzystuje się do określenia wagi ryzyka tej pozycji. |
| --- | --- |

5.

Jeżeli dana pozycja z ratingiem posiada tylko jedną ocenę kredytową wyznaczonej instytucji ECAI, ocenę tą wykorzystuje się do określenia wagi ryzyka tej pozycji.

| 6. | Jeżeli dostępne są dwie oceny kredytowe wyznaczonej instytucji ECAI, a każda z nich odpowiada innej wadze ryzyka danej pozycji z ratingiem, wówczas stosuje się wyższą z tych wag ryzyka. |
| --- | --- |

6.

Jeżeli dostępne są dwie oceny kredytowe wyznaczonej instytucji ECAI, a każda z nich odpowiada innej wadze ryzyka danej pozycji z ratingiem, wówczas stosuje się wyższą z tych wag ryzyka.

| 7. | Jeżeli dostępne są więcej niż dwie oceny kredytowe wyznaczonej instytucji ECAI, wówczas uwzględnia się te dwie spośród nich, z którymi wiążą się najniższe wagi ryzyka. Jeżeli dwie najniższe wagi ryzyka różnią się od siebie, przypisuje się wyższą z nich. Jeżeli dwie najniższe wagi ryzyka są identyczne, przypisuje się tą wartość. |
| --- | --- |

7.

Jeżeli dostępne są więcej niż dwie oceny kredytowe wyznaczonej instytucji ECAI, wówczas uwzględnia się te dwie spośród nich, z którymi wiążą się najniższe wagi ryzyka. Jeżeli dwie najniższe wagi ryzyka różnią się od siebie, przypisuje się wyższą z nich. Jeżeli dwie najniższe wagi ryzyka są identyczne, przypisuje się tą wartość.

2.   OCENA KREDYTOWA EMITENTA I EMISJI

| 8. | Jeżeli dany program emisji lub instrument finansowy, do którego należy pozycja stanowiąca ekspozycję, posiada ocenę kredytową, wówczas ocenę tą przypisuje się tej pozycji. |
| --- | --- |

8.

Jeżeli dany program emisji lub instrument finansowy, do którego należy pozycja stanowiąca ekspozycję, posiada ocenę kredytową, wówczas ocenę tą przypisuje się tej pozycji.

| 9. | Jeżeli nie istnieje żadna ocena kredytowa dotycząca bezpośrednio określonej pozycji stanowiącej ekspozycję, istnieje natomiast ocena konkretnego programu emisji lub instrumentu finansowego, do którego pozycja ta nie należy, lub też istnieje ogólna ocena kredytowa emitenta — stosuje się tę właśnie ocenę, o ile wskazuje on wyższą wagę niż ta, która odnosiłaby się do pozycji niesklasyfikowanych lub jeżeli określa niższą wagę ryzyka, a rozpatrywana ekspozycja posiada rangę pod każdym względem równą lub wyższą niż konkretny program emisji lub instrument finansowy lub odpowiednio niezabezpieczone ekspozycje uprzywilejowane tego emitenta. |
| --- | --- |

9.

Jeżeli nie istnieje żadna ocena kredytowa dotycząca bezpośrednio określonej pozycji stanowiącej ekspozycję, istnieje natomiast ocena konkretnego programu emisji lub instrumentu finansowego, do którego pozycja ta nie należy, lub też istnieje ogólna ocena kredytowa emitenta — stosuje się tę właśnie ocenę, o ile wskazuje on wyższą wagę niż ta, która odnosiłaby się do pozycji niesklasyfikowanych lub jeżeli określa niższą wagę ryzyka, a rozpatrywana ekspozycja posiada rangę pod każdym względem równą lub wyższą niż konkretny program emisji lub instrument finansowy lub odpowiednio niezabezpieczone ekspozycje uprzywilejowane tego emitenta.

| 10. | Ust. 8 i 9 nie stanowią przeszkody w stosowaniu przepisów ust. 68-71 części 1. |
| --- | --- |

10.

Ust. 8 i 9 nie stanowią przeszkody w stosowaniu przepisów ust. 68-71 części 1.

| 11. | Oceny kredytowej emitenta należącego do grupy przedsiębiorstw nie można stosować w odniesieniu do innego emitenta należącego do tej samej grupy. |
| --- | --- |

11.

Oceny kredytowej emitenta należącego do grupy przedsiębiorstw nie można stosować w odniesieniu do innego emitenta należącego do tej samej grupy.

3.   DŁUGO- I KRÓTKOTERMINOWE OCENY KREDYTOWE

| 12. | Krótkoterminowe oceny kredytowe mogą być wykorzystywane jedynie w przypadku aktywów krótkoterminowych oraz pozycji pozabilansowych stanowiących ekspozycje wobec instytucji i przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

12.

Krótkoterminowe oceny kredytowe mogą być wykorzystywane jedynie w przypadku aktywów krótkoterminowych oraz pozycji pozabilansowych stanowiących ekspozycje wobec instytucji i przedsiębiorstw.

| 13. | Każdą ocenę krótkoterminową stosuje się wyłącznie do pozycji, której dotyczy i nie jest podstawą określania wagi ryzyka dla jakiejkolwiek innej pozycji. |
| --- | --- |

13.

Każdą ocenę krótkoterminową stosuje się wyłącznie do pozycji, której dotyczy i nie jest podstawą określania wagi ryzyka dla jakiejkolwiek innej pozycji.

| 14. | Jeżeli krótkoterminowemu instrumentowi finansowemu, posiadającemu rating, przypisuje się wagę ryzyka 150 %, to niezależnie od przepisów ust. 13 wszystkim niesklasyfikowanym, niezabezpieczonym ekspozycjom wobec tego samego dłużnika — zarówno te krótko-, jak i długoterminowym — również przypisuje się wagę ryzyka 150 %. |
| --- | --- |

14.

Jeżeli krótkoterminowemu instrumentowi finansowemu, posiadającemu rating, przypisuje się wagę ryzyka 150 %, to niezależnie od przepisów ust. 13 wszystkim niesklasyfikowanym, niezabezpieczonym ekspozycjom wobec tego samego dłużnika — zarówno te krótko-, jak i długoterminowym — również przypisuje się wagę ryzyka 150 %.

| 15. | Jeżeli krótkoterminowy instrument finansowy, posiadający rating, wykazuje wagę ryzyka 50 %, to niezależnie od przepisów ust. 13 żadne niesklasyfikowane ekspozycja krótkoterminowe nie może otrzymać wagi ryzyka mniejszej niż 100 %. |
| --- | --- |

15.

Jeżeli krótkoterminowy instrument finansowy, posiadający rating, wykazuje wagę ryzyka 50 %, to niezależnie od przepisów ust. 13 żadne niesklasyfikowane ekspozycja krótkoterminowe nie może otrzymać wagi ryzyka mniejszej niż 100 %.

4.   POZYCJE W WALUCIE KRAJOWEJ I OBCEJ

| 16. | Ocena kredytowa, która dotyczy pozycji nominowanej w walucie krajowej dłużnika nie może być wykorzystywana do wyliczania wagi ryzyka innej ekspozycji wobec tego samego dłużnika, nominowanego w walucie obcej. |
| --- | --- |

16.

Ocena kredytowa, która dotyczy pozycji nominowanej w walucie krajowej dłużnika nie może być wykorzystywana do wyliczania wagi ryzyka innej ekspozycji wobec tego samego dłużnika, nominowanego w walucie obcej.

| 17. | Niezależnie od przepisów ust. 16, jeżeli ekspozycja powstaje na skutek udziału instytucji kredytowej w kredycie udzielonym przez wielostronny bank rozwoju, posiadający uznany na rynku status wierzyciela uprzywilejowanego, wówczas właściwe organy w celu określania wagi ryzyka mogą zezwolić na dokonanie oceny kredytowej ekspozycji w walucie krajowej dłużnika. |
| --- | --- |

17.

Niezależnie od przepisów ust. 16, jeżeli ekspozycja powstaje na skutek udziału instytucji kredytowej w kredycie udzielonym przez wielostronny bank rozwoju, posiadający uznany na rynku status wierzyciela uprzywilejowanego, wówczas właściwe organy w celu określania wagi ryzyka mogą zezwolić na dokonanie oceny kredytowej ekspozycji w walucie krajowej dłużnika.

---

(1)  Dz.U. L 250 z 2.10.2003 r., str. 10.

ZAŁĄCZNIK VII

METODA WEWNĘTRZNYCH RATINGÓW

Część 1 — Kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oraz kwoty oczekiwanych strat

1.   OBLICZANIE KWOT EKSPOZYCJI WAŻONYCH RYZYKIEM DLA RYZYKA KREDYTOWEGO

| 1. | O ile nie wskazano inaczej, wartości prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania (PD), straty z tytułu niewykonania zobowiązań (LGD) oraz terminu rozliczenia (M) określa się zgodnie z częścią 2, natomiast wartość ekspozycji określa się zgodnie z częścią 3. |
| --- | --- |

1.

O ile nie wskazano inaczej, wartości prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania (PD), straty z tytułu niewykonania zobowiązań (LGD) oraz terminu rozliczenia (M) określa się zgodnie z częścią 2, natomiast wartość ekspozycji określa się zgodnie z częścią 3.

| 2.2 | Kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oblicza się według następujących wzorów. |
| --- | --- |

2.2

Kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oblicza się według następujących wzorów.

1.1.   Kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem dla ekspozycji wobec przedsiębiorstw, instytucji i rządów i banków centralnych.

| 3. | Z zastrzeżeniem przepisów ust. 5-9, kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem dla ekspozycji wobec przedsiębiorstw, instytucji i rządów i banków centralnych oblicza się według wzorów:
  Korelacja (R) = 0,12 × (1 – EXP (– 50 * PD ))/(1 – EXP (– 50)) + 0,24 * [1 – (1 – EXP (– 50 * PD ))/(1 – EXP (– 50))]
  Współczynnik terminu rozliczenia (b) = (0,11852 – 0,05478 * ln(PD))2

  Waga ryzyka (RW) = LGD * N[(1 – R) 0,5 * G(PD) + (R/(1 – )) 0,5 * G(0,999)] – PD * LGD * (1 – 1,5 * b) -1 * (1 + (M – 2,5) * b) * 12,5 * 1,06
  N(x) oznacza dystrybuantę standaryzowanej normalnej zmiennej losowej (tj. prawdopodobieństwo, że normalna zmienna losowa ze średnią zero i wariancją 1 jest mniejsza lub równa x). G(z) oznacza odwrotność dystrybuanty standaryzowanej normalnej zmiennej losowej (tj. wartość x taką, że N(x) = z).
  Jeżeli PD=0, to RW wynosi: 0
  Jeżeli PD=1, to:






  — | W odniesieniu do ekspozycji obciążonych niewykonaniem zobowiązania, dla których instytucje kredytowe określają wartości LGD zgodnie z częścią 2, ust. 8, RW wynosi: 0; |
| --- | --- | --- |

3.

Z zastrzeżeniem przepisów ust. 5-9, kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem dla ekspozycji wobec przedsiębiorstw, instytucji i rządów i banków centralnych oblicza się według wzorów:

Korelacja (R) = 0,12 × (1 – EXP (– 50 * PD ))/(1 – EXP (– 50)) + 0,24 * [1 – (1 – EXP (– 50 * PD ))/(1 – EXP (– 50))]

Współczynnik terminu rozliczenia (b) = (0,11852 – 0,05478 * ln(PD))2

Waga ryzyka (RW) = LGD * N[(1 – R) 0,5 * G(PD) + (R/(1 – )) 0,5 * G(0,999)] – PD * LGD * (1 – 1,5 * b) -1 * (1 + (M – 2,5) * b) * 12,5 * 1,06

N(x) oznacza dystrybuantę standaryzowanej normalnej zmiennej losowej (tj. prawdopodobieństwo, że normalna zmienna losowa ze średnią zero i wariancją 1 jest mniejsza lub równa x). G(z) oznacza odwrotność dystrybuanty standaryzowanej normalnej zmiennej losowej (tj. wartość x taką, że N(x) = z).

Jeżeli PD=0, to RW wynosi: 0

Jeżeli PD=1, to:

—

W odniesieniu do ekspozycji obciążonych niewykonaniem zobowiązania, dla których instytucje kredytowe określają wartości LGD zgodnie z częścią 2, ust. 8, RW wynosi: 0;

| — | W odniesieniu do ekspozycji obciążonych niewykonaniem zobowiązania, dla których instytucje kredytowe stosują własne metody szacowania LGD, RW wynosi: Max{0,12,5*(LGD-ELBE )}; |
| --- | --- |

—

W odniesieniu do ekspozycji obciążonych niewykonaniem zobowiązania, dla których instytucje kredytowe stosują własne metody szacowania LGD, RW wynosi: Max{0,12,5*(LGD-ELBE )};

Jednocześnie ELBE jest możliwie jak najdokładniejszym własnym oszacowaniem instytucji kredytowej odnośnie do wysokości oczekiwanych strat spowodowanych ekspozycją obciążoną niewykonaniem zobowiązania, zgodnie z częścią 4, ust. 80 niniejszego załącznika.

Kwota ekspozycji ważonych ryzykiem= RW * wartość ekspozycji

| 4. | Kwotę ważoną ryzykiem dla każdej ekspozycji, która spełnia wymagania określone w załączniku VIII część 1 ust. 29 i załączniku VIII część 2 ust. 22, można skorygować według następującego wzoru:
  Kwota ekspozycji ważonych ryzykiem = RW * wartość ekspozycji*(0,15 + 160*PDpp)]
  gdzie:
  PDpp = PD dostawcy ochrony
  RW oblicza się przy użyciu odpowiedniego wzoru na wagę ryzyka określonego w ust. 3 dla ekspozycji, PD dłużnika i LGD porównywalnej ekspozycji bezpośredniej wobec dostawcy ochrony. Czynnik terminu rozliczenia b) oblicza się przy użycia niższej spośród dwóch wartości: PD dostawcy ochrony i PD dłużnika. |
| --- | --- |

4.

Kwotę ważoną ryzykiem dla każdej ekspozycji, która spełnia wymagania określone w załączniku VIII część 1 ust. 29 i załączniku VIII część 2 ust. 22, można skorygować według następującego wzoru:

Kwota ekspozycji ważonych ryzykiem = RW * wartość ekspozycji*(0,15 + 160*PDpp)]

gdzie:

PDpp = PD dostawcy ochrony

RW oblicza się przy użyciu odpowiedniego wzoru na wagę ryzyka określonego w ust. 3 dla ekspozycji, PD dłużnika i LGD porównywalnej ekspozycji bezpośredniej wobec dostawcy ochrony. Czynnik terminu rozliczenia b) oblicza się przy użycia niższej spośród dwóch wartości: PD dostawcy ochrony i PD dłużnika.

| 5. | W przypadku ekspozycji wobec spółek, gdzie całkowita sprzedaż roczna skonsolidowanej grupy, do której należy dana spółka nie przekracza 50 mln euro instytucja kredytowa może skorzystać z poniższego wzoru korelacji w celu obliczenia wag ryzyka dla ekspozycji korporacyjnych. W wzorze tym S oznacza całkowitą sprzedaż roczną w milionach euro, przy czym: 5 mln euro ≤ S ≤ 50 mln euro. Deklarowana wartość sprzedaży poniżej 5 mln euro jest traktowana jak sprzedaż w wysokości 5 mln euro. W przypadku nabytych wierzytelności całkowita sprzedaż roczna jest równa średniej ważonej według indywidualnych ekspozycji z puli.
  Korelacja (R) = 0,12 × (1 – EXP (– 50 * PD ))/(1 – EXP (– 50)) + 0,24 * [1 – (1 – EXP (– 50 * PD ))/(1 – EXP (– 50))]– 0,04 * (1 – ( S – 5)/45)
  Instytucje kredytowe zastępują całkowitą roczną wartość sprzedaży grupy skonsolidowanej całkowitą sumą bilansową, jeżeli całkowita roczna wartość sprzedaży nie jest miarodajnym wskaźnikiem wielkości firmy, jest nim natomiast suma bilansowa. |
| --- | --- |

5.

W przypadku ekspozycji wobec spółek, gdzie całkowita sprzedaż roczna skonsolidowanej grupy, do której należy dana spółka nie przekracza 50 mln euro instytucja kredytowa może skorzystać z poniższego wzoru korelacji w celu obliczenia wag ryzyka dla ekspozycji korporacyjnych. W wzorze tym S oznacza całkowitą sprzedaż roczną w milionach euro, przy czym: 5 mln euro ≤ S ≤ 50 mln euro. Deklarowana wartość sprzedaży poniżej 5 mln euro jest traktowana jak sprzedaż w wysokości 5 mln euro. W przypadku nabytych wierzytelności całkowita sprzedaż roczna jest równa średniej ważonej według indywidualnych ekspozycji z puli.

Korelacja (R) = 0,12 × (1 – EXP (– 50 * PD ))/(1 – EXP (– 50)) + 0,24 * [1 – (1 – EXP (– 50 * PD ))/(1 – EXP (– 50))]– 0,04 * (1 – ( S – 5)/45)

Instytucje kredytowe zastępują całkowitą roczną wartość sprzedaży grupy skonsolidowanej całkowitą sumą bilansową, jeżeli całkowita roczna wartość sprzedaży nie jest miarodajnym wskaźnikiem wielkości firmy, jest nim natomiast suma bilansowa.

| 6. | W przypadku ekspozycji związanych z kredytowaniem specjalistycznym, kiedy instytucja kredytowa nie jest w stanie wykazać, że jej szacunkowe wartości PD spełniają wymogi minimalne określone w części 4, instytucja przypisuje im wagi ryzyka zgodnie z tabelą 1, w nastpujacy sposób:
  Tabela 1










  Rezydualny termin rozliczenia | kategoria 1 | kategoria 2 | kategoria 3 | kategoria 4 | kategoria 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| poniżej 2,5 roku | 50 % | 70 % | 115 % | 250 % | 0 % |
| 2,5 roku lub więcej | 70 % | 90 % | 115 % | 250 % | 0 % |

6.

W przypadku ekspozycji związanych z kredytowaniem specjalistycznym, kiedy instytucja kredytowa nie jest w stanie wykazać, że jej szacunkowe wartości PD spełniają wymogi minimalne określone w części 4, instytucja przypisuje im wagi ryzyka zgodnie z tabelą 1, w nastpujacy sposób:

Tabela 1

Rezydualny termin rozliczenia

kategoria 1

kategoria 2

kategoria 3

kategoria 4

kategoria 5

poniżej 2,5 roku

50 %

70 %

115 %

250 %

0 %

2,5 roku lub więcej

70 %

90 %

115 %

250 %

0 %

Właściwe organy mogą wydać instytucji kredytowej ogólne zezwolenie na przypisywanie preferencyjnych wag ryzyka 50 % ekspozycjom należącym do kategorii 1 oraz 70 % — ekspozycjom należącym do kategorii 2, pod warunkiem że w danej kategorii instytucja kredytowa cechuje się zdecydowanie korzystnymi parametrami pod względem analizy ryzyka i innych aspektów zarządzania ryzykiem.

Przypisując wagi ryzyka ekspozycjom związanym z kredytowaniem specjalistycznym, instytucje kredytowe uwzględniają następujące czynniki: Kondycja finansowa, otoczenie polityczne i prawne, charakterystyka transakcji lub aktywów, kondycja sponsora i dewelopera, łącznie pakietem zabezpieczającym strumień przychodów z tytułu partnerstwa publiczno-prywatnego.

| 7. | Instytucje kredytowe powinny spełniać w odniesieniu do nabytych wierzytelności korporacyjnych wymagania minimalne, określone w części 4 ust. 105-109. W przypadku nabytych wierzytelności korporacyjne, które dodatkowo spełniają warunki określone w ust. 14, a tam, gdzie korzystanie ze standardów kwantyfikacji ryzyka dla ekspozycji korporacyjnych zgodnie z przepisami części 4 byłoby nadmiernie uciążliwe dla instytucji kredytowej, można korzystać ze standardów kwantyfikacji ryzyka dla ekspozycji detalicznych, określonych w części 4. |
| --- | --- |

7.

Instytucje kredytowe powinny spełniać w odniesieniu do nabytych wierzytelności korporacyjnych wymagania minimalne, określone w części 4 ust. 105-109. W przypadku nabytych wierzytelności korporacyjne, które dodatkowo spełniają warunki określone w ust. 14, a tam, gdzie korzystanie ze standardów kwantyfikacji ryzyka dla ekspozycji korporacyjnych zgodnie z przepisami części 4 byłoby nadmiernie uciążliwe dla instytucji kredytowej, można korzystać ze standardów kwantyfikacji ryzyka dla ekspozycji detalicznych, określonych w części 4.

| 8. | W przypadku wierzytelności nabytych korporacyjnych zwrotne rabaty przy zakupie, zabezpieczenie lub gwarancje częściowe stanowiące ochronę pierwszej straty z tytułu niewykonania zobowiązań, strat spowodowanych „rozmyciem” lub z tytułu obu tych rodzajów strat, można traktować jak pozycje pierwszej straty w ramach koncepcji sekurytyzacji związanej z metodą wewnętrznych ratingów. |
| --- | --- |

8.

W przypadku wierzytelności nabytych korporacyjnych zwrotne rabaty przy zakupie, zabezpieczenie lub gwarancje częściowe stanowiące ochronę pierwszej straty z tytułu niewykonania zobowiązań, strat spowodowanych „rozmyciem” lub z tytułu obu tych rodzajów strat, można traktować jak pozycje pierwszej straty w ramach koncepcji sekurytyzacji związanej z metodą wewnętrznych ratingów.

| 9. | W przypadku, gdy instytucja kredytowa dostarcza ochronę kredytową dla wielu ekspozycji i gdy według warunków tej ochrony n-te niewykonanie zobowiązania dotyczącego ekspozycji uruchamia płatność, a takie zdarzenie kredytowe oznacza rozwiązanie umowy — wówczas produktowi takiemu przypisuje się wagi ryzyka określone w art. 94-101, o ile posiada on zewnętrzną ocenę kredytową uznanej instytucji ECAI. Jeżeli produkt nie posiada ratingu uznanej instytucji ECAI, wówczas wagi ryzyka ekspozycji z koszyka są kumulowane, wyłączywszy n-1 ekspozycji, dopóki kwota oczekiwanych strat pomnożona przez 12,5 oraz kwota ekspozycji ważonych ryzykiem nie przekracza wartości nominalnej ochrony z tytułu kredytowego instrumentu pochodnego, pomnożonej przez 12,5. Nieujęte w kumulacji n-1 ekspozycji określa się, przyjmując, że są to takie ekspozycje, które cechuje niższa kwota ważona ryzykiem niż kwota ważona ryzykiem dowolnej ekspozycji ujętego w kumulacji. |
| --- | --- |

9.

W przypadku, gdy instytucja kredytowa dostarcza ochronę kredytową dla wielu ekspozycji i gdy według warunków tej ochrony n-te niewykonanie zobowiązania dotyczącego ekspozycji uruchamia płatność, a takie zdarzenie kredytowe oznacza rozwiązanie umowy — wówczas produktowi takiemu przypisuje się wagi ryzyka określone w art. 94-101, o ile posiada on zewnętrzną ocenę kredytową uznanej instytucji ECAI. Jeżeli produkt nie posiada ratingu uznanej instytucji ECAI, wówczas wagi ryzyka ekspozycji z koszyka są kumulowane, wyłączywszy n-1 ekspozycji, dopóki kwota oczekiwanych strat pomnożona przez 12,5 oraz kwota ekspozycji ważonych ryzykiem nie przekracza wartości nominalnej ochrony z tytułu kredytowego instrumentu pochodnego, pomnożonej przez 12,5. Nieujęte w kumulacji n-1 ekspozycji określa się, przyjmując, że są to takie ekspozycje, które cechuje niższa kwota ważona ryzykiem niż kwota ważona ryzykiem dowolnej ekspozycji ujętego w kumulacji.

1.2.   Kwoty ważonych ryzykiem ekspozycji detalicznych:

| 10. | Z zastrzeżeniem przepisów ust. 12 i 13 kwoty ważonych ryzykiem ekspozycji detalicznych oblicza się według wzorów:
  Korelacja (R) = 0,03 × (1 – EXP (– 35 * PD ))/(1 – EXP (– 35)) + 0,16 * [1 –(1 – EXP (– 35 * PD ))/(1 – EXP (– 35))]
  Waga ryzyka (RW):
  (LGD * N[(1 – R) 0,5 * G(PD) + (R/(1 – R)) 0,5 * G(0,999)] – PD * LGD) * 12,5 * 1,06
  N(x) oznacza dystrybuantę standaryzowanej normalnej zmiennej losowej (tj. prawdopodobieństwo, że normalna zmienna losowa ze średnią zero i wariancją 1 jest mniejsze lub równe x).. G(z) oznacza odwrotność dystrybuanty standaryzowanej normalnej zmiennej losowej (tj. wartość x taką, że N(x) = z).
  Dla PD=1 (ekspozycja obciążona niewykonaniem zobowiązania), RW wynosi: Max {0,12.5*(LGD-ELBE )};
  przy czym ELBE jest możliwie jak najdokładniejszym własnym oszacowaniem instytucji kredytowej odnośnie do wysokości strat spowodowanych ekspozycją obciążoną niewykonaniem zobowiązania, zgodnie z częścią 4, ust. 80 niniejszego załącznika.
  Kwota ekspozycji ważonych ryzykiem= RW * wartość ekspozycji |
| --- | --- |

10.

Z zastrzeżeniem przepisów ust. 12 i 13 kwoty ważonych ryzykiem ekspozycji detalicznych oblicza się według wzorów:

Korelacja (R) = 0,03 × (1 – EXP (– 35 * PD ))/(1 – EXP (– 35)) + 0,16 * [1 –(1 – EXP (– 35 * PD ))/(1 – EXP (– 35))]

Waga ryzyka (RW):

(LGD * N[(1 – R) 0,5 * G(PD) + (R/(1 – R)) 0,5 * G(0,999)] – PD * LGD) * 12,5 * 1,06

N(x) oznacza dystrybuantę standaryzowanej normalnej zmiennej losowej (tj. prawdopodobieństwo, że normalna zmienna losowa ze średnią zero i wariancją 1 jest mniejsze lub równe x).. G(z) oznacza odwrotność dystrybuanty standaryzowanej normalnej zmiennej losowej (tj. wartość x taką, że N(x) = z).

Dla PD=1 (ekspozycja obciążona niewykonaniem zobowiązania), RW wynosi: Max {0,12.5*(LGD-ELBE )};

przy czym ELBE jest możliwie jak najdokładniejszym własnym oszacowaniem instytucji kredytowej odnośnie do wysokości strat spowodowanych ekspozycją obciążoną niewykonaniem zobowiązania, zgodnie z częścią 4, ust. 80 niniejszego załącznika.

Kwota ekspozycji ważonych ryzykiem= RW * wartość ekspozycji

| 11. | Kwotę ważoną ryzykiem dla każdej ekspozycji wobec małych i średnich podmiotów, o których mowa w art. 86 ust. 4, spełniającą wymagania określone w załączniku VIII część 1 ust. 29 i załącznika VIII część 2 ust. 22, można skorygować zgodnie z ust. 4. |
| --- | --- |

11.

Kwotę ważoną ryzykiem dla każdej ekspozycji wobec małych i średnich podmiotów, o których mowa w art. 86 ust. 4, spełniającą wymagania określone w załączniku VIII część 1 ust. 29 i załącznika VIII część 2 ust. 22, można skorygować zgodnie z ust. 4.

| 12. | Dla ekspozycji detalicznych zabezpieczonych nieruchomością korelacja (R) równa 0,15 zastępuje wartość wynikającą ze wzoru korelacji w ust. 10. |
| --- | --- |

12.

Dla ekspozycji detalicznych zabezpieczonych nieruchomością korelacja (R) równa 0,15 zastępuje wartość wynikającą ze wzoru korelacji w ust. 10.

| 13. | Dla uprawnionych, odnawialnych ekspozycji detalicznych określonych w lit. a)-e) korelacja (R) równa 0,04 zastępuje wartość wynikającą ze wzoru korelacji w ust. 10.

  Ekspozycje uznaje się za uprawnione, odnawialne ekspozycje detaliczne jeżeli spełnione są następujące warunki:






  a) | Są to ekspozycje wobec osób fizycznych; |
| --- | --- | --- |

13.

Dla uprawnionych, odnawialnych ekspozycji detalicznych określonych w lit. a)-e) korelacja (R) równa 0,04 zastępuje wartość wynikającą ze wzoru korelacji w ust. 10.

Ekspozycje uznaje się za uprawnione, odnawialne ekspozycje detaliczne jeżeli spełnione są następujące warunki:

a)

Są to ekspozycje wobec osób fizycznych;

| b) | Ekspozycje są odnawialne, niezabezpieczone oraz — w zakresie, w jakim są niewykorzystane — natychmiastowo i bezwarunkowo odwoływalne przez instytucję kredytową (w tym kontekście ekspozycje odnawialne definiuje się jako te, w przypadku których wartości należności klientów mogą ulegać wahaniom w zależności od ich decyzji co do zaciągania i spłacania kredytu do wysokości limitu określonego przez instytucję kredytową). Niewykorzystane linie kredytowe można uznać za bezwarunkowo odwoływalne, jeżeli warunki umowy pozwalają instytucji kredytowej odwołać je w pełnym zakresie dopuszczalnym w ramach ustawodawstwa w zakresie ochrony praw konsumenta i kwestii z tym związanych. |
| --- | --- |

b)

Ekspozycje są odnawialne, niezabezpieczone oraz — w zakresie, w jakim są niewykorzystane — natychmiastowo i bezwarunkowo odwoływalne przez instytucję kredytową (w tym kontekście ekspozycje odnawialne definiuje się jako te, w przypadku których wartości należności klientów mogą ulegać wahaniom w zależności od ich decyzji co do zaciągania i spłacania kredytu do wysokości limitu określonego przez instytucję kredytową). Niewykorzystane linie kredytowe można uznać za bezwarunkowo odwoływalne, jeżeli warunki umowy pozwalają instytucji kredytowej odwołać je w pełnym zakresie dopuszczalnym w ramach ustawodawstwa w zakresie ochrony praw konsumenta i kwestii z tym związanych.

| c) | Maksymalna wysokość ekspozycji wobec jednej osoby fizycznej w subportfelu wynosi 100 000 euro. |
| --- | --- |

c)

Maksymalna wysokość ekspozycji wobec jednej osoby fizycznej w subportfelu wynosi 100 000 euro.

| d) | Instytucja kredytowa potrafi wykazać, że wykorzystanie korelacji zawartej w niniejszym punkcie ogranicza do portfeli, które wykazały niską zmienność stóp straty w porównaniu z poziomem średnim, szczególnie w przedziale niskich wartości PD. Właściwe organy dokonują przeglądów względnej zmienności prawdopodobieństwa straty w poszczególnych subportfelach uprawnionych, odnawialnych ekspozycji detalicznych oraz portfelu zbiorczym takich ekspozycji, a następnie dzielą się informacjami na temat charakterystyki stóp straty dla wspomnianego typu ekspozycji w różnych jurysdykcjach; oraz |
| --- | --- |

d)

Instytucja kredytowa potrafi wykazać, że wykorzystanie korelacji zawartej w niniejszym punkcie ogranicza do portfeli, które wykazały niską zmienność stóp straty w porównaniu z poziomem średnim, szczególnie w przedziale niskich wartości PD. Właściwe organy dokonują przeglądów względnej zmienności prawdopodobieństwa straty w poszczególnych subportfelach uprawnionych, odnawialnych ekspozycji detalicznych oraz portfelu zbiorczym takich ekspozycji, a następnie dzielą się informacjami na temat charakterystyki stóp straty dla wspomnianego typu ekspozycji w różnych jurysdykcjach; oraz

| e) | Właściwe organy stwierdzają, że uznanie danej ekspozycji jako uprawniona, odnawialna ekspozycja detaliczna pozostaje zgodne z charakterystyką ryzyka bazowego subportfela. |
| --- | --- |

e)

Właściwe organy stwierdzają, że uznanie danej ekspozycji jako uprawniona, odnawialna ekspozycja detaliczna pozostaje zgodne z charakterystyką ryzyka bazowego subportfela.

W odniesieniu do zabezpieczonych ram kredytowych powiązanych z kontem rozliczeniowym właściwe organy mogą, w drodze odstępstwa od lit. b), zrezygnować z warunku, iż kredyt powinien być niezabezpieczony. W takim przypadku wszelkie kwoty, które przewiduje się odzyskać z takiego zabezpieczenia nie są uwzględniane w oszacowaniach LGD.

| 14. | Nabyte wierzytelności uznawane są za kwalifikujące się do traktowania detalicznego jeżeli spełniają wymogi minimalne określone w części 4 ust. 105-109 oraz następujące warunki:






  a) | Instytucja kredytowa nabyła wierzytelności od niepowiązanej strony trzeciej, a jej ekspozycja wobec dłużnika wierzytelności nie obejmuje żadnych ekspozycji, które byłyby pośrednio lub bezpośrednio związane z sama instytucją; |
| --- | --- | --- |

14.

Nabyte wierzytelności uznawane są za kwalifikujące się do traktowania detalicznego jeżeli spełniają wymogi minimalne określone w części 4 ust. 105-109 oraz następujące warunki:

a)

Instytucja kredytowa nabyła wierzytelności od niepowiązanej strony trzeciej, a jej ekspozycja wobec dłużnika wierzytelności nie obejmuje żadnych ekspozycji, które byłyby pośrednio lub bezpośrednio związane z sama instytucją;

| b) | Nabycie wierzytelności odbywa się na warunkach komercyjnych obowiązujących sprzedającego i dłużnika. Jako takich, nie uznaje się należności wewnątrzgrupowych oraz należności rozliczanych za pomocą kont przeciwstawnych firm, które handlują między sobą; |
| --- | --- |

b)

Nabycie wierzytelności odbywa się na warunkach komercyjnych obowiązujących sprzedającego i dłużnika. Jako takich, nie uznaje się należności wewnątrzgrupowych oraz należności rozliczanych za pomocą kont przeciwstawnych firm, które handlują między sobą;

| c) | Nabywająca instytucja kredytowa ma prawo do wszelkich wpływów z tytułu nabytych wierzytelności lub do proporcjonalnego prawa względem takich wpływów; oraz |
| --- | --- |

c)

Nabywająca instytucja kredytowa ma prawo do wszelkich wpływów z tytułu nabytych wierzytelności lub do proporcjonalnego prawa względem takich wpływów; oraz

| d) | Portfel wierzytelności nabytych jest należycie zdywersyfikowany. |
| --- | --- |

d)

Portfel wierzytelności nabytych jest należycie zdywersyfikowany.

| 15. | W przypadku wierzytelności nabytych rabaty zwrotne przy zakupie, zabezpieczenie lub gwarancje częściowe stanowiące ochronę pierwszej straty z tytułu niewykonania zobowiązań czy rozmycia, lub z tytułu obu tych rodzajów strat, można traktować jak pozycje pierwszej straty w ramach sekurytyzacji opartej na metodzie wewnętrznych ratingów. |
| --- | --- |

15.

W przypadku wierzytelności nabytych rabaty zwrotne przy zakupie, zabezpieczenie lub gwarancje częściowe stanowiące ochronę pierwszej straty z tytułu niewykonania zobowiązań czy rozmycia, lub z tytułu obu tych rodzajów strat, można traktować jak pozycje pierwszej straty w ramach sekurytyzacji opartej na metodzie wewnętrznych ratingów.

| 16. | W przypadku mieszanej puli nabytych wierzytelności detalicznych, gdzie nabywająca instytucja kredytowa nie może oddzielić ekspozycji zabezpieczonych nieruchomościami i uprawnionych, odnawialnych ekspozycji detalicznych od innych ekspozycji detalicznych, stosuje się funkcję wagi ryzyka detalicznego skutkującą najwyższymi wymogami kapitałowymi. |
| --- | --- |

16.

W przypadku mieszanej puli nabytych wierzytelności detalicznych, gdzie nabywająca instytucja kredytowa nie może oddzielić ekspozycji zabezpieczonych nieruchomościami i uprawnionych, odnawialnych ekspozycji detalicznych od innych ekspozycji detalicznych, stosuje się funkcję wagi ryzyka detalicznego skutkującą najwyższymi wymogami kapitałowymi.

1.3.   Kwoty ważonych ryzykiem ekspozycji w inwestycjach kapitałowych

| 17. | Instytucja kredytowa może korzystać z różnych metod w stosunku do różnych portfeli, jeżeli sama korzysta wewnętrznie z różnych metod. W przypadku wykorzystywania różnych metod instytucja kredytowa wykazuje właściwym organom, że wybór metod jest konsekwentny i nie wynika z dążenia do arbitrażu regulacyjnego. |
| --- | --- |

17.

Instytucja kredytowa może korzystać z różnych metod w stosunku do różnych portfeli, jeżeli sama korzysta wewnętrznie z różnych metod. W przypadku wykorzystywania różnych metod instytucja kredytowa wykazuje właściwym organom, że wybór metod jest konsekwentny i nie wynika z dążenia do arbitrażu regulacyjnego.

| 18. | Niezależnie od przepisów ust. 17 właściwe organy mogą zezwolić ujęcie kwot ważonych ryzykiem ekspozycji w papierach kapitałowych wobec przedsiębiorstwom usług pomocniczych zgodnie z zasadami traktowania innych aktywów niezwiązanych ze zobowiązaniem kredytowym. |
| --- | --- |

18.

Niezależnie od przepisów ust. 17 właściwe organy mogą zezwolić ujęcie kwot ważonych ryzykiem ekspozycji w papierach kapitałowych wobec przedsiębiorstwom usług pomocniczych zgodnie z zasadami traktowania innych aktywów niezwiązanych ze zobowiązaniem kredytowym.

1.3.1   Uproszczona metoda ważenia ryzykiem

| 19. | Kwotę ekspozycji ważonych ryzykiem oblicza się według wzoru:
  Waga ryzyka (RW) = 190 % dla ekspozycji w papierach kapitałowych niepublicznych w należycie zróżnicowanych portfelach.
  Waga ryzyka (RW) = 290 % dla ekspozycji w giełdowych papierach kapitałowych.
  Waga ryzyka (RW) = 370 % dla wszystkich innych ekspozycji kapitałowych.
  Kwota ekspozycji ważona ryzykiem = RW * wartość ekspozycji |
| --- | --- |

19.

Kwotę ekspozycji ważonych ryzykiem oblicza się według wzoru:

Waga ryzyka (RW) = 190 % dla ekspozycji w papierach kapitałowych niepublicznych w należycie zróżnicowanych portfelach.

Waga ryzyka (RW) = 290 % dla ekspozycji w giełdowych papierach kapitałowych.

Waga ryzyka (RW) = 370 % dla wszystkich innych ekspozycji kapitałowych.

Kwota ekspozycji ważona ryzykiem = RW * wartość ekspozycji

| 20. | Krótkie pozycje gotówkowe i instrumenty pochodne w portfelu bankowym mogą kompensować długie pozycje w zakresie tych samych akcji, pod warunkiem, że wyraźnym przeznaczeniem tych instrumentów jest pełnienie funkcji instrumentu zabezpieczającego określone ekspozycje w papierach kapitałowych, i że będą pełnić taką funkcję jeszcze co najmniej przez rok. Inne krótkie pozycje traktuje się jak pozycje długie, przy czym odpowiednią wagę ryzyka przypisuje się do wartości bezwzględnej każdej pozycji. W przypadku pozycji o niedopasowanych terminach rozliczenia korzysta się z metody stosowanej dla należności od przedsiębiorstw zgodnie z ust. 16 załącznika VII, część 2. |
| --- | --- |

20.

Krótkie pozycje gotówkowe i instrumenty pochodne w portfelu bankowym mogą kompensować długie pozycje w zakresie tych samych akcji, pod warunkiem, że wyraźnym przeznaczeniem tych instrumentów jest pełnienie funkcji instrumentu zabezpieczającego określone ekspozycje w papierach kapitałowych, i że będą pełnić taką funkcję jeszcze co najmniej przez rok. Inne krótkie pozycje traktuje się jak pozycje długie, przy czym odpowiednią wagę ryzyka przypisuje się do wartości bezwzględnej każdej pozycji. W przypadku pozycji o niedopasowanych terminach rozliczenia korzysta się z metody stosowanej dla należności od przedsiębiorstw zgodnie z ust. 16 załącznika VII, część 2.

| 21. | Instytucje kredytowe mogą uznać nierzeczywiste zabezpieczenie ryzyka kredytowego uzyskane dla ekspozycji w papierach kapitałowych zgodnie z metodami określonymi w art. 90-93. |
| --- | --- |

21.

Instytucje kredytowe mogą uznać nierzeczywiste zabezpieczenie ryzyka kredytowego uzyskane dla ekspozycji w papierach kapitałowych zgodnie z metodami określonymi w art. 90-93.

1.3.2   Metoda oparta na PD/LGD

| 22. | Kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oblicza się według wzorów określonych w ust. 3. Jeżeli instytucje kredytowe nie posiadają wystarczających informacji, by skorzystać z definicji niewykonania zobowiązania określonej w części 4 ust. 44-48, wówczas do wag ryzyka przypisuje się współczynnik korygujący 1,5. |
| --- | --- |

22.

Kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oblicza się według wzorów określonych w ust. 3. Jeżeli instytucje kredytowe nie posiadają wystarczających informacji, by skorzystać z definicji niewykonania zobowiązania określonej w części 4 ust. 44-48, wówczas do wag ryzyka przypisuje się współczynnik korygujący 1,5.

| 23. | Na poziomie indywidualnej ekspozycji suma kwoty oczekiwanych strat pomnożonej przez 12,5 oraz kwoty ekspozycji ważonej ryzykiem nie przekracza wartości ekspozycji pomnożonej przez 12,5. |
| --- | --- |

23.

Na poziomie indywidualnej ekspozycji suma kwoty oczekiwanych strat pomnożonej przez 12,5 oraz kwoty ekspozycji ważonej ryzykiem nie przekracza wartości ekspozycji pomnożonej przez 12,5.

| 24. | Instytucje kredytowe mogą uznać nierzeczywiste zabezpieczenie ryzyka kredytowego uzyskane dla ekspozycji w papierach kapitałowych zgodnie z metodami określonymi w art. 90-93. Do ekspozycji wobec dostawcy instrumentu zabezpieczającego stosuje się wówczas współczynnik LGD równy 90 %. Do ekspozycji w papierach kapitałowych niepublicznych w odpowiednio zdywersyfikowanych portfelach można stosować LGD w wysokości 65 %. Do wyżej określonych celów wartość M wynosi 5 lat. |
| --- | --- |

24.

Instytucje kredytowe mogą uznać nierzeczywiste zabezpieczenie ryzyka kredytowego uzyskane dla ekspozycji w papierach kapitałowych zgodnie z metodami określonymi w art. 90-93. Do ekspozycji wobec dostawcy instrumentu zabezpieczającego stosuje się wówczas współczynnik LGD równy 90 %. Do ekspozycji w papierach kapitałowych niepublicznych w odpowiednio zdywersyfikowanych portfelach można stosować LGD w wysokości 65 %. Do wyżej określonych celów wartość M wynosi 5 lat.

1.3.3   Metoda modeli wewnętrznych

| 25. | Kwota ekspozycji ważona ryzykiem stanowi potencjalną stratę z tytułu ekspozycji w papierach kapitałowych danej instytucji kredytowej, obliczoną z wykorzystaniem wewnętrznych modeli szacowania wartości narażonej na ryzyko, jako pomnożona przez 12,5 różnica pomiędzy wartością kwartalnych stóp zwrotu a odpowiednią stopą wolną od ryzyka (przy jednostronnym przedziale ufności 99 %) obliczoną na podstawie długoterminowej próby. Na poziomie indywidualnej ekspozycji kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem nie są niższe od sumy minimalnych kwotom ekspozycji ważonych ryzykiem, wymaganych w ramach metody opartej na PD/LGD, oraz odpowiadających im kwot oczekiwanych strat pomnożonych przez 12,5 i obliczonych na podstawie wartości PD określonych w części 2 ust. 24 lit. a) oraz odpowiednich wartości LGD określonych w części 2 ust. 25 i 26. |
| --- | --- |

25.

Kwota ekspozycji ważona ryzykiem stanowi potencjalną stratę z tytułu ekspozycji w papierach kapitałowych danej instytucji kredytowej, obliczoną z wykorzystaniem wewnętrznych modeli szacowania wartości narażonej na ryzyko, jako pomnożona przez 12,5 różnica pomiędzy wartością kwartalnych stóp zwrotu a odpowiednią stopą wolną od ryzyka (przy jednostronnym przedziale ufności 99 %) obliczoną na podstawie długoterminowej próby. Na poziomie indywidualnej ekspozycji kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem nie są niższe od sumy minimalnych kwotom ekspozycji ważonych ryzykiem, wymaganych w ramach metody opartej na PD/LGD, oraz odpowiadających im kwot oczekiwanych strat pomnożonych przez 12,5 i obliczonych na podstawie wartości PD określonych w części 2 ust. 24 lit. a) oraz odpowiednich wartości LGD określonych w części 2 ust. 25 i 26.

| 26. | Instytucje kredytowe mogą uznać nierzeczywiste zabezpieczenie ryzyka kredytowego uzyskane dla pozycji w papierach kapitałowych. |
| --- | --- |

26.

Instytucje kredytowe mogą uznać nierzeczywiste zabezpieczenie ryzyka kredytowego uzyskane dla pozycji w papierach kapitałowych.

1.4.   Kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem dla innych aktywów niezwiązanych ze zobowiązaniem kredytowym

| 27. | Kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oblicza się według wzoru:
  Kwota ekspozycji ważona ryzykiem = 100 % * wartość ekspozycji
  jeżeli ekspozycja stanowi wartość rezydualną, kwotę ekspozycji ważoną ryzykiem w danym roku neleży wyznaczyć w następujący sposób:
  1/t * 100 % * wartość ekspozycji,
  gdzie t oznacza liczbę lat obowiązywania umowy najmu. |
| --- | --- |

27.

Kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oblicza się według wzoru:

Kwota ekspozycji ważona ryzykiem = 100 % * wartość ekspozycji

jeżeli ekspozycja stanowi wartość rezydualną, kwotę ekspozycji ważoną ryzykiem w danym roku neleży wyznaczyć w następujący sposób:

1/t * 100 % * wartość ekspozycji,

gdzie t oznacza liczbę lat obowiązywania umowy najmu.

2.   OBLICZANIE KWOT EKSPOZYCJI WAŻONYCH RYZYKIEM DLA RYZYKA „ROZMYCIA” NABYTYCH WIERZYTELNOŚCI

| 28. | Wagi ryzyka dla ryzyka „rozmycia” nabytych wierzytelności korporacyjnych oraz wierzytelności detalicznych:
  Wagi ryzyka oblicza się według wzoru określonego w ust. 3. Wartości PD i LGD określa się zgodnie z częścią 2, wartość ekspozycji określa się zgodnie z częścią 3, a wartość M wynosi 1 rok. Jeżeli instytucja kredytowa może wykazać właściwym organom, że ryzyko „rozmycia” jest nieznaczne, nie musi być ono uwzględniane. |
| --- | --- |

28.

Wagi ryzyka dla ryzyka „rozmycia” nabytych wierzytelności korporacyjnych oraz wierzytelności detalicznych:

Wagi ryzyka oblicza się według wzoru określonego w ust. 3. Wartości PD i LGD określa się zgodnie z częścią 2, wartość ekspozycji określa się zgodnie z częścią 3, a wartość M wynosi 1 rok. Jeżeli instytucja kredytowa może wykazać właściwym organom, że ryzyko „rozmycia” jest nieznaczne, nie musi być ono uwzględniane.

3.   OBLICZANIE KWOT OCZEKIWANYCH STRAT

| 29. | O ile nie wskazano inaczej, wartości PD i LGD określa się zgodnie z częścią 2, natomiast wartość ekspozycji określa się zgodnie z częścią 3. |
| --- | --- |

29.

O ile nie wskazano inaczej, wartości PD i LGD określa się zgodnie z częścią 2, natomiast wartość ekspozycji określa się zgodnie z częścią 3.

| 30. | Kwoty oczekiwanych strat dla ekspozycji wobec przedsiębiorstw, instytucji i rządów i banków centralnych oraz ekspozycji detalicznych oblicza się według wzorów:
  Współczynnik oczekiwanych strat (EL) = PD × LGD
  Kwota oczekiwanych strat = EL × wartość ekspozycji
  Dla ekspozycji obciążonych niewykonaniem zobowiązania (PD=1), gdy instytucje kredytowe stosują własne oszacowania LGD, EL odpowiada ELBE, n najlepszemu oszacowaniu oczekiwanych strat dla ekspozycji obciążonych niewykonaniem zobowiązania zgodnie z ust. 80 część 4.
  EL dla ekspozycji objętych traktowaniem opisanym w części 1 ust. 4 wynosi 0 |
| --- | --- |

30.

Kwoty oczekiwanych strat dla ekspozycji wobec przedsiębiorstw, instytucji i rządów i banków centralnych oraz ekspozycji detalicznych oblicza się według wzorów:

Współczynnik oczekiwanych strat (EL) = PD × LGD

Kwota oczekiwanych strat = EL × wartość ekspozycji

Dla ekspozycji obciążonych niewykonaniem zobowiązania (PD=1), gdy instytucje kredytowe stosują własne oszacowania LGD, EL odpowiada ELBE, n najlepszemu oszacowaniu oczekiwanych strat dla ekspozycji obciążonych niewykonaniem zobowiązania zgodnie z ust. 80 część 4.

EL dla ekspozycji objętych traktowaniem opisanym w części 1 ust. 4 wynosi 0

| 31. | Do ekspozycji związanych z kredytowaniem specjalistycznym, którym instytucje kredytowe, przypisują wagi ryzyka według metod określonych w ust. 6, stosuje się wartości EL zgodnie z tabelą 2.
  Tabela 2










  Rezydualny termin rozliczenia | kategoria 1 | kategoria 2 | kategoria 3 | kategoria 4 | kategoria 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Poniżej 2,5 roku | 0 % | 0,4 % | 2,8 % | 8 % | 50 % |
| 2,5 roku lub więcej | 0,4 % | 0,8 % | 2,8 % | 8 % | 50 % |

31.

Do ekspozycji związanych z kredytowaniem specjalistycznym, którym instytucje kredytowe, przypisują wagi ryzyka według metod określonych w ust. 6, stosuje się wartości EL zgodnie z tabelą 2.

Tabela 2

Rezydualny termin rozliczenia

kategoria 1

kategoria 2

kategoria 3

kategoria 4

kategoria 5

Poniżej 2,5 roku

0 %

0,4 %

2,8 %

8 %

50 %

2,5 roku lub więcej

0,4 %

0,8 %

2,8 %

8 %

50 %

Jeżeli właściwe organy udzieliły instytucji kredytowej ogólnego zezwolenia na przypisywanie preferencyjnych wag ryzyka 50 % ekspozycjom należącym do kategorii 1 oraz 70 % — ekspozycjom należącym do kategorii 2, wówczas wartość EL dla ekspozycji należących do kategorii 1 wynosi 0 %, a dla ekspozycji należących do kategorii 2 - 0,4 %

| 32. | Jeżeli kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oblicza się zgodnie z metodami określonymi w ust. 19-21, wówczas kwoty oczekiwanych strat dla ekspozycji w papierach kapitałowych oblicza się według wzoru:
  Współczynnik oczekiwanych strat = EL × wartość ekspozycji
  Wartości EL są następujące:
  Współczynnik oczekiwanych strat (EL) = 0,8 % dla ekspozycji w papierach kapitałowych niepublicznych w należycie zdywersyfikowanych portfelach
  Współczynnik oczekiwanych strat (EL) = 0,8 % dla ekspozycji w giełdowych papierach kapitałowych.
  Współczynnik oczekiwanych strat (EL) = 2,4 % dla wszystkich innych ekspozycji kapitałowych. |
| --- | --- |

32.

Jeżeli kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oblicza się zgodnie z metodami określonymi w ust. 19-21, wówczas kwoty oczekiwanych strat dla ekspozycji w papierach kapitałowych oblicza się według wzoru:

Współczynnik oczekiwanych strat = EL × wartość ekspozycji

Wartości EL są następujące:

Współczynnik oczekiwanych strat (EL) = 0,8 % dla ekspozycji w papierach kapitałowych niepublicznych w należycie zdywersyfikowanych portfelach

Współczynnik oczekiwanych strat (EL) = 0,8 % dla ekspozycji w giełdowych papierach kapitałowych.

Współczynnik oczekiwanych strat (EL) = 2,4 % dla wszystkich innych ekspozycji kapitałowych.

| 33. | Jeżeli kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oblicza się zgodnie z metodami określonymi w ust. 22-24, wówczas kwoty oczekiwanych strat dla ekspozycji w papierach kapitałowych oblicza się według wzorów:
  Współczynnik oczekiwanych strat (EL) = PD × LGD
  Kwota oczekiwanych strat = EL × wartość ekspozycji |
| --- | --- |

33.

Jeżeli kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oblicza się zgodnie z metodami określonymi w ust. 22-24, wówczas kwoty oczekiwanych strat dla ekspozycji w papierach kapitałowych oblicza się według wzorów:

Współczynnik oczekiwanych strat (EL) = PD × LGD

Kwota oczekiwanych strat = EL × wartość ekspozycji

| 34. | Jeżeli kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oblicza się zgodnie z metodami określonymi w ust. 25-26, wówczas kwoty oczekiwanych strat dla ekspozycji w papierach kapitałowych wynoszą 0 %. |
| --- | --- |

34.

Jeżeli kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oblicza się zgodnie z metodami określonymi w ust. 25-26, wówczas kwoty oczekiwanych strat dla ekspozycji w papierach kapitałowych wynoszą 0 %.

| 35. | Kwoty oczekiwanych strat dla celów ryzyka „rozmycia” odnośnie do nabytych wierzytelności oblicza się według wzoru:
  Współczynnik oczekiwanych strat (EL) = PD × LGD
  Kwota oczekiwanych strat = EL × wartość ekspozycji |
| --- | --- |

35.

Kwoty oczekiwanych strat dla celów ryzyka „rozmycia” odnośnie do nabytych wierzytelności oblicza się według wzoru:

Współczynnik oczekiwanych strat (EL) = PD × LGD

Kwota oczekiwanych strat = EL × wartość ekspozycji

4.   TRAKTOWANIE KWOT OCZEKIWANYCH STRAT

| 36. | Kwoty oczekiwanych strat obliczane zgodnie z metodami określonymi w ust. 30, 31 i 35 odejmuje się od sumy aktualizacji wartości i rezerw dotyczących przedmiotowych ekspozycji. Odpisy z tytułu nabytych ekspozycji bilansowych, obciążonych w momencie nabycia niewykonaniem zobowiązania, zgodnie z ust. 1 część 3 traktuje się w ten sam sposób co aktualizacje wartości. Kwoty oczekiwanych strat dla ekspozycji objętych sekurytyzacją oraz aktualizacje wartości i rezerwy dotyczące przedmiotowych ekspozycji nie są ujęte w omawianych obliczeniach. |
| --- | --- |

36.

Kwoty oczekiwanych strat obliczane zgodnie z metodami określonymi w ust. 30, 31 i 35 odejmuje się od sumy aktualizacji wartości i rezerw dotyczących przedmiotowych ekspozycji. Odpisy z tytułu nabytych ekspozycji bilansowych, obciążonych w momencie nabycia niewykonaniem zobowiązania, zgodnie z ust. 1 część 3 traktuje się w ten sam sposób co aktualizacje wartości. Kwoty oczekiwanych strat dla ekspozycji objętych sekurytyzacją oraz aktualizacje wartości i rezerwy dotyczące przedmiotowych ekspozycji nie są ujęte w omawianych obliczeniach.

Część 2 — PD, LGD i termin rozliczenia

| 1. | Stosuje się wartości prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania (PD), straty z tytułu niewykonania zobowiązań (LGD) oraz terminu rozliczenia (M) wykorzystywane do obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem oraz kwot oczekiwanych strat, określonych w części 1, ustalone przez instytucję kredytową zgodnie z częścią 4, z zastrzeżeniem następujących warunków. |
| --- | --- |

1.

Stosuje się wartości prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania (PD), straty z tytułu niewykonania zobowiązań (LGD) oraz terminu rozliczenia (M) wykorzystywane do obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem oraz kwot oczekiwanych strat, określonych w części 1, ustalone przez instytucję kredytową zgodnie z częścią 4, z zastrzeżeniem następujących warunków.

1.   EKSPOZYCJE WOBEC PRZEDSIĘBIORSTW, INSTYTUCJI, RZĄDÓW I BANKÓW CENTRALNYCH

1.1.   PD

| 2. | Wartość PD ekspozycji wobec przedsiębiorstw lub instytucji wynosi co najmniej 0,03 %. |
| --- | --- |

2.

Wartość PD ekspozycji wobec przedsiębiorstw lub instytucji wynosi co najmniej 0,03 %.

| 3. | W przypadku nabytych wierzytelności korporacyjnych, co do których instytucja kredytowa nie jest w stanie wykazać, że jej szacunkowe wartości PD spełniają wymogi minimalne określone w części 4, wartości PD określa się zgodnie z następującymi metodami: w przypadku roszczeń uprzywilejowanych wobec nabytych wierzytelności korporacyjnych wartość PD stanowi iloraz oszacowanej przez instytucję kredytową wartości EL i wartości LGD dla tych wierzytelności. W przypadku należności podporządkowanych z tytułu nabytych wierzytelności korporacyjnych wartość PD stanowi oszacowaną przez instytucje kredytową wartość EL. Można zastosować oszacowaną wartość PD, jeżeli instytucja kredytowa ma pozwolenie na korzystanie z własnych oszacowań LGD dla ekspozycji korporacyjnych oraz może w wiarygodny sposób wyodrębnić wartości PD i LGD ze swoich oszacowań EL dla nabytych wierzytelności korporacyjnych. |
| --- | --- |

3.

W przypadku nabytych wierzytelności korporacyjnych, co do których instytucja kredytowa nie jest w stanie wykazać, że jej szacunkowe wartości PD spełniają wymogi minimalne określone w części 4, wartości PD określa się zgodnie z następującymi metodami: w przypadku roszczeń uprzywilejowanych wobec nabytych wierzytelności korporacyjnych wartość PD stanowi iloraz oszacowanej przez instytucję kredytową wartości EL i wartości LGD dla tych wierzytelności. W przypadku należności podporządkowanych z tytułu nabytych wierzytelności korporacyjnych wartość PD stanowi oszacowaną przez instytucje kredytową wartość EL. Można zastosować oszacowaną wartość PD, jeżeli instytucja kredytowa ma pozwolenie na korzystanie z własnych oszacowań LGD dla ekspozycji korporacyjnych oraz może w wiarygodny sposób wyodrębnić wartości PD i LGD ze swoich oszacowań EL dla nabytych wierzytelności korporacyjnych.

| 4. | Wartość PD dla dłużników, którzy nie wykonali swoich zobowiązań, wynosi 100 %. |
| --- | --- |

4.

Wartość PD dla dłużników, którzy nie wykonali swoich zobowiązań, wynosi 100 %.

| 5. | Przy ustalaniu PD instytucje kredytowe mogą uwzględnić nierzeczywiste zabezpieczenie kredytowe, zgodnie z przepisami art. 90-93. W odniesieniu do ryzyka „rozmycia” właściwe organy mogą uwzględnić innych dostawców nierzeczywistego zabezpieczenia kredytowego niż określono w załączniku VIII część 1. |
| --- | --- |

5.

Przy ustalaniu PD instytucje kredytowe mogą uwzględnić nierzeczywiste zabezpieczenie kredytowe, zgodnie z przepisami art. 90-93. W odniesieniu do ryzyka „rozmycia” właściwe organy mogą uwzględnić innych dostawców nierzeczywistego zabezpieczenia kredytowego niż określono w załączniku VIII część 1.

| 6. | Instytucje kredytowe korzystające z własnych oszacowań LGD mogą uwzględnić nierzeczywiste zabezpieczenie kredytowe, korygując wartości PD zgodnie z przepisami ust. 10. |
| --- | --- |

6.

Instytucje kredytowe korzystające z własnych oszacowań LGD mogą uwzględnić nierzeczywiste zabezpieczenie kredytowe, korygując wartości PD zgodnie z przepisami ust. 10.

| 7. | W odniesieniu do ryzyka „rozmycia” nabytych wierzytelności korporacyjnych wartość PD ustala się jako równą oszacowanej dla ryzyka „rozmycia” wartości EL. Można zastosować oszacowaną wartość PD, jeżeli instytucja kredytowa ma pozwolenie na korzystanie z własnych oszacowań LGD dla ekspozycji korporacyjnych oraz może w wiarygodny sposób wyodrębnić wartości PD i LGD ze swoich oszacowań EL z tytułu ryzyka rozmycia dla nabytych wierzytelności korporacyjnych. Instytucje kredytowe mogą, zgodnie z art. 90-93, uwzględnić nierzeczywiste zabezpieczenie kredytowe w odniesieniu do PD. Właściwe organy mogą uwzględnić innych dostawców nierzeczywistego zabezpieczenia kredytowego niż określono w załączniku VIII, części 1. Instytucje kredytowe, które mogą stosować własne oszacowania LGD w odniesieniu do ryzyka rozmycia nabytych ekspozycji przedsiębiorstw, mogą uwzględnić nierzeczywiste zabezpieczenie kredytowe w drodze dopasowania PD zgodnie z ust. 10. |
| --- | --- |

7.

W odniesieniu do ryzyka „rozmycia” nabytych wierzytelności korporacyjnych wartość PD ustala się jako równą oszacowanej dla ryzyka „rozmycia” wartości EL. Można zastosować oszacowaną wartość PD, jeżeli instytucja kredytowa ma pozwolenie na korzystanie z własnych oszacowań LGD dla ekspozycji korporacyjnych oraz może w wiarygodny sposób wyodrębnić wartości PD i LGD ze swoich oszacowań EL z tytułu ryzyka rozmycia dla nabytych wierzytelności korporacyjnych. Instytucje kredytowe mogą, zgodnie z art. 90-93, uwzględnić nierzeczywiste zabezpieczenie kredytowe w odniesieniu do PD. Właściwe organy mogą uwzględnić innych dostawców nierzeczywistego zabezpieczenia kredytowego niż określono w załączniku VIII, części 1. Instytucje kredytowe, które mogą stosować własne oszacowania LGD w odniesieniu do ryzyka rozmycia nabytych ekspozycji przedsiębiorstw, mogą uwzględnić nierzeczywiste zabezpieczenie kredytowe w drodze dopasowania PD zgodnie z ust. 10.

1.2.   Wartość LGD

| 8. | Instytucje kredytowe korzystają z następujących wartości LGD:






  a) | Ekspozycje uprzywilejowane bez uznanego zabezpieczenia: 45 %; |
| --- | --- | --- |

8.

Instytucje kredytowe korzystają z następujących wartości LGD:

a)

Ekspozycje uprzywilejowane bez uznanego zabezpieczenia: 45 %;

| b) | Ekspozycje podporządkowane bez uznanego zabezpieczenia: 75 %; |
| --- | --- |

b)

Ekspozycje podporządkowane bez uznanego zabezpieczenia: 75 %;

| c) | Przy ustalaniu LGD instytucje kredytowe mogą uwzględnić rzeczywiste i nierzeczywiste zabezpieczenia kredytowe, zgodnie z art. 90-93; |
| --- | --- |

c)

Przy ustalaniu LGD instytucje kredytowe mogą uwzględnić rzeczywiste i nierzeczywiste zabezpieczenia kredytowe, zgodnie z art. 90-93;

| d) | Obligacjom zabezpieczonym, określonym w załączniku VI część 1 ust. 68-70 można przypisać LGD równe 12,5 %; |
| --- | --- |

d)

Obligacjom zabezpieczonym, określonym w załączniku VI część 1 ust. 68-70 można przypisać LGD równe 12,5 %;

| e) | Uprzywilejowane, nabyte wierzytelności korporacyjne, gdy instytucja kredytowa nie jest w stanie wykazać, że oszacowanie przez nią wartości PD spełniają minimalne wymogi określone w części 4: 45 %; |
| --- | --- |

e)

Uprzywilejowane, nabyte wierzytelności korporacyjne, gdy instytucja kredytowa nie jest w stanie wykazać, że oszacowanie przez nią wartości PD spełniają minimalne wymogi określone w części 4: 45 %;

| f) | Podporządkowane, nabyte wierzytelności korporacyjne, gdy instytucja kredytowa nie jest w stanie wykazać, iż jej oszacowania wartości PD spełniają minimalne wymogi określone w części 4: 100 %; oraz |
| --- | --- |

f)

Podporządkowane, nabyte wierzytelności korporacyjne, gdy instytucja kredytowa nie jest w stanie wykazać, iż jej oszacowania wartości PD spełniają minimalne wymogi określone w części 4: 100 %; oraz

| g) | Ryzyko „rozmycia” nabytych wierzytelności korporacyjnych: 75 %.
  Do dnia 31 grudnia 2010 r. obligacjom zabezpieczonym określonym w załączniku VI część 1 ust. 68-70 można przypisać LGD równe 11.25 %, jeżeli:






  — | aktywa zabezpieczające obligacje, określone w załączniku VI część 1 ust. 68 a)-c), kwalifikują się do stopnia 1 w skali jakości kredytowej, zgodnie z przepisami tego załącznika; |
| --- | --- | --- |

g)

Ryzyko „rozmycia” nabytych wierzytelności korporacyjnych: 75 %.

Do dnia 31 grudnia 2010 r. obligacjom zabezpieczonym określonym w załączniku VI część 1 ust. 68-70 można przypisać LGD równe 11.25 %, jeżeli:

—

aktywa zabezpieczające obligacje, określone w załączniku VI część 1 ust. 68 a)-c), kwalifikują się do stopnia 1 w skali jakości kredytowej, zgodnie z przepisami tego załącznika;

| — | tam, gdzie aktywa określone w załączniku VI część 1 ust. 68 d) i e) są aktywami zabezpieczającymi, odpowiednie górne limity, o których mowa w każdym z tych ustępów, wynoszą 10 % nominalnej kwoty zaległych obligacji; |
| --- | --- |

—

tam, gdzie aktywa określone w załączniku VI część 1 ust. 68 d) i e) są aktywami zabezpieczającymi, odpowiednie górne limity, o których mowa w każdym z tych ustępów, wynoszą 10 % nominalnej kwoty zaległych obligacji;

| — | aktywa określone w załączniku VI część 1 ust. 68 f) nie są aktywami zabezpieczającymi; lub |
| --- | --- |

—

aktywa określone w załączniku VI część 1 ust. 68 f) nie są aktywami zabezpieczającymi; lub

| — | zabezpieczone obligacje podlegają ocenie ryzyka kredytowego wyznaczonej instytucji ECAI, a ECAI umieszcza je w najwyższej kategorii oceny ryzyka kredytowego przyznawanego przez tę ECAI. |
| --- | --- |

—

zabezpieczone obligacje podlegają ocenie ryzyka kredytowego wyznaczonej instytucji ECAI, a ECAI umieszcza je w najwyższej kategorii oceny ryzyka kredytowego przyznawanego przez tę ECAI.

Przed dniem 31 grudnia 2010 r. należy poddać niniejszą derogację przeglądowi, a Komisja w następstwie przeglądu może przedstawić propozycje zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 151 ust. 2.

| 9. | Niezależnie od przepisów ust. 8, dla ryzyka rozmycia i ryzyka niewykonania zobowiązań można zastosować oszacowaną wartość LGD dla nabytych wierzytelności korporacyjnych, jeżeli instytucja kredytowa ma pozwolenie na korzystanie z własnych oszacowań LGD dla ekspozycji korporacyjnych oraz może w wiarygodny sposób wyodrębnić wartości PD i LGD ze swoich oszacowań EL dla nabytych wierzytelności korporacyjnych. |
| --- | --- |

9.

Niezależnie od przepisów ust. 8, dla ryzyka rozmycia i ryzyka niewykonania zobowiązań można zastosować oszacowaną wartość LGD dla nabytych wierzytelności korporacyjnych, jeżeli instytucja kredytowa ma pozwolenie na korzystanie z własnych oszacowań LGD dla ekspozycji korporacyjnych oraz może w wiarygodny sposób wyodrębnić wartości PD i LGD ze swoich oszacowań EL dla nabytych wierzytelności korporacyjnych.

| 10. | Niezależnie od przepisów ust. 8, jeżeli instytucja kredytowa ma pozwolenie na korzystanie z własnych oszacowań LGD dla ekspozycji wobec przedsiębiorstw, instytucji, rządów i banków centralnych, wówczas można uwzględnić nierzeczywistą ochronę kredytową, korygując szacunkowe wartości PD lub LGD zgodnie z wymogami minimalnymi określonymi w części 4 i na podstawie zgody właściwych organ. Instytucja kredytowa nie przypisuje ekspozycjom zabezpieczonym gwarancjami takich skorygowanych wartości PD lub LGD, które powodowałyby, że skorygowana w ten sposób waga ryzyka byłaby niższa niż waga ryzyka porównywalnej bezpośredniej ekspozycji wobec gwaranta. |
| --- | --- |

10.

Niezależnie od przepisów ust. 8, jeżeli instytucja kredytowa ma pozwolenie na korzystanie z własnych oszacowań LGD dla ekspozycji wobec przedsiębiorstw, instytucji, rządów i banków centralnych, wówczas można uwzględnić nierzeczywistą ochronę kredytową, korygując szacunkowe wartości PD lub LGD zgodnie z wymogami minimalnymi określonymi w części 4 i na podstawie zgody właściwych organ. Instytucja kredytowa nie przypisuje ekspozycjom zabezpieczonym gwarancjami takich skorygowanych wartości PD lub LGD, które powodowałyby, że skorygowana w ten sposób waga ryzyka byłaby niższa niż waga ryzyka porównywalnej bezpośredniej ekspozycji wobec gwaranta.

| 11. | Niezależnie od ust. 8 i 10 współczynnik LGD porównywalnych ekspozycji bezpośrednich wobec dostawcy ochrony jest dla celów części 1 ust. 4 równy współczynnikowi LGD przypisanemu niezabezpieczonemu instrumentowi albo względem gwaranta albo dłużnika, w zależności od tego, czy dostępne dowody i struktura gwarancji wskazywałaby, że kwota do odzyskania w przypadku niewykonania zarówno przez gwaranta, jak i dłużnika zobowiązań w trakcie obowiązywania zabezpieczonej transakcji zależałaby od sytuacji finansowej odpowiednio gwaranta lub dłużnika. |
| --- | --- |

11.

Niezależnie od ust. 8 i 10 współczynnik LGD porównywalnych ekspozycji bezpośrednich wobec dostawcy ochrony jest dla celów części 1 ust. 4 równy współczynnikowi LGD przypisanemu niezabezpieczonemu instrumentowi albo względem gwaranta albo dłużnika, w zależności od tego, czy dostępne dowody i struktura gwarancji wskazywałaby, że kwota do odzyskania w przypadku niewykonania zarówno przez gwaranta, jak i dłużnika zobowiązań w trakcie obowiązywania zabezpieczonej transakcji zależałaby od sytuacji finansowej odpowiednio gwaranta lub dłużnika.

1.3   Termin rozliczenia

| 12. | Z zastrzeżeniem przepisów ust. 13, ekspozycjom z tytułu transakcji z przyrzeczeniem odkupu lub transakcji udzielania lub otrzymania pożyczki papierów wartościowych lub towarów instytucje kredytowe przypisują wartość terminu rozliczenia (M) wynoszącą 0,5 roku, a wszystkim innym ekspozycjom wartość M wynoszącą 2,5 roku. Właściwe organy mogą zobowiązać wszystkich instytucji kredytowych znajdujących się w obrębie ich działania używania wartości M dla każdej ekspozycji zgodnie z przepisami ust. 13. |
| --- | --- |

12.

Z zastrzeżeniem przepisów ust. 13, ekspozycjom z tytułu transakcji z przyrzeczeniem odkupu lub transakcji udzielania lub otrzymania pożyczki papierów wartościowych lub towarów instytucje kredytowe przypisują wartość terminu rozliczenia (M) wynoszącą 0,5 roku, a wszystkim innym ekspozycjom wartość M wynoszącą 2,5 roku. Właściwe organy mogą zobowiązać wszystkich instytucji kredytowych znajdujących się w obrębie ich działania używania wartości M dla każdej ekspozycji zgodnie z przepisami ust. 13.

| 13. | Instytucje kredytowe, które mają pozwolenie na korzystanie z własnych współczynników LGD lub współczynników konwersji dla ekspozycji wobec przedsiębiorstw, instytucji, rządów i banków centralnych obliczają wartość M dla każdego z tych ekspozycji zgodnie z lit. a)-e) i z zastrzeżeniem przepisów ust. 14-16. W żadnym przypadku wartość M nie przekracza 5 lat:






  a) | Dla instrumentu podlegającego harmonogramowi przepływu środków pieniężnych M oblicza się według wzoru:

  gdzie CFt oznacza przepływy środków pieniężnych (kwota główna, odsetki i prowizje) należnych zgodnie z umową ze strony dłużnika w okresie t; |
| --- | --- | --- |

13.

Instytucje kredytowe, które mają pozwolenie na korzystanie z własnych współczynników LGD lub współczynników konwersji dla ekspozycji wobec przedsiębiorstw, instytucji, rządów i banków centralnych obliczają wartość M dla każdego z tych ekspozycji zgodnie z lit. a)-e) i z zastrzeżeniem przepisów ust. 14-16. W żadnym przypadku wartość M nie przekracza 5 lat:

a)

Dla instrumentu podlegającego harmonogramowi przepływu środków pieniężnych M oblicza się według wzoru:

gdzie CFt oznacza przepływy środków pieniężnych (kwota główna, odsetki i prowizje) należnych zgodnie z umową ze strony dłużnika w okresie t;

| b) | Dla instrumentów pochodnych objętych ramową umową saldowania zobowiązań M jest równe średnioważonemu, rzeczywistemu terminowi rozliczenia ekspozycji, przy czym M wynosi co najmniej 1 rok. Do ważenia terminu rozliczenia używa się kwoty referencyjnej każdej ekspozycji; |
| --- | --- |

b)

Dla instrumentów pochodnych objętych ramową umową saldowania zobowiązań M jest równe średnioważonemu, rzeczywistemu terminowi rozliczenia ekspozycji, przy czym M wynosi co najmniej 1 rok. Do ważenia terminu rozliczenia używa się kwoty referencyjnej każdej ekspozycji;

| c) | Dla ekspozycji z tytułu całkowicie lub niemal całkowicie zabezpieczonych transakcji na instrumentach pochodnych (wymienionych w załączniku IV) oraz całkowicie lub niemal całkowicie zabezpieczonych transakcji z opcją uzupełnienia zabezpieczenia kredytowego, objętych ramową umową saldowania zobowiązań, M jest równe średnioważonemu rzeczywistemu terminowi rozliczenia ekspozycji, przy czym M wynosi co najmniej 10 dni. Do ważenia terminu rozliczenia używa się kwoty referencyjnej każdej transakcji; |
| --- | --- |

c)

Dla ekspozycji z tytułu całkowicie lub niemal całkowicie zabezpieczonych transakcji na instrumentach pochodnych (wymienionych w załączniku IV) oraz całkowicie lub niemal całkowicie zabezpieczonych transakcji z opcją uzupełnienia zabezpieczenia kredytowego, objętych ramową umową saldowania zobowiązań, M jest równe średnioważonemu rzeczywistemu terminowi rozliczenia ekspozycji, przy czym M wynosi co najmniej 10 dni. Do ważenia terminu rozliczenia używa się kwoty referencyjnej każdej transakcji;

| d) | jeżeli instytucja kredytowa ma pozwolenie na korzystanie z własnych oszacowań PD dla nabytych wierzytelności korporacyjnych, wówczas w odniesieniu do kwot wykorzystanych M jest równe średnioważonemu terminowi rozliczenia wierzytelności nabytych, przy czym M wynosi co najmniej 90 dni. Tę samą wartość M stosuje się do kwot niewykorzystanych w ramach zatwierdzonej linii zakupu wierzytelności pod warunkiem, że instrument ten zawiera skuteczne zobowiązania umowne, mechanizmy uruchamiania przedterminowego wykupu lub inne mechanizmy chroniące nabywającą instytucję kredytową przed znacznym pogorszeniem jakości przyszłych wierzytelności, do nabycia których jest zobowiązana w okresie ważności instrumentu. W przypadku braku tak skutecznej ochrony M dla kwot niewykorzystanych oblicza się jako sumę najdłuższego terminu rozliczenia potencjalnej wierzytelności w ramach umowy zakupu i rezydualnego terminu rozliczenia instrumentu zakupu, przy czym M wynosi co najmniej 90 dni; |
| --- | --- |

d)

jeżeli instytucja kredytowa ma pozwolenie na korzystanie z własnych oszacowań PD dla nabytych wierzytelności korporacyjnych, wówczas w odniesieniu do kwot wykorzystanych M jest równe średnioważonemu terminowi rozliczenia wierzytelności nabytych, przy czym M wynosi co najmniej 90 dni. Tę samą wartość M stosuje się do kwot niewykorzystanych w ramach zatwierdzonej linii zakupu wierzytelności pod warunkiem, że instrument ten zawiera skuteczne zobowiązania umowne, mechanizmy uruchamiania przedterminowego wykupu lub inne mechanizmy chroniące nabywającą instytucję kredytową przed znacznym pogorszeniem jakości przyszłych wierzytelności, do nabycia których jest zobowiązana w okresie ważności instrumentu. W przypadku braku tak skutecznej ochrony M dla kwot niewykorzystanych oblicza się jako sumę najdłuższego terminu rozliczenia potencjalnej wierzytelności w ramach umowy zakupu i rezydualnego terminu rozliczenia instrumentu zakupu, przy czym M wynosi co najmniej 90 dni;

| e) | W przypadku każdego innego instrumentu niż te wymienione w niniejszym punkcie lub jeżeli instytucja kredytowa nie może obliczyć wartości M zgodnie z lit. a), M jest równe maksymalnej liczbie lat pozostających dłużnikowi do pełnego wywiązania się ze zobowiązań umownych, przy czym M wynosi co najmniej 1 rok; |
| --- | --- |

e)

W przypadku każdego innego instrumentu niż te wymienione w niniejszym punkcie lub jeżeli instytucja kredytowa nie może obliczyć wartości M zgodnie z lit. a), M jest równe maksymalnej liczbie lat pozostających dłużnikowi do pełnego wywiązania się ze zobowiązań umownych, przy czym M wynosi co najmniej 1 rok;

| f) | w przypadku instytucji kredytowych, które przy obliczaniu wartości ekspozycji stosują metodę modeli wewnętrznych, określoną w załączniku III część 6, gdy termin rozliczenia najdłużej obowiązującej spośród wszystkich umów objętych pakietem netting set jest dłuższy niż jeden rok, wartość M wyznacza się zgodnie z następującym wzorem:

  gdzie:
  dfk = wolny od ryzyka czynnik dyskontowy dla okresu tk, natomiast pozostałe symbole zdefiniowane są w załączniku III część 6.
  Niezależnie od ust. 13 lit. f) akapit pierwszy, instytucja kredytowa, która stosuje metodę modeli wewnętrznych do obliczania jednostronnej aktualizacji wyceny kredytowej (CVA), może za zgodą właściwych organów wykorzystywać parametr efektywnego czasu trwania kredytu, którego wartość liczona jest przy użyciu modelu wewnętrznego jako M.
  Wzór podany w lit. a) stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 14, do pakietów netting set, w których wszystkie umowy posiadają pierwotny termin rozliczenia krótszy niż jeden rok; oraz |
| --- | --- |

f)

w przypadku instytucji kredytowych, które przy obliczaniu wartości ekspozycji stosują metodę modeli wewnętrznych, określoną w załączniku III część 6, gdy termin rozliczenia najdłużej obowiązującej spośród wszystkich umów objętych pakietem netting set jest dłuższy niż jeden rok, wartość M wyznacza się zgodnie z następującym wzorem:

gdzie:

dfk = wolny od ryzyka czynnik dyskontowy dla okresu tk, natomiast pozostałe symbole zdefiniowane są w załączniku III część 6.

Niezależnie od ust. 13 lit. f) akapit pierwszy, instytucja kredytowa, która stosuje metodę modeli wewnętrznych do obliczania jednostronnej aktualizacji wyceny kredytowej (CVA), może za zgodą właściwych organów wykorzystywać parametr efektywnego czasu trwania kredytu, którego wartość liczona jest przy użyciu modelu wewnętrznego jako M.

Wzór podany w lit. a) stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 14, do pakietów netting set, w których wszystkie umowy posiadają pierwotny termin rozliczenia krótszy niż jeden rok; oraz

| g) | Dla celów części 1 ust. 4, M stanowi efektywny termin rozliczenia ochrony kredytowej, nie krótszy jednak niż jeden rok. |
| --- | --- |

g)

Dla celów części 1 ust. 4, M stanowi efektywny termin rozliczenia ochrony kredytowej, nie krótszy jednak niż jeden rok.

| 14. | Niezależnie od przepisów ust. 13 a), b), d) oraz e), M wynosi co najmniej 1 dzień dla:






  — | całkowicie lub niemal całkowicie zabezpieczone transakcje na instrumentach pochodnych wymienione w załączniku IV; |
| --- | --- | --- |

14.

Niezależnie od przepisów ust. 13 a), b), d) oraz e), M wynosi co najmniej 1 dzień dla:

—

całkowicie lub niemal całkowicie zabezpieczone transakcje na instrumentach pochodnych wymienione w załączniku IV;

| — | całkowicie lub niemal całkowicie zabezpieczone transakcje z opcją uzupełnienia zabezpieczenia kredytowego; oraz |
| --- | --- |

—

całkowicie lub niemal całkowicie zabezpieczone transakcje z opcją uzupełnienia zabezpieczenia kredytowego; oraz

| — | transakcje z przyrzeczeniem odkupu lub transakcje udzielania i zaciągania pożyczek papierów wartościowych lub towarów, |
| --- | --- |

—

transakcje z przyrzeczeniem odkupu lub transakcje udzielania i zaciągania pożyczek papierów wartościowych lub towarów,

pod warunkiem, że dokumentacja zawiera obowiązek codziennego uzupełniania zabezpieczenia kredytowego oraz dokonywania codziennej wyceny, a także zawiera przepisy zezwalające na szybkie upłynnienie lub saldowanie zabezpieczenia w razie niewykonania zobowiązań lub nieuzupełnienia zabezpieczenia.

Ponadto dla innych ekspozycji krótkoterminowych określonych przez właściwe organy, niewchodzących w zakres bieżącego finansowania dłużnika przez instytucję kredytową, M wynosi co najmniej jeden dzień. Każdorazowo należy dokonać starannego sprawdzenia okoliczności danej transakcji.

| 15. | Właściwe organy mogą zezwolić na korzystanie z wartości M zgodnie z przepisami ust. 12 w przypadku ekspozycji wobec przedsiębiorstw mających siedzibę na obszarze Wspólnoty, których skonsolidowana wartość sprzedaży i skonsolidowana suma bilansowa wynosi mniej niż 500 mln euro. Właściwe organy mogą zastąpić skonsolidowaną sumę bilansową 500 mln euro skonsolidowaną sumą bilansową 1 miliarda euro w przypadku przedsiębiorstw inwestujących głównie w nieruchomości. |
| --- | --- |

15.

Właściwe organy mogą zezwolić na korzystanie z wartości M zgodnie z przepisami ust. 12 w przypadku ekspozycji wobec przedsiębiorstw mających siedzibę na obszarze Wspólnoty, których skonsolidowana wartość sprzedaży i skonsolidowana suma bilansowa wynosi mniej niż 500 mln euro. Właściwe organy mogą zastąpić skonsolidowaną sumę bilansową 500 mln euro skonsolidowaną sumą bilansową 1 miliarda euro w przypadku przedsiębiorstw inwestujących głównie w nieruchomości.

| 16. | Niedopasowania terminów rozliczenia traktuje się zgodnie z przepisami art. 90-93. |
| --- | --- |

16.

Niedopasowania terminów rozliczenia traktuje się zgodnie z przepisami art. 90-93.

2.   EKSPOZYCJE DETALICZNE

2.1.   PD

| 17. | Wartość PD dla ekspozycji wynosi co najmniej 0,03 %. |
| --- | --- |

17.

Wartość PD dla ekspozycji wynosi co najmniej 0,03 %.

| 18. | Wartość PD dla dłużników, którzy nie wykonali swoich zobowiązań, lub — z punktu widzenia zobowiązania — wartość PD dla ekspozycji, których dotyczy niewykonanie zobowiązania — wynosi 100 %. |
| --- | --- |

18.

Wartość PD dla dłużników, którzy nie wykonali swoich zobowiązań, lub — z punktu widzenia zobowiązania — wartość PD dla ekspozycji, których dotyczy niewykonanie zobowiązania — wynosi 100 %.

| 19. | Dla ryzyka „rozmycia” nabytych wierzytelności współczynnik PD jest równy oszacowaniom EL dotyczącym takiego ryzyka. Oszacowanie PD można zastosować, jeżeli instytucja kredytowa może w wiarygodny sposób wyodrębnić wartości PD i LGD ze swoich oszacowań EL dla ryzyka „rozmycia” nabytych wierzytelności. |
| --- | --- |

19.

Dla ryzyka „rozmycia” nabytych wierzytelności współczynnik PD jest równy oszacowaniom EL dotyczącym takiego ryzyka. Oszacowanie PD można zastosować, jeżeli instytucja kredytowa może w wiarygodny sposób wyodrębnić wartości PD i LGD ze swoich oszacowań EL dla ryzyka „rozmycia” nabytych wierzytelności.

| 20. | Ochronę kredytową nierzeczywistą można uwzględnić, korygując wartości PD zgodnie z przepisami ust. 22. Powyższy przepis stosuje się, pod warunkiem zgodności z art. 90-93, do ryzyka rozmycia, w odniesieniu do którego instytucje kredytowe nie stosują własnych oszacowań LGD; jednakże właściwe organy mogą uwzględnić w tym celu również innych dostawców ochrony nierzeczywistej niż określono w załączniku VIII, część 1. |
| --- | --- |

20.

Ochronę kredytową nierzeczywistą można uwzględnić, korygując wartości PD zgodnie z przepisami ust. 22. Powyższy przepis stosuje się, pod warunkiem zgodności z art. 90-93, do ryzyka rozmycia, w odniesieniu do którego instytucje kredytowe nie stosują własnych oszacowań LGD; jednakże właściwe organy mogą uwzględnić w tym celu również innych dostawców ochrony nierzeczywistej niż określono w załączniku VIII, część 1.

2.2.   LGD

| 21. | Instytucje kredytowe dokonują własnych oszacowań wartości LGD zgodnie z wymogami minimalnymi określonymi w części 4 i na podstawie zgody właściwych organ. Współczynnik LGD dla ryzyka „rozmycia” nabytych wierzytelności wynosi 75 %. Oszacowanie LGD można zastosować, jeżeli instytucja kredytowa może w wiarygodny sposób wyodrębnić wartości PD i LGD ze swoich oszacowań EL dla ryzyka „rozmycia” nabytych wierzytelności. |
| --- | --- |

21.

Instytucje kredytowe dokonują własnych oszacowań wartości LGD zgodnie z wymogami minimalnymi określonymi w części 4 i na podstawie zgody właściwych organ. Współczynnik LGD dla ryzyka „rozmycia” nabytych wierzytelności wynosi 75 %. Oszacowanie LGD można zastosować, jeżeli instytucja kredytowa może w wiarygodny sposób wyodrębnić wartości PD i LGD ze swoich oszacowań EL dla ryzyka „rozmycia” nabytych wierzytelności.

| 22. | Ochronę kredytową nierzeczywistą można uwzględnić jako wsparcie jednostkowe lub obejmujące całą pulę ekspozycji, korygując oszacowane PD lub LGD, zgodnie z wymogami minimalnymi określonymi w części 4 ust. 99-104 i na podstawie zgody właściwych organ. Instytucja kredytowa nie przypisuje ekspozycjom zabezpieczonym gwarancjami takich skorygowanych wartości PD lub LGD, które powodowałyby, że skorygowana w ten sposób waga ryzyka byłaby niższa niż waga ryzyka porównywalnej bezpośredniej ekspozycji wobec gwaranta. |
| --- | --- |

22.

Ochronę kredytową nierzeczywistą można uwzględnić jako wsparcie jednostkowe lub obejmujące całą pulę ekspozycji, korygując oszacowane PD lub LGD, zgodnie z wymogami minimalnymi określonymi w części 4 ust. 99-104 i na podstawie zgody właściwych organ. Instytucja kredytowa nie przypisuje ekspozycjom zabezpieczonym gwarancjami takich skorygowanych wartości PD lub LGD, które powodowałyby, że skorygowana w ten sposób waga ryzyka byłaby niższa niż waga ryzyka porównywalnej bezpośredniej ekspozycji wobec gwaranta.

| 23. | Niezależnie od ust. 22, dla celów części 1 ust. 11 współczynnik LGD porównywalnych ekspozycji bezpośrednich wobec dostawcy ochrony jest równy współczynnikowi LGD przypisanemu niezabezpieczonemu instrumentowi albo względem gwaranta albo dłużnika, w zależności od tego, czy dostępne dowody i struktura gwarancji wskazywałaby, że kwota do odzyskania w przypadku niewykonania zarówno przez gwaranta, jak i dłużnika zobowiązań w trakcie obowiązywania zabezpieczonej transakcji zależałaby od sytuacji finansowej odpowiednio gwaranta lub dłużnika. |
| --- | --- |

23.

Niezależnie od ust. 22, dla celów części 1 ust. 11 współczynnik LGD porównywalnych ekspozycji bezpośrednich wobec dostawcy ochrony jest równy współczynnikowi LGD przypisanemu niezabezpieczonemu instrumentowi albo względem gwaranta albo dłużnika, w zależności od tego, czy dostępne dowody i struktura gwarancji wskazywałaby, że kwota do odzyskania w przypadku niewykonania zarówno przez gwaranta, jak i dłużnika zobowiązań w trakcie obowiązywania zabezpieczonej transakcji zależałaby od sytuacji finansowej odpowiednio gwaranta lub dłużnika.

3.   EKSPOZYCJE W PAPIERACH KAPITAŁOWYCH WEDŁUG METODY OPARTEJ NA PD/LGD

3.1.   PD

| 24. | Wartość PD określa się w oparciu o metody używane dla ekspozycji korporacyjnych.
  Stosuje się następujące minimalne wartości PD:






  a) | 0,09 % dla ekspozycji w giełdowych papierach kapitałowych, gdzie inwestycja jest częścią długoterminowej relacji z klientem; |
| --- | --- | --- |

24.

Wartość PD określa się w oparciu o metody używane dla ekspozycji korporacyjnych.

Stosuje się następujące minimalne wartości PD:

a)

0,09 % dla ekspozycji w giełdowych papierach kapitałowych, gdzie inwestycja jest częścią długoterminowej relacji z klientem;

| b) | 0,09 % dla ekspozycji w papierach pozagiełdowych, gdzie dochody z lokat kapitałowych opierają się na regularnych i okresowych przepływach środków pieniężnych, niepochodzących z zysków kapitałowych. |
| --- | --- |

b)

0,09 % dla ekspozycji w papierach pozagiełdowych, gdzie dochody z lokat kapitałowych opierają się na regularnych i okresowych przepływach środków pieniężnych, niepochodzących z zysków kapitałowych.

| c) | 0,40 % dla ekspozycji w giełdowych papierach kapitałowych, włącznie z innymi pozycjami krótkimi, zgodnie z częścią 1 ust. 20; oraz |
| --- | --- |

c)

0,40 % dla ekspozycji w giełdowych papierach kapitałowych, włącznie z innymi pozycjami krótkimi, zgodnie z częścią 1 ust. 20; oraz

| d) | 1,25 % dla wszystkich innych ekspozycji w papierach kapitałowych, włącznie z innymi pozycjami krótkimi, zgodnie z częścią 1 ust 20. |
| --- | --- |

d)

1,25 % dla wszystkich innych ekspozycji w papierach kapitałowych, włącznie z innymi pozycjami krótkimi, zgodnie z częścią 1 ust 20.

3.2.   LGD

| 25. | Ekspozycjom w papierach kapitałowych niepublicznych w odpowiednio zdywersyfikowanych portfelach można przypisać współczynnik LGD 65 %. |
| --- | --- |

25.

Ekspozycjom w papierach kapitałowych niepublicznych w odpowiednio zdywersyfikowanych portfelach można przypisać współczynnik LGD 65 %.

| 26. | Wszystkim innym ekspozycjom przypisuje się współczynnik LGD 90 %. |
| --- | --- |

26.

Wszystkim innym ekspozycjom przypisuje się współczynnik LGD 90 %.

3.3   Termin rozliczenia

| 27. | Wartość M przypisana wszystkim ekspozycjom wynosi 5 lat. |
| --- | --- |

27.

Wartość M przypisana wszystkim ekspozycjom wynosi 5 lat.

Część 3 — Wartość ekspozycji

1.   EKSPOZYCJE WOBEC PRZEDSIĘBIORSTW, INSTYTUCJI, RZĄDÓW I BANKÓW CENTRALNYCH ORAZ EKSPOZYCJE DETALICZNE

| 1. | O ile nie wskazano inaczej, wartość ekspozycji bilansowych mierzy się przed dokonaniem aktualizacji wartości. Powyższa zasada dotyczy również aktywów, których cena zakupu różni się od kwoty należnej. W przypadku nabytych aktywów różnicę pomiędzy kwotą należną i wartością netto wykazaną w bilansie instytucji kredytowej oznacza się jako dyskonto, jeżeli kwota należna jest większa, lub jako premię, jeżeli jest ona mniejsza. |
| --- | --- |

1.

O ile nie wskazano inaczej, wartość ekspozycji bilansowych mierzy się przed dokonaniem aktualizacji wartości. Powyższa zasada dotyczy również aktywów, których cena zakupu różni się od kwoty należnej. W przypadku nabytych aktywów różnicę pomiędzy kwotą należną i wartością netto wykazaną w bilansie instytucji kredytowej oznacza się jako dyskonto, jeżeli kwota należna jest większa, lub jako premię, jeżeli jest ona mniejsza.

| 2. | Jeżeli instytucje kredytowe korzystają z umów ramowych saldowania zobowiązań w odniesieniu do transakcji z przyrzeczeniem odkupu lub transakcji udzielania lub otrzymania pożyczki papierów wartościowych lub towarów, wówczas wartość ekspozycji oblicza się zgodnie z art. 90-93. |
| --- | --- |

2.

Jeżeli instytucje kredytowe korzystają z umów ramowych saldowania zobowiązań w odniesieniu do transakcji z przyrzeczeniem odkupu lub transakcji udzielania lub otrzymania pożyczki papierów wartościowych lub towarów, wówczas wartość ekspozycji oblicza się zgodnie z art. 90-93.

| 3. | Przy kompensacji bilansowych kredytów i depozytów instytucje kredytowe do obliczania wartości ekspozycji stosują metody określone w art. 90-93. |
| --- | --- |

3.

Przy kompensacji bilansowych kredytów i depozytów instytucje kredytowe do obliczania wartości ekspozycji stosują metody określone w art. 90-93.

| 4. | Jeżeli chodzi o najem, wartość ekspozycji jest równa zdyskontowanym, minimalnym płatnościom z tytułu najmu.
  Minimalne płatności z tytułu najmu oznaczają płatności przypadające za okres najmu, które zobowiązany jest ponieść, lub do których może zostać zobowiązany najemca oraz wszelkie opcje zakupu (tzn. opcje, odnośnie do których istnieje uzasadniona pewność, że zostaną zrealizowane). Do kwoty minimalnych płatności z tytułu najmu zaliczyć należy również wszelkie zagwarantowane wartości rezydualne spełniające warunki określone w załączniku VIII część 1 ust. 26-28 dotyczące uznawania dostawców ochrony kredytowej, jak również wymogi minimalne dotyczące uznania innych rodzajów gwarancji przewidzianych w załączniku VIII część 2 ust. 14-19. |
| --- | --- |

4.

Jeżeli chodzi o najem, wartość ekspozycji jest równa zdyskontowanym, minimalnym płatnościom z tytułu najmu.

Minimalne płatności z tytułu najmu oznaczają płatności przypadające za okres najmu, które zobowiązany jest ponieść, lub do których może zostać zobowiązany najemca oraz wszelkie opcje zakupu (tzn. opcje, odnośnie do których istnieje uzasadniona pewność, że zostaną zrealizowane). Do kwoty minimalnych płatności z tytułu najmu zaliczyć należy również wszelkie zagwarantowane wartości rezydualne spełniające warunki określone w załączniku VIII część 1 ust. 26-28 dotyczące uznawania dostawców ochrony kredytowej, jak również wymogi minimalne dotyczące uznania innych rodzajów gwarancji przewidzianych w załączniku VIII część 2 ust. 14-19.

| 5. | W przypadku jakiejkolwiek pozycji wymienionej w załączniku IV wartość ekspozycji określa się według metod wymienionych w załączniku III. |
| --- | --- |

5.

W przypadku jakiejkolwiek pozycji wymienionej w załączniku IV wartość ekspozycji określa się według metod wymienionych w załączniku III.

| 6. | Wartość ekspozycji do celów obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem nabytych wierzytelności jest równa kwocie należności, pomniejszonej o wymogi kapitałowe z tytułu ryzyka „rozmycia” przed ograniczeniem ryzyka kredytowego. |
| --- | --- |

6.

Wartość ekspozycji do celów obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem nabytych wierzytelności jest równa kwocie należności, pomniejszonej o wymogi kapitałowe z tytułu ryzyka „rozmycia” przed ograniczeniem ryzyka kredytowego.

| 7. | Jeżeli ekspozycja przyjmuje formę papierów wartościowych lub towarów odsprzedanych, zastawionych lub pożyczonych w ramach transakcji z przyrzeczeniem odkupu lub transakcji udzielania lub otrzymania pożyczki papierów wartościowych lub towarów, transakcji z długim terminem rozliczenia oraz transakcji z opcją uzupełnienia zabezpieczenia kredytowego, wówczas wartość ekspozycji stanowi wartość papierów wartościowych lub towarów określoną zgodnie z art. 74. W przypadku korzystania z kompleksowej metody ujmowania zabezpieczeń finansowych, określonej w załączniku VIII część 3, wartość ekspozycji wzrasta o kwotę korekty z tytułu zmienności odpowiadającą danym papierom wartościowym lub towarom. Wartość ekspozycji transakcji z przyrzeczeniem odkupu, transakcji udzielania lub zaciągania pożyczek papierów wartościowych lub towarów, transakcji z długim terminem rozliczenia oraz transakcji z opcją uzupełnienia zabezpieczenia kredytowego można określić albo zgodnie z załącznikiem III albo zgodnie z załącznikiem VIII część 3 ust. 12-21. |
| --- | --- |

7.

Jeżeli ekspozycja przyjmuje formę papierów wartościowych lub towarów odsprzedanych, zastawionych lub pożyczonych w ramach transakcji z przyrzeczeniem odkupu lub transakcji udzielania lub otrzymania pożyczki papierów wartościowych lub towarów, transakcji z długim terminem rozliczenia oraz transakcji z opcją uzupełnienia zabezpieczenia kredytowego, wówczas wartość ekspozycji stanowi wartość papierów wartościowych lub towarów określoną zgodnie z art. 74. W przypadku korzystania z kompleksowej metody ujmowania zabezpieczeń finansowych, określonej w załączniku VIII część 3, wartość ekspozycji wzrasta o kwotę korekty z tytułu zmienności odpowiadającą danym papierom wartościowym lub towarom. Wartość ekspozycji transakcji z przyrzeczeniem odkupu, transakcji udzielania lub zaciągania pożyczek papierów wartościowych lub towarów, transakcji z długim terminem rozliczenia oraz transakcji z opcją uzupełnienia zabezpieczenia kredytowego można określić albo zgodnie z załącznikiem III albo zgodnie z załącznikiem VIII część 3 ust. 12-21.

| 8. | Niezależnie od ust. 7 wartość ryzyka z tytułu niespłaconych, jak wynika z ustaleń właściwych organ, ekspozycji kredytowych kontrahenta centralnego, oblicza się zgodnie z załącznikiem III część 2 ust. 6, pod warunkiem, że ryzyko kredytowe kontrahenta związane ze wszystkimi uczestnikami umów zawieranych przez kontrahenta centralnego jest objęte codziennie pełnym zabezpieczeniem. |
| --- | --- |

8.

Niezależnie od ust. 7 wartość ryzyka z tytułu niespłaconych, jak wynika z ustaleń właściwych organ, ekspozycji kredytowych kontrahenta centralnego, oblicza się zgodnie z załącznikiem III część 2 ust. 6, pod warunkiem, że ryzyko kredytowe kontrahenta związane ze wszystkimi uczestnikami umów zawieranych przez kontrahenta centralnego jest objęte codziennie pełnym zabezpieczeniem.

| 9. | Wartość ekspozycji w wymienionych poniżej przypadkach oblicza się mnożąc gwarantowaną, lecz niewykorzystaną kwotę przez współczynnik konwersji.
  Instytucje kredytowe korzystają z następujących współczynników konwersji:






  a) | Dla linii kredytowych, które są warunkowe, które są bezwarunkowo odwoływalne przez instytucję kredytową w każdym momencie obowiązywania umowy bez uprzedzenia lub które w istocie rzeczy dają instytucji kredytowej możliwość automatycznego przerwania ze względu na pogorszenie wiarygodności kredytowej kredytobiorcy — stosuje się współczynnik konwersji 0 %. Warunkiem stosowania współczynnika konwersji 0 % przez instytucje kredytowe jest aktywnie monitorowanie kondycji finansowej dłużnika oraz stosowanie takich systemów kontroli wewnętrznej, które umożliwiają im natychmiastowe wykrycie pogorszenia się jakości kredytowej danego dłużnika. Niewykorzystane linie kredytowe można uznać za bezwarunkowo odwoływalne, jeżeli warunki umowy pozwalają instytucji kredytowej odwołać je w pełnym zakresie dopuszczalnym w ramach ustawodawstwa w zakresie ochrony praw konsumenta i kwestii z tym związanych; |
| --- | --- | --- |

9.

Wartość ekspozycji w wymienionych poniżej przypadkach oblicza się mnożąc gwarantowaną, lecz niewykorzystaną kwotę przez współczynnik konwersji.

Instytucje kredytowe korzystają z następujących współczynników konwersji:

a)

Dla linii kredytowych, które są warunkowe, które są bezwarunkowo odwoływalne przez instytucję kredytową w każdym momencie obowiązywania umowy bez uprzedzenia lub które w istocie rzeczy dają instytucji kredytowej możliwość automatycznego przerwania ze względu na pogorszenie wiarygodności kredytowej kredytobiorcy — stosuje się współczynnik konwersji 0 %. Warunkiem stosowania współczynnika konwersji 0 % przez instytucje kredytowe jest aktywnie monitorowanie kondycji finansowej dłużnika oraz stosowanie takich systemów kontroli wewnętrznej, które umożliwiają im natychmiastowe wykrycie pogorszenia się jakości kredytowej danego dłużnika. Niewykorzystane linie kredytowe można uznać za bezwarunkowo odwoływalne, jeżeli warunki umowy pozwalają instytucji kredytowej odwołać je w pełnym zakresie dopuszczalnym w ramach ustawodawstwa w zakresie ochrony praw konsumenta i kwestii z tym związanych;

| b) | Do akredytyw krótkoterminowych z tytułu przesyłki towarów stosuje się współczynnik konwersji 20 % zarówno dla instytucji otwierającej, jak i potwierdzającej akredytywę; |
| --- | --- |

b)

Do akredytyw krótkoterminowych z tytułu przesyłki towarów stosuje się współczynnik konwersji 20 % zarówno dla instytucji otwierającej, jak i potwierdzającej akredytywę;

| c) | Dla niewykorzystanych zobowiązań zakupu odnawialnych nabytych należności, które są bezwarunkowo odwoływalne lub które w istocie rzeczy dają instytucji możliwość automatycznego przerwania w dowolnej chwili bez uprzedniego powiadomienia, stosuje się współczynniki konwersji 0 %. W celu zastosowania współczynnika konwersji 0 % instytucje kredytowe aktywnie monitorują sytuację finansową dłużnika, a ich wewnętrzne systemy kontroli umożliwiają im natychmiastowe wykrycie pogorszenia jakości kredytowej dłużnika; |
| --- | --- |

c)

Dla niewykorzystanych zobowiązań zakupu odnawialnych nabytych należności, które są bezwarunkowo odwoływalne lub które w istocie rzeczy dają instytucji możliwość automatycznego przerwania w dowolnej chwili bez uprzedniego powiadomienia, stosuje się współczynniki konwersji 0 %. W celu zastosowania współczynnika konwersji 0 % instytucje kredytowe aktywnie monitorują sytuację finansową dłużnika, a ich wewnętrzne systemy kontroli umożliwiają im natychmiastowe wykrycie pogorszenia jakości kredytowej dłużnika;

| d) | Do innych linii kredytowych, programów emisji weksli krótkoterminowych (NIF) oraz programów emisji weksli średnioterminowych (RUF) stosuje się współczynnik konwersji 75 %; oraz |
| --- | --- |

d)

Do innych linii kredytowych, programów emisji weksli krótkoterminowych (NIF) oraz programów emisji weksli średnioterminowych (RUF) stosuje się współczynnik konwersji 75 %; oraz

| e) | Instytucje kredytowe, które spełniają minimalne kryteria dotyczące stosowania własnych oszacowań współczynników konwersji zgodnie z częścią 4, mogą stosować własne oszacowania współczynników konwersji do różnych typów produktów wymienionych w lit. a)-d), pod warunkiem uzyskania zgody właściwych organ. |
| --- | --- |

e)

Instytucje kredytowe, które spełniają minimalne kryteria dotyczące stosowania własnych oszacowań współczynników konwersji zgodnie z częścią 4, mogą stosować własne oszacowania współczynników konwersji do różnych typów produktów wymienionych w lit. a)-d), pod warunkiem uzyskania zgody właściwych organ.

| 10. | Jeżeli dana linia kredytowa stanowi przedłużenie innej linii kredytowej, wówczas stosuje się niższy z dwóch współczynników konwersji im odpowiadających. |
| --- | --- |

10.

Jeżeli dana linia kredytowa stanowi przedłużenie innej linii kredytowej, wówczas stosuje się niższy z dwóch współczynników konwersji im odpowiadających.

| 11. | Dla wszystkich pozycji pozabilansowych, innych niż wspomniane w ust. 1-9, wartość ekspozycji jest równa następującej części swojej wartości:






  — | 100 % w odniesieniu do pozycji o wysokim ryzyku; |
| --- | --- | --- |

11.

Dla wszystkich pozycji pozabilansowych, innych niż wspomniane w ust. 1-9, wartość ekspozycji jest równa następującej części swojej wartości:

—

100 % w odniesieniu do pozycji o wysokim ryzyku;

| — | 50 % w odniesieniu do pozycji o średnim ryzyku; |
| --- | --- |

—

50 % w odniesieniu do pozycji o średnim ryzyku;

| — | 20 % w odniesieniu do pozycji o średnim/niskim ryzyku; oraz |
| --- | --- |

—

20 % w odniesieniu do pozycji o średnim/niskim ryzyku; oraz

| — | 0 % w odniesieniu do pozycji o niskim ryzyku. |
| --- | --- |

—

0 % w odniesieniu do pozycji o niskim ryzyku.

Do celów niniejszego ustępu pozycjom pozabilansowym przypisuje się kategorie ryzyka zgodnie z załącznikiem II.

2.   EKSPOZYCJE W PAPIERACH KAPITAŁOWYCH

| 12. | Wartość ekspozycji jest równa wartości przedstawionej w sprawozdaniu finansowym. Dopuszczalne mierniki ekspozycji w papierach kapitałowych są następujące:






  a) | Dla lokat kapitałowych wycenionych według wartości godziwej — w których zmiany wartości są wykazywane w wyniku, a następnie w funduszach własnych — wartość ekspozycji jest równa wartości godziwej przedstawionej w bilansie; |
| --- | --- | --- |

12.

Wartość ekspozycji jest równa wartości przedstawionej w sprawozdaniu finansowym. Dopuszczalne mierniki ekspozycji w papierach kapitałowych są następujące:

a)

Dla lokat kapitałowych wycenionych według wartości godziwej — w których zmiany wartości są wykazywane w wyniku, a następnie w funduszach własnych — wartość ekspozycji jest równa wartości godziwej przedstawionej w bilansie;

| b) | Dla lokat kapitałowych wycenionych według wartości godziwej — w których zmiany wartości nie wpływają na dochód, lecz na oddzielny składnik kapitału skorygowany o podatek — wartość ekspozycji jest równa wartości godziwej przedstawionej w bilansie; |
| --- | --- |

b)

Dla lokat kapitałowych wycenionych według wartości godziwej — w których zmiany wartości nie wpływają na dochód, lecz na oddzielny składnik kapitału skorygowany o podatek — wartość ekspozycji jest równa wartości godziwej przedstawionej w bilansie;

| c) | Dla lokat kapitałowych wycenionych według ceny nabycia lub wartości rynkowej (w zależności od tego, która z tych dwóch wartości jest niższa) wartość ekspozycji jest równa kosztom lub wartości rynkowej przedstawionym w bilansie. |
| --- | --- |

c)

Dla lokat kapitałowych wycenionych według ceny nabycia lub wartości rynkowej (w zależności od tego, która z tych dwóch wartości jest niższa) wartość ekspozycji jest równa kosztom lub wartości rynkowej przedstawionym w bilansie.

3.   INNE AKTYWA NIEZWIĄZANE ZE ZOBOWIĄZANIEM KREDYTOWYM

| 13. | Wartość ekspozycji innych aktywów niezwiązanych ze zobowiązaniem kredytowym jest równa wartości przedstawionej w sprawozdaniach finansowych. |
| --- | --- |

13.

Wartość ekspozycji innych aktywów niezwiązanych ze zobowiązaniem kredytowym jest równa wartości przedstawionej w sprawozdaniach finansowych.

Część 4 — Wymogi minimalne dotyczące metody IRB

1.   SYSTEMY RATINGOWE

| 1. | Na „system ratingowy” składają się wszystkie metody, procesy, kontrole, systemy gromadzenia danych i systemy informatyczne, które wykorzystuje się przy ocenie ryzyka kredytowego, zaliczaniu ekspozycji do poszczególnych klas jakości lub puli (rating) oraz kwantyfikacji niewykonanych zobowiązań i szacowanych strat dla określonych rodzajów ekspozycji. |
| --- | --- |

1.

Na „system ratingowy” składają się wszystkie metody, procesy, kontrole, systemy gromadzenia danych i systemy informatyczne, które wykorzystuje się przy ocenie ryzyka kredytowego, zaliczaniu ekspozycji do poszczególnych klas jakości lub puli (rating) oraz kwantyfikacji niewykonanych zobowiązań i szacowanych strat dla określonych rodzajów ekspozycji.

| 2. | Jeżeli instytucja kredytowa stosuje różne systemy ratingowe, zasady przyporządkowywania dłużnika lub transakcji do danego systemu ratingowego są udokumentowane i stosowane w sposób właściwie odzwierciedlający poziom ryzyka. |
| --- | --- |

2.

Jeżeli instytucja kredytowa stosuje różne systemy ratingowe, zasady przyporządkowywania dłużnika lub transakcji do danego systemu ratingowego są udokumentowane i stosowane w sposób właściwie odzwierciedlający poziom ryzyka.

| 3. | Kryteria i proces przypisywania podlegają okresowym przeglądom w celu określenia, czy są one wciąż adekwatne do bieżącego portfela i warunków zewnętrznych. |
| --- | --- |

3.

Kryteria i proces przypisywania podlegają okresowym przeglądom w celu określenia, czy są one wciąż adekwatne do bieżącego portfela i warunków zewnętrznych.

1.1.   Struktura systemów ratingowych

| 4. | Jeżeli instytucja kredytowa stosuje bezpośrednie oszacowania parametrów ryzyka, wyniki takich oszacowań można traktować jako stopnie w ciągłej skali ratingowej. |
| --- | --- |

4.

Jeżeli instytucja kredytowa stosuje bezpośrednie oszacowania parametrów ryzyka, wyniki takich oszacowań można traktować jako stopnie w ciągłej skali ratingowej.

1.1.1   Ekspozycje wobec przedsiębiorstw, instytucji, rządów i banków centralnych

| 5. | System ratingowy uwzględnia cechy charakterystyczne ryzyka dłużnika i ryzyka transakcji. |
| --- | --- |

5.

System ratingowy uwzględnia cechy charakterystyczne ryzyka dłużnika i ryzyka transakcji.

| 6. | System ratingowy zawiera skalę ratingową dłużnika, która odzwierciedla wyłącznie kwantyfikację ryzyka niewykonania zobowiązań przez dłużnika. Skala ratingowa dłużników składa się z co najmniej 7 klas dłużników wykonujących zobowiązania i jednej klasy dłużników, którzy nie wykonali zobowiązania. |
| --- | --- |

6.

System ratingowy zawiera skalę ratingową dłużnika, która odzwierciedla wyłącznie kwantyfikację ryzyka niewykonania zobowiązań przez dłużnika. Skala ratingowa dłużników składa się z co najmniej 7 klas dłużników wykonujących zobowiązania i jednej klasy dłużników, którzy nie wykonali zobowiązania.

| 7. | „Klasa jakości dłużników” oznacza kategorię ryzyka w ramach skali ratingowej dłużników wschodzącej w skład systemu ratingowego, do której zaliczani są dłużnicy według określonych i wyraźnych kryteriów ratingowych, na podstawie których podaje się oszacowania PD. Instytucja kredytowa dokumentuje związek pomiędzy klasami jakości dłużników pod względem poziomu ryzyka niewykonania zobowiązań, jaki oznacza każda klasa, oraz kryteriów używanych do wyróżnienia tego poziomu ryzyka. |
| --- | --- |

7.

„Klasa jakości dłużników” oznacza kategorię ryzyka w ramach skali ratingowej dłużników wschodzącej w skład systemu ratingowego, do której zaliczani są dłużnicy według określonych i wyraźnych kryteriów ratingowych, na podstawie których podaje się oszacowania PD. Instytucja kredytowa dokumentuje związek pomiędzy klasami jakości dłużników pod względem poziomu ryzyka niewykonania zobowiązań, jaki oznacza każda klasa, oraz kryteriów używanych do wyróżnienia tego poziomu ryzyka.

| 8. | Instytucja kredytowa, której portfele są skoncentrowane w określonym segmencie rynku i w obrębie określonego ryzyka niewykonania zobowiązań, stosuje wystarczającą liczbę klas jakości dłużników, aby uniknąć nadmiernej koncentracji dłużników w jednej klasie. Istotne koncentracje w ramach jednej klasy są poparte przekonującymi empirycznymi dowodami na to, że dana klasa jakości dłużników obejmuje stosunkowo wąski przedział wartości PD oraz że ryzyko niewykonania zobowiązań, jakie stanowią wszyscy dłużnicy w tej klasie, mieści się w tym przedziale. |
| --- | --- |

8.

Instytucja kredytowa, której portfele są skoncentrowane w określonym segmencie rynku i w obrębie określonego ryzyka niewykonania zobowiązań, stosuje wystarczającą liczbę klas jakości dłużników, aby uniknąć nadmiernej koncentracji dłużników w jednej klasie. Istotne koncentracje w ramach jednej klasy są poparte przekonującymi empirycznymi dowodami na to, że dana klasa jakości dłużników obejmuje stosunkowo wąski przedział wartości PD oraz że ryzyko niewykonania zobowiązań, jakie stanowią wszyscy dłużnicy w tej klasie, mieści się w tym przedziale.

| 9. | Warunkiem uznania przez właściwe organy stosowania własnych oszacowań LGD do obliczania wymogu kapitałowego jest uwzględnienie w systemie ratingowym wyraźnej skali ratingowej instrumentów, która odzwierciedla wyłącznie cechy transakcji dotyczące wartości LGD. |
| --- | --- |

9.

Warunkiem uznania przez właściwe organy stosowania własnych oszacowań LGD do obliczania wymogu kapitałowego jest uwzględnienie w systemie ratingowym wyraźnej skali ratingowej instrumentów, która odzwierciedla wyłącznie cechy transakcji dotyczące wartości LGD.

| 10. | „Klasa jakości instrumentów” oznacza kategorię ryzyka w ramach skali instrumentów wchodzącej w skład systemu ratingowego, do której zaliczane są ekspozycje według określonych i wyraźnych kryteriów ratingowych, na podstawie których podaje się własne oszacowania wartości LGD. Definicja klasy obejmuje zarówno zasady zaliczania ekspozycji do danej klasy, jak i kryteria różnicowania poziomów ryzyka poszczególnych klas. |
| --- | --- |

10.

„Klasa jakości instrumentów” oznacza kategorię ryzyka w ramach skali instrumentów wchodzącej w skład systemu ratingowego, do której zaliczane są ekspozycje według określonych i wyraźnych kryteriów ratingowych, na podstawie których podaje się własne oszacowania wartości LGD. Definicja klasy obejmuje zarówno zasady zaliczania ekspozycji do danej klasy, jak i kryteria różnicowania poziomów ryzyka poszczególnych klas.

| 11. | Istotne koncentracje w ramach jednej klasy instrumentów są poparte przekonującymi empirycznymi dowodami na to, że dana klasa obejmuje stosunkowo wąski przedział wartości LGD, oraz że ryzyko, jakie stanowią wszystkie ekspozycje w tej klasie mieści się w tym przedziale. |
| --- | --- |

11.

Istotne koncentracje w ramach jednej klasy instrumentów są poparte przekonującymi empirycznymi dowodami na to, że dana klasa obejmuje stosunkowo wąski przedział wartości LGD, oraz że ryzyko, jakie stanowią wszystkie ekspozycje w tej klasie mieści się w tym przedziale.

| 12. | Instytucje kredytowe stosujące metody określone w części 1 ust. 6 do przypisywania wag ryzyka ekspozycjom związanym kredytowaniem specjalistycznym są zwolnione z wymogi posiadania skali ratingowej dłużników, która odzwierciedlałaby kwantyfikację niewykonania zobowiązań przez dłużnika odnoszącą się wyłącznie do tych ekspozycji. Niezależnie od przepisów ust. 6, wspomniane instytucje stosują do tych ekspozycji co najmniej 4 klasy dłużników wykonujących zobowiązania i co najmniej jedną klasę dłużników, którzy nie wykonali zobowiązania. |
| --- | --- |

12.

Instytucje kredytowe stosujące metody określone w części 1 ust. 6 do przypisywania wag ryzyka ekspozycjom związanym kredytowaniem specjalistycznym są zwolnione z wymogi posiadania skali ratingowej dłużników, która odzwierciedlałaby kwantyfikację niewykonania zobowiązań przez dłużnika odnoszącą się wyłącznie do tych ekspozycji. Niezależnie od przepisów ust. 6, wspomniane instytucje stosują do tych ekspozycji co najmniej 4 klasy dłużników wykonujących zobowiązania i co najmniej jedną klasę dłużników, którzy nie wykonali zobowiązania.

1.1.2   Ekspozycje detaliczne

| 13. | Systemy ratingowe uwzględniają zarówno ryzyko dłużnika jak i ryzyko transakcji, oraz obejmują wszystkie istotne cechy charakterystyczne ryzyka dłużnika i ryzyka transakcji. |
| --- | --- |

13.

Systemy ratingowe uwzględniają zarówno ryzyko dłużnika jak i ryzyko transakcji, oraz obejmują wszystkie istotne cechy charakterystyczne ryzyka dłużnika i ryzyka transakcji.

| 14. | Poziom dywersyfikacji ryzyka jest na tyle duży, że liczba ekspozycji w danej klasie lub pakiecie wystarcza do miarodajnej kwantyfikacji i zatwierdzenia charakterystyki strat na poziomie klasy lub puli. Rozdziału ekspozycji i dłużników na poszczególne klasy lub pule dokonuje się tak, by uniknąć nadmiernej koncentracji. |
| --- | --- |

14.

Poziom dywersyfikacji ryzyka jest na tyle duży, że liczba ekspozycji w danej klasie lub pakiecie wystarcza do miarodajnej kwantyfikacji i zatwierdzenia charakterystyki strat na poziomie klasy lub puli. Rozdziału ekspozycji i dłużników na poszczególne klasy lub pule dokonuje się tak, by uniknąć nadmiernej koncentracji.

| 15. | Instytucje kredytowe wykazują, że proces przypisywania ekspozycji do klas lub puli zapewnia znacząca zróżnicowanie ryzyka, umożliwia grupowanie odpowiednio jednorodnych ekspozycji oraz pozwala na dokładną i spójną ocenę charakterystyki strat na poziomie klasy lub puli. Jeżeli chodzi o nabyte wierzytelności, przy grupowaniu ekspozycji uwzględnia się praktyki stosowane przez sprzedawcę w zakresie analizy ryzyka oraz dywersyfikację ich klientów. |
| --- | --- |

15.

Instytucje kredytowe wykazują, że proces przypisywania ekspozycji do klas lub puli zapewnia znacząca zróżnicowanie ryzyka, umożliwia grupowanie odpowiednio jednorodnych ekspozycji oraz pozwala na dokładną i spójną ocenę charakterystyki strat na poziomie klasy lub puli. Jeżeli chodzi o nabyte wierzytelności, przy grupowaniu ekspozycji uwzględnia się praktyki stosowane przez sprzedawcę w zakresie analizy ryzyka oraz dywersyfikację ich klientów.

| 16. | Instytucje kredytowe biorą pod uwagę następujące czynniki ryzyka podczas zaliczania ekspozycji do odpowiednich klas lub puli:






  a) | Charakterystyka ryzyka dłużnika; |
| --- | --- | --- |

16.

Instytucje kredytowe biorą pod uwagę następujące czynniki ryzyka podczas zaliczania ekspozycji do odpowiednich klas lub puli:

a)

Charakterystyka ryzyka dłużnika;

| b) | Charakterystyka ryzyka transakcji, włącznie z rodzajami produktów lub zabezpieczeń. Instytucje kredytowe wyraźnie uwzględnią te przypadki, w których kilka ekspozycji korzysta z tego samego zabezpieczenia; oraz |
| --- | --- |

b)

Charakterystyka ryzyka transakcji, włącznie z rodzajami produktów lub zabezpieczeń. Instytucje kredytowe wyraźnie uwzględnią te przypadki, w których kilka ekspozycji korzysta z tego samego zabezpieczenia; oraz

| c) | Zaległości kredytowe, chyba że instytucja kredytowa wykaże właściwym organom, że zaległości takie nie są istotnym czynnikiem ryzyka; |
| --- | --- |

c)

Zaległości kredytowe, chyba że instytucja kredytowa wykaże właściwym organom, że zaległości takie nie są istotnym czynnikiem ryzyka;

1.2   Zaliczanie do klas jakości lub puli.

| 17. | Instytucja kredytowa stosuje konkretne definicje, procedury i kryteria służące zaliczaniu ekspozycji do odpowiednich klas lub puli w ramach systemu ratingowego.






  a) | Definicje i kryteria klasy lub puli są wystarczająco szczegółowe, aby umożliwić osobom odpowiedzialnym za przyznawanie ocen ratingowych konsekwentne zaliczanie dłużników lub instrumentów stanowiących podobne ryzyko do tej samej klasy lub puli. Konsekwencję tę stosuje się bez względu na rodzaj działalności, oddział i lokalizację; |
| --- | --- | --- |

17.

Instytucja kredytowa stosuje konkretne definicje, procedury i kryteria służące zaliczaniu ekspozycji do odpowiednich klas lub puli w ramach systemu ratingowego.

a)

Definicje i kryteria klasy lub puli są wystarczająco szczegółowe, aby umożliwić osobom odpowiedzialnym za przyznawanie ocen ratingowych konsekwentne zaliczanie dłużników lub instrumentów stanowiących podobne ryzyko do tej samej klasy lub puli. Konsekwencję tę stosuje się bez względu na rodzaj działalności, oddział i lokalizację;

| b) | dokumentacja procesu ocen ratingowych umożliwia stronom trzecim zrozumienie zasad przypisywania ekspozycji do danych klas lub puli, odtworzenie procesu przypisywania i dokonanie oceny jego zasadności; oraz |
| --- | --- |

b)

dokumentacja procesu ocen ratingowych umożliwia stronom trzecim zrozumienie zasad przypisywania ekspozycji do danych klas lub puli, odtworzenie procesu przypisywania i dokonanie oceny jego zasadności; oraz

| c) | kryteria te są również zgodne z wewnętrznymi standardami kredytowania obowiązującymi w instytucji kredytowej oraz z metodami postępowania wobec dłużników i instrumentów w trudnej sytuacji. |
| --- | --- |

c)

kryteria te są również zgodne z wewnętrznymi standardami kredytowania obowiązującymi w instytucji kredytowej oraz z metodami postępowania wobec dłużników i instrumentów w trudnej sytuacji.

| 18. | Zaliczając dłużników do klas lub puli, instytucja kredytowa uwzględnia wszystkie istotne informacje. Informacje takie są aktualne i umożliwiają instytucji kredytowej dokonanie prognozy dochodów z tytułu danej ekspozycji. Im mniej informacji znajduje się w posiadaniu instytucji kredytowej, tym ostrożniej przypisuje ona ekspozycje do poszczególnych klas lub puli dłużników i instrumentów. Jeżeli instytucja kredytowa stosuje zewnętrzną ocenę ratingową jako główny czynnik decydujący o przyznaniu wewnętrznej oceny ratingowej, wówczas uwzględnia ona również inne istotne informacje. |
| --- | --- |

18.

Zaliczając dłużników do klas lub puli, instytucja kredytowa uwzględnia wszystkie istotne informacje. Informacje takie są aktualne i umożliwiają instytucji kredytowej dokonanie prognozy dochodów z tytułu danej ekspozycji. Im mniej informacji znajduje się w posiadaniu instytucji kredytowej, tym ostrożniej przypisuje ona ekspozycje do poszczególnych klas lub puli dłużników i instrumentów. Jeżeli instytucja kredytowa stosuje zewnętrzną ocenę ratingową jako główny czynnik decydujący o przyznaniu wewnętrznej oceny ratingowej, wówczas uwzględnia ona również inne istotne informacje.

1.3   Klasyfikacja ekspozycji

1.3.1   Ekspozycje wobec przedsiębiorstw, instytucji, rządów i banków centralnych

| 19. | Częścią procesu zatwierdzania kredytu jest zaliczenie dłużnika odpowiedniej klasy. |
| --- | --- |

19.

Częścią procesu zatwierdzania kredytu jest zaliczenie dłużnika odpowiedniej klasy.

| 20. | W przypadku tych instytucji kredytowych, które mają pozwolenie na stosowanie własnych oszacowań LGD lub współczynników konwersji, każda ekspozycja jest w ramach procedury zatwierdzania kredytu zaliczana również zaliczone do odpowiedniej klasy instrumentów. |
| --- | --- |

20.

W przypadku tych instytucji kredytowych, które mają pozwolenie na stosowanie własnych oszacowań LGD lub współczynników konwersji, każda ekspozycja jest w ramach procedury zatwierdzania kredytu zaliczana również zaliczone do odpowiedniej klasy instrumentów.

| 21. | Instytucje kredytowe korzystające podczas przypisywania wag ryzyka ekspozycjom związanym z kredytowaniem specjalistycznym z metod określonych w części 1 ust. 6 zaliczają każde takie ekspozycja do odpowiedniej klasy zgodnie z ust. 12. |
| --- | --- |

21.

Instytucje kredytowe korzystające podczas przypisywania wag ryzyka ekspozycjom związanym z kredytowaniem specjalistycznym z metod określonych w części 1 ust. 6 zaliczają każde takie ekspozycja do odpowiedniej klasy zgodnie z ust. 12.

| 22. | Każdej osobie prawnej, wobec której instytucja kredytowa posiada ekspozycje, przyznaje się oddzielny rating. Instytucja kredytowa wykazuje właściwym organom, że stosuje odpowiednie zasady traktowania dłużników indywidualnych oraz grup dłużników powiązanych. |
| --- | --- |

22.

Każdej osobie prawnej, wobec której instytucja kredytowa posiada ekspozycje, przyznaje się oddzielny rating. Instytucja kredytowa wykazuje właściwym organom, że stosuje odpowiednie zasady traktowania dłużników indywidualnych oraz grup dłużników powiązanych.

| 23. | Oddzielne ekspozycje wobec jednego dłużnika są zaliczane do tej samej klasy jakości dłużników, bez względu na ewentualne różnice pomiędzy poszczególnymi transakcjami. Oddzielne ekspozycje wobec jednego dłużnika można zaliczyć do różnych klas jakości dłużnika w przypadku:






  a) | ryzyka transferowego zależnie od tego, czy ekspozycje są nominowane w walucie krajowej czy obcej; |
| --- | --- | --- |

23.

Oddzielne ekspozycje wobec jednego dłużnika są zaliczane do tej samej klasy jakości dłużników, bez względu na ewentualne różnice pomiędzy poszczególnymi transakcjami. Oddzielne ekspozycje wobec jednego dłużnika można zaliczyć do różnych klas jakości dłużnika w przypadku:

a)

ryzyka transferowego zależnie od tego, czy ekspozycje są nominowane w walucie krajowej czy obcej;

| b) | jeżeli poprzez korektę sposobu przypisywania do klasy dłużników można uwzględnić fakt objęcia ekspozycji gwarancjami; oraz |
| --- | --- |

b)

jeżeli poprzez korektę sposobu przypisywania do klasy dłużników można uwzględnić fakt objęcia ekspozycji gwarancjami; oraz

| c) | w przypadkach, gdy ochrona konsumentów, tajemnica bankowa lub inna legislacja zabrania przekazywania danych klientów. |
| --- | --- |

c)

w przypadkach, gdy ochrona konsumentów, tajemnica bankowa lub inna legislacja zabrania przekazywania danych klientów.

1.3.2   Ekspozycje detaliczne

| 24. | Częścią procesu zatwierdzania kredytu jest zaliczenie każdej ekspozycji do odpowiedniej klasy lub puli. |
| --- | --- |

24.

Częścią procesu zatwierdzania kredytu jest zaliczenie każdej ekspozycji do odpowiedniej klasy lub puli.

1.3.3   Arbitralne decyzje o zmianie klasy jakości

| 25. | Do celów klasyfikacji ratingowej instytucja kredytowa określa przypadki, w których przyjęte parametry wejściowe i wyniki procesu przyznawania ratingu mogą być zmienione w wyniku własnego osądu, a także osoby odpowiedzialne za zatwierdzenie takich zmian. Instytucje kredytowe dokumentują wspomniane zmiany i osoby odpowiedzialne. Instytucje kredytowe analizują dochody z tytułu ekspozycji, których rating został zmieniony oraz prowadzą wykaz wszystkich osób odpowiedzialnych za podejmowanie decyzji w tym zakresie. |
| --- | --- |

25.

Do celów klasyfikacji ratingowej instytucja kredytowa określa przypadki, w których przyjęte parametry wejściowe i wyniki procesu przyznawania ratingu mogą być zmienione w wyniku własnego osądu, a także osoby odpowiedzialne za zatwierdzenie takich zmian. Instytucje kredytowe dokumentują wspomniane zmiany i osoby odpowiedzialne. Instytucje kredytowe analizują dochody z tytułu ekspozycji, których rating został zmieniony oraz prowadzą wykaz wszystkich osób odpowiedzialnych za podejmowanie decyzji w tym zakresie.

1.4   Integralność procesu klasyfikacji

1.4.1   Ekspozycje wobec przedsiębiorstw, instytucji, rządów i banków centralnych

| 26. | Przyznawanie ratingów oraz okresowe ich przeglądy są prowadzone lub zatwierdzane przez stronę niezależną, która nie odnosi bezpośrednich korzyści z decyzji dotyczących udzielenia kredytu. |
| --- | --- |

26.

Przyznawanie ratingów oraz okresowe ich przeglądy są prowadzone lub zatwierdzane przez stronę niezależną, która nie odnosi bezpośrednich korzyści z decyzji dotyczących udzielenia kredytu.

| 27. | Instytucje kredytowe aktualizują oceny ratingowe co najmniej raz w roku. W przypadku dłużników wysokiego ryzyka i ekspozycji trudnych przeglądy są częstsze. Z chwilą pojawienia się nowych, istotnych informacji na temat dłużnika lub ekspozycji instytucje kredytowe przeprowadzają ponowną ocenę ratingową. |
| --- | --- |

27.

Instytucje kredytowe aktualizują oceny ratingowe co najmniej raz w roku. W przypadku dłużników wysokiego ryzyka i ekspozycji trudnych przeglądy są częstsze. Z chwilą pojawienia się nowych, istotnych informacji na temat dłużnika lub ekspozycji instytucje kredytowe przeprowadzają ponowną ocenę ratingową.

| 28. | Instytucja kredytowa stosuje skuteczny system pozyskiwania i aktualizacji informacji dotyczących charakterystyki dłużnika, które wpływają na wartości PD, oraz charakterystyki transakcji, które wpływają na wartości LGD lub współczynniki konwersji. |
| --- | --- |

28.

Instytucja kredytowa stosuje skuteczny system pozyskiwania i aktualizacji informacji dotyczących charakterystyki dłużnika, które wpływają na wartości PD, oraz charakterystyki transakcji, które wpływają na wartości LGD lub współczynniki konwersji.

1.4.2   Ekspozycje detaliczne

| 29. | Instytucja kredytowa co najmniej raz w roku aktualizuje klasyfikacje ratingową dłużników i instrumentów lub dokonuje przeglądu charakterystyki strat i zaległości kredytowych w każdej zidentyfikowanej grupie ryzyka, w zależności, które z tych działań ma w danym przypadku zastosowanie. Instytucja kredytowa co najmniej raz w roku na podstawie reprezentatywnej próbki dokonuje również przeglądu statusu poszczególnych ekspozycji z każdej puli, aby potwierdzić prawidłowość ich przypisania. |
| --- | --- |

29.

Instytucja kredytowa co najmniej raz w roku aktualizuje klasyfikacje ratingową dłużników i instrumentów lub dokonuje przeglądu charakterystyki strat i zaległości kredytowych w każdej zidentyfikowanej grupie ryzyka, w zależności, które z tych działań ma w danym przypadku zastosowanie. Instytucja kredytowa co najmniej raz w roku na podstawie reprezentatywnej próbki dokonuje również przeglądu statusu poszczególnych ekspozycji z każdej puli, aby potwierdzić prawidłowość ich przypisania.

1.5   Stosowanie modeli

| 30. | Jeżeli instytucja kredytowa dokonuje klasyfikacji ekspozycji na podstawie modeli statystycznych i innych metod automatycznych, wówczas:






  a) | instytucja kredytowa wykazuje właściwym organom, że stosowany model posiada znaczną moc statystyczną, a wymogi kapitałowe nie ulegają zniekształceniu na skutek jego zastosowania. Zmienne wejściowe stanowią odpowiednią i skuteczną podstawę prognoz. Stosowany model nie jest obarczony istotnym błędem; |
| --- | --- | --- |

30.

Jeżeli instytucja kredytowa dokonuje klasyfikacji ekspozycji na podstawie modeli statystycznych i innych metod automatycznych, wówczas:

a)

instytucja kredytowa wykazuje właściwym organom, że stosowany model posiada znaczną moc statystyczną, a wymogi kapitałowe nie ulegają zniekształceniu na skutek jego zastosowania. Zmienne wejściowe stanowią odpowiednią i skuteczną podstawę prognoz. Stosowany model nie jest obarczony istotnym błędem;

| b) | instytucja kredytowa stosuje procedury służące weryfikacji parametrów wejściowych modelu obejmujące ocenę dokładności, kompletności i poprawności danych; |
| --- | --- |

b)

instytucja kredytowa stosuje procedury służące weryfikacji parametrów wejściowych modelu obejmujące ocenę dokładności, kompletności i poprawności danych;

| c) | instytucja kredytowa wykazuje, że dane wykorzystane do budowy modelu są reprezentatywne dla ogółu dłużników lub ekspozycji instytucji kredytowej; |
| --- | --- |

c)

instytucja kredytowa wykazuje, że dane wykorzystane do budowy modelu są reprezentatywne dla ogółu dłużników lub ekspozycji instytucji kredytowej;

| d) | instytucja kredytowa regularnie aktualizuje stosowany przez siebie model, co obejmuje monitorowanie sprawności i stabilności modelu, przegląd jego specyfikacji oraz badanie jego skuteczności na podstawie osiąganych wyników; oraz |
| --- | --- |

d)

instytucja kredytowa regularnie aktualizuje stosowany przez siebie model, co obejmuje monitorowanie sprawności i stabilności modelu, przegląd jego specyfikacji oraz badanie jego skuteczności na podstawie osiąganych wyników; oraz

| e) | instytucja kredytowa uzupełnia automatyczny model statystyczny o element osądu i nadzoru ludzkiego w celu dokonania przeglądu ratingów wygenerowanych przez modele oraz aby zagwarantować prawidłowe stosowanie tych modeli. Procedury przeglądu mają na celu znalezienie i ograniczenie błędów wynikających z niedoskonałości modeli. Osoby dokonujące przeglądu biorą pod uwagę wszystkie istotne informacje nieuwzględnione przez model. Instytucja kredytowa dokumentuje, w jaki sposób połączyć osąd własny z wynikami stosowania modeli automatycznych. |
| --- | --- |

e)

instytucja kredytowa uzupełnia automatyczny model statystyczny o element osądu i nadzoru ludzkiego w celu dokonania przeglądu ratingów wygenerowanych przez modele oraz aby zagwarantować prawidłowe stosowanie tych modeli. Procedury przeglądu mają na celu znalezienie i ograniczenie błędów wynikających z niedoskonałości modeli. Osoby dokonujące przeglądu biorą pod uwagę wszystkie istotne informacje nieuwzględnione przez model. Instytucja kredytowa dokumentuje, w jaki sposób połączyć osąd własny z wynikami stosowania modeli automatycznych.

1.6   Dokumentacja systemu ratingowego

| 31. | Instytucja kredytowa dokumentuje projekt i szczegóły operacyjne stosowanego systemu ratingowego. Dokumentacja zawiera dowody potwierdzające spełnienie wymogów minimalnych, określonych przepisami niniejszej części, oraz uwzględnia takie elementy, jak: dywersyfikacja portfela, kryteria ratingowe, odpowiedzialność stron dokonujących oceny ratingowej dłużników i ekspozycji, częstotliwość przeglądów ocen oraz nadzór kierowniczy procesu klasyfikacji ratingowej. |
| --- | --- |

31.

Instytucja kredytowa dokumentuje projekt i szczegóły operacyjne stosowanego systemu ratingowego. Dokumentacja zawiera dowody potwierdzające spełnienie wymogów minimalnych, określonych przepisami niniejszej części, oraz uwzględnia takie elementy, jak: dywersyfikacja portfela, kryteria ratingowe, odpowiedzialność stron dokonujących oceny ratingowej dłużników i ekspozycji, częstotliwość przeglądów ocen oraz nadzór kierowniczy procesu klasyfikacji ratingowej.

| 32. | Instytucja kredytowa dokumentuje uzasadnienie wyboru danych kryteriów ratingowych oraz analizę stanowiącą podstawę takiego wyboru. Instytucja kredytowa dokumentuje wszystkie istotne zmiany w procesie oceny ryzyka, tak by umożliwić właściwym organom rozpoznanie zmian, jakie zaszły w procesie oceny ryzyka od ostatniego przeglądu. W ramach dokumentacji przedstawia się również organizację klasyfikacji ratingowej, obejmującą sam proces przyznawania ratingów oraz strukturę kontroli wewnętrznej. |
| --- | --- |

32.

Instytucja kredytowa dokumentuje uzasadnienie wyboru danych kryteriów ratingowych oraz analizę stanowiącą podstawę takiego wyboru. Instytucja kredytowa dokumentuje wszystkie istotne zmiany w procesie oceny ryzyka, tak by umożliwić właściwym organom rozpoznanie zmian, jakie zaszły w procesie oceny ryzyka od ostatniego przeglądu. W ramach dokumentacji przedstawia się również organizację klasyfikacji ratingowej, obejmującą sam proces przyznawania ratingów oraz strukturę kontroli wewnętrznej.

| 33. | Instytucje kredytowe dokumentują stosowane przez siebie definicje niewykonania zobowiązania i straty oraz wykazują spójność z definicjami określonymi w niniejszej dyrektywie. |
| --- | --- |

33.

Instytucje kredytowe dokumentują stosowane przez siebie definicje niewykonania zobowiązania i straty oraz wykazują spójność z definicjami określonymi w niniejszej dyrektywie.

| 34. | W przypadku stosowania w procesie oceny ratingowej modeli statystycznych instytucja kredytowa dokumentuje wykorzystywane w tym celu metody. Dokumentacja ta:






  a) | zawiera szczegółowy opis teorii, założeń lub podstaw matematycznych i empirycznych, na których opiera się przypisywanie oszacowań do klas, dłużników indywidualnych, ekspozycji lub puli, oraz źródło (źródła) danych wykorzystanych do szacowania modelu; |
| --- | --- | --- |

34.

W przypadku stosowania w procesie oceny ratingowej modeli statystycznych instytucja kredytowa dokumentuje wykorzystywane w tym celu metody. Dokumentacja ta:

a)

zawiera szczegółowy opis teorii, założeń lub podstaw matematycznych i empirycznych, na których opiera się przypisywanie oszacowań do klas, dłużników indywidualnych, ekspozycji lub puli, oraz źródło (źródła) danych wykorzystanych do szacowania modelu;

| b) | tworzy rygorystyczny proces statystyczny (obejmujący testy funkcjonowania poza terminem i poza próbą) do celów aktualizacji modelu; oraz |
| --- | --- |

b)

tworzy rygorystyczny proces statystyczny (obejmujący testy funkcjonowania poza terminem i poza próbą) do celów aktualizacji modelu; oraz

| c) | wskazuje wszelkie okoliczności, w których model nie działa skutecznie. |
| --- | --- |

c)

wskazuje wszelkie okoliczności, w których model nie działa skutecznie.

| 35. | Stosowanie modelu uzyskanego od strony trzeciej, która zastrzega sobie do niego prawo własności, nie zwalnia z obowiązku prowadzenia dokumentacji ani żadnego innego wymogu dotyczącego systemów ratingowych. Do instytucji kredytowej należy obowiązek wykazania właściwym organom faktu spełnienia wszelkich wymagań w tym względzie. |
| --- | --- |

35.

Stosowanie modelu uzyskanego od strony trzeciej, która zastrzega sobie do niego prawo własności, nie zwalnia z obowiązku prowadzenia dokumentacji ani żadnego innego wymogu dotyczącego systemów ratingowych. Do instytucji kredytowej należy obowiązek wykazania właściwym organom faktu spełnienia wszelkich wymagań w tym względzie.

1.7   Zarządzanie danymi

| 36. | Instytucje kredytowe gromadzą i przechowują dane dotyczące wewnętrznych ocen ratingowych zgodnie z art. 145-149. |
| --- | --- |

36.

Instytucje kredytowe gromadzą i przechowują dane dotyczące wewnętrznych ocen ratingowych zgodnie z art. 145-149.

1.7.1   Ekspozycje wobec przedsiębiorstw, instytucji, rządów i banków centralnych

| 37. | Instytucje kredytowe gromadzą i przechowują:






  a) | kompletne historie ocen ratingowych dłużników i uznanych gwarantów, |
| --- | --- | --- |

37.

Instytucje kredytowe gromadzą i przechowują:

a)

kompletne historie ocen ratingowych dłużników i uznanych gwarantów,

| b) | daty przyznania ocen ratingowych, |
| --- | --- |

b)

daty przyznania ocen ratingowych,

| c) | kluczowe dane i metody wykorzystywane przy ustalaniu ratingu, |
| --- | --- |

c)

kluczowe dane i metody wykorzystywane przy ustalaniu ratingu,

| d) | dane dotyczące osób odpowiedzialnych za klasyfikację ratingową, |
| --- | --- |

d)

dane dotyczące osób odpowiedzialnych za klasyfikację ratingową,

| e) | dane wskazujące dłużników i ekspozycje cechujące się niewykonaniem zobowiązania, |
| --- | --- |

e)

dane wskazujące dłużników i ekspozycje cechujące się niewykonaniem zobowiązania,

| f) | daty i okoliczności niewykonania zobowiązań, oraz |
| --- | --- |

f)

daty i okoliczności niewykonania zobowiązań, oraz

| g) | dane dotyczące wartości PD i zrealizowane częstości niewykonania zobowiązań związane z klasami ratingowymi i migracją ratingową. |
| --- | --- |

g)

dane dotyczące wartości PD i zrealizowane częstości niewykonania zobowiązań związane z klasami ratingowymi i migracją ratingową.

Instytucje kredytowe niestosujące własnych oszacowań wartości LGD lub współczynników konwersji gromadzą i przechowują dane dotyczące porównania odnotowanych wartości LGD do wartości określonych w części 2 ust. 8 oraz porównania odnotowanych współczynników konwersji do wartości określonych w części 3 ust. 9

| 38. | Instytucje kredytowe stosujące własne oszacowania wartości LGD lub współczynników konwersji gromadzą i przechowują:






  a) | Kompletne historie danych dotyczących ocen ratingowych instrumentów oraz oszacowań LGD i współczynników konwersji związanych z poszczególnymi skalami ocen ratingowych; |
| --- | --- | --- |

38.

Instytucje kredytowe stosujące własne oszacowania wartości LGD lub współczynników konwersji gromadzą i przechowują:

a)

Kompletne historie danych dotyczących ocen ratingowych instrumentów oraz oszacowań LGD i współczynników konwersji związanych z poszczególnymi skalami ocen ratingowych;

| b) | Daty przyznania ocen ratingowych i sporządzenia oszacowań; |
| --- | --- |

b)

Daty przyznania ocen ratingowych i sporządzenia oszacowań;

| c) | Kluczowe dane i metody wykorzystywane przy tworzeniu ocen ratingowych instrumentów oraz oszacowań LGD i współczynników konwersji; |
| --- | --- |

c)

Kluczowe dane i metody wykorzystywane przy tworzeniu ocen ratingowych instrumentów oraz oszacowań LGD i współczynników konwersji;

| d) | Dane dotyczące osób odpowiedzialnych za przypisywanie ocen ratingowych instrumentom oraz osób odpowiedzialnych za oszacowania LGD i współczynników konwersji; |
| --- | --- |

d)

Dane dotyczące osób odpowiedzialnych za przypisywanie ocen ratingowych instrumentom oraz osób odpowiedzialnych za oszacowania LGD i współczynników konwersji;

| e) | Dane dotyczące szacunkowych i odnotowanych wartości LGD i współczynników konwersji związanych z poszczególnymi ekspozycjami obciążonymi niewykonaniem zobowiązania; |
| --- | --- |

e)

Dane dotyczące szacunkowych i odnotowanych wartości LGD i współczynników konwersji związanych z poszczególnymi ekspozycjami obciążonymi niewykonaniem zobowiązania;

| f) | Dane dotyczące wartości LGD ekspozycji przed i po ocenie skutków gwarancji lub kredytowego instrumentu pochodnego w przypadku tych instytucji kredytowych, które uwzględniają skutki ograniczenia ryzyka kredytowego przez gwarancje lub kredytowe instrumenty pochodne przy szacowaniu LGD; oraz |
| --- | --- |

f)

Dane dotyczące wartości LGD ekspozycji przed i po ocenie skutków gwarancji lub kredytowego instrumentu pochodnego w przypadku tych instytucji kredytowych, które uwzględniają skutki ograniczenia ryzyka kredytowego przez gwarancje lub kredytowe instrumenty pochodne przy szacowaniu LGD; oraz

| g) | Dane dotyczące składników strat dla każdej ekspozycji obciążonej niewykonaniem zobowiązania. |
| --- | --- |

g)

Dane dotyczące składników strat dla każdej ekspozycji obciążonej niewykonaniem zobowiązania.

1.7.2   Ekspozycje detaliczne

| 39. | Instytucje kredytowe gromadzą i przechowują:






  a) | Dane wykorzystywane w procesie przyporządkowywania ekspozycji do poszczególnych klas i puli; |
| --- | --- | --- |

39.

Instytucje kredytowe gromadzą i przechowują:

a)

Dane wykorzystywane w procesie przyporządkowywania ekspozycji do poszczególnych klas i puli;

| b) | Dane dotyczące szacunkowych wartości PD, LGD i współczynników konwersji związanych z poszczególnymi klasami lub pulami ekspozycji; |
| --- | --- |

b)

Dane dotyczące szacunkowych wartości PD, LGD i współczynników konwersji związanych z poszczególnymi klasami lub pulami ekspozycji;

| c) | Dane wskazujące dłużników i ekspozycje, cechujące się niewykonaniem zobowiązania; |
| --- | --- |

c)

Dane wskazujące dłużników i ekspozycje, cechujące się niewykonaniem zobowiązania;

| d) | W przypadku niewykonania zobowiązania dane dotyczące klas lub puli, do których dane ekspozycja było przypisane w roku poprzedzającym niewykonanie zobowiązania oraz dotyczące odnotowanych wyników LGD i współczynnika konwersji; oraz |
| --- | --- |

d)

W przypadku niewykonania zobowiązania dane dotyczące klas lub puli, do których dane ekspozycja było przypisane w roku poprzedzającym niewykonanie zobowiązania oraz dotyczące odnotowanych wyników LGD i współczynnika konwersji; oraz

| e) | Dane dotyczące prawdopodobieństwa straty dla uprawnionych, odnawialnych ekspozycji detalicznych. |
| --- | --- |

e)

Dane dotyczące prawdopodobieństwa straty dla uprawnionych, odnawialnych ekspozycji detalicznych.

1.8   Testy warunków skrajnych stosowane w ocenie adekwatności kapitałowej

| 40. | Przy ocenie adekwatności kapitałowej instytucja kredytowa stosuje solidne procedury testów warunków skrajnych. Testy pozwalają rozpoznać zdarzenia lub zmiany warunków ekonomicznych, które mogą nastąpić w przyszłości, wywierając niekorzystny wpływ na ryzyko kredytowe instytucji kredytowej oraz na ocenę odporności instytucji kredytowej na takie zmiany. |
| --- | --- |

40.

Przy ocenie adekwatności kapitałowej instytucja kredytowa stosuje solidne procedury testów warunków skrajnych. Testy pozwalają rozpoznać zdarzenia lub zmiany warunków ekonomicznych, które mogą nastąpić w przyszłości, wywierając niekorzystny wpływ na ryzyko kredytowe instytucji kredytowej oraz na ocenę odporności instytucji kredytowej na takie zmiany.

| 41. | Instytucja kredytowa przeprowadza regularnie test warunków skrajnych w zakresie ryzyka kredytowego w celu oceny wpływu określonych warunków na jej ogólne wymogi kapitałowe ze względu na ryzyk kredytowe. Wyboru testu dokonuje instytucja kredytowa pod kontrolą organu nadzorczego. Stosowany test jest miarodajny i stosunkowo zachowawczy, uwzględniający co najmniej skutki przewidziane w scenariuszu lekkiej recesji. Instytucja kredytowa ocenia w swoich ratingach migrację w ramach symulacji warunków skrajnych. Większość ekspozycji instytucji kredytowej ulokowana jest w portfelach objętych testami warunków skrajnych. |
| --- | --- |

41.

Instytucja kredytowa przeprowadza regularnie test warunków skrajnych w zakresie ryzyka kredytowego w celu oceny wpływu określonych warunków na jej ogólne wymogi kapitałowe ze względu na ryzyk kredytowe. Wyboru testu dokonuje instytucja kredytowa pod kontrolą organu nadzorczego. Stosowany test jest miarodajny i stosunkowo zachowawczy, uwzględniający co najmniej skutki przewidziane w scenariuszu lekkiej recesji. Instytucja kredytowa ocenia w swoich ratingach migrację w ramach symulacji warunków skrajnych. Większość ekspozycji instytucji kredytowej ulokowana jest w portfelach objętych testami warunków skrajnych.

| 42. | Instytucje kredytowe stosujące zasady określone w części 1 ust. 4, w ramach testów warunków skrajnych uznają wpływ pogorszenia się jakości kredytowej dostawców ochrony kredytowej, szczególnie zaś skutki, jakie wiążą się z niespełnieniem przez nich kryteriów uznawania. |
| --- | --- |

42.

Instytucje kredytowe stosujące zasady określone w części 1 ust. 4, w ramach testów warunków skrajnych uznają wpływ pogorszenia się jakości kredytowej dostawców ochrony kredytowej, szczególnie zaś skutki, jakie wiążą się z niespełnieniem przez nich kryteriów uznawania.

2.   KWANTYFIKACJA RYZYKA

| 43. | Przy określaniu parametrów ryzyka związanego z poszczególnymi klasami lub pulami ratingowymi instytucja kredytowa stosuje następujące wymogi. |
| --- | --- |

43.

Przy określaniu parametrów ryzyka związanego z poszczególnymi klasami lub pulami ratingowymi instytucja kredytowa stosuje następujące wymogi.

2.1.   Definicja niewykonania zobowiązania

| 44. | Przyjmuje się, że „niewykonanie zobowiązania” ma miejsce w odniesieniu do danego dłużnika, jeżeli zaszło co najmniej jedno z dwóch następujących zdarzeń:






  a) | Instytucja kredytowa uznaje, że dłużnik prawdopodobnie nie wywiąże się w pełni ze swoich zobowiązań kredytowych wobec instytucji kredytowej, przedsiębiorstwa dominującego lub któregokolwiek z podmiotów zależnych bez konieczności podejmowania przez instytucję kredytową działań, takich jak realizacja zabezpieczenia (jeżeli takowe istnieje). |
| --- | --- | --- |

44.

Przyjmuje się, że „niewykonanie zobowiązania” ma miejsce w odniesieniu do danego dłużnika, jeżeli zaszło co najmniej jedno z dwóch następujących zdarzeń:

a)

Instytucja kredytowa uznaje, że dłużnik prawdopodobnie nie wywiąże się w pełni ze swoich zobowiązań kredytowych wobec instytucji kredytowej, przedsiębiorstwa dominującego lub któregokolwiek z podmiotów zależnych bez konieczności podejmowania przez instytucję kredytową działań, takich jak realizacja zabezpieczenia (jeżeli takowe istnieje).

| b) | Należność dłużnika dotycząca istotnych zobowiązań kredytowych wobec instytucji kredytowej, przedsiębiorstwa dominującego lub któregokolwiek z podmiotów zależnych jest przeterminowana o ponad 90 dni. |
| --- | --- |

b)

Należność dłużnika dotycząca istotnych zobowiązań kredytowych wobec instytucji kredytowej, przedsiębiorstwa dominującego lub któregokolwiek z podmiotów zależnych jest przeterminowana o ponad 90 dni.

W przypadku przekroczenia kredytu należność uważa się za przeterminowaną z chwilą przekroczenia wyznaczonego limitu, gdy wartość niespłaconych wierzytelności osiągnie poziom wyższy niż wyznaczony limit lub gdy nastąpi wykorzystanie kwoty kredytu bez zezwolenia, a przedmiotowa kwota ma znaczną wysokość.

„Wyznaczony limit” oznacza limit, o którym powiadomiono dłużnika.

W przypadku kart kredytowych należność uważa się za przeterminowaną z datą wymagalności płatności minimalnej.

W przypadku ekspozycji detalicznych oraz ekspozycji wobec pozarządowych podmiotów sektora publicznego właściwe organy ustalają liczbę dni przeterminowania zgodnie z ust. 48.

W przypadku ekspozycji korporacyjnych właściwe organy mogą ustalić liczbę dni przeterminowania zgodnie z art. 154 ust. 7.

W przypadku ekspozycji detalicznych instytucje kredytowe mogą stosować definicję niewykonania zobowiązania na poziomie instrumentu.

We wszystkich wypadkach przedawnione należności ustalane są powyżej progu ustalonego przez właściwe organy, który odpowiada rozsądnemu poziomowi ryzyka.

| 45. | Następujące elementy wskazują na prawdopodobieństwo niewypłacalności:






  a) | instytucja kredytowa zrzeka się odsetek z tytułu zobowiązania kredytowego; |
| --- | --- | --- |

45.

Następujące elementy wskazują na prawdopodobieństwo niewypłacalności:

a)

instytucja kredytowa zrzeka się odsetek z tytułu zobowiązania kredytowego;

| b) | instytucja kredytowa dokonuje aktualizacji wartości na skutek wyraźnego pogorszenia jakości kredytowej po przyjęciu ekspozycji przez instytucję kredytową; |
| --- | --- |

b)

instytucja kredytowa dokonuje aktualizacji wartości na skutek wyraźnego pogorszenia jakości kredytowej po przyjęciu ekspozycji przez instytucję kredytową;

| c) | instytucja kredytowa zbywa zobowiązania kredytowe z znaczną stratą ekonomiczną; |
| --- | --- |

c)

instytucja kredytowa zbywa zobowiązania kredytowe z znaczną stratą ekonomiczną;

| d) | instytucja kredytowa zezwala na awaryjną restrukturyzację zobowiązań kredytowych jeżeli może to skutkować zmniejszeniem zobowiązań finansowych poprzez umorzenie istotnej części zobowiązania lub odroczenie spłaty kwoty głównej, odsetek lub (jeżeli dotyczy) prowizji. Obejmuje to także w przypadku ekspozycji w papierach kapitałowych awaryjną restrukturyzację samego udziału kapitałowego zgodnie z metodą opartą na PD/LGD; |
| --- | --- |

d)

instytucja kredytowa zezwala na awaryjną restrukturyzację zobowiązań kredytowych jeżeli może to skutkować zmniejszeniem zobowiązań finansowych poprzez umorzenie istotnej części zobowiązania lub odroczenie spłaty kwoty głównej, odsetek lub (jeżeli dotyczy) prowizji. Obejmuje to także w przypadku ekspozycji w papierach kapitałowych awaryjną restrukturyzację samego udziału kapitałowego zgodnie z metodą opartą na PD/LGD;

| e) | instytucja kredytowa złożyła wniosek o postawienie dłużnika w stan upadłości lub podobny wniosek w odniesieniu do zobowiązań kredytowych dłużnika wobec instytucji kredytowej, przedsiębiorstwa dominującego lub któregokolwiek z podmiotów zależnych; oraz |
| --- | --- |

e)

instytucja kredytowa złożyła wniosek o postawienie dłużnika w stan upadłości lub podobny wniosek w odniesieniu do zobowiązań kredytowych dłużnika wobec instytucji kredytowej, przedsiębiorstwa dominującego lub któregokolwiek z podmiotów zależnych; oraz

| f) | dłużnik został postawiony w stan upadłości lub uzyskał podobną ochronę, co powoduje uniknięcie lub opóźnienie spłaty zobowiązań kredytowych wobec instytucji kredytowej, przedsiębiorstwa dominującego lub któregokolwiek z podmiotów zależnych. |
| --- | --- |

f)

dłużnik został postawiony w stan upadłości lub uzyskał podobną ochronę, co powoduje uniknięcie lub opóźnienie spłaty zobowiązań kredytowych wobec instytucji kredytowej, przedsiębiorstwa dominującego lub któregokolwiek z podmiotów zależnych.

| 46. | Instytucje kredytowe stosujące dane zewnętrzne nieodpowiadające definicji niewykonania zobowiązania wykazują właściwym organom, że dokonano odpowiednich korekt w celu osiągnięcia jak największej zbieżności ze wspomnianą definicją. |
| --- | --- |

46.

Instytucje kredytowe stosujące dane zewnętrzne nieodpowiadające definicji niewykonania zobowiązania wykazują właściwym organom, że dokonano odpowiednich korekt w celu osiągnięcia jak największej zbieżności ze wspomnianą definicją.

| 47. | Jeżeli instytucja kredytowa uzna, że do danej ekspozycji przestała mieć zastosowanie definicja niewykonania zobowiązania, wówczas odpowiadający mu dłużnik lub instrument mogą zostać sklasyfikowane jakby nie dotyczyło ich zdarzenie niewykonania zobowiązania. Wystąpienie w przyszłości okoliczności określonych taką definicją, oznaczałoby kolejny przypadek niewykonania zobowiązania. |
| --- | --- |

47.

Jeżeli instytucja kredytowa uzna, że do danej ekspozycji przestała mieć zastosowanie definicja niewykonania zobowiązania, wówczas odpowiadający mu dłużnik lub instrument mogą zostać sklasyfikowane jakby nie dotyczyło ich zdarzenie niewykonania zobowiązania. Wystąpienie w przyszłości okoliczności określonych taką definicją, oznaczałoby kolejny przypadek niewykonania zobowiązania.

| 48. | Dla ekspozycji detalicznych oraz wobec pozarządowych podmiotów sektora publicznego właściwe organy każdego Państwa Członkowskiego ustalają dokładną liczbę dni przeterminowania, która obowiązuje wszystkie instytucje kredytowe w danym państwie zgodnie z definicją niewykonania zobowiązania określoną w ust. 44 dla ekspozycji wobec tego rodzaju kontrahentów z siedzibą w danych Państwie Członkowskim. Wspomniana liczba dni waha się pomiędzy 90 a 180 w zależności od linii produktu. W przypadku ekspozycji wobec wymienionych wyżej kontrahentów z siedzibą w innych Państwach Członkowskich właściwe organy ustalają liczbę dni przeterminowania nie większą, niż liczba ustalona przez właściwe organy we własnym Państwie Członkowskim. |
| --- | --- |

48.

Dla ekspozycji detalicznych oraz wobec pozarządowych podmiotów sektora publicznego właściwe organy każdego Państwa Członkowskiego ustalają dokładną liczbę dni przeterminowania, która obowiązuje wszystkie instytucje kredytowe w danym państwie zgodnie z definicją niewykonania zobowiązania określoną w ust. 44 dla ekspozycji wobec tego rodzaju kontrahentów z siedzibą w danych Państwie Członkowskim. Wspomniana liczba dni waha się pomiędzy 90 a 180 w zależności od linii produktu. W przypadku ekspozycji wobec wymienionych wyżej kontrahentów z siedzibą w innych Państwach Członkowskich właściwe organy ustalają liczbę dni przeterminowania nie większą, niż liczba ustalona przez właściwe organy we własnym Państwie Członkowskim.

2.2.   Wymogi ogólne dotyczące oszacowań

| 49. | Oszacowania własne instytucji kredytowych dotyczące parametrów ryzyka PD, LGD, współczynnika konwersji i EL wykorzystują wszystkie przydatne do tego dane, informacje i metody. Oszacowań dokonuje się na podstawie zarówno doświadczeń z przeszłości, jak i dowodów empirycznych, nie zaś wyłącznie w oparciu o osąd własny. Oszacowania te są wiarygodne i intuicyjne oraz oparte na istotnych determinanty odpowiednich parametrów ryzyka. Im mniej danych posiada instytucja kredytowa tym ostrożniejsze są jej oszacowania. |
| --- | --- |

49.

Oszacowania własne instytucji kredytowych dotyczące parametrów ryzyka PD, LGD, współczynnika konwersji i EL wykorzystują wszystkie przydatne do tego dane, informacje i metody. Oszacowań dokonuje się na podstawie zarówno doświadczeń z przeszłości, jak i dowodów empirycznych, nie zaś wyłącznie w oparciu o osąd własny. Oszacowania te są wiarygodne i intuicyjne oraz oparte na istotnych determinanty odpowiednich parametrów ryzyka. Im mniej danych posiada instytucja kredytowa tym ostrożniejsze są jej oszacowania.

| 50. | Instytucja kredytowa jest w stanie przedstawić zestawienie poniesionych strat według częstotliwości niewykonania zobowiązań, LGD, współczynnika konwersji lub straty w przypadku stosowania oszacowań EL w rozbiciu na główne czynniki poszczególnych parametrów ryzyka. Instytucja kredytowa dowodzi, że jej oszacowania oparte są na od dawna zbieranych doświadczeniach. |
| --- | --- |

50.

Instytucja kredytowa jest w stanie przedstawić zestawienie poniesionych strat według częstotliwości niewykonania zobowiązań, LGD, współczynnika konwersji lub straty w przypadku stosowania oszacowań EL w rozbiciu na główne czynniki poszczególnych parametrów ryzyka. Instytucja kredytowa dowodzi, że jej oszacowania oparte są na od dawna zbieranych doświadczeniach.

| 51. | Uwzględnia się wszelkie zmiany dotyczące udzielania kredytów lub prowadzenia postępowania windykacyjnego w okresie obserwacji, określonym w ust. 66, 71, 82, 86, 93 i 95. W swych oszacowaniach instytucja kredytowa na bieżąco uwzględnia nowości techniczne oraz nowe dane i inne informacje. Instytucja kredytowa dokonuje przeglądu swoich oszacowań wraz z pojawieniem się nowych informacji, nie rzadziej jednak niż raz do roku. |
| --- | --- |

51.

Uwzględnia się wszelkie zmiany dotyczące udzielania kredytów lub prowadzenia postępowania windykacyjnego w okresie obserwacji, określonym w ust. 66, 71, 82, 86, 93 i 95. W swych oszacowaniach instytucja kredytowa na bieżąco uwzględnia nowości techniczne oraz nowe dane i inne informacje. Instytucja kredytowa dokonuje przeglądu swoich oszacowań wraz z pojawieniem się nowych informacji, nie rzadziej jednak niż raz do roku.

| 52. | Ogół ekspozycji objętych danymi stanowiącymi podstawę oszacowań, standardy kredytowania stosowane podczas gromadzenia danych i inne istotne czynniki są porównywalne do ekspozycji i norm danej instytucji kredytowej. Instytucja kredytowa wykazuje właściwym organom, że warunki ekonomiczne lub rynkowe, na których opierają się jej dane odpowiadają warunkom obecnym lub warunkom w przewidywalnej przyszłości. Liczba ekspozycji w próbce oraz okres próby podczas kwantyfikacji są dobrane tak, by gwarantować dokładności i pewności oszacowań instytucji kredytowej. |
| --- | --- |

52.

Ogół ekspozycji objętych danymi stanowiącymi podstawę oszacowań, standardy kredytowania stosowane podczas gromadzenia danych i inne istotne czynniki są porównywalne do ekspozycji i norm danej instytucji kredytowej. Instytucja kredytowa wykazuje właściwym organom, że warunki ekonomiczne lub rynkowe, na których opierają się jej dane odpowiadają warunkom obecnym lub warunkom w przewidywalnej przyszłości. Liczba ekspozycji w próbce oraz okres próby podczas kwantyfikacji są dobrane tak, by gwarantować dokładności i pewności oszacowań instytucji kredytowej.

| 53. | W przypadku nabytych wierzytelności w oszacowaniach uwzględnia się wszystkie istotne informacje dostępne nabywającej instytucji kredytowej odnośnie do jakości wierzytelności bazowych, łącznie z danymi dotyczącymi podobnych pakietów wierzytelności pochodzących od sprzedającego, nabywającej instytucji kredytowej lub ze źródła zewnętrznego. Nabywająca instytucja kredytowa weryfikuje wszystkie dane przekazane przez sprzedającego. |
| --- | --- |

53.

W przypadku nabytych wierzytelności w oszacowaniach uwzględnia się wszystkie istotne informacje dostępne nabywającej instytucji kredytowej odnośnie do jakości wierzytelności bazowych, łącznie z danymi dotyczącymi podobnych pakietów wierzytelności pochodzących od sprzedającego, nabywającej instytucji kredytowej lub ze źródła zewnętrznego. Nabywająca instytucja kredytowa weryfikuje wszystkie dane przekazane przez sprzedającego.

| 54. | Instytucja kredytowa dodaje do swoich oszacowań margines zachowawczości związany z przewidywanym zakresem błędów oszacowań. Jeżeli stosowane metody i dane są mniej zadowalające, a przewidywany zakres błędów większy, wówczas margines zachowawczości również rośnie. |
| --- | --- |

54.

Instytucja kredytowa dodaje do swoich oszacowań margines zachowawczości związany z przewidywanym zakresem błędów oszacowań. Jeżeli stosowane metody i dane są mniej zadowalające, a przewidywany zakres błędów większy, wówczas margines zachowawczości również rośnie.

| 55. | Jeżeli oszacowania czynników ryzyka stosowane przez instytucje kredytowe do obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem są różne od tych, które wykorzystuje do celów wewnętrznych, fakt ten jest dokumentowany i uzasadniany właściwym organom. |
| --- | --- |

55.

Jeżeli oszacowania czynników ryzyka stosowane przez instytucje kredytowe do obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem są różne od tych, które wykorzystuje do celów wewnętrznych, fakt ten jest dokumentowany i uzasadniany właściwym organom.

| 56. | Jeżeli instytucje kredytowe potrafią wykazać właściwym dla nich organom, że dane zebrane przed wejściem niniejszej dyrektywy w życie zostały odpowiednich skorygowane w celu osiągnięcia jak największej zbieżności z definicjami niewykonania zobowiązań i straty, wówczas organy takie mogą zezwolić instytucjom kredytowym na pewną elastyczność w stosowaniu norm wymaganych dla danych. |
| --- | --- |

56.

Jeżeli instytucje kredytowe potrafią wykazać właściwym dla nich organom, że dane zebrane przed wejściem niniejszej dyrektywy w życie zostały odpowiednich skorygowane w celu osiągnięcia jak największej zbieżności z definicjami niewykonania zobowiązań i straty, wówczas organy takie mogą zezwolić instytucjom kredytowym na pewną elastyczność w stosowaniu norm wymaganych dla danych.

| 57. | Jeżeli instytucja kredytowa wykorzystuje dane zbiorcze obejmujące szereg instytucji kredytowych, wykazuje ona, że:






  a) | systemy i kryteria ratingowe innych instytucji są podobne do jej własnych; |
| --- | --- | --- |

57.

Jeżeli instytucja kredytowa wykorzystuje dane zbiorcze obejmujące szereg instytucji kredytowych, wykazuje ona, że:

a)

systemy i kryteria ratingowe innych instytucji są podobne do jej własnych;

| b) | rozpatrywany zbiór jest reprezentatywny dla portfela, którego dotyczą dane zbiorcze; oraz |
| --- | --- |

b)

rozpatrywany zbiór jest reprezentatywny dla portfela, którego dotyczą dane zbiorcze; oraz

| c) | dane zbiorcze są konsekwentnie stosowane przez instytucję kredytową w jej stałych oszacowaniach. |
| --- | --- |

c)

dane zbiorcze są konsekwentnie stosowane przez instytucję kredytową w jej stałych oszacowaniach.

| 58. | Jeżeli instytucja kredytowa wykorzystuje dane zebrane ze zbioru instytucji kredytowych, odpowiada ona za integralność swoich systemów ratingowych. Instytucja kredytowa wykazuje właściwym organom, że posiada wystarczającą znajomość stosowanych wewnętrznie systemów ratingowych oraz że skutecznie monitoruje i kontroluje proces przyznawania ocen ratingowych. |
| --- | --- |

58.

Jeżeli instytucja kredytowa wykorzystuje dane zebrane ze zbioru instytucji kredytowych, odpowiada ona za integralność swoich systemów ratingowych. Instytucja kredytowa wykazuje właściwym organom, że posiada wystarczającą znajomość stosowanych wewnętrznie systemów ratingowych oraz że skutecznie monitoruje i kontroluje proces przyznawania ocen ratingowych.

2.2.1   Wymogi dotyczące szacowania wartości PD

Ekspozycje wobec przedsiębiorstw, instytucji, rządów i banków centralnych

| 59. | Instytucje kredytowe dokonują oszacowań wartości PD według klasy jakości dłużników na podstawie średnich długoterminowych dla jednorocznych współczynników niewykonania zobowiązań. |
| --- | --- |

59.

Instytucje kredytowe dokonują oszacowań wartości PD według klasy jakości dłużników na podstawie średnich długoterminowych dla jednorocznych współczynników niewykonania zobowiązań.

| 60. | Jeżeli chodzi o nabyte wierzytelności korporacyjne, instytucje kredytowe mogą dokonywać oszacowań wartości EL według klasy jakości dłużników na podstawie średnich długoterminowych dla jednorocznych zrealizowanych częstości niewykonania zobowiązań. |
| --- | --- |

60.

Jeżeli chodzi o nabyte wierzytelności korporacyjne, instytucje kredytowe mogą dokonywać oszacowań wartości EL według klasy jakości dłużników na podstawie średnich długoterminowych dla jednorocznych zrealizowanych częstości niewykonania zobowiązań.

| 61. | Jeżeli instytucja kredytowa oblicza oszacowania średniej długoterminowej wartości PD i LGD dla nabytych wierzytelności korporacyjnych, wykorzystując oszacowania wartości EL oraz odpowiednie oszacowania PD i LGD, wówczas proces szacowania całkowitych strat spełnia ogólne normy szacowania wartości PD i LGD określone w niniejszej części, a wynik jest zgodny z pojęciem LGD określonym w ust. 73. |
| --- | --- |

61.

Jeżeli instytucja kredytowa oblicza oszacowania średniej długoterminowej wartości PD i LGD dla nabytych wierzytelności korporacyjnych, wykorzystując oszacowania wartości EL oraz odpowiednie oszacowania PD i LGD, wówczas proces szacowania całkowitych strat spełnia ogólne normy szacowania wartości PD i LGD określone w niniejszej części, a wynik jest zgodny z pojęciem LGD określonym w ust. 73.

| 62. | Instytucje kredytowe stosują techniki szacowania PD jedynie w połączeniu z dokładna analizą. Instytucje kredytowe uznają duże znaczenie osądów własnych podczas łączenia wyników stosowania różnych technik i dokonywania korekt ze względu na ograniczenia technik i informacji. |
| --- | --- |

62.

Instytucje kredytowe stosują techniki szacowania PD jedynie w połączeniu z dokładna analizą. Instytucje kredytowe uznają duże znaczenie osądów własnych podczas łączenia wyników stosowania różnych technik i dokonywania korekt ze względu na ograniczenia technik i informacji.

| 63. | Jeżeli instytucja kredytowa wykorzystuje dane dotyczące wewnętrznych zdarzeń niewykonania zobowiązań do szacowania wartości PD, wykazuje ona w swoich analizach, że w oszacowaniach tych uwzględniają normy inicjowania umów kredytowych oraz wszelkie różnice między systemem ratingowym, który posłużył do wygenerowania danych a obecnym systemem ratingowym. Jeśli normy gwarantowania emisji lub systemy ratingowe uległy zmianie, instytucja kredytowa zwiększa margines zachowawczości w swoich oszacowaniach PD. |
| --- | --- |

63.

Jeżeli instytucja kredytowa wykorzystuje dane dotyczące wewnętrznych zdarzeń niewykonania zobowiązań do szacowania wartości PD, wykazuje ona w swoich analizach, że w oszacowaniach tych uwzględniają normy inicjowania umów kredytowych oraz wszelkie różnice między systemem ratingowym, który posłużył do wygenerowania danych a obecnym systemem ratingowym. Jeśli normy gwarantowania emisji lub systemy ratingowe uległy zmianie, instytucja kredytowa zwiększa margines zachowawczości w swoich oszacowaniach PD.

| 64. | Jeżeli instytucja kredytowa przyporządkowuje swoje wewnętrzne klasy jakości do skali stosowanej przez ECAI lub podobne organizacje, a następnie przypisuje częstość niewykonania zobowiązań odpowiadający klasie dłużników organizacji zewnętrznej stosowanej przez siebie klasie, przyporządkowanie takie opiera się na porównaniu wewnętrznych kryteriów ratingowych do kryteriów stosowanych przez organizacją zewnętrzną oraz na porównaniu wewnętrznych i zewnętrznych ratingów wspólnych dłużników. Należy unikać błędów i niespójności w procesie przyporządkowywania lub w danych bazowych. Kryteria organizacji zewnętrznej, na których opierają się dane wykorzystywane do kwantyfikacji są zorientowane jedynie na ryzyko niewykonania zobowiązań i nie uwzględniają charakterystyki transakcji. Analiza instytucji kredytowej zawiera porównanie stosowanych definicji niewykonania zobowiązań zgodnie z wymogami określonymi w ust. 44-48. Instytucje kredytowe dokumentują podstawy przyporządkowania. |
| --- | --- |

64.

Jeżeli instytucja kredytowa przyporządkowuje swoje wewnętrzne klasy jakości do skali stosowanej przez ECAI lub podobne organizacje, a następnie przypisuje częstość niewykonania zobowiązań odpowiadający klasie dłużników organizacji zewnętrznej stosowanej przez siebie klasie, przyporządkowanie takie opiera się na porównaniu wewnętrznych kryteriów ratingowych do kryteriów stosowanych przez organizacją zewnętrzną oraz na porównaniu wewnętrznych i zewnętrznych ratingów wspólnych dłużników. Należy unikać błędów i niespójności w procesie przyporządkowywania lub w danych bazowych. Kryteria organizacji zewnętrznej, na których opierają się dane wykorzystywane do kwantyfikacji są zorientowane jedynie na ryzyko niewykonania zobowiązań i nie uwzględniają charakterystyki transakcji. Analiza instytucji kredytowej zawiera porównanie stosowanych definicji niewykonania zobowiązań zgodnie z wymogami określonymi w ust. 44-48. Instytucje kredytowe dokumentują podstawy przyporządkowania.

| 65. | Jeżeli instytucja kredytowa stosuje statystyczne modele prognozowania prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania, może ona otrzymać zezwolenie na dokonywanie oszacowań wartości PD jako prostej średniej arytmetycznej oszacowań prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania dla dłużników indywidualnych w danej klasie. Zastosowanie modeli prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania do tego celu jest zgodne z normami określonymi w ust. 30. |
| --- | --- |

65.

Jeżeli instytucja kredytowa stosuje statystyczne modele prognozowania prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania, może ona otrzymać zezwolenie na dokonywanie oszacowań wartości PD jako prostej średniej arytmetycznej oszacowań prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania dla dłużników indywidualnych w danej klasie. Zastosowanie modeli prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania do tego celu jest zgodne z normami określonymi w ust. 30.

| 66. | Bez względu na to, czy dla oszacowań wartości PD instytucja kredytowa stosuje źródła danych zewnętrznych, wewnętrznych czy zbiorczych, czy też kombinację powyższych, długość bazowego okresu obserwacji wynosi co najmniej pięć lat dla co najmniej jednego źródła. Jeżeli dla któregoś ze źródeł możliwy jest dłuższy okres obserwacji historycznej, a dane są istotne, wówczas stosuje się ten właśnie dłuższy okres. Przepisy niniejszego punktu mają zastosowanie również do metody opartej na PD/LGD dla udziałów kapitałowych. Państwa Członkowskie mogą zezwolić instytucjom kredytowym, które nie mają zezwolenia na stosowanie własnych szacunków LGD lub współczynników konwersji, na posiadanie istotnych danych obejmujących okres dwóch lat podczas wprowadzania metody IRB. Okres ten będzie się co roku wydłużał o jeden rok do momentu, gdy istotne dane obejmować będą okres pięciu lat. |
| --- | --- |

66.

Bez względu na to, czy dla oszacowań wartości PD instytucja kredytowa stosuje źródła danych zewnętrznych, wewnętrznych czy zbiorczych, czy też kombinację powyższych, długość bazowego okresu obserwacji wynosi co najmniej pięć lat dla co najmniej jednego źródła. Jeżeli dla któregoś ze źródeł możliwy jest dłuższy okres obserwacji historycznej, a dane są istotne, wówczas stosuje się ten właśnie dłuższy okres. Przepisy niniejszego punktu mają zastosowanie również do metody opartej na PD/LGD dla udziałów kapitałowych. Państwa Członkowskie mogą zezwolić instytucjom kredytowym, które nie mają zezwolenia na stosowanie własnych szacunków LGD lub współczynników konwersji, na posiadanie istotnych danych obejmujących okres dwóch lat podczas wprowadzania metody IRB. Okres ten będzie się co roku wydłużał o jeden rok do momentu, gdy istotne dane obejmować będą okres pięciu lat.

Ekspozycje detaliczne

| 67. | Instytucje kredytowe dokonują oszacowań wartości PD według klasy jakości dłużników lub według puli na podstawie średnich długoterminowych dla jednorocznych współczynników niewykonania zobowiązania. |
| --- | --- |

67.

Instytucje kredytowe dokonują oszacowań wartości PD według klasy jakości dłużników lub według puli na podstawie średnich długoterminowych dla jednorocznych współczynników niewykonania zobowiązania.

| 68. | Niezależnie od przepisów ust. 67, oszacowania wartości PD można również obliczyć na podstawie poniesionych strat i odpowiadających im oszacowań wartości LGD. |
| --- | --- |

68.

Niezależnie od przepisów ust. 67, oszacowania wartości PD można również obliczyć na podstawie poniesionych strat i odpowiadających im oszacowań wartości LGD.

| 69. | Dane wewnętrzne dotyczące zaliczania ekspozycji do poszczególnych klas lub puli są dla instytucji kredytowej głównym źródłem informacji podczas oceny charakterystyki strat. Instytucje kredytowe mogą stosować dane zewnętrzne (w tym dane zbiorcze) lub modele statystyczne do kwantyfikacji pod warunkiem, że wykażą istotny związek pomiędzy:






  a) | procesem zaliczania ekspozycji do klas lub puli stosowanym w instytucji kredytowej i procesem stosowanym przez zewnętrzne źródło danych; oraz |
| --- | --- | --- |

69.

Dane wewnętrzne dotyczące zaliczania ekspozycji do poszczególnych klas lub puli są dla instytucji kredytowej głównym źródłem informacji podczas oceny charakterystyki strat. Instytucje kredytowe mogą stosować dane zewnętrzne (w tym dane zbiorcze) lub modele statystyczne do kwantyfikacji pod warunkiem, że wykażą istotny związek pomiędzy:

a)

procesem zaliczania ekspozycji do klas lub puli stosowanym w instytucji kredytowej i procesem stosowanym przez zewnętrzne źródło danych; oraz

| b) | wewnętrznym profilem ryzyka instytucji kredytowej i strukturą danych zewnętrznych. |
| --- | --- |

b)

wewnętrznym profilem ryzyka instytucji kredytowej i strukturą danych zewnętrznych.

W przypadku nabytych wierzytelności detalicznych instytucje kredytowe mogą stosować zewnętrzne i wewnętrzne dane źródłowe. Instytucje kredytowe wykorzystują wszystkie istotne źródła danych jako podstawę porównania.

| 70. | Jeżeli instytucja kredytowa oblicza średnią długoterminową oszacowań PD i LGD dla wierzytelności detalicznych na podstawie oszacowania całkowitych strat oraz odpowiednich oszacowań PD lub LGD, wówczas podczas szacowania całkowitych strat spełnione są ogólne normy szacowania PD i LGD określone w niniejszej części, a wynik jest zgodny z pojęciem LGD określonym w ust. 73. |
| --- | --- |

70.

Jeżeli instytucja kredytowa oblicza średnią długoterminową oszacowań PD i LGD dla wierzytelności detalicznych na podstawie oszacowania całkowitych strat oraz odpowiednich oszacowań PD lub LGD, wówczas podczas szacowania całkowitych strat spełnione są ogólne normy szacowania PD i LGD określone w niniejszej części, a wynik jest zgodny z pojęciem LGD określonym w ust. 73.

| 71. | Bez względu na to, czy do oceny charakterystyki strat instytucja kredytowa stosuje źródła danych zewnętrznych, wewnętrznych czy zbiorczych, czy też kombinację powyższych, długość bazowego okresu obserwacji wynosi co najmniej pięć lat dla co najmniej jednego źródła. Jeżeli dla któregoś ze źródeł możliwy jest dłuższy okres obserwacji historycznej, a dane są istotne, wówczas stosuje się ten właśnie dłuższy okres. Instytucja kredytowa nie musi przywiązywać równej wagi do wszystkich danych historycznych, o ile potrafi dowieść właściwym organom, że dane z ostatnich okresów stanowią lepszą podstawę przewidywań prawdopodobieństwa straty. Państwa Członkowskie mogą zezwolić instytucjom kredytowym na posiadanie istotnych danych obejmujących okres dwóch lat podczas wprowadzania metody IRB. Okres ten będzie się co roku wydłużał o jeden rok do momentu, gdy istotne dane obejmować będą okres pięciu lat. |
| --- | --- |

71.

Bez względu na to, czy do oceny charakterystyki strat instytucja kredytowa stosuje źródła danych zewnętrznych, wewnętrznych czy zbiorczych, czy też kombinację powyższych, długość bazowego okresu obserwacji wynosi co najmniej pięć lat dla co najmniej jednego źródła. Jeżeli dla któregoś ze źródeł możliwy jest dłuższy okres obserwacji historycznej, a dane są istotne, wówczas stosuje się ten właśnie dłuższy okres. Instytucja kredytowa nie musi przywiązywać równej wagi do wszystkich danych historycznych, o ile potrafi dowieść właściwym organom, że dane z ostatnich okresów stanowią lepszą podstawę przewidywań prawdopodobieństwa straty. Państwa Członkowskie mogą zezwolić instytucjom kredytowym na posiadanie istotnych danych obejmujących okres dwóch lat podczas wprowadzania metody IRB. Okres ten będzie się co roku wydłużał o jeden rok do momentu, gdy istotne dane obejmować będą okres pięciu lat.

| 72. | Instytucje kredytowe rozpoznają i analizują spodziewane zmiany parametrów ryzyka podczas trwania ekspozycji (efekt sezonowości). |
| --- | --- |

72.

Instytucje kredytowe rozpoznają i analizują spodziewane zmiany parametrów ryzyka podczas trwania ekspozycji (efekt sezonowości).

2.2.2   Wymogi dotyczące oszacowań własnych wartości LGD

| 73. | Instytucje kredytowe dokonują oszacowań wartości LGD według klasy lub puli instrumentów na podstawie średniej wartości oszacowań LGD według klasy lub puli instrumentów, uwzględniając wszystkie przypadki niewykonania zobowiązań odnotowane w źródłach danych (średnia ważona niewykonaniem zobowiązań). |
| --- | --- |

73.

Instytucje kredytowe dokonują oszacowań wartości LGD według klasy lub puli instrumentów na podstawie średniej wartości oszacowań LGD według klasy lub puli instrumentów, uwzględniając wszystkie przypadki niewykonania zobowiązań odnotowane w źródłach danych (średnia ważona niewykonaniem zobowiązań).

| 74. | Instytucje kredytowe stosują oszacowania LGD odpowiadające spadkowi koniunktury gospodarczej, o ile są one bardziej zachowawcze niż średnia długoterminowa. Jeżeli system ratingowy ma zapewnić generowanie przez określony czas oszacowań LGD na stałym poziomie według klasy i puli, instytucje kredytowe dopasowują swoje oszacowania parametrów ryzyka dla poszczególnych klas i puli, tak by ograniczyć wpływ spadku koniunktury gospodarczej na kapitał. |
| --- | --- |

74.

Instytucje kredytowe stosują oszacowania LGD odpowiadające spadkowi koniunktury gospodarczej, o ile są one bardziej zachowawcze niż średnia długoterminowa. Jeżeli system ratingowy ma zapewnić generowanie przez określony czas oszacowań LGD na stałym poziomie według klasy i puli, instytucje kredytowe dopasowują swoje oszacowania parametrów ryzyka dla poszczególnych klas i puli, tak by ograniczyć wpływ spadku koniunktury gospodarczej na kapitał.

| 75. | Instytucja kredytowa uwzględnia stopień zależności między ryzykiem dłużnika a ryzykiem zabezpieczenia lub dostawcy zabezpieczenia. W przypadkach, gdy taki stopień zależności jest wysoki wymagane postępowanie bardziej zachowawcze. |
| --- | --- |

75.

Instytucja kredytowa uwzględnia stopień zależności między ryzykiem dłużnika a ryzykiem zabezpieczenia lub dostawcy zabezpieczenia. W przypadkach, gdy taki stopień zależności jest wysoki wymagane postępowanie bardziej zachowawcze.

| 76. | Podczas oceny wartości LGD dokonywanej przez instytucję kredytową w sposób zachowawczy traktuje się przypadki niedopasowania walutowego pomiędzy zobowiązaniem bazowym a zabezpieczeniem. |
| --- | --- |

76.

Podczas oceny wartości LGD dokonywanej przez instytucję kredytową w sposób zachowawczy traktuje się przypadki niedopasowania walutowego pomiędzy zobowiązaniem bazowym a zabezpieczeniem.

| 77. | Jeżeli w oszacowaniach LGD uwzględnia się istnienie zabezpieczenia, oszacowania takie nie opierają się wyłącznie na szacunkowej wartości rynkowej zabezpieczenia. Oszacowania LGD uwzględniają skutki ewentualnej niezdolności instytucji kredytowej do szybkiego objęcia kontroli nad zabezpieczeniem i upłynnienia go. |
| --- | --- |

77.

Jeżeli w oszacowaniach LGD uwzględnia się istnienie zabezpieczenia, oszacowania takie nie opierają się wyłącznie na szacunkowej wartości rynkowej zabezpieczenia. Oszacowania LGD uwzględniają skutki ewentualnej niezdolności instytucji kredytowej do szybkiego objęcia kontroli nad zabezpieczeniem i upłynnienia go.

| 78. | Jeżeli oszacowania LGD uwzględniają zabezpieczenia, instytucje kredytowe muszą ustanowić wewnętrzne kryteria dotyczące zarządzania zabezpieczeniami, pewności prawnej i zarządzania ryzykiem, zasadniczo zgodne z tymi, które określono w załączniku VIII, część 2. |
| --- | --- |

78.

Jeżeli oszacowania LGD uwzględniają zabezpieczenia, instytucje kredytowe muszą ustanowić wewnętrzne kryteria dotyczące zarządzania zabezpieczeniami, pewności prawnej i zarządzania ryzykiem, zasadniczo zgodne z tymi, które określono w załączniku VIII, część 2.

| 79. | W takim zakresie, w jakim instytucja kredytowa uznaje zabezpieczenie przy obliczaniu wartości ekspozycji na ryzyko kredytowe kontrahenta zgodnie z załącznikiem III część 5 lub 6, w oszacowaniach LGD nie bierze ona pod uwagę kwot, jakie spodziewa się odzyskać z zabezpieczenia. |
| --- | --- |

79.

W takim zakresie, w jakim instytucja kredytowa uznaje zabezpieczenie przy obliczaniu wartości ekspozycji na ryzyko kredytowe kontrahenta zgodnie z załącznikiem III część 5 lub 6, w oszacowaniach LGD nie bierze ona pod uwagę kwot, jakie spodziewa się odzyskać z zabezpieczenia.

| 80. | W szczególnym przypadku ekspozycji, które jest już obciążone niewykonaniem zobowiązania, instytucja kredytowa wykorzystuje jako podstawę sumę możliwie najdokładniejszych oszacowań oczekiwanych strat dla każdej takiej ekspozycji, biorąc pod uwagę bieżące warunki ekonomiczne oraz status ekspozycji, a także możliwość powstania dodatkowych strat w okresie zbywania. |
| --- | --- |

80.

W szczególnym przypadku ekspozycji, które jest już obciążone niewykonaniem zobowiązania, instytucja kredytowa wykorzystuje jako podstawę sumę możliwie najdokładniejszych oszacowań oczekiwanych strat dla każdej takiej ekspozycji, biorąc pod uwagę bieżące warunki ekonomiczne oraz status ekspozycji, a także możliwość powstania dodatkowych strat w okresie zbywania.

| 81. | Zaległe opłaty zapisane po stronie dochodów instytucji kredytowej, dodaje się do jej rachunku ekspozycji i strat. |
| --- | --- |

81.

Zaległe opłaty zapisane po stronie dochodów instytucji kredytowej, dodaje się do jej rachunku ekspozycji i strat.

Ekspozycje wobec przedsiębiorstw, instytucji, rządów i banków centralnych

| 82. | Oszacowania wartości LGD opierają się na danych z okresu co najmniej pięciu lat, przedłużanego o rok każdego roku po wdrożeniu, do osiągnięcia okresu minimum siedmiu lat, z co najmniej jednego źródła danych. Jeżeli dla któregoś ze źródeł możliwy jest dłuższy okres obserwacji, a dane są istotne, wówczas stosuje się ten właśnie dłuższy okres. |
| --- | --- |

82.

Oszacowania wartości LGD opierają się na danych z okresu co najmniej pięciu lat, przedłużanego o rok każdego roku po wdrożeniu, do osiągnięcia okresu minimum siedmiu lat, z co najmniej jednego źródła danych. Jeżeli dla któregoś ze źródeł możliwy jest dłuższy okres obserwacji, a dane są istotne, wówczas stosuje się ten właśnie dłuższy okres.

Ekspozycje detaliczne

| 83. | Niezależnie od przepisów ust. 73, oszacowania LGD można dokonać na podstawie poniesionych strat i odpowiednich oszacowań PD. |
| --- | --- |

83.

Niezależnie od przepisów ust. 73, oszacowania LGD można dokonać na podstawie poniesionych strat i odpowiednich oszacowań PD.

| 84. | Niezależnie od przepisów ust. 89, instytucje kredytowe mogą uwzględniać kwoty do wykorzystania w przyszłości za ich pomocą współczynnika konwersji albo ich oszacowań LGD. |
| --- | --- |

84.

Niezależnie od przepisów ust. 89, instytucje kredytowe mogą uwzględniać kwoty do wykorzystania w przyszłości za ich pomocą współczynnika konwersji albo ich oszacowań LGD.

| 85. | W przypadku nabytych wierzytelności detalicznych instytucje kredytowe mogą stosować zarówno zewnętrzne, jak i wewnętrzne dane źródłowe do oszacowań LGD. |
| --- | --- |

85.

W przypadku nabytych wierzytelności detalicznych instytucje kredytowe mogą stosować zarówno zewnętrzne, jak i wewnętrzne dane źródłowe do oszacowań LGD.

| 86. | Oszacowania wartości LGD opierają się na danych z okresu, co najmniej pięciu lat. Niezależnie od przepisów ust. 73 instytucja kredytowa nie musi przywiązywać równej wagi do wszystkich danych historycznych, o ile potrafi dowieść właściwym organom, że dane z ostatnich okresów stanowią lepszą podstawę przewidywania prawdopodobieństwa straty. Państwa Członkowskie mogą zezwolić instytucjom kredytowym na posiadanie istotnych danych obejmujących okres dwóch lat podczas wprowadzania metody IRB. Okres ten będzie się co roku wydłużał o jeden rok do momentu, gdy istotne dane obejmować będą okres pięciu lat. |
| --- | --- |

86.

Oszacowania wartości LGD opierają się na danych z okresu, co najmniej pięciu lat. Niezależnie od przepisów ust. 73 instytucja kredytowa nie musi przywiązywać równej wagi do wszystkich danych historycznych, o ile potrafi dowieść właściwym organom, że dane z ostatnich okresów stanowią lepszą podstawę przewidywania prawdopodobieństwa straty. Państwa Członkowskie mogą zezwolić instytucjom kredytowym na posiadanie istotnych danych obejmujących okres dwóch lat podczas wprowadzania metody IRB. Okres ten będzie się co roku wydłużał o jeden rok do momentu, gdy istotne dane obejmować będą okres pięciu lat.

2.2.3   Wymogi dotyczące oszacowań własnych współczynnika konwersji

| 87. | Instytucje kredytowe dokonują oszacowań współczynników konwersji według klasy lub puli instrumentów na podstawie średniej oszacowanych współczynników konwersji według klasy lub puli instrumentów, uwzględniając wszystkie przypadki niewykonania zobowiązań wskazane w źródłach danych (średnia ważona niewykonaniem zobowiązań). |
| --- | --- |

87.

Instytucje kredytowe dokonują oszacowań współczynników konwersji według klasy lub puli instrumentów na podstawie średniej oszacowanych współczynników konwersji według klasy lub puli instrumentów, uwzględniając wszystkie przypadki niewykonania zobowiązań wskazane w źródłach danych (średnia ważona niewykonaniem zobowiązań).

| 88. | Instytucje kredytowe stosują oszacowania współczynnika konwersji odpowiadające spadkowi koniunktury gospodarczej, o ile są one bardziej zachowawcze niż średnia długoterminowa. Jeżeli system ratingowy ma zapewnić generowanie przez określony czas oszacowań współczynników konwersji na stałym poziomie według klasy i puli, instytucje kredytowe dopasowują swoje oszacowania parametrów ryzyka dla poszczególnych klas i puli, tak by ograniczyć wpływ spadku koniunktury gospodarczej na kapitał. |
| --- | --- |

88.

Instytucje kredytowe stosują oszacowania współczynnika konwersji odpowiadające spadkowi koniunktury gospodarczej, o ile są one bardziej zachowawcze niż średnia długoterminowa. Jeżeli system ratingowy ma zapewnić generowanie przez określony czas oszacowań współczynników konwersji na stałym poziomie według klasy i puli, instytucje kredytowe dopasowują swoje oszacowania parametrów ryzyka dla poszczególnych klas i puli, tak by ograniczyć wpływ spadku koniunktury gospodarczej na kapitał.

| 89. | Oszacowania współczynników konwersji sporządzane przez instytucje kredytowe uwzględniają możliwość wykorzystania przez dłużnika dodatkowych kwot do chwili zaistnienia zdarzenia niewykonania zobowiązania oraz potem.
  Przy szacowaniu współczynnika konwersji zakłada się większy margines zachowawczości, jeżeli istnieje prawdopodobieństwo silniejszej korelacji dodatniej pomiędzy częstotliwością niewykonania zobowiązań a wielkością współczynnika konwersji. |
| --- | --- |

89.

Oszacowania współczynników konwersji sporządzane przez instytucje kredytowe uwzględniają możliwość wykorzystania przez dłużnika dodatkowych kwot do chwili zaistnienia zdarzenia niewykonania zobowiązania oraz potem.

Przy szacowaniu współczynnika konwersji zakłada się większy margines zachowawczości, jeżeli istnieje prawdopodobieństwo silniejszej korelacji dodatniej pomiędzy częstotliwością niewykonania zobowiązań a wielkością współczynnika konwersji.

| 90. | Dokonując oszacowań współczynników konwersji, instytucje kredytowe uwzględniają szczegółowe zasady i strategie przyjęte odnośnie do monitorowania rachunków i płatności. Instytucje kredytowe uwzględniają również swoje możliwości i gotowość przeciwdziałania wykorzystywaniu kolejnych kwot kredytu w okolicznościach bliskich zajściu zdarzenia niewykonania zobowiązania, takich jak naruszenie warunków umowy lub inne zdarzenia związane z niewykonaniem zobowiązania z przyczyn technicznych. |
| --- | --- |

90.

Dokonując oszacowań współczynników konwersji, instytucje kredytowe uwzględniają szczegółowe zasady i strategie przyjęte odnośnie do monitorowania rachunków i płatności. Instytucje kredytowe uwzględniają również swoje możliwości i gotowość przeciwdziałania wykorzystywaniu kolejnych kwot kredytu w okolicznościach bliskich zajściu zdarzenia niewykonania zobowiązania, takich jak naruszenie warunków umowy lub inne zdarzenia związane z niewykonaniem zobowiązania z przyczyn technicznych.

| 91. | Instytucje kredytowe stosują odpowiednie systemy i procedury do monitorowania kwot w ramach instrumentu, bieżących pozycji nierozliczonych zapisanych na poczet gwarantowanych linii kredytowych oraz zmian w pozycjach nierozliczonych według dłużnika i według klasy. Instytucja kredytowa jest w stanie codziennie monitorować nierozliczone salda. |
| --- | --- |

91.

Instytucje kredytowe stosują odpowiednie systemy i procedury do monitorowania kwot w ramach instrumentu, bieżących pozycji nierozliczonych zapisanych na poczet gwarantowanych linii kredytowych oraz zmian w pozycjach nierozliczonych według dłużnika i według klasy. Instytucja kredytowa jest w stanie codziennie monitorować nierozliczone salda.

| 92. | Jeżeli szacunkowe współczynniki konwersji stosowane przez instytucje kredytowe do obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem są różne od tych, które wykorzystuje do celów wewnętrznych, fakt ten jest dokumentowany i uzasadniany właściwym organom. |
| --- | --- |

92.

Jeżeli szacunkowe współczynniki konwersji stosowane przez instytucje kredytowe do obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem są różne od tych, które wykorzystuje do celów wewnętrznych, fakt ten jest dokumentowany i uzasadniany właściwym organom.

Ekspozycje wobec przedsiębiorstw, instytucji, rządów i banków centralnych

| 93. | Oszacowania współczynnika konwersji opierają się na danych z okresu co najmniej pięciu lat, przedłużanego o rok każdego roku po wdrożeniu, do osiągnięcia okresu minimum siedmiu lat, z co najmniej jednego źródła danych. Jeżeli dla któregoś ze źródeł możliwy jest dłuższy okres obserwacji, a dane są istotne, wówczas stosuje się właśnie ten dłuższy okres |
| --- | --- |

93.

Oszacowania współczynnika konwersji opierają się na danych z okresu co najmniej pięciu lat, przedłużanego o rok każdego roku po wdrożeniu, do osiągnięcia okresu minimum siedmiu lat, z co najmniej jednego źródła danych. Jeżeli dla któregoś ze źródeł możliwy jest dłuższy okres obserwacji, a dane są istotne, wówczas stosuje się właśnie ten dłuższy okres

Ekspozycje detaliczne

| 94. | Niezależnie od przepisów ust. 89, instytucje kredytowe mogą uwzględniać kwoty do wykorzystania w przyszłości za pomocą współczynników konwersji albo oszacowań wartości LGD. |
| --- | --- |

94.

Niezależnie od przepisów ust. 89, instytucje kredytowe mogą uwzględniać kwoty do wykorzystania w przyszłości za pomocą współczynników konwersji albo oszacowań wartości LGD.

| 95. | Oszacowania współczynników konwersji opierają się na danych z okresu co najmniej pięciu lat. Niezależnie od przepisów ust. 87, instytucja kredytowa nie musi przywiązywać równej wagi do wszystkich danych historycznych, o ile potrafi dowieść właściwym organom, że dane z ostatnich okresów stanowią lepszą podstawę przewidywań wykorzystanych kwot. Państwa Członkowskie mogą zezwolić instytucjom kredytowym na posiadanie istotnych danych obejmujących okres dwóch lat podczas wprowadzania metody IRB. Okres ten będzie się co roku wydłużał o jeden rok do momentu, gdy istotne dane obejmować będą okres pięciu lat. |
| --- | --- |

95.

Oszacowania współczynników konwersji opierają się na danych z okresu co najmniej pięciu lat. Niezależnie od przepisów ust. 87, instytucja kredytowa nie musi przywiązywać równej wagi do wszystkich danych historycznych, o ile potrafi dowieść właściwym organom, że dane z ostatnich okresów stanowią lepszą podstawę przewidywań wykorzystanych kwot. Państwa Członkowskie mogą zezwolić instytucjom kredytowym na posiadanie istotnych danych obejmujących okres dwóch lat podczas wprowadzania metody IRB. Okres ten będzie się co roku wydłużał o jeden rok do momentu, gdy istotne dane obejmować będą okres pięciu lat.

2.2.4   Wymogi minimalne dotyczące oceny wpływu gwarancji i kredytowych instrumentów pochodnych

Ekspozycje wobec przedsiębiorstw, instytucji, rządów i banków centralnych, gdzie stosuje się własne oszacowania wartości LGD oraz ekspozycje detaliczne.

| 96. | Wymogi określone w ust. 97-104 nie stosują się do gwarancji udzielanych przez instytucje, Rządy i banki centralne, jeżeli instytucja kredytowa otrzymała zgodę na stosowanie przepisów art. 78-83 do ekspozycji wobec takich podmiotów. W tym przypadku stosuje się wymogi określone w przepisach art. 90-93. |
| --- | --- |

96.

Wymogi określone w ust. 97-104 nie stosują się do gwarancji udzielanych przez instytucje, Rządy i banki centralne, jeżeli instytucja kredytowa otrzymała zgodę na stosowanie przepisów art. 78-83 do ekspozycji wobec takich podmiotów. W tym przypadku stosuje się wymogi określone w przepisach art. 90-93.

| 97. | W przypadku gwarancji detalicznych wymogi te stosują się również do zaliczania ekspozycji do klas lub puli oraz do oszacowań wartości PD. |
| --- | --- |

97.

W przypadku gwarancji detalicznych wymogi te stosują się również do zaliczania ekspozycji do klas lub puli oraz do oszacowań wartości PD.

Uznani gwaranci i gwarancje

| 98. | Instytucje kredytowe posiadają jasno określone kryteria co do uznawanych przez siebie rodzajów gwarantów do celów obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem. |
| --- | --- |

98.

Instytucje kredytowe posiadają jasno określone kryteria co do uznawanych przez siebie rodzajów gwarantów do celów obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem.

| 99. | Do uznanych gwarantów stosuje się te same zasady co do dłużników zgodnie z przepisami ust. 17-29. |
| --- | --- |

99.

Do uznanych gwarantów stosuje się te same zasady co do dłużników zgodnie z przepisami ust. 17-29.

| 100. | Istnienie takiej gwarancji jest poświadczone na piśmie, jest ona nieodwołalna ze strony gwaranta, obowiązuje do chwili całkowitego uregulowania zobowiązania (w zakresie kwoty i terminu objętych gwarancją) i jest egzekwowalna na mocy obowiązującego prawa wobec gwaranta w obrębie jurysdykcji, gdzie posiada on aktywa stanowiące przedmiot orzeczenia sądowego. Gwarancje, których warunki przewidują zwolnienie gwaranta z jego zobowiązań (gwarancje warunkowe) uznaje się pod warunkiem zatwierdzenia przez właściwe organy. Instytucja kredytowa dowodzi, że kryteria klasyfikacji odpowiednio uwzględniają wszelkie potencjalne zmniejszenie skutków ograniczenia ryzyka kredytowego. |
| --- | --- |

100.

Istnienie takiej gwarancji jest poświadczone na piśmie, jest ona nieodwołalna ze strony gwaranta, obowiązuje do chwili całkowitego uregulowania zobowiązania (w zakresie kwoty i terminu objętych gwarancją) i jest egzekwowalna na mocy obowiązującego prawa wobec gwaranta w obrębie jurysdykcji, gdzie posiada on aktywa stanowiące przedmiot orzeczenia sądowego. Gwarancje, których warunki przewidują zwolnienie gwaranta z jego zobowiązań (gwarancje warunkowe) uznaje się pod warunkiem zatwierdzenia przez właściwe organy. Instytucja kredytowa dowodzi, że kryteria klasyfikacji odpowiednio uwzględniają wszelkie potencjalne zmniejszenie skutków ograniczenia ryzyka kredytowego.

Kryteria korekty

| 101. | Instytucje kredytowe posiadają jasno określone kryteria korygowania klas, puli lub oszacowań wartości LGD, a w przypadku detalicznych i uznanych nabytych wierzytelności, jasno określone zasady przyporządkowywania ekspozycji do poszczególnych klas i puli w celu uwzględnienia wpływu gwarancji na obliczanie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem. Kryteria te są zgodne w wymogami minimalnymi określonymi w ust. 17-29. |
| --- | --- |

101.

Instytucje kredytowe posiadają jasno określone kryteria korygowania klas, puli lub oszacowań wartości LGD, a w przypadku detalicznych i uznanych nabytych wierzytelności, jasno określone zasady przyporządkowywania ekspozycji do poszczególnych klas i puli w celu uwzględnienia wpływu gwarancji na obliczanie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem. Kryteria te są zgodne w wymogami minimalnymi określonymi w ust. 17-29.

| 102. | Kryteria te są wiarygodne i intuicyjne. Uwzględniają one zdolność i gotowość gwaranta do wywiązania się z gwarancji, prawdopodobny termin płatności gwaranta, stopień skorelowania zdolności gwaranta do wywiązania się z gwarancji ze zdolnościami dłużnika do spłaty, oraz wielkość ryzyka rezydualnego dłużnika. |
| --- | --- |

102.

Kryteria te są wiarygodne i intuicyjne. Uwzględniają one zdolność i gotowość gwaranta do wywiązania się z gwarancji, prawdopodobny termin płatności gwaranta, stopień skorelowania zdolności gwaranta do wywiązania się z gwarancji ze zdolnościami dłużnika do spłaty, oraz wielkość ryzyka rezydualnego dłużnika.

Kredytowe instrumenty pochodne

| 103. | Wymogi minimalne dla gwarancji określone w niniejszej części stosują się do prostych kredytowych instrumentów pochodnych. W przypadku niedopasowania pomiędzy zobowiązaniem bazowym a zobowiązaniem referencyjnym kredytowego instrumentu pochodnego lub zobowiązaniem stosowanym przy stwierdzaniu wystąpienia zdarzenia kredytowego, stosuje się wymogi określone w załączniku VIII część 2 ust. 21. W przypadku ekspozycji detalicznych i uznanych wierzytelności nabytych przepisy niniejszego ustępu stosuje się do procesu przyporządkowywania ekspozycji do poszczególnych klas i puli. |
| --- | --- |

103.

Wymogi minimalne dla gwarancji określone w niniejszej części stosują się do prostych kredytowych instrumentów pochodnych. W przypadku niedopasowania pomiędzy zobowiązaniem bazowym a zobowiązaniem referencyjnym kredytowego instrumentu pochodnego lub zobowiązaniem stosowanym przy stwierdzaniu wystąpienia zdarzenia kredytowego, stosuje się wymogi określone w załączniku VIII część 2 ust. 21. W przypadku ekspozycji detalicznych i uznanych wierzytelności nabytych przepisy niniejszego ustępu stosuje się do procesu przyporządkowywania ekspozycji do poszczególnych klas i puli.

| 104. | Kryteria uwzględniają strukturę wypłat kredytowego instrumentu pochodnego i zachowawczo oceniają jego wpływ na poziom i termin spłat zobowiązań. Instytucja kredytowa uwzględnia zakres innych form ryzyka rezydualnego. |
| --- | --- |

104.

Kryteria uwzględniają strukturę wypłat kredytowego instrumentu pochodnego i zachowawczo oceniają jego wpływ na poziom i termin spłat zobowiązań. Instytucja kredytowa uwzględnia zakres innych form ryzyka rezydualnego.

2.2.5   Wymogi minimalne dotyczące nabytych wierzytelności

Pewność prawna

| 105. | Struktura instrumentu gwarantuje, że we wszelkich przewidywalnych okolicznościach instytucja kredytowa zachowa faktyczne prawo własności i kontrolę nad wszystkimi przekazami środków pieniężnych z tytułu wierzytelności. Jeżeli dłużnik przekazuje środki bezpośrednio sprzedawcy lub jednostce obsługującej, instytucja kredytowa regularnie kontroluje, czy płatności są przekazywane w całości i w terminie zastrzeżonym w umowie. „Jednostka obsługująca” oznacza podmiot zarządzający na co dzień pakietem wierzytelności nabytych lub bazowym ryzykiem kredytowym. Instytucje kredytowe stosują procedury gwarantujące, że prawo własności do wierzytelności i środków pieniężnych jest chronione przed skutkami zastojów wywołanych postępowaniem upadłościowego lub problemów prawnych mogących znacząco opóźnić zdolność kredytodawcy do upłynnienia lub przeniesienia wierzytelności lub przejęcia kontroli nad środkami pieniężnymi. |
| --- | --- |

105.

Struktura instrumentu gwarantuje, że we wszelkich przewidywalnych okolicznościach instytucja kredytowa zachowa faktyczne prawo własności i kontrolę nad wszystkimi przekazami środków pieniężnych z tytułu wierzytelności. Jeżeli dłużnik przekazuje środki bezpośrednio sprzedawcy lub jednostce obsługującej, instytucja kredytowa regularnie kontroluje, czy płatności są przekazywane w całości i w terminie zastrzeżonym w umowie. „Jednostka obsługująca” oznacza podmiot zarządzający na co dzień pakietem wierzytelności nabytych lub bazowym ryzykiem kredytowym. Instytucje kredytowe stosują procedury gwarantujące, że prawo własności do wierzytelności i środków pieniężnych jest chronione przed skutkami zastojów wywołanych postępowaniem upadłościowego lub problemów prawnych mogących znacząco opóźnić zdolność kredytodawcy do upłynnienia lub przeniesienia wierzytelności lub przejęcia kontroli nad środkami pieniężnymi.

Skuteczność systemów monitorowania

| 106. | Instytucja kredytowa monitoruje zarówno jakość nabytych wierzytelności, jak i kondycję finansową sprzedawcy i jednostki obsługującej. W szczególności zaś:






  a) | instytucja kredytowa ocenia korelację pomiędzy jakością nabytych wierzytelności i kondycją finansową sprzedawcy i jednostki obsługującej oraz ustala wewnętrzne zasady i procedury stanowiące odpowiednie zabezpieczenie przed wszelkimi ewentualnościami, między innymi prowadzi wewnętrzną klasyfikację sprzedawców i jednostek obsługujących pod względem ryzyka; |
| --- | --- | --- |

106.

Instytucja kredytowa monitoruje zarówno jakość nabytych wierzytelności, jak i kondycję finansową sprzedawcy i jednostki obsługującej. W szczególności zaś:

a)

instytucja kredytowa ocenia korelację pomiędzy jakością nabytych wierzytelności i kondycją finansową sprzedawcy i jednostki obsługującej oraz ustala wewnętrzne zasady i procedury stanowiące odpowiednie zabezpieczenie przed wszelkimi ewentualnościami, między innymi prowadzi wewnętrzną klasyfikację sprzedawców i jednostek obsługujących pod względem ryzyka;

| b) | instytucje kredytowe posiadają jasne i skuteczne zasady i procedury kwalifikacji sprzedawców i jednostek obsługujących. Zarówno sprzedawcy, jak i jednostki obsługujące są podlegają okresowym przeglądom instytucji kredytowej lub jej przedstawiciela w celu skontrolowania dokładności sporządzanych przez nich sprawozdań, wykrycia ewentualnych oszustw lub niedoskonałości w ich działaniach oraz zweryfikowania jakości polityki kredytowej sprzedającego oraz zasad i procedur ściągania wierzytelności przez jednostkę obsługującą. Wyniki przeglądów są dokumentowane; |
| --- | --- |

b)

instytucje kredytowe posiadają jasne i skuteczne zasady i procedury kwalifikacji sprzedawców i jednostek obsługujących. Zarówno sprzedawcy, jak i jednostki obsługujące są podlegają okresowym przeglądom instytucji kredytowej lub jej przedstawiciela w celu skontrolowania dokładności sporządzanych przez nich sprawozdań, wykrycia ewentualnych oszustw lub niedoskonałości w ich działaniach oraz zweryfikowania jakości polityki kredytowej sprzedającego oraz zasad i procedur ściągania wierzytelności przez jednostkę obsługującą. Wyniki przeglądów są dokumentowane;

| c) | instytucja kredytowa ocenia charakterystykę nabytych pakietów wierzytelności w tym nadmierne przedpłaty, historię zaległości finansowych sprzedawcy, długi zagrożone i odpisy na poczet takich długów, terminy płatności i ewentualne rachunki przeciwstawne; |
| --- | --- |

c)

instytucja kredytowa ocenia charakterystykę nabytych pakietów wierzytelności w tym nadmierne przedpłaty, historię zaległości finansowych sprzedawcy, długi zagrożone i odpisy na poczet takich długów, terminy płatności i ewentualne rachunki przeciwstawne;

| d) | instytucje kredytowe posiadają skuteczne zasady i procedury zbiorczego monitorowania koncentracji długu z tego samego źródła zarówno w ramach jednego jak i wielu pakietów nabytych wierzytelności; oraz |
| --- | --- |

d)

instytucje kredytowe posiadają skuteczne zasady i procedury zbiorczego monitorowania koncentracji długu z tego samego źródła zarówno w ramach jednego jak i wielu pakietów nabytych wierzytelności; oraz

| e) | instytucja kredytowa dba o to, by terminowo otrzymywać od jednostki obsługującej odpowiednio szczegółowe sprawozdania na temat stopnia przeterminowania i rozmycia wierzytelności w celu zapewnienia zgodności z kryteriami uznawania instytucji kredytowej i wytycznymi w zakresie przedpłat dotyczącymi nabytych wierzytelności oraz zapewnienia skutecznego środka monitorowania i potwierdzania warunków sprzedaży i stopnia rozmycia. |
| --- | --- |

e)

instytucja kredytowa dba o to, by terminowo otrzymywać od jednostki obsługującej odpowiednio szczegółowe sprawozdania na temat stopnia przeterminowania i rozmycia wierzytelności w celu zapewnienia zgodności z kryteriami uznawania instytucji kredytowej i wytycznymi w zakresie przedpłat dotyczącymi nabytych wierzytelności oraz zapewnienia skutecznego środka monitorowania i potwierdzania warunków sprzedaży i stopnia rozmycia.

Skuteczność systemów asekuracyjnych

| 107. | Instytucja kredytowa stosuje systemy i procedury umożliwiające wczesne wykrycie pogorszenia się kondycji finansowej sprzedawcy i jakości nabytych wierzytelności oraz proaktywnie podejście do pojawiających się problemów. W szczególności instytucja kredytowa posiada jasne i skuteczne zasady, procedury i systemy informatyczne służące monitorowaniu przypadków naruszenia warunków umowy, a także jasne i skuteczne zasady i procedury wszczynania działań prawnych i postępowania z trudnymi wierzytelnościami nabytymi. |
| --- | --- |

107.

Instytucja kredytowa stosuje systemy i procedury umożliwiające wczesne wykrycie pogorszenia się kondycji finansowej sprzedawcy i jakości nabytych wierzytelności oraz proaktywnie podejście do pojawiających się problemów. W szczególności instytucja kredytowa posiada jasne i skuteczne zasady, procedury i systemy informatyczne służące monitorowaniu przypadków naruszenia warunków umowy, a także jasne i skuteczne zasady i procedury wszczynania działań prawnych i postępowania z trudnymi wierzytelnościami nabytymi.

Skuteczność systemów kontroli zabezpieczeń, dostępności kredytów i środków pieniężnych

| 108. | Instytucje kredytowe posiadają przejrzyste i skuteczne zasady i procedury kontroli nabytych wierzytelności, kredytów i środków pieniężnych. Określa się w nich w szczególności istotne elementy programu zakupu wierzytelności, w tym stawki przedpłat, uznane zabezpieczenia, niezbędną dokumentację, limity koncentracji oraz sposoby traktowania wpływów gotówkowych. Przy określaniu owych elementów uwzględnia się wszystkie istotne czynniki, takie jak: kondycja finansowa sprzedawcy i jednostki obsługującej, koncentracja ryzyka i tendencje w zakresie jakości nabytych wierzytelności i bazy klientów sprzedawcy. Stosowane systemy wewnętrzne powodują też, że odpowiednie środki są uruchamiane wyłącznie pod warunkiem przedstawienia określonych zabezpieczeń i dokumentacji. |
| --- | --- |

108.

Instytucje kredytowe posiadają przejrzyste i skuteczne zasady i procedury kontroli nabytych wierzytelności, kredytów i środków pieniężnych. Określa się w nich w szczególności istotne elementy programu zakupu wierzytelności, w tym stawki przedpłat, uznane zabezpieczenia, niezbędną dokumentację, limity koncentracji oraz sposoby traktowania wpływów gotówkowych. Przy określaniu owych elementów uwzględnia się wszystkie istotne czynniki, takie jak: kondycja finansowa sprzedawcy i jednostki obsługującej, koncentracja ryzyka i tendencje w zakresie jakości nabytych wierzytelności i bazy klientów sprzedawcy. Stosowane systemy wewnętrzne powodują też, że odpowiednie środki są uruchamiane wyłącznie pod warunkiem przedstawienia określonych zabezpieczeń i dokumentacji.

Zgodność z wewnętrznymi zasadami i procedurami instytucji kredytowej

| 109. | Instytucje kredytowe stosują skuteczne procedury służące ocenie zgodności ze wszystkimi wewnętrznymi zasadami i procedurami. Metody te obejmują regularne kontrole wszystkich istotnych faz programu zakupu wierzytelności, sprawdzenie, czy istnieje rozdział obowiązków, po pierwsze między oceną sprzedawcy i jednostki obsługującej a oceną dłużnika, po drugie, pomiędzy oceną sprzedawcy i jednostki obsługującej i kontrolą zewnętrzną tychże a oceną operacji jednostki rozliczeniowej ze szczególnym uwzględnieniem kwalifikacji, doświadczenia, liczby zaangażowanego personelu i automatycznych systemów wspomagających. |
| --- | --- |

109.

Instytucje kredytowe stosują skuteczne procedury służące ocenie zgodności ze wszystkimi wewnętrznymi zasadami i procedurami. Metody te obejmują regularne kontrole wszystkich istotnych faz programu zakupu wierzytelności, sprawdzenie, czy istnieje rozdział obowiązków, po pierwsze między oceną sprzedawcy i jednostki obsługującej a oceną dłużnika, po drugie, pomiędzy oceną sprzedawcy i jednostki obsługującej i kontrolą zewnętrzną tychże a oceną operacji jednostki rozliczeniowej ze szczególnym uwzględnieniem kwalifikacji, doświadczenia, liczby zaangażowanego personelu i automatycznych systemów wspomagających.

3.   PROCES ZATWIERDZANIA OSZACOWAŃ WEWNĘTRZNYCH

| 110. | Instytucje kredytowe stosują sprawdzone systemy zatwierdzania dokładności i spójności systemów ratingowych, odpowiednich procedur i oszacowań wszystkich istotnych parametrów ryzyka. Instytucja kredytowa wykazuje właściwym organom, że wewnętrzny proces zatwierdzania umożliwia jej konsekwentną i wnikliwą ocenę funkcjonowania systemów wewnętrznej klasyfikacji ratingowej i szacowania ryzyka. |
| --- | --- |

110.

Instytucje kredytowe stosują sprawdzone systemy zatwierdzania dokładności i spójności systemów ratingowych, odpowiednich procedur i oszacowań wszystkich istotnych parametrów ryzyka. Instytucja kredytowa wykazuje właściwym organom, że wewnętrzny proces zatwierdzania umożliwia jej konsekwentną i wnikliwą ocenę funkcjonowania systemów wewnętrznej klasyfikacji ratingowej i szacowania ryzyka.

| 111. | Instytucje kredytowe regularnie porównują odnotowane współczynniki niewykonania zobowiązań z oszacowaniami wartości PD dla każdej klasy, a w przypadkach kiedy wartości zrealizowanych częstości niewykonania zobowiązań wykraczają poza przewidywany dla danej klasy zakres instytucje kredytowe dokonują szczegółowej analizy przyczyn takiego odchylenia. Instytucje kredytowe stosujące własne oszacowania wartości LGD lub współczynników konwersji dokonują dla tych oszacowań podobnej analizy. Do wspomnianych porównań stosuje się dane historyczne obejmujące jak najdłuższy okres. Instytucja kredytowa dokumentuje w tym celu metody i dane wykorzystane. Wyniki wspomnianej analizy i właściwa dokumentacja aktualizowane są każdego roku. |
| --- | --- |

111.

Instytucje kredytowe regularnie porównują odnotowane współczynniki niewykonania zobowiązań z oszacowaniami wartości PD dla każdej klasy, a w przypadkach kiedy wartości zrealizowanych częstości niewykonania zobowiązań wykraczają poza przewidywany dla danej klasy zakres instytucje kredytowe dokonują szczegółowej analizy przyczyn takiego odchylenia. Instytucje kredytowe stosujące własne oszacowania wartości LGD lub współczynników konwersji dokonują dla tych oszacowań podobnej analizy. Do wspomnianych porównań stosuje się dane historyczne obejmujące jak najdłuższy okres. Instytucja kredytowa dokumentuje w tym celu metody i dane wykorzystane. Wyniki wspomnianej analizy i właściwa dokumentacja aktualizowane są każdego roku.

| 112. | Instytucje kredytowe stosują również inne narzędzia aktualizacji ilościowej i porównania z odpowiednimi źródłami danych zewnętrznych. Analiza opiera się na danych, które są właściwe dla danego portfela, są regularnie aktualizowane oraz obejmują odpowiedni okres obserwacji. Wewnętrzne oceny instytucji kredytowych dotyczące funkcjonowania ich systemów ratingowych są sporządzane w oparciu o jak najdłuższy okres. |
| --- | --- |

112.

Instytucje kredytowe stosują również inne narzędzia aktualizacji ilościowej i porównania z odpowiednimi źródłami danych zewnętrznych. Analiza opiera się na danych, które są właściwe dla danego portfela, są regularnie aktualizowane oraz obejmują odpowiedni okres obserwacji. Wewnętrzne oceny instytucji kredytowych dotyczące funkcjonowania ich systemów ratingowych są sporządzane w oparciu o jak najdłuższy okres.

| 113. | Metody i dane wykorzystywane przy aktualizacji ilościowej zachowują spójność przez długi czas. Zmiany dotyczące metod i danych wykorzystywanych przy sporządzaniu oszacowań i aktualizacji (zarówno w źródłach danych, jak i okresach) są dokumentowane. |
| --- | --- |

113.

Metody i dane wykorzystywane przy aktualizacji ilościowej zachowują spójność przez długi czas. Zmiany dotyczące metod i danych wykorzystywanych przy sporządzaniu oszacowań i aktualizacji (zarówno w źródłach danych, jak i okresach) są dokumentowane.

| 114. | Instytucje kredytowe stosują solidne, wewnętrzne normy postępowania w sytuacji, gdy odstępstwa od oczekiwań w odnotowanych wartościach PD, LGD, współczynników konwersji i strat całkowitych, przy oczekiwanej wartości EL, stają się na tyle znaczące, że można na ich podstawie zakwestionować słuszność oszacowań. Wspomniane normy uwzględniają cykle koniunkturalne i podobne czynniki systematycznej zmienności w zakresie częstości niewykonania zobowiązań. Jeżeli odnotowane wartości nadal są wyższe niż wartości oczekiwane, wówczas instytucje kredytowe podnoszą wartość oszacowań w celu odzwierciedlenia poziomu niewykonania zobowiązań i poniesionych strat. |
| --- | --- |

114.

Instytucje kredytowe stosują solidne, wewnętrzne normy postępowania w sytuacji, gdy odstępstwa od oczekiwań w odnotowanych wartościach PD, LGD, współczynników konwersji i strat całkowitych, przy oczekiwanej wartości EL, stają się na tyle znaczące, że można na ich podstawie zakwestionować słuszność oszacowań. Wspomniane normy uwzględniają cykle koniunkturalne i podobne czynniki systematycznej zmienności w zakresie częstości niewykonania zobowiązań. Jeżeli odnotowane wartości nadal są wyższe niż wartości oczekiwane, wówczas instytucje kredytowe podnoszą wartość oszacowań w celu odzwierciedlenia poziomu niewykonania zobowiązań i poniesionych strat.

4.   OBLICZANIE KWOT WAŻONYCH RYZYKIEM EKSPOZYCJI W PAPIERACH KAPITAŁOWYCH WEDŁUG METODY MODELI WEWNĘTRZNYCH

4.1.   Wymóg kapitałowy i kwantyfikacja ryzyka

| 115. | Do celów obliczania wymogów kapitałowych instytucje kredytowe spełniają następujące normy:






  a) | oszacowania potencjalnej straty nie są podatne na wpływ niekorzystnych ruchów rynkowych, istotne ze względu na profil ryzyka długoterminowego danych pakietów udziałów należących do instytucji kredytowej. Dane przedstawiające rozkład dochodu uwzględniają najdłuższy badany okres dostępności danych odzwierciedlających profil ryzyka określonych ekspozycji w papierach kapitałowych instytucji kredytowej. Dane pozwalają na zachowawcze,, statystycznie wiarygodne i niezawodne szacowanie strat, które nie są oparte wyłącznie na osądzie własnym. Instytucja kredytowa wykazuje właściwym organom, że zastosowana symulacja szoku zapewnia zachowawcze oszacowanie oczekiwanych strat w odpowiednim długoterminowym cyklu rynkowym i koniunkturalnym. Instytucja kredytowa łączy analizę empiryczną dostępnych danych z korektą opartą na wielu różnych czynnikach w celu uzyskania odpowiednio realistycznych i zachowawczych wyników modelu. Przy konstruowaniu modeli szacowania wartości narażonej na ryzyko określających potencjalne kwartalne straty instytucje kredytowe mogą wykorzystać dane kwartalne lub przeliczyć dane okresowe zebrane w krótszym horyzoncie czasowym na dane kwartalne za pomocą odpowiedniej metody analitycznej, popartej empirycznymi dowodami oraz zaawansowanymi i dobrze udokumentowanymi przemyśleniami i analizami. Wspomniane metody stosowane są przez długi czas w sposób zachowawczy i konsekwentny. W przypadku ograniczeń w dostępie do istotnych danych instytucja kredytowa zwiększa margines zachowawczości; |
| --- | --- | --- |

115.

Do celów obliczania wymogów kapitałowych instytucje kredytowe spełniają następujące normy:

a)

oszacowania potencjalnej straty nie są podatne na wpływ niekorzystnych ruchów rynkowych, istotne ze względu na profil ryzyka długoterminowego danych pakietów udziałów należących do instytucji kredytowej. Dane przedstawiające rozkład dochodu uwzględniają najdłuższy badany okres dostępności danych odzwierciedlających profil ryzyka określonych ekspozycji w papierach kapitałowych instytucji kredytowej. Dane pozwalają na zachowawcze,, statystycznie wiarygodne i niezawodne szacowanie strat, które nie są oparte wyłącznie na osądzie własnym. Instytucja kredytowa wykazuje właściwym organom, że zastosowana symulacja szoku zapewnia zachowawcze oszacowanie oczekiwanych strat w odpowiednim długoterminowym cyklu rynkowym i koniunkturalnym. Instytucja kredytowa łączy analizę empiryczną dostępnych danych z korektą opartą na wielu różnych czynnikach w celu uzyskania odpowiednio realistycznych i zachowawczych wyników modelu. Przy konstruowaniu modeli szacowania wartości narażonej na ryzyko określających potencjalne kwartalne straty instytucje kredytowe mogą wykorzystać dane kwartalne lub przeliczyć dane okresowe zebrane w krótszym horyzoncie czasowym na dane kwartalne za pomocą odpowiedniej metody analitycznej, popartej empirycznymi dowodami oraz zaawansowanymi i dobrze udokumentowanymi przemyśleniami i analizami. Wspomniane metody stosowane są przez długi czas w sposób zachowawczy i konsekwentny. W przypadku ograniczeń w dostępie do istotnych danych instytucja kredytowa zwiększa margines zachowawczości;

| b) | w stosowanych modelach w należyty sposób uwzględnia się wszystkie istotne ryzyka związane z dochodami kapitałowymi, w tym zarówno ogólne ryzyko rynkowe jak i szczególne ryzyko związane z portfelem kapitałowym instytucji kredytowej. Modele wewnętrzne odpowiednio wyjaśniają przeszłe wahania cen, uwzględniają zarówno wielkość potencjalnych koncentracji, jak i zmiany w ich strukturze, wykazując przy tym odporność na niesprzyjające środowisko rynkowe. Ryzyka przedstawione w danych wykorzystywanych do sporządzania oszacowań ściśle odpowiadają lub przynajmniej są porównywalne do ekspozycji w papierach kapitałowych instytucji kredytowej; |
| --- | --- |

b)

w stosowanych modelach w należyty sposób uwzględnia się wszystkie istotne ryzyka związane z dochodami kapitałowymi, w tym zarówno ogólne ryzyko rynkowe jak i szczególne ryzyko związane z portfelem kapitałowym instytucji kredytowej. Modele wewnętrzne odpowiednio wyjaśniają przeszłe wahania cen, uwzględniają zarówno wielkość potencjalnych koncentracji, jak i zmiany w ich strukturze, wykazując przy tym odporność na niesprzyjające środowisko rynkowe. Ryzyka przedstawione w danych wykorzystywanych do sporządzania oszacowań ściśle odpowiadają lub przynajmniej są porównywalne do ekspozycji w papierach kapitałowych instytucji kredytowej;

| c) | model wewnętrzny odpowiada profilowi ryzyka i złożoności portfela kapitałowego instytucji kredytowej. Jeżeli instytucja kredytowa posiada istotne pakiety akcji, których wykres wartości ma charakter zdecydowanie nieliniowy, modele wewnętrzne projektuje się tak, by odpowiednio uwzględnić ryzyka związane z takimi instrumentami; |
| --- | --- |

c)

model wewnętrzny odpowiada profilowi ryzyka i złożoności portfela kapitałowego instytucji kredytowej. Jeżeli instytucja kredytowa posiada istotne pakiety akcji, których wykres wartości ma charakter zdecydowanie nieliniowy, modele wewnętrzne projektuje się tak, by odpowiednio uwzględnić ryzyka związane z takimi instrumentami;

| d) | przyporządkowywanie indywidualnych pozycji wartości przybliżonych, indeksów rynkowym i czynników ryzyka jest wiarygodne, intuicyjne i oparte na solidnych przesłankach; |
| --- | --- |

d)

przyporządkowywanie indywidualnych pozycji wartości przybliżonych, indeksów rynkowym i czynników ryzyka jest wiarygodne, intuicyjne i oparte na solidnych przesłankach;

| e) | instytucje kredytowe dowodzą poprzez analizy empiryczne, że wskazane czynniki ryzyka są prawidłowe i odnoszą się tak do ryzyka ogólnego, jak i szczególnego; |
| --- | --- |

e)

instytucje kredytowe dowodzą poprzez analizy empiryczne, że wskazane czynniki ryzyka są prawidłowe i odnoszą się tak do ryzyka ogólnego, jak i szczególnego;

| f) | oszacowania zmienności rentowności ekspozycji w papierach kapitałowych obejmują istotne i dostępne dane, informacje i metody. Stosuje się dane, które poddano wcześniej niezależnej lub takie, które pochodzą ze źródeł zewnętrznych (w tym dane zbiorcze); oraz |
| --- | --- |

f)

oszacowania zmienności rentowności ekspozycji w papierach kapitałowych obejmują istotne i dostępne dane, informacje i metody. Stosuje się dane, które poddano wcześniej niezależnej lub takie, które pochodzą ze źródeł zewnętrznych (w tym dane zbiorcze); oraz

| g) | stosuje się rygorystyczny i wyczerpujący program testów warunków skrajnych. |
| --- | --- |

g)

stosuje się rygorystyczny i wyczerpujący program testów warunków skrajnych.

4.2.   Proces zarządzania ryzykiem i instrumenty kontrolne

| 116. | Mając na względzie opracowanie i wykorzystanie modeli wewnętrznych do celów określania wymogu kapitałowego, instytucje kredytowe ustalają zasady, procedury i metody kontroli w celu zapewnienia integralności modelu i procesu jego tworzenia. Do owych zasad, procedur i metod należą:






  a) | całkowita integracja modelu wewnętrznego z ogólnymi systemami zarządzania informacją w instytucji kredytowej oraz zarządzaniem portfelem kapitałowym w portfelu bankowym. Modele wewnętrzne są całkowicie zintegrowane z infrastrukturą zarządzania ryzykiem instytucji kredytowej, szczególnie jeżeli są one stosowane do: pomiaru i oceny wyników portfela kapitałowego włącznie z wynikami skorygowanymi o ryzyko; alokacji kapitału ekonomicznego do ekspozycji w papierach kapitałowych i ogólnej oceny adekwatności kapitałowej i procesu zarządzania inwestycjami; |
| --- | --- | --- |

116.

Mając na względzie opracowanie i wykorzystanie modeli wewnętrznych do celów określania wymogu kapitałowego, instytucje kredytowe ustalają zasady, procedury i metody kontroli w celu zapewnienia integralności modelu i procesu jego tworzenia. Do owych zasad, procedur i metod należą:

a)

całkowita integracja modelu wewnętrznego z ogólnymi systemami zarządzania informacją w instytucji kredytowej oraz zarządzaniem portfelem kapitałowym w portfelu bankowym. Modele wewnętrzne są całkowicie zintegrowane z infrastrukturą zarządzania ryzykiem instytucji kredytowej, szczególnie jeżeli są one stosowane do: pomiaru i oceny wyników portfela kapitałowego włącznie z wynikami skorygowanymi o ryzyko; alokacji kapitału ekonomicznego do ekspozycji w papierach kapitałowych i ogólnej oceny adekwatności kapitałowej i procesu zarządzania inwestycjami;

| b) | ustalone systemy zarządzania, procedury i funkcje kontrolne obejmujące okresowe i niezależne przeglądy wszystkich elementów procesu tworzenia modeli wewnętrznych, łącznie z zatwierdzaniem zmian w modelach, weryfikacją ich parametrów wejściowych oraz przeglądem wyników, np. w formie bezpośredniej weryfikacji oszacowań ryzyka. Przeglądy służą ocenie dokładności, kompletności i adekwatności danych wejściowych i wyników modelu oraz pozwalają zarówno wykryć i ograniczyć potencjalne błędy, wynikające ze znanych niedoskonałości modeli, jak zidentyfikować dotąd nieznane. Przedmiotowe przeglądy może przeprowadzać niezależna jednostka wewnętrzna lub niezależna strona trzecia; |
| --- | --- |

b)

ustalone systemy zarządzania, procedury i funkcje kontrolne obejmujące okresowe i niezależne przeglądy wszystkich elementów procesu tworzenia modeli wewnętrznych, łącznie z zatwierdzaniem zmian w modelach, weryfikacją ich parametrów wejściowych oraz przeglądem wyników, np. w formie bezpośredniej weryfikacji oszacowań ryzyka. Przeglądy służą ocenie dokładności, kompletności i adekwatności danych wejściowych i wyników modelu oraz pozwalają zarówno wykryć i ograniczyć potencjalne błędy, wynikające ze znanych niedoskonałości modeli, jak zidentyfikować dotąd nieznane. Przedmiotowe przeglądy może przeprowadzać niezależna jednostka wewnętrzna lub niezależna strona trzecia;

| c) | odpowiednie systemy i procedury monitorowania limitów inwestycyjnych i ryzyka ekspozycji w papierach kapitałowych; |
| --- | --- |

c)

odpowiednie systemy i procedury monitorowania limitów inwestycyjnych i ryzyka ekspozycji w papierach kapitałowych;

| d) | jednostek odpowiedzialnych za projektowanie i stosowanie modelu oraz jednostki odpowiedzialne za zarządzanie poszczególnymi inwestycjami funkcjonują niezależnie od siebie; oraz |
| --- | --- |

d)

jednostek odpowiedzialnych za projektowanie i stosowanie modelu oraz jednostki odpowiedzialne za zarządzanie poszczególnymi inwestycjami funkcjonują niezależnie od siebie; oraz

| e) | strony odpowiedzialne za wszelkie elementy procesu tworzenia modeli posiadają odpowiednie kwalifikacje. Do tworzenia modeli zarząd wyznacza pracowników odpowiednio przygotowanych i wykwalifikowanych. |
| --- | --- |

e)

strony odpowiedzialne za wszelkie elementy procesu tworzenia modeli posiadają odpowiednie kwalifikacje. Do tworzenia modeli zarząd wyznacza pracowników odpowiednio przygotowanych i wykwalifikowanych.

4.3.   Zatwierdzanie i dokumentacja

| 117. | Instytucje kredytowe stosują sprawdzony system zatwierdzania dokładności i spójności modeli wewnętrznych i procesów ich tworzenia. Wszystkie istotne elementy modeli wewnętrznych i procesów ich tworzenia są dokumentowane. |
| --- | --- |

117.

Instytucje kredytowe stosują sprawdzony system zatwierdzania dokładności i spójności modeli wewnętrznych i procesów ich tworzenia. Wszystkie istotne elementy modeli wewnętrznych i procesów ich tworzenia są dokumentowane.

| 118. | Instytucje kredytowe stosują wewnętrzną procedurę zatwierdzania w celu oceny działania modeli wewnętrznych i procesów ich tworzenia w sposób konsekwentny i wnikliwy. |
| --- | --- |

118.

Instytucje kredytowe stosują wewnętrzną procedurę zatwierdzania w celu oceny działania modeli wewnętrznych i procesów ich tworzenia w sposób konsekwentny i wnikliwy.

| 119. | Metody i dane wykorzystywane przy aktualizacji ilościowej pozostają spójne przez długi czas. Zmiany dotyczące metod i danych wykorzystywanych przy sporządzaniu oszacowań i aktualizacji (zarówno źródła danych, jak i badane okresy) są dokumentowane. |
| --- | --- |

119.

Metody i dane wykorzystywane przy aktualizacji ilościowej pozostają spójne przez długi czas. Zmiany dotyczące metod i danych wykorzystywanych przy sporządzaniu oszacowań i aktualizacji (zarówno źródła danych, jak i badane okresy) są dokumentowane.

| 120. | Instytucje kredytowe regularnie porównują faktyczne dochody z papierów kapitałowych (obliczone z wykorzystaniem zrealizowanych i niezrealizowanych zysków i strat) z oszacowaniami modeli. Do wspomnianych porównań stosuje się dane historyczne obejmujące jak najdłuższy okres. Instytucja kredytowa dokumentuje metody i dane wykorzystane we wspomnianych porównaniach. Aktualizacja analiz i dokumentacji ma miejsce co najmniej raz w roku. |
| --- | --- |

120.

Instytucje kredytowe regularnie porównują faktyczne dochody z papierów kapitałowych (obliczone z wykorzystaniem zrealizowanych i niezrealizowanych zysków i strat) z oszacowaniami modeli. Do wspomnianych porównań stosuje się dane historyczne obejmujące jak najdłuższy okres. Instytucja kredytowa dokumentuje metody i dane wykorzystane we wspomnianych porównaniach. Aktualizacja analiz i dokumentacji ma miejsce co najmniej raz w roku.

| 121. | Instytucje kredytowe stosują również inne narzędzia aktualizacji ilościowej i porównania ze źródłami danych zewnętrznych. Analiza opiera się na danych, które są właściwe dla danego portfela, są regularnie aktualizowane oraz obejmują odpowiedni okres obserwacji. Wewnętrzne oceny instytucji kredytowych dotyczące funkcjonowania ich modeli są sporządzane w oparciu o jak najdłuższy okres. |
| --- | --- |

121.

Instytucje kredytowe stosują również inne narzędzia aktualizacji ilościowej i porównania ze źródłami danych zewnętrznych. Analiza opiera się na danych, które są właściwe dla danego portfela, są regularnie aktualizowane oraz obejmują odpowiedni okres obserwacji. Wewnętrzne oceny instytucji kredytowych dotyczące funkcjonowania ich modeli są sporządzane w oparciu o jak najdłuższy okres.

| 122. | W instytucjach kredytowych obowiązują solidne wewnętrzne normy postępowanie w sytuacji, kiedy porównanie rzeczywistych dochodów z tytułu udziałów kapitałowych z oszacowaniami modeli podważa prawidłowość oszacowań lub samych modeli. Normy te uwzględniają cykle koniunkturalne i podobne czynniki systematycznej zmienności dochodów z tytułu udziałów kapitałowych. Wszystkie korekty wprowadzane do modeli wewnętrznych skutek wyniku przeglądów są dokumentowane i zgodne ze odpowiednimi normami obowiązującymi w instytucji kredytowej. |
| --- | --- |

122.

W instytucjach kredytowych obowiązują solidne wewnętrzne normy postępowanie w sytuacji, kiedy porównanie rzeczywistych dochodów z tytułu udziałów kapitałowych z oszacowaniami modeli podważa prawidłowość oszacowań lub samych modeli. Normy te uwzględniają cykle koniunkturalne i podobne czynniki systematycznej zmienności dochodów z tytułu udziałów kapitałowych. Wszystkie korekty wprowadzane do modeli wewnętrznych skutek wyniku przeglądów są dokumentowane i zgodne ze odpowiednimi normami obowiązującymi w instytucji kredytowej.

| 123. | Modele wewnętrzne i procesy ich tworzenia są dokumentowane, a stosowna dokumentacja obejmuje również obowiązki stron zaangażowanych w proces tworzenia, zatwierdzania modeli oraz procesy przeglądu modeli. |
| --- | --- |

123.

Modele wewnętrzne i procesy ich tworzenia są dokumentowane, a stosowna dokumentacja obejmuje również obowiązki stron zaangażowanych w proces tworzenia, zatwierdzania modeli oraz procesy przeglądu modeli.

5.   ŁAD KORPORACYJNY I NADZÓR

5.1.   Ład korporacyjny

| 124. | Wszystkie istotne aspekty tworzenia ratingów i oszacowań podlegają zatwierdzeniu przez organ kierowniczy określony w art. 11 instytucji kredytowej lub komtet wyłoniony z jej grona oraz kierownictwo wyższego szczebla. Wspomniane strony posiadają ogólną znajomość systemów ratingowych instytucji kredytowej oraz szczegółową znajomość związanych z nimi sprawozdań zarządczych. |
| --- | --- |

124.

Wszystkie istotne aspekty tworzenia ratingów i oszacowań podlegają zatwierdzeniu przez organ kierowniczy określony w art. 11 instytucji kredytowej lub komtet wyłoniony z jej grona oraz kierownictwo wyższego szczebla. Wspomniane strony posiadają ogólną znajomość systemów ratingowych instytucji kredytowej oraz szczegółową znajomość związanych z nimi sprawozdań zarządczych.

| 125. | Kierownictwo wyższego szczebla zawiadamia organ kierowniczy określony w art. 11 lub wyłoniony komitet o istotnych zmianach lub wyjątkach od ustalonych procedur mających istotny wpływ na działanie systemów ratingowych instytucji kredytowej. |
| --- | --- |

125.

Kierownictwo wyższego szczebla zawiadamia organ kierowniczy określony w art. 11 lub wyłoniony komitet o istotnych zmianach lub wyjątkach od ustalonych procedur mających istotny wpływ na działanie systemów ratingowych instytucji kredytowej.

| 126. | Kierownictwo wyższego szczebla posiada dobrą znajomość projektu i działania systemów ratingowych; zapewnia na bieżąco poprawne działanie systemów ratingowych; jest regularnie informowany przez jednostki kontroli ryzyka o działaniu procesu ratingowego, obszarach wymagających usprawnienia oraz postępów w eliminowaniu stwierdzonych niedociągnięć. |
| --- | --- |

126.

Kierownictwo wyższego szczebla posiada dobrą znajomość projektu i działania systemów ratingowych; zapewnia na bieżąco poprawne działanie systemów ratingowych; jest regularnie informowany przez jednostki kontroli ryzyka o działaniu procesu ratingowego, obszarach wymagających usprawnienia oraz postępów w eliminowaniu stwierdzonych niedociągnięć.

| 127. | Wewnętrzna analiza profilu ryzyka kredytowego instytucji kredytowej, oparta na ratingach, jest istotnym elementem sprawozdań zarządczych skierowanych do wspomnianych stron. Sprawozdania obejmują co najmniej profil ryzyka według klas, migrację według klas, ocenę odpowiednich parametrów według klas oraz porównanie zrealizowanych częstości niewykonania zobowiązań oraz, w zakresie w jakim są stosowane, własnych oszacowań wartości LGD i współczynników konwersji z wartościami oczekiwanymi i wynikami testów warunków skrajnych. Częstotliwość sprawozdań zależy od wagi i rodzaju informacji oraz hierarchii odbiorcy. |
| --- | --- |

127.

Wewnętrzna analiza profilu ryzyka kredytowego instytucji kredytowej, oparta na ratingach, jest istotnym elementem sprawozdań zarządczych skierowanych do wspomnianych stron. Sprawozdania obejmują co najmniej profil ryzyka według klas, migrację według klas, ocenę odpowiednich parametrów według klas oraz porównanie zrealizowanych częstości niewykonania zobowiązań oraz, w zakresie w jakim są stosowane, własnych oszacowań wartości LGD i współczynników konwersji z wartościami oczekiwanymi i wynikami testów warunków skrajnych. Częstotliwość sprawozdań zależy od wagi i rodzaju informacji oraz hierarchii odbiorcy.

5.2.   Kontrola ryzyka kredytowego

| 128. | Jednostka kontroli ryzyka kredytowego jest niezależna od działów personalnych i kierowniczych odpowiedzialnych za inicjowanie i odnawianie ekspozycji i podlega bezpośrednio kierownictwu wyższego szczebla. Jednostka ta odpowiada za opracowanie lub wybór, a następnie wdrożenie, kontrolę i działanie systemów ratingowych. Do jej zadań należy również regularne dostarczanie i analiza sprawozdań z działania systemów ratingowych. |
| --- | --- |

128.

Jednostka kontroli ryzyka kredytowego jest niezależna od działów personalnych i kierowniczych odpowiedzialnych za inicjowanie i odnawianie ekspozycji i podlega bezpośrednio kierownictwu wyższego szczebla. Jednostka ta odpowiada za opracowanie lub wybór, a następnie wdrożenie, kontrolę i działanie systemów ratingowych. Do jej zadań należy również regularne dostarczanie i analiza sprawozdań z działania systemów ratingowych.

| 129. | Zakres działań jednostki (jednostek) kontroli ryzyka kredytowego obejmuje:






  a) | Testowanie i monitorowanie klas i puli; |
| --- | --- | --- |

129.

Zakres działań jednostki (jednostek) kontroli ryzyka kredytowego obejmuje:

a)

Testowanie i monitorowanie klas i puli;

| b) | Tworzenie i analizowanie sprawozdań podsumowujących działanie systemów ratingowych instytucji kredytowej; |
| --- | --- |

b)

Tworzenie i analizowanie sprawozdań podsumowujących działanie systemów ratingowych instytucji kredytowej;

| c) | Wdrażanie procedur sprawdzania, czy konsekwentnie stosowane są definicje klasy i puli w poszczególnych oddziałach i rejonach działalności; |
| --- | --- |

c)

Wdrażanie procedur sprawdzania, czy konsekwentnie stosowane są definicje klasy i puli w poszczególnych oddziałach i rejonach działalności;

| d) | Dokonywanie przeglądów i dokumentowanie wszelkich zmian w procesie ocen ratingowych z uwzględnieniem przyczyn takich zmian; |
| --- | --- |

d)

Dokonywanie przeglądów i dokumentowanie wszelkich zmian w procesie ocen ratingowych z uwzględnieniem przyczyn takich zmian;

| e) | Dokonywanie przeglądów kryteriów ratingowych celem oceny ich przydatności w przewidywaniu ryzyka. Informacje na temat zmian w procesie klasyfikacji ratingowej, kryteriów lub indywidualnych parametrów ratingowych są dokumentowane i przechowywane; |
| --- | --- |

e)

Dokonywanie przeglądów kryteriów ratingowych celem oceny ich przydatności w przewidywaniu ryzyka. Informacje na temat zmian w procesie klasyfikacji ratingowej, kryteriów lub indywidualnych parametrów ratingowych są dokumentowane i przechowywane;

| f) | Aktywny udział w opracowaniu i wyborze, a następnie we wdrażaniu i uaktualnianiu modeli stosowanych w systemach ratingowych; |
| --- | --- |

f)

Aktywny udział w opracowaniu i wyborze, a następnie we wdrażaniu i uaktualnianiu modeli stosowanych w systemach ratingowych;

| g) | Kontrola i nadzór nad modelami stosowanymi w procesie klasyfikacji ratingowej; |
| --- | --- |

g)

Kontrola i nadzór nad modelami stosowanymi w procesie klasyfikacji ratingowej;

| h) | regularne przeglądy i zmiany modeli stosowanych w procesie klasyfikacji ratingowej. |
| --- | --- |

h)

regularne przeglądy i zmiany modeli stosowanych w procesie klasyfikacji ratingowej.

| 130. | Niezależnie od przepisów ust. 129, instytucje kredytowe stosujące dane zbiorcze zgodnie z ust. 57 i 58 mogą zlecić wykonanie następujących zadań:






  a) | Dostarczanie informacji dotyczącej testowania i monitorowania klas i puli; |
| --- | --- | --- |

130.

Niezależnie od przepisów ust. 129, instytucje kredytowe stosujące dane zbiorcze zgodnie z ust. 57 i 58 mogą zlecić wykonanie następujących zadań:

a)

Dostarczanie informacji dotyczącej testowania i monitorowania klas i puli;

| b) | Tworzenie sprawozdań podsumowujących działanie systemów ratingowych instytucji kredytowej; |
| --- | --- |

b)

Tworzenie sprawozdań podsumowujących działanie systemów ratingowych instytucji kredytowej;

| c) | Dostarczanie informacji dotyczących przeglądów kryteriów ratingowych celem oceny ich przydatności w przewidywaniu ryzyka; |
| --- | --- |

c)

Dostarczanie informacji dotyczących przeglądów kryteriów ratingowych celem oceny ich przydatności w przewidywaniu ryzyka;

| d) | Dokumentowanie zmian dotyczących procesu klasyfikacji ratingowej, kryteriów lub indywidualnych parametrów ratingowych; |
| --- | --- |

d)

Dokumentowanie zmian dotyczących procesu klasyfikacji ratingowej, kryteriów lub indywidualnych parametrów ratingowych;

| e) | Dostarczanie informacji dotyczących regularnych przeglądów i zmian modeli stosowanych w procesie klasyfikacji ratingowej. |
| --- | --- |

e)

Dostarczanie informacji dotyczących regularnych przeglądów i zmian modeli stosowanych w procesie klasyfikacji ratingowej.

Instytucje kredytowe stosujące przepisy niniejszego ustępu zapewniają właściwym organom dostęp do wszystkich istotnych informacji pochodzących od strony trzeciej, koniecznych do zbadania zgodności z wymogami minimalnymi, a także możliwość przeprowadzenia kontroli w siedzibie strony trzeciej w takim samym stopniu jak w instytucji kredytowej.

5.3.   Kontrola wewnętrzna

| 131. | System ratingowy instytucji kredytowej i jego działanie podlega kontroli wewnętrznej lub kontroli jednostki o porównywalnym stopniu niezależności, co najmniej raz do roku. Kontrola ta obejmuje dział kredytowy oraz oszacowania wartości PD, LGD, EL oraz współczynników konwersji. Sprawdzana jest zgodność ze wszystkimi obowiązującymi wymogami minimalnych |
| --- | --- |

131.

System ratingowy instytucji kredytowej i jego działanie podlega kontroli wewnętrznej lub kontroli jednostki o porównywalnym stopniu niezależności, co najmniej raz do roku. Kontrola ta obejmuje dział kredytowy oraz oszacowania wartości PD, LGD, EL oraz współczynników konwersji. Sprawdzana jest zgodność ze wszystkimi obowiązującymi wymogami minimalnych

ZAŁĄCZNIK VIII

OGRANICZENIE RYZYKA KREDYTOWEGO

Część 1 — Warunki uznawania

| 1. | Niniejsza cześć przedstawia uznawane formy ograniczenia ryzyka kredytowego do celów art. 92 |
| --- | --- |

1.

Niniejsza cześć przedstawia uznawane formy ograniczenia ryzyka kredytowego do celów art. 92

| 2. | Do celów niniejszego załącznika: | „Zabezpieczona transakcja kredytowa” oznacza dowolną transakcję skutkującą powstaniem ekspozycji zabezpieczonej rzeczowo, której warunki nie obejmują przyznania instytucji kredytowej prawa częstego pobierania depozytu zabezpieczającego. |
| --- | --- | --- |

2.

Do celów niniejszego załącznika:

„Zabezpieczona transakcja kredytowa” oznacza dowolną transakcję skutkującą powstaniem ekspozycji zabezpieczonej rzeczowo, której warunki nie obejmują przyznania instytucji kredytowej prawa częstego pobierania depozytu zabezpieczającego.

| | „Transakcja oparta na rynku kapitałowym” oznacza dowolną transakcję skutkującą powstaniem ekspozycji zabezpieczonej rzeczowo, której warunki obejmują przyznanie instytucji kredytowej prawa częstego pobierania depozytu zabezpieczającego. |
| --- | --- |

„Transakcja oparta na rynku kapitałowym” oznacza dowolną transakcję skutkującą powstaniem ekspozycji zabezpieczonej rzeczowo, której warunki obejmują przyznanie instytucji kredytowej prawa częstego pobierania depozytu zabezpieczającego.

1.   OCHRONA KREDYTOWA RZECZYWISTA

1.1.   Kompensacja należności bilansowych

| 3. | Można uznać kompensację wzajemnych należności bilansowych między instytucją kredytową i kontrahentem. |
| --- | --- |

3.

Można uznać kompensację wzajemnych należności bilansowych między instytucją kredytową i kontrahentem.

| 4. | Bez uszczerbku dla przepisów ust. 5, zakres uznawanej kompensacji ogranicza się do wzajemnych sald pieniężnych instytucji kredytowej i kontrahenta. W wyniku umowy o kompensacji należności bilansowych, zmiany kwot ekspozycji ważonych ryzykiem oraz odpowiednio kwot oczekiwanych strat mogą dotyczyć jedynie kredytów i depozytów instytucji kredytowej udzielającej kredytów. |
| --- | --- |

4.

Bez uszczerbku dla przepisów ust. 5, zakres uznawanej kompensacji ogranicza się do wzajemnych sald pieniężnych instytucji kredytowej i kontrahenta. W wyniku umowy o kompensacji należności bilansowych, zmiany kwot ekspozycji ważonych ryzykiem oraz odpowiednio kwot oczekiwanych strat mogą dotyczyć jedynie kredytów i depozytów instytucji kredytowej udzielającej kredytów.

1.2.   Umowy ramowe saldowania zobowiązań obejmujące transakcje z przyrzeczeniem odkupu lub transakcje udzielania lub otrzymania pożyczki papierów wartościowych lub towarów lub inne transakcje oparte na rynku kapitałowym

| 5. | W przypadku instytucji kredytowych stosujących kompleksową metodę ujmowania zabezpieczeń finansowych określoną w części 3, można uznać skutki umów saldowania zobowiązań obejmujących transakcje z przyrzeczeniem odkupu, transakcje udzielania lub otrzymania pożyczki papierów wartościowych lub towarów lub inne transakcje oparte na rynku kapitałowym, zawarte z kontrahentem. Bez uszczerbku dla załącznika II dyrektywy 2006/.../WE, warunkiem uznania ustanowionych zabezpieczeń oraz papierów wartościowych lub towarów będących przedmiotem pożyczki w ramach tego rodzaju umów jest spełnienie wymogów określonych w ust. 7-11. |
| --- | --- |

5.

W przypadku instytucji kredytowych stosujących kompleksową metodę ujmowania zabezpieczeń finansowych określoną w części 3, można uznać skutki umów saldowania zobowiązań obejmujących transakcje z przyrzeczeniem odkupu, transakcje udzielania lub otrzymania pożyczki papierów wartościowych lub towarów lub inne transakcje oparte na rynku kapitałowym, zawarte z kontrahentem. Bez uszczerbku dla załącznika II dyrektywy 2006/.../WE, warunkiem uznania ustanowionych zabezpieczeń oraz papierów wartościowych lub towarów będących przedmiotem pożyczki w ramach tego rodzaju umów jest spełnienie wymogów określonych w ust. 7-11.

1.3.   Zabezpieczenie

| 6. | W przypadku gdy stosowana technika ograniczenia ryzyka kredytowego opiera się na prawie instytucji kredytowej do upłynnienia lub zatrzymania aktywów, warunkiem uznania jest to, czy kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oraz odpowiednio kwoty oczekiwanych strat obliczane są zgodne z art. 78-83 czy też art. 84-89. Uznanie takie zależy ponadto od tego, czy stosowana jest uproszczona czy kompleksowa metoda ujmowania zabezpieczeń finansowych, określone w części 3. Jeżeli chodzi o transakcje z przyrzeczeniem odkupu i transakcje pożyczek papierów wartościowych lub towarów, warunkiem uznania jest również to, czy transakcja taka zaksięgowana jest w portfelu handlowym czy bankowym. |
| --- | --- |

6.

W przypadku gdy stosowana technika ograniczenia ryzyka kredytowego opiera się na prawie instytucji kredytowej do upłynnienia lub zatrzymania aktywów, warunkiem uznania jest to, czy kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oraz odpowiednio kwoty oczekiwanych strat obliczane są zgodne z art. 78-83 czy też art. 84-89. Uznanie takie zależy ponadto od tego, czy stosowana jest uproszczona czy kompleksowa metoda ujmowania zabezpieczeń finansowych, określone w części 3. Jeżeli chodzi o transakcje z przyrzeczeniem odkupu i transakcje pożyczek papierów wartościowych lub towarów, warunkiem uznania jest również to, czy transakcja taka zaksięgowana jest w portfelu handlowym czy bankowym.

1.3.1   Kryteria kwalifikujące bez względu na zastosowaną metodę

| 7. | Bez względu na zastosowaną metodę uznanym zabezpieczeniem mogą być następujące instrumenty finansowe:






  a) | zdeponowane środki pieniężne lub bankowe instrumenty pieniężne w posiadaniu instytucji kredytowej udzielającej kredytu; |
| --- | --- | --- |

7.

Bez względu na zastosowaną metodę uznanym zabezpieczeniem mogą być następujące instrumenty finansowe:

a)

zdeponowane środki pieniężne lub bankowe instrumenty pieniężne w posiadaniu instytucji kredytowej udzielającej kredytu;

| b) | dłużne papiery wartościowe emitowane przez rządy centralne lub banki centralne, których papiery wartościowe posiadają rating instytucji ECAI lub agencji kredytów eksportowych, uznanych zgodnie art. 78-83, któremu właściwe organy przypisują stopień jakości kredytowej równy lub wyższy niż 4, zgodnie z zasadami ważenia ryzykiem ekspozycji wobec rządów i banków centralnych, określonymi w art. 78-83; |
| --- | --- |

b)

dłużne papiery wartościowe emitowane przez rządy centralne lub banki centralne, których papiery wartościowe posiadają rating instytucji ECAI lub agencji kredytów eksportowych, uznanych zgodnie art. 78-83, któremu właściwe organy przypisują stopień jakości kredytowej równy lub wyższy niż 4, zgodnie z zasadami ważenia ryzykiem ekspozycji wobec rządów i banków centralnych, określonymi w art. 78-83;

| c) | dłużne papiery wartościowe emitowane przez instytucje, których papiery wartościowe posiadają rating uznanej instytucji ECAI, któremu właściwe organy przypisują stopień jakości kredytowej równy lub wyższy niż 3, zgodnie z zasadami ważenia ryzykiem ekspozycji wobec instytucji kredytowych, określonymi w art. 78-83; |
| --- | --- |

c)

dłużne papiery wartościowe emitowane przez instytucje, których papiery wartościowe posiadają rating uznanej instytucji ECAI, któremu właściwe organy przypisują stopień jakości kredytowej równy lub wyższy niż 3, zgodnie z zasadami ważenia ryzykiem ekspozycji wobec instytucji kredytowych, określonymi w art. 78-83;

| d) | dłużne papiery wartościowe emitowane przez inne podmioty, których papiery wartościowe posiadają rating uznanej instytucji ECAI, któremu właściwe organy przypisują stopień jakości kredytowej równy lub wyższy niż 3, zgodnie z zasadami ważenia ryzykiem ekspozycji wobec podmiotów korporacyjnych, określonymi w art. 78-83; |
| --- | --- |

d)

dłużne papiery wartościowe emitowane przez inne podmioty, których papiery wartościowe posiadają rating uznanej instytucji ECAI, któremu właściwe organy przypisują stopień jakości kredytowej równy lub wyższy niż 3, zgodnie z zasadami ważenia ryzykiem ekspozycji wobec podmiotów korporacyjnych, określonymi w art. 78-83;

| e) | dłużne papiery wartościowe, posiadające rating krótkoterminowy uznanej instytucji ECAI, któremu właściwe organy przypisują stopień jakości kredytowej równy lub wyższy niż trzy, zgodnie z zasadami ważenia ryzykiem ekspozycji krótkoterminowych, określonych w art. 78-83; |
| --- | --- |

e)

dłużne papiery wartościowe, posiadające rating krótkoterminowy uznanej instytucji ECAI, któremu właściwe organy przypisują stopień jakości kredytowej równy lub wyższy niż trzy, zgodnie z zasadami ważenia ryzykiem ekspozycji krótkoterminowych, określonych w art. 78-83;

| f) | akcje lub obligacje zamienne objęte głównym indeksem; oraz |
| --- | --- |

f)

akcje lub obligacje zamienne objęte głównym indeksem; oraz

| g) | złoto. |
| --- | --- |

g)

złoto.

Do celów lit. b) „dłużne papiery wartościowe emitowane przez rządy centralne lub banki centralne” obejmują:

| i) | dłużne papiery wartościowe emitowane przez przez rządy regionalne lub samorządy lokalne, ekspozycje wobec których traktowane są jak ekspozycje wobec rządu państwa, na terytorium którego te rządy regionalne lub samorządy lokalne się znajdują, o których mowa w art. 78-83; |
| --- | --- |

i)

dłużne papiery wartościowe emitowane przez przez rządy regionalne lub samorządy lokalne, ekspozycje wobec których traktowane są jak ekspozycje wobec rządu państwa, na terytorium którego te rządy regionalne lub samorządy lokalne się znajdują, o których mowa w art. 78-83;

| ii) | dłużne papiery wartościowe emitowane przez podmioty sektora publicznego, ekspozycje wobec których traktowane są jak ekspozycje wobec rządów centralnych, zgodnie z załącznikiem VI część 1 ust. 15. |
| --- | --- |

ii)

dłużne papiery wartościowe emitowane przez podmioty sektora publicznego, ekspozycje wobec których traktowane są jak ekspozycje wobec rządów centralnych, zgodnie z załącznikiem VI część 1 ust. 15.

| iii) | dłużne papiery wartościowe emitowane przez wielostronne banki rozwoju, do którym na mocy art. 78-83 przypisuje się wagę ryzyka 0 %; oraz |
| --- | --- |

iii)

dłużne papiery wartościowe emitowane przez wielostronne banki rozwoju, do którym na mocy art. 78-83 przypisuje się wagę ryzyka 0 %; oraz

| iv) | dłużne papiery wartościowe emitowane przez organizacje międzynarodowe, którym na mocy art. 78-83 przypisuje się wagę ryzyka 0 %; |
| --- | --- |

iv)

dłużne papiery wartościowe emitowane przez organizacje międzynarodowe, którym na mocy art. 78-83 przypisuje się wagę ryzyka 0 %;

Do celów lit. c) „dłużne papiery wartościowe emitowane przez instytucje” obejmują:

| i) | dłużne papiery wartościowe emitowane przez samorządy lokalne, inne niż te, ekspozycje wobec których traktowane są jak ekspozycje wobec rządu państwa, na terytorium którego samorządy te się znajdują, o których mowa w art. 78-83; |
| --- | --- |

i)

dłużne papiery wartościowe emitowane przez samorządy lokalne, inne niż te, ekspozycje wobec których traktowane są jak ekspozycje wobec rządu państwa, na terytorium którego samorządy te się znajdują, o których mowa w art. 78-83;

| ii) | dłużne papiery wartościowe emitowane przez podmioty sektora publicznego, wobec których ekspozycje traktowane są jak ekspozycje wobec instytucji kredytowych, o których mowa w art. 78-83; oraz |
| --- | --- |

ii)

dłużne papiery wartościowe emitowane przez podmioty sektora publicznego, wobec których ekspozycje traktowane są jak ekspozycje wobec instytucji kredytowych, o których mowa w art. 78-83; oraz

| iii) | dłużne papiery wartościowe emitowane przez wielostronne banki rozwoju, inne niż te którym zgodnie z art. 78-83 przypisuje się wagę ryzyka 0 %; |
| --- | --- |

iii)

dłużne papiery wartościowe emitowane przez wielostronne banki rozwoju, inne niż te którym zgodnie z art. 78-83 przypisuje się wagę ryzyka 0 %;

| 8. | Emitowane przez instytucje dłużne papiery wartościowe, które nie mają ratingu uznanej instytucji ECAI, mogą zostać uznane za zabezpieczenie, jeżeli spełniają następujące kryteria:






  a) | są notowane na uznanej giełdzie; |
| --- | --- | --- |

8.

Emitowane przez instytucje dłużne papiery wartościowe, które nie mają ratingu uznanej instytucji ECAI, mogą zostać uznane za zabezpieczenie, jeżeli spełniają następujące kryteria:

a)

są notowane na uznanej giełdzie;

| b) | spełniają kryteria długu uprzywilejowanego; |
| --- | --- |

b)

spełniają kryteria długu uprzywilejowanego;

| c) | wszystkie inne równorzędne pod względem uprzywilejowania i posiadające rating papiery wartościowe, wyemitowane przez daną instytucję emitującą, posiadają rating uznanej instytucji ECAI, któremu właściwe organy przypisują stopień jakości kredytowej równy lub wyższy niż 3, zgodnie z zasadami ważenia ryzykiem ekspozycji wobec instytucji kredytowych lub ekspozycji krótkoterminowych, określonymi w art. 78-83; |
| --- | --- |

c)

wszystkie inne równorzędne pod względem uprzywilejowania i posiadające rating papiery wartościowe, wyemitowane przez daną instytucję emitującą, posiadają rating uznanej instytucji ECAI, któremu właściwe organy przypisują stopień jakości kredytowej równy lub wyższy niż 3, zgodnie z zasadami ważenia ryzykiem ekspozycji wobec instytucji kredytowych lub ekspozycji krótkoterminowych, określonymi w art. 78-83;

| d) | udzielająca kredytu instytucja kredytowa nie posiada żadnych informacji, które sugerowałyby, że rating emitowanych papierów wartościowych mógłby być niższy niż ten wskazany w lit. c); oraz |
| --- | --- |

d)

udzielająca kredytu instytucja kredytowa nie posiada żadnych informacji, które sugerowałyby, że rating emitowanych papierów wartościowych mógłby być niższy niż ten wskazany w lit. c); oraz

| e) | instytucja kredytowa może wykazać właściwym organom, że płynność rynkowa danego instrumentu jest wystarczająca do rozpatrywanych celów. |
| --- | --- |

e)

instytucja kredytowa może wykazać właściwym organom, że płynność rynkowa danego instrumentu jest wystarczająca do rozpatrywanych celów.

| 9. | Jednostki przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania mogą zostać uznane za uznane zabezpieczenie, jeżeli spełnione zostaną następujące warunki:






  a) | wartość jednostki publikowana jest codziennie; oraz |
| --- | --- | --- |

9.

Jednostki przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania mogą zostać uznane za uznane zabezpieczenie, jeżeli spełnione zostaną następujące warunki:

a)

wartość jednostki publikowana jest codziennie; oraz

| b) | inwestycje funduszu ograniczają się do instrumentów uznawanych na mocy przepisów ust. 7 i 8. |
| --- | --- |

b)

inwestycje funduszu ograniczają się do instrumentów uznawanych na mocy przepisów ust. 7 i 8.

Wykorzystywanie (lub potencjalne wykorzystywanie) przez przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania instrumentów pochodnych w celu zabezpieczenia dopuszczalnych lokat nie wpływa na fakt uznania zabezpieczenia w postaci jednostek danego funduszu.

| 10. | Jeżeli dany papier wartościowy posiada dwie oceny ratingowe uznanych instytucji ECAI, w odniesieniu do ust. 7 lit. b)-e) stosuje się mniej korzystną z nich. W przypadkach gdy dany papier wartościowy posiada więcej niż dwie oceny ratingowe uznanych instytucji ECAI, stosuje się dwie najkorzystniejsze z nich, a jeśli są różne, stosuje się tę mniej korzystną. |
| --- | --- |

10.

Jeżeli dany papier wartościowy posiada dwie oceny ratingowe uznanych instytucji ECAI, w odniesieniu do ust. 7 lit. b)-e) stosuje się mniej korzystną z nich. W przypadkach gdy dany papier wartościowy posiada więcej niż dwie oceny ratingowe uznanych instytucji ECAI, stosuje się dwie najkorzystniejsze z nich, a jeśli są różne, stosuje się tę mniej korzystną.

1.3.2   Dodatkowe warunki uznawania przy kompleksowej metodzie ujmowania zabezpieczeń finansowych

| 11. | Obok zabezpieczeń przedstawionych w ust. 7-10, jeśli instytucja kredytowa stosuje kompleksową metodę ujmowania zabezpieczeń finansowych, określoną w części 3, za uznane zabezpieczenie rzeczowe uznać można dodatkowo następujące instrumenty finansowe:






  a) | akcje lub obligacje zamienne nieobjęte głównym indeksem, ale znajdujące się w obrocie na uznanej giełdzie; oraz |
| --- | --- | --- |

11.

Obok zabezpieczeń przedstawionych w ust. 7-10, jeśli instytucja kredytowa stosuje kompleksową metodę ujmowania zabezpieczeń finansowych, określoną w części 3, za uznane zabezpieczenie rzeczowe uznać można dodatkowo następujące instrumenty finansowe:

a)

akcje lub obligacje zamienne nieobjęte głównym indeksem, ale znajdujące się w obrocie na uznanej giełdzie; oraz

| b) | jednostki przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, jeżeli spełnione są następujące warunki:






  i) | wartość jednostki publikowana jest codziennie, oraz |
| --- | --- | --- |

b)

jednostki przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, jeżeli spełnione są następujące warunki:

i)

wartość jednostki publikowana jest codziennie, oraz

| ii) | inwestycje przedsiębiorstwa ograniczają się do instrumentów uznawanych na mocy przepisów ust. 7 i 8 oraz jednostek wymienionych w lit. a) niniejszego ustępu. |
| --- | --- |

ii)

inwestycje przedsiębiorstwa ograniczają się do instrumentów uznawanych na mocy przepisów ust. 7 i 8 oraz jednostek wymienionych w lit. a) niniejszego ustępu.

Wykorzystywanie (lub potencjalne wykorzystywanie) przez przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania instrumentów pochodnych w celu zabezpieczenia dopuszczalnych lokat nie wpływa na fakt uznania zabezpieczenia w postaci jednostek danego funduszu.

1.3.3   Dodatkowe warunki uznawania do celów obliczeń, o których mowa w art. 84-89

| 12. | Jeżeli instytucja kredytowa oblicza kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem i kwoty oczekiwanych strat według metody określonej w art. 84-89, obok zabezpieczeń określonych powyżej stosuje się przepisy ust. 13-22. |
| --- | --- |

12.

Jeżeli instytucja kredytowa oblicza kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem i kwoty oczekiwanych strat według metody określonej w art. 84-89, obok zabezpieczeń określonych powyżej stosuje się przepisy ust. 13-22.

a)   Zabezpieczenie w formie nieruchomości

| 13. | Nieruchomości mieszkalne, które są lub będą zamieszkane bądź przeznaczone pod wynajem przez właściciela lub użytkownika, w przypadku przedsiębiorstw inwestowania indywidualnego, oraz nieruchomości komercyjne, tj. biura i inne pomieszczenia komercyjne, mogą zostać uznane za zabezpieczenie, jeżeli są spełnione następujące warunki:






  a) | wartość nieruchomości nie zależy w istotny sposób od jakości kredytowej dłużnika. Wymóg ten nie wyklucza sytuacji, w których czynniki czysto makroekonomiczne wpływają zarówno na wartość nieruchomości, jak i zdolność kredytową kredytobiorcy; oraz |
| --- | --- | --- |

13.

Nieruchomości mieszkalne, które są lub będą zamieszkane bądź przeznaczone pod wynajem przez właściciela lub użytkownika, w przypadku przedsiębiorstw inwestowania indywidualnego, oraz nieruchomości komercyjne, tj. biura i inne pomieszczenia komercyjne, mogą zostać uznane za zabezpieczenie, jeżeli są spełnione następujące warunki:

a)

wartość nieruchomości nie zależy w istotny sposób od jakości kredytowej dłużnika. Wymóg ten nie wyklucza sytuacji, w których czynniki czysto makroekonomiczne wpływają zarówno na wartość nieruchomości, jak i zdolność kredytową kredytobiorcy; oraz

| b) | ryzyko kredytobiorcy nie zależy w istotny sposób od zmian wartości nieruchomości lub projektu budowlanego stanowiącego przedmiot zabezpieczenia, ale od zdolności kredytobiorcy do spłaty zobowiązania z innych źródeł. Spłata kredytu nie zależy zatem w istotny sposób od przepływu środków pieniężnych generowanego przez nieruchomość stanowiącą przedmiot zabezpieczenia. |
| --- | --- |

b)

ryzyko kredytobiorcy nie zależy w istotny sposób od zmian wartości nieruchomości lub projektu budowlanego stanowiącego przedmiot zabezpieczenia, ale od zdolności kredytobiorcy do spłaty zobowiązania z innych źródeł. Spłata kredytu nie zależy zatem w istotny sposób od przepływu środków pieniężnych generowanego przez nieruchomość stanowiącą przedmiot zabezpieczenia.

| 14. | Udziały w fińskich przedsiębiorstwach mieszkaniowych, działających zgodnie z fińską Ustawą o przedsiębiorstwach mieszkaniowych z 1991 r. lub późniejszymi, równoważnymi jej aktami prawnymi dotyczącymi nieruchomości mieszkalnych, które są lub będą zamieszkane bądź przeznaczone pod wynajem przez właściciela, mogą zostać uznane przez instytucje kredytowe za zabezpieczenie w formie nieruchomości mieszkalnej, pod warunkiem spełnienia wymienionych warunków. |
| --- | --- |

14.

Udziały w fińskich przedsiębiorstwach mieszkaniowych, działających zgodnie z fińską Ustawą o przedsiębiorstwach mieszkaniowych z 1991 r. lub późniejszymi, równoważnymi jej aktami prawnymi dotyczącymi nieruchomości mieszkalnych, które są lub będą zamieszkane bądź przeznaczone pod wynajem przez właściciela, mogą zostać uznane przez instytucje kredytowe za zabezpieczenie w formie nieruchomości mieszkalnej, pod warunkiem spełnienia wymienionych warunków.

| 15. | Właściwe organy mogą także upoważnić swoje instytucje kredytowe do uznania udziałów w fińskich przedsiębiorstwach mieszkaniowych, działających zgodnie z fińską Ustawą o przedsiębiorstwach mieszkaniowych z 1991 r. lub późniejszymi, równoważnymi jej aktami prawnymi, za zabezpieczenie w formie nieruchomości komercyjnej, pod warunkiem spełnienia wymienionych warunków. |
| --- | --- |

15.

Właściwe organy mogą także upoważnić swoje instytucje kredytowe do uznania udziałów w fińskich przedsiębiorstwach mieszkaniowych, działających zgodnie z fińską Ustawą o przedsiębiorstwach mieszkaniowych z 1991 r. lub późniejszymi, równoważnymi jej aktami prawnymi, za zabezpieczenie w formie nieruchomości komercyjnej, pod warunkiem spełnienia wymienionych warunków.

| 16. | Właściwe organy mogą zwolnić podlegające im instytucje kredytowe z wymogu spełnienia warunku b) w ust. 13, dotyczącego ekspozycji zabezpieczonych nieruchomościami mieszkalnymi znajdującymi się na terytorium danego Państwa Członkowskiego, jeżeli organy te dysponują dowodami na to, że rozpatrywany rynek jest dobrze rozwinięty i ugruntowany, a stopa strat na tyle niska, by takie zwolnienie usprawiedliwić. Nie umniejsza to prawa właściwych organów Państwa Członkowskiego, niestosujących wyżej wspomnianego zwolnienia, do uznania zabezpieczenia w postaci nieruchomości mieszkalnej, uznanego przez inne Państwo Członkowskie na mocy takiego zwolnienia. Państwa Członkowskie ujawniają publicznie zakres, w jakim stosują omawiane zwolnienie. |
| --- | --- |

16.

Właściwe organy mogą zwolnić podlegające im instytucje kredytowe z wymogu spełnienia warunku b) w ust. 13, dotyczącego ekspozycji zabezpieczonych nieruchomościami mieszkalnymi znajdującymi się na terytorium danego Państwa Członkowskiego, jeżeli organy te dysponują dowodami na to, że rozpatrywany rynek jest dobrze rozwinięty i ugruntowany, a stopa strat na tyle niska, by takie zwolnienie usprawiedliwić. Nie umniejsza to prawa właściwych organów Państwa Członkowskiego, niestosujących wyżej wspomnianego zwolnienia, do uznania zabezpieczenia w postaci nieruchomości mieszkalnej, uznanego przez inne Państwo Członkowskie na mocy takiego zwolnienia. Państwa Członkowskie ujawniają publicznie zakres, w jakim stosują omawiane zwolnienie.

| 17. | Właściwe organy Państwa Członkowskiego mogą zwolnić podlegające im instytucje kredytowe z wymogu spełnienia warunku określonego w ust. 13 lit. b), dotyczącego nieruchomości komercyjnych znajdujących się na terytorium danego Państwa Członkowskiego, jeżeli organy te dysponują dowodami na to, że rozpatrywany rynek jest dobrze rozwinięty i ugruntowany, a stopa strat wynikająca z transakcji kredytowych zabezpieczonych nieruchomościami komercyjnymi spełnia następujące warunki:






  a) | straty wynikające z transakcji kredytowych zabezpieczonych nieruchomościami komercyjnymi do 50 % wartości rynkowej (lub w stosownym przypadku 60 % wartości bankowo-hipotecznej, jeżeli wartość ta jest niższa) nie przekraczają 0,3 % należności kredytowych zabezpieczonych dodatkowo nieruchomościami komercyjnymi w danym roku; oraz |
| --- | --- | --- |

17.

Właściwe organy Państwa Członkowskiego mogą zwolnić podlegające im instytucje kredytowe z wymogu spełnienia warunku określonego w ust. 13 lit. b), dotyczącego nieruchomości komercyjnych znajdujących się na terytorium danego Państwa Członkowskiego, jeżeli organy te dysponują dowodami na to, że rozpatrywany rynek jest dobrze rozwinięty i ugruntowany, a stopa strat wynikająca z transakcji kredytowych zabezpieczonych nieruchomościami komercyjnymi spełnia następujące warunki:

a)

straty wynikające z transakcji kredytowych zabezpieczonych nieruchomościami komercyjnymi do 50 % wartości rynkowej (lub w stosownym przypadku 60 % wartości bankowo-hipotecznej, jeżeli wartość ta jest niższa) nie przekraczają 0,3 % należności kredytowych zabezpieczonych dodatkowo nieruchomościami komercyjnymi w danym roku; oraz

| b) | całkowite straty z transakcji kredytowych zabezpieczonych dodatkowo nieruchomościami komercyjnymi nie przekraczają 0,5 % należności kredytowych zabezpieczonych dodatkowo nieruchomościami komercyjnymi w danym roku. |
| --- | --- |

b)

całkowite straty z transakcji kredytowych zabezpieczonych dodatkowo nieruchomościami komercyjnymi nie przekraczają 0,5 % należności kredytowych zabezpieczonych dodatkowo nieruchomościami komercyjnymi w danym roku.

| 18. | Jeżeli jeden z powyższych warunków nie jest w danym roku spełniony, tego rodzaju traktowanie przestaje być uznawane, do czasu aż warunki zostaną spełnione w którymś z kolejnych lat. |
| --- | --- |

18.

Jeżeli jeden z powyższych warunków nie jest w danym roku spełniony, tego rodzaju traktowanie przestaje być uznawane, do czasu aż warunki zostaną spełnione w którymś z kolejnych lat.

| 19. | Właściwe organy Państwa Członkowskiego mogą uznać zabezpieczenie w postaci nieruchomości komercyjnych, które zostały uznane jako takie zabezpieczenie przez inne Państwo Członkowskie na mocy zwolnienia zgodnego z ust. 17. |
| --- | --- |

19.

Właściwe organy Państwa Członkowskiego mogą uznać zabezpieczenie w postaci nieruchomości komercyjnych, które zostały uznane jako takie zabezpieczenie przez inne Państwo Członkowskie na mocy zwolnienia zgodnego z ust. 17.

b)   Wierzytelności

| 20. | Właściwe organy mogą uznać zabezpieczenie w postaci wierzytelności powiązanych z transakcjami handlowymi lub transakcjami z pierwotnym terminem rozliczenia wynoszącym jeden rok lub krócej. Uznane wierzytelności nie obejmują wierzytelności związanych z sekurytyzacją, subpartycypacją, kredytowymi instrumentami pochodnymi lub kwotami należnymi od podmiotów powiązanych. |
| --- | --- |

20.

Właściwe organy mogą uznać zabezpieczenie w postaci wierzytelności powiązanych z transakcjami handlowymi lub transakcjami z pierwotnym terminem rozliczenia wynoszącym jeden rok lub krócej. Uznane wierzytelności nie obejmują wierzytelności związanych z sekurytyzacją, subpartycypacją, kredytowymi instrumentami pochodnymi lub kwotami należnymi od podmiotów powiązanych.

c)   Inne rodzaje zabezpieczenia rzeczowego

| 21. | Właściwe organy mogą uznać zabezpieczenie rzeczowe, inne niż wymienione w ust. 13-19, jeżeli stwierdzają że:






  a) | istnieją płynne rynki pozwalające na zbycie zabezpieczenia w szybki i skuteczny sposób oraz |
| --- | --- | --- |

21.

Właściwe organy mogą uznać zabezpieczenie rzeczowe, inne niż wymienione w ust. 13-19, jeżeli stwierdzają że:

a)

istnieją płynne rynki pozwalające na zbycie zabezpieczenia w szybki i skuteczny sposób oraz

| b) | istnieją ustalone, publiczne dostępne ceny rynkowe przedmiotu zabezpieczenia. Instytucja potrafi wykazać, że według wszelkich dowodów, ceny netto które uzyska w przypadku realizacji zabezpieczenia nie odbiegają w znaczący sposób od wspomnianych wyżej cen rynkowych. |
| --- | --- |

b)

istnieją ustalone, publiczne dostępne ceny rynkowe przedmiotu zabezpieczenia. Instytucja potrafi wykazać, że według wszelkich dowodów, ceny netto które uzyska w przypadku realizacji zabezpieczenia nie odbiegają w znaczący sposób od wspomnianych wyżej cen rynkowych.

d)   Najem

| 22. | Z zastrzeżeniem przepisów części 3 ust. 72, jeżeli spełnione są wymogi określone w części 2 ust. 11, ekspozycja z tytułu przeprowadzanej przez instytucję kredytową transakcji oddania majątku w najem na rzecz strony trzeciej, traktowane będzie tak samo jak kredyty zabezpieczone tym samym typem nieruchomości co przedmiot najmu. |
| --- | --- |

22.

Z zastrzeżeniem przepisów części 3 ust. 72, jeżeli spełnione są wymogi określone w części 2 ust. 11, ekspozycja z tytułu przeprowadzanej przez instytucję kredytową transakcji oddania majątku w najem na rzecz strony trzeciej, traktowane będzie tak samo jak kredyty zabezpieczone tym samym typem nieruchomości co przedmiot najmu.

1.4.   Inne rodzaje rzeczywistej ochrony kredytowej

1.4.1   Zdeponowane środki pieniężne lub bankowe instrumenty pieniężne w posiadaniu instytucji będącej stroną trzecią.

| 23. | Zdeponowane środki pieniężne lub bankowe instrumenty pieniężne w posiadaniu instytucji będącej stroną trzecią, nie trzymane na powierniczym rachunku zastrzeżonym i ustanowione jako cesja kredytu, mogą stanowić uznaną ochronę kredytową. |
| --- | --- |

23.

Zdeponowane środki pieniężne lub bankowe instrumenty pieniężne w posiadaniu instytucji będącej stroną trzecią, nie trzymane na powierniczym rachunku zastrzeżonym i ustanowione jako cesja kredytu, mogą stanowić uznaną ochronę kredytową.

1.4.2   Polisy ubezpieczeniowe na życie jako poręczenie kredytu

| 24. | Polisy ubezpieczeniowe na życie ustanowione jako cesja kredytu mogą stanowić uznaną ochronę kredytową. |
| --- | --- |

24.

Polisy ubezpieczeniowe na życie ustanowione jako cesja kredytu mogą stanowić uznaną ochronę kredytową.

1.4.3   Papiery wartościowe instytucji z opcją odkupu na żądanie

| 25. | Instrumenty emitowane przez instytucję będące stroną trzecią, które podlegają odkupowi na żądanie tej instytucji, mogą stanowić uznaną ochronę kredytową. |
| --- | --- |

25.

Instrumenty emitowane przez instytucję będące stroną trzecią, które podlegają odkupowi na żądanie tej instytucji, mogą stanowić uznaną ochronę kredytową.

2.   OCHRONA KREDYTOWA NIERZECZYWISTA

2.1.   Uznawanie dostawców ochrony kredytowej bez względu na stosowaną metodę

| 26. | Następujące strony można uznać za uznanych dostawców ochrony kredytowej o charakterze gwarancyjnym:






  a) | Rządy i banki centralne; |
| --- | --- | --- |

26.

Następujące strony można uznać za uznanych dostawców ochrony kredytowej o charakterze gwarancyjnym:

a)

Rządy i banki centralne;

| b) | samorządy terytorialne; |
| --- | --- |

b)

samorządy terytorialne;

| c) | wielostronne banki rozwoju; |
| --- | --- |

c)

wielostronne banki rozwoju;

| d) | organizacje międzynarodowe, ekspozycjom wobec których przypisuje się zgodnie z art. 78-83 wagę ryzyka 0 %; |
| --- | --- |

d)

organizacje międzynarodowe, ekspozycjom wobec których przypisuje się zgodnie z art. 78-83 wagę ryzyka 0 %;

| e) | podmioty sektora publicznego, należności od których są traktowane przez właściwe organy jak należności od instytucji lub rządów centralnych, zgodnie z art. 78-83; |
| --- | --- |

e)

podmioty sektora publicznego, należności od których są traktowane przez właściwe organy jak należności od instytucji lub rządów centralnych, zgodnie z art. 78-83;

| f) | instytucje; oraz |
| --- | --- |

f)

instytucje; oraz

| g) | Inne podmioty korporacyjne, w tym przedsiębiorstwa dominujące, zależne i powiązane w stosunku do instytucji kredytowej, które:






  i) | posiadają ocenę kredytową uznanej instytucji ECAI, której to ocenie właściwe organy przypisały stopień jakości kredytowej równy lub wyższy niż 2, zgodnie z zasadami ważenia ryzykiem ekspozycji wobec podmiotów korporacyjnych, określonymi w art. 78-83; oraz |
| --- | --- | --- |

g)

Inne podmioty korporacyjne, w tym przedsiębiorstwa dominujące, zależne i powiązane w stosunku do instytucji kredytowej, które:

i)

posiadają ocenę kredytową uznanej instytucji ECAI, której to ocenie właściwe organy przypisały stopień jakości kredytowej równy lub wyższy niż 2, zgodnie z zasadami ważenia ryzykiem ekspozycji wobec podmiotów korporacyjnych, określonymi w art. 78-83; oraz

| ii) | w przypadku instytucji kredytowych obliczających kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oraz kwoty oczekiwanych strat zgodnie z art. 84-89, które nie posiadają ratingu wyznaczonej instytucji ECAI, a których rating wewnętrzny wskazuje na prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązania równoważne prawdopodobieństwu wynikającemu z ocen opracowanych przez instytucje ECAI, którym to ocenom właściwe organy przypisują stopień jakości kredytowej równy lub wyższy niż 2, zgodnie z zasadami ważenia ryzykiem ekspozycji wobec podmiotów korporacyjnych, określonymi w art. 78-83. |
| --- | --- |

ii)

w przypadku instytucji kredytowych obliczających kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oraz kwoty oczekiwanych strat zgodnie z art. 84-89, które nie posiadają ratingu wyznaczonej instytucji ECAI, a których rating wewnętrzny wskazuje na prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązania równoważne prawdopodobieństwu wynikającemu z ocen opracowanych przez instytucje ECAI, którym to ocenom właściwe organy przypisują stopień jakości kredytowej równy lub wyższy niż 2, zgodnie z zasadami ważenia ryzykiem ekspozycji wobec podmiotów korporacyjnych, określonymi w art. 78-83.

| 27. | Warunkiem bycia uznanym za gwaranta, w przypadku gdy kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oraz kwoty oczekiwanych strat obliczane są zgodnie z art. 84o 89, jest posiadanie wewnętrznego ratingu przyznanego przez instytucję kredytową, zgodnie z przepisami części 4 załącznika VII. |
| --- | --- |

27.

Warunkiem bycia uznanym za gwaranta, w przypadku gdy kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oraz kwoty oczekiwanych strat obliczane są zgodnie z art. 84o 89, jest posiadanie wewnętrznego ratingu przyznanego przez instytucję kredytową, zgodnie z przepisami części 4 załącznika VII.

| 28. | Na zasadzie odstępstwa od ust. 26, jako uznanych dostawców ochrony kredytowej Państwa Członkowskie mogą również traktować inne instytucje finansowe, posiadające zezwolenie na działalność i nadzorowane przez właściwe organy odpowiadające za wydawanie zezwoleń i prowadzenie nadzoru nad instytucjami kredytowymi oraz podlegające wymaganiom ostrożnościowym, równoważnym z wymogami stosowanymi wobec instytucji kredytowych. |
| --- | --- |

28.

Na zasadzie odstępstwa od ust. 26, jako uznanych dostawców ochrony kredytowej Państwa Członkowskie mogą również traktować inne instytucje finansowe, posiadające zezwolenie na działalność i nadzorowane przez właściwe organy odpowiadające za wydawanie zezwoleń i prowadzenie nadzoru nad instytucjami kredytowymi oraz podlegające wymaganiom ostrożnościowym, równoważnym z wymogami stosowanymi wobec instytucji kredytowych.

2.2.   Uznawanie dostawców ochrony w ramach metody IRB, którzy spełniają warunki traktowania określone w Załączniku VII, Część 1 ust. 4.

| 29. | Do uznanych dostawców ochrony nierzeczywistej, objętych traktowaniem określonym w załączniku VII część 1 ust. 4, można zaliczyć instytucje, przedsiębiorstwa ubezpieczeniowe i reasekuracyjne oraz agencje kredytów eksportowych, które spełniają następujące warunki:






  — | dostawca ochrony ma wystarczającą wiedzę specjalistyczną w zakresie dostarczania nierzeczywistej ochrony kredytowej; |
| --- | --- | --- |

29.

Do uznanych dostawców ochrony nierzeczywistej, objętych traktowaniem określonym w załączniku VII część 1 ust. 4, można zaliczyć instytucje, przedsiębiorstwa ubezpieczeniowe i reasekuracyjne oraz agencje kredytów eksportowych, które spełniają następujące warunki:

—

dostawca ochrony ma wystarczającą wiedzę specjalistyczną w zakresie dostarczania nierzeczywistej ochrony kredytowej;

| — | dostawca ochrony podlega przepisom równoważnym w stosunku do przepisów niniejszej dyrektywy lub posiadał w chwili dostarczania ochrony kredytowej ocenę kredytową uznanej instytucji ECAI, która według ustaleń właściwych organów odpowiada trzeciemu lub wyższemu stopniowi jakości kredytowej, zgodnie z zasadami ważenia ryzykiem ekspozycji korporacyjnych, określonym w art. 78-83; |
| --- | --- |

—

dostawca ochrony podlega przepisom równoważnym w stosunku do przepisów niniejszej dyrektywy lub posiadał w chwili dostarczania ochrony kredytowej ocenę kredytową uznanej instytucji ECAI, która według ustaleń właściwych organów odpowiada trzeciemu lub wyższemu stopniowi jakości kredytowej, zgodnie z zasadami ważenia ryzykiem ekspozycji korporacyjnych, określonym w art. 78-83;

| — | dostawca ochrony posiadał w chwili dostarczania ochrony kredytowej lub kiedykolwiek potem rating wewnętrzny ze współczynnikiem PD równoważnym lub niższym od tego, który odpowiada drugiemu lub wyższemu stopniowi jakości kredytowej, zgodnie z zasadami ważenia ryzykiem ekspozycji korporacyjnych, określonymi w art. 78-83; oraz |
| --- | --- |

—

dostawca ochrony posiadał w chwili dostarczania ochrony kredytowej lub kiedykolwiek potem rating wewnętrzny ze współczynnikiem PD równoważnym lub niższym od tego, który odpowiada drugiemu lub wyższemu stopniowi jakości kredytowej, zgodnie z zasadami ważenia ryzykiem ekspozycji korporacyjnych, określonymi w art. 78-83; oraz

| — | dostawca posiada rating wewnętrzny ze współczynnikiem PD równoważnym lub niższym od tego, który odpowiada trzeciemu lub wyższemu stopniowi jakości kredytowej, zgodnie z zasadami ważenia ryzykiem ekspozycji korporacyjnych, określonymi w art. 78-83; |
| --- | --- |

—

dostawca posiada rating wewnętrzny ze współczynnikiem PD równoważnym lub niższym od tego, który odpowiada trzeciemu lub wyższemu stopniowi jakości kredytowej, zgodnie z zasadami ważenia ryzykiem ekspozycji korporacyjnych, określonymi w art. 78-83;

Dla celów niniejszego ustępu, ochrona kredytowa zapewniana przez agencje kredytów eksportowych nie jest objęta żadną bezpośrednią kontrgwarancją rządową.

3.   TYPY KREDYTOWYCH INSTRUMENTÓW POCHODNYCH

| 30. | Uznaje się następujące typy kredytowych instrumentów pochodnych oraz instrumentów, które mogą składać się z takich kredytowych instrumentów pochodnych lub mają podobne do nich działanie ekonomiczne:






  a) | swapy ryzyka kredytowego; |
| --- | --- | --- |

30.

Uznaje się następujące typy kredytowych instrumentów pochodnych oraz instrumentów, które mogą składać się z takich kredytowych instrumentów pochodnych lub mają podobne do nich działanie ekonomiczne:

a)

swapy ryzyka kredytowego;

| b) | swapy przychodu całkowitego; oraz |
| --- | --- |

b)

swapy przychodu całkowitego; oraz

| c) | obligacje powiązane z ryzykiem kredytowym w zakresie, w jakim są one opłacone środkami pieniężnymi |
| --- | --- |

c)

obligacje powiązane z ryzykiem kredytowym w zakresie, w jakim są one opłacone środkami pieniężnymi

| 31. | Jeżeli instytucja kredytowa nabywa ochronę kredytową poprzez swap przychodu całkowitego i księguje otrzymane płatności netto z tytułu takiej transakcji jako przychody netto, nie księgując jednocześnie równoważącego te płatności zmniejszenia wartości zabezpieczonego składnika aktywów (poprzez obniżenie wartości godziwej lub zwiększenie rezerw) — zabezpieczenie kredytowe nie jest uznawane. |
| --- | --- |

31.

Jeżeli instytucja kredytowa nabywa ochronę kredytową poprzez swap przychodu całkowitego i księguje otrzymane płatności netto z tytułu takiej transakcji jako przychody netto, nie księgując jednocześnie równoważącego te płatności zmniejszenia wartości zabezpieczonego składnika aktywów (poprzez obniżenie wartości godziwej lub zwiększenie rezerw) — zabezpieczenie kredytowe nie jest uznawane.

3.1.   Wewnętrzne instrumenty zabezpieczające

| 32. | Jeżeli instytucja kredytowa wykorzystuje wewnętrzne instrumenty zabezpieczające, stosując kredytowy instrument pochodny — tj. zabezpiecza ryzyko kredytowe ekspozycji w portfelu bankowym za pomocą kredytowego instrumentu pochodnego zaksięgowanego w portfelu handlowym — warunkiem uznania ochrony do celów niniejszego załącznika jest dokonanie transferu ryzyka kredytowego, przeniesionego do portfela handlowego, na rzecz strony trzeciej lub stron trzecich. W takich okolicznościach, z zastrzeżeniem zgodności takiego transferu z wymogami dotyczącymi uznania ograniczenia ryzyka kredytowego, zawartymi w niniejszym załączniku, stosuje się wyszczególnione w częściach 3-6 zasady obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem oraz kwot oczekiwanej straty w przypadku nabycia ochrony kredytowej nierzeczywistej. |
| --- | --- |

32.

Jeżeli instytucja kredytowa wykorzystuje wewnętrzne instrumenty zabezpieczające, stosując kredytowy instrument pochodny — tj. zabezpiecza ryzyko kredytowe ekspozycji w portfelu bankowym za pomocą kredytowego instrumentu pochodnego zaksięgowanego w portfelu handlowym — warunkiem uznania ochrony do celów niniejszego załącznika jest dokonanie transferu ryzyka kredytowego, przeniesionego do portfela handlowego, na rzecz strony trzeciej lub stron trzecich. W takich okolicznościach, z zastrzeżeniem zgodności takiego transferu z wymogami dotyczącymi uznania ograniczenia ryzyka kredytowego, zawartymi w niniejszym załączniku, stosuje się wyszczególnione w częściach 3-6 zasady obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem oraz kwot oczekiwanej straty w przypadku nabycia ochrony kredytowej nierzeczywistej.

Część 2 — Wymogi minimalne

| 1. | Instytucja kredytowa wykazuje właściwym organom, że dysponuje procedurami zarządzania ryzykiem, które umożliwiają kontrolowanie ryzyk, na które instytucja kredytowa może być narażona w wyniku wprowadzania technik ograniczenia ryzyka kredytowego. |
| --- | --- |

1.

Instytucja kredytowa wykazuje właściwym organom, że dysponuje procedurami zarządzania ryzykiem, które umożliwiają kontrolowanie ryzyk, na które instytucja kredytowa może być narażona w wyniku wprowadzania technik ograniczenia ryzyka kredytowego.

| 2. | Bez względu na to, czy przy obliczaniu kwot ekspozycji ważonych ryzykiem oraz odpowiednio kwot oczekiwanych strat stosowane są środki ograniczenia ryzyka kredytowego czy też nie, instytucja kredytowa kontynuuje prowadzenie pełnej oceny ryzyka kredytowego ekspozycji bazowej i jest w stanie wykazać właściwym organom spełnienie wymogów tego wymogu. W przypadku transakcji z przyrzeczeniem odkupu lub transakcji udzielania lub otrzymania pożyczki papierów wartościowych lub towarów, ekspozycja bazowe jest traktowane, jedynie dla celów niniejszego ustępu, jako kwota netto ekspozycji. |
| --- | --- |

2.

Bez względu na to, czy przy obliczaniu kwot ekspozycji ważonych ryzykiem oraz odpowiednio kwot oczekiwanych strat stosowane są środki ograniczenia ryzyka kredytowego czy też nie, instytucja kredytowa kontynuuje prowadzenie pełnej oceny ryzyka kredytowego ekspozycji bazowej i jest w stanie wykazać właściwym organom spełnienie wymogów tego wymogu. W przypadku transakcji z przyrzeczeniem odkupu lub transakcji udzielania lub otrzymania pożyczki papierów wartościowych lub towarów, ekspozycja bazowe jest traktowane, jedynie dla celów niniejszego ustępu, jako kwota netto ekspozycji.

1.   OCHRONA KREDYTOWA RZECZYWISTA

1.1.   Umowy o kompensacie należności bilansowych (inne niż umowy ramowe saldowania zobowiązań obejmujące transakcje z przyrzeczeniem odkupu, transakcje udzielania lub otrzymania pożyczki papierów wartościowych lub towarów lub inne transakcje oparte na rynku kapitałowym)

| 3. | Umowy o kompensacie należności bilansowych (inne niż umowy ramowe saldowania zobowiązań obejmujące transakcje z przyrzeczeniem odkupu, transakcje udzielania lub otrzymania pożyczki papierów wartościowych lub towarów lub inne transakcje oparte na rynku kapitałowym) uznaje się do celów art. 90-93 po spełnieniu następujących warunków:






  a) | muszą być obowiązujące i wykonalne we wszystkich właściwych jurysdykcjach, również w przypadku niewypłacalności lub bankructwa kontrahenta; |
| --- | --- | --- |

3.

Umowy o kompensacie należności bilansowych (inne niż umowy ramowe saldowania zobowiązań obejmujące transakcje z przyrzeczeniem odkupu, transakcje udzielania lub otrzymania pożyczki papierów wartościowych lub towarów lub inne transakcje oparte na rynku kapitałowym) uznaje się do celów art. 90-93 po spełnieniu następujących warunków:

a)

muszą być obowiązujące i wykonalne we wszystkich właściwych jurysdykcjach, również w przypadku niewypłacalności lub bankructwa kontrahenta;

| b) | instytucja kredytowa musi mieć w każdej chwili możliwość określenia tych należności i zobowiązań, które są objęte umową o kompensacji należności bilansowych; |
| --- | --- |

b)

instytucja kredytowa musi mieć w każdej chwili możliwość określenia tych należności i zobowiązań, które są objęte umową o kompensacji należności bilansowych;

| c) | instytucja kredytowa musi monitorować i kontrolować ryzyka związane z zakończeniem ochrony kredytowej; oraz |
| --- | --- |

c)

instytucja kredytowa musi monitorować i kontrolować ryzyka związane z zakończeniem ochrony kredytowej; oraz

| d) | instytucja kredytowa musi monitorować i kontrolować odpowiednie ekspozycje na zasadzie netto. |
| --- | --- |

d)

instytucja kredytowa musi monitorować i kontrolować odpowiednie ekspozycje na zasadzie netto.

1.2.   Umowy ramowe saldowania zobowiązań obejmujące transakcje z przyrzeczeniem odkupu lub transakcje udzielania lub otrzymania pożyczki papierów wartościowych lub towarów lub inne transakcje oparte na rynku kapitałowym

| 4. | Umowy ramowe saldowania zobowiązań obejmujące transakcje z przyrzeczeniem odkupu lub transakcje udzielania lub otrzymania pożyczki papierów wartościowych lub towarów lub inne transakcje oparte na rynku kapitałowym uznaje się do celów art. 90-93, jeżeli:






  a) | obowiązują i są wykonalne we wszystkich właściwych jurysdykcjach, również w przypadku bankructwa lub niewypłacalności kontrahenta; |
| --- | --- | --- |

4.

Umowy ramowe saldowania zobowiązań obejmujące transakcje z przyrzeczeniem odkupu lub transakcje udzielania lub otrzymania pożyczki papierów wartościowych lub towarów lub inne transakcje oparte na rynku kapitałowym uznaje się do celów art. 90-93, jeżeli:

a)

obowiązują i są wykonalne we wszystkich właściwych jurysdykcjach, również w przypadku bankructwa lub niewypłacalności kontrahenta;

| b) | dają stronie wypełniającej zobowiązania prawo do szybkiego zakończenia i rozliczenia wszystkich transakcji objętych umową, w przypadku gdy kontrahent nie wywiązuje się ze swoich zobowiązań, jak również w przypadku jego bankructwa lub niewypłacalności; oraz |
| --- | --- |

b)

dają stronie wypełniającej zobowiązania prawo do szybkiego zakończenia i rozliczenia wszystkich transakcji objętych umową, w przypadku gdy kontrahent nie wywiązuje się ze swoich zobowiązań, jak również w przypadku jego bankructwa lub niewypłacalności; oraz

| c) | zawiera postanowienia dotyczące kompensacji zysków i strat z transakcji rozliczonych w ramach umów ramowych, tak aby jedna strona była drugiej dłużna tylko jedną kwotę netto. |
| --- | --- |

c)

zawiera postanowienia dotyczące kompensacji zysków i strat z transakcji rozliczonych w ramach umów ramowych, tak aby jedna strona była drugiej dłużna tylko jedną kwotę netto.

| 5. | Ponadto wypełnione są określone w ust. 6 wymogi minimalne dotyczące uznawania zabezpieczenia finansowego w ramach kompleksowej metody ujmowania zabezpieczeń finansowych. |
| --- | --- |

5.

Ponadto wypełnione są określone w ust. 6 wymogi minimalne dotyczące uznawania zabezpieczenia finansowego w ramach kompleksowej metody ujmowania zabezpieczeń finansowych.

1.3.   Zabezpieczenie finansowe

1.3.1   Wymogi minimalne dotyczące uznawania zabezpieczenia finansowego bez względu na zastosowaną metodę

| 6. | Zabezpieczenie finansowe i złoto są uznawane, jeżeli spełnione są następujące warunki:






  a) | Niska korelacja
  Nie może zachodzić istotna dodatnia korelacja pomiędzy jakością kredytową dłużnika i wartością zabezpieczenia.
  Nie uznaje się papierów wartościowych emitowanych przez dłużnika lub podmiot powiązany z tej samej grupy kapitałowej. Jednakże niezależnie od powyższego emitowane przez dłużnika obligacje zabezpieczone, o których mowa w załączniku VI część 1 ust. 68-70, mogą zostać uznane za zabezpieczenie transakcji z przyrzeczeniem odkupu, o ile są spełnione warunki określone w pierwszym akapicie. |
| --- | --- | --- |

6.

Zabezpieczenie finansowe i złoto są uznawane, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a)

Niska korelacja

Nie może zachodzić istotna dodatnia korelacja pomiędzy jakością kredytową dłużnika i wartością zabezpieczenia.

Nie uznaje się papierów wartościowych emitowanych przez dłużnika lub podmiot powiązany z tej samej grupy kapitałowej. Jednakże niezależnie od powyższego emitowane przez dłużnika obligacje zabezpieczone, o których mowa w załączniku VI część 1 ust. 68-70, mogą zostać uznane za zabezpieczenie transakcji z przyrzeczeniem odkupu, o ile są spełnione warunki określone w pierwszym akapicie.

| b) | Pewność prawna
  Instytucje kredytowe wypełniają wszelkie wymogi umowne i prawne oraz podejmują wszelkie konieczne kroki, aby zapewnić wykonalność umów w sprawie zabezpieczeń ryzyka kredytowego na mocy prawa mającego zastosowanie do ich tytułu do przedmiotu zabezpieczenia.
  Instytucje kredytowe przeprowadziły weryfikację prawną potwierdzającą wykonalność umów w sprawie zabezpieczeń ryzyka kredytowego we wszystkich właściwych jurysdykcjach. W razie potrzeby przeprowadzają one ponowną weryfikację, aby sprawdzić, czy taka wykonalność nadal ma miejsce. |
| --- | --- |

b)

Pewność prawna

Instytucje kredytowe wypełniają wszelkie wymogi umowne i prawne oraz podejmują wszelkie konieczne kroki, aby zapewnić wykonalność umów w sprawie zabezpieczeń ryzyka kredytowego na mocy prawa mającego zastosowanie do ich tytułu do przedmiotu zabezpieczenia.

Instytucje kredytowe przeprowadziły weryfikację prawną potwierdzającą wykonalność umów w sprawie zabezpieczeń ryzyka kredytowego we wszystkich właściwych jurysdykcjach. W razie potrzeby przeprowadzają one ponowną weryfikację, aby sprawdzić, czy taka wykonalność nadal ma miejsce.

| c) | Wymogi operacyjne
  Umowy zabezpieczeń ryzyka kredytowego są odpowiednio udokumentowane, zawierają jasną i niezawodną procedurę szybkiego upłynniania zabezpieczenia.
  Instytucje kredytowe stosują sprawdzone procedury kontroli ryzyk wynikających ze stosowania zabezpieczenia — w tym ryzyka nieudanej lub ograniczonej ochrony kredytowej, ryzyka wyceny, ryzyka związanego z zakończeniem zabezpieczenia kredytowego, ryzyka koncentracji wynikającej ze stosowania zabezpieczenia oraz oddziaływania na ogólny profil ryzyka instytucji kredytowej.
  Instytucja kredytowa posiada udokumentowane zasady postępowania i praktyki w odniesieniu do poszczególnych rodzajów i kwot przyjmowanego zabezpieczenia.
  Instytucje kredytowe obliczają wartość rynkową zabezpieczenia i odpowiednio ją aktualizują co najmniej raz na sześć miesięcy lub za każdym razem gdy instytucja kredytowa ma powody by sądzić, że nastąpiło znaczne zmniejszenie wartości rynkowej zabezpieczenia.
  Jeżeli zabezpieczenie zdeponowane jest u strony trzeciej, instytucje kredytowe muszą podjąć odpowiednie kroki w celu zapewnienia rozdziału między zabezpieczeniem a aktywami własnymi strony trzeciej. |
| --- | --- |

c)

Wymogi operacyjne

Umowy zabezpieczeń ryzyka kredytowego są odpowiednio udokumentowane, zawierają jasną i niezawodną procedurę szybkiego upłynniania zabezpieczenia.

Instytucje kredytowe stosują sprawdzone procedury kontroli ryzyk wynikających ze stosowania zabezpieczenia — w tym ryzyka nieudanej lub ograniczonej ochrony kredytowej, ryzyka wyceny, ryzyka związanego z zakończeniem zabezpieczenia kredytowego, ryzyka koncentracji wynikającej ze stosowania zabezpieczenia oraz oddziaływania na ogólny profil ryzyka instytucji kredytowej.

Instytucja kredytowa posiada udokumentowane zasady postępowania i praktyki w odniesieniu do poszczególnych rodzajów i kwot przyjmowanego zabezpieczenia.

Instytucje kredytowe obliczają wartość rynkową zabezpieczenia i odpowiednio ją aktualizują co najmniej raz na sześć miesięcy lub za każdym razem gdy instytucja kredytowa ma powody by sądzić, że nastąpiło znaczne zmniejszenie wartości rynkowej zabezpieczenia.

Jeżeli zabezpieczenie zdeponowane jest u strony trzeciej, instytucje kredytowe muszą podjąć odpowiednie kroki w celu zapewnienia rozdziału między zabezpieczeniem a aktywami własnymi strony trzeciej.

1.3.2   Dodatkowe wymogi minimalne dotyczące uznawania zabezpieczenia finansowego przy metodzie uproszczonej traktowania zabezpieczeń finansowych

| 7. | Poza wymogami określonymi w ust. 6 warunkiem niezbędnym do uznania zabezpieczenia finansowego w ramach metody uproszczonej, jest to, by rzeczywisty termin rozliczenia ochrony kredytu był co najmniej tak samo długi jak rzeczywisty termin rozliczenia ekspozycji. |
| --- | --- |

7.

Poza wymogami określonymi w ust. 6 warunkiem niezbędnym do uznania zabezpieczenia finansowego w ramach metody uproszczonej, jest to, by rzeczywisty termin rozliczenia ochrony kredytu był co najmniej tak samo długi jak rzeczywisty termin rozliczenia ekspozycji.

1.4.   Wymogi minimalne dotyczące uznawania zabezpieczenia w formie nieruchomości

| 8. | Zabezpieczenie w formie nieruchomości jest uznawane, jeżeli spełnione są następujące warunki:






  a) | Pewność prawna
  Hipoteka lub obciążenie podlegają egzekucji we właściwych w chwili zawarcia umowy kredytowej jurysdykcjach oraz są prawidłowo i terminowo rejestrowane. W umowach uwzględnia się zastaw prawomocnie ustanowiony (tzn. taki, który spełnia wszystkie wymogi prawne). Umowa o ochronie kredytu oraz procedury prawne, na których jest oparta, pozwalają instytucji kredytowej zrealizować zabezpieczenie w odpowiednim terminie |
| --- | --- | --- |

8.

Zabezpieczenie w formie nieruchomości jest uznawane, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a)

Pewność prawna

Hipoteka lub obciążenie podlegają egzekucji we właściwych w chwili zawarcia umowy kredytowej jurysdykcjach oraz są prawidłowo i terminowo rejestrowane. W umowach uwzględnia się zastaw prawomocnie ustanowiony (tzn. taki, który spełnia wszystkie wymogi prawne). Umowa o ochronie kredytu oraz procedury prawne, na których jest oparta, pozwalają instytucji kredytowej zrealizować zabezpieczenie w odpowiednim terminie

| b) | Monitorowanie wartości nieruchomości
  Wartość nieruchomości jest monitorowana nie rzadziej niż raz w roku w odniesieniu do nieruchomości komercyjnych i co trzy lata w odniesieniu do nieruchomości mieszkalnych. Częstsze monitorowanie przeprowadza się w razie istotnych zmian warunków rynkowych. Do monitorowania wartości nieruchomości i określania potrzeb w zakresie ponownej wyceny można wykorzystać metody statystyczne. Jeżeli istnieją przesłanki wskazujące, że wartość nieruchomości mogła istotnie się obniżyć w stosunku to cen rynkowych, nieruchomość taka jest sprawdzana pod względem wyceny przez niezależnego rzeczoznawcę. W przypadku kredytów przekraczających 3 mln euro lub 5 % funduszy własnych instytucji kredytowej, wycena nieruchomości podlega kontroli niezależnego rzeczoznawcy przynajmniej raz na trzy lata.
  „Niezależny rzeczoznawca” oznacza osobę posiadającą kwalifikacje, umiejętności i doświadczenie konieczne do przeprowadzania wyceny, niezależną od procesu decyzyjnego w sprawie udzielania kredytu. |
| --- | --- |

b)

Monitorowanie wartości nieruchomości

Wartość nieruchomości jest monitorowana nie rzadziej niż raz w roku w odniesieniu do nieruchomości komercyjnych i co trzy lata w odniesieniu do nieruchomości mieszkalnych. Częstsze monitorowanie przeprowadza się w razie istotnych zmian warunków rynkowych. Do monitorowania wartości nieruchomości i określania potrzeb w zakresie ponownej wyceny można wykorzystać metody statystyczne. Jeżeli istnieją przesłanki wskazujące, że wartość nieruchomości mogła istotnie się obniżyć w stosunku to cen rynkowych, nieruchomość taka jest sprawdzana pod względem wyceny przez niezależnego rzeczoznawcę. W przypadku kredytów przekraczających 3 mln euro lub 5 % funduszy własnych instytucji kredytowej, wycena nieruchomości podlega kontroli niezależnego rzeczoznawcy przynajmniej raz na trzy lata.

„Niezależny rzeczoznawca” oznacza osobę posiadającą kwalifikacje, umiejętności i doświadczenie konieczne do przeprowadzania wyceny, niezależną od procesu decyzyjnego w sprawie udzielania kredytu.

| c) | Dokumentacja
  Rodzaje nieruchomości mieszkalnych i komercyjnych przyjmowane jako zabezpieczenie przez instytucję kredytową oraz jej polityka kredytowa w tym względzie są jasno udokumentowane. |
| --- | --- |

c)

Dokumentacja

Rodzaje nieruchomości mieszkalnych i komercyjnych przyjmowane jako zabezpieczenie przez instytucję kredytową oraz jej polityka kredytowa w tym względzie są jasno udokumentowane.

| d) | Ubezpieczenie
  Instytucja kredytowa posiada procedury ustalania, czy nieruchomości przyjęte jako ochrona są odpowiednio ubezpieczone od szkód. |
| --- | --- |

d)

Ubezpieczenie

Instytucja kredytowa posiada procedury ustalania, czy nieruchomości przyjęte jako ochrona są odpowiednio ubezpieczone od szkód.

1.5.   Wymogi minimalne dotyczące uznawania zabezpieczenia w formie wierzytelności

| 9. | 9 Zabezpieczenie w formie wierzytelności jest uznawane, jeżeli spełnione są następujące warunki:






  a) | Pewność prawna






  i) | prawne mechanizmy ustanawiania zabezpieczenia są sprawdzone i skuteczne oraz zapewniają kredytodawcy jasno określone udziały w dochodach z tytułu zabezpieczenia; |
| --- | --- | --- | --- |

9.

9 Zabezpieczenie w formie wierzytelności jest uznawane, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a)

Pewność prawna

i)

prawne mechanizmy ustanawiania zabezpieczenia są sprawdzone i skuteczne oraz zapewniają kredytodawcy jasno określone udziały w dochodach z tytułu zabezpieczenia;

| ii) | instytucja kredytowa musi podjąć wszystkie kroki niezbędne do wypełnienia miejscowych wymogów w zakresie egzekwowania praw przysługujących jej z tytułu zabezpieczenia. Istnieją uregulowania ramowe nadające pierwszeństwo roszczeniom kredytodawcy wobec zabezpieczenia, z zastrzeżeniem możliwości nadania wyższego priorytetu roszczeniom wierzycieli uprzywilejowanych na mocy krajowych przepisów ustawowych lub wykonawczych; oraz |
| --- | --- |

ii)

instytucja kredytowa musi podjąć wszystkie kroki niezbędne do wypełnienia miejscowych wymogów w zakresie egzekwowania praw przysługujących jej z tytułu zabezpieczenia. Istnieją uregulowania ramowe nadające pierwszeństwo roszczeniom kredytodawcy wobec zabezpieczenia, z zastrzeżeniem możliwości nadania wyższego priorytetu roszczeniom wierzycieli uprzywilejowanych na mocy krajowych przepisów ustawowych lub wykonawczych; oraz

| iii) | instytucje kredytowe, dokonawszy odpowiedniej weryfikacji prawnej, potwierdzają wykonalność umów w sprawie zabezpieczeń ryzyka kredytowego we wszystkich właściwych jurysdykcjach; |
| --- | --- |

iii)

instytucje kredytowe, dokonawszy odpowiedniej weryfikacji prawnej, potwierdzają wykonalność umów w sprawie zabezpieczeń ryzyka kredytowego we wszystkich właściwych jurysdykcjach;

| iv) | umowy w sprawie zabezpieczeń ryzyka kredytowego muszą być odpowiednio udokumentowane i zawierać jasną i niezawodną procedurę szybkiego przejmowania zabezpieczenia. Procedury instytucji kredytowych zapewniają przestrzeganie wszelkich uwarunkowań prawnych wymaganych w związku z deklaracją niewykonania zobowiązań przez kredytobiorcę i szybkim przejmowaniem zabezpieczenia. W przypadku trudności finansowych lub niewypłacalności kredytobiorcy, instytucja kredytowa posiada uprawnienia do zbycia lub cesji wierzytelności na rzecz innych stron bez zgody dłużnika. |
| --- | --- |

iv)

umowy w sprawie zabezpieczeń ryzyka kredytowego muszą być odpowiednio udokumentowane i zawierać jasną i niezawodną procedurę szybkiego przejmowania zabezpieczenia. Procedury instytucji kredytowych zapewniają przestrzeganie wszelkich uwarunkowań prawnych wymaganych w związku z deklaracją niewykonania zobowiązań przez kredytobiorcę i szybkim przejmowaniem zabezpieczenia. W przypadku trudności finansowych lub niewypłacalności kredytobiorcy, instytucja kredytowa posiada uprawnienia do zbycia lub cesji wierzytelności na rzecz innych stron bez zgody dłużnika.

| b) | Zarządzanie ryzykiem






  i) | instytucja kredytowa musi posiadać sprawną procedurę określania ryzyka kredytowego związanego z wierzytelnościami. Procedura taka obejmuje, między innymi, analizy działalności i branży kredytobiorcy oraz rodzaje klientów, z którymi współpracuje kredytobiorca. Jeżeli instytucja kredytowa opiera się na ustaleniach kredytobiorcy w zakresie zdolności kredytowej klientów, musi ona dokonać przeglądu praktyk kredytowych kredytobiorcy, aby ocenić ich solidność i wiarygodność; |
| --- | --- | --- |

b)

Zarządzanie ryzykiem

i)

instytucja kredytowa musi posiadać sprawną procedurę określania ryzyka kredytowego związanego z wierzytelnościami. Procedura taka obejmuje, między innymi, analizy działalności i branży kredytobiorcy oraz rodzaje klientów, z którymi współpracuje kredytobiorca. Jeżeli instytucja kredytowa opiera się na ustaleniach kredytobiorcy w zakresie zdolności kredytowej klientów, musi ona dokonać przeglądu praktyk kredytowych kredytobiorcy, aby ocenić ich solidność i wiarygodność;

| ii) | marża pomiędzy kwotą ekspozycji i wartością wierzytelności musi odzwierciedlać wszystkie stosowne czynniki, łącznie z kosztami przejęcia zabezpieczenia, koncentracji w ramach pakietu wierzytelności scedowanych przez indywidualnego kredytobiorcę oraz potencjalnego ryzyka koncentracji wśród ogółu ekspozycji instytucji kredytowej, wykraczającego poza zakres objęty ogólnymi metodami zarządzania ryzykiem danej instytucji kredytowej. Instytucja kredytowa monitoruje na bieżąco swoje wierzytelności. Ponadto prowadzone są regularne kontrole przestrzegania warunków umów kredytowych, ograniczeniami w zakresie ochrony środowiska i innymi wymogami prawnymi; |
| --- | --- |

ii)

marża pomiędzy kwotą ekspozycji i wartością wierzytelności musi odzwierciedlać wszystkie stosowne czynniki, łącznie z kosztami przejęcia zabezpieczenia, koncentracji w ramach pakietu wierzytelności scedowanych przez indywidualnego kredytobiorcę oraz potencjalnego ryzyka koncentracji wśród ogółu ekspozycji instytucji kredytowej, wykraczającego poza zakres objęty ogólnymi metodami zarządzania ryzykiem danej instytucji kredytowej. Instytucja kredytowa monitoruje na bieżąco swoje wierzytelności. Ponadto prowadzone są regularne kontrole przestrzegania warunków umów kredytowych, ograniczeniami w zakresie ochrony środowiska i innymi wymogami prawnymi;

| iii) | wierzytelności od danego kredytobiorcy są zdywersyfikowane i nie są nadmiernie skorelowane z kredytobiorcą. Jeżeli zachodzi istotna dodatnia korelacja, ryzyka stąd wynikające są uwzględniane przy ustalaniu marży na całą pulę zabezpieczeń; |
| --- | --- |

iii)

wierzytelności od danego kredytobiorcy są zdywersyfikowane i nie są nadmiernie skorelowane z kredytobiorcą. Jeżeli zachodzi istotna dodatnia korelacja, ryzyka stąd wynikające są uwzględniane przy ustalaniu marży na całą pulę zabezpieczeń;

| iv) | wierzytelności od jednostek powiązanych z kredytobiorcą (łącznie z podmiotami zależnymi i pracownikami) nie są uznawane za czynniki łagodzące ryzyko; oraz |
| --- | --- |

iv)

wierzytelności od jednostek powiązanych z kredytobiorcą (łącznie z podmiotami zależnymi i pracownikami) nie są uznawane za czynniki łagodzące ryzyko; oraz

| v) | instytucja kredytowa posiada udokumentowaną procedurę ściągania wierzytelności w przypadku trudności finansowych. Dysponuje także instrumentami niezbędnymi do ściągania wierzytelności, nawet wówczas, gdy instytucja kredytowa oczekuje, że kredytobiorca dokona inkasa wierzytelności. |
| --- | --- |

v)

instytucja kredytowa posiada udokumentowaną procedurę ściągania wierzytelności w przypadku trudności finansowych. Dysponuje także instrumentami niezbędnymi do ściągania wierzytelności, nawet wówczas, gdy instytucja kredytowa oczekuje, że kredytobiorca dokona inkasa wierzytelności.

1.6.   Wymogi minimalne dotyczące uznawania innych zabezpieczeń rzeczowych

| 10. | Inne zabezpieczenie rzeczowe jest uznawane, jeżeli spełnione są następujące warunki:






  a) | umowa w sprawie zabezpieczenia jest w pełni obowiązująca i prawnie wykonalna we wszystkich właściwych jurysdykcjach i pozwala instytucji kredytowej uzyskać w odpowiednim terminie wartość majątku stanowiącego zabezpieczenie; |
| --- | --- | --- |

10.

Inne zabezpieczenie rzeczowe jest uznawane, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a)

umowa w sprawie zabezpieczenia jest w pełni obowiązująca i prawnie wykonalna we wszystkich właściwych jurysdykcjach i pozwala instytucji kredytowej uzyskać w odpowiednim terminie wartość majątku stanowiącego zabezpieczenie;

| b) | z wyjątkiem należności uprzywilejowanych, o których mowa w ust. 9 lit. a) ppkt (ii), dopuszcza się jedynie pierwsze prawo zastawu lub obciążenie dotyczące majątku stanowiącym zabezpieczenie. W związku z tym instytucja kredytowa ma pierwszeństwo przed wszystkimi innymi wierzycielami do zrealizowanych zysków z zabezpieczenia; |
| --- | --- |

b)

z wyjątkiem należności uprzywilejowanych, o których mowa w ust. 9 lit. a) ppkt (ii), dopuszcza się jedynie pierwsze prawo zastawu lub obciążenie dotyczące majątku stanowiącym zabezpieczenie. W związku z tym instytucja kredytowa ma pierwszeństwo przed wszystkimi innymi wierzycielami do zrealizowanych zysków z zabezpieczenia;

| c) | wartość majątku jest monitorowana nie rzadziej niż raz w roku. Częstsze monitorowanie wymagane jest w razie istotnych zmian warunków rynkowych; |
| --- | --- |

c)

wartość majątku jest monitorowana nie rzadziej niż raz w roku. Częstsze monitorowanie wymagane jest w razie istotnych zmian warunków rynkowych;

| d) | umowa kredytowa zawiera szczegółowy opis zabezpieczenia i szczegółowe dane dotyczące sposobu i częstotliwości ponownej wyceny; |
| --- | --- |

d)

umowa kredytowa zawiera szczegółowy opis zabezpieczenia i szczegółowe dane dotyczące sposobu i częstotliwości ponownej wyceny;

| e) | przyjmowane przez instytucję rodzaje zabezpieczenia rzeczowego oraz zasady i procedury określania odpowiedniej wysokości wartości każdego rodzaju zabezpieczenia w stosunku do kwoty ekspozycji są jasno udokumentowane w wewnętrznych regulaminach i procedurach kredytowych dostępnych do wglądu; |
| --- | --- |

e)

przyjmowane przez instytucję rodzaje zabezpieczenia rzeczowego oraz zasady i procedury określania odpowiedniej wysokości wartości każdego rodzaju zabezpieczenia w stosunku do kwoty ekspozycji są jasno udokumentowane w wewnętrznych regulaminach i procedurach kredytowych dostępnych do wglądu;

| f) | polityka kredytowa instytucji kredytowej w zakresie struktury transakcji określa wymogi dotyczące odpowiedniej wysokości zabezpieczenia w zależności od kwoty ekspozycji, możliwości szybkiego upłynnienia zabezpieczenia, możliwości obiektywnego ustalenia ceny lub wartości rynkowej, częstotliwości, częstotliwości, z jaką można tę wartości bez trudu uzyskać (łącznie z ocenami biegłych lub wycenami) oraz zmienność wartości zabezpieczenia lub odpowiednik tej zmienności; |
| --- | --- |

f)

polityka kredytowa instytucji kredytowej w zakresie struktury transakcji określa wymogi dotyczące odpowiedniej wysokości zabezpieczenia w zależności od kwoty ekspozycji, możliwości szybkiego upłynnienia zabezpieczenia, możliwości obiektywnego ustalenia ceny lub wartości rynkowej, częstotliwości, częstotliwości, z jaką można tę wartości bez trudu uzyskać (łącznie z ocenami biegłych lub wycenami) oraz zmienność wartości zabezpieczenia lub odpowiednik tej zmienności;

| g) | zarówno pierwotna wycena jak i rewaluacja w pełni uwzględniają pogorszenie jakości lub zużycie moralne zabezpieczenia. Podczas wyceny i rewaluacji zabezpieczenia, którego wartość zależy od mody lub daty, szczególną uwagę należy poświęcić skutkom upływu czasu; |
| --- | --- |

g)

zarówno pierwotna wycena jak i rewaluacja w pełni uwzględniają pogorszenie jakości lub zużycie moralne zabezpieczenia. Podczas wyceny i rewaluacji zabezpieczenia, którego wartość zależy od mody lub daty, szczególną uwagę należy poświęcić skutkom upływu czasu;

| h) | instytucji kredytowej musi przysługiwać prawo do kontroli stanu faktycznego majątku. Instytucja stosuje zasady i procedury uwzględniające wykorzystanie prawa do kontroli stanu faktycznego; oraz |
| --- | --- |

h)

instytucji kredytowej musi przysługiwać prawo do kontroli stanu faktycznego majątku. Instytucja stosuje zasady i procedury uwzględniające wykorzystanie prawa do kontroli stanu faktycznego; oraz

| i) | instytucja kredytowa musi posiadać procedury ustalania, czy majątek przyjęty jako zabezpieczenie jest odpowiednio ubezpieczony od szkód. |
| --- | --- |

i)

instytucja kredytowa musi posiadać procedury ustalania, czy majątek przyjęty jako zabezpieczenie jest odpowiednio ubezpieczony od szkód.

1.7.   Minimalne kryteria uznawania zabezpieczeń ekspozycji z tytułu najmu

| 11. | Ekspozycje wynikające z transakcji najmu traktowane są jako zabezpieczone tym samym typem nieruchomości co przedmiot najmu, jeżeli spełnione są następujące warunki:






  a) | spełnione są warunki uznania zabezpieczenia w postaci nieruchomości takiego samego typu jak przedmiot najmu, określone w ust. 8 lub 10; |
| --- | --- | --- |

11.

Ekspozycje wynikające z transakcji najmu traktowane są jako zabezpieczone tym samym typem nieruchomości co przedmiot najmu, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a)

spełnione są warunki uznania zabezpieczenia w postaci nieruchomości takiego samego typu jak przedmiot najmu, określone w ust. 8 lub 10;

| b) | oddający w najem stosuje solidny system zarządzania ryzykiem w odniesieniu do wykorzystania przedmiotu najmu, jego wieku oraz okresu przewidywanego zużycia, w tym właściwą kontrolę wartości zabezpieczenia; |
| --- | --- |

b)

oddający w najem stosuje solidny system zarządzania ryzykiem w odniesieniu do wykorzystania przedmiotu najmu, jego wieku oraz okresu przewidywanego zużycia, w tym właściwą kontrolę wartości zabezpieczenia;

| c) | istnieją solidne ramy prawne ustanawiające prawo własności najemca do przedmiotu najmu oraz przysługującą mu z tego tytułu możliwość egzekwowania w odpowiednim terminie swoich praw jako właściciela; oraz |
| --- | --- |

c)

istnieją solidne ramy prawne ustanawiające prawo własności najemca do przedmiotu najmu oraz przysługującą mu z tego tytułu możliwość egzekwowania w odpowiednim terminie swoich praw jako właściciela; oraz

| d) | o ile nie określono tego przy obliczaniu wartości LGD, różnica pomiędzy wartością niespłaconej kwoty a rynkową wartością zabezpieczenia nie może zawyżać zakresu ograniczenia ryzyka kredytowego aktywów objętych umową najmu. |
| --- | --- |

d)

o ile nie określono tego przy obliczaniu wartości LGD, różnica pomiędzy wartością niespłaconej kwoty a rynkową wartością zabezpieczenia nie może zawyżać zakresu ograniczenia ryzyka kredytowego aktywów objętych umową najmu.

1.8.   Wymogi minimalne dotyczące uznawania innych rodzajów ochrony kredytowej rzeczywistej

1.8.1   Zdeponowane środki pieniężne lub bankowe instrumenty pieniężne w posiadaniu instytucji będącej stroną trzecią

| 12. | Ochrona określona w części 1 ust. 79 kwalifikuje się do ujęcia określonego w części 1 ust. 23, jeżeli spełnione są następujące warunki:






  a) | wierzytelność stanowiąca należność kredytobiorcy wobec instytucji będącej stroną trzecią jest oficjalnie scedowana na rzecz instytucji kredytowej udzielającej kredytu
  i
  ta cesja lub zastaw są w pełni obowiązujące i wykonalne we wszystkich właściwych jurysdykcjach; |
| --- | --- | --- |

12.

Ochrona określona w części 1 ust. 79 kwalifikuje się do ujęcia określonego w części 1 ust. 23, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a)

wierzytelność stanowiąca należność kredytobiorcy wobec instytucji będącej stroną trzecią jest oficjalnie scedowana na rzecz instytucji kredytowej udzielającej kredytu
  i
  ta cesja lub zastaw są w pełni obowiązujące i wykonalne we wszystkich właściwych jurysdykcjach;

| b) | instytucja będąca stroną trzecią jest powiadomiona o przekazaniu w zastawu lub cesji wierzytelności; |
| --- | --- |

b)

instytucja będąca stroną trzecią jest powiadomiona o przekazaniu w zastawu lub cesji wierzytelności;

| c) | w następstwie takiego powiadomienia instytucja będąca stroną trzecią może dokonywać płatności jedynie na rzecz instytucji kredytowej udzielającej kredytu, lub na rzecz innych stron za zgodą tejże instytucji kredytowej; oraz |
| --- | --- |

c)

w następstwie takiego powiadomienia instytucja będąca stroną trzecią może dokonywać płatności jedynie na rzecz instytucji kredytowej udzielającej kredytu, lub na rzecz innych stron za zgodą tejże instytucji kredytowej; oraz

| d) | zastaw lub cesja są bezwarunkowe i nieodwołalne. |
| --- | --- |

d)

zastaw lub cesja są bezwarunkowe i nieodwołalne.

1.8.2   Polisy ubezpieczeniowe na życie jako poręczenie kredytu

| 13. | Polisy ubezpieczeniowe na życie uznaje się jako poręczenie kredytu, jeżeli spełnione są następujące warunki:






  a) | firma wystawiająca ubezpieczenie na życie może zostać uznana za dostawcę ochrony kredytowej nierzeczywistej zgodnie z częścią 1 ust. 26; |
| --- | --- | --- |

13.

Polisy ubezpieczeniowe na życie uznaje się jako poręczenie kredytu, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a)

firma wystawiająca ubezpieczenie na życie może zostać uznana za dostawcę ochrony kredytowej nierzeczywistej zgodnie z częścią 1 ust. 26;

| b) | polisa ubezpieczeniowa na życie jest oficjalnie przekazana pod zastaw lub scedowana na rzecz udzielającej kredytu instytucji kredytowej; |
| --- | --- |

b)

polisa ubezpieczeniowa na życie jest oficjalnie przekazana pod zastaw lub scedowana na rzecz udzielającej kredytu instytucji kredytowej;

| c) | firmę wystawiającą ubezpieczenie na życie powiadamia się o przekazaniu pod zastaw lub cesji polisy, w następstwie czego nie może ona wypłacać kwot należnych zgodnie z umową bez zgody instytucji kredytowej udzielającej kredytu; |
| --- | --- |

c)

firmę wystawiającą ubezpieczenie na życie powiadamia się o przekazaniu pod zastaw lub cesji polisy, w następstwie czego nie może ona wypłacać kwot należnych zgodnie z umową bez zgody instytucji kredytowej udzielającej kredytu;

| d) | wartość wykupu ubezpieczenia nie podlega obniżkom; |
| --- | --- |

d)

wartość wykupu ubezpieczenia nie podlega obniżkom;

| e) | instytucja kredytowa udzielająca kredytu musi posiadać prawo zamknięcia polisy i wypłaty w odpowiednim terminie wartości wykupu, w przypadku gdy dłużnik nie wywiąże się z płatności; |
| --- | --- |

e)

instytucja kredytowa udzielająca kredytu musi posiadać prawo zamknięcia polisy i wypłaty w odpowiednim terminie wartości wykupu, w przypadku gdy dłużnik nie wywiąże się z płatności;

| f) | instytucja kredytowa udzielająca kredytu jest informowana przez posiadacza polisy o wszelkich zaległościach w jej opłacaniu; |
| --- | --- |

f)

instytucja kredytowa udzielająca kredytu jest informowana przez posiadacza polisy o wszelkich zaległościach w jej opłacaniu;

| g) | ochrona kredytowa musi obejmować cały okres spłacania kredytu. Jeżeli nie jest to możliwe, ponieważ stosunek ubezpieczenia ulega zakończeniu przed zakończeniem stosunku kredytowego, instytucja kredytowa powinna zapewnić, iż kwota wynikająca z umowy ubezpieczenia stanowi dla niej zabezpieczenie do końca trwania umowy kredytowej; oraz |
| --- | --- |

g)

ochrona kredytowa musi obejmować cały okres spłacania kredytu. Jeżeli nie jest to możliwe, ponieważ stosunek ubezpieczenia ulega zakończeniu przed zakończeniem stosunku kredytowego, instytucja kredytowa powinna zapewnić, iż kwota wynikająca z umowy ubezpieczenia stanowi dla niej zabezpieczenie do końca trwania umowy kredytowej; oraz

| h) | zastaw lub cesja musi obowiązywać i być wykonalna we wszystkichjurysdykcjach właściwych w momencie zawarcia umowy kredytowej. |
| --- | --- |

h)

zastaw lub cesja musi obowiązywać i być wykonalna we wszystkichjurysdykcjach właściwych w momencie zawarcia umowy kredytowej.

2.   OCHRONA KREDYTOWA NIERZECZYWISTA I OBLIGACJE POWIĄZANE Z RYZYKIEM KREDYTOWYM

2.1.   Wspólne wymogi dla gwarancji i kredytowych instrumentów pochodnych

| 14. | Ochrona kredytowa poprzez gwarancję lub kredytowy instrument pochodny jest uznawana, z zastrzeżeniem ust. 16, jeżeli spełnione są następujące warunki:






  a) | Ochrona kredytowa jest bezpośrednia. |
| --- | --- | --- |

14.

Ochrona kredytowa poprzez gwarancję lub kredytowy instrument pochodny jest uznawana, z zastrzeżeniem ust. 16, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a)

Ochrona kredytowa jest bezpośrednia.

| b) | Zakres ochrony kredytowej jest jasno określony i bezsporny. |
| --- | --- |

b)

Zakres ochrony kredytowej jest jasno określony i bezsporny.

| c) | Umowa o ochronie kredytowej nie zawiera żadnych klauzul, których wypełnienie leży poza bezpośrednią kontrolą kredytodawcy, które:






  i) | zezwalają dostawcy ochrony na jednostronne wypowiedzenie umowy o ochronę; |
| --- | --- | --- |

c)

Umowa o ochronie kredytowej nie zawiera żadnych klauzul, których wypełnienie leży poza bezpośrednią kontrolą kredytodawcy, które:

i)

zezwalają dostawcy ochrony na jednostronne wypowiedzenie umowy o ochronę;

| ii) | podniosłyby efektywny koszt ochrony w wyniku obniżenia jakości kredytowej zabezpieczonej ekspozycji; |
| --- | --- |

ii)

podniosłyby efektywny koszt ochrony w wyniku obniżenia jakości kredytowej zabezpieczonej ekspozycji;

| iii) | mogłyby zwolnić dostawcę ochrony z obowiązku terminowej wypłaty, w przypadku gdy pierwotny dłużnik nie uiści któreś z należnych płatności; lub |
| --- | --- |

iii)

mogłyby zwolnić dostawcę ochrony z obowiązku terminowej wypłaty, w przypadku gdy pierwotny dłużnik nie uiści któreś z należnych płatności; lub

| iv) | mogłyby wpłynąć na skrócenie przez dostawcę ochrony terminu rozliczenia ochrony kredytowej; oraz |
| --- | --- |

iv)

mogłyby wpłynąć na skrócenie przez dostawcę ochrony terminu rozliczenia ochrony kredytowej; oraz

| d) | Musi obowiązywać i być wykonalna we wszystkich jurysdykcjach właściwych w momencie zawarcia umowy kredytowej. |
| --- | --- |

d)

Musi obowiązywać i być wykonalna we wszystkich jurysdykcjach właściwych w momencie zawarcia umowy kredytowej.

2.1.1   Wymogi operacyjne

| 15. | Instytucja kredytowa wykazuje właściwemu organowi, że posiada odpowiednie systemy zarządzania potencjalną koncentracją ryzyka związanego ze stosowaniem gwarancji oraz kredytowych instrumentów pochodnych. Instytucja kredytowa potrafi wykazać, w jaki sposób jej strategia dotycząca stosowania kredytowych instrumentów pochodnych i gwarancji współdziała z prowadzonym przez nią procesem zarządzania ogólnym profilem ryzyka. |
| --- | --- |

15.

Instytucja kredytowa wykazuje właściwemu organowi, że posiada odpowiednie systemy zarządzania potencjalną koncentracją ryzyka związanego ze stosowaniem gwarancji oraz kredytowych instrumentów pochodnych. Instytucja kredytowa potrafi wykazać, w jaki sposób jej strategia dotycząca stosowania kredytowych instrumentów pochodnych i gwarancji współdziała z prowadzonym przez nią procesem zarządzania ogólnym profilem ryzyka.

2.2.   Kontrgwarancje państwowe i inne kontrgwarancje sektora publicznego

| 16. | Jeżeli ekspozycja jest zabezpieczona gwarancją, która jest kontrgwarantowana przez rząd lub bank centralny, samorząd terytorialny lub organy lokalne lub podmiot sektora publicznego, wobec których roszczenia są traktowane jako roszczenia wobec rządu państwa, którego prawu organy te podlegają zgodnie z art. 78-83, wielostronny bank rozwoju, którego zobowiązania, którym przypisane jest ryzyko 0 % na mocy art. 78-83, bądź też podmiot sektora publicznego, wobec którego roszczenia są traktowane jako roszczenia wobec instytucji kredytowej zgodnie z art. 78-83, ekspozycja taka może być traktowana jako zabezpieczona gwarancją przez dany podmiot, jeżeli spełnione są następujące warunki:






  a) | kontrgwarancja obejmuje wszystkie elementy ryzyka kredytowego danej należności; |
| --- | --- | --- |

16.

Jeżeli ekspozycja jest zabezpieczona gwarancją, która jest kontrgwarantowana przez rząd lub bank centralny, samorząd terytorialny lub organy lokalne lub podmiot sektora publicznego, wobec których roszczenia są traktowane jako roszczenia wobec rządu państwa, którego prawu organy te podlegają zgodnie z art. 78-83, wielostronny bank rozwoju, którego zobowiązania, którym przypisane jest ryzyko 0 % na mocy art. 78-83, bądź też podmiot sektora publicznego, wobec którego roszczenia są traktowane jako roszczenia wobec instytucji kredytowej zgodnie z art. 78-83, ekspozycja taka może być traktowana jako zabezpieczona gwarancją przez dany podmiot, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a)

kontrgwarancja obejmuje wszystkie elementy ryzyka kredytowego danej należności;

| b) | zarówno pierwotna gwarancja jak i kontrgwarancja spełniają wymogi dotyczące gwarancji, określone w ust. 14, 15 i 18, z wyjątkiem wymogu bezpośredniości kontrgwarancji; oraz |
| --- | --- |

b)

zarówno pierwotna gwarancja jak i kontrgwarancja spełniają wymogi dotyczące gwarancji, określone w ust. 14, 15 i 18, z wyjątkiem wymogu bezpośredniości kontrgwarancji; oraz

| c) | właściwe organy stwierdzają, że kontrgwarancje mają mocne pokrycie, a żadne dane historyczne nie sugerują, że pokrycie takie jest efektywnie niższe od poziomu pokrycia gwarancji bezpośredniej zapewniany przez dany podmiot. |
| --- | --- |

c)

właściwe organy stwierdzają, że kontrgwarancje mają mocne pokrycie, a żadne dane historyczne nie sugerują, że pokrycie takie jest efektywnie niższe od poziomu pokrycia gwarancji bezpośredniej zapewniany przez dany podmiot.

| 17. | Postanowienia ust. 16 mają także zastosowanie w odniesieniu do ekspozycji zabezpieczonej kontrgwarancją przez podmioty tam niewymienione w przypadku, gdy kontrgwarancja ekspozycji jest sama bezpośrednio zabezpieczona gwarancją udzieloną przez jeden z wymienionych podmiotów i spełnione są warunki przewidziane w tym ustępie. |
| --- | --- |

17.

Postanowienia ust. 16 mają także zastosowanie w odniesieniu do ekspozycji zabezpieczonej kontrgwarancją przez podmioty tam niewymienione w przypadku, gdy kontrgwarancja ekspozycji jest sama bezpośrednio zabezpieczona gwarancją udzieloną przez jeden z wymienionych podmiotów i spełnione są warunki przewidziane w tym ustępie.

2.3.   Dodatkowe wymogi dotyczące gwarancji

| 18. | Gwarancja jest uznawana, jeżeli spełnione są również następujące warunki:






  a) | w przypadku stwierdzenia faktu niewykonywania zobowiązań lub nieuregulowania płatności przez kontrahenta, instytucja kredytowa udzielająca kredytu ma prawo we właściwym czasie zażądać od gwaranta wszelkich środków pieniężnych należnych zgodnie z warunkami ochrony. Płatność ze strony gwaranta nie zależy od tego, czy instytucja kredytowa uprzednio zażądała płatności od dłużnika. W przypadku nierzeczywistego zabezpieczenia kredytowego obejmującego hipoteczne kredyty mieszkaniowe wymogi, o których mowa w ust. 14 lit. c pkt (iii) oraz w pierwszym akapicie niniejszej litery muszą być spełnione w okresie 24 miesięcy; |
| --- | --- | --- |

18.

Gwarancja jest uznawana, jeżeli spełnione są również następujące warunki:

a)

w przypadku stwierdzenia faktu niewykonywania zobowiązań lub nieuregulowania płatności przez kontrahenta, instytucja kredytowa udzielająca kredytu ma prawo we właściwym czasie zażądać od gwaranta wszelkich środków pieniężnych należnych zgodnie z warunkami ochrony. Płatność ze strony gwaranta nie zależy od tego, czy instytucja kredytowa uprzednio zażądała płatności od dłużnika. W przypadku nierzeczywistego zabezpieczenia kredytowego obejmującego hipoteczne kredyty mieszkaniowe wymogi, o których mowa w ust. 14 lit. c pkt (iii) oraz w pierwszym akapicie niniejszej litery muszą być spełnione w okresie 24 miesięcy;

| b) | gwarancja jest wyraźnie udokumentowanym zobowiązaniem podjętym przez gwaranta; oraz |
| --- | --- |

b)

gwarancja jest wyraźnie udokumentowanym zobowiązaniem podjętym przez gwaranta; oraz

| c) | Gwarancja obejmuje, z zastrzeżeniem następnego zdania, wszystkie rodzaje płatności, których dłużnik ma dokonać w związku z należnością. W przypadku gdy określone rodzaje płatności są wyłączone z gwarancji, uznaną wartość gwarancji dostosowuje się odpowiednio do jej ograniczonego zakresu. |
| --- | --- |

c)

Gwarancja obejmuje, z zastrzeżeniem następnego zdania, wszystkie rodzaje płatności, których dłużnik ma dokonać w związku z należnością. W przypadku gdy określone rodzaje płatności są wyłączone z gwarancji, uznaną wartość gwarancji dostosowuje się odpowiednio do jej ograniczonego zakresu.

| 19. | W przypadku gwarancji zapewnianych w ramach systemu gwarancji wzajemnych, uznanych dla omawianych celów przez właściwe organy albo udzielanych lub kontrgwarantowanych przez podmioty, o których mowa w ust. 16, wymogi ust. 17 lit a) uznaje się za spełnione, o ile spełniony jest jeden z poniższych warunków:






  a) | instytucja kredytowa udzielająca kredytu ma prawo we właściwym czasie uzyskać od gwaranta płatność tymczasową, proporcjonalną do zakresu gwarancji, stanowiącą wiarygodne oszacowanie kwoty straty ekonomicznej, jaką może ponieść taka instytucja, łącznie ze stratami z tytułu niespłaconych odsetek i innych rodzajów zobowiązań kredytobiorcy; lub |
| --- | --- | --- |

19.

W przypadku gwarancji zapewnianych w ramach systemu gwarancji wzajemnych, uznanych dla omawianych celów przez właściwe organy albo udzielanych lub kontrgwarantowanych przez podmioty, o których mowa w ust. 16, wymogi ust. 17 lit a) uznaje się za spełnione, o ile spełniony jest jeden z poniższych warunków:

a)

instytucja kredytowa udzielająca kredytu ma prawo we właściwym czasie uzyskać od gwaranta płatność tymczasową, proporcjonalną do zakresu gwarancji, stanowiącą wiarygodne oszacowanie kwoty straty ekonomicznej, jaką może ponieść taka instytucja, łącznie ze stratami z tytułu niespłaconych odsetek i innych rodzajów zobowiązań kredytobiorcy; lub

| b) | instytucja kredytowa udzielająca kredytu może wykazać, że taki sposób traktowania jest uzasadniony skutkami gwarancji wynikającymi z ochrony przed stratami, łącznie ze stratami z tytułu niespłaconych odsetek lub innych zobowiązań kredytobiorcy. |
| --- | --- |

b)

instytucja kredytowa udzielająca kredytu może wykazać, że taki sposób traktowania jest uzasadniony skutkami gwarancji wynikającymi z ochrony przed stratami, łącznie ze stratami z tytułu niespłaconych odsetek lub innych zobowiązań kredytobiorcy.

2.4.   Dodatkowe wymogi dotyczące kredytowych instrumentów pochodnych

| 20. | Kredytowy instrument pochodny jest uznawany, jeżeli spełnione są również następujące warunki:






  a) | z zastrzeżeniem lit. b) zdarzenia kredytowe określone w ramach kredytowego instrumentu pochodnego obejmują co najmniej:






  i) | niezapłacenie kwot należnych zgodnie z warunkami zobowiązania bazowego obowiązującymi w momencie niezapłacenia obowiązują (przy uwzględnieniu okresu karencji zbliżonego do lub krótszego niż okres karencji zobowiązania bazowego); |
| --- | --- | --- | --- |

20.

Kredytowy instrument pochodny jest uznawany, jeżeli spełnione są również następujące warunki:

a)

z zastrzeżeniem lit. b) zdarzenia kredytowe określone w ramach kredytowego instrumentu pochodnego obejmują co najmniej:

i)

niezapłacenie kwot należnych zgodnie z warunkami zobowiązania bazowego obowiązującymi w momencie niezapłacenia obowiązują (przy uwzględnieniu okresu karencji zbliżonego do lub krótszego niż okres karencji zobowiązania bazowego);

| ii) | bankructwo, niewypłacalność lub niezdolność dłużnika do spłaty długów albo pisemne oświadczenie o ogólnej niezdolności do terminowej spłaty długów czy też zdarzenia o podobnym charakterze; oraz |
| --- | --- |

ii)

bankructwo, niewypłacalność lub niezdolność dłużnika do spłaty długów albo pisemne oświadczenie o ogólnej niezdolności do terminowej spłaty długów czy też zdarzenia o podobnym charakterze; oraz

| iii) | restrukturyzacja zobowiązania bazowego obejmująca umorzenie lub odroczenie spłaty kwoty głównej, odsetek lub prowizji, prowadząca do zdarzenia straty kredytowej (tj. aktualizacje wartości lub innego, podobnego obciążenia rachunku zysków i strat); |
| --- | --- |

iii)

restrukturyzacja zobowiązania bazowego obejmująca umorzenie lub odroczenie spłaty kwoty głównej, odsetek lub prowizji, prowadząca do zdarzenia straty kredytowej (tj. aktualizacje wartości lub innego, podobnego obciążenia rachunku zysków i strat);

| b) | jeżeli wydarzenie kredytowe określone w ramach kredytowego instrumentu pochodnego nie obejmuje restrukturyzacji zobowiązania bazowego opisanej w lit. a) pkt (iii), ochrona kredytowa może pomimo to zostać uznana, z zastrzeżeniem obniżenia uznanej wartości zgodnie z częścią 3 ust. 83; |
| --- | --- |

b)

jeżeli wydarzenie kredytowe określone w ramach kredytowego instrumentu pochodnego nie obejmuje restrukturyzacji zobowiązania bazowego opisanej w lit. a) pkt (iii), ochrona kredytowa może pomimo to zostać uznana, z zastrzeżeniem obniżenia uznanej wartości zgodnie z częścią 3 ust. 83;

| c) | w przypadku gdy kredytowe instrumenty pochodne zezwalają na rozliczenia gotówkowe, stosuje się sprawdzony proces wyceny, pozwalający na wiarygodne oszacowanie straty. Uzyskanie wyceny zobowiązania bazowego następującej po zdarzeniu kredytowym następuje w ściśle określonym terminie; |
| --- | --- |

c)

w przypadku gdy kredytowe instrumenty pochodne zezwalają na rozliczenia gotówkowe, stosuje się sprawdzony proces wyceny, pozwalający na wiarygodne oszacowanie straty. Uzyskanie wyceny zobowiązania bazowego następującej po zdarzeniu kredytowym następuje w ściśle określonym terminie;

| d) | jeżeli w ramach rozliczenia wymagane są prawo i zdolność nabywcy ochrony do przekazania zobowiązania bazowego dostawcy zabezpieczenia, warunki zobowiązania bazowego stanowią, że nie wolno bez podania powodu odmówić zgody wymaganej do takiego przekazania; oraz |
| --- | --- |

d)

jeżeli w ramach rozliczenia wymagane są prawo i zdolność nabywcy ochrony do przekazania zobowiązania bazowego dostawcy zabezpieczenia, warunki zobowiązania bazowego stanowią, że nie wolno bez podania powodu odmówić zgody wymaganej do takiego przekazania; oraz

| e) | w sposób wyraźny wskazane są strony odpowiedzialne za stwierdzenie, czy nastąpiło zdarzenie kredytowe. Decyzja w tym zakresie nie należy wyłącznie od dostawcy zabezpieczenia. Nabywca ochrony ma prawo/możliwość powiadomienia dostawcy ochrony o wystąpieniu zdarzenia kredytowego. |
| --- | --- |

e)

w sposób wyraźny wskazane są strony odpowiedzialne za stwierdzenie, czy nastąpiło zdarzenie kredytowe. Decyzja w tym zakresie nie należy wyłącznie od dostawcy zabezpieczenia. Nabywca ochrony ma prawo/możliwość powiadomienia dostawcy ochrony o wystąpieniu zdarzenia kredytowego.

| 21. | Niedopasowanie w ramach kredytowego instrumentu pochodnego między zobowiązaniem bazowym a zobowiązaniem referencyjnym (tj. zobowiązaniem wykorzystywanym do określenia wartości rozliczeń gotówkowych albo zobowiązaniem podlegającym dostawie) lub między zobowiązaniem bazowym i zobowiązaniem pozwalającym stwierdzić wystąpienie zdarzenia kredytowego — dozwolone jest jedynie jeżeli spełnione są poniższe warunki:






  a) | zobowiązanie referencyjne lub zobowiązanie pozwalające stwierdzić wystąpienie zdarzenia kredytowego (w zależności od przypadku) posiada równy lub niższy stopień uprzywilejowania w stosunku do zobowiązania bazowego; oraz |
| --- | --- | --- |

21.

Niedopasowanie w ramach kredytowego instrumentu pochodnego między zobowiązaniem bazowym a zobowiązaniem referencyjnym (tj. zobowiązaniem wykorzystywanym do określenia wartości rozliczeń gotówkowych albo zobowiązaniem podlegającym dostawie) lub między zobowiązaniem bazowym i zobowiązaniem pozwalającym stwierdzić wystąpienie zdarzenia kredytowego — dozwolone jest jedynie jeżeli spełnione są poniższe warunki:

a)

zobowiązanie referencyjne lub zobowiązanie pozwalające stwierdzić wystąpienie zdarzenia kredytowego (w zależności od przypadku) posiada równy lub niższy stopień uprzywilejowania w stosunku do zobowiązania bazowego; oraz

| b) | zobowiązanie bazowe oraz dług referencyjny lub zobowiązanie pozwalające stwierdzić wystąpienie zdarzenia kredytowego (w zależności od przypadku) posiadają tego samego dłużnika (tj. ten sam podmiot prawny) oraz istnieją wykonalne na mocy prawa obustronne stwierdzania niewykonania zobowiązań lub przyśpieszenia takiego stwierdzenia. |
| --- | --- |

b)

zobowiązanie bazowe oraz dług referencyjny lub zobowiązanie pozwalające stwierdzić wystąpienie zdarzenia kredytowego (w zależności od przypadku) posiadają tego samego dłużnika (tj. ten sam podmiot prawny) oraz istnieją wykonalne na mocy prawa obustronne stwierdzania niewykonania zobowiązań lub przyśpieszenia takiego stwierdzenia.

2.5.   Wymagania przy kwalifikacji do postępowania określonego w Załączniku VII, Część 1 ust. 4.

| 22. | Po to, aby kwalifikować się do traktowania określonego w załączniku VII część 1 ust. 4, ochrona kredytowa w postaci gwarancji lub kredytowego instrumentu pochodnego musi spełniać następujące warunki:






  a) | zobowiązanie bazowe dotyczy:






  — | ekspozycji korporacyjnej, zdefiniowanej w art. 86, z wyłączeniem ekspozycji wobec zakładów ubezpieczeń i reasekuracji; lub |
| --- | --- | --- | --- |

22.

Po to, aby kwalifikować się do traktowania określonego w załączniku VII część 1 ust. 4, ochrona kredytowa w postaci gwarancji lub kredytowego instrumentu pochodnego musi spełniać następujące warunki:

a)

zobowiązanie bazowe dotyczy:

—

ekspozycji korporacyjnej, zdefiniowanej w art. 86, z wyłączeniem ekspozycji wobec zakładów ubezpieczeń i reasekuracji; lub

| — | ekspozycji wobec władz regionalnych, lokalnych lub podmiotu sektora publicznego, której nie traktuje się jako ekspozycji wobec rządu centralnego lub centralnego banku, zgodnie z art. 86; lub |
| --- | --- |

—

ekspozycji wobec władz regionalnych, lokalnych lub podmiotu sektora publicznego, której nie traktuje się jako ekspozycji wobec rządu centralnego lub centralnego banku, zgodnie z art. 86; lub

| — | ekspozycji wobec małego lub średniego przedsiębiorstwa, zaklasyfikowanej jako ekspozycja detaliczna zgodnie z art. 86 ust. 4; |
| --- | --- |

—

ekspozycji wobec małego lub średniego przedsiębiorstwa, zaklasyfikowanej jako ekspozycja detaliczna zgodnie z art. 86 ust. 4;

| b) | dłużnicy zobowiązania bazowego nie mogą należeć do tej samej grupy co dostawca ochrony |
| --- | --- |

b)

dłużnicy zobowiązania bazowego nie mogą należeć do tej samej grupy co dostawca ochrony

| c) | ekspozycja jest zabezpieczona przy pomocy jednego z następujących instrumentów:






  — | proste kredytowe instrumenty pochodne o charakterze gwarancyjnym lub proste gwarancje; |
| --- | --- | --- |

c)

ekspozycja jest zabezpieczona przy pomocy jednego z następujących instrumentów:

—

proste kredytowe instrumenty pochodne o charakterze gwarancyjnym lub proste gwarancje;

| — | produkty koszykowe uruchamiane pierwszym niewykonaniem zobowiązania — omawiany sposób traktowania stosuje się do tego spośród aktywów w koszyku, którego cechuje najniższa ważona ryzykiem kwota ekspozycji; lub |
| --- | --- |

—

produkty koszykowe uruchamiane pierwszym niewykonaniem zobowiązania — omawiany sposób traktowania stosuje się do tego spośród aktywów w koszyku, którego cechuje najniższa ważona ryzykiem kwota ekspozycji; lub

| — | produkty koszykowe uruchamiane n-tym w kolejności niewykonaniem zobowiązania — uzyskana ochrona kwalifikuje się do rozpatrywania w ramach tej metody tylko wówczas, gdy uzyskano również uznaną ochronę obejmującą poprzednie w kolejności (n – 1) niewykonanie zobowiązania lub gdy zdarzenie niewykonania zobowiązań dotyczy już (n – 1) aktywów w koszyku. W takim przypadku omawiany sposób traktowania stosuje się do tego spośród aktywów w koszyku, którego cechuje najniższa ważona ryzykiem kwota ekspozycji; |
| --- | --- |

—

produkty koszykowe uruchamiane n-tym w kolejności niewykonaniem zobowiązania — uzyskana ochrona kwalifikuje się do rozpatrywania w ramach tej metody tylko wówczas, gdy uzyskano również uznaną ochronę obejmującą poprzednie w kolejności (n – 1) niewykonanie zobowiązania lub gdy zdarzenie niewykonania zobowiązań dotyczy już (n – 1) aktywów w koszyku. W takim przypadku omawiany sposób traktowania stosuje się do tego spośród aktywów w koszyku, którego cechuje najniższa ważona ryzykiem kwota ekspozycji;

| d) | ochrona kredytowa spełnia wymagania ustanowione w ust. 14,15, 18, 20, 21; |
| --- | --- |

d)

ochrona kredytowa spełnia wymagania ustanowione w ust. 14,15, 18, 20, 21;

| e) | waga ryzyka przypisana ekspozycji przed zastosowaniem metod określonych w załączniku VII, część 1, ust. 4 nie jest uwzględniana w żadnym aspekcie ochrony kredytowej; |
| --- | --- |

e)

waga ryzyka przypisana ekspozycji przed zastosowaniem metod określonych w załączniku VII, część 1, ust. 4 nie jest uwzględniana w żadnym aspekcie ochrony kredytowej;

| f) | instytucja kredytowa ma prawo oczekiwać płatności ze strony dostawcy ochrony kredytowej bez konieczności podejmowania środków prawnych zmierzających do ściągnięcia należności od kontrahenta. Instytucja kredytowa podejmuje odpowiednie kroki, by upewnić się w możliwie największym stopniu, że dostawca ochronny gotowy jest dokonać szybkiej płatności w razie wystąpienia zdarzenia kredytowego; |
| --- | --- |

f)

instytucja kredytowa ma prawo oczekiwać płatności ze strony dostawcy ochrony kredytowej bez konieczności podejmowania środków prawnych zmierzających do ściągnięcia należności od kontrahenta. Instytucja kredytowa podejmuje odpowiednie kroki, by upewnić się w możliwie największym stopniu, że dostawca ochronny gotowy jest dokonać szybkiej płatności w razie wystąpienia zdarzenia kredytowego;

| g) | nabyta ochrona kredytowa pokrywa wszelkie straty kredytowe poniesione w zabezpieczonej części ekspozycji, które powstały w wyniku zdarzeń kredytowych określonych w umowie; |
| --- | --- |

g)

nabyta ochrona kredytowa pokrywa wszelkie straty kredytowe poniesione w zabezpieczonej części ekspozycji, które powstały w wyniku zdarzeń kredytowych określonych w umowie;

| h) | jeżeli struktura spłat przewiduje fizyczne rozliczenie, musi istnieć pewność prawna co do możliwości dostarczenia kredytu, obligacji lub należności warunkowej. Jeżeli instytucja kredytowa zamierza dostarczyć zobowiązanie inne niż ekspozycja bazowa, musi się upewnić, że zobowiązanie takie jest na tyle płynne, by instytucja kredytowa mogła je nabyć w celu dostawy zgodnie z umową; |
| --- | --- |

h)

jeżeli struktura spłat przewiduje fizyczne rozliczenie, musi istnieć pewność prawna co do możliwości dostarczenia kredytu, obligacji lub należności warunkowej. Jeżeli instytucja kredytowa zamierza dostarczyć zobowiązanie inne niż ekspozycja bazowa, musi się upewnić, że zobowiązanie takie jest na tyle płynne, by instytucja kredytowa mogła je nabyć w celu dostawy zgodnie z umową;

| i) | warunki umów o ochronie kredytowej muszą być prawnie potwierdzone na piśmie zarówno przez dostawcę ochrony kredytowej, jak i instytucję kredytową; |
| --- | --- |

i)

warunki umów o ochronie kredytowej muszą być prawnie potwierdzone na piśmie zarówno przez dostawcę ochrony kredytowej, jak i instytucję kredytową;

| j) | instytucje stosują procedurę pozwalająca wykryć nadmierną korelację między wiarogodnością kredytową dostawcy ochrony i dłużnika ekspozycji bazowej spowodowaną tym, że jakość ich działań w zakresie wypełniania zobowiązań zależy od powszechnych czynników wykraczających poza systematyczne czynniki ryzyka; oraz |
| --- | --- |

j)

instytucje stosują procedurę pozwalająca wykryć nadmierną korelację między wiarogodnością kredytową dostawcy ochrony i dłużnika ekspozycji bazowej spowodowaną tym, że jakość ich działań w zakresie wypełniania zobowiązań zależy od powszechnych czynników wykraczających poza systematyczne czynniki ryzyka; oraz

| k) | w przypadku ochrony przeciwko ryzyku rozmycia, sprzedawca nabywanych wierzytelności nie może być członkiem tej samej grupy, co dostawca ochrony. |
| --- | --- |

k)

w przypadku ochrony przeciwko ryzyku rozmycia, sprzedawca nabywanych wierzytelności nie może być członkiem tej samej grupy, co dostawca ochrony.

Część 3 — Obliczanie skutków ograniczenia ryzyka kredytowego

| 1. | Z zastrzeżeniem przepisów części 4-6, jeżeli spełnione są przepisy części 1 i 2, obliczanie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z przepisami art. 78-83 oraz sposób obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem i kwot oczekiwanych strat zgodnie z art. 84-89 może zostać zmieniony zgodnie z przepisami niniejszej części.. |
| --- | --- |

1.

Z zastrzeżeniem przepisów części 4-6, jeżeli spełnione są przepisy części 1 i 2, obliczanie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z przepisami art. 78-83 oraz sposób obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem i kwot oczekiwanych strat zgodnie z art. 84-89 może zostać zmieniony zgodnie z przepisami niniejszej części..

| 2. | Środki pieniężne, papiery wartościowe lub towary nabyte, pożyczone lub otrzymane w ramach transakcji z przyrzeczeniem odkupu lub transakcji udzielania lub otrzymania pożyczki papierów wartościowych lub towarów traktowane są jako zabezpieczenie. |
| --- | --- |

2.

Środki pieniężne, papiery wartościowe lub towary nabyte, pożyczone lub otrzymane w ramach transakcji z przyrzeczeniem odkupu lub transakcji udzielania lub otrzymania pożyczki papierów wartościowych lub towarów traktowane są jako zabezpieczenie.

1.   RZECZYWISTA OCHRONA KREDYTOWA

1.1.   Obligacje powiązane z ryzykiem kredytowym

| 3. | Inwestycje w obligacje powiązane z ryzykiem kredytowym, emitowane przez instytucję kredytową udzielającą kredytu, mogą być traktowane jako zabezpieczenie gotówkowe. |
| --- | --- |

3.

Inwestycje w obligacje powiązane z ryzykiem kredytowym, emitowane przez instytucję kredytową udzielającą kredytu, mogą być traktowane jako zabezpieczenie gotówkowe.

1.2.   Kompensacja należności bilansowych

| 4. | Kredyty udzielane przez instytucję kredytową udzielającą kredytu oraz depozyty u niej złożone, objęte kompensacją należności bilansowych, są traktowane jako zabezpieczenie gotówkowe. |
| --- | --- |

4.

Kredyty udzielane przez instytucję kredytową udzielającą kredytu oraz depozyty u niej złożone, objęte kompensacją należności bilansowych, są traktowane jako zabezpieczenie gotówkowe.

1. 3.   Umowy ramowe saldowania zobowiązań obejmujące transakcje z przyrzeczeniem odkupu lub transakcje udzielania lub otrzymania pożyczki papierów wartościowych lub towarów lub inne transakcje oparte na rynku kapitałowym

1.3.1   Obliczanie w pełni skorygowanej wartości ekspozycji

a)   Stosowanie korekt z tytułu zmienności opartych na metodzie „nadzorczej” lub metodzie „oszacowań własnych”

| 5. | Z zastrzeżeniem ust. 12-21, korekty z tytułu zmienności, dokonywane przy obliczaniu „w pełni skorygowanej wartości ekspozycji” (E*) dla ekspozycji podlegających umowie ramowej saldowania zobowiązań obejmującej transakcje z przyrzeczeniem odkupu lub transakcje udzielania lub otrzymania pożyczki papierów wartościowych lub towarów lub inne transakcje oparte na rynku kapitałowym, oblicza się stosując metodę nadzorczą albo metodę oszacowań własnych, jak określono w ust. 30-61 odnośnie do kompleksowej metody ujmowania zabezpieczeń finansowych. W przypadku zastosowania metody oszacowań własnych obowiązują te same warunki i wymogi, co w przypadku kompleksowej metody ujmowania zabezpieczeń finansowych. |
| --- | --- |

5.

Z zastrzeżeniem ust. 12-21, korekty z tytułu zmienności, dokonywane przy obliczaniu „w pełni skorygowanej wartości ekspozycji” (E*) dla ekspozycji podlegających umowie ramowej saldowania zobowiązań obejmującej transakcje z przyrzeczeniem odkupu lub transakcje udzielania lub otrzymania pożyczki papierów wartościowych lub towarów lub inne transakcje oparte na rynku kapitałowym, oblicza się stosując metodę nadzorczą albo metodę oszacowań własnych, jak określono w ust. 30-61 odnośnie do kompleksowej metody ujmowania zabezpieczeń finansowych. W przypadku zastosowania metody oszacowań własnych obowiązują te same warunki i wymogi, co w przypadku kompleksowej metody ujmowania zabezpieczeń finansowych.

| 6. | Pozycja netto w każdym rodzaju papierów wartościowych lub towarów obliczana jest poprzez odjęcie od całkowitej wartości papierów wartościowych lub towarów danego rodzaju, przekazanych w formie kredytu, zbytych lub dostarczonych w ramach ramowej umowy saldowania zobowiązań — całkowitej wartości papierów wartościowych lub towarów tego samego rodzaju, przyjętych w formie kredytu, nabytych lub otrzymanych w ramach tej umowy. |
| --- | --- |

6.

Pozycja netto w każdym rodzaju papierów wartościowych lub towarów obliczana jest poprzez odjęcie od całkowitej wartości papierów wartościowych lub towarów danego rodzaju, przekazanych w formie kredytu, zbytych lub dostarczonych w ramach ramowej umowy saldowania zobowiązań — całkowitej wartości papierów wartościowych lub towarów tego samego rodzaju, przyjętych w formie kredytu, nabytych lub otrzymanych w ramach tej umowy.

| 7. | Dla celów ust. 6 rodzaj papierów wartościowych oznacza papiery wartościowe emitowane przez ten sam podmiot, posiadające tę samą datę emisji, ten sam termin rozliczenia i podlegające tym samym warunkom oraz tym samym okresom upłynnienia, co papiery wartościowe wymienione w ust. 34-59. |
| --- | --- |

7.

Dla celów ust. 6 rodzaj papierów wartościowych oznacza papiery wartościowe emitowane przez ten sam podmiot, posiadające tę samą datę emisji, ten sam termin rozliczenia i podlegające tym samym warunkom oraz tym samym okresom upłynnienia, co papiery wartościowe wymienione w ust. 34-59.

| 8. | Pozycja netto w każdej walucie innej niż waluta rozliczeniowa ramowej umowy saldowania zobowiązań obliczana jest poprzez odjęcie od całkowitej wartości papierów wartościowych nominowanych w danej walucie, przekazanych w formie kredytu, zbytych lub dostarczonych w ramach ramowej umowy saldowania zobowiązań, powiększonej o kwotę środków pieniężnych w danej walucie, przekazanych w formie kredytu lub przelanych w ramach umowy — całkowitej wartości papierów wartościowych nominowanych w danej walucie, przyjętych w formie kredytu, nabytych lub otrzymanych w ramach umowy, powiększonej o kwotę środków pieniężnych w danej walucie przyjętych w formie kredytu lub otrzymanych w ramach umowy. |
| --- | --- |

8.

Pozycja netto w każdej walucie innej niż waluta rozliczeniowa ramowej umowy saldowania zobowiązań obliczana jest poprzez odjęcie od całkowitej wartości papierów wartościowych nominowanych w danej walucie, przekazanych w formie kredytu, zbytych lub dostarczonych w ramach ramowej umowy saldowania zobowiązań, powiększonej o kwotę środków pieniężnych w danej walucie, przekazanych w formie kredytu lub przelanych w ramach umowy — całkowitej wartości papierów wartościowych nominowanych w danej walucie, przyjętych w formie kredytu, nabytych lub otrzymanych w ramach umowy, powiększonej o kwotę środków pieniężnych w danej walucie przyjętych w formie kredytu lub otrzymanych w ramach umowy.

| 9. | Korekta z tytułu zmienności odpowiadająca danemu typowi papierów wartościowych lub pozycji w środkach pieniężnych stosowana jest wartość bezwzględna dodatniej, jak i ujemnej pozycji netto w papierach wartościowych danego typu. |
| --- | --- |

9.

Korekta z tytułu zmienności odpowiadająca danemu typowi papierów wartościowych lub pozycji w środkach pieniężnych stosowana jest wartość bezwzględna dodatniej, jak i ujemnej pozycji netto w papierach wartościowych danego typu.

| 10. | Korektę z tytułu zmienności ryzyka walutowego (fx) należy stosować zarówno w przypadku dodatniej, jak i ujemnej pozycji netto w każdej walucie innej niż waluta rozliczeniowa ramowej umowy saldowania zobowiązań. |
| --- | --- |

10.

Korektę z tytułu zmienności ryzyka walutowego (fx) należy stosować zarówno w przypadku dodatniej, jak i ujemnej pozycji netto w każdej walucie innej niż waluta rozliczeniowa ramowej umowy saldowania zobowiązań.

| 11. | E* oblicza się według następującego wzoru:
  E* = max {0, [(Σ(E) - Σ(c)) + Σ(|pozycja netto w każdym rodzaju papierów wartościowych| × Hsec) + (Σ|Efx| × Hfx)]}
  Jeżeli kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem obliczane są zgodnie z art. 78-83, E jest wartością ekspozycji dla każdej z osobna ekspozycji w ramach umowy, która to wartość obowiązywałaby przy braku ochrony kredytowej.
  Jeżeli kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem i kwoty oczekiwanych strat obliczane są zgodnie z art. 84-89, E jest wartością ekspozycji dla każdej z osobna ekspozycji w ramach umowy, która to wartość obowiązywałaby przy braku ochrony kredytowej.
  C jest wartością pożyczonych, nabytych lub otrzymanych papierów wartościowych lub towarów bądź też środków pieniężnych pożyczonych lub otrzymanych w związku z każdym takim ekspozycjom.
  Σ(E) jest sumą wszystkich E w ramach umowy.
  Σ(C) jest sumą wszystkich C w ramach umowy.
  Efx jest pozycją netto (dodatnią lub ujemną) w danej walucie innej niż waluta rozliczeniowa umowy, obliczoną zgodnie z ust. 8.
  Hsec jest korektą z tytułu zmienności odpowiadającą danemu rodzajowi papierów wartościowych.
  Hfx jest korektą z tytułu zmienności ryzyka walutowego.
  E* jest w pełni skorygowaną wartością ekspozycji. |
| --- | --- |

11.

E* oblicza się według następującego wzoru:

E* = max {0, [(Σ(E) - Σ(c)) + Σ(|pozycja netto w każdym rodzaju papierów wartościowych| × Hsec) + (Σ|Efx| × Hfx)]}

Jeżeli kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem obliczane są zgodnie z art. 78-83, E jest wartością ekspozycji dla każdej z osobna ekspozycji w ramach umowy, która to wartość obowiązywałaby przy braku ochrony kredytowej.

Jeżeli kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem i kwoty oczekiwanych strat obliczane są zgodnie z art. 84-89, E jest wartością ekspozycji dla każdej z osobna ekspozycji w ramach umowy, która to wartość obowiązywałaby przy braku ochrony kredytowej.

C jest wartością pożyczonych, nabytych lub otrzymanych papierów wartościowych lub towarów bądź też środków pieniężnych pożyczonych lub otrzymanych w związku z każdym takim ekspozycjom.

Σ(E) jest sumą wszystkich E w ramach umowy.

Σ(C) jest sumą wszystkich C w ramach umowy.

Efx jest pozycją netto (dodatnią lub ujemną) w danej walucie innej niż waluta rozliczeniowa umowy, obliczoną zgodnie z ust. 8.

Hsec jest korektą z tytułu zmienności odpowiadającą danemu rodzajowi papierów wartościowych.

Hfx jest korektą z tytułu zmienności ryzyka walutowego.

E* jest w pełni skorygowaną wartością ekspozycji.

b)   Stosowanie metody modeli wewnętrznych

| 12. | Jako rozwiązanie alternatywne wobec stosowania korekt z tytułu zmienności opartych na metodzie nadzorczej i metodzie oszacowań własnych przy obliczaniu w pełni skorygowanej wartości ekspozycji (E*) wynikającej ze stosowania uznanej ramowej umowy saldowania zobowiązań, obejmującej transakcje z przyrzeczeniem odkupu lub transakcje udzielania lub otrzymania pożyczki papierów wartościowych lub towarów lub inne transakcje oparte na rynku kapitałowym, inne niż transakcje pochodne, instytucje kredytowe mogą otrzymać pozwolenie na korzystanie z metody modeli wewnętrznych, uwzględniającej płynność danych instrumentów oraz skutki korelacji pomiędzy pozycjami sekurytyzacyjnymi, objętymi umową ramową saldowania zobowiązań. Modele wewnętrzne stosowane w niniejszej metodzie pozwalają oszacować potencjalną zmianę wartości niezabezpieczonej kwoty ekspozycji (ΣE - ΣC). Za zgodą właściwych organów, instytucje kredytowe mogą także stosować swoje modele wewnętrzne do transakcji z opcją uzupełnienia zabezpieczenia, o ile transakcje takie są objęte dwustronną umową ramową o wzajemnym kompensowaniu zobowiązań, która spełnia wymagania określone w załączniku III część 7. |
| --- | --- |

12.

Jako rozwiązanie alternatywne wobec stosowania korekt z tytułu zmienności opartych na metodzie nadzorczej i metodzie oszacowań własnych przy obliczaniu w pełni skorygowanej wartości ekspozycji (E*) wynikającej ze stosowania uznanej ramowej umowy saldowania zobowiązań, obejmującej transakcje z przyrzeczeniem odkupu lub transakcje udzielania lub otrzymania pożyczki papierów wartościowych lub towarów lub inne transakcje oparte na rynku kapitałowym, inne niż transakcje pochodne, instytucje kredytowe mogą otrzymać pozwolenie na korzystanie z metody modeli wewnętrznych, uwzględniającej płynność danych instrumentów oraz skutki korelacji pomiędzy pozycjami sekurytyzacyjnymi, objętymi umową ramową saldowania zobowiązań. Modele wewnętrzne stosowane w niniejszej metodzie pozwalają oszacować potencjalną zmianę wartości niezabezpieczonej kwoty ekspozycji (ΣE - ΣC). Za zgodą właściwych organów, instytucje kredytowe mogą także stosować swoje modele wewnętrzne do transakcji z opcją uzupełnienia zabezpieczenia, o ile transakcje takie są objęte dwustronną umową ramową o wzajemnym kompensowaniu zobowiązań, która spełnia wymagania określone w załączniku III część 7.

| 13. | Instytucja kredytowa może wybrać metodę modeli wewnętrznych niezależnie od tego, czy w odniesieniu do ryzyka kredytowego do obliczenia kwot ekspozycji ważonych ryzykiem wybrała przepisy art. 78-83 czy przepisy art. 84-89. Jednak jeżeli instytucja kredytowa zamierza stosować metodę modeli wewnętrznych, musi uczynić to w odniesieniu do wszystkich kontrahentów i papierów wartościowych, z wyłączeniem portfeli nieistotnych, w przypadku których dopuszcza się zastosowanie korekt z tytułu zmienności opartych na metodzie nadzorczej lub metodzie oszacowań własnych, jak określono w ust. 5-11. |
| --- | --- |

13.

Instytucja kredytowa może wybrać metodę modeli wewnętrznych niezależnie od tego, czy w odniesieniu do ryzyka kredytowego do obliczenia kwot ekspozycji ważonych ryzykiem wybrała przepisy art. 78-83 czy przepisy art. 84-89. Jednak jeżeli instytucja kredytowa zamierza stosować metodę modeli wewnętrznych, musi uczynić to w odniesieniu do wszystkich kontrahentów i papierów wartościowych, z wyłączeniem portfeli nieistotnych, w przypadku których dopuszcza się zastosowanie korekt z tytułu zmienności opartych na metodzie nadzorczej lub metodzie oszacowań własnych, jak określono w ust. 5-11.

| 14. | Z metody modeli wewnętrznych korzystać mogą instytucje kredytowe o uznanym wewnętrznym modelu zarządzania ryzykiem, zgodnym z przepisami załącznika V do dyrektywy 2006/.../WE. |
| --- | --- |

14.

Z metody modeli wewnętrznych korzystać mogą instytucje kredytowe o uznanym wewnętrznym modelu zarządzania ryzykiem, zgodnym z przepisami załącznika V do dyrektywy 2006/.../WE.

| 15. | Instytucje kredytowe, które nie uzyskały zezwolenia organów nadzorczych na stosowanie modelu zgodnego z dyrektywą 2006/.../WE, mogą ubiegać się u właściwych organów o uznanie wewnętrznego modelu pomiaru ryzyka do celów ust. 12-21. |
| --- | --- |

15.

Instytucje kredytowe, które nie uzyskały zezwolenia organów nadzorczych na stosowanie modelu zgodnego z dyrektywą 2006/.../WE, mogą ubiegać się u właściwych organów o uznanie wewnętrznego modelu pomiaru ryzyka do celów ust. 12-21.

| 16. | Właściwe organy uznają taki model, stwierdziwszy, że stosowany przez daną instytucję kredytową system zarządzania ryzykiem związanym z transakcjami objętymi umową ramową saldowania zobowiązań jest solidnie opracowany i wdrożony w należyty sposób, w szczególności zaś spełnia wymienione poniżej normy jakościowe:






  a) | wewnętrzny model pomiaru ryzyka stosowany do obliczania potencjalnej zmienności cenowej jest ściśle zintegrowany z systemem codziennego zarządzania ryzykiem instytucji kredytowej i jest podstawą sprawozdań na temat ryzyka przekazywanych wyższemu szczeblowi kierowniczemu instytucji kredytowej; |
| --- | --- | --- |

16.

Właściwe organy uznają taki model, stwierdziwszy, że stosowany przez daną instytucję kredytową system zarządzania ryzykiem związanym z transakcjami objętymi umową ramową saldowania zobowiązań jest solidnie opracowany i wdrożony w należyty sposób, w szczególności zaś spełnia wymienione poniżej normy jakościowe:

a)

wewnętrzny model pomiaru ryzyka stosowany do obliczania potencjalnej zmienności cenowej jest ściśle zintegrowany z systemem codziennego zarządzania ryzykiem instytucji kredytowej i jest podstawą sprawozdań na temat ryzyka przekazywanych wyższemu szczeblowi kierowniczemu instytucji kredytowej;

| b) | instytucja kredytowa posiada jednostkę kontroli ryzyka kredytowego niezależną od jednostek transakcyjnych i podległą bezpośrednio wyższemu szczeblowi kierowniczemu. Jednostka ta musi odpowiadać za stworzenie i wdrożenie systemu zarządzania ryzykiem instytucji kredytowej. Tworzy ona i analizuje codzienne sprawozdania dotyczące wyników modelu pomiaru ryzyka i niezbędnych środków w zakresie limitów pozycji; |
| --- | --- |

b)

instytucja kredytowa posiada jednostkę kontroli ryzyka kredytowego niezależną od jednostek transakcyjnych i podległą bezpośrednio wyższemu szczeblowi kierowniczemu. Jednostka ta musi odpowiadać za stworzenie i wdrożenie systemu zarządzania ryzykiem instytucji kredytowej. Tworzy ona i analizuje codzienne sprawozdania dotyczące wyników modelu pomiaru ryzyka i niezbędnych środków w zakresie limitów pozycji;

| c) | codzienne sprawozdania przedstawiane przez jednostkę kontroli ryzyka są poddawane przeglądowi na szczeblu kierownictwa, które posiada uprawnienia do wprowadzania ograniczeń poszczególnych pozycji oraz ryzyka w ujęciu ogólnym; |
| --- | --- |

c)

codzienne sprawozdania przedstawiane przez jednostkę kontroli ryzyka są poddawane przeglądowi na szczeblu kierownictwa, które posiada uprawnienia do wprowadzania ograniczeń poszczególnych pozycji oraz ryzyka w ujęciu ogólnym;

| d) | instytucja kredytowa zatrudnia w swojej jednostce kontroli ryzyka wystarczający personel wykwalifikowany w zakresie korzystania z zaawansowanych modeli; |
| --- | --- |

d)

instytucja kredytowa zatrudnia w swojej jednostce kontroli ryzyka wystarczający personel wykwalifikowany w zakresie korzystania z zaawansowanych modeli;

| e) | instytucja kredytowa posiada ugruntowane procedury monitorowania i zapewniania zgodności z udokumentowanym zbiorem wewnętrznych zasad i mechanizmów kontroli dotyczących ogólnego działania systemu pomiaru ryzyka; |
| --- | --- |

e)

instytucja kredytowa posiada ugruntowane procedury monitorowania i zapewniania zgodności z udokumentowanym zbiorem wewnętrznych zasad i mechanizmów kontroli dotyczących ogólnego działania systemu pomiaru ryzyka;

| f) | modele instytucji kredytowej odznaczają się stwierdzonym dorobkiem w pomiarze ryzyka z dostateczną dokładnością, co potwierdza weryfikacja historyczna obejmująca dane z co najmniej jednego roku; |
| --- | --- |

f)

modele instytucji kredytowej odznaczają się stwierdzonym dorobkiem w pomiarze ryzyka z dostateczną dokładnością, co potwierdza weryfikacja historyczna obejmująca dane z co najmniej jednego roku;

| g) | instytucja kredytowa często przeprowadza rygorystyczny program testów warunków skrajnych, a wyniki tych testów są poddawane przeglądowi kierownictwa, znajdując odzwierciedlenie w ustanawianych przez nie zasadach i limitach; |
| --- | --- |

g)

instytucja kredytowa często przeprowadza rygorystyczny program testów warunków skrajnych, a wyniki tych testów są poddawane przeglądowi kierownictwa, znajdując odzwierciedlenie w ustanawianych przez nie zasadach i limitach;

| h) | instytucja kredytowa musi przeprowadzać, w ramach procesu audytu wewnętrznego, niezależny przegląd systemu pomiaru ryzyka. Przegląd taki musi obejmować zarówno działalność jej jednostek handlowych, jak i niezależnej jednostki kontroli ryzyka; |
| --- | --- |

h)

instytucja kredytowa musi przeprowadzać, w ramach procesu audytu wewnętrznego, niezależny przegląd systemu pomiaru ryzyka. Przegląd taki musi obejmować zarówno działalność jej jednostek handlowych, jak i niezależnej jednostki kontroli ryzyka;

| i) | instytucja kredytowa co najmniej raz w roku przeprowadza przegląd systemu zarządzania ryzykiem; oraz |
| --- | --- |

i)

instytucja kredytowa co najmniej raz w roku przeprowadza przegląd systemu zarządzania ryzykiem; oraz

| j) | model wewnętrzny odpowiada wymogom, o których mowa w załączniku III, część 6, ust. 40-42. |
| --- | --- |

j)

model wewnętrzny odpowiada wymogom, o których mowa w załączniku III, część 6, ust. 40-42.

| 17. | Przy obliczaniu potencjalnej zmiany wartości spełnione są następujące normy minimalne:






  a) | obliczanie potencjalnej zmiany wartości co najmniej raz dziennie; |
| --- | --- | --- |

17.

Przy obliczaniu potencjalnej zmiany wartości spełnione są następujące normy minimalne:

a)

obliczanie potencjalnej zmiany wartości co najmniej raz dziennie;

| b) | jednostronny przedział ufności 99 %; |
| --- | --- |

b)

jednostronny przedział ufności 99 %;

| c) | pięciodniowy ekwiwalent okresu upłynnienia, z wyjątkiem transakcji innych niż transakcje z przyrzeczeniem odkupu papierów wartościowych lub transakcje udzielania lub otrzymania pożyczki papierów wartościowych, dla których stosuje się dziesięciodniowy ekwiwalent okresu upłynnienia; |
| --- | --- |

c)

pięciodniowy ekwiwalent okresu upłynnienia, z wyjątkiem transakcji innych niż transakcje z przyrzeczeniem odkupu papierów wartościowych lub transakcje udzielania lub otrzymania pożyczki papierów wartościowych, dla których stosuje się dziesięciodniowy ekwiwalent okresu upłynnienia;

| d) | rzeczywisty okres obserwacji historycznych wynosi co najmniej jeden rok, z wyjątkiem przypadków w których znaczny wzrost zmienności cenowej uzasadnia krótszy okres obserwacji; oraz |
| --- | --- |

d)

rzeczywisty okres obserwacji historycznych wynosi co najmniej jeden rok, z wyjątkiem przypadków w których znaczny wzrost zmienności cenowej uzasadnia krótszy okres obserwacji; oraz

| e) | aktualizacja zbioru danych co trzy miesiące. |
| --- | --- |

e)

aktualizacja zbioru danych co trzy miesiące.

| 18. | Właściwe organy wymagają, aby wewnętrzny model pomiaru ryzyka obejmował odpowiednio dużą liczbę czynników ryzyka, a tym samym wszystkie istotne ryzyka cenowe. |
| --- | --- |

18.

Właściwe organy wymagają, aby wewnętrzny model pomiaru ryzyka obejmował odpowiednio dużą liczbę czynników ryzyka, a tym samym wszystkie istotne ryzyka cenowe.

| 19. | Właściwe organy mogą zezwolić instytucji kredytowej na stosowanie korelacji empirycznych w ramach kategorii ryzyka i pomiędzy kategoriami ryzyka, o ile stwierdzą, że stosowany przez instytucję kredytową system pomiaru korelacji jest pewny i stosowany w sposób należyty. |
| --- | --- |

19.

Właściwe organy mogą zezwolić instytucji kredytowej na stosowanie korelacji empirycznych w ramach kategorii ryzyka i pomiędzy kategoriami ryzyka, o ile stwierdzą, że stosowany przez instytucję kredytową system pomiaru korelacji jest pewny i stosowany w sposób należyty.

| 20. | W pełni skorygowaną wartość ekspozycji (E*) dla instytucji kredytowych stosujących metodę modeli wewnętrznych oblicza się według następującego wzoru:
  E* = max {0, [(Σ(E) - ΣC) + (wynik VaR modelili wewnętrznych)]}
  Jeżeli kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem obliczane są zgodnie z art. 78-83, E jest wartością ekspozycji dla każdej ekspozycji z osobna w ramach umowy, która to wartość obowiązywałaby przy braku ochrony kredytowej.
  Jeżeli kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem i kwoty oczekiwanych strat obliczane są zgodnie z art. 84-89, E jest wartością ekspozycji dla każdej ekspozycji z osobna w ramach umowy, która to wartość obowiązywałaby przy braku ochrony kredytowej.
  C jest bieżącą wartością pożyczonych, nabytych lub otrzymanych papierów wartościowych, albo pożyczonych lub otrzymanych środków pieniężnych w odniesieniu do każdego takiej ekspozycji.
  Σ(E) jest sumą wszystkich E w ramach umowy
  Σ(C) jest sumą wszystkich C w ramach umowy. |
| --- | --- |

20.

W pełni skorygowaną wartość ekspozycji (E*) dla instytucji kredytowych stosujących metodę modeli wewnętrznych oblicza się według następującego wzoru:

E* = max {0, [(Σ(E) - ΣC) + (wynik VaR modelili wewnętrznych)]}

Jeżeli kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem obliczane są zgodnie z art. 78-83, E jest wartością ekspozycji dla każdej ekspozycji z osobna w ramach umowy, która to wartość obowiązywałaby przy braku ochrony kredytowej.

Jeżeli kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem i kwoty oczekiwanych strat obliczane są zgodnie z art. 84-89, E jest wartością ekspozycji dla każdej ekspozycji z osobna w ramach umowy, która to wartość obowiązywałaby przy braku ochrony kredytowej.

C jest bieżącą wartością pożyczonych, nabytych lub otrzymanych papierów wartościowych, albo pożyczonych lub otrzymanych środków pieniężnych w odniesieniu do każdego takiej ekspozycji.

Σ(E) jest sumą wszystkich E w ramach umowy

Σ(C) jest sumą wszystkich C w ramach umowy.

| 21. | Obliczając wartość ekspozycji ważonych ryzykiem przy użyciu modeli wewnętrznych, instytucje kredytowe korzystają z wyników modelu uzyskanych na podstawie poprzedniego dnia roboczego. |
| --- | --- |

21.

Obliczając wartość ekspozycji ważonych ryzykiem przy użyciu modeli wewnętrznych, instytucje kredytowe korzystają z wyników modelu uzyskanych na podstawie poprzedniego dnia roboczego.

1.3.2.   Obliczanie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem i kwot oczekiwanych strat dla transakcji z przyrzeczeniem odkupu lub transakcji udzielania lub otrzymania pożyczki papierów wartościowych lub towarów lub innych transakcji opartych na rynku kapitałowym objętych umowami ramowymi saldowania zobowiązań

Metoda standardowa

| 22. | E* obliczane zgodnie z ust. 5-21 jest wartością ekspozycji wobec kontrahenta z tytułu transakcji objętych umowami ramowymi saldowania zobowiązań do celów art. 80. |
| --- | --- |

22.

E* obliczane zgodnie z ust. 5-21 jest wartością ekspozycji wobec kontrahenta z tytułu transakcji objętych umowami ramowymi saldowania zobowiązań do celów art. 80.

Metoda IRB

| 23. | E* obliczane zgodnie z ust. 5-21 jest wartością ekspozycji wobec kontrahenta z tytułu transakcji objętych umowami ramowymi saldowania zobowiązań do celów załącznika VII. |
| --- | --- |

23.

E* obliczane zgodnie z ust. 5-21 jest wartością ekspozycji wobec kontrahenta z tytułu transakcji objętych umowami ramowymi saldowania zobowiązań do celów załącznika VII.

1.4.   Zabezpieczenie finansowe

1.4.1   Uproszczona metoda ujmowania zabezpieczeń finansowych

| 24. | Metoda uproszczona traktowana zabezpieczeń finansowych dostępna jest jedynie, jeżeli kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem obliczane są zgodnie z art. 78-83. Instytucja kredytowa nie korzysta jednocześnie z uproszczonej i kompleksowej metody ujmowania zabezpieczeń finansowych. |
| --- | --- |

24.

Metoda uproszczona traktowana zabezpieczeń finansowych dostępna jest jedynie, jeżeli kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem obliczane są zgodnie z art. 78-83. Instytucja kredytowa nie korzysta jednocześnie z uproszczonej i kompleksowej metody ujmowania zabezpieczeń finansowych.

Wycena

| 25. | W ramach niniejszej metody uznanemu zabezpieczeniu finansowemu przypisuje się wartość równą jego wartości rynkowej, określonej zgodnie z częścią 2 ust. 6. |
| --- | --- |

25.

W ramach niniejszej metody uznanemu zabezpieczeniu finansowemu przypisuje się wartość równą jego wartości rynkowej, określonej zgodnie z częścią 2 ust. 6.

Obliczanie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem

| 26. | Tym częściom należności, które są zabezpieczone wartością rynkową uznanego zabezpieczenia przypisuje się wagę ryzyka, która obowiązywałaby zgodnie z art. 78-83, jeżeli kredytodawca posiadałby bezpośrednie ekspozycja wobec instrumentu zabezpieczenia. Waga ryzyka zabezpieczonej części należności wynosi co najmniej 20 %, z wyjątkiem przypadków określonych w ust. 27-29. Pozostałej części ekspozycji przypisuje się wagę ryzyka, która byłaby stosowana do niezabezpieczonej ekspozycji wobec kontrahenta zgodnie z art. 78-83. |
| --- | --- |

26.

Tym częściom należności, które są zabezpieczone wartością rynkową uznanego zabezpieczenia przypisuje się wagę ryzyka, która obowiązywałaby zgodnie z art. 78-83, jeżeli kredytodawca posiadałby bezpośrednie ekspozycja wobec instrumentu zabezpieczenia. Waga ryzyka zabezpieczonej części należności wynosi co najmniej 20 %, z wyjątkiem przypadków określonych w ust. 27-29. Pozostałej części ekspozycji przypisuje się wagę ryzyka, która byłaby stosowana do niezabezpieczonej ekspozycji wobec kontrahenta zgodnie z art. 78-83.

Transakcje z przyrzeczeniem odkupu i transakcje udzielania lub otrzymania pożyczki papierów wartościowych

| 27. | Zabezpieczonej części ekspozycji z tytułu transakcji, spełniających kryteria wymienione w ust. 58 i 59, przypisuje się wagę ryzyka równą 0 %. Jeżeli kontrahent będący stroną transakcji nie jest podstawowym uczestnikiem rynku, przypisuje się wagę ryzyka równą 10 %. |
| --- | --- |

27.

Zabezpieczonej części ekspozycji z tytułu transakcji, spełniających kryteria wymienione w ust. 58 i 59, przypisuje się wagę ryzyka równą 0 %. Jeżeli kontrahent będący stroną transakcji nie jest podstawowym uczestnikiem rynku, przypisuje się wagę ryzyka równą 10 %.

Pozagiełdowe transakcje pochodne oparte na codziennej wycenie rynkowej

| 28. | Wartościom ekspozycji określonym w załączniku III dla kredytowych instrumentów pochodnych, wyszczególnionych w załączniku IV oraz objętych codzienną wyceną rynkową, zabezpieczonych środkami pieniężnymi lub bankowymi papierami wartościowymi — przypisuje się wagę ryzyka równą 0 % w zakresie objętym zabezpieczeniem, o ile nie zachodzi niedopasowanie walutowe. Wartościom ekspozycji takich transakcji, jeżeli są one zabezpieczone dłużnymi papierami wartościowymi emitowanymi przez rządy i banki centralne, którym zgodnie z art. 78-83 przypisuje się wagę ryzyka równą 0 % — przypisuje się wagę ryzyka równą 10 % w zakresie objętym zabezpieczeniem.
  Dla celów niniejszego ustępu „dłużne papiery wartościowe emitowane przez Rządy i banki centralne” obejmują:






  a) | dłużne papiery wartościowe emitowane przez samorządy terytorialne, ekspozycje wobec których traktowane są jak ekspozycje wobec rządu państwa, na terytorium którego owe samorządy się znajdują, zgodnie z art. 78-83; |
| --- | --- | --- |

28.

Wartościom ekspozycji określonym w załączniku III dla kredytowych instrumentów pochodnych, wyszczególnionych w załączniku IV oraz objętych codzienną wyceną rynkową, zabezpieczonych środkami pieniężnymi lub bankowymi papierami wartościowymi — przypisuje się wagę ryzyka równą 0 % w zakresie objętym zabezpieczeniem, o ile nie zachodzi niedopasowanie walutowe. Wartościom ekspozycji takich transakcji, jeżeli są one zabezpieczone dłużnymi papierami wartościowymi emitowanymi przez rządy i banki centralne, którym zgodnie z art. 78-83 przypisuje się wagę ryzyka równą 0 % — przypisuje się wagę ryzyka równą 10 % w zakresie objętym zabezpieczeniem.

Dla celów niniejszego ustępu „dłużne papiery wartościowe emitowane przez Rządy i banki centralne” obejmują:

a)

dłużne papiery wartościowe emitowane przez samorządy terytorialne, ekspozycje wobec których traktowane są jak ekspozycje wobec rządu państwa, na terytorium którego owe samorządy się znajdują, zgodnie z art. 78-83;

| b) | dłużne papiery wartościowe emitowane przez wielostronne banki rozwoju, którym przypisuje się wagę ryzyka równą 0 % zgodnie z art. 78-83; oraz |
| --- | --- |

b)

dłużne papiery wartościowe emitowane przez wielostronne banki rozwoju, którym przypisuje się wagę ryzyka równą 0 % zgodnie z art. 78-83; oraz

| c) | dłużne papiery wartościowe emitowane przez organizacje międzynarodowe, którym na mocy art. 78-83 przypisuje się wagę ryzyka 0 %. |
| --- | --- |

c)

dłużne papiery wartościowe emitowane przez organizacje międzynarodowe, którym na mocy art. 78-83 przypisuje się wagę ryzyka 0 %.

Inne transakcje

| 29. | Można przypisać wagę ryzyka 0 %, jeżeli ekspozycja i zabezpieczenie są nominowane w tej samej walucie oraz jeżeli spełniony jest jeden z poniższych warunków:






  a) | zabezpieczeniem są zdeponowane środki pieniężne lub bankowe instrumenty pieniężne |
| --- | --- | --- |

29.

Można przypisać wagę ryzyka 0 %, jeżeli ekspozycja i zabezpieczenie są nominowane w tej samej walucie oraz jeżeli spełniony jest jeden z poniższych warunków:

a)

zabezpieczeniem są zdeponowane środki pieniężne lub bankowe instrumenty pieniężne

| b) | zabezpieczenie ma postać dłużnych papierów wartościowych emitowanych przez rządy centralne lub banki centralne, którym na mocy art. 78-83 można przypisać wagę ryzyka równą 0 %, a do wartości rynkowej zabezpieczenia został zastosowany współczynnik dyskonta 20 %. |
| --- | --- |

b)

zabezpieczenie ma postać dłużnych papierów wartościowych emitowanych przez rządy centralne lub banki centralne, którym na mocy art. 78-83 można przypisać wagę ryzyka równą 0 %, a do wartości rynkowej zabezpieczenia został zastosowany współczynnik dyskonta 20 %.

Do celów niniejszego ustępu dłużne papiery wartościowe emitowane przez rządy centralne lub banki centralne obejmują pozycje wymienione w ust. 28.

1.4.2   Kompleksowa metoda ujmowania zabezpieczeń finansowych

| 30. | Aby uwzględnić czynnik zmienności cenowej do celów metody zaawansowanej traktowania zabezpieczeń finansowych, przy wycenie zabezpieczenia finansowego wartość rynkowa zabezpieczenia podlega „korekcie z tytułu zmienności”, zgodnie z ust. 34-59 poniżej. |
| --- | --- |

30.

Aby uwzględnić czynnik zmienności cenowej do celów metody zaawansowanej traktowania zabezpieczeń finansowych, przy wycenie zabezpieczenia finansowego wartość rynkowa zabezpieczenia podlega „korekcie z tytułu zmienności”, zgodnie z ust. 34-59 poniżej.

| 31. | Z zastrzeżeniem określonego w ust. 32 sposobu traktowania niedopasowań walutowych w pozagiełdowych transakcjach pochodnych — jeżeli zabezpieczenie jest nominowane w walucie różnej od waluty, w której nominowane jest ekspozycja bazowe — do korekty z tytułu zmienności dodaje się korektę uwzględniającą zmienność walutową, adekwatną do rodzaju zabezpieczenia, jak określono w ust. 34-59. |
| --- | --- |

31.

Z zastrzeżeniem określonego w ust. 32 sposobu traktowania niedopasowań walutowych w pozagiełdowych transakcjach pochodnych — jeżeli zabezpieczenie jest nominowane w walucie różnej od waluty, w której nominowane jest ekspozycja bazowe — do korekty z tytułu zmienności dodaje się korektę uwzględniającą zmienność walutową, adekwatną do rodzaju zabezpieczenia, jak określono w ust. 34-59.

| 32. | W przypadku pozagiełdowych transakcji pochodnych, objętych umowami ramowymi saldowania zobowiązań, uznanymi przez właściwe organy zgodnie z załącznikiem III, oraz jeżeli zachodzi niedopasowanie pomiędzy walutą zabezpieczenia a walutą rozliczeniową — stosuje się korektę uwzględniającą zmienność walutową. Nawet, jeżeli transakcje objęte umową ramową saldowania zobowiązań obejmują wiele walut, stosuje się tylko jedną korektę z tytułu zmienności. |
| --- | --- |

32.

W przypadku pozagiełdowych transakcji pochodnych, objętych umowami ramowymi saldowania zobowiązań, uznanymi przez właściwe organy zgodnie z załącznikiem III, oraz jeżeli zachodzi niedopasowanie pomiędzy walutą zabezpieczenia a walutą rozliczeniową — stosuje się korektę uwzględniającą zmienność walutową. Nawet, jeżeli transakcje objęte umową ramową saldowania zobowiązań obejmują wiele walut, stosuje się tylko jedną korektę z tytułu zmienności.

a)   Obliczanie wartości skorygowanych

| 33. | W odniesieniu do wszystkich transakcji, z wyjątkiem tych objętych uznanymi umowami ramowymi saldowania zobowiązań, wobec których ma stosuje się przepisy ustanowione w ust. 5-23, wartość zabezpieczenia skorygowaną o czynnik zmienności, oblicza się w następujący sposób:
  CVA = C × (1-HC-HFX)
  Wartość ekspozycji skorygowaną o czynnik zmienności oblicza się w następujący sposób:
  EVA = E × (1+HE), oraz w przypadku pozagiełdowych transakcji pochodnych: EVA = E.
  W pełni skorygowaną wartość ekspozycji, uwzględniającą zarówno zmienność, jak i łagodzące ryzyko skutki zabezpieczenia, oblicza się w następujący sposób:
  E* = max {0, [EVA - CVAM]}
  Gdzie:
  E jest wartością ekspozycji, która zostałaby określona zgodnie z art. 78-83 lub art. 84-89 (stosownie do przypadku), jeżeli ekspozycja nie byłaby zabezpieczona. W tym celu instytucje kredytowe, obliczające wartości ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z art. 78-83, stosują dla wartości ekspozycji pozycji pozabilansowych, określonych w załączniku II, wartość 100 % zamiast określonych w art. 78 ust. 1 odpowiednich udziałów procentowych; podobnie instytucje kredytowe, obliczające wartości ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z art. 84-89, stosują dla obliczania wartości ekspozycji pozycji określonych w załączniku VII, część 3, ust. 9-11 współczynnik konwersji w wysokości 100 % zamiast współczynników konwersji i udziałów procentowych określonych w tych ustępach.
  EVA jest kwotą ekspozycji skorygowaną o czynnik zmienności.
  CVA jest wartością zabezpieczenia skorygowaną o czynnik zmienności.
  CVAM jest wartością CVA skorygowaną dodatkowo o niedopasowanie terminów rozliczenia zgodnie z przepisami części 4.
  HE jest korektą z tytułu zmienności odpowiadającą ekspozycji (E), obliczoną zgodnie z ust. 34-59.
  HC jest korektą z tytułu zmienności odpowiadającą zabezpieczeniu, obliczoną zgodnie z ust. 34-59.
  HFX jest korektą z tytułu zmienności odpowiadającą niedopasowaniu walutowemu, obliczoną zgodnie z ust. 34-59.
  E* jest w pełni skorygowaną wartością ekspozycji, uwzględniającą zmienność i łagodzące ryzyko skutki zabezpieczenia. |
| --- | --- |

33.

W odniesieniu do wszystkich transakcji, z wyjątkiem tych objętych uznanymi umowami ramowymi saldowania zobowiązań, wobec których ma stosuje się przepisy ustanowione w ust. 5-23, wartość zabezpieczenia skorygowaną o czynnik zmienności, oblicza się w następujący sposób:

CVA = C × (1-HC-HFX)

Wartość ekspozycji skorygowaną o czynnik zmienności oblicza się w następujący sposób:

EVA = E × (1+HE), oraz w przypadku pozagiełdowych transakcji pochodnych: EVA = E.

W pełni skorygowaną wartość ekspozycji, uwzględniającą zarówno zmienność, jak i łagodzące ryzyko skutki zabezpieczenia, oblicza się w następujący sposób:

E* = max {0, [EVA - CVAM]}

Gdzie:

E jest wartością ekspozycji, która zostałaby określona zgodnie z art. 78-83 lub art. 84-89 (stosownie do przypadku), jeżeli ekspozycja nie byłaby zabezpieczona. W tym celu instytucje kredytowe, obliczające wartości ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z art. 78-83, stosują dla wartości ekspozycji pozycji pozabilansowych, określonych w załączniku II, wartość 100 % zamiast określonych w art. 78 ust. 1 odpowiednich udziałów procentowych; podobnie instytucje kredytowe, obliczające wartości ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z art. 84-89, stosują dla obliczania wartości ekspozycji pozycji określonych w załączniku VII, część 3, ust. 9-11 współczynnik konwersji w wysokości 100 % zamiast współczynników konwersji i udziałów procentowych określonych w tych ustępach.

EVA jest kwotą ekspozycji skorygowaną o czynnik zmienności.

CVA jest wartością zabezpieczenia skorygowaną o czynnik zmienności.

CVAM jest wartością CVA skorygowaną dodatkowo o niedopasowanie terminów rozliczenia zgodnie z przepisami części 4.

HE jest korektą z tytułu zmienności odpowiadającą ekspozycji (E), obliczoną zgodnie z ust. 34-59.

HC jest korektą z tytułu zmienności odpowiadającą zabezpieczeniu, obliczoną zgodnie z ust. 34-59.

HFX jest korektą z tytułu zmienności odpowiadającą niedopasowaniu walutowemu, obliczoną zgodnie z ust. 34-59.

E* jest w pełni skorygowaną wartością ekspozycji, uwzględniającą zmienność i łagodzące ryzyko skutki zabezpieczenia.

b)   Obliczanie korekty z tytułu zmienności

| 34. | Korekty z tytułu zmienności można obliczyć na dwa sposoby: zgodnie z metodą nadzorczą lub na podstawie metody oszacowań własnych. |
| --- | --- |

34.

Korekty z tytułu zmienności można obliczyć na dwa sposoby: zgodnie z metodą nadzorczą lub na podstawie metody oszacowań własnych.

| 35. | Instytucja kredytowa może zdecydować się na stosowanie korekty z tytułu zmienności według metody nadzorczej lub metody oszacowań własnych niezależnie od tego, czy do obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem wybrała przepisy art. 78-83 czy 84-89. Jednak, jeżeli instytucje kredytowe zamierzają stosować metodę oszacowań własnych, muszą ją stosować w odniesieniu do wszystkich rodzajów instrumentów, z wyjątkiem portfeli nieistotnych, gdzie dopuszcza się stosowanie metody nadzorczej.
  Jeżeli zabezpieczenie składa się z szeregu uznanych pozycji, korekta z tytułu zmienności wynosi , przy czym ai jest proporcją danej pozycji do całego zabezpieczenia, a Hi jest korektą z tytułu zmienności stosowaną do tej pozycji. |
| --- | --- |

35.

Instytucja kredytowa może zdecydować się na stosowanie korekty z tytułu zmienności według metody nadzorczej lub metody oszacowań własnych niezależnie od tego, czy do obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem wybrała przepisy art. 78-83 czy 84-89. Jednak, jeżeli instytucje kredytowe zamierzają stosować metodę oszacowań własnych, muszą ją stosować w odniesieniu do wszystkich rodzajów instrumentów, z wyjątkiem portfeli nieistotnych, gdzie dopuszcza się stosowanie metody nadzorczej.

Jeżeli zabezpieczenie składa się z szeregu uznanych pozycji, korekta z tytułu zmienności wynosi Formula, przy czym ai jest proporcją danej pozycji do całego zabezpieczenia, a Hi jest korektą z tytułu zmienności stosowaną do tej pozycji.

(i)   Nadzorcze korekty z tytułu zmienności

| 36. | W ramach metody nadzorczej stosuje się korekty z tytułu zmienności (przy założeniu codziennej aktualizacji wartości), przedstawione w tabelach 1-4. |
| --- | --- |

36.

W ramach metody nadzorczej stosuje się korekty z tytułu zmienności (przy założeniu codziennej aktualizacji wartości), przedstawione w tabelach 1-4.

KOREKTY Z TYTUŁU ZMIENNOŚCI

Tabela 1

| Stopień jakości kredytowej, z którym związana jest rating dłużnego papieru wartościowego | Rzeczywisty termin rozliczenia | Korekty z tytułu zmienności dłużnych papierów wartościowych emitowanych przez podmioty opisane w części 1 ust. 7 lit. b) | Korekty z tytułu zmienności dłużnych papierów wartościowych emitowanych przez podmioty opisane w części 1 pkt 7 lit. c) i d) |
| --- | --- | --- | --- |
| | | Dwudziestodniowy okres upłynnienia (%) | Dziesięcio dniowy okres upłynnienia (%) | Pięciodniowy okres upłynnienia (%) | Dwudziestodniowy okres upłynnienia (%) | Dziesięciodniowy okres upłynnienia (%) | Pięciodniowy okres upłynnienia (%) |
| 1 | ≤ 1 rok | 0,707 | 0,5 | 0,354 | 1,414 | 1 | 0,707 |
| | >1 ≤ 5 lat | 2,828 | 2 | 1,414 | 5,657 | 4 | 2,828 |
| | > 5 lat | 5,657 | 4 | 2,828 | 11,314 | 8 | 5,657 |
| 2-3 | ≤ 1 rok | 1,414 | 1 | 0,707 | 2,828 | 2 | 1,414 |
| | >1 ≤ 5 lat | 4,243 | 3 | 2,121 | 8,485 | 6 | 4,243 |
| | > 5 lat | 8,485 | 6 | 4,243 | 16,971 | 12 | 8,485 |
| 4 | ≤ 1 rok | 21,213 | 15 | 10,607 | nie dotyczy | nie dotyczy | nie dotyczy |
| | >1 ≤ 5 lat | 21,213 | 15 | 10,607 | nie dotyczy | nie dotyczy | nie dotyczy |
| | > 5 lat | 21,213 | 15 | 10,607 | nie dotyczy | nie dotyczy | nie dotyczy |

Stopień jakości kredytowej, z którym związana jest rating dłużnego papieru wartościowego

Rzeczywisty termin rozliczenia

Korekty z tytułu zmienności dłużnych papierów wartościowych emitowanych przez podmioty opisane w części 1 ust. 7 lit. b)

Korekty z tytułu zmienności dłużnych papierów wartościowych emitowanych przez podmioty opisane w części 1 pkt 7 lit. c) i d)

Dwudziestodniowy okres upłynnienia (%)

Dziesięcio dniowy okres upłynnienia (%)

Pięciodniowy okres upłynnienia (%)

Dwudziestodniowy okres upłynnienia (%)

Dziesięciodniowy okres upłynnienia (%)

Pięciodniowy okres upłynnienia (%)

1

≤ 1 rok

0,707

0,5

0,354

1,414

1

0,707

>1 ≤ 5 lat

2,828

2

1,414

5,657

4

2,828

> 5 lat

5,657

4

2,828

11,314

8

5,657

2-3

≤ 1 rok

1,414

1

0,707

2,828

2

1,414

>1 ≤ 5 lat

4,243

3

2,121

8,485

6

4,243

> 5 lat

8,485

6

4,243

16,971

12

8,485

4

≤ 1 rok

21,213

15

10,607

nie dotyczy

nie dotyczy

nie dotyczy

>1 ≤ 5 lat

21,213

15

10,607

nie dotyczy

nie dotyczy

nie dotyczy

> 5 lat

21,213

15

10,607

nie dotyczy

nie dotyczy

nie dotyczy

Tabela 2

| Stopień jakości kredytowej, z którym związana jest rating krótkoterminowego dłużnego papieru wartościowego | Korekty z tytułu zmienności dłużnych papierów wartościowych emitowanych przez podmioty opisane w części 1, ust. 7 lit. b), z ratingami krótkoterminowymi | Korekty z tytułu zmienności dłużnych papierów wartościowych emitowanych przez podmioty opisane w części 1, ust. 7 lit. c) i d), z ratingiem krótkoterminowym |
| --- | --- | --- |
| | Dwudziestodniowy okres upłynnienia (%) | Dziesięciodniowy okres upłynnienia (%) | Pięciodniowy okres upłynnienia (%) | Dwudziestodniowy okres upłynnienia (%) | Dziesięciodniowy okres upłynnienia (%) | Pięciodniowy  okres upłynnienia (%) |
| 1 | 0,707 | 0,5 | 0,354 | 1,414 | 1 | 0,707 |
| 2-3 | 1,414 | 1 | 0,707 | 2,828 | 2 | 1,414 |

Stopień jakości kredytowej, z którym związana jest rating krótkoterminowego dłużnego papieru wartościowego

Korekty z tytułu zmienności dłużnych papierów wartościowych emitowanych przez podmioty opisane w części 1, ust. 7 lit. b), z ratingami krótkoterminowymi

Korekty z tytułu zmienności dłużnych papierów wartościowych emitowanych przez podmioty opisane w części 1, ust. 7 lit. c) i d), z ratingiem krótkoterminowym

Dwudziestodniowy okres upłynnienia (%)

Dziesięciodniowy okres upłynnienia (%)

Pięciodniowy okres upłynnienia (%)

Dwudziestodniowy okres upłynnienia (%)

Dziesięciodniowy okres upłynnienia (%)

Pięciodniowy  okres upłynnienia (%)

1

0,707

0,5

0,354

1,414

1

0,707

2-3

1,414

1

0,707

2,828

2

1,414

Tabela 3

| Inne rodzaje zabezpieczeń lub ekspozycji |
| --- |
| | Dwudziestodniowy okres upłynnienia (%) | Dziesięciodniowy okres upłynnienia (%) | Pięciodniowy okres upłynnienia (%) |
| Akcje objęte indeksem głównym, obligacje zamienne objęte indeksem głównym | 21,213 | 15 | 10,607 |
| Inne papiery kapitałowe lub obligacje zamienne notowane na uznanej giełdzie | 35,355 | 25 | 17,678 |
| Środki pieniężne | 0 | 0 | 0 |
| Złoto | 21,213 | 15 | 10,607 |

Inne rodzaje zabezpieczeń lub ekspozycji

Dwudziestodniowy okres upłynnienia (%)

Dziesięciodniowy okres upłynnienia (%)

Pięciodniowy okres upłynnienia (%)

Akcje objęte indeksem głównym, obligacje zamienne objęte indeksem głównym

21,213

15

10,607

Inne papiery kapitałowe lub obligacje zamienne notowane na uznanej giełdzie

35,355

25

17,678

Środki pieniężne

0

0

0

Złoto

21,213

15

10,607

Tabela 4

| Korekta z tytułu zmienności w przypadku niedopasowania walutowego |
| --- |
| Dwudziestodniowy okres upłynnienia (%) | Dziesięciodniowy okres upłynnienia (%) | Pięciodniowy okres upłynnienia (%) |
| 11,314 | 8 | 5,657 |

Korekta z tytułu zmienności w przypadku niedopasowania walutowego

Dwudziestodniowy okres upłynnienia (%)

Dziesięciodniowy okres upłynnienia (%)

Pięciodniowy okres upłynnienia (%)

11,314

8

5,657

| 37. | W przypadku zabezpieczonych transakcji kredytowych okres upłynnienia wynosi 20 dni roboczych. W przypadku transakcji z przyrzeczeniem odkupu (z wyjątkiem przypadków, w których transakcje te obejmują transfer towarów lub gwarantowanych praw związanych z tytułem do towarów) oraz transakcji udzielania lub otrzymania pożyczki papierów wartościowych, okres upłynnienia wynosi 5 dni roboczych. W przypadku innych transakcji opartych na rynku kapitałowym okres upłynnienia wynosi 10 dni roboczych. |
| --- | --- |

37.

W przypadku zabezpieczonych transakcji kredytowych okres upłynnienia wynosi 20 dni roboczych. W przypadku transakcji z przyrzeczeniem odkupu (z wyjątkiem przypadków, w których transakcje te obejmują transfer towarów lub gwarantowanych praw związanych z tytułem do towarów) oraz transakcji udzielania lub otrzymania pożyczki papierów wartościowych, okres upłynnienia wynosi 5 dni roboczych. W przypadku innych transakcji opartych na rynku kapitałowym okres upłynnienia wynosi 10 dni roboczych.

| 38. | Stopień jakości kredytowej w tabelach 1-4 oraz w ust. 39-41, z którym związany jest rating dłużnego papieru wartościowego, jest stopniem przypisanym przez właściwe organy danemu ratingowi na mocy art. 78-83. Do celów niniejszego ustępu stosuje się także przepisy części 1 ust. 10. |
| --- | --- |

38.

Stopień jakości kredytowej w tabelach 1-4 oraz w ust. 39-41, z którym związany jest rating dłużnego papieru wartościowego, jest stopniem przypisanym przez właściwe organy danemu ratingowi na mocy art. 78-83. Do celów niniejszego ustępu stosuje się także przepisy części 1 ust. 10.

| 39. | W przypadku nieuznanych papierów wartościowych lub towarów, przekazanych w formie kredytu lub zbywanych w ramach transakcji z przyrzeczeniem odkupu lub transakcji udzielania lub otrzymania pożyczki papierów wartościowych lub towarów, korekta z tytułu zmienności jest tożsama z korektą stosowaną w przypadku papierów kapitałowych nieobjętych głównym indeksem, notowanych na uznanej giełdzie. |
| --- | --- |

39.

W przypadku nieuznanych papierów wartościowych lub towarów, przekazanych w formie kredytu lub zbywanych w ramach transakcji z przyrzeczeniem odkupu lub transakcji udzielania lub otrzymania pożyczki papierów wartościowych lub towarów, korekta z tytułu zmienności jest tożsama z korektą stosowaną w przypadku papierów kapitałowych nieobjętych głównym indeksem, notowanych na uznanej giełdzie.

| 40. | W przypadku uznanych jednostek przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania korekta z tytułu zmienności jest średnią ważoną korekt z tytułu zmienności, jaką można zastosować do składników majątkowych, w które fundusz zainwestował, z uwzględnieniem okresu upłynnienia transakcji określonego w ust. 37. Jeżeli instytucja kredytowa nie zna wartości majątkowych, w które zainwestował fundusz, to korekta z tytułu zmienności jest najwyższą korektą z tytułu zmienności, jaką można zastosować do wszelkich aktywów, w które fundusz ma prawo inwestować. |
| --- | --- |

40.

W przypadku uznanych jednostek przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania korekta z tytułu zmienności jest średnią ważoną korekt z tytułu zmienności, jaką można zastosować do składników majątkowych, w które fundusz zainwestował, z uwzględnieniem okresu upłynnienia transakcji określonego w ust. 37. Jeżeli instytucja kredytowa nie zna wartości majątkowych, w które zainwestował fundusz, to korekta z tytułu zmienności jest najwyższą korektą z tytułu zmienności, jaką można zastosować do wszelkich aktywów, w które fundusz ma prawo inwestować.

| 41. | W przypadku dłużnych papierów wartościowych bez ratingu, emitowanych przez instytucje spełniające kryteria uznawania zawarte w części 1 ust. 8, korekty z tytułu zmienności są takie same jak w przypadku papierów wartościowych emitowanych przez instytucje lub przedsiębiorstwa, posiadające zewnętrzny rating, któremu przypisany jest stopień jakości kredytowej równy 2 lub 3. |
| --- | --- |

41.

W przypadku dłużnych papierów wartościowych bez ratingu, emitowanych przez instytucje spełniające kryteria uznawania zawarte w części 1 ust. 8, korekty z tytułu zmienności są takie same jak w przypadku papierów wartościowych emitowanych przez instytucje lub przedsiębiorstwa, posiadające zewnętrzny rating, któremu przypisany jest stopień jakości kredytowej równy 2 lub 3.

(ii)   Oszacowania własne korekt z tytułu zmienności

| 42. | Właściwe organy zezwalają instytucjom kredytowym spełniającym wymogi określone w ust. 47-56 na stosowanie oszacowań własnych zmienności w celu obliczania korekt z tytułu zmienności stosowanych do zabezpieczeń i ekspozycji. |
| --- | --- |

42.

Właściwe organy zezwalają instytucjom kredytowym spełniającym wymogi określone w ust. 47-56 na stosowanie oszacowań własnych zmienności w celu obliczania korekt z tytułu zmienności stosowanych do zabezpieczeń i ekspozycji.

| 43. | Jeżeli dłużne papiery wartościowe posiadają rating uznanej instytucji ECAI, równy klasie inwestycyjnej lub wyższy, właściwe organy mogą zezwolić instytucji kredytowej na obliczanie szacunkowej wartości zmienności w odniesieniu do każdej kategorii papierów wartościowych. |
| --- | --- |

43.

Jeżeli dłużne papiery wartościowe posiadają rating uznanej instytucji ECAI, równy klasie inwestycyjnej lub wyższy, właściwe organy mogą zezwolić instytucji kredytowej na obliczanie szacunkowej wartości zmienności w odniesieniu do każdej kategorii papierów wartościowych.

| 44. | Przy określaniu odpowiednich kategorii instytucja kredytowa uwzględnia rodzaj emitenta papierów wartościowych, zewnętrzną ocenę ratingowe takich papierów, rzeczywisty termin rozliczenia i zmodyfikowany okres średni okres zwrotu. Oszacowania zmienności muszą być reprezentatywne dla papierów wartościowych objętych przez instytucję kredytową daną kategorią. |
| --- | --- |

44.

Przy określaniu odpowiednich kategorii instytucja kredytowa uwzględnia rodzaj emitenta papierów wartościowych, zewnętrzną ocenę ratingowe takich papierów, rzeczywisty termin rozliczenia i zmodyfikowany okres średni okres zwrotu. Oszacowania zmienności muszą być reprezentatywne dla papierów wartościowych objętych przez instytucję kredytową daną kategorią.

| 45. | W przypadku dłużnych papierów wartościowych, które posiadają rating uznanej instytucji ECAI, który odpowiada ratingowi poniższej jakości inwestycyjnej oraz w przypadku innych uznanych zabezpieczeń — korekty z tytułu zmienności muszą być obliczane osobno dla każdej pozycji. |
| --- | --- |

45.

W przypadku dłużnych papierów wartościowych, które posiadają rating uznanej instytucji ECAI, który odpowiada ratingowi poniższej jakości inwestycyjnej oraz w przypadku innych uznanych zabezpieczeń — korekty z tytułu zmienności muszą być obliczane osobno dla każdej pozycji.

| 46. | Instytucje kredytowe stosujące metodę oszacowań własnych muszą oszacować zmienność zabezpieczenia lub niedopasowania walutowego, nie uwzględniając przy tym korelacji pomiędzy niezabezpieczonym ekspozycjom, zabezpieczeniem lub kursami wymiany. |
| --- | --- |

46.

Instytucje kredytowe stosujące metodę oszacowań własnych muszą oszacować zmienność zabezpieczenia lub niedopasowania walutowego, nie uwzględniając przy tym korelacji pomiędzy niezabezpieczonym ekspozycjom, zabezpieczeniem lub kursami wymiany.

Kryteria ilościowe

| 47. | Przy obliczaniu korekt zmienności stosuje się jednostronny przedział poufności 99 %. |
| --- | --- |

47.

Przy obliczaniu korekt zmienności stosuje się jednostronny przedział poufności 99 %.

| 48. | W przypadku zabezpieczonej transakcji kredytowej okres upłynnienia wynosi 20 dni roboczych, w przypadku transakcji z przyrzeczeniem odkupu (z wyjątkiem przypadków, w których transakcje te obejmują transfer towarów lub gwarantowanych praw związanych z tytułem do towarów oraz z wyjątkiem transakcji udzielania lub otrzymania pożyczki papierów wartościowych) okres upłynnienia wynosi 5 dni roboczych, a w przypadku innych transakcji opartych na rynku kapitałowym 10 dni roboczych. |
| --- | --- |

48.

W przypadku zabezpieczonej transakcji kredytowej okres upłynnienia wynosi 20 dni roboczych, w przypadku transakcji z przyrzeczeniem odkupu (z wyjątkiem przypadków, w których transakcje te obejmują transfer towarów lub gwarantowanych praw związanych z tytułem do towarów oraz z wyjątkiem transakcji udzielania lub otrzymania pożyczki papierów wartościowych) okres upłynnienia wynosi 5 dni roboczych, a w przypadku innych transakcji opartych na rynku kapitałowym 10 dni roboczych.

| 49. | Instytucje kredytowe mogą stosować korekty z tytułu zmienności obliczone w oparciu o krótsze lub dłuższe okresy upłynnienia i przeskalowane w górę lub w dół w zależności od okresu upłynnienia określonego w ust. 48 dla danego rodzaju transakcji, przy zastosowaniu wzoru pierwiastka kwadratowego czasu:



  gdzie TM stanowi odpowiedni okres upłynnienia;
  HM jest wartością korekty z tytułu zmienności dla danego TM;
  HN jest korektą z tytułu zmienności opartą na okresie upłynnienia TN; |
| --- | --- |

49.

Instytucje kredytowe mogą stosować korekty z tytułu zmienności obliczone w oparciu o krótsze lub dłuższe okresy upłynnienia i przeskalowane w górę lub w dół w zależności od okresu upłynnienia określonego w ust. 48 dla danego rodzaju transakcji, przy zastosowaniu wzoru pierwiastka kwadratowego czasu:

Formula

gdzie TM stanowi odpowiedni okres upłynnienia;

HM jest wartością korekty z tytułu zmienności dla danego TM;

HN jest korektą z tytułu zmienności opartą na okresie upłynnienia TN;

| 50. | Instytucje kredytowe uwzględniają brak płynności aktywów niższej jakości. W razie wątpliwości co do płynności zabezpieczenia okres upłynnienia korygowany jest w górę. Instytucje kredytowe rozpoznają również przypadki, w których dane historyczne mogą zaniżać potencjalną zmienność, np. sztywny kurs walutowy. W takich przypadkach stosuje się symulację warunków skrajnych. |
| --- | --- |

50.

Instytucje kredytowe uwzględniają brak płynności aktywów niższej jakości. W razie wątpliwości co do płynności zabezpieczenia okres upłynnienia korygowany jest w górę. Instytucje kredytowe rozpoznają również przypadki, w których dane historyczne mogą zaniżać potencjalną zmienność, np. sztywny kurs walutowy. W takich przypadkach stosuje się symulację warunków skrajnych.

| 51. | Okres obserwacji historycznych (okres próby) wykorzystywany do obliczania korekt zmienności wynosi co najmniej rok. W przypadku instytucji kredytowych stosujących w odniesieniu do okresu obserwacji historycznej system ważenia lub inne metody efektywny okres obserwacji wynosi co najmniej jeden rok (to jest średnia ważona numerów poszczególnymi obserwacji nie jest krótszy niż 6 miesięcy). Właściwe organy mogą wymagać od instytucji kredytowej obliczenia korekt z tytułu zmienności przy wykorzystaniu krótszego okresu obserwacji, uznając, że jest to uzasadnione znacznym wzrostem zmienności cenowej. |
| --- | --- |

51.

Okres obserwacji historycznych (okres próby) wykorzystywany do obliczania korekt zmienności wynosi co najmniej rok. W przypadku instytucji kredytowych stosujących w odniesieniu do okresu obserwacji historycznej system ważenia lub inne metody efektywny okres obserwacji wynosi co najmniej jeden rok (to jest średnia ważona numerów poszczególnymi obserwacji nie jest krótszy niż 6 miesięcy). Właściwe organy mogą wymagać od instytucji kredytowej obliczenia korekt z tytułu zmienności przy wykorzystaniu krótszego okresu obserwacji, uznając, że jest to uzasadnione znacznym wzrostem zmienności cenowej.

| 52. | Instytucje kredytowe aktualizują zbiory danych co najmniej raz na trzy miesiące oraz za każdym razem, gdy zachodzą istotne zmiany cen rynkowych. Oznacza to, że korekty z tytułu zmienności oblicza się co najmniej raz na trzy miesiące. |
| --- | --- |

52.

Instytucje kredytowe aktualizują zbiory danych co najmniej raz na trzy miesiące oraz za każdym razem, gdy zachodzą istotne zmiany cen rynkowych. Oznacza to, że korekty z tytułu zmienności oblicza się co najmniej raz na trzy miesiące.

Kryteria jakościowe

| 53. | Oszacowania zmienności stosowane są w codziennym procesie zarządzania ryzykiem instytucji kredytowej również w odniesieniu do wewnętrznych limitów ekspozycji. |
| --- | --- |

53.

Oszacowania zmienności stosowane są w codziennym procesie zarządzania ryzykiem instytucji kredytowej również w odniesieniu do wewnętrznych limitów ekspozycji.

| 54. | Jeżeli okres upłynnienia stosowany przez instytucję kredytową w codziennym procesie zarządzania ryzykiem jest dłuższy niż okres określony w niniejszej części dla danego rodzaju transakcji, korekty z tytułu zmienności instytucji kredytowej zostają przeskalowane zgodnie z wzorem pierwiastka kwadratowego czasu określonym w ust. 49. |
| --- | --- |

54.

Jeżeli okres upłynnienia stosowany przez instytucję kredytową w codziennym procesie zarządzania ryzykiem jest dłuższy niż okres określony w niniejszej części dla danego rodzaju transakcji, korekty z tytułu zmienności instytucji kredytowej zostają przeskalowane zgodnie z wzorem pierwiastka kwadratowego czasu określonym w ust. 49.

| 55. | Instytucja kredytowa powinna wdrożyć procedury monitorowania i zapewniania zgodności z udokumentowanym zbiorem zasad i mechanizmów kontroli dotyczących działania systemu szacowania korekt z tytułu zmienności i włączania tych oszacowań do procesu zarządzania ryzykiem. |
| --- | --- |

55.

Instytucja kredytowa powinna wdrożyć procedury monitorowania i zapewniania zgodności z udokumentowanym zbiorem zasad i mechanizmów kontroli dotyczących działania systemu szacowania korekt z tytułu zmienności i włączania tych oszacowań do procesu zarządzania ryzykiem.

| 56. | W ramach wewnętrznego procesu kontroli instytucji kredytowej prowadzi się regularnie niezależne przeglądy systemu szacowania korekt z tytułu zmienności. Co najmniej raz w roku dokonuje się ogólnego przeglądu całego systemu szacowania korekt z tytułu zmienności i ich włączania do procesu zarządzania ryzykiem instytucji kredytowej. Przegląd taki obejmuje co najmniej następujące aspekty:






  a) | włączenie oszacowanych korekt z tytułu zmienności do codziennego procesu zarządzania ryzykiem; |
| --- | --- | --- |

56.

W ramach wewnętrznego procesu kontroli instytucji kredytowej prowadzi się regularnie niezależne przeglądy systemu szacowania korekt z tytułu zmienności. Co najmniej raz w roku dokonuje się ogólnego przeglądu całego systemu szacowania korekt z tytułu zmienności i ich włączania do procesu zarządzania ryzykiem instytucji kredytowej. Przegląd taki obejmuje co najmniej następujące aspekty:

a)

włączenie oszacowanych korekt z tytułu zmienności do codziennego procesu zarządzania ryzykiem;

| b) | zatwierdzenie wszelkich istotnych zmian w procesie szacowania korekt z tytułu zmienności; |
| --- | --- |

b)

zatwierdzenie wszelkich istotnych zmian w procesie szacowania korekt z tytułu zmienności;

| c) | sprawdzenie spójności, terminowości oraz rzetelności źródeł danych wykorzystywanych w systemie szacowania korekt z tytułu zmienności, w tym ocena stopnia niezależności takich źródeł; oraz |
| --- | --- |

c)

sprawdzenie spójności, terminowości oraz rzetelności źródeł danych wykorzystywanych w systemie szacowania korekt z tytułu zmienności, w tym ocena stopnia niezależności takich źródeł; oraz

| d) | dokładność i poprawność założeń dotyczących zmienności. |
| --- | --- |

d)

dokładność i poprawność założeń dotyczących zmienności.

(iii)   Przeskalowanie korekty z tytułu zmienności

| 57. | Korekty z tytułu zmienności określone w ust. 36-41 są stosowane w przypadku przeprowadzania codziennej aktualizacji. Podobnie, jeżeli instytucja kredytowa stosuje własne oszacowania korekt z tytułu zmienności zgodnie z ust. 42-56, muszą być one obliczane przede wszystkim na podstawie codziennie aktualizowanej wyceny. Jeżeli aktualizacja odbywa się rzadziej niż raz dziennie, stosuje się większe korekty z tytułu zmienności. Oblicza się je poprzez przeskalowanie korekt z tytułu zmienności dla codziennej wyceny za pomocą następującego wzoru „pierwiastka kwadratowego czasu”:



  gdzie:
  H stanowi stosowaną korektę z tytułu zmienności
  HM stanowi korektę z tytułu zmienności przy codziennej aktualizacji wyceny
  NR stanowi rzeczywistą liczbę dni roboczych pomiędzy aktualizacjami
  TM stanowi okres upłynnienia dla danego rodzaju transakcji. |
| --- | --- |

57.

Korekty z tytułu zmienności określone w ust. 36-41 są stosowane w przypadku przeprowadzania codziennej aktualizacji. Podobnie, jeżeli instytucja kredytowa stosuje własne oszacowania korekt z tytułu zmienności zgodnie z ust. 42-56, muszą być one obliczane przede wszystkim na podstawie codziennie aktualizowanej wyceny. Jeżeli aktualizacja odbywa się rzadziej niż raz dziennie, stosuje się większe korekty z tytułu zmienności. Oblicza się je poprzez przeskalowanie korekt z tytułu zmienności dla codziennej wyceny za pomocą następującego wzoru „pierwiastka kwadratowego czasu”:

Formula

gdzie:

H stanowi stosowaną korektę z tytułu zmienności

HM stanowi korektę z tytułu zmienności przy codziennej aktualizacji wyceny

NR stanowi rzeczywistą liczbę dni roboczych pomiędzy aktualizacjami

TM stanowi okres upłynnienia dla danego rodzaju transakcji.

(iv)   Warunki stosowania korekty z tytułu zmienności równej 0 %

| 58. | Jeżeli instytucja kredytowa stosuje korekty z tytułu zmienności według metody nadzorczej lub metody oszacowań własnych i jeżeli spełnione są warunki określone w lit. a)-h), zezwala się instytucjom kredytowym na niestosowanie korekt z tytułu zmienności obliczonych zgodnie z ust. 34-57 i stosowanie zamiast nich korekty równej 0 % w odniesieniu do transakcji z przyrzeczeniem odkupu i transakcji udzielania lub otrzymania pożyczki papierów wartościowych. Z możliwości tej nie mogą korzystać instytucje kredytowe stosujące metodę modeli wewnętrznych, określoną w ust. 12-21.






  a) | Zarówno ekspozycja jak i zabezpieczenie stanowią środki pieniężne lub obligacje zabezpieczone rządów lub banków centralnych w rozumieniu przepisów części 1 ust. 7 lit. b), którym zgodnie z art. 78-83 można przypisać wagę ryzyka w wysokości 0 %; |
| --- | --- | --- |

58.

Jeżeli instytucja kredytowa stosuje korekty z tytułu zmienności według metody nadzorczej lub metody oszacowań własnych i jeżeli spełnione są warunki określone w lit. a)-h), zezwala się instytucjom kredytowym na niestosowanie korekt z tytułu zmienności obliczonych zgodnie z ust. 34-57 i stosowanie zamiast nich korekty równej 0 % w odniesieniu do transakcji z przyrzeczeniem odkupu i transakcji udzielania lub otrzymania pożyczki papierów wartościowych. Z możliwości tej nie mogą korzystać instytucje kredytowe stosujące metodę modeli wewnętrznych, określoną w ust. 12-21.

a)

Zarówno ekspozycja jak i zabezpieczenie stanowią środki pieniężne lub obligacje zabezpieczone rządów lub banków centralnych w rozumieniu przepisów części 1 ust. 7 lit. b), którym zgodnie z art. 78-83 można przypisać wagę ryzyka w wysokości 0 %;

| b) | Zarówno ekspozycja jak i zabezpieczenie są nominowane w tej samej walucie; |
| --- | --- |

b)

Zarówno ekspozycja jak i zabezpieczenie są nominowane w tej samej walucie;

| c) | Termin rozliczenia transakcji nie przekracza jednego dnia albo zarówno ekspozycja, jak i zabezpieczenie, podlegają codziennej wycenie rynkowej lub codziennej korekcie wartości depozytu zabezpieczającego. |
| --- | --- |

c)

Termin rozliczenia transakcji nie przekracza jednego dnia albo zarówno ekspozycja, jak i zabezpieczenie, podlegają codziennej wycenie rynkowej lub codziennej korekcie wartości depozytu zabezpieczającego.

| d) | Zakłada się, że okres pomiędzy ostatnią wyceną rynkową następującą przed dokonaniem przez kontrahenta uzupełnienia wartości depozytu zabezpieczającego a upłynnieniem zabezpieczenia nie przekracza czterech dni roboczych; |
| --- | --- |

d)

Zakłada się, że okres pomiędzy ostatnią wyceną rynkową następującą przed dokonaniem przez kontrahenta uzupełnienia wartości depozytu zabezpieczającego a upłynnieniem zabezpieczenia nie przekracza czterech dni roboczych;

| e) | Transakcja jest zawarta w ramach systemu rozliczeń, sprawdzonego dla danego typu transakcji; |
| --- | --- |

e)

Transakcja jest zawarta w ramach systemu rozliczeń, sprawdzonego dla danego typu transakcji;

| f) | Dokumentacja umowy jest standardową dokumentacją rynkową, stosowaną w transakcjach z przyrzeczeniem odkupu lub transakcjach pożyczki danego rodzaju papierów wartościowych; |
| --- | --- |

f)

Dokumentacja umowy jest standardową dokumentacją rynkową, stosowaną w transakcjach z przyrzeczeniem odkupu lub transakcjach pożyczki danego rodzaju papierów wartościowych;

| g) | Transakcja podlega dokumentacji określającej, że jeżeli kontrahent nie dopełni obowiązku dostarczenia środków pieniężnych lub papierów wartościowych lub uzupełnienia zabezpieczenia albo też w inny sposób nie wykona zobowiązań, wówczas transakcja ta podlega natychmiastowemu rozwiązaniu; oraz |
| --- | --- |

g)

Transakcja podlega dokumentacji określającej, że jeżeli kontrahent nie dopełni obowiązku dostarczenia środków pieniężnych lub papierów wartościowych lub uzupełnienia zabezpieczenia albo też w inny sposób nie wykona zobowiązań, wówczas transakcja ta podlega natychmiastowemu rozwiązaniu; oraz

| h) | Kontrahent jest uważany przez właściwe organy za „podstawowego uczestnika rynku”. Za podstawowych uczestników rynku uznaje się następujące podmioty:






  — | Podmioty wymienione w ust. 7 lit. b) części 1, ekspozycja, którym przypisano wagę ryzyka równą 0 % na mocy art. 78-83; |
| --- | --- | --- |

h)

Kontrahent jest uważany przez właściwe organy za „podstawowego uczestnika rynku”. Za podstawowych uczestników rynku uznaje się następujące podmioty:

—

Podmioty wymienione w ust. 7 lit. b) części 1, ekspozycja, którym przypisano wagę ryzyka równą 0 % na mocy art. 78-83;

| — | instytucje; |
| --- | --- |

—

instytucje;

| — | inne spółki finansowe (łącznie z firmami ubezpieczeniowymi), ekspozycje którym przypisano wagę ryzyka równą 20 % na mocy art. 78-83, lub które — to w przypadku instytucji kredytowych obliczających kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oraz kwoty oczekiwanych strat na mocy art. 83-89 — nie posiadają ratingu uznanej instytucji ECAI i które oceniono wewnętrznie jako cechujące się prawdopodobieństwem niewykonania zobowiązania równym prawdopodobieństwu wynikającemu z ratingu ECAI, z którym właściwe organy zdecydowały związać stopień jakości kredytowej równy lub wyższy niż dwa, zgodnie z zasadami ważenia ryzykiem ekspozycji wobec podmiotów korporacyjnych na mocy art. 78-83. |
| --- | --- |

—

inne spółki finansowe (łącznie z firmami ubezpieczeniowymi), ekspozycje którym przypisano wagę ryzyka równą 20 % na mocy art. 78-83, lub które — to w przypadku instytucji kredytowych obliczających kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oraz kwoty oczekiwanych strat na mocy art. 83-89 — nie posiadają ratingu uznanej instytucji ECAI i które oceniono wewnętrznie jako cechujące się prawdopodobieństwem niewykonania zobowiązania równym prawdopodobieństwu wynikającemu z ratingu ECAI, z którym właściwe organy zdecydowały związać stopień jakości kredytowej równy lub wyższy niż dwa, zgodnie z zasadami ważenia ryzykiem ekspozycji wobec podmiotów korporacyjnych na mocy art. 78-83.

| — | regulowane przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania podlegające wymaganiom kapitałowym lub wymaganiom w zakresie dźwigni finansowej; |
| --- | --- |

—

regulowane przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania podlegające wymaganiom kapitałowym lub wymaganiom w zakresie dźwigni finansowej;

| — | nadzorowane fundusze emerytalne; oraz |
| --- | --- |

—

nadzorowane fundusze emerytalne; oraz

| — | uznane organizacje rozliczeniowe. |
| --- | --- |

—

uznane organizacje rozliczeniowe.

| 59. | Jeżeli właściwe organy zezwalają na stosowanie traktowania określonego w ust. 58 dla transakcji z przyrzeczeniem odkupu papierów wartościowych emitowanych przez rząd lub transakcji udzielania lub otrzymania pożyczki takich papierów, wówczas inne właściwe organy mogą zezwolić instytucjom kredytowym zarejestrowanym w danym państwie na stosowanie tego samego podejścia wobec danego rodzaju transakcji. |
| --- | --- |

59.

Jeżeli właściwe organy zezwalają na stosowanie traktowania określonego w ust. 58 dla transakcji z przyrzeczeniem odkupu papierów wartościowych emitowanych przez rząd lub transakcji udzielania lub otrzymania pożyczki takich papierów, wówczas inne właściwe organy mogą zezwolić instytucjom kredytowym zarejestrowanym w danym państwie na stosowanie tego samego podejścia wobec danego rodzaju transakcji.

c)   Obliczanie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem i kwot oczekiwanych strat

Metoda standardowa

| 60. | E* obliczone zgodnie z ust. 33 uznawane jest za wartość ekspozycji do celów art. 80. W odniesieniu do pozycji pozabilansowych, określonych w załączniku II, E* jest wartością, wobec której są stosowane wielkości procentowe, określone w art. 78 ust. 1, w celu ustalenia wartości ekspozycji. |
| --- | --- |

60.

E* obliczone zgodnie z ust. 33 uznawane jest za wartość ekspozycji do celów art. 80. W odniesieniu do pozycji pozabilansowych, określonych w załączniku II, E* jest wartością, wobec której są stosowane wielkości procentowe, określone w art. 78 ust. 1, w celu ustalenia wartości ekspozycji.

Metoda IRB

| 61. | Współczynnik LGD* obliczony zgodnie z niniejszym ustępem traktowany jest jako współczynnik LGD do celów załącznika VII.
  LGD* = LGD × [(E*/E]
  gdzie:
  Współczynnik LGD jest kwotą stratą z tytułu niewykonania zobowiązań, która odnosiłaby się do ekspozycji zgodnie z art. 84-89, gdyby ekspozycja nie była zabezpieczona;
  E jest wartością ekspozycji obliczoną zgodnie z ust. 33;
  E* jest wartością obliczaną zgodnie z ust. 33. |
| --- | --- |

61.

Współczynnik LGD* obliczony zgodnie z niniejszym ustępem traktowany jest jako współczynnik LGD do celów załącznika VII.

LGD* = LGD × [(E*/E]

gdzie:

Współczynnik LGD jest kwotą stratą z tytułu niewykonania zobowiązań, która odnosiłaby się do ekspozycji zgodnie z art. 84-89, gdyby ekspozycja nie była zabezpieczona;

E jest wartością ekspozycji obliczoną zgodnie z ust. 33;

E* jest wartością obliczaną zgodnie z ust. 33.

1.5.   Inne uznane zabezpieczenia do celów art. 84-89

1.5.1   Wycena

a)   Zabezpieczenie w formie nieruchomości

| 62. | Niezależny rzeczoznawca wycenia nieruchomość na poziomie lub poniżej wartości rynkowej. W Państwach Członkowskich posiadających surowe kryteria oceny wartości bankowo-hipotecznej, określone w przepisach ustawowych lub wykonawczych, nieruchomość może być wyceniona przez niezależnego rzeczoznawcę na poziomie lub poniżej wartości bankowo-hipotecznej. |
| --- | --- |

62.

Niezależny rzeczoznawca wycenia nieruchomość na poziomie lub poniżej wartości rynkowej. W Państwach Członkowskich posiadających surowe kryteria oceny wartości bankowo-hipotecznej, określone w przepisach ustawowych lub wykonawczych, nieruchomość może być wyceniona przez niezależnego rzeczoznawcę na poziomie lub poniżej wartości bankowo-hipotecznej.

| 63. | „Wartość rynkowa” oznacza szacunkową kwotę, za którą zainteresowany nabywca powinien zakupić daną nieruchomość od właściciela zainteresowanego sprzedażą na przyjętych warunkach rynkowych, podjąwszy odpowiednie wysiłki w celu znalezienia najlepszego nabywcy, gdzie każda ze stron posiada niezbędną wiedzę oraz działa rozważnie i bez przymusu. Wartość rynkowa jest jasno i przejrzyście udokumentowana. |
| --- | --- |

63.

„Wartość rynkowa” oznacza szacunkową kwotę, za którą zainteresowany nabywca powinien zakupić daną nieruchomość od właściciela zainteresowanego sprzedażą na przyjętych warunkach rynkowych, podjąwszy odpowiednie wysiłki w celu znalezienia najlepszego nabywcy, gdzie każda ze stron posiada niezbędną wiedzę oraz działa rozważnie i bez przymusu. Wartość rynkowa jest jasno i przejrzyście udokumentowana.

| 64. | „Wartość bankowo-hipoteczna” oznacza wartość nieruchomości określoną w drodze ostrożnej oceny przyszłej zbywalności nieruchomości przy uwzględnieniu długoterminowych cech nieruchomości, warunków normalnych i specyficznych dla lokalnego rynku, obecnego wykorzystania oraz odpowiednich alternatywnych zastosowań nieruchomości. W ocenie wartości bankowo-hipotecznej nie uwzględnia się czynników spekulacyjnych. Wartość bankowo-hipoteczna jest jasno i przejrzyście udokumentowana. |
| --- | --- |

64.

„Wartość bankowo-hipoteczna” oznacza wartość nieruchomości określoną w drodze ostrożnej oceny przyszłej zbywalności nieruchomości przy uwzględnieniu długoterminowych cech nieruchomości, warunków normalnych i specyficznych dla lokalnego rynku, obecnego wykorzystania oraz odpowiednich alternatywnych zastosowań nieruchomości. W ocenie wartości bankowo-hipotecznej nie uwzględnia się czynników spekulacyjnych. Wartość bankowo-hipoteczna jest jasno i przejrzyście udokumentowana.

| 65. | Wartość zabezpieczenia jest wartością rynkową lub wartością bankowo-hipoteczną pomniejszoną tak by uwzględnić wyniki monitorowania wartości wymaganego zgodnie z częścią 2 ust. 8 oraz wszelkie wcześniejsze roszczenia do nieruchomości. |
| --- | --- |

65.

Wartość zabezpieczenia jest wartością rynkową lub wartością bankowo-hipoteczną pomniejszoną tak by uwzględnić wyniki monitorowania wartości wymaganego zgodnie z częścią 2 ust. 8 oraz wszelkie wcześniejsze roszczenia do nieruchomości.

b)   Wierzytelności

| 66. | Wartość wierzytelności jest kwotą z tytułu wierzytelności. |
| --- | --- |

66.

Wartość wierzytelności jest kwotą z tytułu wierzytelności.

c)   Inne rodzaje zabezpieczenia rzeczowego

| 67. | Majątek wyceniany jest zgodnie z wartością rynkową, czyli szacunkową kwotą za którą zainteresowany nabywca powinien w dniu wyceny zakupić daną nieruchomość od właściciela zainteresowanego sprzedażą w drodze bezpośredniej transakcji. |
| --- | --- |

67.

Majątek wyceniany jest zgodnie z wartością rynkową, czyli szacunkową kwotą za którą zainteresowany nabywca powinien w dniu wyceny zakupić daną nieruchomość od właściciela zainteresowanego sprzedażą w drodze bezpośredniej transakcji.

1.5.2   Obliczanie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem i kwot oczekiwanych strat

a)   Traktowanie ogólne

| 68. | Współczynnik LGD* (efektywna strata z tytuły niewykonania zobowiązań), obliczany zgodnie z ust. 69-72, traktowany jest do celów załącznika VII jako równy współczynnikowi LGD. |
| --- | --- |

68.

Współczynnik LGD* (efektywna strata z tytuły niewykonania zobowiązań), obliczany zgodnie z ust. 69-72, traktowany jest do celów załącznika VII jako równy współczynnikowi LGD.

| 69. | Jeżeli stosunek wartości zabezpieczenia (C) do wartości ekspozycji (E) jest niższy niż wartość progowa C* (minimalny wymagany poziom zabezpieczenia ekspozycji), jak określono w tabeli 5, to wartość LGD* jest równa wartości LGD, ustalonej w załączniku VII dla niezabezpieczonych ekspozycji wobec danego kontrahenta. |
| --- | --- |

69.

Jeżeli stosunek wartości zabezpieczenia (C) do wartości ekspozycji (E) jest niższy niż wartość progowa C* (minimalny wymagany poziom zabezpieczenia ekspozycji), jak określono w tabeli 5, to wartość LGD* jest równa wartości LGD, ustalonej w załączniku VII dla niezabezpieczonych ekspozycji wobec danego kontrahenta.

| 70. | Jeżeli współczynnik wartości zabezpieczenia do wartości ekspozycji przekracza drugą, wyższą wartość progową C** (tj. poziom zabezpieczenia wymagany, aby być w pełni uznanym przy wyliczaniu współczynnika LGD) zgodnie z tabelą 5, to LGD* jest równy wartościom określonym w tabeli 5. |
| --- | --- |

70.

Jeżeli współczynnik wartości zabezpieczenia do wartości ekspozycji przekracza drugą, wyższą wartość progową C** (tj. poziom zabezpieczenia wymagany, aby być w pełni uznanym przy wyliczaniu współczynnika LGD) zgodnie z tabelą 5, to LGD* jest równy wartościom określonym w tabeli 5.

| 71. | Jeżeli wymagany poziom zabezpieczenia C** nie został osiągnięty w odniesieniu do ekspozycji jako całości, ekspozycja traktowana jest jako dwie — część w stosunku, do której osiągnięto wymagany poziom zabezpieczenia C** oraz część pozostała. |
| --- | --- |

71.

Jeżeli wymagany poziom zabezpieczenia C** nie został osiągnięty w odniesieniu do ekspozycji jako całości, ekspozycja traktowana jest jako dwie — część w stosunku, do której osiągnięto wymagany poziom zabezpieczenia C** oraz część pozostała.

| 72. | W tabeli 5 przedstawiono odpowiednie współczynniki LGD* oraz wymagane poziomy zabezpieczenia dla zabezpieczonych części ekspozycji:
  Tabela 5
  LGD* dla należności uprzywilejowanych lub warunkowych należności uprzywilejowanych | LGD* dla należności uprzywilejowanych lub warunkowych należności uprzywilejowanych | LGD* dla należności podporządkowanych lub warunkowych należności podporządkowanych | Minimalny wymagany poziom zabezpieczenia ekspozycji (C*) | Minimalny wymagany poziom zabezpieczenia ekspozycji (C**) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Wierzytelności | 35 % | 65 % | 0 % | 125 % |
| Nieruchomości mieszkalne/ nieruchomości komercyjne | 35 % | 65 % | 30 % | 140 % |
| Inne zabezpieczenia | 40 % | 70 % | 30 % | 140 % |

72.

W tabeli 5 przedstawiono odpowiednie współczynniki LGD* oraz wymagane poziomy zabezpieczenia dla zabezpieczonych części ekspozycji:

Tabela 5

LGD* dla należności uprzywilejowanych lub warunkowych należności uprzywilejowanych

LGD* dla należności uprzywilejowanych lub warunkowych należności uprzywilejowanych

LGD* dla należności podporządkowanych lub warunkowych należności podporządkowanych

Minimalny wymagany poziom zabezpieczenia ekspozycji (C*)

Minimalny wymagany poziom zabezpieczenia ekspozycji (C**)

Wierzytelności

35 %

65 %

0 %

125 %

Nieruchomości mieszkalne/ nieruchomości komercyjne

35 %

65 %

30 %

140 %

Inne zabezpieczenia

40 %

70 %

30 %

140 %

Na zasadzie odstępstwa, do 31 grudnia 2012 r. właściwe organy mogą, z zastrzeżeniem wskazanych poziomów zabezpieczenia określonych w tabeli 5:

| a) | zezwolić instytucjom kredytowym na przypisanie współczynnika LGD wynoszącego 30 % ekspozycjom uprzywilejowanym w formie dzierżawy nieruchomości komercyjnych oraz |
| --- | --- |

a)

zezwolić instytucjom kredytowym na przypisanie współczynnika LGD wynoszącego 30 % ekspozycjom uprzywilejowanym w formie dzierżawy nieruchomości komercyjnych oraz

| b) | zezwolić instytucjom kredytowym na przypisanie współczynnika LGD wynoszącego 35 % ekspozycjom uprzywilejowanym w formie dzierżawy sprzętu. |
| --- | --- |

b)

zezwolić instytucjom kredytowym na przypisanie współczynnika LGD wynoszącego 35 % ekspozycjom uprzywilejowanym w formie dzierżawy sprzętu.

| c) | dla ekspozycji uprzywilejowanych, zabezpieczonych nieruchomościami mieszkalnymi lub komercyjnymi, stosuje się LGD w wysokości 30 %. |
| --- | --- |

c)

dla ekspozycji uprzywilejowanych, zabezpieczonych nieruchomościami mieszkalnymi lub komercyjnymi, stosuje się LGD w wysokości 30 %.

Pod koniec tego okresu zastosowanie wspomnianego odstępstwa zostanie poddane przeglądowi.

b)   Alternatywne traktowanie zabezpieczenia w formie nieruchomości

| 73. | Z zastrzeżeniem wymogów niniejszego ustępu i ust. 74 oraz jako alternatywa dla traktowania określonego w ust. 68-72, właściwe organy Państwa Członkowskiego mogą zezwolić instytucjom kredytowym na przypisanie wagi ryzyka równej 50 % w odniesieniu do części ekspozycji w pełni zabezpieczonej nieruchomością mieszkalną lub komercyjną, znajdującą się na terytorium Państwa Członkowskiego, jeżeli posiadają dowody na to, że właściwe rynki są dobrze rozwinięte i ugruntowane, a stopa strat z tytułu udzielonych kredytów, zabezpieczonych odpowiednio nieruchomościami mieszkalnymi lub komercyjnymi nie przekracza następujących limitów:






  a) | straty straty wynikające z transakcji kredytowych zabezpieczonych nieruchomościami mieszkalnymi lub komercyjnymi odpowiednio do 50 % wartości rynkowej (lub w stosownym przypadku 60 % wartości bankowo-hipotecznej, jeżeli wartość ta jest niższa) nie przekraczają w żadnym roku 0,3 % wartości niespłaconych kredytów zabezpieczonych przez ten rodzaj nieruchomości |
| --- | --- | --- |

73.

Z zastrzeżeniem wymogów niniejszego ustępu i ust. 74 oraz jako alternatywa dla traktowania określonego w ust. 68-72, właściwe organy Państwa Członkowskiego mogą zezwolić instytucjom kredytowym na przypisanie wagi ryzyka równej 50 % w odniesieniu do części ekspozycji w pełni zabezpieczonej nieruchomością mieszkalną lub komercyjną, znajdującą się na terytorium Państwa Członkowskiego, jeżeli posiadają dowody na to, że właściwe rynki są dobrze rozwinięte i ugruntowane, a stopa strat z tytułu udzielonych kredytów, zabezpieczonych odpowiednio nieruchomościami mieszkalnymi lub komercyjnymi nie przekracza następujących limitów:

a)

straty straty wynikające z transakcji kredytowych zabezpieczonych nieruchomościami mieszkalnymi lub komercyjnymi odpowiednio do 50 % wartości rynkowej (lub w stosownym przypadku 60 % wartości bankowo-hipotecznej, jeżeli wartość ta jest niższa) nie przekraczają w żadnym roku 0,3 % wartości niespłaconych kredytów zabezpieczonych przez ten rodzaj nieruchomości

| b) | całkowite straty z transakcji kredytowych zabezpieczonych odpowiednio nieruchomościami mieszkalnymi lub komercyjnymi nie przekraczają w żadnym roku 0,5 % wartości należności kredytowych zabezpieczonych tym rodzajem nieruchomości. |
| --- | --- |

b)

całkowite straty z transakcji kredytowych zabezpieczonych odpowiednio nieruchomościami mieszkalnymi lub komercyjnymi nie przekraczają w żadnym roku 0,5 % wartości należności kredytowych zabezpieczonych tym rodzajem nieruchomości.

| 74. | Jeżeli w danym roku jeden z warunków wymienionych w ust. 73 nie jest spełniony, tego rodzaju traktowanie ryzyka przestanie być uznawane, do czasu aż warunki zostaną spełnione w którymś z kolejnych lat. |
| --- | --- |

74.

Jeżeli w danym roku jeden z warunków wymienionych w ust. 73 nie jest spełniony, tego rodzaju traktowanie ryzyka przestanie być uznawane, do czasu aż warunki zostaną spełnione w którymś z kolejnych lat.

| 75. | Właściwe organy, które nie zezwalają na traktowanie określone w ust. 73, mogą zezwolić instytucji kredytowej na przypisanie wag ryzyka dozwolonych w ramach danego sposobu traktowania odnośnie do ekspozycji zabezpieczonych odpowiednio nieruchomościami mieszkalnymi lud komercyjnymi, znajdującymi się na terytorium tych Państw Członkowskich, których właściwe organy zezwalają na takie traktowanie, zgodnie z warunkami stosowanymi w danym Państwie Członkowskim. |
| --- | --- |

75.

Właściwe organy, które nie zezwalają na traktowanie określone w ust. 73, mogą zezwolić instytucji kredytowej na przypisanie wag ryzyka dozwolonych w ramach danego sposobu traktowania odnośnie do ekspozycji zabezpieczonych odpowiednio nieruchomościami mieszkalnymi lud komercyjnymi, znajdującymi się na terytorium tych Państw Członkowskich, których właściwe organy zezwalają na takie traktowanie, zgodnie z warunkami stosowanymi w danym Państwie Członkowskim.

1.6.   Obliczanie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem i kwot oczekiwanych strat w przypadku mieszanych puli zabezpieczeń

| 76. | Jeżeli kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oraz kwoty oczekiwanych straty obliczane są zgodnie z art. 84-89, a ekspozycja posiada zarówno zabezpieczenie finansowych, jak i inną uznaną formę zabezpieczenia, współczynnik LGD* (efektywna strata z tytułu niewykonania zobowiązań) traktowany do celów załącznika VII jako LGD, oblicza się w następujący sposób. |
| --- | --- |

76.

Jeżeli kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oraz kwoty oczekiwanych straty obliczane są zgodnie z art. 84-89, a ekspozycja posiada zarówno zabezpieczenie finansowych, jak i inną uznaną formę zabezpieczenia, współczynnik LGD* (efektywna strata z tytułu niewykonania zobowiązań) traktowany do celów załącznika VII jako LGD, oblicza się w następujący sposób.

| 77. | Instytucja kredytowa zobowiązana jest do podziału wartości ekspozycji skorygowanej o czynnik zmienności (tj. wartości po zastosowaniu korekty z tytułu zmienności określonej zgodnie z ust. 33) na części, z których każda objęta jest tylko jednym rodzajem zabezpieczenia. Oznacza to, że instytucja kredytowa musi podzielić ekspozycja na część objętą uznanym zabezpieczeniem finansowym, cześć objętą zabezpieczeniem w postaci wpływów z wierzytelności, części objęte zabezpieczeniem w formie nieruchomości komercyjnych lub nieruchomości mieszkalnych, część objętą innym uznanym zabezpieczeniem oraz odpowiednio część niezabezpieczoną. |
| --- | --- |

77.

Instytucja kredytowa zobowiązana jest do podziału wartości ekspozycji skorygowanej o czynnik zmienności (tj. wartości po zastosowaniu korekty z tytułu zmienności określonej zgodnie z ust. 33) na części, z których każda objęta jest tylko jednym rodzajem zabezpieczenia. Oznacza to, że instytucja kredytowa musi podzielić ekspozycja na część objętą uznanym zabezpieczeniem finansowym, cześć objętą zabezpieczeniem w postaci wpływów z wierzytelności, części objęte zabezpieczeniem w formie nieruchomości komercyjnych lub nieruchomości mieszkalnych, część objętą innym uznanym zabezpieczeniem oraz odpowiednio część niezabezpieczoną.

| 78. | Współczynnik LGD* dla każdej części ekspozycji obliczany jest osobno zgodnie z odpowiednimi przepisami niniejszego załącznika. |
| --- | --- |

78.

Współczynnik LGD* dla każdej części ekspozycji obliczany jest osobno zgodnie z odpowiednimi przepisami niniejszego załącznika.

1.7.   Inne rodzaje ochrony kredytowej rzeczywistej

1.7.1   Depozyty u instytucji będących stronami trzecimi

| 79. | Jeżeli spełnione są warunki określone w części 2 ust. 12, ochronę kredytową wchodzącą w zakres części 1 ust. 23 można traktować jako gwarancję instytucji będącej stroną trzecią. |
| --- | --- |

79.

Jeżeli spełnione są warunki określone w części 2 ust. 12, ochronę kredytową wchodzącą w zakres części 1 ust. 23 można traktować jako gwarancję instytucji będącej stroną trzecią.

1.7.2   Polisy ubezpieczeniowe na życie jako poręczenie kredytu

| 80. | Jeżeli spełnione są warunki określone w części 2 ust. 13, ochronę kredytową wchodzącą w zakres przepisów części 1 ust. 24 można traktować jako gwarancję firmy wystawiającej ubezpieczenie na życie. Wartość uznanej ochrony kredytowej jest wartością wykupu polisy ubezpieczeniowej. |
| --- | --- |

80.

Jeżeli spełnione są warunki określone w części 2 ust. 13, ochronę kredytową wchodzącą w zakres przepisów części 1 ust. 24 można traktować jako gwarancję firmy wystawiającej ubezpieczenie na życie. Wartość uznanej ochrony kredytowej jest wartością wykupu polisy ubezpieczeniowej.

1.7.3   Papiery wartościowe instytucji z opcją odkupu na żądanie

| 81. | Instrumenty uznane na mocy części 1 ust. 25 można traktować jako gwarancję instytucji emitującej. |
| --- | --- |

81.

Instrumenty uznane na mocy części 1 ust. 25 można traktować jako gwarancję instytucji emitującej.

| 82. | Wartość uznanej ochrony kredytowej jest wtedy następująca:






  a) | jeżeli instrument podlega odkupowi po cenie nominalnej, wówczas kwota ta stanowi wartość ochrony; |
| --- | --- | --- |

82.

Wartość uznanej ochrony kredytowej jest wtedy następująca:

a)

jeżeli instrument podlega odkupowi po cenie nominalnej, wówczas kwota ta stanowi wartość ochrony;

| b) | jeżeli instrument podlega odkupowi po cenie rynkowej, wówczas wartością ochrony jest wartość instrumentu wycenionego w taki sam sposób, jak dłużne papiery wartościowe określone w części 1 ust. 8. |
| --- | --- |

b)

jeżeli instrument podlega odkupowi po cenie rynkowej, wówczas wartością ochrony jest wartość instrumentu wycenionego w taki sam sposób, jak dłużne papiery wartościowe określone w części 1 ust. 8.

2.   OCHRONA KREDYTOWA NIERZECZYWISTA

2.1.   Wycena

| 83. | Wartość ochrony kredytowej nierzeczywistej (G) jest kwotą, którą dostawca ochrony zobowiązał się uiścić w przypadku niewykonania zobowiązania lub niedotrzymania terminu płatności przez kredytodawcę, czy też zaistnienia innych określonych zdarzeń kredytowych. W przypadku kredytowych instrumentów pochodnych, które do zdarzeń kredytowych nie zaliczają restrukturyzacji zobowiązania bazowego obejmującej umorzenie lub odroczenie spłaty kwoty głównej, odsetek lub prowizji prowadzących do zdarzenia straty kredytowej (tj. aktualizacje wartości lub innego podobnego obciążenia rachunku zysków i strat).






  a) | wartość ochrony kredytowej obliczona zgodnie z pierwszym zdaniem niniejszego ustępu zostaje obniżana o 40 %, jeżeli kwota, którą dostawca ochrony zobowiązał się uiścić, nie przekracza wartości ekspozycji; lub |
| --- | --- | --- |

83.

Wartość ochrony kredytowej nierzeczywistej (G) jest kwotą, którą dostawca ochrony zobowiązał się uiścić w przypadku niewykonania zobowiązania lub niedotrzymania terminu płatności przez kredytodawcę, czy też zaistnienia innych określonych zdarzeń kredytowych. W przypadku kredytowych instrumentów pochodnych, które do zdarzeń kredytowych nie zaliczają restrukturyzacji zobowiązania bazowego obejmującej umorzenie lub odroczenie spłaty kwoty głównej, odsetek lub prowizji prowadzących do zdarzenia straty kredytowej (tj. aktualizacje wartości lub innego podobnego obciążenia rachunku zysków i strat).

a)

wartość ochrony kredytowej obliczona zgodnie z pierwszym zdaniem niniejszego ustępu zostaje obniżana o 40 %, jeżeli kwota, którą dostawca ochrony zobowiązał się uiścić, nie przekracza wartości ekspozycji; lub

| b) | wartość ochrony kredytowej może wynosić maksymalnie 60 % wartości ekspozycji, jeżeli kwota, którą dostawca ochrony zobowiązał się uiścić, przekracza wartość ekspozycji. |
| --- | --- |

b)

wartość ochrony kredytowej może wynosić maksymalnie 60 % wartości ekspozycji, jeżeli kwota, którą dostawca ochrony zobowiązał się uiścić, przekracza wartość ekspozycji.

| 84. | Jeżeli ochrona kredytowa nierzeczywista nominowana jest w walucie innej niż waluta, w której nominowana jest ekspozycja (niedopasowanie walutowe) wartość zabezpieczenia ryzyka kredytowego zostaje obniżana poprzez zastosowanie korekty z tytułu zmienności HFX w następujący sposób:
  G* = G × (1-HFX)
  gdzie
  G stanowi nominalną kwotę ochrony kredytowej;
  G* stanowi wartość G skorygowaną o ryzyko walutowe, a
  HFX jest korektą z tytułu zmienności obejmującą każde niedopasowanie walutowe między ochroną kredytową a zobowiązaniem bazowym.
  Jeżeli nie zachodzi niedopasowanie walutowe
  G* = G |
| --- | --- |

84.

Jeżeli ochrona kredytowa nierzeczywista nominowana jest w walucie innej niż waluta, w której nominowana jest ekspozycja (niedopasowanie walutowe) wartość zabezpieczenia ryzyka kredytowego zostaje obniżana poprzez zastosowanie korekty z tytułu zmienności HFX w następujący sposób:

G* = G × (1-HFX)

gdzie

G stanowi nominalną kwotę ochrony kredytowej;

G* stanowi wartość G skorygowaną o ryzyko walutowe, a

HFX jest korektą z tytułu zmienności obejmującą każde niedopasowanie walutowe między ochroną kredytową a zobowiązaniem bazowym.

Jeżeli nie zachodzi niedopasowanie walutowe

G* = G

| 85. | Korekta z tytułu zmienności stosowana w przypadku niedopasowania walutowego może być obliczana na podstawie metodę nadzorczej lub metody oszacowań własnych, określonych w ust. 34-57. |
| --- | --- |

85.

Korekta z tytułu zmienności stosowana w przypadku niedopasowania walutowego może być obliczana na podstawie metodę nadzorczej lub metody oszacowań własnych, określonych w ust. 34-57.

2.2.   Obliczanie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem i kwot oczekiwanych strat

2.2.1   Ochrona częściowa — podział na transze

| 86. | Jeżeli instytucja kredytowa przenosi część ryzyka kredytowego w jednej lub więcej transzach, stosuje się zasady określone w art. 94-101. Progi istotności, poniżej których nie dokonuje się płatności w przypadku straty, uważane są za równoważne zachowanym pozycjom pierwszej straty oraz skutkujące transferem ryzyka podzielonym na transze. |
| --- | --- |

86.

Jeżeli instytucja kredytowa przenosi część ryzyka kredytowego w jednej lub więcej transzach, stosuje się zasady określone w art. 94-101. Progi istotności, poniżej których nie dokonuje się płatności w przypadku straty, uważane są za równoważne zachowanym pozycjom pierwszej straty oraz skutkujące transferem ryzyka podzielonym na transze.

2.2.2   Metoda standardowa

a)   Ochrona pełna

| 87. | Do celów art. 80, wartość g stanowi wagę ryzyka przypisywaną ekspozycji w pełni objętej ochroną nierzeczywistą (GA),
  gdzie:
  g stanowi wagę ryzyka ekspozycji wobec dostawcy ochrony, określoną w art. 78-83, a
  GA oznacza wartość G*, obliczoną zgodnie z ust. 85, skorygowaną dodatkowo o niedopasowanie terminów rozliczenia zgodnie z częścią 4. |
| --- | --- |

87.

Do celów art. 80, wartość g stanowi wagę ryzyka przypisywaną ekspozycji w pełni objętej ochroną nierzeczywistą (GA),

gdzie:

g stanowi wagę ryzyka ekspozycji wobec dostawcy ochrony, określoną w art. 78-83, a

GA oznacza wartość G*, obliczoną zgodnie z ust. 85, skorygowaną dodatkowo o niedopasowanie terminów rozliczenia zgodnie z częścią 4.

b)   Ochrona częściowa — równość pod względem uprzywilejowania

| 88. | Jeżeli zabezpieczona kwota jest mniejsza niż wartość ekspozycji, a zabezpieczone i niezabezpieczone części są równe pod względem uprzywilejowania — tj. instytucja kredytowa i dostawca zabezpieczenia mają proporcjonalny udział w pokryciu strat — przyznaje się proporcjonalną ulgę w funduszach regulacyjnych. Do celów art. 80 kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oblicza się według następującego wzoru:
  (E-GA) × r + GA × g
  gdzie:
  E jest wartością ekspozycji;
  GA oznacza wartość G*, obliczoną zgodnie z ust. 85, skorygowaną dodatkowo o niedopasowanie terminów rozliczenia zgodnie z częścią 4.
  r stanowi wagę ryzyka ekspozycji wobec dłużnika, określoną w art. 78-83;
  g stanowi wagę ryzyka ekspozycji wobec dostawcy ochrony, określoną w art. 78-83. |
| --- | --- |

88.

Jeżeli zabezpieczona kwota jest mniejsza niż wartość ekspozycji, a zabezpieczone i niezabezpieczone części są równe pod względem uprzywilejowania — tj. instytucja kredytowa i dostawca zabezpieczenia mają proporcjonalny udział w pokryciu strat — przyznaje się proporcjonalną ulgę w funduszach regulacyjnych. Do celów art. 80 kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oblicza się według następującego wzoru:

(E-GA) × r + GA × g

gdzie:

E jest wartością ekspozycji;

GA oznacza wartość G*, obliczoną zgodnie z ust. 85, skorygowaną dodatkowo o niedopasowanie terminów rozliczenia zgodnie z częścią 4.

r stanowi wagę ryzyka ekspozycji wobec dłużnika, określoną w art. 78-83;

g stanowi wagę ryzyka ekspozycji wobec dostawcy ochrony, określoną w art. 78-83.

c)   Gwarancje państwowe

| 89. | Właściwe organy mogą rozszerzyć traktowanie określone w załączniku VI część 1 ust. 4 i 5 na ekspozycje lub części ekspozycji gwarantowane przez rządy centralne lub banki centralne, jeżeli dana gwarancja jest nominowana w walucie krajowej kredytobiorcy, a ekspozycja jest opłacona w tej samej walucie. |
| --- | --- |

89.

Właściwe organy mogą rozszerzyć traktowanie określone w załączniku VI część 1 ust. 4 i 5 na ekspozycje lub części ekspozycji gwarantowane przez rządy centralne lub banki centralne, jeżeli dana gwarancja jest nominowana w walucie krajowej kredytobiorcy, a ekspozycja jest opłacona w tej samej walucie.

2.2.3.   Metoda IRB

Ochrona pełna/ochrona częściowa — równość pod względem uprzywilejowania

| 90. | W przypadku gdy pełną substytucję uznaje się za nieuzasadnioną, wartością PD dla zabezpieczonej części ekspozycji (opartej na skorygowanej wartości ochrony kredytowej GA) może być do celów załącznika VII części 2 wartość PD dostawcy zabezpieczenia, lub wartość PD pośrednia pomiędzy wartością kredytobiorcy a wartością gwaranta. W przypadku ekspozycji podporządkowanych i niepodporządkowanego ochrony nierzeczywistej do celów załącznika VII część 2 stosować można wartość LGD przypisaną należnościom uprzywilejowanym. |
| --- | --- |

90.

W przypadku gdy pełną substytucję uznaje się za nieuzasadnioną, wartością PD dla zabezpieczonej części ekspozycji (opartej na skorygowanej wartości ochrony kredytowej GA) może być do celów załącznika VII części 2 wartość PD dostawcy zabezpieczenia, lub wartość PD pośrednia pomiędzy wartością kredytobiorcy a wartością gwaranta. W przypadku ekspozycji podporządkowanych i niepodporządkowanego ochrony nierzeczywistej do celów załącznika VII część 2 stosować można wartość LGD przypisaną należnościom uprzywilejowanym.

| 91. | W przypadku niezabezpieczonej części ekspozycji PD = PD kredytobiorcy, LGD = LGD ekspozycji bazowej. |
| --- | --- |

91.

W przypadku niezabezpieczonej części ekspozycji PD = PD kredytobiorcy, LGD = LGD ekspozycji bazowej.

| 92. | GA oznacza wartość G*, obliczaną zgodnie z ust. 84 powyżej, skorygowaną dodatkowo o niedopasowanie terminów rozliczenia zgodnie z częścią 4. |
| --- | --- |

92.

GA oznacza wartość G*, obliczaną zgodnie z ust. 84 powyżej, skorygowaną dodatkowo o niedopasowanie terminów rozliczenia zgodnie z częścią 4.

Część 4 — Niedopasowanie terminów rozliczenia

| 1. | Przy obliczaniu kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, do niedopasowania terminów rozliczenia dochodzi, gdy rzeczywisty termin rozliczenia ochrony kredytowej jest krótszy niż rzeczywisty termin rozliczenia zabezpieczonej ekspozycji. Nie uznaje się ochrony o rezydualnym terminie rozliczenia krótszym niż trzy miesiące, której termin rozliczenia jest krótszy niż termin rozliczenia ekspozycji bazowej. |
| --- | --- |

1.

Przy obliczaniu kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, do niedopasowania terminów rozliczenia dochodzi, gdy rzeczywisty termin rozliczenia ochrony kredytowej jest krótszy niż rzeczywisty termin rozliczenia zabezpieczonej ekspozycji. Nie uznaje się ochrony o rezydualnym terminie rozliczenia krótszym niż trzy miesiące, której termin rozliczenia jest krótszy niż termin rozliczenia ekspozycji bazowej.

| 2. | W przypadku, gdy zachodzi niedopasowanie terminów rozliczenia, ochrony kredytowej nie uznaje się, jeżeli:






  a) | pierwotny termin rozliczenia ochrony wynosi mniej niż rok; lub |
| --- | --- | --- |

2.

W przypadku, gdy zachodzi niedopasowanie terminów rozliczenia, ochrony kredytowej nie uznaje się, jeżeli:

a)

pierwotny termin rozliczenia ochrony wynosi mniej niż rok; lub

| b) | sprawa dotyczy ekspozycji krótkoterminowej, którego termin rozliczenia (M) określony w załączniku VII część 2 ust. 14, według ustaleń właściwych organ, podlega dolnej granicy 1 dnia, a nie 1 roku. |
| --- | --- |

b)

sprawa dotyczy ekspozycji krótkoterminowej, którego termin rozliczenia (M) określony w załączniku VII część 2 ust. 14, według ustaleń właściwych organ, podlega dolnej granicy 1 dnia, a nie 1 roku.

1.   Definicja terminu rozliczenia

| 3. | Efektywny termin rozliczenia zobowiązania bazowego to najdłuższy pozostały okres, przed upływem którego kredytobiorca jest zobowiązany wykonać swoje zobowiązania, nie dłuższy jednak niż 5 lat. Z zastrzeżeniem ust. 4, termin rozliczenia ochrony kredytowej jest okresem pozostałym do najwcześniejszego terminu, w którym ochrona może wygasnąć, lub zostać zakończona. |
| --- | --- |

3.

Efektywny termin rozliczenia zobowiązania bazowego to najdłuższy pozostały okres, przed upływem którego kredytobiorca jest zobowiązany wykonać swoje zobowiązania, nie dłuższy jednak niż 5 lat. Z zastrzeżeniem ust. 4, termin rozliczenia ochrony kredytowej jest okresem pozostałym do najwcześniejszego terminu, w którym ochrona może wygasnąć, lub zostać zakończona.

| 4. | Jeżeli wystawca ochrony może zgodnie z umową przerwać działanie ochrony, za termin rozliczenia takiego zabezpieczenia przyjmuje się najwcześniejszy termin, w którym można skorzystać z tej możliwości. Jeżeli nabywca zabezpieczenia może rozwiązać umowę o ochronie, a wśród warunków ustalonych w trakcie zawierania umowy jest pozytywna zachęta dla instytucji kredytowej do wykupu instrumentu przed umownym terminem rozliczenia, wówczas za termin rozliczenia ochrony uznaje się okres pozostały do najwcześniejszego terminu, w którym można skorzystać z tej możliwości; w pozostałych przypadkach można uznać, że opcja ta nie wpływa na termin rozliczenia ochrony kredytowej. |
| --- | --- |

4.

Jeżeli wystawca ochrony może zgodnie z umową przerwać działanie ochrony, za termin rozliczenia takiego zabezpieczenia przyjmuje się najwcześniejszy termin, w którym można skorzystać z tej możliwości. Jeżeli nabywca zabezpieczenia może rozwiązać umowę o ochronie, a wśród warunków ustalonych w trakcie zawierania umowy jest pozytywna zachęta dla instytucji kredytowej do wykupu instrumentu przed umownym terminem rozliczenia, wówczas za termin rozliczenia ochrony uznaje się okres pozostały do najwcześniejszego terminu, w którym można skorzystać z tej możliwości; w pozostałych przypadkach można uznać, że opcja ta nie wpływa na termin rozliczenia ochrony kredytowej.

| 5. | Jeżeli nic nie stoi na przeszkodzie, aby wycofać kredytowy instrument pochodny przed upływem okresu karencji wymaganego do stwierdzenia niewykonania zobowiązania bazowego, w wyniku nieuregulowania należnych płatności, termin rozliczenia ochrony skracany jest o długość okresu karencji. |
| --- | --- |

5.

Jeżeli nic nie stoi na przeszkodzie, aby wycofać kredytowy instrument pochodny przed upływem okresu karencji wymaganego do stwierdzenia niewykonania zobowiązania bazowego, w wyniku nieuregulowania należnych płatności, termin rozliczenia ochrony skracany jest o długość okresu karencji.

2.   Wycena ochrony kredytowej

2.1.   Transakcje z ochroną kredytową rzeczywistą — uproszczona metoda ujmowania zabezpieczeń finansowych

| 6. | Jeżeli zachodzi niedopasowanie pomiędzy terminem rozliczenia ekspozycji oraz terminem rozliczenia ochrony, ochrona nie jest uznawana. |
| --- | --- |

6.

Jeżeli zachodzi niedopasowanie pomiędzy terminem rozliczenia ekspozycji oraz terminem rozliczenia ochrony, ochrona nie jest uznawana.

2.2.   Transakcje podlegające ochronie kredytowej rzeczywistej — kompleksowa metoda ujmowania zabezpieczeń finansowych.

| 7. | Przy ustalaniu skorygowanej wartości zabezpieczenia należy uwzględnić termin rozliczenia ochrony kredytowej oraz termin rozliczenia ekspozycji, zgodnie z następującym wzorem:
  CVAM = CVA × (t-t*)/(T-t*)
  gdzie:
  CVA jest wartością zabezpieczenia skorygowaną o czynnik zmienności, jak określono w części 3 ust. 33, lub kwotą ekspozycji — w zależności od tego, która z tych wartości jest niższa;
  t oznacza liczbę lat pozostałą do terminu rozliczenia ochrony kredytowej, obliczoną zgodnie z ust. 3-5, lub wartość T — w zależności od tego, która z tych wartości jest niższa;
  T oznacza liczbę lat pozostałą do terminu rozliczenia ekspozycji, obliczoną zgodnie z ust. 3-5, lub liczbę 5 — w zależności od tego, która z tych liczb jest niższa; a
  t* równa się 0,25.
  CVAM oznacza wartość CVA skorygowaną dodatkowo o niedopasowanie terminów rozliczenia, zawartą we wzorze na w pełni skorygowaną wartość ekspozycji (E*), określonym w części 3 ust. 33. |
| --- | --- |

7.

Przy ustalaniu skorygowanej wartości zabezpieczenia należy uwzględnić termin rozliczenia ochrony kredytowej oraz termin rozliczenia ekspozycji, zgodnie z następującym wzorem:

CVAM = CVA × (t-t*)/(T-t*)

gdzie:

CVA jest wartością zabezpieczenia skorygowaną o czynnik zmienności, jak określono w części 3 ust. 33, lub kwotą ekspozycji — w zależności od tego, która z tych wartości jest niższa;

t oznacza liczbę lat pozostałą do terminu rozliczenia ochrony kredytowej, obliczoną zgodnie z ust. 3-5, lub wartość T — w zależności od tego, która z tych wartości jest niższa;

T oznacza liczbę lat pozostałą do terminu rozliczenia ekspozycji, obliczoną zgodnie z ust. 3-5, lub liczbę 5 — w zależności od tego, która z tych liczb jest niższa; a

t* równa się 0,25.

CVAM oznacza wartość CVA skorygowaną dodatkowo o niedopasowanie terminów rozliczenia, zawartą we wzorze na w pełni skorygowaną wartość ekspozycji (E*), określonym w części 3 ust. 33.

2.3.   Transakcje podlegające ochronie kredytowej nierzeczywistej

| 8. | Przy ustalaniu skorygowanej wartości ochrony należy uwzględnić termin rozliczenia ochrony kredytowej oraz termin rozliczenia ekspozycji, zgodnie z następującym wzorem:
  GA = G* × (t-t*)/(T-t*)
  gdzie:
  G* oznacza kwotę ochrony ryzyka kredytowego skorygowaną o niedopasowanie walutowe
  GA oznacza wartość G* skorygowaną o niedopasowanie terminów rozliczenia
  t oznacza liczbę lat pozostałą do terminu rozliczenia ochrony kredytowej, obliczoną zgodnie z ust. 3-5, lub wartość T — w zależności od tego, która z tych wartości jest niższa;
  T oznacza liczbę lat pozostałą do terminu rozliczenia ekspozycji, obliczoną zgodnie z ust. 3-5, lub liczbę 5 — w zależności od tego, która z tych liczb jest niższa; a
  t* równa się 0,25.
  GA oznacza wówczas wartość ochrony do celów części 3 ust. 83-92. |
| --- | --- |

8.

Przy ustalaniu skorygowanej wartości ochrony należy uwzględnić termin rozliczenia ochrony kredytowej oraz termin rozliczenia ekspozycji, zgodnie z następującym wzorem:

GA = G* × (t-t*)/(T-t*)

gdzie:

G* oznacza kwotę ochrony ryzyka kredytowego skorygowaną o niedopasowanie walutowe

GA oznacza wartość G* skorygowaną o niedopasowanie terminów rozliczenia

t oznacza liczbę lat pozostałą do terminu rozliczenia ochrony kredytowej, obliczoną zgodnie z ust. 3-5, lub wartość T — w zależności od tego, która z tych wartości jest niższa;

T oznacza liczbę lat pozostałą do terminu rozliczenia ekspozycji, obliczoną zgodnie z ust. 3-5, lub liczbę 5 — w zależności od tego, która z tych liczb jest niższa; a

t* równa się 0,25.

GA oznacza wówczas wartość ochrony do celów części 3 ust. 83-92.

Część 5 — Łączenie technik ograniczania ryzyka kredytowego w ramach metody standardowej

| 1. | Jeżeli instytucja kredytowa obliczająca kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z art. 78-83 dysponuje więcej niż jednym sposobem ograniczenia ryzyka kredytowego w odniesieniu do jednej ekspozycji (np. ekspozycja objęta częściowo zabezpieczeniem rzeczowym, a częściowo gwarancjami), instytucja taka zobowiązana jest do podziału ekspozycji na części objęte każdym typem narzędzia ograniczenia ryzyka kredytowego (tj. część objętą zabezpieczeniem rzeczowym i część objętą gwarancją), a kwotę ekspozycji ważoną ryzykiem dla każdej części należy obliczać oddzielnie, zgodnie z przepisami art. 78-83 oraz niniejszego załącznika. |
| --- | --- |

1.

Jeżeli instytucja kredytowa obliczająca kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z art. 78-83 dysponuje więcej niż jednym sposobem ograniczenia ryzyka kredytowego w odniesieniu do jednej ekspozycji (np. ekspozycja objęta częściowo zabezpieczeniem rzeczowym, a częściowo gwarancjami), instytucja taka zobowiązana jest do podziału ekspozycji na części objęte każdym typem narzędzia ograniczenia ryzyka kredytowego (tj. część objętą zabezpieczeniem rzeczowym i część objętą gwarancją), a kwotę ekspozycji ważoną ryzykiem dla każdej części należy obliczać oddzielnie, zgodnie z przepisami art. 78-83 oraz niniejszego załącznika.

| 2. | Jeżeli ochrona kredytowa pochodząca od jednego dostawcy posiada różne terminy rozliczenia, należy zastosować metodę podobną do metody opisanej w ust. 1. |
| --- | --- |

2.

Jeżeli ochrona kredytowa pochodząca od jednego dostawcy posiada różne terminy rozliczenia, należy zastosować metodę podobną do metody opisanej w ust. 1.

Część 6 — Techniki ograniczania ryzyka kredytowego koszyka ekspozycji

1.   KREDYTOWE INSTRUMENTY POCHODNE URUCHAMIANE PIERWSZYM NIEWYKONANIEM ZOBOWIĄZANIA

| 1. | Jeżeli instytucja kredytowa uzyskuje ochronę kredytową wielu ekspozycji na warunkach przewidujących, że pierwsze niewykonanie zobowiązania wśród ekspozycji uruchamia płatność, przerywając jednocześnie umowę, instytucja kredytowa może zmienić sposób obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem oraz odpowiednio kwot oczekiwanych strat w odniesieniu do ekspozycji, które w razie braku zabezpieczenia kredytowego dałoby najniższą kwotę ekspozycji ważoną ryzykiem zgodnie z art. 78-83 lub art. 84-89, stosownie do przepisów niniejszego załącznika, jednak wyłącznie, jeżeli wartość ekspozycji jest niższa od lub równa wartości zabezpieczenia kredytowego. |
| --- | --- |

1.

Jeżeli instytucja kredytowa uzyskuje ochronę kredytową wielu ekspozycji na warunkach przewidujących, że pierwsze niewykonanie zobowiązania wśród ekspozycji uruchamia płatność, przerywając jednocześnie umowę, instytucja kredytowa może zmienić sposób obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem oraz odpowiednio kwot oczekiwanych strat w odniesieniu do ekspozycji, które w razie braku zabezpieczenia kredytowego dałoby najniższą kwotę ekspozycji ważoną ryzykiem zgodnie z art. 78-83 lub art. 84-89, stosownie do przepisów niniejszego załącznika, jednak wyłącznie, jeżeli wartość ekspozycji jest niższa od lub równa wartości zabezpieczenia kredytowego.

2.   KREDYTOWY INSTRUMENT POCHODNY URUCHAMIANY N-TYM NIEWYKONANIEM ZOBOWIĄZANIA

| 2. | Jeżeli zgodnie z warunkami ochrony kredytowej płatność uruchamiana jest n-tym niewykonaniem zobowiązania ramach koszyku ekspozycji, instytucja kredytowa nabywająca ochronę może je uznać jedynie w celu obliczenia kwot ekspozycji ważonych ryzykiem oraz odpowiednio kwot oczekiwanych strat, jeżeli uzyskano ochronę kredytową również dla od 1 do n – 1 przypadków niewykonania zobowiązań lub jeżeli nastąpiło już n – 1 przypadków niewykonania zobowiązań. Należy wówczas stosować metodę określoną w ust. 1, dotyczącą kredytowych instrumentów pochodnych uruchamianych pierwszym niewykonaniem zobowiązania, dostosowaną do produktów uruchamianych n-tym niewykonaniem zobowiązania. |
| --- | --- |

2.

Jeżeli zgodnie z warunkami ochrony kredytowej płatność uruchamiana jest n-tym niewykonaniem zobowiązania ramach koszyku ekspozycji, instytucja kredytowa nabywająca ochronę może je uznać jedynie w celu obliczenia kwot ekspozycji ważonych ryzykiem oraz odpowiednio kwot oczekiwanych strat, jeżeli uzyskano ochronę kredytową również dla od 1 do n – 1 przypadków niewykonania zobowiązań lub jeżeli nastąpiło już n – 1 przypadków niewykonania zobowiązań. Należy wówczas stosować metodę określoną w ust. 1, dotyczącą kredytowych instrumentów pochodnych uruchamianych pierwszym niewykonaniem zobowiązania, dostosowaną do produktów uruchamianych n-tym niewykonaniem zobowiązania.

ZAŁĄCZNIK IX

SEKURYTYZACJA

Część 1 — Definicje do celów Załącznika IX

| 1. | Do celów niniejszego załącznika:






  — | „Marża nadwyżkowa” oznacza otrzymane opłaty za kredyt oraz inne odsetki i prowizje związane z ekspozycjami sekurytyzowanymi po odliczeniu kosztów i wydatków; |
| --- | --- | --- |

1.

Do celów niniejszego załącznika:

—

„Marża nadwyżkowa” oznacza otrzymane opłaty za kredyt oraz inne odsetki i prowizje związane z ekspozycjami sekurytyzowanymi po odliczeniu kosztów i wydatków;

| — | „Opcja odkupu końcowego” oznacza zawartą w umowie opcję odkupu lub zamknięcia przez podmiot inicjujący pozycji sekurytyzacyjnych przed spłatą wszystkich ekspozycji bazowych, kiedy kwota należności z tytułu ekspozycji spada poniżej określonego poziomu; |
| --- | --- |

—

„Opcja odkupu końcowego” oznacza zawartą w umowie opcję odkupu lub zamknięcia przez podmiot inicjujący pozycji sekurytyzacyjnych przed spłatą wszystkich ekspozycji bazowych, kiedy kwota należności z tytułu ekspozycji spada poniżej określonego poziomu;

| — | „Instrument wsparcia płynności” oznacza pozycję sekurytyzacyjną z tytułu umowy o dostarczenie środków płynnych, mającej na celu zapewnienie terminowości przepływów środków pieniężnych do inwestorów; |
| --- | --- |

—

„Instrument wsparcia płynności” oznacza pozycję sekurytyzacyjną z tytułu umowy o dostarczenie środków płynnych, mającej na celu zapewnienie terminowości przepływów środków pieniężnych do inwestorów;

| — | „Kirb” oznacza wartość równą 8 % kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, która byłaby obliczona zgodnie z przepisami art. 84-89 dla ekspozycji sekurytyzowanych, gdyby nie były one poddane sekurytyzacji, powiększoną o kwotę oczekiwanych strat związanych z tymi ekspozycjami, obliczoną zgodnie z wyżej wymienionymi artykułami; |
| --- | --- |

—

„Kirb” oznacza wartość równą 8 % kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, która byłaby obliczona zgodnie z przepisami art. 84-89 dla ekspozycji sekurytyzowanych, gdyby nie były one poddane sekurytyzacji, powiększoną o kwotę oczekiwanych strat związanych z tymi ekspozycjami, obliczoną zgodnie z wyżej wymienionymi artykułami;

| — | „Metoda ratingów zewnętrznych” oznacza metodę obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem dla pozycji sekurytyzacyjnych zgodnie z częścią 4 ust. 46-51; |
| --- | --- |

—

„Metoda ratingów zewnętrznych” oznacza metodę obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem dla pozycji sekurytyzacyjnych zgodnie z częścią 4 ust. 46-51;

| — | „Metoda formuły nadzorczej” oznacza metodę obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem dla pozycji sekurytyzacyjnych zgodnie z częścią 4 ust. 52-54; |
| --- | --- |

—

„Metoda formuły nadzorczej” oznacza metodę obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem dla pozycji sekurytyzacyjnych zgodnie z częścią 4 ust. 52-54;

| — | „Pozycja bez ratingu” oznacza pozycję w sekurytyzowanych papierach wartościowych, dla której nie istnieje uznana ocena kredytowa, dokonana przez uznaną instytucję ECAI, określoną w art. 97; |
| --- | --- |

—

„Pozycja bez ratingu” oznacza pozycję w sekurytyzowanych papierach wartościowych, dla której nie istnieje uznana ocena kredytowa, dokonana przez uznaną instytucję ECAI, określoną w art. 97;

| — | „Pozycja z ratingiem” oznacza pozycję w sekurytyzowanych papierach wartościowych, dla której istnieje uznana ocena kredytowa, dokonana przez uznaną instytucję ECAI, określoną w art. 97; oraz |
| --- | --- |

—

„Pozycja z ratingiem” oznacza pozycję w sekurytyzowanych papierach wartościowych, dla której istnieje uznana ocena kredytowa, dokonana przez uznaną instytucję ECAI, określoną w art. 97; oraz

| — | „Program emisji papierów komercyjnych zabezpieczonych należnościami” („program ABCP”) oznacza program sekurytyzacji; wyemitowane w ramach tego programu papiery wartościowe przyjmują głównie postać papierów komercyjnych z pierwotnym terminem rozliczenia wynoszącym jeden rok lub krócej. |
| --- | --- |

—

„Program emisji papierów komercyjnych zabezpieczonych należnościami” („program ABCP”) oznacza program sekurytyzacji; wyemitowane w ramach tego programu papiery wartościowe przyjmują głównie postać papierów komercyjnych z pierwotnym terminem rozliczenia wynoszącym jeden rok lub krócej.

Część 2 — Wymogi minimalne dotyczące uznawania transferu istotnej części ryzyka kredytowego oraz obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem oraz kwot oczekiwanych strat dla ekspozycji objętych sekurytyzacją

1.   WYMOGI MINIMALNE DOTYCZĄCE UZNAWANIA TRANSFERU ISTOTNEJ CZĘŚCI RYZYKA KREDYTOWEGO W SEKURYTYZACJI TRADYCYJNEJ

| 1. | W przypadku sekurytyzacji tradycyjnej inicjująca instytucja kredytowa może wyłączyć ekspozycje objęte sekurytyzacją z obliczeń kwot ekspozycji ważonych ryzykiem oraz kwot oczekiwanych strat, jeśli istotna część ryzyka kredytowego związana z przedmiotowymi ekspozycjami została przekazana stronom trzecim, a transfer taki spełnia następujące warunki:






  a) | Dokumentacja dotycząca sekurytyzacji odzwierciedla istotę ekonomiczną transakcji. |
| --- | --- | --- |

1.

W przypadku sekurytyzacji tradycyjnej inicjująca instytucja kredytowa może wyłączyć ekspozycje objęte sekurytyzacją z obliczeń kwot ekspozycji ważonych ryzykiem oraz kwot oczekiwanych strat, jeśli istotna część ryzyka kredytowego związana z przedmiotowymi ekspozycjami została przekazana stronom trzecim, a transfer taki spełnia następujące warunki:

a)

Dokumentacja dotycząca sekurytyzacji odzwierciedla istotę ekonomiczną transakcji.

| b) | Ekspozycje sekurytyzowane są poza zasięgiem inicjującej instytucji kredytowej oraz jej wierzycieli, również w przypadku bankructwa i przejęcia masy upadłościowej przez syndyka, co jest poparte opinią uprawnionego radcy prawnego. |
| --- | --- |

b)

Ekspozycje sekurytyzowane są poza zasięgiem inicjującej instytucji kredytowej oraz jej wierzycieli, również w przypadku bankructwa i przejęcia masy upadłościowej przez syndyka, co jest poparte opinią uprawnionego radcy prawnego.

| c) | Wyemitowane papiery wartościowe nie stanowią zobowiązań płatniczych inicjującej instytucji kredytowej. |
| --- | --- |

c)

Wyemitowane papiery wartościowe nie stanowią zobowiązań płatniczych inicjującej instytucji kredytowej.

| d) | Przejmujący ekspozycję jest jednostką specjalnego przeznaczenia do celów sekurytyzacji (jednostka SSPE). |
| --- | --- |

d)

Przejmujący ekspozycję jest jednostką specjalnego przeznaczenia do celów sekurytyzacji (jednostka SSPE).

| e) | Inicjująca instytucja kredytowa nie zachowuje efektywnej lub pośredniej kontroli nad przekazanymi ekspozycjami. Uznaje się, że instytucja inicjująca zachowała efektywną kontrolę nad przekazanymi ekspozycjami, jeśli posiada prawo odkupu wcześniej przekazanych ekspozycji, aby zrealizować związane z nimi zyski lub jeśli jest zobowiązana ponownie przejąć ryzyko. Zachowanie przez inicjującą instytucję kredytową prawa administrowania lub zobowiązań w odniesieniu do ekspozycji nie stanowi samo w sobie pośredniej kontroli ekspozycji. |
| --- | --- |

e)

Inicjująca instytucja kredytowa nie zachowuje efektywnej lub pośredniej kontroli nad przekazanymi ekspozycjami. Uznaje się, że instytucja inicjująca zachowała efektywną kontrolę nad przekazanymi ekspozycjami, jeśli posiada prawo odkupu wcześniej przekazanych ekspozycji, aby zrealizować związane z nimi zyski lub jeśli jest zobowiązana ponownie przejąć ryzyko. Zachowanie przez inicjującą instytucję kredytową prawa administrowania lub zobowiązań w odniesieniu do ekspozycji nie stanowi samo w sobie pośredniej kontroli ekspozycji.

| f) | W przypadku występowania opcji odsprzedaży resztkowej spełnione są następujące warunki:






  (i) | Opcję odsprzedaży resztkowej realizuje się według uznania inicjującej instytucji kredytowej; |
| --- | --- | --- |

f)

W przypadku występowania opcji odsprzedaży resztkowej spełnione są następujące warunki:

(i)

Opcję odsprzedaży resztkowej realizuje się według uznania inicjującej instytucji kredytowej;

| (ii) | Opcja odsprzedaży resztkowej może być wykonana, w przypadku gdy 10 % lub mniej niż 10 % pierwotnej wartości ekspozycji sekurytyzowanych pozostaje niespłacone; oraz |
| --- | --- |

(ii)

Opcja odsprzedaży resztkowej może być wykonana, w przypadku gdy 10 % lub mniej niż 10 % pierwotnej wartości ekspozycji sekurytyzowanych pozostaje niespłacone; oraz

| iii) | opcji odsprzedaży resztkowej nie skonstruowano w sposób mający na celu uniknięcie przypisania strat do pozycji wsparcia jakości kredytowej lub innych pozycji w posiadaniu inwestorów, ani też w jakikolwiek inny sposób mający na celu wsparcie jakości kredytowej; oraz |
| --- | --- |

iii)

opcji odsprzedaży resztkowej nie skonstruowano w sposób mający na celu uniknięcie przypisania strat do pozycji wsparcia jakości kredytowej lub innych pozycji w posiadaniu inwestorów, ani też w jakikolwiek inny sposób mający na celu wsparcie jakości kredytowej; oraz

| g) | Dokumentacja dotycząca sekurytyzacji nie zawiera klauzul stwierdzających, że






  i) | wyjąwszy przypadek opcji przedterminowej spłaty, wymaga się, by inicjująca instytucja kredytowa podwyższała jakość kredytową pozycji sekurytyzacyjnych, w tym między innymi, zmieniła bazowe ryzyko kredytowe lub zwiększyła dochód wypłacany inwestorom w związku z ewentualnym pogorszeniem się jakości kredytowej ekspozycji sekurytyzowanych; lub |
| --- | --- | --- |

g)

Dokumentacja dotycząca sekurytyzacji nie zawiera klauzul stwierdzających, że

i)

wyjąwszy przypadek opcji przedterminowej spłaty, wymaga się, by inicjująca instytucja kredytowa podwyższała jakość kredytową pozycji sekurytyzacyjnych, w tym między innymi, zmieniła bazowe ryzyko kredytowe lub zwiększyła dochód wypłacany inwestorom w związku z ewentualnym pogorszeniem się jakości kredytowej ekspozycji sekurytyzowanych; lub

| ii) | w przypadku pogorszenia się jakości kredytowej puli bazowej zwiększeniu ulegają odsetki płacone z tytułu posiadania pozycji sekurytyzacyjnych. |
| --- | --- |

ii)

w przypadku pogorszenia się jakości kredytowej puli bazowej zwiększeniu ulegają odsetki płacone z tytułu posiadania pozycji sekurytyzacyjnych.

2.   WYMOGI MINIMALNE DOTYCZĄCE UZNAWANIA TRANSFERU ISTOTNEJ CZĘŚCI RYZYKA KREDYTOWEGO W SEKURYTYZACJI SYNTETYCZNEJ

| 2. | W przypadku sekurytyzacji syntetycznej inicjująca instytucja kredytowa może obliczać kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oraz odpowiednio kwoty oczekiwanych strat dla ekspozycji objętych sekurytyzacją zgodnie z ust. 3 i 4 poniżej, jeśli istotna część ryzyka kredytowego została przekazana stronom trzecim poprzez rzeczywistą lub nierzeczywistą ochronę kredytową (ryzyka kredytowego), a taki transfer spełnia następujące warunki.






  a) | Dokumentacja dotycząca sekurytyzacji odzwierciedla istotę ekonomiczną transakcji; |
| --- | --- | --- |

2.

W przypadku sekurytyzacji syntetycznej inicjująca instytucja kredytowa może obliczać kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oraz odpowiednio kwoty oczekiwanych strat dla ekspozycji objętych sekurytyzacją zgodnie z ust. 3 i 4 poniżej, jeśli istotna część ryzyka kredytowego została przekazana stronom trzecim poprzez rzeczywistą lub nierzeczywistą ochronę kredytową (ryzyka kredytowego), a taki transfer spełnia następujące warunki.

a)

Dokumentacja dotycząca sekurytyzacji odzwierciedla istotę ekonomiczną transakcji;

| b) | Ochrona kredytowa, za pośrednictwem której przekazywane jest ryzyko kredytowe spełnia warunki uznawania oraz inne wymogi wymienione w art. 90-93, niezbędne do uznania takiego zabezpieczenia. Do celów niniejszego ustępu jednostek specjalnego przeznaczenia nie uznaje się za uznanych dostawców ochrony nierzeczywistej. |
| --- | --- |

b)

Ochrona kredytowa, za pośrednictwem której przekazywane jest ryzyko kredytowe spełnia warunki uznawania oraz inne wymogi wymienione w art. 90-93, niezbędne do uznania takiego zabezpieczenia. Do celów niniejszego ustępu jednostek specjalnego przeznaczenia nie uznaje się za uznanych dostawców ochrony nierzeczywistej.

| c) | Instrumenty stosowane w celu transferu ryzyka kredytowego nie zawierają warunków, które:






  i) | narzucają znaczące progi istotności, poniżej których nie jest uruchamiana ochrona kredytowa w razie zdarzenia kredytowego; |
| --- | --- | --- |

c)

Instrumenty stosowane w celu transferu ryzyka kredytowego nie zawierają warunków, które:

i)

narzucają znaczące progi istotności, poniżej których nie jest uruchamiana ochrona kredytowa w razie zdarzenia kredytowego;

| ii) | pozwalają na zakończenie ochrony na skutek pogorszenia się jakości kredytowej ekspozycji bazowych; |
| --- | --- |

ii)

pozwalają na zakończenie ochrony na skutek pogorszenia się jakości kredytowej ekspozycji bazowych;

| iii) | w przypadkach innych niż przedterminowy wykup nakładają na inicjującą instytucję kredytową wymóg podwyższenia jakości kredytowej pozycji sekurytyzacyjnych; |
| --- | --- |

iii)

w przypadkach innych niż przedterminowy wykup nakładają na inicjującą instytucję kredytową wymóg podwyższenia jakości kredytowej pozycji sekurytyzacyjnych;

| iv) | zwiększają koszt ochrony kredytowej ponoszony przez instytucję kredytową lub odsetki płacone posiadaczowi pozycji sekurytyzacyjnych z tytułu pogorszenia się jakości kredytowej puli bazowej; oraz |
| --- | --- |

iv)

zwiększają koszt ochrony kredytowej ponoszony przez instytucję kredytową lub odsetki płacone posiadaczowi pozycji sekurytyzacyjnych z tytułu pogorszenia się jakości kredytowej puli bazowej; oraz

| d) | Uzyskano opinię uprawnionego radcy prawnego, potwierdzającą możliwość wyegzekwowania wartości ochrony kredytowej we obrębie jurysdykcji właściwych sądów. |
| --- | --- |

d)

Uzyskano opinię uprawnionego radcy prawnego, potwierdzającą możliwość wyegzekwowania wartości ochrony kredytowej we obrębie jurysdykcji właściwych sądów.

3.   OBLICZANIE KWOT EKSPOZYCJI WAŻONYCH RYZYKIEM PRZEZ INICJUJĄCE INSTYTUCJE KREDYTOWE DLA EKSPOZYCJI PODDANYCH SEKURYTYZACJI SYNTETYCZNEJ

| 3. | Obliczając kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem dla ekspozycji sekurytyzowanych, w przypadku gdy spełnione są warunki wymienione w ust. 2, instytucja kredytowa inicjująca sekurytyzację syntetyczną stosuje, z zastrzeżeniem ust. 5-7, właściwe metody obliczeniowe, określone w części 4, nie zaś w art. 78-89. Dla instytucji kredytowych, obliczających zgodnie z art. 84-89 kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oraz kwoty oczekiwanych strat, kwota oczekiwanej straty w odniesieniu to takich ekspozycji jest równa zeru. |
| --- | --- |

3.

Obliczając kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem dla ekspozycji sekurytyzowanych, w przypadku gdy spełnione są warunki wymienione w ust. 2, instytucja kredytowa inicjująca sekurytyzację syntetyczną stosuje, z zastrzeżeniem ust. 5-7, właściwe metody obliczeniowe, określone w części 4, nie zaś w art. 78-89. Dla instytucji kredytowych, obliczających zgodnie z art. 84-89 kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oraz kwoty oczekiwanych strat, kwota oczekiwanej straty w odniesieniu to takich ekspozycji jest równa zeru.

| 4. | W celu zachowania jasności ust. 3 odnosi się do całej puli ekspozycji sekurytyzowanych. Wymaga się, z zastrzeżeniem przepisów ust. 5-7, by inicjująca instytucja kredytowa obliczała kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem w odniesieniu do wszystkich transz sekurytyzacyjnych zgodnie z przepisami części 4, w tym z przepisami odnoszącymi się do uznawania form ograniczenia ryzyka kredytowego. Jeżeli na przykład dana transza jest przekazywana stronie trzeciej za pośrednictwem ochrony nierzeczywistej, instytucja kredytowa, obliczając kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem, przypisuje tej transzy wagę ryzyka wspomnianej strony trzeciej. |
| --- | --- |

4.

W celu zachowania jasności ust. 3 odnosi się do całej puli ekspozycji sekurytyzowanych. Wymaga się, z zastrzeżeniem przepisów ust. 5-7, by inicjująca instytucja kredytowa obliczała kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem w odniesieniu do wszystkich transz sekurytyzacyjnych zgodnie z przepisami części 4, w tym z przepisami odnoszącymi się do uznawania form ograniczenia ryzyka kredytowego. Jeżeli na przykład dana transza jest przekazywana stronie trzeciej za pośrednictwem ochrony nierzeczywistej, instytucja kredytowa, obliczając kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem, przypisuje tej transzy wagę ryzyka wspomnianej strony trzeciej.

3.1.   Sposoby traktowania przypadków niedopasowania terminów rozliczenia w procesie sekurytyzacji syntetycznej

| 5. | Do celów obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z ust. 3 wszelkie przypadki niedopasowania terminów między ochroną kredytową poprzez którą osiąga się podział na transze, a ekspozycjami objętymi sekurytyzacją uwzględnia się zgodnie z ust. 6-7. |
| --- | --- |

5.

Do celów obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z ust. 3 wszelkie przypadki niedopasowania terminów między ochroną kredytową poprzez którą osiąga się podział na transze, a ekspozycjami objętymi sekurytyzacją uwzględnia się zgodnie z ust. 6-7.

| 6. | Za termin rozliczenia ekspozycji sekurytzowanych uważa się najdłuższy termin rozliczenia dowolnego z nich, nie dłuższy jednak niż pięć lat. Termin rozliczenia ochrony kredytowej określa się zgodnie z załącznikiem VIII. |
| --- | --- |

6.

Za termin rozliczenia ekspozycji sekurytzowanych uważa się najdłuższy termin rozliczenia dowolnego z nich, nie dłuższy jednak niż pięć lat. Termin rozliczenia ochrony kredytowej określa się zgodnie z załącznikiem VIII.

| 7. | Przy obliczaniu kwot ekspozycji ważonych ryzykiem dla transz, którym zgodnie z częścią 4 przypisuje się wagę ryzyka w wysokości 1 250 %, inicjująca instytucja kredytowa nie uwzględnia żadnych przypadków niedopasowania terminów rozliczenia. W odniesieniu do wszelkich innych transz stosuje się sposoby traktowania przypadków niedopasowania terminów rozliczenia określone w załączniku VIII, według wzoru:
  RW* równa się [RW(SP) x (t-t*)/(T-t*)] + [RW(Ass) x (T-t)/(T-t*)]
  gdzie:
  RW* oznacza kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem do celów art. 75 lit. a);
  RW (Ass) oznacza kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem dla ekspozycji, które byłyby zastosowane, gdyby te ekspozycje nie były poddane sekurytyzacji, obliczane na zasadzie proporcjonalnej;
  RW(SP) oznacza kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z ust. 3, jeśli nie wystąpił przypadek niedopasowania terminów rozliczenia;
  T oznacza termin rozliczenia ekspozycji bazowych wyrażony w latach;
  t oznacza termin rozliczenia ochrony kredytowej. wyrażony w latach; oraz
  t* równa się 0,25. |
| --- | --- |

7.

Przy obliczaniu kwot ekspozycji ważonych ryzykiem dla transz, którym zgodnie z częścią 4 przypisuje się wagę ryzyka w wysokości 1 250 %, inicjująca instytucja kredytowa nie uwzględnia żadnych przypadków niedopasowania terminów rozliczenia. W odniesieniu do wszelkich innych transz stosuje się sposoby traktowania przypadków niedopasowania terminów rozliczenia określone w załączniku VIII, według wzoru:

RW* równa się [RW(SP) x (t-t*)/(T-t*)] + [RW(Ass) x (T-t)/(T-t*)]

gdzie:

RW* oznacza kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem do celów art. 75 lit. a);

RW (Ass) oznacza kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem dla ekspozycji, które byłyby zastosowane, gdyby te ekspozycje nie były poddane sekurytyzacji, obliczane na zasadzie proporcjonalnej;

RW(SP) oznacza kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z ust. 3, jeśli nie wystąpił przypadek niedopasowania terminów rozliczenia;

T oznacza termin rozliczenia ekspozycji bazowych wyrażony w latach;

t oznacza termin rozliczenia ochrony kredytowej. wyrażony w latach; oraz

t* równa się 0,25.

Część 3 — Zewnętrzna ocena kredytowa

1.   KRYTERIA, JAKIE MUSZĄ SPEŁNIAĆ OCENY KREDYTOWE ECAI

| 1. | Aby posłużyć do obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem na mocy przepisów części 4, ocena kredytowa opracowana przez uznaną instytucję ECAI spełnia następujące warunki.






  a) | Nie istnieje żadne niedopasowanie między typami płatności ujętymi w ocenie kredytowej a typami płatności, do których upoważniona jest instytucja kredytowa na mocy umowy stanowiącej podstawę rozpatrywanej pozycji sekurytyzacyjnej; oraz |
| --- | --- | --- |

1.

Aby posłużyć do obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem na mocy przepisów części 4, ocena kredytowa opracowana przez uznaną instytucję ECAI spełnia następujące warunki.

a)

Nie istnieje żadne niedopasowanie między typami płatności ujętymi w ocenie kredytowej a typami płatności, do których upoważniona jest instytucja kredytowa na mocy umowy stanowiącej podstawę rozpatrywanej pozycji sekurytyzacyjnej; oraz

| b) | Ocena kredytowa jest dostępna publicznie dla rynku. Za publicznie dostępne u$znaje się tylko te oceny kredytowe, które zostały opublikowane na powszechnie dostępnym forum oraz zawarte w macierzy przejścia danej instytucji ECAI. Za publicznie dostępne nie uznaje się natomiast tych ocen kredytowych, które są udostępnione jedynie ograniczonej liczbie podmiotów. |
| --- | --- |

b)

Ocena kredytowa jest dostępna publicznie dla rynku. Za publicznie dostępne u$znaje się tylko te oceny kredytowe, które zostały opublikowane na powszechnie dostępnym forum oraz zawarte w macierzy przejścia danej instytucji ECAI. Za publicznie dostępne nie uznaje się natomiast tych ocen kredytowych, które są udostępnione jedynie ograniczonej liczbie podmiotów.

2.   STOSOWANIE OCEN KREDYTOWYCH

| 2. | Instytucja kredytowa może wyznaczyć jedną lub więcej uznanych instytucji ECAI, których ocen kredytowych używa przy obliczaniu kwot ekspozycji ważonych ryzykiem na mocy art. 94-101 („wyznaczona instytucja ECAI”). |
| --- | --- |

2.

Instytucja kredytowa może wyznaczyć jedną lub więcej uznanych instytucji ECAI, których ocen kredytowych używa przy obliczaniu kwot ekspozycji ważonych ryzykiem na mocy art. 94-101 („wyznaczona instytucja ECAI”).

| 3. | Instytucja kredytowa musi, z zastrzeżeniem przepisów ust. 5-7 poniżej, konsekwentnie stosować oceny kredytowe wyznaczonej instytucji ECAI w odniesieniu do swoich pozycji sekurytyzacyjnych. |
| --- | --- |

3.

Instytucja kredytowa musi, z zastrzeżeniem przepisów ust. 5-7 poniżej, konsekwentnie stosować oceny kredytowe wyznaczonej instytucji ECAI w odniesieniu do swoich pozycji sekurytyzacyjnych.

| 4. | Instytucja kredytowa nie może, z zastrzeżeniem przepisów ust. 5-6, stosować ocen kredytowych danej instytucji ECAI do swoich pozycji w określonych transzach oraz ocen kredytowych innej instytucji ECAI do swoich pozycji w innych transzach w ramach tej samej struktury sekurytyzacyjnej, które posiadają lub nie posiadają ratingu nadanego przez pierwszą instytucję ECAI. |
| --- | --- |

4.

Instytucja kredytowa nie może, z zastrzeżeniem przepisów ust. 5-6, stosować ocen kredytowych danej instytucji ECAI do swoich pozycji w określonych transzach oraz ocen kredytowych innej instytucji ECAI do swoich pozycji w innych transzach w ramach tej samej struktury sekurytyzacyjnej, które posiadają lub nie posiadają ratingu nadanego przez pierwszą instytucję ECAI.

| 5. | W przypadkach, gdy w odniesieniu do danej pozycji istnieją dwie oceny kredytowe opracowane przez wyznaczone instytucje ECAI, instytucja kredytowa stosuje mniej korzystną z nich. |
| --- | --- |

5.

W przypadkach, gdy w odniesieniu do danej pozycji istnieją dwie oceny kredytowe opracowane przez wyznaczone instytucje ECAI, instytucja kredytowa stosuje mniej korzystną z nich.

| 6. | W przypadkach, gdy w odniesieniu do danej pozycji istnieją więcej niż dwie oceny kredytowe wyznaczonych instytucji ECAI, stosuje się dwie najbardziej korzystne. Jeśli są różne, stosuje się mniej korzystną z nich. |
| --- | --- |

6.

W przypadkach, gdy w odniesieniu do danej pozycji istnieją więcej niż dwie oceny kredytowe wyznaczonych instytucji ECAI, stosuje się dwie najbardziej korzystne. Jeśli są różne, stosuje się mniej korzystną z nich.

| 7. | W przypadku gdy ochrona kredytowa, uznana na mocy art. 90-93, dostarczana jest bezpośrednio do jednostki SSPE i ochrona ta znajduje odzwierciedlenie w ocenie kredytowej pozycji, nadanej przez wyznaczoną instytucję ECAI, można zastosować wagę ryzyka przypisaną do tej oceny. Jeśli ochrona nie jest uznana na mocy art. 90-93, nie uznaje się też związanej z nią oceny kredytowej. W sytuacji, gdy ochrona kredytowa nie jest dostarczana jednostce SSPE, lecz bezpośrednio pozycji sekurytyzacyjnej, oceny kredytowej nie można uznać. |
| --- | --- |

7.

W przypadku gdy ochrona kredytowa, uznana na mocy art. 90-93, dostarczana jest bezpośrednio do jednostki SSPE i ochrona ta znajduje odzwierciedlenie w ocenie kredytowej pozycji, nadanej przez wyznaczoną instytucję ECAI, można zastosować wagę ryzyka przypisaną do tej oceny. Jeśli ochrona nie jest uznana na mocy art. 90-93, nie uznaje się też związanej z nią oceny kredytowej. W sytuacji, gdy ochrona kredytowa nie jest dostarczana jednostce SSPE, lecz bezpośrednio pozycji sekurytyzacyjnej, oceny kredytowej nie można uznać.

3.   PRZYPORZĄDKOWANIE RATINGÓW

| 8. | Właściwe organy określają, który stopień jakości kredytowej, spośród podanych w tabelach w części 4, przypisuje się każdej ocenie kredytowej ECAI. Tym samym właściwe organy różnicują względne stopnie ryzyka, wyrażone w każdej ocenie. Biorą pod uwagę czynniki ilościowe, takie jak współczynnik niewykonania zobowiązań lub stopę strat, oraz czynniki jakościowe, takie jak zakres transakcji poddanych ocenie przez instytucję ECAI oraz znaczenie oceny kredytowej. |
| --- | --- |

8.

Właściwe organy określają, który stopień jakości kredytowej, spośród podanych w tabelach w części 4, przypisuje się każdej ocenie kredytowej ECAI. Tym samym właściwe organy różnicują względne stopnie ryzyka, wyrażone w każdej ocenie. Biorą pod uwagę czynniki ilościowe, takie jak współczynnik niewykonania zobowiązań lub stopę strat, oraz czynniki jakościowe, takie jak zakres transakcji poddanych ocenie przez instytucję ECAI oraz znaczenie oceny kredytowej.

| 9. | Właściwe organy starają się zapewnić, aby pozycje w sekurytyzowanych papierach wartościowych, którym przypisuje się taką samą wagę ryzyka na podstawie ocen kredytowych uznanych instytucji ECAI, podlegały równoważnym stopniom ryzyka kredytowego. Obejmuje to ewentualną zmianę decyzji określających, stopień odpowiedni dla poszczególnych ocen kredytowych. |
| --- | --- |

9.

Właściwe organy starają się zapewnić, aby pozycje w sekurytyzowanych papierach wartościowych, którym przypisuje się taką samą wagę ryzyka na podstawie ocen kredytowych uznanych instytucji ECAI, podlegały równoważnym stopniom ryzyka kredytowego. Obejmuje to ewentualną zmianę decyzji określających, stopień odpowiedni dla poszczególnych ocen kredytowych.

Część 4 — Obliczenia

1.   OBLICZANIE KWOT EKSPOZYCJI WAŻONYCH RYZYKIEM

| 1. | Do celów art. 96 kwotę ekspozycji ważoną ryzykiem pozycji sekurytyzacyjnych oblicza się, przypisując wartości ekspozycji z tytułu pozycji odpowiednią wagę ryzyka, tak jak określono w niniejszej części. |
| --- | --- |

1.

Do celów art. 96 kwotę ekspozycji ważoną ryzykiem pozycji sekurytyzacyjnych oblicza się, przypisując wartości ekspozycji z tytułu pozycji odpowiednią wagę ryzyka, tak jak określono w niniejszej części.

| 2. | Z zastrzeżeniem przepisów ust. 3:






  a) | w przypadku gdy instytucja kredytowa oblicza kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z ust. 6-36, wartość pozycji sekurytyzacyjnej, która stanowi pozycję bilansową, jest równa jej wartości bilansowej; |
| --- | --- | --- |

2.

Z zastrzeżeniem przepisów ust. 3:

a)

w przypadku gdy instytucja kredytowa oblicza kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z ust. 6-36, wartość pozycji sekurytyzacyjnej, która stanowi pozycję bilansową, jest równa jej wartości bilansowej;

| b) | w przypadku gdy instytucja kredytowa oblicza kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z ust. 37-76, wartość pozycji sekurytyzacyjnej, która stanowi pozycję bilansową, jest mierzona przed dokonaniem aktualizacji wartości oraz |
| --- | --- |

b)

w przypadku gdy instytucja kredytowa oblicza kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z ust. 37-76, wartość pozycji sekurytyzacyjnej, która stanowi pozycję bilansową, jest mierzona przed dokonaniem aktualizacji wartości oraz

| c) | wartość pozycji sekurytyzacyjnej, która stanowi pozycję pozabilansową, równa się jej wartości nominalnej pomnożonej przez współczynnik konwersji, zgodnie z przepisami niniejszego załącznika. Współczynnik ten wynosi 100 %, chyba że określono inaczej. |
| --- | --- |

c)

wartość pozycji sekurytyzacyjnej, która stanowi pozycję pozabilansową, równa się jej wartości nominalnej pomnożonej przez współczynnik konwersji, zgodnie z przepisami niniejszego załącznika. Współczynnik ten wynosi 100 %, chyba że określono inaczej.

| 3. | Wartość ekspozycji z tytułu pozycji sekurytyzacyjnej z tytułu instrumentu pochodnego, określonego w załączniku IV, ustala się zgodnie z załącznikiem III. |
| --- | --- |

3.

Wartość ekspozycji z tytułu pozycji sekurytyzacyjnej z tytułu instrumentu pochodnego, określonego w załączniku IV, ustala się zgodnie z załącznikiem III.

| 4. | W przypadku gdy pozycja w sekurytyzowanych papierach wartościowych objęta jest ochroną rzeczywistą, wartość ekspozycji tej pozycji może się zmieniać zgodnie z wymogami określonymi w załączniku VIII i z ich zastrzeżeniem, jak określono poniżej w niniejszym załączniku. |
| --- | --- |

4.

W przypadku gdy pozycja w sekurytyzowanych papierach wartościowych objęta jest ochroną rzeczywistą, wartość ekspozycji tej pozycji może się zmieniać zgodnie z wymogami określonymi w załączniku VIII i z ich zastrzeżeniem, jak określono poniżej w niniejszym załączniku.

| 5. | W przypadku gdy instytucja kredytowa posiada dwie lub więcej pokrywających się pozycji sekurytyzacyjnych, instytucja taka zobowiązana będzie — w zakresie, w jakim pozycje te nakładają się na siebie — włączyć do obliczeń kwot ekspozycji ważonych ryzykiem jedynie te pozycje lub części pozycji, które skutkują wyższymi kwotami ekspozycji ważonymi ryzykiem. Do celów niniejszego ustępu „nakładanie się” oznacza, że pozycje w całości lub w części narażone są na to samo ryzyko, tak że pokrywającym się częściom pozycji odpowiada jedna ekspozycja. |
| --- | --- |

5.

W przypadku gdy instytucja kredytowa posiada dwie lub więcej pokrywających się pozycji sekurytyzacyjnych, instytucja taka zobowiązana będzie — w zakresie, w jakim pozycje te nakładają się na siebie — włączyć do obliczeń kwot ekspozycji ważonych ryzykiem jedynie te pozycje lub części pozycji, które skutkują wyższymi kwotami ekspozycji ważonymi ryzykiem. Do celów niniejszego ustępu „nakładanie się” oznacza, że pozycje w całości lub w części narażone są na to samo ryzyko, tak że pokrywającym się częściom pozycji odpowiada jedna ekspozycja.

2.   OBLICZANIE KWOT EKSPOZYCJI WAŻONYCH RYZYKIEM WEDŁUG METODY STANDARDOWEJ

| 6. | Z zastrzeżeniem przepisów ust. 8, kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem pozycji sekurytyzacyjnej z ratingiem oblicza się, stosując do wartości ekspozycji wagę ryzyka związaną ze stopniem jakości kredytowej, przypisanym przez właściwe organy do określonej oceny kredytowej zgodnie z art. 98, jak podano w tabelach 1 i 2. |
| --- | --- |

6.

Z zastrzeżeniem przepisów ust. 8, kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem pozycji sekurytyzacyjnej z ratingiem oblicza się, stosując do wartości ekspozycji wagę ryzyka związaną ze stopniem jakości kredytowej, przypisanym przez właściwe organy do określonej oceny kredytowej zgodnie z art. 98, jak podano w tabelach 1 i 2.

Tabela 1

Pozycje inne niż z ratingami krótkoterminowymi

| Stopień jakości kredytowej | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 i niższy |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Waga ryzyka | 20 % | 50 % | 100 % | 350 % | 1 250 % |

Stopień jakości kredytowej

1

2

3

4

5 i niższy

Waga ryzyka

20 %

50 %

100 %

350 %

1 250 %

Tabela 2

Pozycje z ratingami krótkoterminowymi

| Stopień jakości kredytowej | 1 | 2 | 3 | Wszystkie inne oceny kredytowe |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Waga ryzyka | 20 % | 50 % | 100 % | 1 250 % |

Stopień jakości kredytowej

1

2

3

Wszystkie inne oceny kredytowe

Waga ryzyka

20 %

50 %

100 %

1 250 %

| 7. | Z zastrzeżeniem przepisów ust. 10-15, kwotę ekspozycji ważoną ryzykiem pozycji sekurytyzacyjne bez ratingu oblicza się przez zastosowanie wagi ryzyka 1 250 %. |
| --- | --- |

7.

Z zastrzeżeniem przepisów ust. 10-15, kwotę ekspozycji ważoną ryzykiem pozycji sekurytyzacyjne bez ratingu oblicza się przez zastosowanie wagi ryzyka 1 250 %.

2.1.   Inicjujące i sponsorujące instytucje kredytowe

| 8. | Dla inicjującej lub sponsorującej instytucji kredytowej kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem obliczone w odniesieniu do pozycji sekurytyzacyjnych mogą ograniczać się do kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, które ustalonoby dla ekspozycji sekurytyzowanych, gdyby nie były one poddane sekurytyzacji. Działa to z zastrzeżeniem zakładanego zastosowania wagi ryzyka 150 % do wszystkich pozycji przedawnionych oraz pozycji należących do „nadzorczych kategorii wysokiego ryzyka” wśród ekspozycji sekurytyzowanych. |
| --- | --- |

8.

Dla inicjującej lub sponsorującej instytucji kredytowej kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem obliczone w odniesieniu do pozycji sekurytyzacyjnych mogą ograniczać się do kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, które ustalonoby dla ekspozycji sekurytyzowanych, gdyby nie były one poddane sekurytyzacji. Działa to z zastrzeżeniem zakładanego zastosowania wagi ryzyka 150 % do wszystkich pozycji przedawnionych oraz pozycji należących do „nadzorczych kategorii wysokiego ryzyka” wśród ekspozycji sekurytyzowanych.

2.2.   Sposoby traktowania pozycji bez ratingu

| 9. | Zezwala się instytucji kredytowej utrzymującej pozycję sekurytyzacyjną bez ratingu na stosowanie metod określonych w ust. 10 do obliczania kwoty ekspozycji ważonej ryzykiem dla tej pozycji, pod warunkiem że skład puli ekspozycji sekurytyzowanych jest przez cały czas znany. |
| --- | --- |

9.

Zezwala się instytucji kredytowej utrzymującej pozycję sekurytyzacyjną bez ratingu na stosowanie metod określonych w ust. 10 do obliczania kwoty ekspozycji ważonej ryzykiem dla tej pozycji, pod warunkiem że skład puli ekspozycji sekurytyzowanych jest przez cały czas znany.

| 10. | Instytucja kredytowa może zastosować średnioważoną wagę ryzyka, która byłaby zastosowana przez instytucję kredytową posiadającą ekspozycje do ekspozycji objętych sekurytyzacją z art. 78-83, i pomnożona przez współczynnik koncentracji. Wspomniany współczynnik koncentracji równa się sumie wartości nominalnych wszystkich transz podzielonej przez sumę wartości nominalnych transz o równym lub niższym stopniu uprzywilejowania co transza, w której znajduje się dana pozycja, włączając w to również samą transzę. Otrzymana waga ryzyka nie jest wyższa niż 1 250 % lub niższa niż jakakolwiek waga ryzyka zastosowana do transzy posiadającej rating o wyższym stopniu uprzywilejowania. W przypadku gdy instytucja kredytowa nie jest w stanie określić wag ryzyka stosowanych do ekspozycji objętych sekurytyzacją zgodnie z art. 78-83, przypisuje ona przedmiotowej pozycji wagę ryzyka 1 250 %. |
| --- | --- |

10.

Instytucja kredytowa może zastosować średnioważoną wagę ryzyka, która byłaby zastosowana przez instytucję kredytową posiadającą ekspozycje do ekspozycji objętych sekurytyzacją z art. 78-83, i pomnożona przez współczynnik koncentracji. Wspomniany współczynnik koncentracji równa się sumie wartości nominalnych wszystkich transz podzielonej przez sumę wartości nominalnych transz o równym lub niższym stopniu uprzywilejowania co transza, w której znajduje się dana pozycja, włączając w to również samą transzę. Otrzymana waga ryzyka nie jest wyższa niż 1 250 % lub niższa niż jakakolwiek waga ryzyka zastosowana do transzy posiadającej rating o wyższym stopniu uprzywilejowania. W przypadku gdy instytucja kredytowa nie jest w stanie określić wag ryzyka stosowanych do ekspozycji objętych sekurytyzacją zgodnie z art. 78-83, przypisuje ona przedmiotowej pozycji wagę ryzyka 1 250 %.

2.3.   Sposoby traktowania pozycji sekurytyzacyjnych w transzy drugiej straty lub o wyższym pierwszeństwie w programie ABCP

| 11. | Z zastrzeżeniem dostępności korzystniejszych sposobów traktowania na mocy przepisów dotyczących instrumentów wsparcia płynności zawartych w ust. 13-15, instytucja kredytowa może zastosować do pozycji sekurytyzacyjnych, spełniających warunki określone w ust. 12, wagę ryzyka o wartości 100 % lub najwyższej wagi ryzyka, która byłyby zastosowana przez instytucję kredytową posiadającą ekspozycje do dowolnego ekspozycji objętego sekurytyzacją zgodnie z art. 78-83 — w zależności od tego, która z tych dwóch wartości jest większa. |
| --- | --- |

11.

Z zastrzeżeniem dostępności korzystniejszych sposobów traktowania na mocy przepisów dotyczących instrumentów wsparcia płynności zawartych w ust. 13-15, instytucja kredytowa może zastosować do pozycji sekurytyzacyjnych, spełniających warunki określone w ust. 12, wagę ryzyka o wartości 100 % lub najwyższej wagi ryzyka, która byłyby zastosowana przez instytucję kredytową posiadającą ekspozycje do dowolnego ekspozycji objętego sekurytyzacją zgodnie z art. 78-83 — w zależności od tego, która z tych dwóch wartości jest większa.

| 12. | Sposoby traktowania, wymienione w ust. 11, są dostępne, jeśli pozycja sekurytyzacyjna






  a) | dotyczy transzy, która w sensie ekonomicznym stanowi w sekurytyzacji pozycję drugiej straty lub bardziej uprzywilejowaną, a transza pierwszej straty dostarcza znaczącego wsparcia jakości kredytowej transzy drugiej straty; |
| --- | --- | --- |

12.

Sposoby traktowania, wymienione w ust. 11, są dostępne, jeśli pozycja sekurytyzacyjna

a)

dotyczy transzy, która w sensie ekonomicznym stanowi w sekurytyzacji pozycję drugiej straty lub bardziej uprzywilejowaną, a transza pierwszej straty dostarcza znaczącego wsparcia jakości kredytowej transzy drugiej straty;

| b) | ma jakość równą jakości inwestycyjnej lub wyższą oraz |
| --- | --- |

b)

ma jakość równą jakości inwestycyjnej lub wyższą oraz

| c) | jest w posiadaniu instytucji kredytowej, która nie posiada pozycji w transzy pierwszej straty rzędu. |
| --- | --- |

c)

jest w posiadaniu instytucji kredytowej, która nie posiada pozycji w transzy pierwszej straty rzędu.

2.4.   Sposoby traktowania instrumentów wsparcia płynności nieposiadających ratingu

2.4.1.   Uznane instrumenty wsparcia płynności

| 13. | Jeżeli spełnione są warunki wymienione poniżej, do określenia wartości ekspozycji takich instrumentów można zastosować współczynnik konwersji 20 % — w odniesieniu do wartości nominalnej danego instrumentu wsparcia płynności z pierwotnym terminem rozliczenia wynoszącym jeden rok lub krócej, oraz współczynnik konwersji 50 % — w odniesieniu do wartości nominalnej instrumentu wsparcia płynności z pierwotnym terminem rozliczenia dłuższym niż jeden rok:






  a) | dokumentacja dotycząca instrumentu wsparcia płynności jasno określa i ogranicza okoliczności, w których ten instrument może być wykorzystany; |
| --- | --- | --- |

13.

Jeżeli spełnione są warunki wymienione poniżej, do określenia wartości ekspozycji takich instrumentów można zastosować współczynnik konwersji 20 % — w odniesieniu do wartości nominalnej danego instrumentu wsparcia płynności z pierwotnym terminem rozliczenia wynoszącym jeden rok lub krócej, oraz współczynnik konwersji 50 % — w odniesieniu do wartości nominalnej instrumentu wsparcia płynności z pierwotnym terminem rozliczenia dłuższym niż jeden rok:

a)

dokumentacja dotycząca instrumentu wsparcia płynności jasno określa i ogranicza okoliczności, w których ten instrument może być wykorzystany;

| b) | instrumentu nie można wykorzystać w celu dostarczenia wsparcia jakości kredytowej przez pokrycie strat już poniesionych do momentu wykorzystania instrumentu, na przykład przez zapewnienie płynności ekspozycjom nieobsługiwanym w momencie wykorzystania instrumentu lub przez nabycie aktywów powyżej wartości godziwej; |
| --- | --- |

b)

instrumentu nie można wykorzystać w celu dostarczenia wsparcia jakości kredytowej przez pokrycie strat już poniesionych do momentu wykorzystania instrumentu, na przykład przez zapewnienie płynności ekspozycjom nieobsługiwanym w momencie wykorzystania instrumentu lub przez nabycie aktywów powyżej wartości godziwej;

| c) | instrumentu nie stosuje się w celu dostarczenia stałego lub regularnego finansowania sekurytyzacji; |
| --- | --- |

c)

instrumentu nie stosuje się w celu dostarczenia stałego lub regularnego finansowania sekurytyzacji;

| d) | spłata z tytułu wykorzystania instrumentu wsparcia płynności nie jest podporządkowana w stosunku do należności inwestorów, innych niż należności z tytułu instrumentów pochodnych na stopę procentową lub walutowych, opłat lub innych tego typu płatności, ani też nie podlega zrzeczeniu lub odroczeniu; |
| --- | --- |

d)

spłata z tytułu wykorzystania instrumentu wsparcia płynności nie jest podporządkowana w stosunku do należności inwestorów, innych niż należności z tytułu instrumentów pochodnych na stopę procentową lub walutowych, opłat lub innych tego typu płatności, ani też nie podlega zrzeczeniu lub odroczeniu;

| e) | instrumentu wsparcia płynności nie można wykorzystać po wyczerpaniu wszystkich instrumentów wsparcia jakości kredytowej korzystnych dla danego instrumentu wsparcia płynności; oraz |
| --- | --- |

e)

instrumentu wsparcia płynności nie można wykorzystać po wyczerpaniu wszystkich instrumentów wsparcia jakości kredytowej korzystnych dla danego instrumentu wsparcia płynności; oraz

| f) | instrument wsparcia płynności musi zawierać postanowienie, z którego wynika automatyczne obniżenie kwoty, która może być wykorzystana, o wysokość kwoty ekspozycji nieobsługiwanych — gdzie „ekspozycje nieobsługiwane” użyte są w znaczeniu nadanym im w art. 84-89 — lub, gdy pula ekspozycji sekurytyzowanych składa się z instrumentów posiadających rating, stanowi o zakończeniu funkcjonowania instrumentu wsparcia płynności, jeśli średnia ocena jakości kredytowej puli spadnie poniżej oceny jakości kredytowej na poziomie inwestycyjnym. |
| --- | --- |

f)

instrument wsparcia płynności musi zawierać postanowienie, z którego wynika automatyczne obniżenie kwoty, która może być wykorzystana, o wysokość kwoty ekspozycji nieobsługiwanych — gdzie „ekspozycje nieobsługiwane” użyte są w znaczeniu nadanym im w art. 84-89 — lub, gdy pula ekspozycji sekurytyzowanych składa się z instrumentów posiadających rating, stanowi o zakończeniu funkcjonowania instrumentu wsparcia płynności, jeśli średnia ocena jakości kredytowej puli spadnie poniżej oceny jakości kredytowej na poziomie inwestycyjnym.

Stosuje się najwyższą wagę ryzyka, która byłaby zastosowana przez posiadającą ekspozycje instytucję kredytową do jakichkolwiek ekspozycji objętych sekurytyzacją zgodnie z art. 78-83.

2.4.2.   Instrumenty wsparcia płynności, które mogą być wykorzystane wyłącznie w przypadku zaburzenia funkcjonowania rynku

| 14. | W celu określenia wartości ekspozycji takich instrumentów można zastosować współczynnik konwersji 0 % w odniesieniu do wartości nominalnej instrumentu wsparcia płynności, który może być wykorzystany jedynie w przypadku zaburzenia funkcjonowania rynku (tzn. w przypadku gdy więcej niż jedna jednostka SPE w ramach różnych transakcji nie jest w stanie odnowić emisji zapadających papierów komercyjnych i niemożność ta nie jest spowodowana pogorszeniem jakości kredytowej lub jakości kredytowej ekspozycji objętych sekurytyzacją jednostki SPE), pod warunkiem, że spełnione zostały warunki określone w ust. 13. |
| --- | --- |

14.

W celu określenia wartości ekspozycji takich instrumentów można zastosować współczynnik konwersji 0 % w odniesieniu do wartości nominalnej instrumentu wsparcia płynności, który może być wykorzystany jedynie w przypadku zaburzenia funkcjonowania rynku (tzn. w przypadku gdy więcej niż jedna jednostka SPE w ramach różnych transakcji nie jest w stanie odnowić emisji zapadających papierów komercyjnych i niemożność ta nie jest spowodowana pogorszeniem jakości kredytowej lub jakości kredytowej ekspozycji objętych sekurytyzacją jednostki SPE), pod warunkiem, że spełnione zostały warunki określone w ust. 13.

2.4.3   Linie zaliczek gotówkowych

| 15. | W celu określenia wartości ekspozycji takich instrumentów można zastosować współczynnik konwersji 0 % w odniesieniu do wartości nominalnej instrumentu wsparcia płynności, który jest bezwarunkowo odwoływalny, pod warunkiem, że spełnione zostały warunki określone w ust. 13 oraz że spłata wierzytelności z tytułu wykorzystanych linii zaliczek gotówkowych posiada pierwszeństwo w stosunku do wszystkich innych roszczeń względem przepływów pieniężnych z tytułu sekurytyzowanych ekspozycji. |
| --- | --- |

15.

W celu określenia wartości ekspozycji takich instrumentów można zastosować współczynnik konwersji 0 % w odniesieniu do wartości nominalnej instrumentu wsparcia płynności, który jest bezwarunkowo odwoływalny, pod warunkiem, że spełnione zostały warunki określone w ust. 13 oraz że spłata wierzytelności z tytułu wykorzystanych linii zaliczek gotówkowych posiada pierwszeństwo w stosunku do wszystkich innych roszczeń względem przepływów pieniężnych z tytułu sekurytyzowanych ekspozycji.

2.5.   Dodatkowe wymogi kapitałowe odnośnie do sekurytyzacji ekspozycji odnawialnych z opcją przedterminowej spłaty należności

| 16. | Obok kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, obliczanych w odniesieniu do ich pozycji w papierach sekurytyzowanych, inicjująca instytucja kredytowa dokonuje obliczenia kwoty ekspozycji ważonej ryzykiem zgodnie z metodą określoną w ust. 17-33 w chwili sprzedaży ekspozycji odnawialnych w ramach sekurytyzacji z opcją przedterminowego wykupu. |
| --- | --- |

16.

Obok kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, obliczanych w odniesieniu do ich pozycji w papierach sekurytyzowanych, inicjująca instytucja kredytowa dokonuje obliczenia kwoty ekspozycji ważonej ryzykiem zgodnie z metodą określoną w ust. 17-33 w chwili sprzedaży ekspozycji odnawialnych w ramach sekurytyzacji z opcją przedterminowego wykupu.

| 17. | Inicjująca instytucja kredytowa oblicza kwotę ekspozycji ważoną ryzykiem w odniesieniu do sumy udziału podmiotu inicjującego i udziału inwestorów. |
| --- | --- |

17.

Inicjująca instytucja kredytowa oblicza kwotę ekspozycji ważoną ryzykiem w odniesieniu do sumy udziału podmiotu inicjującego i udziału inwestorów.

| 18. | W przypadku programów sekurytyzacyjnych, w ramach których ekspozycje objęte sekurytyzacją zawierają ekspozycje odnawialne i nieodnawialne, inicjująca instytucja kredytowa stosuje sposoby traktowania określone w ust. 19-31 w odniesieniu do puli bazowej zawierającej ekspozycje odnawialne. |
| --- | --- |

18.

W przypadku programów sekurytyzacyjnych, w ramach których ekspozycje objęte sekurytyzacją zawierają ekspozycje odnawialne i nieodnawialne, inicjująca instytucja kredytowa stosuje sposoby traktowania określone w ust. 19-31 w odniesieniu do puli bazowej zawierającej ekspozycje odnawialne.

| 19. | Do celów ust. 16-31 „udział podmiotu inicjującego” oznacza wartość ekspozycji tej części nominalnej puli wykorzystanych kwot, sprzedanych w ramach sekurytyzacji, której udział w całej puli wierzytelności sprzedanych w ramach sekurytyzacji definiuje proporcję przepływów pieniężnych z tytułu kwoty głównej, odsetek oraz innych powiązanych kwot, które nie są dostępne w celu dokonania płatności na rzecz posiadaczy pozycji sekurytyzacyjnych.
  Aby klasyfikować się jako taki, udział podmiotu inicjującego, nie może być podrzędny w stosunku do udziału inwestorów.
  „Udział inwestorów” oznacza wartość ekspozycji pozostałej części nominalnej puli wykorzystanych kwot. |
| --- | --- |

19.

Do celów ust. 16-31 „udział podmiotu inicjującego” oznacza wartość ekspozycji tej części nominalnej puli wykorzystanych kwot, sprzedanych w ramach sekurytyzacji, której udział w całej puli wierzytelności sprzedanych w ramach sekurytyzacji definiuje proporcję przepływów pieniężnych z tytułu kwoty głównej, odsetek oraz innych powiązanych kwot, które nie są dostępne w celu dokonania płatności na rzecz posiadaczy pozycji sekurytyzacyjnych.

Aby klasyfikować się jako taki, udział podmiotu inicjującego, nie może być podrzędny w stosunku do udziału inwestorów.

„Udział inwestorów” oznacza wartość ekspozycji pozostałej części nominalnej puli wykorzystanych kwot.

| 20. | Ekspozycje inicjującej instytucji kredytowej, z którego wynikają jej prawa względem udziału podmiotu inicjującego, nie uważa się za pozycję sekurytyzacyjną, lecz za ekspozycję o wartości proporcjonalnej w stosunku do ekspozycji sekurytyzowanych, gdyby nie były one poddane sekurytyzacji. |
| --- | --- |

20.

Ekspozycje inicjującej instytucji kredytowej, z którego wynikają jej prawa względem udziału podmiotu inicjującego, nie uważa się za pozycję sekurytyzacyjną, lecz za ekspozycję o wartości proporcjonalnej w stosunku do ekspozycji sekurytyzowanych, gdyby nie były one poddane sekurytyzacji.

2.5.1   Zwolnienia z wymogów związanych z przedterminową spłatą należności

| 21. | Z wymogu kapitałowego, o którym mowa w ust. 16, zwolnione są podmioty inicjujące następujące rodzaje sekurytyzacji:






  a) | sekurytyzacja ekspozycji odnawialnych, w przypadku której inwestorzy ponoszą pełne ryzyko związane z przyszłym wykorzystaniem kwot przez kredytobiorców, co oznacza że ryzyko instrumentów bazowych nie przechodzi z powrotem na inicjującą instytucję kredytową nawet po zdarzeniu uruchamiającym przedterminową spłatę, oraz |
| --- | --- | --- |

21.

Z wymogu kapitałowego, o którym mowa w ust. 16, zwolnione są podmioty inicjujące następujące rodzaje sekurytyzacji:

a)

sekurytyzacja ekspozycji odnawialnych, w przypadku której inwestorzy ponoszą pełne ryzyko związane z przyszłym wykorzystaniem kwot przez kredytobiorców, co oznacza że ryzyko instrumentów bazowych nie przechodzi z powrotem na inicjującą instytucję kredytową nawet po zdarzeniu uruchamiającym przedterminową spłatę, oraz

| b) | sekurytyzacja, w przypadku której opcja przedterminowej spłaty jest uruchamiana jedynie przez zdarzenia niezwiązane z obsługą sekurytyzowanych aktywów lub z inicjującą instytucją kredytową, takimi jak istotne zmiany w prawie podatkowym lub w przepisach podatkowych. |
| --- | --- |

b)

sekurytyzacja, w przypadku której opcja przedterminowej spłaty jest uruchamiana jedynie przez zdarzenia niezwiązane z obsługą sekurytyzowanych aktywów lub z inicjującą instytucją kredytową, takimi jak istotne zmiany w prawie podatkowym lub w przepisach podatkowych.

2.5.2   Maksymalny wymóg kapitałowy

| 22. | W przypadku inicjującej instytucji kredytowej, podlegającej wymogom kapitałowym określonym w ust. 16, całkowita wartość kwot ekspozycji ważonych ryzykiem w odniesieniu do jej pozycji w udziale inwestorów oraz kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem, obliczone zgodnie z ust. 16 nie przekraczają wyższej z poniższych wartości






  a) | kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, obliczonych w odniesieniu do jej pozycji w udziale inwestorów, |
| --- | --- | --- |

22.

W przypadku inicjującej instytucji kredytowej, podlegającej wymogom kapitałowym określonym w ust. 16, całkowita wartość kwot ekspozycji ważonych ryzykiem w odniesieniu do jej pozycji w udziale inwestorów oraz kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem, obliczone zgodnie z ust. 16 nie przekraczają wyższej z poniższych wartości

a)

kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, obliczonych w odniesieniu do jej pozycji w udziale inwestorów,

| b) | kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, które byłyby obliczone przez posiadającą ekspozycje instytucję kredytową w odniesieniu do ekspozycji sekurytyzowanych, gdyby nie były one poddane sekurytyzacji, na kwotę równą udziałowi inwestorów. |
| --- | --- |

b)

kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, które byłyby obliczone przez posiadającą ekspozycje instytucję kredytową w odniesieniu do ekspozycji sekurytyzowanych, gdyby nie były one poddane sekurytyzacji, na kwotę równą udziałowi inwestorów.

| 23. | Potrącenie zysków netto (jeśli takie występują) z tytułu kapitalizacji przyszłych dochodów, wymaganej zgodnie z art. 57, traktuje się niezależnie od maksymalnej kwoty wskazanej w ust. 22. |
| --- | --- |

23.

Potrącenie zysków netto (jeśli takie występują) z tytułu kapitalizacji przyszłych dochodów, wymaganej zgodnie z art. 57, traktuje się niezależnie od maksymalnej kwoty wskazanej w ust. 22.

2.5.3   Obliczanie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem

| 24. | Aby obliczyć kwotę ekspozycji ważoną ryzykiem według przepisów ust. 16, mnoży się kwotę udziału inwestorów przez iloczyn odpowiedniego współczynnika konwersji, jak wskazano w ust. 26-33, i średnią ważoną wagę kredytową, która zostałaby zastosowana do ekspozycji sekurytyzowanych, gdyby te nie były objęte sekurytyzacją. |
| --- | --- |

24.

Aby obliczyć kwotę ekspozycji ważoną ryzykiem według przepisów ust. 16, mnoży się kwotę udziału inwestorów przez iloczyn odpowiedniego współczynnika konwersji, jak wskazano w ust. 26-33, i średnią ważoną wagę kredytową, która zostałaby zastosowana do ekspozycji sekurytyzowanych, gdyby te nie były objęte sekurytyzacją.

| 25. | Opcję przedterminowej spłaty należności uważa się za „kontrolowaną” w przypadku, gdy spełnione są następujące warunki.






  a) | Inicjująca instytucja kredytowa posiada plany uzupełniania kapitału i zachowania płynności, zapewniające wystarczający kapitał i płynność w razie przedterminowej spłaty; |
| --- | --- | --- |

25.

Opcję przedterminowej spłaty należności uważa się za „kontrolowaną” w przypadku, gdy spełnione są następujące warunki.

a)

Inicjująca instytucja kredytowa posiada plany uzupełniania kapitału i zachowania płynności, zapewniające wystarczający kapitał i płynność w razie przedterminowej spłaty;

| b) | przez cały okres transakcji obowiązuje podział spłat odsetek, kwoty kapitału, wydatków, strat i odzyskanych należności pomiędzy udziałem podmiotu inicjującego a udziałem inwestorów proporcjonalnie do salda niespłaconych należności mierzonego w jednym lub więcej terminach odniesienia w każdym miesiącu; |
| --- | --- |

b)

przez cały okres transakcji obowiązuje podział spłat odsetek, kwoty kapitału, wydatków, strat i odzyskanych należności pomiędzy udziałem podmiotu inicjującego a udziałem inwestorów proporcjonalnie do salda niespłaconych należności mierzonego w jednym lub więcej terminach odniesienia w każdym miesiącu;

| c) | za okres spłaty uważa się czas wystarczający do uregulowania lub uznania za zobowiązanie niewykonalne 90 % całkowitej wartości długu (udział podmiotu inicjującego i inwestorów) z początku procesu przedterminowej spłaty; oraz |
| --- | --- |

c)

za okres spłaty uważa się czas wystarczający do uregulowania lub uznania za zobowiązanie niewykonalne 90 % całkowitej wartości długu (udział podmiotu inicjującego i inwestorów) z początku procesu przedterminowej spłaty; oraz

| d) | Tempo spłaty nie jest szybsze niż w przypadku spłaty liniowej w okresie, o którym mowa w warunku c). |
| --- | --- |

d)

Tempo spłaty nie jest szybsze niż w przypadku spłaty liniowej w okresie, o którym mowa w warunku c).

| 26. | W przypadku sekurytyzacji z opcją przedterminowej spłaty ekspozycji detalicznych, które są niezatwierdzone i bezwarunkowo odwoływalne bez uprzedzenia, a przyspieszoną amortyzację uruchamia określony spadek poziomu marży nadwyżkowej — instytucje kredytowe porównują średni poziom marży nadwyżkowej z trzech miesięcy z poziomami obowiązkowej blokady nadwyżki finansowej. |
| --- | --- |

26.

W przypadku sekurytyzacji z opcją przedterminowej spłaty ekspozycji detalicznych, które są niezatwierdzone i bezwarunkowo odwoływalne bez uprzedzenia, a przyspieszoną amortyzację uruchamia określony spadek poziomu marży nadwyżkowej — instytucje kredytowe porównują średni poziom marży nadwyżkowej z trzech miesięcy z poziomami obowiązkowej blokady nadwyżki finansowej.

| 27. | W przypadkach, gdy sekurytyzacja nie wymaga blokowania marży nadwyżkowej, przyjmuje się, że moment blokady marży nadwyżkowej jest o 4,5 punktu procentowego wyższy niż poziom marży nadwyżkowej, z którego uruchamia się proces przedterminowej spłaty. |
| --- | --- |

27.

W przypadkach, gdy sekurytyzacja nie wymaga blokowania marży nadwyżkowej, przyjmuje się, że moment blokady marży nadwyżkowej jest o 4,5 punktu procentowego wyższy niż poziom marży nadwyżkowej, z którego uruchamia się proces przedterminowej spłaty.

| 28. | Odpowiedni współczynnik konwersji określa się zgodnie z poziomem faktycznej marży nadwyżki finansowej z trzech miesięcy, zgodnie z tabelą 3. |
| --- | --- |

28.

Odpowiedni współczynnik konwersji określa się zgodnie z poziomem faktycznej marży nadwyżki finansowej z trzech miesięcy, zgodnie z tabelą 3.

Tabela 3

| | Sekurytyzacja z kontrolowaną opcją spłaty przedterminowej | Sekurytyzacja z niekontrolowaną opcją spłaty przedterminowej |
| --- | --- | --- |
| Średnia marża nadwyżkowa z trzech miesięcy | Współczynnik konwersji | Współczynnik konwersji |
| Powyżej poziomu A | 0 % | 0 % |
| Poziom A | 1 % | 5 % |
| Poziom B | 2 % | 15 % |
| Poziom C | 10 % | 50 % |
| Poziom D | 20 % | 100 % |
| Poziom E | 40 % | 100 % |

Sekurytyzacja z kontrolowaną opcją spłaty przedterminowej

Sekurytyzacja z niekontrolowaną opcją spłaty przedterminowej

Średnia marża nadwyżkowa z trzech miesięcy

Współczynnik konwersji

Współczynnik konwersji

Powyżej poziomu A

0 %

0 %

Poziom A

1 %

5 %

Poziom B

2 %

15 %

Poziom C

10 %

50 %

Poziom D

20 %

100 %

Poziom E

40 %

100 %

| 29. | W tabeli 3 „poziom A” oznacza poziomy marży nadwyżkowej niższe od 133,33 % poziomu blokady marży nadwyżkowej, ale nie niższe od 100 % tego poziomu; „poziom B” oznacza poziomy marży nadwyżkowej niższe od 100 % poziomu blokady marży nadwyżkowej, ale nie niższe od 75 % tego poziomu; „poziom C” oznacza poziomy marży nadwyżkowej niższe od 75 % poziomu blokady marży nadwyżkowej, ale nie niższe od 50 % tego poziomu; „poziom D” oznacza poziomy marży nadwyżkowej niższe od 50 % poziomu blokady marży nadwyżkowej, ale nie niższe od 25 % tego poziomu; „poziom E” oznacza poziomy marży nadwyżkowej niższe od 25 % poziomu blokady marży nadwyżkowej. |
| --- | --- |

29.

W tabeli 3 „poziom A” oznacza poziomy marży nadwyżkowej niższe od 133,33 % poziomu blokady marży nadwyżkowej, ale nie niższe od 100 % tego poziomu; „poziom B” oznacza poziomy marży nadwyżkowej niższe od 100 % poziomu blokady marży nadwyżkowej, ale nie niższe od 75 % tego poziomu; „poziom C” oznacza poziomy marży nadwyżkowej niższe od 75 % poziomu blokady marży nadwyżkowej, ale nie niższe od 50 % tego poziomu; „poziom D” oznacza poziomy marży nadwyżkowej niższe od 50 % poziomu blokady marży nadwyżkowej, ale nie niższe od 25 % tego poziomu; „poziom E” oznacza poziomy marży nadwyżkowej niższe od 25 % poziomu blokady marży nadwyżkowej.

| 30. | W przypadku sekurytyzacji z opcją przedterminowej spłaty dotyczącej ekspozycji detalicznych, które są niezatwierdzone i bezwarunkowo odwoływalne bez uprzedzenia, a przyspieszoną amortyzację uruchamia wskaźnik ilościowy różny od średniego poziomu marży nadwyżkowej z trzech ostatnich miesięcy, właściwe organy mogą zastosować sposób postępowania zbliżony do opisanego w ust. 26-29 w celu określenia współczynnika konwersji. |
| --- | --- |

30.

W przypadku sekurytyzacji z opcją przedterminowej spłaty dotyczącej ekspozycji detalicznych, które są niezatwierdzone i bezwarunkowo odwoływalne bez uprzedzenia, a przyspieszoną amortyzację uruchamia wskaźnik ilościowy różny od średniego poziomu marży nadwyżkowej z trzech ostatnich miesięcy, właściwe organy mogą zastosować sposób postępowania zbliżony do opisanego w ust. 26-29 w celu określenia współczynnika konwersji.

| 31. | Jeżeli właściwe organy zamierzają stosować sposób postępowania zgodny z ust. 30 w odniesieniu do danej sekurytyzacji, informują one o tym w pierwszej kolejności właściwe organy pozostałych Państw Członkowskich. Zanim stosowanie tego rodzaju sposobu postępowania stanie się częścią ogólnego podejścia właściwych organów do sekurytyzacji z opcją przedterminowego wykupu, właściwe organy konsultują się z właściwymi organami pozostałych Państw Członkowskich oraz uwzględnią wyrażone przez nie poglądy. Poglądy wyrażone w ramach takich konsultacji, oraz przyjęty sposób postępowania są ujawniane publicznie przez właściwe organy danego państwa. |
| --- | --- |

31.

Jeżeli właściwe organy zamierzają stosować sposób postępowania zgodny z ust. 30 w odniesieniu do danej sekurytyzacji, informują one o tym w pierwszej kolejności właściwe organy pozostałych Państw Członkowskich. Zanim stosowanie tego rodzaju sposobu postępowania stanie się częścią ogólnego podejścia właściwych organów do sekurytyzacji z opcją przedterminowego wykupu, właściwe organy konsultują się z właściwymi organami pozostałych Państw Członkowskich oraz uwzględnią wyrażone przez nie poglądy. Poglądy wyrażone w ramach takich konsultacji, oraz przyjęty sposób postępowania są ujawniane publicznie przez właściwe organy danego państwa.

| 32. | Do każdego innego przypadku sekurytyzacji podlegającego opcji kontrolowanej spłaty przedterminowej ekspozycji odnawialnych stosuje się współczynnik konwersji 90 %. |
| --- | --- |

32.

Do każdego innego przypadku sekurytyzacji podlegającego opcji kontrolowanej spłaty przedterminowej ekspozycji odnawialnych stosuje się współczynnik konwersji 90 %.

| 33. | Do każdego innego przypadku sekurytyzacji podlegającego opcji niekontrolowanej spłaty przedterminowej ekspozycji odnawialnych stosuje się współczynnik konwersji 100 %. |
| --- | --- |

33.

Do każdego innego przypadku sekurytyzacji podlegającego opcji niekontrolowanej spłaty przedterminowej ekspozycji odnawialnych stosuje się współczynnik konwersji 100 %.

2.6.   Uznanie ograniczenia ryzyka kredytowego względem pozycji sekurytyzacyjnych

| 34. | W przypadku uzyskania ochrony kredytowej pozycji sekurytyzacyjnych obliczanie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem może ulec zmianie zgodnie z przepisami załącznika VIII. |
| --- | --- |

34.

W przypadku uzyskania ochrony kredytowej pozycji sekurytyzacyjnych obliczanie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem może ulec zmianie zgodnie z przepisami załącznika VIII.

2.7.   Zmniejszenie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem

| 35. | Jak przewidziano w art. 66 ust. 2, w przypadku pozycji sekurytyzacyjnych, którym przypisuje się wagę ryzyka 1 250 %, instytucje kredytowe mogą pomniejszać o wartość ekspozycji takiej pozycji fundusze własne jako alternatywa wobec włączania wspomnianej pozycji do obliczeń kwot ekspozycji ważonych ryzykiem. W tym celu przy obliczaniu wartości ekspozycji można uwzględnić uznaną rzeczywistą ochronę kredytową, w sposób zgodny z przepisami ust. 34. |
| --- | --- |

35.

Jak przewidziano w art. 66 ust. 2, w przypadku pozycji sekurytyzacyjnych, którym przypisuje się wagę ryzyka 1 250 %, instytucje kredytowe mogą pomniejszać o wartość ekspozycji takiej pozycji fundusze własne jako alternatywa wobec włączania wspomnianej pozycji do obliczeń kwot ekspozycji ważonych ryzykiem. W tym celu przy obliczaniu wartości ekspozycji można uwzględnić uznaną rzeczywistą ochronę kredytową, w sposób zgodny z przepisami ust. 34.

| 36. | W przypadku gdy instytucja kredytowa korzysta z opcji alternatywnej, wskazanej w ust. 34, kwotę 12,5 razy większą od kwoty potrąconej zgodnie z tym ustępem odejmuje się do celów ust. 8 od kwoty określonej w ust. 8 jako najwyższa kwota ekspozycji ważona ryzykiem, obliczona przez wskazane tam instytucje kredytowe. |
| --- | --- |

36.

W przypadku gdy instytucja kredytowa korzysta z opcji alternatywnej, wskazanej w ust. 34, kwotę 12,5 razy większą od kwoty potrąconej zgodnie z tym ustępem odejmuje się do celów ust. 8 od kwoty określonej w ust. 8 jako najwyższa kwota ekspozycji ważona ryzykiem, obliczona przez wskazane tam instytucje kredytowe.

3.   OBLICZANIE KWOT EKSPOZYCJI WAŻONYCH RYZYKIEM WEDŁUG METODY WEWNĘTRZNYCH RATINGÓW

3.1.   Hierarchia metod

| 37. | Do celów art. 96 kwotę ekspozycji ważoną ryzykiem pozycji sekurytyzacyjnej oblicza się zgodnie z przepisami ust. 38-76. |
| --- | --- |

37.

Do celów art. 96 kwotę ekspozycji ważoną ryzykiem pozycji sekurytyzacyjnej oblicza się zgodnie z przepisami ust. 38-76.

| 38. | Do obliczenia kwoty ekspozycji ważonej ryzykiem pozycji z ratingiem lub pozycji, wobec której można zastosować rating implikowany, stosuje się metodę ratingów zewnętrznych, określoną w ust. 46-51. |
| --- | --- |

38.

Do obliczenia kwoty ekspozycji ważonej ryzykiem pozycji z ratingiem lub pozycji, wobec której można zastosować rating implikowany, stosuje się metodę ratingów zewnętrznych, określoną w ust. 46-51.

| 39. | W odniesieniu do pozycji bez ratingu stosuje się metodę formuły nadzorczej, określoną w ust. 52-54, z wyjątkiem sytuacji, gdy zezwala się na zastosowanie metody wewnętrznych oszacowań, określonej w ust. 43-44. |
| --- | --- |

39.

W odniesieniu do pozycji bez ratingu stosuje się metodę formuły nadzorczej, określoną w ust. 52-54, z wyjątkiem sytuacji, gdy zezwala się na zastosowanie metody wewnętrznych oszacowań, określonej w ust. 43-44.

| 40. | Instytucja kredytowa, inna niż inicjująca instytucja kredytowa lub sponsorująca instytucja kredytowa, może zastosować metodę formuły nadzorczej jedynie za zgodą właściwych organ. |
| --- | --- |

40.

Instytucja kredytowa, inna niż inicjująca instytucja kredytowa lub sponsorująca instytucja kredytowa, może zastosować metodę formuły nadzorczej jedynie za zgodą właściwych organ.

| 41. | W przypadku gdy inicjująca lub sponsorująca instytucja kredytowa nie jest w stanie obliczyć wartości „Kirb”, a nie uzyskała zgody na zastosowanie metody wewnętrznych oszacowań do pozycji objętych programem ABCP, a także w przypadku innych instytucji, które nie uzyskały zgody na zastosowanie metody formuły nadzorczej lub metody wewnętrznych oszacowań do pozycji objętych programem ABCP — pozycjom sekurytyzacyjnym bez ratingu, które nie podlegają implikowanej ocenie ratingowej, przypisuje się wagę ryzyka równą 1 250 %. |
| --- | --- |

41.

W przypadku gdy inicjująca lub sponsorująca instytucja kredytowa nie jest w stanie obliczyć wartości „Kirb”, a nie uzyskała zgody na zastosowanie metody wewnętrznych oszacowań do pozycji objętych programem ABCP, a także w przypadku innych instytucji, które nie uzyskały zgody na zastosowanie metody formuły nadzorczej lub metody wewnętrznych oszacowań do pozycji objętych programem ABCP — pozycjom sekurytyzacyjnym bez ratingu, które nie podlegają implikowanej ocenie ratingowej, przypisuje się wagę ryzyka równą 1 250 %.

3.1.1   Zastosowanie implikowanej oceny ratingowej

| 42. | Instytucja przyznaje pozycji bez ratingu implikowaną ocenę kredytową równoważną ocenie kredytowej tych pozycji z ratingiem („pozycji odniesienia”), które są pozycjami najbardziej uprzywilejowanymi, pod każdym względem podrzędnymi w stosunku do rozpatrywanych pozycji sekurytyzacyjnych bez ratingu, jeśli zostały spełnione poniższe minimalne wymogi operacyjne:






  a) | Pozycje odniesienia muszą być pod każdym względem podrzędne w stosunku do pozycji sekurytyzacyjnej nieposiadającej ratingu. |
| --- | --- | --- |

42.

Instytucja przyznaje pozycji bez ratingu implikowaną ocenę kredytową równoważną ocenie kredytowej tych pozycji z ratingiem („pozycji odniesienia”), które są pozycjami najbardziej uprzywilejowanymi, pod każdym względem podrzędnymi w stosunku do rozpatrywanych pozycji sekurytyzacyjnych bez ratingu, jeśli zostały spełnione poniższe minimalne wymogi operacyjne:

a)

Pozycje odniesienia muszą być pod każdym względem podrzędne w stosunku do pozycji sekurytyzacyjnej nieposiadającej ratingu.

| b) | Termin rozliczenia pozycji odniesienia musi być taki sam lub dłuższy niż termin rozliczenia rozpatrywanej pozycji bez ratingu; oraz |
| --- | --- |

b)

Termin rozliczenia pozycji odniesienia musi być taki sam lub dłuższy niż termin rozliczenia rozpatrywanej pozycji bez ratingu; oraz

| c) | Jakakolwiek implikowana ocena ratingowa musi być na bieżąco aktualizowana, by odzwierciedlać wszelkie zmiany w ocenie kredytowej pozycji odniesienia. |
| --- | --- |

c)

Jakakolwiek implikowana ocena ratingowa musi być na bieżąco aktualizowana, by odzwierciedlać wszelkie zmiany w ocenie kredytowej pozycji odniesienia.

3.1.2   „Metoda ocen wewnętrznych” względem pozycji w programach ABCP

| 43. | Instytucja kredytowa, z zastrzeżeniem zgody właściwych organów, może przyznać pozycji bez ratingu w programie ABCP, zabezpieczonych należnościami, rating wynikowy, tak jak określono w ust. 44, jeśli zostały spełnione poniższe warunki.






  a) | Pozycje w papierach wartościowych wyemitowane w ramach programu ABCP należą do kategorii pozycji z ratingiem. |
| --- | --- | --- |

43.

Instytucja kredytowa, z zastrzeżeniem zgody właściwych organów, może przyznać pozycji bez ratingu w programie ABCP, zabezpieczonych należnościami, rating wynikowy, tak jak określono w ust. 44, jeśli zostały spełnione poniższe warunki.

a)

Pozycje w papierach wartościowych wyemitowane w ramach programu ABCP należą do kategorii pozycji z ratingiem.

| b) | Instytucja kredytowa musi dowieść właściwym organom, że jej wewnętrzna ocena jakości kredytowej danej pozycji opiera się na publicznie dostępnych metodach oceny stosowanych przez jedną lub więcej uznanych instytucji ECAI do ratingu papierów wartościowych zabezpieczonych ekspozycjami typu sekurytyzowanego. |
| --- | --- |

b)

Instytucja kredytowa musi dowieść właściwym organom, że jej wewnętrzna ocena jakości kredytowej danej pozycji opiera się na publicznie dostępnych metodach oceny stosowanych przez jedną lub więcej uznanych instytucji ECAI do ratingu papierów wartościowych zabezpieczonych ekspozycjami typu sekurytyzowanego.

| c) | Do instytucji ECAI, których metody zostały zastosowane zgodnie z wymogami określonymi w lit. b), zalicza się te instytucje ECAI, które przeprowadziły zewnętrzną ocenę ratingową papierów komercyjnych wyemitowanych w ramach programu ABCP. Elementy ilościowe — takie jak czynniki skrajne — stosowane w przyporządkowaniu pozycji do określonego stopnia jakości kredytowej, muszą być co najmniej tak zachowawcze, jak te stosowane w ocenach wspomnianych instytucji ECAI. |
| --- | --- |

c)

Do instytucji ECAI, których metody zostały zastosowane zgodnie z wymogami określonymi w lit. b), zalicza się te instytucje ECAI, które przeprowadziły zewnętrzną ocenę ratingową papierów komercyjnych wyemitowanych w ramach programu ABCP. Elementy ilościowe — takie jak czynniki skrajne — stosowane w przyporządkowaniu pozycji do określonego stopnia jakości kredytowej, muszą być co najmniej tak zachowawcze, jak te stosowane w ocenach wspomnianych instytucji ECAI.

| d) | Opracowując metodę wewnętrznych oszacowań, instytucja kredytowa uwzględnia właściwe opublikowane metody ratingu papierów wartościowych stosowane przez uznane instytucje ECAI, które oceniają papiery wartościowe wyemitowane w ramach programu ABCP. Instytucja kredytowa dokumentuje spełnienie tego wymogu i regularnie uaktualnia istniejącą dokumentację, zgodnie z lit. g). |
| --- | --- |

d)

Opracowując metodę wewnętrznych oszacowań, instytucja kredytowa uwzględnia właściwe opublikowane metody ratingu papierów wartościowych stosowane przez uznane instytucje ECAI, które oceniają papiery wartościowe wyemitowane w ramach programu ABCP. Instytucja kredytowa dokumentuje spełnienie tego wymogu i regularnie uaktualnia istniejącą dokumentację, zgodnie z lit. g).

| e) | Metoda wewnętrznych oszacowań danej instytucji kredytowej zawiera klasy ratingowe. Między takimi klasami a ocenami kredytowymi uznanych instytucji ECAI istnieje bezpośredni związek. Związek ten jest wyraźnie udokumentowany. |
| --- | --- |

e)

Metoda wewnętrznych oszacowań danej instytucji kredytowej zawiera klasy ratingowe. Między takimi klasami a ocenami kredytowymi uznanych instytucji ECAI istnieje bezpośredni związek. Związek ten jest wyraźnie udokumentowany.

| f) | Metoda wewnętrznych oszacowań jest stosowana w wewnętrznym procesie zarządzania ryzykiem danej instytucji, włączając w to proces decyzyjny oraz informację zarządczą i alokację kapitału. |
| --- | --- |

f)

Metoda wewnętrznych oszacowań jest stosowana w wewnętrznym procesie zarządzania ryzykiem danej instytucji, włączając w to proces decyzyjny oraz informację zarządczą i alokację kapitału.

| g) | Wewnętrzni lub zewnętrzni audytorzy, instytucja ECAI, komórki lub osoby realizujące zadania w zakresie wewnętrznej kontroli kredytowej lub zarządzania ryzykiem danej instytucji kredytowej dokonują regularnych przeglądów procesów związanych z oszacowaniami wewnętrznymi oraz jakości wewnętrznych oszacowań jakości kredytowej ekspozycji danej instytucji kredytowej w ramach programu ABCP. Jeśli komórki lub osoby realizujące zadania w zakresie kontroli wewnętrznej, kontroli kredytowej lub zarządzania ryzykiem danej instytucji kredytowej dokonują przeglądu, wówczas komórki te i osoby muszą być niezależne od działalności programu ABCP, jak również od relacji z klientami. |
| --- | --- |

g)

Wewnętrzni lub zewnętrzni audytorzy, instytucja ECAI, komórki lub osoby realizujące zadania w zakresie wewnętrznej kontroli kredytowej lub zarządzania ryzykiem danej instytucji kredytowej dokonują regularnych przeglądów procesów związanych z oszacowaniami wewnętrznymi oraz jakości wewnętrznych oszacowań jakości kredytowej ekspozycji danej instytucji kredytowej w ramach programu ABCP. Jeśli komórki lub osoby realizujące zadania w zakresie kontroli wewnętrznej, kontroli kredytowej lub zarządzania ryzykiem danej instytucji kredytowej dokonują przeglądu, wówczas komórki te i osoby muszą być niezależne od działalności programu ABCP, jak również od relacji z klientami.

| h) | Instytucja kredytowa monitoruje zachowanie swoich wewnętrznych ratingów w czasie, aby ocenić skuteczność wewnętrznych metod oszacowań oraz dokonuje niezbędnych korekt stosowanej metodologii, jeśli zachowanie ekspozycji regularnie odbiega od zachowania implikowanego przez wewnętrzne oceny ratingowe. |
| --- | --- |

h)

Instytucja kredytowa monitoruje zachowanie swoich wewnętrznych ratingów w czasie, aby ocenić skuteczność wewnętrznych metod oszacowań oraz dokonuje niezbędnych korekt stosowanej metodologii, jeśli zachowanie ekspozycji regularnie odbiega od zachowania implikowanego przez wewnętrzne oceny ratingowe.

| i) | Program ABCP zawiera normy gwarantowania emisji w formie wytycznych kredytowych i inwestycyjnych. Decydując o zakupie aktywów, administrator programu ABCP bierze pod uwagę rodzaj nabywanych aktywów, rodzaj oraz wartość pieniężną ekspozycji wynikających z tytułu zapewnienia instrumentów wsparcia płynności i wsparcia jakości kredytowej, rozkład strat oraz prawny i ekonomiczny rozdział między przekazywanymi aktywami a podmiotem sprzedającym. Przeprowadza ponadto analizę kredytową profilu ryzyka zbywcy aktywów, która zawiera analizę przeszłych oraz oczekiwanych wyników finansowych, bieżącą pozycję na rynku, oczekiwaną konkurencyjność, dźwignię, przepływy środków pieniężnych oraz wskaźnik pokrycia odsetek zyskiem i rating jego długu. Ponadto dokonuje przeglądu norm gwarantowania emisji stosowanych przez zbywcę aktywów, jego możliwości obsługi aktywów oraz procesów ściągania należności. |
| --- | --- |

i)

Program ABCP zawiera normy gwarantowania emisji w formie wytycznych kredytowych i inwestycyjnych. Decydując o zakupie aktywów, administrator programu ABCP bierze pod uwagę rodzaj nabywanych aktywów, rodzaj oraz wartość pieniężną ekspozycji wynikających z tytułu zapewnienia instrumentów wsparcia płynności i wsparcia jakości kredytowej, rozkład strat oraz prawny i ekonomiczny rozdział między przekazywanymi aktywami a podmiotem sprzedającym. Przeprowadza ponadto analizę kredytową profilu ryzyka zbywcy aktywów, która zawiera analizę przeszłych oraz oczekiwanych wyników finansowych, bieżącą pozycję na rynku, oczekiwaną konkurencyjność, dźwignię, przepływy środków pieniężnych oraz wskaźnik pokrycia odsetek zyskiem i rating jego długu. Ponadto dokonuje przeglądu norm gwarantowania emisji stosowanych przez zbywcę aktywów, jego możliwości obsługi aktywów oraz procesów ściągania należności.

| j) | Normy gwarantowania emisji w ramach programu ABCP ustanawiają minimalne kryteria uznawania aktywów, które w szczególności:






  i) | wykluczają zakup aktywów, które są znacząco przedawnione lub zagrożone niewykonaniem zobowiązania; |
| --- | --- | --- |

j)

Normy gwarantowania emisji w ramach programu ABCP ustanawiają minimalne kryteria uznawania aktywów, które w szczególności:

i)

wykluczają zakup aktywów, które są znacząco przedawnione lub zagrożone niewykonaniem zobowiązania;

| ii) | ograniczają nadmierną koncentrację ekspozycji wobec pojedynczych dłużników lub obszarów geograficznym; oraz |
| --- | --- |

ii)

ograniczają nadmierną koncentrację ekspozycji wobec pojedynczych dłużników lub obszarów geograficznym; oraz

| iii) | ograniczają termin spłaty nabywanych aktywów. |
| --- | --- |

iii)

ograniczają termin spłaty nabywanych aktywów.

| k) | Program ABCP obejmuje zasady i procedury ściągania należności, które uwzględniają potencjał operacyjny oraz jakość kredytową podmiotu administrującego należnościami. Program ABCP zmniejsza ryzyko sprzedawcy/jednostki obsługującej różnymi metodami, takimi jak „mechanizmy wyzwalania” oparte o bieżącą jakość kredytową, które wykluczałyby możliwość przemieszania aktywów. |
| --- | --- |

k)

Program ABCP obejmuje zasady i procedury ściągania należności, które uwzględniają potencjał operacyjny oraz jakość kredytową podmiotu administrującego należnościami. Program ABCP zmniejsza ryzyko sprzedawcy/jednostki obsługującej różnymi metodami, takimi jak „mechanizmy wyzwalania” oparte o bieżącą jakość kredytową, które wykluczałyby możliwość przemieszania aktywów.

| l) | Łączne oszacowanie straty z tytułu pakietu aktywów, którego zakup rozważany jest w ramach programu ABCP, musi uwzględniać wszystkie potencjalne źródła ryzyka, takie jak ryzyko kredytowe i ryzyko „rozmycia”. Jeśli wsparcie jakości kredytowej dostarczane przez sprzedawcę jest mierzone jedynie w oparciu o straty związane z ryzykiem kredytowym, wówczas ustanawia się oddzielną rezerwę w związku z ryzykiem „rozmycia”, jeśli jest ono istotne w kontekście konkretnej puli ekspozycji. Ponadto przy określaniu wymaganego poziomu wsparcia w ramach programu dokonuje się przeglądu informacji z kilku minionych lat, w tym informacji na temat strat, zaległości kredytowych, przypadków rozmycia oraz współczynnika obrotu należności; oraz |
| --- | --- |

l)

Łączne oszacowanie straty z tytułu pakietu aktywów, którego zakup rozważany jest w ramach programu ABCP, musi uwzględniać wszystkie potencjalne źródła ryzyka, takie jak ryzyko kredytowe i ryzyko „rozmycia”. Jeśli wsparcie jakości kredytowej dostarczane przez sprzedawcę jest mierzone jedynie w oparciu o straty związane z ryzykiem kredytowym, wówczas ustanawia się oddzielną rezerwę w związku z ryzykiem „rozmycia”, jeśli jest ono istotne w kontekście konkretnej puli ekspozycji. Ponadto przy określaniu wymaganego poziomu wsparcia w ramach programu dokonuje się przeglądu informacji z kilku minionych lat, w tym informacji na temat strat, zaległości kredytowych, przypadków rozmycia oraz współczynnika obrotu należności; oraz

| m) | Przy zakupie ekspozycji program ABCP wykorzystuje narzędzia strukturalne, na przykład automatyczne mechanizmy wygasające, w celu zmniejszenia potencjalnego pogorszenia jakości kredytowej portfela bazowego. |
| --- | --- |

m)

Przy zakupie ekspozycji program ABCP wykorzystuje narzędzia strukturalne, na przykład automatyczne mechanizmy wygasające, w celu zmniejszenia potencjalnego pogorszenia jakości kredytowej portfela bazowego.

Właściwe organy mogą odstąpić od wymogu publicznej dostępności metod oceny ECAI, będąc przekonane, że ze względu na szczególny charakter sekurytyzacji — na przykład jej wyjątkową strukturę — takie metody nie są jeszcze publicznie dostępne.

| 44. | Instytucja kredytowa zalicza pozycję bez ratingu do jednej z klas ratingowych opisanych w ust. 43. Pozycji przypisuje się rating wynikowy, taki sam jak oceny kredytowe odpowiadające tej klasie ratingowej, zgodnie z ust. 43. W przypadku, gdy taki rating wynikowy w chwili rozpoczęcia sekurytyzacji jest na poziomie jakości inwestycyjnej lub wyższym, uznaje się go za tożsamy z uznaną oceną kredytową uznanej instytucję ECAI w celu obliczenia kwot ekspozycji ważonych ryzykiem. |
| --- | --- |

44.

Instytucja kredytowa zalicza pozycję bez ratingu do jednej z klas ratingowych opisanych w ust. 43. Pozycji przypisuje się rating wynikowy, taki sam jak oceny kredytowe odpowiadające tej klasie ratingowej, zgodnie z ust. 43. W przypadku, gdy taki rating wynikowy w chwili rozpoczęcia sekurytyzacji jest na poziomie jakości inwestycyjnej lub wyższym, uznaje się go za tożsamy z uznaną oceną kredytową uznanej instytucję ECAI w celu obliczenia kwot ekspozycji ważonych ryzykiem.

3.2.   Maksymalne kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem

| 45. | W przypadku inicjującej instytucji kredytowej, sponsorującej instytucji kredytowej lub innych instytucji kredytowych, które mogą obliczyć wartość Kirb, kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem obliczane w odniesieniu do ich pozycji sekurytyzacyjnych mogą być ograniczone do kwoty, która zgodnie z art. 75 lit. a) stworzyłaby wymóg kapitałowy równy 8 % kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, które powstałaby, gdyby aktywa sekurytyzowane nie były objęte sekurytyzacją i były ujęte w bilansie instytucji kredytowej wraz z kwotami oczekiwanych strat w odniesieniu do tych ekspozycji. |
| --- | --- |

45.

W przypadku inicjującej instytucji kredytowej, sponsorującej instytucji kredytowej lub innych instytucji kredytowych, które mogą obliczyć wartość Kirb, kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem obliczane w odniesieniu do ich pozycji sekurytyzacyjnych mogą być ograniczone do kwoty, która zgodnie z art. 75 lit. a) stworzyłaby wymóg kapitałowy równy 8 % kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, które powstałaby, gdyby aktywa sekurytyzowane nie były objęte sekurytyzacją i były ujęte w bilansie instytucji kredytowej wraz z kwotami oczekiwanych strat w odniesieniu do tych ekspozycji.

3.3.   Metoda ratingów zewnętrznych

| 46. | Według metody ratingów zewnętrznych kwotę ekspozycji ważoną ryzykiem pozycji sekurytyzacyjnej z ratingiem oblicza się przy zastosowaniu do wartości ekspozycji wagi ryzyka związanej ze stopniem jakości kredytowej, który właściwe organy postanowiły przypisać określonej ocenie kredytowej zgodnie z art. 98 (patrz tabele 4 i 5), pomnożonej przez współcznynnik 1,06. |
| --- | --- |

46.

Według metody ratingów zewnętrznych kwotę ekspozycji ważoną ryzykiem pozycji sekurytyzacyjnej z ratingiem oblicza się przy zastosowaniu do wartości ekspozycji wagi ryzyka związanej ze stopniem jakości kredytowej, który właściwe organy postanowiły przypisać określonej ocenie kredytowej zgodnie z art. 98 (patrz tabele 4 i 5), pomnożonej przez współcznynnik 1,06.

Tabela 4

Pozycje inne niż z ratingami krótkoterminowymi

| Stopień jakości kredytowej (SJK) | Waga ryzyka |
| --- | --- |
| | A | B | C |
| SJK 1 | 7 % | 12 % | 20 % |
| SJK 2 | 8 % | 15 % | 25 % |
| SJK 3 | 10 % | 18 % | 35 % |
| SJK 4 | 12 % | 20 % | 35 % |
| SJK 5 | 20 % | 35 % | 35 % |
| SJK 6 | 35 % | 50 % | 50 % |
| SJK 7 | 60 % | 75 % | 75 % |
| SJK 8 | 100 % | 100 % | 100 % |
| SJK 9 | 250 % | 250 % | 250 % |
| SJK 10 | 425 % | 425 % | 425 % |
| SJK 11 | 650 % | 650 % | 650 % |
| SJK poniżej 11 | 1 250 % | 1 250 % | 1 250 % |

Stopień jakości kredytowej (SJK)

Waga ryzyka

A

B

C

SJK 1

7 %

12 %

20 %

SJK 2

8 %

15 %

25 %

SJK 3

10 %

18 %

35 %

SJK 4

12 %

20 %

35 %

SJK 5

20 %

35 %

35 %

SJK 6

35 %

50 %

50 %

SJK 7

60 %

75 %

75 %

SJK 8

100 %

100 %

100 %

SJK 9

250 %

250 %

250 %

SJK 10

425 %

425 %

425 %

SJK 11

650 %

650 %

650 %

SJK poniżej 11

1 250 %

1 250 %

1 250 %

Tabela 5

Pozycje z ratingami krótkoterminowymi

| Stopień jakości kredytowej (SJK) | Waga ryzyka |
| --- | --- |
| | A | B | C |
| SJK 1 | 7 % | 12 % | 20 % |
| SJK 2 | 12 % | 20 % | 35 % |
| SJK 3 | 60 % | 75 % | 75 % |
| Pozostałe oceny kredytowe | 1 250 % | 1 250 % | 1 250 % |

Stopień jakości kredytowej (SJK)

Waga ryzyka

A

B

C

SJK 1

7 %

12 %

20 %

SJK 2

12 %

20 %

35 %

SJK 3

60 %

75 %

75 %

Pozostałe oceny kredytowe

1 250 %

1 250 %

1 250 %

| 47. | Wagi ryzyka określone w kolumnie A każdej tabeli stosuje się, z zastrzeżeniem przepisów ust. 48 i 49, w przypadku gdy pozycja znajduje się w najbardziej uprzywilejowanej transzy sekurytyzacji. Przy określaniu, czy dana transza jest najbardziej uprzywilejowana nie wymaga się uwzględniania kwot należnych z tytułu pochodnych instrumentów procentowych lub walutowych, należnych opłat lub innych podobnych płatności. |
| --- | --- |

47.

Wagi ryzyka określone w kolumnie A każdej tabeli stosuje się, z zastrzeżeniem przepisów ust. 48 i 49, w przypadku gdy pozycja znajduje się w najbardziej uprzywilejowanej transzy sekurytyzacji. Przy określaniu, czy dana transza jest najbardziej uprzywilejowana nie wymaga się uwzględniania kwot należnych z tytułu pochodnych instrumentów procentowych lub walutowych, należnych opłat lub innych podobnych płatności.

| 48. | Wagę ryzyka w wysokości 6 % można zostać zastosowana dla pozycji, która jest częścią składową uprzywilejowanej transzy sekurytyzacyjnej, o ile ta transza jest pod każdym względem bardziej uprzywilejowana niż dowolna inna transza sekurytyzacyjna, której pozycje otrzymałyby zgodnie z ust. 46 wagę ryzyka w wysokości 7 %, pod warunkiem, iż:






  a) | właściwe organy upewniły się, iż jest to uzasadnione zdolnością do absorpcji strat przez kolejne transze, oraz |
| --- | --- | --- |

48.

Wagę ryzyka w wysokości 6 % można zostać zastosowana dla pozycji, która jest częścią składową uprzywilejowanej transzy sekurytyzacyjnej, o ile ta transza jest pod każdym względem bardziej uprzywilejowana niż dowolna inna transza sekurytyzacyjna, której pozycje otrzymałyby zgodnie z ust. 46 wagę ryzyka w wysokości 7 %, pod warunkiem, iż:

a)

właściwe organy upewniły się, iż jest to uzasadnione zdolnością do absorpcji strat przez kolejne transze, oraz

| b) | pozycja posiada rating zewnętrzny, odpowiadający pierwszemu stopniowi jakości kredytowej w Tabeli 4 lub 5, lub — w przypadku braku ratingu — spełnia wymogi ust. 42 lit a) -c), przy czym „pozycjami odniesienia” są pozycje w kolejnej transzy, którym zgodnie z ust. 46 przyznano wagę ryzyka w wysokości 7 %. |
| --- | --- |

b)

pozycja posiada rating zewnętrzny, odpowiadający pierwszemu stopniowi jakości kredytowej w Tabeli 4 lub 5, lub — w przypadku braku ratingu — spełnia wymogi ust. 42 lit a) -c), przy czym „pozycjami odniesienia” są pozycje w kolejnej transzy, którym zgodnie z ust. 46 przyznano wagę ryzyka w wysokości 7 %.

| 49. | Wagi ryzyka określone w kolumnie C każdej tabeli stosuje się, w przypadku, gdy pozycja sekurytyzacyjna znajduje się w strukturze sekurytyzacyjnej z efektywną liczbą ekspozycji sekurytyzowanych mniejszą niż sześć. Przy obliczaniu efektywnej liczby ekspozycji sekurytyzowanych ekspozycje wielokrotne wobec jednego dłużnika należy traktować jako jedno ekspozycja. Faktyczną liczbę ekspozycji oblicza się według wzoru:



  gdzie EADi stanowi sumę wartości ekspozycji wszystkich ekspozycji wobec i-ego dłużnika (gdzie i oznacza numer kolejny dłużnika). W przypadku resekurytyzacji (sekurytyzacji ekspozycji już objętych sekurytyzacją) instytucja kredytowa uwzględnia liczbę ekspozycji w resekurytyzowanej puli, a nie liczbę ekspozycji bazowych w puli pierwotnej. Jeśli dostępna jest informacja o udziale w portfelu największej ekspozycji, C1, instytucja kredytowa może obliczyć N jako 1/C1. |
| --- | --- |

49.

Wagi ryzyka określone w kolumnie C każdej tabeli stosuje się, w przypadku, gdy pozycja sekurytyzacyjna znajduje się w strukturze sekurytyzacyjnej z efektywną liczbą ekspozycji sekurytyzowanych mniejszą niż sześć. Przy obliczaniu efektywnej liczby ekspozycji sekurytyzowanych ekspozycje wielokrotne wobec jednego dłużnika należy traktować jako jedno ekspozycja. Faktyczną liczbę ekspozycji oblicza się według wzoru:

Formula

gdzie EADi stanowi sumę wartości ekspozycji wszystkich ekspozycji wobec i-ego dłużnika (gdzie i oznacza numer kolejny dłużnika). W przypadku resekurytyzacji (sekurytyzacji ekspozycji już objętych sekurytyzacją) instytucja kredytowa uwzględnia liczbę ekspozycji w resekurytyzowanej puli, a nie liczbę ekspozycji bazowych w puli pierwotnej. Jeśli dostępna jest informacja o udziale w portfelu największej ekspozycji, C1, instytucja kredytowa może obliczyć N jako 1/C1.

| 50. | Wagi ryzyka w kolumnie B stosuje się do wszystkich innych pozycji. |
| --- | --- |

50.

Wagi ryzyka w kolumnie B stosuje się do wszystkich innych pozycji.

| 51. | Ograniczenie ryzyka kredytowego pozycji sekurytyzowanych może być uznane zgodnie z ust. 60-62. |
| --- | --- |

51.

Ograniczenie ryzyka kredytowego pozycji sekurytyzowanych może być uznane zgodnie z ust. 60-62.

3.4.   Metoda formuły nadzorczej

| 52. | Z zastrzeżeniem przepisów ust. 58 i 59, według metody formuły nadzorczej, waga ryzyka dla pozycji sekurytyzacyjnych jest większą z następujących wartości: 7 % lub waga ryzyka, którą należy zastosować zgodnie z ust. 53. |
| --- | --- |

52.

Z zastrzeżeniem przepisów ust. 58 i 59, według metody formuły nadzorczej, waga ryzyka dla pozycji sekurytyzacyjnych jest większą z następujących wartości: 7 % lub waga ryzyka, którą należy zastosować zgodnie z ust. 53.

| 53. | Z zastrzeżeniem przepisów ust. 58 i 59, waga ryzyka, jaką przypisuje się kwocie ekspozycji równa się:
  12.5 × (S[L+T] – S[L])/T
  gdzie



  gdzie








  h | = | (1 – Kirbr / ELGD)
  N |
| --- | --- | --- | --- |
| c | = | Kirbr /(1 – h) |
| v | = | |
| f | = | |
| g | = | |
| a | = | g · c |
| b | = | g · (1 – c) |
| d | = | 1 – (1 – h) · (1 – Beta[Kirbr; a, b]) |
| K[x] | = | (1 – h) · ((1 – Beta [x; a, b]) x + Beta [x; a + 1, b], c). |

53.

Z zastrzeżeniem przepisów ust. 58 i 59, waga ryzyka, jaką przypisuje się kwocie ekspozycji równa się:

12.5 × (S[L+T] – S[L])/T

gdzie

Image

gdzie

h

=

(1 – Kirbr / ELGD)
  N

c

=

Kirbr /(1 – h)

v

=

Formula

f

=

Formula

g

=

Formula

a

=

g · c

b

=

g · (1 – c)

d

=

1 – (1 – h) · (1 – Beta[Kirbr; a, b])

K[x]

=

(1 – h) · ((1 – Beta [x; a, b]) x + Beta [x; a + 1, b], c).

τ = 1 000, i

ω = 20.

W powyższych wyrażeniach beta [x, a, b] oznacza dystrybuantę rozkładu Beta z parametrami a i b mierzonymi w punkcie x.

T (grubość transzy, w której znajduje się dana pozycja) mierzy się jako stosunek a) wartości nominalnej transzy do b) sumy wartości ekspozycji, które zostały objęte sekurytyzacją. Do celów obliczania T wartość ekspozycji instrumentu pochodnego, wymienionego w załączniku IV, jest równa przyszłej, potencjalnej ekspozycji kredytowej, obliczonej zgodnie z załącznikiem III, gdy bieżący koszt zastąpienia nie ma wartości dodatniej.

Kirbr oblicza się jako stosunek a) wartości „kirb” do b) sumy wartości ekspozycji, które zostały objęte sekurytyzacją. Kirbr wyraża się w formie ułamka dziesiętnego (na przykład kirb równy 15 % puli wyraża się jako kirbr równy 0,15).

L (poziom wsparcia jakości kredytowej) mierzy się jako stosunek wartości nominalnej wszystkich transz podporządkowanych wobec transzy, w której znajduje się dana pozycja, do sumy wartości ekspozycji, które zostały objęte sekurytyzacją. W pomiarach L nie uwzględnia się skapitalizowanych przyszłych dochodów. Przy obliczaniu poziom wsparcia, należności kontrahentów z tytułu instrumentów pochodnych wymienionych w załączniku IV, stanowiące transze mniej uprzywilejowane w stosunku do transzy rozpatrywanej, można przyjąć według bieżącego kosztu zastąpienia (bez uwzględnienia przyszłych potencjalnych ekspozycji kredytowych).

N równa się efektywnej liczbie ekspozycji obliczonej zgodnie z ust. 49.

ELGD, średnią stratę z tytułu niewykonania zobowiązań ważoną ekspozycją, oblicza się według wzoru:

Formula

gdzie LGDi oznacza średnią wartość LGD związaną ze wszystkimi ekspozycjami względem i-ego dłużnika (gdzie i oznacza numer kolejny dłużnika) i gdzie wartość LGD określa się zgodnie z art. 84-89. W przypadku resekurytyzacji do pozycji sekurytyzowanych stosuje się wartość LGD równą 100 %. Jeżeli ryzyko niewykonania zobowiązań i ryzyko „rozmycia” dotyczące nabytych wierzytelności są traktowane w ramach sekurytyzacji w sposób zbiorczy (np. dostępna jest pojedyncza rezerwa albo nadwyżkowe zabezpieczenie w celu pokrycia strat z obu źródeł), wkład LGDi odpowiada średniej ważonej wartości LGD dla ryzyka kredytowego i wynoszącej 75 % LGD dla ryzyka „rozmycia”. W tym przypadku wagami są odpowiednio wymogi kapitałowe wyznaczone niezależnie z tytułu ryzyka kredytowego i ryzyka „rozmycia”.

Uproszczone parametry wejściowe

Jeśli wartość ekspozycji największej ekspozycji sekurytyzowanego, C1, nie przekracza 3 % sumy wartości ekspozycji sekurytyzowanych, wówczas do celów metody formuły nadzorczej instytucja kredytowa może przyjąć, że wartość LGD równa się 50 %, a N równa się albo

Formula

albo

N=1/ C1.

Cm oblicza się jako stosunek sumy wartości ekspozycji największych „m” ekspozycji do sumy wartości ekspozycji sekurytyzowanych. Wielkość „m” może określić instytucja kredytowa.

W przypadku sekurytyzacji obejmującej ekspozycje detaliczne właściwe organy mogą zezwolić na zastosowanie metody formuły nadzorczej z następującymi uproszczeniami: h = 0 oraz v = 0.

| 54. | Ograniczenie ryzyka kredytowego pozycji objętych sekurytyzacją uznaje się zgodnie z ust. 60, 61 i 63-67. |
| --- | --- |

54.

Ograniczenie ryzyka kredytowego pozycji objętych sekurytyzacją uznaje się zgodnie z ust. 60, 61 i 63-67.

3.5.   Instrumenty wsparcia płynności

| 55. | Do celów określenia wartości ekspozycji z tytułu pozycji sekurytyzacyjnej bez ratingu w formie określonych rodzajów instrumentów wsparcia płynności stosuje się przepisy ust. 56-59. |
| --- | --- |

55.

Do celów określenia wartości ekspozycji z tytułu pozycji sekurytyzacyjnej bez ratingu w formie określonych rodzajów instrumentów wsparcia płynności stosuje się przepisy ust. 56-59.

3.5.1   Instrumenty wsparcia płynności dostępne wyłącznie w przypadku zaburzeń funkcjonowania rynku

| 56. | W odniesieniu do wartości nominalnej instrumentu wsparcia płynności, który może być wykorzystany jedynie w przypadku ogólnego zaburzenia funkcjonowania rynku oraz który spełnia warunki określone w ust. 13 dla „uznanego instrumentu wsparcia płynności”, stosuje się współczynnik konwersji 20 %. |
| --- | --- |

56.

W odniesieniu do wartości nominalnej instrumentu wsparcia płynności, który może być wykorzystany jedynie w przypadku ogólnego zaburzenia funkcjonowania rynku oraz który spełnia warunki określone w ust. 13 dla „uznanego instrumentu wsparcia płynności”, stosuje się współczynnik konwersji 20 %.

3.5.2   Linie zaliczek gotówkowych

| 57. | W odniesieniu do wartości nominalnej instrumentu wsparcia płynności, który spełnia warunki określone w ust. 15 stosuje się współczynnik konwersji 0 %. |
| --- | --- |

57.

W odniesieniu do wartości nominalnej instrumentu wsparcia płynności, który spełnia warunki określone w ust. 15 stosuje się współczynnik konwersji 0 %.

5.3.3   Wyjątkowe sposoby traktowania w przypadku gdy nie można obliczyć wartości „Kirb”.

| 58. | Jeśli obliczanie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem dla sekurytyzowanych ekspozycji, tak jakby nie były one objęte sekurytyzacją, jest niepraktyczne dla instytucji kredytowej, może ona w drodze wyjątku oraz za zgodą właściwych organówotrzymać tymczasowe zezwolenie na stosowanie określonej w ust. 59 metody obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem w odniesieniu do pozycji sekurytyzacyjnej bez ratingu w postaci instrumentu wsparcia płynności, który spełnia warunki „dopuszczalnego instrumentu wsparcia płynności” określone ust. 13 lub który spełnia warunki określone w ust. 56. |
| --- | --- |

58.

Jeśli obliczanie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem dla sekurytyzowanych ekspozycji, tak jakby nie były one objęte sekurytyzacją, jest niepraktyczne dla instytucji kredytowej, może ona w drodze wyjątku oraz za zgodą właściwych organówotrzymać tymczasowe zezwolenie na stosowanie określonej w ust. 59 metody obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem w odniesieniu do pozycji sekurytyzacyjnej bez ratingu w postaci instrumentu wsparcia płynności, który spełnia warunki „dopuszczalnego instrumentu wsparcia płynności” określone ust. 13 lub który spełnia warunki określone w ust. 56.

| 59. | W odniesieniu do pozycji sekurytyzacyjnej w postaci instrumentu wsparcia płynności można zastosować najwyższą wagę ryzyka, która byłaby zastosowana zgodnie z art. 78-83 w odniesieniu do jakichkolwiek sekurytyzowanych ekspozycji, gdyby nie były one poddane sekurytyzacji. Aby określić wartość ekspozycji z tytułu pozycji, do wartości nominalnej instrumentu wsparcia płynności można zastosować współczynnik konwersji 50 %, jeśli pierwotny termin rozliczenia tego instrumentu wynosi jeden rok lub krócej. Jeśli instrument wsparcia płynności spełnia warunki określone w ust. 56, można zastosować współczynnik konwersji 20 %. W pozostałych przypadkach obowiązuje współczynnik konwersji 100 %. |
| --- | --- |

59.

W odniesieniu do pozycji sekurytyzacyjnej w postaci instrumentu wsparcia płynności można zastosować najwyższą wagę ryzyka, która byłaby zastosowana zgodnie z art. 78-83 w odniesieniu do jakichkolwiek sekurytyzowanych ekspozycji, gdyby nie były one poddane sekurytyzacji. Aby określić wartość ekspozycji z tytułu pozycji, do wartości nominalnej instrumentu wsparcia płynności można zastosować współczynnik konwersji 50 %, jeśli pierwotny termin rozliczenia tego instrumentu wynosi jeden rok lub krócej. Jeśli instrument wsparcia płynności spełnia warunki określone w ust. 56, można zastosować współczynnik konwersji 20 %. W pozostałych przypadkach obowiązuje współczynnik konwersji 100 %.

3.6.   Uznanie ograniczenia ryzyka kredytowego pozycji sekurytyzacyjnych

3.6.1.   Ochrona kredytowa rzeczywista

| 60. | Za uznaną ochronę rzeczywistą uważa się jedynie ochronę uznaną w kontekście obliczeń kwot ekspozycji ważonych ryzykiem na podstawie art. 78-83, jak określono w art. 90-93, a warunkiem takiego uznania jest spełnienie odpowiednich minimalnych wymogów, określonych w wymienionych artykułach. |
| --- | --- |

60.

Za uznaną ochronę rzeczywistą uważa się jedynie ochronę uznaną w kontekście obliczeń kwot ekspozycji ważonych ryzykiem na podstawie art. 78-83, jak określono w art. 90-93, a warunkiem takiego uznania jest spełnienie odpowiednich minimalnych wymogów, określonych w wymienionych artykułach.

3.6.2.   Ochrona kredytowa nierzeczywista

| 61. | Za uznaną ochronę nierzeczywistą oraz dostawców ochrony nierzeczywistej uważa się jedynie ochronę i dostawców uznanych zgodnie z art. 90-93, a warunkiem takiego uznania jest spełnienie odpowiednich minimalnych wymogów określonych w wymienionych artykułach. |
| --- | --- |

61.

Za uznaną ochronę nierzeczywistą oraz dostawców ochrony nierzeczywistej uważa się jedynie ochronę i dostawców uznanych zgodnie z art. 90-93, a warunkiem takiego uznania jest spełnienie odpowiednich minimalnych wymogów określonych w wymienionych artykułach.

3.6.3.   Obliczanie wymogów kapitałowych dla pozycji sekurytyzacyjnych objętych instrumentami ograniczania ryzyka kredytowego

Metoda ratingów zewnętrznych

| 62. | W przypadku gdy kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oblicza się przy zastosowa niu metody ratingów zewnętrznych, wartość ekspozycji lub kwota ekspozycji ważona ryzykiem dla pozycji sekurytyzacyjnej, względem której uzyskano ochronę kredytową, mogą zostać zmienione zgodnie z przepisami załącznika VIII w zakresie, w jakim te stosują się do obliczeń kwot ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z art. 78-83. |
| --- | --- |

62.

W przypadku gdy kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oblicza się przy zastosowa niu metody ratingów zewnętrznych, wartość ekspozycji lub kwota ekspozycji ważona ryzykiem dla pozycji sekurytyzacyjnej, względem której uzyskano ochronę kredytową, mogą zostać zmienione zgodnie z przepisami załącznika VIII w zakresie, w jakim te stosują się do obliczeń kwot ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z art. 78-83.

Metoda formuły nadzorczej — pełna ochrona kredytowa

| 63. | W przypadku gdy kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oblicza się przy zastosowaniu metody formuły nadzorczej, instytucja kredytowa określa „efektywną wagę ryzyka” danej pozycji. Dokonuje tego, dzieląc kwotę ekspozycji ważoną ryzykiem danej pozycji przez wartość ekspozycji tej pozycji i mnożąc wynik przez 100. |
| --- | --- |

63.

W przypadku gdy kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem oblicza się przy zastosowaniu metody formuły nadzorczej, instytucja kredytowa określa „efektywną wagę ryzyka” danej pozycji. Dokonuje tego, dzieląc kwotę ekspozycji ważoną ryzykiem danej pozycji przez wartość ekspozycji tej pozycji i mnożąc wynik przez 100.

| 64. | W przypadku ochrony kredytowej rzeczywistej kwotę ekspozycji ważoną ryzykiem pozycji sekurytyzacyjnych oblicza się, mnożąc przez efektywną wagę ryzyka wartość ekspozycji danej pozycji skorygowaną o rzeczywistą ochronę kredytową (wartość E*, obliczona zgodnie z art. 90-93 w celu obliczenia kwot ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z art. 78-83, przyjmując, że E = kwota pozycji sekurytyzacyjnej). |
| --- | --- |

64.

W przypadku ochrony kredytowej rzeczywistej kwotę ekspozycji ważoną ryzykiem pozycji sekurytyzacyjnych oblicza się, mnożąc przez efektywną wagę ryzyka wartość ekspozycji danej pozycji skorygowaną o rzeczywistą ochronę kredytową (wartość E*, obliczona zgodnie z art. 90-93 w celu obliczenia kwot ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z art. 78-83, przyjmując, że E = kwota pozycji sekurytyzacyjnej).

| 65. | W przypadku ochrony kredytowej nierzeczywistej kwotę ekspozycji ważoną ryzykiem pozycji sekurytyzacyjnej oblicza się, mnożąc GA (kwotę ochrony skorygowaną o wszelkie przypadki niedopasowania walutowego oraz niedopasowania terminów rozliczenia, zgodnie z przepisami załącznika VIII) przez efektywną wagę ryzyka dostawcy ochrony, a następnie dodając otrzymaną wartość do kwoty otrzymanej przez pomnożenie kwoty pozycji sekurytyzacyjnej minus GA przez efektywną wagę ryzyka. |
| --- | --- |

65.

W przypadku ochrony kredytowej nierzeczywistej kwotę ekspozycji ważoną ryzykiem pozycji sekurytyzacyjnej oblicza się, mnożąc GA (kwotę ochrony skorygowaną o wszelkie przypadki niedopasowania walutowego oraz niedopasowania terminów rozliczenia, zgodnie z przepisami załącznika VIII) przez efektywną wagę ryzyka dostawcy ochrony, a następnie dodając otrzymaną wartość do kwoty otrzymanej przez pomnożenie kwoty pozycji sekurytyzacyjnej minus GA przez efektywną wagę ryzyka.

Metoda formuły nadzorczej — ochrona częściowa

| 66. | Jeśli ograniczenie ryzyka kredytowego obejmuje „pierwszą stratę” straty ustalane na zasadzie proporcjonalnej przypadające na pozycję sekurytyzacyjną, instytucja kredytowa może zastosować przepisy ust. 63-65. |
| --- | --- |

66.

Jeśli ograniczenie ryzyka kredytowego obejmuje „pierwszą stratę” straty ustalane na zasadzie proporcjonalnej przypadające na pozycję sekurytyzacyjną, instytucja kredytowa może zastosować przepisy ust. 63-65.

| 67. | W innych przypadkach instytucja kredytowa traktuje pozycję sekurytyzacyjną jako dwie lub więcej pozycji, których niezabezpieczona część uznaje się za pozycję o niższej jakości kredytowej. Do obliczenia kwoty ekspozycji ważonej ryzykiem tej pozycji stosuje się przepisy ust. 52-54, z zastrzeżeniem że „T” koryguje się do wartości e*, w przypadku ochrony rzeczywistej, oraz T-g, w przypadku ochrony nierzeczywistej; e* oznacza stosunek E* do całkowitej kwoty nominalnej puli bazowej, a E* równe jest skorygowanej kwocie ekspozycji z tytułu pozycji sekurytyzacyjnej, obliczonej zgodnie z przepisami załącznika VIII w zakresie, w jakim te stosują się do obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z art. 78-83, przyjmując, że E = kwota pozycji sekurytyzacyjnej; natomiast g = stosunek wartości nominalnej zabezpieczenia ryzyka kredytowego (skorygowanego o wszelkie przypadki niedopasowania walutowego oraz niedopasowania terminów rozliczenia zgodnie z przepisami załącznika VIII) do sumy wartości ekspozycji sekurytyzowanych. W przypadku ochrony nierzeczywistej do części pozycji nieobjętej skorygowaną wartością „T” stosuje się wagę ryzyka dostawcy ochrony. |
| --- | --- |

67.

W innych przypadkach instytucja kredytowa traktuje pozycję sekurytyzacyjną jako dwie lub więcej pozycji, których niezabezpieczona część uznaje się za pozycję o niższej jakości kredytowej. Do obliczenia kwoty ekspozycji ważonej ryzykiem tej pozycji stosuje się przepisy ust. 52-54, z zastrzeżeniem że „T” koryguje się do wartości e*, w przypadku ochrony rzeczywistej, oraz T-g, w przypadku ochrony nierzeczywistej; e* oznacza stosunek E* do całkowitej kwoty nominalnej puli bazowej, a E* równe jest skorygowanej kwocie ekspozycji z tytułu pozycji sekurytyzacyjnej, obliczonej zgodnie z przepisami załącznika VIII w zakresie, w jakim te stosują się do obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z art. 78-83, przyjmując, że E = kwota pozycji sekurytyzacyjnej; natomiast g = stosunek wartości nominalnej zabezpieczenia ryzyka kredytowego (skorygowanego o wszelkie przypadki niedopasowania walutowego oraz niedopasowania terminów rozliczenia zgodnie z przepisami załącznika VIII) do sumy wartości ekspozycji sekurytyzowanych. W przypadku ochrony nierzeczywistej do części pozycji nieobjętej skorygowaną wartością „T” stosuje się wagę ryzyka dostawcy ochrony.

3.7.   Dodatkowe wymogi kapitałowe dotyczące sekurytyzacji ekspozycji odnawialnych z opcją przedterminowej spłaty należności

| 68. | Obok kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, obliczanych w odniesieniu do posiadanych przez inicjującą instytucję kredytową pozycji sekurytyzacyjnych, wymaga się od tej instytucji, w momencie gdy dokonuje sprzedaży ekspozycji odnawialnych w ramach sekurytyzacji z opcją przedterminowej spłaty obliczenia kwoty ekspozycji ważonej ryzykiem zgodnie z metodami określonymi w ust. 16-33. |
| --- | --- |

68.

Obok kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, obliczanych w odniesieniu do posiadanych przez inicjującą instytucję kredytową pozycji sekurytyzacyjnych, wymaga się od tej instytucji, w momencie gdy dokonuje sprzedaży ekspozycji odnawialnych w ramach sekurytyzacji z opcją przedterminowej spłaty obliczenia kwoty ekspozycji ważonej ryzykiem zgodnie z metodami określonymi w ust. 16-33.

| 69. | Do celów ust. 68 — ust. 19 i 20 zastępuje się ust. 70 i 71. |
| --- | --- |

69.

Do celów ust. 68 — ust. 19 i 20 zastępuje się ust. 70 i 71.

| 70. | Do celów wspomnianych przepisów „udział podmiotu inicjującego” jest równy sumie






  a) | wartości ekspozycj
  i
  tej nominalnej części umownej puli wykorzystanych kwot, odsprzedanych do programu sekurytyzacyjnego, której udział w całej puli wierzytelności oddanych do programu określa część przepływów pieniężnych z tytułu kwoty głównej, odsetek, odsetek oraz innych powiązanych kwot, które nie są dostępne w celu dokonania płatności na rzecz posiadaczy pozycji sekurytyzacyjnych, oraz |
| --- | --- | --- |

70.

Do celów wspomnianych przepisów „udział podmiotu inicjującego” jest równy sumie

a)

wartości ekspozycj
  i
  tej nominalnej części umownej puli wykorzystanych kwot, odsprzedanych do programu sekurytyzacyjnego, której udział w całej puli wierzytelności oddanych do programu określa część przepływów pieniężnych z tytułu kwoty głównej, odsetek, odsetek oraz innych powiązanych kwot, które nie są dostępne w celu dokonania płatności na rzecz posiadaczy pozycji sekurytyzacyjnych, oraz

| b) | wartości ekspozycji tej części puli niewykorzystanych kwot linii kredytowych (kwoty wykorzystane w ramach tych linii zostały odsprzedane do programu sekurytyzacyjnego) której udział procentowy w odniesieniu do całkowitej wartości takich niewykorzystanych kwot jest taki sam jak udział procentowy wartości ekspozycji opisanej w lit. a) w stosunku do wartości ekspozycji puli wykorzystanych kwot, odsprzedanych w ramach sekurytyzacji. |
| --- | --- |

b)

wartości ekspozycji tej części puli niewykorzystanych kwot linii kredytowych (kwoty wykorzystane w ramach tych linii zostały odsprzedane do programu sekurytyzacyjnego) której udział procentowy w odniesieniu do całkowitej wartości takich niewykorzystanych kwot jest taki sam jak udział procentowy wartości ekspozycji opisanej w lit. a) w stosunku do wartości ekspozycji puli wykorzystanych kwot, odsprzedanych w ramach sekurytyzacji.

Aby klasyfikować się jako taki, udział podmiotu inicjującego nie może być podrzędny w stosunku do udziału inwestorów.

„Udział inwestorów” oznacza wartość ekspozycji nominalnej części puli wykorzystanych kwot, niewchodzącą w zakres lit. a), powiększoną o wartość ekspozycji tej części puli niewykorzystanych kwot linii kredytowych (kwoty wykorzystane w ramach tych linii zostały odsprzedane do programu sekurytyzacyjnego), która nie wchodzi w zakres lit. b).

| 71. | Ekspozycje inicjującej instytucji kredytowej, związanego z jej prawami do części udziału podmiotu inicjującego, opisanego w ust. 70 lit. a), nie uważa się za pozycję sekurytyzacyjną, ale za ekspozycję proporcjonalną w stosunku do ekspozycji sekurytyzowanych kwot wykorzystanych, tak jakby nie były one objęte sekurytyzacją, w kwocie równej tej opisanej w ust. 70 lit. a). Ponadto uznaje się, że inicjująca instytucja kredytowa posiada ekspozycja proporcjonalne w stosunku do niewykorzystanych kwot linii kredytowych, których wykorzystane kwoty zostały odsprzedane w ramach sekurytyzacji, w kwocie równej tej opisanej w ust. 70 lit. b). |
| --- | --- |

71.

Ekspozycje inicjującej instytucji kredytowej, związanego z jej prawami do części udziału podmiotu inicjującego, opisanego w ust. 70 lit. a), nie uważa się za pozycję sekurytyzacyjną, ale za ekspozycję proporcjonalną w stosunku do ekspozycji sekurytyzowanych kwot wykorzystanych, tak jakby nie były one objęte sekurytyzacją, w kwocie równej tej opisanej w ust. 70 lit. a). Ponadto uznaje się, że inicjująca instytucja kredytowa posiada ekspozycja proporcjonalne w stosunku do niewykorzystanych kwot linii kredytowych, których wykorzystane kwoty zostały odsprzedane w ramach sekurytyzacji, w kwocie równej tej opisanej w ust. 70 lit. b).

3.8.   Obniżenie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem

| 72. | Kwotę ekspozycji ważoną ryzykiem pozycji sekurytyzacyjnych, w odniesieniu do której stosuje się wagę ryzyka równą 1 250 %, można obniżyć o wartość 12,5 większą od kwoty wszelkich aktualizacji wartości dokonanych przez instytucję kredytową względem sekurytyzowanych ekspozycji. W zakresie, w jakim uwzględnia się aktualizacje wartości do tego celu, nie uwzględnia się ich do celów obliczeń wskazanych w załączniku VII część 1 ust. 36. |
| --- | --- |

72.

Kwotę ekspozycji ważoną ryzykiem pozycji sekurytyzacyjnych, w odniesieniu do której stosuje się wagę ryzyka równą 1 250 %, można obniżyć o wartość 12,5 większą od kwoty wszelkich aktualizacji wartości dokonanych przez instytucję kredytową względem sekurytyzowanych ekspozycji. W zakresie, w jakim uwzględnia się aktualizacje wartości do tego celu, nie uwzględnia się ich do celów obliczeń wskazanych w załączniku VII część 1 ust. 36.

| 73. | Kwotę ekspozycji ważoną ryzykiem pozycji sekurytyzacyjnych można obniżyć o wartość 12,5 razy większą od kwoty wszelkich aktualizacji wartości dokonanych przez instytucję kredytową w odniesieniu do tej pozycji. |
| --- | --- |

73.

Kwotę ekspozycji ważoną ryzykiem pozycji sekurytyzacyjnych można obniżyć o wartość 12,5 razy większą od kwoty wszelkich aktualizacji wartości dokonanych przez instytucję kredytową w odniesieniu do tej pozycji.

| 74. | Jak przewidziano w art. 66 ust. 2, w odniesieniu do pozycji sekurytyzacyjnych, którym przypisuje się wagę ryzyka 1 250 %, instytucje kredytowe mogą pomniejszać o wartość ekspozycji tej pozycji fundusze własne jako alternatywa wobec włączenia wspomnianej pozycji do obliczeń kwot ekspozycji ważonych ryzykiem. |
| --- | --- |

74.

Jak przewidziano w art. 66 ust. 2, w odniesieniu do pozycji sekurytyzacyjnych, którym przypisuje się wagę ryzyka 1 250 %, instytucje kredytowe mogą pomniejszać o wartość ekspozycji tej pozycji fundusze własne jako alternatywa wobec włączenia wspomnianej pozycji do obliczeń kwot ekspozycji ważonych ryzykiem.

| 75. | Do celów ust. 74






  a) | wartość ekspozycji z tytułu pozycji można obliczyć na podstawie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, uwzględniając przy tym wszelkie zniżki dokonane zgodnie z przepisami ust. 72 i 73; |
| --- | --- | --- |

75.

Do celów ust. 74

a)

wartość ekspozycji z tytułu pozycji można obliczyć na podstawie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, uwzględniając przy tym wszelkie zniżki dokonane zgodnie z przepisami ust. 72 i 73;

| b) | przy obliczaniu wartości ekspozycji można uwzględnić uznaną ochronę rzeczywistą w sposób spójny z metodami określonymi w ust. 60-67; |
| --- | --- |

b)

przy obliczaniu wartości ekspozycji można uwzględnić uznaną ochronę rzeczywistą w sposób spójny z metodami określonymi w ust. 60-67;

| c) | w przypadku zastosowania metody formuły nadzorczej w celu obliczenia kwot ekspozycji ważonych ryzykiem oraz gdy L≤KIRBR [L+K] >KIRBR, pozycję można traktować jak dwie pozycje, przy czym w odniesieniu do pozycji uprzywilejowanej L równa się KIRBR. |
| --- | --- |

c)

w przypadku zastosowania metody formuły nadzorczej w celu obliczenia kwot ekspozycji ważonych ryzykiem oraz gdy L≤KIRBR [L+K] >KIRBR, pozycję można traktować jak dwie pozycje, przy czym w odniesieniu do pozycji uprzywilejowanej L równa się KIRBR.

| 76. | W przypadku gdy instytucja kredytowa korzysta z opcji alternatywnej, wskazanej w ust. 74, 12,5-krotność kwoty potrąconej zgodnie z tym ustępem odejmuje się, dla celów ust. 45, od kwoty określonej w ust. 45 jako maksymalną kwotę ekspozycji ważonych ryzykiem, obliczanej przez wskazane tam instytucje kredytowe. |
| --- | --- |

76.

W przypadku gdy instytucja kredytowa korzysta z opcji alternatywnej, wskazanej w ust. 74, 12,5-krotność kwoty potrąconej zgodnie z tym ustępem odejmuje się, dla celów ust. 45, od kwoty określonej w ust. 45 jako maksymalną kwotę ekspozycji ważonych ryzykiem, obliczanej przez wskazane tam instytucje kredytowe.

ZAŁĄCZNIK X

RYZYKO OPERACYJNE

Część 1 — Metoda podstawowego wskaźnika

1.   WYMÓG KAPITAŁOWY

| 1. | Według metody podstawowego wskaźnika wymóg kapitałowy dla ryzyka operacyjnego wynosi 15 % wskaźnika, opisanego w ust. 2-9. |
| --- | --- |

1.

Według metody podstawowego wskaźnika wymóg kapitałowy dla ryzyka operacyjnego wynosi 15 % wskaźnika, opisanego w ust. 2-9.

2.   WSKAŹNIK

| 2. | Wskaźnik jest średnią z trzech lat sumy wyników odsetkowych i pozaodsetkowych. |
| --- | --- |

2.

Wskaźnik jest średnią z trzech lat sumy wyników odsetkowych i pozaodsetkowych.

| 3. | Średnią z trzech lat oblicza się na podstawie obserwacji ostatnich trzech okresów obejmujących dwanaście miesięcy każdy, dokonywanych na koniec roku obrotowego. Jeżeli dane zweryfikowane przez biegłego rewidenta nie są dostępne, można wykorzystać dane szacunkowe. |
| --- | --- |

3.

Średnią z trzech lat oblicza się na podstawie obserwacji ostatnich trzech okresów obejmujących dwanaście miesięcy każdy, dokonywanych na koniec roku obrotowego. Jeżeli dane zweryfikowane przez biegłego rewidenta nie są dostępne, można wykorzystać dane szacunkowe.

| 4. | Jeśli w przypadku dowolnej obserwacji suma wyników odsetkowych i pozaodsetkowych jest ujemna lub równa zeru, wartości tej nie uwzględnia się w obliczeniach średniej z trzech lat. Rozpatrywany wskaźnik oblicza się jako sumę wartości dodatnich podzieloną przez liczbę wartości dodatnich. |
| --- | --- |

4.

Jeśli w przypadku dowolnej obserwacji suma wyników odsetkowych i pozaodsetkowych jest ujemna lub równa zeru, wartości tej nie uwzględnia się w obliczeniach średniej z trzech lat. Rozpatrywany wskaźnik oblicza się jako sumę wartości dodatnich podzieloną przez liczbę wartości dodatnich.

2.1.   Instytucje kredytowe podlegające przepisom dyrektywy 86/635/EWG

| 5. | Na podstawie kategorii rachunkowych stosowanych w rachunkach zysków i strat instytucji kredytowych, zgodnie z art. 27 dyrektywy 86/635/EWG, wskaźnik wyraża się jako sumę elementów wymienionych w tabeli 1. Suma zawiera wszystkie elementy zarówno te o wartości dodatniej, jak i ujemnej. |
| --- | --- |

5.

Na podstawie kategorii rachunkowych stosowanych w rachunkach zysków i strat instytucji kredytowych, zgodnie z art. 27 dyrektywy 86/635/EWG, wskaźnik wyraża się jako sumę elementów wymienionych w tabeli 1. Suma zawiera wszystkie elementy zarówno te o wartości dodatniej, jak i ujemnej.

| 6. | Elementy te mogą wymagać korekty w celu uwzględnienia warunków, o których mowa w ust. 7 i 8.
  Tabela 1











  1. | Przychody odsetkowe i pokrewne |
| --- | --- | --- |

6.

Elementy te mogą wymagać korekty w celu uwzględnienia warunków, o których mowa w ust. 7 i 8.

Tabela 1

1.

Przychody odsetkowe i pokrewne

| 2. | Opłaty odsetkowe i pokrewne |
| --- | --- |

2.

Opłaty odsetkowe i pokrewne

| 3. | Przychody z akcji i innych papierów ostałej/zmiennej kwocie dochodu |
| --- | --- |

3.

Przychody z akcji i innych papierów ostałej/zmiennej kwocie dochodu

| 4. | Przychody z tytułu prowizji/opłat |
| --- | --- |

4.

Przychody z tytułu prowizji/opłat

| 5. | Koszty z tytułu prowizji/opłat |
| --- | --- |

5.

Koszty z tytułu prowizji/opłat

| 6. | Wynik operacji finansowych |
| --- | --- |

6.

Wynik operacji finansowych

| 7. | Pozostałe przychody operacyjne |
| --- | --- |

7.

Pozostałe przychody operacyjne

2.1.1   Zastrzeżenia:

| 7. | Wskaźnik oblicza się przed odliczeniem rezerw i kosztów operacyjnych. Koszty operacyjne obejmują koszty usług outsourcingowych świadczonych przez osoby trzecie, inne niż spółka-matka lub spółka zależna instytucji kredytowej lub podmiot zależny spółki-matki, który sam jest spółką-matką instytucji kredytowej. Wydatki poniesione na outsourcing usług świadczonych przez osoby trzecie mogą obniżyć odpowiedni wskaźnik w przypadku, gdy wydatki te są poniesione przez podmiot podlegający nadzorowi na mocy, lub odpowiednio do, niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

7.

Wskaźnik oblicza się przed odliczeniem rezerw i kosztów operacyjnych. Koszty operacyjne obejmują koszty usług outsourcingowych świadczonych przez osoby trzecie, inne niż spółka-matka lub spółka zależna instytucji kredytowej lub podmiot zależny spółki-matki, który sam jest spółką-matką instytucji kredytowej. Wydatki poniesione na outsourcing usług świadczonych przez osoby trzecie mogą obniżyć odpowiedni wskaźnik w przypadku, gdy wydatki te są poniesione przez podmiot podlegający nadzorowi na mocy, lub odpowiednio do, niniejszej dyrektywy.

| 8. | Przy obliczaniu odpowiedniego wskaźnika nie uwzględnia się następujących elementów:






  a) | zrealizowanych zysków/strat ze sprzedaży pozycji objętych portfelem bankowym |
| --- | --- | --- |

8.

Przy obliczaniu odpowiedniego wskaźnika nie uwzględnia się następujących elementów:

a)

zrealizowanych zysków/strat ze sprzedaży pozycji objętych portfelem bankowym

| b) | przychodów z tytułu zdarzeń nadzwyczajnych lub występujących nieregularnie |
| --- | --- |

b)

przychodów z tytułu zdarzeń nadzwyczajnych lub występujących nieregularnie

| c) | przychodów z tytułu odszkodowań ubezpieczeniowych. |
| --- | --- |

c)

przychodów z tytułu odszkodowań ubezpieczeniowych.

Rewaluację pozycji handlowych można uwzględnić w obliczeniach, jeśli stanowi ona część rachunku zysków i strat. Rewaluację zaksięgowaną na rachunku zysków i strat należy uwzględnić w przypadku, gdy podstawę obliczeń stanowią przepisy art. 36 ust. 2 dyrektywy 86/635/EWG.

2.2.   Instytucje kredytowe stosujące inne metody rachunkowości

| 9. | W przypadku gdy instytucje kredytowe stosują zasady rachunkowości inne niż metody ustanowione dyrektywą 86/635/EWG, powinny one obliczać wskaźnik na podstawie danych, które najlepiej odpowiadają definicji określonej w ust. 2-8. |
| --- | --- |

9.

W przypadku gdy instytucje kredytowe stosują zasady rachunkowości inne niż metody ustanowione dyrektywą 86/635/EWG, powinny one obliczać wskaźnik na podstawie danych, które najlepiej odpowiadają definicji określonej w ust. 2-8.

Część 2 — Metoda standardowa

1.   WYMÓG KAPITAŁOWY

| 1. | Według metody standardowej wymóg kapitałowy dla ryzyka operacyjnego jest równy średniej z trzech lat odpowiednich wskaźników ważonych ryzykiem, obliczany każdego roku dla linii biznesowych wymienionych w tabeli 2. Każdego roku ujemny wymóg kapitałowy w jednej linii biznesowej, wynikający z ujemnej wartości odpowiedniego wskaźnika, może zostać zastosowany wobec całości. Jednakże w przypadku, gdy suma narzutów kapitałowych we wszystkich liniach biznesowych w danym roku jest ujemna, jej wartość dla potrzeb średniej dla danego roku wynosi zero. |
| --- | --- |

1.

Według metody standardowej wymóg kapitałowy dla ryzyka operacyjnego jest równy średniej z trzech lat odpowiednich wskaźników ważonych ryzykiem, obliczany każdego roku dla linii biznesowych wymienionych w tabeli 2. Każdego roku ujemny wymóg kapitałowy w jednej linii biznesowej, wynikający z ujemnej wartości odpowiedniego wskaźnika, może zostać zastosowany wobec całości. Jednakże w przypadku, gdy suma narzutów kapitałowych we wszystkich liniach biznesowych w danym roku jest ujemna, jej wartość dla potrzeb średniej dla danego roku wynosi zero.

| 2. | Średnią z trzech lat oblicza się na podstawie obserwacji ostatnich trzech okresów obejmujących dwanaście miesięcy każdy, dokonywanych na koniec roku obrotowego. Jeżeli dane zweryfikowane przez biegłego rewidenta nie są dostępne, można wykorzystać dane szacunkowe.
  Tabela 2







  Linia biznesowa | Produktów i usług | Udział procentowy |
| --- | --- | --- | --- |
| Bankowość inwestycyjna | Gwarantowanie emisji instrumentów finansowych lub subemisja instrumentów finansowych z gwarancją przejęcia emisji
  Usługi związane z gwarantowaniem emisji
  Doradztwo inwestycyjne
  Doradztwo dla podmiotów gospodarczych dotyczące struktury kapitałowej, strategii branżowej i zagadnienia pokrewnych oraz doradztwo i usługi w zakresie fuzji i przejęć podmiotów gospodarczych
  Badania inwestycyjne i analiza finansowa oraz inne formy ogólnych zaleceń w sprawie transakcji związanych z instrumentami finansowymi | 18 % |
| Działalność dealerska | Zawieranie transakcji na własny rachunek
  Usługi brokerskie na rynku pieniężnym
  Przyjmowanie oraz przekazywanie zleceń w związku z jednym lub większą ilością instrumentów finansowych
  Wykonywanie zleceń w imieniu klienta
  Subemisja instrumentów finansowych bez gwarancji przejęcia emisji
  Operacje w alternatywnym systemie obrotu | 18 % |
| Detaliczna działalność brokerska
  (obsługa indywidualnych osób fizycznych lub małych i średnich podmiotów spełniających kryteria określone w art. 79 dotyczącym klasy ekspozycji detalicznych) | Przyjmowanie oraz przekazywanie zleceń w związku z jednym lub większą ilością instrumentów finansowych
  Wykonywanie zleceń w imieniu klienta
  Subemisja instrumentów finansowych bez gwarancji przejęcia emisji | 12 % |
| Bankowość komercyjna | Przyjmowanie depozytów i innych środków zwrotnych
  Udzielanie kredytu
  Leasing finansowy
  Gwarancje i zobowiązania | 15 % |
| Bankowość detaliczna
  (obsługa indywidualnych osób fizycznych lub małych i średnich podmiotów spełniających kryteria określone w art. 79 dotyczącym klasy ekspozycji detalicznych) | Przyjmowanie wkładów pieniężnych i innych środków powierzonych pod tytułem zwrotnym
  Udzielanie kredytów
  Leasing finansowy
  Udzielanie gwarancji i zobowiązań pozabilansowych | 12 % |
| Płatności i rozliczenia | Usługi związane z transferem środków pieniężnych
  Emitowanie instrumentów płatniczych i administrowanie nimi | 18 % |
| Usługi agencyjne | Przechowywanie instrumentów finansowych i administrowanie nimi na rachunkach klientów, w tym usługi powiernicze i pokrewne, takie jak zarządzanie gotówką /zabezpieczeniem | 15 % |
| Zarządzanie aktywami | Zarządzanie portfelem
  Zarządzanie podmiotami zbiorowego lokowania w handlowe papiery wartościowe (UCITS)
  Inne formy zarządzania aktywami | 12 % |

2.

Średnią z trzech lat oblicza się na podstawie obserwacji ostatnich trzech okresów obejmujących dwanaście miesięcy każdy, dokonywanych na koniec roku obrotowego. Jeżeli dane zweryfikowane przez biegłego rewidenta nie są dostępne, można wykorzystać dane szacunkowe.

Tabela 2

Linia biznesowa

Produktów i usług

Udział procentowy

Bankowość inwestycyjna

Gwarantowanie emisji instrumentów finansowych lub subemisja instrumentów finansowych z gwarancją przejęcia emisji

Usługi związane z gwarantowaniem emisji

Doradztwo inwestycyjne

Doradztwo dla podmiotów gospodarczych dotyczące struktury kapitałowej, strategii branżowej i zagadnienia pokrewnych oraz doradztwo i usługi w zakresie fuzji i przejęć podmiotów gospodarczych

Badania inwestycyjne i analiza finansowa oraz inne formy ogólnych zaleceń w sprawie transakcji związanych z instrumentami finansowymi

18 %

Działalność dealerska

Zawieranie transakcji na własny rachunek

Usługi brokerskie na rynku pieniężnym

Przyjmowanie oraz przekazywanie zleceń w związku z jednym lub większą ilością instrumentów finansowych

Wykonywanie zleceń w imieniu klienta

Subemisja instrumentów finansowych bez gwarancji przejęcia emisji

Operacje w alternatywnym systemie obrotu

18 %

Detaliczna działalność brokerska

(obsługa indywidualnych osób fizycznych lub małych i średnich podmiotów spełniających kryteria określone w art. 79 dotyczącym klasy ekspozycji detalicznych)

Przyjmowanie oraz przekazywanie zleceń w związku z jednym lub większą ilością instrumentów finansowych

Wykonywanie zleceń w imieniu klienta

Subemisja instrumentów finansowych bez gwarancji przejęcia emisji

12 %

Bankowość komercyjna

Przyjmowanie depozytów i innych środków zwrotnych

Udzielanie kredytu

Leasing finansowy

Gwarancje i zobowiązania

15 %

Bankowość detaliczna

(obsługa indywidualnych osób fizycznych lub małych i średnich podmiotów spełniających kryteria określone w art. 79 dotyczącym klasy ekspozycji detalicznych)

Przyjmowanie wkładów pieniężnych i innych środków powierzonych pod tytułem zwrotnym

Udzielanie kredytów

Leasing finansowy

Udzielanie gwarancji i zobowiązań pozabilansowych

12 %

Płatności i rozliczenia

Usługi związane z transferem środków pieniężnych

Emitowanie instrumentów płatniczych i administrowanie nimi

18 %

Usługi agencyjne

Przechowywanie instrumentów finansowych i administrowanie nimi na rachunkach klientów, w tym usługi powiernicze i pokrewne, takie jak zarządzanie gotówką /zabezpieczeniem

15 %

Zarządzanie aktywami

Zarządzanie portfelem

Zarządzanie podmiotami zbiorowego lokowania w handlowe papiery wartościowe (UCITS)

Inne formy zarządzania aktywami

12 %

| 3. | Właściwe organy mogą zezwolić instytucji kredytowej na obliczanie swojego wymogu kapitałowego dla ryzyka operacyjnego przy użyciu alternatywnej metody standardowej, określonej w ust. 5-11. |
| --- | --- |

3.

Właściwe organy mogą zezwolić instytucji kredytowej na obliczanie swojego wymogu kapitałowego dla ryzyka operacyjnego przy użyciu alternatywnej metody standardowej, określonej w ust. 5-11.

2.   ZASADY PRZYPORZĄDKOWANIA RODZAJÓW DZIAŁALNOŚCI

| 4. | Instytucje kredytowe muszą opracować i udokumentować szczegółowe zasady oraz kryteria przyporządkowania właściwego wskaźnika dla bieżących rodzajów działalności i działań do układu standardowego. Kryteria te muszą być poddawane przeglądom oraz w odpowiednio dostosowywane do nowych lub zmieniających się rodzajów działalności i ryzyk. Zasady przyporządkowania rodzajów działalności są następujące:






  a) | Wszystkie typy działań muszą być przypisane do odpowiednich rodzajów działalności w sposób wyczerpujący oraz wzajemnie ze sobą niekolidujący. |
| --- | --- | --- |

4.

Instytucje kredytowe muszą opracować i udokumentować szczegółowe zasady oraz kryteria przyporządkowania właściwego wskaźnika dla bieżących rodzajów działalności i działań do układu standardowego. Kryteria te muszą być poddawane przeglądom oraz w odpowiednio dostosowywane do nowych lub zmieniających się rodzajów działalności i ryzyk. Zasady przyporządkowania rodzajów działalności są następujące:

a)

Wszystkie typy działań muszą być przypisane do odpowiednich rodzajów działalności w sposób wyczerpujący oraz wzajemnie ze sobą niekolidujący.

| b) | Czynność, której nie można łatwo przypisać do danego rodzaju działalności, a która pełni funkcję pomocniczą w stosunku do działania zawartego w tych ramach, należy przypisać do rodzaju działalności, która którym się wiąże. Jeśli czynność pomocnicza jest związana z więcej niż jednym rodzajem działalności, należy zastosować obiektywne kryteria przyporządkowania. |
| --- | --- |

b)

Czynność, której nie można łatwo przypisać do danego rodzaju działalności, a która pełni funkcję pomocniczą w stosunku do działania zawartego w tych ramach, należy przypisać do rodzaju działalności, która którym się wiąże. Jeśli czynność pomocnicza jest związana z więcej niż jednym rodzajem działalności, należy zastosować obiektywne kryteria przyporządkowania.

| c) | Jeśli danej czynności nie można przypisać do konkretnego rodzaju działalności, wówczas należy wykorzystać ten obszar działalności, który stanowi największy udział w przychodach. Ten sam rodzaj działalności stosuje się do wszelkich pokrewnych czynności pomocniczych. |
| --- | --- |

c)

Jeśli danej czynności nie można przypisać do konkretnego rodzaju działalności, wówczas należy wykorzystać ten obszar działalności, który stanowi największy udział w przychodach. Ten sam rodzaj działalności stosuje się do wszelkich pokrewnych czynności pomocniczych.

| d) | Aby dokonać alokacji właściwego wskaźnika względem poszczególnych rodzajów działalności, instytucje kredytowe mogą zastosować wewnętrzne metody wyceny. Koszty powstałe w ramach jednego rodzaju działalności, lecz zaliczone na poczet innego, można przenieść do obszaru działalności, którego dotyczą, na przykład wykorzystując metody oparte na kosztach transferów wewnętrznych między dwoma obszarami działalności. |
| --- | --- |

d)

Aby dokonać alokacji właściwego wskaźnika względem poszczególnych rodzajów działalności, instytucje kredytowe mogą zastosować wewnętrzne metody wyceny. Koszty powstałe w ramach jednego rodzaju działalności, lecz zaliczone na poczet innego, można przenieść do obszaru działalności, którego dotyczą, na przykład wykorzystując metody oparte na kosztach transferów wewnętrznych między dwoma obszarami działalności.

| e) | Przyporządkowanie działań do rodzajów działalności dla celów wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka operacyjnego musi być zgodne z kategoriami użytymi w odniesieniu do ryzyka kredytowego oraz ryzyka rynkowego. |
| --- | --- |

e)

Przyporządkowanie działań do rodzajów działalności dla celów wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka operacyjnego musi być zgodne z kategoriami użytymi w odniesieniu do ryzyka kredytowego oraz ryzyka rynkowego.

| f) | Za ustalenie zasad przyporządkowania odpowiada kierownictwo wyższego szczebla pracujący pod nadzorem organów decyzyjnych instytucji kredytowej. |
| --- | --- |

f)

Za ustalenie zasad przyporządkowania odpowiada kierownictwo wyższego szczebla pracujący pod nadzorem organów decyzyjnych instytucji kredytowej.

| g) | Proces przyporządkowywania działań do rodzajów działalności musi podlegać niezależnemu przeglądowi. |
| --- | --- |

g)

Proces przyporządkowywania działań do rodzajów działalności musi podlegać niezależnemu przeglądowi.

3.   ALTERNATYWNE WSKAŹNIKI DLA NIEKTÓRYCH RODZAJÓW DZIAŁALNOŚCI

3.1.   Zasady

| 5. | Właściwe organy mogą zezwolić instytucji kredytowej na zastosowanie alternatywnego istotnego wskaźnika dla: detalicznych oraz komercyjnych usług bankowych. |
| --- | --- |

5.

Właściwe organy mogą zezwolić instytucji kredytowej na zastosowanie alternatywnego istotnego wskaźnika dla: detalicznych oraz komercyjnych usług bankowych.

| 6. | Alternatywny wskaźnik dla powyższych rodzajów działalności jest znormalizowanym wskaźnikiem przychodów, równym wyliczonej z trzech lat średniej całkowitej kwoty nominalnej kredytów i pożyczek, pomnożonej przez 0,035. |
| --- | --- |

6.

Alternatywny wskaźnik dla powyższych rodzajów działalności jest znormalizowanym wskaźnikiem przychodów, równym wyliczonej z trzech lat średniej całkowitej kwoty nominalnej kredytów i pożyczek, pomnożonej przez 0,035.

| 7. | Na kredyty lub przedpłaty w obszarach bankowości detalicznej oraz komercyjnej składają się łączne, wykorzystane kwoty w odpowiednich portfelach kredytowych. W obszarze komercyjnych usług bankowych uwzględnia się również papiery wartościowe nieuwzględnione w portfelu handlowym. |
| --- | --- |

7.

Na kredyty lub przedpłaty w obszarach bankowości detalicznej oraz komercyjnej składają się łączne, wykorzystane kwoty w odpowiednich portfelach kredytowych. W obszarze komercyjnych usług bankowych uwzględnia się również papiery wartościowe nieuwzględnione w portfelu handlowym.

3.2.   Warunki

| 8. | Zezwolenie na zastosowanie alternatywnych istotnych wskaźników podlega warunkom określonym w ust. 9-11. |
| --- | --- |

8.

Zezwolenie na zastosowanie alternatywnych istotnych wskaźników podlega warunkom określonym w ust. 9-11.

3.2.1   Warunki ogólne

| 9. | Instytucja kredytowa spełnia kryteria określone w ust. 12. |
| --- | --- |

9.

Instytucja kredytowa spełnia kryteria określone w ust. 12.

3.2.2   Warunki szczególne dla detalicznych i komercyjnych usług bankowych

| 10. | Instytucja kredytowa prowadzi w zdecydowanej większości działalność w zakresie detalicznych lub komercyjnych usług bankowych, które składają się na co najmniej 90 % jej dochodów. |
| --- | --- |

10.

Instytucja kredytowa prowadzi w zdecydowanej większości działalność w zakresie detalicznych lub komercyjnych usług bankowych, które składają się na co najmniej 90 % jej dochodów.

| 11. | Instytucja kredytowa jest w stanie dowieść właściwym organom, że znacząca część jej działalności w zakresie detalicznych lub komercyjnych usług bankowych dotyczy kredytów obciążonych dużym prawdopodobieństwem niewykonania zobowiązania oraz że alternatywna metoda standardowa zapewnia lepsze podstawy do oceny ryzyka operacyjnego. |
| --- | --- |

11.

Instytucja kredytowa jest w stanie dowieść właściwym organom, że znacząca część jej działalności w zakresie detalicznych lub komercyjnych usług bankowych dotyczy kredytów obciążonych dużym prawdopodobieństwem niewykonania zobowiązania oraz że alternatywna metoda standardowa zapewnia lepsze podstawy do oceny ryzyka operacyjnego.

4.   KRYTERIA KWALIFIKUJĄCE

| 12. | Oprócz ogólnych norm zarządzania ryzykiem, określonych w art. 22 i załączniku V, instytucja kredytowa musi spełniać wymienione poniżej kryteria kwalifikujące. Spełnianie tych kryteriów ocenia się z uwzględnieniem zasięgu i zakresu działalności instytucji kredytowej oraz zasady proporcjonalności.






  a) | Instytucje kredytowe posiadają dobrze udokumentowany system oceny ryzyka operacyjnego oraz zarządzania nim wraz z jasno określonymi zakresem odpowiedzialności przypisanym temu systemowi. Określają one swój stopień narażenia na ryzyko operacyjne i prowadzą rejestr istotnych danych na temat ryzyka operacyjnego, w tym danych na temat istotnych strat. System ten podlega regularnemu, niezależnemu przeglądowi. |
| --- | --- | --- |

12.

Oprócz ogólnych norm zarządzania ryzykiem, określonych w art. 22 i załączniku V, instytucja kredytowa musi spełniać wymienione poniżej kryteria kwalifikujące. Spełnianie tych kryteriów ocenia się z uwzględnieniem zasięgu i zakresu działalności instytucji kredytowej oraz zasady proporcjonalności.

a)

Instytucje kredytowe posiadają dobrze udokumentowany system oceny ryzyka operacyjnego oraz zarządzania nim wraz z jasno określonymi zakresem odpowiedzialności przypisanym temu systemowi. Określają one swój stopień narażenia na ryzyko operacyjne i prowadzą rejestr istotnych danych na temat ryzyka operacyjnego, w tym danych na temat istotnych strat. System ten podlega regularnemu, niezależnemu przeglądowi.

| b) | System oceny ryzyka operacyjnego musi być ściśle związany z procesem zarządzania ryzykiem danej instytucji kredytowej. Wynik tej oceny musi stanowić integralną część procesu monitorowania i kontroli profilu ryzyka operacyjnego instytucji kredytowej. |
| --- | --- |

b)

System oceny ryzyka operacyjnego musi być ściśle związany z procesem zarządzania ryzykiem danej instytucji kredytowej. Wynik tej oceny musi stanowić integralną część procesu monitorowania i kontroli profilu ryzyka operacyjnego instytucji kredytowej.

| c) | Instytucje kredytowe wdrażają system sprawozdawczości zarządczej, w ramach którego sporządzane są sprawozdania na temat ryzyka operacyjnego na użytek odpowiednich komórek instytucji kredytowej. Instytucje kredytowe posiadają procedury podejmowania właściwych działań zgodnie z informacjami zawartymi sprawozdaniach zarządczych. |
| --- | --- |

c)

Instytucje kredytowe wdrażają system sprawozdawczości zarządczej, w ramach którego sporządzane są sprawozdania na temat ryzyka operacyjnego na użytek odpowiednich komórek instytucji kredytowej. Instytucje kredytowe posiadają procedury podejmowania właściwych działań zgodnie z informacjami zawartymi sprawozdaniach zarządczych.

Część 3 — Zaawansowane metody pomiaru

1.   KRYTERIA KWALIFIKUJĄCE

| 1. | Aby kwalifikować się do zaawansowanej metody pomiaru, instytucje kredytowe muszą dowieść właściwym organom, że oprócz ogólnych norm zarządzania ryzykiem, zawartych w art. 22 i załączniku V, spełniają niżej wymienione kryteria kwalifikujące. |
| --- | --- |

1.

Aby kwalifikować się do zaawansowanej metody pomiaru, instytucje kredytowe muszą dowieść właściwym organom, że oprócz ogólnych norm zarządzania ryzykiem, zawartych w art. 22 i załączniku V, spełniają niżej wymienione kryteria kwalifikujące.

1.1.   Normy jakościowe

| 2. | Wewnętrzny system pomiaru ryzyka operacyjnego danej instytucji kredytowej stanowi integralną część jej codziennych procedur zarządzania. |
| --- | --- |

2.

Wewnętrzny system pomiaru ryzyka operacyjnego danej instytucji kredytowej stanowi integralną część jej codziennych procedur zarządzania.

| 3. | W ramach instytucji kredytowej musi istnieć niezależna komórka lub osoby realizujące zadania w zakresie zarządzania ryzykiem operacyjnym. |
| --- | --- |

3.

W ramach instytucji kredytowej musi istnieć niezależna komórka lub osoby realizujące zadania w zakresie zarządzania ryzykiem operacyjnym.

| 4. | Należy sporządzać regularne sprawozdania na temat ekspozycji na ryzyko operacyjne oraz poniesionych strat. Instytucja kredytowa posiada procedury podejmowania właściwych działań naprawczych. |
| --- | --- |

4.

Należy sporządzać regularne sprawozdania na temat ekspozycji na ryzyko operacyjne oraz poniesionych strat. Instytucja kredytowa posiada procedury podejmowania właściwych działań naprawczych.

| 5. | System zarządzania ryzykiem instytucji kredytowej musi być dobrze udokumentowany. Instytucja kredytowa posiada sprawdzone sposoby zapewnienia zgodności oraz zasady postępowania w przypadku braku zgodności. |
| --- | --- |

5.

System zarządzania ryzykiem instytucji kredytowej musi być dobrze udokumentowany. Instytucja kredytowa posiada sprawdzone sposoby zapewnienia zgodności oraz zasady postępowania w przypadku braku zgodności.

| 6. | Procesy zarządzania ryzykiem operacyjnym oraz systemy pomiaru tego ryzyka poddaje się regularnym przeglądom przeprowadzanym przez audytorów wewnętrznych lub zewnętrznych. |
| --- | --- |

6.

Procesy zarządzania ryzykiem operacyjnym oraz systemy pomiaru tego ryzyka poddaje się regularnym przeglądom przeprowadzanym przez audytorów wewnętrznych lub zewnętrznych.

| 7. | Zatwierdzenie systemu pomiaru ryzyka operacyjnego przez właściwe organy obejmuje:






  a) | sprawdzenie, czy wewnętrzne procedury walidacji działają w sposób zadowalający; |
| --- | --- | --- |

7.

Zatwierdzenie systemu pomiaru ryzyka operacyjnego przez właściwe organy obejmuje:

a)

sprawdzenie, czy wewnętrzne procedury walidacji działają w sposób zadowalający;

| b) | upewnienie się, że przepływ danych oraz procedury związane z systemem pomiaru ryzyka są przejrzyste i ogólnie dostępne. |
| --- | --- |

b)

upewnienie się, że przepływ danych oraz procedury związane z systemem pomiaru ryzyka są przejrzyste i ogólnie dostępne.

1.2.   Normy ilościowe

1.2.1.   Proces

| 8. | Instytucje kredytowe obliczają swój wymóg kapitałowy z uwzględnieniem zarówno współczynnika oczekiwanych strat, jak i współczynnika nieoczekiwanych strat, chyba że potrafią dowieść, iż współczynnik oczekiwanych strat jest we właściwy sposób ujęty w ich wewnętrznych normach prowadzenia działalności. Miara ryzyka operacyjnego musi obejmować potencjalnie ostre wypadki skrajne, osiągając normę pewności porównywalną z przedziałem ufności na poziomie 99,9 % przez okres jednego roku. |
| --- | --- |

8.

Instytucje kredytowe obliczają swój wymóg kapitałowy z uwzględnieniem zarówno współczynnika oczekiwanych strat, jak i współczynnika nieoczekiwanych strat, chyba że potrafią dowieść, iż współczynnik oczekiwanych strat jest we właściwy sposób ujęty w ich wewnętrznych normach prowadzenia działalności. Miara ryzyka operacyjnego musi obejmować potencjalnie ostre wypadki skrajne, osiągając normę pewności porównywalną z przedziałem ufności na poziomie 99,9 % przez okres jednego roku.

| 9. | Aby spełniać określoną w ust. 8 normę pewności, system pomiaru ryzyka operacyjnego danej instytucji kredytowej musi stosować pewne zasadnicze elementy. Do elementów tych należą: dane wewnętrzne i zewnętrzne, analiza scenariuszy wariantowych, czynniki odzwierciedlające otoczenie gospodarcze oraz systemy kontroli wewnętrznej określone w ust. 13-24. Instytucja kredytowa musi wdrożyć dobrze udokumentowaną metodę ważenia stopnia zastosowania wspomnianych czterech elementów w ramach całościowego systemu pomiaru ryzyka operacyjnego. |
| --- | --- |

9.

Aby spełniać określoną w ust. 8 normę pewności, system pomiaru ryzyka operacyjnego danej instytucji kredytowej musi stosować pewne zasadnicze elementy. Do elementów tych należą: dane wewnętrzne i zewnętrzne, analiza scenariuszy wariantowych, czynniki odzwierciedlające otoczenie gospodarcze oraz systemy kontroli wewnętrznej określone w ust. 13-24. Instytucja kredytowa musi wdrożyć dobrze udokumentowaną metodę ważenia stopnia zastosowania wspomnianych czterech elementów w ramach całościowego systemu pomiaru ryzyka operacyjnego.

| 10. | System pomiaru ryzyka obejmuje główne czynniki ryzyka, które wpływają na kształt ogona rozkładu oszacowań straty. |
| --- | --- |

10.

System pomiaru ryzyka obejmuje główne czynniki ryzyka, które wpływają na kształt ogona rozkładu oszacowań straty.

| 11. | Korelacja strat wynikłych z ryzyka operacyjnego w ramach poszczególnych oszacowań ryzyka operacyjnego można uznać jedynie wówczas, gdy instytucje kredytowe są w stanie w sposób przekonujący wykazać właściwym organom, że stosowane przez nich systemy pomiaru takiej korelacji są pewne, wdrożone w sposób należyty oraz że uwzględniają niepewność wyniku towarzyszącą tego typu pomiarom, w szczególności podczas występowania warunków skrajnych. Instytucja kredytowa musi weryfikować swoje założenia odnośnie do wspomnianej korelacji, stosując odpowiednie techniki ilościowe i jakościowe. |
| --- | --- |

11.

Korelacja strat wynikłych z ryzyka operacyjnego w ramach poszczególnych oszacowań ryzyka operacyjnego można uznać jedynie wówczas, gdy instytucje kredytowe są w stanie w sposób przekonujący wykazać właściwym organom, że stosowane przez nich systemy pomiaru takiej korelacji są pewne, wdrożone w sposób należyty oraz że uwzględniają niepewność wyniku towarzyszącą tego typu pomiarom, w szczególności podczas występowania warunków skrajnych. Instytucja kredytowa musi weryfikować swoje założenia odnośnie do wspomnianej korelacji, stosując odpowiednie techniki ilościowe i jakościowe.

| 12. | System pomiaru ryzyka jest wewnętrznie spójny i unika się w nim sytuacji wielokrotnego uwzględniania tych samych ocen jakościowych lub technik ograniczenia ryzyka, które zostały już uznane w innych obszarach objętych rachunkiem adekwatności kapitału. |
| --- | --- |

12.

System pomiaru ryzyka jest wewnętrznie spójny i unika się w nim sytuacji wielokrotnego uwzględniania tych samych ocen jakościowych lub technik ograniczenia ryzyka, które zostały już uznane w innych obszarach objętych rachunkiem adekwatności kapitału.

1.2.2   Dane wewnętrzne

| 13. | Wewnętrzne środki pomiaru ryzyka operacyjnego są oparte na obserwacji historycznej obejmującej okres co najmniej pięciu lat. W przypadku gdy instytucja kredytowa po raz pierwszy przystępuje do zaawansowanej metody pomiaru, dopuszcza się trzyletni okres obserwacji. |
| --- | --- |

13.

Wewnętrzne środki pomiaru ryzyka operacyjnego są oparte na obserwacji historycznej obejmującej okres co najmniej pięciu lat. W przypadku gdy instytucja kredytowa po raz pierwszy przystępuje do zaawansowanej metody pomiaru, dopuszcza się trzyletni okres obserwacji.

| 14. | Instytucje kredytowe muszą być w stanie przyporządkować wewnętrzne dane historyczne, dotyczące strat, do rodzajów działalności określonych w części 2 oraz do rodzajów zdarzeń określonych w części 5, a także dostarczyć te dane na wniosek właściwych organów. Muszą istnieć udokumentowane, obiektywne kryteria przydzielania strat do konkretnych rodzajów działalności i rodzajów zdarzeń. Straty wynikłe z ryzyka operacyjnego, które są związane z ryzykiem kredytowym i które w przeszłości były zawarte w wewnętrznych bazach danych na temat ryzyka kredytowego, należy zapisać w bazach danych na temat ryzyka operacyjnego i traktować oddzielnie. Takie straty nie podlegają obciążeniom kapitałowym z tytułu ryzyka operacyjnego, dopóki traktuje się je jako ryzyko kredytowe do celów obliczania minimalnych wymogów kapitałowych. Straty wynikłe z ryzyka operacyjnego, które są związane z ryzykiem rynkowym, włącza się w zakres wymogu kapitałowego dla ryzyka operacyjnego. |
| --- | --- |

14.

Instytucje kredytowe muszą być w stanie przyporządkować wewnętrzne dane historyczne, dotyczące strat, do rodzajów działalności określonych w części 2 oraz do rodzajów zdarzeń określonych w części 5, a także dostarczyć te dane na wniosek właściwych organów. Muszą istnieć udokumentowane, obiektywne kryteria przydzielania strat do konkretnych rodzajów działalności i rodzajów zdarzeń. Straty wynikłe z ryzyka operacyjnego, które są związane z ryzykiem kredytowym i które w przeszłości były zawarte w wewnętrznych bazach danych na temat ryzyka kredytowego, należy zapisać w bazach danych na temat ryzyka operacyjnego i traktować oddzielnie. Takie straty nie podlegają obciążeniom kapitałowym z tytułu ryzyka operacyjnego, dopóki traktuje się je jako ryzyko kredytowe do celów obliczania minimalnych wymogów kapitałowych. Straty wynikłe z ryzyka operacyjnego, które są związane z ryzykiem rynkowym, włącza się w zakres wymogu kapitałowego dla ryzyka operacyjnego.

| 15. | Wewnętrzne dane instytucji kredytowej na temat strat muszą zawierać informacje na tyle kompleksowe, by objąć wszystkie istotne działania i ekspozycje pochodzące ze wszystkich podsystemów oraz lokalizacji geograficznych. Instytucje kredytowe są w stanie wykazać, że dowolne nieuwzględnione działania lub ekspozycje, zarówno indywidualnie, jak i w powiązaniu, nie będą miały istotnego wpływu na całokształt oszacowań ryzyka. Należy określić właściwe progi minimalnych strat do celów gromadzenia wewnętrznych danych na temat strat. |
| --- | --- |

15.

Wewnętrzne dane instytucji kredytowej na temat strat muszą zawierać informacje na tyle kompleksowe, by objąć wszystkie istotne działania i ekspozycje pochodzące ze wszystkich podsystemów oraz lokalizacji geograficznych. Instytucje kredytowe są w stanie wykazać, że dowolne nieuwzględnione działania lub ekspozycje, zarówno indywidualnie, jak i w powiązaniu, nie będą miały istotnego wpływu na całokształt oszacowań ryzyka. Należy określić właściwe progi minimalnych strat do celów gromadzenia wewnętrznych danych na temat strat.

| 16. | Oprócz informacji na temat kwot straty brutto instytucje kredytowe gromadzą informacje dotyczące daty zdarzenia skutkującego stratą, kwot odzyskanych ze straty brutto, a także informacje opisowe na temat czynników lub przyczyn straty. |
| --- | --- |

16.

Oprócz informacji na temat kwot straty brutto instytucje kredytowe gromadzą informacje dotyczące daty zdarzenia skutkującego stratą, kwot odzyskanych ze straty brutto, a także informacje opisowe na temat czynników lub przyczyn straty.

| 17. | Należy ustanowić specjalne kryteria alokacji danych o stratach wywołanych zdarzeniami w komórkach zcentralizowanych lub działaniami wykraczającymi swoim zasięgiem poza jeden rodzaj działalności, a także powstałych na skutek zdarzeń rozciągniętych w czasie, lecz powiązanych ze sobą. |
| --- | --- |

17.

Należy ustanowić specjalne kryteria alokacji danych o stratach wywołanych zdarzeniami w komórkach zcentralizowanych lub działaniami wykraczającymi swoim zasięgiem poza jeden rodzaj działalności, a także powstałych na skutek zdarzeń rozciągniętych w czasie, lecz powiązanych ze sobą.

| 18. | Instytucje kredytowe muszą posiadać udokumentowane procedury odniesienia danych historycznych do sytuacji obecnej, w tym ustalenia, kiedy można zastosować decydujące oceny subiektywne, skalowanie lub inne korekty, w jakim stopniu można je zastosować i kto jest upoważniony do podejmowania takich decyzji. |
| --- | --- |

18.

Instytucje kredytowe muszą posiadać udokumentowane procedury odniesienia danych historycznych do sytuacji obecnej, w tym ustalenia, kiedy można zastosować decydujące oceny subiektywne, skalowanie lub inne korekty, w jakim stopniu można je zastosować i kto jest upoważniony do podejmowania takich decyzji.

1.2.3   Dane zewnętrzne

| 19. | W ramach systemu pomiaru ryzyka operacyjnego instytucja kredytowa stosuje odpowiednie dane zewnętrzne, w szczególności wówczas gdy istnieją podstawy, by przypuszczać, że instytucja ta jest narażona na nieczęste, aczkolwiek potencjalnie poważne, straty. Instytucja kredytowa systematycznie określa sytuacje wymagające zastosowania danych zewnętrznych oraz posiada metody włączenia tych danych do systemu pomiaru. Warunki i procedury stosowania danych zewnętrznych są regularnie poddawane przeglądowi, dokumentowane oraz poddawane okresowym niezależnym przeglądom. |
| --- | --- |

19.

W ramach systemu pomiaru ryzyka operacyjnego instytucja kredytowa stosuje odpowiednie dane zewnętrzne, w szczególności wówczas gdy istnieją podstawy, by przypuszczać, że instytucja ta jest narażona na nieczęste, aczkolwiek potencjalnie poważne, straty. Instytucja kredytowa systematycznie określa sytuacje wymagające zastosowania danych zewnętrznych oraz posiada metody włączenia tych danych do systemu pomiaru. Warunki i procedury stosowania danych zewnętrznych są regularnie poddawane przeglądowi, dokumentowane oraz poddawane okresowym niezależnym przeglądom.

1.2.4   Symulacje

| 20. | Aby ocenić stopień narażenia na szczególnie niekorzystne zdarzenia, instytucja kredytowa stosuje symulacje oparte na opiniach ekspertów w powiązaniu z danymi zewnętrznymi. Z czasem takie oceny muszą być aktualizowane na podstawie porównania z rzeczywiście poniesionymi stratami, co ma na celu zachowanie ich zasadności. |
| --- | --- |

20.

Aby ocenić stopień narażenia na szczególnie niekorzystne zdarzenia, instytucja kredytowa stosuje symulacje oparte na opiniach ekspertów w powiązaniu z danymi zewnętrznymi. Z czasem takie oceny muszą być aktualizowane na podstawie porównania z rzeczywiście poniesionymi stratami, co ma na celu zachowanie ich zasadności.

1.2.5   Otoczenie gospodarcze oraz czynniki kontroli wewnętrznej

| 21. | Stosowane przez instytucję kredytową metodologia oceny ryzyka w całej organizacji obejmuje zasadnicze czynniki otoczenia gospodarczego i kontroli wewnętrznej, które mogą wpłynąć na zmianę profilu ryzyka operacyjnego. |
| --- | --- |

21.

Stosowane przez instytucję kredytową metodologia oceny ryzyka w całej organizacji obejmuje zasadnicze czynniki otoczenia gospodarczego i kontroli wewnętrznej, które mogą wpłynąć na zmianę profilu ryzyka operacyjnego.

| 22. | Wybór każdego czynnika musi być uzasadniony jego istotnym wpływem na zwiększanie ryzyka, co potwierdzają własne doświadczenia i fachowe oceny danych obszarów działalności. |
| --- | --- |

22.

Wybór każdego czynnika musi być uzasadniony jego istotnym wpływem na zwiększanie ryzyka, co potwierdzają własne doświadczenia i fachowe oceny danych obszarów działalności.

| 23. | Wrażliwość ocen ryzyka na zmiany czynników ryzyka oraz względna waga różnych czynników opierają się na dobrze uzasadnionych przesłankach. Poza uchwyceniem zmian, możliwym dzięki usprawnieniu kontroli ryzyka, należy w stosowanej metodologii ująć również potencjalny wzrost ryzyka na skutek większej złożoności lub wzrostu skali działalności instytucji kredytowej. |
| --- | --- |

23.

Wrażliwość ocen ryzyka na zmiany czynników ryzyka oraz względna waga różnych czynników opierają się na dobrze uzasadnionych przesłankach. Poza uchwyceniem zmian, możliwym dzięki usprawnieniu kontroli ryzyka, należy w stosowanej metodologii ująć również potencjalny wzrost ryzyka na skutek większej złożoności lub wzrostu skali działalności instytucji kredytowej.

| 24. | Taką metodologię należy udokumentować i poddać niezależnemu przeglądowi innych komórek instytucji kredytowej i właściwych organów. Z czasem proces ten oraz jego rezultaty muszą być weryfikowane na podstawie porównania z danymi wewnętrznymi na temat faktycznie poniesionych strat oraz z odpowiednimi danymi zewnętrznymi. |
| --- | --- |

24.

Taką metodologię należy udokumentować i poddać niezależnemu przeglądowi innych komórek instytucji kredytowej i właściwych organów. Z czasem proces ten oraz jego rezultaty muszą być weryfikowane na podstawie porównania z danymi wewnętrznymi na temat faktycznie poniesionych strat oraz z odpowiednimi danymi zewnętrznymi.

2.   WPŁYW UBEZPIECZENIA I INNYCH MECHANIZMÓW TRANSFERU RYZYKA

| 25. | Instytucjom kredytowym zezwala się na uwzględnienie wpływu ubezpieczenia z zastrzeżeniem warunków określonych w ust. 26-29 i innych mechanizmów transferu ryzyka, jeżeli instytucja kredytowa może wykazać wobec właściwych organów, że został osiągnięty efekt znacznego obniżenia ryzyka. |
| --- | --- |

25.

Instytucjom kredytowym zezwala się na uwzględnienie wpływu ubezpieczenia z zastrzeżeniem warunków określonych w ust. 26-29 i innych mechanizmów transferu ryzyka, jeżeli instytucja kredytowa może wykazać wobec właściwych organów, że został osiągnięty efekt znacznego obniżenia ryzyka.

| 26. | Dostawca posiada zezwolenie na działalność ubezpieczeniową i reasekuracyjną oraz posiada minimalny rating zdolności spłaty odszkodowań przyznany przez uznaną instytucję ECAI, której właściwy organ przyznał co najmniej 3 stopień jakości kredytowej zgodnie z zasadami ważenia ryzyka ekspozycji wobec instytucji kredytowych określonymi w art. 78-83. |
| --- | --- |

26.

Dostawca posiada zezwolenie na działalność ubezpieczeniową i reasekuracyjną oraz posiada minimalny rating zdolności spłaty odszkodowań przyznany przez uznaną instytucję ECAI, której właściwy organ przyznał co najmniej 3 stopień jakości kredytowej zgodnie z zasadami ważenia ryzyka ekspozycji wobec instytucji kredytowych określonymi w art. 78-83.

| 27. | Ubezpieczenie i ramy ubezpieczenia instytucji kredytowych spełniają następujące warunki:






  a) | początkowy okres ważności polisy ubezpieczeniowej wynosi co najmniej jeden rok. W przypadku polis obejmujących pozostały okres ważności krótszy niż jeden rok instytucja kredytowa dokonuje koniecznych korekt ubezpieczenia, które odzwierciedlają zmniejszający się okres ważności polisy, aż do pełnej stuprocentowej korekty dla polis, których pozostały okres ważności wynosi 90 dni i krócej; |
| --- | --- | --- |

27.

Ubezpieczenie i ramy ubezpieczenia instytucji kredytowych spełniają następujące warunki:

a)

początkowy okres ważności polisy ubezpieczeniowej wynosi co najmniej jeden rok. W przypadku polis obejmujących pozostały okres ważności krótszy niż jeden rok instytucja kredytowa dokonuje koniecznych korekt ubezpieczenia, które odzwierciedlają zmniejszający się okres ważności polisy, aż do pełnej stuprocentowej korekty dla polis, których pozostały okres ważności wynosi 90 dni i krócej;

| b) | okres wypowiedzenia polisy wynosi minimum 90 dni; |
| --- | --- |

b)

okres wypowiedzenia polisy wynosi minimum 90 dni;

| c) | polisa nie posiada wyłączeń i ograniczeń, które uruchamiane są działaniami nadzorczymi lub które, w przypadku niewypłacalności wobec instytucji kredytowej, uniemożliwiałyby instytucji kredytowej, odbiorcy lub likwidatorowi przeprowadzenie windykacji z tytułu szkód lub kosztów poniesionych przez instytucję kredytową, z wyjątkiem zdarzeń mających miejsce po rozpoczęciu przejęcia masy upadłościowej przez syndyka lub postępowania likwidacyjnego w stosunku do instytucji kredytowej, pod warunkiem że polisa ubezpieczeniowa może wykluczyć wszelkie grzywny, kary finansowe lub odszkodowania karne nakładane przez właściwe organy; |
| --- | --- |

c)

polisa nie posiada wyłączeń i ograniczeń, które uruchamiane są działaniami nadzorczymi lub które, w przypadku niewypłacalności wobec instytucji kredytowej, uniemożliwiałyby instytucji kredytowej, odbiorcy lub likwidatorowi przeprowadzenie windykacji z tytułu szkód lub kosztów poniesionych przez instytucję kredytową, z wyjątkiem zdarzeń mających miejsce po rozpoczęciu przejęcia masy upadłościowej przez syndyka lub postępowania likwidacyjnego w stosunku do instytucji kredytowej, pod warunkiem że polisa ubezpieczeniowa może wykluczyć wszelkie grzywny, kary finansowe lub odszkodowania karne nakładane przez właściwe organy;

| d) | obliczenia związane z ograniczeniem ryzyka muszą uwzględniać zakres ubezpieczenia w sposób na tyle przejrzysty i spójny, by wykazać rzeczywiste prawdopodobieństwo wystąpienia strat i ich wpływ na określenie kapitału ryzyka operacyjnego; |
| --- | --- |

d)

obliczenia związane z ograniczeniem ryzyka muszą uwzględniać zakres ubezpieczenia w sposób na tyle przejrzysty i spójny, by wykazać rzeczywiste prawdopodobieństwo wystąpienia strat i ich wpływ na określenie kapitału ryzyka operacyjnego;

| e) | ubezpieczenie zapewnia strona trzecia. W przypadku gdy ubezpieczenia dokonują wewnętrzne firmy ubezpieczeniowe i podmioty powiązane, ubezpieczane ryzyko należy przekazać, na przykład w drodze reasekuracji, niezależnemu podmiotowi strony trzeciej, spełniającemu kryteria kwalifikujące; oraz |
| --- | --- |

e)

ubezpieczenie zapewnia strona trzecia. W przypadku gdy ubezpieczenia dokonują wewnętrzne firmy ubezpieczeniowe i podmioty powiązane, ubezpieczane ryzyko należy przekazać, na przykład w drodze reasekuracji, niezależnemu podmiotowi strony trzeciej, spełniającemu kryteria kwalifikujące; oraz

| f) | podstawy uznawania ubezpieczenia są dobrze uzasadnione i udokumentowane. |
| --- | --- |

f)

podstawy uznawania ubezpieczenia są dobrze uzasadnione i udokumentowane.

| 28. | W ramach metod uznawania zabezpieczenia stosuje się obniżki lub korekty kwot uznanego ubezpieczenia w przypadku:






  a) | pozostałego okresu ważności polisy ubezpieczeniowej krótszego niż jeden rok, jak określono powyżej; |
| --- | --- | --- |

28.

W ramach metod uznawania zabezpieczenia stosuje się obniżki lub korekty kwot uznanego ubezpieczenia w przypadku:

a)

pozostałego okresu ważności polisy ubezpieczeniowej krótszego niż jeden rok, jak określono powyżej;

| b) | terminu wypowiedzenia polisy krótszego niż jeden rok; oraz |
| --- | --- |

b)

terminu wypowiedzenia polisy krótszego niż jeden rok; oraz

| c) | niepewności dotyczącej płatności, jak również niedopasowania zakresów polis ubezpieczeniowych. |
| --- | --- |

c)

niepewności dotyczącej płatności, jak również niedopasowania zakresów polis ubezpieczeniowych.

| 29. | Zmniejszenie wymogu kapitałowego z tytułu uznania ubezpieczenia nie przekracza wartości 20 % wymogu kapitałowego dla ryzyka operacyjnego przed uwzględnieniem technik ograniczenia ryzyka. |
| --- | --- |

29.

Zmniejszenie wymogu kapitałowego z tytułu uznania ubezpieczenia nie przekracza wartości 20 % wymogu kapitałowego dla ryzyka operacyjnego przed uwzględnieniem technik ograniczenia ryzyka.

3.   WNIOSEK O Zastosowanie zaawansowanej metody pomiaru DLA CAŁEGO HOLDINGU

| 30. | W przypadku gdy dominująca unijna instytucja kredytowa i jej podmioty zależne lub podmioty zależne unijnego przedsiębiorstwa dominującego holdingu finansowym zamierzają zastosować zaawansowaną metodę pomiaru, muszą one w odpowiednim wniosku zawrzeć opis metod stosowanych podczas alokacji kapitału ryzyka operacyjnego poszczególnym podmiotom grupy. |
| --- | --- |

30.

W przypadku gdy dominująca unijna instytucja kredytowa i jej podmioty zależne lub podmioty zależne unijnego przedsiębiorstwa dominującego holdingu finansowym zamierzają zastosować zaawansowaną metodę pomiaru, muszą one w odpowiednim wniosku zawrzeć opis metod stosowanych podczas alokacji kapitału ryzyka operacyjnego poszczególnym podmiotom grupy.

| 31. | We wniosku należy wskazać, czy i w jaki sposób uwzględnione zostaną efekty dywersyfikacji w systemie pomiaru ryzyka. |
| --- | --- |

31.

We wniosku należy wskazać, czy i w jaki sposób uwzględnione zostaną efekty dywersyfikacji w systemie pomiaru ryzyka.

Część 4 — Połączenie różnych metodologii

1.   ZASTOSOWANIE ZAAWANSOWANEJ METODY POMIARU W POŁĄCZENIU Z INNYMI METODAMI

| 1. | Instytucja kredytowa może zastosować zaawansowaną metodę pomiaru w połączeniu z metodą podstawowego wskaźnika lub z metodą standardową, z zastrzeżeniem następujących warunków:






  a) | uwzględnione są wszelkie ryzyka operacyjne danej instytucji kredytowej. Właściwy organ aprobuje metody stosowane w celu uwzględnienia różnych rodzajów działalności, lokalizacji geograficznych, struktur prawnych lub organizacyjnych instytucji; oraz |
| --- | --- | --- |

1.

Instytucja kredytowa może zastosować zaawansowaną metodę pomiaru w połączeniu z metodą podstawowego wskaźnika lub z metodą standardową, z zastrzeżeniem następujących warunków:

a)

uwzględnione są wszelkie ryzyka operacyjne danej instytucji kredytowej. Właściwy organ aprobuje metody stosowane w celu uwzględnienia różnych rodzajów działalności, lokalizacji geograficznych, struktur prawnych lub organizacyjnych instytucji; oraz

| b) | spełnione są kryteria kwalifikujące określone w części 2 i 3 dla części obszarów działalności objętych odpowiednio metodą standardową oraz zaawansowaną metodą pomiaru. |
| --- | --- |

b)

spełnione są kryteria kwalifikujące określone w części 2 i 3 dla części obszarów działalności objętych odpowiednio metodą standardową oraz zaawansowaną metodą pomiaru.

| 2. | W poszczególnych przypadkach właściwy organ może narzucić następujące warunki dodatkowe:






  a) | w dniu wdrożenia zaawansowanej metody pomiaru obejmuje ona znaczącą część ryzyka operacyjnego instytucji kredytowej; oraz |
| --- | --- | --- |

2.

W poszczególnych przypadkach właściwy organ może narzucić następujące warunki dodatkowe:

a)

w dniu wdrożenia zaawansowanej metody pomiaru obejmuje ona znaczącą część ryzyka operacyjnego instytucji kredytowej; oraz

| b) | instytucja kredytowa zobowiązuje się rozciągnąć zaawansowaną metodę pomiaru na istotną część swoich operacji w wyznaczonym terminie, uzgodnionym z właściwymi organami. |
| --- | --- |

b)

instytucja kredytowa zobowiązuje się rozciągnąć zaawansowaną metodę pomiaru na istotną część swoich operacji w wyznaczonym terminie, uzgodnionym z właściwymi organami.

2.   ŁĄCZENIE METODY PODSTAWOWEGO WSKAŹNIKA Z METODĄ STANDARDOWĄ

| 3. | Instytucja kredytowa może połączyć metodę podstawowego wskaźnika z metodą standardową jedyne w wyjątkowych okolicznościach, takich jak wejście w nowy rodzaj działalności, co może wymagać okresu przejściowego dla pełnego rozwinięcia metody standardowej. |
| --- | --- |

3.

Instytucja kredytowa może połączyć metodę podstawowego wskaźnika z metodą standardową jedyne w wyjątkowych okolicznościach, takich jak wejście w nowy rodzaj działalności, co może wymagać okresu przejściowego dla pełnego rozwinięcia metody standardowej.

| 4. | Łączenie metody podstawowego wskaźnika z metodą standardową zależy od tego, czy instytucja kredytowa jest zobowiązana do pełnego rozwinięcia metody standardowej w wyznaczonym terminie uzgodnionym z właściwymi organami. |
| --- | --- |

4.

Łączenie metody podstawowego wskaźnika z metodą standardową zależy od tego, czy instytucja kredytowa jest zobowiązana do pełnego rozwinięcia metody standardowej w wyznaczonym terminie uzgodnionym z właściwymi organami.

Część 5 — Klasyfikacja rodzajów strat

Tabela 3

| Kategoria zdarzenia | Definicja |
| --- | --- |
| Oszustwa wewnętrzne | Straty spowodowane działaniem polegającym na celowej defraudacji, sprzeniewierzeniu majątku, obejściu regulacji, przepisów prawa lub przepisów wewnętrznych przedsiębiorstwa, wyłączając straty wynikające z różnorodnością lub dyskryminacją pracowników, które dotyczą co najmniej jednej osoby wewnętrznej |
| Oszustwa zewnętrzne | Straty spowodowane celowym działaniem polegającym na defraudacji, sprzeniewierzeniu majątku lub naruszeniu przepisów prawa przez stronę trzecią |
| Zasady dotyczące zatrudnienia oraz bezpieczeństwo w miejscu pracy | Straty powstałe na skutek działań niezgodnych z przepisami lub porozumieniami dotyczącymi zatrudnienia, bezpieczeństwa i zdrowia w pracy, wypłaty odszkodowań z tytułu uszkodzenia ciała lub straty wynikające ze zróżnicowania i dyskryminacji pracowników |
| Klienci, produkty i praktyki operacyjne | Straty wynikające z niewywiązania się z obowiązków zawodowych względem konkretnych klientów, będące skutkiem działań nieumyślnych lub zaniedbania (w tym wymagań fiducjarnych i stosownego zachowania) lub też związane z charakterem bądź konstrukcją produktu |
| Szkody związane z aktywami rzeczowymi | Straty powstałe na skutek straty lub szkody w aktywach rzeczowych na skutek klęski żywiołowej lub innych wydarzeń |
| Zakłócenie działalności gospodarczej i awaria systemów | Straty powstałe na skutek zakłócenia działalności gospodarczej lub awarii systemów |
| Wykonanie transakcji, dostawa i zarządzanie procesami operacyjnymi | Straty powstałe na skutek nieprawidłowego rozliczenia transakcji lub wadliwego zarządzania procesami operacyjnymi oraz wynikłe ze stosunków z kontrahentami i sprzedawcami |

Kategoria zdarzenia

Definicja

Oszustwa wewnętrzne

Straty spowodowane działaniem polegającym na celowej defraudacji, sprzeniewierzeniu majątku, obejściu regulacji, przepisów prawa lub przepisów wewnętrznych przedsiębiorstwa, wyłączając straty wynikające z różnorodnością lub dyskryminacją pracowników, które dotyczą co najmniej jednej osoby wewnętrznej

Oszustwa zewnętrzne

Straty spowodowane celowym działaniem polegającym na defraudacji, sprzeniewierzeniu majątku lub naruszeniu przepisów prawa przez stronę trzecią

Zasady dotyczące zatrudnienia oraz bezpieczeństwo w miejscu pracy

Straty powstałe na skutek działań niezgodnych z przepisami lub porozumieniami dotyczącymi zatrudnienia, bezpieczeństwa i zdrowia w pracy, wypłaty odszkodowań z tytułu uszkodzenia ciała lub straty wynikające ze zróżnicowania i dyskryminacji pracowników

Klienci, produkty i praktyki operacyjne

Straty wynikające z niewywiązania się z obowiązków zawodowych względem konkretnych klientów, będące skutkiem działań nieumyślnych lub zaniedbania (w tym wymagań fiducjarnych i stosownego zachowania) lub też związane z charakterem bądź konstrukcją produktu

Szkody związane z aktywami rzeczowymi

Straty powstałe na skutek straty lub szkody w aktywach rzeczowych na skutek klęski żywiołowej lub innych wydarzeń

Zakłócenie działalności gospodarczej i awaria systemów

Straty powstałe na skutek zakłócenia działalności gospodarczej lub awarii systemów

Wykonanie transakcji, dostawa i zarządzanie procesami operacyjnymi

Straty powstałe na skutek nieprawidłowego rozliczenia transakcji lub wadliwego zarządzania procesami operacyjnymi oraz wynikłe ze stosunków z kontrahentami i sprzedawcami

ZAŁĄCZNIK XI

TECHNICZNE KRYTERIA PRZEGLĄDU I OCENY DOKONYWANYCH PRZEZ WŁAŚCIWE ORGANY

| 1. | Oprócz ryzyka kredytowego, rynkowego i operacyjnego przegląd oraz ocena przeprowadzone przez właściwe organy zgodnie z art. 124 zawierają następujące elementy:






  a) | wyniki testu warunków skrajnych przeprowadzonego przez instytucje, które stosują metody IRB; |
| --- | --- | --- |

1.

Oprócz ryzyka kredytowego, rynkowego i operacyjnego przegląd oraz ocena przeprowadzone przez właściwe organy zgodnie z art. 124 zawierają następujące elementy:

a)

wyniki testu warunków skrajnych przeprowadzonego przez instytucje, które stosują metody IRB;

| b) | stopień narażenia na ryzyko koncentracji, a także zarządzanie nimi przez instytucje kredytowe, w tym zgodność z wymogami określonymi w art. 108-118; |
| --- | --- |

b)

stopień narażenia na ryzyko koncentracji, a także zarządzanie nimi przez instytucje kredytowe, w tym zgodność z wymogami określonymi w art. 108-118;

| c) | pewność, dopasowanie i sposób zastosowania zasad i procedur wdrożonych przez instytucje kredytowe w celu zarządzania ryzykiem rezydualnym związanym z użyciem uznanych technik ograniczania ryzyka kredytowego; |
| --- | --- |

c)

pewność, dopasowanie i sposób zastosowania zasad i procedur wdrożonych przez instytucje kredytowe w celu zarządzania ryzykiem rezydualnym związanym z użyciem uznanych technik ograniczania ryzyka kredytowego;

| d) | stopień, w jakim fundusze własne instytucji kredytowej są adekwatne do należności, które zostały poddane sekurytyzacji, ze względu na istotę ekonomiczną transakcji, w tym stopień zrealizowanego transferu ryzyka. |
| --- | --- |

d)

stopień, w jakim fundusze własne instytucji kredytowej są adekwatne do należności, które zostały poddane sekurytyzacji, ze względu na istotę ekonomiczną transakcji, w tym stopień zrealizowanego transferu ryzyka.

| e) | stopień narażenia instytucji kredytowych na ryzyka utraty płynności oraz zarządzanie nimi przez instytucje kredytowe. |
| --- | --- |

e)

stopień narażenia instytucji kredytowych na ryzyka utraty płynności oraz zarządzanie nimi przez instytucje kredytowe.

| f) | wpływ efektów dywersyfikacji oraz wskazanie, w jaki sposób efekty te zostały uwzględnione w systemie pomiaru ryzyka; oraz |
| --- | --- |

f)

wpływ efektów dywersyfikacji oraz wskazanie, w jaki sposób efekty te zostały uwzględnione w systemie pomiaru ryzyka; oraz

| g) | wyniki testów warunków skrajnych przeprowadzanych przez instytucje korzystające z modelu wewnętrznego do obliczania wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka rynkowego zgodnie z załącznikiem V do dyrektywy2006/.../WE. |
| --- | --- |

g)

wyniki testów warunków skrajnych przeprowadzanych przez instytucje korzystające z modelu wewnętrznego do obliczania wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka rynkowego zgodnie z załącznikiem V do dyrektywy2006/.../WE.

| 2. | Właściwe organy sprawdzają, czy instytucja kredytowa nie zapewniła ukrytego wsparcia programowi sekurytyzacji. Jeśli dowiedziono, że takie wsparcie miało charakter częstszy niż jednorazowy, właściwe organy podejmują stosowne środki, uznając za prawdopodobne, że dana instytucja kredytowa będzie wspierać program sekurytyzacji również w przyszłości, nie osiągając tym samym istotnego transferu ryzyka. |
| --- | --- |

2.

Właściwe organy sprawdzają, czy instytucja kredytowa nie zapewniła ukrytego wsparcia programowi sekurytyzacji. Jeśli dowiedziono, że takie wsparcie miało charakter częstszy niż jednorazowy, właściwe organy podejmują stosowne środki, uznając za prawdopodobne, że dana instytucja kredytowa będzie wspierać program sekurytyzacji również w przyszłości, nie osiągając tym samym istotnego transferu ryzyka.

| 3. | W celu dokonania ustaleń, o których mowa w art. 124 ust. 3, właściwe organy rozważają, czy aktualizacje wartości i rezerwy dokonane w odniesieniu do pozycji/pakietów objętych portfelem handlowym zgodnie z dyrektywą 2006/.../WE załącznik VII część B umożliwiają instytucji kredytowej działającej w normalnych warunkach rynkowych sprzedanie lub zabezpieczenie w krótkim czasie swoich pozycji bez ponoszenia znaczących strat. |
| --- | --- |

3.

W celu dokonania ustaleń, o których mowa w art. 124 ust. 3, właściwe organy rozważają, czy aktualizacje wartości i rezerwy dokonane w odniesieniu do pozycji/pakietów objętych portfelem handlowym zgodnie z dyrektywą 2006/.../WE załącznik VII część B umożliwiają instytucji kredytowej działającej w normalnych warunkach rynkowych sprzedanie lub zabezpieczenie w krótkim czasie swoich pozycji bez ponoszenia znaczących strat.

ZAŁĄCZNIK XII

TECHNICZNE ZASADY UJAWNIEŃ

Część 1 — Kryteria ogólne

| 1. | Ujawniane informacje uznaje się za istotne, jeśli ich pominięcie lub zafałszowanie może zmienić ocenę lub decyzję użytkownika polegającego na tych informacjach przy podejmowaniu decyzji ekonomicznych lub na taką ocenę czy decyzję wpłynąć. |
| --- | --- |

1.

Ujawniane informacje uznaje się za istotne, jeśli ich pominięcie lub zafałszowanie może zmienić ocenę lub decyzję użytkownika polegającego na tych informacjach przy podejmowaniu decyzji ekonomicznych lub na taką ocenę czy decyzję wpłynąć.

| 2. | Uznaje się, że informacje danej instytucji kredytowej mają charakter zastrzeżony, jeśli ich publiczne rozpowszechnienie osłabiłoby jej pozycję wobec konkurencji. Informacje te mogą dotyczyć produktów lub systemów, których ujawnienie konkurencji obniżyłoby wartość inwestycji instytucji kredytowej w te produkty lub systemy. |
| --- | --- |

2.

Uznaje się, że informacje danej instytucji kredytowej mają charakter zastrzeżony, jeśli ich publiczne rozpowszechnienie osłabiłoby jej pozycję wobec konkurencji. Informacje te mogą dotyczyć produktów lub systemów, których ujawnienie konkurencji obniżyłoby wartość inwestycji instytucji kredytowej w te produkty lub systemy.

| 3. | Informacje uznaje się za poufne, jeśli instytucja kredytowa zobowiązuje się wobec klienta lub innego kontrahenta do zachowania poufności. |
| --- | --- |

3.

Informacje uznaje się za poufne, jeśli instytucja kredytowa zobowiązuje się wobec klienta lub innego kontrahenta do zachowania poufności.

| 4. | Właściwe organy nakładają na instytucje kredytowe wymóg ustalenia, czy konieczne jest ujawnianie niektórych lub wszystkich informacji częściej niż raz do roku, biorąc pod uwagę specyfikę ich działalności gospodarczej, tj. skalę operacji, zakres działań, obecność w różnych krajach, ekspozycję w różnych sektorach finansowych, a także udział w międzynarodowych rynkach finansowych oraz w systemach płatniczych, rozrachunkowych i rozliczeniowych. Dokonując takiego ustalenia, uwzględnia się szczególnie potrzebę częstszego ujawnienia informacji określonych w części 2 ust. 3 lit. b) i ust. 3 lit. e) oraz ust. 4 lit. b)-e) oraz informacji na temat stopnia narażenia na ryzyko i innych pozycji narażonych na częste zmiany. |
| --- | --- |

4.

Właściwe organy nakładają na instytucje kredytowe wymóg ustalenia, czy konieczne jest ujawnianie niektórych lub wszystkich informacji częściej niż raz do roku, biorąc pod uwagę specyfikę ich działalności gospodarczej, tj. skalę operacji, zakres działań, obecność w różnych krajach, ekspozycję w różnych sektorach finansowych, a także udział w międzynarodowych rynkach finansowych oraz w systemach płatniczych, rozrachunkowych i rozliczeniowych. Dokonując takiego ustalenia, uwzględnia się szczególnie potrzebę częstszego ujawnienia informacji określonych w części 2 ust. 3 lit. b) i ust. 3 lit. e) oraz ust. 4 lit. b)-e) oraz informacji na temat stopnia narażenia na ryzyko i innych pozycji narażonych na częste zmiany.

| 5. | Wymóg dotyczący ujawniania informacji, określony w części 2 ust. 3 i 4, należy wypełnić zgodnie z art. 72 ust. 1 i 2. |
| --- | --- |

5.

Wymóg dotyczący ujawniania informacji, określony w części 2 ust. 3 i 4, należy wypełnić zgodnie z art. 72 ust. 1 i 2.

Część 2 — Wymogi ogólne

| 1. | Informacje na temat celów i polityki w zakresie zarządzania ryzykiem danej instytucji kredytowej ujawnia się oddzielnie dla każdej kategorii ryzyka, w tym rodzaje ryzyka, o których mowa w ust. 1-14. Ujawnione informacje dotyczą:






  a) | strategii i procesów zarządzania różnymi kategoriami ryzyka; |
| --- | --- | --- |

1.

Informacje na temat celów i polityki w zakresie zarządzania ryzykiem danej instytucji kredytowej ujawnia się oddzielnie dla każdej kategorii ryzyka, w tym rodzaje ryzyka, o których mowa w ust. 1-14. Ujawnione informacje dotyczą:

a)

strategii i procesów zarządzania różnymi kategoriami ryzyka;

| b) | struktury i organizacji odpowiedniego komórki zarządzania ryzykiem lub innych odpowiednich rozwiązań w tym względzie; |
| --- | --- |

b)

struktury i organizacji odpowiedniego komórki zarządzania ryzykiem lub innych odpowiednich rozwiązań w tym względzie;

| c) | zakresu i charakteru systemów raportowania i pomiaru ryzyka; oraz |
| --- | --- |

c)

zakresu i charakteru systemów raportowania i pomiaru ryzyka; oraz

| d) | działań w zakresie zabezpieczenia i ograniczenia ryzyka, a także strategii i procesów monitorowania stałej skuteczności instrumentów zabezpieczających i czynników łagodzących ryzyko. |
| --- | --- |

d)

działań w zakresie zabezpieczenia i ograniczenia ryzyka, a także strategii i procesów monitorowania stałej skuteczności instrumentów zabezpieczających i czynników łagodzących ryzyko.

| 2. | W zakresie stosowania wymogów niniejszej dyrektywy ujawnia się następujące informacje:






  a) | nazwę instytucji kredytowej, do której stosują się wymogi niniejszej dyrektywy; |
| --- | --- | --- |

2.

W zakresie stosowania wymogów niniejszej dyrektywy ujawnia się następujące informacje:

a)

nazwę instytucji kredytowej, do której stosują się wymogi niniejszej dyrektywy;

| b) | zarys różnić w zakresie konsolidacji do celów rachunkowości i regulacji ostrożnościowych wraz z krótkim opisem podmiotów, które:






  i) | są w pełni skonsolidowane; |
| --- | --- | --- |

b)

zarys różnić w zakresie konsolidacji do celów rachunkowości i regulacji ostrożnościowych wraz z krótkim opisem podmiotów, które:

i)

są w pełni skonsolidowane;

| ii) | są skonsolidowane metodą proporcjonalną; |
| --- | --- |

ii)

są skonsolidowane metodą proporcjonalną;

| iii) | pomniejszają fundusze własne; lub |
| --- | --- |

iii)

pomniejszają fundusze własne; lub

| iv) | nie są skonsolidowane i nie pomniejszają funduszy własnych; |
| --- | --- |

iv)

nie są skonsolidowane i nie pomniejszają funduszy własnych;

| c) | wszelkie bieżące lub przewidywane w przyszłości przeszkody o istotnym znaczeniu lub przeszkody natury praktycznej lub prawnej w szybkim transferze funduszy własnych lub w spłacie zobowiązań między przedsiębiorstwem dominującym a jego podmiotami zależnymi; |
| --- | --- |

c)

wszelkie bieżące lub przewidywane w przyszłości przeszkody o istotnym znaczeniu lub przeszkody natury praktycznej lub prawnej w szybkim transferze funduszy własnych lub w spłacie zobowiązań między przedsiębiorstwem dominującym a jego podmiotami zależnymi;

| d) | kwotę skumulowaną, o którą rzeczywiste fundusze własne są mniejsze od wymaganego minimum we wszystkich podmiotach zależnych nieobjętych konsolidacją, oraz nazwę lub nazwy takich podmiotów zależnych; oraz |
| --- | --- |

d)

kwotę skumulowaną, o którą rzeczywiste fundusze własne są mniejsze od wymaganego minimum we wszystkich podmiotach zależnych nieobjętych konsolidacją, oraz nazwę lub nazwy takich podmiotów zależnych; oraz

| e) | w stosownych przypadkach okoliczności stosowania przepisów określonych w art. 69 i 70. |
| --- | --- |

e)

w stosownych przypadkach okoliczności stosowania przepisów określonych w art. 69 i 70.

| 3. | W odniesieniu do funduszy własnych instytucja kredytowa ujawnia następujące informacje:






  a) | streszczenie warunków umownych dotyczących głównych cech wszystkich pozycji i składników funduszy własnych; |
| --- | --- | --- |

3.

W odniesieniu do funduszy własnych instytucja kredytowa ujawnia następujące informacje:

a)

streszczenie warunków umownych dotyczących głównych cech wszystkich pozycji i składników funduszy własnych;

| b) | kwotę funduszy podstawowych wraz z oddzielną informacją na temat pozycji dodatnich i pomniejszeń; |
| --- | --- |

b)

kwotę funduszy podstawowych wraz z oddzielną informacją na temat pozycji dodatnich i pomniejszeń;

| c) | łączną kwotę funduszy uzupełniających oraz funduszy własnych odpowiadających definicji z rozdziału IV dyrektywy 2006/.../WE; |
| --- | --- |

c)

łączną kwotę funduszy uzupełniających oraz funduszy własnych odpowiadających definicji z rozdziału IV dyrektywy 2006/.../WE;

| d) | kwoty pomniejszające fundusze podstawowe i uzupełniające zgodnie z art. 66 ust. 2 wraz z oddzielną informacją na temat pozycji, o których mowa w art. 57 lit. q); oraz |
| --- | --- |

d)

kwoty pomniejszające fundusze podstawowe i uzupełniające zgodnie z art. 66 ust. 2 wraz z oddzielną informacją na temat pozycji, o których mowa w art. 57 lit. q); oraz

| e) | suma uznanych funduszy własnych po zastosowaniu pomniejszeń i limitów określonych w art. 66. |
| --- | --- |

e)

suma uznanych funduszy własnych po zastosowaniu pomniejszeń i limitów określonych w art. 66.

| 4. | Ujawnia się następujące informacje dotyczące przestrzegania przez instytucję kredytową wymogów określonych w art. 75-123:






  a) | streszczenie metody stosowanej przez instytucję kredytową w celu oceny adekwatności jej kapitału wewnętrznego do celów wsparcia bieżących i przyszłych działań; |
| --- | --- | --- |

4.

Ujawnia się następujące informacje dotyczące przestrzegania przez instytucję kredytową wymogów określonych w art. 75-123:

a)

streszczenie metody stosowanej przez instytucję kredytową w celu oceny adekwatności jej kapitału wewnętrznego do celów wsparcia bieżących i przyszłych działań;

| b) | w przypadku instytucji kredytowych obliczających kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z art. 78-83–8 procent kwot ekspozycji ważonych ryzykiem dla każdej klasy ekspozycji określonej w art. 79; |
| --- | --- |

b)

w przypadku instytucji kredytowych obliczających kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z art. 78-83–8 procent kwot ekspozycji ważonych ryzykiem dla każdej klasy ekspozycji określonej w art. 79;

| c) | w przypadku instytucji kredytowych obliczających kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z art. 84-89–8 procent kwot ekspozycji ważonych ryzykiem dla każdej klasy ekspozycji określonej w art. 86. W przypadku klasy ekspozycji detalicznych wymóg ten stosuje się do każdej kategorii ekspozycji, której odpowiadają różne rodzaje współzależności wymienione w załączniku VII część 1 ust. 10-13. W przypadku klasy ekspozycji w papierach kapitałowych wymóg ten stosuje się do:






  i) | każdej metody ustanowionej w załączniku VII część 1 ust. 17-26; |
| --- | --- | --- |

c)

w przypadku instytucji kredytowych obliczających kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z art. 84-89–8 procent kwot ekspozycji ważonych ryzykiem dla każdej klasy ekspozycji określonej w art. 86. W przypadku klasy ekspozycji detalicznych wymóg ten stosuje się do każdej kategorii ekspozycji, której odpowiadają różne rodzaje współzależności wymienione w załączniku VII część 1 ust. 10-13. W przypadku klasy ekspozycji w papierach kapitałowych wymóg ten stosuje się do:

i)

każdej metody ustanowionej w załączniku VII część 1 ust. 17-26;

| ii) | ekspozycji z tytułu instrumentów będących przedmiotem obrotu giełdowego, ekspozycji w papierach kapitałowych niepublicznych w wystarczająco zróżnicowanych portfelach oraz innych ekspozycji; |
| --- | --- |

ii)

ekspozycji z tytułu instrumentów będących przedmiotem obrotu giełdowego, ekspozycji w papierach kapitałowych niepublicznych w wystarczająco zróżnicowanych portfelach oraz innych ekspozycji;

| iii) | ekspozycji podlegających nadzorczemu okresowi przejściowemu pod względem wymogów kapitałowych; oraz |
| --- | --- |

iii)

ekspozycji podlegających nadzorczemu okresowi przejściowemu pod względem wymogów kapitałowych; oraz

| iv) | ekspozycji podlegającym przepisom zezwalającym na kontynuowanie wcześniej podjętej działalności, obecnie niedozwolonej, dotyczącym wymogów kapitałowych; |
| --- | --- |

iv)

ekspozycji podlegającym przepisom zezwalającym na kontynuowanie wcześniej podjętej działalności, obecnie niedozwolonej, dotyczącym wymogów kapitałowych;

| d) | minimalne wymogi kapitałowe obliczone zgodnie z art. 75 lit. b) i c); oraz |
| --- | --- |

d)

minimalne wymogi kapitałowe obliczone zgodnie z art. 75 lit. b) i c); oraz

| e) | minimalne wymogi kapitałowe obliczone zgodnie z art. 103-105 oraz ujawnione oddzielnie; |
| --- | --- |

e)

minimalne wymogi kapitałowe obliczone zgodnie z art. 103-105 oraz ujawnione oddzielnie;

| 5. | W odniesieniu do ekspozycji instytucji kredytowej z tytułu ryzyka kredytowego kontrahenta, zdefiniowanego w załączniku III część 1, ujawnia się następujące informacje:






  a) | omówienie metodologii stosowanej do przypisywania kapitału wewnętrznego i limitów kredytowych do ekspozycji na ryzyko kontrahenta; |
| --- | --- | --- |

5.

W odniesieniu do ekspozycji instytucji kredytowej z tytułu ryzyka kredytowego kontrahenta, zdefiniowanego w załączniku III część 1, ujawnia się następujące informacje:

a)

omówienie metodologii stosowanej do przypisywania kapitału wewnętrznego i limitów kredytowych do ekspozycji na ryzyko kontrahenta;

| b) | omówienie zasad ustanawiania zabezpieczenia i ustalania rezerw kredytowych; |
| --- | --- |

b)

omówienie zasad ustanawiania zabezpieczenia i ustalania rezerw kredytowych;

| c) | omówienie zasad dotyczących ekspozycji na ryzyko korelacji; |
| --- | --- |

c)

omówienie zasad dotyczących ekspozycji na ryzyko korelacji;

| d) | omówienie wpływu wartości wymaganego zabezpieczenia jakie musiałaby zapewnić instytucja kredytowa przy obniżeniu oceny wiarygodności kredytowej klienta; |
| --- | --- |

d)

omówienie wpływu wartości wymaganego zabezpieczenia jakie musiałaby zapewnić instytucja kredytowa przy obniżeniu oceny wiarygodności kredytowej klienta;

| e) | dodatnią, godziwą wartość brutto umów, korzyści wynikających z kompensowania, skompensowanej, bieżącej ekspozycji kredytowej, ustanowionego zabezpieczenia oraz wartość netto ekspozycji kredytowej z tytułu instrumentów pochodnych. Wartość netto ekspozycji kredytowej z tytułu instrumentów pochodnych stanowi ekspozycję z tytułu transakcji na instrumentach pochodnych po uwzględnieniu korzyści z prawnie obowiązujących umów kompensowania i umów dotyczących zabezpieczenia kredytowego; |
| --- | --- |

e)

dodatnią, godziwą wartość brutto umów, korzyści wynikających z kompensowania, skompensowanej, bieżącej ekspozycji kredytowej, ustanowionego zabezpieczenia oraz wartość netto ekspozycji kredytowej z tytułu instrumentów pochodnych. Wartość netto ekspozycji kredytowej z tytułu instrumentów pochodnych stanowi ekspozycję z tytułu transakcji na instrumentach pochodnych po uwzględnieniu korzyści z prawnie obowiązujących umów kompensowania i umów dotyczących zabezpieczenia kredytowego;

| f) | środki służące obliczaniu wartości ekspozycji w ramach metod określonych w częściach 3-6 załącznika III, w zależności od tego, która z metod jest w danym przypadku właściwa; |
| --- | --- |

f)

środki służące obliczaniu wartości ekspozycji w ramach metod określonych w częściach 3-6 załącznika III, w zależności od tego, która z metod jest w danym przypadku właściwa;

| g) | referencyjną wartość kredytowych instrumentów pochodnych pełniących funkcję instrumentów zabezpieczających oraz rozkład bieżącej ekspozycji kredytowej według typów; |
| --- | --- |

g)

referencyjną wartość kredytowych instrumentów pochodnych pełniących funkcję instrumentów zabezpieczających oraz rozkład bieżącej ekspozycji kredytowej według typów;

| h) | kredytowe transakcje pochodne (referencyjne), podzielone na takie, które służą celom związanym z własnym portfelem kredytowym instytucji kredytowej oraz takie, które wykorzystuje się przy działalności pośredniczącej, w tym rozkład stosowanych produktów pochodnych, dalej podzielonych ze względu na ochronę nabytą i sprzedaną w ramach każdej grupy produktów; oraz |
| --- | --- |

h)

kredytowe transakcje pochodne (referencyjne), podzielone na takie, które służą celom związanym z własnym portfelem kredytowym instytucji kredytowej oraz takie, które wykorzystuje się przy działalności pośredniczącej, w tym rozkład stosowanych produktów pochodnych, dalej podzielonych ze względu na ochronę nabytą i sprzedaną w ramach każdej grupy produktów; oraz

| i) | oszacowanie współczynnika alfa, pod warunkiem uzyskania na to stosownej zgody właściwych organ. |
| --- | --- |

i)

oszacowanie współczynnika alfa, pod warunkiem uzyskania na to stosownej zgody właściwych organ.

| 6. | W odniesieniu do ekspozycji instytucji kredytowej na ryzyko kredytowe i ryzyko „rozmycia” ujawnia się następujące informacje:






  a) | stosowane w rachunkowości definicje pozycji przeterminowanych i o obniżonej jakości; |
| --- | --- | --- |

6.

W odniesieniu do ekspozycji instytucji kredytowej na ryzyko kredytowe i ryzyko „rozmycia” ujawnia się następujące informacje:

a)

stosowane w rachunkowości definicje pozycji przeterminowanych i o obniżonej jakości;

| b) | opis metod przyjętych w celu określenia aktualizacji wartości i rezerw; |
| --- | --- |

b)

opis metod przyjętych w celu określenia aktualizacji wartości i rezerw;

| c) | całkowitą kwotę ekspozycji po jakościowej korekcie wartości bez uwzględnienia skutków ograniczenia ryzyka kredytowego, a także średnią kwotę ekspozycji w danym okresie w rozbiciu na różne klasy; |
| --- | --- |

c)

całkowitą kwotę ekspozycji po jakościowej korekcie wartości bez uwzględnienia skutków ograniczenia ryzyka kredytowego, a także średnią kwotę ekspozycji w danym okresie w rozbiciu na różne klasy;

| d) | podział geograficzny ekspozycji w rozbiciu na obszary ważne pod względem istotnych klas ekspozycji wraz z dodatkowymi szczegółami; |
| --- | --- |

d)

podział geograficzny ekspozycji w rozbiciu na obszary ważne pod względem istotnych klas ekspozycji wraz z dodatkowymi szczegółami;

| e) | podział ekspozycji pod względem branży lub typu kontrahenta w rozbiciu na klasy ekspozycji wraz z dodatkowymi szczegółami; |
| --- | --- |

e)

podział ekspozycji pod względem branży lub typu kontrahenta w rozbiciu na klasy ekspozycji wraz z dodatkowymi szczegółami;

| f) | zestawienie rezydualnych terminów rozliczenia w rozbiciu na klasy ekspozycji wraz z dodatkowymi szczegółami; |
| --- | --- |

f)

zestawienie rezydualnych terminów rozliczenia w rozbiciu na klasy ekspozycji wraz z dodatkowymi szczegółami;

| g) | w rozbiciu na istotne branży lub typy kontrahenta — kwotę:






  i) | ekspozycji zagrożonych i przeterminowanych, przedstawioną oddzielnie; |
| --- | --- | --- |

g)

w rozbiciu na istotne branży lub typy kontrahenta — kwotę:

i)

ekspozycji zagrożonych i przeterminowanych, przedstawioną oddzielnie;

| ii) | aktualizacje wartości i rezerwy; oraz |
| --- | --- |

ii)

aktualizacje wartości i rezerwy; oraz

| iii) | odpisy z tytułu aktualizacji wartości i rezerwy w danym okresie czasu; |
| --- | --- |

iii)

odpisy z tytułu aktualizacji wartości i rezerwy w danym okresie czasu;

| h) | kwotę ekspozycji zagrożonych i przeterminowanych, przedstawioną oddzielnie, w rozbiciu na istotne obszary geograficzne obejmujące (w miarę możliwości) kwoty aktualizacji wartości i rezerwy związane z każdym obszarem geograficznym; |
| --- | --- |

h)

kwotę ekspozycji zagrożonych i przeterminowanych, przedstawioną oddzielnie, w rozbiciu na istotne obszary geograficzne obejmujące (w miarę możliwości) kwoty aktualizacji wartości i rezerwy związane z każdym obszarem geograficznym;

| i) | uzgodnienie zmian aktualizacji wartości i rezerw na poczet zagrożonych ekspozycji, przedstawione oddzielenie; Informacja ta obejmuje:






  i) | opis rodzaju aktualizacji wartości i rezerw; |
| --- | --- | --- |

i)

uzgodnienie zmian aktualizacji wartości i rezerw na poczet zagrożonych ekspozycji, przedstawione oddzielenie; Informacja ta obejmuje:

i)

opis rodzaju aktualizacji wartości i rezerw;

| ii) | salda początkowe; |
| --- | --- |

ii)

salda początkowe;

| iii) | kwoty spisane w ciężar rezerw w danym okresie czasu; |
| --- | --- |

iii)

kwoty spisane w ciężar rezerw w danym okresie czasu;

| iv) | kwoty odpisane lub rozwiązane z tytułu szacowanych strat na ekspozycjach w danym okresie, wszystkie inne korekty, w tym korekty wynikające z różnic kursowych, połączenia podmiotów gospodarczych, przejęcia lub zbycia podmiotów zależnych oraz transferów między rezerwami; oraz |
| --- | --- |

iv)

kwoty odpisane lub rozwiązane z tytułu szacowanych strat na ekspozycjach w danym okresie, wszystkie inne korekty, w tym korekty wynikające z różnic kursowych, połączenia podmiotów gospodarczych, przejęcia lub zbycia podmiotów zależnych oraz transferów między rezerwami; oraz

| v) | salda końcowe. |
| --- | --- |

v)

salda końcowe.

Informacje na temat aktualizacji wartości i kwot odzyskanych, wprowadzone bezpośrednio do rachunku wyników, zostają ujawnione oddzielnie.

| 7. | W przypadku instytucji kredytowych obliczających kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z art. 78-83 dla każdej klasy ekspozycji określonej w art. 79 ujawnia się następujące informacje:






  a) | nazwy wyznaczonych instytucji ECAI i agencji kredytów eksportowych (ECA) oraz przyczyny ewentualnych zmian; |
| --- | --- | --- |

7.

W przypadku instytucji kredytowych obliczających kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z art. 78-83 dla każdej klasy ekspozycji określonej w art. 79 ujawnia się następujące informacje:

a)

nazwy wyznaczonych instytucji ECAI i agencji kredytów eksportowych (ECA) oraz przyczyny ewentualnych zmian;

| b) | klasy ekspozycji, do których stosuje się za oceny poszczególnych instytucji ECAI lub agencji ECA; |
| --- | --- |

b)

klasy ekspozycji, do których stosuje się za oceny poszczególnych instytucji ECAI lub agencji ECA;

| c) | opis procesu stosowanego do przenoszenia oceny emitenta i emisji do pozycji nieuwzględnionych w portfelu handlowym; |
| --- | --- |

c)

opis procesu stosowanego do przenoszenia oceny emitenta i emisji do pozycji nieuwzględnionych w portfelu handlowym;

| d) | przyporządkowanie ratingu zewnętrznego każdej z wyznaczonych instytucji ECAI lub agencji ECA do stopni jakości kredytowej określonych w załączniku VI, uwzględniając fakt, iż informacja ta nie musi być ujawniona, jeśli instytucja kredytowa kredytowa stosuje standardowy system przyporządkowywania ocen, opublikowane przez właściwe organy; oraz |
| --- | --- |

d)

przyporządkowanie ratingu zewnętrznego każdej z wyznaczonych instytucji ECAI lub agencji ECA do stopni jakości kredytowej określonych w załączniku VI, uwzględniając fakt, iż informacja ta nie musi być ujawniona, jeśli instytucja kredytowa kredytowa stosuje standardowy system przyporządkowywania ocen, opublikowane przez właściwe organy; oraz

| e) | wartości ekspozycji oraz wartości ekspozycji po ograniczeniu ryzyka kredytowego związane z każdym stopniem jakości kredytowej określonym w załączniku VI, a także kwoty pomniejszające fundusze własne. |
| --- | --- |

e)

wartości ekspozycji oraz wartości ekspozycji po ograniczeniu ryzyka kredytowego związane z każdym stopniem jakości kredytowej określonym w załączniku VI, a także kwoty pomniejszające fundusze własne.

| 8. | Instytucje kredytowe obliczające kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z załącznikiem VII część 1 ust. 6 lub ust. 19-21 ujawniają informacje na temat ekspozycji przypisanych do każdej z kategorii ujętych w tabeli 1 załącznika VII, część 1, ust. 6, lub do każdej z wag ryzyka wymienionych w załączniku VII, część 1 ust. 19-21. |
| --- | --- |

8.

Instytucje kredytowe obliczające kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z załącznikiem VII część 1 ust. 6 lub ust. 19-21 ujawniają informacje na temat ekspozycji przypisanych do każdej z kategorii ujętych w tabeli 1 załącznika VII, część 1, ust. 6, lub do każdej z wag ryzyka wymienionych w załączniku VII, część 1 ust. 19-21.

| 9. | Instytucje kredytowe, obliczające swoje wymogi kapitałowe zgodnie z art. 75 lit. b) i c), ujawniają informacje na temat tych wymogów oddzielnie dla każdego ryzyka określonej w tych przepisach. |
| --- | --- |

9.

Instytucje kredytowe, obliczające swoje wymogi kapitałowe zgodnie z art. 75 lit. b) i c), ujawniają informacje na temat tych wymogów oddzielnie dla każdego ryzyka określonej w tych przepisach.

| 10. | Każda instytucja kredytowa, która oblicza swoje wymogi kapitałowe zgodnie z załącznikiem V dyrektywy 2006/.../WE, ujawnia następujące informacje:






  a) | w odniesieniu do każdego subportfela:






  i) | cechy zastosowanych modeli; |
| --- | --- | --- | --- |

10.

Każda instytucja kredytowa, która oblicza swoje wymogi kapitałowe zgodnie z załącznikiem V dyrektywy 2006/.../WE, ujawnia następujące informacje:

a)

w odniesieniu do każdego subportfela:

i)

cechy zastosowanych modeli;

| ii) | opis testu warunków skrajnych zastosowanego do subportfela; |
| --- | --- |

ii)

opis testu warunków skrajnych zastosowanego do subportfela;

| iii) | opis metod zastosowanych w celu weryfikacji historycznej oraz weryfikacji dokładności i spójności modeli wewnętrznych i procedur ich wdrażania; |
| --- | --- |

iii)

opis metod zastosowanych w celu weryfikacji historycznej oraz weryfikacji dokładności i spójności modeli wewnętrznych i procedur ich wdrażania;

| b) | zakres zatwierdzenia wydanego przez właściwe organy; oraz |
| --- | --- |

b)

zakres zatwierdzenia wydanego przez właściwe organy; oraz

| c) | opis zakresu i metodologii zgodności z wymogami zawartymi w załączniku VII część B do dyrektywy 2006/.../WE. |
| --- | --- |

c)

opis zakresu i metodologii zgodności z wymogami zawartymi w załączniku VII część B do dyrektywy 2006/.../WE.

| 11. | Instytucja kredytowa ujawnia następujące informacje na temat ryzyka operacyjnego:






  a) | metody oceny wymogów dotyczących funduszy własnych dla ryzyka operacyjnego, do których kwalifikuje się dana instytucja; oraz |
| --- | --- | --- |

11.

Instytucja kredytowa ujawnia następujące informacje na temat ryzyka operacyjnego:

a)

metody oceny wymogów dotyczących funduszy własnych dla ryzyka operacyjnego, do których kwalifikuje się dana instytucja; oraz

| b) | opis metod określonych w art. 105, jeśli są stosowane przez instytucję kredytową, w tym omówienie ważnych czynników wewnętrznych i zewnętrznych uwzględnionych w metodzie pomiaru tej instytucji. W przypadku częściowego stosowania — zakres i zasięg poszczególnych metod. |
| --- | --- |

b)

opis metod określonych w art. 105, jeśli są stosowane przez instytucję kredytową, w tym omówienie ważnych czynników wewnętrznych i zewnętrznych uwzględnionych w metodzie pomiaru tej instytucji. W przypadku częściowego stosowania — zakres i zasięg poszczególnych metod.

| 12. | W odniesieniu do ekspozycji w papierach kapitałowych, nieuwzględnionych w portfelu handlowym, ujawnia się następujące informacje:






  a) | zróżnicowanie między ekspozycjami pod względem ich celów, w tym związek z zyskami kapitałowymi oraz cele strategiczne, a także przegląd stosowanych technik rachunkowości oraz metod wyceny, w tym zasadnicze założenia i praktyki mające wpływ na wycenę oraz wszystkie znaczące zmiany tych praktyk; |
| --- | --- | --- |

12.

W odniesieniu do ekspozycji w papierach kapitałowych, nieuwzględnionych w portfelu handlowym, ujawnia się następujące informacje:

a)

zróżnicowanie między ekspozycjami pod względem ich celów, w tym związek z zyskami kapitałowymi oraz cele strategiczne, a także przegląd stosowanych technik rachunkowości oraz metod wyceny, w tym zasadnicze założenia i praktyki mające wpływ na wycenę oraz wszystkie znaczące zmiany tych praktyk;

| b) | wartość bilansową, wartość godziwą oraz, w przypadku ekspozycji pozagiełdowych, porównanie z ceną rynkową, jeśli zasadniczo różni się ona od wartości godziwej; |
| --- | --- |

b)

wartość bilansową, wartość godziwą oraz, w przypadku ekspozycji pozagiełdowych, porównanie z ceną rynkową, jeśli zasadniczo różni się ona od wartości godziwej;

| c) | typy, charakter oraz kwoty ekspozycji w giełdowych papierach kapitałowych, ekspozycji w akcje, które nie są przedmiotem obrotu publicznego w wystarczająco zdywersyfikowanych portfelach oraz innych ekspozycji; |
| --- | --- |

c)

typy, charakter oraz kwoty ekspozycji w giełdowych papierach kapitałowych, ekspozycji w akcje, które nie są przedmiotem obrotu publicznego w wystarczająco zdywersyfikowanych portfelach oraz innych ekspozycji;

| d) | zrealizowane zyski lub straty z tytułu sprzedaży i kompensacji w danym okresie w ujęciu skumulowanym; oraz |
| --- | --- |

d)

zrealizowane zyski lub straty z tytułu sprzedaży i kompensacji w danym okresie w ujęciu skumulowanym; oraz

| e) | całkowitą wartość niezrealizowanych zysków i strat, łączne niezrealizowane zyski i straty z przeszacowania oraz wszystkie kwoty ujęte w podstawowych i uzupełniających funduszach własnych. |
| --- | --- |

e)

całkowitą wartość niezrealizowanych zysków i strat, łączne niezrealizowane zyski i straty z przeszacowania oraz wszystkie kwoty ujęte w podstawowych i uzupełniających funduszach własnych.

| 13. | Instytucje kredytowe ujawniają poniższe informacje na temat swojego narażenia na ryzyko stopy procentowej, przypisane pozycjom nieuwzględnionym w portfelu handlowym:






  a) | charakter ryzyka stopy procentowej i zasadnicze założenia (w tym założenia dotyczące przedterminowej spłaty kredytów i zachowania depozytów o nieustalonym terminie wymagalności) oraz częstotliwość pomiarów ryzyka stopy procentowej; oraz |
| --- | --- | --- |

13.

Instytucje kredytowe ujawniają poniższe informacje na temat swojego narażenia na ryzyko stopy procentowej, przypisane pozycjom nieuwzględnionym w portfelu handlowym:

a)

charakter ryzyka stopy procentowej i zasadnicze założenia (w tym założenia dotyczące przedterminowej spłaty kredytów i zachowania depozytów o nieustalonym terminie wymagalności) oraz częstotliwość pomiarów ryzyka stopy procentowej; oraz

| b) | zmiana wyniku finansowego, zdyskontowanej wartości ekonomicznej lub innego stosownego wskaźnika używanego przez kierownictwo instytucji do oceny skutków szokowych zmian stóp procentowych, w górę bądź w dół, zgodnie z metodą pomiaru ryzyka stopy procentowej stosowaną przez kierownictwo instytucji, w rozbiciu na poszczególne waluty. |
| --- | --- |

b)

zmiana wyniku finansowego, zdyskontowanej wartości ekonomicznej lub innego stosownego wskaźnika używanego przez kierownictwo instytucji do oceny skutków szokowych zmian stóp procentowych, w górę bądź w dół, zgodnie z metodą pomiaru ryzyka stopy procentowej stosowaną przez kierownictwo instytucji, w rozbiciu na poszczególne waluty.

| 14. | Instytucje kredytowe obliczające kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z art. 94-101 ujawniają następujące informacje:






  a) | opis celów instytucji kredytowej w związku z działalnością sekurytyzacyjną; |
| --- | --- | --- |

14.

Instytucje kredytowe obliczające kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z art. 94-101 ujawniają następujące informacje:

a)

opis celów instytucji kredytowej w związku z działalnością sekurytyzacyjną;

| b) | rola instytucji kredytowej w procesie sekurytyzacji; |
| --- | --- |

b)

rola instytucji kredytowej w procesie sekurytyzacji;

| c) | każdorazowe wskazanie stopnia zaangażowania instytucji kredytowej w proces sekurytyzacji; |
| --- | --- |

c)

każdorazowe wskazanie stopnia zaangażowania instytucji kredytowej w proces sekurytyzacji;

| d) | metody stosowane przez instytucję kredytową do obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem dla działalności sekurytyzacyjnej; |
| --- | --- |

d)

metody stosowane przez instytucję kredytową do obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem dla działalności sekurytyzacyjnej;

| e) | opis zasad polityki rachunkowości stosowanych w odniesieniu do działalności sekurytyzacyjnej, w tym:






  i) | wskazanie czy transakcje traktowane są jako sprzedaż należności lub źródła finansowania, |
| --- | --- | --- |

e)

opis zasad polityki rachunkowości stosowanych w odniesieniu do działalności sekurytyzacyjnej, w tym:

i)

wskazanie czy transakcje traktowane są jako sprzedaż należności lub źródła finansowania,

| ii) | sposób traktowania zysków ze sprzedaży, |
| --- | --- |

ii)

sposób traktowania zysków ze sprzedaży,

| iii) | zasadnicze założenia przy wycenie zachowanych udziałów, oraz |
| --- | --- |

iii)

zasadnicze założenia przy wycenie zachowanych udziałów, oraz

| iv) | sposoby traktowania sekurytyzacji syntetycznej, jeśli nie jest ona objęta innymi zasadami rachunkowości; |
| --- | --- |

iv)

sposoby traktowania sekurytyzacji syntetycznej, jeśli nie jest ona objęta innymi zasadami rachunkowości;

| f) | nazwy instytucji ECAI, których oceny stosowane są w odniesieniu do sekurytyzacji, i typy ekspozycji, którymi zajmują się poszczególne agencje; |
| --- | --- |

f)

nazwy instytucji ECAI, których oceny stosowane są w odniesieniu do sekurytyzacji, i typy ekspozycji, którymi zajmują się poszczególne agencje;

| g) | łączna kwota ekspozycji sekurytyzowanych oraz objętych programem sekurytyzacji (w podziale na sekurytyzację tradycyjną i syntetyczną) według typów ekspozycji; |
| --- | --- |

g)

łączna kwota ekspozycji sekurytyzowanych oraz objętych programem sekurytyzacji (w podziale na sekurytyzację tradycyjną i syntetyczną) według typów ekspozycji;

| h) | w przypadku ekspozycji poddanych sekurytyzacji przez instytucję kredytową w ramach programu sekurytyzacji — zestawienie kwoty zagrożonych i przeterminowanych ekspozycji objętych sekurytyzacją w rozbiciu na typy ekspozycji, a także uznane przez instytucję straty w danym okresie; |
| --- | --- |

h)

w przypadku ekspozycji poddanych sekurytyzacji przez instytucję kredytową w ramach programu sekurytyzacji — zestawienie kwoty zagrożonych i przeterminowanych ekspozycji objętych sekurytyzacją w rozbiciu na typy ekspozycji, a także uznane przez instytucję straty w danym okresie;

| i) | kwotę skumulowaną zachowanych lub nabytych pozycji sekurytyzacyjnych w rozbiciu na typy ekspozycji; |
| --- | --- |

i)

kwotę skumulowaną zachowanych lub nabytych pozycji sekurytyzacyjnych w rozbiciu na typy ekspozycji;

| j) | kwotę skumulowaną zachowanych lub nabytych pozycji sekurytyzacyjnych w rozbiciu na miarodajną liczbę przedziałów wag ryzyka. Pozycje, którym przypisano wagę ryzyka na poziomie 1 250 % lub które zostały potrącone, podlegają oddzielnej sprawozdawczości; |
| --- | --- |

j)

kwotę skumulowaną zachowanych lub nabytych pozycji sekurytyzacyjnych w rozbiciu na miarodajną liczbę przedziałów wag ryzyka. Pozycje, którym przypisano wagę ryzyka na poziomie 1 250 % lub które zostały potrącone, podlegają oddzielnej sprawozdawczości;

| k) | sumę należnych kwot z tytułu sekurytyzowanych ekspozycji odnawialnych z podziałem na udział podmiotu inicjującego i udział inwestorów; oraz |
| --- | --- |

k)

sumę należnych kwot z tytułu sekurytyzowanych ekspozycji odnawialnych z podziałem na udział podmiotu inicjującego i udział inwestorów; oraz

| l) | streszczenie działalności sekurytyzacyjnej w danym okresie, w tym kwotę ekspozycji objętych sekurytyzacją (według typów ekspozycji) oraz uznane zyski lub straty ze sprzedaży według typów ekspozycji. |
| --- | --- |

l)

streszczenie działalności sekurytyzacyjnej w danym okresie, w tym kwotę ekspozycji objętych sekurytyzacją (według typów ekspozycji) oraz uznane zyski lub straty ze sprzedaży według typów ekspozycji.

Część 3 — Wymogi kwalifikujące do stosowania poszczególnych instrumentów lub metod

| 1. | Instytucje kredytowe obliczające kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z art. 84-89 ujawniają następujące informacje:






  a) | Zgoda właściwego organu na stosowanie metody lub zmianę metody już stosowanej, |
| --- | --- | --- |

1.

Instytucje kredytowe obliczające kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z art. 84-89 ujawniają następujące informacje:

a)

Zgoda właściwego organu na stosowanie metody lub zmianę metody już stosowanej,

| b) | objaśnienie i przegląd:






  i) | struktury systemu wewnętrznych ocen ratingowych oraz powiązań między wewnętrznymi i zewnętrznymi ocenami ratingowymi; |
| --- | --- | --- |

b)

objaśnienie i przegląd:

i)

struktury systemu wewnętrznych ocen ratingowych oraz powiązań między wewnętrznymi i zewnętrznymi ocenami ratingowymi;

| ii) | stosowania oszacowań wewnętrznych do innych celów niż obliczanie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z art. 84-89; |
| --- | --- |

ii)

stosowania oszacowań wewnętrznych do innych celów niż obliczanie kwot ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z art. 84-89;

| iii) | procesu zarządzania ograniczeniem ryzyka kredytowego oraz uznawania technik ograniczenia ryzyka; oraz |
| --- | --- |

iii)

procesu zarządzania ograniczeniem ryzyka kredytowego oraz uznawania technik ograniczenia ryzyka; oraz

| iv) | mechanizmów kontroli systemów oceny ratingowej (w tym opis stopnia ich niezależności i zakresów odpowiedzialności) oraz przeglądu systemów oceny ratingowej; |
| --- | --- |

iv)

mechanizmów kontroli systemów oceny ratingowej (w tym opis stopnia ich niezależności i zakresów odpowiedzialności) oraz przeglądu systemów oceny ratingowej;

| c) | opis procesu wewnętrznych ocen ratingowych przedstawionych osobno dla następujących klas ekspozycji:






  i) | rządy i banki centralne; |
| --- | --- | --- |

c)

opis procesu wewnętrznych ocen ratingowych przedstawionych osobno dla następujących klas ekspozycji:

i)

rządy i banki centralne;

| ii) | instytucje; |
| --- | --- |

ii)

instytucje;

| iii) | przedsiębiorstwa, w tym MŚP, finansowanie projektów inwestycyjnych oraz nabyte wierzytelności korporacyjne; |
| --- | --- |

iii)

przedsiębiorstwa, w tym MŚP, finansowanie projektów inwestycyjnych oraz nabyte wierzytelności korporacyjne;

| iv) | ekspozycje detaliczne dla każdej z kategorii ekspozycji, której odpowiadają różne rodzaje współzależności wymienione w załączniku VII cześć 1 ust. 10-13; oraz |
| --- | --- |

iv)

ekspozycje detaliczne dla każdej z kategorii ekspozycji, której odpowiadają różne rodzaje współzależności wymienione w załączniku VII cześć 1 ust. 10-13; oraz

| v) | akcje; |
| --- | --- |

v)

akcje;

| d) | wartości ekspozycji dla każdej z klas ekspozycji określonej w art. 86. Ekspozycje wobec rządów i banków centralnych, instytucji i przedsiębiorstw, gdy do obliczenia kwot ekspozycji ważonych ryzykiem instytucje kredytowe stosują własne oszacowania wartości LGD lub współczynników konwersji, ujawnia się oddzielnie dla ekspozycji, w odniesieniu do których instytucje nie stosują takich oszacowań; |
| --- | --- |

d)

wartości ekspozycji dla każdej z klas ekspozycji określonej w art. 86. Ekspozycje wobec rządów i banków centralnych, instytucji i przedsiębiorstw, gdy do obliczenia kwot ekspozycji ważonych ryzykiem instytucje kredytowe stosują własne oszacowania wartości LGD lub współczynników konwersji, ujawnia się oddzielnie dla ekspozycji, w odniesieniu do których instytucje nie stosują takich oszacowań;

| e) | w celu umożliwienia miarodajnego zróżnicowania ryzyka kredytowego dla każdej klasy ekspozycji (rządy i banki centralne, instytucje, przedsiębiorstwa i udziały kapitałowe) oraz dla wystarczającej liczby klas jakości dłużnika (w tym dłużnicy, którzy nie wykonali zobowiązania) instytucja kredytowa ujawnia następujące informacje:






  i) | sumę ekspozycji (dla ekspozycji wobec rządów i banków centralnych, instytucji, przedsiębiorstw — sumę należności kredytowych i wartości ekspozycji dla niewykorzystanych zobowiązań; dla papierów kapitałowych — kwotę należności); |
| --- | --- | --- |

e)

w celu umożliwienia miarodajnego zróżnicowania ryzyka kredytowego dla każdej klasy ekspozycji (rządy i banki centralne, instytucje, przedsiębiorstwa i udziały kapitałowe) oraz dla wystarczającej liczby klas jakości dłużnika (w tym dłużnicy, którzy nie wykonali zobowiązania) instytucja kredytowa ujawnia następujące informacje:

i)

sumę ekspozycji (dla ekspozycji wobec rządów i banków centralnych, instytucji, przedsiębiorstw — sumę należności kredytowych i wartości ekspozycji dla niewykorzystanych zobowiązań; dla papierów kapitałowych — kwotę należności);

| ii) | w przypadku instytucji kredytowych stosujących własne oszacowania wartości LGD do obliczenia kwot ekspozycji ważonych ryzykiem — średnią wartość LGD ważoną ryzykiem w ujęciu procentowym; |
| --- | --- |

ii)

w przypadku instytucji kredytowych stosujących własne oszacowania wartości LGD do obliczenia kwot ekspozycji ważonych ryzykiem — średnią wartość LGD ważoną ryzykiem w ujęciu procentowym;

| iii) | średnią wagę ryzyka ekspozycji ważonych ryzykiem; oraz |
| --- | --- |

iii)

średnią wagę ryzyka ekspozycji ważonych ryzykiem; oraz

| iv) | w przypadku instytucji kredytowych stosujących własne oszacowania współczynników konwersji do obliczenia kwot ekspozycji ważonych ryzykiem — kwotę niewykorzystanych zobowiązań pozabilansowych oraz średnią wartość ekspozycji ważoną ryzykiem dla każdej klasy ekspozycji; |
| --- | --- |

iv)

w przypadku instytucji kredytowych stosujących własne oszacowania współczynników konwersji do obliczenia kwot ekspozycji ważonych ryzykiem — kwotę niewykorzystanych zobowiązań pozabilansowych oraz średnią wartość ekspozycji ważoną ryzykiem dla każdej klasy ekspozycji;

| f) | w przypadku klasy ekspozycji detalicznego oraz dla każdej z kategorii wymienionych w lit. c) pkt (iv) — albo informacje określone w lit e) powyżej (w stosownych przypadkach przedstawione w sposób zbiorczy), albo analizę ekspozycji (należności kredytowe i wartości ekspozycji dla niewykorzystanych linii kredytowych) w odniesieniu do wystarczającej liczby klas oczekiwanych strat, aby umożliwić miarodajne dywersyfikacja ryzyka kredytowego (w stosownych przypadkach przedstawione w sposób zbiorczy); |
| --- | --- |

f)

w przypadku klasy ekspozycji detalicznego oraz dla każdej z kategorii wymienionych w lit. c) pkt (iv) — albo informacje określone w lit e) powyżej (w stosownych przypadkach przedstawione w sposób zbiorczy), albo analizę ekspozycji (należności kredytowe i wartości ekspozycji dla niewykorzystanych linii kredytowych) w odniesieniu do wystarczającej liczby klas oczekiwanych strat, aby umożliwić miarodajne dywersyfikacja ryzyka kredytowego (w stosownych przypadkach przedstawione w sposób zbiorczy);

| g) | rzeczywiste aktualizacje wartości za poprzedni okres dla każdej klasy ekspozycji (w przypadku ekspozycji detalicznych, dla każdej z kategorii wymienionej w lit. c) pkt (iv)) oraz różnicę w stosunku do wcześniejszych doświadczeń; |
| --- | --- |

g)

rzeczywiste aktualizacje wartości za poprzedni okres dla każdej klasy ekspozycji (w przypadku ekspozycji detalicznych, dla każdej z kategorii wymienionej w lit. c) pkt (iv)) oraz różnicę w stosunku do wcześniejszych doświadczeń;

| h) | opis czynników, które miały wpływ na poniesione straty w poprzednim okresie (na przykład, czy dana instytucja kredytowa zaobserwowała wyższe niż średnie współczynniki niewykonania zobowiązań, wyższe niż średnie wartości LGD czy współczynników konwersji); oraz |
| --- | --- |

h)

opis czynników, które miały wpływ na poniesione straty w poprzednim okresie (na przykład, czy dana instytucja kredytowa zaobserwowała wyższe niż średnie współczynniki niewykonania zobowiązań, wyższe niż średnie wartości LGD czy współczynników konwersji); oraz

| i) | oszacowania instytucji kredytowej w zestawieniu z rzeczywistymi wynikami w dłuższej perspektywie czasowej. Informacje te zawierają co najmniej oszacowania strat w zestawieniu z rzeczywistymi stratami w każdej klasie ekspozycji (w przypadku ekspozycji detalicznych — dla każdej z kategorii określonych w lit. c) pkt (iv)) w okresie, który jest wystarczający do miarodajnej oceny funkcjonowania wewnętrznych ocen ratingowych dla każdej klasy ekspozycji (w przypadku ekspozycji detalicznych — dla każdej z kategorii wymienionej w lit. c) pkt (iv)). W stosownych przypadkach instytucje kredytowe dokonują dalszego podziału powyższych informacji w celu analizy wartości PD oraz — w przypadku instytucji kredytowych stosujących własne oszacowania wartości LGD lub współczynniki konwersji — w celu porównania wyników wartości LGD i współczynnika konwersji z oszacowaniami ujawnionymi wraz z informacjami na temat oceny ilościowej ryzyka. |
| --- | --- |

i)

oszacowania instytucji kredytowej w zestawieniu z rzeczywistymi wynikami w dłuższej perspektywie czasowej. Informacje te zawierają co najmniej oszacowania strat w zestawieniu z rzeczywistymi stratami w każdej klasie ekspozycji (w przypadku ekspozycji detalicznych — dla każdej z kategorii określonych w lit. c) pkt (iv)) w okresie, który jest wystarczający do miarodajnej oceny funkcjonowania wewnętrznych ocen ratingowych dla każdej klasy ekspozycji (w przypadku ekspozycji detalicznych — dla każdej z kategorii wymienionej w lit. c) pkt (iv)). W stosownych przypadkach instytucje kredytowe dokonują dalszego podziału powyższych informacji w celu analizy wartości PD oraz — w przypadku instytucji kredytowych stosujących własne oszacowania wartości LGD lub współczynniki konwersji — w celu porównania wyników wartości LGD i współczynnika konwersji z oszacowaniami ujawnionymi wraz z informacjami na temat oceny ilościowej ryzyka.

Do celów lit. c) powyżej przedmiotowy opis zawiera informacje na temat typów ekspozycji w ramach danej klasy ekspozycji, definicje, metody oraz dane służące do oszacowania i aktualizacji wartości PD, a także w stosownych przypadkach wartość LGD i współczynniki konwersji, łącznie z założeniami użytymi przy obliczaniu tych zmiennych, oraz opisy istotnych odstępstw od definicji niewykonanego zobowiązania określonej w załączniku VII część 4 ust. 44-48, w tym szerokie segmenty portfela, których te odstępstwa dotyczą.

| 2. | Instytucje kredytowe stosujące techniki ograniczenia ryzyka kredytowego ujawniają następujące informacje:






  a) | zasady i procedury dotyczące kompensacji należności bilansowych i pozabilansowych oraz wskazanie stopnia, w jakim dana jednostka tę kompensację wykorzystuje; |
| --- | --- | --- |

2.

Instytucje kredytowe stosujące techniki ograniczenia ryzyka kredytowego ujawniają następujące informacje:

a)

zasady i procedury dotyczące kompensacji należności bilansowych i pozabilansowych oraz wskazanie stopnia, w jakim dana jednostka tę kompensację wykorzystuje;

| b) | zasady i procedury dotyczące wyceny i zarządzania zabezpieczeniami; |
| --- | --- |

b)

zasady i procedury dotyczące wyceny i zarządzania zabezpieczeniami;

| c) | opis głównych typów zabezpieczeń przyjętych przez instytucję kredytową; |
| --- | --- |

c)

opis głównych typów zabezpieczeń przyjętych przez instytucję kredytową;

| d) | główne typy gwarantów i kontrahentów kredytowych instrumentów pochodnych oraz ich wiarygodność kredytową; |
| --- | --- |

d)

główne typy gwarantów i kontrahentów kredytowych instrumentów pochodnych oraz ich wiarygodność kredytową;

| e) | informacje na temat koncentracji ryzyka rynkowego lub kredytowego w ramach podjętych działań w zakresie ograniczenia ryzyka kredytowego; |
| --- | --- |

e)

informacje na temat koncentracji ryzyka rynkowego lub kredytowego w ramach podjętych działań w zakresie ograniczenia ryzyka kredytowego;

| f) | w przypadku instytucji kredytowych obliczających kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z art. 78-83 lub 84-89, ale niedokonujących własnych oszacowań wartości LGD lub współczynników konwersji w odniesieniu do klasy ekspozycji — całkowitą wartość ekspozycji podaną oddzielnie dla każdej klasy ekspozycji (w stosownych przypadkach po kompensacji należności bilansowych i pozabilansowych), która jest objęta — po zastosowaniu korekty zmienności — uznanym zabezpieczeniem finansowym lub innym zabezpieczeniem; oraz |
| --- | --- |

f)

w przypadku instytucji kredytowych obliczających kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z art. 78-83 lub 84-89, ale niedokonujących własnych oszacowań wartości LGD lub współczynników konwersji w odniesieniu do klasy ekspozycji — całkowitą wartość ekspozycji podaną oddzielnie dla każdej klasy ekspozycji (w stosownych przypadkach po kompensacji należności bilansowych i pozabilansowych), która jest objęta — po zastosowaniu korekty zmienności — uznanym zabezpieczeniem finansowym lub innym zabezpieczeniem; oraz

| g) | w przypadku instytucji kredytowych obliczających kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z art. 78-83 lub 84-89 — całkowitą wartość ekspozycji podaną oddzielnie dla każdej klasy ekspozycji (w stosownych przypadkach po kompensacji należności bilansowych i pozabilansowych), która jest objęta gwarancjami lub kredytowymi instrumentami pochodnymi. W przypadku klasy ekspozycji w papierach kapitałowych wymóg ten stosuje się do każdej metody określonej w załączniku VII część 1 ust. 17-26. |
| --- | --- |

g)

w przypadku instytucji kredytowych obliczających kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem zgodnie z art. 78-83 lub 84-89 — całkowitą wartość ekspozycji podaną oddzielnie dla każdej klasy ekspozycji (w stosownych przypadkach po kompensacji należności bilansowych i pozabilansowych), która jest objęta gwarancjami lub kredytowymi instrumentami pochodnymi. W przypadku klasy ekspozycji w papierach kapitałowych wymóg ten stosuje się do każdej metody określonej w załączniku VII część 1 ust. 17-26.

| 3. | Instytucje kredytowe stosujące do obliczenia funduszy własnych wymaganych w związku z ryzykiem operacyjnym metodę określoną w art. 105 podają do informacji publicznej opis ubezpieczenia zastosowanego w celu ograniczenia ryzyka. |
| --- | --- |

3.

Instytucje kredytowe stosujące do obliczenia funduszy własnych wymaganych w związku z ryzykiem operacyjnym metodę określoną w art. 105 podają do informacji publicznej opis ubezpieczenia zastosowanego w celu ograniczenia ryzyka.

ZAŁĄCZNIK XIII

CZĘŚĆ A — DYREKTYWY UCHYLONE WRAZ Z ICH PÓŹNIEJSZYMI ZMIANAMI (przewidzianymi w art. 158)

Dyrektywa 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. odnosząca się do podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe

Dyrektywa 2000/28/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 września 2000 r. zmieniająca dyrektywę 2000/12/WE odnoszącą się do podejmowania i prowadzenia działalności gospodarczej przez instytucje kredytowe

Dyrektywa 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego i zmieniająca dyrektywy Rady 73/239/EWG, 79/267/EWG, 92/49/EWG, 92/96/EWG, 93/6/EWG i 93/22/EWG oraz dyrektywy 98/78/WE i 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady,

| | Tylko art. 29 ust. 1 lit. a) i b), art. 29 ust. 2, art. 29 ust. 4 lit. a) i b), art. 29 ust. 5, art. 29 ust. 6, art. 29 ust. 7, art. 29 ust. 8, art. 29 ust. 9, art. 29 ust. 10, art. 29 ust. 11 |
| --- | --- |

Tylko art. 29 ust. 1 lit. a) i b), art. 29 ust. 2, art. 29 ust. 4 lit. a) i b), art. 29 ust. 5, art. 29 ust. 6, art. 29 ust. 7, art. 29 ust. 8, art. 29 ust. 9, art. 29 ust. 10, art. 29 ust. 11

Dyrektywa 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych zmieniająca dyrektywę Rady 85/611/EWG i 93/6/EWG i dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylająca dyrektywę Rady 93/22/EWG

| | Tylko art. 68 |
| --- | --- |

Tylko art. 68

Dyrektywa Komisji 2004/69/WE z dnia 27 kwietnia 2004 r. zmieniająca dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do definicji „banków rozwoju wielostronnego”

Dyrektywa 2005/1/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 marca 2005 r. zmieniająca dyrektywy Rady 73/239/EWG, 85/611/EWG, 91/675/EWG, 92/49/EWG i 93/6/EWG oraz dyrektywy 94/19/WE, 98/78/WE, 98/78/WE, 2000/12/WE, 2001/34/WE, 2002/83/WE i 2002/87/WE w celu ustanowienia struktury organizacyjnej nowego komitetu usług finansowych.

| | Tylko art. 3 |
| --- | --- |

Tylko art. 3

ZMIANY NIEUCHYLONE

| | Akt Przystąpienia z 2003 r. |
| --- | --- |

Akt Przystąpienia z 2003 r.

CZĘŚĆ B — TERMINY TRANSPOZYCJI (przewidzianymi w art. 158)

| Dyrektywa | | Termin transpozycji |
| --- | --- | --- |
| Dyrektywa 2000/12/WE | | — |
| Dyrektywa 2000/28/WE | | 27.4.2002 |
| Dyrektywa 2002/87/WE | | 11.8.2004 |
| Dyrektywa 2004/39/WE | | Jeszcze nieokreślony |
| Dyrektywa 2004/69/WE | | 30.6.2004 |
| Dyrektywa 2005/1/WE | | 13.5.2005 |

Dyrektywa

Termin transpozycji

Dyrektywa 2000/12/WE

—

Dyrektywa 2000/28/WE

27.4.2002

Dyrektywa 2002/87/WE

11.8.2004

Dyrektywa 2004/39/WE

Jeszcze nieokreślony

Dyrektywa 2004/69/WE

30.6.2004

Dyrektywa 2005/1/WE

13.5.2005

ZAŁĄCZNIK XIV

TABELA KORELACJI

| Niniejsza dyrektywa | Dyrektywa 2000/12/WE | Dyrektywa 2000/28/WE | Dyrektywa 2002/87/WE | Dyrektywa 2004/69/WE | Dyrektywa 2004//WE |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| art. 1 | art. 2 ust. 1 i 2 | | | | |
| art. 2 | art. 2 ust. 3
  Akt Przystąpienia | | | | |
| art. 2 | art. 2 ust. 4 | | | | |
| art. 3 | art. 2 ust. 5 i 6 | | | | |
| art. 3 ust. 1 wersja ostateczna | | | | | art. 3 ust. 2 |
| art. 4 ust. 1 | art. 1 ust. 1 | | | | |
| art. 4 ust. 2-5 | | art. 1 ust. 2-5 | | | |
| art. 4 ust. 7-9 | | art. 1 ust. 6-8 | | | |
| art. 4 ust. 10 | | | art. 29 ust. 1 lit. a) | | |
| art. 4 ust. 11-14 | art. 1 ust. 10, 12 I 13 | | | | |
| art. 4 ust. 21 i 22 | | | art. 29 ust. 1 lit. b) | | |
| art. 4 ust. 23 | art. 1 ust. 23 | | | | |
| art. 4 ust. 45-47 | art. 1 ust. 25-27 | | | | |
| art. 5 | | | | | |
| art. 6 | art. 4 | | | | |
| art. 7 | art. 8 | | | | |
| art. 8 | art. 9 | | | | |
| art. 9 ust. 1 | art. 5 ust. 1 i art. 1 ust. 11 | | | | |
| art. 9 ust. 2 | art. 5 ust. 2 | | | | |
| art. 10 | art. 5 ust. 3-7 | | | | |
| art. 11 | art. 6 | | | | |
| art. 12 | art. 7 | | | | |
| art. 13 | art. 10 | | | | |
| art. 14 | art. 11 | | | | |
| art. 15 ust. 1 | art. 12 | | | | |
| art. 15 ust. 2 i 3 | | | art. 29 ust. 2 | | |
| art. 16 | art. 13 | | | | |
| art. 17 | art. 14 | | | | |
| art. 18 | art. 15 | | | | |
| art. 19 ust. 1 | art. 16 ust. 1 | | | | |
| art. 19 ust. 2 | | | art. 29 ust. 3 | | |
| art. 20 | art. 16 ust. 3 | | | | |
| art. 21 | art. 16 ust. 4-6 | | | | |
| art. 22 | art. 17 | | | | |
| art. 23 | art. 18 | | | | |
| art. 24 ust. 1 | art. 19 ust. 1-3 | | | | |
| art. 24 ust. 2 | art. 19 ust. 6 | | | | |
| art. 24 ust. 3 | art. 19 ust. 4 | | | | |
| art. 25 ust. 1-3 | art. 20 ust. 1-3 akapit pierwszy i drugi | | | | |
| art. 25 ust. 3 | art. 19 ust. 5 | | | | |
| art. 25 ust. 4 | art. 20 ust. 3 akapit trzeci | | | | |
| art. 26 | art. 20 ust. 4-7 | | | | |
| art. 27 | art. 1 ust. 3 ostatnie zdanie | | | | |
| art. 28 | art. 21 | | | | |
| art. 29 | art. 22 | | | | |
| art. 30 | art. 22 ust. 2-4 | | | | |
| art. 31 | art. 22 ust. 5 | | | | |
| art. 32 | art. 22 ust. 6 | | | | |
| art. 33 | art. 22 ust. 7 | | | | |
| art. 34 | art. 22 ust. 8 | | | | |
| art. 35 | art. 22 ust. 9 | | | | |
| art. 36 | art. 22 ust. 10 | | | | |
| art. 37 | art. 22 ust. 11 | | | | |
| art. 38 | art. 24 | | | | |
| art. 39 ust. 1 i 2 | art. 25 | | | | |
| art. 39 ust. 3 | | | | | art. 3 ust. 8 |
| art. 40 | art. 26 | | | | |
| art. 41 | art. 27 | | | | |
| art. 42 | art. 28 | | | | |
| art. 43 | art. 29 | | | | |
| art. 44 | art. 30 ust. 1-3 | | | | |
| art. 45 | art. 30 ust. 4 | | | | |
| art. 46 | art. 30 ust. 3 | | | | |
| art. 47 | art. 30 ust. 5 | | | | |
| art. 48 | art. 30 ust. 6 i 7 | | | | |
| art. 49 | art. 30 ust. 8 | | | | |
| art. 50 | art. 30 ust. 9 akapit pierwszy i drugi | | | | |
| art. 51 | art. 30 ust. 9 akapit trzeci | | | | |
| art. 52 | art. 30 ust. 10 | | | | |
| art. 53 | art. 31 | | | | |
| art. 54 | art. 32 | | | | |
| art. 55 | art. 33 | | | | |
| art. 56 | art. 34 ust. 1 | | | | |
| art. 57 | art. 34 ust. 2 akapit pierwszy; oraz
  art. 34 ust. 2 pkt 2 zdanie drugie | | art. 29 ust. 4 lit. a) | | |
| art. 58 | | | art. 29 ust. 4 lit. b) | | |
| art. 59 | | | art. 29 ust. 4 lit. b) | | |
| art. 60 | | | art. 29 ust. 4 lit. b) | | |
| art. 61 | art. 34 ust. 3 i 4 | | | | |
| art. 63 | art. 35 | | | | |
| art. 64 | art. 36 | | | | |
| art. 65 | art. 37 | | | | |
| art. 66 ust. 1 i 2 | art. 38 ust. 1 i 2 | | | | |
| art. 67 | art. 39 | | | | |
| art. 73 | art. 52 ust. 3 | | | | |
| art. 106 | art. 1 ust. 24 | | | | |
| art. 107 | art. 1 ust. 1 akapit trzeci | | | | |
| art. 108 | art. 48 ust. 1 | | | | |
| art. 109 | art. 48 ust. 4 akapit pierwszy | | | | |
| art. 110 | art. 48 ust. 2-4 akapit drugi | | | | |
| art. 111 | art. 49 ust. 1-5 | | | | |
| art. 113 | art. 49 ust. 4, 6 i 7 | | | | |
| art. 115 | art. 49 ust. 8 i 9 | | | | |
| art. 116 | art. 49 ust. 10 | | | | |
| art. 117 | art. 49 ust. 11 | | | | |
| art. 118 | art. 50 | | | | |
| art. 120 | art. 51 ust. 1, 2 i 5 | | | | |
| art. 121 | art. 51 ust. 4 | | | | |
| art. 122 | art. 51 ust. 6 | | art. 29 ust. 5 | | |
| art. 125 | art. 53 ust. 1 i 2 | | | | |
| art. 126 | art. 53 ust. 3 | | | | |
| art. 128 | art. 53 ust. 5 | | | | |
| art. 133 ust. 1 | art. 54 ust. 1 | | art. 29 ust. 7 lit. a) | | |
| art. 133 ust. 2 i 3 | art. 54 ust. 2 i 3 | | | | |
| art. 134 ust. 1 | art. 54 ust. 4 akapit pierwszy | | | | |
| art. 134 ust. 2 | art. 54 ust. 4 akapit drugi | | | | |
| art. 135 | | | art. 29 ust. 8 | | |
| art. 137 | art. 55 | | | | |
| art. 138 | | | art. 29 ust. 9 | | |
| art. 139 | art. 56 ust. 1-3 | | | | |
| art. 140 | art. 56 ust. 4-6 | | | | |
| art. 141 | art. 56 ust. 7 | | art. 29 ust. 10 | | |
| art. 142 | art. 56 ust. 8 | | | | |
| art. 143 | | | art. 29 ust. 11 | | art. 3 ust. 10 |
| art. 150 | art. 60 ust. 1 | | | | |
| art. 151 | art. 60 ust. 2 | | | | art. 3 ust. 10 |
| art. 158 | art. 67 | | | | |
| art. 159 | art. 68 | | | | |
| art. 160 | art. 69 | | | | |
| załącznik I ust. 1-14, z wyjątkiem ostatniego akapitu | załącznik I | | | | |
| załącznik I zdanie ostatnie | | | | art. 68 | |
| załącznik II | załącznik II | | | | |
| załącznik III | załącznik III | | | | |
| załącznik IV | załącznik IV | | | | |

Niniejsza dyrektywa

Dyrektywa 2000/12/WE

Dyrektywa 2000/28/WE

Dyrektywa 2002/87/WE

Dyrektywa 2004/69/WE

Dyrektywa 2004//WE

art. 1

art. 2 ust. 1 i 2

art. 2

art. 2 ust. 3

Akt Przystąpienia

art. 2

art. 2 ust. 4

art. 3

art. 2 ust. 5 i 6

art. 3 ust. 1 wersja ostateczna

art. 3 ust. 2

art. 4 ust. 1

art. 1 ust. 1

art. 4 ust. 2-5

art. 1 ust. 2-5

art. 4 ust. 7-9

art. 1 ust. 6-8

art. 4 ust. 10

art. 29 ust. 1 lit. a)

art. 4 ust. 11-14

art. 1 ust. 10, 12 I 13

art. 4 ust. 21 i 22

art. 29 ust. 1 lit. b)

art. 4 ust. 23

art. 1 ust. 23

art. 4 ust. 45-47

art. 1 ust. 25-27

art. 5

art. 6

art. 4

art. 7

art. 8

art. 8

art. 9

art. 9 ust. 1

art. 5 ust. 1 i art. 1 ust. 11

art. 9 ust. 2

art. 5 ust. 2

art. 10

art. 5 ust. 3-7

art. 11

art. 6

art. 12

art. 7

art. 13

art. 10

art. 14

art. 11

art. 15 ust. 1

art. 12

art. 15 ust. 2 i 3

art. 29 ust. 2

art. 16

art. 13

art. 17

art. 14

art. 18

art. 15

art. 19 ust. 1

art. 16 ust. 1

art. 19 ust. 2

art. 29 ust. 3

art. 20

art. 16 ust. 3

art. 21

art. 16 ust. 4-6

art. 22

art. 17

art. 23

art. 18

art. 24 ust. 1

art. 19 ust. 1-3

art. 24 ust. 2

art. 19 ust. 6

art. 24 ust. 3

art. 19 ust. 4

art. 25 ust. 1-3

art. 20 ust. 1-3 akapit pierwszy i drugi

art. 25 ust. 3

art. 19 ust. 5

art. 25 ust. 4

art. 20 ust. 3 akapit trzeci

art. 26

art. 20 ust. 4-7

art. 27

art. 1 ust. 3 ostatnie zdanie

art. 28

art. 21

art. 29

art. 22

art. 30

art. 22 ust. 2-4

art. 31

art. 22 ust. 5

art. 32

art. 22 ust. 6

art. 33

art. 22 ust. 7

art. 34

art. 22 ust. 8

art. 35

art. 22 ust. 9

art. 36

art. 22 ust. 10

art. 37

art. 22 ust. 11

art. 38

art. 24

art. 39 ust. 1 i 2

art. 25

art. 39 ust. 3

art. 3 ust. 8

art. 40

art. 26

art. 41

art. 27

art. 42

art. 28

art. 43

art. 29

art. 44

art. 30 ust. 1-3

art. 45

art. 30 ust. 4

art. 46

art. 30 ust. 3

art. 47

art. 30 ust. 5

art. 48

art. 30 ust. 6 i 7

art. 49

art. 30 ust. 8

art. 50

art. 30 ust. 9 akapit pierwszy i drugi

art. 51

art. 30 ust. 9 akapit trzeci

art. 52

art. 30 ust. 10

art. 53

art. 31

art. 54

art. 32

art. 55

art. 33

art. 56

art. 34 ust. 1

art. 57

art. 34 ust. 2 akapit pierwszy; oraz

art. 34 ust. 2 pkt 2 zdanie drugie

art. 29 ust. 4 lit. a)

art. 58

art. 29 ust. 4 lit. b)

art. 59

art. 29 ust. 4 lit. b)

art. 60

art. 29 ust. 4 lit. b)

art. 61

art. 34 ust. 3 i 4

art. 63

art. 35

art. 64

art. 36

art. 65

art. 37

art. 66 ust. 1 i 2

art. 38 ust. 1 i 2

art. 67

art. 39

art. 73

art. 52 ust. 3

art. 106

art. 1 ust. 24

art. 107

art. 1 ust. 1 akapit trzeci

art. 108

art. 48 ust. 1

art. 109

art. 48 ust. 4 akapit pierwszy

art. 110

art. 48 ust. 2-4 akapit drugi

art. 111

art. 49 ust. 1-5

art. 113

art. 49 ust. 4, 6 i 7

art. 115

art. 49 ust. 8 i 9

art. 116

art. 49 ust. 10

art. 117

art. 49 ust. 11

art. 118

art. 50

art. 120

art. 51 ust. 1, 2 i 5

art. 121

art. 51 ust. 4

art. 122

art. 51 ust. 6

art. 29 ust. 5

art. 125

art. 53 ust. 1 i 2

art. 126

art. 53 ust. 3

art. 128

art. 53 ust. 5

art. 133 ust. 1

art. 54 ust. 1

art. 29 ust. 7 lit. a)

art. 133 ust. 2 i 3

art. 54 ust. 2 i 3

art. 134 ust. 1

art. 54 ust. 4 akapit pierwszy

art. 134 ust. 2

art. 54 ust. 4 akapit drugi

art. 135

art. 29 ust. 8

art. 137

art. 55

art. 138

art. 29 ust. 9

art. 139

art. 56 ust. 1-3

art. 140

art. 56 ust. 4-6

art. 141

art. 56 ust. 7

art. 29 ust. 10

art. 142

art. 56 ust. 8

art. 143

art. 29 ust. 11

art. 3 ust. 10

art. 150

art. 60 ust. 1

art. 151

art. 60 ust. 2

art. 3 ust. 10

art. 158

art. 67

art. 159

art. 68

art. 160

art. 69

załącznik I ust. 1-14, z wyjątkiem ostatniego akapitu

załącznik I

załącznik I zdanie ostatnie

art. 68

załącznik II

załącznik II

załącznik III

załącznik III

załącznik IV

załącznik IV

P6_TA(2005)0352

Adekwatność kapitałowa przedsiębiorstw inwestycyjnych i instytucji kredytowych ***I

Rezolucja legislacujna Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady przekształcającej dyrektywę Rady 93/6/EWG z dnia 15 marca 1993 r. w sprawie adekwatności kapitałowej przedsiębiorstw inwestycyjnych i instytucji kredytowych (przekształcenie) (COM(2004)0486 — C6-0144/2004 — 2004/0159(COD))

(Procedura współdecyzji, pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2004)0486) (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2004)0486) (1),

| — | uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 47 ust. 2 Traktatu WE, zgodnie z którymi projekt został przedstawiony przez Komisję (C6-0144/2004), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 47 ust. 2 Traktatu WE, zgodnie z którymi projekt został przedstawiony przez Komisję (C6-0144/2004),

| — | uwzględniając art. 51 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 51 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinię Komisji Prawnej (A6-0257/2005), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinię Komisji Prawnej (A6-0257/2005),

| 1. | zatwierdza po poprawkach projekt Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza po poprawkach projekt Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przedłożenie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego projektu lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przedłożenie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego projektu lub zastąpienie go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

(1)  Dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym.

P6_TC1-COD(2004)0159

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 28 września 2005 r. w celu przyjęcia dyrektywy 2006/.../WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie adekwatności kapitałowej przedsiębiorstw inwestycyjnych i instytucji kredytowych (przeredagowanie)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 47 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego (2)

po konsultacji z Komitetem Regionów,

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywa Rady 93/6/EWG z dnia 15 marca 1993 r. w sprawie adekwatności kapitałowej przedsiębiorstw inwestycyjnych i instytucji kredytowych (4) została kilka razy w istotny sposób zmieniona. W związku z nowymi zmianami w powyższej dyrektywie, w celu zachowania przejrzystości wskazane jest dokonanie przekształcenia jej tekstu. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywa Rady 93/6/EWG z dnia 15 marca 1993 r. w sprawie adekwatności kapitałowej przedsiębiorstw inwestycyjnych i instytucji kredytowych (4) została kilka razy w istotny sposób zmieniona. W związku z nowymi zmianami w powyższej dyrektywie, w celu zachowania przejrzystości wskazane jest dokonanie przekształcenia jej tekstu.

| (2) | Jednym z celów dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych (5) jest umożliwienie firmom inwestycyjnym posiadającym zezwolenia przyznane przez właściwe organy ich Państw Członkowskich i nadzorowanym przez te organy, swobodnego zakładania filii i świadczenia usług w innych Państwach Członkowskich. W tym celu dyrektywa zapewnia koordynację przepisów w zakresie przyznawania zezwoleń firmom inwestycyjnym i prowadzenia przez nie działalności. |
| --- | --- |

(2)

Jednym z celów dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych (5) jest umożliwienie firmom inwestycyjnym posiadającym zezwolenia przyznane przez właściwe organy ich Państw Członkowskich i nadzorowanym przez te organy, swobodnego zakładania filii i świadczenia usług w innych Państwach Członkowskich. W tym celu dyrektywa zapewnia koordynację przepisów w zakresie przyznawania zezwoleń firmom inwestycyjnym i prowadzenia przez nie działalności.

| (3) | Dyrektywa 2004/39/WE nie ustanawia jednak wspólnych zasad dotyczących wysokości funduszy własnych firm inwestycyjnych ani nawet nie ustala wymaganego poziomu kapitału założycielskiego takich firm; dyrektywa ta nie ustanawia także wspólnych ram monitorowania ryzyka, które firmy te ponoszą. |
| --- | --- |

(3)

Dyrektywa 2004/39/WE nie ustanawia jednak wspólnych zasad dotyczących wysokości funduszy własnych firm inwestycyjnych ani nawet nie ustala wymaganego poziomu kapitału założycielskiego takich firm; dyrektywa ta nie ustanawia także wspólnych ram monitorowania ryzyka, które firmy te ponoszą.

| (4) | Właściwym jest dokonanie jedynie zasadniczej harmonizacji w zakresie niezbędnym i dostatecznym, aby zapewnić wzajemne uznawanie zezwolenia i systemów nadzoru ostrożnościowego. Aby zrealizować zasadę wzajemnego uznawania w ramach wewnętrznego rynku finansowego, należy podjąć działania w celu przyjęcia wspólnej definicji funduszy własnych firm inwestycyjnych, ustalenia wymaganego poziomu ich kapitału założycielskiego oraz ustanowienia wspólnych ram dla monitorowania ryzyka obciążającego działalność tych firm. |
| --- | --- |

(4)

Właściwym jest dokonanie jedynie zasadniczej harmonizacji w zakresie niezbędnym i dostatecznym, aby zapewnić wzajemne uznawanie zezwolenia i systemów nadzoru ostrożnościowego. Aby zrealizować zasadę wzajemnego uznawania w ramach wewnętrznego rynku finansowego, należy podjąć działania w celu przyjęcia wspólnej definicji funduszy własnych firm inwestycyjnych, ustalenia wymaganego poziomu ich kapitału założycielskiego oraz ustanowienia wspólnych ram dla monitorowania ryzyka obciążającego działalność tych firm.

| (5) | Ponieważ cele niniejszej dyrektywy, to jest ustanowienie wymogów adekwatności kapitałowej mających zastosowanie względem firm inwestycyjnych i instytucji kredytowych, zasad dotyczących obliczania funduszy własnych oraz zasad ich nadzoru ostrożnościowego, nie mogą zostać w wystarczającym zakresie osiągnięte przez Państwa Członkowskie i w związku z tym, ze względu na rozmiar i skutki proponowanych działań możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów. |
| --- | --- |

(5)

Ponieważ cele niniejszej dyrektywy, to jest ustanowienie wymogów adekwatności kapitałowej mających zastosowanie względem firm inwestycyjnych i instytucji kredytowych, zasad dotyczących obliczania funduszy własnych oraz zasad ich nadzoru ostrożnościowego, nie mogą zostać w wystarczającym zakresie osiągnięte przez Państwa Członkowskie i w związku z tym, ze względu na rozmiar i skutki proponowanych działań możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

| (6) | Właściwe jest zróżnicowanie wymaganego poziomu kapitału założycielskiego w zależności od zakresu działalności określonego w zezwoleniu przyznanym firmie inwestycyjnej. |
| --- | --- |

(6)

Właściwe jest zróżnicowanie wymaganego poziomu kapitału założycielskiego w zależności od zakresu działalności określonego w zezwoleniu przyznanym firmie inwestycyjnej.

| (7) | Należy zezwolić istniejącym firmom inwestycyjnym na kontynuowanie działalności pod określonymi warunkami, nawet wówczas gdy nie sprostają one wymogom w zakresie minimalnego poziomu kapitału założycielskiego dla nowo powstałych firm inwestycyjnych. |
| --- | --- |

(7)

Należy zezwolić istniejącym firmom inwestycyjnym na kontynuowanie działalności pod określonymi warunkami, nawet wówczas gdy nie sprostają one wymogom w zakresie minimalnego poziomu kapitału założycielskiego dla nowo powstałych firm inwestycyjnych.

| (8) | Państwa Członkowskie powinny mieć możliwość ustanowienia przepisów bardziej restrykcyjnych, aniżeli te przewidziane w niniejszej dyrektywie. |
| --- | --- |

(8)

Państwa Członkowskie powinny mieć możliwość ustanowienia przepisów bardziej restrykcyjnych, aniżeli te przewidziane w niniejszej dyrektywie.

| (9) | Sprawne funkcjonowanie rynku wewnętrznego wymaga nie tylko odpowiednich przepisów prawnych, ale również ścisłej i regularnej współpracy właściwych organów Państw Członkowskich oraz większej zbieżności stosowanych przez nie praktyk w zakresie regulacji prawnych i procedur nadzoru. |
| --- | --- |

(9)

Sprawne funkcjonowanie rynku wewnętrznego wymaga nie tylko odpowiednich przepisów prawnych, ale również ścisłej i regularnej współpracy właściwych organów Państw Członkowskich oraz większej zbieżności stosowanych przez nie praktyk w zakresie regulacji prawnych i procedur nadzoru.

| (10) | W komunikacie Komisji z 11 maja 1999 r. zatytułowanym „Wprowadzanie w życie ram dla rynków finansowych: plan działania” zostały określone różne cele, które powinny zostać osiągnięte dla pełnej realizacji rynku wewnętrznego usług finansowych. Celem określonym przez Radę Europejską obradującą w dniach 23 i 24 marca 2000 r. w Lizbonie jest wdrożenie planu działań do 2005 r. Ważnym elementem planu działań jest nowe sformułowanie postanowień odnoszących się do funduszy własnych. |
| --- | --- |

(10)

W komunikacie Komisji z 11 maja 1999 r. zatytułowanym „Wprowadzanie w życie ram dla rynków finansowych: plan działania” zostały określone różne cele, które powinny zostać osiągnięte dla pełnej realizacji rynku wewnętrznego usług finansowych. Celem określonym przez Radę Europejską obradującą w dniach 23 i 24 marca 2000 r. w Lizbonie jest wdrożenie planu działań do 2005 r. Ważnym elementem planu działań jest nowe sformułowanie postanowień odnoszących się do funduszy własnych.

| (11) | Ponieważ w zakresie działalności w ramach portfela handlowego firmy inwestycyjne są narażone na takie same rodzaje ryzyka co instytucje kredytowe, właściwym jest, by odpowiednie przepisy dyrektywy 2006/.../WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia ... w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe (6) stosowały się również do firm inwestycyjnych. |
| --- | --- |

(11)

Ponieważ w zakresie działalności w ramach portfela handlowego firmy inwestycyjne są narażone na takie same rodzaje ryzyka co instytucje kredytowe, właściwym jest, by odpowiednie przepisy dyrektywy 2006/.../WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia ... w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe (6) stosowały się również do firm inwestycyjnych.

| (12) | Fundusze własne zarówno firm inwestycyjnych, jak i instytucji kredytowych, (dalej zwanych wspólnie „instytucjami”) mogą służyć do wyrównywania strat, których wartość przewyższa poziom zysków, zapewniając w ten sposób ciągłość działania instytucji oraz ochronę inwestorów. Fundusze własne służą właściwym organom również jako istotny miernik, w szczególności przy ocenie wypłacalności instytucji, a także do innych celów ostrożnościowych. Ponadto instytucje bezpośrednio konkurują ze sobą na rynku wewnętrznym. Należy zatem ustanowić wspólne podstawowe normy dotyczące funduszy własnych w celu wzmocnienia systemu finansowego Wspólnoty oraz zapobiegania zniekształceniu konkurencji. |
| --- | --- |

(12)

Fundusze własne zarówno firm inwestycyjnych, jak i instytucji kredytowych, (dalej zwanych wspólnie „instytucjami”) mogą służyć do wyrównywania strat, których wartość przewyższa poziom zysków, zapewniając w ten sposób ciągłość działania instytucji oraz ochronę inwestorów. Fundusze własne służą właściwym organom również jako istotny miernik, w szczególności przy ocenie wypłacalności instytucji, a także do innych celów ostrożnościowych. Ponadto instytucje bezpośrednio konkurują ze sobą na rynku wewnętrznym. Należy zatem ustanowić wspólne podstawowe normy dotyczące funduszy własnych w celu wzmocnienia systemu finansowego Wspólnoty oraz zapobiegania zniekształceniu konkurencji.

| (13) | W związku z celami określonymi w motywie (12) właściwym jest, by definicja funduszy własnych określona w dyrektywie 2006/.../WE służyła jako podstawa oraz by przyjąć dodatkowe przepisy szczegółowe, które uwzględniają różny zakres wymogów kapitałowych związanych z ryzykiem rynkowym. |
| --- | --- |

(13)

W związku z celami określonymi w motywie (12) właściwym jest, by definicja funduszy własnych określona w dyrektywie 2006/.../WE służyła jako podstawa oraz by przyjąć dodatkowe przepisy szczegółowe, które uwzględniają różny zakres wymogów kapitałowych związanych z ryzykiem rynkowym.

| (14) | W przypadku instytucji kredytowych dyrektywa 2000/12/WE wprowadziła już wspólne normy w zakresie nadzorowania i monitorowania różnych typów ryzyka. |
| --- | --- |

(14)

W przypadku instytucji kredytowych dyrektywa 2000/12/WE wprowadziła już wspólne normy w zakresie nadzorowania i monitorowania różnych typów ryzyka.

| (15) | W tym kontekście przepisy w sprawie minimalnych wymogów kapitałowych należy rozpatrywać w połączeniu z innymi właściwymi instrumentami także służącymi harmonizacji podstawowych metod nadzoru instytucji. |
| --- | --- |

(15)

W tym kontekście przepisy w sprawie minimalnych wymogów kapitałowych należy rozpatrywać w połączeniu z innymi właściwymi instrumentami także służącymi harmonizacji podstawowych metod nadzoru instytucji.

| (16) | Niezbędne jest opracowanie wspólnych norm dotyczących ryzyka rynkowego wynikającego z działalności instytucji kredytowych oraz ustalenie równoległych ram nadzorowania ryzyka, które ponoszą instytucje, zwłaszcza ryzyka rynkowego, w szczególności ryzyka pozycji, ryzyka kontrahenta/ryzyka rozliczenia i ryzyka walutowego. |
| --- | --- |

(16)

Niezbędne jest opracowanie wspólnych norm dotyczących ryzyka rynkowego wynikającego z działalności instytucji kredytowych oraz ustalenie równoległych ram nadzorowania ryzyka, które ponoszą instytucje, zwłaszcza ryzyka rynkowego, w szczególności ryzyka pozycji, ryzyka kontrahenta/ryzyka rozliczenia i ryzyka walutowego.

| (17) | Niezbędne jest uwzględnienie pojęcia „portfel handlowy”, który obejmuje pozycje w papierach wartościowych i innych instrumentach finansowych przeznaczonych do obrotu, które są obciążone głównie ryzykiem rynkowym, jak również zaangażowania wynikające z określonych usług finansowych świadczonych na rzecz klientów. |
| --- | --- |

(17)

Niezbędne jest uwzględnienie pojęcia „portfel handlowy”, który obejmuje pozycje w papierach wartościowych i innych instrumentach finansowych przeznaczonych do obrotu, które są obciążone głównie ryzykiem rynkowym, jak również zaangażowania wynikające z określonych usług finansowych świadczonych na rzecz klientów.

| (18) | W celu zmniejszenia obciążenia administracyjnego instytucji prowadzących jedynie znikomą działalność w ramach portfela handlowego, w ujęciu zarówno względnym, jak i bezwzględnym, instytucje te powinny mieć możliwość stosowania przepisów dyrektywy 2006/.../WE zamiast obowiązku przestrzegania wymogów określonych w załącznikach I i II do niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

(18)

W celu zmniejszenia obciążenia administracyjnego instytucji prowadzących jedynie znikomą działalność w ramach portfela handlowego, w ujęciu zarówno względnym, jak i bezwzględnym, instytucje te powinny mieć możliwość stosowania przepisów dyrektywy 2006/.../WE zamiast obowiązku przestrzegania wymogów określonych w załącznikach I i II do niniejszej dyrektywy.

| (19) | Istotne jest, aby przy monitorowaniu ryzyka rozliczenia/ryzyka dostawy uwzględnić istnienie systemów dających adekwatny poziom zabezpieczenia ograniczającego takie ryzyko. |
| --- | --- |

(19)

Istotne jest, aby przy monitorowaniu ryzyka rozliczenia/ryzyka dostawy uwzględnić istnienie systemów dających adekwatny poziom zabezpieczenia ograniczającego takie ryzyko.

| (20) | W każdym przypadku instytucje powinny przestrzegać przepisów niniejszej dyrektywy w zakresie pokrycia funduszami własnymi ryzyka walutowego obciążającego całokształt ich działalności. Należy ustalać niższe wymogi kapitałowe dla pozycji w walutach ściśle ze sobą skorelowanych, gdy korelacja taka została potwierdzona badaniami statystycznymi lub wynika z obowiązujących umów międzyrządowych. |
| --- | --- |

(20)

W każdym przypadku instytucje powinny przestrzegać przepisów niniejszej dyrektywy w zakresie pokrycia funduszami własnymi ryzyka walutowego obciążającego całokształt ich działalności. Należy ustalać niższe wymogi kapitałowe dla pozycji w walutach ściśle ze sobą skorelowanych, gdy korelacja taka została potwierdzona badaniami statystycznymi lub wynika z obowiązujących umów międzyrządowych.

| (21) | Wymogi kapitałowe dla podmiotów prowadzących handel towarami, w tym podmiotów wyłączonych obecnie spod wymogów dyrektywy 2004/39/WE zostaną, o ile to konieczne, poddane przeglądowi w związku z przeglądem wyżej wymienionych wyjątków zgodnie z art. 65 ust. 3 tej dyrektywy. |
| --- | --- |

(21)

Wymogi kapitałowe dla podmiotów prowadzących handel towarami, w tym podmiotów wyłączonych obecnie spod wymogów dyrektywy 2004/39/WE zostaną, o ile to konieczne, poddane przeglądowi w związku z przeglądem wyżej wymienionych wyjątków zgodnie z art. 65 ust. 3 tej dyrektywy.

| (22) | Liberalizacja rynków gazowego i elektryczności jest znaczącym celem Wspólnoty, zarówno pod względem gospodarczym, jak i politycznym. Z tego względu wymogi kapitałowe oraz inne uregulowania dotyczące nadzoru, stosowane wobec podmiotów działających na tych rynkach, powinny być proporcjonalne, a ponadto nie mogą stanowić nieuzasadnionej przeszkody dla liberalizacji. Szczególnie podczas przeglądów, o których mowa w motywie (21), powinien zostać uwzględniony cel, jakim jest liberalizacja. |
| --- | --- |

(22)

Liberalizacja rynków gazowego i elektryczności jest znaczącym celem Wspólnoty, zarówno pod względem gospodarczym, jak i politycznym. Z tego względu wymogi kapitałowe oraz inne uregulowania dotyczące nadzoru, stosowane wobec podmiotów działających na tych rynkach, powinny być proporcjonalne, a ponadto nie mogą stanowić nieuzasadnionej przeszkody dla liberalizacji. Szczególnie podczas przeglądów, o których mowa w motywie (21), powinien zostać uwzględniony cel, jakim jest liberalizacja.

| (23) | Istnienie wewnętrznych systemów monitorowania i kontroli ryzyka stopy procentowej obciążającego całą działalność instytucji stanowi szczególnie istotny sposób ograniczania tego ryzyka do minimum. W związku z tym systemy takie powinny być nadzorowane przez właściwe organy. |
| --- | --- |

(23)

Istnienie wewnętrznych systemów monitorowania i kontroli ryzyka stopy procentowej obciążającego całą działalność instytucji stanowi szczególnie istotny sposób ograniczania tego ryzyka do minimum. W związku z tym systemy takie powinny być nadzorowane przez właściwe organy.

| (24) | Dyrektywa 2006/.../WE nie ustanawia wspólnych zasad monitorowania i kontroli koncentracji zaangażowań w zakresie działalności, która zasadniczo obciążona jest ryzykiem rynkowym, stosowne jest zatem przyjęcie takich zasad. |
| --- | --- |

(24)

Dyrektywa 2006/.../WE nie ustanawia wspólnych zasad monitorowania i kontroli koncentracji zaangażowań w zakresie działalności, która zasadniczo obciążona jest ryzykiem rynkowym, stosowne jest zatem przyjęcie takich zasad.

| (25) | Ryzyko operacyjne stanowi istotne ryzyko dla instytucji wymagające pokrycia przy pomocy funduszy własnych. Istotne jest uwzględnienie różnorodność instytucji w UE, poprzez ustanowienie alternatywnych metod. |
| --- | --- |

(25)

Ryzyko operacyjne stanowi istotne ryzyko dla instytucji wymagające pokrycia przy pomocy funduszy własnych. Istotne jest uwzględnienie różnorodność instytucji w UE, poprzez ustanowienie alternatywnych metod.

| (26) | Dyrektywa 2006/.../WE przyjmuje zasadę konsolidacji. Dyrektywa ta nie ustanawia wspólnych zasad konsolidacji w przypadku instytucji finansowych, których działalność zasadniczo obciążona jest ryzykiem rynkowym. |
| --- | --- |

(26)

Dyrektywa 2006/.../WE przyjmuje zasadę konsolidacji. Dyrektywa ta nie ustanawia wspólnych zasad konsolidacji w przypadku instytucji finansowych, których działalność zasadniczo obciążona jest ryzykiem rynkowym.

| (27) | Aby zapewnić odpowiedni poziom wypłacalności instytucji w ramach jednej grupy, ważne jest, by minimalne wymogi kapitałowe były stosowane na podstawie skonsolidowanej sytuacji finansowej tej grupy. W celu zapewnienia odpowiedniej alokacji funduszy własnych w ramach grupy oraz ich dostępności w razie potrzeby dla zabezpieczenia inwestycji, minimalne wymogi kapitałowe powinny stosować się do poszczególnych instytucji w ramach tej grupy, chyba że cel ten można skutecznie zrealizować w inny sposób. |
| --- | --- |

(27)

Aby zapewnić odpowiedni poziom wypłacalności instytucji w ramach jednej grupy, ważne jest, by minimalne wymogi kapitałowe były stosowane na podstawie skonsolidowanej sytuacji finansowej tej grupy. W celu zapewnienia odpowiedniej alokacji funduszy własnych w ramach grupy oraz ich dostępności w razie potrzeby dla zabezpieczenia inwestycji, minimalne wymogi kapitałowe powinny stosować się do poszczególnych instytucji w ramach tej grupy, chyba że cel ten można skutecznie zrealizować w inny sposób.

| (28) | Dyrektywa 2006/.../WE nie ma zastosowania do grup, w skład których wchodzi jedna firma inwestycyjna lub więcej takich firm, lecz nie wchodzi żadna instytucja kredytowa. Należy zatem ustanowić wspólne ramy wprowadzenia nadzoru skonsolidowanego nad firmami inwestycyjnymi. |
| --- | --- |

(28)

Dyrektywa 2006/.../WE nie ma zastosowania do grup, w skład których wchodzi jedna firma inwestycyjna lub więcej takich firm, lecz nie wchodzi żadna instytucja kredytowa. Należy zatem ustanowić wspólne ramy wprowadzenia nadzoru skonsolidowanego nad firmami inwestycyjnymi.

| (29) | Instytucje powinny zapewnić kapitał wewnętrzny adekwatny pod względem ilości, jakości i alokacji w stosunku do rodzajów ryzyka, na które są lub mogą być narażone. Dlatego też instytucje powinny ustanowić strategie i procedury służące ocenie i utrzymywaniu adekwatności ich kapitału wewnętrznego. |
| --- | --- |

(29)

Instytucje powinny zapewnić kapitał wewnętrzny adekwatny pod względem ilości, jakości i alokacji w stosunku do rodzajów ryzyka, na które są lub mogą być narażone. Dlatego też instytucje powinny ustanowić strategie i procedury służące ocenie i utrzymywaniu adekwatności ich kapitału wewnętrznego.

| (30) | Właściwe organy powinny oceniać adekwatność funduszy własnych instytucji, uwzględniając rodzaje ryzyka, na jakie instytucje te są narażone. |
| --- | --- |

(30)

Właściwe organy powinny oceniać adekwatność funduszy własnych instytucji, uwzględniając rodzaje ryzyka, na jakie instytucje te są narażone.

| (31) | W celu zapewnienia sprawnego działania rynku wewnętrznego w sektorze bankowym Komitet Europejskich Nadzorców Bankowych powinien przyczynić się do spójnego stosowania niniejszej dyrektywy i do ujednolicenia praktyk w zakresie nadzoru stosowanych we Wspólnocie oraz składać instytucjom Wspólnoty roczne sprawozdania dotyczące osiągniętego postępu. |
| --- | --- |

(31)

W celu zapewnienia sprawnego działania rynku wewnętrznego w sektorze bankowym Komitet Europejskich Nadzorców Bankowych powinien przyczynić się do spójnego stosowania niniejszej dyrektywy i do ujednolicenia praktyk w zakresie nadzoru stosowanych we Wspólnocie oraz składać instytucjom Wspólnoty roczne sprawozdania dotyczące osiągniętego postępu.

| (32) | Istotnym warunkiem wzrostu skuteczności funkcjonowania rynku wewnętrznego jest zapewnienie dalszego zbliżenia praktyk w zakresie wdrażania i stosowania przepisów zharmonizowanego prawodawstwa Wspólnoty. |
| --- | --- |

(32)

Istotnym warunkiem wzrostu skuteczności funkcjonowania rynku wewnętrznego jest zapewnienie dalszego zbliżenia praktyk w zakresie wdrażania i stosowania przepisów zharmonizowanego prawodawstwa Wspólnoty.

| (33) | Z tego samego powodu, a także po to, by zapobiec nadmiernemu obciążeniu instytucji wspólnotowych działających w kilku Państwach Członkowskich, wynikającemu z stałej odpowiedzialności właściwych organów poszczególnych Państw Członkowskich za udzielanie zezwoleń i nadzór, niezbędne jest znaczne wzmocnienie współpracy między właściwymi organami. W tym kontekście należy wzmocnić rolę inspektora odpowiedzialnego za nadzór skonsolidowany. |
| --- | --- |

(33)

Z tego samego powodu, a także po to, by zapobiec nadmiernemu obciążeniu instytucji wspólnotowych działających w kilku Państwach Członkowskich, wynikającemu z stałej odpowiedzialności właściwych organów poszczególnych Państw Członkowskich za udzielanie zezwoleń i nadzór, niezbędne jest znaczne wzmocnienie współpracy między właściwymi organami. W tym kontekście należy wzmocnić rolę inspektora odpowiedzialnego za nadzór skonsolidowany.

| (34) | Aby doprowadzić do wzrostu skuteczności funkcjonowania rynku wewnętrznego oraz aby zapewnić obywatelom Unii odpowiedni poziom przejrzystości, właściwe organy powinny ujawnić publicznie i w sposób umożliwiający miarodajne porównanie informacje na temat sposobów wdrażania wymogów niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

(34)

Aby doprowadzić do wzrostu skuteczności funkcjonowania rynku wewnętrznego oraz aby zapewnić obywatelom Unii odpowiedni poziom przejrzystości, właściwe organy powinny ujawnić publicznie i w sposób umożliwiający miarodajne porównanie informacje na temat sposobów wdrażania wymogów niniejszej dyrektywy.

| (35) | Mając na uwadze wzmocnienie dyscypliny rynkowej oraz zachęcenie instytucji do ulepszenia ich strategii rynkowych, technik kontroli ryzyka oraz wewnętrznej organizacji zarządzania, należy nałożyć na te instytucje obowiązek podawania odpowiednich informacji do wiadomości publicznej. |
| --- | --- |

(35)

Mając na uwadze wzmocnienie dyscypliny rynkowej oraz zachęcenie instytucji do ulepszenia ich strategii rynkowych, technik kontroli ryzyka oraz wewnętrznej organizacji zarządzania, należy nałożyć na te instytucje obowiązek podawania odpowiednich informacji do wiadomości publicznej.

| (36) | Środki niezbędne do wdrożenia niniejszej dyrektywy powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (7). |
| --- | --- |

(36)

Środki niezbędne do wdrożenia niniejszej dyrektywy powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (7).

| (37) | W swojej rezolucji z dnia 5 lutego 2002 r. w sprawie wdrożenia przepisów o usługach finansowych (8) Parlament wnioskował o przyznanie Parlamentowi i Radzie tej samej roli w nadzorowaniu sposobu wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji, co odzwierciedla uprawnienia legislacyjne Parlamentu zgodnie z art. 251 Traktatu. Przewodniczący Komisji poparł ten wniosek w oświadczeniu złożonym tego samego dnia w Parlamencie. Dnia 11 grudnia 2002 r. Komisja przedstawiła wniosek dotyczący zmian w decyzji 1999/468/WE, zmieniony wnioskiem z dnia 22 kwietnia 2004 r. Parlament uznaje, że niniejsza propozycja nie chroni jego uprawnień legislacyjnych. Zdaniem Parlamentu, Parlament i Rada powinny mieć możliwość oceny w ustalonym okresie uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji. W związku z tym stosowne jest ograniczenie okresu, w którym Komisja może przyjmować środki wykonawcze. |
| --- | --- |

(37)

W swojej rezolucji z dnia 5 lutego 2002 r. w sprawie wdrożenia przepisów o usługach finansowych (8) Parlament wnioskował o przyznanie Parlamentowi i Radzie tej samej roli w nadzorowaniu sposobu wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji, co odzwierciedla uprawnienia legislacyjne Parlamentu zgodnie z art. 251 Traktatu. Przewodniczący Komisji poparł ten wniosek w oświadczeniu złożonym tego samego dnia w Parlamencie. Dnia 11 grudnia 2002 r. Komisja przedstawiła wniosek dotyczący zmian w decyzji 1999/468/WE, zmieniony wnioskiem z dnia 22 kwietnia 2004 r. Parlament uznaje, że niniejsza propozycja nie chroni jego uprawnień legislacyjnych. Zdaniem Parlamentu, Parlament i Rada powinny mieć możliwość oceny w ustalonym okresie uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji. W związku z tym stosowne jest ograniczenie okresu, w którym Komisja może przyjmować środki wykonawcze.

| (38) | Parlament powinien dysponować trzymiesięcznym okresem od pierwszego przekazania projektu zmian i środków wykonawczych w celu ich przeanalizowania i wydania opinii. Jednakże, w pilnych i odpowiednio uzasadnionych przypadkach powinna istnieć możliwość skrócenia tego okresu. W przypadku przyjęcia w tym okresie rezolucji przez Parlament, Komisja powinna powtórnie przeanalizować projekt zmian lub środków. |
| --- | --- |

(38)

Parlament powinien dysponować trzymiesięcznym okresem od pierwszego przekazania projektu zmian i środków wykonawczych w celu ich przeanalizowania i wydania opinii. Jednakże, w pilnych i odpowiednio uzasadnionych przypadkach powinna istnieć możliwość skrócenia tego okresu. W przypadku przyjęcia w tym okresie rezolucji przez Parlament, Komisja powinna powtórnie przeanalizować projekt zmian lub środków.

| (39) | W celu uniknięcia zakłóceń na rynkach oraz zapewnienia ciągłości na wszelkich poziomach funduszy własnych należy przyjąć szczegółowe rozwiązania przejściowe. |
| --- | --- |

(39)

W celu uniknięcia zakłóceń na rynkach oraz zapewnienia ciągłości na wszelkich poziomach funduszy własnych należy przyjąć szczegółowe rozwiązania przejściowe.

| (40) | Niniejsza dyrektywa nie narusza praw podstawowych i jest zgodna z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej za ogólne zasady prawa wspólnotowego. |
| --- | --- |

(40)

Niniejsza dyrektywa nie narusza praw podstawowych i jest zgodna z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej za ogólne zasady prawa wspólnotowego.

| (41) | Obowiązek transpozycji niniejszej dyrektywy do prawa krajowego powinien ograniczać się do tych przepisów, które stanowią zasadniczą zmianę w porównaniu do wcześniejszych dyrektyw. Obowiązek transpozycji przepisów, które nie zostały zmienione, wynika z wcześniejszych dyrektyw. |
| --- | --- |

(41)

Obowiązek transpozycji niniejszej dyrektywy do prawa krajowego powinien ograniczać się do tych przepisów, które stanowią zasadniczą zmianę w porównaniu do wcześniejszych dyrektyw. Obowiązek transpozycji przepisów, które nie zostały zmienione, wynika z wcześniejszych dyrektyw.

| (42) | Niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać zobowiązań Państw Członkowskich dotyczących terminów transpozycji do prawa krajowego dyrektyw określonych w części B załącznika VIII, |
| --- | --- |

(42)

Niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać zobowiązań Państw Członkowskich dotyczących terminów transpozycji do prawa krajowego dyrektyw określonych w części B załącznika VIII,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

ROZDZIAŁ I

PRZEDMIOT, ZAKRES I DEFINICJE

Sekcja 1

Przedmiot i zakres

Artykuł 1

1.   Niniejsza dyrektywa ustanawia wymogi adekwatności kapitałowej dla firm inwestycyjnych i instytucji kredytowych zasady dotyczące obliczania funduszy własnych oraz zasady ich nadzoru ostrożnościowego. Państwa Członkowskie stosują wymogi określone w niniejszej dyrektywie wobec firm inwestycyjnych i instytucji kredytowych zgodnie z definicjami zawartymi w art. 3.

2.   Państwo Członkowskie może nakładać na firmy inwestycyjne i instytucje kredytowe, którym udzieliło zezwolenia, dodatkowe lub bardziej restrykcyjne wymogi.

Artykuł 2

1.   Z zastrzeżeniem przepisów art. 18, 20, 22-32, 34 i 39 niniejszej dyrektywy, art. 68-73 dyrektywy 2006/.../WE stosuje się odpowiednio do firm inwestycyjnych. Przy stosowaniu art. 70-72 dyrektywy 2006/.../WE do firm inwestycyjnych, każde odniesienie do dominującej instytucji kredytowej z siedzibą w jednym z Państw Członkowskich należy rozumieć jako odniesienie do dominującej firmy inwestycyjnej z siedzibą w jednym z Państw Członkowskich, zaś każde odniesienie do unijnej dominującej instytucji kredytowej należy rozumieć jako odniesienie do dominującej unijnej firmy inwestycyjnej.

Jeżeli dominująca firma inwestycyjna z siedzibą w jednym z Państw Członkowskich jest przedsiębiorstwem dominującym w odniesieniu do instytucji kredytowej, to wyłącznie ta dominująca firma inwestycyjna podlega wymogom skonsolidowanym, o których mowa w art. 71-73 dyrektywy 2006/.../WE.

Jeżeli dominująca instytucja kredytowa z siedzibą w jednym z Państw Członkowskich jest przedsiębiorstwem dominującym wobec firmy inwestycyjnej, to wyłącznie ta dominująca instytucja kredytowa podlega wymogom skonsolidowanym, o których mowa w art. 71-73 dyrektywy 2006/.../WE.

W przypadku, gdy jednostkami zależnymi w stosunku do finansowej spółki holdingowej są zarówno instytucja kredytowa, jak i firma inwestycyjna, wymogi określone na podstawie skonsolidowanej sytuacji finansowej spółki holdingowej stosuje się do instytucji kredytowej.

2.   Gdy w skład grupy kapitałowej objętej przepisem ust. 1 nie wchodzi żadna instytucja kredytowa, stosują się odpowiednio przepisy dyrektywy 2006/.../WE z zastrzeżeniem następujących przypadków:

| a) | każde odniesienie do „instytucji kredytowych” traktuje się jako odniesienie do „firm inwestycyjnych”; |
| --- | --- |

a)

każde odniesienie do „instytucji kredytowych” traktuje się jako odniesienie do „firm inwestycyjnych”;

| b) | w art. 125 oraz w art. 140 ust. 2 dyrektywy 2006/.../WE każde odniesienie do innych artykułów tej dyrektywy traktuje się jako odniesienie do dyrektywy 2004/39/WE; |
| --- | --- |

b)

w art. 125 oraz w art. 140 ust. 2 dyrektywy 2006/.../WE każde odniesienie do innych artykułów tej dyrektywy traktuje się jako odniesienie do dyrektywy 2004/39/WE;

| c) | do celów art. 39 ust. 3 dyrektywy 2006/.../WE odniesienia do „Komitetu Doradczego ds. Bankowości” traktuje się jako odniesienia do Rady i Komisji; |
| --- | --- |

c)

do celów art. 39 ust. 3 dyrektywy 2006/.../WE odniesienia do „Komitetu Doradczego ds. Bankowości” traktuje się jako odniesienia do Rady i Komisji;

| d) | na zasadzie odstępstwa od art. 140 ust. 1 dyrektywy 2006/.../WE gdy w skład grupy nie wchodzi żadna instytucja kredytowa, zdanie pierwsze w tym artykule otrzymuje brzmienie: „W przypadku gdy firma inwestycyjna, finansowa spółka holdingowa lub spółka holdingowa o profilu mieszanym kontroluje jeden lub więcej przedsiębiorstw zależnych, które są zakładami ubezpieczeniowymi, właściwe organy i organy, którym powierzono publiczne zadanie nadzorowania zakładów ubezpieczeniowych, ściśle ze sobą współpracują.” |
| --- | --- |

d)

na zasadzie odstępstwa od art. 140 ust. 1 dyrektywy 2006/.../WE gdy w skład grupy nie wchodzi żadna instytucja kredytowa, zdanie pierwsze w tym artykule otrzymuje brzmienie: „W przypadku gdy firma inwestycyjna, finansowa spółka holdingowa lub spółka holdingowa o profilu mieszanym kontroluje jeden lub więcej przedsiębiorstw zależnych, które są zakładami ubezpieczeniowymi, właściwe organy i organy, którym powierzono publiczne zadanie nadzorowania zakładów ubezpieczeniowych, ściśle ze sobą współpracują.”

Sekcja 2

Definicje

Artykuł 3

1.   Do celów niniejszej dyrektywy stosuje się następujące definicje:

| a) | „instytucje kredytowe” oznaczają instytucje kredytowe określone w art. 4 ust. 1 dyrektywy 2006/.../WE; |
| --- | --- |

a)

„instytucje kredytowe” oznaczają instytucje kredytowe określone w art. 4 ust. 1 dyrektywy 2006/.../WE;

| b) | „firmy inwestycyjne” oznaczają instytucje określone jako takie w art. 4 ust. 1 pkt 1) dyrektywy 2004/39/WE, które podlegają wymogom nałożonym z mocy tej dyrektywy z wyłączeniem:






  i) | instytucji kredytowych, |
| --- | --- | --- |

b)

„firmy inwestycyjne” oznaczają instytucje określone jako takie w art. 4 ust. 1 pkt 1) dyrektywy 2004/39/WE, które podlegają wymogom nałożonym z mocy tej dyrektywy z wyłączeniem:

i)

instytucji kredytowych,

| ii) | firm miejscowych według definicji zawartej w lit. p); oraz |
| --- | --- |

ii)

firm miejscowych według definicji zawartej w lit. p); oraz

| iii) | firm, które są upoważnione jedynie do świadczenia usług związanych z doradztwem inwestycyjnym lub przyjmują i przekazują zlecenia inwestorów, a nie przechowują środków lub papierów wartościowych swoich klientów, i które z tego powodu nie mogą w żadnym momencie być zadłużone wobec tych klientów; |
| --- | --- |

iii)

firm, które są upoważnione jedynie do świadczenia usług związanych z doradztwem inwestycyjnym lub przyjmują i przekazują zlecenia inwestorów, a nie przechowują środków lub papierów wartościowych swoich klientów, i które z tego powodu nie mogą w żadnym momencie być zadłużone wobec tych klientów;

| c) | „instytucje” oznaczają instytucje kredytowe i firmy inwestycyjne; |
| --- | --- |

c)

„instytucje” oznaczają instytucje kredytowe i firmy inwestycyjne;

| d) | „uznane firmy inwestycyjne z państw trzecich” oznaczają firmy spełniające następujące warunki:






  i) | firmy, które, gdyby założyły jednostkę w państwie Wspólnoty, byłyby objęte definicją firmy inwestycyjnej; |
| --- | --- | --- |

d)

„uznane firmy inwestycyjne z państw trzecich” oznaczają firmy spełniające następujące warunki:

i)

firmy, które, gdyby założyły jednostkę w państwie Wspólnoty, byłyby objęte definicją firmy inwestycyjnej;

| ii) | firmy, które posiadają zezwolenie przyznane w państwie trzecim; oraz |
| --- | --- |

ii)

firmy, które posiadają zezwolenie przyznane w państwie trzecim; oraz

| iii) | firmy, które podlegają i spełniają reguły ostrożnościowe, uznawane przez właściwe organy za przynajmniej tak restrykcyjne jak reguły ustanowione w niniejszej dyrektywie; |
| --- | --- |

iii)

firmy, które podlegają i spełniają reguły ostrożnościowe, uznawane przez właściwe organy za przynajmniej tak restrykcyjne jak reguły ustanowione w niniejszej dyrektywie;

| e) | „instrumenty finansowe” oznaczają dowolną umowę, która powoduje powstanie aktywów finansowych u jednej ze stron i zobowiązania finansowego albo instrumentu kapitałowego u drugiej ze stron umowy; |
| --- | --- |

e)

„instrumenty finansowe” oznaczają dowolną umowę, która powoduje powstanie aktywów finansowych u jednej ze stron i zobowiązania finansowego albo instrumentu kapitałowego u drugiej ze stron umowy;

| f) | „dominująca firma inwestycyjna z siedzibą w Państwie Członkowskim” oznacza firmę inwestycyjna, od której zależna jest instytucja lub instytucja finansowa lub która posiada udziały w takich podmiotach, oraz która nie jest sama podmiotem zależnym w stosunku do innej instytucji posiadającej zezwolenie wydane w tym samym Państwie Członkowskim lub w stosunku do finansowej spółki holdingowej założonej w tym samym Państwie Członkowskim; |
| --- | --- |

f)

„dominująca firma inwestycyjna z siedzibą w Państwie Członkowskim” oznacza firmę inwestycyjna, od której zależna jest instytucja lub instytucja finansowa lub która posiada udziały w takich podmiotach, oraz która nie jest sama podmiotem zależnym w stosunku do innej instytucji posiadającej zezwolenie wydane w tym samym Państwie Członkowskim lub w stosunku do finansowej spółki holdingowej założonej w tym samym Państwie Członkowskim;

| g) | „unijna dominująca firma inwestycyjna” oznacza dominującą firmę inwestycyjną z siedzibą w Państwie Członkowskim, która nie jest podmiotem zależnym w stosunku do innej instytucji posiadającej zezwolenie wydane w dowolnym Państwie Członkowskim lub w stosunku do finansowej spółki holdingowej założonej w dowolnym Państwie Członkowskim; |
| --- | --- |

g)

„unijna dominująca firma inwestycyjna” oznacza dominującą firmę inwestycyjną z siedzibą w Państwie Członkowskim, która nie jest podmiotem zależnym w stosunku do innej instytucji posiadającej zezwolenie wydane w dowolnym Państwie Członkowskim lub w stosunku do finansowej spółki holdingowej założonej w dowolnym Państwie Członkowskim;

| h) | „pozagiełdowe instrumenty pochodne” oznaczają pozycje ujęte w wykazie zawartym w załączniku IV do dyrektywy 2006/.../WE inne niż te, którym przypisuje się wartość ekspozycji równą zero zgodnie z ust. 6 część 2 załącznika III do tej dyrektywy; |
| --- | --- |

h)

„pozagiełdowe instrumenty pochodne” oznaczają pozycje ujęte w wykazie zawartym w załączniku IV do dyrektywy 2006/.../WE inne niż te, którym przypisuje się wartość ekspozycji równą zero zgodnie z ust. 6 część 2 załącznika III do tej dyrektywy;

| i) | „rynek regulowany” oznacza rynek określony w art. 4 ust. 1 pkt 14) dyrektywy 2004/39/WE; |
| --- | --- |

i)

„rynek regulowany” oznacza rynek określony w art. 4 ust. 1 pkt 14) dyrektywy 2004/39/WE;

| j) | „zamienne papiery wartościowe” oznaczają papiery wartościowe, które mogą być zamienione przez ich posiadacza na inne papiery wartościowe; |
| --- | --- |

j)

„zamienne papiery wartościowe” oznaczają papiery wartościowe, które mogą być zamienione przez ich posiadacza na inne papiery wartościowe;

| k) | „gwarancja subskrypcyjna (warrant)” oznacza papier wartościowy dający posiadaczowi prawo do nabycia instrumentu bazowego po ustalonej cenie w terminie do daty wygaśnięcia lub w dniu wygaśnięcia gwarancji subskrypcyjnej (warrantu); jej rozliczenie może nastąpić przez dostawę instrumentu bazowego albo przez płatność gotówkową; |
| --- | --- |

k)

„gwarancja subskrypcyjna (warrant)” oznacza papier wartościowy dający posiadaczowi prawo do nabycia instrumentu bazowego po ustalonej cenie w terminie do daty wygaśnięcia lub w dniu wygaśnięcia gwarancji subskrypcyjnej (warrantu); jej rozliczenie może nastąpić przez dostawę instrumentu bazowego albo przez płatność gotówkową;

| l) | „finansowanie zapasów” oznacza pozycje, w których fizyczny zapas został sprzedany w transakcji terminowej, a koszt sfinansowania został zablokowany do daty sprzedaży w transakcji terminowej; |
| --- | --- |

l)

„finansowanie zapasów” oznacza pozycje, w których fizyczny zapas został sprzedany w transakcji terminowej, a koszt sfinansowania został zablokowany do daty sprzedaży w transakcji terminowej;

| m) | „umowa z udzielonym przyrzeczeniem odkupu” i „umowa z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu” oznaczają jakąkolwiek umowę, zgodnie z którą instytucja lub jej kontrahent przekazuje drugiej stronie papiery wartościowe lub towary albo gwarantowane prawa do tych papierów lub towarów, gdy gwarancji takiej udzieliła uznana giełda posiadająca prawo do tych papierów lub towarów, przy czym umowa nie zezwala instytucji na jednoczesne przekazanie ani zastawienie danego papieru wartościowego lub towaru na rzecz więcej niż jednego kontrahenta, a warunkiem transakcji jest zobowiązanie odkupu tych papierów - albo zastępczych papierów wartościowych lub towarów o tych samych cechach - po określonej cenie w ustalonym przyszłym terminie, albo w terminie, który ustali strona przekazująca; dla instytucji sprzedającej papiery wartościowe lub towary transakcja ta stanowi umowę z udzielonym przyrzeczeniem odkupu, natomiast dla instytucji kupującej papiery lub towary stanowi ona umowę z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu; |
| --- | --- |

m)

„umowa z udzielonym przyrzeczeniem odkupu” i „umowa z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu” oznaczają jakąkolwiek umowę, zgodnie z którą instytucja lub jej kontrahent przekazuje drugiej stronie papiery wartościowe lub towary albo gwarantowane prawa do tych papierów lub towarów, gdy gwarancji takiej udzieliła uznana giełda posiadająca prawo do tych papierów lub towarów, przy czym umowa nie zezwala instytucji na jednoczesne przekazanie ani zastawienie danego papieru wartościowego lub towaru na rzecz więcej niż jednego kontrahenta, a warunkiem transakcji jest zobowiązanie odkupu tych papierów - albo zastępczych papierów wartościowych lub towarów o tych samych cechach - po określonej cenie w ustalonym przyszłym terminie, albo w terminie, który ustali strona przekazująca; dla instytucji sprzedającej papiery wartościowe lub towary transakcja ta stanowi umowę z udzielonym przyrzeczeniem odkupu, natomiast dla instytucji kupującej papiery lub towary stanowi ona umowę z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu;

| n) | „udzielanie pożyczek papierów wartościowych lub towarów” i „zaciąganie pożyczek papierów wartościowych lub towarów” oznaczają jakiekolwiek transakcje, w których instytucja lub jej kontrahent przekazuje drugiej stronie papiery wartościowe lub towary, otrzymując odpowiednie zabezpieczenie, a warunkiem transakcji jest zobowiązanie drugiej strony do zwrotu papierów lub towarów równoważnych otrzymanym papierom lub towarom, w danym terminie przyszłym lub na żądanie strony przekazującej; dla instytucji przekazującej papiery wartościowe lub towary transakcja taka stanowi transakcję udzielenia pożyczki papierów wartościowych lub towarów, natomiast dla instytucji otrzymującej papiery lub towary stanowi transakcję zaciągnięcia pożyczki papierów wartościowych lub towarów; |
| --- | --- |

n)

„udzielanie pożyczek papierów wartościowych lub towarów” i „zaciąganie pożyczek papierów wartościowych lub towarów” oznaczają jakiekolwiek transakcje, w których instytucja lub jej kontrahent przekazuje drugiej stronie papiery wartościowe lub towary, otrzymując odpowiednie zabezpieczenie, a warunkiem transakcji jest zobowiązanie drugiej strony do zwrotu papierów lub towarów równoważnych otrzymanym papierom lub towarom, w danym terminie przyszłym lub na żądanie strony przekazującej; dla instytucji przekazującej papiery wartościowe lub towary transakcja taka stanowi transakcję udzielenia pożyczki papierów wartościowych lub towarów, natomiast dla instytucji otrzymującej papiery lub towary stanowi transakcję zaciągnięcia pożyczki papierów wartościowych lub towarów;

| o) | „bezpośredni uczestnik rozliczeń” oznacza członka giełdy lub izby rozliczeniowej pozostającej w bezpośrednim stosunku umownym z centralnym kontrahentem (gwarantem rynku); |
| --- | --- |

o)

„bezpośredni uczestnik rozliczeń” oznacza członka giełdy lub izby rozliczeniowej pozostającej w bezpośrednim stosunku umownym z centralnym kontrahentem (gwarantem rynku);

| p) | „przedsiębiorstwo miejscowe” oznacza przedsiębiorstwo działające na własny rachunek na rynkach opcji lub kontraktów terminowych lub innych instrumentów pochodnych oraz na rynkach kasowych wyłącznie w celu zabezpieczenia pozycji na rynkach instrumentów pochodnych lub działające na rachunek innych uczestników tych rynków a także takie, które posiada gwarancję bezpośrednich uczestników rozliczeń tych rynków, w przypadku gdy odpowiedzialność za egzekwowanie wykonania kontraktów zawartych przez takie przedsiębiorstwa przyjmują na siebie bezpośredni uczestnicy rozliczeń w ramach tych samych rynków; |
| --- | --- |

p)

„przedsiębiorstwo miejscowe” oznacza przedsiębiorstwo działające na własny rachunek na rynkach opcji lub kontraktów terminowych lub innych instrumentów pochodnych oraz na rynkach kasowych wyłącznie w celu zabezpieczenia pozycji na rynkach instrumentów pochodnych lub działające na rachunek innych uczestników tych rynków a także takie, które posiada gwarancję bezpośrednich uczestników rozliczeń tych rynków, w przypadku gdy odpowiedzialność za egzekwowanie wykonania kontraktów zawartych przez takie przedsiębiorstwa przyjmują na siebie bezpośredni uczestnicy rozliczeń w ramach tych samych rynków;

| q) | „współczynnik delta” oznacza przewidywany stopień zmiany ceny opcji w zależności od małej zmiany ceny instrumentu bazowego będącego przedmiotem opcji; |
| --- | --- |

q)

„współczynnik delta” oznacza przewidywany stopień zmiany ceny opcji w zależności od małej zmiany ceny instrumentu bazowego będącego przedmiotem opcji;

| r) | „fundusze własne” oznaczają fundusze własne w rozumieniu definicji zawartej w dyrektywie 2006/.../WE; oraz |
| --- | --- |

r)

„fundusze własne” oznaczają fundusze własne w rozumieniu definicji zawartej w dyrektywie 2006/.../WE; oraz

| s) | „kapitał” oznacza fundusze własne. |
| --- | --- |

s)

„kapitał” oznacza fundusze własne.

W celu stosowania nadzoru na zasadzie skonsolidowanej termin „firma inwestycyjna” obejmuje firmy inwestycyjne państw trzecich.

Do celów lit. e) instrumenty finansowe obejmują pierwotne instrumenty finansowe lub instrumenty pieniężne oraz finansowe instrumenty pochodne, których wartość jest pochodną ceny bazowego instrumentu finansowego, stopy, indeksu lub ceny innej pozycji bazowej, a także obejmuje jako wymóg minimalny instrumenty określone w sekcji C załącznika I do dyrektywy 2004/39/WE.

2.   Pojęcia: „przedsiębiorstwo dominujące”, „przedsiębiorstwo zależne”, „spółka zarządzania aktywami” i „instytucja finansowa” obejmują przedsiębiorstwa określone w dyrektywie 2006/.../WE.

Pojęcia: „finansowa spółka holdingowa”, „dominująca finansowa spółka holdingowa z siedzibą w Państwie Członkowskim”, „unijna dominująca finansowa spółka holdingowa” oraz „przedsiębiorstwo usług pomocniczych” obejmują przedsiębiorstwa określone w art. 4 dyrektywy 2006/.../WE, przy czym każde odniesienie do instytucji kredytowych rozumie się jako odniesienie do instytucji.

3.   Do celów stosowania dyrektywy 2006/.../WE w odniesieniu do grup określonych w art. 2 ust. 1, które nie obejmują danej instytucji kredytowej, zastosowanie mają następujące definicje:

| a) | „finansowa spółka holdingowa” oznacza instytucję finansową, której przedsiębiorstwa zależne stanowią wyłącznie lub głównie firmy inwestycyjne lub inne instytucje finansowe, z których co najmniej jedna jest firmą inwestycyjną oraz które nie jest finansową spółką holdingową o działalności mieszanej w rozumieniu dyrektywy 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego (9); |
| --- | --- |

a)

„finansowa spółka holdingowa” oznacza instytucję finansową, której przedsiębiorstwa zależne stanowią wyłącznie lub głównie firmy inwestycyjne lub inne instytucje finansowe, z których co najmniej jedna jest firmą inwestycyjną oraz które nie jest finansową spółką holdingową o działalności mieszanej w rozumieniu dyrektywy 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego (9);

| b) | „spółka holdingowa o profilu mieszanym” oznacza przedsiębiorstwo dominujące niebędące ani finansową spółką holdingową, ani firmą inwestycyjną, ani finansową spółką holdingową o działalności mieszanej w rozumieniu dyrektywy 2002/87/WE, do którego przedsiębiorstw zależnych należy co najmniej jedna firma inwestycyjna; oraz |
| --- | --- |

b)

„spółka holdingowa o profilu mieszanym” oznacza przedsiębiorstwo dominujące niebędące ani finansową spółką holdingową, ani firmą inwestycyjną, ani finansową spółką holdingową o działalności mieszanej w rozumieniu dyrektywy 2002/87/WE, do którego przedsiębiorstw zależnych należy co najmniej jedna firma inwestycyjna; oraz

| c) | „właściwe organy” oznaczają organy krajowe uprawnione w drodze ustawy lub przepisu wykonawczego do sprawowania nadzoru nad firmami inwestycyjnymi. |
| --- | --- |

c)

„właściwe organy” oznaczają organy krajowe uprawnione w drodze ustawy lub przepisu wykonawczego do sprawowania nadzoru nad firmami inwestycyjnymi.

ROZDZIAŁ II

KAPITAŁ ZAŁOŻYCIELSKI

Artykuł 4

Dla celów niniejszej dyrektywy „kapitał założycielski” składa się z elementów wymienionych w art. 57 lit. a) i b) dyrektywy 2006/.../WE.

Artykuł 5

1.   Firmy inwestycyjne, które nie zawierają transakcji instrumentami finansowymi na własny rachunek ani nie gwarantują emisji instrumentów finansowych, ale które przechowują środki lub papiery wartościowe klientów oraz oferują jedną lub więcej spośród niżej wymienionych usług, muszą dysponować kapitałem założycielskim w wysokości 125 000 euro:

| a) | przyjmowanie i przekazanie zleceń inwestorów dotyczących instrumentów finansowych; |
| --- | --- |

a)

przyjmowanie i przekazanie zleceń inwestorów dotyczących instrumentów finansowych;

| b) | wykonywanie zleceń inwestorów dotyczących instrumentów finansowych; lub |
| --- | --- |

b)

wykonywanie zleceń inwestorów dotyczących instrumentów finansowych; lub

| c) | zarządzanie indywidualnymi portfelami inwestycyjnymi składającymi się z instrumentów finansowych. |
| --- | --- |

c)

zarządzanie indywidualnymi portfelami inwestycyjnymi składającymi się z instrumentów finansowych.

2.   Właściwe organy mogą zezwolić firmie inwestycyjnej, która wykonuje zlecenia inwestorów dotyczące instrumentów finansowych, na utrzymanie takich instrumentów również na własny rachunek, jeśli spełnione są następujące warunki:

| a) | takie pozycje powstają jedynie wówczas, gdy firmie nie udaje się dokładnie dopasować zleceń inwestorów; |
| --- | --- |

a)

takie pozycje powstają jedynie wówczas, gdy firmie nie udaje się dokładnie dopasować zleceń inwestorów;

| b) | łączna wartość rynkowa wszystkich takich pozycji podlega górnej granicy 15 % kapitału założycielskiego firmy; |
| --- | --- |

b)

łączna wartość rynkowa wszystkich takich pozycji podlega górnej granicy 15 % kapitału założycielskiego firmy;

| c) | firma spełnia wymogi określone w art. 18, 20 i 28; oraz |
| --- | --- |

c)

firma spełnia wymogi określone w art. 18, 20 i 28; oraz

| d) | takie pozycje mają charakter incydentalny i tymczasowy, a ich utrzymywanie jest ściśle ograniczone do okresu niezbędnego do przeprowadzenia danej transakcji. |
| --- | --- |

d)

takie pozycje mają charakter incydentalny i tymczasowy, a ich utrzymywanie jest ściśle ograniczone do okresu niezbędnego do przeprowadzenia danej transakcji.

Utrzymywanie pozycji w instrumentach finansowych niezaliczonych do portfela handlowego celem lokowania funduszy własnych w odniesieniu do usług określonych w ust. 1 lub do celów ust. 3 nie jest traktowane jako zawieranie transakcji na własny rachunek.

3.   Państwa Członkowskie mogą obniżyć kwotę określoną w ust. 1 do wysokości 50 000 euro, jeśli dana firma nie posiada zezwolenia ani na przechowywanie środków lub papierów wartościowych klientów, ani na prowadzenie transakcji na własny rachunek, ani na gwarantowanie emisji.

Artykuł 6

Przedsiębiorstwa miejscowe dysponują kapitałem założycielskim w wysokości 50 000 euro na tyle, na ile korzystają one ze swobody przedsiębiorczości lub świadczą usługi określone w art. 31 i 32 dyrektywy 2004/39/WE.

Artykuł 7

Firmy określone w art. 3 ust. 1 lit. b) pkt (iii) posiadają:

| a) | kapitał założycielski w wysokości 50 000 euro lub |
| --- | --- |

a)

kapitał założycielski w wysokości 50 000 euro lub

| b) | ubezpieczenie z tytułu prowadzenia działalności zawodowej obejmujące całe terytorium Wspólnoty lub niektóre inne, porównywalne gwarancje odnoszące się do odpowiedzialności wynikającej z zaniedbań zawodowych, stanowiące przynajmniej 1 000 000 euro mających zastosowanie do każdego roszczenia i 1 500 000 euro rocznie dla wszystkich roszczeń łącznie; lub |
| --- | --- |

b)

ubezpieczenie z tytułu prowadzenia działalności zawodowej obejmujące całe terytorium Wspólnoty lub niektóre inne, porównywalne gwarancje odnoszące się do odpowiedzialności wynikającej z zaniedbań zawodowych, stanowiące przynajmniej 1 000 000 euro mających zastosowanie do każdego roszczenia i 1 500 000 euro rocznie dla wszystkich roszczeń łącznie; lub

| c) | połączenie kapitału założycielskiego oraz ubezpieczenia z tytułu prowadzenia działalności zawodowej w formie skutkującej poziomem pokrycia równorzędnym do ustalonego w lit. a) lub b). |
| --- | --- |

c)

połączenie kapitału założycielskiego oraz ubezpieczenia z tytułu prowadzenia działalności zawodowej w formie skutkującej poziomem pokrycia równorzędnym do ustalonego w lit. a) lub b).

Kwoty określone w akapicie pierwszym podlegają okresowej rewizji Komisji w celu uwzględnienia zmian w europejskim wskaźniku cen konsumpcyjnych podawanym do publicznej wiadomości przez Eurostat zgodnie z oraz w tym samym czasie co dostosowania wprowadzone na mocy art. 4 ust. 7 dyrektywy 2002/92/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 grudnia 2002 r. w sprawie pośrednictwa ubezpieczeniowego (10).

Artykuł 8

Jeżeli firma określona w art. 3 ust. 1 lit. b) pkt (iii), jest zarejestrowana również na podstawie dyrektywy 2002/92/WE, wypełnia ona wymogi ustanowione na mocy art. 4 ust. 3 tej dyrektywy, a ponadto musi posiadać:

| a) | kapitał założycielski w wysokości 25 000 euro; |
| --- | --- |

a)

kapitał założycielski w wysokości 25 000 euro;

| b) | ubezpieczenie z tytułu prowadzenia działalności zawodowej obejmujące całe terytorium Wspólnoty lub niektóre inne, porównywalne gwarancje odnoszące się do odpowiedzialności wynikającej z zaniedbań zawodowych, stanowiące przynajmniej 500 000 euro mających zastosowanie do każdego roszczenia i 750 000 euro rocznie dla wszystkich roszczeń łącznie; lub |
| --- | --- |

b)

ubezpieczenie z tytułu prowadzenia działalności zawodowej obejmujące całe terytorium Wspólnoty lub niektóre inne, porównywalne gwarancje odnoszące się do odpowiedzialności wynikającej z zaniedbań zawodowych, stanowiące przynajmniej 500 000 euro mających zastosowanie do każdego roszczenia i 750 000 euro rocznie dla wszystkich roszczeń łącznie; lub

| c) | połączenie kapitału założycielskiego oraz ubezpieczenia z tytułu prowadzenia działalności zawodowej w formie skutkującej poziomem pokrycia równorzędnym do ustalonego w lit. a) lub b). |
| --- | --- |

c)

połączenie kapitału założycielskiego oraz ubezpieczenia z tytułu prowadzenia działalności zawodowej w formie skutkującej poziomem pokrycia równorzędnym do ustalonego w lit. a) lub b).

Artykuł 9

Firmy inwestycyjne inne niż te, o których mowa w art. 5-8 muszą posiadać kapitał założycielski w wysokości 730 000 euro.

Artykuł 10

1.   Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 5 ust. 1, art. 5 ust. 3, 6 i 9 Państwa Członkowskie mogą utrzymać ważność zezwoleń udzielonych firmom inwestycyjnym i firmom objętym przepisami art. 6, które już istniały przed dniem 31 grudnia 1995 r., a których fundusze własne nie osiągają poziomu kapitału założycielskiego określonego w art. 5 ust. 1, art. 5 ust. 3, 6 i 9.

Fundusze własne tych firm lub firm inwestycyjnych nie mogą jednak spaść poniżej najwyższego poziomu referencyjnego obliczonego po dacie notyfikacji zawartej w niniejszej dyrektywie. Poziom referencyjny stanowi średni poziom dzienny funduszy własnych wyliczany przez okres sześciomiesięczny poprzedzający datę wyliczenia. Poziom ten oblicza się co sześć miesięcy za analogiczny okres poprzedni.

2.   Jeśli kontrolę nad firmą objętą przepisem ust. 1 przejmuje osoba fizyczna lub prawna inna niż osoba, która wcześniej kontrolowała tą firmę, fundusze własne tej firmy są podwyższane co najmniej do poziomu określonego dla nich w art. 5 ust. 1, art. 5 ust. 3, 6 i 9, z wyjątkiem przypadku pierwszego przekazania kontroli przez dziedziczenie po dniu 31 grudnia 1995 r. za zgodą właściwych organów oraz przez okres nie dłuższy niż dziesięć lat od daty przekazania kontroli.

3.   W określonych jednak szczególnych okolicznościach i za zgodą właściwych organów, gdy następuje połączenie dwóch lub więcej firm inwestycyjnych lub firm objętych przepisem art. 6, fundusze własne firmy powstałej w wyniku tego połączenia nie muszą osiągnąć poziomu określonego w art. 5 ust. 1, art. 5 ust. 3, 6 i 9. Niemniej jednak w okresie, gdy nie został osiągnięty odpowiedni poziom zgodnie z art. 5 ust. 1, art. 5 ust. 3, 6 i 9, fundusze własne nowopowstałej firmy nie mogą spaść poniżej sumy funduszy własnych łączących się ze sobą firm w chwili połączenia.

4.   Fundusze własne firm inwestycyjnych i firm objętych przepisem art. 6 nie mogą spaść poniżej poziomu określonego w art. 5 ust. 1, art. 5 ust. 3, 6 i 9, i w ust. 1 i 3 niniejszego artykułu.

Jeśli fundusze własne takich firm oraz firm inwestycyjnych spadną poniżej tego poziomu, właściwe organy mogą w uzasadnionych okolicznościach wyznaczyć tym firmom ograniczony czas, w którym musi ono uzyskać poprawę swojej sytuacji lub zaprzestać działalności.

ROZDZIAŁ III

PORTFEL HANDLOWY

Artykuł 11

1.   Portfel handlowy instytucji zawiera wszystkie pozycje w instrumentach finansowych i w towarach utrzymywane z przeznaczeniem handlowym lub w celu zabezpieczenia innych składników w portfelu handlowym, których zbywalność albo nie podlega żadnym ograniczeniom umownym albo które można zabezpieczyć.

2.   Pozycje utrzymywane z przeznaczeniem handlowym to pozycje przeznaczone do krótkoterminowej odsprzedaży lub utrzymywane z zamiarem uzyskania korzyści wynikających z rzeczywistych lub oczekiwanych krótkoterminowych różnic między cenami nabycia i sprzedaży lub z innych wahań cenowych lub wahań stopy procentowej. Termin „pozycje” obejmuje pozycje otwierane na własny rachunek i pozycje związane z obsługą klienta i pozycje związane z organizowaniem obrotu.

3.   Przeznaczenie handlowe wykazuje się na podstawie strategii, zasad i procedur ustanowionych przez instytucję w celu zarządzania daną pozycją lub portfelem zgodnie z załącznikiem VII część A.

4.   Instytucje ustanawiają i utrzymują systemy i procedury kontroli w celu zarządzania swoimi portfelami handlowymi, w szczególności zgodnie z załącznikiem VII części B i D.

5.   W ramach portfela handlowego można uwzględnić zabezpieczenia wewnętrzne; wówczas stosuje się przepisy zawarte w załączniku VII część C.

ROZDZIAŁ IV

FUNDUSZE WŁASNE

Artykuł 12

„Fundusze własne podstawowe” oznaczają sumę łączną pozycji określonych w art. 57 lit. a)-c) dyrektywy 2006/.../WE, pomniejszoną o sumę łączną pozycji określonych w art. 57 lit. i)-k) tej dyrektywy;

Do dnia 1 stycznia 2009 r. Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie odpowiednie wnioski dotyczące zmian niniejszego rozdziału.

Artykuł 13

1.   Z zastrzeżeniem przepisów ust. 2-5 niniejszego artykułu oraz art. 14-17 fundusze własne firm inwestycyjnych i instytucji kredytowych określa się zgodnie z dyrektywą 2006/.../WE.

Ponadto przepisy zawarte w akapicie pierwszym stosuje się do firm inwestycyjnych, które nie posiadają jednej z form prawnych określonych w art. 1 ust. 1 czwartej dyrektywy Rady 78/660/EWG z dnia 25 lipca 1978 r. w sprawie rocznych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek (11).

2.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwe organy mogą zezwolić instytucjom, które mają obowiązek przestrzegania wymogów kapitałowych obliczanych zgodnie z art. 21, 28-32 i z załącznikiem I oraz z załącznikami III-VI na stosowanie jedynie w tym celu alternatywnej metody określania funduszy własnych. Żadna część funduszy własnych przeznaczonych na ten cel nie może być równocześnie wykorzystana do spełniania innych wymogów kapitałowych.

Taka alternatywna metoda określania funduszy własnych obejmuje sumę pozycji określonych poniżej w lit. a)-c), niniejszego akapitu, pomniejszoną o pozycję określoną w lit. d), przy czym o wymogu odejmowania tej ostatniej pozycji decydują właściwe organy:

| a) | fundusze własne zgodnie z definicją zawartą w dyrektywie 2006/.../WE z wyłączeniem tylko art. 57 lit. 1) do lit. p) tej dyrektywy w przypadku firm, które mają obowiązek odejmowania pozycji w lit. d) niniejszego ustępu od sumy pozycji w lit. a)-c); |
| --- | --- |

a)

fundusze własne zgodnie z definicją zawartą w dyrektywie 2006/.../WE z wyłączeniem tylko art. 57 lit. 1) do lit. p) tej dyrektywy w przypadku firm, które mają obowiązek odejmowania pozycji w lit. d) niniejszego ustępu od sumy pozycji w lit. a)-c);

| b) | zyski netto instytucji z operacji portfela handlowego z potrąceniem wszelkich dających się przewidzieć obciążeń lub dywidend, pomniejszone o straty netto z innej działalności, pod warunkiem że żadna z tych kwot nie została już wliczona do pozycji w lit. a) niniejszego ustępu stosownie do art. 57 lit. b) lub k) dyrektywy 2006/.../WE; |
| --- | --- |

b)

zyski netto instytucji z operacji portfela handlowego z potrąceniem wszelkich dających się przewidzieć obciążeń lub dywidend, pomniejszone o straty netto z innej działalności, pod warunkiem że żadna z tych kwot nie została już wliczona do pozycji w lit. a) niniejszego ustępu stosownie do art. 57 lit. b) lub k) dyrektywy 2006/.../WE;

| c) | zobowiązania podporządkowane lub pozycje, o których mowa w ust. 5 niniejszego artykułu z zastrzeżeniem warunków określonych w ust. 3 i 4 niniejszego artykułu oraz w art. 14; |
| --- | --- |

c)

zobowiązania podporządkowane lub pozycje, o których mowa w ust. 5 niniejszego artykułu z zastrzeżeniem warunków określonych w ust. 3 i 4 niniejszego artykułu oraz w art. 14;

| d) | aktywa niepłynne określone w art. 15. |
| --- | --- |

d)

aktywa niepłynne określone w art. 15.

3.   Zobowiązania podporządkowane, o których mowa w ust. 2 lit. c) drugiego akapitu ust. 2 muszą charakteryzować się pierwotnym terminem wymagalności przynajmniej dwóch lat. Zobowiązania te muszą być w pełni wpłacone, a umowa pożyczki nie może zawierać żadnych klauzul stanowiących o tym, że w określonych okolicznościach, innych od likwidacji instytucji, zobowiązanie takie podlegać będzie spłacie przed terminem umownym, chyba że właściwe organy udzielą zgody na taką spłatę. Nie wolno spłacać ani kapitału, ani odsetek od zobowiązań podporządkowanych, jeśli taka spłata spowodowałaby obniżenie funduszy własnych danej instytucji do poziomu poniżej 100 % łącznych wymogów kapitałowych tej instytucji.

Ponadto instytucje mają obowiązek powiadomienia właściwych organów o wszystkich spłatach zobowiązań podporządkowanych, gdy tylko fundusze własne spadną poniżej poziomu 120 % łącznych wymogów kapitałowych.

4.   Pożyczka podporządkowana, o której mowa w ust. 2 akapit drugi lit. c) nie może przekraczać maksymalnego pułapu 150 % funduszy własnych podstawowych przeznaczonych na wypełnienie wymogów obliczanych zgodnie z art. 21 i art. 28-32 oraz z załącznikami I-VI, zaś ten maksymalny pułap może osiągać tylko w szczególnych okolicznościach określonych przez właściwe organy.

5.   Właściwe organy mogą zezwolić instytucjom na zastąpienie zobowiązań podporządkowanych, o których mowa w ust. 2 akapit drugi lit. c), pozycjami określonymi w art. 57 lit. d)-h) dyrektywy 2006/.../WE.

Artykuł 14

1.   Właściwe organy mogą zezwolić firmom inwestycyjnym na przekroczenie pułapu pożyczki podporządkowanej zaliczonej do kapitału, określonej w art. 13 ust. 4, jeśli oceniają to za ostrożnościowo właściwe i pod warunkiem, że suma takich pożyczek podporządkowanych zaliczonych do kapitału oraz pozycji określonych w art. 13 ust. 5 nie przekracza 200 % funduszy własnych podstawowych przeznaczonych na wypełnienie wymogów obliczanych zgodnie z art. 21 oraz z art. 28-32 a także załącznikami I i III-VI lub 250 % tej samej kwoty, jeśli firmy inwestycyjne odejmują pozycję określoną w art. 13 ust. 2 lit. d) w rachunku funduszy własnych.

2.   Właściwe organy mogą zezwolić instytucji kredytowej na przekroczenie pułapu określonej w art. 13 ust. 4 pożyczki podporządkowanej zaliczonej do kapitału, jeśli uznają to za ostrożnościowo właściwe i pod warunkiem, że suma takich pożyczek podporządkowanych zaliczonych do kapitału i pozycji w art. 57 lit. d)-h) dyrektywy 2006/.../WE nie przekracza 250 % funduszy własnych podstawowych przeznaczonych na wypełnienie wymogów obliczanych zgodnie z art. 28-32 oraz z załącznikami I i III-VI niniejszej dyrektywy.

Artykuł 15

Aktywa niepłynne, o których mowa w art. 13 ust. 2 akapit drugi lit d) obejmują:

| a) | rzeczowy majątek trwały z wyjątkiem wartości gruntów i budynków w tej mierze, w jakiej zezwolono na pomniejszenie nimi wartości kredytów, które zabezpieczają; |
| --- | --- |

a)

rzeczowy majątek trwały z wyjątkiem wartości gruntów i budynków w tej mierze, w jakiej zezwolono na pomniejszenie nimi wartości kredytów, które zabezpieczają;

| b) | akcje i udziały w instytucjach kredytowych i finansowych, łącznie z pożyczkami podporządkowanymi udzielonymi tym instytucjom, które zaliczane są do funduszy własnych tych instytucji, chyba że zostały odjęte od funduszy własnych stosownie do przepisów art. 57 lit. l)-p) dyrektywy 2006/.../WE lub zgodnie z art. 16 lit. d) niniejszej dyrektywy; |
| --- | --- |

b)

akcje i udziały w instytucjach kredytowych i finansowych, łącznie z pożyczkami podporządkowanymi udzielonymi tym instytucjom, które zaliczane są do funduszy własnych tych instytucji, chyba że zostały odjęte od funduszy własnych stosownie do przepisów art. 57 lit. l)-p) dyrektywy 2006/.../WE lub zgodnie z art. 16 lit. d) niniejszej dyrektywy;

| c) | akcje, udziały i inne inwestycje w przedsiębiorstwach niebędących instytucjami kredytowymi lub finansowymi, gdy pozycje te nie są łatwo zbywalne; |
| --- | --- |

c)

akcje, udziały i inne inwestycje w przedsiębiorstwach niebędących instytucjami kredytowymi lub finansowymi, gdy pozycje te nie są łatwo zbywalne;

| d) | ujemną wartość kapitału przedsiębiorstw zależnych; |
| --- | --- |

d)

ujemną wartość kapitału przedsiębiorstw zależnych;

| e) | dokonane wpłaty, z wyjątkiem tych, które można wycofać w ciągu 90 dni, a także wpłat dokonanych w związku z obowiązkiem utrzymywania depozytów zabezpieczających kontrakty terminowe i opcje; |
| --- | --- |

e)

dokonane wpłaty, z wyjątkiem tych, które można wycofać w ciągu 90 dni, a także wpłat dokonanych w związku z obowiązkiem utrzymywania depozytów zabezpieczających kontrakty terminowe i opcje;

| f) | kredyty i inne należności, z wyjątkiem należności wymagalnych w ciągu 90 dni; oraz |
| --- | --- |

f)

kredyty i inne należności, z wyjątkiem należności wymagalnych w ciągu 90 dni; oraz

| g) | zapasy rzeczowe, chyba że podlegają one już wymogom kapitałowym co najmniej tak rygorystycznym, jak wymogi określone w art. 18 i 20. |
| --- | --- |

g)

zapasy rzeczowe, chyba że podlegają one już wymogom kapitałowym co najmniej tak rygorystycznym, jak wymogi określone w art. 18 i 20.

Do celów lit. b) w przypadku gdy akcje i udziały w instytucji kredytowej lub innej instytucji finansowej są posiadane tymczasowo z tytułu podjętego programu pomocy mającego na celu restrukturyzację finansową i uratowanie takiej instytucji, właściwe organy mogą odstąpić od zastosowania niniejszego artykułu. Organy te mogą odstąpić od zastosowania niniejszego przepisu również w przypadku akcji i udziałów zaliczonych do portfela handlowego firmy inwestycyjnej.

Artykuł 16

Firmy inwestycyjne należące do grupy kapitałowej, którym przyznano odstępstwo od wymogu nadzoru skonsolidowanego na mocy art. 22, wyliczają fundusze własne zgodnie z art. 13-15 z następującymi zastrzeżeniami:

| a) | firmy te odejmują od kwoty funduszy własnych aktywa niepłynne, o których mowa w art. 13 ust. 2 lit. d); |
| --- | --- |

a)

firmy te odejmują od kwoty funduszy własnych aktywa niepłynne, o których mowa w art. 13 ust. 2 lit. d);

| b) | wyłączenie, o którym mowa w art. 13 ust. 2 lit. a), nie obejmuje tych składników pozycji objętych art. 57 lit. l)-p) dyrektywy 2006/.../WE, które firma inwestycyjna posiada względem przedsiębiorstw objętych konsolidacją zgodnie z art. 2 ust. 1 niniejszej dyrektywy; |
| --- | --- |

b)

wyłączenie, o którym mowa w art. 13 ust. 2 lit. a), nie obejmuje tych składników pozycji objętych art. 57 lit. l)-p) dyrektywy 2006/.../WE, które firma inwestycyjna posiada względem przedsiębiorstw objętych konsolidacją zgodnie z art. 2 ust. 1 niniejszej dyrektywy;

| c) | limity, o których mowa w art. 66 ust. 1 lit. a) i b) dyrektywy 2006/.../WE, wylicza się w odniesieniu do funduszy własnych podstawowych pomniejszonych o składniki określone w art. 57 lit. l)-p) tej dyrektywy, o których mowa w lit. b) niniejszego artykułu, a które stanowią część funduszy własnych podstawowych tych przedsiębiorstw; oraz |
| --- | --- |

c)

limity, o których mowa w art. 66 ust. 1 lit. a) i b) dyrektywy 2006/.../WE, wylicza się w odniesieniu do funduszy własnych podstawowych pomniejszonych o składniki określone w art. 57 lit. l)-p) tej dyrektywy, o których mowa w lit. b) niniejszego artykułu, a które stanowią część funduszy własnych podstawowych tych przedsiębiorstw; oraz

| d) | składniki określone w art. 57 lit. l)-p) dyrektywy 2006/.../WE, o których mowa w lit. c) niniejszego artykułu, pomniejszają fundusze własne podstawowe, a nie sumę wszystkich pozycji w art. 66 ust. 2 tej dyrektywy, w szczególności dla celów art. 13 ust. 4, art. 13 ust. 5 i art. 14 niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

d)

składniki określone w art. 57 lit. l)-p) dyrektywy 2006/.../WE, o których mowa w lit. c) niniejszego artykułu, pomniejszają fundusze własne podstawowe, a nie sumę wszystkich pozycji w art. 66 ust. 2 tej dyrektywy, w szczególności dla celów art. 13 ust. 4, art. 13 ust. 5 i art. 14 niniejszej dyrektywy.

Artykuł 17

1.   Jeżeli dana instytucja oblicza kwoty ekspozycji ważone ryzykiem do celów załącznika II do niniejszej dyrektywy zgodnie z art. 84-89 dyrektywy 2006/.../WE, wówczas do obliczeń, o których mowa w załączniku VII część 1 ust. 4 do dyrektywy 2006/.../WE, stosuje się następuje przepisy:

| a) | do sumy aktualizacji wartości i rezerw, obliczonej dla ekspozycji wymienionych w załączniku II, można włączyć kwoty aktualizacji wartości uwzględniające jakość kredytową kontrahenta; oraz |
| --- | --- |

a)

do sumy aktualizacji wartości i rezerw, obliczonej dla ekspozycji wymienionych w załączniku II, można włączyć kwoty aktualizacji wartości uwzględniające jakość kredytową kontrahenta; oraz

| b) | jeśli ryzyko kredytowe kontrahenta zostało odpowiednio uwzględnione przy wycenie pozycji w portfelu handlowym i pod warunkiem zgody właściwych organów, oczekiwana kwota straty, odpowiadająca stopniowi narażenia kontrahenta na ryzyko, wynosi zero. |
| --- | --- |

b)

jeśli ryzyko kredytowe kontrahenta zostało odpowiednio uwzględnione przy wycenie pozycji w portfelu handlowym i pod warunkiem zgody właściwych organów, oczekiwana kwota straty, odpowiadająca stopniowi narażenia kontrahenta na ryzyko, wynosi zero.

Do celów lit. a) takiej aktualizacji wartości nie uwzględnia się w funduszach własnych danych instytucji inaczej niż zgodnie z przepisami niniejszego ustępu.

2.   Do celów niniejszego artykułu stosuje się przepisy art. 153 i 154 dyrektywy 2006/.../WE.

ROZDZIAŁ V

Sekcja 1

Zabezpieczenia przed ryzykiem

Artykuł 18

1.   Instytucje posiadają fundusze własne na poziomie, który zawsze pokrywa lub przewyższa sumę łączną niżej określonych wymogów kapitałowych:

| a) | wymogi kapitałowe z tytułu działalności zaliczonej do portfela handlowego obliczone zgodnie metodami i opcjami ustanowionymi w art. 28-32 oraz z załącznikiem I, II, i VI, a także — jeśli właściwe — zgodnie z załącznikiem V; oraz |
| --- | --- |

a)

wymogi kapitałowe z tytułu działalności zaliczonej do portfela handlowego obliczone zgodnie metodami i opcjami ustanowionymi w art. 28-32 oraz z załącznikiem I, II, i VI, a także — jeśli właściwe — zgodnie z załącznikiem V; oraz

| b) | wymogi kapitałowe z tytułu całej działalności prowadzonej przez instytucję, obliczone zgodnie z metodami i opcjami ustanowionymi w załącznikach III i IV, a także — jeśli właściwe — zgodnie z załącznikiem V. |
| --- | --- |

b)

wymogi kapitałowe z tytułu całej działalności prowadzonej przez instytucję, obliczone zgodnie z metodami i opcjami ustanowionymi w załącznikach III i IV, a także — jeśli właściwe — zgodnie z załącznikiem V.

2.   Na zasadzie odstępstwa od przepisu ust. 1 właściwe organy mogą zezwolić instytucjom na wyliczanie wymogów kapitałowych dotyczących działalności zaliczonej do portfela handlowego zgodnie z art. 75 lit. a) dyrektywy 2006/.../WE oraz z ust. 6, 7 i 9 załącznika II do niniejszej dyrektywy, o ile rozmiar działalności zaliczanej do portfela handlowego spełnia następujące warunki:

| a) | działalność zaliczona do portfela handlowego tych instytucji zwykle nie przekracza 5 % ich łącznej działalności; |
| --- | --- |

a)

działalność zaliczona do portfela handlowego tych instytucji zwykle nie przekracza 5 % ich łącznej działalności;

| b) | suma pozycji w portfelu handlowym zwykle nie przekracza 15 mln euro; oraz |
| --- | --- |

b)

suma pozycji w portfelu handlowym zwykle nie przekracza 15 mln euro; oraz

| c) | działalność zaliczona do portfela handlowego tych instytucji nigdy nie przekracza 6 % ich łącznej działalności, zaś suma pozycji w portfelu nigdy nie przekracza 20 mln euro. |
| --- | --- |

c)

działalność zaliczona do portfela handlowego tych instytucji nigdy nie przekracza 6 % ich łącznej działalności, zaś suma pozycji w portfelu nigdy nie przekracza 20 mln euro.

3.   W celu wyliczenia udziału działalności zaliczonej do portfela handlowego w łącznej działalności instytucji do celów ust. 2 lit. a) i c) właściwe organy mogą odnieść tę działalność do łącznych operacji bilansowych i pozabilansowych do rachunku zysków i strat lub do funduszy własnych danych instytucji, bądź też stosować połączenie tych środków. Przy ocenie rozmiaru operacji bilansowych i pozabilansowych instrumenty dłużne należy wyceniać według wartości rynkowej lub wartości kwot kapitału, akcje według wartości rynkowej, a instrumenty pochodne według wartości nominalnej lub rynkowej instrumentów bazowych, których dotyczą. Pozycje długie i krótkie należy zsumować bez względu na znak dodatni lub ujemny.

4.   Jeśli zdarzy się, że dana instytucja przekroczy jeden z limitów określonych w ust. 2 lit. a) i b) albo oba te limity, czy też jeden z limitów określonych w ust. 2 lit. c) albo oba te limity, a przekroczenie takie ma miejsce nie tylko przez krótki okres, instytucja ta musi spełniać wymogi odnośnie do działalności zaliczonej do portfela handlowego określone w ust. 1 lit. a) oraz odpowiednio powiadomić właściwe organy.

Artykuł 19

1.   Do celów ust. 14 załącznika I, w zależności od uznania organów krajowych, dłużnym papierom wartościowym wyemitowanym przez podmioty określone w załączniku I tabeli 1 można przypisać wagę równą 0 %, o ile te dłużne papiery wartościowe są wyrażone i opłacone w walucie krajowej.

2.   W drodze odstępstwa od ust. 13 i 14 załącznika I Państwa Członkowskie mogą ustanowić wymóg kapitałowy z tytułu ryzyka szczególnego w odniesieniu do obligacji objętych załącznikiem VI część 1 ust. 68-70 do dyrektywy 2006/.../WE w wysokości wymogu z tytułu ryzyka szczególnego dla pozycji o obniżonym ryzyku o tym samym okresie pozostającym do terminu zapadalności co taka obligacja, obniżonym zgodnie ze wskaźnikami procentowymi określonymi w załączniku VI część 1 ust. 71 tej dyrektywy.

3.   Jeśli zgodnie z przepisami określonymi w ust. 52 załącznika I właściwe organy uznają przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania z państwa trzeciego, właściwe organy innego Państwa Członkowskiego mogą oprzeć się na takim uznaniu bez przeprowadzania własnej oceny.

Artykuł 20

1.   Z zastrzeżeniem przepisów ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu oraz art. 34 niniejszej dyrektywy, w odniesieniu do firm inwestycyjnych stosuje się wymogi określone w art. 75 dyrektywy 2006/.../WE.

2.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwe organy mogą zezwolić firmom inwestycyjnym, które nie posiadają zezwolenia na świadczenie usług inwestycyjnych wymienionych w ust. 3 i ust. 6 sekcji A załącznika I do dyrektywy 2004/39/WE, na utrzymywanie funduszy własnych, które są zawsze większe lub równe:

| a) | sumie wymogów kapitałowych zawartych w art. 75 lit. a)-c) dyrektywy 2006/.../WE; oraz |
| --- | --- |

a)

sumie wymogów kapitałowych zawartych w art. 75 lit. a)-c) dyrektywy 2006/.../WE; oraz

| b) | kwocie określonej w art. 21 niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

b)

kwocie określonej w art. 21 niniejszej dyrektywy.

3.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwe organy mogą zezwolić firmom inwestycyjnym, które posiadają kapitał określony w art. 9, a które objęte są poniższymi kategoriami, na utrzymywanie funduszy własnych, które są zawsze większe lub równe sumie wymogów kapitałowych obliczonych zgodnie z wymogami zawartymi w art. 75 lit. a)-c) dyrektywy 2006/.../WE oraz kwocie określonej w art. 21 niniejszej dyrektywy:

| a) | firmy inwestycyjne, które zawierają transakcje na własny rachunek wyłącznie w celu wykonania zlecenia klienta lub w celu uzyskania dostępu do systemu rozliczeniowego lub uznanej giełdy, działając jako agencja lub wykonując zlecenie klienta; oraz |
| --- | --- |

a)

firmy inwestycyjne, które zawierają transakcje na własny rachunek wyłącznie w celu wykonania zlecenia klienta lub w celu uzyskania dostępu do systemu rozliczeniowego lub uznanej giełdy, działając jako agencja lub wykonując zlecenie klienta; oraz

| b) | firmy inwestycyjne:






  i) | które nie przechowują środków pieniężnych lub papierów wartościowych klienta; |
| --- | --- | --- |

b)

firmy inwestycyjne:

i)

które nie przechowują środków pieniężnych lub papierów wartościowych klienta;

| ii) | które zawierają transakcje jedynie na własny rachunek; |
| --- | --- |

ii)

które zawierają transakcje jedynie na własny rachunek;

| iii) | które nie mają zewnętrznych klientów; |
| --- | --- |

iii)

które nie mają zewnętrznych klientów;

| iv) | których transakcje są wykonywane i rozliczane przez instytucję rozliczeniową, a także są przez taką instytucję gwarantowane. |
| --- | --- |

iv)

których transakcje są wykonywane i rozliczane przez instytucję rozliczeniową, a także są przez taką instytucję gwarantowane.

4.   Firmy inwestycyjne, o których mowa w ust. 2 i 3, podlegają wszystkim przepisom odnoszącym się do ryzyka operacyjnego, określonych w załączniku V do dyrektywy 2006/.../WE.

5.   Art. 21 ma zastosowanie wyłącznie do firm inwestycyjnych, do których ma zastosowanie ust. 2 lub 3 lub art. 46, i to wyłącznie w sposób w nich określony.

Artykuł 21

Firmy inwestycyjne mają obowiązek utrzymywania funduszy własnych na poziomie odpowiadającym 25 % stałych kosztów ogólnych w roku poprzednim.

Właściwe organy mogą zmodyfikować ten wymóg w wypadku istotnej zmiany działalności firmy od roku poprzedniego.

W przypadku, gdy firma nie prowadzi jeszcze działalności przez pełny rok, począwszy od dnia podjęcia tej działalności, wymóg ten wynosi 25 % stałych kosztów ogólnych założonych w biznesplanie, chyba że właściwe organy zażądają skorygowania tego planu.

Sekcja 2

Stosowanie wymogów w ujęciu skonsolidowanym

Artykuł 22

1.   Właściwe organy mające obowiązek sprawowania nadzoru skonsolidowanego nad grupami kapitałowymi objętymi art. 2 lub do tego wyznaczone mogą w indywidualnych przypadkach odstąpić od obowiązku stosowania wymogów kapitałowych w ujęciu skonsolidowanym, pod warunkiem że:

| a) | wszystkie unijne firmy inwestycyjne w takiej grupie stosują sposób wyliczania funduszy własnych określony w art. 16; |
| --- | --- |

a)

wszystkie unijne firmy inwestycyjne w takiej grupie stosują sposób wyliczania funduszy własnych określony w art. 16;

| b) | wszystkie firmy inwestycyjne w takiej grupie są objęte kategoriami wymienionymi w art. 20 ust. 2 i 3; |
| --- | --- |

b)

wszystkie firmy inwestycyjne w takiej grupie są objęte kategoriami wymienionymi w art. 20 ust. 2 i 3;

| c) | wszystkie unijne firmy inwestycyjne w takiej grupie spełniają wymogi nałożone w ujęciu nieskonsolidowanym przepisami art. 18 i 20 oraz jednocześnie potrącają ze swoich funduszy własnych wszelkie zobowiązania warunkowe względem firm inwestycyjnych, instytucji finansowych, spółek zarządzania aktywami oraz przedsiębiorstw usług pomocniczych, które w przeciwnym wypadku podlegałyby konsolidacji; oraz |
| --- | --- |

c)

wszystkie unijne firmy inwestycyjne w takiej grupie spełniają wymogi nałożone w ujęciu nieskonsolidowanym przepisami art. 18 i 20 oraz jednocześnie potrącają ze swoich funduszy własnych wszelkie zobowiązania warunkowe względem firm inwestycyjnych, instytucji finansowych, spółek zarządzania aktywami oraz przedsiębiorstw usług pomocniczych, które w przeciwnym wypadku podlegałyby konsolidacji; oraz

| d) | dowolna finansowa spółka holdingowa będąca dominującą finansową spółką holdingową z siedzibą w Państwie Członkowskim dla dowolnej firmy inwestycyjnej w takiej grupie posiada kapitał określony tutaj jako suma pozycji art. 57 lit. a)-h) dyrektywy 2006/.../WE, który jest co najmniej tak duży jak suma pełnej wartości księgowej dowolnych udziałów lub akcji, należności podporządkowanych oraz instrumentów, o których mowa w art. 57 tej dyrektywy, w firmach inwestycyjnych, instytucjach finansowych, spółkach zarządzania aktywami oraz przedsiębiorstwach usług pomocniczych, które w przeciwnym wypadku podlegałyby konsolidacji, oraz całkowita kwota zobowiązań warunkowych względem firm inwestycyjnych, instytucji finansowych, spółek zarządzania aktywami oraz przedsiębiorstw usług pomocniczych, które w przeciwnym wypadku podlegałyby konsolidacji; |
| --- | --- |

d)

dowolna finansowa spółka holdingowa będąca dominującą finansową spółką holdingową z siedzibą w Państwie Członkowskim dla dowolnej firmy inwestycyjnej w takiej grupie posiada kapitał określony tutaj jako suma pozycji art. 57 lit. a)-h) dyrektywy 2006/.../WE, który jest co najmniej tak duży jak suma pełnej wartości księgowej dowolnych udziałów lub akcji, należności podporządkowanych oraz instrumentów, o których mowa w art. 57 tej dyrektywy, w firmach inwestycyjnych, instytucjach finansowych, spółkach zarządzania aktywami oraz przedsiębiorstwach usług pomocniczych, które w przeciwnym wypadku podlegałyby konsolidacji, oraz całkowita kwota zobowiązań warunkowych względem firm inwestycyjnych, instytucji finansowych, spółek zarządzania aktywami oraz przedsiębiorstw usług pomocniczych, które w przeciwnym wypadku podlegałyby konsolidacji;

Każda unijna firma inwestycyjna, która spełnia kryteria wymienione w akapicie pierwszym, ustanawia systemy monitorowania i kontroli źródeł kapitału i finansowania wszystkich finansowych spółek holdingowych, firm inwestycyjnych, instytucji finansowych, spółek zarządzania aktywami oraz przedsiębiorstw usług pomocniczych w ramach grupy.

2.   Na zasadzie odstępstwa od przepisów ust. 1 właściwe organy mogą zezwolić finansowym spółkom holdingowym będącym dominującymi finansowymi spółkami holdingowymi z siedzibą w Państwie Członkowskim względem danej firmy inwestycyjnej w takiej grupie na zastosowanie wartości niższej od wartości obliczonej zgodnie z ust. 1 lit. d), ale nie niższej od sumy wymogów nałożonych na zasadzie nieskonsolidowanej na mocy art. 18 i 20 na firmy inwestycyjne, instytucje finansowe, spółki zarządzania aktywami oraz przedsiębiorstwa usług pomocniczych, które w przeciwnym wypadku podlegałyby konsolidacji, oraz od całkowitej kwoty zobowiązań warunkowych względem firm inwestycyjnych, instytucji finansowych, spółek zarządzania aktywami oraz przedsiębiorstw usług pomocniczych, które w przeciwnym wypadku podlegałyby konsolidacji. Do celów niniejszego ustępu wymóg kapitałowy dla firm inwestycyjnych z państw trzecich, instytucji finansowych, spółek zarządzania aktywami oraz przedsiębiorstw usług pomocniczych oznacza referencyjny wymóg kapitałowy.

Artykuł 23

Właściwe organy wymagają od firm inwestycyjnych należących do grupy kapitałowej, w stosunku do której odstąpiono od wymogu nadzoru skonsolidowanego zgodnie z art. 22, aby firmy te powiadomiły organy o ryzyku mogącym podważyć ich pozycję finansową, w tym o ryzyku związanym ze strukturą i źródłami funduszy własnych i finansowania zewnętrznego. Jeśli właściwe organy następnie dojdą do wniosku, iż pozycja finansowa takiej firmy inwestycyjnej nie jest adekwatnie zabezpieczona, mogą one wymagać od niej podjęcia odpowiednich środków, w tym — o ile będzie to niezbędne — wprowadzenia ograniczeń dotyczących przepływu kapitału z tej firmy do innych podmiotów grupy kapitałowej.

W przypadku, gdy właściwe organy odstępują od wymogu nadzoru skonsolidowanego zgodnie z art. 22, podejmują one inne stosowne środki celem monitorowania ryzyka wynikającego z koncentracji zaangażowań w skali całej grupy kapitałowej, łącznie z przedsiębiorstwami nieumiejscowionymi w Państwie Członkowskim.

W przypadku gdy właściwe organy odstępują od stosowania skonsolidowanych wymogów dotyczących funduszy własnych zgodnie z art. 22, wymogi określone w art. 123 oraz tytule V rozdział 5 dyrektywy 2006/.../WE stosuje się na zasadzie nieskonsolidowanej, natomiast wymogi określone w art. 124 tej dyrektywy stosuje się na zasadzie nieskonsolidowanej w odniesieniu do nadzoru nad firmami inwestycyjnymi.

Artykuł 24

1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 2 ust. 2 właściwe organy mogą zwolnić firmy inwestycyjne ze skonsolidowanego wymogu kapitałowego ustanowionego w tym artykule, pod warunkiem, że wszystkie firmy inwestycyjne w grupie są objęte art. 20 ust. 2, a w skład grupy nie wchodzą instytucje kredytowe.

2.   W przypadku spełnienia wymogów określonych w ust. 1 dominująca firma inwestycyjna z siedzibą w jednym z Państw Członkowskich ma obowiązek utrzymywania funduszy własnych w ujęciu skonsolidowanym na poziomie, który jest zawsze większy lub równy wyższej z dwóch poniższych wartości obliczonych na podstawie skonsolidowanej sytuacji finansowej dominującej firmy inwestycyjnej i zgodnie z przepisami sekcji 3 niniejszego rozdziału:

| a) | suma wymogów kapitałowych zawartych w art. 75 lit. a)-c) dyrektywy 2006/.../WE; oraz |
| --- | --- |

a)

suma wymogów kapitałowych zawartych w art. 75 lit. a)-c) dyrektywy 2006/.../WE; oraz

| b) | kwota określona w art. 21 niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

b)

kwota określona w art. 21 niniejszej dyrektywy.

3.   W przypadku spełnienia wymogów określonych w ust. 1, firma inwestycyjna kontrolowane przez finansową spółkę holdingową ma obowiązek stałego utrzymywania funduszy własnych w ujęciu skonsolidowanym na poziomie, który co najmniej odpowiada wyższej z dwóch poniższych wartości, obliczonych na podstawie skonsolidowanej sytuacji finansowej w finansowej spółce holdingowej, zgodnie z przepisami sekcji 3 niniejszego rozdziału:

| a) | suma wymogów kapitałowych zawartych w art. 75 lit. a)-c) dyrektywy 2006/.../WE; oraz |
| --- | --- |

a)

suma wymogów kapitałowych zawartych w art. 75 lit. a)-c) dyrektywy 2006/.../WE; oraz

| b) | kwota określona w art. 21niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

b)

kwota określona w art. 21niniejszej dyrektywy.

Artykuł 25

Na zasadzie odstępstwa od art. 2 ust. 2 właściwe organy mogą zwolnić firmy inwestycyjne ze skonsolidowanego wymogu kapitałowego ustanowionego w tym artykule, pod warunkiem, że wszystkie firmy inwestycyjne w grupie są objęte definicją firm inwestycyjnych określoną w art. 20 ust. 2 i 3, a w skład grupy nie wchodzą instytucje kredytowe.

W przypadku spełnienia wymogów określonych w pierwszym akapicie dominujące firma inwestycyjna z siedzibą w jednym z Państw Członkowskich ma obowiązek utrzymywania funduszy własnych w ujęciu skonsolidowanym na poziomie, który jest zawsze większy lub równy sumie, wymogów zawartych w art. 75 lit. a)-c) dyrektywy 2006/.../WE oraz kwoty określonej w art. 21 niniejszej dyrektywy, obliczonych na podstawie skonsolidowanej sytuacji finansowej dominującej firmy inwestycyjnej zgodnie z sekcją 3 niniejszego rozdziału.

W przypadku spełnienia wymogów określonych w pierwszym akapicie firma inwestycyjna kontrolowana przez finansową spółkę holdingową ma obowiązek stałego utrzymywania funduszy własnych w ujęciu skonsolidowanym na poziomie, który jest zawsze większy lub równy sumie wymogów zawartych w art. 75 lit.a)-c) dyrektywy 2006/.../WE oraz kwoty określonej w art. 21 niniejszej dyrektywy, obliczonych na podstawie skonsolidowanej sytuacji finansowej w finansowej spółce holdingowej zgodnie z sekcją 3 niniejszego rozdziału.

Sekcja 3

Obliczanie skonsolidowanych wymogów kapitałowych

Artykuł 26

1.   W przypadku gdy właściwe organy nie korzystają z możliwości odstąpienia na mocy art. 22, mogą — do celów obliczenia na bazie skonsolidowanej wymogów kapitałowych określonych w załączniku I i V oraz koncentracji zaangażowań określonych w art. 28-32 oraz w załączniku VI — zezwolić na saldowanie pozycji netto w portfelu handlowym jednej instytucji z pozycjami netto w portfelu handlowym drugiej instytucji zgodnie z zasadami określonymi w art. 28-32 oraz w załącznikach I, V i VI.

Ponadto właściwe organy te mogą zezwolić na saldowanie pozycji walutowych jednej instytucji z pozycjami walutowymi drugiej instytucji zgodnie z zasadami określonymi w załączniku III lub w załączniku V. Organy te mogą także zezwolić na saldowanie pozycji w towarach jednej instytucji z pozycjami w towarach drugiej instytucji zgodnie z zasadami określonymi w załączniku IV lub w załączniku V.

2.   Właściwe organy mogą zezwolić na kompensowanie pozycji portfela handlowego i pozycji wymiany walutowej przedsiębiorstw umiejscowionych w państwach trzecich, o ile spełnione są równocześnie następujące warunki:

| a) | przedsiębiorstwom takim udzielono zezwolenia w danym państwie trzecim i przedsiębiorstwa te bądź spełniają kryteria definicji instytucji kredytowej zawartej w art. 4 ust. 1 dyrektywy 2006/.../WE, albo stanowią uznane firmy inwestycyjne państw trzecich; |
| --- | --- |

a)

przedsiębiorstwom takim udzielono zezwolenia w danym państwie trzecim i przedsiębiorstwa te bądź spełniają kryteria definicji instytucji kredytowej zawartej w art. 4 ust. 1 dyrektywy 2006/.../WE, albo stanowią uznane firmy inwestycyjne państw trzecich;

| b) | przedsiębiorstwa takie, w ujęciu nieskonsolidowanym, przestrzegają zasad adekwatności kapitału odpowiadających zasadom, które zostały określone w niniejszej dyrektywie; oraz |
| --- | --- |

b)

przedsiębiorstwa takie, w ujęciu nieskonsolidowanym, przestrzegają zasad adekwatności kapitału odpowiadających zasadom, które zostały określone w niniejszej dyrektywie; oraz

| c) | w danych państwach trzecich nie obowiązują przepisy, które mogłyby znacząco wpływać na przepływ funduszy w ramach grupy kapitałowej. |
| --- | --- |

c)

w danych państwach trzecich nie obowiązują przepisy, które mogłyby znacząco wpływać na przepływ funduszy w ramach grupy kapitałowej.

3.   Właściwe organy mogą również zezwolić na kompensowanie zgodnie z ust. 1 pozycji utrzymywanych przez instytucje należące do jednej grupy kapitałowej, które uzyskały zezwolenie w danym Państwie Członkowskim, pod warunkiem że:

| a) | alokacja kapitału w ramach grupy jest zadowalająca; oraz |
| --- | --- |

a)

alokacja kapitału w ramach grupy jest zadowalająca; oraz

| b) | warunki regulacyjne, prawne lub umowne określające działalność tych instytucji gwarantują wzajemne wsparcie finansowe w ramach grupy. |
| --- | --- |

b)

warunki regulacyjne, prawne lub umowne określające działalność tych instytucji gwarantują wzajemne wsparcie finansowe w ramach grupy.

4.   Ponadto właściwe organy mogą zezwolić na kompensowanie pozycji przewidziane w ust. 1 między instytucjami należącymi do jednej grupy kapitałowej, które spełniają warunki określone w ust. 3, a inną instytucją należącą do tej samej grupy, która uzyskała zezwolenie w innym Państwie Członkowskim, pod warunkiem że instytucja ta ma obowiązek spełniania wymogów kapitałowych określonych w art. 18, 20 i 28 w ujęciu nieskonsolidowanym.

Artykuł 27

1.   Przy wyliczaniu skonsolidowanych funduszy własnych stosuje się przepis art. 65 dyrektywy 2006/.../WE.

2.   Przy wyliczaniu skonsolidowanych funduszy własnych właściwe organy odpowiedzialne za sprawowanie nadzoru skonsolidowanego mogą uznać zasadność stosowania wobec danych instytucji szczególnych definicji funduszy własnych przedstawionych w rozdziale IV.

Sekcja 4

Monitorowanie i kontrola koncentracji zaangażowań

Artykuł 28

1.   Instytucje monitorują i kontrolują koncentrację zaangażowań zgodnie z przepisami art. 106-118 dyrektywy 2006/.../WE.

2.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 te instytucje, które wyliczają wymogi kapitałowe z tytułu działalności zaliczonej do portfela handlowego zgodnie z załącznikiem I i II, a także, jeśli to właściwe, zgodnie z załącznikiem V niniejszej dyrektywy, mają obowiązek nadzorowania i kontroli koncentracji zaangażowań zgodnie z art. 106-118 dyrektywy 2006/.../WE, jednak przy zastosowaniu modyfikacji określonych w art. 29-32 niniejszej dyrektywy.

3.   Do dnia 31 grudnia 2007 r. Komisja przekazuje Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z wykonania przepisów niniejszej sekcji wraz z odpowiednimi wnioskami.

Artykuł 29

1.   Zaangażowanie wobec pojedynczego klienta wynikające z działalności zaliczonej do portfela handlowego wylicza się poprzez zsumowanie następujących pozycji:

| a) | nadwyżki pozycji długich danej instytucji nad pozycjami krótkimi (gdy jest to wartość dodatnia) we wszystkich instrumentach finansowych wyemitowanych przez danego klienta, przy czym pozycję netto w każdym instrumencie wylicza się według metod określonych w załączniku I; |
| --- | --- |

a)

nadwyżki pozycji długich danej instytucji nad pozycjami krótkimi (gdy jest to wartość dodatnia) we wszystkich instrumentach finansowych wyemitowanych przez danego klienta, przy czym pozycję netto w każdym instrumencie wylicza się według metod określonych w załączniku I;

| b) | zaangażowanie netto instytucji z tytułu gwarantowania emisji instrumentów dłużnych lub akcji; oraz |
| --- | --- |

b)

zaangażowanie netto instytucji z tytułu gwarantowania emisji instrumentów dłużnych lub akcji; oraz

| c) | zaangażowanie wobec danego klienta z tytułu transakcji, umów i kontraktów, o których mowa w załączniku II, przy czym zaangażowanie to oblicza się w sposób określony w tym załączniku dla obliczenia wartości zaangażowań. |
| --- | --- |

c)

zaangażowanie wobec danego klienta z tytułu transakcji, umów i kontraktów, o których mowa w załączniku II, przy czym zaangażowanie to oblicza się w sposób określony w tym załączniku dla obliczenia wartości zaangażowań.

Do celów lit. b) zaangażowanie netto oblicza się, odejmując te pozycje z tytułu gwarantowania emisji, które zostały subskrybowane lub regwarantowane przez strony trzecie na podstawie formalnych umów, oraz pomniejszając je o współczynniki określone w ust. 41 załącznika I.

Do celów lit. b), do czasu dalszej koordynacji, właściwe organy wymagają od instytucji, aby ustanowiły systemy monitorowania i kontroli zaangażowań z tytułu gwarantowania emisji w okresie pomiędzy podjęciem początkowego zobowiązania gwarancyjnego a pierwszym dniem roboczym, uwzględniając ryzyko związane z danym rynkiem.

Do celów lit. c) z odniesienia w ust. 6 załącznika II do dyrektywy 2006/.../WE wyłącza się art. 84-89 tej dyrektywy.

2.   Zaangażowanie wobec grupy powiązanych ze sobą klientów z tytułu działalności zaliczonej do portfela handlowego wylicza się poprzez zsumowanie ustalonych zgodnie z ust. 1 zaangażowań wobec pojedynczych klientów wchodzących w skład tej grupy.

Artykuł 30

1.   Łączne zaangażowanie wobec pojedynczego klienta lub grupy powiązanych ze sobą klientów wylicza się poprzez zsumowanie zaangażowania z tytułu działalności zaliczonej do portfela handlowego i zaangażowania z tytułu działalności niezaliczonej do tego portfela, uwzględniając przepisy art. 112-117 dyrektywy 2006/.../WE.

W celu wyliczenia zaangażowania z tytułu działalności niezaliczonej do portfela handlowego instytucje przyjmują, iż zaangażowanie wynikające z aktywów, które pomniejszają fundusze własne zgodnie z art. 13 ust. 2 drugi akapit lit. d), wynosi zero.

2.   Łączne zaangażowania instytucji wobec pojedynczych klientów i grup powiązanych ze sobą klientów wyliczone stosownie do ust. 4 należy zgłaszać zgodnie z art.110 dyrektywy 2006/.../WE.

Z wyjątkiem działań związanych z transakcjami z przyrzeczeniem odkupu, transakcjami pożyczek papierów wartościowych lub towarów obliczenie do celów sprawozdawczych wartości koncentracji zaangażowań względem pojedynczych klientów i grup powiązanych ze sobą klientów nie obejmuje uznania technik ograniczenia ryzyka kredytowego.

3.   Suma zaangażowań wobec pojedynczych klientów i grup powiązanych ze sobą klientów określona w ust. 1 podlega limitom określonym w art. 111-117 dyrektywy 2006/.../WE.

4.   Na zasadzie odstępstwa od przepisu ust. 3 właściwe organy mogą zezwolić, aby aktywa stanowiące roszczenia wobec uznanych firm inwestycyjnych państw trzecich, inne zaangażowania wobec takich firm oraz zaangażowania wobec uznanych izb rozliczeniowych i giełd prowadzących obrót instrumentami finansowymi były traktowane na tych samych zasadach, na jakich traktuje się zaangażowania wobec instytucji zgodnie z art. 113 ust. 3 lit. i) oraz art. 115 ust. 2 i art. 116 dyrektywy 2006/.../WE.

Artykuł 31

Właściwe organy mogą udzielać zgody na przekroczenie limitów określonych w art. 111-117 dyrektywy 2006/.../WE, jeśli spełnione są następujące warunki:

| a) | zaangażowanie wobec danego klienta lub grupy powiązanych ze sobą klientów z tytułu działalności niezaliczonej do portfela handlowego nie przekracza limitów określonych w art. 111-117 dyrektywy 2006/.../WE, wyliczonych na podstawie funduszy własnych zgodnie z ich określeniem w tej dyrektywie, a więc nadmierne zaangażowanie wynika w całości z działalności zaliczonej do portfela handlowego; |
| --- | --- |

a)

zaangażowanie wobec danego klienta lub grupy powiązanych ze sobą klientów z tytułu działalności niezaliczonej do portfela handlowego nie przekracza limitów określonych w art. 111-117 dyrektywy 2006/.../WE, wyliczonych na podstawie funduszy własnych zgodnie z ich określeniem w tej dyrektywie, a więc nadmierne zaangażowanie wynika w całości z działalności zaliczonej do portfela handlowego;

| b) | instytucja spełnia dodatkowy wymóg kapitałowy odnośnie do nadmiernego zaangażowania przewyższającego limity określone w art. 111 ust. 1 i 2 dyrektywy 2006/.../WE obliczony zgodnie z załącznikiem VI do tej dyrektywy; |
| --- | --- |

b)

instytucja spełnia dodatkowy wymóg kapitałowy odnośnie do nadmiernego zaangażowania przewyższającego limity określone w art. 111 ust. 1 i 2 dyrektywy 2006/.../WE obliczony zgodnie z załącznikiem VI do tej dyrektywy;

| c) | w przypadku gdy upłynęło do dziesięciu dni od chwili przekroczenia limitów, nadmierne zaangażowanie wobec danego klienta lub danej grupy powiązanych ze sobą klientów z tytułu działalności zaliczonej do portfela handlowego nie może przewyższać 500 % funduszy własnych instytucji; |
| --- | --- |

c)

w przypadku gdy upłynęło do dziesięciu dni od chwili przekroczenia limitów, nadmierne zaangażowanie wobec danego klienta lub danej grupy powiązanych ze sobą klientów z tytułu działalności zaliczonej do portfela handlowego nie może przewyższać 500 % funduszy własnych instytucji;

| d) | suma wszystkich nadmiernych zaangażowań, które trwają dłużej niż dziesięć dni, nie może przewyższać 600 % funduszy własnych instytucji; oraz |
| --- | --- |

d)

suma wszystkich nadmiernych zaangażowań, które trwają dłużej niż dziesięć dni, nie może przewyższać 600 % funduszy własnych instytucji; oraz

| e) | instytucje zgłaszają właściwym organom raz na trzy miesiące wszystkie przypadki przekroczenia limitów określonych w art. 111 ust. 1 i 2 dyrektywy 2006/.../WE w ciągu minionych trzech miesięcy. |
| --- | --- |

e)

instytucje zgłaszają właściwym organom raz na trzy miesiące wszystkie przypadki przekroczenia limitów określonych w art. 111 ust. 1 i 2 dyrektywy 2006/.../WE w ciągu minionych trzech miesięcy.

W odniesieniu do lit. e), dla każdego przypadku przekroczenia limitów podaje się kwotę nadmiernego zaangażowania i nazwę klienta.

Artykuł 32

1.   Właściwe organy ustanawiają procedury, aby uniemożliwić instytucjom celowe unikanie dodatkowych wymogów kapitałowych z tytułu zaangażowań przewyższających limity określone w art. 111 ust. 1 i 2 dyrektywy 2006/.../WE, które to zaangażowania trwają dłużej niż dziesięć dni, poprzez czasowe przeniesienie danych zaangażowań do innego przedsiębiorstwa, które należy bądź nie należy do tej samej grupy kapitałowej, lub poprzez przeprowadzanie sztucznych transakcji celem ukończenia jednego zaangażowania przed upływem dziesięciu dni i utworzenia nowego zaangażowania.

Właściwe organy powiadamiają Radę i Komisję o tych procedurach.

Instytucje mają obowiązek wdrożenia systemów, które zapewnią, że każde przeniesienie zaangażowań powodujące takie skutki, o których mowa w pierwszym akapicie, zostanie bezzwłocznie zgłoszone właściwym organom.

2.   Właściwe organy mogą zezwolić instytucjom, którym udzielono zgody na stosowanie alternatywnej metody określenia funduszy własnych zgodnie z art. 13 ust. 2, na stosowanie tej metody do celów art. 30 ust. 2, art. 30 ust. 3 i art. 31, pod warunkiem że dane instytucje będą miały obowiązek spełniania wszystkich wymogów zawartych w art. 110-117 dyrektywy 2006/.../WE w zakresie zaangażowań z tytułu działalności niezaliczonej do portfela handlowego za pomocą funduszy własnych w rozumieniu definicji zawartej w tej dyrektywie.

Sekcja 5

Wycena pozycji do celów sprawozdawczych

Artykuł 33

1.   Wszystkie pozycje zaliczone do portfela handlowego podlegają zasadom ostrożnej wyceny, jak określono w załączniku VII część B. Zasady te zobowiązują instytucje do zapewnienia, by wartość zastosowana względem każdej z tych pozycji właściwie odzwierciedlała bieżącą wartość rynkową. Wartość zastosowana względem każdej z tych pozycji obejmuje odpowiedni stopień pewności, uwzględniający dynamiczny charakter pozycji zaliczonych do portfela handlowego, wymagania ostrożnościowe oraz zasady działania i cel wymogów kapitałowych w odniesieniu do pozycji zaliczonych do portfela handlowego.

2.   Wycenę pozycji zaliczonych do portfela handlowego aktualizuje się co najmniej raz dziennie.

3.   W przypadku braku łatwo dostępnych cen rynkowych właściwe organy mogą odstąpić od wymogu określonego w ust. 1 i 2 i wymagać od instytucji stosowania alternatywnych metod wyceny, pod warunkiem jednak, że metody te mają charakter dostatecznie ostrożny i zostały zatwierdzone przez właściwe organy.

Sekcja 6

Zarządzanie ryzykiem i ocena kapitału

Artykuł 34

Właściwe organy zobowiązują każdą firmę inwestycyjną, by oprócz spełniania wymogów określonych w art. 13 dyrektywy 2004/39/WE, spełniało także wymogi określone w art. 22 i. 123 dyrektywy 2006/.../WE, z zastrzeżeniem postanowień dotyczących poziomów stosowania, określonych w art. 68-73 tej dyrektywy.

Sekcja 7

Wymogi sprawozdawcze

Artykuł 35

1.   Państwa Członkowskie wymagają od firm inwestycyjnych i instytucji kredytowych, aby przedkładały właściwym organom macierzystych Państw Członkowskich wszelkie informacje potrzebne do oceny przestrzegania przez te podmioty zasad przyjętych na podstawie niniejszej dyrektywy. Państwa Członkowskie zapewniają również, by mechanizmy kontroli wewnętrznej oraz procedury administracyjne i rachunkowości w ramach instytucji pozwalały w każdej chwili zweryfikować przestrzeganie tych zasad.

2.   Firmy inwestycyjne składają sprawozdania właściwym organom w trybie ustalonym przez te organy przynajmniej raz na miesiąc w przypadku firm objętych przepisem art. 9, przynajmniej raz na trzy miesiące w przypadku firm objętych przepisem art. 5 ust. 1, przynajmniej raz na sześć miesięcy w przypadku firm objętych przepisem art. 5 ust. 3.

3.   Niezależnie od ust. 2 firmy inwestycyjne objęte przepisami art. 5 ust. 1 i 9 mają obowiązek sporządzania tych informacji w ujęciu skonsolidowanym lub skonsolidowanym na niższym szczeblu jedynie raz na sześć miesięcy.

4.   Instytucje kredytowe mają obowiązek składania sprawozdań w trybie ustalonym przez właściwe organy z częstotliwością wymaganą przez dyrektywę 2006/.../WE.

5.   Właściwe organy nałożą na instytucje obowiązek bezzwłocznego zgłoszenia każdego przypadku niewykonania zobowiązań przez kontrahenta, z którym zawarły umowę z udzielonym lub otrzymanym przyrzeczeniem odkupu, bądź przeprowadziły transakcję udzielenia lub zaciągnięcia pożyczki papierów wartościowych lub towarów.

ROZDZIAŁ VI

Sekcja 1

Właściwe organy

Artykuł 36

1.   Państwa Członkowskie wyznaczają właściwe organy mające zadanie wykonywania obowiązków przewidzianych niniejszą dyrektywą. Powiadamiają one o tym Komisję, zaznaczając podział obowiązków.

2.   Właściwe organy są organami publicznymi lub podmiotami uznanymi przez prawo krajowe lub organy publiczne za część systemu nadzoru działającego w danym Państwie Członkowskim.

3.   Właściwym organom nadaje się wszelkie uprawnienia niezbędne do wykonywania ich zadań, w szczególności do nadzorowania procesu tworzenia portfeli handlowych.

Sekcja 2

Nadzór

Artykuł 37

1.   Tytuł V rozdział 4 dyrektywy 2006/.../WE stosuje się odpowiednio do nadzoru firm inwestycyjnych zgodnie z poniższymi zasadami:

| a) | odniesienia do przepisów art. 6 dyrektywy 2006/.../WE traktuje się jako odniesienia do art. 5 dyrektywy 2004/39/WE; |
| --- | --- |

a)

odniesienia do przepisów art. 6 dyrektywy 2006/.../WE traktuje się jako odniesienia do art. 5 dyrektywy 2004/39/WE;

| b) | odniesienia do przepisów art. 22 i 123 dyrektywy 2006/.../WE traktuje się jako odniesienia do art. 34 dyrektywy niniejszej dyrektywy; oraz |
| --- | --- |

b)

odniesienia do przepisów art. 22 i 123 dyrektywy 2006/.../WE traktuje się jako odniesienia do art. 34 dyrektywy niniejszej dyrektywy; oraz

| c) | odniesienia do przepisów art. 44-52 dyrektywy 2006/.../WE traktuje się jako odniesienia do art. 54 i 58 dyrektywy 2004/39/WE. |
| --- | --- |

c)

odniesienia do przepisów art. 44-52 dyrektywy 2006/.../WE traktuje się jako odniesienia do art. 54 i 58 dyrektywy 2004/39/WE.

W przypadku gdy jednostkami zależnymi w stosunku do finansowej spółki holdingowej są zarówno instytucja kredytowa, jak i firma inwestycyjna, przepisy tytułu V rozdziału 4 dyrektywy 2006/.../WE obowiązują w zakresie nadzoru nad instytucjami, tak jak gdyby odniesienia do instytucji kredytowych dotyczyły instytucji.

2.   Art. 129 ust. 2 dyrektywy 2006/.../WE stosuje się również w odniesieniu do uznawania wewnętrznych modeli instytucji zgodnie z załącznikiem V do niniejszej dyrektywy, o ile zostanie złożony odpowiedni wniosek przez dominującą unijną instytucję kredytową i jej spółkę zależną lub dominującą unijną firmę inwestycyjną i jej jednostki zależne lub wspólnie przez jednostki zależne dominującej unijnej finansowej spółki holdingowej.

Okres wymagany do uznania, o którym mowa w pierwszym akapicie, wynosi sześć miesięcy.

Artykuł 38

1.   Właściwe organy Państw Członkowskich ściśle współpracują ze sobą w pełnieniu obowiązków określonych w niniejszej dyrektywie, w szczególności w przypadku gdy usługi inwestycyjne są świadczone na podstawie swobody świadczenia usług lub poprzez ustanowienie oddziału.

Właściwe organy na żądanie przekazują sobie wzajemnie wszelkie informacje mogące usprawnić nadzór nad adekwatnością kapitału instytucji, zwłaszcza w zakresie weryfikowania przestrzegania przez te podmioty zasad określonych w niniejszej dyrektywie.

2.   Wszelka przewidziana w niniejszej dyrektywie wymiana informacji pomiędzy właściwymi organami podlega następującym obowiązkom dochowania tajemnicy zawodowej:

| a) | w odniesieniu do firm inwestycyjnych — obowiązkowi nałożonemu art. 54 i 58 dyrektywy 2004/39/WE; oraz |
| --- | --- |

a)

w odniesieniu do firm inwestycyjnych — obowiązkowi nałożonemu art. 54 i 58 dyrektywy 2004/39/WE; oraz

| b) | w odniesieniu do instytucji kredytowych — obowiązkowi nałożonemu art. 44-52 dyrektywy 2006/.../WE. |
| --- | --- |

b)

w odniesieniu do instytucji kredytowych — obowiązkowi nałożonemu art. 44-52 dyrektywy 2006/.../WE.

ROZDZIAŁ VII

SPRAWOZDAWCZOŚĆ

Artykuł 39

Wymogi określone w tytule V rozdział 5 dyrektywy 2006/.../WE stosuje się do firm inwestycyjnych.

ROZDZIAŁ VIII

Sekcja 1

Artykuł 40

Do celów obliczenia minimalnych wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka kontrahenta, zgodnie z niniejszą dyrektywą, oraz obliczania minimalnych wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka kredytowego, zgodnie z dyrektywą 2006/.../WE i bez uszczerbku dla przepisów ust. 6 załącznika III do tej dyrektywy, ekspozycje wobec uznanych firm inwestycyjnych z państw trzecich oraz ekspozycje wobec uznanych izb rozliczeniowych i giełd traktuje się jako ekspozycje wobec instytucji.

Sekcja 2

Uprawnienia wykonawcze

Artykuł 41

1.   Komisja podejmuje decyzję w sprawie wszelkich dostosowań technicznych dotyczących następujących obszarów zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 42 ust. 2:

| a) | objaśnianie definicji zawartych w art. 3 celem zapewnienia jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy; |
| --- | --- |

a)

objaśnianie definicji zawartych w art. 3 celem zapewnienia jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy;

| b) | objaśnianie definicji zawartych w art. 3 celem uwzględnienia nowych zjawisk na rynkach finansowych; |
| --- | --- |

b)

objaśnianie definicji zawartych w art. 3 celem uwzględnienia nowych zjawisk na rynkach finansowych;

| c) | dostosowanie wysokości kapitału założycielskiego określonej w art. 5-9 oraz wielkości podanych w art. 18 ust. 2 celem uwzględnienia nowych zjawisk natury gospodarczej i monetarnej; |
| --- | --- |

c)

dostosowanie wysokości kapitału założycielskiego określonej w art. 5-9 oraz wielkości podanych w art. 18 ust. 2 celem uwzględnienia nowych zjawisk natury gospodarczej i monetarnej;

| d) | dostosowanie kategorii firm inwestycyjnych w art. 20 ust. 2 i 3 celem uwzględnienia nowych zjawisk na rynkach finansowych; |
| --- | --- |

d)

dostosowanie kategorii firm inwestycyjnych w art. 20 ust. 2 i 3 celem uwzględnienia nowych zjawisk na rynkach finansowych;

| e) | objaśnianie wymogów określonych w art. 21 celem zapewnienia jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy; |
| --- | --- |

e)

objaśnianie wymogów określonych w art. 21 celem zapewnienia jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy;

| f) | dostosowywanie terminologii i redagowanie definicji stosownie do kolejnych aktów dotyczących instytucji i spraw pokrewnych; |
| --- | --- |

f)

dostosowywanie terminologii i redagowanie definicji stosownie do kolejnych aktów dotyczących instytucji i spraw pokrewnych;

| g) | dostosowanie przepisów technicznych w załącznikach I-VII wskutek nowych zjawisk zachodzących na rynkach finansowych, a także w zakresie pomiaru ryzyka, standardów i wymogów rachunkowości, uwzględniających przepisy prawa wspólnotowego, lub ze względu na konwergencję praktyk nadzorczych; lub |
| --- | --- |

g)

dostosowanie przepisów technicznych w załącznikach I-VII wskutek nowych zjawisk zachodzących na rynkach finansowych, a także w zakresie pomiaru ryzyka, standardów i wymogów rachunkowości, uwzględniających przepisy prawa wspólnotowego, lub ze względu na konwergencję praktyk nadzorczych; lub

| h) | dostosowania techniczne w celu uwzględnienia wyników przeglądu, o którym mowa w art. 65 ust. 3 dyrektywy 2004/39/WE. |
| --- | --- |

h)

dostosowania techniczne w celu uwzględnienia wyników przeglądu, o którym mowa w art. 65 ust. 3 dyrektywy 2004/39/WE.

2.   Żaden z przyjętych środków wykonawczych nie może zmienić podstawowych przepisów niniejszej dyrektywy.

Artykuł 42

1.   Komisję wspiera Europejski Komitet Bankowy, powołany decyzją Komisji 2004/10/WE z dnia 5 listopada 2003 r. (12) (zwany dalej „Komitetem”).

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu zastosowanie znajduje art. 5 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów art. 7 ust. 3 i art. 8 tej decyzji.

Okres określony w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.

3.   Bez uszczerbku dla przyjętych już środków wykonawczych, do czasu upływu dwuletniego okresu następującego po przyjęciu niniejszej dyrektywy, a najpóźniej do dnia 1 kwietnia 2008 r. zawiesza się stosowanie przepisów niniejszej dyrektywy wymagających przyjęcia przepisów technicznych, poprawek i decyzji zgodnie z ust. 2. Na podstawie wniosku Komisji Parlament Europejski i Rada mogą odnowić odnośne przepisy zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu i w tym celu dokonają ich rewizji przed upływem wymienionego w niniejszym ustępie okresu lub przed datą, określoną w niniejszym ustępie, jeżeli jest ona wcześniejsza.

4.   Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

Sekcja 3

Przepisy przejściowe

Artykuł 43

W odniesieniu do firm inwestycyjnych obliczających kwoty ekspozycji ważone ryzykiem do celów załącznika II niniejszej dyrektywy zgodnie z art. 84-89 dyrektywy 2006/.../WE lub stosujących do obliczania swoich wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka operacyjnego zaawansowaną metodę pomiaru, określoną w art. 105 tej dyrektywy, stosuje się przepisy art. 152 ust. 1-7 dyrektywy 2006/.../WE zgodnie z art. 2 i rozdziałem V sekcje 2 i 3 tej dyrektywy.

Artykuł 44

Do dnia 31 grudnia 2012 r. w odniesieniu do firm inwestycyjnych, których odpowiedni wskaźnik dla linii biznesowej związanej z handlem i sprzedażą stanowi co najmniej 50 % całkowitej wielkości wskaźników dla wszystkich linii biznesowych, obliczonych zgodnie z art. 20 niniejszej dyrektywy oraz z załącznikiem X część 2 ust. 1-4 dyrektywy 2006/.../WE, Państwa Członkowskie mogą do linii biznesowej „handel i sprzedaż” zastosować wartość procentową równą 15 %.

Artykuł 45

1.   Właściwe organy mogą zezwolić firmom inwestycyjnym na przekroczenie limitów dotyczących koncentracji zaangażowania określonych w art. 111 dyrektywy 2006/.../WE. Firmy inwestycyjne nie muszą uwzględniać przekroczeń takich limitów określonych w art. 75 lit. b) tej dyrektywy. Z powyższej opcji można korzystać do dnia 31 grudnia 2010 r. lub do dnia wejścia w życie jakichkolwiek zmian mających wpływ na koncentrację zaangażowań, zgodnie z art. 119 dyrektywy 2006/.../WE, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej. Warunkiem skorzystania z powyższej opcji jest spełnienie następujących warunków określonych w lit. a)-d):

| a) | firma inwestycyjna świadczy usługi inwestycyjne lub prowadzi działalność związaną z instrumentami finansowymi wyszczególnionymi w załączniku I sekcja C ust. 5, 6, 7, 9 i 10 dyrektywy 2004/39/WE; |
| --- | --- |

a)

firma inwestycyjna świadczy usługi inwestycyjne lub prowadzi działalność związaną z instrumentami finansowymi wyszczególnionymi w załączniku I sekcja C ust. 5, 6, 7, 9 i 10 dyrektywy 2004/39/WE;

| b) | firma inwestycyjna nie świadczy takich usług inwestycyjnych ani nie prowadzi takiej działalności inwestycyjnej na rzecz lub w imieniu klientów detalicznych; |
| --- | --- |

b)

firma inwestycyjna nie świadczy takich usług inwestycyjnych ani nie prowadzi takiej działalności inwestycyjnej na rzecz lub w imieniu klientów detalicznych;

| c) | przypadki przekroczenia limitów, o których mowa w części wprowadzającej niniejszego ustępu wystąpiły w związku z ekspozycjami wynikającymi z umów stanowiących instrumenty finansowe wyszczególnione w lit. a) i dotyczą towarów lub instrumentów bazowych w rozumieniu załącznika I sekcja C ust. 10 dyrektywy 2004/39/WE (rynki instrumentów finansowych) i obliczane są zgodnie z załącznikiem III i IV dyrektywy 2006/.../WE lub z umów dotyczących dostawy towarów lub praw emisji zanieczyszczeń; oraz |
| --- | --- |

c)

przypadki przekroczenia limitów, o których mowa w części wprowadzającej niniejszego ustępu wystąpiły w związku z ekspozycjami wynikającymi z umów stanowiących instrumenty finansowe wyszczególnione w lit. a) i dotyczą towarów lub instrumentów bazowych w rozumieniu załącznika I sekcja C ust. 10 dyrektywy 2004/39/WE (rynki instrumentów finansowych) i obliczane są zgodnie z załącznikiem III i IV dyrektywy 2006/.../WE lub z umów dotyczących dostawy towarów lub praw emisji zanieczyszczeń; oraz

| d) | firma inwestycyjna dysponuje udokumentowaną strategią zarządzania oraz, w szczególności, kontroli i ograniczania ryzyka wynikającego z koncentracji ekspozycji. Firma inwestycyjna jest zobowiązana zawiadomić właściwe organy o tej strategii oraz niezwłocznie poinformować o jej istotnych zmianach. Firma inwestycyjna podejmie odpowiednie działania w celu zapewnienia stałego monitorowania wiarygodności kredytowej kredytobiorców, stosownie do ich wpływu na ryzyko koncentracji. Działania te mają umożliwiać firmom inwestycyjnym podjęcie odpowiednich i dostatecznie szybkich działań w przypadku obniżenia wiarygodności kredytowej; |
| --- | --- |

d)

firma inwestycyjna dysponuje udokumentowaną strategią zarządzania oraz, w szczególności, kontroli i ograniczania ryzyka wynikającego z koncentracji ekspozycji. Firma inwestycyjna jest zobowiązana zawiadomić właściwe organy o tej strategii oraz niezwłocznie poinformować o jej istotnych zmianach. Firma inwestycyjna podejmie odpowiednie działania w celu zapewnienia stałego monitorowania wiarygodności kredytowej kredytobiorców, stosownie do ich wpływu na ryzyko koncentracji. Działania te mają umożliwiać firmom inwestycyjnym podjęcie odpowiednich i dostatecznie szybkich działań w przypadku obniżenia wiarygodności kredytowej;

2.   Firma inwestycyjna, która przekroczyła wewnętrzne limity ustanowione w ramach strategii, o której mowa w ust. 1 lit. d), niezwłocznie zawiadamia właściwe organy o wielkości i charakterze przekroczenia oraz o kontrahencie.

Artykuł 46

Do dnia 31 grudnia 2011 roku, rozpatrując każdy przypadek z osobna właściwe organy mogą nie zastosować w drodze odstępstwa od art. 20 ust. 1 wymogów kapitałowych wynikających z art. 75 lit. d) dyrektywy 2006/.../WE w stosunku do firm inwestycyjnych, które nie podlegają przepisom art. 20 ust. 2-3 i których całkowity portfel handlowy nigdy nie przekracza 50 milionów euro, a średnia liczba pracowników w roku finansowym nie przekracza 100 osób.

Zamiast tego wymogi kapitałowe nie będą niższe od najniższej z następujących wartości:

| a) | wymogi kapitałowe wynikające z art. 75 lit. d) dyrektywy 2006/.../WE; oraz |
| --- | --- |

a)

wymogi kapitałowe wynikające z art. 75 lit. d) dyrektywy 2006/.../WE; oraz

| b) | 12/88 wyższej z następujących wartości:






  i) | sumy wymogów kapitałowych określonych w art. 75 lit a)-c) dyrektywy 2006/.../WE; oraz |
| --- | --- | --- |

b)

12/88 wyższej z następujących wartości:

i)

sumy wymogów kapitałowych określonych w art. 75 lit a)-c) dyrektywy 2006/.../WE; oraz

| ii) | kwoty określonej w art. 21 niniejszej dyrektywy, niezależnie od art. 20 ust. 5. |
| --- | --- |

ii)

kwoty określonej w art. 21 niniejszej dyrektywy, niezależnie od art. 20 ust. 5.

W przypadku zastosowania lit. b), kwota ta powinna być waloryzowana co najmniej raz do roku.

Zastosowanie tego odstępstwa nie powinno prowadzić do obniżenia ogólnego poziomu wymogów kapitałowych dla firmy inwestycyjnej w porównaniu do wymogów na dzień 31 grudnia 2006 r., chyba, że obniżenie to jest ostrożonościowo uzasadnione obniżeniem wielkości działalności prowadzonej przez firmę inwestycyjną.

Artykuł 47

Do dnia 31 grudnia 2009 r. lub wcześniejszej daty określonej w indywidualnych przypadkach przez właściwe organy, instytucje, których modele pomiaru ryzyka szczególnego zostały zatwierdzone przed dniem 1 stycznia 2007 r., zgodnie z załącznikiem V ust. 1 w zakresie tego obowiązującego zatwierdzenia mogą stosować przepisy ust. 4 i 8 załącznika V do dyrektywy 93/6/EWG w wersji obowiązującej przed dniem 1 stycznia 2007 r.

Artykuł 48

1.   Przepisy niniejszej dyrektywy i dyrektywy 2006/.../WE dotyczące wymogów kapitałowych nie mają zastosowania w odniesieniu do firm inwestycyjnych, których głównym przedmiotem działalności jest wyłącznie świadczenie usług inwestycyjnych lub inna działalność związana z instrumentami finansowymi określonymi w załączniku I sekcja C ust. 5, 6, 7, 9 i 10 dyrektywy 2004/39/WE i które na dzień 31 grudnia 2006 r. nie podlegały dyrektywie 93/22/EWG (13). Zwolnienie to obowiązuje do wcześniejszej z następujących dat: do 31 grudnia12.2010 r. lub do dnia wejścia w życie jakichkolwiek zmian w zakresie przepisów ust. 2 i 3.

2.   W ramach wymaganego przeglądu przewidzianego w art. 65 ust. 3 dyrektywy 2004/39/WE, na podstawie publicznych konsultacji i w świetle rozmów przeprowadzonych z właściwymi organami, Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące:

| a) | odpowiedniego systemu nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi, których głównym przedmiotem działalności jest wyłącznie świadczenie usług inwestycyjnych lub inna działalność związana z instrumentami finansowymi lub z umowami dotyczącymi instrumentów pochodnych wymienionymi w załączniku I sekcja C ust. 5, 6, 7, 9 i 10 dyrektywy 2004/39/WE; oraz |
| --- | --- |

a)

odpowiedniego systemu nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi, których głównym przedmiotem działalności jest wyłącznie świadczenie usług inwestycyjnych lub inna działalność związana z instrumentami finansowymi lub z umowami dotyczącymi instrumentów pochodnych wymienionymi w załączniku I sekcja C ust. 5, 6, 7, 9 i 10 dyrektywy 2004/39/WE; oraz

| b) | potrzeby zmiany dyrektywy 2004/39/WE w celu utworzenia kolejnej kategorii firm inwestycyjnych, których głównym przedmiotem działalności jest wyłącznie świadczenie usług inwestycyjnych lub inna działalność związana z instrumentami finansowymi określonymi w załączniku I sekcja C ust. 5, 6, 7, 9 i 10 dyrektywy 2004/39/WE dotyczącej dostawców energii (w tym energii elektrycznej, węgla, gazu i ropy naftowej). |
| --- | --- |

b)

potrzeby zmiany dyrektywy 2004/39/WE w celu utworzenia kolejnej kategorii firm inwestycyjnych, których głównym przedmiotem działalności jest wyłącznie świadczenie usług inwestycyjnych lub inna działalność związana z instrumentami finansowymi określonymi w załączniku I sekcja C ust. 5, 6, 7, 9 i 10 dyrektywy 2004/39/WE dotyczącej dostawców energii (w tym energii elektrycznej, węgla, gazu i ropy naftowej).

3.   Na podstawie sprawozdania, o którym mowa w ust. 2, Komisja przedstawi wnioski w sprawie zmian niniejszej dyrektywy i dyrektywy 2006/.../WE.

Sekcja 4

Przepisy końcowe

Artykuł 49

1.   Państwa Członkowskie przyjmują i publikują do dnia 31 grudnia 2006 r. przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do zapewnienia zgodności z przepisami art. 2, 3, 11, 13, 17, 18, 19, 20, 22, 23, 24, 25, 29, 30, 33, 34, 35, 37, 39, 40, 41, 43, 44, 50 oraz załączników I, II, III, V, VII. Następnie Państwa Członkowskie przekazują Komisji teksty tych przepisów oraz tabelę zgodności między tymi przepisami a przepisami niniejszej dyrektywy.

Państwa Członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 stycznia 2007 r.

Wspomniane środki powinny zawierać odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie to powinno towarzyszyć ich urzędowej publikacji. Powinny one również zawierać oświadczenie, że odniesienia w istniejących przepisach ustawowych, wykonawczych i administracyjnych do dyrektyw uchylonych przez niniejszą dyrektywę traktuje się jako odniesienia do niniejszej dyrektywy.

2.   Państwa Członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych prawa krajowego przyjętych w zakresie objętym niniejszą dyrektywą.

Artykuł 50

1.   Artykuł 152 ust. 8-14 dyrektywy 2006/.../WE stosuje się odpowiednio do celów niniejszej dyrektywy z zastrzeżeniem następujących przepisów stosowanych w przypadku obowiązywania opcji, o której mowa w art. 152 ust. 8 dyrektywy 2006/.../WE:

| a) | odniesienia w ust. 7 załącznika II do niniejszej dyrektywy do dyrektywy 2006/.../WE należy traktować jako odniesienia do dyrektywy 2000/12/WE w brzmieniu, jakie miała ta dyrektywa przed dniem 1 stycznia 2007 r.; oraz |
| --- | --- |

a)

odniesienia w ust. 7 załącznika II do niniejszej dyrektywy do dyrektywy 2006/.../WE należy traktować jako odniesienia do dyrektywy 2000/12/WE w brzmieniu, jakie miała ta dyrektywa przed dniem 1 stycznia 2007 r.; oraz

| b) | ust. 4 załącznika II do niniejszej dyrektywy ma zastosowanie w brzmieniu w jakim obowiązywał on przed dniem 1 stycznia 2007 r. |
| --- | --- |

b)

ust. 4 załącznika II do niniejszej dyrektywy ma zastosowanie w brzmieniu w jakim obowiązywał on przed dniem 1 stycznia 2007 r.

2.   Do celów art. 18 i 20 dyrektywy 2006/.../WE art. 157 ust. 2 tej dyrektywy stosuje się odpowiednio.

Artykuł 51

Do dnia 1 stycznia 2011 r. Komisja dokona przeglądu i złoży sprawozdanie w sprawie stosowania niniejszej dyrektywy Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wraz z wszelkimi odpowiednimi wnioskami o wprowadzenie zmian.

Artykuł 52

Uchyla się dyrektywę 93/6/EWG zmienioną dyrektywami wymienionymi w części A załącznika VIII, nie pomniejszając obowiązków Państw Członkowskich dotyczących terminów transpozycji do prawa krajowego dyrektyw określonych w części B załącznika VIII.

Odniesienia do uchylonych dyrektyw należy rozumieć jako odniesienia do niniejszej dyrektywy i powinny być one odczytywane zgodnie z tabelą korelacji zamieszczoną w załączniku IX.

Artykuł 53

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 54

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu ...

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 234 z 22.9.2005 r. str. 8.

1

(2)  Dz.U. C 52 z 2.3.2005, str. 37.

2

(3)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 28 września 2005 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 7 czerwca 2006 r.

3

(4)  Dz.U. L 141 z 11.6.1993, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2005/1/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 79 z 24.3.2005, str. 9).

4

(5)  Dz.U. L 145 z 30.4.2004, str. 1.

5

(6)  Dz.U. L ...

6

(7)  Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.

7

(8)  Dz.U. C 284 E z 21.11.2002, str. 115.

8

(9)  Dz.U. L 35 z 11.2.2003, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2005/1/WE.

9

(10)  Dz.U. L 9 z 15.1.2003, str. 3.

10

(11)  Dz.U. L 222 z 14.8.1978, str. 11. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2003/51/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 178 z 17.7.2003, str. 16).

11

(12)  Dz.U. L 3 z 7.1.2004, str. 36.

12

(13)  Dyrektywa Rady 93/22/EWG z dnia 10 maja 1993 w sprawie usług inwestycyjnych w zakresie papierów wartościowych (Dz.U. L 141 z 11.6.1993, str. 27). Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2002/87/WE.

13

ZAŁĄCZNIK I

OBLICZANIE WYMOGÓW KAPITAŁOWYCH Z TYTUŁU RYZYKA POZYCJI

PRZEPISY OGÓLNE

Wyliczanie pozycji netto

| 1. | Nadwyżka długiej (krótkiej) pozycji danej instytucji nad pozycją krótką (długą) w akcjach, papierach dłużnych i zamiennych papierach wartościowych danych emisji oraz w identycznych terminowych kontraktach giełdowych na instrumenty finansowe, opcjach, gwarancjach subskrypcyjnych (warrantach) i zabezpieczonych gwarancjach subskrypcyjnych (zabezpieczonych warrantach) stanowi pozycję netto tej instytucji w każdym takim instrumencie. Przy wyliczaniu pozycji netto właściwe organy zezwalają na traktowanie pozycji w poszczególnych instrumentach pochodnych zgodnie z ust. 4-7 jako pozycji bazowych w papierach wartościowych będących przedmiotem danych instrumentów (jako pozycje w instrumentach referencyjnych). Posiadane przez instytucje instrumenty dłużne własnej emisji zostają wyłączone z wyliczeń ryzyka szczególnego stosownie do ust. 14. |
| --- | --- |

1.

Nadwyżka długiej (krótkiej) pozycji danej instytucji nad pozycją krótką (długą) w akcjach, papierach dłużnych i zamiennych papierach wartościowych danych emisji oraz w identycznych terminowych kontraktach giełdowych na instrumenty finansowe, opcjach, gwarancjach subskrypcyjnych (warrantach) i zabezpieczonych gwarancjach subskrypcyjnych (zabezpieczonych warrantach) stanowi pozycję netto tej instytucji w każdym takim instrumencie. Przy wyliczaniu pozycji netto właściwe organy zezwalają na traktowanie pozycji w poszczególnych instrumentach pochodnych zgodnie z ust. 4-7 jako pozycji bazowych w papierach wartościowych będących przedmiotem danych instrumentów (jako pozycje w instrumentach referencyjnych). Posiadane przez instytucje instrumenty dłużne własnej emisji zostają wyłączone z wyliczeń ryzyka szczególnego stosownie do ust. 14.

| 2. | Przy wyliczaniu pozycji netto niedopuszczalne jest saldowanie pozycji w zamiennych papierach wartościowych z pozycjami przeciwstawnymi w instrumentach, na które dane papiery mogą być zamienione, chyba że właściwe organy przyjmują metodologię, która uwzględnia prawdopodobieństwo przeprowadzenia zamiany, lub ustanawiają wymóg kapitałowy na pokrycie ewentualnej straty, którą można ponieść przy dokonaniu zamiany. |
| --- | --- |

2.

Przy wyliczaniu pozycji netto niedopuszczalne jest saldowanie pozycji w zamiennych papierach wartościowych z pozycjami przeciwstawnymi w instrumentach, na które dane papiery mogą być zamienione, chyba że właściwe organy przyjmują metodologię, która uwzględnia prawdopodobieństwo przeprowadzenia zamiany, lub ustanawiają wymóg kapitałowy na pokrycie ewentualnej straty, którą można ponieść przy dokonaniu zamiany.

| 3. | Wszystkie pozycje netto bez względu na znak dodatni lub ujemny muszą być przeliczane codziennie na walutę bilansową danej instytucji po obowiązującym bieżącym kursie wymiany jeszcze przed agregacją tych pozycji. |
| --- | --- |

3.

Wszystkie pozycje netto bez względu na znak dodatni lub ujemny muszą być przeliczane codziennie na walutę bilansową danej instytucji po obowiązującym bieżącym kursie wymiany jeszcze przed agregacją tych pozycji.

Szczególne instrumenty

| 4. | Terminowe kontrakty giełdowe na stopy procentowe, terminowe umowy stopy procentowej i terminowe zobowiązania zakupu lub sprzedaży instrumentów dłużnych traktuje się jako połączenia pozycji długiej i krótkiej. Długą pozycję w terminowych kontraktach giełdowych na stopy procentowe należy zatem traktować jako połączenie zaciągniętej pożyczki wymagalnej w terminie dostawy kontraktu i posiadanych aktywów z terminem zapadalności identycznym z terminem zapadalności instrumentu lub pozycji referencyjnej, która jest przedmiotem danego terminowego kontraktu giełdowego. Podobnie terminową umowę stopy procentowej sprzedaną przez daną instytucję należy traktować jako długą pozycję zapadającą w terminie rozliczenia umowy plus okres obowiązywania umowy i krótką pozycję wymagalną w terminie rozliczenia. W przypadku terminowych kontraktów giełdowych na stopy procentowe i terminowych umów stopy procentowej zarówno zaciągniętą pożyczkę, jak i aktywa wpisuje się do kategorii pierwszej określonej w tabeli 1 (ust. 14) celem wyliczenia kapitału wymaganego na pokrycie ryzyka szczególnego. Terminowe zobowiązanie zakupu instrumentu dłużnego traktuje się jako połączenie zaciągniętej pożyczki wymagalnej w terminie dostawy instrumentu i długiej pozycji (bieżącej) w samym instrumencie dłużnym. Do celów wyliczenia ryzyka szczególnego wpisuje się zaciągniętą pożyczkę do kategorii pierwszej określonej w tabeli 1 (ust. 14), natomiast instrument dłużny wpisuje się do tej kolumny tabeli, która będzie właściwa dla danego instrumentu.
  Właściwe organy mogą zezwolić, aby wymóg kapitałowy z tytułu giełdowych kontraktów terminowych był równy depozytowi zabezpieczającemu wymaganemu przez giełdę, jeśli są w pełni przekonane, że zapewnia on dokładną miarę ryzyka związanego z kontraktem oraz że jest co najmniej równy wymogowi kapitałowemu z tytułu kontraktu terminowego, który wynikałby z obliczenia dokonanego z wykorzystaniem metod ustalonych w innych częściach niniejszego załącznika lub z zastosowania metody statystycznej opisanej w załączniku V. Właściwe organy mogą także zezwolić, aby wymóg kapitałowy z tytułu pozagiełdowych kontraktów pochodnych zaliczanych do grupy określonej w niniejszym ustępie, rozliczanych przez izbę rozliczeniową uznaną przez te organy był równy depozytowi zabezpieczającemu wymaganemu przez izbę rozliczeniową, jeśli są w pełni przekonane, że zapewnia on dokładną miarę ryzyka związanego z kontraktem pochodnym oraz że jest co najmniej równy wymogowi kapitałowemu z tytułu omawianego kontraktu, który wynikałby z obliczenia dokonanego z wykorzystaniem metod ustalonych w innych częściach niniejszego załącznika lub z zastosowania metody modeli wewnętrznych opisanych w załączniku V.
  Do celów niniejszego ustępu „pozycja długa” oznacza pozycję, w którą wchodzi instytucja poprzez ustalenie stawki oprocentowania, którą otrzyma w danym przyszłym okresie, natomiast „pozycja krótka” oznacza pozycję, w którą wchodzi instytucja poprzez ustalenie stawki oprocentowania, którą zapłaci w danym przyszłym okresie. |
| --- | --- |

4.

Terminowe kontrakty giełdowe na stopy procentowe, terminowe umowy stopy procentowej i terminowe zobowiązania zakupu lub sprzedaży instrumentów dłużnych traktuje się jako połączenia pozycji długiej i krótkiej. Długą pozycję w terminowych kontraktach giełdowych na stopy procentowe należy zatem traktować jako połączenie zaciągniętej pożyczki wymagalnej w terminie dostawy kontraktu i posiadanych aktywów z terminem zapadalności identycznym z terminem zapadalności instrumentu lub pozycji referencyjnej, która jest przedmiotem danego terminowego kontraktu giełdowego. Podobnie terminową umowę stopy procentowej sprzedaną przez daną instytucję należy traktować jako długą pozycję zapadającą w terminie rozliczenia umowy plus okres obowiązywania umowy i krótką pozycję wymagalną w terminie rozliczenia. W przypadku terminowych kontraktów giełdowych na stopy procentowe i terminowych umów stopy procentowej zarówno zaciągniętą pożyczkę, jak i aktywa wpisuje się do kategorii pierwszej określonej w tabeli 1 (ust. 14) celem wyliczenia kapitału wymaganego na pokrycie ryzyka szczególnego. Terminowe zobowiązanie zakupu instrumentu dłużnego traktuje się jako połączenie zaciągniętej pożyczki wymagalnej w terminie dostawy instrumentu i długiej pozycji (bieżącej) w samym instrumencie dłużnym. Do celów wyliczenia ryzyka szczególnego wpisuje się zaciągniętą pożyczkę do kategorii pierwszej określonej w tabeli 1 (ust. 14), natomiast instrument dłużny wpisuje się do tej kolumny tabeli, która będzie właściwa dla danego instrumentu.

Właściwe organy mogą zezwolić, aby wymóg kapitałowy z tytułu giełdowych kontraktów terminowych był równy depozytowi zabezpieczającemu wymaganemu przez giełdę, jeśli są w pełni przekonane, że zapewnia on dokładną miarę ryzyka związanego z kontraktem oraz że jest co najmniej równy wymogowi kapitałowemu z tytułu kontraktu terminowego, który wynikałby z obliczenia dokonanego z wykorzystaniem metod ustalonych w innych częściach niniejszego załącznika lub z zastosowania metody statystycznej opisanej w załączniku V. Właściwe organy mogą także zezwolić, aby wymóg kapitałowy z tytułu pozagiełdowych kontraktów pochodnych zaliczanych do grupy określonej w niniejszym ustępie, rozliczanych przez izbę rozliczeniową uznaną przez te organy był równy depozytowi zabezpieczającemu wymaganemu przez izbę rozliczeniową, jeśli są w pełni przekonane, że zapewnia on dokładną miarę ryzyka związanego z kontraktem pochodnym oraz że jest co najmniej równy wymogowi kapitałowemu z tytułu omawianego kontraktu, który wynikałby z obliczenia dokonanego z wykorzystaniem metod ustalonych w innych częściach niniejszego załącznika lub z zastosowania metody modeli wewnętrznych opisanych w załączniku V.

Do celów niniejszego ustępu „pozycja długa” oznacza pozycję, w którą wchodzi instytucja poprzez ustalenie stawki oprocentowania, którą otrzyma w danym przyszłym okresie, natomiast „pozycja krótka” oznacza pozycję, w którą wchodzi instytucja poprzez ustalenie stawki oprocentowania, którą zapłaci w danym przyszłym okresie.

| 5. | Opcje na stopy procentowe, instrumenty dłużne, kapitałowe, indeksy giełdowe, terminowe kontrakty giełdowe na instrumenty finansowe, transakcje zamiany i na kursy walut obcych traktowane są jako pozycje równe kwocie instrumentu bazowego będącego przedmiotem opcji, pomnożonej do celów niniejszego załącznika przez współczynnik delta tej opcji. Wspomniane pozycje mogą być saldowane z ewentualnymi pozycjami przeciwstawnymi w identycznych bazowych papierach wartościowych lub instrumentach pochodnych, których dana opcja dotyczy. Należy posługiwać się współczynnikiem delta używanym przez daną giełdę lub wyliczonym przez właściwe organy, bądź też — gdy brak takiego współczynnika, a także w przypadku opcji pozagiełdowych — współczynnikiem wyliczonym przez samą instytucję, pod warunkiem że właściwe organy uznają zasadność modelu stosowanego przez tę instytucję.
  Jednak właściwe organy mogą także zdecydować, że instytucje wyliczają współczynniki delta, wykorzystując metodologię ustaloną przez te organy.
  Wymaga się zabezpieczania przed innymi, oprócz ryzyka delta, rodzajami ryzyka związanymi z opcjami. Właściwe organy mogą zezwolić, aby wymóg z tytułu sprzedanych opcji giełdowych był równy depozytowi zabezpieczającemu wymaganemu przez giełdę, jeśli są w pełni przekonane, że zapewnia on dokładną miarę ryzyka związanego z opcją oraz że jest co najmniej równy wymogowi kapitałowemu z tytułu opcji, który wynikałby z obliczenia dokonanego z wykorzystaniem metod ustalonych w innych częściach niniejszego załącznika lub z zastosowania metody modeli wewnętrznych opisanej w załączniku V. Właściwe organy mogą także zezwolić, aby wymóg kapitałowy z tytułu pozagiełdowych opcji na towary rozliczanych przez izbę rozliczeniową uznaną przez te organy, był równy depozytowi zabezpieczającemu wymaganemu przez izbę rozliczeniową, jeśli są w pełni przekonane, że zapewnia to dokładną miarę ryzyka związanego z opcją oraz że jest co najmniej równy wymogowi kapitałowemu z tytułu opcji pozagiełdowej, który wynikałby z obliczeń przeprowadzonych z wykorzystaniem metody ustalonej w innej części niniejszego załącznika lub z zastosowania metody modeli wewnętrznych opisanej w załączniku V. Dodatkowo mogą zezwolić, aby wymóg kapitałowy z tytułu zakupionej opcji giełdowej lub pozagiełdowej był taki sam jak dla jej instrumentu bazowego, pod warunkiem, że wymóg ten nie przekroczy rynkowej wartości opcji. Wymóg z tytułu sprzedanej opcji pozagiełdowej winien być ustalony w relacji do jej instrumentu bazowego. |
| --- | --- |

5.

Opcje na stopy procentowe, instrumenty dłużne, kapitałowe, indeksy giełdowe, terminowe kontrakty giełdowe na instrumenty finansowe, transakcje zamiany i na kursy walut obcych traktowane są jako pozycje równe kwocie instrumentu bazowego będącego przedmiotem opcji, pomnożonej do celów niniejszego załącznika przez współczynnik delta tej opcji. Wspomniane pozycje mogą być saldowane z ewentualnymi pozycjami przeciwstawnymi w identycznych bazowych papierach wartościowych lub instrumentach pochodnych, których dana opcja dotyczy. Należy posługiwać się współczynnikiem delta używanym przez daną giełdę lub wyliczonym przez właściwe organy, bądź też — gdy brak takiego współczynnika, a także w przypadku opcji pozagiełdowych — współczynnikiem wyliczonym przez samą instytucję, pod warunkiem że właściwe organy uznają zasadność modelu stosowanego przez tę instytucję.

Jednak właściwe organy mogą także zdecydować, że instytucje wyliczają współczynniki delta, wykorzystując metodologię ustaloną przez te organy.

Wymaga się zabezpieczania przed innymi, oprócz ryzyka delta, rodzajami ryzyka związanymi z opcjami. Właściwe organy mogą zezwolić, aby wymóg z tytułu sprzedanych opcji giełdowych był równy depozytowi zabezpieczającemu wymaganemu przez giełdę, jeśli są w pełni przekonane, że zapewnia on dokładną miarę ryzyka związanego z opcją oraz że jest co najmniej równy wymogowi kapitałowemu z tytułu opcji, który wynikałby z obliczenia dokonanego z wykorzystaniem metod ustalonych w innych częściach niniejszego załącznika lub z zastosowania metody modeli wewnętrznych opisanej w załączniku V. Właściwe organy mogą także zezwolić, aby wymóg kapitałowy z tytułu pozagiełdowych opcji na towary rozliczanych przez izbę rozliczeniową uznaną przez te organy, był równy depozytowi zabezpieczającemu wymaganemu przez izbę rozliczeniową, jeśli są w pełni przekonane, że zapewnia to dokładną miarę ryzyka związanego z opcją oraz że jest co najmniej równy wymogowi kapitałowemu z tytułu opcji pozagiełdowej, który wynikałby z obliczeń przeprowadzonych z wykorzystaniem metody ustalonej w innej części niniejszego załącznika lub z zastosowania metody modeli wewnętrznych opisanej w załączniku V. Dodatkowo mogą zezwolić, aby wymóg kapitałowy z tytułu zakupionej opcji giełdowej lub pozagiełdowej był taki sam jak dla jej instrumentu bazowego, pod warunkiem, że wymóg ten nie przekroczy rynkowej wartości opcji. Wymóg z tytułu sprzedanej opcji pozagiełdowej winien być ustalony w relacji do jej instrumentu bazowego.

| 6. | Gwarancje subskrypcyjne (warranty) na instrumenty dłużne i kapitałowe należy traktować w taki sam sposób jak opcje zgodnie z ust. 5. |
| --- | --- |

6.

Gwarancje subskrypcyjne (warranty) na instrumenty dłużne i kapitałowe należy traktować w taki sam sposób jak opcje zgodnie z ust. 5.

| 7. | Do celów ryzyka stopy procentowej transakcje zamiany należy traktować według zasad obowiązujących dla instrumentów bilansowych. Zatem transakcję zamiany stopy procentowej, zgodnie z którą instytucja otrzymuje zmienną stawkę oprocentowania i płaci stawkę stałą, traktuje się jako odpowiadającą długiej pozycji w instrumencie o zmiennym oprocentowaniu zapadającym w najbliższym terminie przeszacowania stopy procentowej i krótkiej pozycji w instrumencie o stałym oprocentowaniu wymagalnym w terminie realizacji całości transakcji zamiany. |
| --- | --- |

7.

Do celów ryzyka stopy procentowej transakcje zamiany należy traktować według zasad obowiązujących dla instrumentów bilansowych. Zatem transakcję zamiany stopy procentowej, zgodnie z którą instytucja otrzymuje zmienną stawkę oprocentowania i płaci stawkę stałą, traktuje się jako odpowiadającą długiej pozycji w instrumencie o zmiennym oprocentowaniu zapadającym w najbliższym terminie przeszacowania stopy procentowej i krótkiej pozycji w instrumencie o stałym oprocentowaniu wymagalnym w terminie realizacji całości transakcji zamiany.

A.   Ttraktowanie sprzedawców zabezpieczenia

| 8. | Obliczając wymóg kapitałowy z tytułu ryzyka rynkowego strony, która przyjmuje na siebie ryzyko kredytowe („sprzedawca zabezpieczenia”) należy stosować referencyjną wartość umowy dotyczącej kredytowego instrumentu pochodnego, chyba, że wskazano inaczej. Z zastrzeżeniem przypadków swapu przychodu całkowitego (total return swap), obliczając ryzyko szczególne, zamiast terminu rozliczenia zobowiązania stosuje się termin rozliczenia umowy dotyczącej kredytowego instrumentu pochodnego. Pozycje określa się w następujący sposób:






  (i) | Swap przychodu całkowitego (total return swap) tworzy pozycję długą w ogólnym ryzyku rynkowym zobowiązania referencyjnego oraz pozycję krótką w ogólnym ryzyku rynkowym obligacji rządowej zapadającej w najbliższym terminie przeszacowania stopy procentowej, której przypisuje się wagę ryzyka równą 0 % zgodnie z załącznikiem VI dyrektywy 2006/.../WE. Tworzy on również pozycję długą w ryzyku szczególnym zobowiązania referencyjnego. |
| --- | --- | --- |

8.

Obliczając wymóg kapitałowy z tytułu ryzyka rynkowego strony, która przyjmuje na siebie ryzyko kredytowe („sprzedawca zabezpieczenia”) należy stosować referencyjną wartość umowy dotyczącej kredytowego instrumentu pochodnego, chyba, że wskazano inaczej. Z zastrzeżeniem przypadków swapu przychodu całkowitego (total return swap), obliczając ryzyko szczególne, zamiast terminu rozliczenia zobowiązania stosuje się termin rozliczenia umowy dotyczącej kredytowego instrumentu pochodnego. Pozycje określa się w następujący sposób:

(i)

Swap przychodu całkowitego (total return swap) tworzy pozycję długą w ogólnym ryzyku rynkowym zobowiązania referencyjnego oraz pozycję krótką w ogólnym ryzyku rynkowym obligacji rządowej zapadającej w najbliższym terminie przeszacowania stopy procentowej, której przypisuje się wagę ryzyka równą 0 % zgodnie z załącznikiem VI dyrektywy 2006/.../WE. Tworzy on również pozycję długą w ryzyku szczególnym zobowiązania referencyjnego.

| (ii) | Swap ryzyka kredytowego (credit default swap) nie stwarza pozycji z tytułu ogólnego ryzyka rynkowego. Do celów ryzyka szczególnego instytucje muszą udokumentować syntetyczną pozycję długą w zobowiązaniu podmiotu referencyjnego, chyba, że instrument pochodny posiada zewnętrzną ocenę ratingową oraz spełnia warunki dotyczące pozycji dłużnych o obniżonym ryzyku, w którym to przypadku w instrumencie pochodnym odnotowuje się pozycję długą. W przypadku należnych płatności premii lub odsetek w ramach produktu, takie przepływy środków pieniężnych przedstawia się jako pozycje referencyjne w obligacjach rządowych. |
| --- | --- |

(ii)

Swap ryzyka kredytowego (credit default swap) nie stwarza pozycji z tytułu ogólnego ryzyka rynkowego. Do celów ryzyka szczególnego instytucje muszą udokumentować syntetyczną pozycję długą w zobowiązaniu podmiotu referencyjnego, chyba, że instrument pochodny posiada zewnętrzną ocenę ratingową oraz spełnia warunki dotyczące pozycji dłużnych o obniżonym ryzyku, w którym to przypadku w instrumencie pochodnym odnotowuje się pozycję długą. W przypadku należnych płatności premii lub odsetek w ramach produktu, takie przepływy środków pieniężnych przedstawia się jako pozycje referencyjne w obligacjach rządowych.

| (iii) | Obligacja imienna powiązana z ryzykiem kredytowym (credit linked note) tworzy pozycję długą w ogólnym rynkowym ryzyku obligacji, będąc produktem oprocentowanym. Do celów ryzyka szczególnego tworzy się syntetyczną pozycję długą w zobowiązaniu podmiotu referencyjnego. Tworzy się dodatkową pozycję długą u emitenta obligacji. Jeżeli obligacja powiązana z ryzykiem kredytowym posiada zewnętrzną ocenę ratingową oraz spełnia warunki dotyczące pozycji dłużnych o obniżonym ryzyku, wystarczy odnotować pojedynczą pozycję długą o szczególnym ryzyku obligacji. |
| --- | --- |

(iii)

Obligacja imienna powiązana z ryzykiem kredytowym (credit linked note) tworzy pozycję długą w ogólnym rynkowym ryzyku obligacji, będąc produktem oprocentowanym. Do celów ryzyka szczególnego tworzy się syntetyczną pozycję długą w zobowiązaniu podmiotu referencyjnego. Tworzy się dodatkową pozycję długą u emitenta obligacji. Jeżeli obligacja powiązana z ryzykiem kredytowym posiada zewnętrzną ocenę ratingową oraz spełnia warunki dotyczące pozycji dłużnych o obniżonym ryzyku, wystarczy odnotować pojedynczą pozycję długą o szczególnym ryzyku obligacji.

| (iv) | Oprócz długiej pozycji w szczególnym ryzyku emitenta obligacji, obligacja na okaziciela powiązana z ryzykiem kredytowym zapewniająca proporcjonalne zabezpieczenie tworzy do celów ryzyka szczególnego pozycję w każdym podmiocie referencyjnym, gdzie całkowitą wartość referencyjną umowy przypisuje się wszystkim pozycjom proporcjonalnie do udziału procentowego w całkowitej wartości referencyjnej, jaką stanowi każda ekspozycja wobec podmiotu referencyjnego. W przypadku gdy daje się wyodrębnić więcej niż jedno zobowiązanie podmiotu referencyjnego, podstawę określenia ryzyka szczególnego stanowi zobowiązanie o najwyższej wadze ryzyka.
  Jeżeli obligacja na okaziciela powiązana z ryzykiem kredytowym posiada zewnętrzną ocenę ratingową oraz spełnia warunki dotyczące pozycji dłużnych o obniżonym ryzyku, wystarczy odnotować pojedynczą pozycję długą o szczególnym ryzyku emitenta instrumentu oraz |
| --- | --- |

(iv)

Oprócz długiej pozycji w szczególnym ryzyku emitenta obligacji, obligacja na okaziciela powiązana z ryzykiem kredytowym zapewniająca proporcjonalne zabezpieczenie tworzy do celów ryzyka szczególnego pozycję w każdym podmiocie referencyjnym, gdzie całkowitą wartość referencyjną umowy przypisuje się wszystkim pozycjom proporcjonalnie do udziału procentowego w całkowitej wartości referencyjnej, jaką stanowi każda ekspozycja wobec podmiotu referencyjnego. W przypadku gdy daje się wyodrębnić więcej niż jedno zobowiązanie podmiotu referencyjnego, podstawę określenia ryzyka szczególnego stanowi zobowiązanie o najwyższej wadze ryzyka.

Jeżeli obligacja na okaziciela powiązana z ryzykiem kredytowym posiada zewnętrzną ocenę ratingową oraz spełnia warunki dotyczące pozycji dłużnych o obniżonym ryzyku, wystarczy odnotować pojedynczą pozycję długą o szczególnym ryzyku emitenta instrumentu oraz

| (v) | Kredytowy instrument pochodny uruchamiany pierwszym niewykonaniem zobowiązania (first-asset-to-default basket) tworzy, w odniesieniu do kwoty referencyjnej, pozycję w zobowiązaniu każdego podmiotu referencyjnego. Jeśli wartość maksymalnej płatności w przypadku zdarzenia kredytowego jest mniejsza niż wymóg kapitałowy według metody podanej w pierwszym zdaniu niniejszego punktu, wówczas taką maksymalną kwotę płatności można przyjąć jako wymóg kapitałowy z tytułu ryzyka szczególnego.
  Kredytowy instrument pochodny uruchamiany drugim niewykonaniem zobowiązania (second-asset-to-default basket) tworzy, w odniesieniu do kwoty referencyjnej, pozycję w zobowiązaniu każdego podmiotu referencyjnego minus jeden (podmiot o najniższym wymogu kapitałowym z tytułu ryzyka szczególnego). Jeśli wartość maksymalnej płatności w przypadku zdarzenia kredytowego jest niższa niż wymóg kapitałowy według metody podanej w pierwszym zdaniu niniejszego punktu, wówczas kwotę tę można przyjąć jako wymóg kapitałowy z tytułu ryzyka szczególnego.
  Jeżeli kredytowy instrument pochodny uruchamiany pierwszym niewykonaniem zobowiązania lub kredytowy instrument pochodny uruchamiany drugim niewykonaniem zobowiązania posiada zewnętrzną ocenę ratingową oraz spełnia warunki dotyczące pozycji dłużnych o obniżonym ryzyku, sprzedawca zabezpieczenia musi obliczyć wyłącznie jedno ryzyko szczególne odpowiadające ocenie ratingowej instrumentu pochodnego. |
| --- | --- |

(v)

Kredytowy instrument pochodny uruchamiany pierwszym niewykonaniem zobowiązania (first-asset-to-default basket) tworzy, w odniesieniu do kwoty referencyjnej, pozycję w zobowiązaniu każdego podmiotu referencyjnego. Jeśli wartość maksymalnej płatności w przypadku zdarzenia kredytowego jest mniejsza niż wymóg kapitałowy według metody podanej w pierwszym zdaniu niniejszego punktu, wówczas taką maksymalną kwotę płatności można przyjąć jako wymóg kapitałowy z tytułu ryzyka szczególnego.

Kredytowy instrument pochodny uruchamiany drugim niewykonaniem zobowiązania (second-asset-to-default basket) tworzy, w odniesieniu do kwoty referencyjnej, pozycję w zobowiązaniu każdego podmiotu referencyjnego minus jeden (podmiot o najniższym wymogu kapitałowym z tytułu ryzyka szczególnego). Jeśli wartość maksymalnej płatności w przypadku zdarzenia kredytowego jest niższa niż wymóg kapitałowy według metody podanej w pierwszym zdaniu niniejszego punktu, wówczas kwotę tę można przyjąć jako wymóg kapitałowy z tytułu ryzyka szczególnego.

Jeżeli kredytowy instrument pochodny uruchamiany pierwszym niewykonaniem zobowiązania lub kredytowy instrument pochodny uruchamiany drugim niewykonaniem zobowiązania posiada zewnętrzną ocenę ratingową oraz spełnia warunki dotyczące pozycji dłużnych o obniżonym ryzyku, sprzedawca zabezpieczenia musi obliczyć wyłącznie jedno ryzyko szczególne odpowiadające ocenie ratingowej instrumentu pochodnego.

B.   Traktowanie nabywcy zabezpieczenia

Dla strony transferującej ryzyko kredytowe („nabywcy zabezpieczenia”) pozycje określa się jako lustrzane odbicie pozycji sprzedawcy zabezpieczenia, z wyjątkiem obligacji powiązanej z ryzykiem kredytowym (co nie skutkuje stworzeniem krótkiej pozycji u emitenta). Jeśli w danym momencie obowiązuje opcja wykupu połączona z przyrostem wartości odsetek danego instrumentu (step-up), moment ten traktuje się jako termin rozliczenia ochrony. W przypadku kredytowego instrumentu pochodnego uruchamianego n-tym niewykonaniem zobowiązania zezwala się nabywcom ochrony kredytowej na saldowanie ryzyka szczególnego dla n-1 instrumentów bazowych (tzn. n-1 aktywów o najniższym obciążeniu ryzykiem szczególnym).

| 9. | Instytucje, które dokonują wyceny instrumentów według bieżącej wartości rynkowej i zarządzają ryzykiem stopy procentowej obciążającym instrumenty pochodne, o których mowa w ust. 4-7, na zasadzie dyskontowania przepływów pieniężnych, mogą posługiwać się modelami wrażliwości celem wyliczania pozycji, o których mowa w tych ustępach, mogą również stosować te modele w stosunku do wszelkich obligacji, w których przypadku wierzytelność główna spłacana jest regularnie przez cały okres do wykupu, a nie jednorazową płatnością kwoty kapitału w terminie wykupu. Zarówno sam model, jak i sposób posługiwania się nim, podlegają zatwierdzeniu przez właściwe organy. Modele te winny generować pozycje o tej samej wrażliwości na zmianę stopy procentowej, jak związane z nimi przepływy pieniężne. Należy ocenić tę wrażliwość w odniesieniu do niezależnych ruchów przykładowych stóp procentowych dobranych w różnych punktach krzywej dochodowości, przy czym należy umieścić przynajmniej jeden punkt badania wrażliwości w każdym przedziale czasowym wyznaczonym w tabeli 2 (ust. 20 ). Wyliczone pozycje włącza się do wyliczeń wymogów kapitałowych zgodnie z przepisami ust. 17-32. |
| --- | --- |

9.

Instytucje, które dokonują wyceny instrumentów według bieżącej wartości rynkowej i zarządzają ryzykiem stopy procentowej obciążającym instrumenty pochodne, o których mowa w ust. 4-7, na zasadzie dyskontowania przepływów pieniężnych, mogą posługiwać się modelami wrażliwości celem wyliczania pozycji, o których mowa w tych ustępach, mogą również stosować te modele w stosunku do wszelkich obligacji, w których przypadku wierzytelność główna spłacana jest regularnie przez cały okres do wykupu, a nie jednorazową płatnością kwoty kapitału w terminie wykupu. Zarówno sam model, jak i sposób posługiwania się nim, podlegają zatwierdzeniu przez właściwe organy. Modele te winny generować pozycje o tej samej wrażliwości na zmianę stopy procentowej, jak związane z nimi przepływy pieniężne. Należy ocenić tę wrażliwość w odniesieniu do niezależnych ruchów przykładowych stóp procentowych dobranych w różnych punktach krzywej dochodowości, przy czym należy umieścić przynajmniej jeden punkt badania wrażliwości w każdym przedziale czasowym wyznaczonym w tabeli 2 (ust. 20 ). Wyliczone pozycje włącza się do wyliczeń wymogów kapitałowych zgodnie z przepisami ust. 17-32.

| 10. | Instytucje, które nie posługują się modelami na zasadach określonych w ust. 9, mogą za zgodą właściwych organów uznać za w pełni kompensujące się pozycje w instrumentach pochodnych objętych przepisami ust. 4-7, które spełniają przynajmniej następujące warunki:






  a) | pozycje te są tej samej wartości i są wyrażone w tej samej walucie; |
| --- | --- | --- |

10.

Instytucje, które nie posługują się modelami na zasadach określonych w ust. 9, mogą za zgodą właściwych organów uznać za w pełni kompensujące się pozycje w instrumentach pochodnych objętych przepisami ust. 4-7, które spełniają przynajmniej następujące warunki:

a)

pozycje te są tej samej wartości i są wyrażone w tej samej walucie;

| b) | istnieje ścisłe dopasowanie stopy referencyjnej (pozycje o oprocentowaniu zmiennym) lub kuponu odsetkowego (pozycje o oprocentowaniu stałym); oraz |
| --- | --- |

b)

istnieje ścisłe dopasowanie stopy referencyjnej (pozycje o oprocentowaniu zmiennym) lub kuponu odsetkowego (pozycje o oprocentowaniu stałym); oraz

| c) | najbliższy termin przeszacowania stawki oprocentowania, a w przypadku pozycji z kuponami o stałym oprocentowaniu — okres pozostający do terminu płatności, odpowiada następującym limitom:






  i) | do jednego miesiąca: ten sam dzień; |
| --- | --- | --- |

c)

najbliższy termin przeszacowania stawki oprocentowania, a w przypadku pozycji z kuponami o stałym oprocentowaniu — okres pozostający do terminu płatności, odpowiada następującym limitom:

i)

do jednego miesiąca: ten sam dzień;

| ii) | od jednego miesiąca do roku: w ciągu siedmiu dni; oraz |
| --- | --- |

ii)

od jednego miesiąca do roku: w ciągu siedmiu dni; oraz

| iii) | powyżej roku: w ciągu 30 dni. |
| --- | --- |

iii)

powyżej roku: w ciągu 30 dni.

| 11. | Strona przekazująca papiery wartościowe lub gwarantowane prawa odnośnie do tych papierów w ramach umowy z udzielonym przyrzeczeniem odkupu oraz strona udzielająca pożyczki papierów wartościowych włączają te papiery wartościowe do wyliczeń swoich wymogów kapitałowych przeprowadzanych stosownie do niniejszego załącznika, pod warunkiem że papiery te spełniają kryteria określone w art. 11. |
| --- | --- |

11.

Strona przekazująca papiery wartościowe lub gwarantowane prawa odnośnie do tych papierów w ramach umowy z udzielonym przyrzeczeniem odkupu oraz strona udzielająca pożyczki papierów wartościowych włączają te papiery wartościowe do wyliczeń swoich wymogów kapitałowych przeprowadzanych stosownie do niniejszego załącznika, pod warunkiem że papiery te spełniają kryteria określone w art. 11.

Ryzyko szczególne i ogólne

| 12. | W celu wyliczenia kapitału wymaganego na pokrycie ryzyka pozycji związanego z rynkowymi instrumentami dłużnymi lub akcjami (czy też z pochodnymi owych instrumentów i akcji) wyróżnia się dwa składniki tego ryzyka. Pierwszy składnik stanowi ryzyko szczególne: jest to ryzyko zmiany ceny danego instrumentu w następstwie czynników związanych z emitentem, a w przypadku instrumentu pochodnego — czynników związanych z emitentem instrumentu bazowego będącego jego przedmiotem. Drugi składnik stanowi ryzyko ogólne: jest to ryzyko zmiany ceny danego instrumentu w następstwie zmiany wysokości stóp procentowych (w przypadku rynkowych instrumentów dłużnych lub pochodnych tych instrumentów) lub ogólnego ruchu cen na rynku akcji (w przypadku akcji lub pochodnych akcji). |
| --- | --- |

12.

W celu wyliczenia kapitału wymaganego na pokrycie ryzyka pozycji związanego z rynkowymi instrumentami dłużnymi lub akcjami (czy też z pochodnymi owych instrumentów i akcji) wyróżnia się dwa składniki tego ryzyka. Pierwszy składnik stanowi ryzyko szczególne: jest to ryzyko zmiany ceny danego instrumentu w następstwie czynników związanych z emitentem, a w przypadku instrumentu pochodnego — czynników związanych z emitentem instrumentu bazowego będącego jego przedmiotem. Drugi składnik stanowi ryzyko ogólne: jest to ryzyko zmiany ceny danego instrumentu w następstwie zmiany wysokości stóp procentowych (w przypadku rynkowych instrumentów dłużnych lub pochodnych tych instrumentów) lub ogólnego ruchu cen na rynku akcji (w przypadku akcji lub pochodnych akcji).

RYNKOWE INSTRUMENTY DŁUŻNE

| 13. | Pozycje netto klasyfikuje się według waluty, w której są wyrażone, i przyjmuje się je za podstawę obliczeń wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka ogólnego i szczególnego oddzielnie dla każdej waluty. |
| --- | --- |

13.

Pozycje netto klasyfikuje się według waluty, w której są wyrażone, i przyjmuje się je za podstawę obliczeń wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka ogólnego i szczególnego oddzielnie dla każdej waluty.

Ryzyko szczególne

| 14. | Instytucje umieszczają pozycje netto w portfelu handlowym, obliczone zgodnie z ust. 1, do odpowiednich kategorii wymienionych w tabeli 1 według emitenta/dłużnika, zewnętrznej lub wewnętrznej oceny kredytowej oraz rezydualnego terminu zapadalności, a następnie mnożą te pozycje przez wykazane w tej tabeli wagi. Następnie sumują pozycje ważone (zarówno długie, jak i krótkie), aby wyliczyć kapitał wymagany do pokrycia ryzyka szczególnego.
  Tabela 1






  Kategorie | Narzut kapitałowy z tytułu ryzyka szczególnego |
| --- | --- | --- |
| Dłużne papiery wartościowe emitowane lub gwarantowane przez Skarb Państwa; emitowane przez banki centralne, organizacje międzynarodowe, wielostronne banki rozwoju lub samorządy regionalne lub władze lokalne Państw Członkowskich, które kwalifikowałyby się do pierwszego stopnia w skali jakości kredytowej, lub którym zgodnie z zasadami ważenia ryzyka ekspozycji określonymi w art. 78-83 dyrektywy 2006/.../WE przypisano by wagę ryzyka równą 0 %. | 0 % |
| Dłużne papiery wartościowe emitowane lub gwarantowane przez Skarb Państwa, emitowane przez banki centralne, organizacje międzynarodowe, wielostronne banki rozwoju lub samorządy regionalne lub władze lokalne Państw Członkowskich, które kwalifikowałyby się do drugiego lub trzeciego stopnia w skali jakości kredytowej według zasad ważenia ryzyka ekspozycji określonych w art. 78-83 dyrektywy 2006/.../WE, dłużne papiery wartościowe emitowane lub gwarantowane przez instytucje, które kwalifikowałyby się do pierwszego lub drugiego stopnia w skali jakości kredytowej według zasad ważenia ryzyka ekspozycji określonych w art. 78-83 dyrektywy 2006/.../WE, dłużne papiery wartościowe emitowane lub gwarantowane przez instytucje, które kwalifikowałyby się do trzeciego stopnia w skali jakości kredytowej według zasad ważenia ryzyka ekspozycji określonych w załączniku VI część 1 ust. 28 dyrektywy 2006/.../WE oraz dłużne papiery wartościowe emitowane lub gwarantowane przez przedsiębiorstwa, które kwalifikowałyby się do pierwszego lub drugiego stopnia w skali jakości kredytowej według zasad ważenia ryzyka ekspozycji określonych w art. 78-83 dyrektywy 2006/.../WE.
  Inne pozycje o obniżonym ryzyku w rozumieniu definicji zawartej w ust. 15. | 0,25 % (rzeczywisty termin rozliczenia: sześć miesięcy lub krótszy),
  1,00 % (rzeczywisty termin rozliczenia: dłuższy niż sześć miesięcy, do 24 miesięcy włącznie),
  1,60 % (rzeczywisty termin rozliczenia dłuższy niż 24 miesiące). |
| Dłużne papiery wartościowe emitowane lub gwarantowane przez Skarb Państwa, emitowane przez banki centralne, organizacje międzynarodowe, wielostronne banki rozwoju lub samorządy regionalne, lub władze lokalne, lub instytucje Państw Członkowskich, które kwalifikowałyby się do czwartego lub piątego stopnia w skali jakości kredytowej według zasad ważenia ryzyka ekspozycji określonych w art. 78-83 dyrektywy 2006/.../WE, dłużne papiery wartościowe emitowane lub gwarantowane przez instytucje, które kwalifikowałyby się do trzeciego stopnia w skali oceny jakości kredytowej według zasad ważenia ryzyka ekspozycji określonych w załączniku VI część 1 ust. 26 dyrektywy 2006/.../WE oraz dłużne papiery wartościowe emitowane lub gwarantowane przez przedsiębiorstwa, które kwalifikowałyby się do trzeciego lub czwartego stopnia w skali oceny jakości kredytowej według zasad ważenia ryzyka ekspozycji określonych w art. 78-83 dyrektywy 2006/.../WE.
  Ekspozycje, dla których nie jest dostępna ocena kredytowa wyznaczonej instytucji ECAI. | 8,00 % |
| Dłużne papiery wartościowe emitowane lub gwarantowane przez Skarb Państwa, emitowane przez banki centralne, organizacje międzynarodowe, wielostronne banki rozwoju lub samorządy regionalne, lub władze lokalne, lub instytucje Państw Członkowskich, które kwalifikowałyby się do szóstego stopnia w skali jakości kredytowej według zasad ważenia ryzyka ekspozycji określonych w art. 78-83 dyrektywy 2006/.../WE oraz dłużne papiery wartościowe emitowane lub gwarantowane przez przedsiębiorstwa, które kwalifikowałyby się do piątego lub szóstego stopnia w skali oceny jakości kredytowej według zasad ważenia ryzyka ekspozycji określonych w art. 78-83 dyrektywy 2006/.../WE. | 12,00 % |

14.

Instytucje umieszczają pozycje netto w portfelu handlowym, obliczone zgodnie z ust. 1, do odpowiednich kategorii wymienionych w tabeli 1 według emitenta/dłużnika, zewnętrznej lub wewnętrznej oceny kredytowej oraz rezydualnego terminu zapadalności, a następnie mnożą te pozycje przez wykazane w tej tabeli wagi. Następnie sumują pozycje ważone (zarówno długie, jak i krótkie), aby wyliczyć kapitał wymagany do pokrycia ryzyka szczególnego.

Tabela 1

Kategorie

Narzut kapitałowy z tytułu ryzyka szczególnego

Dłużne papiery wartościowe emitowane lub gwarantowane przez Skarb Państwa; emitowane przez banki centralne, organizacje międzynarodowe, wielostronne banki rozwoju lub samorządy regionalne lub władze lokalne Państw Członkowskich, które kwalifikowałyby się do pierwszego stopnia w skali jakości kredytowej, lub którym zgodnie z zasadami ważenia ryzyka ekspozycji określonymi w art. 78-83 dyrektywy 2006/.../WE przypisano by wagę ryzyka równą 0 %.

0 %

Dłużne papiery wartościowe emitowane lub gwarantowane przez Skarb Państwa, emitowane przez banki centralne, organizacje międzynarodowe, wielostronne banki rozwoju lub samorządy regionalne lub władze lokalne Państw Członkowskich, które kwalifikowałyby się do drugiego lub trzeciego stopnia w skali jakości kredytowej według zasad ważenia ryzyka ekspozycji określonych w art. 78-83 dyrektywy 2006/.../WE, dłużne papiery wartościowe emitowane lub gwarantowane przez instytucje, które kwalifikowałyby się do pierwszego lub drugiego stopnia w skali jakości kredytowej według zasad ważenia ryzyka ekspozycji określonych w art. 78-83 dyrektywy 2006/.../WE, dłużne papiery wartościowe emitowane lub gwarantowane przez instytucje, które kwalifikowałyby się do trzeciego stopnia w skali jakości kredytowej według zasad ważenia ryzyka ekspozycji określonych w załączniku VI część 1 ust. 28 dyrektywy 2006/.../WE oraz dłużne papiery wartościowe emitowane lub gwarantowane przez przedsiębiorstwa, które kwalifikowałyby się do pierwszego lub drugiego stopnia w skali jakości kredytowej według zasad ważenia ryzyka ekspozycji określonych w art. 78-83 dyrektywy 2006/.../WE.

Inne pozycje o obniżonym ryzyku w rozumieniu definicji zawartej w ust. 15.

0,25 % (rzeczywisty termin rozliczenia: sześć miesięcy lub krótszy),

1,00 % (rzeczywisty termin rozliczenia: dłuższy niż sześć miesięcy, do 24 miesięcy włącznie),

1,60 % (rzeczywisty termin rozliczenia dłuższy niż 24 miesiące).

Dłużne papiery wartościowe emitowane lub gwarantowane przez Skarb Państwa, emitowane przez banki centralne, organizacje międzynarodowe, wielostronne banki rozwoju lub samorządy regionalne, lub władze lokalne, lub instytucje Państw Członkowskich, które kwalifikowałyby się do czwartego lub piątego stopnia w skali jakości kredytowej według zasad ważenia ryzyka ekspozycji określonych w art. 78-83 dyrektywy 2006/.../WE, dłużne papiery wartościowe emitowane lub gwarantowane przez instytucje, które kwalifikowałyby się do trzeciego stopnia w skali oceny jakości kredytowej według zasad ważenia ryzyka ekspozycji określonych w załączniku VI część 1 ust. 26 dyrektywy 2006/.../WE oraz dłużne papiery wartościowe emitowane lub gwarantowane przez przedsiębiorstwa, które kwalifikowałyby się do trzeciego lub czwartego stopnia w skali oceny jakości kredytowej według zasad ważenia ryzyka ekspozycji określonych w art. 78-83 dyrektywy 2006/.../WE.

Ekspozycje, dla których nie jest dostępna ocena kredytowa wyznaczonej instytucji ECAI.

8,00 %

Dłużne papiery wartościowe emitowane lub gwarantowane przez Skarb Państwa, emitowane przez banki centralne, organizacje międzynarodowe, wielostronne banki rozwoju lub samorządy regionalne, lub władze lokalne, lub instytucje Państw Członkowskich, które kwalifikowałyby się do szóstego stopnia w skali jakości kredytowej według zasad ważenia ryzyka ekspozycji określonych w art. 78-83 dyrektywy 2006/.../WE oraz dłużne papiery wartościowe emitowane lub gwarantowane przez przedsiębiorstwa, które kwalifikowałyby się do piątego lub szóstego stopnia w skali oceny jakości kredytowej według zasad ważenia ryzyka ekspozycji określonych w art. 78-83 dyrektywy 2006/.../WE.

12,00 %

W przypadku instytucji, które stosują zasady ważenia ryzyka ekspozycji określone w art. 84-89 dyrektywy 2006/.../WE, warunkiem uzyskania stopnia jakości kredytowej jest posiadanie przez dłużnika wewnętrznego ratingu z poziomem prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania (PD) nieprzekraczającym poziomu wyznaczonego dla tego stopnia w skali oceny jakości kredytowej według zasad ważenia ryzyka ekspozycji wobec przedsiębiorców określonych w art. 78-83 tej dyrektywy.

Instrumenty wyemitowane przez niekwalifikującego się emitenta obciążone są narzutem kapitałowym z tytułu ryzyka szczególnego w wysokości 8 % lub 12 %, zgodnie z tabelą 1. Właściwe organy mogą zobowiązać instytucje do stosowania wyższego narzutu z tytułu ryzyka szczególnego w stosunku do takich instrumentów lub zakazać ich kompensowania w celu określenia różnicy w wielkości ogólnego ryzyka rynkowego między takimi instrumentami a wszelkimi innymi instrumentami dłużnymi.

Ekspozycje objęte sekurytyzacją, które podlegałyby odliczeniu, zgodnie z procedurą określoną w art. 66 ust. 2 dyrektywy 2006/.../WE lub w przypadku których, zgodnie z załącznikiem IX część 4 wymienionej dyrektywy, waga ryzyka wynosi 1 250 %, obciążone są narzutem kapitałowym w wysokości nie mniejszej niż obowiązująca w tych procedurach. Instrumenty wsparcia płynności nieposiadające ratingu obciążone są narzutem kapitałowym w wysokości nie mniejszej niż ustalono w załączniku IX część 4 dyrektywy 2006/.../WE.

| 15. | Do celów ust. 14 do „pozycji o obniżonym ryzyku” zalicza się:






  a) | pozycje długie i krótkie w aktywach kwalifikujące się do stopnia jakości kredytowej odpowiadającego co najmniej klasie inwestycyjnej w procesie przyporządkowania opisanym w tytule V rozdział 2 sekcja 3 podsekcja 1 dyrektywy 2006/.../WE; |
| --- | --- | --- |

15.

Do celów ust. 14 do „pozycji o obniżonym ryzyku” zalicza się:

a)

pozycje długie i krótkie w aktywach kwalifikujące się do stopnia jakości kredytowej odpowiadającego co najmniej klasie inwestycyjnej w procesie przyporządkowania opisanym w tytule V rozdział 2 sekcja 3 podsekcja 1 dyrektywy 2006/.../WE;

| b) | pozycje długie i krótkie w aktywach, których wartość PD ze względu na wypłacalność emitenta nie przewyższa wartości aktywów, o których mowa powyżej w lit. a), według metody opisanej w tytule V rozdział 2 sekcja 3 podsekcja 2 dyrektywy 2006/.../WE; |
| --- | --- |

b)

pozycje długie i krótkie w aktywach, których wartość PD ze względu na wypłacalność emitenta nie przewyższa wartości aktywów, o których mowa powyżej w lit. a), według metody opisanej w tytule V rozdział 2 sekcja 3 podsekcja 2 dyrektywy 2006/.../WE;

| c) | pozycje długie i krótkie w aktywach, dla których niedostępna jest ocena kredytowa wyznaczonej instytucji zewnętrznej oceny zdolności kredytowej oraz które spełniają następujące warunki:






  i) | są uznane przez zainteresowane instytucje za wystarczająco płynne; |
| --- | --- | --- |

c)

pozycje długie i krótkie w aktywach, dla których niedostępna jest ocena kredytowa wyznaczonej instytucji zewnętrznej oceny zdolności kredytowej oraz które spełniają następujące warunki:

i)

są uznane przez zainteresowane instytucje za wystarczająco płynne;

| ii) | ich jakość inwestycyjna jest zdaniem instytucji co najmniej równoważna jakości aktywów, o których mowa w lit. a); oraz |
| --- | --- |

ii)

ich jakość inwestycyjna jest zdaniem instytucji co najmniej równoważna jakości aktywów, o których mowa w lit. a); oraz

| iii) | są notowane na przynajmniej jednym rynku regulowanym w Państwie Członkowskim lub na giełdzie w państwie trzecim, pod warunkiem że giełda ta jest uznawana przez właściwe organy danego Państwa Członkowskiego; |
| --- | --- |

iii)

są notowane na przynajmniej jednym rynku regulowanym w Państwie Członkowskim lub na giełdzie w państwie trzecim, pod warunkiem że giełda ta jest uznawana przez właściwe organy danego Państwa Członkowskiego;

| d) | pozycje długie i krótkie w aktywach emitowanych przez instytucje podlegające wymogom adekwatności ustanowionym w dyrektywie 2006/.../WE, które zostały uznane przez zainteresowane instytucje za wystarczająco płynne oraz których jakość inwestycyjna jest zdaniem instytucji co najmniej równoważna jakości aktywów, o których mowa w lit. a); oraz |
| --- | --- |

d)

pozycje długie i krótkie w aktywach emitowanych przez instytucje podlegające wymogom adekwatności ustanowionym w dyrektywie 2006/.../WE, które zostały uznane przez zainteresowane instytucje za wystarczająco płynne oraz których jakość inwestycyjna jest zdaniem instytucji co najmniej równoważna jakości aktywów, o których mowa w lit. a); oraz

| e) | emitowane przez instytucje papiery wartościowe, które uznaje się za równoważne lub wyższe pod względem jakości kredytowej niż papiery, którym według zasad ważenia ryzyka ekspozycji wobec instytucji określonych w art. 78-83 dyrektywy 2006/.../WE przyznano drugi stopień w skali jakości kredytowej oraz które podlegają procedurom nadzorczym i regulacyjnym porównywalnym do tych, o których mowa w niniejszej dyrektywie. |
| --- | --- |

e)

emitowane przez instytucje papiery wartościowe, które uznaje się za równoważne lub wyższe pod względem jakości kredytowej niż papiery, którym według zasad ważenia ryzyka ekspozycji wobec instytucji określonych w art. 78-83 dyrektywy 2006/.../WE przyznano drugi stopień w skali jakości kredytowej oraz które podlegają procedurom nadzorczym i regulacyjnym porównywalnym do tych, o których mowa w niniejszej dyrektywie.

Sposób oceny instrumentów dłużnych podlega analizie właściwych organów, które uchylają opinię instytucji, jeśli uznają, że dane instrumenty są obciążone zbyt wysokim ryzykiem szczególnym, aby zostać zaliczone do pozycji o obniżonym ryzyku.

| 16. | Właściwe organy wymagają, aby w odniesieniu do instrumentów, które odznaczają się specyficznym ryzykiem ze względu na niewystarczającą wypłacalność podmiotu wspierającego płynność emisji, instytucje stosowały maksymalną wagę ryzyka wskazaną w ust. 14 tabela 1. |
| --- | --- |

16.

Właściwe organy wymagają, aby w odniesieniu do instrumentów, które odznaczają się specyficznym ryzykiem ze względu na niewystarczającą wypłacalność podmiotu wspierającego płynność emisji, instytucje stosowały maksymalną wagę ryzyka wskazaną w ust. 14 tabela 1.

Ryzyko ogólne

a)   Metoda terminów zapadalności

| 17. | Procedura wyliczania wymogów kapitałowych w zakresie ryzyka ogólnego składa się z dwóch podstawowych etapów. Po pierwsze, należy przypisać wszystkim pozycjom odpowiednią wagę według terminu zapadalności (por. ust. 18), aby obliczyć kwotę kapitału wymaganą na pokrycie ryzyka tych pozycji. Po drugie, należy dopuścić obniżenie tego wymogu wówczas, gdy pozycja ważona odpowiada przeciwstawnej pozycji ważonej w tym samym przedziale czasowym. Obniżenie wymogu jest dopuszczalne również wówczas, gdy przeciwstawna pozycja ważona zaliczona jest do innego przedziału czasowego, przy czym stopień obniżenia wymogu zależy od tego, czy obie pozycje znajdują się w tej samej strefie, a jeśli nie — do których konkretnych stref te pozycje zostały zakwalifikowane. Razem stosuje się trzy strefy (grupy przedziałów czasowych). |
| --- | --- |

17.

Procedura wyliczania wymogów kapitałowych w zakresie ryzyka ogólnego składa się z dwóch podstawowych etapów. Po pierwsze, należy przypisać wszystkim pozycjom odpowiednią wagę według terminu zapadalności (por. ust. 18), aby obliczyć kwotę kapitału wymaganą na pokrycie ryzyka tych pozycji. Po drugie, należy dopuścić obniżenie tego wymogu wówczas, gdy pozycja ważona odpowiada przeciwstawnej pozycji ważonej w tym samym przedziale czasowym. Obniżenie wymogu jest dopuszczalne również wówczas, gdy przeciwstawna pozycja ważona zaliczona jest do innego przedziału czasowego, przy czym stopień obniżenia wymogu zależy od tego, czy obie pozycje znajdują się w tej samej strefie, a jeśli nie — do których konkretnych stref te pozycje zostały zakwalifikowane. Razem stosuje się trzy strefy (grupy przedziałów czasowych).

| 18. | Instytucje umieszczają pozycje netto w odpowiednich przedziałach czasowych znajdujących się w kolumnie 2 lub 3 w tabeli 2 zawartej w ust. 20. Instrumenty o oprocentowaniu stałym należy zaklasyfikować według okresu pozostającego do terminu zapadalności, natomiast instrumenty o oprocentowaniu zmiennym — według okresu do najbliższego terminu przeszacowania stopy procentowej. Ponadto instytucje rozróżniają instrumenty dłużne o kuponach odsetkowych w wysokości 3 % lub więcej od tych o kuponach odsetkowych poniżej 3 %, umieszczając je na tej podstawie odpowiednio w kolumnie 2 lub 3 w tabeli 2. Każdy z nich należy następnie pomnożyć przez podaną w kolumnie 4 w tabeli 2 wagę dla danego przedziału czasowego. |
| --- | --- |

18.

Instytucje umieszczają pozycje netto w odpowiednich przedziałach czasowych znajdujących się w kolumnie 2 lub 3 w tabeli 2 zawartej w ust. 20. Instrumenty o oprocentowaniu stałym należy zaklasyfikować według okresu pozostającego do terminu zapadalności, natomiast instrumenty o oprocentowaniu zmiennym — według okresu do najbliższego terminu przeszacowania stopy procentowej. Ponadto instytucje rozróżniają instrumenty dłużne o kuponach odsetkowych w wysokości 3 % lub więcej od tych o kuponach odsetkowych poniżej 3 %, umieszczając je na tej podstawie odpowiednio w kolumnie 2 lub 3 w tabeli 2. Każdy z nich należy następnie pomnożyć przez podaną w kolumnie 4 w tabeli 2 wagę dla danego przedziału czasowego.

| 19. | Instytucje następnie wyliczają sumę ważonych pozycji długich i sumę ważonych pozycji krótkich w każdym przedziale czasowym. Kwota zsumowanej pozycji długiej równoważona zsumowaną pozycją krótką w danym przedziale czasowym stanowi dopasowaną pozycję ważoną tego przedziału, a pozostała pozycja długa lub krótka stanowi niedopasowaną pozycję ważoną tego przedziału. Następnie należy wyliczyć sumę łączną dopasowanych pozycji ważonych we wszystkich przedziałach czasowych. |
| --- | --- |

19.

Instytucje następnie wyliczają sumę ważonych pozycji długich i sumę ważonych pozycji krótkich w każdym przedziale czasowym. Kwota zsumowanej pozycji długiej równoważona zsumowaną pozycją krótką w danym przedziale czasowym stanowi dopasowaną pozycję ważoną tego przedziału, a pozostała pozycja długa lub krótka stanowi niedopasowaną pozycję ważoną tego przedziału. Następnie należy wyliczyć sumę łączną dopasowanych pozycji ważonych we wszystkich przedziałach czasowych.

| 20. | Instytucje wyliczają sumę łączną niedopasowanych pozycji ważonych długich dla przedziałów czasowych należących do każdej strefy w tabeli 2 celem określenia niedopasowanej pozycji ważonej długiej każdej strefy. Podobnie wylicza się sumę łączną niedopasowanych pozycji ważonych krótkich w poszczególnych przedziałach wszystkich stref, aby określić niedopasowaną pozycję ważoną krótką każdej strefy. Kwota niedopasowanej pozycji ważonej długiej w danej strefie równoważona niedopasowaną pozycją ważoną krótką w tej strefie stanowi dopasowaną pozycję ważoną tej strefy. Kwota niedopasowanej pozycji ważonej, długiej lub krótkiej, której nie można w ten sposób zrównoważyć pozycją przeciwstawną, stanowi niedopasowaną pozycję ważoną tej strefy.
  Tabela 2









  Strefa | Przedział czasowy | Waga
  (%) | Założona zmiana stopy procentowej
  (w %) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Kupon odsetkowy w wysokości 3 % lub więcej | Kupon odsetkowy poniżej 3 % |
| Pierwsza | 0 ≤ 1 miesięcy | 0 ≤ 1 miesięcy | 0,00 | — |
| > 1 ≤ 3 miesięcy | > 1 ≤ 3 miesięcy | 0,20 | 1,00 |
| > 3 ≤ 6 miesięcy | > 3 ≤ 6 miesięcy | 0,40 | 1,00 |
| > 6 ≤ 12 miesięcy | > 6 ≤ 12 miesięcy | 0,70 | 1,00 |
| Druga | > 1 ≤ 2 lat | > 1,0 ≤ 1,9 lat | 1,25 | 0,90 |
| > 2 ≤ 3 lat | > 1,9 ≤ 2,8 lat | 1,75 | 0,80 |
| > 3 ≤ 4 lat | > 2,8 ≤ 3,6 lat | 2,25 | 0,75 |
| Trzecia | > 4 ≤ 5 lat | > 3,6 ≤ 4,3 lat | 2,75 | 0,75 |
| > 5 ≤ 7 lat | > 4,3 ≤ 5,7 lat | 3,25 | 0,70 |
| > 7 ≤ 10 lat | > 5,7 ≤ 7,3 lat | 3,75 | 0,65 |
| > 10 ≤ 15 lat | > 7,3 ≤ 9,3 lat | 4,50 | 0,60 |
| > 15 ≤ 20 lat | > 9,3 ≤ 10,6 lat | 5,25 | 0,60 |
| > 20 lat | > 10,6 ≤ 12,0 lat | 6,00 | 0,60 |
| | > 12,0 ≤ 20,0 lat | 8,00 | 0,60 |
| | > 20 lat | 12,50 | 0,60 |

20.

Instytucje wyliczają sumę łączną niedopasowanych pozycji ważonych długich dla przedziałów czasowych należących do każdej strefy w tabeli 2 celem określenia niedopasowanej pozycji ważonej długiej każdej strefy. Podobnie wylicza się sumę łączną niedopasowanych pozycji ważonych krótkich w poszczególnych przedziałach wszystkich stref, aby określić niedopasowaną pozycję ważoną krótką każdej strefy. Kwota niedopasowanej pozycji ważonej długiej w danej strefie równoważona niedopasowaną pozycją ważoną krótką w tej strefie stanowi dopasowaną pozycję ważoną tej strefy. Kwota niedopasowanej pozycji ważonej, długiej lub krótkiej, której nie można w ten sposób zrównoważyć pozycją przeciwstawną, stanowi niedopasowaną pozycję ważoną tej strefy.

Tabela 2

Strefa

Przedział czasowy

Waga

(%)

Założona zmiana stopy procentowej

(w %)

Kupon odsetkowy w wysokości 3 % lub więcej

Kupon odsetkowy poniżej 3 %

Pierwsza

0 ≤ 1 miesięcy

0 ≤ 1 miesięcy

0,00

—

> 1 ≤ 3 miesięcy

> 1 ≤ 3 miesięcy

0,20

1,00

> 3 ≤ 6 miesięcy

> 3 ≤ 6 miesięcy

0,40

1,00

> 6 ≤ 12 miesięcy

> 6 ≤ 12 miesięcy

0,70

1,00

Druga

> 1 ≤ 2 lat

> 1,0 ≤ 1,9 lat

1,25

0,90

> 2 ≤ 3 lat

> 1,9 ≤ 2,8 lat

1,75

0,80

> 3 ≤ 4 lat

> 2,8 ≤ 3,6 lat

2,25

0,75

Trzecia

> 4 ≤ 5 lat

> 3,6 ≤ 4,3 lat

2,75

0,75

> 5 ≤ 7 lat

> 4,3 ≤ 5,7 lat

3,25

0,70

> 7 ≤ 10 lat

> 5,7 ≤ 7,3 lat

3,75

0,65

> 10 ≤ 15 lat

> 7,3 ≤ 9,3 lat

4,50

0,60

> 15 ≤ 20 lat

> 9,3 ≤ 10,6 lat

5,25

0,60

> 20 lat

> 10,6 ≤ 12,0 lat

6,00

0,60

> 12,0 ≤ 20,0 lat

8,00

0,60

> 20 lat

12,50

0,60

| 21. | Następnie należy wyliczyć kwotę niedopasowanej pozycji ważonej długiej (krótkiej) strefy pierwszej, która jest równoważona niedopasowaną pozycją ważoną krótką (długą) strefy drugiej. Ta kwota określona jest w ust. 25 jako dopasowana pozycja ważona między strefą pierwszą a drugą. Następnie należy dokonać takiego samego wyliczenia odnośnie do pozostałej części niedopasowanej pozycji ważonej strefy drugiej, tym razem odnosząc tę kwotę do niedopasowanej pozycji ważonej strefy trzeciej, co pozwala określić dopasowaną pozycję ważoną między strefą drugą a trzecią. |
| --- | --- |

21.

Następnie należy wyliczyć kwotę niedopasowanej pozycji ważonej długiej (krótkiej) strefy pierwszej, która jest równoważona niedopasowaną pozycją ważoną krótką (długą) strefy drugiej. Ta kwota określona jest w ust. 25 jako dopasowana pozycja ważona między strefą pierwszą a drugą. Następnie należy dokonać takiego samego wyliczenia odnośnie do pozostałej części niedopasowanej pozycji ważonej strefy drugiej, tym razem odnosząc tę kwotę do niedopasowanej pozycji ważonej strefy trzeciej, co pozwala określić dopasowaną pozycję ważoną między strefą drugą a trzecią.

| 22. | Instytucje mogą również odwrócić kolejność obliczeń w ust. 21, aby wyliczyć dopasowaną pozycję ważoną między strefą drugą a trzecią przed wyliczeniem tej pozycji między strefą pierwszą a drugą. |
| --- | --- |

22.

Instytucje mogą również odwrócić kolejność obliczeń w ust. 21, aby wyliczyć dopasowaną pozycję ważoną między strefą drugą a trzecią przed wyliczeniem tej pozycji między strefą pierwszą a drugą.

| 23. | Pozostałą część niedopasowanej pozycji ważonej strefy pierwszej należy następnie odnieść do pozostałej części tej pozycji strefy trzeciej (po dopasowaniu pozycji strefy drugiej i trzeciej), aby wyliczyć dopasowaną pozycję ważoną między strefą pierwszą a trzecią. |
| --- | --- |

23.

Pozostałą część niedopasowanej pozycji ważonej strefy pierwszej należy następnie odnieść do pozostałej części tej pozycji strefy trzeciej (po dopasowaniu pozycji strefy drugiej i trzeciej), aby wyliczyć dopasowaną pozycję ważoną między strefą pierwszą a trzecią.

| 24. | Te pozycje, które nadal pozostają niedopasowane po przeprowadzeniu przedstawionych w ust. 21, 22 i 23 trzech oddzielnych obliczeń w celu dopasowania pozycji między strefami, należy zsumować. |
| --- | --- |

24.

Te pozycje, które nadal pozostają niedopasowane po przeprowadzeniu przedstawionych w ust. 21, 22 i 23 trzech oddzielnych obliczeń w celu dopasowania pozycji między strefami, należy zsumować.

| 25. | Należy wówczas wyliczyć wymóg kapitałowy dla danej instytucji, który stanowi sumę łączną następujących wielkości:






  a) | 10 % dopasowanej pozycji ważonej w każdym przedziale czasowym; |
| --- | --- | --- |

25.

Należy wówczas wyliczyć wymóg kapitałowy dla danej instytucji, który stanowi sumę łączną następujących wielkości:

a)

10 % dopasowanej pozycji ważonej w każdym przedziale czasowym;

| b) | 40 % dopasowanej pozycji ważonej strefy pierwszej; |
| --- | --- |

b)

40 % dopasowanej pozycji ważonej strefy pierwszej;

| c) | 30 % dopasowanej pozycji ważonej strefy drugiej; |
| --- | --- |

c)

30 % dopasowanej pozycji ważonej strefy drugiej;

| d) | 30 % dopasowanej pozycji ważonej strefy trzeciej; |
| --- | --- |

d)

30 % dopasowanej pozycji ważonej strefy trzeciej;

| e) | 40 % dopasowanej pozycji ważonej między strefą pierwszą a drugą oraz między strefą drugą a trzecią (zob. ust. 21); |
| --- | --- |

e)

40 % dopasowanej pozycji ważonej między strefą pierwszą a drugą oraz między strefą drugą a trzecią (zob. ust. 21);

| f) | 150 % dopasowanej pozycji ważonej między strefą pierwszą a trzecią; oraz |
| --- | --- |

f)

150 % dopasowanej pozycji ważonej między strefą pierwszą a trzecią; oraz

| g) | 100 % nadal niedopasowanych pozycji ważonych. |
| --- | --- |

g)

100 % nadal niedopasowanych pozycji ważonych.

b)   Metoda analizy okresowości

| 26. | Właściwe organy mogą wydać ogólne zezwolenie wszystkim instytucjom bądź też indywidualne zezwolenia poszczególnym instytucjom na stosowanie — zamiast systemu przedstawionego w ust. 17-25 — systemu wyliczania wymogu kapitałowego na pokrycie ryzyka ogólnego obciążającego rynkowe instrumenty dłużne opartego na analizie okresowości, pod warunkiem jednak że instytucja stosuje taki system w sposób ciągły. |
| --- | --- |

26.

Właściwe organy mogą wydać ogólne zezwolenie wszystkim instytucjom bądź też indywidualne zezwolenia poszczególnym instytucjom na stosowanie — zamiast systemu przedstawionego w ust. 17-25 — systemu wyliczania wymogu kapitałowego na pokrycie ryzyka ogólnego obciążającego rynkowe instrumenty dłużne opartego na analizie okresowości, pod warunkiem jednak że instytucja stosuje taki system w sposób ciągły.

| 27. | Zgodnie z systemem, o którym mowa w ust. 26, na podstawie wartości rynkowej każdego instrumentu dłużnego o stałym oprocentowaniu instytucje wyliczają jego dochodowość do wykupu, która stanowi założoną stopę dyskontową tego instrumentu. W przypadku instrumentów o zmiennym oprocentowaniu instytucje wyliczają dochodowość instrumentu na podstawie jego wartości rynkowej przy założeniu, że kwota kapitału zapada w najbliższym możliwym terminie przeszacowania stopy procentowej. |
| --- | --- |

27.

Zgodnie z systemem, o którym mowa w ust. 26, na podstawie wartości rynkowej każdego instrumentu dłużnego o stałym oprocentowaniu instytucje wyliczają jego dochodowość do wykupu, która stanowi założoną stopę dyskontową tego instrumentu. W przypadku instrumentów o zmiennym oprocentowaniu instytucje wyliczają dochodowość instrumentu na podstawie jego wartości rynkowej przy założeniu, że kwota kapitału zapada w najbliższym możliwym terminie przeszacowania stopy procentowej.

| 28. | Instytucje następnie wyliczają okresowość zmodyfikowaną każdego instrumentu dłużnego za pomocą następującego wzoru: okresowość zmodyfikowana = ((duration (D))/(1 + r)), gdzie:







  D | = | ((Σt = 1
  m((t Ct)/((1 + r)t)))/(Σt = 1
  m((Ct)/((1 + r)t)))) |
| --- | --- | --- | --- |

28.

Instytucje następnie wyliczają okresowość zmodyfikowaną każdego instrumentu dłużnego za pomocą następującego wzoru: okresowość zmodyfikowana = ((duration (D))/(1 + r)), gdzie:

D

=

((Σt = 1
  m((t Ct)/((1 + r)t)))/(Σt = 1
  m((Ct)/((1 + r)t))))

gdzie:

| R | = | dochodowość do wykupu (zob. ust. 25), |
| --- | --- | --- |
| Ct | = | płatność gotówkowa w czasie t, |
| M | = | termin wykupu (zob. ust. 25). |

R

=

dochodowość do wykupu (zob. ust. 25),

Ct

=

płatność gotówkowa w czasie t,

M

=

termin wykupu (zob. ust. 25).

| 29. | Instytucje następnie kwalifikują każdy instrument dłużny do odpowiedniej strefy tabeli 3 według okresowości zmodyfikowanej tego instrumentu.
  Tabela 3







  Strefa | Okresowość zmodyfikowana
  (w latach) | Założona zmiana stopy procentowej
  (%) |
| --- | --- | --- | --- |
| Pierwsza | > 0 ≤ 1,0 | 1,0 |
| Druga | > 1,0 ≤ 3,6 | 0,85 |
| Trzecia | > 3,6 | 0,7 |

29.

Instytucje następnie kwalifikują każdy instrument dłużny do odpowiedniej strefy tabeli 3 według okresowości zmodyfikowanej tego instrumentu.

Tabela 3

Strefa

Okresowość zmodyfikowana

(w latach)

Założona zmiana stopy procentowej

(%)

Pierwsza

> 0 ≤ 1,0

1,0

Druga

> 1,0 ≤ 3,6

0,85

Trzecia

> 3,6

0,7

| 30. | Następnie instytucje wyliczają pozycję ważoną okresowością dla każdego instrumentu jako iloczyn ceny rynkowej i okresowości zmodyfikowanej, pomnożony przez założoną zmianę stopy procentowej dla instrumentu o danej okresowości zmodyfikowanej (zob. kolumna 3 w tabeli 3). |
| --- | --- |

30.

Następnie instytucje wyliczają pozycję ważoną okresowością dla każdego instrumentu jako iloczyn ceny rynkowej i okresowości zmodyfikowanej, pomnożony przez założoną zmianę stopy procentowej dla instrumentu o danej okresowości zmodyfikowanej (zob. kolumna 3 w tabeli 3).

| 31. | Instytucje obliczają dla każdej strefy swoją pozycję długą ważoną okresowością i pozycję krótką ważoną okresowością. Kwota pozycji długiej równoważona pozycją krótką w danej strefie stanowi dopasowaną pozycję ważoną okresowością tej strefy.
  Instytucje następnie wyliczają niedopasowaną pozycję ważoną okresowością dla każdej strefy. Następnie stosują procedurę dla niedopasowanych pozycji ważonych przedstawioną w ust. 21-24. |
| --- | --- |

31.

Instytucje obliczają dla każdej strefy swoją pozycję długą ważoną okresowością i pozycję krótką ważoną okresowością. Kwota pozycji długiej równoważona pozycją krótką w danej strefie stanowi dopasowaną pozycję ważoną okresowością tej strefy.

Instytucje następnie wyliczają niedopasowaną pozycję ważoną okresowością dla każdej strefy. Następnie stosują procedurę dla niedopasowanych pozycji ważonych przedstawioną w ust. 21-24.

| 32. | Należy wówczas wyliczyć wymóg kapitałowy dla danej instytucji, który stanowi sumę łączną następujących wielkości:






  a) | 2 % dopasowanej pozycji ważonej okresowością każdej strefy; |
| --- | --- | --- |

32.

Należy wówczas wyliczyć wymóg kapitałowy dla danej instytucji, który stanowi sumę łączną następujących wielkości:

a)

2 % dopasowanej pozycji ważonej okresowością każdej strefy;

| b) | 40 % dopasowanej pozycji ważonej okresowością między strefą pierwszą a drugą oraz między strefą drugą a trzecią; |
| --- | --- |

b)

40 % dopasowanej pozycji ważonej okresowością między strefą pierwszą a drugą oraz między strefą drugą a trzecią;

| c) | 150 % dopasowanej pozycji ważonej między strefą pierwszą a trzecią; oraz |
| --- | --- |

c)

150 % dopasowanej pozycji ważonej między strefą pierwszą a trzecią; oraz

| d) | 100 % nadal niedopasowanych pozycji ważonych. |
| --- | --- |

d)

100 % nadal niedopasowanych pozycji ważonych.

INSTRUMENTY KAPITAŁOWE

| 33. | Instytucje sumują wszystkie pozycje długie netto i wszystkie pozycje krótkie netto wyliczone zgodnie z procedurą określoną w ust. 1. Suma łączna tych dwóch wielkości stanowi pozycję maksymalną (brutto). Różnica pomiędzy nimi stanowi pozycję globalną (netto). |
| --- | --- |

33.

Instytucje sumują wszystkie pozycje długie netto i wszystkie pozycje krótkie netto wyliczone zgodnie z procedurą określoną w ust. 1. Suma łączna tych dwóch wielkości stanowi pozycję maksymalną (brutto). Różnica pomiędzy nimi stanowi pozycję globalną (netto).

Ryzyko szczególne

| 34. | Instytucje sumują wszystkie pozycje długie netto i wszystkie pozycje krótkie netto wyliczone zgodnie z procedurą określoną w ust. 1. Instytucje mnożą swoje pozycje maksymalne (brutto) przez 4 % celem wyliczenia wymogu kapitałowego na pokrycie ryzyka szczególnego. |
| --- | --- |

34.

Instytucje sumują wszystkie pozycje długie netto i wszystkie pozycje krótkie netto wyliczone zgodnie z procedurą określoną w ust. 1. Instytucje mnożą swoje pozycje maksymalne (brutto) przez 4 % celem wyliczenia wymogu kapitałowego na pokrycie ryzyka szczególnego.

| 35. | Na zasadzie odstępstwa od przepisów ust. 34 właściwe organy mogą zezwolić na ustalenie tego wymogu kapitałowego na poziomie 2 %, a nie 4 %, w przypadku tych portfeli instrumentów kapitałowych posiadanych przez instytucje, które spełniają następujące warunki:






  a) | instrumenty kapitałowe nie będą emitowane przez emitentów, którzy wyemitowali wyłącznie rynkowe instrumenty dłużne obciążone obecnie 8 % lub 12 % wymogiem z ust. 14 tabela 1 lub obciążone niższym wymogiem wyłącznie dlatego, że są gwarantowane lub zabezpieczone; |
| --- | --- | --- |

35.

Na zasadzie odstępstwa od przepisów ust. 34 właściwe organy mogą zezwolić na ustalenie tego wymogu kapitałowego na poziomie 2 %, a nie 4 %, w przypadku tych portfeli instrumentów kapitałowych posiadanych przez instytucje, które spełniają następujące warunki:

a)

instrumenty kapitałowe nie będą emitowane przez emitentów, którzy wyemitowali wyłącznie rynkowe instrumenty dłużne obciążone obecnie 8 % lub 12 % wymogiem z ust. 14 tabela 1 lub obciążone niższym wymogiem wyłącznie dlatego, że są gwarantowane lub zabezpieczone;

| b) | instrumenty kapitałowe muszą być uznane za wysoko płynne przez właściwe organy, według kryteriów obiektywnych; oraz |
| --- | --- |

b)

instrumenty kapitałowe muszą być uznane za wysoko płynne przez właściwe organy, według kryteriów obiektywnych; oraz

| c) | żadna pojedyncza pozycja nie może wynosić powyżej 5 % wartości całego portfela instrumentów kapitałowych posiadanego przez daną instytucję. |
| --- | --- |

c)

żadna pojedyncza pozycja nie może wynosić powyżej 5 % wartości całego portfela instrumentów kapitałowych posiadanego przez daną instytucję.

Do celów lit. c) właściwe organy mogą zezwolić na pojedyncze pozycje stanowiące do 10 % portfela, pod warunkiem że suma takich pozycji nie przewyższa 50 % wartości portfela.

Ryzyko ogólne

| 36. | Wymóg kapitałowy na pokrycie ryzyka ogólnego wynosi 8 % pozycji globalnej (netto). |
| --- | --- |

36.

Wymóg kapitałowy na pokrycie ryzyka ogólnego wynosi 8 % pozycji globalnej (netto).

Terminowe kontrakty na indeksy giełdowe

| 37. | Terminowe kontrakty giełdowe typu „futures” na indeksy giełdowe akcji oraz ważone współczynnikiem delta kwoty opcji na takie kontrakty i na indeksy giełdowe, razem zwane dalej „terminowymi kontraktami na indeksy giełdowe”, można rozłożyć na pozycje w każdym rodzaju akcji wchodzących w skład indeksu. Takie pozycje można traktować jako pozycje nominalne w danych akcjach i można je, za zgodą właściwych organów, saldować z przeciwstawnymi pozycjami w akcjach będących przedmiotem kontraktu. |
| --- | --- |

37.

Terminowe kontrakty giełdowe typu „futures” na indeksy giełdowe akcji oraz ważone współczynnikiem delta kwoty opcji na takie kontrakty i na indeksy giełdowe, razem zwane dalej „terminowymi kontraktami na indeksy giełdowe”, można rozłożyć na pozycje w każdym rodzaju akcji wchodzących w skład indeksu. Takie pozycje można traktować jako pozycje nominalne w danych akcjach i można je, za zgodą właściwych organów, saldować z przeciwstawnymi pozycjami w akcjach będących przedmiotem kontraktu.

| 38. | Właściwe organy zapewniają, że instytucja, która dokonała saldowania swoich pozycji w akcjach objętych terminowym kontraktem na indeks giełdowy z pozycjami względem danego kontraktu, dysponuje adekwatnym kapitałem w wysokości zabezpieczającej przed ryzykiem straty w wyniku zmiany ceny kontraktu, która nie byłaby w pełni skorelowana ze zmianą kursów akcji wchodzących w skład indeksu; organy te tak samo postępują, gdy instytucja weszła w przeciwstawne pozycje w terminowych kontraktach na indeksy giełdowe, które nie są identyczne pod względem terminu realizacji kontraktu lub składu indeksu bądź też pod względem obu tych cech. |
| --- | --- |

38.

Właściwe organy zapewniają, że instytucja, która dokonała saldowania swoich pozycji w akcjach objętych terminowym kontraktem na indeks giełdowy z pozycjami względem danego kontraktu, dysponuje adekwatnym kapitałem w wysokości zabezpieczającej przed ryzykiem straty w wyniku zmiany ceny kontraktu, która nie byłaby w pełni skorelowana ze zmianą kursów akcji wchodzących w skład indeksu; organy te tak samo postępują, gdy instytucja weszła w przeciwstawne pozycje w terminowych kontraktach na indeksy giełdowe, które nie są identyczne pod względem terminu realizacji kontraktu lub składu indeksu bądź też pod względem obu tych cech.

| 39. | Na zasadzie odstępstwa od przepisu ust. 37 i 38 terminowe kontrakty na indeksy giełdowe, które same są przedmiotem obrotu giełdowego i w opinii właściwych organów odnoszą się do indeksów o wysokim poziomie dywersyfikacji, objęte są wymogiem kapitałowym na pokrycie ryzyka ogólnego w wysokości 8 %, nie podlegają zaś żadnemu wymogowi w zakresie ryzyka szczególnego. Terminowe kontrakty na indeksy giełdowe tego rodzaju są uwzględniane przy wyliczaniu pozycji globalnej (netto) zgodnie z ust. 33, natomiast są wyłączone z wyliczania pozycji maksymalnej (brutto), o której mowa w tym samym ustępie. |
| --- | --- |

39.

Na zasadzie odstępstwa od przepisu ust. 37 i 38 terminowe kontrakty na indeksy giełdowe, które same są przedmiotem obrotu giełdowego i w opinii właściwych organów odnoszą się do indeksów o wysokim poziomie dywersyfikacji, objęte są wymogiem kapitałowym na pokrycie ryzyka ogólnego w wysokości 8 %, nie podlegają zaś żadnemu wymogowi w zakresie ryzyka szczególnego. Terminowe kontrakty na indeksy giełdowe tego rodzaju są uwzględniane przy wyliczaniu pozycji globalnej (netto) zgodnie z ust. 33, natomiast są wyłączone z wyliczania pozycji maksymalnej (brutto), o której mowa w tym samym ustępie.

| 40. | Jeśli terminowy kontrakt na indeks giełdowy nie zostaje rozłożony na poszczególne pozycje względem składników indeksu, należy kontrakt ten traktować na zasadzie pojedynczego rodzaju akcji. Można jednak pominąć ryzyko szczególne związane z takim rodzajem akcji, o ile dany kontrakt jest przedmiotem obrotu giełdowego i w opinii właściwych organów odnosi się do indeksu o wysokim poziomie dywersyfikacji. |
| --- | --- |

40.

Jeśli terminowy kontrakt na indeks giełdowy nie zostaje rozłożony na poszczególne pozycje względem składników indeksu, należy kontrakt ten traktować na zasadzie pojedynczego rodzaju akcji. Można jednak pominąć ryzyko szczególne związane z takim rodzajem akcji, o ile dany kontrakt jest przedmiotem obrotu giełdowego i w opinii właściwych organów odnosi się do indeksu o wysokim poziomie dywersyfikacji.

GWARANTOWANIE EMISJI

| 41. | W przypadku gwarantowania przez instytucję emisji instrumentów dłużnych lub kapitałowych właściwe organy mogą zezwolić tej instytucji na stosowanie następującej metody wyliczania wymogów kapitałowych. Po pierwsze, instytucja wylicza odpowiednie pozycje netto poprzez pomniejszenie swoich pozycji o te pozycje, które zostały subskrybowane lub regwarantowane przez strony trzecie na podstawie formalnych umów. Po drugie, zmniejsza te pozycje netto poprzez zastosowanie współczynników korygujących wymienionych w tabeli 4.
  Tabela 4












  — | dzień roboczy 0: |
| --- | --- | --- |

41.

W przypadku gwarantowania przez instytucję emisji instrumentów dłużnych lub kapitałowych właściwe organy mogą zezwolić tej instytucji na stosowanie następującej metody wyliczania wymogów kapitałowych. Po pierwsze, instytucja wylicza odpowiednie pozycje netto poprzez pomniejszenie swoich pozycji o te pozycje, które zostały subskrybowane lub regwarantowane przez strony trzecie na podstawie formalnych umów. Po drugie, zmniejsza te pozycje netto poprzez zastosowanie współczynników korygujących wymienionych w tabeli 4.

Tabela 4

—

dzień roboczy 0:

100 %

| — | dzień roboczy 1: |
| --- | --- |

—

dzień roboczy 1:

90 %

| — | dni robocze 2-3: |
| --- | --- |

—

dni robocze 2-3:

75 %

| — | dzień roboczy 4: |
| --- | --- |

—

dzień roboczy 4:

50 %

| — | dzień roboczy 5: |
| --- | --- |

—

dzień roboczy 5:

25 %

| — | po dniu roboczym 5: |
| --- | --- |

—

po dniu roboczym 5:

0 %

Dzień roboczy zero stanowi ten dzień roboczy, w którym instytucja podejmuje bezwarunkowe zobowiązanie przejęcia określonej ilości papierów wartościowych po ustalonej cenie.

Po trzecie, instytucja wylicza wymóg kapitałowy w stosunku do gwarantowanych emisji na podstawie tych zmniejszonych pozycji.

Właściwe organy zapewniają, że instytucja dysponuje dostatecznym kapitałem w wysokości zabezpieczającej przed ryzykiem straty w okresie pomiędzy podjęciem początkowego zobowiązania a dniem roboczym 1.

NARZUT KAPITAŁOWY Z TYTUŁU RYZYKA SZCZEGÓLNEGO DLA POZYCJI OBJĘTYCH PORTFELEM HANDLOWYM ZABEZPIECZONYCH KREDYTOWYMI INSTRUMENTAMI POCHODNYMI

| 42. | Stosuje się odpisy z tytułu zabezpieczenia kredytowymi instrumentami pochodnymi zgodnie z zasadami określonymi w ust. 43-46. |
| --- | --- |

42.

Stosuje się odpisy z tytułu zabezpieczenia kredytowymi instrumentami pochodnymi zgodnie z zasadami określonymi w ust. 43-46.

| 43. | Pełny odpis należy zastosować w przypadku gdy wartości po obu stronach (pozycji krótkiej i pozycji długiej) zmieniają się przeciwstawnie i zasadniczo w tym samych zakresie. Będzie to możliwe w następujących sytuacjach:






  a) | obie pozycje zawierają całkowicie identyczne instrumenty; lub |
| --- | --- | --- |

43.

Pełny odpis należy zastosować w przypadku gdy wartości po obu stronach (pozycji krótkiej i pozycji długiej) zmieniają się przeciwstawnie i zasadniczo w tym samych zakresie. Będzie to możliwe w następujących sytuacjach:

a)

obie pozycje zawierają całkowicie identyczne instrumenty; lub

| b) | długa pozycja gotówkowa jest zabezpieczona swapem przychodu całkowitego (lub odwrotnie), a zobowiązanie referencyjne oraz ekspozycja bazowa (tj. pozycja gotówkowa) są idealnie dopasowane. Termin rozliczenia samego swapu może się różnić od terminu rozliczenia ekspozycji bazowej. |
| --- | --- |

b)

długa pozycja gotówkowa jest zabezpieczona swapem przychodu całkowitego (lub odwrotnie), a zobowiązanie referencyjne oraz ekspozycja bazowa (tj. pozycja gotówkowa) są idealnie dopasowane. Termin rozliczenia samego swapu może się różnić od terminu rozliczenia ekspozycji bazowej.

W takich przypadkach narzut kapitałowy z tytułu ryzyka szczególnego nie powinien stosować się do żadnej ze stron pozycji.

| 44. | Saldowanie w wysokości 80 % stosuje się, w przypadku gdy wartości po obu stronach zawsze rozchodzą się w przeciwnych kierunkach oraz gdy występuje idealne dopasowanie zobowiązania referencyjnego, terminu rozliczenia zarówno zobowiązania referencyjnego, jak i kredytowego instrumentu pochodnego, oraz waluty ekspozycji bazowej. Ponadto zasadnicze elementy umowy dotyczącej kredytowego instrumentu pochodnego nie powinny powodować istotnej różnicy między ruchem cenowym kredytowego instrumentu pochodnego a ruchami cenowymi pozycji gotówkowej. W zakresie, w jakim dana transakcja przewiduje transfer ryzyka, do strony transakcji o wyższym narzucie kapitałowym stosuje się saldowanie ryzyka szczególnego w wysokości 80 %, podczas gdy wymogi dotyczące ryzyka szczególnego po drugiej stronie wynoszą zero. |
| --- | --- |

44.

Saldowanie w wysokości 80 % stosuje się, w przypadku gdy wartości po obu stronach zawsze rozchodzą się w przeciwnych kierunkach oraz gdy występuje idealne dopasowanie zobowiązania referencyjnego, terminu rozliczenia zarówno zobowiązania referencyjnego, jak i kredytowego instrumentu pochodnego, oraz waluty ekspozycji bazowej. Ponadto zasadnicze elementy umowy dotyczącej kredytowego instrumentu pochodnego nie powinny powodować istotnej różnicy między ruchem cenowym kredytowego instrumentu pochodnego a ruchami cenowymi pozycji gotówkowej. W zakresie, w jakim dana transakcja przewiduje transfer ryzyka, do strony transakcji o wyższym narzucie kapitałowym stosuje się saldowanie ryzyka szczególnego w wysokości 80 %, podczas gdy wymogi dotyczące ryzyka szczególnego po drugiej stronie wynoszą zero.

| 45. | Udziela się częściowego zezwolenia, w przypadku gdy wartości po obu stronach pozycji zazwyczaj rozchodzą się w przeciwnych kierunkach. Będzie to możliwe w następujących sytuacjach:






  a) | pozycja jest objęta przepisem ust. 43 lit. b), ale występuje niedopasowanie aktywów między zobowiązaniem referencyjnym a ekspozycją bazową. Pozycje spełniają jednak następujące wymogi:






  i) | zobowiązanie referencyjne ma stopień uprzywilejowania równy lub niższy od zobowiązania bazowego; oraz |
| --- | --- | --- | --- |

45.

Udziela się częściowego zezwolenia, w przypadku gdy wartości po obu stronach pozycji zazwyczaj rozchodzą się w przeciwnych kierunkach. Będzie to możliwe w następujących sytuacjach:

a)

pozycja jest objęta przepisem ust. 43 lit. b), ale występuje niedopasowanie aktywów między zobowiązaniem referencyjnym a ekspozycją bazową. Pozycje spełniają jednak następujące wymogi:

i)

zobowiązanie referencyjne ma stopień uprzywilejowania równy lub niższy od zobowiązania bazowego; oraz

| ii) | zobowiązanie bazowe oraz zobowiązanie referencyjne mają tego samego dłużnika oraz zawierają prawnie egzekwowalne wykonalne na mocy prawa obustronne klauzule stwierdzania niewykonania zobowiązań lub przyśpieszenia takiego stwierdzenia. |
| --- | --- |

ii)

zobowiązanie bazowe oraz zobowiązanie referencyjne mają tego samego dłużnika oraz zawierają prawnie egzekwowalne wykonalne na mocy prawa obustronne klauzule stwierdzania niewykonania zobowiązań lub przyśpieszenia takiego stwierdzenia.

| b) | pozycja jest objęta przepisem ust. 43 lit. a) lub ust. 44, ale występuje niedopasowanie walut lub terminów zapadalności między zabezpieczeniem ryzyka kredytowego a bazowym składnikiem aktywów (niedopasowania walutowe powinny zostać ujęte w zwykłych sprawozdaniach na temat ryzyka walutowego zgodnie z załącznikiem III); lub |
| --- | --- |

b)

pozycja jest objęta przepisem ust. 43 lit. a) lub ust. 44, ale występuje niedopasowanie walut lub terminów zapadalności między zabezpieczeniem ryzyka kredytowego a bazowym składnikiem aktywów (niedopasowania walutowe powinny zostać ujęte w zwykłych sprawozdaniach na temat ryzyka walutowego zgodnie z załącznikiem III); lub

| c) | pozycja jest objęta przepisem ust. 44, ale występuje niedopasowanie aktywów między pozycją gotówkową a kredytowym instrumentem pochodnym. Bazowy składnik aktywów ujmuje się jednak jako zobowiązanie podlegające dostawie (deliverable obligation) w dokumentacji dotyczącej kredytowego instrumentu pochodnego. |
| --- | --- |

c)

pozycja jest objęta przepisem ust. 44, ale występuje niedopasowanie aktywów między pozycją gotówkową a kredytowym instrumentem pochodnym. Bazowy składnik aktywów ujmuje się jednak jako zobowiązanie podlegające dostawie (deliverable obligation) w dokumentacji dotyczącej kredytowego instrumentu pochodnego.

W każdym z powyższych przypadków, nie sumuje się obu wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka szczególnego dla każdej ze stron transakcji, lecz stosuje się jedynie wyższy z nich.

| 46. | We wszystkich przypadkach objętych ust. 43-45 narzut kapitałowy z tytułu ryzyka szczególnego ocenia się względem obu stron pozycji. |
| --- | --- |

46.

We wszystkich przypadkach objętych ust. 43-45 narzut kapitałowy z tytułu ryzyka szczególnego ocenia się względem obu stron pozycji.

Narzuty kapitałowe dla tytułów uczestnictwa przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w portfelu handlowym

| 47. | Wymogi kapitałowe dla pozycji w tytułach uczestnictwa przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, które spełniają warunki określone w art. 11 dla zaliczenia pozycji do portfela handlowego, oblicza się zgodnie z metodami ustanowionymi w ust. 48-56. |
| --- | --- |

47.

Wymogi kapitałowe dla pozycji w tytułach uczestnictwa przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, które spełniają warunki określone w art. 11 dla zaliczenia pozycji do portfela handlowego, oblicza się zgodnie z metodami ustanowionymi w ust. 48-56.

| 48. | Nie uchybiając innym przepisom niniejszej sekcji, pozycje w tytułach uczestnictwa przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania podlegają wymogowi kapitałowemu z tytułu ryzyka pozycji (szczególnego i ogólnego) w wysokości 32 %. Nie uchybiając przepisom załącznika III ust. 2.1, akapit czwarty lub załącznika V ust. 12 akapit szósty (ryzyko cen towarów) w połączeniu z załącznikiem III ust. 2.1 akapit czwarty, w przypadku, gdy stosuje się zmodyfikowane metody ujęcia złota, określone w tych punktach, pozycje tytułach uczestnictwa przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania podlegają wymogowi kapitałowemu z tytułu ryzyka pozycji (szczególnego i ogólnego) oraz ryzyka walutowego w wysokości nieprzekraczającej 40 %. |
| --- | --- |

48.

Nie uchybiając innym przepisom niniejszej sekcji, pozycje w tytułach uczestnictwa przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania podlegają wymogowi kapitałowemu z tytułu ryzyka pozycji (szczególnego i ogólnego) w wysokości 32 %. Nie uchybiając przepisom załącznika III ust. 2.1, akapit czwarty lub załącznika V ust. 12 akapit szósty (ryzyko cen towarów) w połączeniu z załącznikiem III ust. 2.1 akapit czwarty, w przypadku, gdy stosuje się zmodyfikowane metody ujęcia złota, określone w tych punktach, pozycje tytułach uczestnictwa przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania podlegają wymogowi kapitałowemu z tytułu ryzyka pozycji (szczególnego i ogólnego) oraz ryzyka walutowego w wysokości nieprzekraczającej 40 %.

| 49. | Instytucje mogą określić wymóg kapitałowy dla pozycji w tytułach uczestnictwa przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, które spełniają kryteria wymienione w ust. 51, stosując metody określone w ust. 53-56. |
| --- | --- |

49.

Instytucje mogą określić wymóg kapitałowy dla pozycji w tytułach uczestnictwa przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, które spełniają kryteria wymienione w ust. 51, stosując metody określone w ust. 53-56.

| 50. | Nie zezwala się na wzajemne saldowanie między inwestycjami bazowymi tytułów uczestnictwa przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania z innymi pozycjami utrzymywanymi przez instytucję, chyba że wskazano inaczej. |
| --- | --- |

50.

Nie zezwala się na wzajemne saldowanie między inwestycjami bazowymi tytułów uczestnictwa przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania z innymi pozycjami utrzymywanymi przez instytucję, chyba że wskazano inaczej.

ZASADY OGÓLNE

| 51. | Ogólne kryteria dopuszczające stosowanie metod określonych w ust. 53-56 tytułów uczestnictwa przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania wyemitowanych przez spółki nadzorowane lub mające siedzibę na terenie Wspólnoty są następujące:






  a) | prospekt emisyjny tytułów uczestnictwa przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania lub równoważny dokument zawiera:






  i) | kategorie aktywów, stanowiących lokaty przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania na podstawie udzielonego zezwolenia; |
| --- | --- | --- | --- |

51.

Ogólne kryteria dopuszczające stosowanie metod określonych w ust. 53-56 tytułów uczestnictwa przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania wyemitowanych przez spółki nadzorowane lub mające siedzibę na terenie Wspólnoty są następujące:

a)

prospekt emisyjny tytułów uczestnictwa przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania lub równoważny dokument zawiera:

i)

kategorie aktywów, stanowiących lokaty przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania na podstawie udzielonego zezwolenia;

| ii) | limity inwestycyjne, jeśli występują, i metody ich obliczania; |
| --- | --- |

ii)

limity inwestycyjne, jeśli występują, i metody ich obliczania;

| iii) | maksymalny poziom dźwigni, jeśli jest dozwolona; oraz |
| --- | --- |

iii)

maksymalny poziom dźwigni, jeśli jest dozwolona; oraz

| iv) | działania mające na celu ograniczenie ryzyka kontrahenta z tytułu inwestycji w pozagiełdowe finansowe instrumenty pochodne lub transakcje typu „repo”, jeśli takie transakcje są dozwolone; |
| --- | --- |

iv)

działania mające na celu ograniczenie ryzyka kontrahenta z tytułu inwestycji w pozagiełdowe finansowe instrumenty pochodne lub transakcje typu „repo”, jeśli takie transakcje są dozwolone;

| b) | działalność przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania przedstawia się w sprawozdaniach półrocznych i rocznych, aby umożliwić dokonanie oceny aktywów i zobowiązań, dochodu i operacji w okresie sprawozdawczym; |
| --- | --- |

b)

działalność przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania przedstawia się w sprawozdaniach półrocznych i rocznych, aby umożliwić dokonanie oceny aktywów i zobowiązań, dochodu i operacji w okresie sprawozdawczym;

| c) | tytuły uczestnictwa przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania podlegają codziennie wykupowi za gotówkę pochodzącą z aktywów własnych na żądanie posiadacza tytułu; |
| --- | --- |

c)

tytuły uczestnictwa przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania podlegają codziennie wykupowi za gotówkę pochodzącą z aktywów własnych na żądanie posiadacza tytułu;

| d) | inwestycje w przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania oddziela się od aktywów własnych zarządzającego; oraz |
| --- | --- |

d)

inwestycje w przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania oddziela się od aktywów własnych zarządzającego; oraz

| e) | instytucja dokonująca inwestycji przeprowadza odpowiednią ocenę ryzyka przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania. |
| --- | --- |

e)

instytucja dokonująca inwestycji przeprowadza odpowiednią ocenę ryzyka przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania.

| 52. | Przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania z państw trzecich mogą zostać uznane, jeśli spełniają wymogi określone w ust. 51 lit. a)-e) i pod warunkiem uzyskania zgody organów właściwych dla danej instytucji. |
| --- | --- |

52.

Przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania z państw trzecich mogą zostać uznane, jeśli spełniają wymogi określone w ust. 51 lit. a)-e) i pod warunkiem uzyskania zgody organów właściwych dla danej instytucji.

METODY SZCZEGÓŁOWE

| 53. | W przypadku gdy instytucja posiada informacje na temat codziennych bazowych lokat kapitałowych przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania, może ona dokonać przeglądu tych lokat w celu obliczenia wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka pozycji (ogólnego i szczególnego) zgodnie z metodami określonymi w niniejszym załączniku lub, jeśli wydano odpowiednie zezwolenie, zgodnie z metodami określonymi w załączniku V. Zgodnie z tą metodą pozycje w tytułach uczestnictwa przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania traktuje się jak pozycje w lokatach bazowych takiego przedsiębiorstwa. Zezwala się na saldowanie pozycji w lokatach bazowych przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania z innymi pozycjami posiadanymi przez instytucję, o ile dana instytucja posiada taką ilość jednostek, która pozwala na wykup/tworzenie tytułów w zamian za lokaty bazowe. |
| --- | --- |

53.

W przypadku gdy instytucja posiada informacje na temat codziennych bazowych lokat kapitałowych przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania, może ona dokonać przeglądu tych lokat w celu obliczenia wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka pozycji (ogólnego i szczególnego) zgodnie z metodami określonymi w niniejszym załączniku lub, jeśli wydano odpowiednie zezwolenie, zgodnie z metodami określonymi w załączniku V. Zgodnie z tą metodą pozycje w tytułach uczestnictwa przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania traktuje się jak pozycje w lokatach bazowych takiego przedsiębiorstwa. Zezwala się na saldowanie pozycji w lokatach bazowych przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania z innymi pozycjami posiadanymi przez instytucję, o ile dana instytucja posiada taką ilość jednostek, która pozwala na wykup/tworzenie tytułów w zamian za lokaty bazowe.

| 54. | Instytucje mogą obliczać wymogi kapitałowe z tytułu ryzyka pozycji (ogólnego i szczególnego) dla pozycji w tytułach uczestnictwa przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania zgodnie z metodami określonymi w niniejszym załączniku lub, jeśli wydano odpowiednie zezwolenie, zgodnie z metodami określonymi w załączniku V, w odniesieniu do pozycji, służących odwzorowaniu struktury i wyników zewnętrznie generowanego indeksu albo stałego koszyka instrumentów kapitałowych i dłużnych, o których mowa w lit. a), pod warunkiem że spełnione zostały następujące warunki:






  a) | celem zezwolenia wydanego przedsiębiorstwu zbiorowego inwestowania jest odwzorowanie struktury oraz wyników zewnętrznie generowanego indeksu lub stałego koszyka instrumentów kapitałowych i dłużnych; oraz |
| --- | --- | --- |

54.

Instytucje mogą obliczać wymogi kapitałowe z tytułu ryzyka pozycji (ogólnego i szczególnego) dla pozycji w tytułach uczestnictwa przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania zgodnie z metodami określonymi w niniejszym załączniku lub, jeśli wydano odpowiednie zezwolenie, zgodnie z metodami określonymi w załączniku V, w odniesieniu do pozycji, służących odwzorowaniu struktury i wyników zewnętrznie generowanego indeksu albo stałego koszyka instrumentów kapitałowych i dłużnych, o których mowa w lit. a), pod warunkiem że spełnione zostały następujące warunki:

a)

celem zezwolenia wydanego przedsiębiorstwu zbiorowego inwestowania jest odwzorowanie struktury oraz wyników zewnętrznie generowanego indeksu lub stałego koszyka instrumentów kapitałowych i dłużnych; oraz

| b) | w ciągu minimalnego okresu sześciu miesięcy można wyraźnie ustalić korelację o współczynniku co najmniej 0,9 między dziennymi wahaniami cen tytułów uczestnictwa przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania a indeksem lub koszykiem instrumentów kapitałowych lub dłużnych odnoszącym się do nich. W tym kontekście „korelacja” oznacza współczynnik korelacji między dziennymi dochodami z tytułów uczestnictwa przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania a indeksem instrumentów kapitałowych i dłużnych odnoszącym się do nich. |
| --- | --- |

b)

w ciągu minimalnego okresu sześciu miesięcy można wyraźnie ustalić korelację o współczynniku co najmniej 0,9 między dziennymi wahaniami cen tytułów uczestnictwa przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania a indeksem lub koszykiem instrumentów kapitałowych lub dłużnych odnoszącym się do nich. W tym kontekście „korelacja” oznacza współczynnik korelacji między dziennymi dochodami z tytułów uczestnictwa przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania a indeksem instrumentów kapitałowych i dłużnych odnoszącym się do nich.

| 55. | W przypadku gdy instytucja nie posiada informacji w zakresie codziennych lokat bazowych tytułów uczestnictwa przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, może ona obliczać wymogi kapitałowe z tytułu ryzyka pozycji (ogólnego i szczególnego) zgodnie z metodami określonymi w niniejszym załączniku, pod warunkiem że spełnione zostały następujące warunki:






  a) | zakłada się, że przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania w pierwszej kolejności inwestuje w najwyższym dozwolonym zakresie w te klasy aktywów, które wiążą się z najwyższym wymogiem kapitałowym z tytułu ryzyka pozycji (ogólnego i szczególnego), następnie zaś w porządku malejącym, aż do osiągnięcia limitu inwestycyjnego. Pozycja w tytułach uczestnictwa przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania będzie traktowana jak bezpośredni udział w prawdopodobnych lokatach; |
| --- | --- | --- |

55.

W przypadku gdy instytucja nie posiada informacji w zakresie codziennych lokat bazowych tytułów uczestnictwa przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, może ona obliczać wymogi kapitałowe z tytułu ryzyka pozycji (ogólnego i szczególnego) zgodnie z metodami określonymi w niniejszym załączniku, pod warunkiem że spełnione zostały następujące warunki:

a)

zakłada się, że przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania w pierwszej kolejności inwestuje w najwyższym dozwolonym zakresie w te klasy aktywów, które wiążą się z najwyższym wymogiem kapitałowym z tytułu ryzyka pozycji (ogólnego i szczególnego), następnie zaś w porządku malejącym, aż do osiągnięcia limitu inwestycyjnego. Pozycja w tytułach uczestnictwa przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania będzie traktowana jak bezpośredni udział w prawdopodobnych lokatach;

| b) | przy obliczaniu wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka pozycji instytucje uwzględnią maksymalne ryzyko pośrednie, wynikające z ewentualnego utrzymywania pozycji poprzez przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania, zwiększając proporcjonalnie wielość pozycji w tytułach uczestnictwa przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania aż do osiągnięcia maksymalnego dozwolonego poziomu ekspozycji z tytułu lokat bazowych; oraz |
| --- | --- |

b)

przy obliczaniu wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka pozycji instytucje uwzględnią maksymalne ryzyko pośrednie, wynikające z ewentualnego utrzymywania pozycji poprzez przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania, zwiększając proporcjonalnie wielość pozycji w tytułach uczestnictwa przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania aż do osiągnięcia maksymalnego dozwolonego poziomu ekspozycji z tytułu lokat bazowych; oraz

| c) | w przypadku gdy wymóg kapitałowy z tytułu ryzyka pozycji (ogólnego i szczególnego) zgodnie z niniejszym ustępem wykracza ponad poziom określony w ust. 48, poziom ten stanowi limit dla wymogu kapitałowego. |
| --- | --- |

c)

w przypadku gdy wymóg kapitałowy z tytułu ryzyka pozycji (ogólnego i szczególnego) zgodnie z niniejszym ustępem wykracza ponad poziom określony w ust. 48, poziom ten stanowi limit dla wymogu kapitałowego.

| 56. | Instytucje mogą oprzeć się na obliczeniach i sprawozdaniach strony trzeciej w zakresie wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka pozycji (ogólnego i szczególnego) dla pozycji w tytułach uczestnictwa przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania objętych przepisami ust. 53 i 55, zgodnie z metodami określonymi w niniejszym załączniku, upewniwszy się co do prawidłowości takich obliczeń i sprawozdań. |
| --- | --- |

56.

Instytucje mogą oprzeć się na obliczeniach i sprawozdaniach strony trzeciej w zakresie wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka pozycji (ogólnego i szczególnego) dla pozycji w tytułach uczestnictwa przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania objętych przepisami ust. 53 i 55, zgodnie z metodami określonymi w niniejszym załączniku, upewniwszy się co do prawidłowości takich obliczeń i sprawozdań.

ZAŁĄCZNIK II

OBLICZANIE WYMOGÓW KAPITAŁOWYCH Z TYTUŁU RYZYKA ROZLICZENIA I RYZYKA KREDYTOWEGO KONTRAHENTA

RYZYKO ROZLICZENIA/RYZYKO DOSTAWY

| 1. | W przypadku transakcji, w których instrumenty dłużne, instrumenty kapitałowe, waluty obce i towary (z wyłączeniem umów z udzielonym lub otrzymanym przyrzeczeniem odkupu, umów zaciągania i udzielania pożyczek papierów wartościowych lub towarów) pozostają nierozliczone po ustalonej dacie dostawy, instytucja winna obliczać różnicę cenową, mogącą stanowić jej stratę. Jest to różnica między ustaloną ceną rozliczeniową danego instrumentu dłużnego, instrumentu kapitałowego, waluty obcej lub towaru oraz jego bieżącą ceną rynkową, gdy różnica ta może stanowić stratę instytucji. W celu obliczenia wymogu kapitałowego należy różnicę tę pomnożyć przez odpowiedni współczynnik z kolumny A w tabeli 1.
  Tabela 1






  Liczba dni roboczych po terminie rozliczenia | (%) |
| --- | --- | --- |
| 5-15 | 8 |
| 16-30 | 50 |
| 31-45 | 75 |
| 46 lub więcej | 100 |

1.

W przypadku transakcji, w których instrumenty dłużne, instrumenty kapitałowe, waluty obce i towary (z wyłączeniem umów z udzielonym lub otrzymanym przyrzeczeniem odkupu, umów zaciągania i udzielania pożyczek papierów wartościowych lub towarów) pozostają nierozliczone po ustalonej dacie dostawy, instytucja winna obliczać różnicę cenową, mogącą stanowić jej stratę. Jest to różnica między ustaloną ceną rozliczeniową danego instrumentu dłużnego, instrumentu kapitałowego, waluty obcej lub towaru oraz jego bieżącą ceną rynkową, gdy różnica ta może stanowić stratę instytucji. W celu obliczenia wymogu kapitałowego należy różnicę tę pomnożyć przez odpowiedni współczynnik z kolumny A w tabeli 1.

Tabela 1

Liczba dni roboczych po terminie rozliczenia

(%)

5-15

8

16-30

50

31-45

75

46 lub więcej

100

DOSTAWA INSTRUMENTÓW DO ROZLICZENIA W PÓŹNIEJSZYM TERMINIE

| 2. | Instytucje mają obowiązek utrzymywania funduszy własnych określonych w tabeli 2, jeżeli:






  a) | zapłaciły za papiery wartościowe, waluty obce lub towary przed ich otrzymaniem lub dostarczyły papiery wartościowe, waluty obce lub towary przed otrzymaniem za nie zapłaty oraz |
| --- | --- | --- |

2.

Instytucje mają obowiązek utrzymywania funduszy własnych określonych w tabeli 2, jeżeli:

a)

zapłaciły za papiery wartościowe, waluty obce lub towary przed ich otrzymaniem lub dostarczyły papiery wartościowe, waluty obce lub towary przed otrzymaniem za nie zapłaty oraz

| b) | w przypadku transakcji transgranicznych, upłynął jeden lub więcej dni od czasu dokonania tej płatności lub dostawy. |
| --- | --- |

b)

w przypadku transakcji transgranicznych, upłynął jeden lub więcej dni od czasu dokonania tej płatności lub dostawy.

Tabela 2: Wymagania kapitałowe przy dostawach instrumentów do rozliczenia w późniejszym terminie

| Rodzaj transakcji | Do pierwszej wykonanej wg umowy płatności lub dostawy | Od pierwszej płatności lub dostawy do czterech dni po drugiej płatności lub dostawie, wykonanych według umowy | Od 5 dni roboczych po drugiej wykonanej według umowy płatności lub dostawie aż do wygaśnięcia transakcji |
| --- | --- | --- | --- |
| Dostawa instrumentów do rozliczenia w późniejszym terminie | Brak narzutu kapitałowego | Tak jak dla ekspozycji | Pomniejszenie funduszy własnych o wartość przekazaną wraz z bieżącą ekspozycją dodatnią |

Rodzaj transakcji

Do pierwszej wykonanej wg umowy płatności lub dostawy

Od pierwszej płatności lub dostawy do czterech dni po drugiej płatności lub dostawie, wykonanych według umowy

Od 5 dni roboczych po drugiej wykonanej według umowy płatności lub dostawie aż do wygaśnięcia transakcji

Dostawa instrumentów do rozliczenia w późniejszym terminie

Brak narzutu kapitałowego

Tak jak dla ekspozycji

Pomniejszenie funduszy własnych o wartość przekazaną wraz z bieżącą ekspozycją dodatnią

| 3. | Stosując wagę ryzyka do ekspozycji z tytułu dostaw z późniejszym terminem rozliczenia, traktowanych zgodnie z kolumną 3 tabeli 2, instytucje korzystające z metody określonej w art. 84-89 dyrektywy 2006/.../WE mogą kontrahentom, wobec których nie posiadają żadnych innych ekspozycji zaliczonych do portfela niehandlowego, przypisywać współczynniki PD na podstawie zewnętrznego ratingu takich kontrahentów. Instytucje korzystające z własnych oszacowań strat z tytułu wystąpienia niewypłacalności (LGD) mogą dostawom z późniejszym terminem rozliczenia traktowanych zgodnie z kolumną 3 tabeli 2, przypisać LGD określone w załączniku VII część 2 ust. 8 dyrektywy 2006/.../WE, pod warunkiem, że współczynnik taki przypisują wszystkim tego rodzaju ekspozycjom. Jako rozwiązanie alternatywne instytucje korzystające z metody określonej w art. 84-89 dyrektywy 2006/.../WE mogą stosować wagi ryzyka, określone w art. 78-83 tej dyrektywy, pod warunkiem, że stosują je do wszystkich tego rodzaju ekspozycji, lub też do wszystkich ekspozycji mogą stosować wagę ryzyka 100 %.
  Jeżeli kwota ekspozycji dodatniej wynikająca z transakcji dostaw z późniejszym terminem rozliczenia jest nieznaczna, instytucje mogą do takich ekspozycji stosować wagę ryzyka 100 %. |
| --- | --- |

3.

Stosując wagę ryzyka do ekspozycji z tytułu dostaw z późniejszym terminem rozliczenia, traktowanych zgodnie z kolumną 3 tabeli 2, instytucje korzystające z metody określonej w art. 84-89 dyrektywy 2006/.../WE mogą kontrahentom, wobec których nie posiadają żadnych innych ekspozycji zaliczonych do portfela niehandlowego, przypisywać współczynniki PD na podstawie zewnętrznego ratingu takich kontrahentów. Instytucje korzystające z własnych oszacowań strat z tytułu wystąpienia niewypłacalności (LGD) mogą dostawom z późniejszym terminem rozliczenia traktowanych zgodnie z kolumną 3 tabeli 2, przypisać LGD określone w załączniku VII część 2 ust. 8 dyrektywy 2006/.../WE, pod warunkiem, że współczynnik taki przypisują wszystkim tego rodzaju ekspozycjom. Jako rozwiązanie alternatywne instytucje korzystające z metody określonej w art. 84-89 dyrektywy 2006/.../WE mogą stosować wagi ryzyka, określone w art. 78-83 tej dyrektywy, pod warunkiem, że stosują je do wszystkich tego rodzaju ekspozycji, lub też do wszystkich ekspozycji mogą stosować wagę ryzyka 100 %.

Jeżeli kwota ekspozycji dodatniej wynikająca z transakcji dostaw z późniejszym terminem rozliczenia jest nieznaczna, instytucje mogą do takich ekspozycji stosować wagę ryzyka 100 %.

| 4. | W przypadku całkowitej awarii systemu rozliczeniowego lub rozrachunkowego, właściwe organy mogą znieść obciążenia kapitałowe, o których mowa w ust. 1 i 2, aż do wznowienia ich normalnego działania. Jeżeli w tych okolicznościach kontrahent nie zdoła rozliczyć swojej transakcji nie jest to uznawane za niewykonanie zobowiązania w kontekście ryzyka kredytowego. |
| --- | --- |

4.

W przypadku całkowitej awarii systemu rozliczeniowego lub rozrachunkowego, właściwe organy mogą znieść obciążenia kapitałowe, o których mowa w ust. 1 i 2, aż do wznowienia ich normalnego działania. Jeżeli w tych okolicznościach kontrahent nie zdoła rozliczyć swojej transakcji nie jest to uznawane za niewykonanie zobowiązania w kontekście ryzyka kredytowego.

RYZYKO KREDYTOWE KONTRAHENTA (CCR)

| 5. | Wymaga się, aby instytucja utrzymywała kapitał z tytułu CCR wynikającego z następujących czynników:






  a) | pozagiełdowe oraz kredytowe instrumenty pochodne; |
| --- | --- | --- |

5.

Wymaga się, aby instytucja utrzymywała kapitał z tytułu CCR wynikającego z następujących czynników:

a)

pozagiełdowe oraz kredytowe instrumenty pochodne;

| b) | umowy odkupu, umowy z udzielonym lub otrzymanym przyrzeczeniem odkupu, transakcje udzielenia i zaciągnięcia pożyczek papierów wartościowych lub towarów, których podstawę stanowią papiery wartościowe i towary objęte portfelem handlowym; |
| --- | --- |

b)

umowy odkupu, umowy z udzielonym lub otrzymanym przyrzeczeniem odkupu, transakcje udzielenia i zaciągnięcia pożyczek papierów wartościowych lub towarów, których podstawę stanowią papiery wartościowe i towary objęte portfelem handlowym;

| c) | transakcje z opcją uzupełnienia zabezpieczenia kredytowego opartych na papierach wartościowych lub towarach; oraz |
| --- | --- |

c)

transakcje z opcją uzupełnienia zabezpieczenia kredytowego opartych na papierach wartościowych lub towarach; oraz

| d) | transakcje o długim okresie rozliczeń. |
| --- | --- |

d)

transakcje o długim okresie rozliczeń.

| 6. | Z zastrzeżeniem przepisów ust. 7-10 wartości ekspozycji oraz kwoty ekspozycji ważone ryzykiem dla tych ekspozycji oblicza się zgodnie z przepisami tytułu V rozdział 2 sekcja 3 dyrektywy 2006/.../WE, przy czym odniesienia do „instytucji kredytowej” w tej sekcji należy interpretować jako odniesienia do „instytucji”, odniesienia do „dominujących instytucji kredytowych” jako odniesienia do „dominujących instytucji”, oraz odpowiednio do tego interpretować wszelkie terminy z nimi związane. |
| --- | --- |

6.

Z zastrzeżeniem przepisów ust. 7-10 wartości ekspozycji oraz kwoty ekspozycji ważone ryzykiem dla tych ekspozycji oblicza się zgodnie z przepisami tytułu V rozdział 2 sekcja 3 dyrektywy 2006/.../WE, przy czym odniesienia do „instytucji kredytowej” w tej sekcji należy interpretować jako odniesienia do „instytucji”, odniesienia do „dominujących instytucji kredytowych” jako odniesienia do „dominujących instytucji”, oraz odpowiednio do tego interpretować wszelkie terminy z nimi związane.

| 7. | Do celów ust. 6:
  Załącznik IV do dyrektywy 2006/.../WE uznaje się za zmieniony poprzez dodanie po ust. 8 sekcji C załącznika I do dyrektywy 2004/39/WE;
  Załącznik III do dyrektywy 2006/.../WE uznaje się za zmieniony poprzez dodanie po tabeli 1 następującego tekstu:
  Aby określić wielkość przyszłej ekspozycji kredytowej w przypadku swapu przychodu całkowitego oraz swapu ryzyka kredytowego z tytułu kredytowych instrumentów pochodnych, wartość nominalną instrumentu mnoży się przez następujące wskaźniki procentowe:






  — | W przypadku zobowiązania referencyjnego, które prowadząc do ekspozycji bezpośredniej instytucji, byłoby pozycją o obniżonym ryzyku w rozumieniu załącznika I: 5 %; |
| --- | --- | --- |

7.

Do celów ust. 6:

Załącznik IV do dyrektywy 2006/.../WE uznaje się za zmieniony poprzez dodanie po ust. 8 sekcji C załącznika I do dyrektywy 2004/39/WE;

Załącznik III do dyrektywy 2006/.../WE uznaje się za zmieniony poprzez dodanie po tabeli 1 następującego tekstu:

Aby określić wielkość przyszłej ekspozycji kredytowej w przypadku swapu przychodu całkowitego oraz swapu ryzyka kredytowego z tytułu kredytowych instrumentów pochodnych, wartość nominalną instrumentu mnoży się przez następujące wskaźniki procentowe:

—

W przypadku zobowiązania referencyjnego, które prowadząc do ekspozycji bezpośredniej instytucji, byłoby pozycją o obniżonym ryzyku w rozumieniu załącznika I: 5 %;

| — | W przypadku zobowiązania referencyjnego, które prowadząc do ekspozycji bezpośredniej instytucji, nie byłoby pozycją o obniżonym ryzyku w rozumieniu przepisów załącznika I: 10 %; |
| --- | --- |

—

W przypadku zobowiązania referencyjnego, które prowadząc do ekspozycji bezpośredniej instytucji, nie byłoby pozycją o obniżonym ryzyku w rozumieniu przepisów załącznika I: 10 %;

Jednak w przypadku swapu ryzyka kredytowego instytucji, której ekspozycja z tytułu zamiany stanowi pozycję długą w instrumencie bazowym, zezwala się na zastosowanie wartości 0 % do potencjalnej przyszłej ekspozycji kredytowej, chyba że transakcja ta podlega procedurze rozwiązania z chwilą stwierdzenia niewypłacalności podmiotu, którego ekspozycja z tytułu swapu stanowi pozycję krótką w instrumencie bazowym, mimo że w ramach tego instrumentu nie nastąpiło jeszcze niewykonanie zobowiązania.

W przypadku gdy kredytowy instrument pochodny zapewnia ochronę uruchamianą w następstwie „n-tego niewykonania zobowiązania” w ramach określonej liczby zobowiązań bazowych, o tym, który z powyższych wskaźników procentowych ma zastosowanie, decyduje wartość zobowiązania o n-tej w kolejności najniższej jakości kredytowej, określonej poprzez ustalenie, czy zobowiązanie to byłoby pozycją o obniżonym ryzyku w rozumieniu załącznika I, gdyby zostało przyjęte przez daną instytucję.

| 8. | Do celów ust. 6 podczas obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem instytucjom nie zezwala się na stosowanie metody uproszczonej ujmowania zabezpieczeń finansowych, określonej w załączniku VIII część 3 ust. 24-29 dyrektywy 2006/.../WE w kontekście uznawania skutków zabezpieczenia finansowego. |
| --- | --- |

8.

Do celów ust. 6 podczas obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem instytucjom nie zezwala się na stosowanie metody uproszczonej ujmowania zabezpieczeń finansowych, określonej w załączniku VIII część 3 ust. 24-29 dyrektywy 2006/.../WE w kontekście uznawania skutków zabezpieczenia finansowego.

| 9. | Do celów ust. 6 w przypadku transakcji odkupu oraz transakcji udzielenia lub zaciągnięcia pożyczek papierów wartościowych lub towarów zaksięgowanych w portfelu handlowym wszystkie instrumenty finansowe i towary, które kwalifikują się do objęcia portfelem handlowym, można traktować jako uznane zabezpieczenie. W odniesieniu do ekspozycji z tytułu pozagiełdowych kredytowych instrumentów pochodnych, zaksięgowanych w portfelu handlowym, za uznane zabezpieczenie można również przyjąć towary kwalifikujące się do objęcia portfelem handlowym. Do celów obliczenia korekt z tytułu zmienności, w przypadku gdy takie instrumenty finansowe lub towary, które nie zostały dopuszczone zgodnie z załącznikiem VIII dyrektywy 2006/.../WE stanowią przedmiot udzielanej pożyczki, są zbywane lub przekazywane, bądź też stanowią przedmiot zaciąganej pożyczki, są nabywane lub przyjmowane jako zabezpieczenie rzeczowe lub w innej formie w ramach takiej transakcji, a instytucja wykorzystuje metodę korekt z tytułu zmienności opartych na metodzie „nadzorczej”, zgodnie z załącznikiem VIII część 3 do tej dyrektywy, traktuje się je w taki sam sposób jak akcje nieobjęte głównym indeksem, notowane na uznanej giełdzie.
  W przypadku, gdy instytucje stosują korekty z tytułu zmienności oparte na metodzie „oszacowań własnych”, zgodnie z załącznikiem VIII część 3 do dyrektywy2006/.../WE w odniesieniu do instrumentów finansowych lub towarów, które nie zostały dopuszczone zgodnie z załącznikiem VIII tej dyrektywy, korekty z tytułu zmienności obliczane są dla każdej indywidualnej pozycji. W przypadku, gdy instytucje stosują metodę wewnętrznych modeli określoną w załączniku VIII część 3 dyrektywy 2006/.../WE, tę samą metodą mogą stosować w portfelu handlowym. |
| --- | --- |

9.

Do celów ust. 6 w przypadku transakcji odkupu oraz transakcji udzielenia lub zaciągnięcia pożyczek papierów wartościowych lub towarów zaksięgowanych w portfelu handlowym wszystkie instrumenty finansowe i towary, które kwalifikują się do objęcia portfelem handlowym, można traktować jako uznane zabezpieczenie. W odniesieniu do ekspozycji z tytułu pozagiełdowych kredytowych instrumentów pochodnych, zaksięgowanych w portfelu handlowym, za uznane zabezpieczenie można również przyjąć towary kwalifikujące się do objęcia portfelem handlowym. Do celów obliczenia korekt z tytułu zmienności, w przypadku gdy takie instrumenty finansowe lub towary, które nie zostały dopuszczone zgodnie z załącznikiem VIII dyrektywy 2006/.../WE stanowią przedmiot udzielanej pożyczki, są zbywane lub przekazywane, bądź też stanowią przedmiot zaciąganej pożyczki, są nabywane lub przyjmowane jako zabezpieczenie rzeczowe lub w innej formie w ramach takiej transakcji, a instytucja wykorzystuje metodę korekt z tytułu zmienności opartych na metodzie „nadzorczej”, zgodnie z załącznikiem VIII część 3 do tej dyrektywy, traktuje się je w taki sam sposób jak akcje nieobjęte głównym indeksem, notowane na uznanej giełdzie.

W przypadku, gdy instytucje stosują korekty z tytułu zmienności oparte na metodzie „oszacowań własnych”, zgodnie z załącznikiem VIII część 3 do dyrektywy2006/.../WE w odniesieniu do instrumentów finansowych lub towarów, które nie zostały dopuszczone zgodnie z załącznikiem VIII tej dyrektywy, korekty z tytułu zmienności obliczane są dla każdej indywidualnej pozycji. W przypadku, gdy instytucje stosują metodę wewnętrznych modeli określoną w załączniku VIII część 3 dyrektywy 2006/.../WE, tę samą metodą mogą stosować w portfelu handlowym.

| 10. | Do celów ust. 6, w odniesieniu do uznawania umów ramowych o wzajemnej kompensacie zobowiązań obejmujących transakcje odkupu lub transakcje udzielenia lub zaciągnięcia pożyczek papierów wartościowych lub towarów lub inne transakcje oparte na rynku kapitałowym, uznaje się kompensację zobowiązań z różnych pozycji objętych zarówno portfelem handlowym, jak i niehandlowym, jeśli kompensowane transakcje spełnią następujące warunki:






  a) | wszystkie transakcje podlegają codziennej wycenie według wartości rynkowej; oraz |
| --- | --- | --- |

10.

Do celów ust. 6, w odniesieniu do uznawania umów ramowych o wzajemnej kompensacie zobowiązań obejmujących transakcje odkupu lub transakcje udzielenia lub zaciągnięcia pożyczek papierów wartościowych lub towarów lub inne transakcje oparte na rynku kapitałowym, uznaje się kompensację zobowiązań z różnych pozycji objętych zarówno portfelem handlowym, jak i niehandlowym, jeśli kompensowane transakcje spełnią następujące warunki:

a)

wszystkie transakcje podlegają codziennej wycenie według wartości rynkowej; oraz

| b) | wszelkie pozycje stanowiące przedmiot zaciąganej pożyczki, nabywane lub przyjmowane w ramach takich transakcji mogą zostać uznane jako uznane zabezpieczenie na mocy przepisów zawartych w tytule V rozdział 2 sekcja 3 dział 3 dyrektywy 2006/.../WE, przy czym nie stosuje się wówczas przepisów ust. 9 niniejszego załącznika. |
| --- | --- |

b)

wszelkie pozycje stanowiące przedmiot zaciąganej pożyczki, nabywane lub przyjmowane w ramach takich transakcji mogą zostać uznane jako uznane zabezpieczenie na mocy przepisów zawartych w tytule V rozdział 2 sekcja 3 dział 3 dyrektywy 2006/.../WE, przy czym nie stosuje się wówczas przepisów ust. 9 niniejszego załącznika.

| 11. | W przypadku gdy kredytowy instrument pochodny objęty portfelem handlowym stanowi część wewnętrznego instrumentu zabezpieczającego, a ochronę kredytową uznano zgodnie z dyrektywą 2006/.../WE, ryzyko kontrahenta z tytułu tego instrumentu uznaje się za zerowe. |
| --- | --- |

11.

W przypadku gdy kredytowy instrument pochodny objęty portfelem handlowym stanowi część wewnętrznego instrumentu zabezpieczającego, a ochronę kredytową uznano zgodnie z dyrektywą 2006/.../WE, ryzyko kontrahenta z tytułu tego instrumentu uznaje się za zerowe.

| 12. | Wymóg kapitałowy wynosi 8 % sumy kwot ekspozycji ważonych ryzykiem. |
| --- | --- |

12.

Wymóg kapitałowy wynosi 8 % sumy kwot ekspozycji ważonych ryzykiem.

ZAŁĄCZNIK III

OBLICZANIE WYMOGÓW KAPITAŁOWYCH DLA RYZYKA WALUTOWEGO

| 1. | Jeśli suma całkowitej pozycji walutowej netto instytucji i jej pozycji netto w złocie obliczona zgodnie z procedurą ustaloną w ust. 2, przekracza 2 % jej łącznych funduszy własnych, to w celu obliczenia wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka walutowego mnoży się tę sumę pozycji walutowej netto i pozycji netto w złocie przez 8 %. |
| --- | --- |

1.

Jeśli suma całkowitej pozycji walutowej netto instytucji i jej pozycji netto w złocie obliczona zgodnie z procedurą ustaloną w ust. 2, przekracza 2 % jej łącznych funduszy własnych, to w celu obliczenia wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka walutowego mnoży się tę sumę pozycji walutowej netto i pozycji netto w złocie przez 8 %.

| 2. | Stosuje się dwa etapy wyliczania wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka walutowego. |
| --- | --- |

2.

Stosuje się dwa etapy wyliczania wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka walutowego.

| 2.1. | Po pierwsze należy obliczyć otwartą pozycję netto instytucji w każdej walucie (łącznie z walutą sprawozdawczą) oraz w złocie.
  Otwarta pozycja netto stanowi sumę następujących elementów (dodatnich lub ujemnych):






  a) | pozycja bieżąca netto (tj. wszelkie pozycje aktywów pomniejszone o wszelkie pozycje pasywów w danej walucie, łącznie z naliczonymi odsetkami lub bieżąca pozycja netto w złocie, w przypadku złota); |
| --- | --- | --- |

2.1.

Po pierwsze należy obliczyć otwartą pozycję netto instytucji w każdej walucie (łącznie z walutą sprawozdawczą) oraz w złocie.

Otwarta pozycja netto stanowi sumę następujących elementów (dodatnich lub ujemnych):

a)

pozycja bieżąca netto (tj. wszelkie pozycje aktywów pomniejszone o wszelkie pozycje pasywów w danej walucie, łącznie z naliczonymi odsetkami lub bieżąca pozycja netto w złocie, w przypadku złota);

| b) | pozycja terminowa netto (tj. wszelkie kwoty do otrzymania pomniejszone o wszelkie kwoty do zapłacenia w ramach terminowych transakcji wymiany i transakcji na złoto, łącznie z giełdowymi kontraktami na waluty i złoto oraz instrumenty bazowe transakcji zamiany nie ujęte w pozycji bieżącej); |
| --- | --- |

b)

pozycja terminowa netto (tj. wszelkie kwoty do otrzymania pomniejszone o wszelkie kwoty do zapłacenia w ramach terminowych transakcji wymiany i transakcji na złoto, łącznie z giełdowymi kontraktami na waluty i złoto oraz instrumenty bazowe transakcji zamiany nie ujęte w pozycji bieżącej);

| c) | nieodwołalne gwarancje (i podobne instrumenty), których uruchomienie jest pewne, a nieodwołalność prawdopodobna; |
| --- | --- |

c)

nieodwołalne gwarancje (i podobne instrumenty), których uruchomienie jest pewne, a nieodwołalność prawdopodobna;

| d) | kwota netto przyszłych przychodów/wydatków dotychczas nienaliczonych, ale już w pełni zabezpieczonych (można tu włączyć według uznania instytucji sprawozdawczej, ale za uprzednią zgodą właściwych organów, kwotę netto przyszłych przychodów/wydatków nieujętych dotychczas w zapisach księgowych ale już w pełni zabezpieczonych terminowymi transakcjami wymiany). Przyjętą zasadę należy stosować w sposób konsekwentny; |
| --- | --- |

d)

kwota netto przyszłych przychodów/wydatków dotychczas nienaliczonych, ale już w pełni zabezpieczonych (można tu włączyć według uznania instytucji sprawozdawczej, ale za uprzednią zgodą właściwych organów, kwotę netto przyszłych przychodów/wydatków nieujętych dotychczas w zapisach księgowych ale już w pełni zabezpieczonych terminowymi transakcjami wymiany). Przyjętą zasadę należy stosować w sposób konsekwentny;

| e) | kwota netto ekwiwalentu delta (lub opartego na współczynniku delta) całego portfela opcji walutowych i na złoto; oraz |
| --- | --- |

e)

kwota netto ekwiwalentu delta (lub opartego na współczynniku delta) całego portfela opcji walutowych i na złoto; oraz

| f) | wartość rynkowa innych opcji (tj. z wyłączeniem opcji walutowych i na złoto). |
| --- | --- |

f)

wartość rynkowa innych opcji (tj. z wyłączeniem opcji walutowych i na złoto).

Wszelkie utrzymywane celowo przez instytucję pozycje zabezpieczające przed niekorzystnym wpływem kursów walutowych na współczynnik kapitałowy można wyłączyć z rachunku otwartych pozycji walutowych netto. Pozycje takie powinny mieć charakter strukturalny lub niehandlowy, a ich wyłączenie oraz jakakolwiek zmiana warunków tego wyłączenia wymaga zgody właściwych organów. Taką samą zasadę, z zachowaniem tych samych warunków, można stosować do utrzymywanych przez instytucję pozycji dotyczących kwot pomniejszających fundusze własne.

Do celów obliczenia, o którym mowa w akapicie pierwszym, w przypadku przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania uwzględnia się ich rzeczywiste pozycje walutowe.Instytucje mogą oprzeć się na sprawozdaniach strony trzeciej na temat pozycji walutowych w przedsiębiorstwie zbiorowego inwestowania, pod warunkiem że we właściwy sposób zapewniono ich prawidłowość. Jeśli instytucja nie posiada informacji na temat pozycji walutowych w przedsiębiorstwie zbiorowego inwestowania, zakłada się, iż dokonało ono inwestycji wyrażonych w walutach obcych w maksymalnie dozwolonym dla siebie zakresie, a w odniesieniu do pozycji objętych portfelem handlowym, instytucje przy obliczaniu ich wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka walutowego uwzględniają maksymalny poziom ryzyka pośredniego, jakie wiąże się z utrzymywaniem pozycji poprzez przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania. Dokonuje się tego, zwiększając proporcjonalnie pozycję w przedsiębiorstwie proporcjonalnie do maksymalnej wartości ekspozycji względem bazowych składników lokat wynikających z uprawnień inwestycyjnych. Zakładaną pozycję walutową przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania traktuje się w kategoriach oddzielnej waluty zgodnie ze sposobami traktowania lokat w złocie z zastrzeżeniem zmiany mówiącej, że jeśli znany jest kierunek inwestycji przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania, całkowitą pozycję długą można dodać do całkowitej, otwartej pozycji walutowej długiej, natomiast całkowitą pozycję krótką można dodać do całkowitej otwartej pozycji walutowej krótkiej. Przed dokonaniem obliczeń nie zezwala się na wzajemną kompensację pozycji.

Właściwe organy powinny mieć możliwość zezwalania instytucjom na stosowanie metody zaktualizowanej wartości netto w rachunku otwartych pozycji netto w każdej walucie i w złocie.

| 2.2. | Po drugie krótkie i długie pozycje netto w każdej walucie innej niż waluta sprawozdawcza oraz długą lub krótką pozycję w złocie należy przeliczyć na walutę sprawozdawczą według kursów bieżących. Te pozycje są następnie oddzielnie zsumowane, aby określić sumę pozycji netto krótkich i sumę pozycji netto długich. Wyższa z tych dwóch zsumowanych wielkości stanowi całkowitą pozycję walutową netto danej instytucji. |
| --- | --- |

2.2.

Po drugie krótkie i długie pozycje netto w każdej walucie innej niż waluta sprawozdawcza oraz długą lub krótką pozycję w złocie należy przeliczyć na walutę sprawozdawczą według kursów bieżących. Te pozycje są następnie oddzielnie zsumowane, aby określić sumę pozycji netto krótkich i sumę pozycji netto długich. Wyższa z tych dwóch zsumowanych wielkości stanowi całkowitą pozycję walutową netto danej instytucji.

| 3. | Na zasadzie odstępstwa od przepisów ust. 1 i 2 do czasu dalszej koordynacji właściwe organy mogą do celów niniejszego załącznika wymagać od instytucji stosowania następujących procedur bądź też zezwolić na stosowanie takich procedur. |
| --- | --- |

3.

Na zasadzie odstępstwa od przepisów ust. 1 i 2 do czasu dalszej koordynacji właściwe organy mogą do celów niniejszego załącznika wymagać od instytucji stosowania następujących procedur bądź też zezwolić na stosowanie takich procedur.

| 3.1. | Właściwe organy mogą zezwolić instytucjom na przestrzeganie niższych wymogów kapitałowych aniżeli wynikających z zastosowania przepisów ust. 1 i 2 względem pozycji w walutach silnie ze sobą skorelowanych. Właściwe organy mogą uznać dwie waluty za silnie ze sobą skorelowane jedynie wówczas, gdy prawdopodobieństwo — obliczone na podstawie dziennych kursów obowiązujących w ciągu poprzednich trzech lub pięciu lat — iż ewentualna strata poniesiona z tytułu utrzymania przeciwstawnych pozycji jednakowej wysokości w tych walutach nie przekroczy w ciągu następnych dziesięciu dni roboczych 4 % wartości takiej pozycji dopasowanej (po przeliczeniu na walutę bilansową), wynosi przynajmniej 99 % — w przypadku badania okresu trzyletniego lub 95 % — w przypadku badania okresu pięcioletniego. Fundusze własne wymagane w stosunku do pozycji dopasowanej w dwóch walutach silnie ze sobą skorelowanych wynoszą 4 % wartości tej pozycji dopasowanej. W stosunku do pozycji niedopasowanych w walutach silnie ze sobą skorelowanych i wszelkich pozycji w innych walutach wymagany kapitał wynosi 8 % wyższej z dwóch kwot — sumy pozycji netto krótkich i sumy pozycji netto długich, po odjęciu pozycji dopasowanych w walutach silnie ze sobą skorelowanych. |
| --- | --- |

3.1.

Właściwe organy mogą zezwolić instytucjom na przestrzeganie niższych wymogów kapitałowych aniżeli wynikających z zastosowania przepisów ust. 1 i 2 względem pozycji w walutach silnie ze sobą skorelowanych. Właściwe organy mogą uznać dwie waluty za silnie ze sobą skorelowane jedynie wówczas, gdy prawdopodobieństwo — obliczone na podstawie dziennych kursów obowiązujących w ciągu poprzednich trzech lub pięciu lat — iż ewentualna strata poniesiona z tytułu utrzymania przeciwstawnych pozycji jednakowej wysokości w tych walutach nie przekroczy w ciągu następnych dziesięciu dni roboczych 4 % wartości takiej pozycji dopasowanej (po przeliczeniu na walutę bilansową), wynosi przynajmniej 99 % — w przypadku badania okresu trzyletniego lub 95 % — w przypadku badania okresu pięcioletniego. Fundusze własne wymagane w stosunku do pozycji dopasowanej w dwóch walutach silnie ze sobą skorelowanych wynoszą 4 % wartości tej pozycji dopasowanej. W stosunku do pozycji niedopasowanych w walutach silnie ze sobą skorelowanych i wszelkich pozycji w innych walutach wymagany kapitał wynosi 8 % wyższej z dwóch kwot — sumy pozycji netto krótkich i sumy pozycji netto długich, po odjęciu pozycji dopasowanych w walutach silnie ze sobą skorelowanych.

| 3.2. | Właściwe organy mogą zezwolić instytucjom na wyłączanie z wyliczeń przeprowadzanych zgodnie z jedną z metod określonych w ust. 1, 2 i 3.1 pozycji w walucie objętej prawnie obowiązującą umową międzyrządową, która ogranicza pasmo wahań tej waluty w stosunku do innych walut objętych tą umową. Instytucje wyliczają swoje pozycje dopasowane w takich walutach i stosują wobec tych pozycji wymóg kapitałowy nie niższy niż 50 % dopuszczalnej granicy wahania określonej dla danych walut w umowie międzyrządowej. Pozycje niedopasowane w tych walutach traktowane są na zasadach stosowanych wobec innych walut.
  Na zasadzie odstępstwa od przepisu pierwszego akapitu właściwe organy mogą zezwolić na ustalenie wymogu kapitałowego w stosunku do dopasowanych pozycji w walutach Państw Członkowskich uczestniczących w drugim etapie unii gospodarczej i walutowej na poziomie 1,6 % wartości takich pozycji dopasowanych. |
| --- | --- |

3.2.

Właściwe organy mogą zezwolić instytucjom na wyłączanie z wyliczeń przeprowadzanych zgodnie z jedną z metod określonych w ust. 1, 2 i 3.1 pozycji w walucie objętej prawnie obowiązującą umową międzyrządową, która ogranicza pasmo wahań tej waluty w stosunku do innych walut objętych tą umową. Instytucje wyliczają swoje pozycje dopasowane w takich walutach i stosują wobec tych pozycji wymóg kapitałowy nie niższy niż 50 % dopuszczalnej granicy wahania określonej dla danych walut w umowie międzyrządowej. Pozycje niedopasowane w tych walutach traktowane są na zasadach stosowanych wobec innych walut.

Na zasadzie odstępstwa od przepisu pierwszego akapitu właściwe organy mogą zezwolić na ustalenie wymogu kapitałowego w stosunku do dopasowanych pozycji w walutach Państw Członkowskich uczestniczących w drugim etapie unii gospodarczej i walutowej na poziomie 1,6 % wartości takich pozycji dopasowanych.

| 4. | Pozycje netto w walutach syntetycznych można rozłożyć na poszczególne waluty składowe według proporcji aktualnie obowiązujących. |
| --- | --- |

4.

Pozycje netto w walutach syntetycznych można rozłożyć na poszczególne waluty składowe według proporcji aktualnie obowiązujących.

ZAŁĄCZNIK IV

OBLICZANIE WYMOGÓW KAPITAŁOWYCH Z TYTUŁU RYZYKA CEN TOWARÓW

| 1. | Każda pozycja w towarach lub w instrumentach pochodnych opartych na towarach powinna być wyrażona w kategoriach standardowych jednostek miary. Bieżąca cena każdego towaru powinna być wyrażona w walucie sprawozdawczej. |
| --- | --- |

1.

Każda pozycja w towarach lub w instrumentach pochodnych opartych na towarach powinna być wyrażona w kategoriach standardowych jednostek miary. Bieżąca cena każdego towaru powinna być wyrażona w walucie sprawozdawczej.

| 2. | Przyjmuje się, że pozycje w złocie lub instrumentach pochodnych opartych na złocie obciążone są ryzykiem walutowym i traktowane zgodnie z załącznikiem III lub załącznikiem V, w razie potrzeby, do celów obliczania ryzyka rynkowego. |
| --- | --- |

2.

Przyjmuje się, że pozycje w złocie lub instrumentach pochodnych opartych na złocie obciążone są ryzykiem walutowym i traktowane zgodnie z załącznikiem III lub załącznikiem V, w razie potrzeby, do celów obliczania ryzyka rynkowego.

| 3. | Do celów niniejszego załącznika pozycje finansujące zapasy można wyłączyć tylko z rachunku ryzyka cen towarów. |
| --- | --- |

3.

Do celów niniejszego załącznika pozycje finansujące zapasy można wyłączyć tylko z rachunku ryzyka cen towarów.

| 4. | Ryzyko stopy procentowej i ryzyko walutowe nieobjęte innymi przepisami niniejszego załącznika należy włączyć do rachunku ryzyka ogólnego z tytułu rynkowych instrumentów dłużnych i do rachunku ryzyka walutowego. |
| --- | --- |

4.

Ryzyko stopy procentowej i ryzyko walutowe nieobjęte innymi przepisami niniejszego załącznika należy włączyć do rachunku ryzyka ogólnego z tytułu rynkowych instrumentów dłużnych i do rachunku ryzyka walutowego.

| 5. | Jeśli krótka pozycja staje się wymagalna przed długą pozycją, instytucje powinny zabezpieczać się również przed ryzykiem braku płynności, które może występować na pewnych rynkach. |
| --- | --- |

5.

Jeśli krótka pozycja staje się wymagalna przed długą pozycją, instytucje powinny zabezpieczać się również przed ryzykiem braku płynności, które może występować na pewnych rynkach.

| 6. | Do celów ust. 19 nadwyżka długich (krótkich) pozycji instytucji nad pozycjami krótkimi (długimi) w tym samym towarze lub identycznych giełdowych kontraktach terminowych na towary, opcjach i gwarancjach subskrypcyjnych (warrantach) stanowi jej pozycję netto w każdym towarze.
  Właściwe organy powinny zezwolić, aby pozycje w instrumentach pochodnych były traktowane jak pozycje w towarach, na których instrumenty te są oparte, ustanowione w ust. 8-10. |
| --- | --- |

6.

Do celów ust. 19 nadwyżka długich (krótkich) pozycji instytucji nad pozycjami krótkimi (długimi) w tym samym towarze lub identycznych giełdowych kontraktach terminowych na towary, opcjach i gwarancjach subskrypcyjnych (warrantach) stanowi jej pozycję netto w każdym towarze.

Właściwe organy powinny zezwolić, aby pozycje w instrumentach pochodnych były traktowane jak pozycje w towarach, na których instrumenty te są oparte, ustanowione w ust. 8-10.

| 7. | Właściwe organy mogą uznawać następujące pozycje jako pozycje w tych samych towarach:






  a) | pozycje w różnych podkategoriach towarów, w przypadku gdy podkategorie te są wzajemnie wymienialne; oraz |
| --- | --- | --- |

7.

Właściwe organy mogą uznawać następujące pozycje jako pozycje w tych samych towarach:

a)

pozycje w różnych podkategoriach towarów, w przypadku gdy podkategorie te są wzajemnie wymienialne; oraz

| b) | pozycje w podobnych towarach, jeśli są one bliskimi substytutami oraz jeśli można wyraźnie wykazać korelację między zmianami cenowymi na poziomie nie niższym niż 0,9 w okresie co najmniej jednego roku. |
| --- | --- |

b)

pozycje w podobnych towarach, jeśli są one bliskimi substytutami oraz jeśli można wyraźnie wykazać korelację między zmianami cenowymi na poziomie nie niższym niż 0,9 w okresie co najmniej jednego roku.

Szczególne instrumenty

| 8. | Terminowe kontrakty giełdowe oparte na towarach i terminowe zobowiązania do nabycia lub sprzedaży poszczególnych towarów należy włączyć do systemu pomiaru jako kwoty referencyjne w kategoriach standardowych jednostek miary i przypisać im zapadalność w odniesieniu do daty wygaśnięcia.
  Właściwe organy mogą zezwolić, aby wymóg kapitałowy z tytułu terminowych kontraktów giełdowych był równy depozytowi zabezpieczającemu wymaganemu przez giełdę, jeśli są w pełni przekonane, że zapewnia on dokładną miarę ryzyka związanego z terminowymi kontraktami giełdowymi oraz że jest co najmniej równy wymogowi kapitałowemu wynikającemu z obliczeń przeprowadzonych z wykorzystaniem metod ustalonych w innych częściach niniejszego załącznika lub z zastosowania metody modeli wewnętrznych opisanej w załączniku V.
  Właściwe organy mogą także zezwolić, aby wymóg kapitałowy z tytułu pozagiełdowych kontraktów pochodnych, zaliczanych do grupy określonej w niniejszym ustępie rozliczanych przez izbę rozliczeniową uznaną przez te organy był równy depozytowi zabezpieczającemu wymaganemu przez izbę rozliczeniową, jeśli są w pełni przekonane, że zapewnia on dokładną miarę ryzyka związanego z kontraktem pochodnym oraz że jest co najmniej równy wymogowi kapitałowemu z tytułu omawianego kontraktu, który wynikałby z obliczenia dokonanego z wykorzystaniem metod ustalonych w innych częściach niniejszego załącznika lub z zastosowania metody modeli wewnętrznych opisanej w załączniku V. |
| --- | --- |

8.

Terminowe kontrakty giełdowe oparte na towarach i terminowe zobowiązania do nabycia lub sprzedaży poszczególnych towarów należy włączyć do systemu pomiaru jako kwoty referencyjne w kategoriach standardowych jednostek miary i przypisać im zapadalność w odniesieniu do daty wygaśnięcia.

Właściwe organy mogą zezwolić, aby wymóg kapitałowy z tytułu terminowych kontraktów giełdowych był równy depozytowi zabezpieczającemu wymaganemu przez giełdę, jeśli są w pełni przekonane, że zapewnia on dokładną miarę ryzyka związanego z terminowymi kontraktami giełdowymi oraz że jest co najmniej równy wymogowi kapitałowemu wynikającemu z obliczeń przeprowadzonych z wykorzystaniem metod ustalonych w innych częściach niniejszego załącznika lub z zastosowania metody modeli wewnętrznych opisanej w załączniku V.

Właściwe organy mogą także zezwolić, aby wymóg kapitałowy z tytułu pozagiełdowych kontraktów pochodnych, zaliczanych do grupy określonej w niniejszym ustępie rozliczanych przez izbę rozliczeniową uznaną przez te organy był równy depozytowi zabezpieczającemu wymaganemu przez izbę rozliczeniową, jeśli są w pełni przekonane, że zapewnia on dokładną miarę ryzyka związanego z kontraktem pochodnym oraz że jest co najmniej równy wymogowi kapitałowemu z tytułu omawianego kontraktu, który wynikałby z obliczenia dokonanego z wykorzystaniem metod ustalonych w innych częściach niniejszego załącznika lub z zastosowania metody modeli wewnętrznych opisanej w załączniku V.

| 9. | Transakcje zamiany towarów z ustaloną ceną jednej strony transakcji i bieżącą ceną rynkową drugiej strony należy włączyć do metody przedziałów zapadalności określonej w ust. 13-18 jako szereg pozycji równych referencyjnej kwocie kontraktu, przy czym jedna pozycja odpowiada każdej płatności z tytułu transakcji zamiany, i zaklasyfikować do przedziałów zapadalności określonych w ust. 13 tabela 1. Pozycje są długie, jeśli instytucja płaci stałą cenę a otrzymuje zmienną cenę, a krótkie jeżeli instytucja otrzymuje stałą cenę a płaci zmienną cenę.
  Transakcje zamiany towarów, z różnymi towarami po jej obu stronach, należy ujmować w metodzie przedziałów zapadalności w odpowiednich tabelach odpowiadających tym towarom. |
| --- | --- |

9.

Transakcje zamiany towarów z ustaloną ceną jednej strony transakcji i bieżącą ceną rynkową drugiej strony należy włączyć do metody przedziałów zapadalności określonej w ust. 13-18 jako szereg pozycji równych referencyjnej kwocie kontraktu, przy czym jedna pozycja odpowiada każdej płatności z tytułu transakcji zamiany, i zaklasyfikować do przedziałów zapadalności określonych w ust. 13 tabela 1. Pozycje są długie, jeśli instytucja płaci stałą cenę a otrzymuje zmienną cenę, a krótkie jeżeli instytucja otrzymuje stałą cenę a płaci zmienną cenę.

Transakcje zamiany towarów, z różnymi towarami po jej obu stronach, należy ujmować w metodzie przedziałów zapadalności w odpowiednich tabelach odpowiadających tym towarom.

| 10. | Do celów niniejszego załącznika opcje na towary lub na towarowe transakcje pochodne należy traktować tak, jakby były pozycjami równymi co do wartości kwotom bazowym opcji, pomnożonym przez jej współczynnik delta. Tak otrzymane pozycje można saldować z równoważnymi pozycjami w identycznym towarze bazowym lub towarowej transakcji pochodnej. Wykorzystywany współczynnik delta winien pochodzić z odpowiedniej giełdy, być wyliczany przez właściwe organy lub, jeśli żaden z nich nie jest dostępny, albo też w przypadku opcji pozagiełdowych być obliczany przez samą instytucję z zastrzeżeniem, że właściwe organy powinny być przekonane, że model stosowany przez instytucję jest właściwy.
  Jednak właściwe organy mogą także zdecydować, że instytucje wyliczają współczynnik delta, wykorzystując metodologię ustaloną przez te organy.
  Wymaga się zabezpieczania przed innymi, oprócz ryzyka współczynnika delta, ryzykami związanymi z opcjami na towary.
  Właściwe organy mogą zezwolić, aby wymóg z tytułu sprzedanych opcji giełdowych na towary był równy depozytowi zabezpieczającemu wymaganemu przez giełdę, jeśli są w pełni przekonane, że zapewnia on dokładną miarę ryzyka związanego z opcją i że jest co najmniej równy wymogowi kapitałowemu z tytułu opcji, który wynikałby z obliczenia dokonanego z wykorzystaniem metody ustalonej w innej części niniejszego załącznika lub z zastosowania metody modeli wewnętrznych opisanej w załączniku V.
  Właściwe organy mogą także zezwolić, aby wymóg kapitałowy z tytułu pozagiełdowych opcji na towary rozliczanych przez izbę rozliczeniową uznaną przez te organy, był równy depozytowi zabezpieczającemu wymaganemu przez izbę rozliczeniową, jeśli są w pełni przekonane, że zapewnia to dokładną miarę ryzyka związanego z opcją oraz że jest co najmniej równy wymogowi kapitałowemu z tytułu opcji pozagiełdowej, który wynikałby z obliczeń przeprowadzonych z wykorzystaniem metody ustalonej w innej części niniejszego załącznika lub z zastosowania metody modeli wewnętrznych opisanej w załączniku V.
  Dodatkowo mogą zezwolić, aby wymóg z tytułu zakupionych giełdowych lub pozagiełdowych opcji na towary był taki sam jak wymóg z tytułu bazowego towaru, przy ograniczeniu, że wynikający stąd wymóg nie przekracza wartości rynkowej opcji. Wymóg z tytułu sprzedanych opcji pozagiełdowych ustala się w relacji do towaru bazowego. |
| --- | --- |

10.

Do celów niniejszego załącznika opcje na towary lub na towarowe transakcje pochodne należy traktować tak, jakby były pozycjami równymi co do wartości kwotom bazowym opcji, pomnożonym przez jej współczynnik delta. Tak otrzymane pozycje można saldować z równoważnymi pozycjami w identycznym towarze bazowym lub towarowej transakcji pochodnej. Wykorzystywany współczynnik delta winien pochodzić z odpowiedniej giełdy, być wyliczany przez właściwe organy lub, jeśli żaden z nich nie jest dostępny, albo też w przypadku opcji pozagiełdowych być obliczany przez samą instytucję z zastrzeżeniem, że właściwe organy powinny być przekonane, że model stosowany przez instytucję jest właściwy.

Jednak właściwe organy mogą także zdecydować, że instytucje wyliczają współczynnik delta, wykorzystując metodologię ustaloną przez te organy.

Wymaga się zabezpieczania przed innymi, oprócz ryzyka współczynnika delta, ryzykami związanymi z opcjami na towary.

Właściwe organy mogą zezwolić, aby wymóg z tytułu sprzedanych opcji giełdowych na towary był równy depozytowi zabezpieczającemu wymaganemu przez giełdę, jeśli są w pełni przekonane, że zapewnia on dokładną miarę ryzyka związanego z opcją i że jest co najmniej równy wymogowi kapitałowemu z tytułu opcji, który wynikałby z obliczenia dokonanego z wykorzystaniem metody ustalonej w innej części niniejszego załącznika lub z zastosowania metody modeli wewnętrznych opisanej w załączniku V.

Właściwe organy mogą także zezwolić, aby wymóg kapitałowy z tytułu pozagiełdowych opcji na towary rozliczanych przez izbę rozliczeniową uznaną przez te organy, był równy depozytowi zabezpieczającemu wymaganemu przez izbę rozliczeniową, jeśli są w pełni przekonane, że zapewnia to dokładną miarę ryzyka związanego z opcją oraz że jest co najmniej równy wymogowi kapitałowemu z tytułu opcji pozagiełdowej, który wynikałby z obliczeń przeprowadzonych z wykorzystaniem metody ustalonej w innej części niniejszego załącznika lub z zastosowania metody modeli wewnętrznych opisanej w załączniku V.

Dodatkowo mogą zezwolić, aby wymóg z tytułu zakupionych giełdowych lub pozagiełdowych opcji na towary był taki sam jak wymóg z tytułu bazowego towaru, przy ograniczeniu, że wynikający stąd wymóg nie przekracza wartości rynkowej opcji. Wymóg z tytułu sprzedanych opcji pozagiełdowych ustala się w relacji do towaru bazowego.

| 11. | Gwarancje subskrypcyjne (warranty) dotyczące towarów należy traktować w taki sam sposób jak opcje na towary, o których mowa w ust. 10. |
| --- | --- |

11.

Gwarancje subskrypcyjne (warranty) dotyczące towarów należy traktować w taki sam sposób jak opcje na towary, o których mowa w ust. 10.

| 12. | Przekazujący towary lub gwarantowane prawa własności towarów w ramach umów z udzielonym przyrzeczeniem odkupu oraz przekazujący towary w ramach umowy udzielenia pożyczki towarów winni włączyć te towary do rachunku wymogu kapitałowego zgodnie z niniejszym załącznikiem. |
| --- | --- |

12.

Przekazujący towary lub gwarantowane prawa własności towarów w ramach umów z udzielonym przyrzeczeniem odkupu oraz przekazujący towary w ramach umowy udzielenia pożyczki towarów winni włączyć te towary do rachunku wymogu kapitałowego zgodnie z niniejszym załącznikiem.

a)   Metoda terminów zapadalności

| 13. | Instytucja winna stosować oddzielną tabelę zapadalności dla każdego towaru zgodną z tabelą 1. Wszelkie pozycje w danym towarze oraz wszelkie pozycje uznane za pozycje w tym samym towarze, zgodnie z ust. 7, należy zaklasyfikować do odpowiednich przedziałów zapadalności. Fizyczne zapasy należy zaklasyfikować do pierwszego przedziału zapadalności. |
| --- | --- |

13.

Instytucja winna stosować oddzielną tabelę zapadalności dla każdego towaru zgodną z tabelą 1. Wszelkie pozycje w danym towarze oraz wszelkie pozycje uznane za pozycje w tym samym towarze, zgodnie z ust. 7, należy zaklasyfikować do odpowiednich przedziałów zapadalności. Fizyczne zapasy należy zaklasyfikować do pierwszego przedziału zapadalności.

Tabela 1

| Przedział czasowy
  (1) | Stopa narzutu
  (%)
  (2) |
| --- | --- |
| 0 ≤ 1 miesiąc | 1,50 |
| > 1 ≤ 3 mies. | 1,50 |
| > 3 ≤ 6 mies. | 1,50 |
| > 6 ≤ 12 mies. | 1,50 |
| > 1 ≤ 2 lat | 1,50 |
| > 2 ≤ 3 lat | 1,50 |
| > 3 lat | 1,50 |

Przedział czasowy

(1)

Stopa narzutu

(%)

(2)

0 ≤ 1 miesiąc

1,50

> 1 ≤ 3 mies.

1,50

> 3 ≤ 6 mies.

1,50

> 6 ≤ 12 mies.

1,50

> 1 ≤ 2 lat

1,50

> 2 ≤ 3 lat

1,50

> 3 lat

1,50

| 14. | Właściwe organy mogą zezwolić, aby pozycje w tym samym towarze lub pozycje uznawane zgodnie z ust. 7 za pozycje w tym samym towarze były saldowane i zaklasyfikowane do odpowiedniego przedziału zapadalności w kwocie netto w następujących przypadkach:






  a) | pozycji w kontraktach z terminem rozliczenia przypadającym w tym samym dniu; oraz |
| --- | --- | --- |

14.

Właściwe organy mogą zezwolić, aby pozycje w tym samym towarze lub pozycje uznawane zgodnie z ust. 7 za pozycje w tym samym towarze były saldowane i zaklasyfikowane do odpowiedniego przedziału zapadalności w kwocie netto w następujących przypadkach:

a)

pozycji w kontraktach z terminem rozliczenia przypadającym w tym samym dniu; oraz

| b) | pozycji w kontraktach z terminem rozliczenia przypadającym w odstępie co najwyżej 10 dni, jeśli kontrakty sprzedawane są na rynkach z codziennymi datami dostaw. |
| --- | --- |

b)

pozycji w kontraktach z terminem rozliczenia przypadającym w odstępie co najwyżej 10 dni, jeśli kontrakty sprzedawane są na rynkach z codziennymi datami dostaw.

| 15. | Instytucja powinna następnie obliczyć sumę pozycji długich i sumę pozycji krótkich w każdym przedziale zapadalności. Kwota tej pierwszej (ostatniej) zrównoważona ostatnią (pierwszą) w danym przedziale zapadalności stanowi dopasowaną pozycję w tym przedziale, zaś pozostająca pozycja długa lub krótka stanowi niedopasowaną pozycję w tym przedziale. |
| --- | --- |

15.

Instytucja powinna następnie obliczyć sumę pozycji długich i sumę pozycji krótkich w każdym przedziale zapadalności. Kwota tej pierwszej (ostatniej) zrównoważona ostatnią (pierwszą) w danym przedziale zapadalności stanowi dopasowaną pozycję w tym przedziale, zaś pozostająca pozycja długa lub krótka stanowi niedopasowaną pozycję w tym przedziale.

| 16. | Część niedopasowanej długiej (krótkiej) pozycji w danym przedziale zapadalności zrównoważona niedopasowaną krótką (długą) pozycją w kolejnym przedziale zapadalności stanowi dopasowaną pozycję między dwoma przedziałami zapadalności. Część niedopasowanej pozycji długiej lub niedopasowanej pozycji krótkiej, która nie może być w ten sposób zrównoważona, stanowi pozycję niedopasowaną. |
| --- | --- |

16.

Część niedopasowanej długiej (krótkiej) pozycji w danym przedziale zapadalności zrównoważona niedopasowaną krótką (długą) pozycją w kolejnym przedziale zapadalności stanowi dopasowaną pozycję między dwoma przedziałami zapadalności. Część niedopasowanej pozycji długiej lub niedopasowanej pozycji krótkiej, która nie może być w ten sposób zrównoważona, stanowi pozycję niedopasowaną.

| 17. | Wymóg kapitałowy instytucji z tytułu poszczególnych towarów oblicza się na podstawie odpowiedniej tabeli zapadalności jako sumę następujących elementów:






  a) | suma dopasowanych pozycji długich i krótkich pomnożonych przez odpowiednie stopy narzutu podane w drugiej kolumnie tabeli przedstawionej w ust. 13 tabela 1 dla każdego przedziału zapadalności oraz przez cenę bieżącą towaru; |
| --- | --- | --- |

17.

Wymóg kapitałowy instytucji z tytułu poszczególnych towarów oblicza się na podstawie odpowiedniej tabeli zapadalności jako sumę następujących elementów:

a)

suma dopasowanych pozycji długich i krótkich pomnożonych przez odpowiednie stopy narzutu podane w drugiej kolumnie tabeli przedstawionej w ust. 13 tabela 1 dla każdego przedziału zapadalności oraz przez cenę bieżącą towaru;

| b) | dopasowana pozycja między dwoma przedziałami zapadalności dla każdego przedziału zapadalności, do którego przenoszona jest pozycja niedopasowana pomnożona przez 0,6 % (stopa przeniesienia) oraz przez cenę bieżącą towaru; oraz |
| --- | --- |

b)

dopasowana pozycja między dwoma przedziałami zapadalności dla każdego przedziału zapadalności, do którego przenoszona jest pozycja niedopasowana pomnożona przez 0,6 % (stopa przeniesienia) oraz przez cenę bieżącą towaru; oraz

| c) | pozostające pozycje niedopasowane pomnożone przez 15 % (stopa rzeczywista) oraz przez cenę bieżącą towaru. |
| --- | --- |

c)

pozostające pozycje niedopasowane pomnożone przez 15 % (stopa rzeczywista) oraz przez cenę bieżącą towaru.

| 18. | Całkowity wymóg kapitałowy instytucji z tytułu ryzyka cen towarów oblicza się jako sumę wymogów kapitałowych obliczonych dla każdego towaru zgodnie z ust. 17. |
| --- | --- |

18.

Całkowity wymóg kapitałowy instytucji z tytułu ryzyka cen towarów oblicza się jako sumę wymogów kapitałowych obliczonych dla każdego towaru zgodnie z ust. 17.

b)   Metoda uproszczona

| 19. | Wymóg kapitałowy instytucji z tytułu każdego towaru oblicza się jako sumę:






  a) | 15 % pozycji netto, długiej lub krótkiej, pomnożonej przez cenę bieżącą towaru; oraz |
| --- | --- | --- |

19.

Wymóg kapitałowy instytucji z tytułu każdego towaru oblicza się jako sumę:

a)

15 % pozycji netto, długiej lub krótkiej, pomnożonej przez cenę bieżącą towaru; oraz

| b) | 3 % pozycji brutto, długiej plus krótkiej, pomnożonej przez cenę bieżącą towaru. |
| --- | --- |

b)

3 % pozycji brutto, długiej plus krótkiej, pomnożonej przez cenę bieżącą towaru.

| 20. | Całkowity wymóg kapitałowy instytucji z tytułu ryzyka cen towarów oblicza się jako sumę wymogów kapitałowych obliczonych dla każdego towaru zgodnie z ust. 19. |
| --- | --- |

20.

Całkowity wymóg kapitałowy instytucji z tytułu ryzyka cen towarów oblicza się jako sumę wymogów kapitałowych obliczonych dla każdego towaru zgodnie z ust. 19.

c)   Rozszerzona metoda terminów zapadalności

| 21. | Właściwe organy mogą zezwolić instytucjom na stosowanie minimalnych stóp narzutu, stóp przeniesienia i stóp rzeczywistych określonych w poniższej tabeli (tabela 2) zamiast stóp określonych w ust. 13, 14, 17 i 18, pod warunkiem że instytucje w opinii swych właściwych organów:






  a) | prowadzą znaczącą działalność w zakresie obrotu towarowego; |
| --- | --- | --- |

21.

Właściwe organy mogą zezwolić instytucjom na stosowanie minimalnych stóp narzutu, stóp przeniesienia i stóp rzeczywistych określonych w poniższej tabeli (tabela 2) zamiast stóp określonych w ust. 13, 14, 17 i 18, pod warunkiem że instytucje w opinii swych właściwych organów:

a)

prowadzą znaczącą działalność w zakresie obrotu towarowego;

| b) | posiadają zdywersyfikowany portfel towarów; oraz |
| --- | --- |

b)

posiadają zdywersyfikowany portfel towarów; oraz

| c) | nie są jeszcze w stanie stosować modeli wewnętrznych do celów ustalania wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka cen towarów zgodnie z załącznikiem V. |
| --- | --- |

c)

nie są jeszcze w stanie stosować modeli wewnętrznych do celów ustalania wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka cen towarów zgodnie z załącznikiem V.

Tabela 2

| | Metale szlachetne (oprócz złota) | Metale nieszlachetne | Produkty rolne (nietrwałe) | Inne, w tym surowce energetyczne |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Stopa narzutu (%) | 1,0 | 1,2 | 1,5 | 1,5 |
| Stopa przeniesienia (%) | 0,3 | 0,5 | 0,6 | 0,6 |
| Stopa rzeczywista (%) | 8 | 10 | 12 | 15 |

Metale szlachetne (oprócz złota)

Metale nieszlachetne

Produkty rolne (nietrwałe)

Inne, w tym surowce energetyczne

Stopa narzutu (%)

1,0

1,2

1,5

1,5

Stopa przeniesienia (%)

0,3

0,5

0,6

0,6

Stopa rzeczywista (%)

8

10

12

15

ZAŁĄCZNIK V

ZASTOSOWANIE MODELI WEWNĘTRZNYCH DO OBLICZENIA WYMOGÓW KAPITAŁOWYCH

| 1. | Właściwe organy mogą zezwolić instytucjom, na warunkach ustalonych w niniejszym załączniku, na obliczanie ich wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka pozycji, ryzyka walutowego lub ryzyka cen towarów z wykorzystaniem własnych modeli wewnętrznych, zamiast metod opisanych w załączniku I, III i IV lub w kombinacji z tymi metodami. W każdym przypadku wykorzystanie modeli do celów obliczania kapitału nadzorczego wymaga wyraźnej akceptacji właściwych organów. |
| --- | --- |

1.

Właściwe organy mogą zezwolić instytucjom, na warunkach ustalonych w niniejszym załączniku, na obliczanie ich wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka pozycji, ryzyka walutowego lub ryzyka cen towarów z wykorzystaniem własnych modeli wewnętrznych, zamiast metod opisanych w załączniku I, III i IV lub w kombinacji z tymi metodami. W każdym przypadku wykorzystanie modeli do celów obliczania kapitału nadzorczego wymaga wyraźnej akceptacji właściwych organów.

| 2. | Akceptacja powinna być wydawana jedynie wtedy, jeśli właściwe organy są przekonane, że model wewnętrzny instytucji jest koncepcyjnie solidny i kompleksowo wdrożony oraz że w szczególności dotrzymane są następujące standardy jakościowe:






  a) | model wewnętrzny jest ściśle zintegrowany z codziennym procesem zarządzania ryzykiem w instytucji i służy jako podstawa sprawozdawczości na temat ekspozycji na ryzyko dla kierownictwa wyższego szczebla instytucji; |
| --- | --- | --- |

2.

Akceptacja powinna być wydawana jedynie wtedy, jeśli właściwe organy są przekonane, że model wewnętrzny instytucji jest koncepcyjnie solidny i kompleksowo wdrożony oraz że w szczególności dotrzymane są następujące standardy jakościowe:

a)

model wewnętrzny jest ściśle zintegrowany z codziennym procesem zarządzania ryzykiem w instytucji i służy jako podstawa sprawozdawczości na temat ekspozycji na ryzyko dla kierownictwa wyższego szczebla instytucji;

| b) | instytucja posiada jednostkę kontroli ryzyka, niezależną od jednostek operacyjnych i podlegającą bezpośrednio kierownictwu wyższego szczebla. Jednostka ta musi być odpowiedzialna za projektowanie i wdrażanie modelu wewnętrznego instytucji. Winna ona opracowywać i analizować dzienne sprawozdania na temat wyników modelu wewnętrznego oraz na temat odpowiednich środków, które należy podejmować w postaci limitów handlowych. Jednostka ta dokonuje również wstępnej i bieżącej akceptacji modelu wewnętrznego; |
| --- | --- |

b)

instytucja posiada jednostkę kontroli ryzyka, niezależną od jednostek operacyjnych i podlegającą bezpośrednio kierownictwu wyższego szczebla. Jednostka ta musi być odpowiedzialna za projektowanie i wdrażanie modelu wewnętrznego instytucji. Winna ona opracowywać i analizować dzienne sprawozdania na temat wyników modelu wewnętrznego oraz na temat odpowiednich środków, które należy podejmować w postaci limitów handlowych. Jednostka ta dokonuje również wstępnej i bieżącej akceptacji modelu wewnętrznego;

| c) | zarząd instytucji i kierownictwo wyższego szczebla aktywnie uczestniczą w procesie kontroli ryzyka, a szczebel kierownictwa posiadający wystarczające upoważnienia do wprowadzania zarówno ograniczeń pozycji utrzymywanych przez poszczególnych handlowców, jak i całkowitej ekspozycji instytucji na ryzyko, codzienne weryfikuje sprawozdania opracowane przez jednostkę kontroli ryzyka; |
| --- | --- |

c)

zarząd instytucji i kierownictwo wyższego szczebla aktywnie uczestniczą w procesie kontroli ryzyka, a szczebel kierownictwa posiadający wystarczające upoważnienia do wprowadzania zarówno ograniczeń pozycji utrzymywanych przez poszczególnych handlowców, jak i całkowitej ekspozycji instytucji na ryzyko, codzienne weryfikuje sprawozdania opracowane przez jednostkę kontroli ryzyka;

| d) | instytucja posiada wystarczającą ilość pracowników wykwalifikowanych w wykorzystaniu zaawansowanych modeli w dziedzinach działalności handlowej, kontroli ryzyka, audytu i ewidencji; |
| --- | --- |

d)

instytucja posiada wystarczającą ilość pracowników wykwalifikowanych w wykorzystaniu zaawansowanych modeli w dziedzinach działalności handlowej, kontroli ryzyka, audytu i ewidencji;

| e) | instytucja opracowała procedury monitorowania i potwierdzania zgodności z udokumentowanym zbiorem wewnętrznych zasad i mechanizmów kontroli, dotyczących całokształtu funkcjonowania modelu wewnętrznego; |
| --- | --- |

e)

instytucja opracowała procedury monitorowania i potwierdzania zgodności z udokumentowanym zbiorem wewnętrznych zasad i mechanizmów kontroli, dotyczących całokształtu funkcjonowania modelu wewnętrznego;

| f) | model wewnętrzny instytucji posiada udokumentowaną historię funkcjonowania w zakresie wystarczającej dokładności pomiaru ryzyka; |
| --- | --- |

f)

model wewnętrzny instytucji posiada udokumentowaną historię funkcjonowania w zakresie wystarczającej dokładności pomiaru ryzyka;

| g) | instytucja regularnie realizuje rygorystyczny program testów skrajnych warunków, a wyniki tych testów są weryfikowane przez kierownictwo wyższego szczebla i odzwierciedlane w zasadach i limitach przez nie ustalanych. Procedura ta dotyczy w szczególności braku płynności rynków w skrajnych warunkach rynkowych, ryzyka koncentracji, rynków jednokierunkowych (one-way markets), ryzyka wystąpienia zdarzeń i niestałych, sprzecznych z założeniami modelu wahań cen (jump-to-default risks), nieliniowych produktów, znacznych ujemnych pozycji wykonania opcji (out-of-the-money positions), pozycji podlegających zjawisku zaniżonych cen (gapping of prices) oraz innych ryzyk, które mogą nie zostać należycie uwzględnione w modelu wewnętrznym. Skrajne warunki przyjmowane w teście odpowiadają charakterowi portfela oraz okresowi wymaganemu do zabezpieczenia lub zarządzania ryzykiem w trudnych warunkach rynkowych; oraz |
| --- | --- |

g)

instytucja regularnie realizuje rygorystyczny program testów skrajnych warunków, a wyniki tych testów są weryfikowane przez kierownictwo wyższego szczebla i odzwierciedlane w zasadach i limitach przez nie ustalanych. Procedura ta dotyczy w szczególności braku płynności rynków w skrajnych warunkach rynkowych, ryzyka koncentracji, rynków jednokierunkowych (one-way markets), ryzyka wystąpienia zdarzeń i niestałych, sprzecznych z założeniami modelu wahań cen (jump-to-default risks), nieliniowych produktów, znacznych ujemnych pozycji wykonania opcji (out-of-the-money positions), pozycji podlegających zjawisku zaniżonych cen (gapping of prices) oraz innych ryzyk, które mogą nie zostać należycie uwzględnione w modelu wewnętrznym. Skrajne warunki przyjmowane w teście odpowiadają charakterowi portfela oraz okresowi wymaganemu do zabezpieczenia lub zarządzania ryzykiem w trudnych warunkach rynkowych; oraz

| h) | instytucja musi przeprowadzać, jako element swojego regularnego procesu kontroli wewnętrznej, niezależną weryfikację modelu wewnętrznego. |
| --- | --- |

h)

instytucja musi przeprowadzać, jako element swojego regularnego procesu kontroli wewnętrznej, niezależną weryfikację modelu wewnętrznego.

Weryfikacja, o której mowa akapicie pierwszym w lit. h), obejmuje zarówno działalność jednostek handlowych, jak i niezależnej jednostki kontroli ryzyka. Przynajmniej raz w roku instytucja musi przeprowadzić weryfikację całokształtu procesu zarządzania ryzykiem.

Weryfikacja ta obejmuje, co następuje:

| a) | adekwatność dokumentacji systemu i procesu zarządzania ryzykiem oraz organizację jednostki kontroli ryzyka; |
| --- | --- |

a)

adekwatność dokumentacji systemu i procesu zarządzania ryzykiem oraz organizację jednostki kontroli ryzyka;

| b) | spójność miar ryzyka rynkowego z codziennym zarządzaniem ryzykiem oraz spójność systemu informowania kierownictwa; |
| --- | --- |

b)

spójność miar ryzyka rynkowego z codziennym zarządzaniem ryzykiem oraz spójność systemu informowania kierownictwa;

| c) | wykorzystywany przez instytucję proces akceptacji modeli wyceny ryzyka oraz systemów wyceny stosowanych przez pracowników jednostek handlowych i ewidencyjnych; |
| --- | --- |

c)

wykorzystywany przez instytucję proces akceptacji modeli wyceny ryzyka oraz systemów wyceny stosowanych przez pracowników jednostek handlowych i ewidencyjnych;

| d) | zakres ryzyka rynkowego ujmowanego w modelu wewnętrznym oraz akceptowanie wszelkich istotnych zmian w modelu wewnętrznym; |
| --- | --- |

d)

zakres ryzyka rynkowego ujmowanego w modelu wewnętrznym oraz akceptowanie wszelkich istotnych zmian w modelu wewnętrznym;

| e) | dokładność i kompletność danych o pozycjach, dokładność i zasadność założeń o zmienności i korelacji oraz dokładność wyceny i obliczeń wrażliwości na ryzyko; |
| --- | --- |

e)

dokładność i kompletność danych o pozycjach, dokładność i zasadność założeń o zmienności i korelacji oraz dokładność wyceny i obliczeń wrażliwości na ryzyko;

| f) | wykorzystywany przez instytucję proces weryfikacji mający na celu ocenę spójności, terminowości i rzetelności źródeł danych wykorzystywanych do zasilania modelu wewnętrznego, a także niezależność tych źródeł danych; oraz |
| --- | --- |

f)

wykorzystywany przez instytucję proces weryfikacji mający na celu ocenę spójności, terminowości i rzetelności źródeł danych wykorzystywanych do zasilania modelu wewnętrznego, a także niezależność tych źródeł danych; oraz

| g) | proces weryfikacji stosowany przez instytucję do oceny weryfikacji ex post przeprowadzanej w celu oceny dokładności modelu. |
| --- | --- |

g)

proces weryfikacji stosowany przez instytucję do oceny weryfikacji ex post przeprowadzanej w celu oceny dokładności modelu.

| 3. | Instytucje mają wdrożone procedury dla zapewnienia, że ich modele wewnętrzne zostały należycie zaakceptowane przez odpowiednio wykwalifikowane strony niebiorące udziału w procedurze ich opracowywania w celu zapewnienia, że są one solidne koncepcyjnie i uwzględniają wszystkie istotne ryzyka. Akceptacja przeprowadzana jest po wstępnym opracowaniu modelu wewnętrznego oraz zawsze, gdy wprowadzane są w nim istotne zmiany. Akceptacja prowadzona jest także okresowo, ale przede wszystkim w przypadku wystąpienia istotnych zmian w strukturze rynku lub zmian w składzie portfeli, które mogą sprawić, że model wewnętrzny przestanie być odpowiedni. Instytucje korzystają z nowych rozwiązań w zakresie technik i najlepszych praktyk. Procedura akceptacji modelu wewnętrznego nie polega wyłącznie na weryfikacji ex post, obejmuje ona także przynajmniej następujące działania:






  a) | testy mające wykazać, czy założenia przyjęte w ramach modelu wewnętrznego są prawidłowe i czy nie nastąpiło niedoszacowanie lub zawyżenie ryzyka; |
| --- | --- | --- |

3.

Instytucje mają wdrożone procedury dla zapewnienia, że ich modele wewnętrzne zostały należycie zaakceptowane przez odpowiednio wykwalifikowane strony niebiorące udziału w procedurze ich opracowywania w celu zapewnienia, że są one solidne koncepcyjnie i uwzględniają wszystkie istotne ryzyka. Akceptacja przeprowadzana jest po wstępnym opracowaniu modelu wewnętrznego oraz zawsze, gdy wprowadzane są w nim istotne zmiany. Akceptacja prowadzona jest także okresowo, ale przede wszystkim w przypadku wystąpienia istotnych zmian w strukturze rynku lub zmian w składzie portfeli, które mogą sprawić, że model wewnętrzny przestanie być odpowiedni. Instytucje korzystają z nowych rozwiązań w zakresie technik i najlepszych praktyk. Procedura akceptacji modelu wewnętrznego nie polega wyłącznie na weryfikacji ex post, obejmuje ona także przynajmniej następujące działania:

a)

testy mające wykazać, czy założenia przyjęte w ramach modelu wewnętrznego są prawidłowe i czy nie nastąpiło niedoszacowanie lub zawyżenie ryzyka;

| b) | oprócz przewidzianych w przepisach programów weryfikacji ex post, instytucje przeprowadzają własne testy akceptacyjne modelu wewnętrznego, w związku z ryzykami i strukturami w zakresie swoich portfeli; oraz |
| --- | --- |

b)

oprócz przewidzianych w przepisach programów weryfikacji ex post, instytucje przeprowadzają własne testy akceptacyjne modelu wewnętrznego, w związku z ryzykami i strukturami w zakresie swoich portfeli; oraz

| c) | zastosowanie hipotetycznych portfeli w celu zapewnienia, że model wewnętrzny może uwzględniać szczególne właściwości strukturalne, które mogą potencjalnie wystąpić, np. istotne ryzyka bazowe i ryzyko koncentracji. |
| --- | --- |

c)

zastosowanie hipotetycznych portfeli w celu zapewnienia, że model wewnętrzny może uwzględniać szczególne właściwości strukturalne, które mogą potencjalnie wystąpić, np. istotne ryzyka bazowe i ryzyko koncentracji.

| 4. | Instytucja winna monitorować dokładność i funkcjonowanie swojego modelu wewnętrznego przez realizację programu weryfikacji ex post. Weryfikacja ex post winna zapewniać dla każdego dnia roboczego porównanie jednodniowej miary wartości zagrożonej generowanej przez model wewnętrzny dla pozycji w portfelu z jednodniową zmianą wartości portfela na koniec kolejnego dnia roboczego.
  Właściwe organy powinny badać zdolność instytucji do przeprowadzania weryfikacji ex post zarówno na rzeczywistych, jak i na hipotetycznych zmianach wartości portfela. Weryfikacja ex post na hipotetycznych zmianach wartości portfela opiera się na porównaniu wartości portfela na koniec dnia z jego wartością na koniec następnego dnia, przy założeniu braku zmian pozycji. Właściwe organy powinny wymagać, aby instytucje podejmowały właściwe środki mające na celu doskonalenie programu weryfikacji ex post, jeśli został uznany za wadliwy. Właściwe organy mogą wymagać od instytucji prowadzenia weryfikacji ex post albo na hipotetycznych (wprowadzając zmiany w wartości portfela, które nastąpiłyby, gdyby pozycje pozostały niezmienione na koniec dnia) albo na rzeczywistych wynikach handlowych (z wyjątkiem opłat, prowizji oraz wyników odsetkowych), albo na obu rodzajach wyników. |
| --- | --- |

4.

Instytucja winna monitorować dokładność i funkcjonowanie swojego modelu wewnętrznego przez realizację programu weryfikacji ex post. Weryfikacja ex post winna zapewniać dla każdego dnia roboczego porównanie jednodniowej miary wartości zagrożonej generowanej przez model wewnętrzny dla pozycji w portfelu z jednodniową zmianą wartości portfela na koniec kolejnego dnia roboczego.

Właściwe organy powinny badać zdolność instytucji do przeprowadzania weryfikacji ex post zarówno na rzeczywistych, jak i na hipotetycznych zmianach wartości portfela. Weryfikacja ex post na hipotetycznych zmianach wartości portfela opiera się na porównaniu wartości portfela na koniec dnia z jego wartością na koniec następnego dnia, przy założeniu braku zmian pozycji. Właściwe organy powinny wymagać, aby instytucje podejmowały właściwe środki mające na celu doskonalenie programu weryfikacji ex post, jeśli został uznany za wadliwy. Właściwe organy mogą wymagać od instytucji prowadzenia weryfikacji ex post albo na hipotetycznych (wprowadzając zmiany w wartości portfela, które nastąpiłyby, gdyby pozycje pozostały niezmienione na koniec dnia) albo na rzeczywistych wynikach handlowych (z wyjątkiem opłat, prowizji oraz wyników odsetkowych), albo na obu rodzajach wyników.

| 5. | Do celów obliczania wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka szczególnego związanego z handlowymi pozycjami w instrumentach dłużnych i kapitałowych, właściwe organy mogą akceptować wykorzystanie modelu wewnętrznego instytucji, jeśli oprócz zgodności z warunkami ustalonymi w innej części niniejszego załącznika model wewnętrzny spełnia następujące warunki:






  a) | objaśnia historyczne wahania cen związanych z portfelem; |
| --- | --- | --- |

5.

Do celów obliczania wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka szczególnego związanego z handlowymi pozycjami w instrumentach dłużnych i kapitałowych, właściwe organy mogą akceptować wykorzystanie modelu wewnętrznego instytucji, jeśli oprócz zgodności z warunkami ustalonymi w innej części niniejszego załącznika model wewnętrzny spełnia następujące warunki:

a)

objaśnia historyczne wahania cen związanych z portfelem;

| b) | ujmuje koncentrację w kategoriach wielkości oraz zmiany struktury portfela; |
| --- | --- |

b)

ujmuje koncentrację w kategoriach wielkości oraz zmiany struktury portfela;

| c) | jest odporny na niekorzystne warunki; |
| --- | --- |

c)

jest odporny na niekorzystne warunki;

| d) | jest testowany w ramach weryfikacji ex post mającej na celu ocenę, czy ryzyko szczególne zostało dokładnie ujęte. Jeśli właściwe organy zezwalają na przeprowadzanie weryfikacji ex post na podstawie odpowiednich segmentów portfela, musi to być dokonywane w konsekwentny sposób; |
| --- | --- |

d)

jest testowany w ramach weryfikacji ex post mającej na celu ocenę, czy ryzyko szczególne zostało dokładnie ujęte. Jeśli właściwe organy zezwalają na przeprowadzanie weryfikacji ex post na podstawie odpowiednich segmentów portfela, musi to być dokonywane w konsekwentny sposób;

| e) | uwzględnia ryzyko powiązane z nazwą, to jest instytucje wykazują, że model wewnętrzny jest wrażliwy na istotne różnice idiosynkratyczne między podobnymi, ale nie identycznymi pozycjami; oraz |
| --- | --- |

e)

uwzględnia ryzyko powiązane z nazwą, to jest instytucje wykazują, że model wewnętrzny jest wrażliwy na istotne różnice idiosynkratyczne między podobnymi, ale nie identycznymi pozycjami; oraz

| f) | uwzględnia ryzyko wystąpienia niekorzystnych zdarzeń. |
| --- | --- |

f)

uwzględnia ryzyko wystąpienia niekorzystnych zdarzeń.

Instytucja musi również spełniać następujące warunki:

| — | jeżeli instytucja narażona jest na ryzyko wystąpienia niekorzystnych zdarzeń, którego nie uwzględnia się w pomiarze wartości zagrożonej, ponieważ wykracza ono poza dziesięciodniowy okres utrzymywania pozycji i 99-procentowy przedział pewności (zdarzenia o niskim prawdopodobieństwie wystąpienia, lecz poważnych skutkach) — wpływ takich wydarzeń znajduje odzwierciedlenie w wewnętrznej ocenie kapitałowej; oraz |
| --- | --- |

—

jeżeli instytucja narażona jest na ryzyko wystąpienia niekorzystnych zdarzeń, którego nie uwzględnia się w pomiarze wartości zagrożonej, ponieważ wykracza ono poza dziesięciodniowy okres utrzymywania pozycji i 99-procentowy przedział pewności (zdarzenia o niskim prawdopodobieństwie wystąpienia, lecz poważnych skutkach) — wpływ takich wydarzeń znajduje odzwierciedlenie w wewnętrznej ocenie kapitałowej; oraz

| — | przy pomocy modelu wewnętrznego instytucja ocenia w sposób zachowawczy ryzyko wynikające z pozycji o niższej płynności lub pozycji o ograniczonej przejrzystości cenowej, zakładając realne scenariusze rozwoju rynku. Ponadto model wewnętrzny spełnia minimalne normy dotyczące danych. Zastępcze wskaźniki rynkowe muszą być odpowiednio zachowawcze i można je stosować wyłącznie tam, gdzie brak jest dostatecznych danych lub nie oddają one rzeczywistej zmienności pozycji czy portfela. |
| --- | --- |

—

przy pomocy modelu wewnętrznego instytucja ocenia w sposób zachowawczy ryzyko wynikające z pozycji o niższej płynności lub pozycji o ograniczonej przejrzystości cenowej, zakładając realne scenariusze rozwoju rynku. Ponadto model wewnętrzny spełnia minimalne normy dotyczące danych. Zastępcze wskaźniki rynkowe muszą być odpowiednio zachowawcze i można je stosować wyłącznie tam, gdzie brak jest dostatecznych danych lub nie oddają one rzeczywistej zmienności pozycji czy portfela.

Instytucje korzystają z nowych technik i praktyk w miarę ich rozwoju.

Ponadto instytucja wprowadza metodę pozwalającą przy obliczeniach wymogów kapitałowych uwzględniać ryzyko niewykonania zobowiązania w odniesieniu do pozycji objętych portfelem handlowym, które to ryzyko powoduje z kolei narastanie ryzyka niewykonania zobowiązań ujętego w obliczeniach dokonywanych w oparciu o miarę wartości zagrożonej, o których mowa przy okazji wcześniejszych wymogów wymienionych w niniejszym punkcie. Aby uniknąć podwójnego naliczania, instytucja może przy obliczaniu opłaty z tytułu narastającego ryzyka niewykonania zobowiązań wziąć pod uwagę to, w jakim zakresie ryzyko takie zostało już uwzględnione w obliczeniach miary wartości zagrożonej, szczególnie w przypadku pozycji ryzyka, których w razie niekorzystnych warunków rynkowych lub innych przesłanek wskazujących na pogorszenie otoczenia rynkowego nie można zamknąć w ciągu 10 dni. Jeżeli instytucja kredytowa wprowadza narzut na poczet narastającego ryzyka niewykonania zobowiązań, musi posiadać metody zatwierdzania takiego środka.

Instytucja wykazuje, że stosowana przez nią metoda spełnia normy ostrożnościowe porównywalne do obowiązujących dla metody określonej w art. 84-89 dyrektywy 2006/.../WE przy założeniu, że poziom ryzyka jest stały oraz, gdzie to właściwe, podlega korektom uwzględniającym wpływ takich czynników jak: płynność, koncentracje, instrumenty zabezpieczające i opcjonalność.

Instytucja, która nie posiada wewnętrznie opracowanej metody ujmowania narastającego ryzyka niewykonania zobowiązań, oblicza wartość wspomnianego narzutu przy użyciu metody zgodnej z metodami określonymi w art. 78-83 dyrektywy 2006/.../WE lub w art. 84-89 tej dyrektywy.

W odniesieniu do ekspozycji gotówkowych lub ekspozycji z udziałem sekurytyzacji syntetycznej, które podlegałyby odliczeniom zgodnym z zasadami, o których mowa w art. 66 ust. 2 dyrektywy 2006/.../WE, albo takich, których waga ryzyka zgodnie z częścią 4 załącznika IX do tej dyrektywy wynosi 1 250 %, obciążenie kapitałowe jest nie mniejsze niż wynika to ze wspomnianych wyżej zasad. Instytucje, które w odniesieniu do tych ekspozycji prowadzą działalność maklerską, mogą stosować inne sposoby traktowania, o ile potrafią wykazać właściwym organom, że poza celem handlowym istnieje także płynny dwustronny rynek ekspozycji sekurytyzacyjnych lub — w przypadku sekurytyzacji syntetycznej — że wykorzystują one wyłącznie kredytowe instrumenty pochodne w stosunku do samych ekspozycji sekurytyzacyjnych lub wszystkich elementów składowych związanego z nimi ryzyka. Do celów niniejszej sekcji uznaje się, że rynek dwustronny istnieje wówczas, gdy występują na nim składane w dobrej wierze oferty kupna i sprzedaży, tak że możliwe jest określenie w ciągu jednego dnia ceny rozsądnie powiązanej z ostatnią ceną sprzedaży lub dokonanie na zasadach rynkowych i w dobrej wierze kupna bądź sprzedaży po takiej cenie w stosunkowo krótkim czasie, który odpowiada obowiązującym zwyczajom handlowym. Aby instytucja mogła zastosować takie odstępstwo, musi posiadać wystarczającą ilość danych rynkowych do tego, by przy takich ekspozycjach w pełni uwzględnić koncentracje ryzyka niewykonania zobowiązań w ramach wewnętrznej metody pomiaru narastającego ryzyka niewykonania zobowiązań zgodnie z podanymi wyżej normami.

| 6. | Instytucje wykorzystujące modele wewnętrzne, które nie zostały zaakceptowane zgodnie z ust. 4, podlegają odrębnemu obciążeniu kapitałowemu z tytułu ryzyka szczególnego, obliczonemu zgodnie z załącznikiem I. |
| --- | --- |

6.

Instytucje wykorzystujące modele wewnętrzne, które nie zostały zaakceptowane zgodnie z ust. 4, podlegają odrębnemu obciążeniu kapitałowemu z tytułu ryzyka szczególnego, obliczonemu zgodnie z załącznikiem I.

| 7. | Do celów ust. 9 lit. b model wewnętrzny instytucji skaluje się za pomocą mnożnika równego co najmniej 3. |
| --- | --- |

7.

Do celów ust. 9 lit. b model wewnętrzny instytucji skaluje się za pomocą mnożnika równego co najmniej 3.

| 8. | Wielkość mnożnika zwiększa się o czynnik dodatkowy równy między 0 a 1, zgodnie z tabelą 1, w zależności od liczby przekroczeń w ciągu ostatnich 250 dni roboczych, wynikających z weryfikacji ex post instytucji. Właściwe organy powinny wymagać, aby instytucje obliczały przekroczenia w konsekwentny sposób na podstawie weryfikacji ex post opartej na rzeczywistych lub hipotetycznych zmianach wartości portfela. Przekroczenie stanowi jednodniowa zmiana wartości portfela przewyższająca jednodniową miarę wartości zagrożonej wygenerowanej przez model wewnętrzny instytucji. Do celów określania czynnika dodatkowego liczba przekroczeń powinna być ustalana co najmniej raz na kwartał.
  Tabela 1






  Liczba przekroczeń | Czynnik dodatkowy |
| --- | --- | --- |
| Mniej niż 5 | 0,00 |
| 5 | 0,40 |
| 6 | 0,50 |
| 7 | 0,65 |
| 8 | 0,75 |
| 9 | 0,85 |
| 10 lub więcej | 1,00 |

8.

Wielkość mnożnika zwiększa się o czynnik dodatkowy równy między 0 a 1, zgodnie z tabelą 1, w zależności od liczby przekroczeń w ciągu ostatnich 250 dni roboczych, wynikających z weryfikacji ex post instytucji. Właściwe organy powinny wymagać, aby instytucje obliczały przekroczenia w konsekwentny sposób na podstawie weryfikacji ex post opartej na rzeczywistych lub hipotetycznych zmianach wartości portfela. Przekroczenie stanowi jednodniowa zmiana wartości portfela przewyższająca jednodniową miarę wartości zagrożonej wygenerowanej przez model wewnętrzny instytucji. Do celów określania czynnika dodatkowego liczba przekroczeń powinna być ustalana co najmniej raz na kwartał.

Tabela 1

Liczba przekroczeń

Czynnik dodatkowy

Mniej niż 5

0,00

5

0,40

6

0,50

7

0,65

8

0,75

9

0,85

10 lub więcej

1,00

Właściwe organy mogą w indywidualnych przypadkach i w związku z wyjątkowymi okolicznościami pominąć wymóg powiększania mnożnika o czynnik dodatkowy zgodnie z tabelą 1, jeśli instytucja wykazała w sposób przekonywujący te organy, że takie zwiększenie jest nieuzasadnione oraz że model wewnętrzny jest zasadniczo poprawny.

Jeśli liczne przekroczenia wskazują, że model wewnętrzny nie jest wystarczająco dokładny, właściwe organy powinny wycofać jego akceptację lub uruchomić odpowiednie środki zapewniające, że zostanie on niezwłocznie usprawniony.

W celu umożliwienia właściwym organom ciągłego monitorowania adekwatności czynnika dodatkowego instytucje powinny niezwłocznie powiadamiać właściwe organy — w każdym przypadku najpóźniej w ciągu pięciu dni roboczych — o przekroczeniach wynikających z ich programu weryfikacji ex post, które zgodnie z powyższą tabelą implikowałyby powiększenie mnożnika.

| 9. | Każda instytucja musi spełnić wymóg kapitałowy wyrażony jako wyższa z następujących kwot:






  a) | wartość zagrożona z poprzedniego dnia obliczona z zachowaniem parametrów określonych w niniejszym Załączniku powiększona, w danym przypadku, o obciążenie wynikające z narastającego ryzyka niewykonania zobowiązań, o którym mowa w ust. 5; lub |
| --- | --- | --- |

9.

Każda instytucja musi spełnić wymóg kapitałowy wyrażony jako wyższa z następujących kwot:

a)

wartość zagrożona z poprzedniego dnia obliczona z zachowaniem parametrów określonych w niniejszym Załączniku powiększona, w danym przypadku, o obciążenie wynikające z narastającego ryzyka niewykonania zobowiązań, o którym mowa w ust. 5; lub

| b) | średnia z dziennych wartości zagrożonych z poprzednich 60 dni roboczych, pomnożona przez czynnik, określony w ust. 6, skorygowany o czynnik, określony w ust. 7 powiększona, w danym przypadku, o obciążenie wynikające z narastającego ryzyka niewykonania zobowiązań, o którym mowa w ust. 5. |
| --- | --- |

b)

średnia z dziennych wartości zagrożonych z poprzednich 60 dni roboczych, pomnożona przez czynnik, określony w ust. 6, skorygowany o czynnik, określony w ust. 7 powiększona, w danym przypadku, o obciążenie wynikające z narastającego ryzyka niewykonania zobowiązań, o którym mowa w ust. 5.

| 10. | Obliczenie wartości zagrożonej winno podlegać następującym minimalnym standardom:






  a) | obliczanie wartości zagrożonej co najmniej raz dzienne; |
| --- | --- | --- |

10.

Obliczenie wartości zagrożonej winno podlegać następującym minimalnym standardom:

a)

obliczanie wartości zagrożonej co najmniej raz dzienne;

| b) | 99-ty percentyl, jednostronny przedział ufności; |
| --- | --- |

b)

99-ty percentyl, jednostronny przedział ufności;

| c) | odpowiednik 10-dniowego okresu utrzymywania pozycji; |
| --- | --- |

c)

odpowiednik 10-dniowego okresu utrzymywania pozycji;

| d) | efektywny okres obserwacji wynoszący co najmniej jeden rok, z wyjątkiem gdy krótszy okres obserwacji jest uzasadniony istotnym skokiem zmienności cenowej; oraz |
| --- | --- |

d)

efektywny okres obserwacji wynoszący co najmniej jeden rok, z wyjątkiem gdy krótszy okres obserwacji jest uzasadniony istotnym skokiem zmienności cenowej; oraz

| e) | kwartalna aktualizacja zbioru danych. |
| --- | --- |

e)

kwartalna aktualizacja zbioru danych.

| 11. | Właściwe organy powinny wymagać, aby model wewnętrzny ujmował w sposób dokładny wszelkie istotne ryzyka cenowe opcji lub pozycji mających charakter opcjonalny oraz żeby wszelkie inne ryzyka nieujęte przez model znalazły odpowiednie pokrycie w funduszach własnych. |
| --- | --- |

11.

Właściwe organy powinny wymagać, aby model wewnętrzny ujmował w sposób dokładny wszelkie istotne ryzyka cenowe opcji lub pozycji mających charakter opcjonalny oraz żeby wszelkie inne ryzyka nieujęte przez model znalazły odpowiednie pokrycie w funduszach własnych.

| 12. | Model wewnętrzny ujmuje wystarczającą liczbę czynników ryzyka w zależności od skali aktywności instytucji na poszczególnych rynkach, a w szczególności elementy wymienione poniżej.
  Ryzyko stopy procentowej
  Model wewnętrzny winien ujmować zbiór czynników ryzyka odpowiadających stopom procentowym w każdej walucie, w której instytucja utrzymuje pozycje bilansowe lub pozabilansowe wrażliwe na stopy procentowe. Instytucja winna modelować krzywe dochodowości stosując jedno z ogólnie przyjętych podejść. Dla istotnych ekspozycji na ryzyko stopy procentowej w najważniejszych walutach i na najważniejszych rynkach, krzywa dochodowości powinna być podzielona na co najmniej sześć segmentów zapadalności w celu ujęcia wahań zmienności stóp wzdłuż krzywej dochodowości. Model wewnętrzny musi także ujmować ryzyko niedoskonale skorelowanych przesunięć między różnymi krzywymi dochodowości.
  Ryzyko walutowe
  Model wewnętrzny winien ujmować czynniki ryzyka odpowiadające złotu i poszczególnym walutom obcym, w których denominowane są pozycje instytucji.
  W odniesieniu do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania uwzględnia się rzeczywiste pozycje walutowe. Instytucje mogą oprzeć się na sprawozdaniach strony trzeciej na temat pozycji walutowej w takim przedsiębiorstwie, upewniwszy się co do ich prawidłowości. Jeśli instytucja nie posiada informacji na temat pozycji walutowych w przedsiębiorstwie zbiorowego inwestowania, taka pozycja jest traktowana osobno i zgodnie z załącznikiem III ust. 2.1, akapit czwarty.
  Ryzyko cen instrumentów kapitałowych
  Model wewnętrzny winien wykorzystywać odrębny czynnik ryzyka przynajmniej dla każdego rynku instrumentów kapitałowych, w których instytucja utrzymuje znaczące pozycje.
  Ryzyko cen towarów
  Model wewnętrzny winien wykorzystywać oddzielny czynnik ryzyka przynajmniej dla każdego towaru, w którym instytucja utrzymuje znaczące pozycje. Model wewnętrzny musi także ujmować ryzyko niedoskonale skorelowanych przesunięć między podobnymi ale nie identycznymi towarami oraz ryzyko zmian cen terminowych wynikające z niedopasowania zapadalności. Winien także uwzględniać charakterystyki rynkowe, w szczególności daty dostawy i zakres uprawnień uczestników rynku do zamykania pozycji. |
| --- | --- |

12.

Model wewnętrzny ujmuje wystarczającą liczbę czynników ryzyka w zależności od skali aktywności instytucji na poszczególnych rynkach, a w szczególności elementy wymienione poniżej.

Ryzyko stopy procentowej

Model wewnętrzny winien ujmować zbiór czynników ryzyka odpowiadających stopom procentowym w każdej walucie, w której instytucja utrzymuje pozycje bilansowe lub pozabilansowe wrażliwe na stopy procentowe. Instytucja winna modelować krzywe dochodowości stosując jedno z ogólnie przyjętych podejść. Dla istotnych ekspozycji na ryzyko stopy procentowej w najważniejszych walutach i na najważniejszych rynkach, krzywa dochodowości powinna być podzielona na co najmniej sześć segmentów zapadalności w celu ujęcia wahań zmienności stóp wzdłuż krzywej dochodowości. Model wewnętrzny musi także ujmować ryzyko niedoskonale skorelowanych przesunięć między różnymi krzywymi dochodowości.

Ryzyko walutowe

Model wewnętrzny winien ujmować czynniki ryzyka odpowiadające złotu i poszczególnym walutom obcym, w których denominowane są pozycje instytucji.

W odniesieniu do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania uwzględnia się rzeczywiste pozycje walutowe. Instytucje mogą oprzeć się na sprawozdaniach strony trzeciej na temat pozycji walutowej w takim przedsiębiorstwie, upewniwszy się co do ich prawidłowości. Jeśli instytucja nie posiada informacji na temat pozycji walutowych w przedsiębiorstwie zbiorowego inwestowania, taka pozycja jest traktowana osobno i zgodnie z załącznikiem III ust. 2.1, akapit czwarty.

Ryzyko cen instrumentów kapitałowych

Model wewnętrzny winien wykorzystywać odrębny czynnik ryzyka przynajmniej dla każdego rynku instrumentów kapitałowych, w których instytucja utrzymuje znaczące pozycje.

Ryzyko cen towarów

Model wewnętrzny winien wykorzystywać oddzielny czynnik ryzyka przynajmniej dla każdego towaru, w którym instytucja utrzymuje znaczące pozycje. Model wewnętrzny musi także ujmować ryzyko niedoskonale skorelowanych przesunięć między podobnymi ale nie identycznymi towarami oraz ryzyko zmian cen terminowych wynikające z niedopasowania zapadalności. Winien także uwzględniać charakterystyki rynkowe, w szczególności daty dostawy i zakres uprawnień uczestników rynku do zamykania pozycji.

| 13. | Właściwe organy mogą zezwolić instytucjom na uwzględnianie empirycznych korelacji w ramach kategorii ryzyka oraz między kategoriami ryzyka, jeśli są przekonane, że system pomiaru korelacji w instytucji jest poprawny i rzetelnie wdrożony. |
| --- | --- |

13.

Właściwe organy mogą zezwolić instytucjom na uwzględnianie empirycznych korelacji w ramach kategorii ryzyka oraz między kategoriami ryzyka, jeśli są przekonane, że system pomiaru korelacji w instytucji jest poprawny i rzetelnie wdrożony.

ZAŁĄCZNIK VI

OBLICZANIE WYMOGÓW KAPITAŁOWYCH Z TYTUŁU KONCENTRACJI ZAANGAŻOWAŃ

| 1. | Wymóg ten, o którym mowa w art. 31 lit. b) oblicza się poprzez wyodrębnienie tych składników łącznego zaangażowania wobec klienta lub grupy powiązanych ze sobą klientów z tytułu działalności zaliczonej do portfela handlowego, którym przypisano najwyższe wymogi w zakresie ryzyka szczególnego zgodnie z załącznikiem I lub podlegają wymogom określonym w załączniku II, a których suma łączna odpowiada kwocie nadmiernego zaangażowania, o którym mowa w art. 31 lit. a). |
| --- | --- |

1.

Wymóg ten, o którym mowa w art. 31 lit. b) oblicza się poprzez wyodrębnienie tych składników łącznego zaangażowania wobec klienta lub grupy powiązanych ze sobą klientów z tytułu działalności zaliczonej do portfela handlowego, którym przypisano najwyższe wymogi w zakresie ryzyka szczególnego zgodnie z załącznikiem I lub podlegają wymogom określonym w załączniku II, a których suma łączna odpowiada kwocie nadmiernego zaangażowania, o którym mowa w art. 31 lit. a).

| 2. | O ile nadmierne zaangażowanie nie trwa dłużej niż dziesięć dni, dodatkowy wymóg kapitałowy w stosunku do tych składników wynosi 200 % wymogów, o których mowa w poprzednim zdaniu. |
| --- | --- |

2.

O ile nadmierne zaangażowanie nie trwa dłużej niż dziesięć dni, dodatkowy wymóg kapitałowy w stosunku do tych składników wynosi 200 % wymogów, o których mowa w poprzednim zdaniu.

| 3. | Po upływie dziesięciu dni od chwili przekroczenia limitów należy przypisać składniki tego nadmiernego zaangażowania wyodrębnione zgodnie z ust. 1 do odpowiedniego wiersza kolumny 1 w tabeli I, w kolejności od najniższych do najwyższych wymogów w zakresie ryzyka szczególnego ustalonych zgodnie z załącznikiem I lub wymogów określonych w załączniku II. Dodatkowy wymóg kapitałowy równa się sumie łącznej ustalonych dla tych składników wymogów w zakresie ryzyka szczególnego zgodnie z załącznikiem I lub wymogów określonych w załączniku II pomnożonych przez odpowiednie współczynniki określone w kolumnie 2 tabeli I; |
| --- | --- |

3.

Po upływie dziesięciu dni od chwili przekroczenia limitów należy przypisać składniki tego nadmiernego zaangażowania wyodrębnione zgodnie z ust. 1 do odpowiedniego wiersza kolumny 1 w tabeli I, w kolejności od najniższych do najwyższych wymogów w zakresie ryzyka szczególnego ustalonych zgodnie z załącznikiem I lub wymogów określonych w załączniku II. Dodatkowy wymóg kapitałowy równa się sumie łącznej ustalonych dla tych składników wymogów w zakresie ryzyka szczególnego zgodnie z załącznikiem I lub wymogów określonych w załączniku II pomnożonych przez odpowiednie współczynniki określone w kolumnie 2 tabeli I;

Tabela 1

| Nadmierne zaangażowanie
  (udział zaangażowania w funduszach własnych) | Współczynniki |
| --- | --- |
| Do 40 % | 200 % |
| 40-60 % | 300 % |
| 60-80 % | 400 % |
| 80-100 % | 500 % |
| 100-250 % | 600 % |
| Powyżej 250 % | 900 % |

Nadmierne zaangażowanie

(udział zaangażowania w funduszach własnych)

Współczynniki

Do 40 %

200 %

40-60 %

300 %

60-80 %

400 %

80-100 %

500 %

100-250 %

600 %

Powyżej 250 %

900 %

ZAŁĄCZNIK VII

TRANSAKCJE HANDLOWE

Część A — Przeznaczenie handlowe

| 1. | Pozycje/portfele utrzymywane z przeznaczeniem handlowym spełniają następujące wymogi:






  a) | pozycja/instrument lub portfele muszą posiadać dobrze udokumentowaną strategię handlową zatwierdzoną przez zarząd wyższego szczebla, w tym wyznaczoną dla nich perspektywę czasową; |
| --- | --- | --- |

1.

Pozycje/portfele utrzymywane z przeznaczeniem handlowym spełniają następujące wymogi:

a)

pozycja/instrument lub portfele muszą posiadać dobrze udokumentowaną strategię handlową zatwierdzoną przez zarząd wyższego szczebla, w tym wyznaczoną dla nich perspektywę czasową;

| b) | w odniesieniu do aktywnego zarządzania pozycją muszą istnieć jasno określone zasady i procedury, w tym co następuje:






  i) | pozycje podlegają obrotowi handlowemu; |
| --- | --- | --- |

b)

w odniesieniu do aktywnego zarządzania pozycją muszą istnieć jasno określone zasady i procedury, w tym co następuje:

i)

pozycje podlegają obrotowi handlowemu;

| ii) | limity pozycji są ustalone i monitorowane pod względem adekwatności; |
| --- | --- |

ii)

limity pozycji są ustalone i monitorowane pod względem adekwatności;

| iii) | dealerzy mogą swobodnie otwierać pozycję/zarządzać pozycją w ramach uzgodnionych limitów oraz zgodnie z zatwierdzoną strategią; |
| --- | --- |

iii)

dealerzy mogą swobodnie otwierać pozycję/zarządzać pozycją w ramach uzgodnionych limitów oraz zgodnie z zatwierdzoną strategią;

| iv) | zarząd wyższego szczebla otrzymuje sprawozdania na temat pozycji, co stanowi nierozerwalny element procesu zarządzania ryzykiem danej instytucji; oraz |
| --- | --- |

iv)

zarząd wyższego szczebla otrzymuje sprawozdania na temat pozycji, co stanowi nierozerwalny element procesu zarządzania ryzykiem danej instytucji; oraz

| v) | pozycje aktywnie monitoruje się w odniesieniu do źródeł rynkowych informacji oraz oceny zbywalności lub możliwości zabezpieczenia pozycji lub wiążących się z nią rodzajów ryzyka, w tym oceny jakości i dostępności danych rynkowych do procesu wyceny, poziomu obrotu rynkowego, wielkości pozycji będących w obrocie rynkowym; oraz |
| --- | --- |

v)

pozycje aktywnie monitoruje się w odniesieniu do źródeł rynkowych informacji oraz oceny zbywalności lub możliwości zabezpieczenia pozycji lub wiążących się z nią rodzajów ryzyka, w tym oceny jakości i dostępności danych rynkowych do procesu wyceny, poziomu obrotu rynkowego, wielkości pozycji będących w obrocie rynkowym; oraz

| c) | muszą istnieć jasno określone zasady i procedury dotyczące monitorowania pozycji pod kątem strategii handlowej instytucji, w tym monitorowania wielkości obrotu i przeterminowanych pozycji w jej portfelu handlowym. |
| --- | --- |

c)

muszą istnieć jasno określone zasady i procedury dotyczące monitorowania pozycji pod kątem strategii handlowej instytucji, w tym monitorowania wielkości obrotu i przeterminowanych pozycji w jej portfelu handlowym.

Część B — Systemy i mechanizmy kontroli

| 1. | Instytucje ustanawiają i utrzymują systemy i mechanizmy kontroli w celu zapewniania ostrożnych i wiarygodnych oszacowań cenowych. |
| --- | --- |

1.

Instytucje ustanawiają i utrzymują systemy i mechanizmy kontroli w celu zapewniania ostrożnych i wiarygodnych oszacowań cenowych.

| 2. | Systemy i mechanizmy kontroli zawierają co najmniej następujące elementy:






  a) | udokumentowane zasady i procedury dotyczące procesu wyceny. Obejmują one wyraźnie określony zakres odpowiedzialności za różne obszary wchodzące w skład procesu wyceny, źródła rynkowych informacji oraz przegląd ich adekwatności, częstotliwość dokonywania niezależnej wyceny, godziny podawania dziennych cen zamknięcia, procedury wycen korygujących, procedury weryfikacji na koniec miesiąca oraz weryfikacji doraźnej; oraz |
| --- | --- | --- |

2.

Systemy i mechanizmy kontroli zawierają co najmniej następujące elementy:

a)

udokumentowane zasady i procedury dotyczące procesu wyceny. Obejmują one wyraźnie określony zakres odpowiedzialności za różne obszary wchodzące w skład procesu wyceny, źródła rynkowych informacji oraz przegląd ich adekwatności, częstotliwość dokonywania niezależnej wyceny, godziny podawania dziennych cen zamknięcia, procedury wycen korygujących, procedury weryfikacji na koniec miesiąca oraz weryfikacji doraźnej; oraz

| b) | system przekazywania sprawozdań do działu odpowiedzialnego za proces wyceny jest jasny i niezależny od jednostki operacyjnej. |
| --- | --- |

b)

system przekazywania sprawozdań do działu odpowiedzialnego za proces wyceny jest jasny i niezależny od jednostki operacyjnej.

Ostatnim ogniwem systemu sprawozdawczego powinien być dyrektor wykonawczy zarządu głównego.

Metody ostrożnej wyceny

| 3. | Wycena według wartości rynkowej jest wyceną pozycji dokonywaną co najmniej raz dziennie według łatwo dostępnych cen zamknięcia, pochodzących z niezależnych źródeł, takich jak: kursy giełdowe, notowania elektroniczne lub notowania pochodzące od kilku niezależnych, renomowanych domów maklerskich. |
| --- | --- |

3.

Wycena według wartości rynkowej jest wyceną pozycji dokonywaną co najmniej raz dziennie według łatwo dostępnych cen zamknięcia, pochodzących z niezależnych źródeł, takich jak: kursy giełdowe, notowania elektroniczne lub notowania pochodzące od kilku niezależnych, renomowanych domów maklerskich.

| 4. | Dokonując wyceny według wartości rynkowej, stosuje się ostrożniejszą wersję kursów kupna/sprzedaży, chyba że instytucja jest znaczącym animatorem rynku w zakresie danego rodzaju instrumentu finansowego lub towaru i może dokonać zamknięcia po średnim kursie rynkowym. |
| --- | --- |

4.

Dokonując wyceny według wartości rynkowej, stosuje się ostrożniejszą wersję kursów kupna/sprzedaży, chyba że instytucja jest znaczącym animatorem rynku w zakresie danego rodzaju instrumentu finansowego lub towaru i może dokonać zamknięcia po średnim kursie rynkowym.

| 5. | W przypadku gdy wycena według wartości rynkowej nie jest możliwa, przed zastosowaniem sposobów ujmowania pozycji w portfelu handlowym instytucje muszą dokonać wyceny ich pozycji/portfeli według modelu. Wycenę według modelu określa się jako dowolną wycenę, którą należy odwzorować, wywieść lub obliczyć w inny sposób na podstawie danych rynkowych. |
| --- | --- |

5.

W przypadku gdy wycena według wartości rynkowej nie jest możliwa, przed zastosowaniem sposobów ujmowania pozycji w portfelu handlowym instytucje muszą dokonać wyceny ich pozycji/portfeli według modelu. Wycenę według modelu określa się jako dowolną wycenę, którą należy odwzorować, wywieść lub obliczyć w inny sposób na podstawie danych rynkowych.

| 6. | Dokonując wyceny według modelu, należy spełnić następujące wymogi:






  a) | zarząd wyższego szczebla ma świadomość, które składniki portfela handlowego poddawane są wycenie według modelu, i rozumie znaczenie niepewności, jaka stąd wynika w sprawozdaniach dotyczących ryzyka/wyników działalności; |
| --- | --- | --- |

6.

Dokonując wyceny według modelu, należy spełnić następujące wymogi:

a)

zarząd wyższego szczebla ma świadomość, które składniki portfela handlowego poddawane są wycenie według modelu, i rozumie znaczenie niepewności, jaka stąd wynika w sprawozdaniach dotyczących ryzyka/wyników działalności;

| b) | wykorzystywane dane rynkowe odpowiadają w miarę możliwości cenom rynkowym, a adekwatność danych rynkowych dla pozycji podlegającej wycenie, oraz parametry modelu ocenia się okresowo; |
| --- | --- |

b)

wykorzystywane dane rynkowe odpowiadają w miarę możliwości cenom rynkowym, a adekwatność danych rynkowych dla pozycji podlegającej wycenie, oraz parametry modelu ocenia się okresowo;

| c) | w miarę dostępności stosuje się metody wyceny, które stanowią przyjętą praktykę rynkową dla danych instrumentów finansowych lub towarów; |
| --- | --- |

c)

w miarę dostępności stosuje się metody wyceny, które stanowią przyjętą praktykę rynkową dla danych instrumentów finansowych lub towarów;

| d) | w przypadku gdy model został stworzony przez instytucję, opiera się go na stosownych założeniach, które zostały oszacowane i sprawdzone przez osoby odpowiednio do tego wykwalifikowane, niezwiązane z procesem tworzenia modelu; |
| --- | --- |

d)

w przypadku gdy model został stworzony przez instytucję, opiera się go na stosownych założeniach, które zostały oszacowane i sprawdzone przez osoby odpowiednio do tego wykwalifikowane, niezwiązane z procesem tworzenia modelu;

| e) | ustanawia się procedury formalnej kontroli zmian oraz przechowuje zabezpieczoną kopię modelu, którą wykorzystuje się do okresowego sprawdzenia wycen; |
| --- | --- |

e)

ustanawia się procedury formalnej kontroli zmian oraz przechowuje zabezpieczoną kopię modelu, którą wykorzystuje się do okresowego sprawdzenia wycen;

| f) | jednostka zarządzająca ryzykiem ma świadomość słabych stron stosowanego modelu oraz sposobów, w jakie najlepiej można je odzwierciedlić w wynikach wyceny; oraz |
| --- | --- |

f)

jednostka zarządzająca ryzykiem ma świadomość słabych stron stosowanego modelu oraz sposobów, w jakie najlepiej można je odzwierciedlić w wynikach wyceny; oraz

| g) | model poddawany jest regularnemu przeglądowi w celu określenia jego dokładności (tzn. dokonania oceny prawidłowości założeń, analizy zysku i strat w zestawieniu z czynnikami ryzyka, porównania rzeczywistych wartości zamknięcia z wynikami modelu). |
| --- | --- |

g)

model poddawany jest regularnemu przeglądowi w celu określenia jego dokładności (tzn. dokonania oceny prawidłowości założeń, analizy zysku i strat w zestawieniu z czynnikami ryzyka, porównania rzeczywistych wartości zamknięcia z wynikami modelu).

Do celów lit. d) model opracowuje się lub zatwierdza niezależnie od jednostki operacyjnej. Podaje się go niezależnym testom. Obejmuje one weryfikację danych matematycznych, założeń oraz zastosowanego oprogramowania.

| 7. | Oprócz codziennej wyceny według wartości rynkowej lub według modelu powinno dokonywać się niezależnej weryfikacji cen. Jest to proces, za pomocą którego ceny rynkowe lub dane dotyczące modelu sprawdza się pod względem dokładności i niezależności. Podczas gdy codziennej wyceny według wartości rynkowej mogą dokonać dealerzy, weryfikacji cen rynkowych i danych dotyczących modelu powinna dokonywać jednostka niezależna od działu operacji dealerskich, co najmniej raz w miesiącu (lub częściej w zależności od charakteru rynku/działalności handlowej). W przypadku gdy niedostępne są źródła cen lub źródła te są bardziej subiektywne, właściwe może okazać się zastosowanie środków ostrożności, takich jak aktualizacje wyceny. |
| --- | --- |

7.

Oprócz codziennej wyceny według wartości rynkowej lub według modelu powinno dokonywać się niezależnej weryfikacji cen. Jest to proces, za pomocą którego ceny rynkowe lub dane dotyczące modelu sprawdza się pod względem dokładności i niezależności. Podczas gdy codziennej wyceny według wartości rynkowej mogą dokonać dealerzy, weryfikacji cen rynkowych i danych dotyczących modelu powinna dokonywać jednostka niezależna od działu operacji dealerskich, co najmniej raz w miesiącu (lub częściej w zależności od charakteru rynku/działalności handlowej). W przypadku gdy niedostępne są źródła cen lub źródła te są bardziej subiektywne, właściwe może okazać się zastosowanie środków ostrożności, takich jak aktualizacje wyceny.

Korekty aktualizujące wartość wyceny

| 8. | Instytucje ustanawiają i utrzymują procedury dotyczące uwzględniania korekt aktualizujących wartość wyceny. |
| --- | --- |

8.

Instytucje ustanawiają i utrzymują procedury dotyczące uwzględniania korekt aktualizujących wartość wyceny.

Normy ogólne

| 9. | Właściwe organy mogą wymagać, by formalnie uwzględniano następujące korekty aktualizujące wartość wyceny: niezrealizowane marże kredytowe, koszty zamknięcia, ryzyko operacyjne, przedterminowe rozwiązanie umowy, koszty inwestycji i finansowania, przyszłe koszty administracyjne oraz, tam, gdzie to stosowne, ryzyko modelu. |
| --- | --- |

9.

Właściwe organy mogą wymagać, by formalnie uwzględniano następujące korekty aktualizujące wartość wyceny: niezrealizowane marże kredytowe, koszty zamknięcia, ryzyko operacyjne, przedterminowe rozwiązanie umowy, koszty inwestycji i finansowania, przyszłe koszty administracyjne oraz, tam, gdzie to stosowne, ryzyko modelu.

Normy dla pozycji o ograniczonej płynności

| 10. | Pozycje o ograniczonej płynności mogą powstać na skutek określonych zdarzeń rynkowych oraz sytuacji uwarunkowanych instytucjonalnie (np. pozycje o dużej koncentracji lub pozycje przeterminowane). |
| --- | --- |

10.

Pozycje o ograniczonej płynności mogą powstać na skutek określonych zdarzeń rynkowych oraz sytuacji uwarunkowanych instytucjonalnie (np. pozycje o dużej koncentracji lub pozycje przeterminowane).

| 11. | Określając, czy ujemna korekta aktualizująca wartość wyceny jest konieczna dla pozycji o ograniczonej płynności, instytucje uwzględniają kilka czynników. Czynniki te obejmują czas, jaki byłby potrzebny do zabezpieczenia pozycji/ryzyka w ramach pozycji, zmienność i średnią rozpiętość cen kupna/sprzedaży, dostępność notowań rynkowych (liczba i wskazanie animatorów rynku) oraz zmienność i średnią wolumen obrotu, koncentracja na rynku, rozkład pozycji pod względem terminów rozliczenia, zakres, w jakim wycena opiera się na modelu oraz wpływ innych ryzyk związanych z modelem. |
| --- | --- |

11.

Określając, czy ujemna korekta aktualizująca wartość wyceny jest konieczna dla pozycji o ograniczonej płynności, instytucje uwzględniają kilka czynników. Czynniki te obejmują czas, jaki byłby potrzebny do zabezpieczenia pozycji/ryzyka w ramach pozycji, zmienność i średnią rozpiętość cen kupna/sprzedaży, dostępność notowań rynkowych (liczba i wskazanie animatorów rynku) oraz zmienność i średnią wolumen obrotu, koncentracja na rynku, rozkład pozycji pod względem terminów rozliczenia, zakres, w jakim wycena opiera się na modelu oraz wpływ innych ryzyk związanych z modelem.

| 12. | W przypadku stosowania wycen strony trzeciej lub wycen według modelu instytucje ustalają, czy należy zastosować dodatnią korektę aktualizującą wartość wyceny. Ponadto instytucje uwzględniają potrzebę ustanowienia ujemnych korekt aktualizujących wartość wyceny dla pozycji o ograniczonej płynności oraz na bieżąco dokonują przeglądu ich adekwatności. |
| --- | --- |

12.

W przypadku stosowania wycen strony trzeciej lub wycen według modelu instytucje ustalają, czy należy zastosować dodatnią korektę aktualizującą wartość wyceny. Ponadto instytucje uwzględniają potrzebę ustanowienia ujemnych korekt aktualizujących wartość wyceny dla pozycji o ograniczonej płynności oraz na bieżąco dokonują przeglądu ich adekwatności.

| 13. | W przypadku, gdy korekty aktualizujące wartość wyceny są przyczyną istotnych strat w bieżącym roku obrotowym, pomniejszają one fundusze własne podstawowe instytucji zgodnie z art. 57 lit. k) dyrektywy 2006/.../WE. |
| --- | --- |

13.

W przypadku, gdy korekty aktualizujące wartość wyceny są przyczyną istotnych strat w bieżącym roku obrotowym, pomniejszają one fundusze własne podstawowe instytucji zgodnie z art. 57 lit. k) dyrektywy 2006/.../WE.

| 14. | Inne zyski/straty wynikające z korekt aktualizujących wartość wyceny uwzględnia się w obliczeniach „zysków netto portfela handlowego”, o których mowa w art. 13 ust. 2 lit. b), oraz powiększa/pomniejsza się o nie dodatkowych fundusze własne wymagane do spełnienia wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka rynkowego zgodnie z tymi przepisami. |
| --- | --- |

14.

Inne zyski/straty wynikające z korekt aktualizujących wartość wyceny uwzględnia się w obliczeniach „zysków netto portfela handlowego”, o których mowa w art. 13 ust. 2 lit. b), oraz powiększa/pomniejsza się o nie dodatkowych fundusze własne wymagane do spełnienia wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka rynkowego zgodnie z tymi przepisami.

| 15. | Korekty aktualizujące wartość wyceny, które wykraczają poza te przewidziane przez standardy rachunkowości, którym podlega instytucja, będą traktowane zgodnie z ust. 13, jeżeli powodują znaczące straty, lub, w innych przypadkach, zgodnie z ust. 14. |
| --- | --- |

15.

Korekty aktualizujące wartość wyceny, które wykraczają poza te przewidziane przez standardy rachunkowości, którym podlega instytucja, będą traktowane zgodnie z ust. 13, jeżeli powodują znaczące straty, lub, w innych przypadkach, zgodnie z ust. 14.

Część C — Wewnętrzne instrumenty zabezpieczające

| 1. | Wewnętrzny instrument zabezpieczający stanowi pozycję, która w istotny sposób lub całkowicie kompensuje element ryzyka składowego pozycji w portfelu niehandlowym lub zestawu pozycji. Pozycje powstające z tytułu stosowania wewnętrznych instrumentów zabezpieczających kwalifikują się do traktowania właściwego dla kapitału w portfelu handlowym, pod warunkiem że utrzymywane są z przeznaczeniem handlowym oraz że spełnione są ogólne kryteria dotyczące przeznaczenia handlowego i ostrożnej wyceny, określone w częściach A i B. W szczególności:






  a) | pierwotnym celem wewnętrznych instrumentów zabezpieczających nie jest uniknięcie lub obniżenie wymogów kapitałowych; |
| --- | --- | --- |

1.

Wewnętrzny instrument zabezpieczający stanowi pozycję, która w istotny sposób lub całkowicie kompensuje element ryzyka składowego pozycji w portfelu niehandlowym lub zestawu pozycji. Pozycje powstające z tytułu stosowania wewnętrznych instrumentów zabezpieczających kwalifikują się do traktowania właściwego dla kapitału w portfelu handlowym, pod warunkiem że utrzymywane są z przeznaczeniem handlowym oraz że spełnione są ogólne kryteria dotyczące przeznaczenia handlowego i ostrożnej wyceny, określone w częściach A i B. W szczególności:

a)

pierwotnym celem wewnętrznych instrumentów zabezpieczających nie jest uniknięcie lub obniżenie wymogów kapitałowych;

| b) | wewnętrzne instrumenty zabezpieczające są we właściwy sposób dokumentowane i podlegają szczegółowym wewnętrznym procedurom zatwierdzenia i kontroli; |
| --- | --- |

b)

wewnętrzne instrumenty zabezpieczające są we właściwy sposób dokumentowane i podlegają szczegółowym wewnętrznym procedurom zatwierdzenia i kontroli;

| c) | transakcję wewnętrzną prowadzi się na warunkach rynkowych; |
| --- | --- |

c)

transakcję wewnętrzną prowadzi się na warunkach rynkowych;

| d) | główną częścią ryzyka rynkowego wywołanego wewnętrznym instrumentem zabezpieczającym zarządza się w sposób dynamiczny w portfelu handlowym w ramach zatwierdzonych limitów; oraz |
| --- | --- |

d)

główną częścią ryzyka rynkowego wywołanego wewnętrznym instrumentem zabezpieczającym zarządza się w sposób dynamiczny w portfelu handlowym w ramach zatwierdzonych limitów; oraz

| e) | transakcje wewnętrzne są uważnie monitorowane. |
| --- | --- |

e)

transakcje wewnętrzne są uważnie monitorowane.

Monitorowanie odbywa się przy zachowaniu odpowiednich procedur.

| 2. | Sposoby traktowania, o których mowa w ust. 1, nie naruszają wymogów kapitałowych stosowanych w odniesieniu do tej strony wewnętrznego instrumentu zabezpieczającego, która należy do portfela niehandlowego. |
| --- | --- |

2.

Sposoby traktowania, o których mowa w ust. 1, nie naruszają wymogów kapitałowych stosowanych w odniesieniu do tej strony wewnętrznego instrumentu zabezpieczającego, która należy do portfela niehandlowego.

| 3. | Niezależnie od ust. 1 i 2, w przypadku, gdy instytucja zabezpiecza ekspozycję na ryzyko kredytowe zaliczoną do portfela niehandlowego przy użyciu kredytowego instrumentu pochodnego zaksięgowanego w portfelu handlowym (stosuje wewnętrzny instrument zabezpieczający), uznaje się, że dla regulacyjnych celów kapitałowych ekspozycja z portfela niehandlowego nie jest zabezpieczona dopóty, dopóki instytucja nie nabędzie od uznanego zewnętrznego dostawcy ochrony kredytowego instrumentu pochodnego, który spełnia wymagania określone w załączniku VIII część 2 ust. 19 dyrektywy 2006/.../WE w odniesieniu do ekspozycji z portfela niehandlowego. Jeżeli taka ochrona zostaje nabyta i uznana dla regulacyjnych celów kapitałowych jako instrument zabezpieczający ekspozycję z portfela niehandlowego, dla tych samych celów do portfela handlowego nie zalicza się ani wewnętrznego ani zewnętrznego zabezpieczającego instrumentu pochodnego. |
| --- | --- |

3.

Niezależnie od ust. 1 i 2, w przypadku, gdy instytucja zabezpiecza ekspozycję na ryzyko kredytowe zaliczoną do portfela niehandlowego przy użyciu kredytowego instrumentu pochodnego zaksięgowanego w portfelu handlowym (stosuje wewnętrzny instrument zabezpieczający), uznaje się, że dla regulacyjnych celów kapitałowych ekspozycja z portfela niehandlowego nie jest zabezpieczona dopóty, dopóki instytucja nie nabędzie od uznanego zewnętrznego dostawcy ochrony kredytowego instrumentu pochodnego, który spełnia wymagania określone w załączniku VIII część 2 ust. 19 dyrektywy 2006/.../WE w odniesieniu do ekspozycji z portfela niehandlowego. Jeżeli taka ochrona zostaje nabyta i uznana dla regulacyjnych celów kapitałowych jako instrument zabezpieczający ekspozycję z portfela niehandlowego, dla tych samych celów do portfela handlowego nie zalicza się ani wewnętrznego ani zewnętrznego zabezpieczającego instrumentu pochodnego.

Część D — Uwzględnienie w portfelu handlowym

| 1. | Instytucje stosują jasno określone zasady i procedury ustalania, które pozycje należy zaliczyć do portfela handlowego w związku z obliczaniem wymogów kapitałowych, zgodne z kryteriami określonymi w art. 11. Zasady te i procedury biorą pod uwagę możliwości danej instytucji i stosowane przez nią praktyki w zakresie zarządzania ryzykiem. Wypełnianie tych zasad i procedur jest w pełni udokumentowane i podlega okresowej kontroli wewnętrznej. |
| --- | --- |

1.

Instytucje stosują jasno określone zasady i procedury ustalania, które pozycje należy zaliczyć do portfela handlowego w związku z obliczaniem wymogów kapitałowych, zgodne z kryteriami określonymi w art. 11. Zasady te i procedury biorą pod uwagę możliwości danej instytucji i stosowane przez nią praktyki w zakresie zarządzania ryzykiem. Wypełnianie tych zasad i procedur jest w pełni udokumentowane i podlega okresowej kontroli wewnętrznej.

| 2. | Instytucje stosują jasno określone zasady i procedury ogólnego zarządzania portfelem handlowym. Zasady te i procedury muszą określać przynajmniej:






  a) | działalność, którą instytucja uznaje za handlową i zalicza do portfela handlowego do celów obliczania wymogu kapitałowego; |
| --- | --- | --- |

2.

Instytucje stosują jasno określone zasady i procedury ogólnego zarządzania portfelem handlowym. Zasady te i procedury muszą określać przynajmniej:

a)

działalność, którą instytucja uznaje za handlową i zalicza do portfela handlowego do celów obliczania wymogu kapitałowego;

| b) | zakres, w jakim pozycja podlega codziennej wycenie rynkowej w odniesieniu do aktywnego, płynnego rynku dwustronnego; |
| --- | --- |

b)

zakres, w jakim pozycja podlega codziennej wycenie rynkowej w odniesieniu do aktywnego, płynnego rynku dwustronnego;

| c) | w przypadku pozycji podlegających codziennej wycenie opartej na modelu — zakres, w jakim instytucja może:






  i) | rozpoznać wszystkie istotne ryzyka związane z pozycją; |
| --- | --- | --- |

c)

w przypadku pozycji podlegających codziennej wycenie opartej na modelu — zakres, w jakim instytucja może:

i)

rozpoznać wszystkie istotne ryzyka związane z pozycją;

| ii) | zabezpieczyć się przed wszystkimi istotnymi ryzykami związanymi z pozycją za pomocą instrumentów, na które istnieje aktywny, płynny rynek dwustronny; oraz |
| --- | --- |

ii)

zabezpieczyć się przed wszystkimi istotnymi ryzykami związanymi z pozycją za pomocą instrumentów, na które istnieje aktywny, płynny rynek dwustronny; oraz

| iii) | dokonywać miarodajnych oszacowań podstawowych założeń i parametrów stosowanych w modelu; |
| --- | --- |

iii)

dokonywać miarodajnych oszacowań podstawowych założeń i parametrów stosowanych w modelu;

| d) | zakres, w jakim instytucja może, i jest zobowiązana, generować wyceny dotyczące pozycji, konsekwentnie zatwierdzane przez organ zewnętrzny; |
| --- | --- |

d)

zakres, w jakim instytucja może, i jest zobowiązana, generować wyceny dotyczące pozycji, konsekwentnie zatwierdzane przez organ zewnętrzny;

| e) | zakres, w jakim ograniczenia prawne i inne wymagania operacyjne wpływają negatywnie na zdolność instytucji do dokonania w krótkim czasie upłynnienia lub zabezpieczenia pozycji; |
| --- | --- |

e)

zakres, w jakim ograniczenia prawne i inne wymagania operacyjne wpływają negatywnie na zdolność instytucji do dokonania w krótkim czasie upłynnienia lub zabezpieczenia pozycji;

| f) | zakres, w jakim instytucja może i jest zobowiązana aktywnie zarządzać ryzykiem związanym z pozycją w ramach swojej działalności handlowej; oraz |
| --- | --- |

f)

zakres, w jakim instytucja może i jest zobowiązana aktywnie zarządzać ryzykiem związanym z pozycją w ramach swojej działalności handlowej; oraz

| g) | zakres, w jakim instytucja może dokonywać transferu ryzyka lub pozycji między portfelem handlowym a niehandlowym oraz warunki takich transferów. |
| --- | --- |

g)

zakres, w jakim instytucja może dokonywać transferu ryzyka lub pozycji między portfelem handlowym a niehandlowym oraz warunki takich transferów.

| 3. | Właściwe organy mogą zezwolić, aby instytucje traktowały pozycje, które są udziałami lub akcjami, zgodnie z art. 57 lit. l), m) i n) dyrektywy 2006/.../WE, w portfelu handlowym, odpowiednio, jako instrumenty kapitałowe lub dłużne, w przypadku jeżeli instytucja wykaże, że w zakresie tych pozycji jest aktywnym animatorem rynku. W takim przypadku, instytucja musi posiadać odpowiednie systemy i mechanizmy kontroli regulujące handel uznanymi instrumentami kapitału własnego instytucji finansowych. |
| --- | --- |

3.

Właściwe organy mogą zezwolić, aby instytucje traktowały pozycje, które są udziałami lub akcjami, zgodnie z art. 57 lit. l), m) i n) dyrektywy 2006/.../WE, w portfelu handlowym, odpowiednio, jako instrumenty kapitałowe lub dłużne, w przypadku jeżeli instytucja wykaże, że w zakresie tych pozycji jest aktywnym animatorem rynku. W takim przypadku, instytucja musi posiadać odpowiednie systemy i mechanizmy kontroli regulujące handel uznanymi instrumentami kapitału własnego instytucji finansowych.

| 4. | Terminowe transakcje typu repo związane z działalnością handlową, zaliczane przez daną instytucję do portfela niehandlowego, można dla celów obliczania wymogu kapitałowego objąć portfelem handlowym, o ile dotyczy to wszystkich transakcji wymienionego typu. W tym celu transakcje typu repo związane z działalnością handlową definiuje się jako te, które spełniają wymagania art. 11 ust. 2 i załącznika VII część A, a przedmiotem transakcji z obu stron są środki pieniężne lub papiery wartościowe zaliczane do portfela handlowego. Niezależnie od miejsca zaksięgowania wszystkie transakcje typu repo podlegają obciążeniu z tytułu ryzyka kredytowego kontrahenta dla transakcji z portfela niehandlowego. |
| --- | --- |

4.

Terminowe transakcje typu repo związane z działalnością handlową, zaliczane przez daną instytucję do portfela niehandlowego, można dla celów obliczania wymogu kapitałowego objąć portfelem handlowym, o ile dotyczy to wszystkich transakcji wymienionego typu. W tym celu transakcje typu repo związane z działalnością handlową definiuje się jako te, które spełniają wymagania art. 11 ust. 2 i załącznika VII część A, a przedmiotem transakcji z obu stron są środki pieniężne lub papiery wartościowe zaliczane do portfela handlowego. Niezależnie od miejsca zaksięgowania wszystkie transakcje typu repo podlegają obciążeniu z tytułu ryzyka kredytowego kontrahenta dla transakcji z portfela niehandlowego.

ZAŁĄCZNIK VIII

DYREKTYWY UCHYLONE

CZĘŚĆ A

DYREKTYWY UCHYLONE WRAZ Z PÓŹNIEJSZYMI ZMIANAMI

(określone w art. 52)

Dyrektywa Rady 93/6/EWG z dnia 15 marca 1993 r. w sprawie adekwatności kapitałowej firm inwestycyjnych i instytucji kredytowych,

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 98/31/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. zmieniająca dyrektywę Rady 93/6/EWG w sprawie adekwatności kapitałowej firm inwestycyjnych i instytucji kredytowych,

Dyrektywa 98/33/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. zmieniająca art. 12 dyrektywy Rady 77/780/EWG w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe, art. 2, 5, 6, 7, 8 oraz załączniki II i III do dyrektywy Rady 89/647/EWG w sprawie wskaźnika wypłacalności instytucji kredytowych i art. 2 załącznika II do dyrektywy Rady 93/6/EWG w sprawie adekwatności kapitałowej firm inwestycyjnych i instytucji kredytowych,

Dyrektywa 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego i zmieniająca dyrektywy Rady 73/239/EWG, 79/267/EWG, 92/49/EWG, 92/96/EWG, 93/6/EWG i 93/22/EWG oraz dyrektywy 98/78/WE i 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady,

Tylko art. 26

Dyrektywa 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych zmieniająca dyrektywę Rady 85/611/EWG i 93/6/EWG i dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylająca dyrektywę Rady 93/22/EWG,

Tylko art. 67

CZĘŚĆ B

TERMINY TRANSPOZYCJI

(określone w art. 52)

| Dyrektywa | | Termin transpozycji |
| --- | --- | --- |
| Dyrektywa Rady 93/6/EWG | | 1.7.1995 |
| Dyrektywa 98/31/WE | | 21.7.2000 |
| Dyrektywa 98/33/WE | | 21.7.2000 |
| Dyrektywa 2002/87/WE | | 11.8.2004 |
| Dyrektywa 2004/39/WE | | 30.4.2006/31.1.2007 |
| Dyrektywa 2005/1/WE | | 13.5.2005 |

Dyrektywa

Termin transpozycji

Dyrektywa Rady 93/6/EWG

1.7.1995

Dyrektywa 98/31/WE

21.7.2000

Dyrektywa 98/33/WE

21.7.2000

Dyrektywa 2002/87/WE

11.8.2004

Dyrektywa 2004/39/WE

30.4.2006/31.1.2007

Dyrektywa 2005/1/WE

13.5.2005

ZAŁĄCZNIK IX

TABELA KORELACJI

| Niniejsza dyrektywa | Dyrektywa 93/6/EWG | Dyrektywa 98/31/WE | Dyrektywa 98/33/WE | Dyrektywa 2002/87/WE | Dyrektywa 2004/39/WE |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Artykuł 1 ust. 1 zdanie pierwsze | | | | | |
| Artykuł 1 ust. 1 zdanie pierwsze i ust. 2 | Artykuł 1 | | | | |
| Artykuł 2 ust. 1 | | | | | |
| Artykuł 2 ust. 2 | Artykuł 7 ust. 3 | | | | |
| Artykuł 3 ust. 1 lit. a) | Artykuł 2 ust. 1 | | | | |
| Artykuł 3 ust. 1 lit. b) | Artykuł 2 ust. 2 | | | | Artykuł 67 ust. 1 |
| Artykuł 3 ust. 1 lit. c)-e) | Artykuł 2 ust. 3-5 | | | | |
| Artykuł 3 ust. 1 lit. f) i g) | | | | | |
| Artykuł 3 ust. 1 lit. h) | Artykuł 2 ust. 10 | | | | |
| Artykuł 3 ust. 1 lit. i) | Artykuł 2 ust. 11 | | Artykuł 3 ust. 1 | | |
| Artykuł 3 ust. 1 lit. j) | Artykuł 2 ust. 14 | | | | |
| Artykuł 3 ust. 1 lit. k) i l) | Artykuł 2 ust. 15 i 16 | Artykuł 1 ust. 1 lit. b) | | | |
| Artykuł 3 ust. 1 lit. m) | Artykuł 2 ust. 17 | Artykuł 1 ust. 1 lit. c) | | | |
| Artykuł 3 ust. 1 lit. n) | Artykuł 2 ust. 18 | Artykuł 1 ust. 1 lit. d) | | | |
| Artykuł 3 ust. 1 lit. o)-q) | Artykuł 2 ust. 19-21 | | | | |
| Artykuł 3 ust. 1 lit. r) | Artykuł 2 ust. 23 | | | | |
| Artykuł 3 ust. 1 lit. s) | Artykuł 2 ust. 26 | | | | |
| Artykuł 3 ust. 2 | Artykuł 2 ust. 7 i 8 | | | | |
| Artykuł 3 ust. 3 lit. a) i b) | Artykuł 7 ust. 3 | | | Artykuł 26 | |
| Artykuł 3 ust. 3 lit. c) | Artykuł 7 ust. 3 | | | | |
| Artykuł 4 | Artykuł 2 ust. 24 | | | | |
| Artykuł 5 | Artykuł 3 ust. 1 i 2 | | | | |
| Artykuł 6 | Artykuł 3 ust. 4 | | | | Artykuł 67 ust. 2 |
| Artykuł 7 | Artykuł 3(4a) | | | | Artykuł 67 ust. 3 |
| Artykuł 8 | Artykuł 3(4b) | | | | Artykuł 67 ust. 3 |
| Artykuł 9 | Artykuł 3 ust. 3 | | | | |
| Artykuł 10 | Artykuł 3 ust. 5-8 | | | | |
| Artykuł 11 | Artykuł 2 ust. 6 | | | | |
| Artykuł 12 ust. 1 | Artykuł 2 ust. 25 | | | | |
| Artykuł 12 ust. 2 | | | | | |
| Artykuł 13 ust. 1 akapit pierwszy | Załącznik V ust. 1 akapit pierwszy | | | | |
| Artykuł 13 ust. 1 akapit drugi oraz ust. 2-5 | Załącznik V ust. 1 akapit drugi oraz ust. 2-5 | Artykuł 1 ust. 7 i Załącznik ust. 4 lit. a)-b) | | | |
| Artykuł 14 | Załącznik V ust. 6 i 7 | Załącznik ust. 4 lit. c) | | | |
| Artykuł 15 | Załącznik V ust. 8 | | | | |
| Artykuł 16 | Załącznik V ust. 9 | | | | |
| Artykuł 17 | | | | | |
| Artykuł 18 ust. 1 akapit pierwszy | Artykuł 4 ust. 1 akapit pierwszy | | | | |
| Artykuł 18 ust. 1 lit. a) i b) | Artykuł 4 ust. 1 pkt (i) i (ii) | Artykuł 1 ust. 2 | | | |
| Artykuł 18 ust. 2-4 | Artykuł 4 ust. 6-8 | | | | |
| Artykuł 19 ust. 1 | | | | | |
| Artykuł 19 ust. 2 | Artykuł 11 ust. 2 | | | | |
| Artykuł 19 ust. 3 | | | | | |
| Artykuł 20 | | | | | |
| Artykuł 21 | Załącznik IV | | | | |
| Artykuł 22 | | | | | |
| Artykuł 23 ust. 1 i 2 | Artykuł 7 ust. 5 i 6 | | | | |
| Artykuł 23 ust. 3 | | | | | |
| Artykuł 24 | | | | | |
| Artykuł 25 | | | | | |
| Artykuł 26 ust. 1 | Artykuł 7 ust. 10 | Artykuł 1 ust. 4 | | | |
| Artykuł 26 ust. 2-4 | Artykuł 7 ust. 11-13 | | | | |
| Artykuł 27 | Artykuł 7 ust. 14 i 15 | | | | |
| Artykuł 28 ust. 1 | Artykuł 5 ust. 1 | | | | |
| Artykuł 28 ust. 2 | Artykuł 5 ust. 2 | Artykuł 1 ust. 3 | | | |
| Artykuł 28 ust. 3 | | | | | |
| Artykuł 29 ust. 1 lit. a)-c) i następne dwa akapity | Załącznik VI ust. 2 | | | | |
| Artykuł 29 ust. 1 ostatni akapit | | | | | |
| Artykuł 29 ust. 2 | Załącznik VI ust. 3 | | | | |
| Artykuł 30 ust. 1 i ust. 2 akapit pierwszy | Załącznik VI ust. 4 i 5 | | | | |
| Artykuł 30 ust. 2 akapit drugi | | | | | |
| Artykuł 30 ust. 3 i 4 | Załącznik VI ust. 6 i 7 | | | | |
| Artykuł 31 | Załącznik VI ust. 8 ust. 1, pkt 2 zdanie pierwsze, pkt 3-5 | | | | |
| Artykuł 32 | Załącznik VI ust. 9 i 10 | | | | |
| Artykuł 33 ust. 1 i 2 | | | | | |
| Artykuł 33 ust. 3 | Artykuł 6 ust. 2 | | | | |
| Artykuł 34 | | | | | |
| Artykuł 35 ust. 1-4 | Artykuł 8 ust. 1-4 | | | | |
| Artykuł 35 ust. 5 | Artykuł 8 ust. 5 zdanie pierwsze | Artykuł 1 ust. 5 | | | |
| Artykuł 36 | Artykuł 9 ust. 1-3 | | | | |
| Artykuł 37 | | | | | |
| Artykuł 38 | Artykuł 9 ust. 4 | | | | |
| Artykuł 39 | | | | | |
| Artykuł 40 | Artykuł 2 ust. 9 | | | | |
| Artykuł 41 ust. 1 lit. a)-c) | Artykuł 10 tiret pierwsze, drugie i trzecie | | | | |
| Artykuł 41 ust. 1 lit. d) i e) | | | | | |
| Artykuł 41 ust. 1 lit. f) | Artykuł 10 tiret czwarte | | | | |
| Artykuł 41 ust. 1 lit. g) | | | | | |
| Artykuł 42 | | | | | |
| Artykuł 43 | | | | | |
| Artykuł 44 | | | | | |
| Artykuł 45 | | | | | |
| Artykuł 46 | Artykuł 12 | | | | |
| Artykuł 47 | | | | | |
| Artykuł 48 | | | | | |
| Artykuł 49 | | | | | |
| Artykuł 50 | Artykuł 15 | | | | |
| Załącznik I ust. 1-4 | Załącznik I ust. 1-4 | | | | |
| Załącznik I ust. 4 ostatni ustęp | Artykuł 2 ust. 22 | | | | |
| Załącznik I ust. 5-7 | Załącznik I ust. 5-7 | | | | |
| Załącznik I ust. 8 | | | | | |
| Załącznik I ust. 9-11 | Załącznik I ust. 8-10 | | | | |
| Załącznik I ust. 12-14 | Załącznik I ust. 12-14 | | | | |
| Załącznik I ust. 15 i 16 | Artykuł 2 ust. 12 | | | | |
| Załącznik I ust. 17-41 | Załącznik I ust. 15-39 | | | | |
| Załącznik I ust. 42-56 | | | | | |
| Załącznik II ust. 1 i 2 | Załącznik II ust. 1 i 2 | | | | |
| Załącznik II ust. 3-10 | | | | | |
| Załącznik III ust. 1 | Załącznik III ust. 1 akapit pierwszy | Artykuł 1 ust. 7 i Załącznik ust. 3 lit. a) | | | |
| Załącznik III ust. 2 | Załącznik III ust. 2 | | | | |
| Załącznik III ust. 2.1 akapity pierwszy do trzeciego | Załącznik III ust. 3.1 | Artykuł 1 ust. 7 i Załącznik ust. 3 lit. b) | | | |
| Załącznik III ust. 2.1 akapit czwarty | | | | | |
| Załącznik III ust. 2.1 akapit piąty | Załącznik III ust. 3.2 | Artykuł 1 ust. 7 i Załącznik ust. 3 lit. b) | | | |
| Załącznik III ust. 2.2, 3 i 3.1 | Załącznik III ust. 4-6 | Artykuł 1 ust. 7 i Załącznik ust. 3 lit. c) | | | |
| Załącznik III ust. 3.2 | Załącznik III ust. 8 | | | | |
| Załącznik III ust. 4 | Załącznik III ust. 11 | | | | |
| Załącznik IV ust. 1-20 | Załącznik VII ust. 1-20 | Artykuł 1 ust. 7 i Załącznik ust. 5 | | | |
| Załącznik IV ust. 21 | Artykuł 11a | Artykuł 1 ust. 6 | | | |
| Załącznik V ust. 1-12 akapit czwarty | Załącznik VIII ust. 1-13 pkt (ii) | Artykuł 1 ust. 7 i Załącznik ust. 5 | | | |
| Załącznik V ust. 12 akapit piąty | | | | | |
| Załącznik V ust. 12 akapit szósty do ust. 13 | Załącznik VIII ust. 13 pkt (iii) do ust. 14 | Artykuł 1 ust. 7 i Załącznik ust. 5 | | | |
| Załącznik VI | Załącznik VI ust. 8 ust. 2 po pierwszym zdaniu | | | | |
| Załącznik VII | | | | | |
| Załącznik VIII | | | | | |
| Załącznik IX | | | | | |

Niniejsza dyrektywa

Dyrektywa 93/6/EWG

Dyrektywa 98/31/WE

Dyrektywa 98/33/WE

Dyrektywa 2002/87/WE

Dyrektywa 2004/39/WE

Artykuł 1 ust. 1 zdanie pierwsze

Artykuł 1 ust. 1 zdanie pierwsze i ust. 2

Artykuł 1

Artykuł 2 ust. 1

Artykuł 2 ust. 2

Artykuł 7 ust. 3

Artykuł 3 ust. 1 lit. a)

Artykuł 2 ust. 1

Artykuł 3 ust. 1 lit. b)

Artykuł 2 ust. 2

Artykuł 67 ust. 1

Artykuł 3 ust. 1 lit. c)-e)

Artykuł 2 ust. 3-5

Artykuł 3 ust. 1 lit. f) i g)

Artykuł 3 ust. 1 lit. h)

Artykuł 2 ust. 10

Artykuł 3 ust. 1 lit. i)

Artykuł 2 ust. 11

Artykuł 3 ust. 1

Artykuł 3 ust. 1 lit. j)

Artykuł 2 ust. 14

Artykuł 3 ust. 1 lit. k) i l)

Artykuł 2 ust. 15 i 16

Artykuł 1 ust. 1 lit. b)

Artykuł 3 ust. 1 lit. m)

Artykuł 2 ust. 17

Artykuł 1 ust. 1 lit. c)

Artykuł 3 ust. 1 lit. n)

Artykuł 2 ust. 18

Artykuł 1 ust. 1 lit. d)

Artykuł 3 ust. 1 lit. o)-q)

Artykuł 2 ust. 19-21

Artykuł 3 ust. 1 lit. r)

Artykuł 2 ust. 23

Artykuł 3 ust. 1 lit. s)

Artykuł 2 ust. 26

Artykuł 3 ust. 2

Artykuł 2 ust. 7 i 8

Artykuł 3 ust. 3 lit. a) i b)

Artykuł 7 ust. 3

Artykuł 26

Artykuł 3 ust. 3 lit. c)

Artykuł 7 ust. 3

Artykuł 4

Artykuł 2 ust. 24

Artykuł 5

Artykuł 3 ust. 1 i 2

Artykuł 6

Artykuł 3 ust. 4

Artykuł 67 ust. 2

Artykuł 7

Artykuł 3(4a)

Artykuł 67 ust. 3

Artykuł 8

Artykuł 3(4b)

Artykuł 67 ust. 3

Artykuł 9

Artykuł 3 ust. 3

Artykuł 10

Artykuł 3 ust. 5-8

Artykuł 11

Artykuł 2 ust. 6

Artykuł 12 ust. 1

Artykuł 2 ust. 25

Artykuł 12 ust. 2

Artykuł 13 ust. 1 akapit pierwszy

Załącznik V ust. 1 akapit pierwszy

Artykuł 13 ust. 1 akapit drugi oraz ust. 2-5

Załącznik V ust. 1 akapit drugi oraz ust. 2-5

Artykuł 1 ust. 7 i Załącznik ust. 4 lit. a)-b)

Artykuł 14

Załącznik V ust. 6 i 7

Załącznik ust. 4 lit. c)

Artykuł 15

Załącznik V ust. 8

Artykuł 16

Załącznik V ust. 9

Artykuł 17

Artykuł 18 ust. 1 akapit pierwszy

Artykuł 4 ust. 1 akapit pierwszy

Artykuł 18 ust. 1 lit. a) i b)

Artykuł 4 ust. 1 pkt (i) i (ii)

Artykuł 1 ust. 2

Artykuł 18 ust. 2-4

Artykuł 4 ust. 6-8

Artykuł 19 ust. 1

Artykuł 19 ust. 2

Artykuł 11 ust. 2

Artykuł 19 ust. 3

Artykuł 20

Artykuł 21

Załącznik IV

Artykuł 22

Artykuł 23 ust. 1 i 2

Artykuł 7 ust. 5 i 6

Artykuł 23 ust. 3

Artykuł 24

Artykuł 25

Artykuł 26 ust. 1

Artykuł 7 ust. 10

Artykuł 1 ust. 4

Artykuł 26 ust. 2-4

Artykuł 7 ust. 11-13

Artykuł 27

Artykuł 7 ust. 14 i 15

Artykuł 28 ust. 1

Artykuł 5 ust. 1

Artykuł 28 ust. 2

Artykuł 5 ust. 2

Artykuł 1 ust. 3

Artykuł 28 ust. 3

Artykuł 29 ust. 1 lit. a)-c) i następne dwa akapity

Załącznik VI ust. 2

Artykuł 29 ust. 1 ostatni akapit

Artykuł 29 ust. 2

Załącznik VI ust. 3

Artykuł 30 ust. 1 i ust. 2 akapit pierwszy

Załącznik VI ust. 4 i 5

Artykuł 30 ust. 2 akapit drugi

Artykuł 30 ust. 3 i 4

Załącznik VI ust. 6 i 7

Artykuł 31

Załącznik VI ust. 8 ust. 1, pkt 2 zdanie pierwsze, pkt 3-5

Artykuł 32

Załącznik VI ust. 9 i 10

Artykuł 33 ust. 1 i 2

Artykuł 33 ust. 3

Artykuł 6 ust. 2

Artykuł 34

Artykuł 35 ust. 1-4

Artykuł 8 ust. 1-4

Artykuł 35 ust. 5

Artykuł 8 ust. 5 zdanie pierwsze

Artykuł 1 ust. 5

Artykuł 36

Artykuł 9 ust. 1-3

Artykuł 37

Artykuł 38

Artykuł 9 ust. 4

Artykuł 39

Artykuł 40

Artykuł 2 ust. 9

Artykuł 41 ust. 1 lit. a)-c)

Artykuł 10 tiret pierwsze, drugie i trzecie

Artykuł 41 ust. 1 lit. d) i e)

Artykuł 41 ust. 1 lit. f)

Artykuł 10 tiret czwarte

Artykuł 41 ust. 1 lit. g)

Artykuł 42

Artykuł 43

Artykuł 44

Artykuł 45

Artykuł 46

Artykuł 12

Artykuł 47

Artykuł 48

Artykuł 49

Artykuł 50

Artykuł 15

Załącznik I ust. 1-4

Załącznik I ust. 1-4

Załącznik I ust. 4 ostatni ustęp

Artykuł 2 ust. 22

Załącznik I ust. 5-7

Załącznik I ust. 5-7

Załącznik I ust. 8

Załącznik I ust. 9-11

Załącznik I ust. 8-10

Załącznik I ust. 12-14

Załącznik I ust. 12-14

Załącznik I ust. 15 i 16

Artykuł 2 ust. 12

Załącznik I ust. 17-41

Załącznik I ust. 15-39

Załącznik I ust. 42-56

Załącznik II ust. 1 i 2

Załącznik II ust. 1 i 2

Załącznik II ust. 3-10

Załącznik III ust. 1

Załącznik III ust. 1 akapit pierwszy

Artykuł 1 ust. 7 i Załącznik ust. 3 lit. a)

Załącznik III ust. 2

Załącznik III ust. 2

Załącznik III ust. 2.1 akapity pierwszy do trzeciego

Załącznik III ust. 3.1

Artykuł 1 ust. 7 i Załącznik ust. 3 lit. b)

Załącznik III ust. 2.1 akapit czwarty

Załącznik III ust. 2.1 akapit piąty

Załącznik III ust. 3.2

Artykuł 1 ust. 7 i Załącznik ust. 3 lit. b)

Załącznik III ust. 2.2, 3 i 3.1

Załącznik III ust. 4-6

Artykuł 1 ust. 7 i Załącznik ust. 3 lit. c)

Załącznik III ust. 3.2

Załącznik III ust. 8

Załącznik III ust. 4

Załącznik III ust. 11

Załącznik IV ust. 1-20

Załącznik VII ust. 1-20

Artykuł 1 ust. 7 i Załącznik ust. 5

Załącznik IV ust. 21

Artykuł 11a

Artykuł 1 ust. 6

Załącznik V ust. 1-12 akapit czwarty

Załącznik VIII ust. 1-13 pkt (ii)

Artykuł 1 ust. 7 i Załącznik ust. 5

Załącznik V ust. 12 akapit piąty

Załącznik V ust. 12 akapit szósty do ust. 13

Załącznik VIII ust. 13 pkt (iii) do ust. 14

Artykuł 1 ust. 7 i Załącznik ust. 5

Załącznik VI

Załącznik VI ust. 8 ust. 2 po pierwszym zdaniu

Załącznik VII

Załącznik VIII

Załącznik IX

P6_TA(2005)0353

Badanie ustawowe rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych ***I

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej badania ustawowego rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych, zmieniającej dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG (COM(2004)0177 — C6-0005/2004 — 2004/0065(COD))

(Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji skierowany do Parlamentu Europejskiego i Rady (COM(2004)0177) (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji skierowany do Parlamentu Europejskiego i Rady (COM(2004)0177) (1),

| — | uwzględniając art. 251 ust. 2 i art. 44 ust. 2 lit. g) Traktatu WE, zgodnie z którym Komisja przedłożyła projekt Parlamentowi (C6-0005/2004), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 251 ust. 2 i art. 44 ust. 2 lit. g) Traktatu WE, zgodnie z którym Komisja przedłożyła projekt Parlamentowi (C6-0005/2004),

| — | uwzględniając art. 51 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 51 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej oraz opinie Komisji Gospodarczej i Monetarnej, Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów oraz Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii (A6-0224/2005), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej oraz opinie Komisji Gospodarczej i Monetarnej, Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów oraz Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii (A6-0224/2005),

| 1. | zatwierdza po poprawkach projekt Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza po poprawkach projekt Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przedłożenie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego projektu lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przedłożenie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego projektu lub zastąpienie go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

(1)  Dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym.

P6_TC1-COD(2004)0065

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 28 września 2005 r. w celu przyjęcia dyrektywy 2005/.../WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej badania ustawowego rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych, zmieniającej dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 44 ust. 2 lit. g),

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Traktatu (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Obecnie czwarta dyrektywa Rady 78/660/EWG z dnia 25 lipca 1978 r., wydana na podstawie art. 54 ust. 3 lit. g) Traktatu, w sprawie rocznych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek (3), siódma dyrektywa Rady 83/349/EWG z dnia 13 czerwca 1983 r., wydana na podstawie art. 54 ust. 3 lit. g) Traktatu, w sprawie skonsolidowanych sprawozdań finansowych (4), dyrektywa Rady 86/635/EWG z dnia 8 grudnia 1986 r. w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i innych instytucji finansowych (5) oraz dyrektywa Rady 91/674/EWG z dnia 19 grudnia 1991 r. w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych zakładów ubezpieczeń (6) wymagają, aby roczne sprawozdania finansowe lub skonsolidowane sprawozdania finansowe były badane przez jedną lub kilka osób uprawnionych do przeprowadzania takich badań. |
| --- | --- |

(1)

Obecnie czwarta dyrektywa Rady 78/660/EWG z dnia 25 lipca 1978 r., wydana na podstawie art. 54 ust. 3 lit. g) Traktatu, w sprawie rocznych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek (3), siódma dyrektywa Rady 83/349/EWG z dnia 13 czerwca 1983 r., wydana na podstawie art. 54 ust. 3 lit. g) Traktatu, w sprawie skonsolidowanych sprawozdań finansowych (4), dyrektywa Rady 86/635/EWG z dnia 8 grudnia 1986 r. w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i innych instytucji finansowych (5) oraz dyrektywa Rady 91/674/EWG z dnia 19 grudnia 1991 r. w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych zakładów ubezpieczeń (6) wymagają, aby roczne sprawozdania finansowe lub skonsolidowane sprawozdania finansowe były badane przez jedną lub kilka osób uprawnionych do przeprowadzania takich badań.

| (2) | Warunki zatwierdzania osób odpowiedzialnych za przeprowadzenie badania ustawowego zostały określone w ósmej dyrektywie Rady 84/253/EWG z dnia 10 kwietnia 1984 r., wydanej na podstawie art. 54 ust. 3 lit. g) Traktatu, w sprawie zatwierdzenia osób odpowiedzialnych za dokonywanie ustawowych kontroli dokumentów rachunkowych (7). |
| --- | --- |

(2)

Warunki zatwierdzania osób odpowiedzialnych za przeprowadzenie badania ustawowego zostały określone w ósmej dyrektywie Rady 84/253/EWG z dnia 10 kwietnia 1984 r., wydanej na podstawie art. 54 ust. 3 lit. g) Traktatu, w sprawie zatwierdzenia osób odpowiedzialnych za dokonywanie ustawowych kontroli dokumentów rachunkowych (7).

| (3) | Brak zharmonizowanego podejścia do badania ustawowego we Wspólnocie było powodem zaproponowania przez Komisję w 1998 r. w komunikacie zatytułowanym „Badanie ustawowe w Unii Europejskiej: rozwiązania na przyszłość” (8) utworzenia komitetu ds. badania, który mógłby rozwijać dalsze prace w oparciu o bliską współpracę pomiędzy branżą księgową a Państwami Członkowskimi. |
| --- | --- |

(3)

Brak zharmonizowanego podejścia do badania ustawowego we Wspólnocie było powodem zaproponowania przez Komisję w 1998 r. w komunikacie zatytułowanym „Badanie ustawowe w Unii Europejskiej: rozwiązania na przyszłość” (8) utworzenia komitetu ds. badania, który mógłby rozwijać dalsze prace w oparciu o bliską współpracę pomiędzy branżą księgową a Państwami Członkowskimi.

| (4) | Na podstawie prac tego komitetu Komisja wydała zalecenie dotyczące „Zapewnienia jakości usług biegłych rewidentów w UE: wymagania minimalne” (9)
  w listopadzie 2000 r. oraz zalecenie dotyczące „Niezależności biegłych rewidentów w UE: zbiór podstawowych zasad” (10)
  w maju

  2002 r
  . |
| --- | --- |

(4)

Na podstawie prac tego komitetu Komisja wydała zalecenie dotyczące „Zapewnienia jakości usług biegłych rewidentów w UE: wymagania minimalne” (9)
  w listopadzie 2000 r. oraz zalecenie dotyczące „Niezależności biegłych rewidentów w UE: zbiór podstawowych zasad” (10)
  w maju

  2002 r
  .

| (5) | Niniejsza dyrektywa ma na celu osiągnięcia zasadniczej — choć nie pełnej — harmonizacji wymogów dotyczących badania ustawowego. Jeżeli w tekście niniejszej dyrektywy nie wskazano inaczej, Państwo Członkowskie wymagające badania ustawowego może wprowadzić bardziej rygorystyczne wymogi. |
| --- | --- |

(5)

Niniejsza dyrektywa ma na celu osiągnięcia zasadniczej — choć nie pełnej — harmonizacji wymogów dotyczących badania ustawowego. Jeżeli w tekście niniejszej dyrektywy nie wskazano inaczej, Państwo Członkowskie wymagające badania ustawowego może wprowadzić bardziej rygorystyczne wymogi.

| (6) | Kwalifikacje do prowadzenia badań uzyskane przez biegłych rewidentów na podstawie niniejszej dyrektywy są uznane za równoważne. Z tego powodu Państwa Członkowskie nie będą mogły dłużej nalegać, by większość praw głosu w firmie audytorskiej musiała należeć do rewidentów zatwierdzonych w danym państwie, lub by większość członków organu administracyjnego lub zarządzającego firmy audytorskiej musiała być zatwierdzona w danym państwie. |
| --- | --- |

(6)

Kwalifikacje do prowadzenia badań uzyskane przez biegłych rewidentów na podstawie niniejszej dyrektywy są uznane za równoważne. Z tego powodu Państwa Członkowskie nie będą mogły dłużej nalegać, by większość praw głosu w firmie audytorskiej musiała należeć do rewidentów zatwierdzonych w danym państwie, lub by większość członków organu administracyjnego lub zarządzającego firmy audytorskiej musiała być zatwierdzona w danym państwie.

| (7) | Badanie ustawowe wymaga odpowiedniej wiedzy w takim zakresie jak prawo spółek, przepisy podatkowe i socjalne. Wiedza taka powinna być zbadana przed możliwością zatwierdzenia biegłego rewidenta z innego Państwa Członkowskiego. |
| --- | --- |

(7)

Badanie ustawowe wymaga odpowiedniej wiedzy w takim zakresie jak prawo spółek, przepisy podatkowe i socjalne. Wiedza taka powinna być zbadana przed możliwością zatwierdzenia biegłego rewidenta z innego Państwa Członkowskiego.

| (8) | W celu ochrony osób trzecich wszyscy zatwierdzeni rewidenci i firmy audytorskie powinni być wpisani do publicznie dostępnego rejestru, zawierającego podstawowe informacje na temat biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej. |
| --- | --- |

(8)

W celu ochrony osób trzecich wszyscy zatwierdzeni rewidenci i firmy audytorskie powinni być wpisani do publicznie dostępnego rejestru, zawierającego podstawowe informacje na temat biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej.

| (9) | Biegli rewidenci winni przestrzegać najwyższych standardów etycznych. Powinni zatem podlegać etyce zawodowej
  , obejmującej przynajmniej ich odpowiedzialność w zakresie interesu publicznego, uczciwość i obiektywizm oraz kompetencje zawodowe i należytą staranność. Odpowiedzialność biegłych rewidentów w zakresie interesu publicznego oznacza, że do jakości pracy biegłego rewidenta ma zaufanie szersza zbiorowość osób i instytucji. Dobra jakość badania przyczynia się do prawidłowego funkcjonowania rynków przez zwiększenie wiarygodności i efektywności sprawozdań finansowych. Komisja może przyjąć środki wdrożeniowe w dziedzinie etyki zawodowej jako standardy minimalne. Można przy tym uwzględnić zasady zawarte w kodeksie etycznym Międzynarodowej Federacji Księgowych (IFAC). |
| --- | --- |

(9)

Biegli rewidenci winni przestrzegać najwyższych standardów etycznych. Powinni zatem podlegać etyce zawodowej
  , obejmującej przynajmniej ich odpowiedzialność w zakresie interesu publicznego, uczciwość i obiektywizm oraz kompetencje zawodowe i należytą staranność. Odpowiedzialność biegłych rewidentów w zakresie interesu publicznego oznacza, że do jakości pracy biegłego rewidenta ma zaufanie szersza zbiorowość osób i instytucji. Dobra jakość badania przyczynia się do prawidłowego funkcjonowania rynków przez zwiększenie wiarygodności i efektywności sprawozdań finansowych. Komisja może przyjąć środki wdrożeniowe w dziedzinie etyki zawodowej jako standardy minimalne. Można przy tym uwzględnić zasady zawarte w kodeksie etycznym Międzynarodowej Federacji Księgowych (IFAC).

| (10) | Jest rzeczą ważną, by biegli rewidenci i firmy audytorskie szanowały prywatność swoich klientów. Powinny zatem przestrzegać ścisłych zasad poufności i tajemnicy zawodowej, które jednak nie powinny utrudniać prawidłowego egzekwowania
  postanowień niniejszej dyrektywy. Powyższe zasady poufności powinny także obowiązywać w stosunku do wszystkich biegłych rewidentów i firm audytorskich, które zaprzestały udziału w określonym projekcie z zakresu badania sprawozdań finansowych. |
| --- | --- |

(10)

Jest rzeczą ważną, by biegli rewidenci i firmy audytorskie szanowały prywatność swoich klientów. Powinny zatem przestrzegać ścisłych zasad poufności i tajemnicy zawodowej, które jednak nie powinny utrudniać prawidłowego egzekwowania
  postanowień niniejszej dyrektywy. Powyższe zasady poufności powinny także obowiązywać w stosunku do wszystkich biegłych rewidentów i firm audytorskich, które zaprzestały udziału w określonym projekcie z zakresu badania sprawozdań finansowych.

| (11) | Przeprowadzając badanie ustawowe biegli rewidenci i firmy audytorskie powinni zachować niezależność. W przypadku znalezienia się w sytuacji,
  gdzie stopień zagrożenia
  ich niezależności
  , nawet po zastosowaniu zabezpieczeń w celu jego złagodzenia, jest zbyt wysoki

  , powinni zrezygnować
  lub wstrzymać się od
  realizacji zlecenia badania.
  Rozstrzygnięcie kwestii, czy występuje związek naruszający niezależność rewidenta, może być inne w przypadku związku pomiędzy rewidentem a badaną jednostką i w przypadku związku między siecią a badaną jednostką. W przypadku, gdy spółdzielnia w rozumieniu art. 2 ust. 14 lub podobna jednostka, o której mowa w art. 45 dyrektywy 86/635/EWG, ma wymóg lub możliwość, w myśl krajowych przepisów, członkostwa w jednostce audytorskiej typu non-profit, obiektywna, rozsądna i znająca się na rzeczy strona nie uznaje, że relacja oparta na członkostwie zagraża niezależności ustawowego audytora, założywszy, że gdy taka jednostka audytorska prowadzi ustawowy audyt jednego ze swoich członków, stosuje się zasady niezależności wobec audytorów prowadzących badanie oraz osób mogących wywierać wpływ na ustawowy audyt. Przykładem zagrożeń dla niezależności biegłego rewidenta bądź firmy audytorskiej są bezpośredni lub pośredni udział finansowy w badanej jednostce oraz świadczenie dodatkowych usług niebędących badaniem. Ponadto niezależności biegłego rewidenta bądź firmy audytorskiej może zagrażać poziom wynagrodzenia otrzymywanego od jednej badanej jednostki i/lub struktura tego wynagrodzenia. Zabezpieczenia, które należy stosować w celu złagodzenia lub wyeliminowania tych zagrożeń obejmują zakazy, ograniczenia, inne polityki i procedury oraz wymogi dotyczące ujawniania informacji. Biegli rewidenci i firmy audytorskie powinni odmawiać podejmowania się realizacji jakichkolwiek usług niebędących badaniem, które naruszają ich niezależność. Komisja może, w ramach standardów minimalnych, przyjąć środki wdrożeniowe w dziedzinie niezależności. Komisja mogłaby przy tym uwzględnić zasady zawarte w zaleceniu Komisji z dnia 16 maja 2002 r. w sprawie „Niezależności biegłych rewidentów w UE: zbiór podstawowych zasad”. Dla ustalenia niezależności rewidentów konieczne jest wyjaśnienie pojęcia „sieci”, w której rewidenci działają. W tej kwestii trzeba brać pod uwagę różnorodne okoliczności, takie jak przypadki, w których strukturę można by określić jako sieć, gdyż jej celem jest wspólny podział zysków i kosztów. Przesłanki wskazujące na istnienie sieci należy oceniać i rozważać na podstawie wszystkich znanych okoliczności faktycznych, np. czy istnieją wspólni stali klienci. |
| --- | --- |

(11)

Przeprowadzając badanie ustawowe biegli rewidenci i firmy audytorskie powinni zachować niezależność. W przypadku znalezienia się w sytuacji,
  gdzie stopień zagrożenia
  ich niezależności
  , nawet po zastosowaniu zabezpieczeń w celu jego złagodzenia, jest zbyt wysoki

  , powinni zrezygnować
  lub wstrzymać się od
  realizacji zlecenia badania.
  Rozstrzygnięcie kwestii, czy występuje związek naruszający niezależność rewidenta, może być inne w przypadku związku pomiędzy rewidentem a badaną jednostką i w przypadku związku między siecią a badaną jednostką. W przypadku, gdy spółdzielnia w rozumieniu art. 2 ust. 14 lub podobna jednostka, o której mowa w art. 45 dyrektywy 86/635/EWG, ma wymóg lub możliwość, w myśl krajowych przepisów, członkostwa w jednostce audytorskiej typu non-profit, obiektywna, rozsądna i znająca się na rzeczy strona nie uznaje, że relacja oparta na członkostwie zagraża niezależności ustawowego audytora, założywszy, że gdy taka jednostka audytorska prowadzi ustawowy audyt jednego ze swoich członków, stosuje się zasady niezależności wobec audytorów prowadzących badanie oraz osób mogących wywierać wpływ na ustawowy audyt. Przykładem zagrożeń dla niezależności biegłego rewidenta bądź firmy audytorskiej są bezpośredni lub pośredni udział finansowy w badanej jednostce oraz świadczenie dodatkowych usług niebędących badaniem. Ponadto niezależności biegłego rewidenta bądź firmy audytorskiej może zagrażać poziom wynagrodzenia otrzymywanego od jednej badanej jednostki i/lub struktura tego wynagrodzenia. Zabezpieczenia, które należy stosować w celu złagodzenia lub wyeliminowania tych zagrożeń obejmują zakazy, ograniczenia, inne polityki i procedury oraz wymogi dotyczące ujawniania informacji. Biegli rewidenci i firmy audytorskie powinni odmawiać podejmowania się realizacji jakichkolwiek usług niebędących badaniem, które naruszają ich niezależność. Komisja może, w ramach standardów minimalnych, przyjąć środki wdrożeniowe w dziedzinie niezależności. Komisja mogłaby przy tym uwzględnić zasady zawarte w zaleceniu Komisji z dnia 16 maja 2002 r. w sprawie „Niezależności biegłych rewidentów w UE: zbiór podstawowych zasad”. Dla ustalenia niezależności rewidentów konieczne jest wyjaśnienie pojęcia „sieci”, w której rewidenci działają. W tej kwestii trzeba brać pod uwagę różnorodne okoliczności, takie jak przypadki, w których strukturę można by określić jako sieć, gdyż jej celem jest wspólny podział zysków i kosztów. Przesłanki wskazujące na istnienie sieci należy oceniać i rozważać na podstawie wszystkich znanych okoliczności faktycznych, np. czy istnieją wspólni stali klienci.

| (12) | W przypadkach kontroli własnej działalności lub interesu własnego, gdy jest to stosowne dla zagwarantowania niezależności biegłego rewidenta bądź firmy audytorskiej, decyzja o tym, czy dany biegły rewident bądź firma audytorska powinni zrezygnować lub wstrzymać się z realizacją zlecenia badania z uwagi na klientów, na rzecz których wykonują badania, powinna należeć raczej do Państwa Członkowskiego niż biegłego rewidenta bądź firmy audytorskiej. Nie powinno to jednak prowadzić do sytuacji, w której Państwa Członkowskie mają ogólny obowiązek uniemożliwania biegłym rewidentom bądź firmom audytorskim świadczenia klientom, na których rzecz wykonują badania, usług niebędących badaniem. Dla celów ustalenia, czy jest rzeczą właściwą, w przypadkach badania własnej działalności lub interesu własnego, by biegły rewident bądź firma audytorska nie przeprowadzali badań ustawowych, tak by zagwarantowana była niezależność biegłego rewidenta bądź firmy audytorskiej, kwestie do uwzględnienia obejmują między innymi pytanie, czy badana jednostka interesu publicznego wyemitowała zbywalne papiery wartościowe, dopuszczone do obrotu na regulowanym rynku w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 18 dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych

   (11). |
| --- | --- |

(12)

W przypadkach kontroli własnej działalności lub interesu własnego, gdy jest to stosowne dla zagwarantowania niezależności biegłego rewidenta bądź firmy audytorskiej, decyzja o tym, czy dany biegły rewident bądź firma audytorska powinni zrezygnować lub wstrzymać się z realizacją zlecenia badania z uwagi na klientów, na rzecz których wykonują badania, powinna należeć raczej do Państwa Członkowskiego niż biegłego rewidenta bądź firmy audytorskiej. Nie powinno to jednak prowadzić do sytuacji, w której Państwa Członkowskie mają ogólny obowiązek uniemożliwania biegłym rewidentom bądź firmom audytorskim świadczenia klientom, na których rzecz wykonują badania, usług niebędących badaniem. Dla celów ustalenia, czy jest rzeczą właściwą, w przypadkach badania własnej działalności lub interesu własnego, by biegły rewident bądź firma audytorska nie przeprowadzali badań ustawowych, tak by zagwarantowana była niezależność biegłego rewidenta bądź firmy audytorskiej, kwestie do uwzględnienia obejmują między innymi pytanie, czy badana jednostka interesu publicznego wyemitowała zbywalne papiery wartościowe, dopuszczone do obrotu na regulowanym rynku w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 18 dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych

   (11).

| (13) | Jest rzeczą ważną, by zapewnić jednolicie wysoką jakość wszystkich badań ustawowych wymaganych przez prawo wspólnotowe. Wszystkie badania ustawowe powinny zatem być przeprowadzane w oparciu o międzynarodowe standardy rewizji finansowej.
  Środki niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy winny być przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji

   (12)

  oraz z należytym uwzględnieniem oświadczenia złożonego przez Komisję w Parlamencie Europejskim w dniu 5 lutego 2002 r., dotyczącego wdrażania prawodawstwa w zakresie usług finansowych. W ocenie trafności technicznej wszystkich międzynarodowych standardów rewizji finansowej pomoże Komisji komisja techniczna lub grupa ds. rewizji finansowej, która ponadto zaangażuje system organów nadzoru publicznego Państw Członkowskich. Dla osiągnięcia maksymalnego stopnia harmonizacji
  Państwa Członkowskie powinny mieć prawo do określania dodatkowych
  krajowych
  procedur
  lub wymogów dotyczących
  badania jedynie wtedy, gdy wynikają one ze specyficznych
  krajowych
  wymogów
  prawnych
  odnoszących się do zakresu badania ustawowego
  rocznych lub skonsolidowanych sprawozdań finansowych, co oznacza, że wymogi te nie zostały objęte przyjętymi międzynarodowymi standardami rewizji finansowej. Państwa Członkowskie mogłyby utrzymać owe dodatkowe procedury badania do czasu, gdy procedury badania sprawozdań finansowych lub wymogi zostaną objęte przyjętymi w dalszej kolejności międzynarodowymi standardami rewizji finansowej. Gdyby jednak przyjęte międzynarodowe standardy rewizji finansowej obejmowały procedury badania, których wykonywanie powodowałoby szczególny konflikt prawny z przepisami krajowymi w związku ze specjalnymi krajowymi wymogami w dziedzinie zakresu badania ustawowego, Państwa Członkowskie mogą pomijać część międzynarodowych standardów rewizji finansowej powodującą te konflikty przez czas ich trwania, z zastrzeżeniem stosowania środków, o których mowa w art. 26 ust. 3. Wszelkie dodatki lub pominięcia ze strony Państw Członkowskich powinny przyczyniać się do wysokiego poziomu wiarygodności rocznych sprawozdań finansowych spółek i sprzyjać dobru publicznemu. Oznacza to, że Państwa Członkowskie mogą na przykład wymagać dodatkowego sprawozdania biegłego rewidenta dla rady nadzorczej lub innych wymogów co do sprawozdań i z zakresu rewizji finansowej w oparciu o krajowe zasady nadzoru korporacyjnego. |
| --- | --- |

(13)

Jest rzeczą ważną, by zapewnić jednolicie wysoką jakość wszystkich badań ustawowych wymaganych przez prawo wspólnotowe. Wszystkie badania ustawowe powinny zatem być przeprowadzane w oparciu o międzynarodowe standardy rewizji finansowej.
  Środki niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy winny być przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji

   (12)

  oraz z należytym uwzględnieniem oświadczenia złożonego przez Komisję w Parlamencie Europejskim w dniu 5 lutego 2002 r., dotyczącego wdrażania prawodawstwa w zakresie usług finansowych. W ocenie trafności technicznej wszystkich międzynarodowych standardów rewizji finansowej pomoże Komisji komisja techniczna lub grupa ds. rewizji finansowej, która ponadto zaangażuje system organów nadzoru publicznego Państw Członkowskich. Dla osiągnięcia maksymalnego stopnia harmonizacji
  Państwa Członkowskie powinny mieć prawo do określania dodatkowych
  krajowych
  procedur
  lub wymogów dotyczących
  badania jedynie wtedy, gdy wynikają one ze specyficznych
  krajowych
  wymogów
  prawnych
  odnoszących się do zakresu badania ustawowego
  rocznych lub skonsolidowanych sprawozdań finansowych, co oznacza, że wymogi te nie zostały objęte przyjętymi międzynarodowymi standardami rewizji finansowej. Państwa Członkowskie mogłyby utrzymać owe dodatkowe procedury badania do czasu, gdy procedury badania sprawozdań finansowych lub wymogi zostaną objęte przyjętymi w dalszej kolejności międzynarodowymi standardami rewizji finansowej. Gdyby jednak przyjęte międzynarodowe standardy rewizji finansowej obejmowały procedury badania, których wykonywanie powodowałoby szczególny konflikt prawny z przepisami krajowymi w związku ze specjalnymi krajowymi wymogami w dziedzinie zakresu badania ustawowego, Państwa Członkowskie mogą pomijać część międzynarodowych standardów rewizji finansowej powodującą te konflikty przez czas ich trwania, z zastrzeżeniem stosowania środków, o których mowa w art. 26 ust. 3. Wszelkie dodatki lub pominięcia ze strony Państw Członkowskich powinny przyczyniać się do wysokiego poziomu wiarygodności rocznych sprawozdań finansowych spółek i sprzyjać dobru publicznemu. Oznacza to, że Państwa Członkowskie mogą na przykład wymagać dodatkowego sprawozdania biegłego rewidenta dla rady nadzorczej lub innych wymogów co do sprawozdań i z zakresu rewizji finansowej w oparciu o krajowe zasady nadzoru korporacyjnego.

| (14) | W celu
  przyjęcia
  przez Komisję
  międzynarodowego standardu rewizji finansowej do stosowania we Wspólnocie konieczne jest, by był on ogólnie akceptowany w skali międzynarodowej i by został opracowany przy pełnym udziale wszystkich zainteresowanych stron w wyniku jawnej i przejrzystej procedury, by poprawiał wiarygodność rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych oraz by prowadził do dobra wspólnego Europy.
  Potrzeba przyjęcia Międzynarodowych Wskazówek dotyczących Praktyki Rewizji Finansowej w ramach standardu powinna być oceniana zgodnie z procedurą komitologii w każdym indywidualnym przypadku. Komisja zapewnia, aby przed rozpoczęciem procedury przyjmowania przeprowadzona została kontrola mająca na celu weryfikację, czy wymogi te zostały spełnione, oraz przedstawia członkom Komitetu regulacyjnego ds. audytu sprawozdanie z wyników kontroli. |
| --- | --- |

(14)

W celu
  przyjęcia
  przez Komisję
  międzynarodowego standardu rewizji finansowej do stosowania we Wspólnocie konieczne jest, by był on ogólnie akceptowany w skali międzynarodowej i by został opracowany przy pełnym udziale wszystkich zainteresowanych stron w wyniku jawnej i przejrzystej procedury, by poprawiał wiarygodność rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych oraz by prowadził do dobra wspólnego Europy.
  Potrzeba przyjęcia Międzynarodowych Wskazówek dotyczących Praktyki Rewizji Finansowej w ramach standardu powinna być oceniana zgodnie z procedurą komitologii w każdym indywidualnym przypadku. Komisja zapewnia, aby przed rozpoczęciem procedury przyjmowania przeprowadzona została kontrola mająca na celu weryfikację, czy wymogi te zostały spełnione, oraz przedstawia członkom Komitetu regulacyjnego ds. audytu sprawozdanie z wyników kontroli.

| (15) | W przypadku skonsolidowanych sprawozdań finansowych ważne jest jasne określenie odpowiedzialności biegłych rewidentów prowadzących badanie składników grupy.
  W tym celu
  audytor grupy
  powinien być
  w pełni odpowiedzialny za sprawozdanie z badania. |
| --- | --- |

(15)

W przypadku skonsolidowanych sprawozdań finansowych ważne jest jasne określenie odpowiedzialności biegłych rewidentów prowadzących badanie składników grupy.
  W tym celu
  audytor grupy
  powinien być
  w pełni odpowiedzialny za sprawozdanie z badania.

| (16) | Aby łatwiej można było porównywać spółki stosujące takie same standardy księgowości
  oraz zwiększyć zaufanie opinii publicznej do funkcji badań,
  Komisja
  może
  przyjąć wspólne sprawozdanie z badania dotyczące badania ustawowego rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych, przygotowane w oparciu o zatwierdzone międzynarodowe standardy rewizji finansowej
  , o ile na poziomie Wspólnoty nie został przyjęty odpowiedni standard dla tego rodzaju sprawozdań. |
| --- | --- |

(16)

Aby łatwiej można było porównywać spółki stosujące takie same standardy księgowości
  oraz zwiększyć zaufanie opinii publicznej do funkcji badań,
  Komisja
  może
  przyjąć wspólne sprawozdanie z badania dotyczące badania ustawowego rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych, przygotowane w oparciu o zatwierdzone międzynarodowe standardy rewizji finansowej
  , o ile na poziomie Wspólnoty nie został przyjęty odpowiedni standard dla tego rodzaju sprawozdań.

| (17) | Regularne kontrole stanowią właściwy środek służący osiągnięciu jednolicie wysokiej jakości badań ustawowych. Biegli rewidenci i firmy audytorskie powinni być objęci systemem zapewnienia jakości, zorganizowanym w sposób gwarantujący jego niezależność od kontrolowanych biegłych rewidentów i firm audytorskich.
  Dla potrzeb stosowania art. 29 dotyczącego systemów zapewniania jakości Państwa Członkowskie mogą postanowić o stosowaniu wymogu, że — gdy poszczególni biegli rewidenci mają wspólną politykę zapewniania jakości — należy rozpatrywać wyłącznie wymogi odnoszące się do firm audytorskich. Państwa Członkowskie mogą zorganizować system zapewniania jakości w taki sposób, by każdy biegły rewident był objęty kontrolą jakości co 6 lat. Pod tym względem finansowanie systemu zapewniania jakości powinno być wolne od niepożądanych wpływów. Komisja powinna dysponować uprawnieniami do przyjmowania środków wykonawczych w sprawach związanych z organizacją systemów zapewniania jakości oraz w zakresie jej finansowania, w przypadkach, gdy publiczne zaufanie do systemu zapewniania jakości zostało poważnie naruszone. Państwa Członkowskie powinny być zachęcane do wypracowania, poprzez systemy nadzoru publicznego, skoordynowanego podejścia w zakresie przeprowadzania kontroli jakości, by zapobiec nakładaniu bezzasadnych obciążeń na zainteresowane strony. |
| --- | --- |

(17)

Regularne kontrole stanowią właściwy środek służący osiągnięciu jednolicie wysokiej jakości badań ustawowych. Biegli rewidenci i firmy audytorskie powinni być objęci systemem zapewnienia jakości, zorganizowanym w sposób gwarantujący jego niezależność od kontrolowanych biegłych rewidentów i firm audytorskich.
  Dla potrzeb stosowania art. 29 dotyczącego systemów zapewniania jakości Państwa Członkowskie mogą postanowić o stosowaniu wymogu, że — gdy poszczególni biegli rewidenci mają wspólną politykę zapewniania jakości — należy rozpatrywać wyłącznie wymogi odnoszące się do firm audytorskich. Państwa Członkowskie mogą zorganizować system zapewniania jakości w taki sposób, by każdy biegły rewident był objęty kontrolą jakości co 6 lat. Pod tym względem finansowanie systemu zapewniania jakości powinno być wolne od niepożądanych wpływów. Komisja powinna dysponować uprawnieniami do przyjmowania środków wykonawczych w sprawach związanych z organizacją systemów zapewniania jakości oraz w zakresie jej finansowania, w przypadkach, gdy publiczne zaufanie do systemu zapewniania jakości zostało poważnie naruszone. Państwa Członkowskie powinny być zachęcane do wypracowania, poprzez systemy nadzoru publicznego, skoordynowanego podejścia w zakresie przeprowadzania kontroli jakości, by zapobiec nakładaniu bezzasadnych obciążeń na zainteresowane strony.

| (18) | Dochodzenia i odpowiednie sankcje przyczyniają się do zapobiegania i poprawy niewłaściwego wykonania badania ustawowego. |
| --- | --- |

(18)

Dochodzenia i odpowiednie sankcje przyczyniają się do zapobiegania i poprawy niewłaściwego wykonania badania ustawowego.

| (19) | Państwa Członkowskie powinny zorganizować dla biegłych rewidentów i firm audytorskich skuteczny system nadzoru publicznego w oparciu o kontrolę w państwie ojczystym. Rozwiązania regulacyjne dotyczące nadzoru publicznego powinny umożliwiać skuteczną współpracę na szczeblu Wspólnoty pomiędzy działaniami Państw Członkowskich w zakresie nadzoru.
  System nadzoru publicznego powinien być zarządzany przez osoby niewykonujące zawodu, które są zorientowane w dziedzinach istotnych dla badania ustawowego sprawozdań finansowych. Państwa Członkowskie mogą jednak dopuścić, by w zarządzaniu systemem nadzoru publicznego uczestniczyły — pozostając w mniejszości — osoby wykonujące zawód. Te osoby niewykonujące zawodu mogą być specjalistami, którzy nigdy nie byli związani z zawodem biegłego rewidenta, lub osoby wykonujące ten zawód w przeszłości, które z niego odeszły.
  Gdy to konieczne, właściwe władze Państw Członkowskich powinny współpracować ze sobą na rzecz wykonywania swych obowiązków nadzoru nad biegłymi rewidentami bądź firmami audytorskimi, które zostały przez nie zatwierdzone. Współpraca taka może znacznie przyczynić się do zapewnienia jednolicie wysokiej jakości badań ustawowych we Wspólnocie.
  Zważywszy, że istnieje konieczność zapewnienia efektywnej współpracy i koordynacji na szczeblu europejskim pomiędzy właściwymi organami wyznaczonymi przez Państwa Członkowskie, wyznaczenie jednego podmiotu odpowiedzialnego za zapewnienie współpracy powinno pozostawać bez uszczerbku dla możliwości współpracy każdego pojedynczego organu z pozostałymi właściwymi organami Państw Członkowskich
  . |
| --- | --- |

(19)

Państwa Członkowskie powinny zorganizować dla biegłych rewidentów i firm audytorskich skuteczny system nadzoru publicznego w oparciu o kontrolę w państwie ojczystym. Rozwiązania regulacyjne dotyczące nadzoru publicznego powinny umożliwiać skuteczną współpracę na szczeblu Wspólnoty pomiędzy działaniami Państw Członkowskich w zakresie nadzoru.
  System nadzoru publicznego powinien być zarządzany przez osoby niewykonujące zawodu, które są zorientowane w dziedzinach istotnych dla badania ustawowego sprawozdań finansowych. Państwa Członkowskie mogą jednak dopuścić, by w zarządzaniu systemem nadzoru publicznego uczestniczyły — pozostając w mniejszości — osoby wykonujące zawód. Te osoby niewykonujące zawodu mogą być specjalistami, którzy nigdy nie byli związani z zawodem biegłego rewidenta, lub osoby wykonujące ten zawód w przeszłości, które z niego odeszły.
  Gdy to konieczne, właściwe władze Państw Członkowskich powinny współpracować ze sobą na rzecz wykonywania swych obowiązków nadzoru nad biegłymi rewidentami bądź firmami audytorskimi, które zostały przez nie zatwierdzone. Współpraca taka może znacznie przyczynić się do zapewnienia jednolicie wysokiej jakości badań ustawowych we Wspólnocie.
  Zważywszy, że istnieje konieczność zapewnienia efektywnej współpracy i koordynacji na szczeblu europejskim pomiędzy właściwymi organami wyznaczonymi przez Państwa Członkowskie, wyznaczenie jednego podmiotu odpowiedzialnego za zapewnienie współpracy powinno pozostawać bez uszczerbku dla możliwości współpracy każdego pojedynczego organu z pozostałymi właściwymi organami Państw Członkowskich
  .

| (20) | Dla zapewnienia zgodności z art. 32 ust. 3 (Zasady nadzoru publicznego), osoba niewykonująca zawodu jest uznawana za zorientowaną w dziedzinach związanych z badaniem ustawowym ze względu na jej przeszłe doświadczenie zawodowe lub jej znajomość co najmniej jednej z dziedzin wymienionych w art. 8. |
| --- | --- |

(20)

Dla zapewnienia zgodności z art. 32 ust. 3 (Zasady nadzoru publicznego), osoba niewykonująca zawodu jest uznawana za zorientowaną w dziedzinach związanych z badaniem ustawowym ze względu na jej przeszłe doświadczenie zawodowe lub jej znajomość co najmniej jednej z dziedzin wymienionych w art. 8.

| (21) | Wyboru biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej powinno dokonywać walne zgromadzenie udziałowców/akcjonariuszy
  lub członków
  badanej jednostki. Dla ochrony niezależności biegłego rewidenta ważne jest, aby jego odwołanie było możliwe tylko w przypadku zaistnienia zasadnych podstaw i pod warunkiem poinformowania o nich organu lub organów odpowiedzialnych za nadzór publiczny. |
| --- | --- |

(21)

Wyboru biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej powinno dokonywać walne zgromadzenie udziałowców/akcjonariuszy
  lub członków
  badanej jednostki. Dla ochrony niezależności biegłego rewidenta ważne jest, aby jego odwołanie było możliwe tylko w przypadku zaistnienia zasadnych podstaw i pod warunkiem poinformowania o nich organu lub organów odpowiedzialnych za nadzór publiczny.

| (22) | Jednostki interesu publicznego charakteryzuje większa widoczność i ich znaczenie ekonomiczne jest większe, dlatego w przypadku badania ustawowego ich rocznych lub skonsolidowanych sprawozdań finansowych powinny stosować się surowsze wymogi. |
| --- | --- |

(22)

Jednostki interesu publicznego charakteryzuje większa widoczność i ich znaczenie ekonomiczne jest większe, dlatego w przypadku badania ustawowego ich rocznych lub skonsolidowanych sprawozdań finansowych powinny stosować się surowsze wymogi.

| (23) | Komitety ds. audytu oraz skuteczny system kontroli wewnętrznej przyczyniają się do minimalizacji ryzyka finansowego, operacyjnego i ryzyka niezachowania zgodności z wymogami oraz poprawiają jakość sprawozdawczości finansowej.
  Państwa Członkowskie mogą uwzględnić zalecenie Komisji z dnia 15 lutego 2005 r. dotyczące roli dyrektorów niewykonawczych lub będących członkami rady nadzorczej spółek giełdowych i komisji rady (nadzorczej)

   (13)

  , w którym określono zalecany tryb powoływania i funkcjonowania komitetów ds. audytu. Państwa Członkowskie mogą ustalić, że funkcje należące do komitetu ds. audytu lub organu realizującego ekwiwalentne funkcje mogą być wykonywane przez cały organ administracyjny lub nadzorczy. |
| --- | --- |

(23)

Komitety ds. audytu oraz skuteczny system kontroli wewnętrznej przyczyniają się do minimalizacji ryzyka finansowego, operacyjnego i ryzyka niezachowania zgodności z wymogami oraz poprawiają jakość sprawozdawczości finansowej.
  Państwa Członkowskie mogą uwzględnić zalecenie Komisji z dnia 15 lutego 2005 r. dotyczące roli dyrektorów niewykonawczych lub będących członkami rady nadzorczej spółek giełdowych i komisji rady (nadzorczej)

   (13)

  , w którym określono zalecany tryb powoływania i funkcjonowania komitetów ds. audytu. Państwa Członkowskie mogą ustalić, że funkcje należące do komitetu ds. audytu lub organu realizującego ekwiwalentne funkcje mogą być wykonywane przez cały organ administracyjny lub nadzorczy.

| (24) | Co się tyczy obowiązków komitetu ds. audytu, zgodnie z art. 41 biegły rewident lub firma audytorska nie podlega w żaden sposób komitetowi. |
| --- | --- |

(24)

Co się tyczy obowiązków komitetu ds. audytu, zgodnie z art. 41 biegły rewident lub firma audytorska nie podlega w żaden sposób komitetowi.

| (25) | Państwa Członkowskie mogą zadecydować także o zwolnieniu jednostek interesu publicznego będących przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania, których zbywalne papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym, z obowiązku posiadania komitetu ds. audytu. Przyczyną wprowadzenia tej możliwości jest fakt, że w przypadkach gdy przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania działają wyłącznie w celu połączenia aktywów, powołanie komitetu ds. audytu nie zawsze byłoby właściwe. Sprawozdawczość finansowa i powiązane z nią rodzaje ryzyka są nieporównywalne z tymi, które występują w przypadku pozostałych jednostek interesu publicznego. Dodatkowo, przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) oraz ich spółki zarządzające funkcjonują w ściśle określonym środowisku regulacyjnym oraz podlegają szczególnym mechanizmom regulacyjnym, takim jak kontrola sprawowana przez ich depozytariusza. W odniesieniu do inwestycji zbiorowego inwestowania, które nie zostały zharmonizowane przez dyrektywę 85/611/EWG

   (14)

  , lecz podlegają równorzędnym zabezpieczeniom przewidzianym w tej dyrektywie, Państwom Członkowskim powinno się zezwalać, w tym konkretnym przypadku, na traktowanie ich tak jak zharmonizowanych w UE przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania. |
| --- | --- |

(25)

Państwa Członkowskie mogą zadecydować także o zwolnieniu jednostek interesu publicznego będących przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania, których zbywalne papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym, z obowiązku posiadania komitetu ds. audytu. Przyczyną wprowadzenia tej możliwości jest fakt, że w przypadkach gdy przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania działają wyłącznie w celu połączenia aktywów, powołanie komitetu ds. audytu nie zawsze byłoby właściwe. Sprawozdawczość finansowa i powiązane z nią rodzaje ryzyka są nieporównywalne z tymi, które występują w przypadku pozostałych jednostek interesu publicznego. Dodatkowo, przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) oraz ich spółki zarządzające funkcjonują w ściśle określonym środowisku regulacyjnym oraz podlegają szczególnym mechanizmom regulacyjnym, takim jak kontrola sprawowana przez ich depozytariusza. W odniesieniu do inwestycji zbiorowego inwestowania, które nie zostały zharmonizowane przez dyrektywę 85/611/EWG

   (14)

  , lecz podlegają równorzędnym zabezpieczeniom przewidzianym w tej dyrektywie, Państwom Członkowskim powinno się zezwalać, w tym konkretnym przypadku, na traktowanie ich tak jak zharmonizowanych w UE przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania.

| (26) | W celu zwiększenia niezależności rewidentów jednostek interesu publicznego kluczowi partnerzy firmy audytorskiej przeprowadzający badanie takich jednostek powinni podlegać rotacji. W celu zapewnienia takich zmian Państwa Członkowskie powinny wymagać zmiany kluczowych partnerów firmy audytorskiej zajmujących się badaną jednostką, zezwalając równocześnie firmie audytorskiej, z którą związani są kluczowi partnerzy firmy audytorskiej na dalsze sprawowanie funkcji biegłego rewidenta takiej jednostki. Jeżeli Państwo Członkowskie uznaje to za właściwe dla osiągnięcia żądanych celów, może alternatywnie wymagać zmiany firmy audytorskiej, bez uszczerbku dla przepisów art. 42 ust. 2. |
| --- | --- |

(26)

W celu zwiększenia niezależności rewidentów jednostek interesu publicznego kluczowi partnerzy firmy audytorskiej przeprowadzający badanie takich jednostek powinni podlegać rotacji. W celu zapewnienia takich zmian Państwa Członkowskie powinny wymagać zmiany kluczowych partnerów firmy audytorskiej zajmujących się badaną jednostką, zezwalając równocześnie firmie audytorskiej, z którą związani są kluczowi partnerzy firmy audytorskiej na dalsze sprawowanie funkcji biegłego rewidenta takiej jednostki. Jeżeli Państwo Członkowskie uznaje to za właściwe dla osiągnięcia żądanych celów, może alternatywnie wymagać zmiany firmy audytorskiej, bez uszczerbku dla przepisów art. 42 ust. 2.

| (27) | Wzajemne powiązanie rynków kapitałowych uwypukla potrzebę zapewnienia także wysokiej jakości pracy wykonywanej przez rewidentów z państw trzecich w odniesieniu do rynku kapitałowego Wspólnoty. Stąd zainteresowani rewidenci powinni być poddawani rejestracji tak, by podlegali kontrolom jakości i systemowi dochodzeń i sankcji. Odstępstwa na zasadzie wzajemności powinny być możliwe pod warunkiem wykonania przez Komisję we współpracy z Państwami Członkowskimi badania równoważności.
  W każdym przypadku jednostki, które wyemitowały zbywalne papiery wartościowe na regulowanym rynku w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 18 dyrektywy 2004/39/WE, powinny zawsze być badane przez biegłego rewidenta zarejestrowanego w Państwie Członkowskim, bądź nadzorowanego przez właściwe władze państwa trzeciego, z którego dany biegły rewident pochodzi, jeśli to państwo trzecie jest uznawane przez Komisję lub Państwo Członkowskie za spełniające wymogi równoważne wymogom UE w dziedzinie zasad nadzoru, systemów zapewnienia jakości oraz systemów dochodzeń i sankcji i jeśli zachowana jest zasada równoważności. Jeżeli system zapewnienia jakości państwa trzeciego został uznany przez jakieś Państwo Członkowskie za równorzędny, to nie oznacza to, że inne Państwa Członkowskie są zmuszone taką krajową ocenę równoważności zaakceptować, ani że ocena taka udaremnia decyzję Komisji
  . |
| --- | --- |

(27)

Wzajemne powiązanie rynków kapitałowych uwypukla potrzebę zapewnienia także wysokiej jakości pracy wykonywanej przez rewidentów z państw trzecich w odniesieniu do rynku kapitałowego Wspólnoty. Stąd zainteresowani rewidenci powinni być poddawani rejestracji tak, by podlegali kontrolom jakości i systemowi dochodzeń i sankcji. Odstępstwa na zasadzie wzajemności powinny być możliwe pod warunkiem wykonania przez Komisję we współpracy z Państwami Członkowskimi badania równoważności.
  W każdym przypadku jednostki, które wyemitowały zbywalne papiery wartościowe na regulowanym rynku w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 18 dyrektywy 2004/39/WE, powinny zawsze być badane przez biegłego rewidenta zarejestrowanego w Państwie Członkowskim, bądź nadzorowanego przez właściwe władze państwa trzeciego, z którego dany biegły rewident pochodzi, jeśli to państwo trzecie jest uznawane przez Komisję lub Państwo Członkowskie za spełniające wymogi równoważne wymogom UE w dziedzinie zasad nadzoru, systemów zapewnienia jakości oraz systemów dochodzeń i sankcji i jeśli zachowana jest zasada równoważności. Jeżeli system zapewnienia jakości państwa trzeciego został uznany przez jakieś Państwo Członkowskie za równorzędny, to nie oznacza to, że inne Państwa Członkowskie są zmuszone taką krajową ocenę równoważności zaakceptować, ani że ocena taka udaremnia decyzję Komisji
  .

| (28) | Złożoność audytów międzynarodowych grup wymaga dobrej współpracy pomiędzy właściwymi władzami Państw Członkowskich a właściwymi władzami państw trzecich. Państwa Członkowskie powinny zatem gwarantować możliwość dostępu właściwych władz państw trzecich do dokumentacji audytowej i innych dokumentów za pośrednictwem właściwych władz krajowych. Dla ochrony praw zainteresowanych stron i jednocześnie dla ułatwienia dostępu do tej dokumentacji i innych dokumentów Państwom Członkowskim powinno się zezwolić na przyznawanie bezpośredniego dostępu właściwym władzom państw trzecich pod warunkiem zgody właściwej władzy krajowej.
  Jednym z istotnych kryteriów przyznawania dostępu jest fakt, czy właściwe władze państw trzecich spełniają kryteria ogłoszone przez Komisję jako odpowiednie. Do czasu podjęcia takiej decyzji przez Komisję i bez uszczerbku dla niej Państwa Członkowskie mogą oceniać, czy kryteria są odpowiednie. |
| --- | --- |

(28)

Złożoność audytów międzynarodowych grup wymaga dobrej współpracy pomiędzy właściwymi władzami Państw Członkowskich a właściwymi władzami państw trzecich. Państwa Członkowskie powinny zatem gwarantować możliwość dostępu właściwych władz państw trzecich do dokumentacji audytowej i innych dokumentów za pośrednictwem właściwych władz krajowych. Dla ochrony praw zainteresowanych stron i jednocześnie dla ułatwienia dostępu do tej dokumentacji i innych dokumentów Państwom Członkowskim powinno się zezwolić na przyznawanie bezpośredniego dostępu właściwym władzom państw trzecich pod warunkiem zgody właściwej władzy krajowej.
  Jednym z istotnych kryteriów przyznawania dostępu jest fakt, czy właściwe władze państw trzecich spełniają kryteria ogłoszone przez Komisję jako odpowiednie. Do czasu podjęcia takiej decyzji przez Komisję i bez uszczerbku dla niej Państwa Członkowskie mogą oceniać, czy kryteria są odpowiednie.

| (29) | Ujawnienie informacji, o których mowa w art. 36 i 47, powinno odbywać się zgodnie z przepisami dotyczącymi przekazywania danych osobowych do państw trzecich, przewidzianymi w dyrektywie 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych

   (15). |
| --- | --- |

(29)

Ujawnienie informacji, o których mowa w art. 36 i 47, powinno odbywać się zgodnie z przepisami dotyczącymi przekazywania danych osobowych do państw trzecich, przewidzianymi w dyrektywie 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych

   (15).

| (30) | Środki niezbędne do wdrożenia niniejszej dyrektywy powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją 1999/468/WE oraz z należytym uwzględnieniem deklaracji złożonej przez Komisję w Parlamencie Europejskim w dniu 5 lutego 2002 r. w sprawie wykonania ustawodawstwa dotyczącego usług finansowych. Do tego celu powinno się ustanowić komitet wspierający Komisję. |
| --- | --- |

(30)

Środki niezbędne do wdrożenia niniejszej dyrektywy powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją 1999/468/WE oraz z należytym uwzględnieniem deklaracji złożonej przez Komisję w Parlamencie Europejskim w dniu 5 lutego 2002 r. w sprawie wykonania ustawodawstwa dotyczącego usług finansowych. Do tego celu powinno się ustanowić komitet wspierający Komisję.

| (31) | Parlament Europejski powinien dysponować okresem trzech miesięcy od dnia pierwszego przekazania projektu poprawek i środków wykonawczych na ich analizę i wyrażenie swojej opinii. Jednakże w pilnych i odpowiednio uzasadnionych przypadkach powinno być możliwe skrócenie tego okresu. Jeżeli Parlament przyjmie w tym czasie rezolucję, Komisja ponownie bada projekt poprawek lub środków wykonawczych. |
| --- | --- |

(31)

Parlament Europejski powinien dysponować okresem trzech miesięcy od dnia pierwszego przekazania projektu poprawek i środków wykonawczych na ich analizę i wyrażenie swojej opinii. Jednakże w pilnych i odpowiednio uzasadnionych przypadkach powinno być możliwe skrócenie tego okresu. Jeżeli Parlament przyjmie w tym czasie rezolucję, Komisja ponownie bada projekt poprawek lub środków wykonawczych.

| (32) | Środki niezbędne do wdrożenia niniejszej dyrektywy powinny być przyjmowane zgodnie z decyzją 1999/468/WE. |
| --- | --- |

(32)

Środki niezbędne do wdrożenia niniejszej dyrektywy powinny być przyjmowane zgodnie z decyzją 1999/468/WE.

| (33) | Zgodnie z zasadą pomocniczości i proporcjonalności, określoną w art. 5 Traktatu, środki przewidziane niniejszą dyrektywą, wymagające stosowania pojedynczego zbioru międzynarodowych standardów rewizji finansowej, aktualizowania wymogów dotyczących kształcenia, definicji etyki zawodowej oraz technicznego uruchomienia współpracy pomiędzy właściwymi władzami Państw Członkowskich oraz pomiędzy tymi władzami a władzami państw trzecich, konieczna jest realizacja celów dalszej poprawy i harmonizacji jakości badania ustawowego we Wspólnocie oraz ułatwienia współpracy pomiędzy Państwami Członkowskimi i państwami trzecimi w celu umocnienia zaufania do badania ustawowego. |
| --- | --- |

(33)

Zgodnie z zasadą pomocniczości i proporcjonalności, określoną w art. 5 Traktatu, środki przewidziane niniejszą dyrektywą, wymagające stosowania pojedynczego zbioru międzynarodowych standardów rewizji finansowej, aktualizowania wymogów dotyczących kształcenia, definicji etyki zawodowej oraz technicznego uruchomienia współpracy pomiędzy właściwymi władzami Państw Członkowskich oraz pomiędzy tymi władzami a władzami państw trzecich, konieczna jest realizacja celów dalszej poprawy i harmonizacji jakości badania ustawowego we Wspólnocie oraz ułatwienia współpracy pomiędzy Państwami Członkowskimi i państwami trzecimi w celu umocnienia zaufania do badania ustawowego.

| (34) | W celu zwiększenia przejrzystości w stosunkach pomiędzy biegłym rewidentem lub firmą audytorską a badanym podmiotem, dyrektywy 78/660/EWG i 83/349/EWG winny być zmienione w taki sposób, aby wymagały ujawnienia wynagrodzenia za badanie oraz wynagrodzenia płaconego za usługi nie będące badaniem w informacjach dodatkowych do rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych. |
| --- | --- |

(34)

W celu zwiększenia przejrzystości w stosunkach pomiędzy biegłym rewidentem lub firmą audytorską a badanym podmiotem, dyrektywy 78/660/EWG i 83/349/EWG winny być zmienione w taki sposób, aby wymagały ujawnienia wynagrodzenia za badanie oraz wynagrodzenia płaconego za usługi nie będące badaniem w informacjach dodatkowych do rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych.

| (35) | Dyrektywa Rady 84/253/EWG winna być uchylona, ponieważ nie zawiera kompleksowego zbioru elementów zapewniających odpowiednią infrastrukturę badania, taką jak nadzór publiczny, systemy dyscyplinarne oraz systemy zapewnienia jakości, oraz ponieważ nie zawiera specjalnych przepisów dotyczących współpracy regulacyjnej pomiędzy Państwami Członkowskimi i państwami trzecimi. Dla uzyskania pewności prawa jest jednakowoż konieczne jasne zaznaczenie, że biegli rewidenci i firmy audytorskie, którzy zostali zatwierdzeni na mocy dyrektywy 84/253/EWG, są nadal uważani za zatwierdzonych na podstawie niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

(35)

Dyrektywa Rady 84/253/EWG winna być uchylona, ponieważ nie zawiera kompleksowego zbioru elementów zapewniających odpowiednią infrastrukturę badania, taką jak nadzór publiczny, systemy dyscyplinarne oraz systemy zapewnienia jakości, oraz ponieważ nie zawiera specjalnych przepisów dotyczących współpracy regulacyjnej pomiędzy Państwami Członkowskimi i państwami trzecimi. Dla uzyskania pewności prawa jest jednakowoż konieczne jasne zaznaczenie, że biegli rewidenci i firmy audytorskie, którzy zostali zatwierdzeni na mocy dyrektywy 84/253/EWG, są nadal uważani za zatwierdzonych na podstawie niniejszej dyrektywy.

| (36) | Biegli rewidenci i firmy audytorskie mają obowiązek wykonywać swoją pracę z należytą starannością i w związku z tym powinni odpowiadać za szkody finansowe spowodowane brakiem staranności. Możliwość uzyskania przez biegłych rewidentów i firmy audytorskie ubezpieczenia od odpowiedzialności zawodowej może ulec zmianie w zależności od tego, czy ponosiliby oni nieograniczoną odpowiedzialność finansową. Ze swej strony Komisja zamierza zbadać te kwestie, biorąc jednak pod uwagę fakt, iż systemy odpowiedzialności w Państwach Członkowskich mogą się znacznie różnić między sobą. |
| --- | --- |

(36)

Biegli rewidenci i firmy audytorskie mają obowiązek wykonywać swoją pracę z należytą starannością i w związku z tym powinni odpowiadać za szkody finansowe spowodowane brakiem staranności. Możliwość uzyskania przez biegłych rewidentów i firmy audytorskie ubezpieczenia od odpowiedzialności zawodowej może ulec zmianie w zależności od tego, czy ponosiliby oni nieograniczoną odpowiedzialność finansową. Ze swej strony Komisja zamierza zbadać te kwestie, biorąc jednak pod uwagę fakt, iż systemy odpowiedzialności w Państwach Członkowskich mogą się znacznie różnić między sobą.

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

ROZDZIAŁ I

PRZEDMIOT I DEFINICJE

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsza dyrektywa ustanawia zasady dotyczące badania ustawowego rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań
  finansowych
  .

Artykuł 2

Definicje

Dla celów niniejszej dyrektywy należy stosować następujące definicje:

| (1) | „Badanie ustawowe” to badanie rocznych sprawozdań finansowych bądź skonsolidowanych sprawozdań finansowych, w takim zakresie, w jakim wymaga tego prawo
  wspólnotowe
  ; |
| --- | --- |

(1)

„Badanie ustawowe” to badanie rocznych sprawozdań finansowych bądź skonsolidowanych sprawozdań finansowych, w takim zakresie, w jakim wymaga tego prawo
  wspólnotowe
  ;

| (2) | „Biegły rewident” to osoba fizyczna zatwierdzona zgodnie z niniejszą dyrektywą przez właściwe władze Państwa Członkowskiego do przeprowadzenia badań ustawowych; |
| --- | --- |

(2)

„Biegły rewident” to osoba fizyczna zatwierdzona zgodnie z niniejszą dyrektywą przez właściwe władze Państwa Członkowskiego do przeprowadzenia badań ustawowych;

| (3) | „Firma audytorska” oznacza
  osobę prawną lub jakąkolwiek inną
  jednostkę zatwierdzoną zgodnie z niniejszą dyrektywą przez właściwe organy Państwa Członkowskiego do przeprowadzania badań ustawowych, niezależnie od jej formy prawnej; |
| --- | --- |

(3)

„Firma audytorska” oznacza
  osobę prawną lub jakąkolwiek inną
  jednostkę zatwierdzoną zgodnie z niniejszą dyrektywą przez właściwe organy Państwa Członkowskiego do przeprowadzania badań ustawowych, niezależnie od jej formy prawnej;

| (4) | „Jednostka badająca z państwa trzeciego” to podmiot, niezależnie od jego formy prawnej, który wykonuje badania rocznych bądź skonsolidowanych sprawozdań finansowych spółki, zarejestrowany w państwie trzecim; |
| --- | --- |

(4)

„Jednostka badająca z państwa trzeciego” to podmiot, niezależnie od jego formy prawnej, który wykonuje badania rocznych bądź skonsolidowanych sprawozdań finansowych spółki, zarejestrowany w państwie trzecim;

| (5) | „Biegły rewident z państwa trzeciego” to osoba fizyczna, która przeprowadza badania rocznych bądź skonsolidowanych sprawozdań finansowych spółki, zarejestrowana w państwie trzecim; |
| --- | --- |

(5)

„Biegły rewident z państwa trzeciego” to osoba fizyczna, która przeprowadza badania rocznych bądź skonsolidowanych sprawozdań finansowych spółki, zarejestrowana w państwie trzecim;

| (6) | „Biegły rewident grupy” to biegły
  rewident(-ci)
  bądź
  firma(-y) audytorska(-kie)
  ,
  przeprowadzająca (-y, -e)
  badanie ustawowe skonsolidowanych sprawozdań finansowych; |
| --- | --- |

(6)

„Biegły rewident grupy” to biegły
  rewident(-ci)
  bądź
  firma(-y) audytorska(-kie)
  ,
  przeprowadzająca (-y, -e)
  badanie ustawowe skonsolidowanych sprawozdań finansowych;

| (7) | „Sieć” to większa struktura:






  — | której celem jest współpraca i
  do której należy biegły rewident lub firma audytorska
  ; oraz |
| --- | --- | --- |

(7)

„Sieć” to większa struktura:

—

której celem jest współpraca i
  do której należy biegły rewident lub firma audytorska
  ; oraz

| — | której wyraźnym celem jest wspólny podział zysków i kosztów lub która posiada wspólnego właściciela, kontrolę bądź zarząd, wspólną politykę i procedury kontroli jakości, wspólną strategię gospodarczą,
  wykorzystuje wspólną nazwę firmową lub
  znaczącą część zasobów profesjonalnych; |
| --- | --- |

—

której wyraźnym celem jest wspólny podział zysków i kosztów lub która posiada wspólnego właściciela, kontrolę bądź zarząd, wspólną politykę i procedury kontroli jakości, wspólną strategię gospodarczą,
  wykorzystuje wspólną nazwę firmową lub
  znaczącą część zasobów profesjonalnych;

| (8) | „Podmiot powiązany z firmą audytorską” to podmiot, niezależnie od jego formy prawnej, który jest związany z firmą audytorską poprzez wspólne sprawowanie własności, wspólną kontrolę lub zarządzanie; |
| --- | --- |

(8)

„Podmiot powiązany z firmą audytorską” to podmiot, niezależnie od jego formy prawnej, który jest związany z firmą audytorską poprzez wspólne sprawowanie własności, wspólną kontrolę lub zarządzanie;

| (9) | „Raport z badania” to sprawozdanie, o którym mowa w art. 51a dyrektywy 78/660/EWG oraz art. 37 dyrektywy 83/349/EWG, sporządzone przez biegłego rewidenta lub przez firmę audytorską; |
| --- | --- |

(9)

„Raport z badania” to sprawozdanie, o którym mowa w art. 51a dyrektywy 78/660/EWG oraz art. 37 dyrektywy 83/349/EWG, sporządzone przez biegłego rewidenta lub przez firmę audytorską;

| (10) | „Właściwe władze” to władze lub organy wyznaczone przepisami prawa,
  którym powierzono
  regulację
  lub sprawowanie kontroli
  nad biegłymi rewidentami i firmami audytorskimi
  bądź nad ich szczególnymi aspektami; odniesienie do „właściwych władz” w konkretnym artykule oznacza odniesienie do władz lub organu(-ów) odpowiedzialnych za funkcje, o których mowa w tym artykule
  ; |
| --- | --- |

(10)

„Właściwe władze” to władze lub organy wyznaczone przepisami prawa,
  którym powierzono
  regulację
  lub sprawowanie kontroli
  nad biegłymi rewidentami i firmami audytorskimi
  bądź nad ich szczególnymi aspektami; odniesienie do „właściwych władz” w konkretnym artykule oznacza odniesienie do władz lub organu(-ów) odpowiedzialnych za funkcje, o których mowa w tym artykule
  ;

| (11) | „Międzynarodowe standardy rewizji finansowej” oznaczają Międzynarodowe Standardy Rewizji Finansowej i powiązane z nimi
  wskazówki i standardy
  — w zakresie, w jakim odnoszą się one do badania ustawowego; |
| --- | --- |

(11)

„Międzynarodowe standardy rewizji finansowej” oznaczają Międzynarodowe Standardy Rewizji Finansowej i powiązane z nimi
  wskazówki i standardy
  — w zakresie, w jakim odnoszą się one do badania ustawowego;

| (12) | „Międzynarodowe standardy rachunkowości” to Międzynarodowe Standardy Rachunkowości (MSR), Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) i powiązane z nimi interpretacje (Interpretacje SKI-KIMSF) wraz z późniejszymi zmianami tych standardów i powiązanych interpretacji, przyszłymi standardami i powiązanymi z nimi interpretacjami wydanymi lub przyjętymi przez Radę Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (RMSR); |
| --- | --- |

(12)

„Międzynarodowe standardy rachunkowości” to Międzynarodowe Standardy Rachunkowości (MSR), Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) i powiązane z nimi interpretacje (Interpretacje SKI-KIMSF) wraz z późniejszymi zmianami tych standardów i powiązanych interpretacji, przyszłymi standardami i powiązanymi z nimi interpretacjami wydanymi lub przyjętymi przez Radę Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (RMSR);

| (13) | „Jednostki interesu publicznego” to jednostki
  podlegające prawu Państwa Członkowskiego, których zbywalne papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym któregokolwiek z Państw Członkowskich w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 18 dyrektywy 2004/39/WE, instytucje kredytowe w rozumieniu art. 1 pkt 1 dyrektywy 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe

   (16)

  oraz zakłady ubezpieczeń, określone w art. 2 ust. 1 dyrektywy 91/674/EWG. Państwa Członkowskie mogą ponadto wyznaczyć inne jednostki jako jednostki interesu publicznego, na przykład jednostki o doniosłym znaczeniu publicznym ze względu na charakter prowadzonej przez nie działalności, ich wielkość lub ilość zatrudnionych pracowników; |
| --- | --- |

(13)

„Jednostki interesu publicznego” to jednostki
  podlegające prawu Państwa Członkowskiego, których zbywalne papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym któregokolwiek z Państw Członkowskich w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 18 dyrektywy 2004/39/WE, instytucje kredytowe w rozumieniu art. 1 pkt 1 dyrektywy 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe

   (16)

  oraz zakłady ubezpieczeń, określone w art. 2 ust. 1 dyrektywy 91/674/EWG. Państwa Członkowskie mogą ponadto wyznaczyć inne jednostki jako jednostki interesu publicznego, na przykład jednostki o doniosłym znaczeniu publicznym ze względu na charakter prowadzonej przez nie działalności, ich wielkość lub ilość zatrudnionych pracowników;

| (14) | „Spółdzielnia” to spółdzielnia europejska, określona w art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1435/2003 z dnia 22 lipca 2003 r. w sprawie statutu spółdzielni europejskiej (SCE)

   (17)

  , bądź każda inna spółdzielnia, która wymaga badania ustawowego na mocy prawa wspólnotowego, taka jak instytucje kredytowe w rozumieniu art. 1 pkt 1 dyrektywy 2000/12/WE i zakłady ubezpieczeń określone w art. 2 ust. 1 dyrektywy Rady 91/674/EWG; |
| --- | --- |

(14)

„Spółdzielnia” to spółdzielnia europejska, określona w art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1435/2003 z dnia 22 lipca 2003 r. w sprawie statutu spółdzielni europejskiej (SCE)

   (17)

  , bądź każda inna spółdzielnia, która wymaga badania ustawowego na mocy prawa wspólnotowego, taka jak instytucje kredytowe w rozumieniu art. 1 pkt 1 dyrektywy 2000/12/WE i zakłady ubezpieczeń określone w art. 2 ust. 1 dyrektywy Rady 91/674/EWG;

| (15) | „Osoba niewykonująca zawodu” to każda osoba fizyczna, która przez przynajmniej trzy lata przed zaangażowaniem się w zarządzanie systemem nadzoru publicznego nie przeprowadzała badań ustawowych, nie posiadała prawa głosu w firmie audytorskiej, nie była członkiem organu administracyjnego bądź zarządczego żadnej firmy audytorskiej i nie pozostawała z żadną taką firmą w stosunku pracy ani nie była z nią związana w inny sposób; |
| --- | --- |

(15)

„Osoba niewykonująca zawodu” to każda osoba fizyczna, która przez przynajmniej trzy lata przed zaangażowaniem się w zarządzanie systemem nadzoru publicznego nie przeprowadzała badań ustawowych, nie posiadała prawa głosu w firmie audytorskiej, nie była członkiem organu administracyjnego bądź zarządczego żadnej firmy audytorskiej i nie pozostawała z żadną taką firmą w stosunku pracy ani nie była z nią związana w inny sposób;

| (16) | „Kluczowy(-i) partner(-rzy) firmy audytorskiej” to:










  a) | biegły(-li) rewident(-ci) wyznaczony(-eni) przez firmę audytorską do realizacji konkretnego zlecenia badania jako w głównym stopniu odpowiedzialny(-i) za przeprowadzenie badania ustawowego w imieniu danej firmy audytorskiej; bądź |
| --- | --- | --- |

(16)

„Kluczowy(-i) partner(-rzy) firmy audytorskiej” to:

a)

biegły(-li) rewident(-ci) wyznaczony(-eni) przez firmę audytorską do realizacji konkretnego zlecenia badania jako w głównym stopniu odpowiedzialny(-i) za przeprowadzenie badania ustawowego w imieniu danej firmy audytorskiej; bądź

| b) | w przypadku badania grupy przynajmniej biegły(-li) rewident(-ci) wyznaczony(-eni) przez firmę audytorską jako w głównym stopniu odpowiedzialny(-i) za przeprowadzenie badania ustawowego na poziomie grupy oraz biegły(-li) rewident(-ci) wyznaczony(-eni) jako w głównym stopniu odpowiedzialny(-i) na poziomie istotnych spółek zależnych; bądź |
| --- | --- |

b)

w przypadku badania grupy przynajmniej biegły(-li) rewident(-ci) wyznaczony(-eni) przez firmę audytorską jako w głównym stopniu odpowiedzialny(-i) za przeprowadzenie badania ustawowego na poziomie grupy oraz biegły(-li) rewident(-ci) wyznaczony(-eni) jako w głównym stopniu odpowiedzialny(-i) na poziomie istotnych spółek zależnych; bądź

| c) | biegły(-li) rewident(-ci), który(którzy) podpisuje(-ą) sprawozdanie z badania. |
| --- | --- |

c)

biegły(-li) rewident(-ci), który(którzy) podpisuje(-ą) sprawozdanie z badania.

ROZDZIAŁ II

ZATWIERDZENIE, USTAWICZNE DOSKONALENIE I WZAJEMNE UZNAWANIE

Artykuł 3

Zatwierdzenie biegłych rewidentów i firm audytorskich

1.   
  Badania ustawowe przeprowadzane są wyłącznie przez biegłych rewidentów bądź firmy audytorskie, zatwierdzonych (-e) przez Państwo Członkowskie wymagające badania ustawowego.

2.   
  Każde Państwo Członkowskie wyznacza właściwe władze odpowiedzialne za zatwierdzanie biegłych rewidentów i firm audytorskich.

Właściwymi władzami mogą być stowarzyszenia zawodowe, pod warunkiem że podlegają one systemowi nadzoru publicznego, przewidzianego w niniejszej dyrektywie.

3.
     
  Bez uszczerbku dla art. 11, właściwe władze Państw Członkowskich mogą zatwierdzać jako biegłych rewidentów jedynie osoby fizyczne, spełniające przynajmniej warunki określone w art. 4 i 6-10.

4.   Właściwe władze Państw Członkowskich
  mogą zatwierdzać
  jako
  firmy audytorskie jedynie te podmioty,
  które spełniają warunki określone w
  poniższych lit. a)-d). Państwa Członkowskie mogą jedynie ustalić dodatkowe warunki w związku z lit. c) Warunki te być proporcjonalne do zakładanych celów i nie mogą wykraczać poza to, co jest ściśle konieczne.

| a) | Osoby fizyczne, które przeprowadzają badania ustawowe w imieniu firmy muszą spełniać przynajmniej warunki określone w art.
  4 i 6-12 i
  muszą być zatwierdzone jako biegli rewidenci w
  danym
  Państwie
  Członkowskim. |
| --- | --- |

a)

Osoby fizyczne, które przeprowadzają badania ustawowe w imieniu firmy muszą spełniać przynajmniej warunki określone w art.
  4 i 6-12 i
  muszą być zatwierdzone jako biegli rewidenci w
  danym
  Państwie
  Członkowskim.

| b) | Większość praw głosu musi należeć
  do firm
  audytorskich zatwierdzonych w Państwie Członkowskim
  lub do osób fizycznych spełniających przynajmniej warunki określone w art. 4 i 6-12; Państwa Członkowskie mogą postanowić, by takie osoby fizyczne były również zatwierdzone w innym Państwie Członkowskim. Do celów badania ustawowego spółdzielni i podobnych podmiotów, o których mowa w art. 45 dyrektywy 86/635/EWG, Państwa Członkowskie mogą uchwalić inne, szczególne postanowienia dotyczące praw głosu. |
| --- | --- |

b)

Większość praw głosu musi należeć
  do firm
  audytorskich zatwierdzonych w Państwie Członkowskim
  lub do osób fizycznych spełniających przynajmniej warunki określone w art. 4 i 6-12; Państwa Członkowskie mogą postanowić, by takie osoby fizyczne były również zatwierdzone w innym Państwie Członkowskim. Do celów badania ustawowego spółdzielni i podobnych podmiotów, o których mowa w art. 45 dyrektywy 86/635/EWG, Państwa Członkowskie mogą uchwalić inne, szczególne postanowienia dotyczące praw głosu.

| c) | Większość
  , wynoszącą maksymalnie 75 %
  członków organu administracyjnego bądź zarządczego
  firmy, muszą stanowić firmy
  audytorskie zatwierdzone w Państwie Członkowskim
  lub osoby fizyczne spełniające przynajmniej warunki określone w art. 4 i 6 -12; Państwa Członkowskie mogą postanowić, by takie osoby fizyczne musiały także być zatwierdzone w którymkolwiek Państwie Członkowskim.
  W przypadku gdy taki organ ma nie więcej niż dwóch członków
  ,
  jeden z tych członków musi
  co najmniej spełniać warunki określone w niniejszym ustępie. |
| --- | --- |

c)

Większość
  , wynoszącą maksymalnie 75 %
  członków organu administracyjnego bądź zarządczego
  firmy, muszą stanowić firmy
  audytorskie zatwierdzone w Państwie Członkowskim
  lub osoby fizyczne spełniające przynajmniej warunki określone w art. 4 i 6 -12; Państwa Członkowskie mogą postanowić, by takie osoby fizyczne musiały także być zatwierdzone w którymkolwiek Państwie Członkowskim.
  W przypadku gdy taki organ ma nie więcej niż dwóch członków
  ,
  jeden z tych członków musi
  co najmniej spełniać warunki określone w niniejszym ustępie.

| d) | Firma spełnia warunek określony w art. 4. |
| --- | --- |

d)

Firma spełnia warunek określony w art. 4.

Artykuł 4

Nieposzlakowana reputacja

Właściwe władze Państwa Członkowskiego
  mogą zatwierdzać
  wyłącznie osoby fizyczne lub firmy o nieposzlakowanej
  reputacji.

Artykuł 5

Cofnięcie zatwierdzenia

1.   Zatwierdzenie biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej zostanie cofnięte w przypadku poważnego naruszenia nieposzlakowanej reputacji tej osoby lub firmy.
  Państwa Członkowskie mogą jednak ustalić odpowiedni termin spełnienia wymogów w zakresie nieposzlakowanej reputacji.

2.   Zatwierdzenie firmy audytorskiej zostaje cofnięte, jeżeli przestanie być spełniany którykolwiek z warunków określonych w art. 3
  ust. 4 lit. b) i c)
  . Państwa Członkowskie mogą jednak ustalić
  odpowiedni termin
  spełnienia tych wymogów.

3.
     
  W przypadku cofnięcia z jakiegokolwiek powodu zatwierdzenia biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej, właściwa władza Państwa Członkowskiego, w którym zatwierdzenie zostało cofnięte, informuje o tym fakcie i przyczynach cofnięcia właściwe władze tych Państw Członkowskich, w których dany biegły rewident lub firma audytorska również jest zatwierdzona, zaś informacje dotyczące tych władz są zarejestrowane w rejestrze tego pierwszego Państwa Członkowskiego zgodnie z art. 15 ust. 3
  .

Artykuł 6

Wymagania dotyczące wykształcenia

Bez uszczerbku dla art. 11,
  osoba fizyczna może być zatwierdzona do przeprowadzania badań ustawowych dopiero po osiągnięciu poziomu wykształcenia dopuszczającego do studiów uniwersyteckich
  lub równorzędnego
  , a następnie ukończeniu kursu kształcenia teoretycznego, przejściu szkolenia praktycznego i zdaniu egzaminu z zakresu kompetencji zawodowej na poziomie uniwersyteckiego egzaminu końcowego
  bądź równorzędnego,
  zorganizowanego bądź uznawanego przez
  dane
  Państwo
  Członkowskie
  .

Artykuł 7

Badanie kompetencji zawodowych

Badanie kompetencji zawodowych, o których mowa w art. 6 gwarantuje niezbędny poziom wiedzy teoretycznej w zakresie przedmiotów mających znaczenie dla badania ustawowego oraz umiejętności zastosowania takiej wiedzy w praktyce. Co najmniej część tego badania musi odbywać się w formie pisemnej.

Artykuł 8

Sprawdzenie wiedzy teoretycznej

1.   Sprawdzenie wiedzy teoretycznej w ramach badania obejmuje w szczególności następujące przedmioty:

| a) | ogólną teorię i zasady rachunkowości, |
| --- | --- |

a)

ogólną teorię i zasady rachunkowości,

| b) | wymogi prawne i standardy dotyczące przygotowania rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych, |
| --- | --- |

b)

wymogi prawne i standardy dotyczące przygotowania rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych,

| c) | międzynarodowe standardy rachunkowości, |
| --- | --- |

c)

międzynarodowe standardy rachunkowości,

| d) | analizę finansową, |
| --- | --- |

d)

analizę finansową,

| e) | rachunkowość kosztów i rachunkowość zarządczą, |
| --- | --- |

e)

rachunkowość kosztów i rachunkowość zarządczą,

| f) | zarządzanie ryzykiem i kontrolę wewnętrzną, |
| --- | --- |

f)

zarządzanie ryzykiem i kontrolę wewnętrzną,

| g) | badanie sprawozdań finansowych
  i umiejętności zawodowe, |
| --- | --- |

g)

badanie sprawozdań finansowych
  i umiejętności zawodowe,

| h) | wymogi prawne i standardy zawodowe dotyczących badań ustawowych i biegłych rewidentów, |
| --- | --- |

h)

wymogi prawne i standardy zawodowe dotyczących badań ustawowych i biegłych rewidentów,

| i) | międzynarodowe standardy rewizji
  finansowej, |
| --- | --- |

i)

międzynarodowe standardy rewizji
  finansowej,

| j) | etykę
  zawodową i niezależność. |
| --- | --- |

j)

etykę
  zawodową i niezależność.

2.   Zawiera również
  przynajmniej
  następujące tematy w zakresie, w jakim mają one znaczenie dla badania sprawozdań finansowych:

| a) | prawo spółek i ład korporacyjny, |
| --- | --- |

a)

prawo spółek i ład korporacyjny,

| b) | prawo upadłościowe i podobne procedury, |
| --- | --- |

b)

prawo upadłościowe i podobne procedury,

| c) | prawo podatkowe, |
| --- | --- |

c)

prawo podatkowe,

| d) | prawo cywilne i handlowe, |
| --- | --- |

d)

prawo cywilne i handlowe,

| e) | prawo ubezpieczeń społecznych i prawo zatrudnienia, |
| --- | --- |

e)

prawo ubezpieczeń społecznych i prawo zatrudnienia,

| f) | technologie informacyjne i systemy komputerowe, |
| --- | --- |

f)

technologie informacyjne i systemy komputerowe,

| g) | mikroekonomia, makroekonomia i ekonomia finansowa, |
| --- | --- |

g)

mikroekonomia, makroekonomia i ekonomia finansowa,

| h) | matematyka i statystyka, |
| --- | --- |

h)

matematyka i statystyka,

| i) | podstawowe zasady zarządzania finansowego podmiotów gospodarczych. |
| --- | --- |

i)

podstawowe zasady zarządzania finansowego podmiotów gospodarczych.

3.   Komisja może, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 48 ust. 2, dokonać adaptacji listy tematów, które mają być uwzględnione w teście wiedzy teoretycznej, o którym mowa w ust. 1.
  Przyjmując te środki wykonawcze, Komisja uwzględni zmiany w rewizji finansowej i zawodzie biegłego rewidenta.

Artykuł 9

Zwolnienia

1.   W drodze odstępstwa od art. 7 i 8, Państwo Członkowskie może ustanowić, że osoba, która pomyślnie przeszła egzamin uniwersytecki lub jego ekwiwalent lub posiada stopień uniwersytecki lub równorzędne kwalifikacje w jednym lub większej ilości przedmiotów, o których mowa w art. 8, może być zwolniona ze sprawdzenia wiedzy teoretycznej w zakresie przedmiotów objętych egzaminem lub stopniem.

2.   W drodze odstępstwa od art. 7, Państwo Członkowskie może ustanowić, że posiadacz stopnia uniwersyteckiego lub równoważnych kwalifikacji w jednym lub większej liczbie przedmiotów, o których mowa w art. 8, może być zwolniony ze sprawdzenia umiejętności stosowania w praktyce swojej wiedzy teoretycznej w zakresie takich przedmiotów, jeśli przeszedł praktyczne szkolenie w tym zakresie, potwierdzone egzaminem lub dyplomem uznanym przez Państwo.

Artykuł 10

Szkolenie praktyczne

1.   W celu zapewnienia możliwości zastosowania wiedzy teoretycznej w praktyce, sprawdzenie której wchodzi w skład egzaminu, praktykant powinien ukończyć co najmniej trzyletnie szkolenie praktyczne, między innymi w zakresie badania rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych lub podobnych sprawozdań finansowych. Co najmniej dwie trzecie takiego szkolenia praktycznego powinno być ukończone u biegłego rewidenta lub w firmie audytorskiej zatwierdzonej w którymkolwiek Państwie Członkowskim.

2.   Państwa Członkowskie zapewnią, by wszystkie szkolenia przeprowadzane były przez osoby dające wystarczające gwarancje w zakresie
  zdolności do prowadzenia
  szkolenia
  praktycznego
  .

Artykuł 11

Uzyskanie kwalifikacji w drodze długoterminowego doświadczenia zawodowego

Państwa Członkowskie mogą zatwierdzić jako biegłego rewidenta osobę, która nie spełnia warunków określonych w art. 6, jeśli
  osoba ta
  potrafi wykazać, że:

| a) | była przez 15 lat zaangażowana w działalność zawodową, która umożliwiła jej zdobycie wystarczającego doświadczenia w dziedzinie finansów, prawa i rachunkowości oraz zdała egzamin z zakresu kompetencji zawodowych, o którym mowa w
  art. 7
  , lub |
| --- | --- |

a)

była przez 15 lat zaangażowana w działalność zawodową, która umożliwiła jej zdobycie wystarczającego doświadczenia w dziedzinie finansów, prawa i rachunkowości oraz zdała egzamin z zakresu kompetencji zawodowych, o którym mowa w
  art. 7
  , lub

| b) | była przez siedem lat zaangażowana w działalność zawodową w tych dziedzinach i dodatkowo przeszła szkolenie praktyczne, o którym mowa w art.10 oraz zdała egzamin z zakresu kompetencji zawodowych, o którym mowa w
  art. 7
  . |
| --- | --- |

b)

była przez siedem lat zaangażowana w działalność zawodową w tych dziedzinach i dodatkowo przeszła szkolenie praktyczne, o którym mowa w art.10 oraz zdała egzamin z zakresu kompetencji zawodowych, o którym mowa w
  art. 7
  .

Artykuł 12

Połączenie szkolenia praktycznego i kształcenia teoretycznego

1.   Państwa Członkowskie mogą postanowić, że okresy kształcenia teoretycznego w dziedzinach, o których mowa w art. 8, zalicza się na poczet okresu działalności zawodowej, o którym mowa w art. 11, pod warunkiem, że takie kształcenie jest potwierdzone egzaminem uznawanym przez dane państwo. Kształcenie takie musi trwać co najmniej jeden rok i nie może spowodować zmniejszenia okresu działalności zawodowej o więcej niż cztery lata.

2.   Okres działalności zawodowej oraz szkolenia praktycznego nie może być krótszy od kursu kształcenia teoretycznego i szkolenia praktycznego, wymaganego w
  art. 10
  .

Artykuł 13

Kształcenie ustawiczne

Państwa Członkowskie zapewniają, aby biegli rewidenci byli objęci odpowiednimi programami kształcenia ustawicznego w celu utrzymania ich wiedzy teoretycznej, umiejętności i wartości zawodowych na odpowiednio wysokim poziomie oraz, aby niespełnienie wymogu dotyczącego kształcenia ustawicznego podlegało odpowiednim sankcjom, o których mowa w art. 30.

Artykuł 14

Zatwierdzenie biegłych rewidentów z innych Państw Członkowskich

Właściwe władze Państw Członkowskich ustanowią procedury zatwierdzania biegłych rewidentów, które zostały zatwierdzone w innych Państwach Członkowskich. Procedury te nie mogą wykraczać poza wymóg zdania testu umiejętności zgodnie z art. 4 dyrektywy Rady 89/48/EWG (18). Test umiejętności,
  przeprowadzany w jednym z języków dopuszczonych przez przepisy dotyczące języka obowiązujące w danym Państwie Członkowskim
  , obejmuje jedynie dostateczną znajomość przez biegłego rewidenta ustaw i rozporządzeń danego Państwa Członkowskiego w zakresie istotnym dla badania ustawowego.

ROZDZIAŁ III

REJESTRACJA

Artykuł 15

Rejestr publiczny

1.   Państwa Członkowskie zapewniają, by biegli rewidenci i firmy audytorskie, które zostały zatwierdzone, były wpisane do rejestru publicznego zgodnie z art. 16 i 17.
  W wyjątkowych okolicznościach Państwa Członkowskie mogą odstąpić od stosowania wymogów określonych w niniejszym artykule oraz art. 16 dotyczących ujawnienia informacji, ale wyłącznie w zakresie niezbędnym do zmniejszenia bezpośredniego i znaczącego zagrożenia dla bezpieczeństwa osobistego jakichkolwiek osób.

2.   Państwa Członkowskie zapewniają, że każdy biegły rewident i każda firma audytorska są identyfikowani w rejestrze publicznym pod indywidualnym numerem. Rejestrowane informacje są
  gromadzone
  w rejestrze w formie elektronicznej i są publicznie dostępne w wersji elektronicznej.

3.   Rejestr publiczny zawiera ponadto nazwę i adres właściwych władz kierujących
  zatwierdzaniem, o którym mowa w art. 3,
  zapewnieniem jakości, o którym mowa w art. 29, dochodzeniami i sankcjami wobec biegłych rewidentów i firm audytorskich, o których mowa w art. 30, oraz nadzorem publicznym, o którym mowa w art. 32.

4.   Państwa Członkowskie zapewniają, aby rejestr publiczny został w pełni uruchomiony nie później niż (19).

Artykuł 16

Rejestracja biegłych rewidentów

1.
     Jeśli chodzi o biegłych rewidentów, rejestr publiczny musi zawierać co najmniej następujące informacje:

| a) | imię i nazwisko, adres i numer rejestracji, |
| --- | --- |

a)

imię i nazwisko, adres i numer rejestracji,

| b) | jeśli ma to zastosowanie,
  nazwa, adres, adres strony internetowej
  i
  numer rejestracji firm(-y) audytorskiej(-ich)
  , przez
  którą(-e)
  biegły rewident jest zatrudniany lub z
  którą(-ymi)
  jest związany jako wspólnik bądź w inny sposób; |
| --- | --- |

b)

jeśli ma to zastosowanie,
  nazwa, adres, adres strony internetowej
  i
  numer rejestracji firm(-y) audytorskiej(-ich)
  , przez
  którą(-e)
  biegły rewident jest zatrudniany lub z
  którą(-ymi)
  jest związany jako wspólnik bądź w inny sposób;

| c) | każda inna rejestracja(-cje) w charakterze biegłego rewidenta przez właściwe władze innych Państw Członkowskich i w charakterze rewidenta przez państwa trzecie, w tym nazwa(-y) władzy(władz) rejestrujących oraz, jeśli ma to zastosowanie, numer(-y) rejestracji. |
| --- | --- |

c)

każda inna rejestracja(-cje) w charakterze biegłego rewidenta przez właściwe władze innych Państw Członkowskich i w charakterze rewidenta przez państwa trzecie, w tym nazwa(-y) władzy(władz) rejestrujących oraz, jeśli ma to zastosowanie, numer(-y) rejestracji.

2.
     
  Rewidenci z państwa trzeciego, zarejestrowani zgodnie z art. 45 będą wyraźnie figurować w rejestrze jako takowi, a nie jako biegli rewidenci.

Artykuł 17

Rejestracja firm audytorskich

1.
     Jeśli chodzi o firmy audytorskie, rejestr publiczny musi przynajmniej zawierać następujące informacje:

| a) | nazwa, adres i numer rejestracji, |
| --- | --- |

a)

nazwa, adres i numer rejestracji,

| b) | forma prawna, |
| --- | --- |

b)

forma prawna,

| c) | informacje kontaktowe, główna osoba do kontaktów oraz, gdzie dotyczy, adres strony internetowej, |
| --- | --- |

c)

informacje kontaktowe, główna osoba do kontaktów oraz, gdzie dotyczy, adres strony internetowej,

| d) | adres każdego biura w danym Państwie Członkowskim, |
| --- | --- |

d)

adres każdego biura w danym Państwie Członkowskim,

| e) | nazwisko i numer rejestracji wszystkich biegłych rewidentów, zatrudnianych przez firmę audytorską lub związanych z nią w charakterze wspólnika lub w inny sposób, |
| --- | --- |

e)

nazwisko i numer rejestracji wszystkich biegłych rewidentów, zatrudnianych przez firmę audytorską lub związanych z nią w charakterze wspólnika lub w inny sposób,

| f) | nazwiska i adresy służbowe wszystkich właścicieli i udziałowców, |
| --- | --- |

f)

nazwiska i adresy służbowe wszystkich właścicieli i udziałowców,

| g) | nazwiska i adresy służbowe wszystkich członków organu administracyjnego bądź zarządczego, |
| --- | --- |

g)

nazwiska i adresy służbowe wszystkich członków organu administracyjnego bądź zarządczego,

| h) | jeśli dotyczy, członkostwo w sieci oraz wykaz nazwisk i adresów firm będących ich członkami bądź podmiotów stowarzyszonych lub wskazanie miejsca, gdzie te informacje są publicznie dostępne, |
| --- | --- |

h)

jeśli dotyczy, członkostwo w sieci oraz wykaz nazwisk i adresów firm będących ich członkami bądź podmiotów stowarzyszonych lub wskazanie miejsca, gdzie te informacje są publicznie dostępne,

| i) | wszystkie inne rejestracje jako firmy audytorskiej przez właściwe władze innych Państw Członkowskich oraz jako jednostki badającej przez państwa trzecie, w tym nazwa(y) organu(ów) rejestrującego(ych) oraz, jeśli ma to zastosowanie, numer(y) rejestracji. |
| --- | --- |

i)

wszystkie inne rejestracje jako firmy audytorskiej przez właściwe władze innych Państw Członkowskich oraz jako jednostki badającej przez państwa trzecie, w tym nazwa(y) organu(ów) rejestrującego(ych) oraz, jeśli ma to zastosowanie, numer(y) rejestracji.

2.
     
  Jednostki badające z państwa trzeciego, zarejestrowane zgodnie z art. 45 będą w rejestrze wyraźnie występować jako takowe, a nie jako firmy audytorskie.

Artykuł 18

Aktualizacja informacji w rejestrze

Państwa Członkowskie zapewniają, aby biegli rewidenci i firmy audytorskie bez nieuzasadnionej zwłoki zgłaszali/zgłaszały właściwym władzom odpowiedzialnym za rejestr publiczny wszelkie zmiany dotyczące informacji zawartych w rejestrze publicznym. Po otrzymaniu zgłoszenia rejestr publiczny jest zaktualizowany bez nieuzasadnionej zwłoki.

Artykuł 19

Odpowiedzialność za informacje zawarte w rejestrze

Informacje
  dostarczone odpowiednim właściwym władzom
  zgodnie z
  art. 16, 17 i 18
  muszą być podpisane przez danego biegłego rewidenta lub firmę audytorską.
  W przypadku gdy właściwa władza przewiduje przekazywanie tych informacji drogą elektroniczną,
  można to zrobić
  na przykład
  przy pomocy podpisu elektronicznego w rozumieniu art. 2 pkt 1 dyrektywy 1999/93/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnotowych ram prawnych podpisów elektronicznych
   (20).

Artykuł 20

Język

1.   Informacje wpisane do rejestru publicznego są zapisane w jednym z języków dopuszczonych przez przepisy dotyczące języka obowiązujące w danym Państwie Członkowskim.

2.   Państwa Członkowskie mogą zezwolić, aby informacje te były wpisane do rejestru publicznego dodatkowo w innym języku(-ach) Wspólnoty. Państwa Członkowskie mogą wprowadzić wymóg uwierzytelniania tłumaczeń tych informacji.

We wszystkich przypadkach dane Państwo Członkowskie zapewniają, aby w rejestrze znalazła się informacja, czy tłumaczenie jest uwierzytelnione, czy nie.

ROZDZIAŁ IV

ETYKA ZAWODOWA,
  NIEZALEŻNOŚĆ I
  TAJEMNICA ZAWODOWA

Artykuł 21

Etyka zawodowa

1.   Państwa Członkowskie zapewniają, by wszyscy biegli rewidenci i firmy audytorskie podlegali zasadom etyki zawodowej.
  Obejmują one
  co najmniej
  służbę w interesie publicznym,
  ich uczciwość i obiektywizm oraz kompetencje zawodowe i należytą staranność.

2.   
  W celu zagwarantowania poufności w badaniu oraz w celu zagwarantowania jednolitego stosowania ust. 1
  Komisja może
  , zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 48 ust. 2
  , przyjąć środki wykonawcze dotyczące zasad etyki
  zawodowej
  .

Artykuł 22

Niezależność i obiektywizm

1.   Państwa Członkowskie zapewniają, aby przeprowadzając badanie ustawowe
  dany
  biegły rewident
  i/lub
  firma audytorska zachowali niezależność od badanej jednostki i nie byli zaangażowani w
  proces podejmowania decyzji
  przez badaną
  jednostkę.

2.
     
  Państwa Członkowskie gwarantują, że biegły rewident lub firma audytorska nie mogą przeprowadzić badania ustawowego, jeżeli zachodzi jakikolwiek bezpośredni lub pośredni związek — o charakterze finansowym, gospodarczym, stosunku pracy lub innego rodzaju, włączając świadczenie dodatkowych usług nie związanych z badaniem — między biegłym rewidentem, firmą audytorską lub siecią a badaną jednostką, na podstawie którego obiektywna, rozsądna i poinformowana strona trzecia wywnioskowałaby, że niezależność biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej jest naruszona. Jeżeli na niezależność biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej mają wpływ zagrożenia, takie jak kontrola własnej działalności, interes własny, występowanie w czyimś interesie, zażyłość lub zaufanie bądź zastraszenie, dany biegły rewident lub firma audytorska musi zastosować zabezpieczenia w celu złagodzenia tych zagrożeń. Jeżeli waga zagrożeń w porównaniu do zastosowanych zabezpieczeń jest taka, że niezależność zostaje naruszona, biegły rewident lub firma audytorska nie prowadzą badania ustawowego.

Państwa Członkowskie zapewniają również, by w zakresie badań ustawowych jednostek interesu publicznego biegły rewident lub firma audytorska, jeżeli wymaga tego zabezpieczenie niezależności biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej, nie prowadziła ustawowego badania w przypadku kontroli własnej działalności lub wystąpienia interesu własnego.

3.   Państwa Członkowskie zapewniają, aby biegli rewidenci lub firmy audytorskie dokumentowali w dokumentacji rewizyjnej wszystkie
  poważne
  zagrożenia dla swej niezależności oraz zabezpieczenia, zastosowane w celu złagodzenia tych zagrożeń.

4.
     
  W celu zagwarantowania poufności w badaniu oraz w celu zagwarantowania jednolitego stosowania ust. 1 i 2, Komisja może, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 48 ust. 2, przyjąć środki oparte na zasadach środki wykonawcze dotyczące:

| a) | zagrożeń i zabezpieczeń, o których mowa w ust. 3; |
| --- | --- |

a)

zagrożeń i zabezpieczeń, o których mowa w ust. 3;

| b) | sytuacji, w której powaga zagrożeń, o której mowa w ust. 3 jest na tyle znacząca, że narusza niezależność biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej; |
| --- | --- |

b)

sytuacji, w której powaga zagrożeń, o której mowa w ust. 3 jest na tyle znacząca, że narusza niezależność biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej;

| c) | przypadków kontroli własnej działalności lub występowania interesu własnego, o których mowa w ust. 2 akapicie drugim, w których badanie ustawowe może lub nie może zostać przeprowadzone. |
| --- | --- |

c)

przypadków kontroli własnej działalności lub występowania interesu własnego, o których mowa w ust. 2 akapicie drugim, w których badanie ustawowe może lub nie może zostać przeprowadzone.

Artykuł 23

Poufność i tajemnica zawodowa

1.   Państwa Członkowskie zapewniają, aby wszystkie informacje i dokumenty, do których biegły rewident lub firma audytorska ma dostęp w trakcie przeprowadzania badania ustawowego, były chronione na podstawie odpowiednich przepisów dotyczących poufności i tajemnicy zawodowej.

2.   Przepisy dotyczące poufności i tajemnicy zawodowej, odnoszące się do biegłych rewidentów bądź firm audytorskich nie mogą wstrzymywać wprowadzania w życie
  przepisów niniejszej dyrektywy.

3.
     
  W przypadku zastąpienia jednego biegłego rewidenta bądź firmy audytorskiej przez innego biegłego rewidenta lub firmę audytorską, zastępowany biegły rewident lub firma audytorska udostępnia nowemu biegłemu rewidentowi lub firmie audytorskiej wszelkie właściwe informacje na temat badanej jednostki.

4.
     
  Biegły rewident lub firma audytorska, która przestała wykonywać określone zlecenie na przeprowadzenie badania, jak również były biegły rewident lub firma audytorska nadal podlegają przepisom ust. 1 i 2 w zakresie tego zlecenia.

Artykuł 24

Niezależność i obiektywizm biegłych rewidentów przeprowadzających badanie ustawowe w imieniu firm audytorskich

Państwa Członkowskie zapewniają, aby właściciele lub akcjonariusze firmy audytorskiej jak również członkowie organów administracyjnych, zarządzających i nadzorczych takiej firmy lub firmy powiązanej, nie ingerowali w przeprowadzanie badania ustawowego w jakikolwiek sposób zagrażający niezależności i obiektywizmowi biegłego rewidenta, który przeprowadza badanie ustawowe w imieniu firmy audytorskiej.

Artykuł 25

Wynagrodzenie za badania

Państwa Członkowskie zapewniają istnienie stosownych przepisów dotyczących wynagrodzeń za badania ustawowe,
  które

  przewidują że wynagrodzenia te:

| a) | nie
  są uzależnione ani kształtowane przez świadczenie dodatkowych usług na rzecz badanej jednostki, |
| --- | --- |

a)

nie
  są uzależnione ani kształtowane przez świadczenie dodatkowych usług na rzecz badanej jednostki,

| b) | nie mają w żadnej mierze charakteru przypadkowego. |
| --- | --- |

b)

nie mają w żadnej mierze charakteru przypadkowego.

ROZDZIAŁ V

STANDARDY REWIZJI FINANSOWEJ I SPRAWOZDAWCZOŚĆ

Artykuł 26

Standardy rewizji finansowej

1.   Państwa Członkowskie wymagają od biegłych rewidentów i firm audytorskich prowadzenia badań ustawowych zgodnie z międzynarodowymi standardami rewizji finansowej przyjętymi przez Komisję zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 48 ust. 2.
  Państwa Członkowskie mogą w dalszym ciągu stosować standardy krajowe, dopóki Komisja nie przyjmie międzynarodowych standardów obejmujących te same kwestie. Przyjęte międzynarodowe standardy rewizji finansowej publikowane są w całości we wszystkich językach urzędowych Wspólnoty w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

2.   
  Komisja może podejmować decyzje zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 48 ust. 2, w sprawie możności stosowania wewnątrz Wspólnoty międzynarodowych standardów rewizji finansowej.
  Komisja przyjmuje międzynarodowe standardy rewizji finansowej do stosowania we Wspólnocie jedynie wtedy, jeśli:

| a) | są ogólnie uznawane w skali międzynarodowej i zostały opracowane z uwzględnieniem prawidłowej, należytej procedury, nadzoru publicznego i przejrzystości, oraz |
| --- | --- |

a)

są ogólnie uznawane w skali międzynarodowej i zostały opracowane z uwzględnieniem prawidłowej, należytej procedury, nadzoru publicznego i przejrzystości, oraz

| b) | przyczyniają się do wysokiego poziomu
  wiarygodności
  i jakości
  rocznych lub skonsolidowanych sprawozdań finansowych zgodnie z zasadami określonymi w art. 2 ust. 3 dyrektywy 78/660/EWG i art. 16 ust. 3 dyrektywy 83/349/EWG
  , oraz |
| --- | --- |

b)

przyczyniają się do wysokiego poziomu
  wiarygodności
  i jakości
  rocznych lub skonsolidowanych sprawozdań finansowych zgodnie z zasadami określonymi w art. 2 ust. 3 dyrektywy 78/660/EWG i art. 16 ust. 3 dyrektywy 83/349/EWG
  , oraz

| c) | prowadzą do dobra wspólnego Europy. |
| --- | --- |

c)

prowadzą do dobra wspólnego Europy.

3.   Państwa Członkowskie mogą
  określić procedury lub wymogi dotyczące
  badania,
  uzupełniające
  —
  lub w wyjątkowych przypadkach ograniczające — międzynarodowe standardy rewizji finansowej
  jedynie wtedy, gdy wynikają one ze szczególnych
  krajowych
  wymogów
  prawnych dotyczących
  badania ustawowego. Państwa Członkowskie
  zapewnią zgodność tych dodatkowych procedur audytu lub wymogów z przepisami określonymi w ust. 2 lit. b) i c) oraz
  poinformują o
  nich
  Komisję
  i Państwa Członkowskie przed ich przyjęciem. W wyjątkowych przypadkach pominięcia części międzynarodowych standardów rewizji finansowej Państwa Członkowskie poinformują Komisję i pozostałe Państwa Członkowskie o swoich specyficznych wymogach prawnych, jak również powodach ich utrzymywania przynajmniej na sześć miesięcy przed przyjęciem ich krajowym przyjęciem lub, w przypadku wymogów już obowiązujących w momencie przyjęcia międzynarodowego standardu rewizji finansowej, w terminie trzech miesięcy od przyjęcia właściwego standardu rewizji finansowej.

4.
     
  Państwa Członkowskie mogą wprowadzić dodatkowego wymogi dotyczące badania ustawowego rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych na okres dwóch lat od upływu terminu transpozycji ustanowionego w art. 53 ust. 1.

Artykuł 27

Badanie ustawowe skonsolidowanych sprawozdań finansowych

Państwa Członkowskie zapewniają, aby w przypadku badania ustawowego skonsolidowanych sprawozdań finansowych grupy przedsiębiorstw:

| a) | rewident grupy ponosił pełną odpowiedzialność za raport z badania skonsolidowanych sprawozdań finansowych, |
| --- | --- |

a)

rewident grupy ponosił pełną odpowiedzialność za raport z badania skonsolidowanych sprawozdań finansowych,

| b) | biegły rewident grupy
  przeprowadza kontrolę i
  zatrzymuje dokumentację swej kontroli pracy w zakresie rewizji finansowej wykonanej przez
  biegłego(-ych) rewidenta(-ów) z państwa trzeciego, biegłego(-ych) rewidenta(-ów), jednostkę(-ki) badającą(-e) z państwa trzeciego lub firmę(-y) audytorską(-kie) w celu audytu grupy. Dokumentacja zachowana przez biegłego rewidenta grupy musi być wystarczająca dla prawidłowej oceny pracy biegłego rewidenta grupy przez właściwą władzę; |
| --- | --- |

b)

biegły rewident grupy
  przeprowadza kontrolę i
  zatrzymuje dokumentację swej kontroli pracy w zakresie rewizji finansowej wykonanej przez
  biegłego(-ych) rewidenta(-ów) z państwa trzeciego, biegłego(-ych) rewidenta(-ów), jednostkę(-ki) badającą(-e) z państwa trzeciego lub firmę(-y) audytorską(-kie) w celu audytu grupy. Dokumentacja zachowana przez biegłego rewidenta grupy musi być wystarczająca dla prawidłowej oceny pracy biegłego rewidenta grupy przez właściwą władzę;

| c) | kiedy element grupy
  przedsiębiorstw
  jest badany przez
  biegłego(-ych) rewidenta(-ów) lub jednostkę(-ki) badającą(-e) z państwa trzeciego, nie posiadającego umowy o współpracy, o której mowa w art. 47, biegły rewident grupy odpowiada za zapewnienie na żądanie prawidłowego dostarczenia do organów nadzoru publicznego dokumentacji pracy w zakresie badania sprawozdania finansowego, przeprowadzonego przez biegłego(-ych) rewidenta(-ów) lub jednostkę(-i) badającą(-e) z państwa trzeciego, łącznie z dokumentami roboczymi, istotnymi dla audytu grupy. W celu zapewnienia dostarczenia takich dokumentów, biegły rewident grupy musi zatrzymać egzemplarz takiej dokumentacji, bądź też uzgodnić z biegłym (-i) rewidentem(-ami) lub jednostką(-ami) badającą(-ymi) z państwa trzeciego swój prawidłowy i nieograniczony dostęp na żądanie lub podjąć jakiekolwiek inne stosowne działania. Jeżeli przeszkody prawne lub inne uniemożliwią przekazanie dokumentacji z badania z państwa trzeciego do biegłego rewidenta grupy, dokumentacja zachowana przez biegłego rewidenta grupy musi zawierać dowody, że biegły rewident wszczął stosowne procedury w celu uzyskania dostępu do dokumentacji badania oraz, w przypadku przeszkód innych niż przeszkody prawne wynikające z przepisów tego państwa, dowody na istnienie takich przeszkód. |
| --- | --- |

c)

kiedy element grupy
  przedsiębiorstw
  jest badany przez
  biegłego(-ych) rewidenta(-ów) lub jednostkę(-ki) badającą(-e) z państwa trzeciego, nie posiadającego umowy o współpracy, o której mowa w art. 47, biegły rewident grupy odpowiada za zapewnienie na żądanie prawidłowego dostarczenia do organów nadzoru publicznego dokumentacji pracy w zakresie badania sprawozdania finansowego, przeprowadzonego przez biegłego(-ych) rewidenta(-ów) lub jednostkę(-i) badającą(-e) z państwa trzeciego, łącznie z dokumentami roboczymi, istotnymi dla audytu grupy. W celu zapewnienia dostarczenia takich dokumentów, biegły rewident grupy musi zatrzymać egzemplarz takiej dokumentacji, bądź też uzgodnić z biegłym (-i) rewidentem(-ami) lub jednostką(-ami) badającą(-ymi) z państwa trzeciego swój prawidłowy i nieograniczony dostęp na żądanie lub podjąć jakiekolwiek inne stosowne działania. Jeżeli przeszkody prawne lub inne uniemożliwią przekazanie dokumentacji z badania z państwa trzeciego do biegłego rewidenta grupy, dokumentacja zachowana przez biegłego rewidenta grupy musi zawierać dowody, że biegły rewident wszczął stosowne procedury w celu uzyskania dostępu do dokumentacji badania oraz, w przypadku przeszkód innych niż przeszkody prawne wynikające z przepisów tego państwa, dowody na istnienie takich przeszkód.

Artykuł 28

Sprawozdawczość z badania

1.   W przypadku gdy firma audytorska przeprowadza badanie ustawowe, sprawozdanie z badania musi zostać podpisane przez biegłego rewidenta(ów), przeprowadzającego(ych) badanie ustawowe w imieniu firmy audytorskiej.
  W wyjątkowych okolicznościach Państwa Członkowskie mogą postanowić, że podpis ten nie musi być ujawniany opinii publicznej, jeżeli takie ujawnienie mogłoby prowadzić do bezpośredniego i znaczącego zagrożenia dla bezpieczeństwa osobistego jakiejkolwiek osoby. W każdym przypadku nazwisko(-a) danej(-ych) osoby(-ób)musi(-szą) być znane odpowiednim właściwym władzom.

2.   
  Niezależnie od art. 51a ust. 1 dyrektywy 78/660/EWG i w przypadku gdyby Komisja nie przyjęła wspólnego standardowego sprawozdania z badania zgodnie z art. 26 ust. 1,
  Komisja może zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 48 ust. 2

  , w celu zwiększenia zaufania społeczeństwa do funkcji badania,
  przyjąć wspólne standardowe sprawozdanie z badania dla rocznych lub skonsolidowanych sprawozdań finansowych, przygotowanych zgodnie z zatwierdzonymi międzynarodowymi standardami rachunkowości.

ROZDZIAŁ VI

ZAPEWNIENIE JAKOŚCI

Artykuł 29

Systemy zapewniania jakości

1.   Państwa Członkowskie zapewniają, aby wszyscy biegli rewidenci i firmy audytorskie były objęte systemem zapewniania jakości spełniającym co najmniej poniższe kryteria:

| a) | system zapewniania jakości musi być zorganizowany w sposób gwarantujący jego niezależność od kontrolowanych biegłych rewidentów i firm audytorskich oraz podlegać nadzorowi publicznemu opisanemu w rozdziale VIII, |
| --- | --- |

a)

system zapewniania jakości musi być zorganizowany w sposób gwarantujący jego niezależność od kontrolowanych biegłych rewidentów i firm audytorskich oraz podlegać nadzorowi publicznemu opisanemu w rozdziale VIII,

| b) | finansowanie działania systemu zapewniania jakości musi być bezpieczne i nie może podlegać jakimkolwiek niepożądanym wpływom ze strony biegłych rewidentów lub firm audytorskich, |
| --- | --- |

b)

finansowanie działania systemu zapewniania jakości musi być bezpieczne i nie może podlegać jakimkolwiek niepożądanym wpływom ze strony biegłych rewidentów lub firm audytorskich,

| c) | system zapewniania jakości musi dysponować odpowiednimi zasobami, |
| --- | --- |

c)

system zapewniania jakości musi dysponować odpowiednimi zasobami,

| d) | osoby przeprowadzające kontrole mające na celu zapewnienie jakości muszą posiadać odpowiednie wykształcenie zawodowe i stosowne doświadczenie w zakresie badania ustawowego oraz sprawozdawczości finansowej, połączone ze szczegółowym szkoleniem w zakresie przeprowadzania kontroli mającej na celu zapewnienie jakości, |
| --- | --- |

d)

osoby przeprowadzające kontrole mające na celu zapewnienie jakości muszą posiadać odpowiednie wykształcenie zawodowe i stosowne doświadczenie w zakresie badania ustawowego oraz sprawozdawczości finansowej, połączone ze szczegółowym szkoleniem w zakresie przeprowadzania kontroli mającej na celu zapewnienie jakości,

| e) | wybór kontrolerów realizujących konkretne zlecenie kontroli jakości musi przebiegać zgodnie z obiektywną procedurą
  mającą zapewnić
  , że między kontrolerami a kontrolowanym biegłym rewidentem lub firmą audytorską nie zachodzi konflikt interesów, |
| --- | --- |

e)

wybór kontrolerów realizujących konkretne zlecenie kontroli jakości musi przebiegać zgodnie z obiektywną procedurą
  mającą zapewnić
  , że między kontrolerami a kontrolowanym biegłym rewidentem lub firmą audytorską nie zachodzi konflikt interesów,

| f) | zakres kontroli mającej na celu zapewnienie jakości
  popartej odpowiednim sprawdzeniem wybranych akt
  musi obejmować ocenę
  zgodności
  z obowiązującymi standardami rewizji finansowej i wymogami z zakresu niezależności,
  ilości i jakości wykorzystanych zasobów, opłat naliczonych za badanie oraz wewnętrznego systemu kontroli jakości firmy audytorskiej
  , |
| --- | --- |

f)

zakres kontroli mającej na celu zapewnienie jakości
  popartej odpowiednim sprawdzeniem wybranych akt
  musi obejmować ocenę
  zgodności
  z obowiązującymi standardami rewizji finansowej i wymogami z zakresu niezależności,
  ilości i jakości wykorzystanych zasobów, opłat naliczonych za badanie oraz wewnętrznego systemu kontroli jakości firmy audytorskiej
  ,

| g) | w wyniku kontroli mającej na celu zapewnienie jakości musi zostać sporządzone sprawozdanie zawierające główne wnioski z kontroli mającej na celu zapewnienie jakości, |
| --- | --- |

g)

w wyniku kontroli mającej na celu zapewnienie jakości musi zostać sporządzone sprawozdanie zawierające główne wnioski z kontroli mającej na celu zapewnienie jakości,

| h) | kontrole mające na celu zapewnienie jakości muszą być przeprowadzane co najmniej co sześć lat, |
| --- | --- |

h)

kontrole mające na celu zapewnienie jakości muszą być przeprowadzane co najmniej co sześć lat,

| i) | ogólne rezultaty funkcjonowania systemu zapewniania jakości muszą być corocznie publikowane, |
| --- | --- |

i)

ogólne rezultaty funkcjonowania systemu zapewniania jakości muszą być corocznie publikowane,

| j) | zalecenia wynikające z przeprowadzonych kontroli jakości muszą zostać wykonane przez biegłego rewidenta lub firmę audytorską w odpowiednio krótkim czasie. |
| --- | --- |

j)

zalecenia wynikające z przeprowadzonych kontroli jakości muszą zostać wykonane przez biegłego rewidenta lub firmę audytorską w odpowiednio krótkim czasie.

W przypadku, gdy zalecenia, o których mowa w lit. j), nie zostaną wykonane, dany biegły rewident lub firma audytorska podlegają
  , w stosownych przypadkach,
  środkom dyscyplinarnym lub sankcjom, o których mowa w art. 30.

2.   Komisja może przyjąć, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 48 ust. 2, środki wykonawcze w
  celu zwiększenia publicznego zaufania do funkcji badania oraz zapewnienia jednolitego stosowania ust. 1 lit. a), b) oraz e)-j).

ROZDZIAŁ VII

DOCHODZENIA I SANKCJE

Artykuł 30

Systemy dochodzenia i sankcji

1.   Państwa Członkowskie zapewniają istnienie skutecznych systemów dochodzenia i sankcji mających na celu wykrywanie, korygowanie i zapobieganie nieodpowiedniemu wykonywaniu badania ustawowego.

2.   Bez uszczerbku dla obowiązujących w Państwach Członkowskich systemów odpowiedzialności cywilnej, Państwa Członkowskie zapewniają skuteczne, proporcjonalne i odstraszające
  sankcje
  wobec biegłych rewidentów i firm audytorskich w przypadku, gdy badania ustawowe nie są przeprowadzane zgodnie z
  przepisami przyjętymi w ramach wdrażania niniejszej dyrektywy
  .

3.   Państwa Członkowskie postanowią, by
  podjęte środki
  lub
  sankcje, nałożone
  na biegłych rewidentów i firmy audytorskie, były odpowiednio ujawniane opinii publicznej. Sankcje powinny obejmować możliwość cofnięcia
  zatwierdzenia.

Artykuł 31

Odpowiedzialność biegłego rewidenta

Do końca 2006 r. Komisja przedstawi sprawozdanie na temat wpływu obowiązujących krajowych reguł w dziedzinie odpowiedzialności za przeprowadzenie badań ustawowych na europejskie rynki kapitałowe oraz na temat warunków ubezpieczenia biegłych audytorów i firm audytorskich, z uwzględnieniem analizy ograniczeń odpowiedzialności finansowej. W odpowiednich przypadkach Komisja przeprowadzi publiczne konsultacje. Na podstawie tego sprawozdania Komisja, jeśli uzna to za stosowne, wyda Państwom Członkowskim zalecenia.

ROZDZIAŁ VIII

NADZÓR PUBLICZNY I ROZWIĄZANIA REGULACYJNE POMIĘDZY PAŃSTWAMI CZŁONKOWSKIMI

Artykuł 32

Zasady nadzoru publicznego

1.   Państwa Członkowskie organizują skuteczny system nadzoru publicznego nad biegłymi rewidentami i firmami audytorskimi w oparciu o zasady zawarte w ust. od 2 do 7.

2.   Publicznym nadzorem muszą być objęci wszyscy biegli rewidenci i firmy audytorskie.

3.   System nadzoru publicznego musi być zarządzany przez osoby niewykonujące zawodu, które są zorientowane w dziedzinach istotnych dla badań ustawowych. Państwa Członkowskie mogą jednak dopuścić, by w zarządzaniu systemem nadzoru publicznego uczestniczyły — pozostając w mniejszości — osoby zawód wykonujące. Osoby uczestniczące w
  zarządzaniu systemem nadzoru publicznego
  muszą być wybierane na podstawie niezależnej i przejrzystej procedury wyboru.

4.   Do system nadzoru publicznego musi należeć ostateczna odpowiedzialność za:

| a) | zatwierdzanie i rejestrację biegłych rewidentów i firm audytorskich, |
| --- | --- |

a)

zatwierdzanie i rejestrację biegłych rewidentów i firm audytorskich,

| b) | przyjmowanie standardów etycznych, wewnętrznej kontroli jakości firm audytorskich oraz rewizji finansowej, |
| --- | --- |

b)

przyjmowanie standardów etycznych, wewnętrznej kontroli jakości firm audytorskich oraz rewizji finansowej,

| c) | doskonalenie ustawiczne, zapewnianie jakości oraz systemy dochodzeń i systemy dyscyplinarne. |
| --- | --- |

c)

doskonalenie ustawiczne, zapewnianie jakości oraz systemy dochodzeń i systemy dyscyplinarne.

5.   System nadzoru publicznego musi mieć prawo przeprowadzania — w razie zaistnienia potrzeby — dochodzeń w odniesieniu do biegłych rewidentów i firm audytorskich, jak również musi mieć prawo podejmowania stosownych działań.

6.   System nadzoru publicznego musi być przejrzysty. Niezbędne jest publikowanie rocznych programów prac i sprawozdań z działalności systemu.

7.   System nadzoru publicznego musi być odpowiednio finansowany. Finansowanie systemu nadzoru publicznego musi być bezpieczne i wolne od
  jakiegokolwiek niewłaściwego
  wpływu biegłych rewidentów bądź firm audytorskich.

Artykuł 33

Współpraca na szczeblu wspólnotowym pomiędzy systemami nadzoru publicznego

Państwa Członkowskie zapewnią, aby rozwiązania regulacyjne w zakresie systemów nadzoru publicznego zezwalały na skuteczną współpracę na szczeblu wspólnotowym pomiędzy działaniami nadzorczymi Państw Członkowskich. W tym zakresie Państwa Członkowskie muszą wyznaczyć jeden podmiot jako odpowiedzialny za zapewnienie
  współpracy.

Artykuł 34

Wzajemne uznawanie rozwiązań regulacyjnych pomiędzy Państwami Członkowskimi

1.   Rozwiązania regulacyjne pomiędzy Państwami Członkowskimi powinny respektować zasadę regulacji i nadzoru państwa rodzimego, tj. Państwa Członkowskiego, w którym biegły rewident lub firma audytorska zostali zatwierdzeni, a badana jednostka ma zarejestrowaną siedzibę.

2.   W przypadku badania ustawowego skonsolidowanych sprawozdań finansowych Państwo Członkowskie, wymagające przeprowadzenia badania skonsolidowanych sprawozdań finansowych, nie może, w odniesieniu do badania ustawowego nakładać na biegłego rewidenta lub firmę audytorską przeprowadzającą ustawowe badanie jednostki zależnej, utworzonej w innym Państwie Członkowskich, żadnych dodatkowych wymogów dotyczących rejestracji, kontroli mających na celu zapewnienie jakości, standardów rewizji finansowej oraz zasad etyki i niezależności.

3.   W przypadku spółki, której papiery wartościowe są przedmiotem obrotu na rynku regulowanym w Państwie Członkowskim innym niż państwo, w którym spółka ta posiada zarejestrowaną siedzibę, Państwo Członkowskie, w którym te papiery wartościowe są przedmiotem obrotu, nie może w związku z badaniem ustawowym nakładać na biegłego rewidenta lub firmę audytorską przeprowadzającą ustawowe badanie rocznego lub skonsolidowanego sprawozdania finansowego danej spółki, żadnych dodatkowych wymogów dotyczących rejestracji, kontroli mających na celu zapewnienie jakości, standardów rewizji finansowej oraz zasad etyki i niezależności.

Artykuł 35

Wyznaczenie właściwych władz

1.
     
  Państwa Członkowskie wyznaczą jedną lub więcej właściwych władz dla celów zadań przewidzianych w niniejszej dyrektywie. Państwa Członkowskie poinformują Komisję o ich wyznaczeniu.

2.
     
  Właściwe władze powinny być zorganizowane w taki sposób, aby unikać konfliktów interesów.

Artykuł 36

Tajemnica zawodowa

  i współpraca regulacyjna pomiędzy Państwami
  Członkowskimi

1.   Właściwe władze Państw Członkowskich
  odpowiedzialne za zatwierdzanie, rejestrację, zapewnianie jakości, kontrolowanie i dyscyplinę
  współpracują ze sobą, gdy tylko jest to konieczne do wykonywania ich
  poszczególnych zadań wynikających z niniejszej dyrektywy.
  Właściwe władze w
  Państwie Członkowskim odpowiedzialnym za zatwierdzanie, rejestrację, zapewnianie jakości, kontrolowanie i dyscyplinę
  udzielają pomocy właściwym władzom
  w
  innych
  Państwach Członkowskich.
  W szczególności
  właściwe władze
  wymieniają informacje i współpracują przy
  dochodzeniach związanych z prowadzeniem
  badań ustawowych.

2.   
  Obowiązek tajemnicy zawodowej odnosi się do wszystkich osób, które pracują lub pracowały dla właściwych władz. Informacje objęte zakresem tajemnicy zawodowej nie mogą być ujawniane żadnej innej osobie ani władzy, chyba że wymaga tego ustawa, rozporządzenie lub procedury administracyjne Państwa Członkowskiego.

3.   
  Przepisy ust. 2 nie stanowią przeszkody dla wymiany przez właściwe władze informacji poufnych. Dostarczone w tym trybie informacje objęte są obowiązkiem tajemnicy zawodowej, któremu podlegają osoby zatrudnione lub wcześniej zatrudniane przez właściwe władze.

4.   Właściwe władze
  na żądanie natychmiast dostarczają wszelkich informacji potrzebnych w celu, o którym mowa w ust. 1. Gdy to konieczne, właściwe władze otrzymujące jakiekolwiek takie żądanie bez nieuzasadnionej zwłoki podejmują niezbędne środki w celu zebrania żądanych informacji. Jeżeli właściwa władza, do której zwrócono się o informacje, nie jest w stanie ich dostarczyć bez nieuzasadnionej zwłoki, powiadamia żądającą ich właściwą władzę, jakie są tego przyczyny. Dostarczone w tym trybie informacje objęte są obowiązkiem tajemnicy zawodowej, któremu podlegają osoby zatrudnione lub wcześniej zatrudniane przez właściwe władze.

Właściwe władze mogą odmówić udzielenia żądanych informacji, jeżeli:

| a) | udzielenie informacji mogłoby mieć szkodliwy wpływ na suwerenność, bezpieczeństwo lub porządek publiczny państwa, do którego się zwrócono lub naruszać krajowe reguły bezpieczeństwa, lub |
| --- | --- |

a)

udzielenie informacji mogłoby mieć szkodliwy wpływ na suwerenność, bezpieczeństwo lub porządek publiczny państwa, do którego się zwrócono lub naruszać krajowe reguły bezpieczeństwa, lub

| b) | przed organami państwa, do którego skierowano żądanie, wszczęto już postępowanie sądowe w odniesieniu do tych samych działań i przeciwko tym samym biegłym rewidentom i firmom audytorskim, lub |
| --- | --- |

b)

przed organami państwa, do którego skierowano żądanie, wszczęto już postępowanie sądowe w odniesieniu do tych samych działań i przeciwko tym samym biegłym rewidentom i firmom audytorskim, lub

| c) | właściwe władze państwa, do którego skierowano żądanie, wydały prawomocne orzeczenie w sprawie tych samych osób w związku z tymi samymi działaniami. |
| --- | --- |

c)

właściwe władze państwa, do którego skierowano żądanie, wydały prawomocne orzeczenie w sprawie tych samych osób w związku z tymi samymi działaniami.

Bez uszczerbku dla obowiązków, którym podlegają w postępowaniu sądowym, władze otrzymujące informacje na mocy ust. 1 mogą ich użyć jedynie dla celów sprawowania funkcji mieszczących się w zakresie niniejszej dyrektywy oraz w kontekście postępowania administracyjnego lub sądowego, dotyczącego sprawowania tych funkcji.

5.   
  W przypadku, gdy właściwe władze są przekonane, że na terytorium innego Państwa Członkowskiego są lub były prowadzone działania niezgodne z postanowieniami niniejszej dyrektywy, informują i powiadamiają właściwe władze tego drugiego Państwa Członkowskiego w możliwie szczegółowy sposób. Właściwe władze tego drugiego Państwa Członkowskiego podejmują wówczas stosowne działania. Informują powiadamiające właściwe władze o wyniku swoich działań oraz, w miarę możliwości, o istotnych kwestiach, które pojawią się w międzyczasie.

6.
     
  Właściwe władze jednego Państwa Członkowskiego mogą również zażądać przeprowadzenia dochodzenia przez właściwe władze innego Państwa Członkowskiego na terytorium tego drugiego państwa.

Mogą również zażądać, by niektórzy ich pracownicy towarzyszyli pracownikom właściwych władz tego innego Państwa Członkowskiego podczas prowadzenia dochodzenia.

Dochodzenie takie pozostaje pod pełną kontrolą Państwa Członkowskiego, na którego terytorium jest przeprowadzane.

Właściwe władze mogą odmówić podjęcia działań na żądanie przeprowadzenia dochodzenia przewidzianego w akapicie pierwszym, lub na żądanie, by ich pracownikom towarzyszyli pracownicy właściwych władz innego Państwa Członkowskiego, przewidzianego w ust. 2, jeżeli tego rodzaju dochodzenie może negatywnie wpłynąć na suwerenność, bezpieczeństwo lub porządek publiczny państwa, do którego skierowano żądanie lub gdy przed organami danego państwa wszczęto już postępowanie sądowe w odniesieniu do tych samych działań i przeciwko tym samym osobom lub gdy właściwe władze danego państwa wydały prawomocne orzeczenie w sprawie tych samych osób w związku z tymi samymi działaniami.

7.
     
  Komisja może przyjąć zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 48 ust. 2, środki wykonawcze w celu ułatwienia współpracy właściwych władz w dziedzinie procedur wymiany informacji i trybu dochodzeń transgranicznych przewidzianych w ust. 2-4.

ROZDZIAŁ IX

WYBÓR, ZWOLNIENIE I KOMUNIKACJA

Artykuł 37

Wybór biegłych rewidentów lub firm audytorskich

1.
     Wyboru biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej dokonuje walne zgromadzenie udziałowców/akcjonariuszy
  lub członków
  badanej
  jednostki.

2.
     
  Państwa Członkowskie mogą dopuścić alternatywne systemy lub tryby wyboru biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej pod warunkiem, że te systemy lub tryby zostaną opracowane dla zapewnienia niezależności biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej w stosunku do członków kierownictwa organu administracyjnego bądź organu zarządzającego badanej jednostki.

Artykuł 38

Zwolnienie i ustąpienie biegłych rewidentów lub firm audytorskich

1.   Państwa Członkowskie zapewniają, aby biegli rewidenci lub firmy audytorskie mogli/mogły być odwołani/odwoływane tylko w przypadku istnienia zasadnych podstaw; różnicy poglądów w sprawie rozwiązań księgowych lub procedur badania nie uznaje się za zasadną podstawę odwołania.

2.   
  Państwa Członkowskie gwarantują, aby
  badana
  jednostka i
  biegły rewident bądź firma audytorska informowały władzę lub władze odpowiedzialne za nadzór publiczny o swym zwolnieniu bądź ustąpieniu
  w okresie, na jaki zostały powołane,
  i udzielały wystarczającego wyjaśnienia przyczyn tego zwolnienia lub ustąpienia.

Artykuł 39

Zastosowanie do nienotowanych na giełdzie jednostek interesu publicznego

Państwa Członkowskie mogą zwolnić jednostki interesu publicznego, które nie wyemitowały zbywalnych papierów wartościowych dopuszczonych do obrotu na regulowanym rynku w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 18 dyrektywy 2004/39/WE, oraz ich biegłego(ych) rewidenta(-ów) lub firmę(-y) audytorską(-kie,) z jednego lub więcej wymogów niniejszego rozdziału.

ROZDZIAŁ X

PRZEPISY SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE BADANIA USTAWOWEGO JEDNOSTEK INTERESU PUBLICZNEGO

Artykuł 40

Sprawozdanie zapewniające przejrzystość

1.   Państwa Członkowskie zapewnią, aby
  biegli rewidenci
  lub firmy audytorskie przeprowadzające badanie(a) ustawowe jednostek interesu publicznego publikowały na swojej stronie internetowej
  , w ciągu trzech miesięcy od zakończenia każdego roku finansowego,
  roczne sprawozdanie dotyczące przejrzystości, które zawiera przynajmniej:

| a) | opis formy prawnej oraz struktury własnościowej, |
| --- | --- |

a)

opis formy prawnej oraz struktury własnościowej,

| b) | w przypadku, gdy firma audytorska należy do sieci, opis danej sieci jak również rozwiązania prawne i strukturalne w danej sieci, |
| --- | --- |

b)

w przypadku, gdy firma audytorska należy do sieci, opis danej sieci jak również rozwiązania prawne i strukturalne w danej sieci,

| c) | opis
  struktury zarządzania firmy audytorskiej, |
| --- | --- |

c)

opis
  struktury zarządzania firmy audytorskiej,

| d) | opis systemu wewnętrznej kontroli jakości firmy audytorskiej oraz oświadczenie organu administracyjnego lub zarządzającego na temat skuteczności jego funkcjonowania, |
| --- | --- |

d)

opis systemu wewnętrznej kontroli jakości firmy audytorskiej oraz oświadczenie organu administracyjnego lub zarządzającego na temat skuteczności jego funkcjonowania,

| e) | wskazanie, kiedy odbyła się ostatnia kontrola jakości,
  o której mowa w art. 29
  , |
| --- | --- |

e)

wskazanie, kiedy odbyła się ostatnia kontrola jakości,
  o której mowa w art. 29
  ,

| f) | wykaz jednostek interesu publicznego, dla których dana firma audytorska przeprowadzała badanie ustawowe w poprzednim roku, |
| --- | --- |

f)

wykaz jednostek interesu publicznego, dla których dana firma audytorska przeprowadzała badanie ustawowe w poprzednim roku,

| g) | oświadczenie o praktykach firmy w dziedzinie niezależności zawierające również potwierdzenie, że została przeprowadzona wewnętrzna kontrola przestrzegania zasad niezależności, |
| --- | --- |

g)

oświadczenie o praktykach firmy w dziedzinie niezależności zawierające również potwierdzenie, że została przeprowadzona wewnętrzna kontrola przestrzegania zasad niezależności,

| h) | oświadczenie o przyjętej przez firmę polityce w dziedzinie doskonalenia ustawicznego biegłych rewidentów, o którym mowa w art. 13, |
| --- | --- |

h)

oświadczenie o przyjętej przez firmę polityce w dziedzinie doskonalenia ustawicznego biegłych rewidentów, o którym mowa w art. 13,

| i) | informacje finansowe ilustrujące znaczenie danej firmy audytorskiej, takie jak łączny obrót w rozbiciu na wynagrodzenia uzyskane za ustawowe badanie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych oraz wynagrodzenia naliczone za inne usługi atestacyjne, usługi doradztwa podatkowego oraz inne usługi nie będące badaniem, |
| --- | --- |

i)

informacje finansowe ilustrujące znaczenie danej firmy audytorskiej, takie jak łączny obrót w rozbiciu na wynagrodzenia uzyskane za ustawowe badanie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych oraz wynagrodzenia naliczone za inne usługi atestacyjne, usługi doradztwa podatkowego oraz inne usługi nie będące badaniem,

| j) | informacje o zasadach wynagradzania partnerów. |
| --- | --- |

j)

informacje o zasadach wynagradzania partnerów.

Państwa Członkowskie mogą w wyjątkowych okolicznościach zrezygnować ze stosowania wymogu w lit. f) w zakresie koniecznym dla złagodzenia bezpośredniego i znaczącego zagrożenia dla bezpieczeństwa osobistego jakiejkolwiek osoby.

2.   Sprawozdanie dotyczące przejrzystości musi być podpisane przez
  biegłego rewidenta bądź
  firmę audytorską
  , zależnie od okoliczności
  . Można to uczynić
  na przykład
  za pomocą podpisu elektronicznego w rozumieniu
  art. 2 ust. 1
  dyrektywy 1999/93/WE.

Artykuł 41

Komitet ds. badania

1.   Jednostki interesu publicznego posiadają komitet ds. audytu.
  Państwa Członkowskie określą, czy komitet ds. audytu powinien składać się
  z
  niezależnych
  członków organu administracyjnego nieposiadających uprawnień wykonawczych
  i/
  lub członków organu nadzorczego badanej jednostki
  i/lub członków wybranych większością głosów na walnym zgromadzeniu udziałowców badanej jednostki.
  Przynajmniej jeden członek
  komitetu ds. audytu jest
  niezależny i
  posiada
  kompetencje w dziedzinie rachunkowości i/lub badania sprawozdań finansowych.

Państwa Członkowskie mogą zezwolić, by w jednostkach interesu publicznego spełniających kryteria określone w art. 2 ust. 1 lit. f) dyrektywy 2003/71/WE

   (21)

  , funkcje przydzielone komitetowi ds. audytu wykonywał cały organ administracyjny lub nadzorczy, co najmniej pod warunkiem, że jeżeli przewodniczący takiego organu jest członkiem wykonawczym, może być równocześnie przewodniczącym komitetu ds. audytu.

2.   
  Bez uszczerbku dla odpowiedzialności członków organu administracyjnego, zarządzającego lub nadzorczego albo pozostałych członków powoływanych na walnym zgromadzeniu udziałowców badanej jednostki,
  komitet ds. audytu powinien między innymi:

| a) | monitorować proces sprawozdawczości finansowej, |
| --- | --- |

a)

monitorować proces sprawozdawczości finansowej,

| b) | monitorować skuteczność istniejących spółce systemów kontroli wewnętrznej, audytu wewnętrznego (w stosownych przypadkach) oraz zarządzania ryzykiem, |
| --- | --- |

b)

monitorować skuteczność istniejących spółce systemów kontroli wewnętrznej, audytu wewnętrznego (w stosownych przypadkach) oraz zarządzania ryzykiem,

| c) | monitorować
  badanie ustawowe rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych, |
| --- | --- |

c)

monitorować
  badanie ustawowe rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych,

| d) | dokonywać przeglądu i monitorować niezależność biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej, a w szczególności świadczenie dodatkowych usług na rzecz badanej
  jednostki
  . |
| --- | --- |

d)

dokonywać przeglądu i monitorować niezależność biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej, a w szczególności świadczenie dodatkowych usług na rzecz badanej
  jednostki
  .

3.   
  Propozycja organu administracyjnego lub organu nadzorczego w jednostkach interesu publicznego dotycząca powołania biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej opiera się na zaleceniach komitetu ds. audytu.

4.
     
  Biegły rewident lub firma audytorska muszą składać sprawozdania komitetowi ds. audytu o kluczowych zagadnieniach związanych z badaniem, a w szczególności o istotnych słabościach kontroli wewnętrznej nad procesem sprawozdawczości finansowej.

5.
     
  Państwa Członkowskie mogą pozwolić lub zdecydować, że postanowienia określone w ust. 1-4 niniejszego artykułu nie mają zastosowania do jednostek interesu publicznego, które posiadają organ analogiczny do komitetu ds. audytu, ustanowiony i działający zgodnie z przepisami obowiązującymi w Państwie Członkowskim, w którym podlegająca audytowi jednostka jest zarejestrowana. W takim przypadku jednostka podaje do informacji publicznej, który organ realizuje te funkcje oraz jego skład.

6.
     
  Państwa Członkowskie mogą zwolnić z obowiązku posiadania komitetu ds. audytu:

| a) | jednostki interesu publicznego będące jednostką zależną, zgodnie z definicją zawartą w art. 1 dyrektywy 83/349/EWG, o ile spółka spełnia na poziomie grupy wymogi określone w ust. 1-4; |
| --- | --- |

a)

jednostki interesu publicznego będące jednostką zależną, zgodnie z definicją zawartą w art. 1 dyrektywy 83/349/EWG, o ile spółka spełnia na poziomie grupy wymogi określone w ust. 1-4;

| b) | jednostki interesu publicznego będące przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania w rozumieniu art. 1 ust. 2 dyrektywy 85/611/EWG; Państwa Członkowskie mogą również zwolnić jednostki interesu publicznego, których jedynym celem jest zbiorowe inwestowanie kapitału zebranego w drodze publicznej, działające na zasadzie rozłożenia ryzyka i nie próbujące uzyskać prawnej lub administracyjnej kontroli nad jakimkolwiek emitentem swoich podstawowych inwestycji, o ile dane przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania uzyskały zezwolenie i podlegają nadzorowi właściwych władz oraz posiadają depozytariusza sprawującego funkcje równoważne z tymi, które wynikają z dyrektywy 85/611/EWG; |
| --- | --- |

b)

jednostki interesu publicznego będące przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania w rozumieniu art. 1 ust. 2 dyrektywy 85/611/EWG; Państwa Członkowskie mogą również zwolnić jednostki interesu publicznego, których jedynym celem jest zbiorowe inwestowanie kapitału zebranego w drodze publicznej, działające na zasadzie rozłożenia ryzyka i nie próbujące uzyskać prawnej lub administracyjnej kontroli nad jakimkolwiek emitentem swoich podstawowych inwestycji, o ile dane przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania uzyskały zezwolenie i podlegają nadzorowi właściwych władz oraz posiadają depozytariusza sprawującego funkcje równoważne z tymi, które wynikają z dyrektywy 85/611/EWG;

| c) | jednostki interesu publicznego, których działalność polega wyłącznie na emisji papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 809/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. wprowadzającego dyrektywę 2003/71/WE

   (22)

  ; w takich przypadkach Państwo Członkowskie wymaga od jednostki publicznego wyjaśnienia, dlaczego przyjmuje stanowisko, że niewłaściwe byłoby posiadanie komitetu ds. audytu lub organu administracyjnego bądź nadzorczego, któremu powierzono funkcje komitetu ds. audytu; |
| --- | --- |

c)

jednostki interesu publicznego, których działalność polega wyłącznie na emisji papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 809/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. wprowadzającego dyrektywę 2003/71/WE

   (22)

  ; w takich przypadkach Państwo Członkowskie wymaga od jednostki publicznego wyjaśnienia, dlaczego przyjmuje stanowisko, że niewłaściwe byłoby posiadanie komitetu ds. audytu lub organu administracyjnego bądź nadzorczego, któremu powierzono funkcje komitetu ds. audytu;

| d) | instytucje kredytowe w rozumieniu art. 1 ust. 1 dyrektywy 2000/12/WE, których akcje nie zostały dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym Państwa Członkowskiego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 18 dyrektywy 2004/39/WE i które stale lub wielokrotnie emitowały wyłącznie papiery dłużne, o ile łączna wartość nominalna przedmiotowych papierów dłużnych wynosi poniżej 100 000 000 euro oraz nie opublikowały one jeszcze prospektu, zgodnie z dyrektywą 2003/71/WE. |
| --- | --- |

d)

instytucje kredytowe w rozumieniu art. 1 ust. 1 dyrektywy 2000/12/WE, których akcje nie zostały dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym Państwa Członkowskiego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 18 dyrektywy 2004/39/WE i które stale lub wielokrotnie emitowały wyłącznie papiery dłużne, o ile łączna wartość nominalna przedmiotowych papierów dłużnych wynosi poniżej 100 000 000 euro oraz nie opublikowały one jeszcze prospektu, zgodnie z dyrektywą 2003/71/WE.

Artykuł 42

Niezależność

1.   Niezależnie od przepisów określonych w
  art. 22
  i 24, Państwa Członkowskie zapewniają, aby
  biegły rewident lub firma audytorska przeprowadzająca badanie(-a) ustawowe jednostek interesu publicznego:

| a) | co roku przedkładali na piśmie komitetowi ds. audytu oświadczenie potwierdzające ich niezależność w stosunku do badanej jednostki interesu publicznego; |
| --- | --- |

a)

co roku przedkładali na piśmie komitetowi ds. audytu oświadczenie potwierdzające ich niezależność w stosunku do badanej jednostki interesu publicznego;

| b) | co roku przedkładali komitetowi ds. audytu informacje na temat dodatkowych usług świadczonych na rzecz jednostki interesu publicznego; oraz |
| --- | --- |

b)

co roku przedkładali komitetowi ds. audytu informacje na temat dodatkowych usług świadczonych na rzecz jednostki interesu publicznego; oraz

| c) | omawiali z komitetem ds. audytu zagrożenia niezależności biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej oraz zabezpieczeń zastosowanych w celu ograniczenia tych zagrożeń, udokumentowanych przez biegłego rewidenta lub firmę audytorską zgodnie z art. 22 ust. 3; |
| --- | --- |

c)

omawiali z komitetem ds. audytu zagrożenia niezależności biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej oraz zabezpieczeń zastosowanych w celu ograniczenia tych zagrożeń, udokumentowanych przez biegłego rewidenta lub firmę audytorską zgodnie z art. 22 ust. 3;

2.
     
  Państwa Członkowskie zapewnią, aby kluczowy(-i) partner(-rzy) firmy audytorskiej odpowiedzialny(-i) za prowadzenie badania ustawowego zmieniał(-li) się przynajmniej raz na siedem lat od daty wyznaczenia oraz by miał(-eli) możliwość uczestniczenia w ponownym badaniu badanej jednostki po upływie co najmniej dwóch lat.

3.
     
  Biegły rewident lub kluczowy partner firmy audytorskiej, odpowiedzialny za przeprowadzenie badania ustawowego w imieniu firmy audytorskiej, nie jest upoważniony do zajmowania kluczowych stanowisk kierowniczych w badanej jednostce przed upływem co najmniej dwóch lat od ustąpienia z funkcji prowadzącego badanie biegłego rewidenta lub kluczowego partnera firmy audytorskiej.

Artykuł 43

Zapewnienie jakości

Kontrola jakości pracy biegłych rewidentów i firm audytorskich przeprowadzających badania ustawowe jednostek interesu publicznego, o której mowa w art. 29, musi odbywać się co najmniej raz na trzy
  lata
  .

ROZDZIAŁ

  XI

ASPEKTY MIĘDZYNARODOWE

Artykuł 44

Zatwierdzenie rewidentów z państw trzecich

1.
     Na warunkach wzajemności właściwe władze Państwa Członkowskiego mogą zatwierdzić
  biegłego rewidenta
  z państwa trzeciego jako
  biegłego rewidenta,
  jeśli dana osoba dostarczyła dowody,
  że spełnia wymogi równoważne z wymogami przewidzianym w art. 4 i 6 -13.

2.
     
  Właściwe władze Państwa Członkowskiego muszą, przed przyznaniem zatwierdzenia rewidentowi państwa trzeciego spełniającemu wymogi ust. 1, zastosować wymogi określone w art. 14.

Artykuł 45

Rejestracja
  i nadzór nad biegłymi rewidentami i jednostkami badającymi z państwa trzeciego

1.   Właściwe władze Państwa Członkowskiego rejestrują zgodnie z art. 15-17
  wszystkich biegłych rewidentów i jednostki badające z państwa trzeciego
  , którzy(re) dostarczą sprawozdanie z badania
  dotyczące
  rocznego lub skonsolidowanego sprawozdania finansowego spółki
  zarejestrowanej
  poza terytorium Wspólnoty
  i
  której
  zbywalne
  papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym tego Państwa Członkowskiego w rozumieniu
  art. 4 ust. 1 pkt 18 dyrektywy 2004/39/WE, z wyjątkiem sytuacji, gdy dana spółka jest emitentem wyłącznie dłużnych papierów wartościowych dopuszczonych do obrotu na regulowanym rynku w którymś Państwie Członkowskim w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2004/109/WE

   (23)

  (dotyczącej przejrzystości), których wartość nominalna na jednostkę wynosi co najmniej 50 000 euro lub, w przypadku dłużnych papierów wartościowych denominowanych w innej walucie, jest równoważna w dniu emisji kwocie co najmniej 50 000 euro.

2.   
  Stosują
  się art.18
  i 19
  .

3.   Państwa Członkowskie poddają
  zarejestrowanych biegłych rewidentów i jednostki badające
  z
  państwa trzeciego
  swojemu systemowi nadzoru, swojemu systemowi zapewnienia jakości i swoim systemom dochodzeń i sankcji.
  Państwa Członkowskie mogą zwolnić zarejestrowanych biegłych rewidentów i jednostki badające z państwa trzeciego z podlegania ich systemowi zapewnienia jakości, jeżeli inne Państwo Członkowskie lub system zapewnienia jakości jakiegoś państwa trzeciego, który został oceniony jako równorzędny zgodnie z art. 46, przeprowadził już kontrolę jakości danego biegłego rewidenta lub jednostki badającej z państwa trzeciego w ciągu poprzednich trzech lat.

4.   Bez uszczerbku dla art. 46, sprawozdania z badania dotyczące rocznych sprawozdań finansowych lub skonsolidowanych sprawozdań finansowych, o których mowa w ust. 1, wydane przez
  rewidentów lub jednostki badające
  z
  państwa trzeciego
  niezarejestrowane w danym Państwie Członkowskim nie mogą mieć skutków prawnych w tym Państwie Członkowskim.

5.   Państwa Członkowskie mogą rejestrować
  firmy audytorskie państw trzecich
  tylko wtedy, jeżeli:

| a) | spełniają one wymagania, równoważne z wymaganiami określonymi
  w art
  . 3 ust. 3; |
| --- | --- |

a)

spełniają one wymagania, równoważne z wymaganiami określonymi
  w art
  . 3 ust. 3;

| b) | większość członków organu administracyjnego lub zarządczego
  jednostki badającej z państwa trzeciego
  spełnia wymagania, równoważne z wymaganiami określonymi w art. 4-10; |
| --- | --- |

b)

większość członków organu administracyjnego lub zarządczego
  jednostki badającej z państwa trzeciego
  spełnia wymagania, równoważne z wymaganiami określonymi w art. 4-10;

| c) | biegły rewident
  z państwa trzeciego
  przeprowadzający badanie w imieniu
  jednostki badającej z państwa trzeciego
  spełnia wymogi, równoważne z wymogami art. 4-10; |
| --- | --- |

c)

biegły rewident
  z państwa trzeciego
  przeprowadzający badanie w imieniu
  jednostki badającej z państwa trzeciego
  spełnia wymogi, równoważne z wymogami art. 4-10;

| d) | badania rocznych lub skonsolidowanych sprawozdań finansowych, o których mowa w ust. 1, przeprowadzane są zgodnie z międzynarodowymi standardami rewizji finansowej, o których mowa w art. 26, jak również z wymogami określonymi w
  22, 24 i 25 lub z równoważnymi standardami i wymogami
  ; |
| --- | --- |

d)

badania rocznych lub skonsolidowanych sprawozdań finansowych, o których mowa w ust. 1, przeprowadzane są zgodnie z międzynarodowymi standardami rewizji finansowej, o których mowa w art. 26, jak również z wymogami określonymi w
  22, 24 i 25 lub z równoważnymi standardami i wymogami
  ;

| e) | publikują na swojej stronie internetowej roczne sprawozdania dotyczące przejrzystości, obejmujące informacje, o których mowa w art. 40

  lub zachowują zgodność z równoważnymi wymogami z zakresu ujawniania informacji
  . |
| --- | --- |

e)

publikują na swojej stronie internetowej roczne sprawozdania dotyczące przejrzystości, obejmujące informacje, o których mowa w art. 40

  lub zachowują zgodność z równoważnymi wymogami z zakresu ujawniania informacji
  .

6.
     
  Dla zapewnienia jednolitego stosowania ust. 5 lit. d) równoważność, o której mowa w tym ustępie, jest oceniana przez Komisję we współpracy z Państwami Członkowskimi i decyzje w jej kwestii podejmuje Komisja zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 48 ust. 2. W oczekiwaniu na taką decyzję Komisji Państwa Członkowskie mogą oceniać równoważność, o której mowa w ust. 1, dopóki Komisja nie podejmie decyzji.

Artykuł 46

Odstępstwa w przypadku równoważności

1.
     Państwa Członkowskie mogą zaprzestać stosowania bądź zmodyfikować wymogi w art. 45 ust. 1 i 3 na zasadzie wzajemności jedynie wtedy, jeżeli te
  jednostki badające z państwa trzeciego lub biegli rewidenci z państwa trzeciego
  podlegają systemom nadzoru publicznego, zapewnienia jakości oraz dochodzeń i sankcji w danym państwie trzecim, spełniającym wymogi równoważne wymogom określonym w art. 29, 30 i
  31
  .

2.
     
  Dla zapewnienia jednolitego stosowania ust. 1 równoważność, o której mowa w tym ustępie, jest oceniana przez Komisję we współpracy z Państwami Członkowskimi i decyzje w jej kwestii podejmuje Komisja zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 48 ust. 2. Państwa Członkowskie mogą oceniać równoważność, o której mowa w ust. 1 lub polegać na ocenach przeprowadzonych przez inne Państwa Członkowskie, dopóki Komisja nie podejmie decyzji. Jeżeli Komisja zdecyduje, że wymóg równoważności, o którym mowa w ust. 1 jest spełniony, może zezwolić danym jednostkom badającym na kontynuowanie działalności w zakresie rewizji finansowej zgodnie z odpowiednimi wymogami Państwa Członkowskiego w czasie stosownego okresu przejściowego.

3.
     
  Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o:

| a) | swej ocenie równoważności, o której mowa w ust. 2, oraz |
| --- | --- |

a)

swej ocenie równoważności, o której mowa w ust. 2, oraz

| b) | głównych elementach porozumień o współpracy z systemami nadzoru publicznego, zapewnienia jakości i dochodzeń oraz sankcji w państwach trzecich na podstawie ust. 1. |
| --- | --- |

b)

głównych elementach porozumień o współpracy z systemami nadzoru publicznego, zapewnienia jakości i dochodzeń oraz sankcji w państwach trzecich na podstawie ust. 1.

Artykuł 47

Współpraca z właściwymi władzami z państw trzecich

1.   Państwa Członkowskie mogą zezwolić na przekazanie właściwym władzom państwa trzeciego dokumentacji rewizyjnej z badania lub innych dokumentów będących w posiadaniu i zatwierdzonych przez biegłych rewidentów lub firm audytorskich, pod warunkiem, że:

| a) | te dokumentacje rewizyjne lub inne dokumenty odnoszą się do badań spółek, które wyemitowały papiery wartościowe w tym państwie trzecim
  lub które wchodzą w skład grupy wydającej ustawowe skonsolidowane sprawozdania finansowe w tym państwie trzecim
  , |
| --- | --- |

a)

te dokumentacje rewizyjne lub inne dokumenty odnoszą się do badań spółek, które wyemitowały papiery wartościowe w tym państwie trzecim
  lub które wchodzą w skład grupy wydającej ustawowe skonsolidowane sprawozdania finansowe w tym państwie trzecim
  ,

| b) | przekazanie odbywa się za pośrednictwem miejscowych właściwych władz do właściwych władz danego państwa trzeciego, na żądanie tych władz, |
| --- | --- |

b)

przekazanie odbywa się za pośrednictwem miejscowych właściwych władz do właściwych władz danego państwa trzeciego, na żądanie tych władz,

| c) | właściwe władze danego państwa trzeciego spełniają wymogi, które uznano za odpowiednie zgodnie z ust. 3, |
| --- | --- |

c)

właściwe władze danego państwa trzeciego spełniają wymogi, które uznano za odpowiednie zgodnie z ust. 3,

| d) | między właściwymi władzami istnieją ustalenia robocze oparte o zasadę wzajemności, |
| --- | --- |

d)

między właściwymi władzami istnieją ustalenia robocze oparte o zasadę wzajemności,

| e) | przekazanie danych osobowych do państwa trzeciego jest zgodne z rozdziałem IV dyrektywy 95/46/WE. |
| --- | --- |

e)

przekazanie danych osobowych do państwa trzeciego jest zgodne z rozdziałem IV dyrektywy 95/46/WE.

2.   Ustalenia robocze, o których mowa w ust. 1 lit. d) mają zapewnić, że:

| a) | właściwe władze przedstawią uzasadnienie dla żądania dokumentacji rewizyjnej i innych dokumentów, |
| --- | --- |

a)

właściwe władze przedstawią uzasadnienie dla żądania dokumentacji rewizyjnej i innych dokumentów,

| b) | osoby obecnie lub wcześniej zatrudnione we właściwych władzach państw trzecich, które otrzymują te informacje, są zobligowane do zachowania tajemnicy zawodowej, |
| --- | --- |

b)

osoby obecnie lub wcześniej zatrudnione we właściwych władzach państw trzecich, które otrzymują te informacje, są zobligowane do zachowania tajemnicy zawodowej,

| c) | właściwe władze państw członkowskich mogą wykorzystywać roboczą dokumentację rewizyjną i inne dokumenty wyłącznie do realizacji funkcji nadzoru publicznego, zapewnienia jakości i dochodzeń, które spełniają wymogi równoważne z wymogami określonymi w art. 29, 30 i 32, |
| --- | --- |

c)

właściwe władze państw członkowskich mogą wykorzystywać roboczą dokumentację rewizyjną i inne dokumenty wyłącznie do realizacji funkcji nadzoru publicznego, zapewnienia jakości i dochodzeń, które spełniają wymogi równoważne z wymogami określonymi w art. 29, 30 i 32,

| d) | na żądanie właściwych władz państwa trzeciego dotyczącego roboczej dokumentacji rewizyjnej lub innych dokumentów będących w posiadaniu biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej, można udzielić odpowiedzi odmownej, jeżeli przekazanie tej dokumentacji lub innych dokumentów wpłynęłoby negatywnie na suwerenność, bezpieczeństwo lub porządek publiczny Wspólnoty lub danego Państwa Członkowskiego, lub gdy przed organami danego Państwa Członkowskiego wszczęto już postępowanie sądowe w odniesieniu do tych samych działań i przeciwko tym samym osobom. |
| --- | --- |

d)

na żądanie właściwych władz państwa trzeciego dotyczącego roboczej dokumentacji rewizyjnej lub innych dokumentów będących w posiadaniu biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej, można udzielić odpowiedzi odmownej, jeżeli przekazanie tej dokumentacji lub innych dokumentów wpłynęłoby negatywnie na suwerenność, bezpieczeństwo lub porządek publiczny Wspólnoty lub danego Państwa Członkowskiego, lub gdy przed organami danego Państwa Członkowskiego wszczęto już postępowanie sądowe w odniesieniu do tych samych działań i przeciwko tym samym osobom.

3.   W kwestii adekwatności, o której mowa w ust. 1 lit. c), decyduje Komisja zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 48 ust. 2,
  w celu ułatwienia współpracy pomiędzy właściwymi władzami
  . Ocena adekwatności jest przeprowadzana we współpracy z Państwami Członkowskimi i opiera się na wymogach art. 36 lub zasadniczo równoważnych rezultatach funkcjonalnych. Państwa Członkowskie podejmują środki niezbędne do zachowania zgodności z decyzją Komisji.

4.   W wyjątkowych przypadkach oraz w drodze odstępstwa od ust. 1, Państwa Członkowskie mogą zezwolić zatwierdzonym przez siebie biegłym rewidentom i firmom audytorskim na przekazanie dokumentacji rewizyjnej i innych dokumentów bezpośrednio do właściwych władz państwa trzeciego pod warunkiem, że:

| a) | właściwe władze tego państwa trzeciego wszczęły dochodzenie, |
| --- | --- |

a)

właściwe władze tego państwa trzeciego wszczęły dochodzenie,

| b) | przekazanie nie jest sprzeczne z obowiązkami, których muszą przestrzegać biegli rewidenci i firmy audytorskie w związku z przekazywaniem dokumentacji rewizyjnej i innych dokumentów właściwym władzom w swoim państwie, |
| --- | --- |

b)

przekazanie nie jest sprzeczne z obowiązkami, których muszą przestrzegać biegli rewidenci i firmy audytorskie w związku z przekazywaniem dokumentacji rewizyjnej i innych dokumentów właściwym władzom w swoim państwie,

| c) | z właściwymi władzami danego państwa trzeciego zawarto ustalenia robocze umożliwiające właściwym władzom Państwa Członkowskiego uzyskanie na zasadach wzajemności bezpośredniego dostępu do dokumentacji rewizyjnej i innych dokumentów firm audytorskich, |
| --- | --- |

c)

z właściwymi władzami danego państwa trzeciego zawarto ustalenia robocze umożliwiające właściwym władzom Państwa Członkowskiego uzyskanie na zasadach wzajemności bezpośredniego dostępu do dokumentacji rewizyjnej i innych dokumentów firm audytorskich,

| d) | właściwe władze państwa trzeciego przedkładające żądanie, poinformują z wyprzedzeniem właściwe władze, którym podlega biegły rewident lub firma audytorska, o każdym bezpośrednio skierowanym żądaniu przekazania informacji wraz z podaniem uzasadnienia, |
| --- | --- |

d)

właściwe władze państwa trzeciego przedkładające żądanie, poinformują z wyprzedzeniem właściwe władze, którym podlega biegły rewident lub firma audytorska, o każdym bezpośrednio skierowanym żądaniu przekazania informacji wraz z podaniem uzasadnienia,

| e) | przestrzegane są warunki, o których mowa w ust. 2. |
| --- | --- |

e)

przestrzegane są warunki, o których mowa w ust. 2.

5.   Komisja może, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 48 ust. 2,
  wyszczególnić
  przypadki wyjątkowe, o których mowa w ust. 4,
  w celu ułatwienia współpracy pomiędzy właściwymi władzami i dla zapewnienia jednolitego stosowania tego ustępu
  .

6.   Państwa Członkowskie poinformują Komisję o ustaleniach roboczych, o których mowa w ust. od 1 do 4.

ROZDZIAŁ XII

PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I
  KOŃCOWE

Artykuł

  48

Komitet

1.   Komisja wspomagana jest przez komitet regulacyjny ds. badania (zwany dalej komitetem) złożony z przedstawicieli Państw Członkowskich, któremu przewodniczy przedstawiciel Komisji.

2.   We wszystkich przypadkach odesłań do niniejszego ustępu stosuje się procedurę regulacyjną określoną w art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem art. 8 tej decyzji.

Okres przewidziany w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE wynosi trzy miesiące.

3.
     
  Bez uszczerbku dla już przyjętych środków wykonawczych, oraz z wyjątkiem postanowień art. 26, po wygaśnięciu dwuletniego okresu od przyjęcia niniejszej dyrektywy, a najpóźniej z dniem 1 kwietnia 2008 r., zawiesza się stosowanie tych jej przepisów, które wymagają przyjęcia norm technicznych, zmian i decyzji zgodnie z ust. 2. Na wniosek Komisji Parlament Europejski i Rada mogą odnowić właściwe przepisy zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu, dokonując w tym celu ich przeglądu przed upływem okresu, o którym mowa powyżej.

4.   Komitet uchwala swój regulamin.

Artykuł 49

Zmiana dyrektywy 78/660/EWG i dyrektywy 83/349/EWG

1.   W dyrektywie 78/660/EWG wprowadza się następujące zmiany:

| a) | w art. 43 ust. 1 dodaje się punkt w następującym brzmieniu:






  „15) | osobno całkowite
  wynagrodzenie za rok finansowy
  pobierane przez biegłego rewidenta
  lub
  firmę audytorską
  za badanie ustawowe rocznych sprawozdań finansowych,
  całkowite
  wynagrodzenie za inne usługi dotyczące potwierdzania wiarygodności,
  całkowite wynagrodzenie za
  usługi doradztwa podatkowego i
  całkowite wynagrodzenie za
  inne usługi niebędące badaniem.


  Państwa Członkowskie mogą zdecydować, że niniejszy wymóg nie będzie stosowany, jeżeli spółka jest objęta skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym sporządzanym zgodnie z art. 1 dyrektywy 83/349/EWG, pod warunkiem, że informacja ta jest dostarczona w przypisach do skonsolidowanych sprawozdań finansowych.” |
| --- | --- | --- |

a)

w art. 43 ust. 1 dodaje się punkt w następującym brzmieniu:

„15)

osobno całkowite
  wynagrodzenie za rok finansowy
  pobierane przez biegłego rewidenta
  lub
  firmę audytorską
  za badanie ustawowe rocznych sprawozdań finansowych,
  całkowite
  wynagrodzenie za inne usługi dotyczące potwierdzania wiarygodności,
  całkowite wynagrodzenie za
  usługi doradztwa podatkowego i
  całkowite wynagrodzenie za
  inne usługi niebędące badaniem.

Państwa Członkowskie mogą zdecydować, że niniejszy wymóg nie będzie stosowany, jeżeli spółka jest objęta skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym sporządzanym zgodnie z art. 1 dyrektywy 83/349/EWG, pod warunkiem, że informacja ta jest dostarczona w przypisach do skonsolidowanych sprawozdań finansowych.”

| b) | art. 44 ust. 1 zostaje zastąpiony następującym tekstem:
  „1.   Państwa Członkowskie mogą pozwolić spółkom, określonym w art. 11 na sporządzenie skróconych informacji dodatkowych do swoich sprawozdań finansowych bez informacji wymaganych w art. 43 ust. 1 pkt 5-12, 14 a) i 15. Informacje dodatkowe muszą jednak ujawniać informacje określone w art. 43 ust. 1 i 6 łącznie dla wszystkich odnośnych pozycji.” |
| --- | --- |

b)

art. 44 ust. 1 zostaje zastąpiony następującym tekstem:

„1.   Państwa Członkowskie mogą pozwolić spółkom, określonym w art. 11 na sporządzenie skróconych informacji dodatkowych do swoich sprawozdań finansowych bez informacji wymaganych w art. 43 ust. 1 pkt 5-12, 14 a) i 15. Informacje dodatkowe muszą jednak ujawniać informacje określone w art. 43 ust. 1 i 6 łącznie dla wszystkich odnośnych pozycji.”

| c) | Art. 45 ust. 2 zostaje zastąpiony następującym tekstem:




  „2.
     
  Ust. 1 lit. b) stosuje się także do informacji wymaganej w art. 43 ust. 1 pkt 8.




  Państwa Członkowskie mogą pozwolić spółkom, określonym w art. 27, na pominięcie sprawozdawczości wymaganej w art. 43 ust. 1 pkt 8. Państwa Członkowskie mogą również pozwolić spółkom, określonym w art. 27, na pominięcie sprawozdawczości wymaganej w art. 43 ust. 1 pkt 15, pod warunkiem, że informacje te są dostarczone do systemu nadzoru publicznego, o którym mowa w art. 32 [ósmej dyrektywy w sprawie prawa spółek], o ile system ten ich zażąda.” |
| --- | --- |

c)

Art. 45 ust. 2 zostaje zastąpiony następującym tekstem:

„2.
     
  Ust. 1 lit. b) stosuje się także do informacji wymaganej w art. 43 ust. 1 pkt 8.

Państwa Członkowskie mogą pozwolić spółkom, określonym w art. 27, na pominięcie sprawozdawczości wymaganej w art. 43 ust. 1 pkt 8. Państwa Członkowskie mogą również pozwolić spółkom, określonym w art. 27, na pominięcie sprawozdawczości wymaganej w art. 43 ust. 1 pkt 15, pod warunkiem, że informacje te są dostarczone do systemu nadzoru publicznego, o którym mowa w art. 32 [ósmej dyrektywy w sprawie prawa spółek], o ile system ten ich zażąda.”

2.   W art. 34 dyrektywy 83/349/EWG dodaje się punkt w następującym brzmieniu:

| „16) | osobno, całkowite
  wynagrodzenie za rok finansowy
  pobierane przez biegłego rewidenta
  lub
  firmę audytorską
  za badanie ustawowe skonsolidowanych sprawozdań finansowych,
  całkowite wynagrodzenie za
  inne usługi dotyczące potwierdzania wiarygodności,
  całkowite wynagrodzenie za
  usługi doradztwa podatkowego i
  całkowite wynagrodzenie za
  inne usługi niebędące badaniem.” |
| --- | --- |

„16)

osobno, całkowite
  wynagrodzenie za rok finansowy
  pobierane przez biegłego rewidenta
  lub
  firmę audytorską
  za badanie ustawowe skonsolidowanych sprawozdań finansowych,
  całkowite wynagrodzenie za
  inne usługi dotyczące potwierdzania wiarygodności,
  całkowite wynagrodzenie za
  usługi doradztwa podatkowego i
  całkowite wynagrodzenie za
  inne usługi niebędące badaniem.”

Artykuł 50

Artykuł 50

Uchylenie dyrektywy 84/253/EWG

Dyrektywa 84/253/EWG traci moc z dniem określonym w art. 54. Odniesienia do uchylonej dyrektywy należy interpretować jako odniesienia do niniejszej dyrektywy.

art. 54

Artykuł 51

Artykuł 51

Przepisy przejściowe

Biegli rewidenci lub firmy audytorskie, którzy przed wejściem w życie postanowień, o których mowa w art. 53 ust. 1, zostali zatwierdzeni zgodnie z dyrektywą 84/253/EWG przez właściwe władze Państw Członkowskich, zostają uznani za zatwierdzonych zgodnie z niniejszą dyrektywą.

art. 53 ust. 1

dyrektywą

niniejszą dyrektywą

Artykuł 52

Artykuł 52

Minimalna harmonizacja

Minimalna harmonizacja

Państwa Członkowskie wymagające badania ustawowego mogą wprowadzić bardziej rygorystyczne wymogi, chyba że w tekście niniejszej dyrektywy zaznaczono inaczej.

Państwa Członkowskie wymagające badania ustawowego mogą wprowadzić bardziej rygorystyczne wymogi, chyba że w tekście niniejszej dyrektywy zaznaczono inaczej.

Artykuł 53

Przeniesienie

1.   Państwa Członkowskie przyjmą i opublikują
  w ciągu ...

   (24) przepisy konieczne do zachowania zgodności z wymogami niniejszej dyrektywy. Poinformują o tym bezzwłocznie Komisję.

w ciągu ...

24

2.   Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Sposoby dokonywania takiego odniesienia określają Państwa Członkowskie.

3.   Państwa Członkowskie przekażą Komisji teksty najważniejszych przepisów prawa krajowego, które zostaną przyjęte w dziedzinie objętej zakresem niniejszej dyrektywy.

Artykuł 54

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Artykuł 55

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w ...

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 157 z 28.6.2005, str. 115.

1

(2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 28 września 2005 r.

2

Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 28 września 2005 r.

(3)  Dz.U. L 222 z 14.8.1978, str. 11. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2003/51/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 178, z 17.7.2003, str. 16).

3

(4)  Dz.U. L 193 z 18.7.1983, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2003/51/WE.

4

(5)  Dz.U. L 372 z 31.12.1986, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2003/51/WE.

5

(6)  Dz.U. L 374 z 31.12.1991, str. 7. Dyrektywa zmieniona dyrektywą 2003/51/WE.

6

Dyrektywa

(7)  Dz.U. L 126 z 12.5.1984, str. 20.

7

(8)  Dz.U. C 143 z 8.5.1998, str. 12.

8

(9)  Dz.U. L 91 z 31.3.2001, str. 91.

9

(10)  Dz.U. L 191 z 19.7.2002, str. 22.

10

(11)  Dz.U. L 145 z 30.4.2004, str. 1.

11

(12)  Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.

12

(13)  Dz.U. L 52 z 25.2.2005, str. 51.

13

(14)  
  Dyrektywa Rady 85/611/EWG z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (

  Dz.U. L 375, 31.12.1985, str. 3). Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2005/1/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 79 z 24.3.2005, str. 9).

14

Dyrektywa Rady 85/611/EWG z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (

(15)  Dz.U. L 281 z 23.11.1995, str. 31. Dyrektywa zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).

15

(16)  Dz.U. L 126 z 26.5.2000, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2005/1/WE.

16

(17)  Dz.U. L 207 z 18.8.2003, str. 1.

17

(18)  Dyrektywa Rady 89/48/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie ogólnego systemu uznawania dyplomów szkół wyższych przyznawanych na zakończenie kształcenia zawodowego i szkolenia trwającego przynajmniej trzy lata (
  Dz.U. L 19 z 24.1.1989, str. 16
  ). Dyrektywa zmieniona dyrektywą 2001/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (
  Dz.U. L 206 z 31.7.2001, str. 1).

18

Dyrektywa Rady 89/48/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie ogólnego systemu uznawania dyplomów szkół wyższych przyznawanych na zakończenie kształcenia zawodowego i szkolenia trwającego przynajmniej trzy lata (

). Dyrektywa zmieniona dyrektywą 2001/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (

(19)  3 lata od dnia wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

19

3 lata od dnia wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

(20)  Dz.U. L 13 z 19.1.2000, str. 12.

20

(21)  
  Dyrektywa 2003/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie prospektu emisyjnego publikowanego w związku z publiczną ofertą lub dopuszczeniem do obrotu papierów wartościowych (

  Dz.U. L 345 z 31.12.2003, str. 64).

21

Dyrektywa 2003/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie prospektu emisyjnego publikowanego w związku z publiczną ofertą lub dopuszczeniem do obrotu papierów wartościowych (

(22)  Dz.U. L 149 z 30.4.2004, str. 1.

22

(23)  
  Dyrektywa 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie harmonizacji wymogów dotyczących przejrzystości informacji o emitentach, których papiery wartościowe dopuszczane są do obrotu na rynku regulowanym (

  Dz.U. L 390 z 31.12.2004, str. 38).

23

Dyrektywa 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie harmonizacji wymogów dotyczących przejrzystości informacji o emitentach, których papiery wartościowe dopuszczane są do obrotu na rynku regulowanym (

(24)  
  24 miesiące od wejścia w życie niniejszej dyrektywy

24

24 miesiące od wejścia w życie niniejszej dyrektywy

P6_TA(2005)0354

Rozwój kolei wspólnotowych ***I

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę Rady 91/440/EWG w sprawie rozwoju kolei wspólnotowych (COM(2004)0139 — C6-0001/2004 — 2004/0047(COD))

(Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2004)0139) (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2004)0139) (1),

| — | uwzględniając art. 251 ust. 2 i art. 71 Traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedłożony Parlamentowi przez Komisję (C6-0001/2004), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 251 ust. 2 i art. 71 Traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedłożony Parlamentowi przez Komisję (C6-0001/2004),

| — | uwzględniając art. 51 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 51 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki (A6-0143/2005), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki (A6-0143/2005),

| 1. | zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowną konsultację, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowną konsultację, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

(1)  Dotychczas niepublikowany w Dzienniku Urzędowym.

P6_TC1-COD(2004)0047

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 28 września 2005 r. w celu przyjęcia dyrektywy 2005/.../WE Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę Rady 91/440/EWG w sprawie rozwoju kolei wspólnotowych oraz dyrektywę 2001/14/WE w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej oraz przyznawania świadectw bezpieczeństwa

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, a w szczególności jego art. 71,

uwzględniając wniosek Komisji (1),

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (3),

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (4),

a także mając na uwadze, że:

| (1) | Dyrektywa Rady 91/440/EWG z dnia 29 lipca 1991 r. w sprawie rozwoju kolei wspólnotowych (5) miała na celu ułatwienie przystosowania tychże kolei do wymogów wspólnego rynku oraz poprawę ich wydajności. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywa Rady 91/440/EWG z dnia 29 lipca 1991 r. w sprawie rozwoju kolei wspólnotowych (5) miała na celu ułatwienie przystosowania tychże kolei do wymogów wspólnego rynku oraz poprawę ich wydajności.

| (2) | W swojej Białej Księdze zatytułowanej Europejska polityka transportowa do 2010 r.: czas na decyzje
   (6) Komisja ogłosiła zamiar kontynuacji budowy rynku wewnętrznego na usługi kolejowe, proponując otwarcie rynku na międzynarodowe usługi pasażerskie. |
| --- | --- |

(2)

W swojej Białej Księdze zatytułowanej Europejska polityka transportowa do 2010 r.: czas na decyzje
   (6) Komisja ogłosiła zamiar kontynuacji budowy rynku wewnętrznego na usługi kolejowe, proponując otwarcie rynku na międzynarodowe usługi pasażerskie.

| (3) | W dniu 23 października 2003 roku Parlament Europejski przyjął poprawkę (7) wzywającą do otwarcia z dniem 1 stycznia 2008 r. konkurencji w zakresie wszystkich krajowych i międzynarodowych kolejowych usług pasażerskich. Komisja oznajmiła w tym kontekście, że zamierza przedstawić szczególny projekt mający na celu dostosowanie istniejących uregulowań z zakresu kontraktów na usługi publiczne oraz środków ochrony praw pasażerów międzynarodowych. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 23 października 2003 roku Parlament Europejski przyjął poprawkę (7) wzywającą do otwarcia z dniem 1 stycznia 2008 r. konkurencji w zakresie wszystkich krajowych i międzynarodowych kolejowych usług pasażerskich. Komisja oznajmiła w tym kontekście, że zamierza przedstawić szczególny projekt mający na celu dostosowanie istniejących uregulowań z zakresu kontraktów na usługi publiczne oraz środków ochrony praw pasażerów międzynarodowych.

| (4) | Międzynarodowe usługi kolejowe przedstawiają obecnie bardzo zróżnicowany obraz. Usługi dalekobieżne (pociągi nocne) przeżywają trudności i kilka z nich zostało ostatnio wycofanych przez przedsiębiorstwa kolejowe, które pragną ograniczyć straty. Natomiast rynek na międzynarodowe usługi ekspresowe odczuwa gwałtowny przyrost ruchu i nadal będzie się dynamicznie rozwijał w związku z podwojeniem wielkości i wzajemnym połączeniem ogólnoeuropejskiej sieci linii szybkobieżnych do 2010 r. Mimo to, w obu tych przypadkach występuje silna presja konkurencyjna ze strony tanich linii lotniczych i kluczowe znaczenie ma pobudzanie nowych inicjatyw poprzez wspieranie konkurencji pomiędzy przedsiębiorstwami kolejowymi. |
| --- | --- |

(4)

Międzynarodowe usługi kolejowe przedstawiają obecnie bardzo zróżnicowany obraz. Usługi dalekobieżne (pociągi nocne) przeżywają trudności i kilka z nich zostało ostatnio wycofanych przez przedsiębiorstwa kolejowe, które pragną ograniczyć straty. Natomiast rynek na międzynarodowe usługi ekspresowe odczuwa gwałtowny przyrost ruchu i nadal będzie się dynamicznie rozwijał w związku z podwojeniem wielkości i wzajemnym połączeniem ogólnoeuropejskiej sieci linii szybkobieżnych do 2010 r. Mimo to, w obu tych przypadkach występuje silna presja konkurencyjna ze strony tanich linii lotniczych i kluczowe znaczenie ma pobudzanie nowych inicjatyw poprzez wspieranie konkurencji pomiędzy przedsiębiorstwami kolejowymi.

| (5) | Otwarcie
  rynku usług
  transportu pasażerskiego nie byłoby możliwe bez szczegółowych przepisów w sprawie dostępu do infrastruktury, znacznych postępów w zakresie interoperacyjności oraz ścisłych ram bezpieczeństwa transportu kolejowego na poziomie krajowym i europejskim. Wszystkie te elementy zostały wprowadzone poprzez transpozycję dyrektyw 2001/12/WE
   (8), 2001/13/WE
   (9), 2001/14/WE
   (10) oraz
  2004/49/WE

   (11). Te nowe ramy instytucjonalne muszą zostać poparte utrwaloną, skonsolidowana praktyką przed proponowaną datą otwarcia
  sieci
  usług transportu pasażerskiego.
  Ponieważ te ramowe dyrektywy Wspólnoty Europejskiej muszą zostać przyjęte przez ustawodawstwa poszczególnych krajów najpóźniej do 2006 r., sieci transportu pasażerskiego powinny zostać otwarte do 2008 r. dla usług międzynarodowych, a do 2012 r. dla wszystkich innych rodzajów usług w zakresie transportu pasażerskiego. |
| --- | --- |

(5)

Otwarcie
  rynku usług
  transportu pasażerskiego nie byłoby możliwe bez szczegółowych przepisów w sprawie dostępu do infrastruktury, znacznych postępów w zakresie interoperacyjności oraz ścisłych ram bezpieczeństwa transportu kolejowego na poziomie krajowym i europejskim. Wszystkie te elementy zostały wprowadzone poprzez transpozycję dyrektyw 2001/12/WE
   (8), 2001/13/WE
   (9), 2001/14/WE
   (10) oraz
  2004/49/WE

   (11). Te nowe ramy instytucjonalne muszą zostać poparte utrwaloną, skonsolidowana praktyką przed proponowaną datą otwarcia
  sieci
  usług transportu pasażerskiego.
  Ponieważ te ramowe dyrektywy Wspólnoty Europejskiej muszą zostać przyjęte przez ustawodawstwa poszczególnych krajów najpóźniej do 2006 r., sieci transportu pasażerskiego powinny zostać otwarte do 2008 r. dla usług międzynarodowych, a do 2012 r. dla wszystkich innych rodzajów usług w zakresie transportu pasażerskiego.

| (6) | Państwa Członkowskie powinny zachować swobodę wcześniejszego uznania prawa dostępu przedsiębiorstw kolejowych i grup międzynarodowych do krajowych i międzynarodowych usług transportu pasażerskiego. Korzystanie z takiego prawa może być czasowo ograniczone do przedsiębiorstw kolejowych i ich bezpośrednio i pośrednio kontrolowanych podmiotów zależnych, które posiadają licencję w Państwach Członkowskich, w których stosowane są analogiczne warunki dostępu do infrastruktury kolejowej. |
| --- | --- |

(6)

Państwa Członkowskie powinny zachować swobodę wcześniejszego uznania prawa dostępu przedsiębiorstw kolejowych i grup międzynarodowych do krajowych i międzynarodowych usług transportu pasażerskiego. Korzystanie z takiego prawa może być czasowo ograniczone do przedsiębiorstw kolejowych i ich bezpośrednio i pośrednio kontrolowanych podmiotów zależnych, które posiadają licencję w Państwach Członkowskich, w których stosowane są analogiczne warunki dostępu do infrastruktury kolejowej.

| (7) | Liczba połączeń kolejowych bez przystanków pośrednich jest bardzo ograniczona. W przypadku przejazdów z przystankami pośrednimi kluczowe znaczenie ma zezwolenie nowym podmiotom na zabieranie i wysadzanie pasażerów na trasie przejazdu, aby zapewnić takim przedsięwzięciom realistyczny próg rentowności i uniknąć stawiania potencjalnych konkurentów w niekorzystnej sytuacji w porównaniu z działającymi operatorami, którzy mają prawo do zabierania i wysadzania pasażerów na trasie przejazdu. |
| --- | --- |

(7)

Liczba połączeń kolejowych bez przystanków pośrednich jest bardzo ograniczona. W przypadku przejazdów z przystankami pośrednimi kluczowe znaczenie ma zezwolenie nowym podmiotom na zabieranie i wysadzanie pasażerów na trasie przejazdu, aby zapewnić takim przedsięwzięciom realistyczny próg rentowności i uniknąć stawiania potencjalnych konkurentów w niekorzystnej sytuacji w porównaniu z działającymi operatorami, którzy mają prawo do zabierania i wysadzania pasażerów na trasie przejazdu.

| (8) | Rozporządzenie (EWG) nr 1191/69 Rady z dnia 26 czerwca 1969 r. w sprawie działania Państw Członkowskich dotyczącego zobowiązań związanych z pojęciem usługi publicznej w transporcie kolejowym, drogowym i w żegludze śródlądowej (12)
  upoważnia Państwa Członkowskie i wspólnoty lokalne do zawierania kontraktów na świadczenie usług publicznych. Te kontrakty mogą obejmować wyłączne prawa do świadczenia określonych usług. Dlatego konieczne jest zabezpieczenie spójności pomiędzy postanowieniami tego rozporządzenia a zasadą otwarcia dla
  konkurencji usług
  transportu pasażerskiego.
  26 lipca 2000 r.
  Komisja przedłożyła projekt rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie środków Państw Członkowskich w związku z wymaganiami służb publicznych i udzielaniem zamówień publicznych dotyczących transportu pasażerskiego odbywającego się po torach, drogach i trasach żeglugi śródlądowej (13), który ma zastąpić rozporządzenie (EWG) nr 1191/69. Ten projekt przewiduje w szczególności wprowadzenie systemu kontrolowanej konkurencji przy udzielaniu kontraktów na usługi publiczne.
  Parlament Europejski przyjął w tej sprawie stanowisko 14 listopada 2001 r. w pierwszym czytaniu

   (14)

  . Jednakże Rada do tej pory jeszcze nie ustaliła wspólnego stanowiska w tej sprawie, tak że postępowanie ustawodawcze nie mogło być kontynuowane. |
| --- | --- |

(8)

Rozporządzenie (EWG) nr 1191/69 Rady z dnia 26 czerwca 1969 r. w sprawie działania Państw Członkowskich dotyczącego zobowiązań związanych z pojęciem usługi publicznej w transporcie kolejowym, drogowym i w żegludze śródlądowej (12)
  upoważnia Państwa Członkowskie i wspólnoty lokalne do zawierania kontraktów na świadczenie usług publicznych. Te kontrakty mogą obejmować wyłączne prawa do świadczenia określonych usług. Dlatego konieczne jest zabezpieczenie spójności pomiędzy postanowieniami tego rozporządzenia a zasadą otwarcia dla
  konkurencji usług
  transportu pasażerskiego.
  26 lipca 2000 r.
  Komisja przedłożyła projekt rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie środków Państw Członkowskich w związku z wymaganiami służb publicznych i udzielaniem zamówień publicznych dotyczących transportu pasażerskiego odbywającego się po torach, drogach i trasach żeglugi śródlądowej (13), który ma zastąpić rozporządzenie (EWG) nr 1191/69. Ten projekt przewiduje w szczególności wprowadzenie systemu kontrolowanej konkurencji przy udzielaniu kontraktów na usługi publiczne.
  Parlament Europejski przyjął w tej sprawie stanowisko 14 listopada 2001 r. w pierwszym czytaniu

   (14)

  . Jednakże Rada do tej pory jeszcze nie ustaliła wspólnego stanowiska w tej sprawie, tak że postępowanie ustawodawcze nie mogło być kontynuowane.

| (9) | Dla utworzenia wyspecjalizowanej infrastruktury, takiej jak szybkie linie kolejowe, przedsiębiorstwa kolejowe potrzebują pewności w zakresie planowania oraz pewności prawnej, które będą odpowiednie do znaczenia zakrojonych na szeroką skalę i długookresowych inwestycji. Dlatego należy im umożliwić zawieranie kontraktów ramowych z reguły na dziesięcioletni okres czasu. W tym zakresie należy odpowiednio zmienić dyrektywę 2001/14/WE. |
| --- | --- |

(9)

Dla utworzenia wyspecjalizowanej infrastruktury, takiej jak szybkie linie kolejowe, przedsiębiorstwa kolejowe potrzebują pewności w zakresie planowania oraz pewności prawnej, które będą odpowiednie do znaczenia zakrojonych na szeroką skalę i długookresowych inwestycji. Dlatego należy im umożliwić zawieranie kontraktów ramowych z reguły na dziesięcioletni okres czasu. W tym zakresie należy odpowiednio zmienić dyrektywę 2001/14/WE.

| (10) | Stosowanie niniejszej dyrektywy powinno zostać ocenione na podstawie
  dwóch sprawozdań
  , które ma przedstawić Komisja po dwóch latach od otwarcia rynku,
  odpowiednio
  , międzynarodowych i
  krajowych
  usług transportu pasażerskiego.
  Sprawozdania te powinny zawierać dokonane przez Komisję pierwsze oceny wpływu pierwszego i drugiego pakietu kolejowego na standardy jakości usług publicznych, standardy socjalne dla pracowników oraz środowisko naturalne. Ponadto Komisja do dnia 31 grudnia 2005 r. powinna przedstawić ocenę wpływu otwarcia sieci dla krajowych usług transportu pasażerskiego. |
| --- | --- |

(10)

Stosowanie niniejszej dyrektywy powinno zostać ocenione na podstawie
  dwóch sprawozdań
  , które ma przedstawić Komisja po dwóch latach od otwarcia rynku,
  odpowiednio
  , międzynarodowych i
  krajowych
  usług transportu pasażerskiego.
  Sprawozdania te powinny zawierać dokonane przez Komisję pierwsze oceny wpływu pierwszego i drugiego pakietu kolejowego na standardy jakości usług publicznych, standardy socjalne dla pracowników oraz środowisko naturalne. Ponadto Komisja do dnia 31 grudnia 2005 r. powinna przedstawić ocenę wpływu otwarcia sieci dla krajowych usług transportu pasażerskiego.

| (11) | Skoro cel proponowanych działań, a mianowicie rozwój kolei wspólnotowych, nie może zostać w odpowiednim zakresie osiągnięty przez Państwa Członkowskie ze względu na konieczność zapewnienia sprawiedliwych i niedyskryminujących warunków dostępu do infrastruktury oraz wzięcia pod uwagę oczywistego międzynarodowego wymiaru sposobu funkcjonowania sieci kolejowych, zaś ze względu na potrzebę przeprowadzenia skoordynowanych działań transnarodowych cel ten może zostać osiągnięty w stopniu bardziej satysfakcjonującym na poziomie wspólnotowym, Wspólnota może podjąć środki zgodne z zasadą pomocniczości określoną w artykule 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tymże artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza zakres niezbędny do osiągnięcia wyżej wymienionego celu. |
| --- | --- |

(11)

Skoro cel proponowanych działań, a mianowicie rozwój kolei wspólnotowych, nie może zostać w odpowiednim zakresie osiągnięty przez Państwa Członkowskie ze względu na konieczność zapewnienia sprawiedliwych i niedyskryminujących warunków dostępu do infrastruktury oraz wzięcia pod uwagę oczywistego międzynarodowego wymiaru sposobu funkcjonowania sieci kolejowych, zaś ze względu na potrzebę przeprowadzenia skoordynowanych działań transnarodowych cel ten może zostać osiągnięty w stopniu bardziej satysfakcjonującym na poziomie wspólnotowym, Wspólnota może podjąć środki zgodne z zasadą pomocniczości określoną w artykule 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tymże artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza zakres niezbędny do osiągnięcia wyżej wymienionego celu.

| (12) | Dlatego wskazana jest zmiana dyrektywy 91/440/EWG —
  oraz dyrektywy 2001/14/WE, |
| --- | --- |

(12)

Dlatego wskazana jest zmiana dyrektywy 91/440/EWG —
  oraz dyrektywy 2001/14/WE,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Dyrektywa 91/440/EWG zostaje zmieniona w sposób następujący:

| 1) | w art. 3 skreśla się tiret czwarty; |
| --- | --- |

1)

w art. 3 skreśla się tiret czwarty;

| 2) | w art. 3 po tirecie piątym dodaje się następujący tiret:






  „— | międzynarodowe usługi pasażerskie oznaczają usługi transportu pasażerskiego, w ramach których pociąg przejeżdża przez co najmniej jedna granicę Państwa Członkowskiego; skład pociągu może być łączony i/lub dzielony, a poszczególne jego części mogą mieć różne miejsca wyjazdu i docelowe, pod warunkiem że wszystkie wagony przekraczają co najmniej jedną granicę”; |
| --- | --- | --- |

2)

w art. 3 po tirecie piątym dodaje się następujący tiret:

„—

międzynarodowe usługi pasażerskie oznaczają usługi transportu pasażerskiego, w ramach których pociąg przejeżdża przez co najmniej jedna granicę Państwa Członkowskiego; skład pociągu może być łączony i/lub dzielony, a poszczególne jego części mogą mieć różne miejsca wyjazdu i docelowe, pod warunkiem że wszystkie wagony przekraczają co najmniej jedną granicę”;

| 3) | w art. 5 ust. 3 skreśla się tiret pierwszy; |
| --- | --- |

3)

w art. 5 ust. 3 skreśla się tiret pierwszy;

| 4) | w art. 8 ust. 1 skreśla się sformułowanie „grupy międzynarodowe”; |
| --- | --- |

4)

w art. 8 ust. 1 skreśla się sformułowanie „grupy międzynarodowe”;

| 5) | w art. 10 skreśla się ustęp 1; |
| --- | --- |

5)

w art. 10 skreśla się ustęp 1;

| 6) | wymienione w punktach 1), 3), 4) i 5)
  poprawki
  obowiązują od dnia 1 stycznia
  2008
  ; |
| --- | --- |

6)

wymienione w punktach 1), 3), 4) i 5)
  poprawki
  obowiązują od dnia 1 stycznia
  2008
  ;

| 7) | w art. 10 dodaje się następujące ustępy 3a, 3b, 3c i 3d:
  „3a.   Przedsiębiorstwa kolejowe objęte zakresem stosowania art. 2 uzyskują,
  do dnia 1 stycznia 2008 r. na równoprawnych warunkach
  ,
  dostęp
  do infrastruktury —
  dla celów świadczenia międzynarodowych usług transportu pasażerskiego, a dla celów świadczenia wszelkich innych usług w zakresie transportu pasażerskiego do dnia 1 stycznia 2012 r
  .
  Wykonując międzynarodowe usługi
  transportu pasażerskiego, przedsiębiorstwa kolejowe mają prawo do zabierania
  i wysadzania
  pasażerów na każdej stacji
  leżącej pomiędzy miejscem odjazdu a miejscem przeznaczenia
  .
  3b.   Państwa Członkowskie mogą ograniczyć prawo dostępu określone w
  ust. 3 lit. a) do
  połączeń, które są objęte kontraktem na świadczenie usług publicznych zgodnym z obowiązującym prawem wspólnotowym.
  Jakiekolwiek
  ograniczenie,
  w tym powodujące ograniczenie
  prawa do zabierania i
  wysadzania
  pasażerów na dowolnej stacji,
  może nastąpić jedynie na podstawie obiektywnej analizy gospodarczej dokonanej przez organ regulacyjny wspomniany w art. 30 dyrektywy 2001/14/WE (15) lub za zgodą odpowiednich organów kontrolnych w przypadku, gdyby w przeciwnym razie niemożliwe było utrzymanie żywotności gospodarczej w sektorze usług użyteczności publicznej
  .
  3c.   Państwa Członkowskie podejmują wszelkie niezbędne kroki mające na celu zapewnienie, że decyzje określone w ust. 3 lit. b poddane zostaną kontroli konstytucyjności.


  3d.
     
  Państwa Członkowskie mają możliwość wcześniejszego uznania prawa dostępu przedsiębiorstw kolejowych i grup międzynarodowych świadczących usługi w zakresie krajowego i międzynarodowego transportu pasażerskiego Korzystanie z takiego prawa może zostać czasowo ograniczone do przedsiębiorstw kolejowych i ich bezpośrednio i pośrednio kontrolowanych podmiotów zależnych, które posiadają licencję w Państwach Członkowskich, w których stosowane są analogiczne warunki dostępu do infrastruktury kolejowej. |
| --- | --- |

7)

w art. 10 dodaje się następujące ustępy 3a, 3b, 3c i 3d:

„3a.   Przedsiębiorstwa kolejowe objęte zakresem stosowania art. 2 uzyskują,
  do dnia 1 stycznia 2008 r. na równoprawnych warunkach
  ,
  dostęp
  do infrastruktury —
  dla celów świadczenia międzynarodowych usług transportu pasażerskiego, a dla celów świadczenia wszelkich innych usług w zakresie transportu pasażerskiego do dnia 1 stycznia 2012 r
  .
  Wykonując międzynarodowe usługi
  transportu pasażerskiego, przedsiębiorstwa kolejowe mają prawo do zabierania
  i wysadzania
  pasażerów na każdej stacji
  leżącej pomiędzy miejscem odjazdu a miejscem przeznaczenia
  .

3b.   Państwa Członkowskie mogą ograniczyć prawo dostępu określone w
  ust. 3 lit. a) do
  połączeń, które są objęte kontraktem na świadczenie usług publicznych zgodnym z obowiązującym prawem wspólnotowym.
  Jakiekolwiek
  ograniczenie,
  w tym powodujące ograniczenie
  prawa do zabierania i
  wysadzania
  pasażerów na dowolnej stacji,
  może nastąpić jedynie na podstawie obiektywnej analizy gospodarczej dokonanej przez organ regulacyjny wspomniany w art. 30 dyrektywy 2001/14/WE (15) lub za zgodą odpowiednich organów kontrolnych w przypadku, gdyby w przeciwnym razie niemożliwe było utrzymanie żywotności gospodarczej w sektorze usług użyteczności publicznej
  .

3c.   Państwa Członkowskie podejmują wszelkie niezbędne kroki mające na celu zapewnienie, że decyzje określone w ust. 3 lit. b poddane zostaną kontroli konstytucyjności.

3d.
     
  Państwa Członkowskie mają możliwość wcześniejszego uznania prawa dostępu przedsiębiorstw kolejowych i grup międzynarodowych świadczących usługi w zakresie krajowego i międzynarodowego transportu pasażerskiego Korzystanie z takiego prawa może zostać czasowo ograniczone do przedsiębiorstw kolejowych i ich bezpośrednio i pośrednio kontrolowanych podmiotów zależnych, które posiadają licencję w Państwach Członkowskich, w których stosowane są analogiczne warunki dostępu do infrastruktury kolejowej.

| 8) | w art. 14 dodaje się następujący akapit:
  „Najpóźniej do dnia
  , odpowiednio,
  31 grudnia
  2009 r.


  lub 31 grudnia 2013 r.
  Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu, Komitetowi Regionów i Radzie
  dwa sprawozdania
  z wykonania postanowień,
  jedno sprawozdanie dotyczące międzynarodowych usług transportu pasażerskiego, zaś drugie sprawozdanie dotyczące wszelkich innych usług w zakresie transportu pasażerskiego, z których każde zawierać będzie ocenę alokacji tras kolejowych oraz skutków w dziedzinie kontraktów na świadczenie usług publicznych
  .” |
| --- | --- |

8)

w art. 14 dodaje się następujący akapit:

„Najpóźniej do dnia
  , odpowiednio,
  31 grudnia
  2009 r.


  lub 31 grudnia 2013 r.
  Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu, Komitetowi Regionów i Radzie
  dwa sprawozdania
  z wykonania postanowień,
  jedno sprawozdanie dotyczące międzynarodowych usług transportu pasażerskiego, zaś drugie sprawozdanie dotyczące wszelkich innych usług w zakresie transportu pasażerskiego, z których każde zawierać będzie ocenę alokacji tras kolejowych oraz skutków w dziedzinie kontraktów na świadczenie usług publicznych
  .”

Artykuł 2

Art. 17 ust. 5 dyrektywy 2001/14/WE otrzymuje następujące brzmienie:

„5.
     
  Umowy ramowe są co do zasady zawierane na pięć lat i podlegają przedłużeniu na okresy równe pierwotnemu okresowi obowiązywania. W szczególnych przypadkach zarządca infrastruktury może zgodzić się na krótszy lub dłuższy okres. Każdy okres dłuższy niż pięć lat należy uzasadnić kontraktami handlowymi, specjalistycznymi inwestycjami lub rodzajami ryzyka.

Dla usług wykorzystujących specjalistyczną infrastrukturę, o której mowa w art. 24, i które wymagają znaczących i długoterminowych inwestycji, umowy ramowe mogą być zawierane na okres 10 lat. Okresy dłuższe niż 10 lat są dopuszczalne tylko w wyjątkowych przypadkach, zwłaszcza gdy realizowane są długoterminowe inwestycje na dużą skalę, szczególnie gdy inwestycje takie objęte są zobowiązaniami umownymi, w tym wieloletnim planem amortyzacji.”

Artykuł 3

Artykuł 3

Państwa Członkowskie wprowadzają w życie prawa, regulacje i przepisy administracyjne niezbędne do spełnienia warunków niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia ... (16). Bezzwłocznie informują one o tym Komisję.

16

W razie przyjęcia tych przepisów Państwa Członkowskie zamieszczają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub też odniesienie takie towarzyszy ich oficjalnej publikacji. Metody dokonywania takich odniesień określane są przez Państwa Członkowskie.

Państwa Członkowskie przekazują Komisji teksty głównych przepisów prawa krajowego, które zostały przez nie przyjęte w przedmiocie objętym niniejszą dyrektywą, a także tabelę korelacji pomiędzy niniejszą dyrektywą a przyjętymi przepisami krajowymi.

Artykuł 4

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z pierwszym dniem następującym po jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 5

Artykuł 5

Niniejsza dyrektywa adresowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w ...

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C str. ....

1

(2)  Dz.U. C 221, 8.9.2005, str. 56.

2

(3)  Dz.U. C 71, 22.3.2005, str. 26.

3

(4)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 28 września 2005 roku.

4

Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 28 września 2005 roku.

(5)  Dz.U. L 237 z 24.8.1991, str. 25. Dyrektywa ostatnio zmieniona traktatem o przystąpieniu z 2003 roku.

5

Dyrektywa ostatnio zmieniona traktatem o przystąpieniu z 2003 roku.

(6)  COM(2001)0370.

6

(7)  Dz.U. C 82 E z 1.4.2004, str. 502.

7

(8)  Dyrektywa 2001/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 lutego 2001 r. zmieniająca dyrektywę 91/440/EWG Rady (
  Dz.U. L 75 z 15.3.2001, str. 1).

8

Dyrektywa 2001/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 lutego 2001 r. zmieniająca dyrektywę 91/440/EWG Rady (

(9)  Dyrektywa 2001/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 lutego 2001 r. zmieniająca dyrektywę 95/18/WE Rady w sprawie przyznawania licencji przedsiębiorstwom kolejowym (
  Dz.U. L 75 z 15.3.2001, str. 26). Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/49/WE (Dz.U. L 164 z 30.4.2004, str. 44).

9

Dyrektywa 2001/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 lutego 2001 r. zmieniająca dyrektywę 95/18/WE Rady w sprawie przyznawania licencji przedsiębiorstwom kolejowym (

(10)  Dyrektywa 2001/14/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 lutego 2001 r. w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej oraz przyznawanie świadectw bezpieczeństwa (
  Dz.U. L 75 z 15.3.2001, str. 29). Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/49/WE.

10

Dyrektywa 2001/14/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 lutego 2001 r. w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej oraz przyznawanie świadectw bezpieczeństwa (

(11)  
  Dyrektywa 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie bezpieczeństwa transportu kolejowego Wspólnoty zmieniająca dyrektywę 95/18/WE Rady w sprawie przyznawania licencji przedsiębiorstwom kolejowym oraz dyrektywę 2001/14/WE w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej oraz przyznawanie świadectw bezpieczeństwa.

11

Dyrektywa 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie bezpieczeństwa transportu kolejowego Wspólnoty zmieniająca dyrektywę 95/18/WE Rady w sprawie przyznawania licencji przedsiębiorstwom kolejowym oraz dyrektywę 2001/14/WE w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej oraz przyznawanie świadectw bezpieczeństwa.

(12)  Dz.U. L 156 z 28.6.1969, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1893/91 (Dz.U. L 169 z 29.6.1991, str. 1).

12

(13)  Dz.U. C 365 E z 19.12.2000, str. 169.

13

(14)  Dz.U. C 140 E z 13.6.2002, str. 262.

14

(15)  Dz.U. L 75 z 15.3.2001, str. 29. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/49/WE (Dz.U. L 164 z 30.4.2004, str. 44).”

15

(16)  18 miesięcy po dacie przyjęcia niniejszej dyrektywy.

16

dacie przyjęcia niniejszej

P6_TA(2005)0355

Certyfikacja członków personelu pociągów zajmującego się prowadzeniem lokomotyw i pociągów ***I

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie certyfikacji członkom personelu pociągów zajmującym się prowadzeniem lokomotyw i pociągów w sieci kolejowej Wspólnoty (COM(2004)0142 — C6-0002/2004 — 2004/0048(COD))

(Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2004)0142) (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2004)0142) (1),

| — | uwzględniając art. 251 ust. 2 i art. 71 Traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przestawiony Parlamentowi przez Komisję (C6-0002/2004), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 251 ust. 2 i art. 71 Traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przestawiony Parlamentowi przez Komisję (C6-0002/2004),

| — | uwzględniając art. 51 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 51 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki (A6-0133/2005), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki (A6-0133/2005),

| 1. | zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowną konsultację, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowną konsultację, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

(1)  Dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym.

P6_TC1-COD(2004)0048

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 28 września 2005 r. w celu przyjęcia dyrektywy 2005/.../WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przyznawania świadectw maszynistom oraz członkom personelu pociągów zajmującym się prowadzeniem lokomotyw i pociągów w sieci kolejowej Wspólnoty

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, a w szczególności jego art. 71,

uwzględniając projekt Komisji,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywa 2004/49/WE
   (4) nakłada na zarządców infrastruktury i przedsiębiorstwa kolejowe obowiązek opracowania systemów zarządzania bezpieczeństwem w taki sposób, aby system kolei był przynajmniej w stanie osiągnąć wspólne cele bezpieczeństwa i był zgodny z krajowymi przepisami bezpieczeństwa oraz wymogami bezpieczeństwa określonymi w Technicznych Specyfikacjach Interoperacyjności, a także, aby stosowane były odnośne elementy Wspólnych Metod Oceny Bezpieczeństwa. Te systemy zarządzania bezpieczeństwem przewidują, między innymi, programy i systemy szkolenia pracowników, które zapewniają utrzymanie kompetencji pracowników oraz to, że obowiązki są wykonywane we właściwy sposób. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywa 2004/49/WE
   (4) nakłada na zarządców infrastruktury i przedsiębiorstwa kolejowe obowiązek opracowania systemów zarządzania bezpieczeństwem w taki sposób, aby system kolei był przynajmniej w stanie osiągnąć wspólne cele bezpieczeństwa i był zgodny z krajowymi przepisami bezpieczeństwa oraz wymogami bezpieczeństwa określonymi w Technicznych Specyfikacjach Interoperacyjności, a także, aby stosowane były odnośne elementy Wspólnych Metod Oceny Bezpieczeństwa. Te systemy zarządzania bezpieczeństwem przewidują, między innymi, programy i systemy szkolenia pracowników, które zapewniają utrzymanie kompetencji pracowników oraz to, że obowiązki są wykonywane we właściwy sposób.

| (2) | Dyrektywa 2004/49/WE stanowi, że aby mieć zapewniony dostęp do infrastruktury kolejowej, przedsiębiorstwo kolejowe musi posiadać poświadczenie w zakresie bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

(2)

Dyrektywa 2004/49/WE stanowi, że aby mieć zapewniony dostęp do infrastruktury kolejowej, przedsiębiorstwo kolejowe musi posiadać poświadczenie w zakresie bezpieczeństwa.

| (3) | Na mocy dyrektywy Rady 91/440/EWG z dnia 29 lipca 1991 r. w sprawie rozwoju kolei wspólnotowych (5), licencjonowane przedsiębiorstwa kolejowe mają, od dnia 15 marca 2003 r., prawo dostępu do transeuropejskiej sieci towarowej, a najpóźniej od 2008 r. do całej międzynarodowej sieci przewozów towarowych. Ponadto, w ramach drugiego pakietu kolejowego proponuje się rozszerzenie zakresu tego prawa dostępu do całej sieci międzynarodowych kolejowych przewozów towarowych i dla wszystkich rodzajów kolejowych przewozów towarowych. To stopniowe rozszerzanie praw dostępu doprowadzi nieuchronnie do wzrostu transgranicznego kolejowego ruchu towarowego. W rezultacie wzrastać będzie zapotrzebowanie na maszynistów przeszkolonych i posiadających świadectwo uprawniające do obsługi przewozów transgranicznych. |
| --- | --- |

(3)

Na mocy dyrektywy Rady 91/440/EWG z dnia 29 lipca 1991 r. w sprawie rozwoju kolei wspólnotowych (5), licencjonowane przedsiębiorstwa kolejowe mają, od dnia 15 marca 2003 r., prawo dostępu do transeuropejskiej sieci towarowej, a najpóźniej od 2008 r. do całej międzynarodowej sieci przewozów towarowych. Ponadto, w ramach drugiego pakietu kolejowego proponuje się rozszerzenie zakresu tego prawa dostępu do całej sieci międzynarodowych kolejowych przewozów towarowych i dla wszystkich rodzajów kolejowych przewozów towarowych. To stopniowe rozszerzanie praw dostępu doprowadzi nieuchronnie do wzrostu transgranicznego kolejowego ruchu towarowego. W rezultacie wzrastać będzie zapotrzebowanie na maszynistów przeszkolonych i posiadających świadectwo uprawniające do obsługi przewozów transgranicznych.

| (4) | Badania przeprowadzone przez Komisję w 2002 r. wykazały, że przepisy prawne Państw Członkowskich dotyczące warunków przyznawania świadectw maszynistom pociągów różnią się miedzy sobą w sposób znaczący. W celu przezwyciężenia tych różnic konieczne jest przyjęcie zasad wspólnotowych dotyczących przyznawania świadectw maszynistom pociągów, przy jednoczesnym utrzymaniu obecnego wysokiego poziomu bezpieczeństwa wspólnotowego systemu kolei. |
| --- | --- |

(4)

Badania przeprowadzone przez Komisję w 2002 r. wykazały, że przepisy prawne Państw Członkowskich dotyczące warunków przyznawania świadectw maszynistom pociągów różnią się miedzy sobą w sposób znaczący. W celu przezwyciężenia tych różnic konieczne jest przyjęcie zasad wspólnotowych dotyczących przyznawania świadectw maszynistom pociągów, przy jednoczesnym utrzymaniu obecnego wysokiego poziomu bezpieczeństwa wspólnotowego systemu kolei.

| (5) | Te zasady wspólnotowe powinny przyczynić się również do realizacji polityk wspólnotowych dotyczących swobodnego przepływu pracowników, prawa przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług w kontekście wspólnej polityki transportowej, przy jednoczesnym unikaniu ewentualnych zakłóceń konkurencji. |
| --- | --- |

(5)

Te zasady wspólnotowe powinny przyczynić się również do realizacji polityk wspólnotowych dotyczących swobodnego przepływu pracowników, prawa przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług w kontekście wspólnej polityki transportowej, przy jednoczesnym unikaniu ewentualnych zakłóceń konkurencji.

| (6) | W celu zagwarantowania wymaganego ujednolicenia i przejrzystości celowe jest, by Wspólnota określiła jednolity wzór dokumentacji
  składającej się z dwóch części: po pierwsze z podstawowej licencji potwierdzającej zgodność z niektórymi wymogami i podstawowe umiejętności oraz uprawnienia do prowadzenia pociągów, a po drugie z uzupełniającego zaświadczenia zharmonizowanego potwierdzającego wiedzę techniczną i specyficzną dla tej usługi. Odpowiedzialność za przyznawanie podstawowej licencji spoczywa na Państwach Członkowskich, a za przyznawanie uzupełniającego zaświadczenia zharmonizowanego na przedsiębiorstwach kolejowych. Powyższe dokumenty powinny być wzajemnie uznawane przez Państwa Członkowskie. |
| --- | --- |

(6)

W celu zagwarantowania wymaganego ujednolicenia i przejrzystości celowe jest, by Wspólnota określiła jednolity wzór dokumentacji
  składającej się z dwóch części: po pierwsze z podstawowej licencji potwierdzającej zgodność z niektórymi wymogami i podstawowe umiejętności oraz uprawnienia do prowadzenia pociągów, a po drugie z uzupełniającego zaświadczenia zharmonizowanego potwierdzającego wiedzę techniczną i specyficzną dla tej usługi. Odpowiedzialność za przyznawanie podstawowej licencji spoczywa na Państwach Członkowskich, a za przyznawanie uzupełniającego zaświadczenia zharmonizowanego na przedsiębiorstwach kolejowych. Powyższe dokumenty powinny być wzajemnie uznawane przez Państwa Członkowskie.

| (7) | Niniejsza dyrektywa uzupełnia i wzoruje się w dużym stopniu na „historycznych” porozumieniach zawartych w dniu 27 stycznia 2004r pomiędzy partnerami społecznymi — Stowarzyszeniem Kolei Europejskich (CER), z jednej strony, a Europejską Federacją Pracowników Transportu (ETF), z drugiej strony, w sprawie „europejskiej licencji dla maszynistów wykonujących usługę transgranicznej interoperacyjności”, jak również na umowie w sprawie „niektórych aspektów warunków pracy personelu mobilnego wykonującego usługi transgraniczne”

   (6). |
| --- | --- |

(7)

Niniejsza dyrektywa uzupełnia i wzoruje się w dużym stopniu na „historycznych” porozumieniach zawartych w dniu 27 stycznia 2004r pomiędzy partnerami społecznymi — Stowarzyszeniem Kolei Europejskich (CER), z jednej strony, a Europejską Federacją Pracowników Transportu (ETF), z drugiej strony, w sprawie „europejskiej licencji dla maszynistów wykonujących usługę transgranicznej interoperacyjności”, jak również na umowie w sprawie „niektórych aspektów warunków pracy personelu mobilnego wykonującego usługi transgraniczne”

   (6).

| (8) | Te wspólne postanowienia dotyczące przyznawania świadectw

  muszą ułatwić
  mobilność maszynistów pociągów z jednego Państwa Członkowskiego do innego, jak również z jednego przedsiębiorstwa kolejowego do drugiego, oraz, w sposób ogólny, uznanie licencji i uzupełniającego zaświadczenia zharmonizowanego przez wszystkich uczestników sektora kolejowego,
  wspierając przy tym poprawę kształcenia i zatrudnienia przedmiotowego personelu.
  W tym celu konieczne jest ustalenie minimalnych wymogów, które musi spełnić kandydat, żeby uzyskać podstawową licencję i uzupełniające zaświadczenie zharmonizowane. |
| --- | --- |

(8)

Te wspólne postanowienia dotyczące przyznawania świadectw

  muszą ułatwić
  mobilność maszynistów pociągów z jednego Państwa Członkowskiego do innego, jak również z jednego przedsiębiorstwa kolejowego do drugiego, oraz, w sposób ogólny, uznanie licencji i uzupełniającego zaświadczenia zharmonizowanego przez wszystkich uczestników sektora kolejowego,
  wspierając przy tym poprawę kształcenia i zatrudnienia przedmiotowego personelu.
  W tym celu konieczne jest ustalenie minimalnych wymogów, które musi spełnić kandydat, żeby uzyskać podstawową licencję i uzupełniające zaświadczenie zharmonizowane.

| (9) | W kontekście stopniowego otwierania infrastruktury kolejowej i wzrostu konkurencji między przedsiębiorstwami kolejowymi, ważne jest, by zabezpieczyć kapitał szkoleniowy maszynistów, zapewniając wzajemne uznawanie ich szkoleń w celu ułatwienia im możliwości zatrudnienia poprzez wprowadzenie wspólnych norm. |
| --- | --- |

(9)

W kontekście stopniowego otwierania infrastruktury kolejowej i wzrostu konkurencji między przedsiębiorstwami kolejowymi, ważne jest, by zabezpieczyć kapitał szkoleniowy maszynistów, zapewniając wzajemne uznawanie ich szkoleń w celu ułatwienia im możliwości zatrudnienia poprzez wprowadzenie wspólnych norm.

| (10) | Wymogi uzyskania licencji i świadectw powinny obejmować przynajmniej minimalny wiek dopuszczenia do prowadzenia pociągu, sprawność fizyczną i umysłową kandydata, doświadczenie zawodowe i znajomość pewnych zagadnień związanych z prowadzeniem pociągu, a także znajomość infrastruktur, którymi maszyniści będą musieli jeździć. |
| --- | --- |

(10)

Wymogi uzyskania licencji i świadectw powinny obejmować przynajmniej minimalny wiek dopuszczenia do prowadzenia pociągu, sprawność fizyczną i umysłową kandydata, doświadczenie zawodowe i znajomość pewnych zagadnień związanych z prowadzeniem pociągu, a także znajomość infrastruktur, którymi maszyniści będą musieli jeździć.

| (11) | Zadania i wymogi określone w załącznikach I-VI do niniejszej dyrektywy mogą zostać poddane przeglądom w celu dostosowania ich do postępu technicznego i naukowego. Załączniki te jako wymagania techniczne muszą być całkowicie kompatybilne ze specyfikacją techniczną dla zapewnienia interoperacyjności (TSI) i podlegać przeglądowi zgodnie z procedurami określonymi w dyrektywach 96/48/WE (7) i 2001/16/WE (8) w sprawie interoperacyjności i w pełni zgodne z rozporządzeniem (WE) nr 881/2004 (9), w szczególności z jego art. 3, 4, 6, 12 i 17 dotyczącym roli partnerów społecznych. |
| --- | --- |

(11)

Zadania i wymogi określone w załącznikach I-VI do niniejszej dyrektywy mogą zostać poddane przeglądom w celu dostosowania ich do postępu technicznego i naukowego. Załączniki te jako wymagania techniczne muszą być całkowicie kompatybilne ze specyfikacją techniczną dla zapewnienia interoperacyjności (TSI) i podlegać przeglądowi zgodnie z procedurami określonymi w dyrektywach 96/48/WE (7) i 2001/16/WE (8) w sprawie interoperacyjności i w pełni zgodne z rozporządzeniem (WE) nr 881/2004 (9), w szczególności z jego art. 3, 4, 6, 12 i 17 dotyczącym roli partnerów społecznych.

| (12) | Niniejsza dyrektywa nie może stanowić przeszkody we wdrażaniu dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (10), ani rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (11). |
| --- | --- |

(12)

Niniejsza dyrektywa nie może stanowić przeszkody we wdrażaniu dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (10), ani rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (11).

| (13) | Wszystkie informacje zawarte w licencji, uzupełniającym zaświadczeniu zharmonizowanym oraz w rejestrach muszą być wykorzystane przez krajowy organ bezpieczeństwa w celu ułatwienia oceny przyznawania świadectw pracownikom, przewidzianej w art. 10 i 11 dyrektywy 2004/49/WE w sprawie bezpieczeństwa kolei, oraz w celu przyspieszenia wydawania poświadczeń w zakresie bezpieczeństwa, przewidzianych w tych samych artykułach. |
| --- | --- |

(13)

Wszystkie informacje zawarte w licencji, uzupełniającym zaświadczeniu zharmonizowanym oraz w rejestrach muszą być wykorzystane przez krajowy organ bezpieczeństwa w celu ułatwienia oceny przyznawania świadectw pracownikom, przewidzianej w art. 10 i 11 dyrektywy 2004/49/WE w sprawie bezpieczeństwa kolei, oraz w celu przyspieszenia wydawania poświadczeń w zakresie bezpieczeństwa, przewidzianych w tych samych artykułach.

| (14) | Środki niezbędne dla wdrożenia niniejszej dyrektywy powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (12). |
| --- | --- |

(14)

Środki niezbędne dla wdrożenia niniejszej dyrektywy powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (12).

| (15) | Państwa Członkowskie muszą zapewnić inspekcje i ustanowić kary stosowne do naruszeń krajowych przepisów wdrażających niniejszą dyrektywę. |
| --- | --- |

(15)

Państwa Członkowskie muszą zapewnić inspekcje i ustanowić kary stosowne do naruszeń krajowych przepisów wdrażających niniejszą dyrektywę.

| (16) | Aby transport kolejowy mógł w dalszym ciągu skutecznie funkcjonować, maszyniści pociągów, którzy już pracują w swoim zawodzie przed wejściem w życie niniejszej dyrektywy, muszą zachować swoje nabyte prawa w czasie okresu przejściowego. |
| --- | --- |

(16)

Aby transport kolejowy mógł w dalszym ciągu skutecznie funkcjonować, maszyniści pociągów, którzy już pracują w swoim zawodzie przed wejściem w życie niniejszej dyrektywy, muszą zachować swoje nabyte prawa w czasie okresu przejściowego.

| (17) | Zastępowanie krajowych przepisów w sprawie przyznawania świadectw maszynistom postanowieniami niniejszej dyrektywy odbywać się winno stopniowo i w taki sposób, aby pociągało to za sobą jak najmniejsze obciążenie dla przedsiębiorstw kolejowych i zarządców infrastruktury. W tym celu należy zwrócić się w szczególności do tych podmiotów, by określiły sposób uwzględniania zdobytego doświadczenia dla celów przyznawania licencji i zaświadczeń zgodnie z niniejszą dyrektywą. |
| --- | --- |

(17)

Zastępowanie krajowych przepisów w sprawie przyznawania świadectw maszynistom postanowieniami niniejszej dyrektywy odbywać się winno stopniowo i w taki sposób, aby pociągało to za sobą jak najmniejsze obciążenie dla przedsiębiorstw kolejowych i zarządców infrastruktury. W tym celu należy zwrócić się w szczególności do tych podmiotów, by określiły sposób uwzględniania zdobytego doświadczenia dla celów przyznawania licencji i zaświadczeń zgodnie z niniejszą dyrektywą.

| (18) | Skoro wspólne ramy regulacyjne dotyczące przyznawania świadectw
  maszynistom i
  członkom personelu pociągów zajmującym się prowadzeniem lokomotyw i pociągów w przewozie pasażerów i towarów nie mogą zostać ustalone przez Państwa Członkowskie, Wspólnota może podjąć działania zgodnie z zasadą subsydiarności, określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tymże artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów. |
| --- | --- |

(18)

Skoro wspólne ramy regulacyjne dotyczące przyznawania świadectw
  maszynistom i
  członkom personelu pociągów zajmującym się prowadzeniem lokomotyw i pociągów w przewozie pasażerów i towarów nie mogą zostać ustalone przez Państwa Członkowskie, Wspólnota może podjąć działania zgodnie z zasadą subsydiarności, określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tymże artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

ROZDZIAŁ I

PRZEDMIOT, ZAKRES I DEFINICJE

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsza dyrektywa ustala warunki i procedury przyznawania świadectw
  maszynistom i personelowi
  pociągów, zajmującemu się prowadzeniem lokomotyw i pociągów w sieci kolejowej Wspólnoty. W tym kontekście ustala również zadania przypadające właściwym władzom Państw Członkowskich, maszynistom i innym uczestnikom sektora, w szczególności przedsiębiorstwom kolejowym, osobom zarządzającym infrastrukturą i ośrodkom szkoleniowym.

Zatrudnienie
  maszynistów i
  członków personelu pociągów, którym przyznano świadectwa zgodnie z niniejszą dyrektywą, nie zwalnia przedsiębiorstw kolejowych i zarządców infrastruktury z obowiązku utworzenia systemu monitorowania i wewnętrznej kontroli kompetencji i postępowania własnych
  maszynistów i
  personelu pociągów zgodnie z art. 9 dyrektywy 2004/49/WE w sprawie bezpieczeństwa kolei i z załącznikiem III do tejże dyrektywy. Świadectwo nie zwalnia ani przedsiębiorstwa kolejowego, ani zarządcy infrastruktury od odpowiedzialności w zakresie bezpieczeństwa i, w szczególności, szkolenia własnych pracowników.

Artykuł 2

Definicje

Dla celów niniejszej dyrektywy:

| a) | „właściwe władze” oznaczają władze powołane przez Państwa Członkowskie do wydawania licencji maszynisty po ustaleniu, że kandydaci spełniają niezbędne wymagania. Jest to krajowy organ bezpieczeństwa utworzony zgodnie z art. 16 dyrektywy 2004/49/WE; |
| --- | --- |

a)

„właściwe władze” oznaczają władze powołane przez Państwa Członkowskie do wydawania licencji maszynisty po ustaleniu, że kandydaci spełniają niezbędne wymagania. Jest to krajowy organ bezpieczeństwa utworzony zgodnie z art. 16 dyrektywy 2004/49/WE;

| b) | „maszynista”: oznacza osobę zdolną do prowadzenia w sposób samodzielny, odpowiedzialny i bezpieczny,
  regularnie lub sporadycznie, pociągów, w tym pojazdów trakcyjnych silnikowych, wagonów silnikowych,
  lokomotyw manewrowych
  i
  pociągów roboczych lub pociągów przeznaczonych do kolejowego przewozu pasażerów lub towarów. Zadania maszynisty są określone w załączniku II do niniejszej dyrektywy; |
| --- | --- |

b)

„maszynista”: oznacza osobę zdolną do prowadzenia w sposób samodzielny, odpowiedzialny i bezpieczny,
  regularnie lub sporadycznie, pociągów, w tym pojazdów trakcyjnych silnikowych, wagonów silnikowych,
  lokomotyw manewrowych
  i
  pociągów roboczych lub pociągów przeznaczonych do kolejowego przewozu pasażerów lub towarów. Zadania maszynisty są określone w załączniku II do niniejszej dyrektywy;

| c) | „personel pociągów”: oznacza

  pracowników, którzy nie są
  maszynistami pociągu,
  ale którzy, będąc
  obecni w lokomotywie lub pociągu,
  stale lub sporadycznie wykonują zadania w zakresie bezpieczeństwa wewnątrz i na zewnątrz pociągu
  , i których kwalifikacje zawodowe przyczyniają się w związku z tym do bezpieczeństwa ruchu
  pociągu oraz przewożonych pasażerów lub towarów; |
| --- | --- |

c)

„personel pociągów”: oznacza

  pracowników, którzy nie są
  maszynistami pociągu,
  ale którzy, będąc
  obecni w lokomotywie lub pociągu,
  stale lub sporadycznie wykonują zadania w zakresie bezpieczeństwa wewnątrz i na zewnątrz pociągu
  , i których kwalifikacje zawodowe przyczyniają się w związku z tym do bezpieczeństwa ruchu
  pociągu oraz przewożonych pasażerów lub towarów;

| d) | „instytucja zarządzająca infrastrukturą” oznacza każdy podmiot lub przedsiębiorstwo odpowiedzialne w szczególności za budowę i utrzymanie infrastruktury kolejowej lub jakiejkolwiek jej części, jak określono w art. 3 dyrektywy 91/440/EWG; |
| --- | --- |

d)

„instytucja zarządzająca infrastrukturą” oznacza każdy podmiot lub przedsiębiorstwo odpowiedzialne w szczególności za budowę i utrzymanie infrastruktury kolejowej lub jakiejkolwiek jej części, jak określono w art. 3 dyrektywy 91/440/EWG;

| e) | „przedsiębiorstwo kolejowe” oznacza każde przedsiębiorstwo publiczne lub prywatne, którego działalność polega na świadczeniu usług w zakresie kolejowego przewozu towarów i/lub pasażerów; obejmuje to także przedsiębiorstwa, które zajmują się jedynie zapewnianiem trakcji; |
| --- | --- |

e)

„przedsiębiorstwo kolejowe” oznacza każde przedsiębiorstwo publiczne lub prywatne, którego działalność polega na świadczeniu usług w zakresie kolejowego przewozu towarów i/lub pasażerów; obejmuje to także przedsiębiorstwa, które zajmują się jedynie zapewnianiem trakcji;

| f) | „techniczne specyfikacje interoperacyjności” lub „TSI” oznaczają specyfikacje przyjęte w dyrektywach 96/48/WE i 2001/16/WE, których należy przestrzegać w celu zapewnienia interoperacyjności transeuropejskiego systemu kolei; |
| --- | --- |

f)

„techniczne specyfikacje interoperacyjności” lub „TSI” oznaczają specyfikacje przyjęte w dyrektywach 96/48/WE i 2001/16/WE, których należy przestrzegać w celu zapewnienia interoperacyjności transeuropejskiego systemu kolei;

| g) | „Agencja” oznacza Europejską Agencję Kolejową powołaną rozporządzeniem (WE) nr 881/2004; |
| --- | --- |

g)

„Agencja” oznacza Europejską Agencję Kolejową powołaną rozporządzeniem (WE) nr 881/2004;

| h) | „poświadczenie w zakresie bezpieczeństwa” oznacza zaświadczenie wydane przedsiębiorstwu kolejowemu przez krajowy organ bezpieczeństwa zgodnie z art. 10 dyrektywy 2004/49/WE; |
| --- | --- |

h)

„poświadczenie w zakresie bezpieczeństwa” oznacza zaświadczenie wydane przedsiębiorstwu kolejowemu przez krajowy organ bezpieczeństwa zgodnie z art. 10 dyrektywy 2004/49/WE;

| i) | „świadectwo bezpieczeństwa” oznacza zaświadczenie wydane przedsiębiorstwu kolejowemu przez organ bezpieczeństwa zgodnie z art. 11 dyrektywy 2004/49/WE; |
| --- | --- |

i)

„świadectwo bezpieczeństwa” oznacza zaświadczenie wydane przedsiębiorstwu kolejowemu przez organ bezpieczeństwa zgodnie z art. 11 dyrektywy 2004/49/WE;

| j) | „ośrodek szkoleniowy” oznacza jednostkę akredytowaną lub uznaną przez właściwą władzę dla celów organizowania kursów szkoleniowych. |
| --- | --- |

j)

„ośrodek szkoleniowy” oznacza jednostkę akredytowaną lub uznaną przez właściwą władzę dla celów organizowania kursów szkoleniowych.

Artykuł 3

Zakres

Niniejsza dyrektywa dotyczy przyznawania świadectw dla
  maszynistów i
  personelu pociągów, zajmującego się prowadzeniem lokomotyw i pociągów w sieci kolejowej Wspólnoty w imieniu przedsiębiorstwa kolejowego, od którego wymaga się poświadczenia w zakresie bezpieczeństwa lub zarządcy infrastrukturą, od którego wymaga się świadectwa bezpieczeństwa.

ROZDZIAŁ II

PRZYZNAWANIE ŚWIADECTW MASZYNISTOM

Artykuł 4

Wspólnotowy wzór dokumentacji

1.   Wszyscy maszyniści muszą być w wymaganym stopniu sprawni i mieć niezbędne kwalifikacje do prowadzenia pociągów, a także posiadać następujące dokumenty:

| a) | licencję potwierdzającą tożsamość maszynisty i organu wydającego świadectwo oraz określającą okres ważności. Licencja ta stanowi własność maszynisty i jest wydawana, na podstawie wniosku, maszynistom spełniającym minimalne wymogi w zakresie sprawności fizycznej i umyslowej, wykształcenia i ogólnych umiejętności zawodowych. Licencja odpowiada wymaganiom zawartym w załączniku I; |
| --- | --- |

a)

licencję potwierdzającą tożsamość maszynisty i organu wydającego świadectwo oraz określającą okres ważności. Licencja ta stanowi własność maszynisty i jest wydawana, na podstawie wniosku, maszynistom spełniającym minimalne wymogi w zakresie sprawności fizycznej i umyslowej, wykształcenia i ogólnych umiejętności zawodowych. Licencja odpowiada wymaganiom zawartym w załączniku I;

| b) | zaświadczenie zharmonizowane stwierdzające, że posiadacz przeszedł szkolenie uzupełniające w ramach systemu zarządzania bezpieczeństwem przedsiębiorstwa kolejowego lub, w przypadku maszynistów zatrudnionych przez instytucję zarządzającą infrastrukturą, systemu zarządzania bezpieczeństwem tej instytucji, określające infrastruktury, na jakich posiadacz jest upoważniony do prowadzenia pociągów oraz tabor, do prowadzenia którego posiadacz jest upoważniony. Zaświadczenie zharmonizowane odpowiada wymaganiom zawartym w załączniku I. |
| --- | --- |

b)

zaświadczenie zharmonizowane stwierdzające, że posiadacz przeszedł szkolenie uzupełniające w ramach systemu zarządzania bezpieczeństwem przedsiębiorstwa kolejowego lub, w przypadku maszynistów zatrudnionych przez instytucję zarządzającą infrastrukturą, systemu zarządzania bezpieczeństwem tej instytucji, określające infrastruktury, na jakich posiadacz jest upoważniony do prowadzenia pociągów oraz tabor, do prowadzenia którego posiadacz jest upoważniony. Zaświadczenie zharmonizowane odpowiada wymaganiom zawartym w załączniku I.

2.   Uzupełniające zaświadczenie zharmonizowane upoważnia do prowadzenia pociągu w jednej lub
  obu
  spośród następujących kategorii:

| a) | kategoria A: lokomotywy manewrowepociągi robocze
  oraz
  pojazdy służące do konserwacji torów; |
| --- | --- |

a)

kategoria A: lokomotywy manewrowepociągi robocze
  oraz
  pojazdy służące do konserwacji torów;

| b) | kategoria B: przewóz pasażerów
  i/lub towarów. |
| --- | --- |

b)

kategoria B: przewóz pasażerów
  i/lub towarów.

3.   Mając na względzie licencję, o której mowa w ust. 1 lit. a), ogólny system uznawania kwalifikacji zawodowych ustanowiony przez dyrektywę Rady 92/51/EWG
   (13) będzie w dalszym ciągu obowiązywał w odniesieniu do uznawania kwalifikacji zawodowych maszynistów, którzy są narodowości jednego z Państw Członkowskich i uzyskali świadectwo ukończenia szkolenia w kraju trzecim. Maszynistom, których kwalifikacje zawodowe zostaną uznane na tej podstawie, należy wydać świadectwa zgodnie z niniejszą dyrektywą.

Artykuł 5

Organy wydające

1.   Licencja, o której mowa w art. 4 ust. 1 lit. a), wydawana jest przez właściwe władze, o których mowa w art. 2 lit. a). Właściwe władze mogą przekazać to zadanie jedynie na warunkach przewidzianych w art. 17.

2.   Zaświadczenie zharmonizowane, o którym mowa w art. 4 ust. 1 lit. b) jest wydawane przez przedsiębiorstwo kolejowe, które zatrudnia maszynistę lub, gdy to stosowne, przez instytucję zarządzającą infrastrukturą.

Artykuł 6

Wzajemne uznawanie

1.   Po wydaniu licencji i uzupełniającego zaświadczenia zharmonizowanego maszynistom zgodnie z niniejszą dyrektywą, mogą oni prowadzić pociągi pod warunkiem, że przedsiębiorstwo kolejowe lub instytucja zarządzająca infrastrukturą odpowiedzialna za dany przewóz posiada poświadczenie w zakresie bezpieczeństwa lub świadectwo bezpieczeństwa, i jedynie na sieci objętej zarówno przez uzupełniające zaświadczenie zharmonizowane jak i poświadczenie w zakresie bezpieczeństwa, lub przez świadectwo bezpieczeństwa.

2.   Licencje wydawane przez jedno Państwo Członkowskie zgodnie z niniejszą dyrektywą są wzajemnie uznawane przez pozostałe Państwa Członkowskie.

ROZDZIAŁ III

WARUNKI I PROCEDURA UZYSKIWANIA LICENCJI I UZUPEŁNIAJĄCEGO ZAŚWIADCZENIA ZHARMONIZOWANEGO

Artykuł 7

Minimalne wymagania

Aby uzyskać licencję, kandydat musi spełniać minimalne wymagania, wyszczególnione w art. 8 i 9 oraz w art. 11 ust. 1 i 2.

Aby uzyskać uzupełniające zaświadczenie zharmonizowane, kandydat musi posiadać licencję i spełniać minimalne wymagania wyszczególnione w art. 10 i 11 ust. 1, 3 i 4.

Bez uszczerbku dla art. 6, dane Państwo Członkowskie może zastosować surowsze wymagania w odniesieniu do wydawania licencji na swoim terytorium.

Artykuł 8

Minimalny wiek

Kandydat musi mieć co najmniej 20 lat. Państwa Członkowskie mogą jednak przyznawać licencje kandydatom od momentu ukończenia przez niego 18 roku życia, przy czym ważność takiej licencji ogranicza się wówczas do terytorium wydającego ją Państwa Członkowskiego.

Artykuł 9

Szkolenie i podstawowe umiejętności

1.   Kandydat musi przejść podstawowe szkolenie równoważne z poziomem 3, o czym stanowi decyzja Rady 85/368/EWG z dnia 16 lipca 1985 r. w sprawie porównywalności kwalifikacji wynikających z kształcenia zawodowego między Państwami Członkowskimi Wspólnoty Europejskiej
   (14) i spełniać wymagania określone w załączniku III.

2.   Kandydat potwierdza swą sprawność fizyczną i umysłową przechodząc pomyślnie badanie lekarskie, przeprowadzane przez lekarza medycyny, uznanego przez właściwe władze. Badanie musi obejmować przynajmniej kryteria wskazane w załączniku III, pkt 2.1 i 4.

3.   Kandydat wykazuje przydatność psychologiczną przechodząc pomyślnie badanie przeprowadzane
  lub nadzorowane
  przez psychologa
  lub lekarza
  uznanego przez właściwy organ. Badanie obejmuje przynajmniej kryteria, wskazane w załączniku III, punkt 2.2.

4.   Kryterium podstawowej znajomości języków obcych, o którym mowa w załączniku III pkt 5, musi zostać spełnione i jest sprawdzane zawsze wtedy, gdy maszynista musi prowadzić pociąg na nowych infrastrukturach, co pociąga za sobą nowe wymagania językowe.

Artykuł 10

Doświadczenie zawodowe

Bez uszczerbku dla art. 6, Państwo Członkowskie może, na swoim terytorium, zażądać od kandydata przedstawienia dowodu przynajmniej dwuletniego doświadczenia zawodowego w kategorii A, określonej w art. 4 ust. 2 lit. a), zanim będzie on mógł przejść do
  kategorii B.

Bez uszczerbku dla art. 6, do wykonywania pracy w transporcie transgranicznym wymaga się przynajmniej trzyletniego doświadczenia w kategorii B (określonej w art. 4 ust. 2 lit. b).

Artykuł 11

Kwalifikacje zawodowe

1.   Kandydat musi przejść pełen program szkoleniowy, opisany w załączniku IV pkt 1, składający się z części dotyczącej licencji oraz części dotyczącej uzupełniającego zaświadczenia zharmonizowanego. Metoda szkolenia musi spełniać kryteria zawarte w załączniku IV pkt 2 i 3.

2.   Kandydat musi mieć zdany egzamin sprawdzający jego wiedzę ogólną dotyczącą zawodu; egzamin ten obejmuje przynajmniej ogólne tematy wymienione w załączniku V.

3.   Kandydat musi mieć zdany egzamin sprawdzający jego wiedzę zawodową w zakresie taboru, dla którego występuje o uzupełniające zaświadczenie zharmonizowane; egzamin ten obejmuje przynajmniej ogólne tematy wymienione w załączniku VI.

4.   Kandydat musi mieć zdany egzamin sprawdzający jego wiedzę zawodową w zakresie infrastruktur, dla których występuje o zaświadczenie zharmonizowane. Egzamin ten obejmuje przynajmniej ogólne tematy, wymienione w załączniku VII. W stosownych przypadkach, egzamin obejmuje także znajomość języka zgodnie z art. 9 ust. 4.

Artykuł 12

Wystąpienie z wnioskiem o licencję

1.   Właściwe władze opublikują procedurę, której należy przestrzegać przy uzyskiwaniu licencji, łącznie z niezbędnymi formularzami.

2.   Wszystkie wnioski o licencję są składane do właściwych władz przez pracodawcę kandydata na maszynistę lub przez samego kandydata.

3.   Wnioski złożone do właściwych władz mogą dotyczyć:

| a) | przyznania nowej licencji: może to odnosić się do początkującego maszynisty lub osoby będącej już maszynistą przed wejściem w życie niniejszej dyrektywy, albo wystąpienia o wtórnik; |
| --- | --- |

a)

przyznania nowej licencji: może to odnosić się do początkującego maszynisty lub osoby będącej już maszynistą przed wejściem w życie niniejszej dyrektywy, albo wystąpienia o wtórnik;

| b) | uaktualniania: jedna lub więcej danych uległo zmianie i muszą zostać uaktualnione. |
| --- | --- |

b)

uaktualniania: jedna lub więcej danych uległo zmianie i muszą zostać uaktualnione.

Artykuł 13

Przyznanie licencji

Właściwe władze przyznają licencję nie później niż trzy tygodnie po otrzymaniu wszystkich niezbędnych dokumentów.

Licencja wydawana jest w oficjalnym języku (językach) tego Państwa Członkowskiego, które ją przyznało. Licencja musi być odnawiana co pięć lat.

Licencja stanowi własność maszynisty i wydawana jest jako pojedynczy oryginał. Jakiekolwiek powielanie licencji, inne niż przez właściwe władze w przypadku wystąpienia o wtórnik, jest zabronione.

Artykuł 14

Minimalne wymogi w zakresie monitorowania

1.   W celu zachowania licencji i zaświadczenia zharmonizowanego, ich posiadacz przechodzi okresowe badania i/lub testy w zakresie wymagań o których mowa w art. 9 i 11. Obowiązuje następująca minimalna częstotliwość:

| a) | badania lekarskie (sprawność fizyczna i umysłowa): co trzy lata do
  55
  roku życia, a następnie co rok; |
| --- | --- |

a)

badania lekarskie (sprawność fizyczna i umysłowa): co trzy lata do
  55
  roku życia, a następnie co rok;

| b) | znajomość
  infrastruktur (w tym tras i zasad korzystania): co dwa lata lub po każdej, ponad rocznej nieobecności na danej trasie; |
| --- | --- |

b)

znajomość
  infrastruktur (w tym tras i zasad korzystania): co dwa lata lub po każdej, ponad rocznej nieobecności na danej trasie;

| c) | znajomość taboru:
  co dwa lata; |
| --- | --- |

c)

znajomość taboru:
  co dwa lata;

| d) | aktualizacja ogólnych umiejętności zawodowych oraz wiedzy w zakresie przepisów dotyczących ruchu i bezpieczeństwa stanowi przedmiot corocznego szkolenia ustawicznego
  . |
| --- | --- |

d)

aktualizacja ogólnych umiejętności zawodowych oraz wiedzy w zakresie przepisów dotyczących ruchu i bezpieczeństwa stanowi przedmiot corocznego szkolenia ustawicznego
  .

Dla każdej z powyższych okresowych kontroli, przedsiębiorstwo kolejowe potwierdza, poprzez oświadczenie w zaświadczeniu zharmonizowanym i w rejestrze przewidzianym w art. 20, że maszynista spełnił powyższe wymagania.

2.   
  Dla celów utrzymania uzupełniającego zaświadczenia zharmonizowanego, przedsiębiorstwa kolejowe i zarządcy infrastruktury przyjmują, w kontekście swych systemów zarządzania bezpieczeństwem, utworzonych zgodnie z art. 9 dyrektywy 2004/49/WE, środki (np. prowadzenie pociągu pod nadzorem) oraz ustalają terminy ważności dotyczące umiejętności odnoszących się do korzystania z linii lub taboru, a gdy to konieczne języków, po przekroczeniu których maszyniści nie mogą korzystać z linii lub taboru których dotyczą ich uzupełniające zharmonizowane zaświadczenia po upływie tych terminów.

Artykuł 15

Przerwanie zatrudnienia

Jeśli maszynista nie jest już zatrudniany przez przedsiębiorstwo kolejowe
  lub zarządcę infrastruktury,
  informują one o tym natychmiast właściwy organ.

Licencja zachowuje ważność bez uszczerbku dla art. 14.

Uzupełniające zaświadczenie zharmonizowane traci ważność w chwili przerwania zatrudnienia.
  Jednakże, i zgodnie z art. 20 ust. 2, przedsiębiorstwo kolejowe, którego to dotyczy, jest zobowiązane do zachowania dowodu w swoim rejestrze. Maszyniści zachowują kopię uzupełniającego zaświadczenia zharmonizowanego, które uzyskali.

Mogą oni powoływać się na nie wobec innego przedsiębiorstwa kolejowego lub zarządcy infrastruktury, by mogły one dostosować jego szkolenie w celu wydania nowego uzupełniającego zaświadczenia zharmonizowanego.

Artykuł 16

Poprawki i wycofania

1.   W razie wystąpienia jakiejkolwiek zmiany w stanie zdrowia maszynisty, która może poddać w wątpliwość jego przydatność do zawodu oraz dalszą ważność jego licencji lub uzupełniającego zaświadczenia zharmonizowanego, odpowiednio pracodawca lub maszynista informują niezwłocznie właściwe władze.

2.   W razie stwierdzenia przez właściwą władzę
  lub poinformowania jej
  , że maszynista nie spełnia już jednego lub więcej wymaganych wymogów, niezwłocznie cofa ona licencję
  i niezwłocznie
  informuje zainteresowaną osobę i jej pracodawcę o swej uzasadnionej decyzji, bez uszczerbku dla prawa do odwołania się, przewidzianego w art.
  19
  . Zawieszenie jest tymczasowe lub stałe w zależności od skali problemów, jakie powstały dla bezpieczeństwa kolei. Właściwa władza dokonuje aktualizacji rejestru, przewidzianego w art. 20.
  Z chwilą poinformowania pracodawca cofa zaświadczenie zharmonizowane, czasowo bądź na stałe, w zależności od uzasadnienia, podanego przez właściwą władzę. Pracodawca dokonuje aktualizacji rejestru, przewidzianego w art. 20.

Jeśli pracodawca stwierdzi, że maszynista nie spełnia już jednego lub więcej wymaganych warunków, natychmiast cofa licencję i niezwłocznie informuje zainteresowaną osobę i właściwą władzę o swej uzasadnionej decyzji. Pracodawca dokonuje aktualizacji rejestru, przewidzianego w art. 20.

3.
     
  Państwa Członkowskie zapewnią, by w przypadkach cofnięcia licencji lub dokumentów zharmonizowanych przewidziano niezależną ocenę oraz, w stosownych przypadkach, procedurę ich przywrócenia. Zainteresowany pracownik ma prawo zażądać tej procedury.

4.   Państwa Członkowskie podejmują wszelkie niezbędne kroki, aby uniknąć ryzyka sfałszowania świadectw i ingerowania w rejestr przewidziany w art. 20. Od pracodawców wymaga się zapewnienia i kontrolowania, że licencje i zaświadczenia zharmonizowane ich maszynistów dopuszczonych do pracy są ważne.

ROZDZIAŁ IV

ZADANIA I DECYZJE WŁAŚCIWYCH WŁADZ

Artykuł 17

Zadania właściwych władz

1.   Właściwe władze wypełniają swoje zadania w sposób przejrzysty i wykluczający dyskryminację.

Reagują one szybko na wnioski o informacje i zgłaszają niezwłocznie wszelkie wnioski o dodatkowe informacje w czasie przygotowywania licencji.

2.
     
  Zadania właściwego organu obejmują:

| a) | wydawanie licencji po sprawdzeniu, że wszystkie warunki, określone w niniejszej dyrektywie, zostały spełnione, na podstawie niezbędnych dokumentów, przedłożonych przez kandydatów; |
| --- | --- |

a)

wydawanie licencji po sprawdzeniu, że wszystkie warunki, określone w niniejszej dyrektywie, zostały spełnione, na podstawie niezbędnych dokumentów, przedłożonych przez kandydatów;

| b) | zatwierdzanie i weryfikację systemów zarządzania bezpieczeństwem, zgodnie z dyrektywą 2004/49/WE; |
| --- | --- |

b)

zatwierdzanie i weryfikację systemów zarządzania bezpieczeństwem, zgodnie z dyrektywą 2004/49/WE;

| c) | najważniejsze zadania kontrolne; |
| --- | --- |

c)

najważniejsze zadania kontrolne;

| d) | zagwarantowanie jakości i obiektywizmu procedur szkoleniowych i egzaminacyjnych. |
| --- | --- |

d)

zagwarantowanie jakości i obiektywizmu procedur szkoleniowych i egzaminacyjnych.

3.   Właściwe władze mogą przekazać lub podzlecać zadania, o których mowa w ust. 5, stronom trzecim pod warunkiem, że takie zadania mogą być zrealizowane przez upoważnionego przedstawiciela lub podwykonawcę bez jakiegokolwiek konfliktu interesów.

Zadania są przekazywane w sposób przejrzysty i wykluczający dyskryminację.

4.   Kiedy właściwe władze przekazują lub podzlecają zadania przedsiębiorstwu kolejowemu, musi być spełniony przynajmniej jeden z dwóch następujących warunków:

| a) | przedsiębiorstwo kolejowe przyznaje licencje jedynie swoim maszynistom; |
| --- | --- |

a)

przedsiębiorstwo kolejowe przyznaje licencje jedynie swoim maszynistom;

| b) | przedsiębiorstwo kolejowe nie korzysta z prawa wyłączności na rozpatrywanym terytorium w zakresie jakiegokolwiek z przekazanych lub podzleconych zadań. |
| --- | --- |

b)

przedsiębiorstwo kolejowe nie korzysta z prawa wyłączności na rozpatrywanym terytorium w zakresie jakiegokolwiek z przekazanych lub podzleconych zadań.

5.   Zadania, o których mowa w lit. a) – e), mogą być przekazane na warunkach załączonych do nich:

| a) | sprawdzanie sprawności fizycznej i umysłowej przeprowadzają
  lekarze specjalizujący się w medycynie pracy
  lub instytuty medycyny pracy, akredytowane przez właściwą władzę; |
| --- | --- |

a)

sprawdzanie sprawności fizycznej i umysłowej przeprowadzają
  lekarze specjalizujący się w medycynie pracy
  lub instytuty medycyny pracy, akredytowane przez właściwą władzę;

| b) | sprawdzanie przydatności psychologicznej przeprowadzają psycholodzy
  , psycholodzy transportu
  lub instytuty psychologii pracy, akredytowane przez właściwą władzę; |
| --- | --- |

b)

sprawdzanie przydatności psychologicznej przeprowadzają psycholodzy
  , psycholodzy transportu
  lub instytuty psychologii pracy, akredytowane przez właściwą władzę;

| c) | sprawdzanie ogólnej wiedzy zawodowej przeprowadzają instytuty
  i
  egzaminatorzy,
  jedni i drudzy
  akredytowani przez właściwą władzę; |
| --- | --- |

c)

sprawdzanie ogólnej wiedzy zawodowej przeprowadzają instytuty
  i
  egzaminatorzy,
  jedni i drudzy
  akredytowani przez właściwą władzę;

| d) | przyznawanie nowych licencji i uaktualnianie licencji może być przekazane stronom trzecim akredytowanym przez właściwe władze; |
| --- | --- |

d)

przyznawanie nowych licencji i uaktualnianie licencji może być przekazane stronom trzecim akredytowanym przez właściwe władze;

| e) | zadania dotyczące prowadzenia rejestru, przewidzianego w art. 20, mogą być przekazane stronom trzecim wyznaczonym przez właściwe władze. |
| --- | --- |

e)

zadania dotyczące prowadzenia rejestru, przewidzianego w art. 20, mogą być przekazane stronom trzecim wyznaczonym przez właściwe władze.

6.   Kiedy właściwe władze przekazują lub podzlecają zadania, od upoważnionego przedstawiciela lub podwykonawcy wymaga się, przy wykonywaniu takich zadań, wywiązywania się ze zobowiązań nałożonych na właściwe władze przez niniejszą dyrektywę.

7.   Kiedy właściwe władze przekazują lub podzlecają zadania, muszą utworzyć system kontrolowania czy zadania te zostały zrealizowane, co umożliwi im upewnienie się, że warunki określone w ust. 3 i 4 są spełnione.

8.   Sprawdzanie wiedzy zawodowej dotyczącej taboru i infrastruktur przeprowadza przedsiębiorstwo kolejowe.

Artykuł 18

Akredytacja
  i uznawanie

Delegowanie zadań zgodnie z art. 17 możliwe jest tylko do osób lub jednostek już akredytowanych przez właściwą władzę lub przez organ akredytacyjny, ustanowiony przez dane Państwo Członkowskie. Procedura akredytacji opiera się na
  kryteriach kompetencji, niezależności, bezstronności i braku konfliktu interesów
  oraz na ocenie złożonego przez kandydatów dossier, zawierającego odpowiednie dowody ich umiejętności w odnośnym obszarze.

Państwo Członkowskie zapewnia publikację i aktualizację
  rejestru osób i jednostek akredytowanych zgodnie z niniejszą dyrektywą.

Bez uszczerbku dla postanowień ust. 1, Państwo Członkowskie może zastrzec, że osoba lub jednostka uznana zgodnie z niniejszą dyrektywą musi być uznana przez właściwą władzę lub organ wskazany przez Państwo Członkowskie. Uznawanie opiera się na kryteriach niezależności, umiejętności i bezstronności. W przypadkach jednak, gdy wchodzi w grę bardzo rzadka, specjalna umiejętność, możliwe jest uczynienie od tej reguły wyjątku z zastrzeżeniem wydania przez Komisję pozytywnej opinii zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 31.

Artykuł 19

Decyzje właściwych władz

1.   Właściwe władze przedstawiają uzasadnienie wydanych przez siebie decyzji.

2.   Właściwe władze ustalają administracyjną procedurę odwoławczą, pozwalającą pracodawcom i maszynistom występować o zrewidowanie decyzji dotyczącej wszelkich wniosków, o których mowa w art. 12 lub wszelkich wycofań, o których mowa w art. 16 ust. 2.

3.   Państwa Członkowskie podejmują niezbędne kroki w celu zapewnienia nadzoru prawnego nad decyzjami podejmowanymi przez właściwe władze.

Artykuł 20

Rejestry i wymiana informacji

1.   Od właściwych władz wymaga się:

| a) | prowadzenia rejestru wszystkich licencji wydanych, tracących ważność, zmienionych, zawieszonych, anulowanych lub zgłoszonych jako utracone lub zniszczone. Rejestr ten musi zawierać dane zawarte w każdej licencji, które mogą być wyszukane przy użyciu krajowego numeru przydzielonego każdemu maszyniście. Będzie on poddawany regularnemu uaktualnianiu; |
| --- | --- |

a)

prowadzenia rejestru wszystkich licencji wydanych, tracących ważność, zmienionych, zawieszonych, anulowanych lub zgłoszonych jako utracone lub zniszczone. Rejestr ten musi zawierać dane zawarte w każdej licencji, które mogą być wyszukane przy użyciu krajowego numeru przydzielonego każdemu maszyniście. Będzie on poddawany regularnemu uaktualnianiu;

| b) | dostarczania informacji o stanie takich licencji właściwym władzom innych Państw Członkowskich, Agencji i każdemu pracodawcy maszynistów, który chce poznać lub sprawdzić konkretne dane podczas procedury naboru pracowników. |
| --- | --- |

b)

dostarczania informacji o stanie takich licencji właściwym władzom innych Państw Członkowskich, Agencji i każdemu pracodawcy maszynistów, który chce poznać lub sprawdzić konkretne dane podczas procedury naboru pracowników.

2.   Od przedsiębiorstw kolejowych wymaga się:

| a) | prowadzenia rejestru wszystkich uzupełniających zaświadczeń zharmonizowanych wydanych, tracących ważność, zmienionych, zawieszonych, anulowanych lub zgłoszonych jako utracone lub zniszczone. Rejestr ten musi zawierać dane zawarte w każdym zaświadczeniu, jak również dane dotyczące okresowych kontroli przewidzianych w art. 14. Będzie on poddawany regularnemu uaktualnieniu; |
| --- | --- |

a)

prowadzenia rejestru wszystkich uzupełniających zaświadczeń zharmonizowanych wydanych, tracących ważność, zmienionych, zawieszonych, anulowanych lub zgłoszonych jako utracone lub zniszczone. Rejestr ten musi zawierać dane zawarte w każdym zaświadczeniu, jak również dane dotyczące okresowych kontroli przewidzianych w art. 14. Będzie on poddawany regularnemu uaktualnieniu;

| b) | prowadzenia współpracy z właściwymi władzami Państwa tam, gdzie mają one swoją siedzibę, w celu wzajemnego połączenia ich rejestru z rejestrem prowadzonym przez właściwe władze, tak aby umożliwić im natychmiastowy dostęp do potrzebnych danych; |
| --- | --- |

b)

prowadzenia współpracy z właściwymi władzami Państwa tam, gdzie mają one swoją siedzibę, w celu wzajemnego połączenia ich rejestru z rejestrem prowadzonym przez właściwe władze, tak aby umożliwić im natychmiastowy dostęp do potrzebnych danych;

| c) | dostarczania informacji o stanie takich zaświadczeń właściwym władzom innych Państw Członkowskich. |
| --- | --- |

c)

dostarczania informacji o stanie takich zaświadczeń właściwym władzom innych Państw Członkowskich.

3.   Właściwe władze prowadzą współpracę z Agencją w celu zapewnienia interoperacyjności rejestrów. W tym celu Komisja przyjmuje, zgodnie z procedurą omówioną w art. 31 ust. 2 oraz na podstawie projektu opracowanego przez Agencję, podstawowe parametry rejestrów, które mają zostać utworzone, takie jak dane podlegające rejestracji, ich format i protokół wymiany danych.

4.   Właściwe władze upewniają się, że rejestry utworzone przez nie zgodnie z ust. 1 oraz sposób funkcjonowania takich rejestrów są zgodne z dyrektywą 95/46/WE.

5.   Agencja upewnia się, że system utworzony zgodnie z ust. 2 lit. a) i b) jest zgodny z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.

6.
     
  Maszynista musi mieć w każdym momencie dostęp do dotyczących go danych, przechowywanych w rejestrze właściwych władz oraz rejestrze przedsiębiorstw kolejowych i na żądanie musi otrzymać kopię tych danych.

ROZDZIAŁ V

SZKOLENIE MASZYNISTÓW

Artykuł 21

Szkolenia

1.   Procedura, której należy przestrzegać mając na celu uzyskanie licencji, przewidziana w art. 12 ust. 1, musi obejmować program szkolenia niezbędny do spełnienia wymogów kwalifikacji zawodowych, o których mowa w art. 11.

Cele tego szkolenia zostały określone w załączniku V. Mogą one być uzupełnione:

| a) | stosownymi technicznymi specyfikacjami interoperacyjności; lub |
| --- | --- |

a)

stosownymi technicznymi specyfikacjami interoperacyjności; lub

| b) | kryteriami proponowanymi przez Agencję w myśl art. 17 rozporządzenia (WE) nr 881/2004 i przyjętymi przez Komisję zgodnie z procedurą określoną w art. 31 ust. 2. |
| --- | --- |

b)

kryteriami proponowanymi przez Agencję w myśl art. 17 rozporządzenia (WE) nr 881/2004 i przyjętymi przez Komisję zgodnie z procedurą określoną w art. 31 ust. 2.

2.   Procedura, której należy przestrzegać mając na celu uzyskanie zaświadczenia zharmonizowanego, jest specyficzna dla każdego przedsiębiorstwa kolejowego. Cele programu szkolenia zostały wyszczególnione w art. 11 i, bardziej szczegółowo, w załącznikach VI i VII.

3.   W myśl art. 13 dyrektywy 2004/49/WE, Państwa Członkowskie podejmują działania w celu zapewnienia, że maszyniści mają sprawiedliwy i niedyskryminujący dostęp do szkoleń niezbędnych dla spełnienia warunków uzyskania licencji i uzupełniającego zaświadczenia zharmonizowanego.

Artykuł 22

Finansowanie szkoleń

Przedsiębiorstwa kolejowe oraz zarządcy infrastruktury ponoszą odpowiedzialność umowną za szkolenie zawodowe, zarówno gdy chodzi o szkolenie podstawowe, jak też o dalsze szkolenia.

Przedsiębiorstwo kolejowe lub zarządca infrastruktury zatrudniające maszynistę, którego szkolenie zostało sfinansowane w całości lub częściowo przez inne przedsiębiorstwo kolejowe lub zarządcę infrastruktury, w którym maszynista przerwał zatrudnienie na własną prośbę po okresie zatrudnienia krótszym niż pięć lat, zwraca on temu przedsiębiorstwu lub zarządcy infrastruktury koszt tego szkolenia.

Szczegółowe warunki wdrożenia tego postanowienia zostaną ustanowione na podstawie zalecenia Agencji w ramach art. 17 rozporządzenia (WE) nr 881/2004.

Artykuł 23

Egzaminy

Określenie egzaminów i egzaminatorów, których zadaniem ma być sprawdzanie niezbędnych kwalifikacji zawodowych, następuje przy ustalaniu procedury prowadzącej do uzyskania licencji, przewidzianej w art. 12 ust. 1 i uzupełniającego zaświadczenia zharmonizowanego. Egzaminy te są nadzorowane przez komisje selekcyjne, składające się z egzaminatorów, którzy są kompetentni,
  niezależni, bezstronni i wolni od jakiegokolwiek konfliktu interesów. Egzaminatorzy sprawdzający kompetencje, wymagane dla uzyskania licencji akredytowani są zgodnie z art. 18
  .

Wybór egzaminatorów i egzaminów jest regulowany przez kryteria wspólnotowe zaproponowane przez Agencję i przyjęte przez Komisję zgodnie z procedurą ustaloną w art. 31 ust. 2. W przypadku braku takich kryteriów wspólnotowych właściwe władze ustanawiają kryteria krajowe.

ROZDZIAŁ VI

OCENA

Artykuł 24

Normy jakości

Właściwe władze zapewniają, że wszystkie zadania związane ze szkoleniami, oceną umiejętności, uaktualnianiem licencji i zaświadczeń uzupełniających podlegają stałemu monitorowaniu zgodnie z systemem norm jakości opracowanym w taki sposób, aby zagwarantować osiągnięcie celów wyszczególnionych w niniejszej dyrektywie w odniesieniu do podstawowych wymogów i kwalifikacji zawodowych.

Artykuł 25

Niezależna ocena

1.   Niezależna ocena procedur zdobywania i oceny wiedzy, zrozumienia, umiejętności i kompetencji, a także systemu wydawania licencji i uzupełniającego zaświadczenia zharmonizowanego prowadzona jest w każdym Państwie Członkowskim nie rzadziej niż co pięć lat. Ocena ta jest prowadzona przez wykwalifikowane osoby, które same nie są zaangażowane w rozpatrywaną działalność.

2.   Wyniki tych niezależnych ocen są należycie udokumentowane i podane do wiadomości zainteresowanych właściwych władz. Jeżeli wystąpi taka potrzeba, Państwa Członkowskie podejmą odpowiednie kroki mające na celu zaradzenie wszelkim niedociągnięciom ujawnionym w wyniku niezależnej oceny.

ROZDZIAŁ VII

PRZYZNAWANIE ŚWIADECTW
  CZŁONKOM PERSONELU POCIĄGÓW

Artykuł 26

Sprawozdanie w sprawie innych członków personelu pociągów

Każdy członek personelu pociągu
  musi posiadać świadectwo wydane przez właściwą władzę zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu.

Do dnia 1 stycznia 2009 r. Europejska Agencja Kolejowa (ERA) rozważy charakterystyki i zadania innych członków personelu pociągów w świetle ich wzajemnego wpływu na bezpieczeństwo transportu. Na tej podstawie, zgodnie z art. 17 rozporządzenia (WE) 881/2004, Agencja sporządzi zalecenia dotyczące przyznawania świadectw personelowi pociągów zgodnie z niniejszą dyrektywą i z ujednoliconymi europejskimi standardami kwalifikacji.

Na podstawie tych zaleceń Komisja przyjmuje system świadectw dla personelu pociągów zgodnie z procedurą wymienioną w art. 31 ust. 2. Po jego przyjęciu system stanie się integralną częścią niniejszej dyrektywy i zostanie włączony do niej w formie załącznika.

Do czasu przyjęcia systemu, stosowane są właściwe TSI, przyjęte na mocy dyrektyw 96/48/WE oraz 2001/16/WE.

W przypadku braku takowych regulacji wspólnotowych właściwe organy ustalają i publikują minimalne wymogi, które należy spełnić.

ROZDZIAŁ VIII

INSPEKCJE I KARY

Artykuł 27

Kontrole państwowe

1.   Właściwe władze mogą w każdej chwili podjąć kroki w celu sprawdzenia, w pociągach kursujących na obszarze podległym ich kontroli, czy pracownicy prowadzący pociąg są w posiadaniu dokumentów wydanych stosownie z niniejszą dyrektywą.

2.   Pomimo weryfikacji, jaką przewidziano w ust. 1, w przypadku zaniedbania na stanowisku pracy od maszynistów może być wymagane wykazanie odpowiednich kompetencji. Takie wykazanie może na ogół polegać na sprawdzeniu zgodności z wymaganiami wyszczególnionymi w art. 11 ust. 3 i 4.

3.   Właściwe władze mogą przeprowadzić dochodzenie administracyjne dotyczące stosowania się do niniejszej dyrektywy maszynistów, przedsiębiorstw kolejowych, instytucji zarządzających infrastrukturą, osób oceniających i ośrodków szkoleniowych, prowadzących działalność w zakresach podległych ich kontroli.

4.   Jeżeli właściwe władze uznają, że licencja wydana przez właściwe władze w innym Państwie Członkowskim nie jest zgodna z odpowiednimi kryteriami, mogą się zwrócić do tych władz i wnioskować o przeprowadzenie dalszej kontroli lub o wycofanie tej licencji. Władze, które wydały daną licencję, rozpatrują wniosek w terminie trzech tygodni i powiadamiają władze wnioskujące o swojej decyzji.

5.   Jeżeli właściwe władze uznają, że zaświadczenie zharmonizowane nie jest zgodne z odpowiednimi kryteriami, mogą się zwrócić do przedsiębiorstwa kolejowego i wnioskować o przeprowadzenie dalszej kontroli lub o wycofanie tego zaświadczenia zharmonizowanego.

6.   Jeżeli Państwo Członkowskie uzna, że decyzja podjęta przez właściwe władze w innym Państwie Członkowskim zgodnie z ust. 4 nie jest zgodna z odpowiednimi kryteriami, sprawa jest kierowana do Komisji, która wydaje swoją opinię w terminie trzech miesięcy. W razie konieczności zainteresowanemu Państwu Członkowskiemu zostaną zaproponowane środki korygujące. W przypadku braku porozumienia lub kwestii spornych, sprawa jest kierowana do Komitetu, o którym mowa w art. 31 ust. 1, Komisja zaś podejmuje wszelkie niezbędne kroki zgodnie z procedurą określoną w art. 31 ust. 2.

Artykuł 28

Kary

Państwa Członkowskie ustanawiają zasady w sprawie kar stosowanych w przypadku naruszenia przepisów krajowych przyjętych zgodnie z niniejszą dyrektywą, i podejmują wszelkie kroki niezbędne do zapewnienia, że zostały one wdrożone. Przewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne, niedyskryminujące i odstraszające. Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o tych przepisach najpóźniej w terminie określonym w art. 34, a także powiadamiają ją niezwłocznie o wszelkich późniejszych zmianach mających na nie wpływ.

ROZDZIAŁ IX

POSTANOWIENIA KOŃCOWE

Artykuł 29

Derogacje

Państwa Członkowskie mogą wyłączyć ze środków, które przyjmują do wdrożenia niniejszej dyrektywy:

| a) | sieci metra, tramwajów i inne systemy lekkiej kolei; |
| --- | --- |

a)

sieci metra, tramwajów i inne systemy lekkiej kolei;

| b) | sieci, które są oddzielone funkcjonalnie od reszty systemu kolejowego i przeznaczone do prowadzenia pasażerskich przewozów lokalnych, miejskich lub podmiejskich, a także przedsiębiorstwa funkcjonujące wyłącznie na tych sieciach; |
| --- | --- |

b)

sieci, które są oddzielone funkcjonalnie od reszty systemu kolejowego i przeznaczone do prowadzenia pasażerskich przewozów lokalnych, miejskich lub podmiejskich, a także przedsiębiorstwa funkcjonujące wyłącznie na tych sieciach;

| c) | infrastrukturę kolejową należącą do właścicieli prywatnych, która jest użytkowana wyłącznie przez właścicieli tej infrastruktury do prowadzenia ich własnych przewozów towarowych; |
| --- | --- |

c)

infrastrukturę kolejową należącą do właścicieli prywatnych, która jest użytkowana wyłącznie przez właścicieli tej infrastruktury do prowadzenia ich własnych przewozów towarowych;

| d) | odcinki torów, które są zamknięte dla normalnego ruchu w celu konserwacji, odnawiania lub modernizacji sieci kolejowych. |
| --- | --- |

d)

odcinki torów, które są zamknięte dla normalnego ruchu w celu konserwacji, odnawiania lub modernizacji sieci kolejowych.

Artykuł 30

Zmiany w załącznikach

Załączniki będą dostosowywane do postępu naukowego i technicznego zgodnie z procedurą określoną w art. 31 ust. 2,
  z pełnym poszanowaniem procedur i kompetencji przyznanych przez rozporządzenie (WE) nr 881/2004, w szczególności jego artykułów 3, 4, 6, 12 oraz 17.

W procesie dostosowywania załączników uczestniczyć będą partnerzy społeczni w ramach społecznego komitetu dialogu sektorowego, utworzonego decyzją 98/500/WE

   (15).

Artykuł 31

Komitet

1.   Komisja jest wspierana przez Komitet utworzony na mocy art. 21 dyrektywy 96/48/WE.

2.   W przypadku, gdy dokonywane jest odniesienie do tego ustępu, zastosowanie ma procedura regulacyjna określona w art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, zgodnie z jej art. 8.

Okres przewidziany w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.

3.   Komitet przyjmuje swoje przepisy proceduralne.

Artykuł 32

Sprawozdanie

Agencja oceni postęp w przyznawaniu świadectw maszynistom zgodnie z niniejszą dyrektywą
  oraz inne zdarzenia w Państwach Członkowskich z zakresu zarządzania kompetencją maszynistów pociągów
  . Przedłoży Komisji, najpóźniej do dnia
  1 stycznia 2009 r.
  , sprawozdanie uwzględniające, w odpowiednim przypadku, ulepszenia, jakie należy wprowadzić w systemie w zakresie procedur udzielania licencji i uzupełniających zaświadczeń zharmonizowanych, akredytacji ośrodków szkoleniowych i osób oceniających, systemu jakości wdrożonego przez właściwe władze, wzajemnego uznawania świadectw i mobilności na rynku pracy.

Komisja podejmie stosowne środki w oparciu o te zalecenia i zaproponuje, jeśli to konieczne, zmiany w niniejszej dyrektywie.

Artykuł 33

Współpraca

Państwa Członkowskie służą sobie wzajemnie pomocą przy wprowadzaniu w życie niniejszej dyrektywy.

Artykuł 34

Transpozycja

1.   Państwa Członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne konieczne do zastosowania się do niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia
  31 grudnia 2006 r.

  Informują one o tym niezwłocznie Komisję.

Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich oficjalnej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.

2.   Państwa Członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych przez nie w zakresie objętym niniejszą dyrektywą. Przekazują niezwłocznie Komisji tekst powyższych przepisów wraz z tabelą ekwiwalencyjną dotyczącą powyższych przepisów i niniejszej dyrektywy.

Artykuł 35

Stopniowe wprowadzanie w życie

1.   Niniejsza dyrektywa będzie wprowadzana w życie stopniowo wskazanymi poniżej etapami.

| a) | Podczas pierwszego etapu (2006-2008), Państwa Członkowskie dokonają transpozycji niniejszej dyrektywy do prawa krajowego. Utworzone zostaną rejestry, o których mowa w art. 20; |
| --- | --- |

a)

Podczas pierwszego etapu (2006-2008), Państwa Członkowskie dokonają transpozycji niniejszej dyrektywy do prawa krajowego. Utworzone zostaną rejestry, o których mowa w art. 20;

| b) | Ze skutkiem od 1 stycznia 2007 r.
  przyznawane będą świadectwa pierwszej grupie maszynistów zgodnie z niniejszą dyrektywą; chodzi o maszynistów,
  którzy kierują lokomotywami i pociągami, mającymi prawo dostępu do wspólnotowej sieci kolejowej na podstawie dyrektywy 91/440/EWG, lub którzy kierują pociągami pasażerskimi, prowadzonymi na mocy porozumień z zakresu współpracy transgranicznej, zawartymi pomiędzy przedsiębiorstwami
  ; |
| --- | --- |

b)

Ze skutkiem od 1 stycznia 2007 r.
  przyznawane będą świadectwa pierwszej grupie maszynistów zgodnie z niniejszą dyrektywą; chodzi o maszynistów,
  którzy kierują lokomotywami i pociągami, mającymi prawo dostępu do wspólnotowej sieci kolejowej na podstawie dyrektywy 91/440/EWG, lub którzy kierują pociągami pasażerskimi, prowadzonymi na mocy porozumień z zakresu współpracy transgranicznej, zawartymi pomiędzy przedsiębiorstwami
  ;

| c) | Ze skutkiem od 1 stycznia 2009 r. i zgodnie z planem przyznawania świadectw, który Komisja ma przyjąć zgodnie z art. 26, przyznane będą świadectwa członkom personelu pociągów zgodnie z niniejszą dyrektywą; |
| --- | --- |

c)

Ze skutkiem od 1 stycznia 2009 r. i zgodnie z planem przyznawania świadectw, który Komisja ma przyjąć zgodnie z art. 26, przyznane będą świadectwa członkom personelu pociągów zgodnie z niniejszą dyrektywą;

| d) | Ze skutkiem od 1 stycznia 2010 r. przyznane będą świadectwa wszystkim innym maszynistom zgodnie z postanowieniami niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

d)

Ze skutkiem od 1 stycznia 2010 r. przyznane będą świadectwa wszystkim innym maszynistom zgodnie z postanowieniami niniejszej dyrektywy.

2.
     
  Na wniosek jakiegokolwiek Państwa Członkowskiego, Komisja zwróci się do Agencji z prośbą o przeprowadzenie, w konsultacji z zainteresowanym Państwem Członkowskim, analizy kosztów i zysków z zastosowania niniejszej dyrektywy odnośnie do maszynistów i personelu obsługujących pociągi działające wyłącznie na terytorium danego Państwa Członkowskiego. Analiza kosztów i zysków obejmie okres 10 lat i zostanie przedłożona Komisji pod koniec pierwszego etapu, wymienionego w ustępie 1a).

Jeśli analiza kosztów i zysków wykaże, że koszty zastosowania dyrektywy odnośnie do takich maszynistów i członków personelu pociągów przekraczają korzyści, Komisja, zgodnie z procedurą wymienioną w art. 31 ust. 2, w ciągu 6 miesięcy od przedłożenia analizy kosztów i zysków podejmie w tej sprawie decyzję. Decyzja ta może wyłączyć takich maszynistów lub członków personelu pociągu z zastosowania ust. 1 pkt. c) i d) na okres do 10 lat.

3.   Okres przejściowy jest określony jako okres rozpoczynający się z chwilą wejścia w życie niniejszej dyrektywy i kończący się po upływie dwóch lat od daty wydania decyzji w sprawie podstawowych parametrów zamieszczonych w rejestrach, jak przewidziano w art. 20. Podczas okresu przejściowego Państwa Członkowskie mogą przyznawać świadectwa maszynistom zgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie poprzedzającym wejście w życie niniejszej dyrektywy w przypadku maszynistów, którzy pracowali w zawodzie lub którzy rozpoczęli zatwierdzone kształcenie i program szkoleniowy lub zatwierdzony kurs szkoleniowy w okresie poprzedzającym wejście w życie niniejszej dyrektywy.

4.   Do 2015 r. Państwa Członkowskie zastąpią wszystkie świadectwa wydane w okresie poprzedzającym wejście w życie niniejszej dyrektywy i w czasie okresu przejściowego licencjami i uzupełniającymi zaświadczeniami zharmonizowanymi zgodnie z niniejszą dyrektywą
  , bez uszczerbku dla ust. 2.

5.   Wszyscy maszyniści, którym przyznano świadectwa zgodnie z przepisami stosowanymi w okresie poprzedzającym wejście w życie niniejszej dyrektywy, mogą nadal wykonywać swoje czynności zawodowe do 2010 r. w przypadku przewozów transgranicznych i do 2015 r. w innych przypadkach. Niniejsza dyrektywa nie przyznaje stosownym świadectwom żadnych praw wzajemnego uznania, aczkolwiek bez uszczerbku dla ogólnego systemu wzajemnego uznawania utworzonego na mocy dyrektywy 92/51/EWG, która będzie mieć zastosowanie do momentu zakończenia okresu przejściowego.

6.   
  Agencja może w dowolnym czasie
  zbadać możliwość użycia karty elektronicznej zamiast licencji i uzupełniającego zaświadczenia zharmonizowanego, przewidzianych w art. 4. Taka karta elektroniczna miałaby tę przewagę, że łączyłaby w sobie te dwa dokumenty, a jednocześnie mogłaby być używana do innych zastosowań w dziedzinie bezpieczeństwa bądź do celów zarządzania maszynistami. W stosownych przypadkach Komisja przyjmie, zgodnie z procedurą określoną w art. 31 ust. 2 i na podstawie projektu przygotowanego przez Agencję, specyfikację techniczną i eksploatacyjną takiej karty elektronicznej.

Artykuł 36

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Artykuł 37

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu, ...

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 221 z 8.9.2005, str. 64
  .

1

221 z 8.9.2005, str. 64

(2)  Dz.U. C 71 z 22.3.2005, str. 26
  .

2

71 z 22.3.2005, str. 26

(3)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 28 września 2005 roku.

3

Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 28 września 2005 roku

(4)  Dyrektywa 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie bezpieczeństwa kolei wspólnotowej oraz zmieniająca dyrektywę Rady 95/18/WE w sprawie przyznawania licencji przedsiębiorstwom kolejowym, oraz dyrektywę 2001/14/WE w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej oraz przyznawania świadectw bezpieczeństwa (Dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei) (
  Dz.U. L 164 z 30.4.2004, str. 44).

4

Dyrektywa 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie bezpieczeństwa kolei wspólnotowej oraz zmieniająca dyrektywę Rady 95/18/WE w sprawie przyznawania licencji przedsiębiorstwom kolejowym, oraz dyrektywę 2001/14/WE w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej oraz przyznawania świadectw bezpieczeństwa (Dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei) (

(5)  Dz.U. L 237 z 24.8.1991, str. 25.
  Dyrektywa ostatnio zmieniona Traktatem o przystąpieniu z 2003r.

5

str. 25.

Traktatem o przystąpieniu z 2003r

(6)  

  Dz.U. L 195 z 27.7.2005, str. 18

  .

6

Dz.U. L 195 z 27.7.2005, str. 18

(7)  
  Dyrektywa Rady 96/48/WE z dnia 23 lipca 1996 r. w sprawie interoperacyjności transeuropejskiego systemu kolei dużych prędkości (

  Dz.U. nr L 235 z 17.9.1996, str. 6). Dyrektywa zmieniona ostatnio przez dyrektywę 2004/50/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. nr L 164 z 30.4.2004, str. 114).

7

Dyrektywa Rady 96/48/WE z dnia 23 lipca 1996 r. w sprawie interoperacyjności transeuropejskiego systemu kolei dużych prędkości (

(8)  
  Dyrektywa 2001/16/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie interoperacyjności transeuropejskiego systemu kolei konwencjonalnych (



  Dz.U. nr L 110 z 20.4.2001, str. 1



  ). Dyrektywa zmieniona ostatecznie przez dyrektywę 2004/50/WE.

8

Dyrektywa 2001/16/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie interoperacyjności transeuropejskiego systemu kolei konwencjonalnych (

Dz.U. nr L 110 z 20.4.2001, str. 1

). Dyrektywa zmieniona ostatecznie przez dyrektywę 2004/50/WE.

(9)  
  Rozporządzenie (WE) nr 881/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające Europejską Agencję Kolejową (



  Dz.U. nr L 164 z 30.4.2004, str. 1

  ).

9

Rozporządzenie (WE) nr 881/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające Europejską Agencję Kolejową (

Dz.U. nr L 164 z 30.4.2004, str. 1

(10)  Dz.U. L 281 z 23.11.1995, str. 31. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 (
  Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).

10

Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 (

(11)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, str. 1.

11

(12)  Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.

12

(13)  Dz.U. L 209 z 24.7.1992, str. 25. Dyrektywa ostatnio zmieniona decyzją Komisji 2004/108/WE (Dz.U. L 32 z 5.2.2004, str. 15).

13

(14)  Dz.U. L 199 z 31.7.1985, str. 56.

14

(15)  
  Decyzja Komisji 98/500/WE z dnia 20 maja 1998 r. w sprawie ustanowienia Komitetów Dialogu Sektorowego promujących dialog między partnerami społecznymi na szczeblu europejskim (

  Dz.U. nr L 225 z 12.8.1998, str. 27). Decyzja zmieniona ostatnio aktem o przystąpieniu z 2003 roku.

15

Decyzja Komisji 98/500/WE z dnia 20 maja 1998 r. w sprawie ustanowienia Komitetów Dialogu Sektorowego promujących dialog między partnerami społecznymi na szczeblu europejskim (

ZAŁĄCZNIK I

OBOWIĄZUJĄCY WE WSPÓLNOCIE WZÓR LICENCJI I ZAŚWIADCZENIA UZUPEŁNIAJĄCEGO

1.   Właściwości licencji

Właściwości fizyczne licencji maszynisty pociągu muszą być zgodne z normami ISO 7810 i 7816-1.

Metody weryfikowania właściwości licencji upoważniających do prowadzenia pociągów w celu zapewnienia ich zgodności z normami międzynarodowymi, muszą odpowiadać normie ISO 10373.

2.   Treść zawarta w licencji

Przednia strona licencji musi zawierać:

| a) | wyrazy „Licencja maszynisty pociągu” wydrukowane dużą czcionką w języku lub językach Państwa Członkowskiego wydającego licencję; |
| --- | --- |

a)

wyrazy „Licencja maszynisty pociągu” wydrukowane dużą czcionką w języku lub językach Państwa Członkowskiego wydającego licencję;

| b) | nazwę Państwa Członkowskiego wydającego licencję (opcjonalnie); |
| --- | --- |

b)

nazwę Państwa Członkowskiego wydającego licencję (opcjonalnie);

| c) | znak odróżniający Państwa Członkowskiego wydającego licencję zgodnie z kodem kraju ISO 3166, wydrukowany w sposób kontrastujący na tle niebieskiego prostokąta i otoczony przez 12 żółtych gwiazdek; |
| --- | --- |

c)

znak odróżniający Państwa Członkowskiego wydającego licencję zgodnie z kodem kraju ISO 3166, wydrukowany w sposób kontrastujący na tle niebieskiego prostokąta i otoczony przez 12 żółtych gwiazdek;

| d) | informacje szczególne dla wydanego świadectwa, ponumerowane w sposób następujący:






  1. | nazwisko posiadacza; |
| --- | --- | --- |

d)

informacje szczególne dla wydanego świadectwa, ponumerowane w sposób następujący:

1.

nazwisko posiadacza;

| 2. | imię (imiona) posiadacza; |
| --- | --- |

2.

imię (imiona) posiadacza;

| 3. | data i miejsce urodzenia posiadacza; |
| --- | --- |

3.

data i miejsce urodzenia posiadacza;

| 4. | a) | data wydania licencji; |
| --- | --- | --- |

4.

a)

data wydania licencji;

| b) | data utraty ważności licencji; |
| --- | --- |

b)

data utraty ważności licencji;

| c) | nazwa władz wydających licencję; |
| --- | --- |

c)

nazwa władz wydających licencję;

| 5. | numer świadectwa umożliwiający dostęp do danych w rejestrze krajowym; |
| --- | --- |

5.

numer świadectwa umożliwiający dostęp do danych w rejestrze krajowym;

| 6. | zdjęcie posiadacza; |
| --- | --- |

6.

zdjęcie posiadacza;

| 7. | podpis posiadacza; |
| --- | --- |

7.

podpis posiadacza;

| 8. | stałe miejsce zamieszkania lub adres pocztowy posiadacza (opcjonalnie); |
| --- | --- |

8.

stałe miejsce zamieszkania lub adres pocztowy posiadacza (opcjonalnie);

| e) | wyrazy „wzór Wspólnot Europejskich” w języku lub językach Państwa Członkowskiego wydającego licencję, oraz słowa „Licencja upoważniająca do prowadzenia pociągu” w pozostałych językach Wspólnoty, wydrukowane w kolorze żółtym jako tło licencji; |
| --- | --- |

e)

wyrazy „wzór Wspólnot Europejskich” w języku lub językach Państwa Członkowskiego wydającego licencję, oraz słowa „Licencja upoważniająca do prowadzenia pociągu” w pozostałych językach Wspólnoty, wydrukowane w kolorze żółtym jako tło licencji;

| f) | zalecane kolory:






  — | niebieski: niebieski odbity Pantone (Pantone Reflex blue), |
| --- | --- | --- |

f)

zalecane kolory:

—

niebieski: niebieski odbity Pantone (Pantone Reflex blue),

| — | żółty: żółty Pantone (Pantone yellow). |
| --- | --- |

—

żółty: żółty Pantone (Pantone yellow).

3.   Uzupełniające zaświadczenie zharmonizowane

Uzupełniające zaświadczenie zharmonizowane musi zawierać:

| 9. | nazwę i adres przedsiębiorstw, dla których maszynista jest upoważniony do prowadzenia pociągów; |
| --- | --- |

9.

nazwę i adres przedsiębiorstw, dla których maszynista jest upoważniony do prowadzenia pociągów;

| 10. | kategorie, w których posiadacz jest uprawniony do prowadzenia pociągu; |
| --- | --- |

10.

kategorie, w których posiadacz jest uprawniony do prowadzenia pociągu;

| 11. | typ taboru, do prowadzenia którego posiadacz jest upoważniony; |
| --- | --- |

11.

typ taboru, do prowadzenia którego posiadacz jest upoważniony;

| 12. | infrastrukturę, na której posiadacz jest upoważniony do prowadzenia pociągów; |
| --- | --- |

12.

infrastrukturę, na której posiadacz jest upoważniony do prowadzenia pociągów;

| 13. | wszelkie uzupełniające informacje lub ograniczenia. |
| --- | --- |

13.

wszelkie uzupełniające informacje lub ograniczenia.

4.   Dane zawarte w krajowych rejestrach

| a) | Dane dotyczące licencji:






  14. | Dane dotyczące kontrolowania wymagań wyszczególnionych w art. 8; |
| --- | --- | --- |

a)

Dane dotyczące licencji:

14.

Dane dotyczące kontrolowania wymagań wyszczególnionych w art. 8;

| 15. | Dane dotyczące kontrolowania wymagań wyszczególnionych w art. 9; |
| --- | --- |

15.

Dane dotyczące kontrolowania wymagań wyszczególnionych w art. 9;

| 16. | Dane dotyczące kontrolowania wymagań wyszczególnionych w art. 10; |
| --- | --- |

16.

Dane dotyczące kontrolowania wymagań wyszczególnionych w art. 10;

| 17. | Dane dotyczące kontrolowania wymagań wyszczególnionych w art. 11 ust. 1 i 2; |
| --- | --- |

17.

Dane dotyczące kontrolowania wymagań wyszczególnionych w art. 11 ust. 1 i 2;

| 18. | Dane dotyczące okresowych kontroli — art. 14. |
| --- | --- |

18.

Dane dotyczące okresowych kontroli — art. 14.

| b) | Dane dotyczące uzupełniającego zaświadczenia zharmonizowanego:






  19. | Dane dotyczące przedsiębiorstwa kolejowego (zatwierdzony tabor kolejowy — art. 11 ust. 3, zatwierdzone usługi, szkolenia dotyczące systemu zarządzania bezpieczeństwem); |
| --- | --- | --- |

b)

Dane dotyczące uzupełniającego zaświadczenia zharmonizowanego:

19.

Dane dotyczące przedsiębiorstwa kolejowego (zatwierdzony tabor kolejowy — art. 11 ust. 3, zatwierdzone usługi, szkolenia dotyczące systemu zarządzania bezpieczeństwem);

| 20. | Dane dotyczące kontrolowania wymagań wyszczególnionych w art. 11 ust. 4: zatwierdzona infrastruktura (odniesienie do rejestru infrastruktury przewidzianego w art. 24 dyrektywy 96/48/WE i dyrektywy 2001/16/WE); |
| --- | --- |

20.

Dane dotyczące kontrolowania wymagań wyszczególnionych w art. 11 ust. 4: zatwierdzona infrastruktura (odniesienie do rejestru infrastruktury przewidzianego w art. 24 dyrektywy 96/48/WE i dyrektywy 2001/16/WE);

| 21. | Dane dotyczące okresowych kontroli — art. 14. |
| --- | --- |

21.

Dane dotyczące okresowych kontroli — art. 14.

ZAŁĄCZNIK II

OBOWIĄZKI MASZYNISTÓW

| 1. | Przed odjazdem, wykonywanie zaleconych kontroli, w szczególności związanych z funkcjonowaniem i ładownością pojazdu. |
| --- | --- |

1.

Przed odjazdem, wykonywanie zaleconych kontroli, w szczególności związanych z funkcjonowaniem i ładownością pojazdu.

| 2. | Pomoc przy przeprowadzaniu próby hamulcowej. |
| --- | --- |

2.

Pomoc przy przeprowadzaniu próby hamulcowej.

| 3. | Prowadzenie lokomotyw w sposób prawidłowy i bezpieczny, z należnym uwzględnieniem urządzeń sygnalizacyjnych, ograniczeń prędkości i rozkładów jazdy. |
| --- | --- |

3.

Prowadzenie lokomotyw w sposób prawidłowy i bezpieczny, z należnym uwzględnieniem urządzeń sygnalizacyjnych, ograniczeń prędkości i rozkładów jazdy.

| 4. | Obsługiwanie obwodu czuwaka i systemu kontroli pociągu oraz obserwowanie i obsługiwanie przyrządów. |
| --- | --- |

4.

Obsługiwanie obwodu czuwaka i systemu kontroli pociągu oraz obserwowanie i obsługiwanie przyrządów.

| 5. | Rozpoznawanie i identyfikowanie usterek technicznych i eksploatacyjnych i wydarzeń nadzwyczajnych w odpowiednim czasie oraz, w razie potrzeby, sprawdzanie wagonów osobowych i towarowych w celu wykrycia uszkodzeń i defektów, zabezpieczenie pociągu i wzywanie pomocy. |
| --- | --- |

5.

Rozpoznawanie i identyfikowanie usterek technicznych i eksploatacyjnych i wydarzeń nadzwyczajnych w odpowiednim czasie oraz, w razie potrzeby, sprawdzanie wagonów osobowych i towarowych w celu wykrycia uszkodzeń i defektów, zabezpieczenie pociągu i wzywanie pomocy.

| 6. | Naprawianie niewielkich usterek i podejmowanie kroków w celu rozpoczęcia prac naprawczych w przypadku bardziej poważnych usterek pojazdów. |
| --- | --- |

6.

Naprawianie niewielkich usterek i podejmowanie kroków w celu rozpoczęcia prac naprawczych w przypadku bardziej poważnych usterek pojazdów.

| 7. | Bezpieczne przetaczanie składu pociągu. |
| --- | --- |

7.

Bezpieczne przetaczanie składu pociągu.

| 8. | Prowadzenie rutynowych zapisów i składanie zwięzłych, pisemnych, słownych bądź komputerowych raportów o wydarzeniach nadzwyczajnych. |
| --- | --- |

8.

Prowadzenie rutynowych zapisów i składanie zwięzłych, pisemnych, słownych bądź komputerowych raportów o wydarzeniach nadzwyczajnych.

ZAŁĄCZNIK III

WYMAGANIA PODSTAWOWE

1.   Kwalifikacje

| — | przynajmniej dziewięcioletnie wykształcenie średnie, uzupełnione dwu-trzyletnim okresem kształcenia policealnego w zawodach technicznych, podczas praktyk zawodowych lub w zawodach handlowych, albo |
| --- | --- |

—

przynajmniej dziewięcioletnie wykształcenie średnie, uzupełnione dwu-trzyletnim okresem kształcenia policealnego w zawodach technicznych, podczas praktyk zawodowych lub w zawodach handlowych, albo

| — | wykształcenie uzyskane po przynajmniej dwunastoletnim okresie nauki. |
| --- | --- |

—

wykształcenie uzyskane po przynajmniej dwunastoletnim okresie nauki.

2.   Minimalny zakres egzaminu przed objęciem stanowiska

2.1   Badania lekarskie

| — | ogólne badanie lekarskie; |
| --- | --- |

—

ogólne badanie lekarskie;

| — | badania funkcji sensorycznych (wzrok, słuch, postrzeganie kolorów); |
| --- | --- |

—

badania funkcji sensorycznych (wzrok, słuch, postrzeganie kolorów);

| — | badania krwi lub moczu na wykrycie cukrzycy i innych dolegliwości, jakie wykazano w badaniu klinicznym; |
| --- | --- |

—

badania krwi lub moczu na wykrycie cukrzycy i innych dolegliwości, jakie wykazano w badaniu klinicznym;

| — | badanie EKG w spoczynku; |
| --- | --- |

—

badanie EKG w spoczynku;

| — | badania na obecność narkotyków w organizmie. |
| --- | --- |

—

badania na obecność narkotyków w organizmie.

2.2   Badania psychologiczne

Celem badań psychologicznych jest pomoc przedsiębiorstwu kolejowemu w przydzielaniu stanowisk i zarządzaniu pracownikami, którzy posiadają umiejętności poznawcze, psychomotoryczne, behawioralne i osobowościowe pozwalające im na bezpieczne wykonywanie swoich obowiązków.

Przy wyznaczaniu zakresu badań psychologicznych psycholog musi, w minimalnym zakresie, uwzględnić następujące kryteria, które są odpowiednie dla wymagań każdej funkcji bezpieczeństwa:

| — | Poznawcze: uwaga i koncentracja; pamięć; percepcja; rozumowanie; komunikowanie się; |
| --- | --- |

—

Poznawcze: uwaga i koncentracja; pamięć; percepcja; rozumowanie; komunikowanie się;

| — | Psychomotoryczne: czas reakcji, koordynacja rąk; |
| --- | --- |

—

Psychomotoryczne: czas reakcji, koordynacja rąk;

| — | Zachowania i osobowość: samokontrola emocjonalna, stabilność zachowań, niezależność, sumienność. |
| --- | --- |

—

Zachowania i osobowość: samokontrola emocjonalna, stabilność zachowań, niezależność, sumienność.

Jeżeli psycholog pomija jakiekolwiek z powyższych kryteriów, decyzja ta musi być uzasadniona i udokumentowana.

3.   Badania okresowe po objęciu stanowiska

Oprócz częstotliwości określonej w art. 14 ust. 1, lekarz specjalizujący się w medycynie pracy musi zwiększyć częstotliwość badań, jeśli wymaga tego stan zdrowia członka personelu.

3.1   Minimalny zakres okresowych badań lekarskich po objęciu stanowiska

Jeżeli pracownik spełnia kryteria niezbędne do badań, które są przeprowadzane przed objęciem stanowiska, specjalistyczne badania okresowe muszą w minimalnym zakresie objąć:

| — | ogólne badanie lekarskie; |
| --- | --- |

—

ogólne badanie lekarskie;

| — | badanie funkcji sensorycznych (wzrok, słuch, postrzeganie kolorów); |
| --- | --- |

—

badanie funkcji sensorycznych (wzrok, słuch, postrzeganie kolorów);

| — | badania krwi lub moczu na wykrycie cukrzycy i innych dolegliwości, jakie wykazano w badaniu klinicznym; |
| --- | --- |

—

badania krwi lub moczu na wykrycie cukrzycy i innych dolegliwości, jakie wykazano w badaniu klinicznym;

| — | badania na obecność narkotyków w organizmie. |
| --- | --- |

—

badania na obecność narkotyków w organizmie.

Ponadto w przypadku maszynistów, którzy ukończyli 40 rok życia wymagane jest również badanie EKG w spoczynku.

3.2   Ocena sprawności fizycznej

Sprawność fizyczna sprawdzana jest regularnie i po każdym wypadku przy pracy
  bądź ewentualnym okresie urlopu po wypadku z udziałem osób
  .
  Lekarz specjalizujący się w medycynie pracy
  bądź służba medyczna przedsiębiorstwa może zadecydować o przeprowadzeniu dodatkowego badania lekarskiego, szczególnie po okresie 30-dniowego zwolnienia lekarskiego. Pracodawca może zwrócić się do
  akredytowanego
  lekarza o sprawdzenie sprawności fizycznej maszynisty jeśli pracodawca musiał wycofać maszynistę ze służby ze względów bezpieczeństwa.

W żadnym momencie swojej służby maszyniści nie mogą być pod wpływem jakiejkolwiek substancji, która może wpływać na ich koncentrację, uwagę lub zachowanie.

4.   Wymagania medyczne

4.1   Wymagania ogólne

Pracownicy nie mogą cierpieć na jakiekolwiek dolegliwości lub przyjmować jakichkolwiek leków, które mogą powodować:

| — | nagłą utratę świadomości; |
| --- | --- |

—

nagłą utratę świadomości;

| — | osłabienie uwagi lub zmniejszenie zdolności koncentracji; |
| --- | --- |

—

osłabienie uwagi lub zmniejszenie zdolności koncentracji;

| — | nagłą utratę sprawności; |
| --- | --- |

—

nagłą utratę sprawności;

| — | utratę równowagi lub koordynacji; |
| --- | --- |

—

utratę równowagi lub koordynacji;

| — | znaczące ograniczenie możliwości poruszania się. |
| --- | --- |

—

znaczące ograniczenie możliwości poruszania się.

4.2   Wzrok

Konieczne jest spełnienie następujących wymagań dotyczących wzroku:

| — | ostrość wzroku ze wspomaganiem lub bez: 0,8; nie mniej niż 0,3 dla oka gorzej widzącego; |
| --- | --- |

—

ostrość wzroku ze wspomaganiem lub bez: 0,8; nie mniej niż 0,3 dla oka gorzej widzącego;

| — | dopuszczalna maksymalna korekcja soczewkami kontaktowymi: nadwzroczność +5/krótkowzroczność -8. Na odstępstwa zgoda wydawana jest w wyjątkowych przypadkach i po uzyskaniu opinii lekarza okulisty. Ostateczną decyzję podejmuje później lekarz specjalizujący się w medycynie pracy; |
| --- | --- |

—

dopuszczalna maksymalna korekcja soczewkami kontaktowymi: nadwzroczność +5/krótkowzroczność -8. Na odstępstwa zgoda wydawana jest w wyjątkowych przypadkach i po uzyskaniu opinii lekarza okulisty. Ostateczną decyzję podejmuje później lekarz specjalizujący się w medycynie pracy;

| — | widzenie na odległości bliskie i pośrednie: wystarczające, ze wspomaganiem lub bez; |
| --- | --- |

—

widzenie na odległości bliskie i pośrednie: wystarczające, ze wspomaganiem lub bez;

| — | soczewki kontaktowe są zatwierdzone; |
| --- | --- |

—

soczewki kontaktowe są zatwierdzone;

| — | normalne widzenie kolorów: wykorzystanie uznanego badania, takiego jak test Ishihary, a także innego uznanego badania, jeżeli jest to wymagane; |
| --- | --- |

—

normalne widzenie kolorów: wykorzystanie uznanego badania, takiego jak test Ishihary, a także innego uznanego badania, jeżeli jest to wymagane;

| — | pole widzenia: pełne; |
| --- | --- |

—

pole widzenia: pełne;

| — | widzenie okiem lewym i prawym: efektywne; |
| --- | --- |

—

widzenie okiem lewym i prawym: efektywne;

| — | widzenie obuoczne: efektywne; |
| --- | --- |

—

widzenie obuoczne: efektywne;

| — | wrażliwość na kontrast: dobra; |
| --- | --- |

—

wrażliwość na kontrast: dobra;

| — | brak postępujących chorób oczu; |
| --- | --- |

—

brak postępujących chorób oczu;

| — | implanty soczewek oraz zabiegi keratotomii i keratektomii są dopuszczalne jedynie pod warunkiem kontroli przeprowadzanych corocznie lub w odstępach ustalonych przez lekarza specjalizującego się w medycynie pracy. |
| --- | --- |

—

implanty soczewek oraz zabiegi keratotomii i keratektomii są dopuszczalne jedynie pod warunkiem kontroli przeprowadzanych corocznie lub w odstępach ustalonych przez lekarza specjalizującego się w medycynie pracy.

4.3   Wymagania dotyczące słuchu

Wystarczająco dobry słuch potwierdzony audiogramem, tj.:

| — | słuch wystarczający do prowadzenia rozmowy telefonicznej i do usłyszenia sygnałów ostrzegawczych i komunikatów radiowych. |
| --- | --- |

—

słuch wystarczający do prowadzenia rozmowy telefonicznej i do usłyszenia sygnałów ostrzegawczych i komunikatów radiowych.

Następujące wartości powinny być przyjęte jako wytyczne:

| — | niedosłuch na poziomie nie wyższym niż 40 dB przy częstotliwościach 500 i 1 000 Hz; |
| --- | --- |

—

niedosłuch na poziomie nie wyższym niż 40 dB przy częstotliwościach 500 i 1 000 Hz;

| — | niedosłuch na poziomie nie wyższym niż 45 dB przy częstotliwości 2 000 Hz dla ucha o najgorszym przewodzeniu fali dźwiękowej. |
| --- | --- |

—

niedosłuch na poziomie nie wyższym niż 45 dB przy częstotliwości 2 000 Hz dla ucha o najgorszym przewodzeniu fali dźwiękowej.

4.4   Ciąża

W przypadku złej tolerancji lub występowania stanów patologicznych ciążę należy uznać za powód tymczasowego odsunięcia maszynisty od obowiązków służbowych. Lekarz specjalizujący się w medycynie pracy (zgodnie z powyższym określeniem) musi zapewnić, że stosuje się prawne przepisy ochrony pracownic ciężarnych.

4.5   Specjalne kryteria zdrowotne dla maszynistów

4.5.1   Wzrok

| — | ostrość wzroku ze wspomaganiem lub bez: 1,2; nie mniej niż 0,5 dla oka gorzej widzącego; |
| --- | --- |

—

ostrość wzroku ze wspomaganiem lub bez: 1,2; nie mniej niż 0,5 dla oka gorzej widzącego;

| — | zdolność do znoszenia oślepienia błyskiem; |
| --- | --- |

—

zdolność do znoszenia oślepienia błyskiem;

| — | kolorowe soczewki kontaktowe i soczewki fotochromatyczne nie są dozwolone. Szkła z filtrem UV są dozwolone. |
| --- | --- |

—

kolorowe soczewki kontaktowe i soczewki fotochromatyczne nie są dozwolone. Szkła z filtrem UV są dozwolone.

4.5.2   Wymagania dotyczące słuchu i mowy

| — | brak anomalii układu przedsionkowego; |
| --- | --- |

—

brak anomalii układu przedsionkowego;

| — | niewystępowanie żadnych chronicznych zaburzeń mowy (przy uwzględnieniu konieczności przekazywania wiadomości w sposób głośny i wyraźny); |
| --- | --- |

—

niewystępowanie żadnych chronicznych zaburzeń mowy (przy uwzględnieniu konieczności przekazywania wiadomości w sposób głośny i wyraźny);

| — | niekorzystanie z urządzeń wspomagających
  słuch
  . |
| --- | --- |

—

niekorzystanie z urządzeń wspomagających
  słuch
  .

5.   
  Testy
  językowe

Pracownicy odpowiedzialni za kontrolowanie ruchu kolejowego muszą być zdolni do korzystania z komunikatów i metody porozumiewania się opisanych w TSI „Eksploatacja”.

Maszyniści i inni pracownicy przedsiębiorstw kolejowych, którzy muszą porozumiewać się z instytucją zarządzającą infrastrukturą na temat krytycznych kwestii bezpieczeństwa, muszą posiadać umiejętności językowe w zakresie języka obcego wskazanego przez instytucję zarządzającą infrastrukturą, której to dotyczy. Ich umiejętności językowe muszą być poziomie umożliwiającym im aktywne i skuteczne komunikowanie się w sytuacjach rutynowych, trudnych oraz awaryjnych.

ZAŁĄCZNIK IV

KWALIFIKACJE ZAWODOWE

Ogólny program i metoda szkolenia

1.   Wprowadzenie

Zakres i organizacja kursów szkoleniowych musi obejmować:

| — | wprowadzenie na temat przedsiębiorstwa kolejowego oraz rozpatrywanego stanowiska, w tym pierwsza pomoc oraz bezpieczeństwo i higiena pracy; |
| --- | --- |

—

wprowadzenie na temat przedsiębiorstwa kolejowego oraz rozpatrywanego stanowiska, w tym pierwsza pomoc oraz bezpieczeństwo i higiena pracy;

| — | przepisy eksploatacyjne, przepisy bezpieczeństwa ruchu; |
| --- | --- |

—

przepisy eksploatacyjne, przepisy bezpieczeństwa ruchu;

| — | zagadnienia techniczne (infrastruktura kolejowa i tabor) ze szczególnym uwzględnieniem urządzeń sygnalizacyjnych, układów hamulcowych i systemów sterowania ruchem pociągów, przygotowania pociągu oraz wykrywania usterek i przeprowadzania napraw. Podejmowanie decyzji o przydatności lokomotywy do pracy; |
| --- | --- |

—

zagadnienia techniczne (infrastruktura kolejowa i tabor) ze szczególnym uwzględnieniem urządzeń sygnalizacyjnych, układów hamulcowych i systemów sterowania ruchem pociągów, przygotowania pociągu oraz wykrywania usterek i przeprowadzania napraw. Podejmowanie decyzji o przydatności lokomotywy do pracy;

| — | komunikowanie się; szkolenie w posługiwaniu się megafonem będące umiejętnością wchodzącą w zakres obsługi klienta; |
| --- | --- |

—

komunikowanie się; szkolenie w posługiwaniu się megafonem będące umiejętnością wchodzącą w zakres obsługi klienta;

| — | zdobywanie umiejętności prowadzenia pociągu: towarzyszenie w pracy doświadczonemu maszyniście, prowadzenie pociągu pod nadzorem, ćwiczenia na symulatorze, samodzielne prowadzenie lokomotywy lub pociągu; |
| --- | --- |

—

zdobywanie umiejętności prowadzenia pociągu: towarzyszenie w pracy doświadczonemu maszyniście, prowadzenie pociągu pod nadzorem, ćwiczenia na symulatorze, samodzielne prowadzenie lokomotywy lub pociągu;

| — | zdobywanie wiedzy o lokalnych warunkach i trasie; szkolenie to może się odbyć po kwalifikacji, gdy maszynista pociągu zostanie przydzielony do konkretnego obszaru obowiązków; |
| --- | --- |

—

zdobywanie wiedzy o lokalnych warunkach i trasie; szkolenie to może się odbyć po kwalifikacji, gdy maszynista pociągu zostanie przydzielony do konkretnego obszaru obowiązków;

| — | nieprzewidziane zajścia i sytuacje nadzwyczajne; radzenie sobie ze stresem i w sytuacjach konfliktowych; |
| --- | --- |

—

nieprzewidziane zajścia i sytuacje nadzwyczajne; radzenie sobie ze stresem i w sytuacjach konfliktowych;

| — | gaszenie pożarów. |
| --- | --- |

—

gaszenie pożarów.

Wymagane umiejętności dzielą się na trzy części:

| — | Część „ogólna”, której szczegóły podano w załączniku V; |
| --- | --- |

—

Część „ogólna”, której szczegóły podano w załączniku V;

| — | Część dotycząca taboru, której szczegóły podano w załączniku VI; |
| --- | --- |

—

Część dotycząca taboru, której szczegóły podano w załączniku VI;

| — | Część dotycząca infrastruktury, której szczegóły podano w załączniku VII. |
| --- | --- |

—

Część dotycząca infrastruktury, której szczegóły podano w załączniku VII.

2.   Metoda szkolenia

Należy zachować właściwą równowagę pomiędzy szkoleniem teoretycznym (sala wykładowa i pokazy) i szkoleniem praktycznym (doświadczenie zdobywane w miejscu pracy, prowadzenie lokomotywy lub pociągu pod nadzorem i bez nadzoru).

Szkolenie wspomagane komputerowo jest dozwolone przy samodzielnym uczeniu się przepisów eksploatacyjnych, sytuacji związanych z wykorzystaniem urządzeń sygnalizacyjnych itp. W takiej sytuacji należy korzystać z symulatorów najnowszej generacji.

Wykorzystanie symulatorów może być pomocne w efektywnym szkoleniu maszynistów; są one szczególnie użyteczne w skracaniu czasu poświęconemu na prowadzenie lokomotywy lub pociągu na infrastrukturze, szkoleniu w zakresie postępowania w sytuacjach nieprawidłowych oraz dalszym szkoleniu na nowych typach lokomotyw.

W odniesieniu do zdobywania wiedzy o trasie preferowane powinno być takie podejście, zgodnie z którym maszynista pociągu towarzyszy innemu maszyniście podczas pewnej liczby przejazdów na tej trasie, w porze dziennej i w nocy. Taśmy wideo z nagraniem tras widzianych z kabiny maszynisty mogą być wykorzystane jako alternatywna metoda szkolenia.

3.   Egzamin

Kurs szkoleniowy musi być zakończony egzaminami teoretycznymi i praktycznymi.

Ocena zdolności prowadzenia lokomotyw i pociągów jest zazwyczaj dokonywana w czasie testów sprawdzających prowadzonych na sieci kolejowej. Można również wykorzystać symulatory do oceny stosowania przepisów eksploatacyjnych i wywiązania się z obowiązków maszynisty w szczególnie trudnych sytuacjach.

ZAŁĄCZNIK V

EGZAMIN Z OGÓLNEJ WIEDZY ZAWODOWEJ

Zagadnienia ogólne

Szkolenie ogólne ma następujące cele:

| — | zdobywanie wiedzy i przyswajanie procedur dotyczących technologii kolejowych, w tym przepisów bezpieczeństwa i eksploatacyjnych, |
| --- | --- |

—

zdobywanie wiedzy i przyswajanie procedur dotyczących technologii kolejowych, w tym przepisów bezpieczeństwa i eksploatacyjnych,

| — | zdobywanie wiedzy i przyswajanie procedur dotyczących zagrożeń związanych z eksploatacją kolei oraz różnych środków stosowanych do ich zwalczania, |
| --- | --- |

—

zdobywanie wiedzy i przyswajanie procedur dotyczących zagrożeń związanych z eksploatacją kolei oraz różnych środków stosowanych do ich zwalczania,

| — | zdobywanie wiedzy i przyswajanie procedur dotyczących jednego lub więcej sposobów funkcjonowania kolei, |
| --- | --- |

—

zdobywanie wiedzy i przyswajanie procedur dotyczących jednego lub więcej sposobów funkcjonowania kolei,

| — | zdobywanie wiedzy i przyswajanie procedur dotyczących jednego lub więcej rodzajów taboru. |
| --- | --- |

—

zdobywanie wiedzy i przyswajanie procedur dotyczących jednego lub więcej rodzajów taboru.

W szczególności, maszyniści muszą być w stanie:

| — | zrozumieć specyficzne wymagania związane z wykonywaniem zawodu maszynisty, jego znaczenie oraz wymagania dotyczące życia zawodowego i osobistego (długi czas pracy, przebywanie poza domem itp.); |
| --- | --- |

—

zrozumieć specyficzne wymagania związane z wykonywaniem zawodu maszynisty, jego znaczenie oraz wymagania dotyczące życia zawodowego i osobistego (długi czas pracy, przebywanie poza domem itp.);

| — | stosować obowiązujące pracowników przepisy bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

—

stosować obowiązujące pracowników przepisy bezpieczeństwa;

| — | rozpoznawać jednostki trakcyjne; |
| --- | --- |

—

rozpoznawać jednostki trakcyjne;

| — | znać i dokładnie stosować metodę pracy; |
| --- | --- |

—

znać i dokładnie stosować metodę pracy;

| — | rozpoznawać odnośne i stosowane dokumenty (podręcznik procedur i instrukcja linii zgodnie z definicją zawartą w TSI „Eksploatacja”, instrukcja maszynisty, instrukcja postępowania w przypadku awarii itp.), |
| --- | --- |

—

rozpoznawać odnośne i stosowane dokumenty (podręcznik procedur i instrukcja linii zgodnie z definicją zawartą w TSI „Eksploatacja”, instrukcja maszynisty, instrukcja postępowania w przypadku awarii itp.),

| — | przyjąć styl życia, który da się pogodzić z zawodem pracownika odpowiedzialnego za bezpieczeństwo; |
| --- | --- |

—

przyjąć styl życia, który da się pogodzić z zawodem pracownika odpowiedzialnego za bezpieczeństwo;

| — | rozpoznawać procedury mające zastosowanie do wypadków z udziałem ludzi; |
| --- | --- |

—

rozpoznawać procedury mające zastosowanie do wypadków z udziałem ludzi;

| — | ogólnie rozpoznawać niebezpieczeństwa związane z funkcjonowaniem kolei; |
| --- | --- |

—

ogólnie rozpoznawać niebezpieczeństwa związane z funkcjonowaniem kolei;

| — | wykazać się znajomością zasad regulujących bezpieczeństwo ruchu; |
| --- | --- |

—

wykazać się znajomością zasad regulujących bezpieczeństwo ruchu;

| — | stosować zasady elektrotechniki. |
| --- | --- |

—

stosować zasady elektrotechniki.

ZAŁĄCZNIK VI

EGZAMIN Z WIEDZY ZAWODOWEJ DOTYCZĄCEJ TABORU

Po ukończeniu specjalnego szkolenia dotyczącego taboru maszyniści muszą być zdolni do wykonywania następujących zadań.

1.   Próby i kontrole przed odjazdem pociągu

Maszyniści muszą potrafić:

| — | dokonać kontroli trasy przejazdu i uwzględnić stosowne dokumenty; |
| --- | --- |

—

dokonać kontroli trasy przejazdu i uwzględnić stosowne dokumenty;

| — | zgromadzić dokumentację i niezbędne wyposażenie; |
| --- | --- |

—

zgromadzić dokumentację i niezbędne wyposażenie;

| — | skontrolować obciążenia jednostki trakcyjnej, |
| --- | --- |

—

skontrolować obciążenia jednostki trakcyjnej,

| — | sprawdzić informacje wprowadzone do dokumentów na pokładzie jednostki trakcyjnej; |
| --- | --- |

—

sprawdzić informacje wprowadzone do dokumentów na pokładzie jednostki trakcyjnej;

| — | zapewnić, przez dokonanie określonych prób i kontroli, że jednostka trakcyjna jest w stanie zapewnić wymaganą moc trakcyjną oraz że sprzęt zabezpieczający jest sprawny; |
| --- | --- |

—

zapewnić, przez dokonanie określonych prób i kontroli, że jednostka trakcyjna jest w stanie zapewnić wymaganą moc trakcyjną oraz że sprzęt zabezpieczający jest sprawny;

| — | wykonać wszelkie rutynowe czynności zapobiegawcze związane z konserwacją sprzętu. |
| --- | --- |

—

wykonać wszelkie rutynowe czynności zapobiegawcze związane z konserwacją sprzętu.

2.   Znajomość taboru

Aby prowadzić lokomotywę, maszyniści muszą być zaznajomieni ze wszystkimi kontrolkami i wskaźnikami znajdującymi się w ich dyspozycji, w szczególności z tymi, które dotyczą:

| — | trakcji; |
| --- | --- |

—

trakcji;

| — | hamowania; |
| --- | --- |

—

hamowania;

| — | elementów związanych z bezpieczeństwem ruchu. |
| --- | --- |

—

elementów związanych z bezpieczeństwem ruchu.

Aby wykryć i zlokalizować nieprawidłowości występujące w taborze, zgłosić je i ustalić, co jest potrzebne do ich naprawy, a także, w pewnych przypadkach, podjąć działania, maszynista musi być obeznany (1):

| — | z częściami składowymi taboru i ich przeznaczeniem oraz urządzeniami wykorzystywanymi przy przetaczaniu taboru, w szczególności z systemem zatrzymywania pociągu przez opróżnianie przewodu hamulcowego; |
| --- | --- |

—

z częściami składowymi taboru i ich przeznaczeniem oraz urządzeniami wykorzystywanymi przy przetaczaniu taboru, w szczególności z systemem zatrzymywania pociągu przez opróżnianie przewodu hamulcowego;

| — | ze znaczeniem oznaczeń znajdujących się wewnątrz i na zewnątrz taboru, w szczególności symboli używanych przy przewożeniu towarów niebezpiecznych; |
| --- | --- |

—

ze znaczeniem oznaczeń znajdujących się wewnątrz i na zewnątrz taboru, w szczególności symboli używanych przy przewożeniu towarów niebezpiecznych;

| — | z częściami specyficznymi dla jednostek trakcyjnych (2). |
| --- | --- |

—

z częściami specyficznymi dla jednostek trakcyjnych (2).

3.   Próby hamulców

Maszyniści muszą potrafić:

| — | sprawdzić przed odjazdem pociągu, czy faktyczna moc hamowania pociągu odpowiada mocy hamowania wymaganej dla danej linii zgodnie z wartościami wyszczególnionymi w dokumentach pojazdu; |
| --- | --- |

—

sprawdzić przed odjazdem pociągu, czy faktyczna moc hamowania pociągu odpowiada mocy hamowania wymaganej dla danej linii zgodnie z wartościami wyszczególnionymi w dokumentach pojazdu;

| — | sprawdzić funkcjonowanie hamulców jednostki trakcyjnej przed odjazdem pociągu, przy rozruchu i podczas jazdy. |
| --- | --- |

—

sprawdzić funkcjonowanie hamulców jednostki trakcyjnej przed odjazdem pociągu, przy rozruchu i podczas jazdy.

4.   Sposób funkcjonowania i prędkość maksymalna pociągu w odniesieniu do charakterystyki linii

Maszyniści muszą potrafić:

| — | zapisywać informacje przekazane im przed odjazdem pociągu; |
| --- | --- |

—

zapisywać informacje przekazane im przed odjazdem pociągu;

| — | ustalać rodzaj przejazdu i prędkość maksymalną pociągu na podstawie takich zmiennych jak ograniczenia prędkości lub jakiekolwiek zmiany w urządzeniach sygnalizacyjnych. |
| --- | --- |

—

ustalać rodzaj przejazdu i prędkość maksymalną pociągu na podstawie takich zmiennych jak ograniczenia prędkości lub jakiekolwiek zmiany w urządzeniach sygnalizacyjnych.

5.   Prowadzenie pociągu w sposób, który nie powoduje uszkodzeń instalacji lub pojazdów

Maszyniści muszą potrafić:

| — | korzystać ze wszystkich dostępnych układów sterowania zgodnie ze stosowanymi przepisami; |
| --- | --- |

—

korzystać ze wszystkich dostępnych układów sterowania zgodnie ze stosowanymi przepisami;

| — | uruchamiać pociąg uwzględniając przyczepność i ograniczenia mocy; |
| --- | --- |

—

uruchamiać pociąg uwzględniając przyczepność i ograniczenia mocy;

| — | w każdym momencie znać miejsce położenia pociągu na linii; |
| --- | --- |

—

w każdym momencie znać miejsce położenia pociągu na linii;

| — | używać hamulców do zwalniania i zatrzymywania, z uwzględnieniem taboru i instalacji. |
| --- | --- |

—

używać hamulców do zwalniania i zatrzymywania, z uwzględnieniem taboru i instalacji.

6.   Nieprawidłowości

Maszyniści muszą potrafić:

| — | zwracać uwagę na nadzwyczajne zdarzenia związane z zachowaniem się pociągu; |
| --- | --- |

—

zwracać uwagę na nadzwyczajne zdarzenia związane z zachowaniem się pociągu;

| — | rozpoznawać oznaki nieprawidłowości, rozróżniać je i reagować zgodnie z ich względnym znaczeniem, zawsze traktując bezpieczeństwo ruchu kolejowego i osób w sposób priorytetowy; |
| --- | --- |

—

rozpoznawać oznaki nieprawidłowości, rozróżniać je i reagować zgodnie z ich względnym znaczeniem, zawsze traktując bezpieczeństwo ruchu kolejowego i osób w sposób priorytetowy;

| — | wykazać się znajomością dostępnych środków zabezpieczenia i łączności; |
| --- | --- |

—

wykazać się znajomością dostępnych środków zabezpieczenia i łączności;

| — | dokonać inspekcji pociągu w celu wykrycia wszelkich drobnych nieprawidłowości; |
| --- | --- |

—

dokonać inspekcji pociągu w celu wykrycia wszelkich drobnych nieprawidłowości;

| — | próbować usunąć takie nieprawidłowości. |
| --- | --- |

—

próbować usunąć takie nieprawidłowości.

7.   Postępowanie w razie nieprzewidzianych zdarzeń i wypadków, pożarów oraz wypadków z udziałem ludzi

Maszyniści muszą potrafić:

| — | podejmować kroki w celu zabezpieczenia pociągu i wezwania pomocy w razie wypadku z udziałem ludzi znajdujących się w pociągu; |
| --- | --- |

—

podejmować kroki w celu zabezpieczenia pociągu i wezwania pomocy w razie wypadku z udziałem ludzi znajdujących się w pociągu;

| — | ustalić, czy pociąg przewozi towary niebezpieczne i rozpoznać je na podstawie dokumentów pociągu i wykazu wagonów. |
| --- | --- |

—

ustalić, czy pociąg przewozi towary niebezpieczne i rozpoznać je na podstawie dokumentów pociągu i wykazu wagonów.

8.   Warunki określające kontynuowanie jazdy po wypadku z udziałem taboru

Po wystąpieniu nieprzewidzianego zdarzenia maszyniści muszą potrafić:

| — | podjąć decyzję, czy i przy zachowaniu jakich warunków pojazd może kontynuować jazdę; |
| --- | --- |

—

podjąć decyzję, czy i przy zachowaniu jakich warunków pojazd może kontynuować jazdę;

| — | poinformować możliwie najszybciej o tych warunkach instytucję zarządzającą infrastrukturą. |
| --- | --- |

—

poinformować możliwie najszybciej o tych warunkach instytucję zarządzającą infrastrukturą.

9.   Unieruchomienie pociągu

Maszyniści muszą potrafić podejmować kroki w celu zapewnienia, że nie dojdzie do niespodziewanego uruchomienia pociągu, nawet w najtrudniejszych warunkach.

---

(1)  W szczególności:

| — | konstrukcjami mechanicznymi |
| --- | --- |

—

konstrukcjami mechanicznymi

| — | układem hamulcowym |
| --- | --- |

—

układem hamulcowym

| — | zawieszeniem i urządzeniami mocującymi |
| --- | --- |

—

zawieszeniem i urządzeniami mocującymi

| — | częściami biegowymi |
| --- | --- |

—

częściami biegowymi

| — | urządzeniami zabezpieczającymi. |
| --- | --- |

—

urządzeniami zabezpieczającymi.

(2)  W szczególności:

| — | pobieranie prądu i układy wysokiego napięcia |
| --- | --- |

—

pobieranie prądu i układy wysokiego napięcia

| — | zbiorniki paliwa, systemy zaopatrzenia w paliwo, układ wydechowy |
| --- | --- |

—

zbiorniki paliwa, systemy zaopatrzenia w paliwo, układ wydechowy

| — | łączenie jednostek trakcyjnych, silniki i przekładnie |
| --- | --- |

—

łączenie jednostek trakcyjnych, silniki i przekładnie

| — | sprzęt łączności (transmisja radiowa tor-pojazd itp.). |
| --- | --- |

—

sprzęt łączności (transmisja radiowa tor-pojazd itp.).

ZAŁĄCZNIK VII

EGZAMIN Z WIEDZY ZAWODOWEJ DOTYCZĄCEJ INFRASTRUKTURY

Zagadnienia dotyczące infrastruktury

1.   Próby hamulców

Maszyniści muszą potrafić sprawdzić przed odjazdem pociągu, czy faktyczna moc hamowania pociągu odpowiada mocy hamowania wymaganej dla danej linii zgodnie z wartościami wyszczególnionymi w dokumentach pojazdu.

2.   Sposób funkcjonowania i prędkość maksymalna pociągu w odniesieniu do charakterystyki linii

Maszyniści muszą potrafić:

| — | zapisywać informacje przekazane im przed odjazdem pociągu, takie jak ograniczenia prędkości lub jakiekolwiek zmiany w urządzeniach sygnalizacyjnych, |
| --- | --- |

—

zapisywać informacje przekazane im przed odjazdem pociągu, takie jak ograniczenia prędkości lub jakiekolwiek zmiany w urządzeniach sygnalizacyjnych,

| — | ustalić rodzaj przejazdu i prędkość maksymalną pociągu na podstawie charakterystyki linii. |
| --- | --- |

—

ustalić rodzaj przejazdu i prędkość maksymalną pociągu na podstawie charakterystyki linii.

3.   Znajomość linii

Maszyniści muszą potrafić przewidywać problemy i odpowiednio reagować w zakresie bezpieczeństwa i wywiązania się z obowiązków. Muszą zatem posiadać wyczerpującą wiedzę na temat linii i urządzeń na swojej trasie oraz wszelkich uzgodnionych tras zastępczych.

Istotne są następujące aspekty:

| — | warunki eksploatacyjne (zmiany toru, ruch na liniach z jednokierunkową blokadą liniową itp.); |
| --- | --- |

—

warunki eksploatacyjne (zmiany toru, ruch na liniach z jednokierunkową blokadą liniową itp.);

| — | określenie torów, które mogą być wykorzystane do danego rodzaju przewozów; |
| --- | --- |

—

określenie torów, które mogą być wykorzystane do danego rodzaju przewozów;

| — | warunki eksploatacyjne; |
| --- | --- |

—

warunki eksploatacyjne;

| — | system blokady samoczynnej i związane z nim przepisy; |
| --- | --- |

—

system blokady samoczynnej i związane z nim przepisy;

| — | nazwy stacji kolejowych oraz położenie i widoczność stacji i nastawni, aby odpowiednio dostosować prowadzenie pociągu; |
| --- | --- |

—

nazwy stacji kolejowych oraz położenie i widoczność stacji i nastawni, aby odpowiednio dostosować prowadzenie pociągu;

| — | sygnalizacja pośrednia pomiędzy różnymi układami eksploatacyjnymi lub układami zasilania; |
| --- | --- |

—

sygnalizacja pośrednia pomiędzy różnymi układami eksploatacyjnymi lub układami zasilania;

| — | ograniczenia prędkości dla różnych kategorii prowadzonych pociągów; |
| --- | --- |

—

ograniczenia prędkości dla różnych kategorii prowadzonych pociągów;

| — | profile topograficzne; |
| --- | --- |

—

profile topograficzne;

| — | szczególne warunki hamowania, na przykład na liniach o stromym nachyleniu; |
| --- | --- |

—

szczególne warunki hamowania, na przykład na liniach o stromym nachyleniu;

| — | szczególne właściwości eksploatacyjne: specjalne sygnały, znaki, warunki odjazdu itp. |
| --- | --- |

—

szczególne właściwości eksploatacyjne: specjalne sygnały, znaki, warunki odjazdu itp.

4.   Przepisy bezpieczeństwa

Maszyniści muszą potrafić:

| — | uruchamiać pociąg jedynie wtedy, gdy spełnione są wszystkie zalecane warunki (rozkład jazdy, nakaz lub sygnał odjazdu, obsługa urządzeń sygnalizacyjnych, jeżeli jest to wymagane itp.); |
| --- | --- |

—

uruchamiać pociąg jedynie wtedy, gdy spełnione są wszystkie zalecane warunki (rozkład jazdy, nakaz lub sygnał odjazdu, obsługa urządzeń sygnalizacyjnych, jeżeli jest to wymagane itp.);

| — | obserwować sygnały urządzeń przytorowych i znajdujących się w kabinie, interpretować je niezwłocznie i bezbłędnie oraz działać według ustalonych procedur; |
| --- | --- |

—

obserwować sygnały urządzeń przytorowych i znajdujących się w kabinie, interpretować je niezwłocznie i bezbłędnie oraz działać według ustalonych procedur;

| — | prowadzić pociąg w sposób bezpieczny zgodnie z określonym rodzajem przewozu: stosować, w razie otrzymania takiego polecenia, specjalne sposoby prowadzenia przewozów, czasowe ograniczenia prędkości, prowadzenie w przeciwnym kierunku, rozkaz szczególny zezwalający w razie niebezpieczeństwa na przejazd obok semafora podającego sygnał zabraniający jazdy, praca manewrowa, zmiany kierunku jazdy, przejazd przez place budowy itp.; |
| --- | --- |

—

prowadzić pociąg w sposób bezpieczny zgodnie z określonym rodzajem przewozu: stosować, w razie otrzymania takiego polecenia, specjalne sposoby prowadzenia przewozów, czasowe ograniczenia prędkości, prowadzenie w przeciwnym kierunku, rozkaz szczególny zezwalający w razie niebezpieczeństwa na przejazd obok semafora podającego sygnał zabraniający jazdy, praca manewrowa, zmiany kierunku jazdy, przejazd przez place budowy itp.;

| — | przestrzegać terminowości postojów wynikających z rozkładu i dodatkowych, a w razie potrzeby sprawować dodatkowe obowiązki obsługi pasażerów, zwłaszcza otwieranie i zamykanie drzwi. |
| --- | --- |

—

przestrzegać terminowości postojów wynikających z rozkładu i dodatkowych, a w razie potrzeby sprawować dodatkowe obowiązki obsługi pasażerów, zwłaszcza otwieranie i zamykanie drzwi.

5.   Prowadzenie pociągu

Maszyniści muszą:

| — | znać w każdym momencie położenie pociągu na linii; |
| --- | --- |

—

znać w każdym momencie położenie pociągu na linii;

| — | używać hamulców do zwalniania i zatrzymywania pociągu, z uwzględnieniem taboru i instalacji; |
| --- | --- |

—

używać hamulców do zwalniania i zatrzymywania pociągu, z uwzględnieniem taboru i instalacji;

| — | regulować prędkość jazdy pociągu zgodnie z rozkładem jazdy i wszelkimi wydanymi poleceniami mającymi na celu oszczędność energii, z uwzględnieniem charakterystyki jednostki trakcyjnej, pociągu, linii i otoczenia. |
| --- | --- |

—

regulować prędkość jazdy pociągu zgodnie z rozkładem jazdy i wszelkimi wydanymi poleceniami mającymi na celu oszczędność energii, z uwzględnieniem charakterystyki jednostki trakcyjnej, pociągu, linii i otoczenia.

6.   Nieprawidłowości

Maszyniści muszą potrafić:

| — | zwracać uwagę, na tyle na ile pozwala prowadzenie pociągu, na nadzwyczajne wydarzenia dotyczące infrastruktury i otoczenia: urządzenia sygnalizacyjne, droga kolejowa, zasilanie energią, przejazdy kolejowe, otoczenie torów, inny ruch; |
| --- | --- |

—

zwracać uwagę, na tyle na ile pozwala prowadzenie pociągu, na nadzwyczajne wydarzenia dotyczące infrastruktury i otoczenia: urządzenia sygnalizacyjne, droga kolejowa, zasilanie energią, przejazdy kolejowe, otoczenie torów, inny ruch;

| — | zwracać uwagę na nadzwyczajne wydarzenia związane z zachowaniem się pociągu; |
| --- | --- |

—

zwracać uwagę na nadzwyczajne wydarzenia związane z zachowaniem się pociągu;

| — | oceniać poszczególne odległości dzielące ich od wyraźnych przeszkód; |
| --- | --- |

—

oceniać poszczególne odległości dzielące ich od wyraźnych przeszkód;

| — | możliwie najszybciej informować instytucję zarządzającą infrastrukturą o miejscu i charakterze zaobserwowanych nieprawidłowości z upewnieniem się, że informacja ta została zrozumiana; |
| --- | --- |

—

możliwie najszybciej informować instytucję zarządzającą infrastrukturą o miejscu i charakterze zaobserwowanych nieprawidłowości z upewnieniem się, że informacja ta została zrozumiana;

| — | zapewnić lub podjąć kroki w celu zapewnienia bezpieczeństwa ruchu i osób, ilekroć jest to konieczne. |
| --- | --- |

—

zapewnić lub podjąć kroki w celu zapewnienia bezpieczeństwa ruchu i osób, ilekroć jest to konieczne.

7.   Postępowanie w razie nieprzewidzianych zdarzeń i wypadków, pożarów oraz wypadków z udziałem ludzi

Maszyniści muszą potrafić:

| — | podejmować kroki w celu zabezpieczenia pociągu i wezwania pomocy w razie wypadku z udziałem ludzi; |
| --- | --- |

—

podejmować kroki w celu zabezpieczenia pociągu i wezwania pomocy w razie wypadku z udziałem ludzi;

| — | ocenić, gdzie zatrzymać pociąg w razie pożaru i w razie konieczności ułatwić ewakuację pasażerów; |
| --- | --- |

—

ocenić, gdzie zatrzymać pociąg w razie pożaru i w razie konieczności ułatwić ewakuację pasażerów;

| — | dostarczyć przydatnych informacji dotyczących pożaru możliwie jak najszybciej, jeżeli pożar nie może być opanowany przez maszynistę działającego samodzielnie; |
| --- | --- |

—

dostarczyć przydatnych informacji dotyczących pożaru możliwie jak najszybciej, jeżeli pożar nie może być opanowany przez maszynistę działającego samodzielnie;

| — | po zdarzeniu podjąć decyzję, czy i przy zachowaniu jakich warunków tabor może kontynuować jazdę; |
| --- | --- |

—

po zdarzeniu podjąć decyzję, czy i przy zachowaniu jakich warunków tabor może kontynuować jazdę;

| — | poinformować możliwie najszybciej o tych warunkach instytucję zarządzającą infrastrukturą. |
| --- | --- |

—

poinformować możliwie najszybciej o tych warunkach instytucję zarządzającą infrastrukturą.

P6_TA(2005)0356

Prawa i obowiązki pasażerów w międzynarodowym transporcie kolejowym ***I

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego praw i obowiązków pasażerów w międzynarodowym transporcie kolejowym (COM(2004)0143 — C6-0003/2004 — 2004/0049(COD))

(Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2004)0143) (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2004)0143) (1),

| — | uwzględniając art. 251 ust. 2 i art. 71 ust. 1 Traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C6-0003/2004), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 251 ust. 2 i art. 71 ust. 1 Traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C6-0003/2004),

| — | uwzględniając art. 51 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 51 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki (A6-0123/2005), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki (A6-0123/2005),

| 1. | zatwierdza po poprawkach projekt Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza po poprawkach projekt Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowną konsultację, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego projektu lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowną konsultację, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego projektu lub zastąpienie go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

(1)  Dotychczas niepublikowany w Dzienniku Urzędowym.

P6_TC1-COD(2004)0049

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 28 września 2005 r. w celu przyjęcia rozporządzenia (WE) nr .../2005 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego praw i obowiązków pasażerów w ruchu kolejowym

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 71 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),

stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Traktatu (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W ramach wspólnej polityki transportowej istotne jest zapewnienie jakości usług kolejowych i praw użytkowników dla pasażerów w ruchu
  kolejowym oraz
  podniesienie jakości i efektywności obsługi pasażerów w ruchu
  kolejowym, aby
  wspomóc zwiększenie udziału transportu kolejowego w porównaniu z innymi środkami transportu. |
| --- | --- |

(1)

W ramach wspólnej polityki transportowej istotne jest zapewnienie jakości usług kolejowych i praw użytkowników dla pasażerów w ruchu
  kolejowym oraz
  podniesienie jakości i efektywności obsługi pasażerów w ruchu
  kolejowym, aby
  wspomóc zwiększenie udziału transportu kolejowego w porównaniu z innymi środkami transportu.

| (2) | Strategia polityki konsumenta na lata 2002-2006 (4) ma na celu osiągnięcie wysokiego stopnia ochrony konsumenta w dziedzinie przewozu oraz stosowanie ochrony konsumenta w dziedzinie przewozu zgodnie z nakazem zawartym w art. 153 ust. 2 Traktatu. |
| --- | --- |

(2)

Strategia polityki konsumenta na lata 2002-2006 (4) ma na celu osiągnięcie wysokiego stopnia ochrony konsumenta w dziedzinie przewozu oraz stosowanie ochrony konsumenta w dziedzinie przewozu zgodnie z nakazem zawartym w art. 153 ust. 2 Traktatu.

| (3) | Obecnie obowiązująca Konwencja o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF) z dnia 9 maja 1980 r. obejmuje jednolite przepisy dotyczące umowy o międzynarodowy przewóz pasażerów i bagażu koleją (CIV — załącznik A do Konwencji). COTIF została zmieniona Protokołem wileńskim z dnia 3 czerwca 1999 r. Przystąpienie Wspólnoty do COTIF będzie możliwe, gdy Protokół wileński wejdzie w życie. Istotnym jest, aby niniejsze rozporządzenie uwzględniało istniejące już postanowienia zawarte w CIV. Pożądane jest jednak rozszerzenie jego zakresu tak, aby chronił nie tylko podróżnych w ruchu międzynarodowym, ale także podróżnych w ruchu krajowym. Ze względu na pewność prawną sprawą kluczową jest unikanie –jeżeli CIV już zawiera odpowiednie przepisy — włączania tych przepisów dosłownie do niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(3)

Obecnie obowiązująca Konwencja o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF) z dnia 9 maja 1980 r. obejmuje jednolite przepisy dotyczące umowy o międzynarodowy przewóz pasażerów i bagażu koleją (CIV — załącznik A do Konwencji). COTIF została zmieniona Protokołem wileńskim z dnia 3 czerwca 1999 r. Przystąpienie Wspólnoty do COTIF będzie możliwe, gdy Protokół wileński wejdzie w życie. Istotnym jest, aby niniejsze rozporządzenie uwzględniało istniejące już postanowienia zawarte w CIV. Pożądane jest jednak rozszerzenie jego zakresu tak, aby chronił nie tylko podróżnych w ruchu międzynarodowym, ale także podróżnych w ruchu krajowym. Ze względu na pewność prawną sprawą kluczową jest unikanie –jeżeli CIV już zawiera odpowiednie przepisy — włączania tych przepisów dosłownie do niniejszego rozporządzenia.

| (4) | Prawa użytkowników w ruchu kolejowym obejmują uzyskiwanie informacji dotyczących usługi przed, w trakcie i po podróży. |
| --- | --- |

(4)

Prawa użytkowników w ruchu kolejowym obejmują uzyskiwanie informacji dotyczących usługi przed, w trakcie i po podróży.

| (5) | Pasażer w ruchu kolejowym jest słabszą stroną umowy przewozu i prawa pasażera wymagają ochrony w tym zakresie. |
| --- | --- |

(5)

Pasażer w ruchu kolejowym jest słabszą stroną umowy przewozu i prawa pasażera wymagają ochrony w tym zakresie.

| (6) | Systemy komputerowe wykorzystywane do sprzedaży pasażerom biletów kolejowych mogą, przy właściwym z nich korzystaniu, zapewnić ważną i pożyteczną usługę dla pasażerów kolei. Konieczne jest zatem ułatwienie dostępu do takich systemów na niedyskryminujących zasadach. |
| --- | --- |

(6)

Systemy komputerowe wykorzystywane do sprzedaży pasażerom biletów kolejowych mogą, przy właściwym z nich korzystaniu, zapewnić ważną i pożyteczną usługę dla pasażerów kolei. Konieczne jest zatem ułatwienie dostępu do takich systemów na niedyskryminujących zasadach.

| (7) | Przedsiębiorstwa kolejowe powinny współpracować w celu ułatwienia transferu z jednej sieci do innej, a także od jednego operatora do innego, i w drodze takiej współpracy
  promować
  dostępność zintegrowanych biletów dla pasażerów w ruchu kolejowym. |
| --- | --- |

(7)

Przedsiębiorstwa kolejowe powinny współpracować w celu ułatwienia transferu z jednej sieci do innej, a także od jednego operatora do innego, i w drodze takiej współpracy
  promować
  dostępność zintegrowanych biletów dla pasażerów w ruchu kolejowym.

| (8) | Przedsiębiorstwa kolejowe oferujące kolejowe usługi pasażerskie powinny ze sobą współpracować, aby zagwarantować, że pasażerowie w ruchu
  kolejowym odniosą
  korzyści z przepisów zawartych w niniejszym rozporządzeniu. Współpraca taka powinna mieć charakter otwarty i odbywać się na zasadach nie dyskryminujących żadnych przedsiębiorstw kolejowych oferujących kolejowe usługi pasażerskie. |
| --- | --- |

(8)

Przedsiębiorstwa kolejowe oferujące kolejowe usługi pasażerskie powinny ze sobą współpracować, aby zagwarantować, że pasażerowie w ruchu
  kolejowym odniosą
  korzyści z przepisów zawartych w niniejszym rozporządzeniu. Współpraca taka powinna mieć charakter otwarty i odbywać się na zasadach nie dyskryminujących żadnych przedsiębiorstw kolejowych oferujących kolejowe usługi pasażerskie.

| (9) | Kolejowe usługi pasażerskie powinny przynosić korzyści
  wszystkim
  obywatelom w ogólności.
  Wszyscy pasażerowie, w tym pasażerowie niepełnosprawni lub inni pasażerowie z ograniczoną możliwością poruszania się, mają prawo do

  równych możliwości podróżowania koleją,
  bez jakiejkolwiek dyskryminacji
  . |
| --- | --- |

(9)

Kolejowe usługi pasażerskie powinny przynosić korzyści
  wszystkim
  obywatelom w ogólności.
  Wszyscy pasażerowie, w tym pasażerowie niepełnosprawni lub inni pasażerowie z ograniczoną możliwością poruszania się, mają prawo do

  równych możliwości podróżowania koleją,
  bez jakiejkolwiek dyskryminacji
  .

| (10) | Przedsiębiorstwa kolejowe i zawiadowcy stacji powinni zawsze brać pod uwagę wszystkie możliwe problemy dla osób z ograniczoną możliwością poruszania się tak, aby podczas zakupu nowego taboru czy przebudowie stacji systematycznej poprawie ulegały urządzenia informacyjne i obsługowe oraz ogólna dostępność sieci kolejowej. |
| --- | --- |

(10)

Przedsiębiorstwa kolejowe i zawiadowcy stacji powinni zawsze brać pod uwagę wszystkie możliwe problemy dla osób z ograniczoną możliwością poruszania się tak, aby podczas zakupu nowego taboru czy przebudowie stacji systematycznej poprawie ulegały urządzenia informacyjne i obsługowe oraz ogólna dostępność sieci kolejowej.

| (11) | System nieograniczonej odpowiedzialności w przypadku śmierci lub obrażeń ciała pasażerów jest odpowiedni w kontekście bezpiecznego, nowoczesnego systemu przewozów kolejowych. |
| --- | --- |

(11)

System nieograniczonej odpowiedzialności w przypadku śmierci lub obrażeń ciała pasażerów jest odpowiedni w kontekście bezpiecznego, nowoczesnego systemu przewozów kolejowych.

| (12) | Wprowadzenie limitów odpowiedzialności za utratę lub uszkodzenie bagażu oraz za szkody spowodowane opóźnieniem, spóźnieniem na przesiadkę lub odwołaniem podróży powinno prowadzić do większej jasności i zapewnić bodźce dla
  rynku pasażerskich
  przewozów kolejowych, z korzyścią dla pasażerów. |
| --- | --- |

(12)

Wprowadzenie limitów odpowiedzialności za utratę lub uszkodzenie bagażu oraz za szkody spowodowane opóźnieniem, spóźnieniem na przesiadkę lub odwołaniem podróży powinno prowadzić do większej jasności i zapewnić bodźce dla
  rynku pasażerskich
  przewozów kolejowych, z korzyścią dla pasażerów.

| (13) | Pożądane jest uwolnienie ofiar wypadków i osób będących na ich utrzymaniu z krótkoterminowych trosk finansowych w okresie następującym bezpośrednio po wypadku. |
| --- | --- |

(13)

Pożądane jest uwolnienie ofiar wypadków i osób będących na ich utrzymaniu z krótkoterminowych trosk finansowych w okresie następującym bezpośrednio po wypadku.

| (14) | Zasady określone w niniejszym rozporządzeniu powinny się stosować nawet wtedy, kiedy przewóz pasażerski jest wykonywany innymi środkami, w szczególności drogą morską lub lądową drogą wodną, jako część podróży koleją lub w konsekwencji tymczasowych zmian. Przewaga odpowiedzialności operatora kolejowego jest zgodna z konwencjami międzynarodowymi, zwłaszcza z art. 1 ust. 3 CIV, Protokołu wileńskiego oraz art. 2 ust. 2 Konwencji Ateńskiej dotyczącej przewozu pasażerów i ich bagażu drogą morską z 2002 r. |
| --- | --- |

(14)

Zasady określone w niniejszym rozporządzeniu powinny się stosować nawet wtedy, kiedy przewóz pasażerski jest wykonywany innymi środkami, w szczególności drogą morską lub lądową drogą wodną, jako część podróży koleją lub w konsekwencji tymczasowych zmian. Przewaga odpowiedzialności operatora kolejowego jest zgodna z konwencjami międzynarodowymi, zwłaszcza z art. 1 ust. 3 CIV, Protokołu wileńskiego oraz art. 2 ust. 2 Konwencji Ateńskiej dotyczącej przewozu pasażerów i ich bagażu drogą morską z 2002 r.

| (15) | W przypadku podróży obsługiwanej przez kolejne przedsiębiorstwa kolejowe pasażer powinien mieć możliwość wysuwania roszczeń przeciwko każdemu z przedsiębiorstw kolejowych uczestniczących w przewozie. |
| --- | --- |

(15)

W przypadku podróży obsługiwanej przez kolejne przedsiębiorstwa kolejowe pasażer powinien mieć możliwość wysuwania roszczeń przeciwko każdemu z przedsiębiorstw kolejowych uczestniczących w przewozie.

| (16) | W interesie rynku kolejowych przewozów pasażerskich jest utrzymanie wysokiego poziomu bezpieczeństwa, zarówno na stacjach jak i w pociągu. |
| --- | --- |

(16)

W interesie rynku kolejowych przewozów pasażerskich jest utrzymanie wysokiego poziomu bezpieczeństwa, zarówno na stacjach jak i w pociągu.

| (17) | W interesie innych pasażerów i przedsiębiorstwa kolejowego leży, aby pasażer musiał przestrzegać pewnych zasad zachowania. |
| --- | --- |

(17)

W interesie innych pasażerów i przedsiębiorstwa kolejowego leży, aby pasażer musiał przestrzegać pewnych zasad zachowania.

| (18) | Skutki niniejszego rozporządzenia należy poddawać przeglądowi, ze szczególnym uwzględnieniem inflacji i zmian w poziomie konkurencji na odpowiednich rynkach kolejowych przewozów pasażerskich. |
| --- | --- |

(18)

Skutki niniejszego rozporządzenia należy poddawać przeglądowi, ze szczególnym uwzględnieniem inflacji i zmian w poziomie konkurencji na odpowiednich rynkach kolejowych przewozów pasażerskich.

| (19) | Niniejsze rozporządzenie winno być bez uszczerbku dla dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (5). |
| --- | --- |

(19)

Niniejsze rozporządzenie winno być bez uszczerbku dla dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (5).

| (20) | Państwa Członkowskie winny ustalić kary stosujące się w przypadku naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(20)

Państwa Członkowskie winny ustalić kary stosujące się w przypadku naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia.

| (21) | Ponieważ celów działania, tj. rozwoju kolei we Wspólnocie oraz wprowadzenia praw pasażera w ruchu
  kolejowym, nie
  mogą w wystarczającym stopniu zrealizować same Państwa
  Członkowskie, wobec
  czego lepiej je realizować na szczeblu wspólnotowym, Wspólnota może przyjmować odpowiednie środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co konieczne dla osiągnięcia tych celów. |
| --- | --- |

(21)

Ponieważ celów działania, tj. rozwoju kolei we Wspólnocie oraz wprowadzenia praw pasażera w ruchu
  kolejowym, nie
  mogą w wystarczającym stopniu zrealizować same Państwa
  Członkowskie, wobec
  czego lepiej je realizować na szczeblu wspólnotowym, Wspólnota może przyjmować odpowiednie środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co konieczne dla osiągnięcia tych celów.

| (22) | Środki niezbędne do wprowadzenia w życie niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (6), |
| --- | --- |

(22)

Środki niezbędne do wprowadzenia w życie niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (6),

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

POSTANOWIENIA OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot i zakres

1.
     
  Niniejsze rozporządzenie wprowadza w życie niektóre postanowienia Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami COTIF i zawiera szereg przepisów uzupełniających.

2.   Niniejsze rozporządzenie ustala prawa i obowiązki
  wszystkich
  pasażerów
  w transporcie
  kolejowym.

Umowy o świadczenie usług publicznych muszą zapewniać co najmniej stopień ochrony przewidziany w niniejszym rozporządzeniu. Państwa Członkowskie mogą wprowadzić dalej idące prawa w prawie krajowym lub w umowach o świadczenie usług publicznych. Państwa Członkowskie mogą domagać się zastosowania odstępstwa od tego przepisu na okres 5 lat od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Podejmując decyzję w sprawie odstępstwa Komisja uwzględnia sytuację i rozwój rynku przewozów kolejowych w danym Państwie Członkowskim.

3.
     
  Jeżeli
  Wspólnota zawarła umowę przewozu kolejowego z krajem trzecim, niniejsze rozporządzenie stosuje się również do podróży międzynarodowych podejmowanych do lub z tego kraju albo do podróży tranzytem przez ten
  kraj.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosują się następujące definicje:

| 1) | „przedsiębiorstwo kolejowe” oznacza dowolne przedsiębiorstwo publiczne lub prywatne posiadające licencję zgodnie ze stosownym prawem wspólnotowym,
  którego działalnością
  jest
  regularne
  świadczenie usług w zakresie przewozu kolejowego pasażerów, w tym zapewnianie przez to przedsiębiorstwo trakcji; |
| --- | --- |

1)

„przedsiębiorstwo kolejowe” oznacza dowolne przedsiębiorstwo publiczne lub prywatne posiadające licencję zgodnie ze stosownym prawem wspólnotowym,
  którego działalnością
  jest
  regularne
  świadczenie usług w zakresie przewozu kolejowego pasażerów, w tym zapewnianie przez to przedsiębiorstwo trakcji;

| 2) | „zarządca infrastruktury” oznacza każdy podmiot lub przedsiębiorstwo odpowiedzialne w szczególności za budowę i utrzymanie infrastruktury kolejowej, lub jej części, zgodnie z definicją w art. 3 dyrektywy 91/440/EWG Rady z 29 lipca 1991 r. w sprawie rozwoju kolei wspólnotowych
   (7), co może również obejmować zarządzanie systemami kontroli i bezpieczeństwa infrastruktury; funkcja zarządcy infrastruktury sieci lub jej części może być przydzielona różnym podmiotom lub przedsiębiorstwom; |
| --- | --- |

2)

„zarządca infrastruktury” oznacza każdy podmiot lub przedsiębiorstwo odpowiedzialne w szczególności za budowę i utrzymanie infrastruktury kolejowej, lub jej części, zgodnie z definicją w art. 3 dyrektywy 91/440/EWG Rady z 29 lipca 1991 r. w sprawie rozwoju kolei wspólnotowych
   (7), co może również obejmować zarządzanie systemami kontroli i bezpieczeństwa infrastruktury; funkcja zarządcy infrastruktury sieci lub jej części może być przydzielona różnym podmiotom lub przedsiębiorstwom;

| 3) | „organ przydzielający” oznacza organizację odpowiedzialną za przydział zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej; |
| --- | --- |

3)

„organ przydzielający” oznacza organizację odpowiedzialną za przydział zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej;

| 4) | „organ pobierający” opłaty oznacza organizację odpowiedzialną za pobieranie opłat za użytkowanie przepustowości infrastruktury kolejowej; |
| --- | --- |

4)

„organ pobierający” opłaty oznacza organizację odpowiedzialną za pobieranie opłat za użytkowanie przepustowości infrastruktury kolejowej;

| 5) | „operator turystyczny” oznacza organizatora lub punkt sprzedaży detalicznej niebędącego przedsiębiorstwem kolejowym w rozumieniu art. 2 ust 2 i 3 dyrektywy Rady 90/314/EWG z 13 czerwca 1990 r. w sprawie zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek (8); |
| --- | --- |

5)

„operator turystyczny” oznacza organizatora lub punkt sprzedaży detalicznej niebędącego przedsiębiorstwem kolejowym w rozumieniu art. 2 ust 2 i 3 dyrektywy Rady 90/314/EWG z 13 czerwca 1990 r. w sprawie zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek (8);

| 6) | „główna stacja kolejowa” oznacza stację kolejową,
  którą Państwo Członkowskie wskaże jako taką na podstawie natężenia ruchu, charakteru międzynarodowego lub położenia geograficznego
  ; |
| --- | --- |

6)

„główna stacja kolejowa” oznacza stację kolejową,
  którą Państwo Członkowskie wskaże jako taką na podstawie natężenia ruchu, charakteru międzynarodowego lub położenia geograficznego
  ;

| 7) | „zawiadowca stacji” oznacza jednostkę organizacyjną w Państwie Członkowskim, której powierzono zarządzanie i/lub konserwację stacji kolejowych; |
| --- | --- |

7)

„zawiadowca stacji” oznacza jednostkę organizacyjną w Państwie Członkowskim, której powierzono zarządzanie i/lub konserwację stacji kolejowych;

| 8) | „umowa przewozu” oznacza umowę pomiędzy przedsiębiorstwem kolejowym i/lub operatorem turystycznym z jednej strony a pasażerem z drugiej strony w sprawie świadczenia jednej lub kilku podróży oraz, odpowiednio, jednej lub kilku rezerwacji, niezależnie od tego, które przedsiębiorstwo kolejowe lub inne przedsiębiorstwo przewozowe wykona przewóz czy zostanie podnajęte przez przedsiębiorstwo kolejowe i/ lub operatora turystycznego, który zawiera umowę; |
| --- | --- |

8)

„umowa przewozu” oznacza umowę pomiędzy przedsiębiorstwem kolejowym i/lub operatorem turystycznym z jednej strony a pasażerem z drugiej strony w sprawie świadczenia jednej lub kilku podróży oraz, odpowiednio, jednej lub kilku rezerwacji, niezależnie od tego, które przedsiębiorstwo kolejowe lub inne przedsiębiorstwo przewozowe wykona przewóz czy zostanie podnajęte przez przedsiębiorstwo kolejowe i/ lub operatora turystycznego, który zawiera umowę;

| 9) | „bilet” oznacza ważny dokument służący jako dowód zawarcia umowy przewozu i uprawniający do przewozu lub jego równoważnik w formie niepapierowej, w tym w formie elektronicznej, wydany lub autoryzowany przez przedsiębiorstwo kolejowe; |
| --- | --- |

9)

„bilet” oznacza ważny dokument służący jako dowód zawarcia umowy przewozu i uprawniający do przewozu lub jego równoważnik w formie niepapierowej, w tym w formie elektronicznej, wydany lub autoryzowany przez przedsiębiorstwo kolejowe;

| 10) | „Bilet okresowy” oznacza umowę przewozu, która pozwala posiadaczowi regularnie podróżować przez określony czas na określonej trasie; |
| --- | --- |

10)

„Bilet okresowy” oznacza umowę przewozu, która pozwala posiadaczowi regularnie podróżować przez określony czas na określonej trasie;

| 11) | „rezerwacja” oznacza
  umowę zawartą pomiędzy pasażerem a przedsiębiorstwem kolejowym, w związku z którą został sporządzony i wydany pasażerowi bilet lub inne potwierdzenie
  ; |
| --- | --- |

11)

„rezerwacja” oznacza
  umowę zawartą pomiędzy pasażerem a przedsiębiorstwem kolejowym, w związku z którą został sporządzony i wydany pasażerowi bilet lub inne potwierdzenie
  ;

| 12) | „bilet bezpośredni” oznacza bilet lub bilety reprezentujące mowę przewozu, konieczne do odbycia podróży międzynarodowej ze stacji początkowej do stacji docelowej z wykorzystaniem kilku relacji i/ lub przedsiębiorstw kolejowych; |
| --- | --- |

12)

„bilet bezpośredni” oznacza bilet lub bilety reprezentujące mowę przewozu, konieczne do odbycia podróży międzynarodowej ze stacji początkowej do stacji docelowej z wykorzystaniem kilku relacji i/ lub przedsiębiorstw kolejowych;

| 13) | „podróż międzynarodowa” oznacza kolejową podróż pasażerów, kiedy przekroczona zostaje przynajmniej jedna granica wewnętrzna Wspólnoty, która może być odbyta relacją międzynarodową i/ lub środkami relacji krajowej w przypadku krajowej części podróży; |
| --- | --- |

13)

„podróż międzynarodowa” oznacza kolejową podróż pasażerów, kiedy przekroczona zostaje przynajmniej jedna granica wewnętrzna Wspólnoty, która może być odbyta relacją międzynarodową i/ lub środkami relacji krajowej w przypadku krajowej części podróży;

| 14) | „relacja międzynarodowa” oznacza kolejową relację przewozu pasażerów, kiedy pociąg przekracza przynajmniej jedną wewnętrzną granicę Wspólnoty; pociąg może być łączony i/lub dzielony na różne części mające różne stacje początkowe i
  docelowe; |
| --- | --- |

14)

„relacja międzynarodowa” oznacza kolejową relację przewozu pasażerów, kiedy pociąg przekracza przynajmniej jedną wewnętrzną granicę Wspólnoty; pociąg może być łączony i/lub dzielony na różne części mające różne stacje początkowe i
  docelowe;

| 15) | „opóźnienie”
  oznacza czas między przyjazdem w rozkładzie jazdy a rzeczywistym przyjazdem
  . Zmiany w rozkładzie jazdy, o których powiadamia się pasażerów z przynajmniej 48- godzinnym wyprzedzeniem nie są określane jako opóźnienia; |
| --- | --- |

15)

„opóźnienie”
  oznacza czas między przyjazdem w rozkładzie jazdy a rzeczywistym przyjazdem
  . Zmiany w rozkładzie jazdy, o których powiadamia się pasażerów z przynajmniej 48- godzinnym wyprzedzeniem nie są określane jako opóźnienia;

| 16) | „odwołanie” oznacza zawieszenie rozkładowej relacji,
  z wyjątkiem relacji, o których odwołaniu powiadomiono pasażerów z przynajmniej 48-godzinnym; |
| --- | --- |

16)

„odwołanie” oznacza zawieszenie rozkładowej relacji,
  z wyjątkiem relacji, o których odwołaniu powiadomiono pasażerów z przynajmniej 48-godzinnym;

| 17) | „system
  informacji i rezerwacji komputerowej dla transportu kolejowego (CRST)” oznacza skomputeryzowany system zawierający informacje o wszystkich relacjach pasażerskich oferowanych przez przedsiębiorstwa kolejowe; informacje przechowywane w CRST odnośnie do relacji pasażerskich obejmują informacje dotyczące:






  a) | rozkładów jazdy relacji pasażerskich, |
| --- | --- | --- |

17)

„system
  informacji i rezerwacji komputerowej dla transportu kolejowego (CRST)” oznacza skomputeryzowany system zawierający informacje o wszystkich relacjach pasażerskich oferowanych przez przedsiębiorstwa kolejowe; informacje przechowywane w CRST odnośnie do relacji pasażerskich obejmują informacje dotyczące:

a)

rozkładów jazdy relacji pasażerskich,

| b) | dostępności miejsc w relacjach pasażerskich, |
| --- | --- |

b)

dostępności miejsc w relacjach pasażerskich,

| c) | opłat i warunków specjalnych, |
| --- | --- |

c)

opłat i warunków specjalnych,

| d) | dostępności pociągów dla osób o ograniczonej zdolności poruszania się, |
| --- | --- |

d)

dostępności pociągów dla osób o ograniczonej zdolności poruszania się,

| e) | urządzeń do dokonywania rezerwacji lub wydawania biletów w zakresie, w jakim część lub wszystkie te urządzenia zostały udostępnione abonentom; |
| --- | --- |

e)

urządzeń do dokonywania rezerwacji lub wydawania biletów w zakresie, w jakim część lub wszystkie te urządzenia zostały udostępnione abonentom;

| 18) | „sprzedawca systemu” oznacza każdy podmiot i jego podmioty stowarzyszone, który lub które są odpowiedzialne za prowadzenie lub sprzedaż komputerowych systemów informacji i rezerwacji dla transportu kolejowego; przedsiębiorstwa kolejowe, które przy sprzedaży własnych usług korzystają z komputerowych systemów informacji i rezerwacji, nie są sprzedawcami systemu w rozumieniu niniejszej definicji; |
| --- | --- |

18)

„sprzedawca systemu” oznacza każdy podmiot i jego podmioty stowarzyszone, który lub które są odpowiedzialne za prowadzenie lub sprzedaż komputerowych systemów informacji i rezerwacji dla transportu kolejowego; przedsiębiorstwa kolejowe, które przy sprzedaży własnych usług korzystają z komputerowych systemów informacji i rezerwacji, nie są sprzedawcami systemu w rozumieniu niniejszej definicji;

| 19) | „osoba o ograniczonej zdolności poruszania się” oznacza każdą osobę, której
  samodzielność, zdolność orientacji lub komunikacji albo
  zdolność poruszania się jest ograniczona z powodu niesprawności fizycznej, zmysłowej lub lokomocyjnej, osłabienia funkcjonowania umysłu, wieku, choroby lub jakiejkolwiek innej przyczyny inwalidztwa w czasie korzystania z transportu i których sytuacja wymaga specjalnej pomocy oraz dostosowania przewozu do potrzeb takiej osoby, żeby był on dostępny dla wszystkich pasażerów; |
| --- | --- |

19)

„osoba o ograniczonej zdolności poruszania się” oznacza każdą osobę, której
  samodzielność, zdolność orientacji lub komunikacji albo
  zdolność poruszania się jest ograniczona z powodu niesprawności fizycznej, zmysłowej lub lokomocyjnej, osłabienia funkcjonowania umysłu, wieku, choroby lub jakiejkolwiek innej przyczyny inwalidztwa w czasie korzystania z transportu i których sytuacja wymaga specjalnej pomocy oraz dostosowania przewozu do potrzeb takiej osoby, żeby był on dostępny dla wszystkich pasażerów;

| 20) | „kolejne przedsiębiorstwo kolejowe” oznacza przedsiębiorstwo kolejowe, które zobowiązuje się wykonać część relacji międzynarodowej; |
| --- | --- |

20)

„kolejne przedsiębiorstwo kolejowe” oznacza przedsiębiorstwo kolejowe, które zobowiązuje się wykonać część relacji międzynarodowej;

| 21) | „zastępcze przedsiębiorstwo kolejowe” oznacza przedsiębiorstwo kolejowe, które nie zawarło umowy przewozu z pasażerem, ale któremu przedsiębiorstwo kolejowe powierzyło wykonanie całości lub części przewozu; |
| --- | --- |

21)

„zastępcze przedsiębiorstwo kolejowe” oznacza przedsiębiorstwo kolejowe, które nie zawarło umowy przewozu z pasażerem, ale któremu przedsiębiorstwo kolejowe powierzyło wykonanie całości lub części przewozu;

| 22) | „CIV” oznacza jednolite przepisy dotyczące umowy o międzynarodowy przewóz pasażerów i bagażu koleją, ze zmianami wprowadzonymi Protokołem wileńskim, załącznik A do COTIF
  . |
| --- | --- |

22)

„CIV” oznacza jednolite przepisy dotyczące umowy o międzynarodowy przewóz pasażerów i bagażu koleją, ze zmianami wprowadzonymi Protokołem wileńskim, załącznik A do COTIF
  .

ROZDZIAŁ II

INFORMACJE I BILETY

Artykuł 3

Informacje dotyczące podróży

Przedsiębiorstwa kolejowe i/lub operatorzy turystyczni dostarczą pasażerowi
  na żądanie
  informacje określone w załączniku I
  dotyczące oferowanych przez nich usług
  .

Informacje
  są
  udostępniane
  w formacie
  dostępnym i zrozumiałym i są wolne od opłat Szczególną uwagę poświęca się potrzebom osób z upośledzeniami słuchu i/lub wzroku.

Przedsiębiorstwa kolejowe i operatorzy turystyczni są odpowiedzialni za rzetelność informacji dostarczanych w formie drukowanej lub elektronicznej, dotyczących oferowanych przez nich usług.

Artykuł 4

Umowa przewozu i bilety

1.   Na podstawie umowy przewozowej przedsiębiorstwo lub przedsiębiorstwa kolejowe zobowiązują się do przewiezienia pasażera oraz jego bagażu i bagażu podręcznego do miejsca przeznaczenia
  , i do przewozu roweru pasażera we wszystkich pociągach, również na liniach międzynarodowych i w pociągach szybkobieżnych, w określonych przypadkach odpłatnie
  Umowa musi zostać potwierdzona poprzez wydanie pasażerowi jednego lub więcej biletów. Bilety są uznawane prima facie za dowód zawarcia umowy.
  W odniesieniu do umów przewozu zastosowanie mają postanowienia art. 6 i 7 CIV.

2.   
  Bez uszczerbku dla ustępu 1,
  przedsiębiorstwa kolejowe będą wydawać bilety, które zawierają przynajmniej informacje wymienione w
  załączniku II.

Artykuł 5

Dostęp do systemów informacyjnych dotyczących podróży

1.   Ust. 2 do 7 poniżej mają zastosowanie bez uszczerbku dla rozporządzenia Rady (EWG) nr 2299/89 z 24 lipca 1989 r. w sprawie kodeksu postępowania dla komputerowych systemów rezerwacji (9), a w szczególności jego art. 21b.

2.   Sprzedawca
  systemu zapewni
  każdemu przedsiębiorstwu kolejowemu, które złoży na to zamówienie, możliwość uczestniczenia w urządzeniach
  dystrybucyjnych
  , na równych i wykluczających dyskryminację zasadach, w ramach dostępnej zdolności obsługowej rozpatrywanego systemu, podlegającej wszelkim ograniczeniom technicznym pozostającym poza kontrolą sprzedawcy systemu.

3.   Sprzedawca systemu nie będzie:

| a) | dołączał bezzasadnych warunków do umowy z przedsiębiorstwem kolejowym będącym uczestnikiem; |
| --- | --- |

a)

dołączał bezzasadnych warunków do umowy z przedsiębiorstwem kolejowym będącym uczestnikiem;

| b) | wymagał przyjęcia warunków uzupełniających, które ze swej natury lub zgodnie z zastosowaniem komercyjnym, nie mają związku z uczestnictwem w jego systemie informacyjnym, i będzie stosował takie same warunki dla takiego samego poziomu obsługi. |
| --- | --- |

b)

wymagał przyjęcia warunków uzupełniających, które ze swej natury lub zgodnie z zastosowaniem komercyjnym, nie mają związku z uczestnictwem w jego systemie informacyjnym, i będzie stosował takie same warunki dla takiego samego poziomu obsługi.

4.   Sprzedawca systemu nie będzie uzależniał udziału w swoim systemie informacyjnym od spełnienia warunku, że uczestniczące przedsiębiorstwo kolejowe nie może równocześnie być uczestnikiem innego systemu.

5.   Przedsiębiorstwo kolejowe będące uczestnikiem ma prawo rozwiązania umowy ze sprzedawcą systemu bez kary, z przynajmniej sześciomiesięcznym terminem wypowiedzenia, upływającym nie wcześniej niż na koniec pierwszego roku.

6.   Urządzenia do ładowania i przetwarzania dostarczone przez sprzedawcę systemu są oferowane wszystkim przedsiębiorstwom kolejowym będącym uczestnikami bez dyskryminacji.

7.   Jeżeli sprzedawca systemu wprowadzi jakieś ulepszenie w zapewnianych urządzeniach dystrybucyjnych lub w sprzęcie używanym do zapewniania urządzeń, zaoferuje te ulepszenia wszystkim przedsiębiorstwom kolejowym będącym uczestnikami na takich samych warunkach, z zastrzeżeniem bieżących ograniczeń technicznych.

Artykuł 6

Dostępność biletów, biletów bezpośrednich i
  rezerwacji

1.   
  Przedsiębiorstwa
  kolejowe współpracują, bez uszczerbku dla przepisów art. 81, 82 i 86 Traktatu, w celu oferowania pasażerom biletów bezpośrednich na przejazdy międzynarodowe. Współpraca jest otwarta dla każdego przedsiębiorstwa kolejowego, bez dyskryminacji. Opłaty za usługi wydawania biletów będą pobierane według kosztów własnych. Przedsiębiorstwa kolejowe będą zgłaszać Komisji umowę(y) o współpracy po upływie roku od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

2.   Bilety na
  przejazdy muszą
  być rozprowadzane wśród pasażerów przynajmniej za pośrednictwem następujących punktów sprzedaży:

| a) | kas biletowych oraz, jeżeli są dostępne,
  dostępnie usytuowanych
  automatów do sprzedaży biletów na wszystkich głównych stacjach kolejowych; lub |
| --- | --- |

a)

kas biletowych oraz, jeżeli są dostępne,
  dostępnie usytuowanych
  automatów do sprzedaży biletów na wszystkich głównych stacjach kolejowych; lub

| b) | telefonu/
  dostępnych stron

  internetowych lub dowolnych innych powszechnie dostępnych technologii informacyjnych, bez dodatkowych opłat za korzystanie z takiego kanału dystrybucji. |
| --- | --- |

b)

telefonu/
  dostępnych stron

  internetowych lub dowolnych innych powszechnie dostępnych technologii informacyjnych, bez dodatkowych opłat za korzystanie z takiego kanału dystrybucji.

3.
     
  Bilety wystawiane w ramach kontraktów na świadczenie usług publicznych muszą być rozprowadzane za pośrednictwem co najmniej za pośrednictwem:

| a) | kas biletowych oraz, jeżeli są dostępne, dostępnie usytuowanych automatów do sprzedaży biletów na wszystkich głównych stacjach kolejowych; oraz |
| --- | --- |

a)

kas biletowych oraz, jeżeli są dostępne, dostępnie usytuowanych automatów do sprzedaży biletów na wszystkich głównych stacjach kolejowych; oraz

| b) | telefonu / dostępnych stron internetowych lub dowolnych innych powszechnie dostępnych technologii informacyjnych, bez dodatkowych opłat za korzystanie z takiego kanału dystrybucji. |
| --- | --- |

b)

telefonu / dostępnych stron internetowych lub dowolnych innych powszechnie dostępnych technologii informacyjnych, bez dodatkowych opłat za korzystanie z takiego kanału dystrybucji.

4.
     
  Jeśli na stacji początkowej nie ma kas biletowych ani automatów do sprzedaży biletów, pasażerowie muszą zostać przynajmniej poinformowani na stacji o:

| a) | możliwości dokonania zakupu biletu telefonicznie, za pośrednictwem Internetu lub w pociągu oraz o sposobie dokonania zakupu; |
| --- | --- |

a)

możliwości dokonania zakupu biletu telefonicznie, za pośrednictwem Internetu lub w pociągu oraz o sposobie dokonania zakupu;

| b) | o najbliższej głównej stacji kolejowej lub miejscu, w którym znajdują się kasy biletowe i/lub automaty do sprzedaży biletów. |
| --- | --- |

b)

o najbliższej głównej stacji kolejowej lub miejscu, w którym znajdują się kasy biletowe i/lub automaty do sprzedaży biletów.

5.   
  Jeśli ze względów bezpieczeństwa, polityki zapobiegania nadużyciom finansowym lub obowiązkowej rezerwacji miejsca, dostęp do pociągu lub terminalu mają jedynie posiadacze ważnych biletów,
  przedsiębiorstwa kolejowe będą udostępniać możliwość nabywania biletów w pociągu
  , w szczególności, gdy pasażer nie mógł nabyć biletu na stacji początkowej z któregokolwiek z następujących powodów:

| a) | zamknięcie kas biletowych; |
| --- | --- |

a)

zamknięcie kas biletowych;

| b) | awaria automatów do sprzedaży biletów; |
| --- | --- |

b)

awaria automatów do sprzedaży biletów;

| c) | braku kas biletowych lub automatów do sprzedaży biletów na stacji początkowej; |
| --- | --- |

c)

braku kas biletowych lub automatów do sprzedaży biletów na stacji początkowej;

| d) | braku łatwo dostępnych kas biletowych lub automatów do sprzedaży biletów, gdy pasażer jest osobą o ograniczonej możliwości poruszania się. |
| --- | --- |

d)

braku łatwo dostępnych kas biletowych lub automatów do sprzedaży biletów, gdy pasażer jest osobą o ograniczonej możliwości poruszania się.

Pasażer taki zobowiązany jest do bezzwłocznego poinformowania odpowiedniej osoby z obsługi pociągu.

Artykuł 7

Techniczne specyfikacje interoperacyjności

1.
     
  Aby umożliwić pasażerom uzyskanie informacji wymienionych w art. 3, zaś przedsiębiorstwom kolejowym umożliwić wydawanie biletów, zgodnie z art. 4, a także biletów bezpośrednich i rezerwacji, zgodnie z art. 6, zastosowanie mają poniższe ustępy 2-4.

2.
     
  Techniczne specyfikacje interoperacyjności (TSI) wspomniane w rozdziale II i załączniku II, punkt 2.5a (aparatura telematyczna dla pasażerów) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/16/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie interoperacyjności transeuropejskiego konwencjonalnego systemu kolejowego

   (10)

  stosuje się do celów niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do wszystkich usług oferowanych przez przedsiębiorstwa kolejowe, w tym usług dużych prędkości.

3.
     
  W rok po przyjęciu niniejszego rozporządzenia Komisja, na wniosek przedłożony przez Europejską Agencję Kolejową, przyjmuje specyfikacje techniczne dla interoperacyjności aparatury telematycznej dla pasażerów. TSI umożliwiają dostarczanie informacji z załącznika I.

4.
     
  Przedsiębiorstwa kolejowe dostosują swoje komputerowe systemy informacyjne i rezerwacyjne zgodnie z wymaganiami określonymi w TSI najpóźniej w rok po przyjęciu TSI przez Komisję.

ROZDZIAŁ III

ODPOWIEDZIALNOŚĆ
  I ODSZKODOWANIE W PRZYPADKU ŚMIERCI LUB USZKODZENIA CIAŁA PASAŻERÓW

Artykuł 8

Śmierć i obrażenia ciała pasażerów

1.   Przedsiębiorstwo kolejowe jest odpowiedzialne w przypadku śmierci lub obrażeń, zarówno fizycznych, jak i
  psychicznych, pasażera pod
  warunkiem, że wypadek, który spowodował śmierć lub obrażenia
  nie wynikał z klęski żywiołowej, aktów wojny lub terroryzmu.

2.
     
  Nawet jeżeli przedsiębiorstwo kolejowe kwestionuje swoją odpowiedzialność za obrażenia cielesne pasażera, którego przewozi, pozostaje ono jedynym partnerem w rozmowie z pasażerem oraz jedynym podmiotem, od którego pasażer może domagać się odszkodowania, bez uszczerbku dla roszczenia regresowego z tytułu odpowiedzialności, z jakim przedsiębiorstwo kolejowe może występować przeciwko osobom trzecim.

3.   Obowiązek ubezpieczenia określony w art. 9 dyrektywy 95/18/WE Rady z dnia 19 czerwca 1995 r. w sprawie wydawania licencji przedsiębiorstwom kolejowym
   (11) w zakresie dotyczącym odpowiedzialności za pasażerów należy rozumieć jako wymóg ubezpieczenia przedsiębiorstwa kolejowego do poziomu, jaki jest odpowiedni dla zapewnienia, aby wszystkie osoby uprawnione do odszkodowania otrzymały pełna kwotę, jaka im przysługuje zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

Minimalne pokrycie ubezpieczeniowe wynosi 310 000 euro na pasażera.

Artykuł 9

Odszkodowanie w przypadku śmierci lub uszkodzenia ciała pasażerów

1.
     
  Odpowiedzialność przedsiębiorstwa kolejowego za szkody poniesione w przypadku śmierci klub uszkodzenia ciała pasażera nie podlegają żadnym ograniczeniom finansowym.

2.
     
  W przypadku szkód powstałych w ramach art. 8 ust. 1 i nieprzekraczających 120 000 euro na pasażera, przedsiębiorstwo kolejowe nie może wyłączyć ani ograniczyć swojej odpowiedzialności. Powyżej tej kwoty przedsiębiorstwo kolejowe nie jest odpowiedzialne za szkody, jeżeli udowodni, że nie dopuściło się zaniedbań ani w żaden inny sposób nie zawiniło.

3.
     
  Jeżeli w wyniku śmierci pasażera osoby, których utrzymanie było lub byłoby prawnym obowiązkiem zmarłego, zostaną pozbawione takiego utrzymania, osoby takie otrzymają również odszkodowanie za taką stratę.

Arykuł. 10

Płatności zaliczkowe

W przypadku śmierci lub uszkodzenia ciała pasażerów przedsiębiorstwo kolejowe wypłaci zaliczkę na pokrycie bezpośrednich potrzeb ekonomicznych w ciągu 15 dni od identyfikacji osoby uprawnionej do odszkodowania.

W przypadku śmierci wypłata taka nie będzie niższa niż 19 000 euro.

Taka płatność zaliczkowa nie oznacza przyjęcia odpowiedzialności i może zostać odliczona od wszelkich kwot należnych później w związku z odpowiedzialnością przedsiębiorstwa kolejowego.

ROZDZIAŁ IV

ODPOWIEDZIALNOŚĆ I ODSZKODOWANIE W PRZYPADKU USZKODZENIA LUB UTRATY BAGAŻU, BAGAŻU PODRĘCZNEGO, ZWIERZĄT I POJAZDÓW

Artykuł 11

Bagaż, pojazdy i zwierzęta

1.   
  Odpowiedzialność i odszkodowanie w przypadku całkowitego lub częściowego zniszczenia, utraty lub uszkodzenia bagażu ręcznego, zwierząt, bagażu, wózków inwalidzkich, wózków dziecięcych, rowerów i pojazdów podlega przepisom CIV, rozdział III, a zwłaszcza art. 33 do 46.

2.   
  Bez uszczerbku dla ustępu 1, przedsiębiorstwo kolejowe lub podmiot zarządzający stacją, który jest odpowiedzialny za odszkodowanie w przypadku całkowitego lub częściowego zniszczenia albo utraty lub uszkodzenia sprzętu ułatwiającego poruszanie się/sprzętu medycznego należącego do pasażera z ograniczoną zdolnością poruszania się, wypłaci ekwiwalent odszkodowania równy maksymalnie kosztom wymiany takiego sprzętu. W razie potrzeby przedsiębiorstwo kolejowe zaoferuje również pasażerowi tymczasowy sprzęt zastępczy.

ROZDZIAŁ V

ODPOWIEDZIALNOŚĆ,
  ODSZKODOWANIA
  I POMOC W PRZYPADKU OPÓŹNIEŃ

Artykuł 12

Opóźnienia

1.
     
  Przedsiębiorstwo kolejowe odpowiada za opóźnienie lub opóźnienie powodujące spóźnienie na połączenie i/lub odwołanie usługi dla pasażerów i /lub w zakresie przewozu bagażu.

2.
     
  Przedsiębiorstwo kolejowe nie odpowiada za opóźnienie, spóźnienie na połączenie lub odwołanie usługi, gdy jest to wynikiem:

| a) | wyjątkowych warunków pogodowych, klęsk żywiołowych, aktów wojny lub terroryzmu; |
| --- | --- |

a)

wyjątkowych warunków pogodowych, klęsk żywiołowych, aktów wojny lub terroryzmu;

| b) | okoliczności wykraczających poza działanie przedsiębiorstwa kolejowego, którym przewoźnik — pomimo zachowania należytej staranności wymaganej w danych okolicznościach — nie mógł zapobiec i których konsekwencjom nie mógł zapobiec; |
| --- | --- |

b)

okoliczności wykraczających poza działanie przedsiębiorstwa kolejowego, którym przewoźnik — pomimo zachowania należytej staranności wymaganej w danych okolicznościach — nie mógł zapobiec i których konsekwencjom nie mógł zapobiec;

| c) | winy pasażera; lub |
| --- | --- |

c)

winy pasażera; lub

| d) | postępowania osoby trzeciej, któremu przewoźnik — pomimo zachowania należytej staranności wymaganej w danych okolicznościach — nie mógł zapobiec i którego konsekwencjom nie mógł zapobiec; inne przedsiębiorstwo korzystające z tej samej infrastruktury kolejowej nie jest określane jako strona trzecia. |
| --- | --- |

d)

postępowania osoby trzeciej, któremu przewoźnik — pomimo zachowania należytej staranności wymaganej w danych okolicznościach — nie mógł zapobiec i którego konsekwencjom nie mógł zapobiec; inne przedsiębiorstwo korzystające z tej samej infrastruktury kolejowej nie jest określane jako strona trzecia.

3.
     
  Przedsiębiorstwo kolejowe i/lub zarządzający stacją są również odpowiedzialni za opóźnienia w zapewnieniu pomocy na stacji lub w pociągu, które powodują, że pasażer o ograniczonej sprawności ruchowej spóźni się na odjazd pociągu lub spóźni się na połączenie przesiadkowe na stacji docelowej.

Artykuł

  13

Odszkodowanie za opóźnienia

1.
     
  Przedsiębiorstwo kolejowe zwraca pasażerowi dopłaty, jeżeli faktycznie wykonane usługi nie spełniają wskazanych kryteriów takich dopłat (zob. załącznik II, punkt 6).

2.   Nie tracąc prawa do przewozu, pasażer może zażądać odszkodowania za opóźnienia od przedsiębiorstwa kolejowego, jeśli staje wobec problemu opóźnienia. Minimalne odszkodowania za opóźnienia
  wynoszą:

| — | 25 % w przypadku opóźnienia o co najmniej 60 minut; |
| --- | --- |

—

25 % w przypadku opóźnienia o co najmniej 60 minut;

| — | 50 % w przypadku opóźnienia o co najmniej 120 minut; |
| --- | --- |

—

50 % w przypadku opóźnienia o co najmniej 120 minut;

| — | 75 % w przypadku opóźnienia o co najmniej 180 minut. |
| --- | --- |

—

75 % w przypadku opóźnienia o co najmniej 180 minut.

3.
     
  Pasażerowie posiadający bilet okresowy, którzy stają wobec problemu powtarzających się opóźnień lub anulowania połączeń w okresie ważności biletu okresowego mogą zwrócić się o odszkodowanie. Może ono przybierać różne formy: bezpłatnych przejazdów, obniżek cen i przedłużenia ważności biletu okresowego.

Przedsiębiorstwa kolejowe z góry określają — po dokładnych konsultacjach z przedstawicielami użytkowników lub z władzami zajmującymi się umowami na usługi publiczne — kryteria punktualności i niezawodności danych usług, które są wykorzystywane dla celów stosowania niniejszego ustępu.

4.   Odszkodowanie, o którym mowa w ust. 2 zostanie przyznane w ciągu
  jednego miesiąca
  po złożeniu wniosku o odszkodowanie. Odszkodowanie może być
  przyznane
  w postaci kuponów (vouchery) i/lub innych usług,
  jeżeli warunki skorzystania z nich są elastyczne (zwłaszcza w odniesieniu do okresu ważności i celu podróży). Na uzasadniony wniosek pasażera odszkodowanie musi zostać przyznane w formie pieniężnej.

5.   Odszkodowanie, o którym mowa w ust. 2 i 3, nie jest pomniejszane o finansowe koszty transakcji, takie jak opłaty, koszty telekomunikacyjne lub znaczki. Przedsiębiorstwa kolejowe mogą wprowadzić próg minimalny, poniżej którego odszkodowanie nie będzie wypłacane. Wysokość progu nie przekroczy czterech euro.

6.
     
  Niniejszy artykuł obowiązuje bez uszczerbku dla praw pasażera do dalszego odszkodowania. Odszkodowanie przyznane na mocy niniejszego artykułu może zostać odliczone od takiego odszkodowania.

Artykuł 14

Utraty połączenia i odwołania

1.
     
  Głównym priorytetem przedsiębiorstw kolejowych jest zapewnienie połączeń i unikanie odwołań przy użyciu wszystkich dostępnych środków.

2.   W przypadku opóźnienia,
  w tym opóźnienia w zapewnieniu przez przedsiębiorstwo kolejowe pomocy osobie o ograniczonej sprawności ruchowej,
  prowadzącego do utraty połączenia lub odwołania relacji
  międzynarodowej,
  będzie miał zastosowanie ust. 3, z wyjątkiem takiego przypadku, kiedy przedsiębiorstwo kolejowe może wykazać, że ten przewóz został
  opóźniony lub
  odwołany wyłącznie z powodu wyjątkowych okoliczności.

3.   Kiedy przedsiębiorstwo kolejowe staje wobec problemu opóźnienia, które doprowadzi do utraty połączenia, lub kiedy — przed planowanym czasem odjazdu — przedsiębiorstwo kolejowe odwołuje lub zasadnie przewiduje odwołanie
  relacji kolejowej
  , dołoży wszelkich starań, aby poinformować pasażerów
  i zapewnić im możliwość dotarcia do miejsca docelowego podróży
  .

Pasażerom zaoferuje się przynajmniej następujące możliwości:

| a) | zwrot pełnego kosztu biletu, na warunkach na jakich został opłacony, za część lub części ich niezrealizowanego przejazdu i za część lub części już zrealizowane, jeśli ten
  przejazd nie
  służy żadnemu celowi w stosunku do pierwotnego planu podróży pasażera, wraz z — kiedy to ma zastosowanie — przewozem powrotnym do punktu pierwszego odjazdu przy najwcześniejszej możliwości. Wypłata zwrotu kosztu będzie dokonana na tych samych warunkach jak wypłata odszkodowania, o którym mowa w artykule 13 ust. 4 i 5; albo |
| --- | --- |

a)

zwrot pełnego kosztu biletu, na warunkach na jakich został opłacony, za część lub części ich niezrealizowanego przejazdu i za część lub części już zrealizowane, jeśli ten
  przejazd nie
  służy żadnemu celowi w stosunku do pierwotnego planu podróży pasażera, wraz z — kiedy to ma zastosowanie — przewozem powrotnym do punktu pierwszego odjazdu przy najwcześniejszej możliwości. Wypłata zwrotu kosztu będzie dokonana na tych samych warunkach jak wypłata odszkodowania, o którym mowa w artykule 13 ust. 4 i 5; albo

| b) | kontynuacja lub zmiana trasy, przy porównywalnych warunkach przewozu
  zapewniających równoważny stopień dostępności,
  do miejsca docelowego podróży przy najbliższej okazji,
  z możliwością podróży droższymi pociągami bez ponoszenia dodatkowych kosztów; |
| --- | --- |

b)

kontynuacja lub zmiana trasy, przy porównywalnych warunkach przewozu
  zapewniających równoważny stopień dostępności,
  do miejsca docelowego podróży przy najbliższej okazji,
  z możliwością podróży droższymi pociągami bez ponoszenia dodatkowych kosztów;

| c) | kontynuacja lub zmiana trasy, przy porównywalnych warunkach przewozu
  ,
  do miejsca docelowego podróży w późniejszym
  terminie. |
| --- | --- |

c)

kontynuacja lub zmiana trasy, przy porównywalnych warunkach przewozu
  ,
  do miejsca docelowego podróży w późniejszym
  terminie.

Artykuł 15

Pomoc

1.   W przypadku opóźnienia, opóźnienia prowadzącego do utraty połączenia lub odwołania relacji pasażerowie są informowani o sytuacji i o szacunkowym czasie odjazdu i szacunkowym czasie przyjazdu przez przedsiębiorstwo kolejowe lub przez operatora stacji, najpóźniej w ciągu 10 minut po planowanym czasie odjazdu lub po przerwaniu relacji.

2.   W przypadku opóźnienia, opóźnienia prowadzącego do utraty połączenia lub odwołania relacji, pasażerom oferuje się nieodpłatnie:

| a) | o ile to możliwe,
  posiłki i napoje; i/lub |
| --- | --- |

a)

o ile to możliwe,
  posiłki i napoje; i/lub

| b) | nocleg, jeżeli zapewnienie go w danych warunkach nie jest niemożliwe,
  w przypadkach, gdy konieczny jest pobyt przez jedną lub więcej nocy lub gdy konieczny jest jakikolwiek dodatkowy pobyt; i/lub |
| --- | --- |

b)

nocleg, jeżeli zapewnienie go w danych warunkach nie jest niemożliwe,
  w przypadkach, gdy konieczny jest pobyt przez jedną lub więcej nocy lub gdy konieczny jest jakikolwiek dodatkowy pobyt; i/lub

| c) | transport pomiędzy stacją kolejową a
  takim
  miejscem zakwaterowania (w hotelu lub gdzie indziej)
  ; lub |
| --- | --- |

c)

transport pomiędzy stacją kolejową a
  takim
  miejscem zakwaterowania (w hotelu lub gdzie indziej)
  ; lub

| d) | gdy przejazd został wstrzymany na czas nieokreślony z powodów innych niż wyjątkowe okoliczności wskazane w art. 12 ust. 2,
  transport pomiędzy
  dotkniętą problemem
  stacją kolejową a punktem docelowym przejazdu
  przy użyciu
  alternatywnego środka transportu. |
| --- | --- |

d)

gdy przejazd został wstrzymany na czas nieokreślony z powodów innych niż wyjątkowe okoliczności wskazane w art. 12 ust. 2,
  transport pomiędzy
  dotkniętą problemem
  stacją kolejową a punktem docelowym przejazdu
  przy użyciu
  alternatywnego środka transportu.

3.   Na żądanie pasażera przedsiębiorstwa kolejowe zaświadczają na bilecie, że połączenie kolejowe miało opóźnienie, doprowadziło do utraty połączenia, albo że zostało odwołane.
  Jeżeli przedsiębiorstwo kolejowe wymaga takiego zaświadczenia, musi podjąć niezbędne działania, aby umożliwić pasażerom uzyskanie go w sposób prosty i szybki.

4.   Stosując ust. 1 i 2 prowadzące obsługę przedsiębiorstwo kolejowe zwraca szczególną uwagę na potrzeby pasażerów o ograniczonej sprawności ruchowej i osób im towarzyszących, a także na potrzeby podróżujących bez opiekuna dzieci.
  Informacje dotyczące opóźnień i odwołań, zakwaterowania w hotelu lub innych rozwiązań transportowych, możliwości kontynuacji lub zmiany trasy podróży, muszą być komunikowane w przystępny sposób. Zakwaterowanie lub inny transport zorganizowane przez przedsiębiorstwo kolejowe dla pasażerów o ograniczonej możliwości poruszania się muszą być dla nich dostępne i trzeba im zapewnić odpowiednią pomoc w przypadku opóźnienia lub odwołania.

ROZDZIAŁ VI

POSTANOWIENIA WSPÓLNE

Artykuł 16

Inne gałęzie transportu

Gdy
  pojazdy kolejowe są przewożone promem na
  odcinku(-ach)
  przejazdu
  lub gdy transport kolejowy został czasowo zastąpiony innym środkiem transportu, zastosowanie ma art. 31 CIV.

Artykuł

  17

Kolejne przedsiębiorstwa kolejowe

Jeżeli
  przejazd jest
  wykonywany przez kolejne przedsiębiorstwa kolejowe, przedsiębiorstwa kolejowe zaangażowane w ten przewóz są wspólnie i solidarnie odpowiedzialne w przypadku śmierci lub obrażeń ciała pasażera albo w razie uszkodzenia lub utraty bagażu, czy też opóźnień, opóźnień prowadzących do utraty połączenia lub odwołań.

Artykuł 18

Zastępcze przedsiębiorstwa kolejowe

Kiedy przedsiębiorstwo kolejowe powierzyło wykonanie przewozu, w całości bądź części, zastępczemu przedsiębiorstwu kolejowemu, przedsiębiorstwo kolejowe będzie jednak pozostawać odpowiedzialne w odniesieniu do całego przewozu,
  zgodnie z w art. 39 CIV.

Artykuł 19

Osoby, za które przedsiębiorstwo kolejowe ponosi odpowiedzialność

Przedsiębiorstwo kolejowe będzie odpowiadać za
  osoby zgodnie z art. 51 CIV.

Artykuł

  20

Podstawa roszczeń — łączenie roszczeń

W przypadkach, do których niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie, powództwo dotyczące odpowiedzialności może być wytoczone, niezależnie od podstawy roszczenia, przeciwko przedsiębiorstwu kolejowemu wyłącznie na warunkach i z ograniczeniami określonymi w niniejszym rozporządzeniu.

Te same zasady stosują się do powództwa wytoczonego przeciwko pracownikom lub innym osobom, za które przedsiębiorstwo kolejowe ponosi odpowiedzialność stosownie do art. 19.

Łączna kwota odszkodowania do zapłacenia przez przedsiębiorstwo kolejowe, zastępcze przedsiębiorstwo kolejowe i ich pracowników oraz inne osoby, z których usług korzystają one przy wykonaniu przewozu, nie przekracza limitów określonych w niniejszym rozporządzeniu.

Artykuł 21

Ograniczenie powództw

Okres przedawnienia roszczeń reguluje art. 60 CIV.

Artykuł 22

Prawo regresu

Żaden przepis niniejszego rozporządzenia nie ma wpływu na kwestię, czy osoba odpowiedzialna za szkody zgodnie z jego przepisami ma prawo regresu wobec dowolnych innych osób.

Przedsiębiorstwo kolejowe ma prawo dochodzić odszkodowania od zarządzającego infrastrukturą w celu odzyskania odszkodowania, jakie przedsiębiorstwo kolejowe wypłaciło pasażerom. Odpowiedzialność takiego zarządzającego infrastrukturą jest bez uszczerbku dla stosowania planu wykonania określonego w art. 11 dyrektywy 2001/14/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 lutego 2001 r. w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej oraz przyznawanie świadectw bezpieczeństwa
   (12)

  i jest ona proporcjonalna do ceny szlaku kolejowego, jeżeli plan wykonania nie przewiduje żadnego systemu odszkodowań
  .

Artykuł 23

Wyłączenie zrzeczenia i zastrzeżenia limitów

1.   Zobowiązania wobec pasażerów na podstawie niniejszego rozporządzenia nie podlegają ograniczeniu lub zrzeczeniu, zwłaszcza na mocy klauzuli derogacyjnej lub restrykcyjnej zawartej w umowie przewozu.

2.   Przedsiębiorstwa kolejowe mogą oferować pasażerom warunki umowne, które są korzystniejsze od warunków minimalnych określonych w niniejszym rozporządzeniu.

Artykuł 24

Uwolnienie

Jeżeli przedsiębiorstwo kolejowe dowiedzie, że szkoda została spowodowana lub przyczyniło się do niej niedbalstwo lub inne umyślne działanie lub zaniechanie osoby, która domaga się odszkodowania albo osoba, od której wywodzi ona to prawo, przedsiębiorstwo kolejowe jest w całości lub częściowo uwolnione z odpowiedzialności w stosunku do powoda w zakresie, w jakim owo niedbalstwo lub umyślne działanie albo zaniechanie spowodowało lub przyczyniło się do szkody.

ROZDZIAŁ VII

OSOBY O OGRANICZONEJ ZDOLNOŚCI PORUSZANIA SIĘ

Artykuł 25

Zakaz odmowy przewozu

Przedsiębiorstwo kolejowe i/lub operator turystyczny nie mogą odmówić, z powodu ograniczonej możliwości poruszania się pasażera, wydania biletu i dokonania rezerwacji na
  relację odjeżdżającą
  z głównej stacji kolejowej.

Artykuł 26

Specjalne urządzenia w pociągach

Jeżeli pasażerowie z ograniczoną możliwością poruszania się potrzebują specjalnych urządzeń w pociągu, których nie sposób udostępnić bez bardzo dużych dodatkowych starań, obowiązek przewozu takich pasażerów przez przedsiębiorstwo kolejowe ma zastosowanie tylko w tej mierze, w jakiej pozwalają na jego realizację dostępne możliwości.

Wzywa się przedsiębiorstwa kolejowe do zwiększania swoich możliwości odpowiednio do potrzeb w tym zakresie.

Artykuł 27

Zakaz dyskryminacji cenowej

Przedsiębiorstwa kolejowe i/lub operatorzy turystyczni zapewnią pasażerom niepełnosprawnym możliwość zakupu biletów po tej samej cenie jak w przypadku w pełni sprawnych pasażerów.

Artykuł 28

Dostępność do stacji i w pociągu dla osób o ograniczonej możliwości przemieszczania się

Zarządzający przedsiębiorstwami kolejowymi i stacjami muszą stale ulepszać dostęp do stacji, peronów i pociągów dla osób z ograniczoną możliwością poruszania się poprzez usuwanie wszystkich istniejących jeszcze barier, przy okazji odnawiania i wymieniania pociągów lub remontu peronów i/ lub stacji, czy też budowania nowych.

Artykuł 29

Pomoc na stacjach kolejowych

1.   Przy odjeździe z, tranzycie przez lub przyjeździe do stacji kolejowej osoby o ograniczonej zdolności poruszania
  się, zawiadowca
  stacji zapewni tej osobie pomoc w taki sposób, żeby była w stanie wsiąść do odjeżdżającej relacji, przesiąść się do relacji skomunikowanej lub wysiąść z relacji przyjeżdżającej, na którą zakupiła bilet.

2.   Pomoc wspomniana w ust.1 jest zapewniana pod warunkiem, że powiadomienie o potrzebie takiej pomocy dla danej osoby zostanie przekazane przedsiębiorstwu kolejowemu i/lub operatorowi turystycznemu, u którego zakupiono bilet, przynajmniej na
  48 godzin
  przed czasem, gdy taka pomoc będzie potrzebna.

3.   Jeżeli zawiadomienie jest złożone zgodnie z
  ustępem 2
  , zarządca stacji odjazdu, stacji tranzytu lub stacji przyjazdu wykona stosowne prace, aby zapewnić pomoc, zgodnie z
  ustępem 1.

4.
     
  Podczas szkolenia odpowiedzialnych pracowników kolei i obsługi stacji zwróci się szczególną uwagę na podstawowe problemy, przed którymi podczas podróży koleją stają osoby o ograniczonej mobilności, aby mogli im udzielić pomocy; przeprowadzone to zostanie w oparciu o konsultacje z zainteresowanymi organizacjami.

Artykuł 30

Zwracanie się op omoc

1.   Zawiadowca stacji jest odpowiedzialny za zapewnienie pomocy osobom o ograniczonej zdolności poruszania się.

2.   Zawiadowca stacji wyznaczy punkty na i poza
  główną
  stacją kolejową, w których osoby o ograniczonej zdolności poruszania się mogą zgłaszać swój przyjazd na tę
  główną
  stację kolejową oraz, w razie potrzeby, zwrócić się o pomoc.

Artykuł 31

Pomoc w pociągu

Przedsiębiorstwo kolejowe,
  zawiadowca stacji
  i/lub operator turystyczny zapewnia osobie z ograniczoną możliwością poruszania się pomoc w pociągu oraz podczas wsiadania i wysiadania z pociągu,
  jak
  zostało to określone w
  art. 29.

Artykuł 32

Powiadomienie o potrzebie pomocy

Przedsiębiorstwa kolejowe i operatorzy turystyczni
  zapewnią mechanizmy, dzięki którym pasażerowie o ograniczonej zdolności poruszania się będą mieli możliwość powiadomienia przedsiębiorstwa kolejowego o potrzebie uzyskania pomocy, i będą informować ich o takich mechanizmach w punktach sprzedaży.

ROZDZIAŁ

  VIII

BEZPIECZEŃSTWO
  OSOBISTE PASAŻERÓW I SKARGI

Artykuł 33

Bezpieczeństwo
  osobiste pasażerów

1.   Przedsiębiorstwa kolejowe
  i zawiadowcy stacji
  podejmą odpowiednie kroki dla zapewnienia wysokiego poziomu bezpieczeństwa na stacjach kolejowych i w pociągach. Będą one zapobiegać zagrożeniom dla bezpieczeństwa
  osobistego
  pasażerów i skutecznie odpowiadać na te zagrożenia tam, gdzie i kiedy one wystąpią, w ramach zakresu ich odpowiedzialności.

2.   Bez uszczerbku dla przepisów art. 81, 82 i 86 Traktatu, przedsiębiorstwa kolejowe współpracują ze sobą w celu osiągnięcia i utrzymania wysokiego poziomu bezpieczeństwa oraz w celu wymiany informacji dotyczących najlepszej praktyki w zakresie zapobiegania działaniom, które niosą prawdopodobieństwo pogorszenia poziomu
  bezpieczeństwa.

Artykuł 34

Niezależna ocena

Europejska Agencja Kolei przeprowadza niezależną ocenę skuteczności samoregulacji w sektorze i ułatwia przeprowadzanie porównań pomiędzy przedsiębiorstwami kolejowymi.

Artykuł 35

Skargi

1.   Przedsiębiorstwa
  kolejowe wprowadzą
  mechanizm rozpatrywania skarg. Przedsiębiorstwo kolejowe podaje do publicznej wiadomości pasażerów informacje kontaktowe działu skarg.

2.   Pasażerowie mogą składać
  skargi do
  każdego przedsiębiorstwa kolejowego uczestniczącego w prowadzeniu połączenia lub w punkcie sprzedaży, w którym nabyli bilet.

3.   Skargę można złożyć
  co najmniej
  w języku lub w językach Państw Członkowskich, na których terytorium miała miejsce
  podróż, albo
  też po
  angielsku.

4.   
  Przedsiębiorstwo
  kolejowe lub punkt sprzedaży otrzymujący skargę złożoną zgodnie z ust. 2 ma obowiązek udzielenia pasażerowi odpowiedzi, wraz z uzasadnieniem, w ciągu 20 dni roboczych od otrzymania skargi. W odpowiedzi określone będą możliwości pozasądowego trybu rozstrzygnięcia sporu oraz obowiązującego zadośćuczynienia prawnego. Jeżeli konkretna odpowiedź nie jest możliwa w ciągu 20 dni roboczych wskutek braku informacji, skarżący będzie poinformowany o przewidywanym okresie opóźnienia. Odpowiedź na skargę zostaje udzielona maksymalnie w ciągu 3
  miesięcy.

Artykuł

  36

Adresat skarg

Roszczenia związane z odpowiedzialnością przedsiębiorstwa kolejowego są kierowane na piśmie do przedsiębiorstwa kolejowego.

W przypadku podróży międzynarodowej wykonywanej przez kolejne przedsiębiorstwa kolejowe lub przez jedno lub kilka zastępczych przedsiębiorstw kolejowych, roszczenie może być skierowane do któregokolwiek z przedsiębiorstw kolejowych uczestniczących w przewozie. Roszczenie skierowane do jednego z przedsiębiorstw kolejowych uczestniczących w przewozie jest uważane za skierowane również do pozostałych.

Artykuł 37

Obowiązki pasażera

Bez uszczerbku dla praw przewidzianych w art. 6 ust. 5, obowiązki pasażerów określa art. 9 CIV.

ROZDZIAŁ IX

INFORMOWANIE I WPROWADZENIE W ŻYCIE

Artykuł 38

Informacja dla pasażerów na temat przysługujących im praw

Przedsiębiorstwa kolejowe,
  zawiadowcy stacji i operatorzy turystyczni informują pasażerów o ich prawach i obowiązkach stosownie do niniejszego rozporządzenia.

W tym celu Komisja przygotuje streszczenie niniejszego rozporządzenia dostępne dla przedsiębiorstw kolejowych, zawiadowców stacji i operatorów turystycznych w języku zrozumiałym dla pasażera.

Artykuł 39

Wprowadzenie w życie

1.   
  Dla każdego z art. 3-38 niniejszego rozporządzenia, każde
  Państwo Członkowskie wyznaczy:

| a) | organ odpowiedzialny za jego wdrożenie; lub |
| --- | --- |

a)

organ odpowiedzialny za jego wdrożenie; lub

| b) | organ, który pośredniczy w sporach dotyczących jego stosowania i który odpowiada przepisom, określonym w zaleceniu Komisji 2001/310/WE z dnia 4 kwietnia 2001 r. w sprawie zasad dla organów pozasądowych zaangażowanych w ugodowe rozwiązywanie sporów konsumenckich

   (13). |
| --- | --- |

b)

organ, który pośredniczy w sporach dotyczących jego stosowania i który odpowiada przepisom, określonym w zaleceniu Komisji 2001/310/WE z dnia 4 kwietnia 2001 r. w sprawie zasad dla organów pozasądowych zaangażowanych w ugodowe rozwiązywanie sporów konsumenckich

   (13).

W odpowiednich sytuacjach organy te podejmują kroki niezbędne dla zapewnienia respektowania praw pasażerów. W tym celu przedsiębiorstwa kolejowe podają do publicznej wiadomości pasażerów informacje kontaktowe odpowiedniego wyznaczonego organu wykonawczego w danym Państwie Członkowskim.

Organ ten jest niezależny organizacyjne, finansowo, decyzyjnie i ma odrębna strukturę prawną od zarządcy infrastruktury, organu pobierającego opłaty, organu przydzielającego lub przedsiębiorstwa kolejowego.

Państwa Członkowskie informują Komisję o organie wyznaczonym zgodnie z niniejszym ustępem.

2.   Każdy pasażer może złożyć skargę do organu wyznaczonego zgodnie z ust. 1 lub do innego organu właściwego, wyznaczonego przez Państwo Członkowskie, w sprawie zarzutu naruszenia niniejszego rozporządzenia.

3.
     
  Przedsiębiorstwa kolejowe i zawiadowcy stacji zapewnią, by pasażerowie byli informowani w odpowiedni sposób — na stacjach i w pociągu — w jaki sposób mogą skontaktować się z tym organem.

4.
     
  Organ wyznaczony zgodnie z ust. 1 będzie regularnie publikował dane dotyczące liczby i kategorii skarg otrzymanych od pasażerów.

Artykuł 40

Współpraca organów odpowiedzialnych za wprowadzenie

Organy odpowiedzialne za wprowadzenie, o których mowa w art. 39 ust. 1, prowadzą wymianę informacji dotyczących ich prac oraz praktyki i zasad podejmowania decyzji w celu koordynowania zasad podejmowania decyzji na terytorium Wspólnoty. Komisja udziela im pomocy w tym zadaniu.

ROZDZIAŁ X

POSTANOWIENIA KOŃCOWE

Artykuł 41

Kary

Państwa Członkowskie określają zasady dotyczące kar za naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia i podejmują środki konieczne, aby zapewnić ich realizację. Przewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i zniechęcające. Państwa Członkowskie zawiadomią Komisję o tych przepisach najpóźniej w terminie do ... (14) i będą bezzwłocznie zgłaszać wszelkie późniejsze zmiany ich dotyczące.

Artykuł 42

Załączniki

Załączniki będą zmienione w trybie określonym w art. 44 ust. 2.

Artykuł 43

Postanowienia zmieniające

1.   Środki konieczne do wykonania art. 3-6 i 28-32 będą przyjęte zgodnie z procedurą określoną w art. 44 ust. 2.

2.   Kwoty, o których mowa w art. 10 i 13 będą zmieniane zgodnie z procedurą określoną w art. 44 ust. 2.

Artykuł 44

Komitet

1.   Komisja wspomagana jest przez komitet powołany na mocy art. 11a dyrektywy 91/440/EWG.

2.   W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE z uwzględnieniem przepisów art. 8 tej decyzji.

Okres, o którym mowa w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na 3 miesiące.

3.   Komitet przyjmuje swój regulamin.

Artykuł 45

Sprawozdanie

Komisja złoży sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie dotyczące wdrożenia i wyników niniejszego rozporządzenia po upływie trzech lat od jego wejścia w życie, w szczególności odnośnie do poziomów jakości usług.

Sprawozdanie będzie opracowane na podstawie informacji składanych stosownie do art. 40 ust. 1 niniejszego rozporządzenia oraz art. 10b dyrektywy 91/440/EWG. W razie potrzeby sprawozdaniu będą towarzyszyć odpowiednie wnioski.

Artykuł 46

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie
  w rok
  od daty jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w ...

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 221 z 8.9.2005, str. 8.

1

(2)  Dz.U. C 71 z 22.3.2005, str. 26.

2

(3)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 28 września 2005 r.

3

Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 28 września 2005 r.

(4)  Dz.U. C 137 z 8.6.2002, str. 2.

4

(5)  Dz.U. L 281 z 23.11.1995, str. 31. Dyrektywa zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).

5

Dyrektywa zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003

(6)  Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.

6

(7)  Dz.U. L 237 z 24.8.1991, str. 25. Dyrektywa ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 2003 r.

7

(8)  Dz.U. L 158 z 23.6.1990, str. 59.

8

(9)  Dz.U. L 220 z 29.7.1989, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 323/1999 (Dz.U. L 40 z 13.2.1999, str. 1).

9

Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 323/1999

(10)  Dz.U. L 110 z 20.4.2001, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/50/WE (Dz.U. L 164 z 30.4.2004, str. 114.).

10

(11)  Dz.U. L 143 z 27.6.1995, str. 70. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 164 z 30.4.2004, str. 44).

11

(12)  Dz.U. L 75 z 15.3.2001, str. 29. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/49/WE.

12

(13)  Dz.U. L 109 z 19.4.2001, str. 56.

13

(14)  Sześć miesięcy po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.

14

ZAŁĄCZNIK I

MINIMALNE INFORMACJE UDZIELANE PRZEZ PRZEDSIĘBIORSTWA KOLEJOWE

Informacje przed przejazdem

| — | Wszystkie istotne warunki dotyczące umowy; |
| --- | --- |

—

Wszystkie istotne warunki dotyczące umowy;

| — | Rozkłady jazdy i warunki odbycia najszybszej podróży; |
| --- | --- |

—

Rozkłady jazdy i warunki odbycia najszybszej podróży;

| — | Rozkłady jazdy i warunki najniższych opłat za przewóz; |
| --- | --- |

—

Rozkłady jazdy i warunki najniższych opłat za przewóz;

| — | Dostępność i warunki dostępu dla osób o ograniczonej zdolności poruszania się; |
| --- | --- |

—

Dostępność i warunki dostępu dla osób o ograniczonej zdolności poruszania się;

| — | Dostępność i warunki dostępu dla rowerów
  i innych pojazdów
  ; |
| --- | --- |

—

Dostępność i warunki dostępu dla rowerów
  i innych pojazdów
  ;

| — | Dostępność miejsc siedzących w przedziałach dla palących i dla niepalących w klasie pierwszej i drugiej oraz w wagonach z kuszetkami i wagonach sypialnych; |
| --- | --- |

—

Dostępność miejsc siedzących w przedziałach dla palących i dla niepalących w klasie pierwszej i drugiej oraz w wagonach z kuszetkami i wagonach sypialnych;

| — | Działania mogące przerwać lub opóźnić relacje; |
| --- | --- |

—

Działania mogące przerwać lub opóźnić relacje;

| — | Dostępność usług w pociągu; |
| --- | --- |

—

Dostępność usług w pociągu;

| — | Informacje o możliwościach skorzystania z innych środków transportu (autobus, tramwaj, metro, kolej miejska, wypożyczenie roweru itp.) po przyjeździe; |
| --- | --- |

—

Informacje o możliwościach skorzystania z innych środków transportu (autobus, tramwaj, metro, kolej miejska, wypożyczenie roweru itp.) po przyjeździe;

| — | Informacja o procedurach i danych kontaktowych dotyczących składania skarg oraz na wypadek utraty bagażu. |
| --- | --- |

—

Informacja o procedurach i danych kontaktowych dotyczących składania skarg oraz na wypadek utraty bagażu.

Informacje w trakcie przejazdu

| — | Usługi w pociągu |
| --- | --- |

—

Usługi w pociągu

| — | Następna stacja |
| --- | --- |

—

Następna stacja

| — | Opóźnienia |
| --- | --- |

—

Opóźnienia

| — | Główne relacje przesiadkowe |
| --- | --- |

—

Główne relacje przesiadkowe

| — | Kwestie bezpieczeństwa |
| --- | --- |

—

Kwestie bezpieczeństwa

Te informacje są udzielane przynajmniej w językach Państw Członkowskich, przez które relacja jest wykonywana.

Informacje po przejeździe

| — | Procedury postępowania i miejsca składowania zagubionego bagażu |
| --- | --- |

—

Procedury postępowania i miejsca składowania zagubionego bagażu

| — | Procedury
  i dane kontaktowe dotyczące
  składania skarg |
| --- | --- |

—

Procedury
  i dane kontaktowe dotyczące
  składania skarg

Te informacje są udzielane przynajmniej w językach Państw Członkowskich, przez które relacja jest wykonywana.

ZAŁĄCZNIK II

MINIMALNE INFORMACJE UMIESZCZONE NA BILECIE

Przedsiębiorstwo(-a) kolejowe wykonujące przewóz;

Ważność biletów (daty, relacje, klasa);

Oznaczenie, czy bilet musi być skasowany przed podróżą oraz warunki wykorzystania biletu;

Zawiadomienie, czy i do kiedy możliwy jest zwrot;

Cena, w tym podatki i inne opłaty;

Kryteria takie jak wygoda, duża szybkość itp., z którymi wiążą się dopłaty sprawiając, że bilet lub oferowane usługi są droższe od usług konwencjonalnych.

P6_TA(2005)0357

25 rocznica Solidarności i jej przesłanie dla Europy

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie 25 rocznicy Solidarności i jej przesłania dla Europy

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 103 ust. 4 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 103 ust. 4 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że ojcowie Unii Europejskiej głosili, iż zjednoczenie Europy nie będzie zakończone do momentu wyzwolenia z niewoli Europy Środkowej i Wschodniej i upadku żelaznej kurtyny, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że ojcowie Unii Europejskiej głosili, iż zjednoczenie Europy nie będzie zakończone do momentu wyzwolenia z niewoli Europy Środkowej i Wschodniej i upadku żelaznej kurtyny,

| B. | mając na uwadze, że rozszerzenie Unii Europejskiej dnia 1 maja 2004 roku było aktem zjednoczenia Europy wokół wspólnych wartości i celów, które łączą kraje, narody i obywateli Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że rozszerzenie Unii Europejskiej dnia 1 maja 2004 roku było aktem zjednoczenia Europy wokół wspólnych wartości i celów, które łączą kraje, narody i obywateli Unii Europejskiej,

| C. | w przekonaniu, że osiągnięcie celów Unii Europejskiej powinno być wzmocnione przez świadome działania narodów i obywateli Europy dążących do wolności i solidarności, |
| --- | --- |

C.

w przekonaniu, że osiągnięcie celów Unii Europejskiej powinno być wzmocnione przez świadome działania narodów i obywateli Europy dążących do wolności i solidarności,

| D. | przypominając, że masowe strajki prowadzone przez robotników w lipcu i sierpniu 1980 roku w wielu polskich miastach były wyrazem odrzucenia systemu totalitarnej niewoli, |
| --- | --- |

D.

przypominając, że masowe strajki prowadzone przez robotników w lipcu i sierpniu 1980 roku w wielu polskich miastach były wyrazem odrzucenia systemu totalitarnej niewoli,

| E. | przypominając, że strajk pod przywództwem Lecha Wałęsy, który miał miejsce w Stoczni Gdańskiej w dniach od 14 do 31 sierpnia 1980 roku, na który skierowana była uwaga Europy i całego świata, prowadzony był z niesłychaną odwagą i determinacją w imię podstawowych wartości europejskich; oraz że „21 postulatów” wysuniętych przez gdańskich stoczniowców otworzyło nowy rozdział europejskiej walki „o chleb i wolność”, |
| --- | --- |

E.

przypominając, że strajk pod przywództwem Lecha Wałęsy, który miał miejsce w Stoczni Gdańskiej w dniach od 14 do 31 sierpnia 1980 roku, na który skierowana była uwaga Europy i całego świata, prowadzony był z niesłychaną odwagą i determinacją w imię podstawowych wartości europejskich; oraz że „21 postulatów” wysuniętych przez gdańskich stoczniowców otworzyło nowy rozdział europejskiej walki „o chleb i wolność”,

| F. | wyrażając szacunek dla porozumień gdańskich podpisanych 31 sierpnia 1980 r., które stworzyły, w ramach totalitarnego systemu, trwającą 500 dni przestrzeń wolności dla Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Solidarność, który — licząc 10 milionów członków — przerodził się w potężny ruch obywatelski jednoczący wszystkie liczące się w Polsce grupy społeczne, |
| --- | --- |

F.

wyrażając szacunek dla porozumień gdańskich podpisanych 31 sierpnia 1980 r., które stworzyły, w ramach totalitarnego systemu, trwającą 500 dni przestrzeń wolności dla Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Solidarność, który — licząc 10 milionów członków — przerodził się w potężny ruch obywatelski jednoczący wszystkie liczące się w Polsce grupy społeczne,

| G. | przypominając treść posłania do ludów Europy Wschodniej, skierowanego przez pierwszy zjazd Solidarności w imię wspólnej walki o prawa człowieka w tej części Europy, |
| --- | --- |

G.

przypominając treść posłania do ludów Europy Wschodniej, skierowanego przez pierwszy zjazd Solidarności w imię wspólnej walki o prawa człowieka w tej części Europy,

| H. | przypominając, że polskie społeczeństwo z odwagą i determinacją broniło swych praw i przekonań, w szczególności w obliczu stanu wojennego wprowadzonego przez komunistyczny rząd dnia 13 grudnia 1981 roku, wymierzonego przeciwko Solidarności i dążeniom wolnościowym polskiego społeczeństwa, |
| --- | --- |

H.

przypominając, że polskie społeczeństwo z odwagą i determinacją broniło swych praw i przekonań, w szczególności w obliczu stanu wojennego wprowadzonego przez komunistyczny rząd dnia 13 grudnia 1981 roku, wymierzonego przeciwko Solidarności i dążeniom wolnościowym polskiego społeczeństwa,

| I. | przypominając szerokie uznanie i poparcie wolnych społeczeństw Europy dla wydarzeń z sierpnia 1980 roku, jak i ich poparcie dla ruchu Solidarności w okresie legalnego działania związku oraz po wprowadzeniu stanu wojennego i wyrażając przekonanie, że historyczny impuls Solidarności był jednym z najważniejszych momentów formowania się europejskiej przestrzeniu publicznej, |
| --- | --- |

I.

przypominając szerokie uznanie i poparcie wolnych społeczeństw Europy dla wydarzeń z sierpnia 1980 roku, jak i ich poparcie dla ruchu Solidarności w okresie legalnego działania związku oraz po wprowadzeniu stanu wojennego i wyrażając przekonanie, że historyczny impuls Solidarności był jednym z najważniejszych momentów formowania się europejskiej przestrzeniu publicznej,

| J. | uznając, że ruch Solidarności stosował pokojowe środki w walce z totalitarnym systemem i był jednym z najbardziej znaczących ruchów w Europie, które odrzucały przemoc, |
| --- | --- |

J.

uznając, że ruch Solidarności stosował pokojowe środki w walce z totalitarnym systemem i był jednym z najbardziej znaczących ruchów w Europie, które odrzucały przemoc,

| K. | uznając znaczenie polskiego hasła „nie ma wolności bez Solidarności” dla całej Europy i świata, |
| --- | --- |

K.

uznając znaczenie polskiego hasła „nie ma wolności bez Solidarności” dla całej Europy i świata,

| L. | uznając, że pokojowe zwycięstwo Solidarności miało wpływ na inne ruchy walczące w obronie praw człowieka i wierząc, że pełni ono nadal rolę wzorca dla krajów pozbawionych wolności, |
| --- | --- |

L.

uznając, że pokojowe zwycięstwo Solidarności miało wpływ na inne ruchy walczące w obronie praw człowieka i wierząc, że pełni ono nadal rolę wzorca dla krajów pozbawionych wolności,

| M. | wyrażając przekonanie, że historyczne wydarzenia z sierpnia 1980 roku były ważne dla całej Europy, a strajk stoczniowców gdańskich i porozumienia gdańskie można uważać za początek upadku systemu komunistycznego, zakończenia zimnej wojny i podziału Europy oraz upadku muru berlińskiego, |
| --- | --- |

M.

wyrażając przekonanie, że historyczne wydarzenia z sierpnia 1980 roku były ważne dla całej Europy, a strajk stoczniowców gdańskich i porozumienia gdańskie można uważać za początek upadku systemu komunistycznego, zakończenia zimnej wojny i podziału Europy oraz upadku muru berlińskiego,

| 1. | Wyraża swoją głęboką wdzięczność polskim robotnikom i wszystkim narodom Europy Środkowej i Wschodniej, które walczyły o prawa człowieka, wolność, solidarność i zjednoczenie Europy. |
| --- | --- |

1.

Wyraża swoją głęboką wdzięczność polskim robotnikom i wszystkim narodom Europy Środkowej i Wschodniej, które walczyły o prawa człowieka, wolność, solidarność i zjednoczenie Europy.

| 2. | Uznaje, że dla upamiętnienia tego zrywu i zapewnienia mu miejsca w zbiorowej pamięci Europy, dzień 31 sierpnia ma być obchodzony jako Dzień Wolności i Solidarności. |
| --- | --- |

2.

Uznaje, że dla upamiętnienia tego zrywu i zapewnienia mu miejsca w zbiorowej pamięci Europy, dzień 31 sierpnia ma być obchodzony jako Dzień Wolności i Solidarności.

| 3. | Wzywa Radę i Komisję do szerzenia świadomości faktu, że Solidarność jest częścią europejskiej edukacji i kultury. |
| --- | --- |

3.

Wzywa Radę i Komisję do szerzenia świadomości faktu, że Solidarność jest częścią europejskiej edukacji i kultury.

| 4. | zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom Państw Członkowskich. |
| --- | --- |

4.

zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom Państw Członkowskich.

P6_TA(2005)0358

Znaczenie spójności terytorialnej dla rozwoju regionalnego

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie znaczenia spójności terytorialnej w rozwoju regionalnym (2004/2256(INI))

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając Traktat ustanawiający Konstytucję dla Europy, a w szczególności artykuły I-3, I-14, II-96, III-220, III-365 ustęp 3, oraz artykuł 8 Protokołu w sprawie stosowania zasad subsydiarności i proporcjonalności, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Traktat ustanawiający Konstytucję dla Europy, a w szczególności artykuły I-3, I-14, II-96, III-220, III-365 ustęp 3, oraz artykuł 8 Protokołu w sprawie stosowania zasad subsydiarności i proporcjonalności,

| — | uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej oraz Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, zmienione Jednolitym Aktem Europejskim oraz Traktatami z Maastricht, Amsterdamu i Nicei, a w szczególności artykuły 158 i 159 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej oraz Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, zmienione Jednolitym Aktem Europejskim oraz Traktatami z Maastricht, Amsterdamu i Nicei, a w szczególności artykuły 158 i 159 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską,

| — | uwzględniając rezolucje z dnia 7 lutego 2002 r. (1) i 22 kwietnia 2004 r. (2) w sprawie odpowiednio drugiego i trzeciego sprawozdania Komisji w sprawie spójności gospodarczej i społecznej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucje z dnia 7 lutego 2002 r. (1) i 22 kwietnia 2004 r. (2) w sprawie odpowiednio drugiego i trzeciego sprawozdania Komisji w sprawie spójności gospodarczej i społecznej,

| — | uwzględniając rezolucję z dnia 2 września 2003 r. (3) w sprawie regionów mniej uprzywilejowanych pod względem strukturalnym (wysp, regionów górskich, regionów o słabej gęstości zaludnienia) w ramach polityki spójności i jej perspektyw instytucjonalnych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję z dnia 2 września 2003 r. (3) w sprawie regionów mniej uprzywilejowanych pod względem strukturalnym (wysp, regionów górskich, regionów o słabej gęstości zaludnienia) w ramach polityki spójności i jej perspektyw instytucjonalnych,

| — | uwzględniając rezolucję z dnia 29 czerwca 1995 r. (4) w sprawie dokumentu Komisji zatytułowanego „Europa 2000+ — Współpraca na rzecz zagospodarowania przestrzennego Europy”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję z dnia 29 czerwca 1995 r. (4) w sprawie dokumentu Komisji zatytułowanego „Europa 2000+ — Współpraca na rzecz zagospodarowania przestrzennego Europy”,

| — | uwzględniając Europejską Perspektywę Rozwoju Przestrzennego (EPRP) przyjętą w Poczdamie w 1999 r. przez nieformalną Radę Ministrów właściwych do spraw zagospodarowania przestrzennego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Europejską Perspektywę Rozwoju Przestrzennego (EPRP) przyjętą w Poczdamie w 1999 r. przez nieformalną Radę Ministrów właściwych do spraw zagospodarowania przestrzennego,

| — | uwzględniając Białą Księgę na temat rządzenia Unią Europejską, przyjętą przez Komisję w lipcu 2001 r. (COM(2001)0428), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Białą Księgę na temat rządzenia Unią Europejską, przyjętą przez Komisję w lipcu 2001 r. (COM(2001)0428),

| — | uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 10 kwietnia 2003 r. (5) w sprawie „Spójności terytorialnej w Europie”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 10 kwietnia 2003 r. (5) w sprawie „Spójności terytorialnej w Europie”,

| — | uwzględniając sprawozdania Europejskiej Sieci Obserwacyjnej Planowania Przestrzennego (ESOPP), sprawozdanie z 2004 r. w sprawie spójności terytorialnej oraz sprawozdanie tymczasowe z wiosny 2005 r., pod tytułem „W poszukiwaniu potencjałów terytorialnych”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdania Europejskiej Sieci Obserwacyjnej Planowania Przestrzennego (ESOPP), sprawozdanie z 2004 r. w sprawie spójności terytorialnej oraz sprawozdanie tymczasowe z wiosny 2005 r., pod tytułem „W poszukiwaniu potencjałów terytorialnych”,

| — | uwzględniając analizę z lutego 2005 r. zatytułowaną „Przyszłość polityki spójności”, zrealizowaną przez fundację Nasza Europa na zamówienie Komisji Rozwoju Regionalnego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając analizę z lutego 2005 r. zatytułowaną „Przyszłość polityki spójności”, zrealizowaną przez fundację Nasza Europa na zamówienie Komisji Rozwoju Regionalnego,

| — | uwzględniając konkluzje nieformalnej Rady „Zagospodarowanie przestrzenne” z dnia 29 listopada 2004 r. w Rotterdamie, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje nieformalnej Rady „Zagospodarowanie przestrzenne” z dnia 29 listopada 2004 r. w Rotterdamie,

| — | uwzględniając wnioski nieformalnej Rady Ministrów w sprawie polityki regionalnej i spójności terytorialnej z dnia 20 i 21 maja 2005 r., jak również jej projekt opracowania, do końca 2007 roku, dokumentu zatytułowanego „Stan terytoriów i perspektywy dla Unii Europejskiej”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wnioski nieformalnej Rady Ministrów w sprawie polityki regionalnej i spójności terytorialnej z dnia 20 i 21 maja 2005 r., jak również jej projekt opracowania, do końca 2007 roku, dokumentu zatytułowanego „Stan terytoriów i perspektywy dla Unii Europejskiej”,

| — | uwzględniając art. 45 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 45 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju Regionalnego (A6-0251/2005), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju Regionalnego (A6-0251/2005),

| A. | mając na uwadze, że spójność stanowi jeden z celów strategicznych Unii, gdyż zmierza ona do promowania harmonijnego i jednolitego rozwoju całości terytorium, oraz że w konsekwencji rozszerzenia Unia musi jeszcze bardziej poprawić skuteczność polityki spójności, biorąc pod uwagę znacznie większe różnice, jakie pojawiają się we Wspólnocie 25 Państw Członkowskich, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że spójność stanowi jeden z celów strategicznych Unii, gdyż zmierza ona do promowania harmonijnego i jednolitego rozwoju całości terytorium, oraz że w konsekwencji rozszerzenia Unia musi jeszcze bardziej poprawić skuteczność polityki spójności, biorąc pod uwagę znacznie większe różnice, jakie pojawiają się we Wspólnocie 25 Państw Członkowskich,

| B. | mając na uwadze, że spójność terytorialna staje się nowym celem dla Unii oraz wzbogaca cel spójności gospodarczej i społecznej nadając jej wymiar horyzontalny, istotny dla całości terytorium oraz całokształtu kierunków polityki wspólnotowej, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że spójność terytorialna staje się nowym celem dla Unii oraz wzbogaca cel spójności gospodarczej i społecznej nadając jej wymiar horyzontalny, istotny dla całości terytorium oraz całokształtu kierunków polityki wspólnotowej,

| C. | mając na uwadze, że polityka spójności terytorialnej na poziomie wspólnotowym ma decydujące znaczenie dla rozwoju Unii, wnosząc podstawową „wspólnotową wartość dodaną” mogącą wzmocnić perspektywy zrównoważonego rozwoju, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że polityka spójności terytorialnej na poziomie wspólnotowym ma decydujące znaczenie dla rozwoju Unii, wnosząc podstawową „wspólnotową wartość dodaną” mogącą wzmocnić perspektywy zrównoważonego rozwoju,

| D. | mając na uwadze, że ostatecznym celem spójności terytorialnej jest maksymalny rozwój całości terytorium, przy uniknięciu geograficznego koncentrowania działalności, oraz poprawa warunków życia wszystkich jego mieszkańców, zapewniając w szczególności równouprawnienie kobiet i mężczyzn, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że ostatecznym celem spójności terytorialnej jest maksymalny rozwój całości terytorium, przy uniknięciu geograficznego koncentrowania działalności, oraz poprawa warunków życia wszystkich jego mieszkańców, zapewniając w szczególności równouprawnienie kobiet i mężczyzn,

| E. | mając na uwadze, że regionalne zasoby naturalne oraz podkreślanie ich wartości dla przemysłu mają ogromne znaczenie dla rozwoju nie tylko poszczególnych regionów, ale również całej Unii Europejskiej i przynoszą obecnie korzyści wszystkim obywatelom Unii, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że regionalne zasoby naturalne oraz podkreślanie ich wartości dla przemysłu mają ogromne znaczenie dla rozwoju nie tylko poszczególnych regionów, ale również całej Unii Europejskiej i przynoszą obecnie korzyści wszystkim obywatelom Unii,

| F. | mając na uwadze, że ujęcie wymiaru terytorialnego w politykach wspólnotowych jest konieczne i opiera się na stwierdzeniu rzeczywistego wpływu polityk sektorowych na terytorium Unii, a w szczególności polityki transportowej, środowiskowej, polityki konkurencji i badań, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że ujęcie wymiaru terytorialnego w politykach wspólnotowych jest konieczne i opiera się na stwierdzeniu rzeczywistego wpływu polityk sektorowych na terytorium Unii, a w szczególności polityki transportowej, środowiskowej, polityki konkurencji i badań,

| G. | mając na uwadze, że średniookresowa rewizja strategii z Lizbony i Goeteborga była względnie niezadowalająca co do możliwości włączenia wymiaru terytorialnego do priorytetowych celów Unii, |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że średniookresowa rewizja strategii z Lizbony i Goeteborga była względnie niezadowalająca co do możliwości włączenia wymiaru terytorialnego do priorytetowych celów Unii,

| H. | mając na uwadze, że metoda wyznaczania strategicznych kierunków Wspólnoty włącza obecnie spójność terytorialną w zakres polityki spójności, w obrębie której Fundusze udzielają pomocy finansowej, |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że metoda wyznaczania strategicznych kierunków Wspólnoty włącza obecnie spójność terytorialną w zakres polityki spójności, w obrębie której Fundusze udzielają pomocy finansowej,

| 1. | uważa, że spójność terytorialna stanowi fundamentalny cel zagospodarowania przestrzennego Unii i że nadaje ona znaczenie polityce rozwoju regionalnego; |
| --- | --- |

1.

uważa, że spójność terytorialna stanowi fundamentalny cel zagospodarowania przestrzennego Unii i że nadaje ona znaczenie polityce rozwoju regionalnego;

| 2. | uważa, że spójność terytorialna oparta jest na zasadzie równości między obywatelami, niezależnie od ich miejsca zamieszkania w Unii; |
| --- | --- |

2.

uważa, że spójność terytorialna oparta jest na zasadzie równości między obywatelami, niezależnie od ich miejsca zamieszkania w Unii;

| 3. | domaga się wobec tego, aby rozwój regionalny opierał się na programach zapewniających równość traktowania między jej terytoriami, wszelako z zachowaniem ich różnorodności, co oznacza zwłaszcza odpowiedni dostęp do usług użyteczności publicznej oraz usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym; |
| --- | --- |

3.

domaga się wobec tego, aby rozwój regionalny opierał się na programach zapewniających równość traktowania między jej terytoriami, wszelako z zachowaniem ich różnorodności, co oznacza zwłaszcza odpowiedni dostęp do usług użyteczności publicznej oraz usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym;

| 4. | domaga się, aby wymiar terytorialny uznano za istotny element strategii z Lizbony i Goteborga; |
| --- | --- |

4.

domaga się, aby wymiar terytorialny uznano za istotny element strategii z Lizbony i Goteborga;

| 5. | podtrzymuje, że harmonijny rozwój całości terytorium Unii musi opierać się na wdrażaniu modelu rozwoju przestrzennego, zdecentralizowanego w kwestii równego dostępu do infrastuktur oraz wiedzy, jak również roztropnego zarządzania dziedzictwem naturalnym i kulturowym, jak proponuje EPRP; |
| --- | --- |

5.

podtrzymuje, że harmonijny rozwój całości terytorium Unii musi opierać się na wdrażaniu modelu rozwoju przestrzennego, zdecentralizowanego w kwestii równego dostępu do infrastuktur oraz wiedzy, jak również roztropnego zarządzania dziedzictwem naturalnym i kulturowym, jak proponuje EPRP;

| 6. | domaga się, aby w pierwszej kolejności zwalczano brak równowagi między centrum a peryferiami oraz rozbieżności wewnątrzkrajowe w celu wzmocnienia spójności; |
| --- | --- |

6.

domaga się, aby w pierwszej kolejności zwalczano brak równowagi między centrum a peryferiami oraz rozbieżności wewnątrzkrajowe w celu wzmocnienia spójności;

| 7. | podkreśla, w niniejszym duchu, znaczenie współpracy oraz partnerstwa między ośrodkami miejskimi, strefami okołomiejskimi i obszarami wiejskimi, w szczególności znajdującymi się w trudnej sytuacji; |
| --- | --- |

7.

podkreśla, w niniejszym duchu, znaczenie współpracy oraz partnerstwa między ośrodkami miejskimi, strefami okołomiejskimi i obszarami wiejskimi, w szczególności znajdującymi się w trudnej sytuacji;

| 8. | podkreśla również rolę miast, zwłaszcza małych i średnich, mających uprzywilejowane oddziaływanie na wzrost gospodarczy i równowagę terytorialną; |
| --- | --- |

8.

podkreśla również rolę miast, zwłaszcza małych i średnich, mających uprzywilejowane oddziaływanie na wzrost gospodarczy i równowagę terytorialną;

| 9. | zaleca wzmocnienie wszystkich wymiarów współpracy terytorialnej, zarówno transgranicznej, ponadnarodowej, jak i międzyregionalnej; |
| --- | --- |

9.

zaleca wzmocnienie wszystkich wymiarów współpracy terytorialnej, zarówno transgranicznej, ponadnarodowej, jak i międzyregionalnej;

| 10. | pragnie, aby został wdrożony mechanizm skrzyżowania polityk sektorowych mających silny wpływ na rozwój terytoriów Unii z polityką rozwoju regionalnego; |
| --- | --- |

10.

pragnie, aby został wdrożony mechanizm skrzyżowania polityk sektorowych mających silny wpływ na rozwój terytoriów Unii z polityką rozwoju regionalnego;

| 11. | wnosi, aby zostały podjęte środki zalecane w Białej Księdze na temat rządzenia Unią Europejską z lipca 2001 r., z myślą o rzeczywistym rządzeniu wielopoziomowym i wielosektorowym, przy wzmocnieniu współpracy między trzema szczeblami podmiotów terytorialnych: regionalnym, krajowym i europejskim oraz opartej na zasadzie partnerstwa ze wszystkimi odpowiednimi podmiotami; |
| --- | --- |

11.

wnosi, aby zostały podjęte środki zalecane w Białej Księdze na temat rządzenia Unią Europejską z lipca 2001 r., z myślą o rzeczywistym rządzeniu wielopoziomowym i wielosektorowym, przy wzmocnieniu współpracy między trzema szczeblami podmiotów terytorialnych: regionalnym, krajowym i europejskim oraz opartej na zasadzie partnerstwa ze wszystkimi odpowiednimi podmiotami;

| 12. | podtrzymuje, że zasada „jeden fundusz na program” pozwala wzmocnić zintegrowane podejście do polityki spójności i wpisuje się w logikę spójności terytorialnej; |
| --- | --- |

12.

podtrzymuje, że zasada „jeden fundusz na program” pozwala wzmocnić zintegrowane podejście do polityki spójności i wpisuje się w logikę spójności terytorialnej;

| 13. | wnosi do Komisji, aby w celu oszacowania rozwoju regionów i przeprowadzenia obiektywnej oceny przeszkód dla tego rozwoju, zwłaszcza szczególnych utrudnień terytorialnych, oprócz PKB przestudiowano nowe wskaźniki terytorialne, tj. wskaźnik decentralizacji i dostępności, dotacje na infrastrukturę i transport, poziom aktywności w dziedzinie badań i innowacji, w dziedzinie edukacji i kształcenia, poziom zróżnicowania produkcji na danym obszarze i poziom bezrobocia; |
| --- | --- |

13.

wnosi do Komisji, aby w celu oszacowania rozwoju regionów i przeprowadzenia obiektywnej oceny przeszkód dla tego rozwoju, zwłaszcza szczególnych utrudnień terytorialnych, oprócz PKB przestudiowano nowe wskaźniki terytorialne, tj. wskaźnik decentralizacji i dostępności, dotacje na infrastrukturę i transport, poziom aktywności w dziedzinie badań i innowacji, w dziedzinie edukacji i kształcenia, poziom zróżnicowania produkcji na danym obszarze i poziom bezrobocia;

| 14. | zwraca się do Komisji o stworzenie za pośrednictwem ESOPP systemu oceny wpływu wywieranego przez różne polityki wspólnotowe na spójność terytorialną w Unii, oraz podkreśla rolę Parlamentu Europejskiego w procesie monitorowania wyników; |
| --- | --- |

14.

zwraca się do Komisji o stworzenie za pośrednictwem ESOPP systemu oceny wpływu wywieranego przez różne polityki wspólnotowe na spójność terytorialną w Unii, oraz podkreśla rolę Parlamentu Europejskiego w procesie monitorowania wyników;

| 15. | ponawia żądanie, wyrażone w trzecim sprawozdaniu w sprawie spójności z lutego 2004 r., mający na celu przyjęcie przez Parlament i Radę „Wspólnotowej strategii spójności” określającej jasne priorytety i konkretne wytyczne dla państw i regionów, stanowiącej regionalny element strategii trwałego rozwoju Unii i opartej na zasadach i celach EPRP; |
| --- | --- |

15.

ponawia żądanie, wyrażone w trzecim sprawozdaniu w sprawie spójności z lutego 2004 r., mający na celu przyjęcie przez Parlament i Radę „Wspólnotowej strategii spójności” określającej jasne priorytety i konkretne wytyczne dla państw i regionów, stanowiącej regionalny element strategii trwałego rozwoju Unii i opartej na zasadach i celach EPRP;

| 16. | wnosi ponadto, aby przed 2007 r. Komisja opracowała Białą Księgę na temat celu spójności terytorialnej, która określałaby przede wszystkim jak należy zintegrować ów cel z krajowym planem strategicznym każdego Państwa Członkowskiego; |
| --- | --- |

16.

wnosi ponadto, aby przed 2007 r. Komisja opracowała Białą Księgę na temat celu spójności terytorialnej, która określałaby przede wszystkim jak należy zintegrować ów cel z krajowym planem strategicznym każdego Państwa Członkowskiego;

| 17. | zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji. |
| --- | --- |

17.

zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji.

---

(1)  Dz.U. C 284 E z 21.11.2002, str. 329.

(2)  Dz.U. C 104 E z 30.4.2004, str. 1000.

(3)  Dz.U. C 76 E z 25.3.2004, str. 111

(4)  Dz.U. C 183 z 17.7.1995, str. 39.

(5)  Dz.U. C 244 z 10.10.2003, str. 23.

P6_TA(2005)0359

Wzmocnione partnerstwo na rzecz regionów peryferyjnych

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie wzmocnionego partnerstwa na rzecz regionów peryferyjnych (2004/2253(INI))

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając komunikaty Komisji z dnia 26 maja 2004 r. zatytułowany „Wzmocniona współpraca z regionami najbardziej peryferyjnymi” (COM(2004)0343) oraz z dnia 6 sierpnia 2004 r. zatytułowany „Wzmocniona współpraca z regionami najbardziej peryferyjnymi: bilans i perspektywy” (COM(2004)0543) oraz załącznik do niego (SEC(2004)1030), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikaty Komisji z dnia 26 maja 2004 r. zatytułowany „Wzmocniona współpraca z regionami najbardziej peryferyjnymi” (COM(2004)0343) oraz z dnia 6 sierpnia 2004 r. zatytułowany „Wzmocniona współpraca z regionami najbardziej peryferyjnymi: bilans i perspektywy” (COM(2004)0543) oraz załącznik do niego (SEC(2004)1030),

| — | uwzględniając proces, który doprowadził do przyznania specjalnego statusu regionu peryferyjnego w prawie pierwotnym Unii Europejskiej (art. 299 ust. 2 Traktatu WE) oraz znaczenia i zakresu prawnego tego statusu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając proces, który doprowadził do przyznania specjalnego statusu regionu peryferyjnego w prawie pierwotnym Unii Europejskiej (art. 299 ust. 2 Traktatu WE) oraz znaczenia i zakresu prawnego tego statusu,

| — | uwzględniając wszystkie działania wspólnotowe na rzecz regionów peryferyjnych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wszystkie działania wspólnotowe na rzecz regionów peryferyjnych,

| — | uwzględniając punkt 58 Konkluzji Prezydencji z Rady Europejskiej w Sewilli w dniach 21-22 czerwca 2002 r., który stał się podstawą wyżej wymienionych komunikatów Komisji w 2004 r. w sprawie wzmocnionego partnerstwa na rzecz regionów peryferyjnych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając punkt 58 Konkluzji Prezydencji z Rady Europejskiej w Sewilli w dniach 21-22 czerwca 2002 r., który stał się podstawą wyżej wymienionych komunikatów Komisji w 2004 r. w sprawie wzmocnionego partnerstwa na rzecz regionów peryferyjnych,

| — | uwzględniając memorandum Hiszpanii, Francji i Portugalii oraz regionów peryferyjnych w sprawie rozwinięcia art. 299 ust. 2 Traktatu WE i wkładu regionów peryferyjnych we wspomniane memorandum przekazane Komisji dnia 2 czerwca 2003 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając memorandum Hiszpanii, Francji i Portugalii oraz regionów peryferyjnych w sprawie rozwinięcia art. 299 ust. 2 Traktatu WE i wkładu regionów peryferyjnych we wspomniane memorandum przekazane Komisji dnia 2 czerwca 2003 r.,

| — | uwzględniając sprawozdanie prezydentów regionów peryferyjnych w sprawie komunikatu Komisji Europejskiej „Wzmocniona współpraca z regionami najbardziej peryferyjnymi” przesłane Komisji dnia 17 czerwca 2004 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie prezydentów regionów peryferyjnych w sprawie komunikatu Komisji Europejskiej „Wzmocniona współpraca z regionami najbardziej peryferyjnymi” przesłane Komisji dnia 17 czerwca 2004 r.,

| — | uwzględniając ostatnie tiret punktu 47 Konkluzji Prezydencji z Rady Europejskiej w Brukseli w dniach 17-18 czerwca 2004 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając ostatnie tiret punktu 47 Konkluzji Prezydencji z Rady Europejskiej w Brukseli w dniach 17-18 czerwca 2004 r.,

| — | uwzględniając deklarację końcową X Konferencji Prezydentów Regionów Peryferyjnych, jaka odbyła się w Ponta Delgada w dniu 2 września 2004 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację końcową X Konferencji Prezydentów Regionów Peryferyjnych, jaka odbyła się w Ponta Delgada w dniu 2 września 2004 r.,

| — | uwzględniając opinie Komitetu Regionów z dnia 18 listopada 2004 r. w sprawie komunikatu Komisji „Wzmocniona współpraca z regionami peryferyjnymi” (1) oraz z dnia 13 grudnia 2000 r. w sprawie Problematyki regionów peryferyjnych w kontekście stosowania art. 299 Traktatu WE (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinie Komitetu Regionów z dnia 18 listopada 2004 r. w sprawie komunikatu Komisji „Wzmocniona współpraca z regionami peryferyjnymi” (1) oraz z dnia 13 grudnia 2000 r. w sprawie Problematyki regionów peryferyjnych w kontekście stosowania art. 299 Traktatu WE (2),

| — | uwzględniając opinie Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 19 lipca 2005 r. w sprawie komunikatu Komisji „Wzmocniona współpraca z regionami najbardziej peryferyjnymi” (CES/847/2005) oraz z dnia 29 maja 2002 r. w sprawie „Przyszłej strategii na rzecz regionów najbardziej peryferyjnych Unii Europejskiej” (CES/2002/682) (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinie Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 19 lipca 2005 r. w sprawie komunikatu Komisji „Wzmocniona współpraca z regionami najbardziej peryferyjnymi” (CES/847/2005) oraz z dnia 29 maja 2002 r. w sprawie „Przyszłej strategii na rzecz regionów najbardziej peryferyjnych Unii Europejskiej” (CES/2002/682) (3),

| — | uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje i opinie w sprawie charakteru regionów peryferyjnych, a w szczególności rezolucję z dnia 25 października 2000 r. dotyczącą środków przeznaczonych na zastosowanie art. 299 ust. Traktatu WE: regiony najbardziej peryferyjne Unii Europejskiej (4); |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje i opinie w sprawie charakteru regionów peryferyjnych, a w szczególności rezolucję z dnia 25 października 2000 r. dotyczącą środków przeznaczonych na zastosowanie art. 299 ust. Traktatu WE: regiony najbardziej peryferyjne Unii Europejskiej (4);

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 26 lutego 2004 r. zatytułowany „Budowanie naszej wspólnej przyszłości — wyzwania polityczne i środki budżetowe w rozszerzonej Unii w latach 2007-2013” (COM(2004)0101), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 26 lutego 2004 r. zatytułowany „Budowanie naszej wspólnej przyszłości — wyzwania polityczne i środki budżetowe w rozszerzonej Unii w latach 2007-2013” (COM(2004)0101),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 18 lutego 2004 r. zatytułowany „Trzeci raport na temat spójności gospodarczej i społecznej” (COM(2004)0107); swoją rezolucję z dnia 22 kwietnia 2004 r. dotyczącą trzeciego raportu na temat spójności gospodarczej i społecznej (5) i opinię Komitetu Regionów z dnia 16 czerwca 2004 r. dotyczącą trzeciego raportu na temat spójności gospodarczej j społecznej (6) oraz opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 30 czerwca 2004 r. dotyczącą trzeciego raportu Komisji na temat spójności gospodarczej i społecznej (7); |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 18 lutego 2004 r. zatytułowany „Trzeci raport na temat spójności gospodarczej i społecznej” (COM(2004)0107); swoją rezolucję z dnia 22 kwietnia 2004 r. dotyczącą trzeciego raportu na temat spójności gospodarczej i społecznej (5) i opinię Komitetu Regionów z dnia 16 czerwca 2004 r. dotyczącą trzeciego raportu na temat spójności gospodarczej j społecznej (6) oraz opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 30 czerwca 2004 r. dotyczącą trzeciego raportu Komisji na temat spójności gospodarczej i społecznej (7);

| — | uwzględniając pierwszy dokument sporządzony w regionach peryferyjnych w sprawie przyszłości spójności gospodarczej i społecznej przekazany Komisji w lutym 2002 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając pierwszy dokument sporządzony w regionach peryferyjnych w sprawie przyszłości spójności gospodarczej i społecznej przekazany Komisji w lutym 2002 r.,

| — | uwzględniając komunikat Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego z dnia 14 lipca 2004 r.„Perspektywy Finansowe na lata 2007-2013” (COM(2004)0487) i inne dokumenty w tej sprawie oraz utworzenie w PE Komisji tymczasowej do spraw wyzwań politycznych i środków budżetowych w rozszerzonej Unii Europejskiej w latach 2007-2013, która przyjęła swoje sprawozdanie w dniu 19 maja 2005 r. (A6-0153/2005), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego z dnia 14 lipca 2004 r.„Perspektywy Finansowe na lata 2007-2013” (COM(2004)0487) i inne dokumenty w tej sprawie oraz utworzenie w PE Komisji tymczasowej do spraw wyzwań politycznych i środków budżetowych w rozszerzonej Unii Europejskiej w latach 2007-2013, która przyjęła swoje sprawozdanie w dniu 19 maja 2005 r. (A6-0153/2005),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 czerwca 2005 r. w sprawie wyzwań politycznych i środków budżetowych w rozszerzonej Unii 2007-2013 (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 czerwca 2005 r. w sprawie wyzwań politycznych i środków budżetowych w rozszerzonej Unii 2007-2013 (8),

| — | uwzględniając projekt rozporządzenia Rady ustanawiający ogólne zasady dla Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego i Funduszu Spójności (COM(2004)0492); projekt rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (COM(2004)0495); projekt rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego (COM(2004)0493); projekt rozporządzenia Rady ustanawiającego Fundusz Spójności (COM(2004)0494), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt rozporządzenia Rady ustanawiający ogólne zasady dla Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego i Funduszu Spójności (COM(2004)0492); projekt rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (COM(2004)0495); projekt rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego (COM(2004)0493); projekt rozporządzenia Rady ustanawiającego Fundusz Spójności (COM(2004)0494),

| — | uwzględniając projekt rozporządzenia Rady w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (COM(2004)0490); oraz projekt rozporządzenia Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Rybołówstwa (COM(2004)0497), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt rozporządzenia Rady w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (COM(2004)0490); oraz projekt rozporządzenia Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Rybołówstwa (COM(2004)0497),

| — | uwzględniając decyzję szefów państw i rządów Państw Członkowskich Unii Europejskiej z dnia 18 czerwca 2004 r. o przyjęciu Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy (dalej „Traktat Konstytucyjny”), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję szefów państw i rządów Państw Członkowskich Unii Europejskiej z dnia 18 czerwca 2004 r. o przyjęciu Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy (dalej „Traktat Konstytucyjny”),

| — | uwzględniając, iż w Traktacie Konstytucyjnym wprowadzony został nowy filar polityki spójności — filar spójności terytorialnej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając, iż w Traktacie Konstytucyjnym wprowadzony został nowy filar polityki spójności — filar spójności terytorialnej,

| — | uwzględniając, iż w art. III-424 i w art. IV-440 ust. 2 Traktatu Konstytucyjnegouznano i wzmocniono status regionu peryferyjnego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając, iż w art. III-424 i w art. IV-440 ust. 2 Traktatu Konstytucyjnegouznano i wzmocniono status regionu peryferyjnego,

| — | uwzględniając art. 45 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 45 Regulaminu,

| — | uwzględniając opinie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Komisji Rybołówstwa (A6-0246/2005), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Komisji Rybołówstwa (A6-0246/2005),

| A. | mając na uwadze, że prawo pierwotne EU, a ostatnio również Traktat ustanawiający Konstytucję dla Europy uznały naturę trudności dotykających regiony peryferyjne (duża odległość, status wyspiarski, niewielka powierzchnia, nieregularna rzeźba terenu i trudny klimat, a także zależność gospodarcza od małej liczby produktów), które z powodu swojego stałego i dominującego charakteru oraz skumulowanej obecności odróżniają te regiony od innych regionów Unii znajdujących się w trudnej sytuacji geograficznej bądź związanej z zaludnieniem; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że prawo pierwotne EU, a ostatnio również Traktat ustanawiający Konstytucję dla Europy uznały naturę trudności dotykających regiony peryferyjne (duża odległość, status wyspiarski, niewielka powierzchnia, nieregularna rzeźba terenu i trudny klimat, a także zależność gospodarcza od małej liczby produktów), które z powodu swojego stałego i dominującego charakteru oraz skumulowanej obecności odróżniają te regiony od innych regionów Unii znajdujących się w trudnej sytuacji geograficznej bądź związanej z zaludnieniem;

| B. | mając na uwadze wagę różnych działań Wspólnoty podejmowanych na rzecz regionów peryferyjnych, równocześnie jednak zwracając uwagę na to, iż są one niewystarczające, szczególnie w obszarach o strategicznym znaczeniu dla rozwoju, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze wagę różnych działań Wspólnoty podejmowanych na rzecz regionów peryferyjnych, równocześnie jednak zwracając uwagę na to, iż są one niewystarczające, szczególnie w obszarach o strategicznym znaczeniu dla rozwoju,

| C. | mając na uwadze, że wspieranie tych regionów przez Unię Europejską jest nadal bardzo istotne, biorąc pod uwagę ich nierówną pozycję w stosunku do Wspólnoty jako całości, w celu stymulowania ich rozwoju i podniesienia ich do poziomu trwałej zbieżności; mając na uwadze, że wsparcie to musi również umożliwiać włączenie regionów peryferyjnych do tak wysoce konkurencyjnych procesów jak rynek wewnętrzny, unia gospodarcza i walutowa, Strategia Lizbońska, rozszerzenie i globalizacja, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że wspieranie tych regionów przez Unię Europejską jest nadal bardzo istotne, biorąc pod uwagę ich nierówną pozycję w stosunku do Wspólnoty jako całości, w celu stymulowania ich rozwoju i podniesienia ich do poziomu trwałej zbieżności; mając na uwadze, że wsparcie to musi również umożliwiać włączenie regionów peryferyjnych do tak wysoce konkurencyjnych procesów jak rynek wewnętrzny, unia gospodarcza i walutowa, Strategia Lizbońska, rozszerzenie i globalizacja,

| D. | mając na uwadze konieczność zagwarantowania korzystania z żywych zasobów wodnych w sposób trwały z punktu widzenia gospodarczego, społecznego i ochrony środowiska, a w szczególności konieczność ochrony zasobów rybackich w regionach peryferyjnych, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze konieczność zagwarantowania korzystania z żywych zasobów wodnych w sposób trwały z punktu widzenia gospodarczego, społecznego i ochrony środowiska, a w szczególności konieczność ochrony zasobów rybackich w regionach peryferyjnych,

| E. | mając na uwdze, iż regiony najbardziej peryferyjne posiadają wrażliwą gospodarkę przy niewielkich możliwościach zróżnicowania, gdzie — w niektórych przypadkach — rybołówstwo i wspólnota rybacka odgrywają ważną rolę społeczno-ekonomiczną i warunkują inne rodzaje działalności gospodarczej na różnych jej szczeblach, |
| --- | --- |

E.

mając na uwdze, iż regiony najbardziej peryferyjne posiadają wrażliwą gospodarkę przy niewielkich możliwościach zróżnicowania, gdzie — w niektórych przypadkach — rybołówstwo i wspólnota rybacka odgrywają ważną rolę społeczno-ekonomiczną i warunkują inne rodzaje działalności gospodarczej na różnych jej szczeblach,

| F. | z zadowoleniem przyjmując potencjał strategii przyszłego rozwoju regionów peryferyjnych określonej w ostatnim czasie przez Komisję w powyższych komunikatach dotyczących wzmocnionego partnerstwa na rzecz regionów peryferyjnych, na podstawie priorytetów dla działań „konkurencyjność”, „dostępność i rekompensata innych trudności” oraz „integracja z odpowiednim obszarem geograficznym”, której realizacja wymaga udziału zarówno zweryfikowanej polityki spójności gospodarczej i społecznej, jak i innych polityk Wspólnoty, |
| --- | --- |

F.

z zadowoleniem przyjmując potencjał strategii przyszłego rozwoju regionów peryferyjnych określonej w ostatnim czasie przez Komisję w powyższych komunikatach dotyczących wzmocnionego partnerstwa na rzecz regionów peryferyjnych, na podstawie priorytetów dla działań „konkurencyjność”, „dostępność i rekompensata innych trudności” oraz „integracja z odpowiednim obszarem geograficznym”, której realizacja wymaga udziału zarówno zweryfikowanej polityki spójności gospodarczej i społecznej, jak i innych polityk Wspólnoty,

| G. | zwracając uwagę, że w kontekście zweryfikowanej polityki spójności udział ten jest nadal niewystarczający, gdyż w swojej obecnej formie ogranicza się on do ustanowienia szczegółowego programu rekompensaty dodatkowych kosztów i planu działania na rzecz szerokiego sąsiedztwa, |
| --- | --- |

G.

zwracając uwagę, że w kontekście zweryfikowanej polityki spójności udział ten jest nadal niewystarczający, gdyż w swojej obecnej formie ogranicza się on do ustanowienia szczegółowego programu rekompensaty dodatkowych kosztów i planu działania na rzecz szerokiego sąsiedztwa,

| H. | mając na uwadze ciągłe wezwania zarówno o specjalną strategię, jak i program dla regionów peryferyjnych, |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze ciągłe wezwania zarówno o specjalną strategię, jak i program dla regionów peryferyjnych,

| I. | z zadowoleniem jednakże przyjmując cele, które mają zostać osiągnięte poprzez szczegółowy program rekompensaty dodatkowych kosztów i plan działania na rzecz szerokiego sąsiedztwa, |
| --- | --- |

I.

z zadowoleniem jednakże przyjmując cele, które mają zostać osiągnięte poprzez szczegółowy program rekompensaty dodatkowych kosztów i plan działania na rzecz szerokiego sąsiedztwa,

| J. | mając na uwadze, że sytuację regionów peryferyjnych należy uwzględnić w celu polityki spójności, jakim jest „Europejska współpraca terytorialna”, tym samym łącząc go z planem działania na rzecz szerokiego sąsiedztwa; mając na uwadze, że Komisja powinna w tym kontekście przeznaczać środki indywidualnie dla każdego przypadku, według zasad podobnych do zasad programu szczegółowego i powinna ustanowić kryteria, które nie będą ograniczać udziału regionów najbardziej peryferyjnych; mając na uwadze, że Komisja musi zapewnić, iż regiony te będą w praktyce kwalifikować się do współpracy transgranicznej, |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że sytuację regionów peryferyjnych należy uwzględnić w celu polityki spójności, jakim jest „Europejska współpraca terytorialna”, tym samym łącząc go z planem działania na rzecz szerokiego sąsiedztwa; mając na uwadze, że Komisja powinna w tym kontekście przeznaczać środki indywidualnie dla każdego przypadku, według zasad podobnych do zasad programu szczegółowego i powinna ustanowić kryteria, które nie będą ograniczać udziału regionów najbardziej peryferyjnych; mając na uwadze, że Komisja musi zapewnić, iż regiony te będą w praktyce kwalifikować się do współpracy transgranicznej,

| K. | mając na uwadze, że w kontekście planu działania na rzecz szerokiego sąsiedztwa (a tym samym celu polityki spójności, jakim jest „europejska współpraca terytorialna”) oraz dodatkowo w kontekście Polityki Nowego Sąsiedztwa Unii Europejskiej, konieczne jest wspieranie nie tylko integracji regionów najbardziej peryferyjnych w ramach ich odpowiednich obszarów geograficznych, ale także ich społeczno-gospodarczych i kulturalnych powiązań z krajami, w których znajdują się społeczności emigrantów z tych regionów lub z którymi łączą je tradycyjne więzi (np. Wenezuela, Brazylia, Stany Zjednoczone, Republika Południowej Afryki, Kanada i Australia), |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że w kontekście planu działania na rzecz szerokiego sąsiedztwa (a tym samym celu polityki spójności, jakim jest „europejska współpraca terytorialna”) oraz dodatkowo w kontekście Polityki Nowego Sąsiedztwa Unii Europejskiej, konieczne jest wspieranie nie tylko integracji regionów najbardziej peryferyjnych w ramach ich odpowiednich obszarów geograficznych, ale także ich społeczno-gospodarczych i kulturalnych powiązań z krajami, w których znajdują się społeczności emigrantów z tych regionów lub z którymi łączą je tradycyjne więzi (np. Wenezuela, Brazylia, Stany Zjednoczone, Republika Południowej Afryki, Kanada i Australia),

| L. | mając na uwadze, że Komisja powinna, w kontekście planu działania na rzecz szerokiego sąsiedztwa, zaproponować możliwe rozwiązania trudności, z jakimi borykają się obecnie niektóre regiony peryferyjne w zakresie nielegalnej imigracji i innych związanych z nią problemów, |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że Komisja powinna, w kontekście planu działania na rzecz szerokiego sąsiedztwa, zaproponować możliwe rozwiązania trudności, z jakimi borykają się obecnie niektóre regiony peryferyjne w zakresie nielegalnej imigracji i innych związanych z nią problemów,

| M. | mając na uwadze, że dodatkowo w odniesieniu do ogólnych ram dostępu do funduszy strukturalnych obecny etap negocjacji perspektyw finansowych i reformy polityki spójności jest bardzo ważny dla przyszłości regionów peryferyjnych i w związku z tym konieczna jest obrona i zabezpieczenie wyjątkowej sytuacji tych regionów poprzez dalsze zapewnianie priorytetowego wsparcia finansowego, |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że dodatkowo w odniesieniu do ogólnych ram dostępu do funduszy strukturalnych obecny etap negocjacji perspektyw finansowych i reformy polityki spójności jest bardzo ważny dla przyszłości regionów peryferyjnych i w związku z tym konieczna jest obrona i zabezpieczenie wyjątkowej sytuacji tych regionów poprzez dalsze zapewnianie priorytetowego wsparcia finansowego,

| N. | uwzględniając prawo do wyróżniającego traktowania w tym obszarze, określonym w art. 299 ust. 2 Traktatu WE, który uwzględnia możliwość przyjęcia odpowiednich działań dla regionów peryferyjnych szczególnie w odniesieniu do warunków dostępu do funduszy strukturalnych; przypominając dotychczasowe stanowisko Unii wobec regionów peryferyjnych w kwestii funduszy strukturalnych oraz że zostały im przyznane, w świetle ich szczególnej sytuacji, wyższe stawki współfinansowania w ramach polityki spójności niż innym regionom; |
| --- | --- |

N.

uwzględniając prawo do wyróżniającego traktowania w tym obszarze, określonym w art. 299 ust. 2 Traktatu WE, który uwzględnia możliwość przyjęcia odpowiednich działań dla regionów peryferyjnych szczególnie w odniesieniu do warunków dostępu do funduszy strukturalnych; przypominając dotychczasowe stanowisko Unii wobec regionów peryferyjnych w kwestii funduszy strukturalnych oraz że zostały im przyznane, w świetle ich szczególnej sytuacji, wyższe stawki współfinansowania w ramach polityki spójności niż innym regionom;

Aspekty ogólne

| 1. | zwraca się do Komisji o zaangażowanie — wykorzystując prawo inicjatywy, jakie przyznaje jej art. 299 ust. 2 Traktatu WE — w rozpoczęcie procedur, które doprowadzą do pełnego spełnienia wymagań regionów peryferyjnych zarówno w zakresie polityki spójności, jak i pozostałych polityk, działań wspólnotowych i dziedzin związanych z rozwojem tych regionów, takich jak: rolnictwo, rybołówstwo, konkurencja i pomoc państwa, polityka na rzecz przedsiębiorstw, usługi użyteczności publicznej, usługi związane z ogólnym interesem gospodarczym, podatki, opłaty celne, środowisko naturalne, energetyka, badania naukowe i rozwój technologiczny, kształcenie zawodowe, transport, sieci transeuropejskie, nowe technologie informacyjne i komunikacyjne, współpraca regionalna, itd.; |
| --- | --- |

1.

zwraca się do Komisji o zaangażowanie — wykorzystując prawo inicjatywy, jakie przyznaje jej art. 299 ust. 2 Traktatu WE — w rozpoczęcie procedur, które doprowadzą do pełnego spełnienia wymagań regionów peryferyjnych zarówno w zakresie polityki spójności, jak i pozostałych polityk, działań wspólnotowych i dziedzin związanych z rozwojem tych regionów, takich jak: rolnictwo, rybołówstwo, konkurencja i pomoc państwa, polityka na rzecz przedsiębiorstw, usługi użyteczności publicznej, usługi związane z ogólnym interesem gospodarczym, podatki, opłaty celne, środowisko naturalne, energetyka, badania naukowe i rozwój technologiczny, kształcenie zawodowe, transport, sieci transeuropejskie, nowe technologie informacyjne i komunikacyjne, współpraca regionalna, itd.;

| 2. | zwraca się do Komisji o dokonanie oceny wpływu ustawodawstwa Wspólnoty, które może nieść ze sobą konsekwencje dla regionów najbardziej peryferyjnych; postuluje, aby szczególna sytuacja regionów peryferyjnych była uwzględniana na wszystkich poziomach wdrażania polityk i działań Wspólnoty; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o dokonanie oceny wpływu ustawodawstwa Wspólnoty, które może nieść ze sobą konsekwencje dla regionów najbardziej peryferyjnych; postuluje, aby szczególna sytuacja regionów peryferyjnych była uwzględniana na wszystkich poziomach wdrażania polityk i działań Wspólnoty;

| 3. | przypomina, że większość środków pozytywnej dyskryminacji przyjętych dla tych regionów nie wpływa na podstawowe zasady funkcjonowania UE; |
| --- | --- |

3.

przypomina, że większość środków pozytywnej dyskryminacji przyjętych dla tych regionów nie wpływa na podstawowe zasady funkcjonowania UE;

| 4. | zwraca się do Komisji o włączenie regionów peryferyjnych do wysiłków Unii związanych z osiągnięciem celów Strategii Lizbońskiej i celów z Göteborga; |
| --- | --- |

4.

zwraca się do Komisji o włączenie regionów peryferyjnych do wysiłków Unii związanych z osiągnięciem celów Strategii Lizbońskiej i celów z Göteborga;

Perspektywy finansowe i polityka spójności

| 5. | zwraca się do Rady o zapewnienie, że przyjęcie perspektyw finansowych na lata 2007-2013 przyniesie gwarantowany status dla działań, których celem jest osiągnięcie celów Unii, w tym gospodarczego, społecznego i terytorialnego rozwoju regionów peryferyjnych; |
| --- | --- |

5.

zwraca się do Rady o zapewnienie, że przyjęcie perspektyw finansowych na lata 2007-2013 przyniesie gwarantowany status dla działań, których celem jest osiągnięcie celów Unii, w tym gospodarczego, społecznego i terytorialnego rozwoju regionów peryferyjnych;

| 6. | zwraca się do Komisji o utrzymanie jednolitego traktowania regionów peryferyjnych, jakie charakteryzowało działania Unii, zarówno w zakresie specjalnego programu kompensacji kosztów przekraczających zaplanowany pułap i planu działania na rzecz szerokiego sąsiedztwa, jak i w zakresie ogólnych ram dostępu do funduszy strukturalnych; |
| --- | --- |

6.

zwraca się do Komisji o utrzymanie jednolitego traktowania regionów peryferyjnych, jakie charakteryzowało działania Unii, zarówno w zakresie specjalnego programu kompensacji kosztów przekraczających zaplanowany pułap i planu działania na rzecz szerokiego sąsiedztwa, jak i w zakresie ogólnych ram dostępu do funduszy strukturalnych;

| 7. | zdecydowanie wspiera proponowane przez Komisję specjalne działanie polegające na przyznaniu kwoty w wysokości 1 100 mln euro na rzecz regionów peryferyjnych, a także możliwość finansowania pomocy operacyjnej, jak stanowi art. 11 wyżej wymienionego projektu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego; wzywa do nadania pełnego i praktycznego wymiaru potrzebie, o której mowa w art. 299 ust. 2 Traktatu WE, związanej z traktowaniem regionów peryferyjnych jako przypadku szczególnego jeżeli chodzi o ich dostęp do funduszy strukturalnych, w tym również tych regionów, których PKB wynosi już ponad 75 % średniej wspólnotowej; |
| --- | --- |

7.

zdecydowanie wspiera proponowane przez Komisję specjalne działanie polegające na przyznaniu kwoty w wysokości 1 100 mln euro na rzecz regionów peryferyjnych, a także możliwość finansowania pomocy operacyjnej, jak stanowi art. 11 wyżej wymienionego projektu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego; wzywa do nadania pełnego i praktycznego wymiaru potrzebie, o której mowa w art. 299 ust. 2 Traktatu WE, związanej z traktowaniem regionów peryferyjnych jako przypadku szczególnego jeżeli chodzi o ich dostęp do funduszy strukturalnych, w tym również tych regionów, których PKB wynosi już ponad 75 % średniej wspólnotowej;

| 8. | zwraca się o zwiększenie kwot w programie specjalnym wyłącznie dla regionów peryferyjnych, aby ich rozdział nie był niekorzystny dla któregokolwiek z takich regionów; |
| --- | --- |

8.

zwraca się o zwiększenie kwot w programie specjalnym wyłącznie dla regionów peryferyjnych, aby ich rozdział nie był niekorzystny dla któregokolwiek z takich regionów;

| 9. | postuluje, aby pPlan działania na rzecz szerokiego sąsiedztwa oparty był na koncepcji bliskości w szerokim tego słowa znaczeniu, tak by możliwe było wspieranie projektów obejmujących jednostki z krajów, które przyjmują licznych emigrantów z regionów peryferyjnych i dla których w związku z tym regiony te są bardzo bliskie; |
| --- | --- |

9.

postuluje, aby pPlan działania na rzecz szerokiego sąsiedztwa oparty był na koncepcji bliskości w szerokim tego słowa znaczeniu, tak by możliwe było wspieranie projektów obejmujących jednostki z krajów, które przyjmują licznych emigrantów z regionów peryferyjnych i dla których w związku z tym regiony te są bardzo bliskie;

| 10. | nalega, aby w ramach planu działania na rzecz szerokiego sąsiedztwa przyznać szczególne środki finansowe dla współpracy transnarodowej i transgranicznej oraz aby długo oczekiwana koordynacja między działaniami finansowanymi przez Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego na rzecz regionów peryferyjnych z ich odpowiednikami finansowanymi przez Europejski Fundusz Rozwoju (EFR) na rzecz krajów AKP lub posiadłości i terytoriów zamorskimi w końcu została urzeczywistniona, niezależnie od tego czy EFR zostanie włączony do budżetu czy nie; |
| --- | --- |

10.

nalega, aby w ramach planu działania na rzecz szerokiego sąsiedztwa przyznać szczególne środki finansowe dla współpracy transnarodowej i transgranicznej oraz aby długo oczekiwana koordynacja między działaniami finansowanymi przez Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego na rzecz regionów peryferyjnych z ich odpowiednikami finansowanymi przez Europejski Fundusz Rozwoju (EFR) na rzecz krajów AKP lub posiadłości i terytoriów zamorskimi w końcu została urzeczywistniona, niezależnie od tego czy EFR zostanie włączony do budżetu czy nie;

| 11. | postuluje, aby w ramach planu działania zajęto się problemami związanymi z nielegalną imigracją, z jakimi borykają się niektóre regiony peryferyjne; |
| --- | --- |

11.

postuluje, aby w ramach planu działania zajęto się problemami związanymi z nielegalną imigracją, z jakimi borykają się niektóre regiony peryferyjne;

Kapitał ludzki

| 12. | zwraca się do Komisji o promowanie tego ważnego składnika rozwoju regionów peryferyjnych poprzez zachęcanie do prowadzenia szkoleń i szczególnej konsolidacji w obszarach poświęconych wyłącznie propagowaniu konkurencji i wzrostu; |
| --- | --- |

12.

zwraca się do Komisji o promowanie tego ważnego składnika rozwoju regionów peryferyjnych poprzez zachęcanie do prowadzenia szkoleń i szczególnej konsolidacji w obszarach poświęconych wyłącznie propagowaniu konkurencji i wzrostu;

Rolnictwo i rybołówstwo

| 13. | przypomina Komisji, że gospodarki regionów peryferyjnych opierają się na sektorach o małej skali, w tym rolnictwie i rybołówstwie, co wymaga wsparcia na różnych poziomach, a szczególnie zachęt zawodowych dla młodych ludzi; |
| --- | --- |

13.

przypomina Komisji, że gospodarki regionów peryferyjnych opierają się na sektorach o małej skali, w tym rolnictwie i rybołówstwie, co wymaga wsparcia na różnych poziomach, a szczególnie zachęt zawodowych dla młodych ludzi;

| 14. | zwraca się do Komisji, w kontekście obecnie prowadzonej rewizji składnika rolniczego Programu Opcji Szczególnie Odnoszących się do Regionów Oddalonych i Wysp (POSEI) dla rolnictwa, o zapewnienie stabilności przeznaczonych środków poprzez uwzględnienie możliwego dostosowania do wyjątkowych potrzeb i uproszczenie działań administracyjnych; |
| --- | --- |

14.

zwraca się do Komisji, w kontekście obecnie prowadzonej rewizji składnika rolniczego Programu Opcji Szczególnie Odnoszących się do Regionów Oddalonych i Wysp (POSEI) dla rolnictwa, o zapewnienie stabilności przeznaczonych środków poprzez uwzględnienie możliwego dostosowania do wyjątkowych potrzeb i uproszczenie działań administracyjnych;

| 15. | zwraca się do Komisji, w kontekście przyszłych zasad Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, o uwzględnienie szczególnej sytuacji regionów peryferyjnych poprzez przeznaczenie dla nich wystarczających środków na osiągnięcie celów polityki rozwoju obszarów wiejskich, zachowując jednakowe traktowanie tych regionów przy określaniu stawek wkładu Funduszu według zasad podobnych do zasad Europejskiego Funduszu Rybołówstwa (EFR); |
| --- | --- |

15.

zwraca się do Komisji, w kontekście przyszłych zasad Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, o uwzględnienie szczególnej sytuacji regionów peryferyjnych poprzez przeznaczenie dla nich wystarczających środków na osiągnięcie celów polityki rozwoju obszarów wiejskich, zachowując jednakowe traktowanie tych regionów przy określaniu stawek wkładu Funduszu według zasad podobnych do zasad Europejskiego Funduszu Rybołówstwa (EFR);

| 16. | zwraca się do Komisji, w kontekście zewnętrznego wymiaru wspólnej organizacji rynku bananów, o wprowadzenie jednolitej taryfy celnej na poziomie na tyle wysokim, aby możliwe było utrzymanie produkcji bananów we Wspólnocie oraz zaproponowanie działań kompensacyjnych dla producentów wspólnotowych, jeżeli będzie to konieczne; |
| --- | --- |

16.

zwraca się do Komisji, w kontekście zewnętrznego wymiaru wspólnej organizacji rynku bananów, o wprowadzenie jednolitej taryfy celnej na poziomie na tyle wysokim, aby możliwe było utrzymanie produkcji bananów we Wspólnocie oraz zaproponowanie działań kompensacyjnych dla producentów wspólnotowych, jeżeli będzie to konieczne;

| 17. | wyraża ubolewanie z powodu zniesienia dopłat dla branży cukrowniczej; wzywa do przywrócenia tego instrumentu i pełnej rekompensaty za straty w dochodach, aby rzeczywiście wziąć pod uwagę specyficzne „ułomności”, z jakimi borykają się regiony peryferyjne; uważa ponadto, iż, w przypadku Azorów, podstawowe jest zapewnienie produkcji i rafinacji cukru w warunkach dostępu do rynku krajowego porównywalnych z warunkami istniejącymi przed integracją z Unią Europejską, na wzór systemu istniejącego na Wyspach Kanaryjskich, bez narażania prowadzenia działalności w tym regionie; |
| --- | --- |

17.

wyraża ubolewanie z powodu zniesienia dopłat dla branży cukrowniczej; wzywa do przywrócenia tego instrumentu i pełnej rekompensaty za straty w dochodach, aby rzeczywiście wziąć pod uwagę specyficzne „ułomności”, z jakimi borykają się regiony peryferyjne; uważa ponadto, iż, w przypadku Azorów, podstawowe jest zapewnienie produkcji i rafinacji cukru w warunkach dostępu do rynku krajowego porównywalnych z warunkami istniejącymi przed integracją z Unią Europejską, na wzór systemu istniejącego na Wyspach Kanaryjskich, bez narażania prowadzenia działalności w tym regionie;

| 18. | sugeruje, aby te same kroki — związane z zagwarantowaniem różnorodnego traktowania i umożliwienia kontynuowania działalności w R.U.P. — podjęte zostały na rzecz sektora mlecznego i owocowo-warzywnego, w zależności od specyfiki każdego z regionów; |
| --- | --- |

18.

sugeruje, aby te same kroki — związane z zagwarantowaniem różnorodnego traktowania i umożliwienia kontynuowania działalności w R.U.P. — podjęte zostały na rzecz sektora mlecznego i owocowo-warzywnego, w zależności od specyfiki każdego z regionów;

| 19. | zwraca się do Komisji o podjęcie działań promujących konkurencyjność produktów rolnych z regionów peryferyjnych, tak aby mogły one konkurować na rynku z podobnymi produktami pochodzącymi z krajów, które podpisały układy o stowarzyszeniu z UE lub które korzystają z systemów preferencyjnych; |
| --- | --- |

19.

zwraca się do Komisji o podjęcie działań promujących konkurencyjność produktów rolnych z regionów peryferyjnych, tak aby mogły one konkurować na rynku z podobnymi produktami pochodzącymi z krajów, które podpisały układy o stowarzyszeniu z UE lub które korzystają z systemów preferencyjnych;

| 20. | zwraca się do Komisji, w kontekście przyszłego regulaminu EFR, o uwzględnienie szczególnych potrzeb regionów peryferyjnych w tym sektorze; |
| --- | --- |

20.

zwraca się do Komisji, w kontekście przyszłego regulaminu EFR, o uwzględnienie szczególnych potrzeb regionów peryferyjnych w tym sektorze;

| 21. | ponownie podkreśla potrzebę stworzenia stałej strefy ochrony w celu umożliwienia pozytywnej dyskryminacji w dostępie flot rybackich regionów peryferyjnych do zasobów morskich w celu ochrony lokalnej gospodarki każdego z nich; |
| --- | --- |

21.

ponownie podkreśla potrzebę stworzenia stałej strefy ochrony w celu umożliwienia pozytywnej dyskryminacji w dostępie flot rybackich regionów peryferyjnych do zasobów morskich w celu ochrony lokalnej gospodarki każdego z nich;

| 22. | zwraca uwagę na ogromne bogactwo i równoczesną kruchość ekosystemów morskich regionów peryferyjnych oraz na wynikającą z tego potrzebę zwrócenia szczególnej uwagi na dozwolone narzędzia i techniki połowowe oraz na dostęp do wód otaczających i sąsiadujących; |
| --- | --- |

22.

zwraca uwagę na ogromne bogactwo i równoczesną kruchość ekosystemów morskich regionów peryferyjnych oraz na wynikającą z tego potrzebę zwrócenia szczególnej uwagi na dozwolone narzędzia i techniki połowowe oraz na dostęp do wód otaczających i sąsiadujących;

| 23. | biorąc pod uwagę specyfikę wyłącznych stref ekonomicznych regionów najbardziej oddalonych (w niektórych przypadkach brak platformy kontynentalnej) oraz ograniczenia stref połowów (często zmniejszonych przez występowanie gór podwodnych), nalega, by Komisja bez wahania zastosowała zasadę przezorności i względnej stabilności, gwarantując w ten sposób równowagę biologiczną i ekologiczną gatunków i ochronę struktury społeczno-gospodarczej związanej w tych regionach z sektorem rybackim; nalega, by Komisja — w swoich własnych projektach legislacyjnych — wzięła również pod uwagę fakt, iż w niektórych regionach peryferyjnych, jak na przykład na Oceanie Indyjskim, rybołówstwo jest działalnością zapoczątkowaną niedawno i że w tych regionach występują jeszcze bogate zasoby ryb; |
| --- | --- |

23.

biorąc pod uwagę specyfikę wyłącznych stref ekonomicznych regionów najbardziej oddalonych (w niektórych przypadkach brak platformy kontynentalnej) oraz ograniczenia stref połowów (często zmniejszonych przez występowanie gór podwodnych), nalega, by Komisja bez wahania zastosowała zasadę przezorności i względnej stabilności, gwarantując w ten sposób równowagę biologiczną i ekologiczną gatunków i ochronę struktury społeczno-gospodarczej związanej w tych regionach z sektorem rybackim; nalega, by Komisja — w swoich własnych projektach legislacyjnych — wzięła również pod uwagę fakt, iż w niektórych regionach peryferyjnych, jak na przykład na Oceanie Indyjskim, rybołówstwo jest działalnością zapoczątkowaną niedawno i że w tych regionach występują jeszcze bogate zasoby ryb;

| 24. | podkreśla potrzebę wsparcia na rzecz odnowy i modernizacji floty rybackiej na rzecz rentowności i konkurencyjności sektora; |
| --- | --- |

24.

podkreśla potrzebę wsparcia na rzecz odnowy i modernizacji floty rybackiej na rzecz rentowności i konkurencyjności sektora;

| 25. | biorąc pod uwagę kruchość wynikającą ze statusu regionów peryferyjnych, zwraca się do Komisji o utrzymanie w tych strefach wsparcia dla przemysłu przetwórstwa rybnego na tym samym lub wyższym poziomie co rozpatrywany w Finansowym Instrumencie Orientacji Rybołówstwa; |
| --- | --- |

25.

biorąc pod uwagę kruchość wynikającą ze statusu regionów peryferyjnych, zwraca się do Komisji o utrzymanie w tych strefach wsparcia dla przemysłu przetwórstwa rybnego na tym samym lub wyższym poziomie co rozpatrywany w Finansowym Instrumencie Orientacji Rybołówstwa;

| 26. | zwraca się o wzięcie pod uwagę przetwórstwa rybnego w regionach peryferyjnych podczas przeprowadzania rewizji systemu dotacji państwowych na rzecz sektora rybackiego; |
| --- | --- |

26.

zwraca się o wzięcie pod uwagę przetwórstwa rybnego w regionach peryferyjnych podczas przeprowadzania rewizji systemu dotacji państwowych na rzecz sektora rybackiego;

| 27. | zwraca się do Komisji o przyjęcie ciągłości wsparcia z POSEI- Rybołówstwo; uważa, iż kompensacje przez koszty dodatkowe spowodowane oddalonym położeniem i związane ze zbytem niektórych produktów rybnych powinny być zwiększone; |
| --- | --- |

27.

zwraca się do Komisji o przyjęcie ciągłości wsparcia z POSEI- Rybołówstwo; uważa, iż kompensacje przez koszty dodatkowe spowodowane oddalonym położeniem i związane ze zbytem niektórych produktów rybnych powinny być zwiększone;

| 28. | zwraca się do Komisji o — tak szybko, jak to tylko możliwe, — doprowadzenie do powstania Regionalnych Rad Konsultacyjnych; uważa, iż w przypadku regionalnej rady konsultacyjnej na wodach południowo-zachodnich, należy stworzyć podjednostkę ds. wysp, która zajmować się będzie poszczególnymi połowami w regionach peryferyjnych; |
| --- | --- |

28.

zwraca się do Komisji o — tak szybko, jak to tylko możliwe, — doprowadzenie do powstania Regionalnych Rad Konsultacyjnych; uważa, iż w przypadku regionalnej rady konsultacyjnej na wodach południowo-zachodnich, należy stworzyć podjednostkę ds. wysp, która zajmować się będzie poszczególnymi połowami w regionach peryferyjnych;

Konkurencja i pomoc państwa

| 29. | postuluje, aby w ramach pomocy udzielanej przez państwo i przeznaczonej dla regionów w dalszym ciągu umożliwiać regionom peryferyjnym korzystanie z niezmniejszających się i nieograniczonych w czasie dotacji operacyjnych oraz by możliwe było objęcie tymi dotacjami sektora transportowego, pod warunkiem że zasady zamówień publicznych będą gwarantować uczciwe ustalanie cen przez zainteresowane firmy; ma nadzieję, iż regiony te w dalszym ciągu będą mogły korzystać z większego zakresu pomocy, niż kwoty przyznane na inwestycje początkowe; postuluje, aby ruchome aktywa transportowe włączone zostały do grupy kosztów należących do inwestycji początkowej; zwraca się również o wyrażenie zgody na kompensowanie przez regiony peryferyjne kosztów przekraczających zaplanowany pułap, wygenerowanych przez transport towarów wewnątrz rynku unijnego; |
| --- | --- |

29.

postuluje, aby w ramach pomocy udzielanej przez państwo i przeznaczonej dla regionów w dalszym ciągu umożliwiać regionom peryferyjnym korzystanie z niezmniejszających się i nieograniczonych w czasie dotacji operacyjnych oraz by możliwe było objęcie tymi dotacjami sektora transportowego, pod warunkiem że zasady zamówień publicznych będą gwarantować uczciwe ustalanie cen przez zainteresowane firmy; ma nadzieję, iż regiony te w dalszym ciągu będą mogły korzystać z większego zakresu pomocy, niż kwoty przyznane na inwestycje początkowe; postuluje, aby ruchome aktywa transportowe włączone zostały do grupy kosztów należących do inwestycji początkowej; zwraca się również o wyrażenie zgody na kompensowanie przez regiony peryferyjne kosztów przekraczających zaplanowany pułap, wygenerowanych przez transport towarów wewnątrz rynku unijnego;

| 30. | postuluje, w kontekście rewizji wytycznych dotyczących pomocy udzielanej przez państwo i przeznaczonej dla regionów, które mają być stosowane od 2007 r., o zezwolenie na rekompensatę dodatkowych kosztów poniesionych przez regiony peryferyjne w związku z transportem towarów w ramach rynku UE, a nie tylko w ramach granic danego kraju; |
| --- | --- |

30.

postuluje, w kontekście rewizji wytycznych dotyczących pomocy udzielanej przez państwo i przeznaczonej dla regionów, które mają być stosowane od 2007 r., o zezwolenie na rekompensatę dodatkowych kosztów poniesionych przez regiony peryferyjne w związku z transportem towarów w ramach rynku UE, a nie tylko w ramach granic danego kraju;

| 31. | dodatkowo postuluje, w kontekście rewizji wytycznych dotyczących pomocy państwa dla regionów, o podejście do istniejącej praktyki w zakresie regionów peryferyjnych z należytą uwagą i uwzględnienie odpowiednich okoliczności; |
| --- | --- |

31.

dodatkowo postuluje, w kontekście rewizji wytycznych dotyczących pomocy państwa dla regionów, o podejście do istniejącej praktyki w zakresie regionów peryferyjnych z należytą uwagą i uwzględnienie odpowiednich okoliczności;

| 32. | postuluje, aby już od teraz stosować przepis dotyczący dotacji na rzecz regionów peryferyjnych zapisany w art. III-167 ust. 3 lit. a) Traktatu Konstytucyjnego; |
| --- | --- |

32.

postuluje, aby już od teraz stosować przepis dotyczący dotacji na rzecz regionów peryferyjnych zapisany w art. III-167 ust. 3 lit. a) Traktatu Konstytucyjnego;

| 33. | postuluje, aby przepisy regulujące przyznawanie pomocy na bardzo małą skalę obejmowały także sektor transportowy; |
| --- | --- |

33.

postuluje, aby przepisy regulujące przyznawanie pomocy na bardzo małą skalę obejmowały także sektor transportowy;

Polityka przedsiębiorczości

| 34. | zwraca się do Komisji o dostosowanie istniejących działań do szczególnej sytuacji regionów peryferyjnych, ułatwiając im dostęp do tych działań; wzywa do zastosowania działań promujących konkurencyjność firm w tych regionach poprzez konkretne działania integrujące je z sąsiadującymi obszarami geograficznymi lub poprzez zdefiniowanie i wspieranie nowych modeli konkurencyjności; postuluje również wspieranie przedsiębiorstw i ducha przedsiębiorczości; |
| --- | --- |

34.

zwraca się do Komisji o dostosowanie istniejących działań do szczególnej sytuacji regionów peryferyjnych, ułatwiając im dostęp do tych działań; wzywa do zastosowania działań promujących konkurencyjność firm w tych regionach poprzez konkretne działania integrujące je z sąsiadującymi obszarami geograficznymi lub poprzez zdefiniowanie i wspieranie nowych modeli konkurencyjności; postuluje również wspieranie przedsiębiorstw i ducha przedsiębiorczości;

Usługi związane z ogólnym interesem gospodarczym

| 35. | zwraca się do Komisji o przeprowadzenie przez grupę roboczą obiecanej analizy funkcjonowania usług związanych z ogólnym interesem gospodarczym w regionach peryferyjnych oraz o sporządzenie projektów odpowiadających specyfice i potrzebom tych regionów w zakresie rynku usług publicznych; |
| --- | --- |

35.

zwraca się do Komisji o przeprowadzenie przez grupę roboczą obiecanej analizy funkcjonowania usług związanych z ogólnym interesem gospodarczym w regionach peryferyjnych oraz o sporządzenie projektów odpowiadających specyfice i potrzebom tych regionów w zakresie rynku usług publicznych;

| 36. | zwraca się do Komisji, w związku z podejściem Unii do usług użyteczności publicznej w wyniku sporządzenia Białej Księgi (COM(2004)0374), o zwrócenie należytej uwagi na szczególne trudności regionów peryferyjnych, zwłaszcza przy klasyfikowaniu niektórych usług w tych regionach do kategorii usług użyteczności publicznej i przy określaniu zastosowania do tych usług zasad konkurencji i rynku wewnętrznego, dostosowanych do ich szczególnej sytuacji; |
| --- | --- |

36.

zwraca się do Komisji, w związku z podejściem Unii do usług użyteczności publicznej w wyniku sporządzenia Białej Księgi (COM(2004)0374), o zwrócenie należytej uwagi na szczególne trudności regionów peryferyjnych, zwłaszcza przy klasyfikowaniu niektórych usług w tych regionach do kategorii usług użyteczności publicznej i przy określaniu zastosowania do tych usług zasad konkurencji i rynku wewnętrznego, dostosowanych do ich szczególnej sytuacji;

Podatki i opłaty celne

| 37. | zwraca się do Komisji o utrzymanie specyficznych zasad podatkowych, z których korzystają regiony peryferyjne, i o zaproponowanie innych systemów sprzyjających samodzielnemu rozwojowi tych regionów; |
| --- | --- |

37.

zwraca się do Komisji o utrzymanie specyficznych zasad podatkowych, z których korzystają regiony peryferyjne, i o zaproponowanie innych systemów sprzyjających samodzielnemu rozwojowi tych regionów;

| 38. | zwraca się do Komisji o wyrażenie chęci do rozpatrzenia wniosków złożonych przez regiony peryferyjne w sprawie czasowego zawieszenia obowiązków wynikających ze Wspólnej Taryfy Celnej w zakresie dostarczania produktów nierolniczych przeznaczonych do produkcji i produktów pochodzących z połowu, a także w zakresie importu sprzętu na użytek handlowy i przemysłowy; |
| --- | --- |

38.

zwraca się do Komisji o wyrażenie chęci do rozpatrzenia wniosków złożonych przez regiony peryferyjne w sprawie czasowego zawieszenia obowiązków wynikających ze Wspólnej Taryfy Celnej w zakresie dostarczania produktów nierolniczych przeznaczonych do produkcji i produktów pochodzących z połowu, a także w zakresie importu sprzętu na użytek handlowy i przemysłowy;

Środowisko naturalne

| 39. | zwraca się do Komisji o niezaniedbywanie tego sektora w ramach kroków, jakie podejmowane będą na rzecz regionów peryferyjnych, gdyż zauważyć można, że obecne środki nie są wystarczające wobec potrzeb, jakie wciąż istnieją w dziedzinie środowiska naturalnego, przede wszystkim w zakresie ochrony bioróżnorodności, wprowadzania sieci Natura 2000 oraz zarządzania gromadzeniem i przetwarzaniem odpadów; stanowi to przeszkodę dla wprowadzania w omawianych regionach polityki ochrony środowiska zgodnej z głównymi wytycznymi wspólnotowej polityki w zakresie środowiska naturalnego; zwraca się także do Komisji o zastosowanie środków zgodnych z Programem opcji szczególnie odnoszących się do odległego i wyspowego charakteru Madery i Azorów (POSEIMA) w zakresie ochrony środowiska. |
| --- | --- |

39.

zwraca się do Komisji o niezaniedbywanie tego sektora w ramach kroków, jakie podejmowane będą na rzecz regionów peryferyjnych, gdyż zauważyć można, że obecne środki nie są wystarczające wobec potrzeb, jakie wciąż istnieją w dziedzinie środowiska naturalnego, przede wszystkim w zakresie ochrony bioróżnorodności, wprowadzania sieci Natura 2000 oraz zarządzania gromadzeniem i przetwarzaniem odpadów; stanowi to przeszkodę dla wprowadzania w omawianych regionach polityki ochrony środowiska zgodnej z głównymi wytycznymi wspólnotowej polityki w zakresie środowiska naturalnego; zwraca się także do Komisji o zastosowanie środków zgodnych z Programem opcji szczególnie odnoszących się do odległego i wyspowego charakteru Madery i Azorów (POSEIMA) w zakresie ochrony środowiska.

Sieci transeuropejskie

| 40. | zwraca się do Komisji o zwrócenie szczególnej uwagi na specyficzny charakter regionów peryferyjnych w kontekście sieci transeuropejskich; |
| --- | --- |

40.

zwraca się do Komisji o zwrócenie szczególnej uwagi na specyficzny charakter regionów peryferyjnych w kontekście sieci transeuropejskich;

| 41. | zwraca się do Komisji, aby w ramach transeuropejskich sieci energii do projektów w regionach peryferyjnych stosowany był poziom dofinansowania przewidziany dla projektów uznawanych za priorytetowe; |
| --- | --- |

41.

zwraca się do Komisji, aby w ramach transeuropejskich sieci energii do projektów w regionach peryferyjnych stosowany był poziom dofinansowania przewidziany dla projektów uznawanych za priorytetowe;

| 42. | zwraca się do Komisji, aby — w ramach sieci transeuropejskich w dziedzinie infrastruktury transportowej — porty i lotniska w regionach peryferyjnych mogły być dofinansowane z Funduszu Spójności, jeżeli mogą nim zostać objęte; |
| --- | --- |

42.

zwraca się do Komisji, aby — w ramach sieci transeuropejskich w dziedzinie infrastruktury transportowej — porty i lotniska w regionach peryferyjnych mogły być dofinansowane z Funduszu Spójności, jeżeli mogą nim zostać objęte;

Badania naukowe i rozwój technologiczny

| 43. | zwraca się do Komisji o wprowadzenie w życie zapisów punktu 14 preambuły do decyzji nr 1513/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. w sprawie szóstego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w dziedzinie badań naukowych, rozwoju technologicznego i działań pokazowych, przyczyniających się do utworzenia Europejskiej Przestrzeni Badawczej i do innowacji (2002 do 2006) (9) w ramach jeszcze obowiązującego lub kolejnego Programu Ramowego; zwraca się również, aby w ramach kolejnego Programu Ramowego wypracowano sposób na ułatwienie dostępu do finansowania projektów w regionach peryferyjnych, a zwłaszcza w dziedzinach właściwych dla tych regionów; |
| --- | --- |

43.

zwraca się do Komisji o wprowadzenie w życie zapisów punktu 14 preambuły do decyzji nr 1513/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. w sprawie szóstego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w dziedzinie badań naukowych, rozwoju technologicznego i działań pokazowych, przyczyniających się do utworzenia Europejskiej Przestrzeni Badawczej i do innowacji (2002 do 2006) (9) w ramach jeszcze obowiązującego lub kolejnego Programu Ramowego; zwraca się również, aby w ramach kolejnego Programu Ramowego wypracowano sposób na ułatwienie dostępu do finansowania projektów w regionach peryferyjnych, a zwłaszcza w dziedzinach właściwych dla tych regionów;

| 44. | postuluje wzięcie pod uwagę Planu Działania na rzecz Badań Naukowych, Rozwoju Technologicznego, Doświadczeń i Innowacji przedstawionego przez regiony peryferyjne Komisji w 2003 r.; |
| --- | --- |

44.

postuluje wzięcie pod uwagę Planu Działania na rzecz Badań Naukowych, Rozwoju Technologicznego, Doświadczeń i Innowacji przedstawionego przez regiony peryferyjne Komisji w 2003 r.;

| 45. | postuluje, aby projekty opracowywane przez regiony peryferyjne finansowane były z programu ramowego w dziedzinie badań naukowych i rozwoju technologicznego i dodatkowo dofinansowane z funduszy strukturalnych; |
| --- | --- |

45.

postuluje, aby projekty opracowywane przez regiony peryferyjne finansowane były z programu ramowego w dziedzinie badań naukowych i rozwoju technologicznego i dodatkowo dofinansowane z funduszy strukturalnych;

Nowe technologie informacyjne i komunikacyjne

| 46. | zwraca się do Komisji o zagwarantowanie, że szczególna uwaga zostanie poświęcona projektom w regionach peryferyjnych w zakresie społeczeństwa informacyjnego i innowacji technologicznych, biorąc pod uwagę kluczową rolę tych sektorów we wspieraniu rozwoju; przypomina oczekiwania tych regionów w tym zakresie wyrażone w wyżej wymienionym memorandum Hiszpanii, Francji, Portugalii i regionów peryferyjnych oraz wkładu regionów peryferyjnych do tego memorandum, przekazanego Komisji w dniu 2 czerwca 2003 r.; |
| --- | --- |

46.

zwraca się do Komisji o zagwarantowanie, że szczególna uwaga zostanie poświęcona projektom w regionach peryferyjnych w zakresie społeczeństwa informacyjnego i innowacji technologicznych, biorąc pod uwagę kluczową rolę tych sektorów we wspieraniu rozwoju; przypomina oczekiwania tych regionów w tym zakresie wyrażone w wyżej wymienionym memorandum Hiszpanii, Francji, Portugalii i regionów peryferyjnych oraz wkładu regionów peryferyjnych do tego memorandum, przekazanego Komisji w dniu 2 czerwca 2003 r.;

Transport

| 47. | postuluje, aby regiony peryferyjne włączone zostały do wszystkich dziedzin wspólnotowej polityki transportowej; |
| --- | --- |

47.

postuluje, aby regiony peryferyjne włączone zostały do wszystkich dziedzin wspólnotowej polityki transportowej;

| 48. | zwraca się do Komisji o zagwarantowanie, że projekty transportowe finansowane przez Wspólnotę w regionach peryferyjnych będą wpływać na poprawę przede wszystkim jakości życia mieszkańców i samodzielnego rozwoju regionu; realizacja projektów stojących w sprzeczności ze wspólnotowym prawem dotyczącym ochrony środowiska powinna zostać zatrzymana; ponadto, wszelkie projekty transportowe realizowane w regionach peryferyjnych muszą posiadać dokładną i jasno określoną analizę korzyści dla dywersyfikacji lokalnej gospodarki, spójności społecznej i trwałości regionalnego rynku pracy. |
| --- | --- |

48.

zwraca się do Komisji o zagwarantowanie, że projekty transportowe finansowane przez Wspólnotę w regionach peryferyjnych będą wpływać na poprawę przede wszystkim jakości życia mieszkańców i samodzielnego rozwoju regionu; realizacja projektów stojących w sprzeczności ze wspólnotowym prawem dotyczącym ochrony środowiska powinna zostać zatrzymana; ponadto, wszelkie projekty transportowe realizowane w regionach peryferyjnych muszą posiadać dokładną i jasno określoną analizę korzyści dla dywersyfikacji lokalnej gospodarki, spójności społecznej i trwałości regionalnego rynku pracy.

| 49. | zwraca się o współfinansowanie dodatkowych kosztów transportu oraz o rozwijanie transportu w sąsiedztwie regionów peryferyjnych, angażując w tym celu również kraje trzecie; |
| --- | --- |

49.

zwraca się o współfinansowanie dodatkowych kosztów transportu oraz o rozwijanie transportu w sąsiedztwie regionów peryferyjnych, angażując w tym celu również kraje trzecie;

Uwagi końcowe

| 50. | z zadowoleniem przyjmuje ponadto ważny, wypracowany i ujednolicony w międzyczasie aspekt partnerstwa pomiędzy jednostkami zaangażowanymi w obronę specyficznej sytuacji regionów peryferyjnych oraz podkreśla ważną rolę, jaką w tym procesie odegrała Komisja, czego dowodem są wyżej wspomniane komunikaty w sprawie wzmocnionego partnerstwa na rzecz regionów peryferyjnych;
  *
  - * |
| --- | --- |

50.

z zadowoleniem przyjmuje ponadto ważny, wypracowany i ujednolicony w międzyczasie aspekt partnerstwa pomiędzy jednostkami zaangażowanymi w obronę specyficznej sytuacji regionów peryferyjnych oraz podkreśla ważną rolę, jaką w tym procesie odegrała Komisja, czego dowodem są wyżej wspomniane komunikaty w sprawie wzmocnionego partnerstwa na rzecz regionów peryferyjnych;

*

- *

| 51. | zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Komitetowi Regionów, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu, władzom krajowym, regionalnym i lokalnym regionów peryferyjnych, a także urzędującemu Przewodniczącemu Konferencji Przewodniczących Regionów Peryferyjnych. |
| --- | --- |

51.

zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Komitetowi Regionów, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu, władzom krajowym, regionalnym i lokalnym regionów peryferyjnych, a także urzędującemu Przewodniczącemu Konferencji Przewodniczących Regionów Peryferyjnych.

---

(1)  Dz.U. C 71 z 22.3.2005, str. 40.

(2)  Dz.U. C 144 z 16.5.2001, str. 11.

(3)  Dz.U. C 221 z 17.9.2002, str. 37.

(4)  Dz.U. C 197 z 12.7.2001, str. 197.

(5)  Dz.U. C 104 E z 30.4.2004, str. 1000.

(6)  Dz.U. C 318 z 22.12.2004, str. 1.

(7)  Dz.U. C 302 z 7.12.2004, str. 60.

(8)  Teksty przyjęte, P6_TA(2005)0224.

(9)  Dz.U. L 232 z 29.8.2002, str. 1.

---

Czwartek, 29 września 2005 r.

| 21.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 227/520 |
| --- | --- | --- | --- |

21.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 227/520

---

PROTOKÓŁ

(2006/C 227 E/04)

PRZEBIEG POSIEDZENIA

PRZEWODNICTWO: Luigi COCILOVO

Wiceprzewodniczący

1.   Otwarcie posiedzenia

Posiedzenie zostało otwarte o godzinie 10:00.

2.   Składanie dokumentów

Złożono następujące dokumenty: przez Radę i Komisję:

| — | Wniosek dotyczący decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej działanie Wspólnoty na rzecz obchodów „Europejskiej Stolicy Kultury” w latach 2007-2019 (COM(2005)0209 — C6-0157/2005 — 2005/0102(COD)).






  odesłany | przedm | : | CULT |
| --- | --- | --- | --- | --- |

—

Wniosek dotyczący decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej działanie Wspólnoty na rzecz obchodów „Europejskiej Stolicy Kultury” w latach 2007-2019 (COM(2005)0209 — C6-0157/2005 — 2005/0102(COD)).

odesłany

przedm

:

CULT

| — | Wniosek dotyczący decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej decyzję nr 2256/2003/WE celem przedłużenia na rok 2006 programu rozpowszechniania dobrych praktyk i monitorowania wdrażania technologii teleinformatycznych (COM(2005)0347 — C6-0247/2005 — 2005/0144(COD)).






  odesłany | przedm | : | ITRE |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| opinia | : | BUDG, CULT, LIBE |

—

Wniosek dotyczący decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej decyzję nr 2256/2003/WE celem przedłużenia na rok 2006 programu rozpowszechniania dobrych praktyk i monitorowania wdrażania technologii teleinformatycznych (COM(2005)0347 — C6-0247/2005 — 2005/0144(COD)).

odesłany

przedm

:

ITRE

opinia

:

BUDG, CULT, LIBE

| — | Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wspólnych norm i procedur stosowanych w Państwach Członkowskich wobec obywateli państw trzecich przebywających nielegalnie (COM(2005)0391 — C6-0266/2005 — 2005/0167(COD)).






  odesłany | przedm | : | LIBE |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| opinia | : | AFET, DEVE, EMPL |

—

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wspólnych norm i procedur stosowanych w Państwach Członkowskich wobec obywateli państw trzecich przebywających nielegalnie (COM(2005)0391 — C6-0266/2005 — 2005/0167(COD)).

odesłany

przedm

:

LIBE

opinia

:

AFET, DEVE, EMPL

| — | Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady ustanawiającego Agencję Unii Europejskiej ds. Praw Podstawowych (COM(2005)0280 [01] — C6-0288/2005 — 2005/0124(CNS)).






  odesłany | przedm | : | LIBE |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| opinia | : | AFET, BUDG, CULT, AFCO, FEMM |

—

Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady ustanawiającego Agencję Unii Europejskiej ds. Praw Podstawowych (COM(2005)0280 [01] — C6-0288/2005 — 2005/0124(CNS)).

odesłany

przedm

:

LIBE

opinia

:

AFET, BUDG, CULT, AFCO, FEMM

| — | Wniosek dotyczący decyzji Rady uprawniającej Agencję Unii Europejskiej ds. Praw Podstawowych do prowadzenia działalności w dziedzinach wymienionych w Tytule VI Traktatu o Unii Europejskiej (COM(2005)0280 [02] — C6-0289/2005 — 2005/0125(CNS)).






  odesłany | przedm | : | LIBE |
| --- | --- | --- | --- | --- |

—

Wniosek dotyczący decyzji Rady uprawniającej Agencję Unii Europejskiej ds. Praw Podstawowych do prowadzenia działalności w dziedzinach wymienionych w Tytule VI Traktatu o Unii Europejskiej (COM(2005)0280 [02] — C6-0289/2005 — 2005/0125(CNS)).

odesłany

przedm

:

LIBE

| — | Wniosek dotyczący zalecenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie mobilności transnarodowej we Wspólnocie w celach edukacji i kształcenia zawodowego: Europejska Karta na rzecz Jakości Mobilności (COM(2005)0450 — C6-0291/2005 — 2005/0179(COD)).






  odesłany | przedm | : | CULT |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| opinia | : | EMPL |

—

Wniosek dotyczący zalecenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie mobilności transnarodowej we Wspólnocie w celach edukacji i kształcenia zawodowego: Europejska Karta na rzecz Jakości Mobilności (COM(2005)0450 — C6-0291/2005 — 2005/0179(COD)).

odesłany

przedm

:

CULT

opinia

:

EMPL

| — | Projekt budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich na rok budżetowy 2006 (11186/2005 [01] — C6-0299/2005 — 2005/2001(BUD)).






  odesłany | przedm | : | BUDG |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| opinia | : | AFET, DEVE, INTA, CONT, ECON, EMPL, ENVI, ITRE, IMCO, TRAN, REGI, AGRI, PECH, CULT, JURI, LIBE, AFCO, FEMM, PETI |

—

Projekt budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich na rok budżetowy 2006 (11186/2005 [01] — C6-0299/2005 — 2005/2001(BUD)).

odesłany

przedm

:

BUDG

opinia

:

AFET, DEVE, INTA, CONT, ECON, EMPL, ENVI, ITRE, IMCO, TRAN, REGI, AGRI, PECH, CULT, JURI, LIBE, AFCO, FEMM, PETI

| — | Projekt budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich na rok budżetowy 2006 (11186/2005 [02] — C6-0300/2005 — 2005/2002(BUD)).






  odesłany | przedm | : | BUDG |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| opinia | : | AFET, DEVE, INTA, CONT, ECON, EMPL, ENVI, ITRE, IMCO, TRAN, REGI, AGRI, PECH, CULT, JURI, LIBE, AFCO, FEMM, PETI |

—

Projekt budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich na rok budżetowy 2006 (11186/2005 [02] — C6-0300/2005 — 2005/2002(BUD)).

odesłany

przedm

:

BUDG

opinia

:

AFET, DEVE, INTA, CONT, ECON, EMPL, ENVI, ITRE, IMCO, TRAN, REGI, AGRI, PECH, CULT, JURI, LIBE, AFCO, FEMM, PETI

| — | Wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie utworzenia, działania i wykorzystania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (COM(2005)0230 — C6-0301/2005 — 2005/0103(CNS)).






  odesłany | przedm | : | LIBE |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| opinia | : | BUDG |

—

Wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie utworzenia, działania i wykorzystania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (COM(2005)0230 — C6-0301/2005 — 2005/0103(CNS)).

odesłany

przedm

:

LIBE

opinia

:

BUDG

3.   Sektor tekstylny (debata)

(debata)

Oświadczenie Komisji: Sektor tekstylny

László Kovács (członek Komisji) wydał oświadczenie.

Głos zabrali: Tokia Saïfi w imieniu grupy PPE-DE, Erika Mann w imieniu grupy PSE, Johan Van Hecke w imieniu grupy ALDE, Eva Lichtenberger w imieniu grupy Verts/ALE, Jacky Henin w imieniu grupy GUE/NGL, Patrick Louis w imieniu grupy IND/DEM, Jean-Claude Martinez niezrzeszony, Georgios Papastamkos, Elisa Ferreira, Sajjad Karim, Margrete Auken, Pedro Guerreiro, Zuzana Roithová, Joan Calabuig Rull, Anne Laperrouze, Georgios Toussas, Werner Langen, Harlem Désir, Markus Pieper, Panagiotis Beglitis, Ursula Stenzel, Harald Ettl i Avril Doyle.

PRZEWODNICTWO: Gérard ONESTA

Wiceprzewodniczący

Głos zabrali: Mario Mantovani i László Kovács.

Debata została zamknięta.

4.   Skład komisji i delegacji

Na wniosek posłów niezrzeszonych Parlament zatwierdził następującą nominację:

Delegacja do spraw stosunków z Palestyńską Radą Legislacyjną

| — | Giovanni Rivera. |
| --- | --- |

—

Giovanni Rivera.

5.   Perspektywy stosunków handlowych UE — Chiny (debata)

(debata)

Sprawozdanie w sprawie perspektyw stosunków handlowych między UE a Chinami (2005/2015(INI)) — Komisja Handlu Zagranicznego.

Sprawozdawca: Caroline Lucas (A6-0262/2005)

Caroline Lucas przedstawiła sprawozdanie.

Głos zabrał László Kovács (członek Komisji).

Głos zabrali: Bastiaan Belder (sprawozdawca komisji opiniodawczej AFET), Daniel Caspary w imieniu grupy PPE-DE, Glyn Ford w imieniu grupy PSE, Danutė Budreikaitė w imieniu grupy ALDE, Raül Romeva i Rueda w imieniu grupy Verts/ALE, Helmuth Markov w imieniu grupy GUE/NGL, Bogusław Rogalski w imieniu grupy IND/DEM, Cristiana Muscardini w imieniu grupy UEN, Glyn Ford, który zapytał, czy wszyscy zapisani mówcy będą mieli czas do zabrania głosu przed południowym głosowaniem (Przewodniczący udzielił posłowi odpowiedzi negatywnej), Alessandra Mussolini, niezrzeszona, w sprawie odpowiedzi udzielonej przez Przewodniczącego, Frank Vanhecke, Paul Rübig, Margrietus van den Berg, Johan Van Hecke, Margrete Auken, Nigel Farage, Gintaras Didžiokas i James Hugh Allister.

Głos zabrała Caroline Lucas (sprawozdawczyni), która, w imieniu grupy politycznej Verts/ALE, zaproponowała, na podstawie art. 170 ust. 4 Regulaminu, aby głosowanie zostało przeniesione na kolejną sesję, gdyż debata będzie kontynuowana po południu.

PRZEWODNICTWO: Pierre MOSCOVICI

Wiceprzewodniczący

Głos zabrał Robert Goebbels w imieniu grupy PSE, który poprał wniosek.

Parlament wyraził zgodę na tę propozycję.

Debata została przerwana w tym miejscu i wznowiona o godz. 15.00, gdyż nadszedł czas glosowań (punkt 14 PV z dnia 29.9.2005).

(punkt 14 PV z dnia 29.9.2005).

Głos zabrał Philip Bushill-Matthews, który wyraził sprzeciw wobec faktu, iż czas przydzielony dzień wcześniej na turę pytań do Rady (punkt 14 PV z dnia 28.9.2005) nie był przestrzegany (Przewodniczący odnotował ten fakt).

(punkt 14 PV z dnia 28.9.2005)

6.   Głosowanie

Szczegóły głosowania (poprawki, głosowania odrębne, podzielone, itp.) zawarte są w załączniku I do protokołu.

6.1.   Umowa winiarska między Unią Europejską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki (głosowanie)

(głosowanie)

Projekty rezolucji B6-0489/2005, B6-0511/2005, B6-0514/2005, B6-0515/2005, B6-0516/2005 i B6-0517/2005

(Wymagana zwykła większość)

(Wymagana zwykła większość)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 1)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 1)

PROJEKT REZOLUCJI RC-B6-0489/2005

(zastępujący B6-0489/2005, B6-0511/2005, B6-0514/2005, B6-0515/2005, B6-0516/2005 i B6-0517/2005):

złożony przez następujących posłów:

| | María Esther Herranz García, Christa Klaß, Astrid Lulling i Giuseppe Castiglione w imieniu grupy PPE-DE, |
| --- | --- |

María Esther Herranz García, Christa Klaß, Astrid Lulling i Giuseppe Castiglione w imieniu grupy PPE-DE,

| | María Isabel Salinas García, Vincenzo Lavarra i Katerina Batzeli w imieniu grupy PSE, |
| --- | --- |

María Isabel Salinas García, Vincenzo Lavarra i Katerina Batzeli w imieniu grupy PSE,

| | Anne Laperrouze, Niels Busk, Willem Schuth, Jorgo Chatzimarkakis i Ignasi Guardans Cambó w imieniu grupy ALDE, |
| --- | --- |

Anne Laperrouze, Niels Busk, Willem Schuth, Jorgo Chatzimarkakis i Ignasi Guardans Cambó w imieniu grupy ALDE,

| | Marie-Hélène Aubert i Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf w imieniu grupy Verts/ALE, |
| --- | --- |

Marie-Hélène Aubert i Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf w imieniu grupy Verts/ALE,

| | Ilda Figueiredo i Marco Rizzo w imieniu grupy GUE/NGL, |
| --- | --- |

Ilda Figueiredo i Marco Rizzo w imieniu grupy GUE/NGL,

| | Sergio Berlato, Roberta Angelilli i Sebastiano (Nello) Musumeci w imieniu grupy UEN |
| --- | --- |

Sergio Berlato, Roberta Angelilli i Sebastiano (Nello) Musumeci w imieniu grupy UEN

Przyjęto (P6_TA(2005)0361)

(P6_TA(2005)0361)

6.2.   Benzyna (głosowanie)

(głosowanie)

Projekty rezolucji B6-0481/2005, B6-0482/2005, B6-0491/2005, B6-0499/2005, B6-0506/2005 i B6-0509/2005

(Wymagana zwykła większość)

(Wymagana zwykła większość)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 2)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 2)

PROJEKT REZOLUCJI RC-B6-0481/2005

(zastępujący B6-0481/2005, B6-0482/2005, B6-0491/2005, B6-0499/2005, B6-0506/2005 i B6-0509/2005):

złożony przez następujących posłów:

| | Giles Chichester i Paul Rübig w imieniu grupy PPE-DE, |
| --- | --- |

Giles Chichester i Paul Rübig w imieniu grupy PPE-DE,

| | Reino Paasilinna w imieniu grupy PSE, |
| --- | --- |

Reino Paasilinna w imieniu grupy PSE,

| | Fiona Hall w imieniu grupy ALDE, |
| --- | --- |

Fiona Hall w imieniu grupy ALDE,

| | Claude Turmes w imieniu grupy Verts/ALE, |
| --- | --- |

Claude Turmes w imieniu grupy Verts/ALE,

| | Umberto Guidoni w imieniu grupy GUE/NGL, |
| --- | --- |

Umberto Guidoni w imieniu grupy GUE/NGL,

| | Roberta Angelilli w imieniu grupy UEN |
| --- | --- |

Roberta Angelilli w imieniu grupy UEN

Przyjęto (P6_TA(2005)0362)

(P6_TA(2005)0362)

W związku z głosowaniem głos zabrali:

W związku z głosowaniem głos zabrali:

| — | Robert Goebbels w imieniu grupy PSE, zgłosił poprawkę ustną do ust. 10, która została przyjęta; |
| --- | --- |

—

Robert Goebbels w imieniu grupy PSE, zgłosił poprawkę ustną do ust. 10, która została przyjęta;

| — | Claude Turmes w imieniu grupy Verts/ALE, zgłosił poprawkę ustną do ust. 15 akapit 6, która została przyjęta. |
| --- | --- |

—

Claude Turmes w imieniu grupy Verts/ALE, zgłosił poprawkę ustną do ust. 15 akapit 6, która została przyjęta.

6.3.   Reforma Organizacji Narodów Zjednoczonych i Milenijne Cele Rozwoju (głosowanie)

(głosowanie)

Projekty rezolucji B6-0483/2005, B6-0492/2005, B6-0493/2005, B6-0501/2005, B6-0507/2005 i B6-0510/2005

(Wymagana zwykła większość)

(Wymagana zwykła większość)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 3)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 3)

PROJEKT REZOLUCJI RC-B6-0483/2005

(zastępujący B6-0483/2005, B6-0492/2005, B6-0493/2005, B6-0501/2005, B6-0507/2005 i B6-0510/2005):

złożony przez następujących posłów:

| | José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Nirj Deva, Francisco José Millán Mon i Simon Coveney w imieniu grupy PPE-DE, |
| --- | --- |

José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Nirj Deva, Francisco José Millán Mon i Simon Coveney w imieniu grupy PPE-DE,

| | Glenys Kinnock, Pasqualina Napoletano i Miguel Angel Martínez Martínez w imieniu grupy PSE, |
| --- | --- |

Glenys Kinnock, Pasqualina Napoletano i Miguel Angel Martínez Martínez w imieniu grupy PSE,

| | Alexander Lambsdorff i Lapo Pistelli w imieniu grupy ALDE, |
| --- | --- |

Alexander Lambsdorff i Lapo Pistelli w imieniu grupy ALDE,

| | Marie Anne Isler Béguin, Raül Romeva i Rueda i Frithjof Schmidt w imieniu grupy Verts/ALE, |
| --- | --- |

Marie Anne Isler Béguin, Raül Romeva i Rueda i Frithjof Schmidt w imieniu grupy Verts/ALE,

| | André Brie i Luisa Morgantini w imieniu grupy GUE/NGL, |
| --- | --- |

André Brie i Luisa Morgantini w imieniu grupy GUE/NGL,

| | Inese Vaidere i Guntars Krasts w imieniu grupy UEN. |
| --- | --- |

Inese Vaidere i Guntars Krasts w imieniu grupy UEN.

Przyjęto (P6_TA(2005)0363)

(P6_TA(2005)0363)

W związku z głosowaniem głos zabrali:

W związku z głosowaniem głos zabrali:

| — | Alexander Lambsdorff w imieniu grupy ALDE, zgłosił poprawkę ustną do ust. 20, która została przyjęta. |
| --- | --- |

—

Alexander Lambsdorff w imieniu grupy ALDE, zgłosił poprawkę ustną do ust. 20, która została przyjęta.

6.4.   Białoruś (głosowanie)

(głosowanie)

Projekty rezolucji B6-0486/2005, B6-0488/2005, B6-0490/2005, B6-0494/2005, B6-0497/2005, B6-0503/2005 i B6-0508/2005

(Wymagana zwykła większość)

(Wymagana zwykła większość)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 4)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 4)

PROJEKT REZOLUCJI RC-B6-0486/2005

(zastępujący B6-0486/2005, B6-0488/2005, B6-0490/2005, B6-0494/2005, B6-0497/2005 i B6-0508/2005):

złożony przez następujących posłów:

| | Barbara Kudrycka, Bogdan Klich, Árpád Duka-Zólyomi i Karl von Wogau w imieniu grupy PPE-DE, |
| --- | --- |

Barbara Kudrycka, Bogdan Klich, Árpád Duka-Zólyomi i Karl von Wogau w imieniu grupy PPE-DE,

| | Jan Marinus Wiersma, Józef Pinior i Joseph Muscat w imieniu grupy PSE, |
| --- | --- |

Jan Marinus Wiersma, Józef Pinior i Joseph Muscat w imieniu grupy PSE,

| | Janusz Onyszkiewicz w imieniu grupy ALDE, |
| --- | --- |

Janusz Onyszkiewicz w imieniu grupy ALDE,

| | Elisabeth Schroedter, Milan Horáček i Marie Anne Isler Béguin w imieniu grupy Verts/ALE, |
| --- | --- |

Elisabeth Schroedter, Milan Horáček i Marie Anne Isler Béguin w imieniu grupy Verts/ALE,

| | Bastiaan Belder w imieniu grupy IND/DEM, |
| --- | --- |

Bastiaan Belder w imieniu grupy IND/DEM,

| | Anna Elzbieta Fotyga, Konrad Szymański i Inese Vaidere w imieniu grupy UEN |
| --- | --- |

Anna Elzbieta Fotyga, Konrad Szymański i Inese Vaidere w imieniu grupy UEN

Przyjęto (P6_TA(2005)0364)

(P6_TA(2005)0364)

(Wniosek w sprawie rezolucji B6-0503/2005 stał się bezprzedmiotowy.)

6.5.   Partnerstwo strategiczne UE — Indie (głosowanie)

(głosowanie)

Sprawozdanie w sprawie partnerstwa strategicznego między UE a Indiami (2004/2169(INI)) — Komisja Spraw Zagranicznych.

Sprawozdawca: Emilio Menéndez del Valle (A6-0256/2005)

(Wymagana zwykła większość)

(Wymagana zwykła większość)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 5)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 5)

PROJEKT REZOLUCJI

Przyjęto (P6_TA(2005)0365)

(P6_TA(2005)0365)

W związku z głosowaniem głos zabrali:

W związku z głosowaniem głos zabrali:

| — | Emilio Menéndez del Valle (sprawozdawca), zgłosił poprawki ustne do ust. 10 i 17, część 2, oraz do poprawki 20, które zostały przyjęte. |
| --- | --- |

—

Emilio Menéndez del Valle (sprawozdawca), zgłosił poprawki ustne do ust. 10 i 17, część 2, oraz do poprawki 20, które zostały przyjęte.

6.6.   Energie odnawialne w UE (głosowanie)

(głosowanie)

Sprawozdanie w sprawie udziału odnawialnej energii w UE i propozycje konkretnych działań (2004/2153(INI)) — Komisja Przemysłu, Badań Naukowych i Energii.

Sprawozdawca: Claude Turmes (A6-0227/2005)

(Wymagana zwykła większość)

(Wymagana zwykła większość)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 6)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 6)

PROJEKT REZOLUCJI

Przyjęto (P6_TA(2005)0366)

(P6_TA(2005)0366)

6.7.   Program działania UE na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego (głosowanie)

(głosowanie)

Sprawozdanie w sprawie komunikat Komisji „Europejski program działania na rzecz bezpieczeństwa drogowego — Zmniejszenie o połowę liczby ofiar wypadków drogowych w Unii Europejskiej do 2010 roku: wspólna odpowiedzialność” (2004/2162(INI)) — Komisja Transportu i Turystyki.

Sprawozdawca: Ari Vatanen (A6-0225/2005)

(Wymagana zwykła większość)

(Wymagana zwykła większość)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 7)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 7)

PROJEKT REZOLUCJI

Przyjęto (P6_TA(2005)0367)

(P6_TA(2005)0367)

7.   Wyjaśnienia dotyczące głosowania

Pisemne wyjaśnienia dotyczące sposobu głosowania:

Pisemne wyjaśnienia dotyczące sposobu głosowania:

Pisemne wyjaśnienia złożone zgodnie z art. 163 ust. 3 Regulaminu zamieszczone zostaną w pełnym sprawozdaniu z niniejszego posiedzenia.

8.   Korekty do głosowania

Korekty do głosowania znajdują się na stronie internetowej „Séance en direct”, w części „Résultats des votes (appels nominaux)/Results of votes (Roll call votes)” oraz w wersji wydrukowanej w załączniku II. „Wyniki głosowania imiennego”.

Wersja elektroniczna dostępna na stronach Europarl będzie regularnie aktualizowana przez okres maksymalnie dwóch tygodni licząc od dnia głosowania.

Lista korekt do głosowania zostanie następnie zamknięta w celu jej przetłumaczenia i opublikowania w Dzienniku Urzędowym.

9.   Informacja o wspólnych stanowiskach Rady

Przewodniczący poinformował, zgodnie z art. 57 ust.1 Regulaminu, o otrzymaniu od Rady następujących wspólnych stanowisk, wraz z wyjaśnieniami dotyczącymi powodów ich przyjęcia, jak również stanowiska Komisji na temat:

| — | Wspólne stanowisko przyjęte przez Radę w dniu 18 lipca 2005 r. w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zastosowania postanowień Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska do instytucji i organów Wspólnoty (06273/2/2005 — 10896/2005 — COM(2005)0410 — C6-0297/2005 — 2003/0242(COD))
  odesłany komisja przedm. właśc.: ENVI |
| --- | --- |

—

Wspólne stanowisko przyjęte przez Radę w dniu 18 lipca 2005 r. w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zastosowania postanowień Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska do instytucji i organów Wspólnoty (06273/2/2005 — 10896/2005 — COM(2005)0410 — C6-0297/2005 — 2003/0242(COD))

odesłany komisja przedm. właśc.: ENVI

| — | Wspólne stanowisko przyjęte przez Radę dnia 23 września 2005 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie efektywności końcowego wykorzystania energii oraz usług energetycznych oraz uchylającej dyrektywę Rady 93/76/EWG (10721/3/2005 — 03256/2005 — COM(2005)0455 — C6-0298/2005 — 2003/0300(COD))
  odesłany komisja przedm. właśc.: ITRE |
| --- | --- |

—

Wspólne stanowisko przyjęte przez Radę dnia 23 września 2005 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie efektywności końcowego wykorzystania energii oraz usług energetycznych oraz uchylającej dyrektywę Rady 93/76/EWG (10721/3/2005 — 03256/2005 — COM(2005)0455 — C6-0298/2005 — 2003/0300(COD))

odesłany komisja przedm. właśc.: ITRE

Trzymiesięczny termin, jaki Parlament ma na określenie swojego stanowiska, zaczyna biec jutro, 30.9.2005.

(Posiedzenie zostało zawieszone o godzinie 12:40 i wznowione o 15:00.)

(Posiedzenie zostało zawieszone o godzinie 12:40 i wznowione o 15:00.)

PRZEWODNICTWO: Manuel António dos SANTOS

Wiceprzewodniczący

10.   Zatwierdzenie protokołu poprzedniego posiedzenia

Protokół poprzedniego posiedzenia został zatwierdzony.

11.   Wniosek o skorzystanie z immunitetu poselskiego

Na posiedzeniu w dniu 14 września 2005 r. Komisja Prawna rozpatrzyła wniosek o skorzystanie z immunitetu poselskiego przez posła Jean-Charlesa Marchianiego, byłego posła do Parlamentu Europejskiego, w ramach sprawy sądowej toczącej się przed Sądem Wyższej Instancji w Paryżu, którą to sprawą Parlament Europejski zajął się dnia 8 września 2005 r.

W związku ze sprawozdaniem ustnym posła Francesco Speroniego, Komisja Prawna,

| — | przypomniała, że Parlament Europejski w rezolucji z dnia 5 lipca 2005 r. zwrócił się o odwołanie lub zaniechanie oraz, niezależnie od tego, o zaniechanie wszelkich skutków prawnych lub faktycznych, jakie mogłoby pociągnąć za sobą orzeczenie francuskiego Sądu Kasacyjnego z dnia 16 marca 2005 r., w którym sąd nie zastosował art. 10 lit. a Protokołu w sprawie Przywilejów i Immunitetów Wspólnot Europejskich, |
| --- | --- |

—

przypomniała, że Parlament Europejski w rezolucji z dnia 5 lipca 2005 r. zwrócił się o odwołanie lub zaniechanie oraz, niezależnie od tego, o zaniechanie wszelkich skutków prawnych lub faktycznych, jakie mogłoby pociągnąć za sobą orzeczenie francuskiego Sądu Kasacyjnego z dnia 16 marca 2005 r., w którym sąd nie zastosował art. 10 lit. a Protokołu w sprawie Przywilejów i Immunitetów Wspólnot Europejskich,

| — | a następnie zwróciła się do Przewodniczącego o zwrócenie uwagi właściwych władz francuskich na fakt, że jeżeli Sąd Wyższej Instancji w Paryżu, który ma wypowiedzieć się w tej samej sprawie dnia 3 października 2005 r., miałby sądzić J-C Marchianiego na podstawie nielegalnych, a przez to niedopuszczalnych dowodów, tzn. akt informacyjnych opartych na podsłuchiwanych rozmowach telefonicznych nagranych w czasie trwania kadencji posła, Republika Francuska naruszyłaby pierwotne prawo wspólnotowe. |
| --- | --- |

—

a następnie zwróciła się do Przewodniczącego o zwrócenie uwagi właściwych władz francuskich na fakt, że jeżeli Sąd Wyższej Instancji w Paryżu, który ma wypowiedzieć się w tej samej sprawie dnia 3 października 2005 r., miałby sądzić J-C Marchianiego na podstawie nielegalnych, a przez to niedopuszczalnych dowodów, tzn. akt informacyjnych opartych na podsłuchiwanych rozmowach telefonicznych nagranych w czasie trwania kadencji posła, Republika Francuska naruszyłaby pierwotne prawo wspólnotowe.

12.   Porządek dzienny

Konferencja Przewodniczących podjęła decyzję o wpisaniu do porządku dziennego posiedzenia w dniu 12 października 2005 r. oświadczeń Rady i Komisji w sprawie Etiopii po oświadczeniach w sprawie Iranu.

Termin złożenia:

projekty rezolucji: 5.10.2005, 12.00

poprawki i wnioski w sprawie wspólnej rezolucji: 10.10.2005, 12.00.

13.   Mianowanie obserwatorów bułgarskich i rumuńskich do komisji parlamentarnych

Przewodniczący poinformował, iż otrzymał od Konferencji Przewodniczących listę nazwisk obserwatorów mianowanych do komisji parlamentarnych.

Lista ta znajduje się w załączniku do niniejszego protokołu.

14.   Perspektywy stosunków handlowych UE — Chiny (ciąg dalszy debaty)

(ciąg dalszy debaty)

Głos zabrali: Jorgo Chatzimarkakis, Bastiaan Belder, Alexandra Dobolyi, Manolis Mavrommatis, Béla Glattfelder, Robert Sturdy, Nirj Deva i László Kovács (członek Komisji).

Debata została zamknięta.

Głosowanie: 13.10.2005.

13.10.2005.

15.   Debata na temat przypadków naruszania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa (debata)

(debata)

(Tytuły i autorzy projektów rezolucji figurują w pkt 3 protokołu z dnia 27.9.2005)

(Tytuły i autorzy projektów rezolucji figurują w pkt 3 protokołu z dnia 27.9.2005)

15.1.   Nepal

Projekty rezolucji B6-0513/2005, B6-0519/2005, B6-0520/2005, B6-0523/2005, B6-0526/2005 i B6-0530/2005

Neena Gill, Raül Romeva i Rueda, Esko Seppänen, Thomas Mann i Elizabeth Lynne przedstawili projekty rezolucji.

Głos zabrali: Eija-Riitta Korhola w imieniu grupy PPE-DE, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg w imieniu grupy PSE, Glyn Ford i László Kovács (członek Komisji).

Debata została zamknięta.

Głosowanie: pkt 16.1 protokołu z dnia 29.9.2005

pkt 16.1 protokołu z dnia 29.9.2005

15.2.   Tunezja

Projekty rezolucji B6-0512/2005, B6-0522/2005, B6-0524/2005, B6-0525/2005, B6-0529/2005 i B6-0532/2005

Véronique De Keyser, Raül Romeva i Rueda, Esko Seppänen, Charles Tannock i Marios Matsakis przedstawili projekty rezolucji.

Głos zabrali: Alain Hutchinson w imieniu grupy PSE, Erik Meijer w imieniu grupy GUE/NGL, Irena Belohorská niezrzeszona, Karin Scheele i László Kovács (członek Komisji).

Debata została zamknięta.

Głosowanie: pkt 16.2 protokołu z dnia 29.9.2005

pkt 16.2 protokołu z dnia 29.9.2005

15.3.   Wojwodina

Projekty rezolucji B6-0518/2005, B6-0521/2005, B6-0527/2005, B6-0528/2005, B6-0531/2005, B6-0533/2005 i B6-0534/2005

Bastiaan Belder, Doris Pack, István Szent-Iványi, Erik Meijer i Csaba Sándor Tabajdi przedstawili projekty rezolucji.

Głos zabrali: Zsolt László Becsey w imieniu grupy PPE-DE, Gyula Hegyi w imieniu grupy PSE, Ignasi Guardans Cambó w imieniu grupy ALDE, Jaromír Kohlíček w imieniu grupy GUE/NGL, Ryszard Czarnecki niezrzeszony, Bernd Posselt, Kinga Gál, Árpád Duka-Zólyomi, Péter Olajos i László Kovács (członek Komisji).

Debata została zamknięta.

Głosowanie: pkt 16.3 protokołu z dnia 29.9.2005

pkt 16.3 protokołu z dnia 29.9.2005

16.   Głosowanie

Szczegóły głosowania (poprawki, głosowania odrębne, podzielone, itp.) zawarte są w załączniku I do protokołu.

16.1.   Nepal (głosowanie)

(głosowanie)

Projekty rezolucji B6-0513/2005, B6-0519/2005, B6-0520/2005, B6-0523/2005, B6-0526/2005 i B6-0530/2005

(Wymagana zwykła większość)

(Wymagana zwykła większość)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 8)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 8)

PROJEKT REZOLUCJI RC-B6-0513/2005

(zastępujący B6-0513/2005, B6-0519/2005, B6-0520/2005, B6-0523/2005, B6-0526/2005 i B6-0530/2005 ):

złożony przez następujących posłów:

| | Thomas Mann, Simon Coveney, Bernd Posselt, Doris Pack i Zsolt László Becsey w imieniu grupy PPE-DE, |
| --- | --- |

Thomas Mann, Simon Coveney, Bernd Posselt, Doris Pack i Zsolt László Becsey w imieniu grupy PPE-DE,

| | Pasqualina Napoletano i Neena Gill w imieniu grupy PSE, |
| --- | --- |

Pasqualina Napoletano i Neena Gill w imieniu grupy PSE,

| | Elizabeth Lynne w imieniu grupy ALDE, |
| --- | --- |

Elizabeth Lynne w imieniu grupy ALDE,

| | Jean Lambert, Bart Staes, Hélène Flautre i Gérard Onesta w imieniu grupy Verts/ALE, |
| --- | --- |

Jean Lambert, Bart Staes, Hélène Flautre i Gérard Onesta w imieniu grupy Verts/ALE,

| | Luisa Morgantini w imieniu grupy GUE/NGL, |
| --- | --- |

Luisa Morgantini w imieniu grupy GUE/NGL,

| | Eoin Ryan i Roberta Angelilli w imieniu grupy UEN |
| --- | --- |

Eoin Ryan i Roberta Angelilli w imieniu grupy UEN

Przyjęto (P6_TA(2005)0368)

(P6_TA(2005)0368)

16.2.   Tunezja (głosowanie)

(głosowanie)

Projekty rezolucji B6-0512/2005, B6-0522/2005, B6-0524/2005, B6-0525/2005, B6-0529/2005 i B6-0532/2005

(Wymagana zwykła większość)

(Wymagana zwykła większość)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 9

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 9

PROJEKT REZOLUCJI RC-B6-0512/2005

(zastępujący B6-0512/2005, B6-0522/2005, B6-0524/2005, B6-0525/2005, B6-0529/2005 i B6-0532/2005 ):

złożony przez następujących posłów:

| | Simon Busuttil, Simon Coveney, Bernd Posselt, Thomas Mann, Doris Pack i Zsolt László Becsey w imieniu grupy PPE-DE, |
| --- | --- |

Simon Busuttil, Simon Coveney, Bernd Posselt, Thomas Mann, Doris Pack i Zsolt László Becsey w imieniu grupy PPE-DE,

| | Pasqualina Napoletano, Alain Hutchinson i Véronique De Keyser w imieniu grupy PSE, |
| --- | --- |

Pasqualina Napoletano, Alain Hutchinson i Véronique De Keyser w imieniu grupy PSE,

| | Philippe Morillon, Thierry Cornillet, Frédérique Ries i Marios Matsakis w imieniu grupy ALDE, |
| --- | --- |

Philippe Morillon, Thierry Cornillet, Frédérique Ries i Marios Matsakis w imieniu grupy ALDE,

| | Hélène Flautre, Raül Romeva i Rueda i Daniel Marc Cohn-Bendit w imieniu grupy Verts/ALE, |
| --- | --- |

Hélène Flautre, Raül Romeva i Rueda i Daniel Marc Cohn-Bendit w imieniu grupy Verts/ALE,

| | Francis Wurtz, Vittorio Agnoletto i Umberto Guidoni w imieniu grupy GUE/NGL, |
| --- | --- |

Francis Wurtz, Vittorio Agnoletto i Umberto Guidoni w imieniu grupy GUE/NGL,

| | Ģirts Valdis Kristovskis w imieniu grupy UEN |
| --- | --- |

Ģirts Valdis Kristovskis w imieniu grupy UEN

Przyjęto (P6_TA(2005)0369)

(P6_TA(2005)0369)

16.3.   Wojwodina (głosowanie)

(głosowanie)

Projekty rezolucji B6-0518/2005, B6-0521/2005, B6-0527/2005, B6-0528/2005, B6-0531/2005, B6-0533/2005 i B6-0534/2005

(Wymagana zwykła większość)

(Wymagana zwykła większość)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 10)

(Szczegóły głosowania: załącznik I, pkt 10)

PROJEKT REZOLUCJI RC-B6-0518/2005

(zastępujący B6-0518/2005, B6-0521/2005, B6-0527/2005, B6-0528/2005, B6-0531/2005, B6-0533/2005 i B6-0534/2005 ):

złożony przez następujących posłów:

| | Doris Pack, Zsolt László Becsey, Simon Coveney, Bernd Posselt i Thomas Mann w imieniu grupy PPE-DE, |
| --- | --- |

Doris Pack, Zsolt László Becsey, Simon Coveney, Bernd Posselt i Thomas Mann w imieniu grupy PPE-DE,

| | Pasqualina Napoletano, Hannes Swoboda, Jan Marinus Wiersma i Csaba Sándor Tabajdi w imieniu grupy PSE, |
| --- | --- |

Pasqualina Napoletano, Hannes Swoboda, Jan Marinus Wiersma i Csaba Sándor Tabajdi w imieniu grupy PSE,

| | István Szent-Iványi i Jelko Kacin w imieniu grupy ALDE, |
| --- | --- |

István Szent-Iványi i Jelko Kacin w imieniu grupy ALDE,

| | Gisela Kallenbach, Joost Lagendijk i Angelika Beer w imieniu grupy Verts/ALE, |
| --- | --- |

Gisela Kallenbach, Joost Lagendijk i Angelika Beer w imieniu grupy Verts/ALE,

| | André Brie, Jonas Sjöstedt, Erik Meijer i Roberto Musacchio w imieniu grupy GUE/NGL, |
| --- | --- |

André Brie, Jonas Sjöstedt, Erik Meijer i Roberto Musacchio w imieniu grupy GUE/NGL,

| | Bastiaan Belder w imieniu grupy IND/DEM, |
| --- | --- |

Bastiaan Belder w imieniu grupy IND/DEM,

| | Adriana Poli Bortone w imieniu grupy UEN. |
| --- | --- |

Adriana Poli Bortone w imieniu grupy UEN.

Przyjęto (P6_TA(2005)0370)

(P6_TA(2005)0370)

W związku z głosowaniem głos zabrali:

W związku z głosowaniem głos zabrali:

| — | Zsolt László Becsey zgłosił poprawkę ustną do punktu uzasadnienia E, która została przyjęta. |
| --- | --- |

—

Zsolt László Becsey zgłosił poprawkę ustną do punktu uzasadnienia E, która została przyjęta.

17.   Oświadczenia pisemne wpisane do rejestru (art. 116 Regulaminu)

(art. 116 Regulaminu)

Liczba podpisów zebranych pod oświadczeniami pisemnymi wpisanymi do rejestru (art. 116 ust. 3 Regulaminu):

| Nr dokumentu | Autor | Sygnatury |
| --- | --- | --- |
| 38/2005 | Amalia Sartori | 329 |
| 39/2005 | Alessandra Mussolini | 3 |
| 40/2005 | Alessandra Mussolini | 13 |
| 41/2005 | Richard Howitt, David Hammerstein Mintz, Ursula Stenzel, Adamos Adamou i Grażyna Staniszewska | 405 |
| 42/2005 | Jean-Claude Martinez | 3 |
| 43/2005 | Jana Bobošíková, Miloslav Ransdorf, Jaromír Kohlíček, Sahra Wagenknecht i Bogdan Golik | 18 |
| 44/2005 | Martin Callanan, Daniel Hannan, Christopher Heaton-Harris i Roger Helmer | 12 |
| 45/2005 | Chris Davies, Nigel Farage, Timothy Kirkhope, Jean Lambert i Gary Titley | 126 |
| 46/2005 | Elspeth Attwooll, Nigel Farage, Timothy Kirkhope, Jean Lambert i Gary Titley | 14 |
| 47/2005 | James Hugh Allister | 5 |
| 48/2005 | Richard Corbett | 38 |
| 49/2005 | Richard Corbett | 29 |
| 50/2005 | Lissy Gröner, Genowefa Grabowska, Karin Riis-Jørgensen, Gérard Onesta i Vasco Graça Moura | 101 |
| 51/2005 | Silvana Koch-Mehrin | 36 |
| 52/2005 | David Martin, Paulo Casaca, Peter Skinner, Terence Wynn i Robert Evans | 25 |
| 53/2005 | Charles Tannock, Jana Hybášková, Marek Maciej Siwiec, André Brie i Frédérique Ries | 35 |
| 54/2005 | Den Dover i Kathy Sinnott | 22 |
| 55/2005 | Den Dover i Kathy Sinnott | 22 |

Nr dokumentu

Autor

Sygnatury

38/2005

Amalia Sartori

329

39/2005

Alessandra Mussolini

3

40/2005

Alessandra Mussolini

13

41/2005

Richard Howitt, David Hammerstein Mintz, Ursula Stenzel, Adamos Adamou i Grażyna Staniszewska

405

42/2005

Jean-Claude Martinez

3

43/2005

Jana Bobošíková, Miloslav Ransdorf, Jaromír Kohlíček, Sahra Wagenknecht i Bogdan Golik

18

44/2005

Martin Callanan, Daniel Hannan, Christopher Heaton-Harris i Roger Helmer

12

45/2005

Chris Davies, Nigel Farage, Timothy Kirkhope, Jean Lambert i Gary Titley

126

46/2005

Elspeth Attwooll, Nigel Farage, Timothy Kirkhope, Jean Lambert i Gary Titley

14

47/2005

James Hugh Allister

5

48/2005

Richard Corbett

38

49/2005

Richard Corbett

29

50/2005

Lissy Gröner, Genowefa Grabowska, Karin Riis-Jørgensen, Gérard Onesta i Vasco Graça Moura

101

51/2005

Silvana Koch-Mehrin

36

52/2005

David Martin, Paulo Casaca, Peter Skinner, Terence Wynn i Robert Evans

25

53/2005

Charles Tannock, Jana Hybášková, Marek Maciej Siwiec, André Brie i Frédérique Ries

35

54/2005

Den Dover i Kathy Sinnott

22

55/2005

Den Dover i Kathy Sinnott

22

18.   Decyzje w sprawie niektórych dokumentów

Pozwolenie na sporządzenie sprawozdania z własnej inicjatywy (art. 45 Regulaminu)

Pozwolenie na sporządzenie sprawozdania z własnej inicjatywy (art. 45 Regulaminu)

komisji AFET:

| — | Stosunki UE-Chiny (2005/2161(INI))
  (opinia: INTA, ECON) |
| --- | --- |

—

Stosunki UE-Chiny (2005/2161(INI))

(opinia: INTA, ECON)

komisji DEVE:

| — | Wpływ w dziedzinie rozwoju porozumień o partnerstwie gospodarczym (2005/2162(INI))
  (opinia: INTA) |
| --- | --- |

—

Wpływ w dziedzinie rozwoju porozumień o partnerstwie gospodarczym (2005/2162(INI))

(opinia: INTA)

komisji CONT:

| — | Pokrycie funduszy wspólnotowych (2005/2163(INI)) |
| --- | --- |

—

Pokrycie funduszy wspólnotowych (2005/2163(INI))

komisji ECON:

| — | Finanse publiczne w Europejskiej Unii Walutowej (2005/2166(INI))
  (opinia: BUDG) |
| --- | --- |

—

Finanse publiczne w Europejskiej Unii Walutowej (2005/2166(INI))

(opinia: BUDG)

| — | Refoma państwowych środków pomocowych 2005-2009 (2005/2165(INI))
  (opinia: EMPL, ITRE, IMCO, TRAN, REGI) |
| --- | --- |

—

Refoma państwowych środków pomocowych 2005-2009 (2005/2165(INI))

(opinia: EMPL, ITRE, IMCO, TRAN, REGI)

komisji ITRE:

| — | Społeczeństwo informacyjne na rzecz wzrostu i zatrudnienia (2005/2167(INI))
  (opinia: ECON, EMPL, CULT, FEMM) |
| --- | --- |

—

Społeczeństwo informacyjne na rzecz wzrostu i zatrudnienia (2005/2167(INI))

(opinia: ECON, EMPL, CULT, FEMM)

TRAN:

| — | Wprowadzenie europejskiego systemu sygnalizacji kolejowej ERTMS/ETCS (2005/2168(INI)) |
| --- | --- |

—

Wprowadzenie europejskiego systemu sygnalizacji kolejowej ERTMS/ETCS (2005/2168(INI))

komisji LIBE:

| — | Poszanowanie Karty Praw Podstawowych w projektach legislacyjnych Komisji: metodologia systematycznej i rygorystycznej kontroli (2005/2169(INI))
  (opinia: AFCO) |
| --- | --- |

—

Poszanowanie Karty Praw Podstawowych w projektach legislacyjnych Komisji: metodologia systematycznej i rygorystycznej kontroli (2005/2169(INI))

(opinia: AFCO)

komisji FEMM:

| — | Sytuacja kobiet romskich w Unii Europejskiej (2005/2164(INI)) |
| --- | --- |

—

Sytuacja kobiet romskich w Unii Europejskiej (2005/2164(INI))

Decyzja w sprawie opracowania sprawozdań z inicjatywy własnej (art. 114 ust. 3 Regulaminu)

Decyzja w sprawie opracowania sprawozdań z inicjatywy własnej (art. 114 ust. 3 Regulaminu)

komisji LIBE:

| — | Ocena Europejskiego Nakazu Aresztowania (2005/2175(INI)) |
| --- | --- |

—

Ocena Europejskiego Nakazu Aresztowania (2005/2175(INI))

Przydzielenie komisjom

Przydzielenie komisjom

komisji ECON:

| — | Stanowienie lepszego prawa 2004: stosowanie zasady subsydiarności — 12. sprawozdanie roczne (2005/2055(INI))
  odesłany komisja przedm. właśc.: JURI
  opinia: ECON |
| --- | --- |

—

Stanowienie lepszego prawa 2004: stosowanie zasady subsydiarności — 12. sprawozdanie roczne (2005/2055(INI))

odesłany komisja przedm. właśc.: JURI

opinia: ECON

komisja JURI

| — | Stosunki transatlantyckie (2005/2056(INI))
  odesłany komisja przedm właśc.: AFET
  (opinia: INTA, JURI, LIBE) |
| --- | --- |

—

Stosunki transatlantyckie (2005/2056(INI))

odesłany komisja przedm właśc.: AFET

(opinia: INTA, JURI, LIBE)

komisji ECON:

| — | Wprowadzanie w życie, konsekwencje i wpływ obowiązującego prawodawstwa w zakresie rynku wewnętrznego (2004/2224(INI))
  odesłany komisja przedm. właśc.: IMCO
  opinia: ECON, JURI |
| --- | --- |

—

Wprowadzanie w życie, konsekwencje i wpływ obowiązującego prawodawstwa w zakresie rynku wewnętrznego (2004/2224(INI))

odesłany komisja przedm. właśc.: IMCO

opinia: ECON, JURI

Ściślejsza współpraca między komisjami

Ściślejsza współpraca między komisjami

komisji LIBE:

| — | Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady ustanawiającego Agencję Unii Europejskiej ds. Praw Podstawowych (COM(2005)0280 [01] — C6-0288/2005 — 2005/0124(CNS))
  (opinia: BUDG, CULT, AFCO, FEMM)
  Ściślejsza współpraca między komisjami LIBE, AFET
  (W związku z decyzją Konferencji Przewodniczących z dnia 22.9.2005) |
| --- | --- |

—

Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady ustanawiającego Agencję Unii Europejskiej ds. Praw Podstawowych (COM(2005)0280 [01] — C6-0288/2005 — 2005/0124(CNS))

(opinia: BUDG, CULT, AFCO, FEMM)

Ściślejsza współpraca między komisjami LIBE, AFET

(W związku z decyzją Konferencji Przewodniczących z dnia 22.9.2005)

19.   Przekazanie tekstów przyjętych w trakcie posiedzenia

Zgodnie z art. 172 ust. 2 Regulaminu, protokół niniejszego posiedzenia zostanie poddany pod głosowanie Parlamentu na początku następnego posiedzenia.

Za zgodą Parlamentu przyjęte akty zostaną przekazane instytucjom, do których są skierowane.

20.   Kalendarz następnych posiedzeń

Następne posiedzenia odbędą się w dniach 12 i 13.10.2005.

21.   Przerwa w obradach

Nastąpiła przerwa w obradach Parlamentu Europejskiego.

Posiedzenie zostało zamknięte o godzinie 16:50.

Julian Priestley

Sekretarz Generalny

Alejo Vidal-Quadras Roca

Wiceprzewodniczący

---

LISTA OBECNOŚCI

Podpisali:

Adamou, Allister, Alvaro, Andrejevs, Andria, Andrikienė, Angelilli, Arif, Arnaoutakis, Atkins, Attwooll, Aubert, Audy, Auken, Ayala Sender, Aylward, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Baco, Barsi-Pataky, Batten, Batzeli, Bauer, Beaupuy, Beazley, Becsey, Beer, Beglitis, Belder, Belet, Belohorská, Bennahmias, Beňová, Berend, Berès, van den Berg, Berger, Berlato, Berlinguer, Bersani, Birutis, Blokland, Bloom, Bobošíková, Böge, Bösch, Bonde, Bono, Borghezio, Borrell Fontelles, Bourlanges, Bourzai, Bowis, Bowles, Bozkurt, Bradbourn, Braghetto, Brejc, Brepoels, Breyer, Březina, Brie, Budreikaitė, Buitenweg, Bullmann, van den Burg, Bushill-Matthews, Busk, Busquin, Busuttil, Buzek, Cabrnoch, Calabuig Rull, Callanan, Camre, Capoulas Santos, Carlotti, Carnero González, Casa, Casaca, Cashman, Caspary, Castex, Castiglione, Cavada, Cederschiöld, Cercas, Cesa, Chatzimarkakis, Chichester, Chiesa, Chmielewski, Christensen, Chruszcz, Claeys, Clark, Cocilovo, Coelho, Cohn-Bendit, Corbett, Corbey, Correia, Costa, Cottigny, Coûteaux, Cramer, Crowley, Ryszard Czarnecki, D'Alema, Daul, Davies, Degutis, Dehaene, De Keyser, Demetriou, Deprez, De Rossa, De Sarnez, Descamps, Désir, Deß, Deva, De Veyrac, De Vits, Díaz de Mera García Consuegra, Didžiokas, Díez González, Dillen, Dionisi, Dobolyi, Dombrovskis, Doorn, Douay, Dover, Doyle, Drčar Murko, Duchoň, Duff, Duin, Duka-Zólyomi, Duquesne, Ebner, El Khadraoui, Elles, Esteves, Estrela, Ettl, Eurlings, Jillian Evans, Robert Evans, Fajmon, Falbr, Farage, Fatuzzo, Fava, Fazakas, Ferber, Fernandes, Anne Ferreira, Elisa Ferreira, Fjellner, Flasarová, Flautre, Fontaine, Ford, Fotyga, Fourtou, Fraga Estévez, Freitas, Fruteau, Gahler, Gál, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, García Pérez, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Gebhardt, Gentvilas, Geremek, Geringer de Oedenberg, Gibault, Gierek, Gill, Gklavakis, Glante, Glattfelder, Goebbels, Goepel, Golik, Gollnisch, Gomolka, Goudin, Grabowska, Grabowski, Graça Moura, Graefe zu Baringdorf, Gräßle, de Grandes Pascual, Grech, Griesbeck, Gröner, de Groen-Kouwenhoven, Grossetête, Gruber, Guardans Cambó, Guellec, Guerreiro, Gurmai, Guy-Quint, Gyürk, Hall, Hammerstein Mintz, Hamon, Handzlik, Hannan, Harbour, Harkin, Harms, Hasse Ferreira, Hassi, Hatzidakis, Haug, Hazan, Hedh, Hedkvist Petersen, Hegyi, Helmer, Henin, Hennis-Plasschaert, Herczog, Herranz García, Hieronymi, Higgins, Honeyball, Hoppenstedt, Horáček, Howitt, Hudacký, Hughes, Hutchinson, Hybášková, Ibrisagic, in 't Veld, Isler Béguin, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jackson, Jäätteenmäki, Jałowiecki, Janowski, Járóka, Jarzembowski, Jeggle, Jensen, Joan i Marí, Jöns, Jørgensen, Jonckheer, Jordan Cizelj, Juknevičienė, Kaczmarek, Kallenbach, Kamall, Karas, Karim, Kasoulides, Kaufmann, Tunne Kelam, Kilroy-Silk, Kindermann, Kinnock, Klamt, Klaß, Klich, Koch, Kohlíček, Konrad, Korhola, Kósáné Kovács, Koterec, Kozlík, Krahmer, Krasts, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kristovskis, Krupa, Kuc, Kudrycka, Kuhne, Kušķis, Kusstatscher, Kuźmiuk, Lagendijk, Laignel, Lamassoure, Lambert, Lambrinidis, Lambsdorff, Lang, Langen, Langendries, Laperrouze, La Russa, Lavarra, Lax, Lechner, Le Foll, Lehne, Lehtinen, Leichtfried, Leinen, Jean-Marie Le Pen, Letta, Lévai, Lewandowski, Liberadzki, Libicki, Lichtenberger, Liese, Liotard, López-Istúriz White, Louis, Lucas, Ludford, Lulling, Lynne, Maat, Maaten, McAvan, McCarthy, McDonald, McGuinness, McMillan-Scott, Madeira, Manders, Maňka, Thomas Mann, Mantovani, Markov, Marques, Martens, David Martin, Hans-Peter Martin, Martínez Martínez, Masiel, Masip Hidalgo, Maštálka, Mastenbroek, Mathieu, Mato Adrover, Matsakis, Matsis, Matsouka, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Medina Ortega, Meijer, Menéndez del Valle, Meyer Pleite, Miguélez Ramos, Mikko, Millán Mon, Mitchell, Mohácsi, Moraes, Moreno Sánchez, Morgan, Morgantini, Morillon, Moscovici, Mote, Mulder, Musacchio, Muscardini, Muscat, Musotto, Mussolini, Myller, Napoletano, Nassauer, Nattrass, Navarro, Newton Dunn, Annemie Neyts-Uyttebroeck, Nicholson, Niebler, van Nistelrooij, Novak, Obiols i Germà, Öger, Özdemir, Olajos, Olbrycht, Ó Neachtain, Onesta, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Őry, Oviir, Paasilinna, Pack, Pahor, Paleckis, Pálfi, Panayotopoulos-Cassiotou, Panzeri, Papadimoulis, Papastamkos, Parish, Patrie, Pęk, Alojz Peterle, Pflüger, Piecyk, Pieper, Pīks, Pinheiro, Pinior, Piotrowski, Piskorski, Pittella, Pleguezuelos Aguilar, Pleštinská, Podkański, Poettering, Poignant, Poli Bortone, Portas, Posselt, Prets, Prodi, Purvis, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Rapkay, Remek, Resetarits, Reul, Reynaud, Riera Madurell, Ries, Rivera, Rizzo, Rogalski, Roithová, Romagnoli, Romeva i Rueda, Roszkowski, Roth-Behrendt, Rothe, Rouček, Roure, Rudi Ubeda, Rübig, Rühle, Rutowicz, Ryan, Sacconi, Saïfi, Sakalas, Salinas García, Salvini, Samuelsen, Sánchez Presedo, dos Santos, Sartori, Saryusz-Wolski, Savary, Savi, Sbarbati, Schapira, Scheele, Schenardi, Schierhuber, Schlyter, Schmidt, Ingo Schmitt, Schnellhardt, Schöpflin, Schröder, Schroedter, Schwab, Seeber, Seeberg, Seppänen, Siekierski, Silva Peneda, Sinnott, Siwiec, Skinner, Škottová, Sommer, Sonik, Sornosa Martínez, Sousa Pinto, Speroni, Staes, Staniszewska, Starkevičiūtė, Šťastný, Stenzel, Sterckx, Stevenson, Stihler, Stockmann, Strejček, Strož, Stubb, Sturdy, Sudre, Surján, Svensson, Swoboda, Szájer, Szejna, Szent-Iványi, Szymański, Tabajdi, Tajani, Takkula, Tannock, Tarabella, Tarand, Thomsen, Titley, Toia, Toubon, Toussas, Trakatellis, Trautmann, Triantaphyllides, Trüpel, Turmes, Tzampazi, Ulmer, Väyrynen, Vaidere, Vakalis, Valenciano Martínez-Orozco, Vanhecke, Van Hecke, Van Lancker, Van Orden, Varela Suanzes-Carpegna, Varvitsiotis, Vatanen, Vaugrenard, Ventre, Verges, Vergnaud, Vernola, Vidal-Quadras Roca, Vincenzi, Vlasák, Vlasto, Voggenhuber, Wagenknecht, Wallis, Walter, Watson, Henri Weber, Manfred Weber, Weiler, Weisgerber, Westlund, Whitehead, Wiersma, Wijkman, Wise, von Wogau, Wohlin, Janusz Wojciechowski, Wortmann-Kool, Wuermeling, Wurtz, Yañez-Barnuevo García, Záborská, Zaleski, Zani, Zapałowski, Zappalà, Ždanoka, Železný, Zieleniec, Zīle, Zimmer, Zimmerling, Zingaretti, Zvěřina, Zwiefka

Obserwatorzy:

Anastase Roberta Alma, Athanasiu Alexandru, Bărbuleţiu Tiberiu, Becşenescu Dumitru, Buruiană Aprodu Daniela, Ciornei Silvia, Cioroianu Adrian Mihai, Corlăţean Titus, Coşea Dumitru Gheorghe Mircea, Creţu Corina, Creţu Gabriela, Dîncu Vasile, Duca Viorel Senior, Dumitrescu Cristian, Ganţ Ovidiu Victor, Hogea Vlad Gabriel, Iacob Ridzi Monica Maria, Kelemen Atilla Béla Ladislau, Kónya-Hamar Sándor, Marinescu Marian-Jean, Mihăescu Eugen, Morţun Alexandru Ioan, Muscă Monica Octavia, Nicolae Şerban, Paşcu Ioan Mircea, Petre Maria, Podgorean Radu, Popa Nicolae Vlad, Popeangă Petre, Sârbu Daciana Octavia, Severin Adrian, Silaghi Ovidiu Ioan, Sofianski Stefan, Szabó Károly Ferenc, Tîrle Radu, Zgonea Valeriu Ştefan

---

ZAŁĄCZNIK I

LISTA NAZWISK OBSERWATORÓW MIANOWANYCH DO KOMISJI PARLAMENTARNYCH

C01 —   Komisja Spraw Zagranicznych

Obserwatorzy 7

| PPE-DE | ABADJIEV Dimitar
  ANASTASE Roberta |
| --- | --- |
| ALDE | CIOROIANU Adrian Mihai Alma
  ILCHEV Stanimir |
| PSE | PAŞCU Ioan Mircea
  VIGENIN Kristian |
| NI | MIHĂESCU Eugen |

PPE-DE

ABADJIEV Dimitar

ANASTASE Roberta

ALDE

CIOROIANU Adrian Mihai Alma

ILCHEV Stanimir

PSE

PAŞCU Ioan Mircea

VIGENIN Kristian

NI

MIHĂESCU Eugen

C04 —   Komisja Budżetowa

Obserwatorzy 5

| PPE-DE | DIMITROV Martin
  IACOB RIDZI Monica Maria |
| --- | --- |
| PSE | ZGONEA Valeriu Ştefan |
| ALDE | SHOULEVA Lydia |
| NI | POPEANGĂ Petre |

PPE-DE

DIMITROV Martin

IACOB RIDZI Monica Maria

PSE

ZGONEA Valeriu Ştefan

ALDE

SHOULEVA Lydia

NI

POPEANGĂ Petre

C06 —   Komisja Gospodarcza i Monetarna

Obserwatorzy 4

| PPE-DE | CAPPONE Maria |
| --- | --- |
| PSE | CREŢU Corina
  KIRILOV Evgeni |
| NI | HOGEA Vlad Gabriel |

PPE-DE

CAPPONE Maria

PSE

CREŢU Corina

KIRILOV Evgeni

NI

HOGEA Vlad Gabriel

C07 —   Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych

Obserwatorzy 1

| PSE | ATHANASIU Alexandru |
| --- | --- |

PSE

ATHANASIU Alexandru

C08 —   Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności

Obserwatorzy 4

| PPE-DE | TÎRLE Radu |
| --- | --- |
| PSE | SÂRBU Daciana Octavia |
| ALDE | BĂRBULEŢIU Tiberiu
  PARVANOVA Antonyia |

PPE-DE

TÎRLE Radu

PSE

SÂRBU Daciana Octavia

ALDE

BĂRBULEŢIU Tiberiu

PARVANOVA Antonyia

C09 —   Komisja Przemysłu, Badań Naukowych i Energii

Obserwatorzy 3

| PSE | PAPARIZOV Atanas Atanassov |
| --- | --- |
| ALDE | CIORNEI Silvia |
| NI | DUCA Viorel Senior |

PSE

PAPARIZOV Atanas Atanassov

ALDE

CIORNEI Silvia

NI

DUCA Viorel Senior

C10 —   Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów

Obserwatorzy 4

| PSE | BLIZNASHKI Georgi
  CREŢU Gabriela |
| --- | --- |
| ALDE | ALI Nedzhmi
  SILAGHI Ovidiu Ioan |

PSE

BLIZNASHKI Georgi

CREŢU Gabriela

ALDE

ALI Nedzhmi

SILAGHI Ovidiu Ioan

C11 —   Komisja Transportu i Turystyki

Obserwatorzy 2

| PSE | SEVERIN Adrian |
| --- | --- |
| ALDE | BECŞENESCU Dumitru |

PSE

SEVERIN Adrian

ALDE

BECŞENESCU Dumitru

C12 —   Komisja Rozwoju Regionalnego

Obserwatorzy 6

| PPE-DE | PETRE Maria
  SOFIANSKI Stefan |
| --- | --- |
| PSE | DÎNCU Vasile |
| ALDE | HUSMENOVA Filiz
  MORŢUN Alexandru Ioan |
| NI | STOYANOV Dimitar |

PPE-DE

PETRE Maria

SOFIANSKI Stefan

PSE

DÎNCU Vasile

ALDE

HUSMENOVA Filiz

MORŢUN Alexandru Ioan

NI

STOYANOV Dimitar

C13 —   Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi

Obserwatorzy 5

| PPE-DE | KELEMEN Atilla Béla Ladislau |
| --- | --- |
| PSE | PODGOREAN Radu |
| ALDE | COŞEA Dumitru Gheorghe Mircea
  KAZAK Tchetin |
| NI | BURUIANĂ APRODU Daniela |

PPE-DE

KELEMEN Atilla Béla Ladislau

PSE

PODGOREAN Radu

ALDE

COŞEA Dumitru Gheorghe Mircea

KAZAK Tchetin

NI

BURUIANĂ APRODU Daniela

C15 —   Komisja Kultury i Edukacji

Obserwatorzy 3

| PPE-DE | GANŢ Ovidiu Victor
  KÓNYA HAMAR Sándor |
| --- | --- |
| ALDE | MUSCĂ Monica Octavia |

PPE-DE

GANŢ Ovidiu Victor

KÓNYA HAMAR Sándor

ALDE

MUSCĂ Monica Octavia

C16 —   Komisja Prawna

Obserwatorzy 2

| PSE | ARABADJIEV Alexander
  DUMITRESCU Cristian |
| --- | --- |

PSE

ARABADJIEV Alexander

DUMITRESCU Cristian

C17 —   Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych

Obserwatorzy 6

| PPE-DE | MARINESCU Marian Jean
  SZABÓ Károly Ferenc |
| --- | --- |
| PSE | CORLĂŢEAN Titus
  IVANOVA Iglika |
| ALDE | CHRISTOVA Christina Velcheva
  POPA Nicolae Vlad |

PPE-DE

MARINESCU Marian Jean

SZABÓ Károly Ferenc

PSE

CORLĂŢEAN Titus

IVANOVA Iglika

ALDE

CHRISTOVA Christina Velcheva

POPA Nicolae Vlad

C18 —   Komisja Spraw Konstytucyjnych

Obserwatorzy 1

| PSE | NICOLAE Şerban |
| --- | --- |

PSE

NICOLAE Şerban

---

ZAŁĄCZNIK II

WYNIKI GŁOSOWANIA

Skróty i symbole

| + | przyjęto |
| --- | --- |
| - | odrzucono |
| ↓ | bezprzedmiotowe |
| w | w |
| gi (..., ..., ...) | głosowanie imienne (za, przeciw, wstrzymujących się) |
| ge (..., ..., ...) | głosowanie elektroniczne (za, przeciw, wstrzymujących się) |
| gp | głosowanie podzielone |
| go | głosowanie odrębne |
| popr. | poprawka |
| pk | poprawka kompromisowa |
| oc | odpowiednia część |
| s | poprawka skreślająca |
| = | poprawki identyczne |
| ust. | ustęp |
| art. | artykuł |
| pu | punkt uzasadnienia |
| pr | projekt rezolucji |
| wpr | wspólny projekt rezolucji |
| taj | głosowanie tajne |

+

przyjęto

-

odrzucono

↓

bezprzedmiotowe

w

w

gi (..., ..., ...)

głosowanie imienne (za, przeciw, wstrzymujących się)

ge (..., ..., ...)

głosowanie elektroniczne (za, przeciw, wstrzymujących się)

gp

głosowanie podzielone

go

głosowanie odrębne

popr.

poprawka

pk

poprawka kompromisowa

oc

odpowiednia część

s

poprawka skreślająca

=

poprawki identyczne

ust.

ustęp

art.

artykuł

pu

punkt uzasadnienia

pr

projekt rezolucji

wpr

wspólny projekt rezolucji

taj

głosowanie tajne

1.   Umowa winiarska pomiędzy Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki

Projekty rezolucji: B6-0489/2005, 0511/2005, 0514/2005, 0515/2005, 0516/2005 i 0517/2005

| Temat | Popr. nr | Autor | gi itd. | Głosowanie | gi/ge — uwagi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Wspólny projekt rezolucji RC-B6-0489/2005




  (PPE-DE, PSE, ALDE, Verts/ALE, GUE/NG L, UEN) |
| głosowanie: nad rezolucją (jako całością) | | + | |
| Projekt rezolucji złożonej przez grupy polityczne |
| B6-0489/2005 | | PPE-DE | | ↓ | |
| B6-0511/2005 | | PSE | | ↓ | |
| B6-0514/2005 | | ALDE | | ↓ | |
| B6-0515/2005 | | Verts/ALE | | ↓ | |
| B6-0516/2005 | | UEN | | ↓ | |
| B6-0517/2005 | | GUE/NGL | | ↓ | |

Temat

Popr. nr

Autor

gi itd.

Głosowanie

gi/ge — uwagi

Wspólny projekt rezolucji RC-B6-0489/2005

(PPE-DE, PSE, ALDE, Verts/ALE, GUE/NG L, UEN)

głosowanie: nad rezolucją (jako całością)

+

Projekt rezolucji złożonej przez grupy polityczne

B6-0489/2005

PPE-DE

↓

B6-0511/2005

PSE

↓

B6-0514/2005

ALDE

↓

B6-0515/2005

Verts/ALE

↓

B6-0516/2005

UEN

↓

B6-0517/2005

GUE/NGL

↓

2.   Ropa

Projekty rezolucji: B6-0481/2005, 0482/2005, 0491/2005, 0499/2005, 0506/2005 i 0509/2005

| Temat | Popr. nr | Autor | gi itd. | Głosowanie | gi/ge — uwagi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Wspólny projekt rezolucji RC-B6-0481/2005




  (PPE-DE, PSE, ALDE, Verts/ALE, GUE/NGL, UEN) |
| ust. 8 | ust. | tekst oryginału | go | + | |
| po ust. 9 | 1 | PSE | | - | |
| ust. 10 | ust. | tekst oryginału | go | + | poprawka ustna |
| ust. 15 tiret szóste | ust. | tekst oryginału | go | + | poprawka ustna |
| ust. 15, po tiret siódmym | 2 | PSE | | + | |
| głosowanie: nad rezolucją (jako całością) | | + | |
| Projekty rezolucji złożone przez grupy polityczne |
| B6-0481/2005 | | ALDE | | ↓ | |
| B6-0482/2005 | | Verts/ALE | | ↓ | |
| B6-0491/2005 | | UEN | | ↓ | |
| B6-0499/2005 | | GUE/NGL | | ↓ | |
| B6-0506/2005 | | PPE-DE | | ↓ | |
| B6-0509/2005 | | PSE | | ↓ | |

Temat

Popr. nr

Autor

gi itd.

Głosowanie

gi/ge — uwagi

Wspólny projekt rezolucji RC-B6-0481/2005

(PPE-DE, PSE, ALDE, Verts/ALE, GUE/NGL, UEN)

ust. 8

ust.

tekst oryginału

go

+

po ust. 9

1

PSE

-

ust. 10

ust.

tekst oryginału

go

+

poprawka ustna

ust. 15 tiret szóste

ust.

tekst oryginału

go

+

poprawka ustna

ust. 15, po tiret siódmym

2

PSE

+

głosowanie: nad rezolucją (jako całością)

+

Projekty rezolucji złożone przez grupy polityczne

B6-0481/2005

ALDE

↓

B6-0482/2005

Verts/ALE

↓

B6-0491/2005

UEN

↓

B6-0499/2005

GUE/NGL

↓

B6-0506/2005

PPE-DE

↓

B6-0509/2005

PSE

↓

Sophia IN 'T VELD i Romano PRODI są również sygnatariuszami wspólnego projektu rezolucji w imieniu grupy ALDE.

Wnioski o głosowanie odrębne

PSE : ust. 8 i 10

Verts/ALE: ust. 15 tiret szóste

Różne

M. Pan Goebbels zaproponował, w imieniu grupy PSE, następującą poprawkę do ust. 10:

„zwraca się do Komisji o utrzymanie nadzoru nad stanem regulacji funduszy typu hedge
  i zbadania sposobów, w jakie zwiększona przejrzystość mogłaby wpłynąć na większą stabilność rynków benzyny
  ”

M. Pan Turmes zaproponował, w imieniu grupy Verts ALE, następującą poprawkę ustną do ust. 15 tiret szóste:

| „— | złożenia propozycji dla
  producentów samochodów
  , aby produkowali pojazdy powodujące
  mniejsze zanieczyszczenie i
  zużywające
  mniej paliwa;” |
| --- | --- |

„—

złożenia propozycji dla
  producentów samochodów
  , aby produkowali pojazdy powodujące
  mniejsze zanieczyszczenie i
  zużywające
  mniej paliwa;”

3.   Reforma Organizacji Narodów Zjednoczonych i Milenijne Cele rozwoju

Projekty rezolucji: B6-0483/2005, 0492/2005, 0493/2205, 0501/2005, 0507/2005 i 0510/2005

Projekty rezolucji: B6-0483/2005, 0492/2005, 0493/2205, 0501/2005, 0507/2005 i 0510/2005

| Temat | Popr. nr | Autor | gi itd. | Głosowanie | gi/ge — uwagi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Wspólny projekt rezolucji RC-B6-0483/2005




  (PPE-DE, PSE, ALDE, Verts/ALE, GUE/NGL, UEN) |
| ust. 3 | ust. | tekst oryginału | gp | | |
| 1 | + | |
| 2 | + | |
| po ust. 5 | 3 | PSE | | - | |
| po ust. 7 | 4 | PPE-DE | | + | |
| ust. 19 | ust. | tekst oryginału | gp | | |
| 1 | + | |
| 2/gi | + | 423, 93, 27 |
| ust. 20 | ust. | tekst oryginału | | + | poprawka ustna |
| ust. 21 | ust. | tekst oryginału | gi | + | 455, 48, 45 |
| po ust. 21 | 5 | PSE | | w | |
| punkt uzasadnienia B | 1 | PSE | gi | - | 232, 303, 13 |
| głosowanie: nad rezolucją (jako całością) | | + | |
| Projekty rezolucji złożone przez grupy polityczne |
| B6-0483/2005 | | Verts/ALE | | ↓ | |
| B6-0492/2005 | | UEN | | ↓ | |
| B6-0493/2005 | | PPE-DE | | ↓ | |
| B6-0501/2005 | | GUE/NGL | | ↓ | |
| B6-0507/2005 | | ALDE | | ↓ | |
| B6-0510/2005 | | PSE | | ↓ | |

Temat

Popr. nr

Autor

gi itd.

Głosowanie

gi/ge — uwagi

Wspólny projekt rezolucji RC-B6-0483/2005

Wspólny projekt rezolucji RC-B6-0483/2005

(PPE-DE, PSE, ALDE, Verts/ALE, GUE/NGL, UEN)

(PPE-DE, PSE, ALDE, Verts/ALE, GUE/NGL, UEN)

ust. 3

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

gp

1

+

2

+

po ust. 5

3

PSE

-

po ust. 7

4

PPE-DE

+

ust. 19

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

gp

1

+

2/gi

+

423, 93, 27

ust. 20

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

+

poprawka ustna

poprawka ustna

ust. 21

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

gi

+

455, 48, 45

po ust. 21

5

PSE

w

punkt uzasadnienia B

1

PSE

gi

-

232, 303, 13

głosowanie: nad rezolucją (jako całością)

głosowanie: nad rezolucją (jako całością)

+

Projekty rezolucji złożone przez grupy polityczne

Projekty rezolucji złożone przez grupy polityczne

B6-0483/2005

Verts/ALE

↓

B6-0492/2005

UEN

↓

B6-0493/2005

PPE-DE

↓

B6-0501/2005

GUE/NGL

↓

B6-0507/2005

ALDE

↓

B6-0510/2005

PSE

↓

Poprawka 2 została anulowana.

Wnioski o głosowanie imienne

Wnioski o głosowanie imienne

IND/DEM: ust. 21

PPE-DE: ust. 19 — część druga, popr. 1

Wnioski o głosowanie podzielone

Wnioski o głosowanie podzielone

ust. 3

ust. 3

pierwsza część:„z zadowoleniem przyjmuje uznanie ... tymi zbrodniami”

pierwsza część:

druga część:„podkreśla również znaczenie ... tych zbrodni”

druga część:

PPE-DE, PSE

ust. 19

ust. 19

pierwsza część:„wyraża ubolewanie, że ... Rady Bezpieczeństwa”

pierwsza część:

druga część:„podkreśla ponowne ... wymaga ta kwestia”

druga część:

Różne

Różne

M. Pan Lambsdorff zaproponował, w imieniu grupy ALDE, następującą poprawkę ustną do ust. 20:

| 20. | popiera i przyjmuje z zadowoleniem nowe zaangażowanie się ONZ na rzecz Funduszu Demokracji jako ważne narzędzie promowania demokracji na całym świecie; i wzywa Komisję i Państwa Członkowskie do udzielenia mu pełnego wsparcia politycznego i finansowego;
  potwierdza swoje przekonanie, że samo ONZ potrzebuje znaczącego wniesienia demokracji do swoich struktur i z tego względu podkreśla swoje wezwanie do stworzenia grupy państw demokratycznych w ramach Zgromadzenia Ogólnego ONZ; |
| --- | --- |

20.

20.

popiera i przyjmuje z zadowoleniem nowe zaangażowanie się ONZ na rzecz Funduszu Demokracji jako ważne narzędzie promowania demokracji na całym świecie; i wzywa Komisję i Państwa Członkowskie do udzielenia mu pełnego wsparcia politycznego i finansowego;
  potwierdza swoje przekonanie, że samo ONZ potrzebuje znaczącego wniesienia demokracji do swoich struktur i z tego względu podkreśla swoje wezwanie do stworzenia grupy państw demokratycznych w ramach Zgromadzenia Ogólnego ONZ;

potwierdza swoje przekonanie, że samo ONZ potrzebuje znaczącego wniesienia demokracji do swoich struktur i z tego względu podkreśla swoje wezwanie do stworzenia grupy państw demokratycznych w ramach Zgromadzenia Ogólnego ONZ;

4.   Białoruś

Projekty rezolucji: B6-0486/2005, 0488/2005, 0490/2005, 0494/2005, 0497/2005, 0503/2005 i 0508/2005

Projekty rezolucji: B6-0486/2005, 0488/2005, 0490/2005, 0494/2005, 0497/2005, 0503/2005 i 0508/2005

| Temat | Popr. nr | Autor | gi itd. | Głosowanie | gi/ge — uwagi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Wspólny projekt rezolucji RC-B6-0486/2005




  (PPE-DE, PSE, ALDE, Verts/ALE, IND/DEM, UEN) |
| ust. 12 | 1 | Verts/ALE | | + | patrz poniżej |
| głosowanie: nad rezolucją (jako całością) | | + | |
| Projekty rezolucji złożone przez grupy polityczne |
| B6-0486/2005 | | ALDE | | ↓ | |
| B6-0488/2005 | | PPE-DE | | ↓ | |
| B6-0490/2005 | | PSE | | ↓ | |
| B6-0494/2005 | | IND/DEM | | ↓ | |
| B6-0497/2005 | | UEN | | ↓ | |
| B6-0503/2005 | | GUE/NGL | | ↓ | |
| B6-0508/2005 | | Verts/ALE | | ↓ | |

Temat

Popr. nr

Autor

gi itd.

Głosowanie

gi/ge — uwagi

Wspólny projekt rezolucji RC-B6-0486/2005

Wspólny projekt rezolucji RC-B6-0486/2005

(PPE-DE, PSE, ALDE, Verts/ALE, IND/DEM, UEN)

(PPE-DE, PSE, ALDE, Verts/ALE, IND/DEM, UEN)

ust. 12

1

Verts/ALE

+

patrz poniżej

patrz poniżej

głosowanie: nad rezolucją (jako całością)

głosowanie: nad rezolucją (jako całością)

+

Projekty rezolucji złożone przez grupy polityczne

Projekty rezolucji złożone przez grupy polityczne

B6-0486/2005

ALDE

↓

B6-0488/2005

PPE-DE

↓

B6-0490/2005

PSE

↓

B6-0494/2005

IND/DEM

↓

B6-0497/2005

UEN

↓

B6-0503/2005

GUE/NGL

↓

B6-0508/2005

Verts/ALE

↓

W popr. 1 słowa „europejski program sąsiedztwa” zastępuje się słowami „Europejska Polityka Sąsiedztwa”.

5.   Stosunki między Unią i Indiami

Spraw.: Emilio MENÉNDEZ DEL VALLE (A6-0256/2005)

Spraw.: Emilio MENÉNDEZ DEL VALLE (A6-0256/2005)

| Temat | Popr. nr | Autor | gi itd. | Głosowanie | gi/ge — uwagi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ust. 2 | 12 | PSE | | w | |
| po ust. 2 | 1 | PPE-DE | | + | |
| ust. 4 | ust. | tekst oryginału | gp | | |
| 1 | + | |
| 2 | + | |
| po ust. 5 | 7 | PPE-DE | | + | |
| 8 | PPE-DE | | + | |
| ust. 10 | ust. | tekst oryginału | | + | poprawka ustna |
| 18 | Verts/ALE | | ↓ | |
| ust. 11 | 13 | PSE | | + | |
| po ust. 11 | 14 | PSE | | + | |
| ust. 13 | 15 | PSE | | + | |
| ust. 14 | ust. | tekst oryginału | gp | | |
| 1 | + | |
| 2 | + | |
| ust. 17 | ust. | tekst oryginału | gp | | |
| 1 | + | |
| 2/gi | + | 483, 48, 19


  poprawka ustna |
| po ust. 17 | 16 | PSE | | + | |
| ust. 31 | 2 | PPE-DE | | + | |
| ust. | tekst oryginału | go | ↓ | |
| ust. 37 | 19s | Verts/ALE | | - | |
| ust. 40 | 3 | PPE-DE | | + | |
| po ust. 43 | 4 | PPE-DE | | + | |
| 5 | PPE-DE | ge | - | 114, 403, 22 |
| ust. 58 | 20 | Verts/ALE | gp | | |
| oryginał | + | |
| dopisek | + | poprawka ustna |
| ust. | tekst oryginału | go | ↓ | |
| ust. 64 | 21 | Verts/ALE | | - | |
| po ust. 64 | 22 | Verts/ALE | | + | |
| po ust. 72 | 9 | IND/DEM | | - | |
| ust. 74 | 17s | PSE | ge | + | 482, 36, 14 |
| ust. 82 | ust. | tekst oryginału | gp | | |
| 1 | + | |
| 2 | + | |
| ust. 84 | 6 | PPE-DE | | + | |
| po odniesieniu 4 | 10 | PSE | | + | |
| 11 | PSE | | + | |
| pu H | ust. | tekst oryginału | go | + | |
| głosowanie: nad rezolucją (jako całością) | | + | |

Temat

Popr. nr

Autor

gi itd.

Głosowanie

gi/ge — uwagi

ust. 2

12

PSE

w

po ust. 2

1

PPE-DE

+

ust. 4

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

gp

1

+

2

+

po ust. 5

7

PPE-DE

+

8

PPE-DE

+

ust. 10

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

+

poprawka ustna

poprawka ustna

18

Verts/ALE

↓

ust. 11

13

PSE

+

po ust. 11

14

PSE

+

ust. 13

15

PSE

+

ust. 14

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

gp

1

+

2

+

ust. 17

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

gp

1

+

2/gi

+

483, 48, 19

poprawka ustna

poprawka ustna

po ust. 17

16

PSE

+

ust. 31

2

PPE-DE

+

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

go

↓

ust. 37

19s

Verts/ALE

-

ust. 40

3

PPE-DE

+

po ust. 43

4

PPE-DE

+

5

PPE-DE

ge

-

114, 403, 22

ust. 58

20

Verts/ALE

gp

oryginał

+

dopisek

+

poprawka ustna

poprawka ustna

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

go

↓

ust. 64

21

Verts/ALE

-

po ust. 64

22

Verts/ALE

+

po ust. 72

9

IND/DEM

-

ust. 74

17s

PSE

ge

+

482, 36, 14

ust. 82

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

gp

1

+

2

+

ust. 84

6

PPE-DE

+

po odniesieniu 4

10

PSE

+

11

PSE

+

pu H

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

go

+

głosowanie: nad rezolucją (jako całością)

głosowanie: nad rezolucją (jako całością)

+

+

Wnioski o głosowanie imienne

Wnioski o głosowanie imienne

IND/DEM: ust. 17 część druga

Wnioski o głosowanie odrębne

Wnioski o głosowanie odrębne

IND/DEM: pu H

VertsALE: ust. 58

Wnioski o głosowanie podzielone

Wnioski o głosowanie podzielone

IND/DEM:

ust. 4

ust. 4

pierwsza część:„wita z wielkim ... UE a Indiami”

pierwsza część:

druga część:„które nadaje ... i Kanadą”

druga część:

ust. 14

ust. 14

pierwsza część: Całość tekstu z wyjątkiem słów „ale także potrzebę wielobiegunowego świata”

pierwsza część:

druga część: te słowa

druga część:

ust. 17

ust. 17

pierwsza część:„uważa, że ... umacniania Unii”

pierwsza część:

druga część:„w tym postęp ... nowej europejskiej Konstytucji”

druga część:

ust. 82

ust. 82

pierwsza część: Całość tekstu z wyłączeniem słów „i Izrael”

pierwsza część:

druga część: te słowa

druga część:

Verts/ALE

popr. 20

popr. 20

pierwsza część:„wzywa ... na polu”

pierwsza część:

druga część:„wzywa również ... energii odnawialnych” (poprawka ustna)

druga część:

Różne

Różne

Sprawozdawca zaproponował poprawki ustne do:

—   ust. 10

ust. 10

| „10. | wzywa Komisję Europejską i Radę do pilnej współpracy z rządem indyjskim w celu poprawy sytuacji ludności najmniej uprzywilejowanej, w szczególności kobiet, dzieci i dyskryminowanych grup społecznych, np. dalitów i adiwasi,
  i wzywa, aby jakiekolwiek przyszłe działania tego typu miały na celu przyczynienie się do położenia kresu dyskryminacji ze względu na płeć lub przynależność do kasty tam, gdzie ma ona miejsce” |
| --- | --- |

„10.

wzywa Komisję Europejską i Radę do pilnej współpracy z rządem indyjskim w celu poprawy sytuacji ludności najmniej uprzywilejowanej, w szczególności kobiet, dzieci i dyskryminowanych grup społecznych, np. dalitów i adiwasi,
  i wzywa, aby jakiekolwiek przyszłe działania tego typu miały na celu przyczynienie się do położenia kresu dyskryminacji ze względu na płeć lub przynależność do kasty tam, gdzie ma ona miejsce”

—   ust. 17

ust. 17

druga część

„w tym postęp we wspólnej polityce zagranicznej i bezpieczeństwa, który
  mógłby wyniknąć z wejścia
  w życie nowej europejskiej Konstytucji”

—   poprawka 20

poprawka 20

| „20. | prosi Państwa Członkowskie UE, które mogłyby zaproponować współpracę w dziedzinie energii nuklearnej na użytek cywilny, aby rozpatrzyły z uwagą bardzo wysokie i wciąż rosnące potrzeby energetyczne Indii oraz podjęły decyzję dotyczącą możliwości zacieśnienia współpracy z Indiami w tej dziedzinie;
  wzywa również Komisję, Państwa Członkowskie i Indie do wzmocnienia współpracy na polu energii odnawialnych;
  ” |
| --- | --- |

„20.

prosi Państwa Członkowskie UE, które mogłyby zaproponować współpracę w dziedzinie energii nuklearnej na użytek cywilny, aby rozpatrzyły z uwagą bardzo wysokie i wciąż rosnące potrzeby energetyczne Indii oraz podjęły decyzję dotyczącą możliwości zacieśnienia współpracy z Indiami w tej dziedzinie;
  wzywa również Komisję, Państwa Członkowskie i Indie do wzmocnienia współpracy na polu energii odnawialnych;
  ”

6.   Energie odnawialne w UE

Spraw.: Claude TURMES (A6-0227/2005)

Spraw.: Claude TURMES (A6-0227/2005)

| Temat | Popr. nr | Autor | gi itd. | Głosowanie | gi/ge — uwagi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ust. 2 | 25 | PPE-DE | ge | - | 254, 288, 11 |
| po ust. 3 | 32 | PPE-DE, ALDE | gi | + | 282, 247, 28 |
| 38 | PPE-DE, ALDE | | + | |
| ust. 6 | 18=
  26= | Verts/ALE, PSE, ALDE
  GUE/NGL, PPE-DE, ALDE | | + | |
| po ust. 9 | 7 | Verts/ALE, PSE, ALDE, PPE-DE, GUE/NGL | gi | + | 550, 11, 2 |
| 5 | Verts/ALE, PSE, ALDE, PPE-DE, GUE/NGL | | + | |
| 6 | Verts/ALE, PSE, ALDE, PPE-DE, GUE/NGL | | + | |
| ust. 10 | ust. | tekst oryginału | gp | | |
| 1 | + | |
| 2 | + | |
| ust. 13 | 8 | Verts/ALE, PSE, ALDE, PPE-DE, GUE/NGL | | + | |
| ust. 15 | 19 | Verts/ALE, PSE, ALDE, GUE/NGL | ge | + | 316, 228, 6 |
| ust. | tekst oryginału | go | ↓ | |
| ust. 16 | ust. | tekst oryginału | - | | dodany po obecnym art. 62 |
| ust. 17 | ust. | tekst oryginału | gp | | |
| 1 | + | |
| 2 | + | |
| ust. 21 | ust. | tekst oryginału | gp | | |
| 1 | + | |
| 2 | + | |
| po ust. 21 | 9 | Verts/ALE, PSE, ALDE, PPE-DE, GUE/NGL | | + | |
| 10 | Verts/ALE, PSE, ALDE, PPE-DE, GUE/NGL | | + | |
| ust. 23 | 1 | PSE | | + | |
| 27 | PPE-DE, ALDE | | + | |
| ust. 25 | ust. | tekst oryginału | gp | | |
| 1 | + | |
| 2 | + | |
| 3/ge | + | 320, 235, 13 |
| po ust. 25 | 42 | PPE-DE, ALDE | gp/gi | | |
| 1 | + | 496, 24, 14 |
| 2 | + | 315, 217, 20 |
| 43 | PPE-DE, ALDE | gi | + | 305, 241, 17 |
| ust. 26 | 34s | PPE-DE | | - | |
| ust. 29 | 39 | PPE-DE, ALDE | | + | |
| ust. 30 | 28 | PPE-DE | ge | - | 244, 304, 8 |
| ust. 31 | 29 | PPE-DE | | - | |
| ust. 32 | ust. | - | | | dodany po art. 42a (nowy) |
| 20 | Verts/ALE, PSE, ALDE, GUE/NGL | | + | |
| ust. 33 | 30s | PPE-DE | | - | |
| ust. 38 | 35/rev | PPE-DE, ALDE | | + | |
| ust. 39 | 31s | PPE-DE | | - | |
| 21 | Verts/ALE, PSE, ALDE, GUE/NGL | | + | |
| po ust. 40 | 11 | Verts/ALE, PSE, ALDE, PPE-DE, GUE/NGL | | + | |
| ust. 41 | ust. | tekst oryginału | gp | | |
| 1 | + | |
| 2 | + | |
| ust. 42 lit. a) | 12 | Verts/ALE, PSE, ALDE, PPE-DE, GUE/NGL | | + | |
| po ust. 42 | 13 | Verts/ALE, PSE, ALDE, PPE-DE, GUE/NGL | | + | |
| ust. 45 | 14 | Verts/ALE, PSE, ALDE, PPE-DE, GUE/NGL | | + | |
| ust. 46 | 22 | Verts/ALE, PSE, ALDE, GUE/NGL | ge | + | 314, 238, 9 |
| po ust. 46 | 37 | PPE-DE, ALDE | | + | |
| ust. 47 | 23s | Verts/ALE, PSE, ALDE, GUE/NGL | | + | |
| ust. 48 | ust. | tekst oryginału | gp | | |
| 1 | + | |
| 2/ge | + | 416, 139, 10 |
| ust. 51 | ust. | tekst oryginału | gi | + | 541, 11, 8 |
| po ust. 52 | 40 | PPE-DE, ALDE | | + | |
| ust. 53 | ust. | tekst oryginału | gi | + | 538, 23, 4 |
| po ust. 55 | 36 | PPE-DE, ALDE | | + | |
| ust. 60 | ust. | tekst oryginału | gp | | |
| 1 | + | |
| 2 | + | |
| ust. 61 | ust. | tekst oryginału | go | + | |
| po ust. 61 | 41 | PPE-DE | | + | |
| ust. 62 | ust. | tekst oryginału | gp | | |
| 1 | + | |
| 2 | + | |
| ust. 63 | ust. | tekst oryginału | go | + | |
| ust. 65 | 24 | PSE | | + | |
| ust. | tekst oryginału | | ↓ | |
| ust. 69 | 33 | PPE-DE | ge | - | 271, 285, 14 |
| ust. 70 | 15 | Verts/ALE, PSE, ALDE, PPE-DE, GUE/NGL | | + | |
| po ust. 84 | 16 | Verts/ALE, PSE, ALDE, PPE-DE, GUE/NGL | | + | |
| 17 | Verts/ALE, PSE, ALDE, PPE-DE, GUE/NGL | | + | |
| pu A | 2s | Verts/ALE, PSE, ALDE, PPE-DE, GUE/NGL | | + | |
| punkt uzasadnienia B | 3s | Verts/ALE, PSE, ALDE, PPE-DE, GUE/NGL | | + | |
| pu C | 4s | Verts/ALE, PSE, ALDE, PPE-DE, GUE/NGL | | + | |
| głosowanie: nad rezolucją (jako całością) | | + | |

Temat

Popr. nr

Autor

gi itd.

Głosowanie

gi/ge — uwagi

ust. 2

25

PPE-DE

ge

-

254, 288, 11

po ust. 3

32

PPE-DE, ALDE

gi

+

282, 247, 28

38

PPE-DE, ALDE

+

ust. 6

18=

26=

Verts/ALE, PSE, ALDE

GUE/NGL, PPE-DE, ALDE

+

po ust. 9

7

Verts/ALE, PSE, ALDE, PPE-DE, GUE/NGL

gi

+

550, 11, 2

5

Verts/ALE, PSE, ALDE, PPE-DE, GUE/NGL

+

6

Verts/ALE, PSE, ALDE, PPE-DE, GUE/NGL

+

ust. 10

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

gp

1

+

2

+

ust. 13

8

Verts/ALE, PSE, ALDE, PPE-DE, GUE/NGL

+

ust. 15

19

Verts/ALE, PSE, ALDE, GUE/NGL

ge

+

316, 228, 6

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

go

↓

ust. 16

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

-

dodany po obecnym art. 62

dodany po obecnym art. 62

ust. 17

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

gp

1

+

2

+

ust. 21

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

gp

1

+

2

+

po ust. 21

9

Verts/ALE, PSE, ALDE, PPE-DE, GUE/NGL

+

10

Verts/ALE, PSE, ALDE, PPE-DE, GUE/NGL

+

ust. 23

1

PSE

+

27

PPE-DE, ALDE

+

ust. 25

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

gp

1

+

2

+

3/ge

+

320, 235, 13

po ust. 25

42

PPE-DE, ALDE

gp/gi

1

+

496, 24, 14

2

+

315, 217, 20

43

PPE-DE, ALDE

gi

+

305, 241, 17

ust. 26

34s

PPE-DE

-

ust. 29

39

PPE-DE, ALDE

+

ust. 30

28

PPE-DE

ge

-

244, 304, 8

ust. 31

29

PPE-DE

-

ust. 32

ust.

-

dodany po art. 42a (nowy)

dodany po art. 42a (nowy)

20

Verts/ALE, PSE, ALDE, GUE/NGL

+

ust. 33

30s

PPE-DE

-

ust. 38

35/rev

PPE-DE, ALDE

+

ust. 39

31s

PPE-DE

-

21

Verts/ALE, PSE, ALDE, GUE/NGL

+

po ust. 40

11

Verts/ALE, PSE, ALDE, PPE-DE, GUE/NGL

+

ust. 41

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

gp

1

+

2

+

ust. 42 lit. a)

12

Verts/ALE, PSE, ALDE, PPE-DE, GUE/NGL

+

po ust. 42

13

Verts/ALE, PSE, ALDE, PPE-DE, GUE/NGL

+

ust. 45

14

Verts/ALE, PSE, ALDE, PPE-DE, GUE/NGL

+

ust. 46

22

Verts/ALE, PSE, ALDE, GUE/NGL

ge

+

314, 238, 9

po ust. 46

37

PPE-DE, ALDE

+

ust. 47

23s

Verts/ALE, PSE, ALDE, GUE/NGL

+

ust. 48

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

gp

1

+

2/ge

+

416, 139, 10

ust. 51

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

gi

+

541, 11, 8

po ust. 52

40

PPE-DE, ALDE

+

ust. 53

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

gi

+

538, 23, 4

po ust. 55

36

PPE-DE, ALDE

+

ust. 60

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

gp

1

+

2

+

ust. 61

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

go

+

po ust. 61

41

PPE-DE

+

ust. 62

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

gp

1

+

2

+

ust. 63

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

go

+

ust. 65

24

PSE

+

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

↓

ust. 69

33

PPE-DE

ge

-

271, 285, 14

ust. 70

15

Verts/ALE, PSE, ALDE, PPE-DE, GUE/NGL

+

po ust. 84

16

Verts/ALE, PSE, ALDE, PPE-DE, GUE/NGL

+

17

Verts/ALE, PSE, ALDE, PPE-DE, GUE/NGL

+

pu A

2s

Verts/ALE, PSE, ALDE, PPE-DE, GUE/NGL

+

punkt uzasadnienia B

3s

Verts/ALE, PSE, ALDE, PPE-DE, GUE/NGL

+

pu C

4s

Verts/ALE, PSE, ALDE, PPE-DE, GUE/NGL

+

głosowanie: nad rezolucją (jako całością)

głosowanie: nad rezolucją (jako całością)

+

+

Wnioski o głosowanie imienne

Wnioski o głosowanie imienne

IND/DEM: ust. 53

PPE-DE: ust. 51, popr. 7, 32, 42, 43

Wnioski o głosowanie odrębne

Wnioski o głosowanie odrębne

PPE-DE: ust. 61 i 63

Wnioski o głosowanie podzielone

Wnioski o głosowanie podzielone

IND/DEM

ust. 41

ust. 41

pierwsza część:„wskazuje na olbrzymi ... sieci rozdzielczych”

pierwsza część:

druga część:„zwraca uwagę ... odnawialnej energii”

druga część:

PSE

popr. 42

popr. 42

pierwsza część:„podkreśla, że Unia Europejska ... poprzez zwiększenie produkcji”

pierwsza część:

druga część:„zauważa, że w tym ... dostępu do rynku”

druga część:

PPE-DE

ust. 10

ust. 10

pierwsza część: Cały ustęp z wyłączeniem słów „obowiązkowych”

pierwsza część:

druga część:„obowiązkowych”

druga część:

ust. 17

ust. 17

pierwsza część: Cały ustęp z wyłączeniem słów „wiążących”

pierwsza część:

druga część:„wiążących”

druga część:

ust. 21

ust. 21

pierwsza część: Cały ustęp z wyłączeniem słów „ogromne”

pierwsza część:

druga część:„ogromne”

druga część:

ust. 25

ust. 25

pierwsza część:„wzywa Komisję do objęcia obowiązującą dyrektywą budowlaną1”

pierwsza część:

druga część:„w odniesieniu do całkowitej ... przekraczającej 250 m”

druga część:

trzecia część:„oraz do przygotowania ... ciepłownictwie i chłodnictwie”

trzecia część:

ust. 48

ust. 48

pierwsza część: Cały ustęp z wyłączeniem słów „ogromne”

pierwsza część:

druga część:„obowiązkowego”

druga część:

ust. 60

ust. 60

pierwsza część: Cały ustęp z wyłączeniem słów „i wykorzystania”

pierwsza część:

druga część: te słowa

druga część:

ust. 62

ust. 62

pierwsza część:„uznaje potencjał ... produkowania czystej energii”

pierwsza część:

druga część:„zwraca jednak uwagę ... importu żywności do UE”

druga część:

Różne

Różne

Grupa Verts/ALE zaproponowała następujące zmiany w porządku ustępów:

| — | ust. 16 należy dodać po obecnym ust. 62 |
| --- | --- |

—

ust. 16 należy dodać po obecnym ust. 62

| — | ust. 32 należy dodać po nowym ust. 42a |
| --- | --- |

—

ust. 32 należy dodać po nowym ust. 42a

7.   Zmniejszenie liczby ofiar wypadków drogowych do 2010 r.

Spraw.: Ari VATANEN (A6-0225/2005)

Spraw.: Ari VATANEN (A6-0225/2005)

| Temat | Popr. nr | Autor | gi itd. | Głosowanie | gi/ge — uwagi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ust. 5 | ust. | tekst oryginału | gp | | |
| 1 | + | |
| 2 | + | |
| po ust. 5 | 4 | PSE | ge | + | 313, 234, 5 |
| 9 | Verts/ALE | | - | |
| ust. 7 | ust. | tekst oryginału | gi | - | 211, 334, 9 |
| po ust. 11 | 5 | PSE | | + | |
| ust. 12 | ust. | tekst oryginału | gp | | |
| 1 | + | |
| 2 | + | |
| ust. 13 | ust. | tekst oryginału | gp | | |
| 1 | + | |
| 2/ge | - | 247, 265, 15 |
| ust. 14 | ust. | tekst oryginału | gp | | |
| 1 | + | |
| 2 | + | |
| po ust. 14 | 3 | PSE | gp | | |
| 1 | + | |
| 2 | + | |
| ust. 19 | 1/rev2 | ALDE | | - | |
| 6 | PSE | gp/gi | | |
| 1 | + | 278, 255, 10 |
| 2 | - | 216, 307, 10 |
| ust. | tekst oryginału | | ↓ | |
| ust. 21 | 2 | ALDE | | + | |
| ust. 22 | 7/rev | PSE | gi | + | 284, 244, 6


  dopisek |
| ust. | tekst oryginału | go | ↓ | |
| ust. 25 | ust. | tekst oryginału | go | + | |
| ust. 26 | ust. | tekst oryginału | gp | | |
| 1 | + | |
| 2 | + | |
| ust. 35 | ust. | tekst oryginału | go | + | |
| ust. 36 tiret trzecie | ust. | tekst oryginału | go | + | |
| ust. 36 tiret czwarte | ust. | tekst oryginału | go | + | |
| pu C | 8 | Verts/ALE | | - | |
| głosowanie: nad rezolucją (jako całością) | gi | + | 453, 69, 14 |

Temat

Popr. nr

Autor

gi itd.

Głosowanie

gi/ge — uwagi

ust. 5

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

gp

1

+

2

+

po ust. 5

4

PSE

ge

+

313, 234, 5

9

Verts/ALE

-

ust. 7

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

gi

-

211, 334, 9

po ust. 11

5

PSE

+

ust. 12

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

gp

1

+

2

+

ust. 13

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

gp

1

+

2/ge

-

247, 265, 15

ust. 14

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

gp

1

+

2

+

po ust. 14

3

PSE

gp

1

+

2

+

ust. 19

1/rev2

ALDE

-

6

PSE

gp/gi

1

+

278, 255, 10

2

-

216, 307, 10

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

↓

ust. 21

2

ALDE

+

ust. 22

7/rev

PSE

gi

+

284, 244, 6

dopisek

dopisek

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

go

↓

ust. 25

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

go

+

ust. 26

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

gp

1

+

2

+

ust. 35

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

go

+

ust. 36 tiret trzecie

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

go

+

ust. 36 tiret czwarte

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

go

+

pu C

8

Verts/ALE

-

głosowanie: nad rezolucją (jako całością)

głosowanie: nad rezolucją (jako całością)

gi

+

453, 69, 14

Wnioski o głosowanie imienne

Wnioski o głosowanie imienne

PPE-DE: głosowanie końcowe

IND/DEM: ust. 7

PSE: popr. 6 i 7

Wnioski o głosowanie odrębne

Wnioski o głosowanie odrębne

ALDE: ust. 7

Verts/ALE: ust. 7, 25 i 35

PPE-DE: ust. 7, 25 i 36 tiret trzecie i tiret czwarte

Wnioski o głosowanie podzielone

Wnioski o głosowanie podzielone

PPE-DE

ust. 5

ust. 5

pierwsza część:„wzywa Komisję ... wypadków drogowych”

pierwsza część:

druga część:„(”wizja zero„)”

druga część:

ust. 12

ust. 12

pierwsza część:„wyraża przekonanie ... budowa dróg, oznaczenia”

pierwsza część:

druga część:„większe wspieranie ... długotrwałych wyników”

druga część:

ust. 13

ust. 13

pierwsza część:„wzywa Komisję ... grupach podwyższonego ryzyka”

pierwsza część:

druga część:„takich jak ... poniżej 25 roku życia”

druga część:

ust. 14

ust. 14

pierwsza część:„jest zdania, ... niezapinanie pasów drogowych”

pierwsza część:

druga część:„wzywa do szybkiego ... prowadzenia pojazdu”

druga część:

ust. 26

ust. 26

pierwsza część:„zobowiązuje Komisję ... (TEN-T)”

pierwsza część:

druga część:„proponuje podstawową ... oraz informacji”

druga część:

popr. 3

popr. 3

pierwsza część:„zdecydowanie popiera ... ograniczeń szybkości”

pierwsza część:

druga część:„wzywa Komisję ... propozycją legislacyjną”

druga część:

PSE

popr. 6

popr. 6

pierwsza część: Całość tekstu z wyłączeniem słów „ograniczenia prędkości i”

pierwsza część:

druga część: te słowa

druga część:

8.   Nepal

Projekty rezolucji: B6-0513/2005, 0519/2005, 0520/2005, 0523/2005, 0526/2005 i 0530/2005

Projekty rezolucji: B6-0513/2005, 0519/2005, 0520/2005, 0523/2005, 0526/2005 i 0530/2005

| Temat | Popr. nr | Autor | gi itd. | Głosowanie | gi/ge — uwagi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Wspólny projekt rezolucji RC-B6-0513/2005




  (PPE-DE, PSE, ALDE, Verts/ALE, GUE/NGL, UEN) |
| ust. 10 | ust. | tekst oryginału | gp/gi | | |
| 1 | + | 86, 1, 0 |
| 2 | - | 42, 47, 1 |
| punkt uzasadnienia D | ust. | tekst oryginału | gi | - | 40, 47, 2 |
| głosowanie: nad rezolucją (jako całością) | | + | |
| Projekty rezolucji złożone przez grupy polityczne |
| B6-0513/2005 | | PSE | | ↓ | |
| B6-0519/2005 | | UEN | | ↓ | |
| B6-0520/2005 | | Verts/ALE | | ↓ | |
| B6-0523/2005 | | GUE/NGL | | ↓ | |
| B6-0526/2005 | | PPE-DE | | ↓ | |
| B6-0530/2005 | | ALDE | | ↓ | |

Temat

Popr. nr

Autor

gi itd.

Głosowanie

gi/ge — uwagi

Wspólny projekt rezolucji RC-B6-0513/2005

Wspólny projekt rezolucji RC-B6-0513/2005

(PPE-DE, PSE, ALDE, Verts/ALE, GUE/NGL, UEN)

(PPE-DE, PSE, ALDE, Verts/ALE, GUE/NGL, UEN)

ust. 10

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

gp/gi

1

+

86, 1, 0

2

-

42, 47, 1

punkt uzasadnienia D

ust.

tekst oryginału

tekst oryginału

gi

-

40, 47, 2

głosowanie: nad rezolucją (jako całością)

głosowanie: nad rezolucją (jako całością)

+

Projekty rezolucji złożone przez grupy polityczne

Projekty rezolucji złożone przez grupy polityczne

B6-0513/2005

PSE

↓

B6-0519/2005

UEN

↓

B6-0520/2005

Verts/ALE

↓

B6-0523/2005

GUE/NGL

↓

B6-0526/2005

PPE-DE

↓

B6-0530/2005

ALDE

↓

Wnioski o głosowanie imienne

Wnioski o głosowanie imienne

PPE-DE: pu D i ust. 10

Wnioski o głosowanie podzielone

Wnioski o głosowanie podzielone

PPE-DE

ust. 10

ust. 10

pierwsza część: Całość tekstu z wyłączeniem słów „i wzywa Królewską Armię Nepalu do powściągliwości we wszystkich okolicznościach”

pierwsza część:

druga część: te słowa

druga część:

9.   Tunezja

Projekty rezolucji: B6-0512/2005, 0522/2005, 0524/2005, 0525/2005, 0529/2005 i 0532/2005

Projekty rezolucji: B6-0512/2005, 0522/2005, 0524/2005, 0525/2005, 0529/2005 i 0532/2005

| Temat | Popr. nr | Autor | gi itd. | Głosowanie | gi/ge — uwagi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Wspólny projekt rezolucji RC-B6-0512/2005




  (PPE-DE, PSE, ALDE, Verts/ALE, GUE/NGL, UEN) |
| głosowanie: nad rezolucją (jako całością) | | + | |
| Projekty rezolucji złożone przez grupy polityczne |
| B6-0512/2005 | | PSE | | ↓ | |
| B6-0522/2005 | | Verts/ALE | | ↓ | |
| B6-0524/2005 | | GUE/NGL | | ↓ | |
| B6-0525/2005 | | PPE-DE | | ↓ | |
| B6-0529/2005 | | ALDE | | ↓ | |
| B6-0532/2005 | | UEN | | ↓ | |

Temat

Popr. nr

Autor

gi itd.

Głosowanie

gi/ge — uwagi

Wspólny projekt rezolucji RC-B6-0512/2005

Wspólny projekt rezolucji RC-B6-0512/2005

(PPE-DE, PSE, ALDE, Verts/ALE, GUE/NGL, UEN)

(PPE-DE, PSE, ALDE, Verts/ALE, GUE/NGL, UEN)

głosowanie: nad rezolucją (jako całością)

głosowanie: nad rezolucją (jako całością)

+

Projekty rezolucji złożone przez grupy polityczne

Projekty rezolucji złożone przez grupy polityczne

B6-0512/2005

PSE

↓

B6-0522/2005

Verts/ALE

↓

B6-0524/2005

GUE/NGL

↓

B6-0525/2005

PPE-DE

↓

B6-0529/2005

ALDE

↓

B6-0532/2005

UEN

↓

10.   Wojwodina

Projekty rezolucji: B6-0518/2005, 0521/2005, 0527/2005, 0528/2205, 0531/2005, 0533/2005 i 0534/2005

Projekty rezolucji: B6-0518/2005, 0521/2005, 0527/2005, 0528/2205, 0531/2005, 0533/2005 i 0534/2005

| Temat | Popr. nr | Autor | gi itd. | Głosowanie | gi/ge — uwagi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Wspólny projekt rezolucji RC-B6-0518/2005




  (PPE-DE, PSE, ALDE, Verts/ALE, GUE/NGL, IND/DEM, UEN) |
| po ust. 5 | 1 | Verts/ALE | | + | |
| pu E | | tekst oryginału | | + | poprawka ustna |
| głosowanie: nad rezolucją (jako całością) | gi | + | 88, 0, 2 |
| Projekty rezolucji złożone przez grupy polityczne |
| B6-0518/2005 | | IND/DEM | | ↓ | |
| B6-0521/2005 | | Verts/ALE | | ↓ | |
| B6-0527/2005 | | PPE-DE | | ↓ | |
| B6-0528/2005 | | ALDE | | ↓ | |
| B6-0531/2005 | | GUE/NGL | | ↓ | |
| B6-0533/2005 | | UEN | | ↓ | |
| B6-0534/2005 | | PSE | | ↓ | |

Temat

Popr. nr

Autor

gi itd.

Głosowanie

gi/ge — uwagi

Wspólny projekt rezolucji RC-B6-0518/2005

Wspólny projekt rezolucji RC-B6-0518/2005

(PPE-DE, PSE, ALDE, Verts/ALE, GUE/NGL, IND/DEM, UEN)

(PPE-DE, PSE, ALDE, Verts/ALE, GUE/NGL, IND/DEM, UEN)

po ust. 5

1

Verts/ALE

+

pu E

tekst oryginału

+

poprawka ustna

poprawka ustna

głosowanie: nad rezolucją (jako całością)

głosowanie: nad rezolucją (jako całością)

gi

+

88, 0, 2

Projekty rezolucji złożone przez grupy polityczne

Projekty rezolucji złożone przez grupy polityczne

B6-0518/2005

IND/DEM

↓

B6-0521/2005

Verts/ALE

↓

B6-0527/2005

PPE-DE

↓

B6-0528/2005

ALDE

↓

B6-0531/2005

GUE/NGL

↓

B6-0533/2005

UEN

↓

B6-0534/2005

PSE

↓

Wnioski o głosowanie imienne

Wnioski o głosowanie imienne

PPE-DE głosowanie końcowe

Różne:

Różne:

M. Pan Becsey zaproponował następującą poprawkę ustną do punktu uzasadnienia E:

| „E. | mając na uwadze, że nie poczyniono faktycznego postępu w odwróceniu
  pogarszającej się sytuacji mniejszości narodowych i etnicznych w Wojwodinie, przez co zagrożona została ich przyszłość w regionie, ani
  w ułatwieniu ich udziału w dziedzinie edukacji oraz ich reprezentacji w administracji publicznej, sądownictwie i siłach policji oraz gwarantując równy dostęp do sądów i instytucji państwowych opartych na rządach prawa i równe traktowanie w tych sądach i instytucjach.” |
| --- | --- |

„E.

mając na uwadze, że nie poczyniono faktycznego postępu w odwróceniu
  pogarszającej się sytuacji mniejszości narodowych i etnicznych w Wojwodinie, przez co zagrożona została ich przyszłość w regionie, ani
  w ułatwieniu ich udziału w dziedzinie edukacji oraz ich reprezentacji w administracji publicznej, sądownictwie i siłach policji oraz gwarantując równy dostęp do sądów i instytucji państwowych opartych na rządach prawa i równe traktowanie w tych sądach i instytucjach.”

---

ZAŁĄCZNIK III

WYNIKI GŁOSOWAŃ IMIENNYCH

1.   RC B6-0483/2005 — Reforma Organizacji Narodów Zjednoczonych

ustęp 19/2

Za: 423

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Andria, Beaupuy, Birutis, Bourlanges, Bowles, Budreikaitė, Busk, Cavada, Chatzimarkakis, Chiesa, Cocilovo, Costa, Deprez, De Sarnez, Drčar Murko, Duff, Fourtou, Gentvilas, Geremek, Gibault, Guardans Cambó, Harkin, Hennis-Plasschaert, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Karim, Krahmer, Lambsdorff, Laperrouze, Lax, Letta, Lynne, Maaten, Manders, Matsakis, Mohácsi, Morillon, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Prodi, Resetarits, Ries, Samuelsen, Savi, Sbarbati, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Takkula, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Virrankoski, Wallis

GUE/NGL: Kaufmann

NI: Belohorská, Czarnecki Ryszard, Masiel, Rivera, Rutowicz

PPE-DE: Andrikienė, Audy, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Bauer, Beazley, Becsey, Belet, Berend, Böge, Braghetto, Brejc, Brepoels, Březina, Busuttil, Buzek, Caspary, Castiglione, Cederschiöld, Chichester, Chmielewski, Coelho, Daul, Dehaene, Descamps, Deß, Díaz de Mera García Consuegra, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Doyle, Duka-Zólyomi, Ebner, Esteves, Eurlings, Fatuzzo, Ferber, Fjellner, Fontaine, Fraga Estévez, Freitas, Gahler, Gál, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Gklavakis, Glattfelder, Goepel, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Guellec, Gyürk, Handzlik, Hatzidakis, Herranz García, Hieronymi, Higgins, Hoppenstedt, Hudacký, Hybášková, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jałowiecki, Jarzembowski, Jeggle, Jordan Cizelj, Kaczmarek, Kamall, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Klich, Koch, Konrad, Korhola, Kudrycka, Kušķis, Kuźmiuk, Lamassoure, Langen, Langendries, Lechner, Lehne, Lewandowski, Liese, López-Istúriz White, Lulling, Maat, McGuinness, Mann Thomas, Marques, Martens, Mathieu, Mato Adrover, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Millán Mon, Mitchell, Musotto, Nassauer, van Nistelrooij, Novak, Olajos, Olbrycht, Őry, Pack, Pálfi, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Peterle, Pīks, Pinheiro, Piskorski, Pleštinská, Podkański, Poettering, Posselt, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Reul, Roithová, Rudi Ubeda, Rübig, Saïfi, Saryusz-Wolski, Schierhuber, Schmitt Ingo, Schöpflin, Schröder, Schwab, Seeber, Siekierski, Silva Peneda, Sommer, Sonik, Šťastný, Stenzel, Stubb, Sudre, Surján, Szájer, Tajani, Thyssen, Toubon, Trakatellis, Ulmer, Vakalis, Varela Suanzes-Carpegna, Varvitsiotis, Vatanen, Ventre, Vernola, Vidal-Quadras Roca, Vlasto, Weber Manfred, Wijkman, von Wogau, Wojciechowski, Wortmann-Kool, Wuermeling, Záborská, Zaleski, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zwiefka

PSE: Arif, Arnaoutakis, Attard-Montalto, Ayala Sender, Batzeli, Beglitis, Beňová, Berès, van den Berg, Berger, Berlinguer, Berman, Bösch, Bono, Bourzai, Bozkurt, Bullmann, van den Burg, Carlotti, Carnero González, Castex, Cercas, Christensen, Corbey, Correia, Cottigny, D'Alema, De Keyser, De Rossa, Désir, De Vits, Díez González, Dobolyi, Douay, Duin, El Khadraoui, Ettl, Falbr, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira Elisa, Ford, García Pérez, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Glante, Goebbels, Golik, Grabowska, Gröner, Gruber, Gurmai, Hamon, Hasse Ferreira, Haug, Hazan, Hedh, Hedkvist Petersen, Hutchinson, Jöns, Jørgensen, Kindermann, Kinnock, Kósáné Kovács, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuc, Kuhne, Laignel, Lambrinidis, Lavarra, Le Foll, Lehtinen, Leichtfried, Leinen, McAvan, Madeira, Maňka, Martínez Martínez, Masip Hidalgo, Mastenbroek, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Mikko, Moreno Sánchez, Myller, Napoletano, Navarro, Paasilinna, Pahor, Panzeri, Piecyk, Pinior, Pittella, Pleguezuelos Aguilar, Poignant, Prets, Rapkay, Reynaud, Riera Madurell, Rothe, Rouček, Roure, Sacconi, Sakalas, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Savary, Schapira, Scheele, Schulz, Siwiec, Sousa Pinto, Stockmann, Swoboda, Szejna, Tabajdi, Tarabella, Tarand, Thomsen, Trautmann, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Vincenzi, Walter, Weber Henri, Weiler, Westlund, Wiersma, Yañez-Barnuevo García, Zani, Zingaretti

UEN: Angelilli, Berlato, Didžiokas, Kristovskis, Muscardini, Poli Bortone

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Bennahmias, Breyer, Buitenweg, Cramer, Evans Jillian, Frassoni, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Harms, Hassi, Horáček, Isler Béguin, Joan i Marí, Jonckheer, Kallenbach, Kusstatscher, Lichtenberger, Özdemir, Romeva i Rueda, Rühle, Schmidt, Schroedter, Staes, Voggenhuber, Ždanoka

Przeciw: 93

GUE/NGL: Flasarová, Guerreiro, Henin, Kohlíček, McDonald, Portas, Remek, Seppänen, Strož, Toussas

IND/DEM: Batten, Belder, Blokland, Bonde, Borghezio, Clark, Farage, Goudin, Krupa, Nattrass, Piotrowski, Salvini, Sinnott, Speroni, Wise, Wohlin, Železný

NI: Allister, Bobošíková, Claeys, Dillen, Gollnisch, Helmer, Kilroy-Silk, Lang, Le Pen Jean-Marie, Martinez, Mote, Mussolini, Romagnoli, Schenardi, Vanhecke

PPE-DE: Atkins, Bowis, Bradbourn, Bushill-Matthews, Cabrnoch, Dover, Duchoň, Elles, Grossetête, Harbour, Nicholson, Pieper, Purvis, Seeberg, Škottová, Strejček, Tannock, Van Orden, Vlasák, Weisgerber, Zvěřina

PSE: Cashman, Corbett, Evans Robert, Gill, Grech, Honeyball, Howitt, Hughes, McCarthy, Martin David, Morgan, Muscat, Segelström, Stihler, Titley, Whitehead

UEN: Aylward, Camre, Fotyga, Janowski, Krasts, Libicki, Ó Neachtain, Roszkowski, Ryan, Szymański, Vaidere, Zīle

Verts/ALE: Lucas, Schlyter

Wstrzymujący się: 27

ALDE: Hall

GUE/NGL: Agnoletto, Brie, Liotard, Markov, Maštálka, Meijer, Meyer Pleite, Musacchio, Papadimoulis, Pflüger, Svensson, Wagenknecht, Zimmer

IND/DEM: Chruszcz, Coûteaux, Grabowski, Louis, Pęk, Rogalski, Zapałowski

NI: Baco, Kozlík

PPE-DE: De Veyrac, McMillan-Scott

Verts/ALE: Lagendijk, Lambert

Korekty do głosowania

Za

Rainer Wieland, Inger Segelström, Gérard Onesta, Antoine Duquesne

Przeciw

John Attard-Montalto, Christopher Beazley, Linda McAvan

2.   RC B6-0483/2005 — Reforma Organizacji Narodów Zjednoczonych

ustęp 21

Za: 455

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Andria, Beaupuy, Birutis, Bourlanges, Bowles, Budreikaitė, Busk, Cavada, Chatzimarkakis, Chiesa, Costa, Davies, Deprez, De Sarnez, Drčar Murko, Duff, Duquesne, Fourtou, Gentvilas, Geremek, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Hall, Harkin, Hennis-Plasschaert, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Karim, Krahmer, Lambsdorff, Laperrouze, Lax, Letta, Ludford, Lynne, Maaten, Manders, Matsakis, Morillon, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Prodi, Resetarits, Ries, Savi, Sbarbati, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Takkula, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Wallis, Watson

GUE/NGL: Agnoletto, Kaufmann, Musacchio, Portas

IND/DEM: Bonde

NI: Belohorská, Czarnecki Ryszard, Martin Hans-Peter, Masiel, Mussolini, Rutowicz

PPE-DE: Andrikienė, Audy, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Bauer, Becsey, Belet, Berend, Böge, Braghetto, Brejc, Brepoels, Březina, Busuttil, Buzek, Caspary, Castiglione, Cederschiöld, Cesa, Chmielewski, Coelho, Daul, Dehaene, Descamps, Deß, De Veyrac, Díaz de Mera García Consuegra, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Doyle, Duka-Zólyomi, Ebner, Esteves, Eurlings, Fatuzzo, Ferber, Fjellner, Fontaine, Fraga Estévez, Freitas, Gahler, Gál, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Gklavakis, Glattfelder, Goepel, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Grossetête, Guellec, Gyürk, Handzlik, Hatzidakis, Herranz García, Hieronymi, Higgins, Hoppenstedt, Hudacký, Hybášková, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jałowiecki, Jarzembowski, Jeggle, Jordan Cizelj, Kaczmarek, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Klich, Koch, Konrad, Korhola, Kudrycka, Kušķis, Kuźmiuk, Lamassoure, Langen, Langendries, Lechner, Lehne, Lewandowski, Liese, López-Istúriz White, Lulling, Maat, McGuinness, Mann Thomas, Mantovani, Martens, Mathieu, Mato Adrover, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Millán Mon, Mitchell, Musotto, Nassauer, Niebler, van Nistelrooij, Novak, Olajos, Olbrycht, Pack, Pálfi, Papastamkos, Peterle, Pieper, Pīks, Pinheiro, Piskorski, Pleštinská, Podkański, Poettering, Posselt, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Reul, Roithová, Rudi Ubeda, Rübig, Saïfi, Sartori, Saryusz-Wolski, Schierhuber, Schmitt Ingo, Schnellhardt, Schöpflin, Schröder, Schwab, Seeber, Seeberg, Siekierski, Sommer, Sonik, Šťastný, Stenzel, Stubb, Sudre, Surján, Szájer, Tajani, Thyssen, Toubon, Trakatellis, Ulmer, Vakalis, Varela Suanzes-Carpegna, Varvitsiotis, Vatanen, Ventre, Vernola, Vidal-Quadras Roca, Vlasto, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, Wijkman, von Wogau, Wojciechowski, Wortmann-Kool, Wuermeling, Záborská, Zaleski, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zwiefka

PSE: Arif, Arnaoutakis, Attard-Montalto, Ayala Sender, Batzeli, Beglitis, Beňová, Berès, van den Berg, Berger, Berlinguer, Berman, Bersani, Bösch, Bono, Bozkurt, Bullmann, van den Burg, Carlotti, Carnero González, Casaca, Cashman, Cercas, Christensen, Corbett, Corbey, Correia, Cottigny, D'Alema, De Keyser, De Rossa, Désir, De Vits, Díez González, Dobolyi, Douay, Duin, El Khadraoui, Ettl, Evans Robert, Falbr, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira Elisa, García Pérez, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Glante, Goebbels, Golik, Grabowska, Grech, Gröner, Gruber, Gurmai, Guy-Quint, Hamon, Hasse Ferreira, Haug, Hazan, Hedh, Hedkvist Petersen, Hegyi, Honeyball, Howitt, Hughes, Hutchinson, Jöns, Jørgensen, Kindermann, Kinnock, Kósáné Kovács, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuc, Kuhne, Laignel, Lambrinidis, Lavarra, Le Foll, Lehtinen, Leichtfried, Leinen, McAvan, McCarthy, Madeira, Maňka, Martin David, Martínez Martínez, Masip Hidalgo, Mastenbroek, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Mikko, Moreno Sánchez, Morgan, Muscat, Myller, Napoletano, Navarro, Obiols i Germà, Öger, Paasilinna, Pahor, Panzeri, Patrie, Piecyk, Pinior, Pittella, Pleguezuelos Aguilar, Poignant, Prets, Rapkay, Reynaud, Riera Madurell, Rothe, Rouček, Roure, Sacconi, Sakalas, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Savary, Schapira, Scheele, Schulz, Segelström, Siwiec, Sornosa Martínez, Sousa Pinto, Stihler, Stockmann, Swoboda, Szejna, Tabajdi, Tarabella, Tarand, Thomsen, Titley, Trautmann, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Vincenzi, Walter, Weber Henri, Weiler, Westlund, Whitehead, Wiersma, Yañez-Barnuevo García, Zani, Zingaretti

UEN: Berlato, Didžiokas

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Bennahmias, Breyer, Buitenweg, Evans Jillian, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Harms, Hassi, Horáček, Isler Béguin, Joan i Marí, Jonckheer, Kallenbach, Kusstatscher, Lagendijk, Lambert, Lichtenberger, Lucas, Özdemir, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schlyter, Schmidt, Schroedter, Staes, Turmes, Voggenhuber, Ždanoka

Przeciw: 48

GUE/NGL: Flasarová, Guerreiro, Henin, Kohlíček, Remek, Strož, Toussas

IND/DEM: Batten, Belder, Blokland, Chruszcz, Clark, Coûteaux, Farage, Goudin, Grabowski, Krupa, Louis, Nattrass, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Sinnott, Wise, Zapałowski, Železný

NI: Allister, Bobošíková, Claeys, Dillen, Gollnisch, Kilroy-Silk, Lang, Le Pen Jean-Marie, Martinez, Mote, Romagnoli, Schenardi, Vanhecke

UEN: Angelilli, Aylward, Camre, Fotyga, Janowski, Libicki, Ó Neachtain, Poli Bortone, Ryan

Wstrzymujący się: 45

GUE/NGL: Brie, Liotard, McDonald, Markov, Maštálka, Meijer, Meyer Pleite, Papadimoulis, Pflüger, Seppänen, Svensson, Wagenknecht, Zimmer

IND/DEM: Borghezio, Salvini, Speroni, Wohlin

NI: Baco, Helmer, Kozlík, Rivera

PPE-DE: Atkins, Beazley, Bowis, Bradbourn, Bushill-Matthews, Cabrnoch, Chichester, Deva, Dover, Duchoň, Elles, Harbour, Kamall, McMillan-Scott, Nicholson, Purvis, Škottová, Strejček, Sturdy, Tannock, Van Orden, Vlasák

UEN: Krasts, Muscardini

Korekty do głosowania

Przeciw

Jens-Peter Bonde

3.   RC B6-0483/2005 — Reforma Organizacji Narodów Zjednoczonych

poprawka 1

Za: 232

ALDE: Chiesa

GUE/NGL: Agnoletto, Brie, Flasarová, Guerreiro, Henin, Kaufmann, Kohlíček, McDonald, Markov, Maštálka, Meijer, Meyer Pleite, Musacchio, Papadimoulis, Pflüger, Portas, Remek, Seppänen, Svensson, Wagenknecht, Zimmer

IND/DEM: Belder, Blokland, Bonde, Sinnott

NI: Belohorská, Martin Hans-Peter

PPE-DE: Cederschiöld, De Veyrac, Fjellner, Gauzès, Hybášková, Millán Mon, Stubb

PSE: Arif, Arnaoutakis, Attard-Montalto, Ayala Sender, Batzeli, Beglitis, Berès, van den Berg, Berger, Berlinguer, Berman, Bersani, Bösch, Bono, Bourzai, Bozkurt, Bullmann, van den Burg, Capoulas Santos, Carlotti, Carnero González, Casaca, Cashman, Castex, Cercas, Christensen, Corbett, Corbey, Correia, Cottigny, D'Alema, De Rossa, Désir, De Vits, Díez González, Dobolyi, Douay, Duin, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Evans Robert, Falbr, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira Elisa, Ford, García Pérez, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Glante, Goebbels, Golik, Grabowska, Grech, Gröner, Gruber, Gurmai, Guy-Quint, Hamon, Hasse Ferreira, Haug, Hazan, Hedh, Hedkvist Petersen, Hegyi, Herczog, Honeyball, Howitt, Hughes, Hutchinson, Jöns, Jørgensen, Kindermann, Kinnock, Kósáné Kovács, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuc, Kuhne, Laignel, Lambrinidis, Lavarra, Le Foll, Lehtinen, Leichtfried, Leinen, McAvan, McCarthy, Madeira, Maňka, Mann Erika, Martin David, Masip Hidalgo, Mastenbroek, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Mikko, Moreno Sánchez, Morgan, Muscat, Myller, Napoletano, Navarro, Obiols i Germà, Paasilinna, Pahor, Panzeri, Patrie, Piecyk, Pinior, Pittella, Pleguezuelos Aguilar, Poignant, Prets, Rapkay, Reynaud, Riera Madurell, Rothe, Roure, Sacconi, Sakalas, Salinas García, Sánchez Presedo, Savary, Schapira, Scheele, Segelström, Siwiec, Sornosa Martínez, Sousa Pinto, Stihler, Stockmann, Swoboda, Szejna, Tabajdi, Tarabella, Tarand, Thomsen, Titley, Trautmann, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Vincenzi, Walter, Weber Henri, Weiler, Westlund, Whitehead, Wiersma, Yañez-Barnuevo García, Zani, Zingaretti

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Bennahmias, Breyer, Buitenweg, Cramer, Evans Jillian, Frassoni, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Harms, Hassi, Horáček, Isler Béguin, Joan i Marí, Jonckheer, Kallenbach, Kusstatscher, Lagendijk, Lambert, Lichtenberger, Lucas, Özdemir, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schlyter, Schmidt, Schroedter, Staes, Turmes, Voggenhuber, Ždanoka

Przeciw: 303

ALDE: Alvaro, Andria, Beaupuy, Birutis, Bourlanges, Bowles, Budreikaitė, Busk, Cavada, Chatzimarkakis, Cocilovo, Costa, Davies, Deprez, De Sarnez, Drčar Murko, Duff, Duquesne, Fourtou, Gentvilas, Geremek, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Hall, Harkin, Hennis-Plasschaert, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Karim, Krahmer, Lambsdorff, Laperrouze, Lax, Letta, Ludford, Lynne, Maaten, Manders, Matsakis, Mohácsi, Morillon, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Prodi, Resetarits, Ries, Savi, Sbarbati, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Takkula, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Virrankoski, Wallis, Watson

GUE/NGL: Strož

IND/DEM: Batten, Borghezio, Chruszcz, Clark, Coûteaux, Farage, Grabowski, Krupa, Louis, Nattrass, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Salvini, Speroni, Wise, Zapałowski, Železný

NI: Allister, Bobošíková, Czarnecki Ryszard, Gollnisch, Helmer, Kilroy-Silk, Lang, Le Pen Jean-Marie, Martinez, Masiel, Mote, Romagnoli, Schenardi, Vanhecke

PPE-DE: Andrikienė, Atkins, Audy, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Bauer, Belet, Berend, Böge, Bowis, Bradbourn, Braghetto, Brejc, Brepoels, Březina, Bushill-Matthews, Busuttil, Caspary, Castiglione, Cesa, Chichester, Chmielewski, Coelho, Daul, Dehaene, Descamps, Deß, Deva, Díaz de Mera García Consuegra, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Dover, Doyle, Duchoň, Duka-Zólyomi, Ebner, Esteves, Eurlings, Fatuzzo, Ferber, Fontaine, Fraga Estévez, Freitas, Gahler, Gál, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Garriga Polledo, Gaubert, Gklavakis, Glattfelder, Goepel, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Grossetête, Guellec, Gyürk, Harbour, Hatzidakis, Herranz García, Hieronymi, Higgins, Hoppenstedt, Hudacký, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jałowiecki, Jarzembowski, Jeggle, Jordan Cizelj, Kaczmarek, Kamall, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Klich, Koch, Konrad, Korhola, Kudrycka, Kušķis, Kuźmiuk, Lamassoure, Langen, Langendries, Lechner, Lehne, Lewandowski, Liese, López-Istúriz White, Lulling, Maat, McGuinness, McMillan-Scott, Mann Thomas, Mantovani, Marques, Martens, Mathieu, Mato Adrover, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Mitchell, Musotto, Nassauer, Nicholson, Niebler, van Nistelrooij, Novak, Olajos, Olbrycht, Pack, Pálfi, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Parish, Peterle, Pieper, Pīks, Pinheiro, Piskorski, Pleštinská, Poettering, Posselt, Purvis, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Reul, Rudi Ubeda, Rübig, Saïfi, Sartori, Saryusz-Wolski, Schierhuber, Schmitt Ingo, Schöpflin, Schröder, Schwab, Seeber, Siekierski, Silva Peneda, Škottová, Sommer, Sonik, Šťastný, Stenzel, Strejček, Sturdy, Sudre, Surján, Szájer, Tajani, Tannock, Thyssen, Toubon, Trakatellis, Ulmer, Vakalis, Van Orden, Varela Suanzes-Carpegna, Vatanen, Vernola, Vidal-Quadras Roca, Vlasák, Vlasto, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, von Wogau, Wojciechowski, Wortmann-Kool, Wuermeling, Záborská, Zaleski, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zvěřina, Zwiefka

UEN: Angelilli, Aylward, Berlato, Camre, Fotyga, Janowski, Krasts, Kristovskis, Libicki, Ó Neachtain, Poli Bortone, Roszkowski, Ryan, Szymański, Vaidere

Wstrzymujący się: 13

ALDE: Samuelsen

GUE/NGL: Toussas

IND/DEM: Goudin, Wohlin

NI: Baco, Claeys, Kozlík, Rivera

PPE-DE: Beazley, Ventre, Wijkman

PSE: Liberadzki

UEN: Muscardini

Korekty do głosowania

Przeciw

Jean-Paul Gauzès, Francisco José Millán Mon

4.   Sprawozdanie Menéndez Del Valle A6-0256/2005

ustęp 17/2

Za: 483

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Andria, Attwooll, Beaupuy, Birutis, Bourlanges, Bowles, Budreikaitė, Cavada, Chiesa, Cocilovo, Costa, Deprez, De Sarnez, Drčar Murko, Duff, Duquesne, Fourtou, Gentvilas, Geremek, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Hall, Hennis-Plasschaert, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Karim, Krahmer, Lambsdorff, Laperrouze, Lax, Letta, Ludford, Lynne, Maaten, Manders, Matsakis, Mohácsi, Morillon, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Prodi, Resetarits, Ries, Samuelsen, Savi, Sbarbati, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Takkula, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Virrankoski, Wallis, Watson

GUE/NGL: Kaufmann, Morgantini

NI: Belohorská, Bobošíková, Helmer, Masiel, Mussolini, Rivera, Rutowicz

PPE-DE: Andrikienė, Atkins, Audy, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Bauer, Beazley, Becsey, Belet, Berend, Böge, Bowis, Bradbourn, Braghetto, Brejc, Brepoels, Březina, Bushill-Matthews, Busuttil, Buzek, Cabrnoch, Caspary, Castiglione, Cederschiöld, Cesa, Chichester, Chmielewski, Coelho, Daul, Dehaene, Descamps, Deß, De Veyrac, Díaz de Mera García Consuegra, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Dover, Duchoň, Duka-Zólyomi, Ebner, Elles, Esteves, Eurlings, Fatuzzo, Fjellner, Fontaine, Fraga Estévez, Freitas, Gahler, Gál, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Gklavakis, Glattfelder, Goepel, Gomolka, Gräßle, de Grandes Pascual, Grossetête, Guellec, Gyürk, Handzlik, Harbour, Hatzidakis, Herranz García, Hieronymi, Higgins, Hoppenstedt, Hudacký, Hybášková, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jałowiecki, Járóka, Jarzembowski, Jeggle, Jordan Cizelj, Kaczmarek, Kamall, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Klich, Koch, Konrad, Kudrycka, Kušķis, Kuźmiuk, Lamassoure, Langen, Langendries, Lechner, Lehne, Liese, López-Istúriz White, Lulling, Maat, McGuinness, Mann Thomas, Marques, Martens, Mathieu, Mato Adrover, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Millán Mon, Mitchell, Musotto, Nassauer, Nicholson, Niebler, van Nistelrooij, Novak, Olajos, Olbrycht, Őry, Pack, Pálfi, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Parish, Peterle, Pieper, Pīks, Pinheiro, Piskorski, Pleštinská, Podkański, Poettering, Posselt, Purvis, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Reul, Roithová, Rudi Ubeda, Rübig, Saïfi, Sartori, Saryusz-Wolski, Schierhuber, Schmitt Ingo, Schnellhardt, Schöpflin, Schröder, Schwab, Seeber, Seeberg, Siekierski, Silva Peneda, Škottová, Sommer, Sonik, Šťastný, Stenzel, Stevenson, Stubb, Sturdy, Sudre, Surján, Szájer, Tajani, Tannock, Thyssen, Toubon, Trakatellis, Ulmer, Vakalis, Van Orden, Varela Suanzes-Carpegna, Varvitsiotis, Vatanen, Ventre, Vernola, Vidal-Quadras Roca, Vlasák, Vlasto, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, Wijkman, Wojciechowski, Wortmann-Kool, Wuermeling, Záborská, Zaleski, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zvěřina, Zwiefka

PSE: Arif, Arnaoutakis, Ayala Sender, Batzeli, Beglitis, Beňová, Berès, van den Berg, Berger, Berlinguer, Berman, Bersani, Bösch, Bono, Bourzai, Bozkurt, Bullmann, van den Burg, Busquin, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Carlotti, Carnero González, Casaca, Cashman, Cercas, Christensen, Corbett, Corbey, Correia, Cottigny, D'Alema, De Keyser, De Rossa, Désir, De Vits, Díez González, Dobolyi, Douay, Duin, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Evans Robert, Falbr, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira Elisa, Ford, Fruteau, García Pérez, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Glante, Goebbels, Golik, Grabowska, Grech, Gröner, Gruber, Gurmai, Guy-Quint, Hamon, Hasse Ferreira, Haug, Hazan, Hedh, Hedkvist Petersen, Hegyi, Herczog, Honeyball, Howitt, Hughes, Hutchinson, Jöns, Jørgensen, Kindermann, Kinnock, Kósáné Kovács, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuc, Kuhne, Laignel, Lambrinidis, Lavarra, Le Foll, Lehtinen, Leichtfried, Leinen, McAvan, McCarthy, Madeira, Maňka, Mann Erika, Martin David, Martínez Martínez, Masip Hidalgo, Mastenbroek, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Mikko, Moreno Sánchez, Morgan, Muscat, Myller, Napoletano, Navarro, Obiols i Germà, Öger, Paasilinna, Panzeri, Patrie, Piecyk, Pinior, Pittella, Pleguezuelos Aguilar, Poignant, Prets, Rapkay, Reynaud, Riera Madurell, Rouček, Roure, Sacconi, Sakalas, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Savary, Schapira, Scheele, Schulz, Segelström, Siwiec, Sornosa Martínez, Sousa Pinto, Stihler, Stockmann, Swoboda, Szejna, Tabajdi, Tarabella, Tarand, Thomsen, Titley, Trautmann, Tzampazi, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Vincenzi, Walter, Weber Henri, Weiler, Westlund, Whitehead, Wiersma, Yañez-Barnuevo García, Zani, Zingaretti

UEN: Angelilli, Berlato, Kristovskis, La Russa, Muscardini, Poli Bortone

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Bennahmias, Breyer, Buitenweg, Cramer, Evans Jillian, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Harms, Hassi, Horáček, Isler Béguin, Joan i Marí, Jonckheer, Kallenbach, Kusstatscher, Lagendijk, Lichtenberger, Lucas, Özdemir, Onesta, Rühle, Schmidt, Schroedter, Staes, Turmes, Voggenhuber, Ždanoka

Przeciw: 48

GUE/NGL: Guerreiro, Meijer, Meyer Pleite, Papadimoulis, Portas, Svensson, Toussas

IND/DEM: Batten, Belder, Blokland, Borghezio, Chruszcz, Clark, Farage, Goudin, Grabowski, Krupa, Louis, Nattrass, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Salvini, Sinnott, Speroni, Wise, Wohlin, Zapałowski

NI: Allister, Gollnisch, Kilroy-Silk, Lang, Le Pen Jean-Marie, Mote, Romagnoli, Schenardi

PPE-DE: Deva, Strejček

UEN: Aylward, Camre, Crowley, Didžiokas, Fotyga, Janowski, Libicki, Ó Neachtain, Ryan

Verts/ALE: Schlyter

Wstrzymujący się: 19

ALDE: Harkin

GUE/NGL: Henin, Markov, Remek, Seppänen

IND/DEM: Coûteaux, Železný

NI: Baco, Kozlík, Martin Hans-Peter, Martinez

PPE-DE: Graça Moura, McMillan-Scott

PSE: Castex

UEN: Krasts, Vaidere, Zīle

Verts/ALE: Lambert, Romeva i Rueda

Korekty do głosowania

Za

Antonio Masip Hidalgo

Przeciw

Caroline Lucas

5.   Sprawozdanie Turmes A6-0227/2005

poprawka 32

Za: 282

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Andria, Beaupuy, Birutis, Bourlanges, Budreikaitė, Busk, Cavada, Chatzimarkakis, Chiesa, Cocilovo, Costa, Deprez, De Sarnez, Drčar Murko, Duquesne, Fourtou, Gentvilas, Geremek, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Harkin, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Krahmer, Lambsdorff, Laperrouze, Lax, Maaten, Matsakis, Morillon, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Prodi, Ries, Savi, Sbarbati, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Toia, Van Hecke, Virrankoski

GUE/NGL: Flasarová, Henin, Maštálka, Remek, Strož

IND/DEM: Bonde, Chruszcz, Grabowski, Krupa, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Zapałowski

NI: Allister, Bobošíková, Claeys, Czarnecki Ryszard, Helmer, Masiel, Mussolini, Rivera, Romagnoli, Rutowicz

PPE-DE: Andrikienė, Atkins, Audy, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Bauer, Beazley, Becsey, Belet, Berend, Böge, Bowis, Bradbourn, Braghetto, Brejc, Brepoels, Březina, Bushill-Matthews, Busuttil, Buzek, Cabrnoch, Caspary, Castiglione, Cederschiöld, Cesa, Chichester, Chmielewski, Daul, Dehaene, Descamps, Deß, Deva, De Veyrac, Díaz de Mera García Consuegra, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Dover, Duchoň, Duka-Zólyomi, Elles, Esteves, Eurlings, Fatuzzo, Ferber, Fjellner, Fontaine, Fraga Estévez, Freitas, Gahler, Gál, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Gklavakis, Glattfelder, Goepel, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Grossetête, Guellec, Gyürk, Handzlik, Harbour, Hatzidakis, Herranz García, Hieronymi, Hoppenstedt, Hudacký, Hybášková, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jałowiecki, Járóka, Jeggle, Jordan Cizelj, Kaczmarek, Kamall, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Klich, Koch, Konrad, Korhola, Kudrycka, Kušķis, Kuźmiuk, Lamassoure, Langen, Langendries, Lechner, Lehne, Lewandowski, Liese, López-Istúriz White, Lulling, Mann Thomas, Mantovani, Marques, Martens, Mathieu, Mato Adrover, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Millán Mon, Mitchell, Musotto, Nassauer, Nicholson, Niebler, van Nistelrooij, Novak, Olajos, Olbrycht, Őry, Pack, Pálfi, Parish, Peterle, Pieper, Pīks, Pinheiro, Piskorski, Pleštinská, Podkański, Poettering, Posselt, Purvis, Quisthoudt-Rowohl, Radwan, Reul, Roithová, Rudi Ubeda, Saïfi, Sartori, Saryusz-Wolski, Schmitt Ingo, Schöpflin, Schröder, Schwab, Siekierski, Škottová, Sommer, Sonik, Šťastný, Stevenson, Strejček, Stubb, Sturdy, Sudre, Surján, Szájer, Tajani, Tannock, Thyssen, Toubon, Ulmer, Van Orden, Varela Suanzes-Carpegna, Vatanen, Ventre, Vernola, Vidal-Quadras Roca, Vlasák, Vlasto, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, von Wogau, Wojciechowski, Wortmann-Kool, Wuermeling, Záborská, Zaleski, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zvěřina, Zwiefka

PSE: Beňová, van den Burg

UEN: Angelilli, Berlato, Didžiokas, Fotyga, Janowski, Krasts, Kristovskis, La Russa, Libicki, Muscardini, Poli Bortone, Roszkowski, Szymański, Vaidere, Zīle

Verts/ALE: de Groen-Kouwenhoven, Schmidt

Przeciw: 247

ALDE: Attwooll, Davies, Duff, Hall, in 't Veld, Karim, Letta, Ludford, Lynne, Manders, Mohácsi, Samuelsen, Watson

GUE/NGL: Agnoletto, Brie, Kaufmann, Liotard, McDonald, Markov, Meijer, Meyer Pleite, Morgantini, Musacchio, Papadimoulis, Pflüger, Portas, Rizzo, Seppänen, Svensson, Toussas, Wagenknecht, Zimmer

IND/DEM: Batten, Belder, Blokland, Borghezio, Clark, Farage, Goudin, Nattrass, Salvini, Sinnott, Speroni, Wise, Wohlin, Železný

NI: Kilroy-Silk, Martin Hans-Peter

PPE-DE: Doyle, Higgins, Seeberg, Wijkman

PSE: Arif, Arnaoutakis, Ayala Sender, Batzeli, Beglitis, van den Berg, Berger, Berlinguer, Berman, Bersani, Bösch, Bono, Bourzai, Bozkurt, Bullmann, Busquin, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Carlotti, Carnero González, Cashman, Castex, Cercas, Christensen, Corbett, Corbey, Correia, Cottigny, D'Alema, De Keyser, De Rossa, Désir, Díez González, Dobolyi, Douay, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Evans Robert, Falbr, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira Elisa, Fruteau, García Pérez, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Glante, Goebbels, Golik, Grabowska, Grech, Gröner, Gruber, Gurmai, Guy-Quint, Hamon, Hasse Ferreira, Haug, Hazan, Hedh, Hedkvist Petersen, Hegyi, Herczog, Honeyball, Howitt, Hughes, Hutchinson, Jöns, Jørgensen, Kindermann, Kinnock, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuc, Kuhne, Lambrinidis, Lavarra, Le Foll, Lehtinen, Leichtfried, Leinen, Liberadzki, McAvan, McCarthy, Madeira, Maňka, Mann Erika, Martin David, Martínez Martínez, Masip Hidalgo, Mastenbroek, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Mikko, Moreno Sánchez, Morgan, Muscat, Myller, Napoletano, Navarro, Obiols i Germà, Öger, Paasilinna, Pahor, Panzeri, Patrie, Piecyk, Pinior, Pittella, Pleguezuelos Aguilar, Poignant, Prets, Rapkay, Reynaud, Riera Madurell, Rothe, Rouček, Sacconi, Sakalas, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Savary, Schapira, Scheele, Segelström, Siwiec, Sornosa Martínez, Sousa Pinto, Stihler, Stockmann, Swoboda, Szejna, Tabajdi, Tarabella, Tarand, Titley, Tzampazi, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Vincenzi, Walter, Weber Henri, Weiler, Westlund, Wiersma, Yañez-Barnuevo García, Zani

UEN: Aylward, Crowley, Ó Neachtain, Ryan

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Bennahmias, Breyer, Buitenweg, Cramer, Evans Jillian, Frassoni, Graefe zu Baringdorf, Hammerstein Mintz, Harms, Hassi, Horáček, Isler Béguin, Joan i Marí, Jonckheer, Kallenbach, Kusstatscher, Lagendijk, Lambert, Lichtenberger, Lucas, Özdemir, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schlyter, Schroedter, Staes, Turmes, Voggenhuber, Ždanoka

Wstrzymujący się: 28

ALDE: Bowles, Hennis-Plasschaert, Väyrynen, Wallis

GUE/NGL: Guerreiro

IND/DEM: Coûteaux

NI: Baco, Belohorská, Dillen, Gollnisch, Kozlík, Lang, Le Pen Jean-Marie, Martinez, Schenardi, Vanhecke

PPE-DE: Ebner, Karas, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Rack, Rübig, Schierhuber, Seeber, Stenzel, Trakatellis, Vakalis, Varvitsiotis

Korekty do głosowania

Za

Toine Manders, Rainer Wieland

Przeciw

Nicola Zingaretti, Frithjof Schmidt,

6.   Sprawozdanie Turmes A6-0227/2005

poprawka 7

Za: 550

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Andria, Attwooll, Beaupuy, Birutis, Bourlanges, Bowles, Budreikaitė, Busk, Cavada, Chatzimarkakis, Chiesa, Davies, Deprez, De Sarnez, Drčar Murko, Duff, Duquesne, Fourtou, Gentvilas, Geremek, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Hall, Harkin, Hennis-Plasschaert, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Karim, Krahmer, Lambsdorff, Laperrouze, Lax, Letta, Ludford, Lynne, Maaten, Manders, Matsakis, Mohácsi, Morillon, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Prodi, Resetarits, Ries, Samuelsen, Savi, Sbarbati, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Takkula, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Virrankoski, Wallis, Watson

GUE/NGL: Agnoletto, Brie, Flasarová, Guerreiro, Henin, Kaufmann, Kohlíček, Liotard, McDonald, Markov, Maštálka, Meijer, Meyer Pleite, Musacchio, Papadimoulis, Pflüger, Portas, Remek, Rizzo, Seppänen, Strož, Svensson, Wagenknecht, Zimmer

IND/DEM: Belder, Blokland, Borghezio, Chruszcz, Goudin, Grabowski, Krupa, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Salvini, Sinnott, Speroni, Wohlin, Zapałowski

NI: Allister, Bobošíková, Claeys, Czarnecki Ryszard, Dillen, Gollnisch, Helmer, Lang, Le Pen Jean-Marie, Martin Hans-Peter, Martinez, Masiel, Mussolini, Rivera, Romagnoli, Rutowicz, Schenardi, Vanhecke

PPE-DE: Andrikienė, Atkins, Audy, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Bauer, Beazley, Becsey, Belet, Berend, Böge, Bowis, Bradbourn, Braghetto, Brejc, Brepoels, Březina, Bushill-Matthews, Busuttil, Buzek, Cabrnoch, Caspary, Castiglione, Cederschiöld, Cesa, Chichester, Chmielewski, Coelho, Daul, Dehaene, Descamps, Deß, Deva, De Veyrac, Díaz de Mera García Consuegra, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Dover, Doyle, Duchoň, Duka-Zólyomi, Ebner, Elles, Esteves, Eurlings, Fatuzzo, Ferber, Fjellner, Fontaine, Fraga Estévez, Freitas, Gahler, Gál, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Gklavakis, Glattfelder, Goepel, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Grossetête, Guellec, Gyürk, Handzlik, Harbour, Herranz García, Hieronymi, Higgins, Hoppenstedt, Hudacký, Hybášková, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jałowiecki, Járóka, Jeggle, Jordan Cizelj, Kaczmarek, Kamall, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Klich, Koch, Konrad, Korhola, Kudrycka, Kušķis, Kuźmiuk, Lamassoure, Langen, Langendries, Lechner, Lehne, Lewandowski, Liese, López-Istúriz White, Lulling, Maat, McGuinness, McMillan-Scott, Mann Thomas, Mantovani, Marques, Martens, Mathieu, Mato Adrover, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Millán Mon, Mitchell, Musotto, Nassauer, Nicholson, Niebler, van Nistelrooij, Novak, Olajos, Őry, Pack, Pálfi, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Parish, Peterle, Pieper, Pīks, Pinheiro, Piskorski, Pleštinská, Podkański, Poettering, Posselt, Purvis, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Reul, Roithová, Rudi Ubeda, Rübig, Saïfi, Sartori, Saryusz-Wolski, Schierhuber, Schmitt Ingo, Schnellhardt, Schöpflin, Schröder, Schwab, Seeber, Seeberg, Siekierski, Silva Peneda, Škottová, Sommer, Sonik, Šťastný, Stenzel, Stevenson, Strejček, Stubb, Sturdy, Sudre, Surján, Szájer, Tajani, Tannock, Thyssen, Toubon, Trakatellis, Ulmer, Vakalis, Van Orden, Varela Suanzes-Carpegna, Varvitsiotis, Vatanen, Vidal-Quadras Roca, Vlasák, Vlasto, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, Wijkman, von Wogau, Wojciechowski, Záborská, Zaleski, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zvěřina, Zwiefka

PSE: Arif, Arnaoutakis, Attard-Montalto, Ayala Sender, Batzeli, Beglitis, Beňová, van den Berg, Berger, Berlinguer, Berman, Bersani, Bösch, Bono, Bourzai, Bozkurt, Bullmann, van den Burg, Busquin, Calabuig Rull, Carlotti, Carnero González, Casaca, Cashman, Castex, Cercas, Christensen, Corbett, Corbey, Correia, Cottigny, D'Alema, De Keyser, De Rossa, Désir, De Vits, Díez González, Dobolyi, Douay, Duin, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Evans Robert, Falbr, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira Elisa, Ford, Fruteau, García Pérez, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Glante, Golik, Grabowska, Grech, Gröner, Gruber, Gurmai, Guy-Quint, Hamon, Hasse Ferreira, Haug, Hazan, Hedh, Hedkvist Petersen, Hegyi, Honeyball, Howitt, Hughes, Hutchinson, Jöns, Kindermann, Kinnock, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuc, Kuhne, Laignel, Lambrinidis, Lavarra, Le Foll, Lehtinen, Leichtfried, Leinen, Liberadzki, McAvan, McCarthy, Madeira, Maňka, Mann Erika, Martin David, Martínez Martínez, Masip Hidalgo, Mastenbroek, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Mikko, Moreno Sánchez, Morgan, Muscat, Myller, Navarro, Obiols i Germà, Öger, Paasilinna, Panzeri, Patrie, Piecyk, Pinior, Pittella, Pleguezuelos Aguilar, Poignant, Prets, Rapkay, Reynaud, Riera Madurell, Rothe, Rouček, Roure, Sacconi, Sakalas, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Savary, Schapira, Scheele, Schulz, Segelström, Siwiec, Sornosa Martínez, Sousa Pinto, Stihler, Stockmann, Swoboda, Szejna, Tabajdi, Tarabella, Tarand, Thomsen, Titley, Trautmann, Tzampazi, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Vincenzi, Walter, Weber Henri, Weiler, Westlund, Yañez-Barnuevo García, Zani, Zingaretti

UEN: Angelilli, Aylward, Berlato, Camre, Crowley, Didžiokas, Fotyga, Janowski, Krasts, Kristovskis, La Russa, Libicki, Muscardini, Ó Neachtain, Poli Bortone, Roszkowski, Ryan, Szymański, Vaidere, Zīle

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Bennahmias, Breyer, Buitenweg, Cramer, Evans Jillian, Frassoni, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Harms, Hassi, Horáček, Isler Béguin, Joan i Marí, Jonckheer, Kallenbach, Kusstatscher, Lagendijk, Lambert, Lichtenberger, Lucas, Özdemir, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schlyter, Schmidt, Schroedter, Staes, Trüpel, Turmes, Voggenhuber, Ždanoka

Przeciw: 11

GUE/NGL: Morgantini, Toussas

IND/DEM: Batten, Bonde, Clark, Farage, Nattrass, Wise, Železný

NI: Baco, Kilroy-Silk

Wstrzymujący się: 2

IND/DEM: Coûteaux, Louis

Korekty do głosowania

Przeciw

Rainer Wieland

7.   Sprawozdanie Turmes A6-0227/2005

poprawka 42/1

Za: 496

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Andria, Attwooll, Beaupuy, Birutis, Bourlanges, Bowles, Budreikaitė, Busk, Cavada, Chatzimarkakis, Chiesa, Cocilovo, Costa, Davies, Deprez, De Sarnez, Drčar Murko, Duff, Duquesne, Fourtou, Gentvilas, Geremek, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Hall, Harkin, Hennis-Plasschaert, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Karim, Krahmer, Lambsdorff, Laperrouze, Lax, Letta, Ludford, Lynne, Maaten, Manders, Matsakis, Mohácsi, Morillon, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Prodi, Resetarits, Ries, Samuelsen, Savi, Sbarbati, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Takkula, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Virrankoski, Wallis, Watson

GUE/NGL: Agnoletto, Brie, Flasarová, Guerreiro, Henin, Kaufmann, Kohlíček, Liotard, McDonald, Markov, Maštálka, Meijer, Meyer Pleite, Musacchio, Papadimoulis, Pflüger, Portas, Remek, Rizzo, Seppänen, Strož, Svensson, Wagenknecht, Zimmer

IND/DEM: Belder, Chruszcz, Grabowski, Krupa, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Sinnott, Zapałowski

NI: Czarnecki Ryszard, Dillen, Helmer, Masiel, Rivera, Romagnoli, Rutowicz, Vanhecke

PPE-DE: Andrikienė, Atkins, Audy, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Bauer, Beazley, Becsey, Belet, Berend, Böge, Bowis, Bradbourn, Braghetto, Brejc, Brepoels, Březina, Bushill-Matthews, Busuttil, Buzek, Cabrnoch, Castiglione, Cederschiöld, Cesa, Chichester, Chmielewski, Coelho, Daul, Dehaene, Descamps, Deß, Deva, De Veyrac, Díaz de Mera García Consuegra, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Dover, Doyle, Duchoň, Duka-Zólyomi, Ebner, Elles, Eurlings, Fatuzzo, Ferber, Fjellner, Fontaine, Fraga Estévez, Freitas, Gahler, Gál, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Garriga Polledo, Gaubert, Gklavakis, Glattfelder, Goepel, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Grossetête, Guellec, Gyürk, Handzlik, Harbour, Hatzidakis, Herranz García, Hieronymi, Higgins, Hudacký, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jałowiecki, Járóka, Jeggle, Jordan Cizelj, Kaczmarek, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Klich, Koch, Korhola, Kudrycka, Kušķis, Kuźmiuk, Lamassoure, Langen, Langendries, Lechner, Lehne, Lewandowski, Liese, López-Istúriz White, Lulling, Maat, McGuinness, McMillan-Scott, Mann Thomas, Mantovani, Marques, Martens, Mathieu, Mato Adrover, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Millán Mon, Mitchell, Musotto, Nassauer, Nicholson, Niebler, van Nistelrooij, Novak, Olajos, Olbrycht, Őry, Pack, Pálfi, Papastamkos, Parish, Peterle, Pīks, Pinheiro, Pleštinská, Podkański, Poettering, Posselt, Purvis, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Rudi Ubeda, Rübig, Saïfi, Sartori, Saryusz-Wolski, Schierhuber, Schmitt Ingo, Schnellhardt, Schöpflin, Seeber, Seeberg, Siekierski, Silva Peneda, Škottová, Sommer, Sonik, Šťastný, Stenzel, Stevenson, Strejček, Stubb, Sturdy, Sudre, Surján, Szájer, Tajani, Tannock, Thyssen, Trakatellis, Vakalis, Van Orden, Varela Suanzes-Carpegna, Varvitsiotis, Vatanen, Vidal-Quadras Roca, Vlasák, Vlasto, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, Wijkman, von Wogau, Wojciechowski, Wortmann-Kool, Wuermeling, Záborská, Zaleski, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zvěřina

PSE: Batzeli, Beglitis, Beňová, Berès, van den Berg, Berger, Berlinguer, Berman, Bösch, Bourzai, Bozkurt, Bullmann, van den Burg, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Cashman, Castex, Cercas, Christensen, Corbett, Corbey, Correia, Cottigny, De Keyser, De Rossa, Désir, Díez González, Douay, Duin, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Evans Robert, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira Elisa, Ford, Fruteau, García Pérez, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Glante, Goebbels, Grech, Gröner, Gruber, Gurmai, Guy-Quint, Hasse Ferreira, Haug, Hazan, Hegyi, Herczog, Honeyball, Howitt, Hughes, Hutchinson, Jöns, Jørgensen, Kindermann, Kinnock, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuc, Kuhne, Laignel, Lambrinidis, Le Foll, Lehtinen, Leichtfried, Leinen, Liberadzki, McAvan, McCarthy, Madeira, Maňka, Martin David, Martínez Martínez, Mastenbroek, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Mikko, Moreno Sánchez, Morgan, Muscat, Myller, Navarro, Obiols i Germà, Öger, Paasilinna, Pahor, Panzeri, Patrie, Piecyk, Pinior, Pittella, Pleguezuelos Aguilar, Prets, Rapkay, Reynaud, Riera Madurell, Rouček, Roure, Sacconi, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Savary, Schapira, Scheele, Schulz, Segelström, Siwiec, Sornosa Martínez, Sousa Pinto, Stihler, Stockmann, Swoboda, Szejna, Tabajdi, Thomsen, Titley, Trautmann, Tzampazi, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Vincenzi, Walter, Weber Henri, Weiler, Wiersma, Zani, Zingaretti

UEN: Angelilli, Aylward, Camre, Crowley, Didžiokas, Fotyga, Janowski, Kristovskis, La Russa, Libicki, Muscardini, Ó Neachtain, Poli Bortone, Roszkowski, Ryan, Szymański, Vaidere, Zīle

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Bennahmias, Breyer, Buitenweg, Cramer, Evans Jillian, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Harms, Hassi, Horáček, Isler Béguin, Joan i Marí, Jonckheer, Kallenbach, Kusstatscher, Lagendijk, Lambert, Lichtenberger, Lucas, Özdemir, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schlyter, Schmidt, Schroedter, Staes, Trüpel, Turmes, Voggenhuber, Ždanoka

Przeciw: 24

IND/DEM: Batten, Borghezio, Clark, Coûteaux, Farage, Goudin, Louis, Nattrass, Salvini, Speroni, Wise, Wohlin, Železný

NI: Kilroy-Silk, Mote

PPE-DE: Caspary, Konrad, Pieper, Piskorski, Reul, Roithová, Ulmer

PSE: D'Alema, Sakalas

Wstrzymujący się: 14

GUE/NGL: Toussas

NI: Allister, Bobošíková, Claeys, Gollnisch, Kozlík, Lang, Le Pen Jean-Marie, Martin Hans-Peter, Martinez, Mussolini, Schenardi

PPE-DE: Panayotopoulos-Cassiotou, Ventre

Korekty do głosowania

Za

Luisa Morgantini

8.   Sprawozdanie Turmes A6-0227/2005

poprawka 42/2

Za: 315

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Attwooll, Beaupuy, Birutis, Bourlanges, Bowles, Budreikaitė, Busk, Cavada, Chatzimarkakis, Chiesa, Cocilovo, Costa, Davies, Deprez, De Sarnez, Drčar Murko, Duff, Duquesne, Fourtou, Gentvilas, Geremek, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Hall, Harkin, Hennis-Plasschaert, in 't Veld, Jäätteenmäki, Juknevičienė, Krahmer, Lambsdorff, Laperrouze, Lax, Letta, Ludford, Lynne, Maaten, Manders, Matsakis, Mohácsi, Morillon, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Prodi, Resetarits, Ries, Samuelsen, Savi, Sbarbati, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Takkula, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Virrankoski, Wallis, Watson

IND/DEM: Belder, Chruszcz, Grabowski, Krupa, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Sinnott, Zapałowski

NI: Claeys, Czarnecki Ryszard, Dillen, Gollnisch, Helmer, Lang, Le Pen Jean-Marie, Martinez, Masiel, Mussolini, Rivera, Romagnoli, Rutowicz, Schenardi, Vanhecke

PPE-DE: Andrikienė, Atkins, Audy, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Bauer, Beazley, Becsey, Belet, Berend, Böge, Bowis, Bradbourn, Braghetto, Brejc, Brepoels, Březina, Bushill-Matthews, Busuttil, Buzek, Cabrnoch, Castiglione, Cederschiöld, Cesa, Chichester, Chmielewski, Coelho, Daul, Dehaene, Descamps, Deß, Deva, De Veyrac, Díaz de Mera García Consuegra, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Dover, Doyle, Duchoň, Duka-Zólyomi, Ebner, Elles, Esteves, Eurlings, Fatuzzo, Ferber, Fjellner, Fontaine, Fraga Estévez, Freitas, Gahler, Gál, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Glattfelder, Goepel, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Grossetête, Guellec, Gyürk, Handzlik, Harbour, Hatzidakis, Herranz García, Hieronymi, Higgins, Hoppenstedt, Hudacký, Hybášková, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jałowiecki, Járóka, Jeggle, Jordan Cizelj, Kaczmarek, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Klich, Koch, Korhola, Kudrycka, Kušķis, Kuźmiuk, Lamassoure, Langen, Langendries, Lechner, Lehne, Lewandowski, Liese, López-Istúriz White, Lulling, Maat, McGuinness, McMillan-Scott, Mann Thomas, Mantovani, Marques, Martens, Mathieu, Mato Adrover, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Millán Mon, Mitchell, Musotto, Nassauer, Nicholson, Niebler, van Nistelrooij, Novak, Olajos, Őry, Pack, Papastamkos, Parish, Peterle, Pīks, Pinheiro, Piskorski, Pleštinská, Podkański, Poettering, Posselt, Purvis, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Rudi Ubeda, Rübig, Saïfi, Sartori, Saryusz-Wolski, Schierhuber, Schmitt Ingo, Schnellhardt, Schöpflin, Schröder, Schwab, Seeber, Siekierski, Silva Peneda, Škottová, Sommer, Sonik, Šťastný, Stenzel, Stevenson, Stubb, Sturdy, Sudre, Surján, Szájer, Tajani, Tannock, Thyssen, Toubon, Trakatellis, Vakalis, Van Orden, Varela Suanzes-Carpegna, Varvitsiotis, Vatanen, Vernola, Vidal-Quadras Roca, Vlasák, Vlasto, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, Wijkman, von Wogau, Wojciechowski, Wortmann-Kool, Wuermeling, Záborská, Zaleski, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zvěřina

PSE: Attard-Montalto, Beňová, Castex, Correia, De Vits, Falbr, Fernandes, Jöns, Pinior, Poignant

UEN: Angelilli, Aylward, Berlato, Camre, Crowley, Didžiokas, Fotyga, Kristovskis, La Russa, Libicki, Ó Neachtain, Poli Bortone, Roszkowski, Ryan, Szymański, Vaidere

Verts/ALE: Buitenweg, Voggenhuber

Przeciw: 217

GUE/NGL: Agnoletto, Brie, Flasarová, Henin, Kaufmann, Kohlíček, Liotard, McDonald, Markov, Maštálka, Meijer, Meyer Pleite, Musacchio, Papadimoulis, Pflüger, Portas, Remek, Seppänen, Strož, Svensson, Wagenknecht, Zimmer

IND/DEM: Bonde, Goudin, Wise, Wohlin, Železný

NI: Kilroy-Silk, Martin Hans-Peter, Mote

PPE-DE: Caspary, Konrad, Pálfi, Pieper, Reul, Roithová, Seeberg, Strejček, Ulmer

PSE: Arif, Arnaoutakis, Ayala Sender, Batzeli, Beglitis, Berès, van den Berg, Berger, Berlinguer, Berman, Bersani, Bösch, Bono, Bozkurt, Bullmann, van den Burg, Busquin, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Carlotti, Carnero González, Casaca, Cashman, Cercas, Christensen, Corbett, Corbey, Cottigny, D'Alema, De Keyser, De Rossa, Désir, Díez González, Dobolyi, Douay, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Evans Robert, Fava, Fazakas, Ferreira Elisa, Fruteau, García Pérez, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Grech, Gröner, Gruber, Gurmai, Guy-Quint, Hamon, Hasse Ferreira, Haug, Hazan, Hedh, Hegyi, Herczog, Honeyball, Howitt, Hughes, Hutchinson, Jørgensen, Kindermann, Kinnock, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuc, Kuhne, Laignel, Lambrinidis, Lavarra, Le Foll, Lehtinen, Leichtfried, Leinen, Liberadzki, McAvan, McCarthy, Madeira, Maňka, Mann Erika, Martin David, Martínez Martínez, Mastenbroek, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Mikko, Moreno Sánchez, Morgan, Muscat, Myller, Navarro, Obiols i Germà, Öger, Paasilinna, Pahor, Panzeri, Patrie, Piecyk, Pittella, Pleguezuelos Aguilar, Prets, Rapkay, Reynaud, Riera Madurell, Rothe, Rouček, Roure, Sacconi, Salinas García, Sánchez Presedo, Savary, Schapira, Scheele, Segelström, Siwiec, Sornosa Martínez, Sousa Pinto, Stihler, Stockmann, Swoboda, Szejna, Tabajdi, Tarand, Thomsen, Trautmann, Tzampazi, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Vincenzi, Walter, Weber Henri, Weiler, Wiersma, Yañez-Barnuevo García, Zani

UEN: Krasts

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Bennahmias, Breyer, Cramer, Evans Jillian, Frassoni, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Harms, Hassi, Horáček, Isler Béguin, Joan i Marí, Jonckheer, Kallenbach, Kusstatscher, Lagendijk, Lambert, Lichtenberger, Lucas, Özdemir, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schlyter, Schmidt, Schroedter, Staes, Turmes, Ždanoka

Wstrzymujący się: 20

GUE/NGL: Guerreiro, Rizzo, Toussas

IND/DEM: Batten, Borghezio, Clark, Coûteaux, Farage, Louis, Nattrass, Salvini, Speroni

NI: Allister, Baco, Belohorská, Bobošíková, Kozlík

PPE-DE: Panayotopoulos-Cassiotou, Ventre

PSE: dos Santos

Korekty do głosowania

Wstrzymujący się

Thomas Wise

9.   Sprawozdanie Turmes A6-0227/2005

poprawka 43

Za: 305

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Andria, Beaupuy, Birutis, Bourlanges, Bowles, Budreikaitė, Busk, Cavada, Chatzimarkakis, Cocilovo, Costa, Davies, Deprez, De Sarnez, Drčar Murko, Duff, Duquesne, Fourtou, Gentvilas, Geremek, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Harkin, Hennis-Plasschaert, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Karim, Krahmer, Lambsdorff, Laperrouze, Lax, Lynne, Maaten, Manders, Matsakis, Mohácsi, Morillon, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Prodi, Ries, Samuelsen, Savi, Sbarbati, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Takkula, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Virrankoski, Wallis, Watson

IND/DEM: Chruszcz, Grabowski, Krupa, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Zapałowski

NI: Belohorská, Claeys, Czarnecki Ryszard, Dillen, Helmer, Masiel, Mussolini, Rivera, Romagnoli, Rutowicz, Vanhecke

PPE-DE: Andrikienė, Atkins, Audy, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Bauer, Beazley, Becsey, Belet, Berend, Böge, Bowis, Bradbourn, Braghetto, Brejc, Brepoels, Březina, Bushill-Matthews, Busuttil, Buzek, Cabrnoch, Castiglione, Cederschiöld, Cesa, Chichester, Chmielewski, Coelho, Daul, Dehaene, Descamps, Deß, Deva, De Veyrac, Díaz de Mera García Consuegra, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Dover, Doyle, Duchoň, Duka-Zólyomi, Ebner, Elles, Esteves, Eurlings, Fatuzzo, Ferber, Fjellner, Fontaine, Fraga Estévez, Freitas, Gahler, Gál, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Gklavakis, Glattfelder, Goepel, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Grossetête, Guellec, Gyürk, Handzlik, Harbour, Hatzidakis, Herranz García, Hieronymi, Higgins, Hudacký, Hybášková, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jałowiecki, Járóka, Jeggle, Jordan Cizelj, Kaczmarek, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Klich, Koch, Korhola, Kudrycka, Kušķis, Kuźmiuk, Lamassoure, Langen, Langendries, Lechner, Lehne, Lewandowski, Liese, López-Istúriz White, Lulling, McGuinness, McMillan-Scott, Mann Thomas, Mantovani, Marques, Martens, Mathieu, Mato Adrover, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Millán Mon, Mitchell, Musotto, Nassauer, Nicholson, Niebler, van Nistelrooij, Novak, Olajos, Olbrycht, Őry, Pack, Pálfi, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Parish, Peterle, Pīks, Pinheiro, Piskorski, Pleštinská, Podkański, Poettering, Posselt, Purvis, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Rudi Ubeda, Rübig, Saïfi, Sartori, Saryusz-Wolski, Schierhuber, Schmitt Ingo, Schnellhardt, Schöpflin, Schröder, Schwab, Seeber, Seeberg, Siekierski, Silva Peneda, Škottová, Sommer, Sonik, Šťastný, Stenzel, Stevenson, Strejček, Stubb, Sturdy, Sudre, Surján, Szájer, Tajani, Tannock, Thyssen, Toubon, Trakatellis, Ulmer, Vakalis, Van Orden, Varela Suanzes-Carpegna, Vernola, Vidal-Quadras Roca, Vlasák, Vlasto, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, Wijkman, von Wogau, Wojciechowski, Wortmann-Kool, Wuermeling, Záborská, Zaleski, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zvěřina

PSE: Grabowska, Kuc, Kuhne

UEN: Angelilli, Aylward, Berlato, Camre, Crowley, Didžiokas, Fotyga, Janowski, Krasts, Kristovskis, La Russa, Libicki, Muscardini, Ó Neachtain, Poli Bortone, Roszkowski, Ryan, Szymański, Vaidere

Verts/ALE: Frassoni, Hammerstein Mintz

Przeciw: 241

ALDE: Chiesa

GUE/NGL: Agnoletto, Brie, Flasarová, Henin, Kaufmann, Kohlíček, Liotard, McDonald, Markov, Maštálka, Meijer, Meyer Pleite, Morgantini, Musacchio, Papadimoulis, Pflüger, Portas, Remek, Seppänen, Strož, Svensson, Wagenknecht, Zimmer

IND/DEM: Batten, Belder, Bonde, Borghezio, Clark, Coûteaux, Farage, Goudin, Louis, Nattrass, Salvini, Sinnott, Speroni, Wise, Wohlin, Železný

NI: Allister, Kilroy-Silk, Martin Hans-Peter, Mote

PPE-DE: Caspary, Hoppenstedt, Konrad, Pieper, Reul, Roithová

PSE: Arif, Arnaoutakis, Attard-Montalto, Ayala Sender, Batzeli, Beglitis, Beňová, Berès, van den Berg, Berger, Berlinguer, Berman, Bersani, Bösch, Bono, Bourzai, Bozkurt, Bullmann, Busquin, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Carlotti, Carnero González, Casaca, Cashman, Castex, Cercas, Christensen, Corbett, Corbey, Correia, Cottigny, D'Alema, De Keyser, De Rossa, Désir, De Vits, Díez González, Dobolyi, Douay, Duin, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Evans Robert, Falbr, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira Elisa, Ford, Fruteau, García Pérez, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Glante, Grech, Gruber, Gurmai, Guy-Quint, Hamon, Hazan, Hedh, Hedkvist Petersen, Hegyi, Herczog, Honeyball, Howitt, Hughes, Hutchinson, Jöns, Jørgensen, Kindermann, Kinnock, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Laignel, Lambrinidis, Le Foll, Lehtinen, Leichtfried, Leinen, Liberadzki, McAvan, McCarthy, Madeira, Maňka, Mann Erika, Martin David, Martínez Martínez, Mastenbroek, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Mikko, Moreno Sánchez, Morgan, Muscat, Myller, Navarro, Obiols i Germà, Öger, Paasilinna, Patrie, Piecyk, Pinior, Pittella, Pleguezuelos Aguilar, Poignant, Prets, Rapkay, Reynaud, Riera Madurell, Rothe, Rouček, Roure, Sacconi, Sakalas, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Savary, Schapira, Scheele, Schulz, Segelström, Siwiec, Sornosa Martínez, Sousa Pinto, Stihler, Stockmann, Swoboda, Szejna, Tabajdi, Tarabella, Thomsen, Titley, Trautmann, Tzampazi, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Vincenzi, Walter, Weber Henri, Weiler, Westlund, Wiersma, Yañez-Barnuevo García, Zani, Zingaretti

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Bennahmias, Breyer, Buitenweg, Cramer, Evans Jillian, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Harms, Hassi, Horáček, Isler Béguin, Joan i Marí, Jonckheer, Kallenbach, Kusstatscher, Lagendijk, Lambert, Lichtenberger, Lucas, Özdemir, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schlyter, Schmidt, Schroedter, Staes, Trüpel, Turmes, Voggenhuber, Ždanoka

Wstrzymujący się: 17

ALDE: Attwooll, Hall, Letta, Ludford, Resetarits

GUE/NGL: Guerreiro, Rizzo

NI: Baco, Bobošíková, Gollnisch, Kozlík, Lang, Le Pen Jean-Marie, Martinez, Schenardi

PPE-DE: Maat, Ventre

Korekty do głosowania

Przeciw

Georgios Toussas

10.   Sprawozdanie Turmes A6-0227/2005

ustęp 51

Za: 541

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Andria, Attwooll, Beaupuy, Birutis, Bourlanges, Bowles, Budreikaitė, Busk, Cavada, Chatzimarkakis, Chiesa, Cocilovo, Costa, Davies, Deprez, De Sarnez, Drčar Murko, Duff, Duquesne, Fourtou, Gentvilas, Geremek, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Hall, Harkin, Hennis-Plasschaert, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Karim, Krahmer, Lambsdorff, Laperrouze, Lax, Letta, Ludford, Lynne, Maaten, Manders, Matsakis, Mohácsi, Morillon, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Prodi, Resetarits, Ries, Samuelsen, Savi, Sbarbati, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Takkula, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Virrankoski, Wallis, Watson

GUE/NGL: Agnoletto, Brie, Flasarová, Guerreiro, Henin, Kaufmann, Kohlíček, Liotard, McDonald, Markov, Maštálka, Meijer, Meyer Pleite, Musacchio, Papadimoulis, Pflüger, Portas, Remek, Rizzo, Seppänen, Strož, Svensson, Toussas, Wagenknecht, Zimmer

IND/DEM: Belder, Borghezio, Chruszcz, Coûteaux, Goudin, Grabowski, Krupa, Louis, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Salvini, Sinnott, Speroni, Wohlin, Zapałowski, Železný

NI: Allister, Belohorská, Claeys, Czarnecki Ryszard, Dillen, Gollnisch, Helmer, Lang, Le Pen Jean-Marie, Martin Hans-Peter, Martinez, Masiel, Mussolini, Rivera, Romagnoli, Rutowicz, Schenardi, Vanhecke

PPE-DE: Andrikienė, Atkins, Audy, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Bauer, Beazley, Becsey, Belet, Berend, Böge, Bowis, Bradbourn, Braghetto, Brejc, Brepoels, Březina, Bushill-Matthews, Busuttil, Buzek, Cabrnoch, Caspary, Castiglione, Cesa, Chichester, Chmielewski, Coelho, Daul, Dehaene, Descamps, Deß, De Veyrac, Díaz de Mera García Consuegra, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Dover, Doyle, Duchoň, Duka-Zólyomi, Ebner, Elles, Esteves, Eurlings, Fatuzzo, Ferber, Fontaine, Fraga Estévez, Freitas, Gahler, Gál, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Gklavakis, Glattfelder, Goepel, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Grossetête, Guellec, Gyürk, Handzlik, Harbour, Hatzidakis, Herranz García, Hieronymi, Higgins, Hoppenstedt, Hudacký, Hybášková, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jałowiecki, Járóka, Jordan Cizelj, Kaczmarek, Kamall, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Klich, Koch, Korhola, Kudrycka, Kušķis, Kuźmiuk, Lamassoure, Langen, Langendries, Lechner, Lehne, Lewandowski, Liese, López-Istúriz White, Lulling, Maat, McGuinness, McMillan-Scott, Mann Thomas, Mantovani, Marques, Martens, Mathieu, Mato Adrover, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Millán Mon, Mitchell, Musotto, Nassauer, Nicholson, Niebler, Novak, Olajos, Olbrycht, Őry, Pack, Pálfi, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Parish, Peterle, Pīks, Pinheiro, Piskorski, Pleštinská, Podkański, Poettering, Posselt, Purvis, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Roithová, Rudi Ubeda, Rübig, Saïfi, Sartori, Saryusz-Wolski, Schierhuber, Schmitt Ingo, Schnellhardt, Schöpflin, Schröder, Schwab, Seeber, Seeberg, Siekierski, Silva Peneda, Škottová, Sommer, Sonik, Šťastný, Stenzel, Stevenson, Strejček, Stubb, Sturdy, Sudre, Surján, Szájer, Tajani, Tannock, Thyssen, Toubon, Trakatellis, Ulmer, Vakalis, Van Orden, Varela Suanzes-Carpegna, Varvitsiotis, Vatanen, Ventre, Vernola, Vidal-Quadras Roca, Vlasák, Vlasto, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, Wijkman, von Wogau, Wojciechowski, Záborská, Zaleski, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zvěřina

PSE: Attard-Montalto, Ayala Sender, Batzeli, Beňová, Berès, Berger, Berman, Bösch, Bono, Bourzai, Bozkurt, Bullmann, van den Burg, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Carlotti, Carnero González, Casaca, Cashman, Castex, Cercas, Christensen, Corbett, Corbey, Correia, Cottigny, D'Alema, De Keyser, De Rossa, De Vits, Dobolyi, Douay, Duin, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Evans Robert, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira Elisa, Ford, Fruteau, García Pérez, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Glante, Goebbels, Golik, Grabowska, Grech, Gröner, Gruber, Gurmai, Guy-Quint, Hamon, Hasse Ferreira, Haug, Hazan, Hedh, Hedkvist Petersen, Herczog, Honeyball, Howitt, Hughes, Hutchinson, Jöns, Kindermann, Kinnock, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuc, Kuhne, Laignel, Lambrinidis, Lavarra, Le Foll, Lehtinen, Leichtfried, Leinen, Liberadzki, McAvan, McCarthy, Madeira, Maňka, Mann Erika, Martin David, Martínez Martínez, Mastenbroek, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Mikko, Moreno Sánchez, Morgan, Muscat, Myller, Napoletano, Navarro, Obiols i Germà, Öger, Paasilinna, Pahor, Panzeri, Patrie, Piecyk, Pinior, Pleguezuelos Aguilar, Poignant, Rapkay, Reynaud, Riera Madurell, Rothe, Rouček, Roure, Sacconi, Sakalas, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Savary, Schapira, Scheele, Schulz, Segelström, Siwiec, Sornosa Martínez, Sousa Pinto, Stihler, Stockmann, Swoboda, Szejna, Tabajdi, Thomsen, Titley, Trautmann, Tzampazi, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Vincenzi, Walter, Weber Henri, Weiler, Westlund, Whitehead, Wiersma, Yañez-Barnuevo García, Zani, Zingaretti

UEN: Angelilli, Aylward, Berlato, Camre, Crowley, Didžiokas, Fotyga, Janowski, Kristovskis, La Russa, Libicki, Muscardini, Ó Neachtain, Poli Bortone, Roszkowski, Ryan, Szymański, Vaidere, Zīle

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Bennahmias, Breyer, Buitenweg, Cramer, Evans Jillian, Frassoni, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Harms, Hassi, Horáček, Isler Béguin, Joan i Marí, Jonckheer, Kallenbach, Kusstatscher, Lagendijk, Lambert, Lichtenberger, Lucas, Özdemir, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schlyter, Schmidt, Schroedter, Staes, Trüpel, Turmes, Voggenhuber, Ždanoka

Przeciw: 11

IND/DEM: Bonde, Farage

NI: Kilroy-Silk, Mote

PPE-DE: Fjellner, Jeggle, Konrad, van Nistelrooij, Pieper, Reul, Wuermeling

Wstrzymujący się: 8

IND/DEM: Batten, Clark, Nattrass, Wise

NI: Baco, Bobošíková, Kozlík

UEN: Krasts

Korekty do głosowania

Przeciw

Christofer Fjellner

11.   Sprawozdanie Turmes A6-0227/2005

ustęp 53

Za: 538

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Andria, Attwooll, Beaupuy, Birutis, Bourlanges, Bowles, Budreikaitė, Busk, Cavada, Chatzimarkakis, Chiesa, Cocilovo, Costa, Davies, Deprez, De Sarnez, Drčar Murko, Duff, Duquesne, Fourtou, Gentvilas, Geremek, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Hall, Harkin, Hennis-Plasschaert, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Karim, Krahmer, Lambsdorff, Laperrouze, Lax, Letta, Lynne, Maaten, Manders, Matsakis, Mohácsi, Morillon, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Prodi, Resetarits, Ries, Samuelsen, Savi, Sbarbati, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Virrankoski, Wallis, Watson

GUE/NGL: Agnoletto, Brie, Flasarová, Guerreiro, Henin, Kaufmann, Kohlíček, Liotard, McDonald, Markov, Maštálka, Meijer, Meyer Pleite, Morgantini, Musacchio, Papadimoulis, Pflüger, Portas, Remek, Rizzo, Seppänen, Strož, Svensson, Wagenknecht, Zimmer

IND/DEM: Belder, Chruszcz, Grabowski, Krupa, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Sinnott, Zapałowski, Železný

NI: Allister, Belohorská, Czarnecki Ryszard, Gollnisch, Helmer, Lang, Le Pen Jean-Marie, Martin Hans-Peter, Martinez, Masiel, Mussolini, Rivera, Romagnoli, Rutowicz, Schenardi

PPE-DE: Andrikienė, Atkins, Audy, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Bauer, Beazley, Becsey, Belet, Berend, Böge, Bowis, Bradbourn, Braghetto, Brejc, Brepoels, Březina, Bushill-Matthews, Busuttil, Buzek, Cabrnoch, Caspary, Castiglione, Cesa, Chichester, Chmielewski, Coelho, Daul, Dehaene, Descamps, Deß, Deva, De Veyrac, Díaz de Mera García Consuegra, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Dover, Doyle, Duchoň, Duka-Zólyomi, Ebner, Elles, Esteves, Eurlings, Fatuzzo, Ferber, Fjellner, Fontaine, Fraga Estévez, Freitas, Gahler, Gál, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Gklavakis, Glattfelder, Goepel, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Grossetête, Guellec, Gyürk, Handzlik, Harbour, Hatzidakis, Herranz García, Hieronymi, Higgins, Hoppenstedt, Hudacký, Hybášková, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jałowiecki, Járóka, Jeggle, Jordan Cizelj, Kaczmarek, Kamall, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Klich, Koch, Konrad, Korhola, Kudrycka, Kušķis, Kuźmiuk, Lamassoure, Langen, Langendries, Lechner, Lehne, Lewandowski, Liese, López-Istúriz White, Lulling, Maat, McGuinness, McMillan-Scott, Mann Thomas, Mantovani, Marques, Martens, Mathieu, Mato Adrover, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mayor Oreja, Millán Mon, Mitchell, Musotto, Nassauer, Nicholson, Niebler, van Nistelrooij, Novak, Olajos, Olbrycht, Őry, Pack, Pálfi, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Parish, Peterle, Pieper, Pīks, Pinheiro, Piskorski, Pleštinská, Podkański, Poettering, Posselt, Purvis, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Reul, Roithová, Rudi Ubeda, Rübig, Saïfi, Sartori, Saryusz-Wolski, Schierhuber, Schmitt Ingo, Schnellhardt, Schöpflin, Schröder, Schwab, Seeber, Seeberg, Siekierski, Silva Peneda, Škottová, Sommer, Sonik, Šťastný, Stenzel, Stevenson, Strejček, Stubb, Sturdy, Sudre, Surján, Szájer, Tajani, Tannock, Thyssen, Toubon, Trakatellis, Ulmer, Vakalis, Van Orden, Varela Suanzes-Carpegna, Varvitsiotis, Vatanen, Ventre, Vernola, Vidal-Quadras Roca, Vlasák, Vlasto, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, Wijkman, von Wogau, Wojciechowski, Wortmann-Kool, Wuermeling, Záborská, Zaleski, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zvěřina

PSE: Arif, Arnaoutakis, Attard-Montalto, Ayala Sender, Beglitis, Beňová, Berès, van den Berg, Berger, Berlinguer, Bersani, Bösch, Bono, Bourzai, Bozkurt, Bullmann, van den Burg, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Carlotti, Carnero González, Casaca, Cashman, Castex, Cercas, Christensen, Corbett, Corbey, Correia, Cottigny, D'Alema, De Keyser, De Rossa, Dobolyi, Douay, Duin, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Evans Robert, Falbr, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira Elisa, Ford, Fruteau, García Pérez, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Glante, Goebbels, Golik, Grabowska, Grech, Gröner, Gruber, Gurmai, Guy-Quint, Hamon, Hasse Ferreira, Haug, Hazan, Hedh, Hedkvist Petersen, Hegyi, Herczog, Honeyball, Howitt, Hughes, Hutchinson, Jöns, Jørgensen, Kindermann, Kinnock, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuc, Kuhne, Laignel, Lambrinidis, Lavarra, Le Foll, Lehtinen, Leichtfried, Leinen, Liberadzki, McAvan, McCarthy, Madeira, Maňka, Mann Erika, Martin David, Martínez Martínez, Mastenbroek, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Mikko, Moreno Sánchez, Morgan, Muscat, Myller, Napoletano, Navarro, Obiols i Germà, Paasilinna, Panzeri, Patrie, Piecyk, Pinior, Pleguezuelos Aguilar, Poignant, Rapkay, Reynaud, Riera Madurell, Rothe, Rouček, Roure, Sacconi, Sakalas, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Savary, Schapira, Scheele, Schulz, Segelström, Siwiec, Sornosa Martínez, Sousa Pinto, Stihler, Stockmann, Szejna, Tabajdi, Thomsen, Titley, Trautmann, Tzampazi, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Vincenzi, Walter, Weber Henri, Weiler, Westlund, Whitehead, Wiersma, Yañez-Barnuevo García, Zani, Zingaretti

UEN: Angelilli, Aylward, Berlato, Camre, Crowley, Didžiokas, Fotyga, Janowski, La Russa, Libicki, Muscardini, Ó Neachtain, Poli Bortone, Roszkowski, Ryan, Szymański

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Bennahmias, Breyer, Buitenweg, Cramer, Evans Jillian, Frassoni, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Harms, Hassi, Horáček, Isler Béguin, Joan i Marí, Jonckheer, Kallenbach, Kusstatscher, Lagendijk, Lambert, Lichtenberger, Lucas, Özdemir, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schlyter, Schmidt, Schroedter, Staes, Trüpel, Turmes, Voggenhuber, Ždanoka

Przeciw: 23

IND/DEM: Batten, Bonde, Borghezio, Clark, Coûteaux, Farage, Goudin, Louis, Nattrass, Salvini, Speroni, Wise, Wohlin

NI: Bobošíková, Claeys, Dillen, Kilroy-Silk, Mote, Vanhecke

UEN: Krasts, Kristovskis, Vaidere, Zīle

Wstrzymujący się: 4

ALDE: Ludford

GUE/NGL: Toussas

NI: Baco, Kozlík

12.   Sprawozdanie Vatanen A6-0225/2005

ustęp 7

Za: 211

ALDE: Cocilovo, Costa, Jäätteenmäki

GUE/NGL: Agnoletto, Brie, Flasarová, Guerreiro, Henin, Kaufmann, Kohlíček, Liotard, McDonald, Markov, Maštálka, Meijer, Meyer Pleite, Morgantini, Musacchio, Papadimoulis, Pflüger, Portas, Remek, Rizzo, Seppänen, Strož, Svensson, Wagenknecht, Zimmer

IND/DEM: Chruszcz, Grabowski, Krupa, Pęk, Piotrowski, Zapałowski

NI: Belohorská, Czarnecki Ryszard, Mussolini, Romagnoli, Rutowicz

PPE-DE: Hatzidakis, Mavrommatis, Novak, Trakatellis, Vakalis, Varvitsiotis

PSE: Arif, Arnaoutakis, Attard-Montalto, Ayala Sender, Batzeli, Beglitis, Beňová, Berès, van den Berg, Berger, Berlinguer, Berman, Bersani, Bösch, Bono, Bourzai, Bozkurt, Bullmann, Busquin, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Carlotti, Carnero González, Casaca, Cashman, Castex, Cercas, Christensen, Corbett, Corbey, Correia, Cottigny, D'Alema, De Keyser, De Rossa, Désir, De Vits, Dobolyi, Douay, Duin, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Evans Robert, Falbr, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira Elisa, Ford, Fruteau, García Pérez, Gebhardt, Gill, Glante, Golik, Grabowska, Grech, Gruber, Gurmai, Guy-Quint, Hamon, Hasse Ferreira, Hazan, Hedh, Hedkvist Petersen, Hegyi, Herczog, Honeyball, Howitt, Hughes, Hutchinson, Jöns, Jørgensen, Kindermann, Kinnock, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuc, Kuhne, Laignel, Lambrinidis, Lavarra, Le Foll, Lehtinen, Leichtfried, Leinen, Liberadzki, McAvan, McCarthy, Madeira, Maňka, Mann Erika, Martin David, Martínez Martínez, Mastenbroek, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Mikko, Moreno Sánchez, Morgan, Muscat, Myller, Napoletano, Navarro, Obiols i Germà, Öger, Paasilinna, Pahor, Panzeri, Patrie, Piecyk, Pinior, Pleguezuelos Aguilar, Reynaud, Riera Madurell, Rothe, Roure, Sacconi, Sakalas, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Savary, Schapira, Scheele, Schulz, Segelström, Siwiec, Sousa Pinto, Stihler, Stockmann, Swoboda, Szejna, Tabajdi, Tarabella, Tarand, Thomsen, Titley, Trautmann, Tzampazi, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Vincenzi, Walter, Weber Henri, Weiler, Westlund, Whitehead, Wiersma, Yañez-Barnuevo García, Zani, Zingaretti

UEN: Didžiokas, Krasts, Kristovskis, La Russa, Vaidere, Zīle

Verts/ALE: Voggenhuber

Przeciw: 334

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Andria, Attwooll, Beaupuy, Birutis, Bourlanges, Bowles, Budreikaitė, Busk, Cavada, Chatzimarkakis, Chiesa, Davies, Deprez, De Sarnez, Drčar Murko, Duff, Duquesne, Fourtou, Gentvilas, Geremek, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Hall, Harkin, Hennis-Plasschaert, in 't Veld, Jensen, Juknevičienė, Karim, Lambsdorff, Laperrouze, Lax, Letta, Ludford, Maaten, Manders, Matsakis, Mohácsi, Morillon, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Prodi, Resetarits, Ries, Samuelsen, Savi, Sbarbati, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Takkula, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Virrankoski, Wallis, Watson

GUE/NGL: Toussas

IND/DEM: Batten, Belder, Borghezio, Clark, Coûteaux, Farage, Goudin, Louis, Nattrass, Salvini, Sinnott, Wise, Wohlin, Železný

NI: Allister, Bobošíková, Claeys, Gollnisch, Helmer, Kilroy-Silk, Lang, Le Pen Jean-Marie, Martin Hans-Peter, Martinez, Masiel, Mote, Schenardi, Vanhecke

PPE-DE: Andrikienė, Atkins, Audy, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Bauer, Beazley, Becsey, Belet, Berend, Böge, Bowis, Bradbourn, Braghetto, Brejc, Březina, Bushill-Matthews, Busuttil, Buzek, Cabrnoch, Caspary, Castiglione, Cesa, Chichester, Chmielewski, Coelho, Daul, Descamps, Deß, Deva, De Veyrac, Díaz de Mera García Consuegra, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Dover, Doyle, Duchoň, Duka-Zólyomi, Ebner, Elles, Esteves, Eurlings, Fatuzzo, Ferber, Fjellner, Fontaine, Fraga Estévez, Freitas, Gahler, Gál, Gaľa, Galeote Quecedo, García-Margallo y Marfil, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Glattfelder, Goepel, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Grossetête, Guellec, Gyürk, Handzlik, Harbour, Hieronymi, Higgins, Hoppenstedt, Hudacký, Hybášková, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jałowiecki, Járóka, Jeggle, Jordan Cizelj, Kaczmarek, Kamall, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Klich, Koch, Konrad, Korhola, Kudrycka, Kušķis, Kuźmiuk, Lamassoure, Langen, Langendries, Lechner, Lehne, Lewandowski, Liese, Lulling, McGuinness, McMillan-Scott, Mann Thomas, Mantovani, Marques, Martens, Mathieu, Mauro, Mayer, Mayor Oreja, Mitchell, Musotto, Nassauer, Nicholson, Niebler, van Nistelrooij, Olajos, Olbrycht, Őry, Pack, Pálfi, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Parish, Peterle, Pieper, Pīks, Piskorski, Pleštinská, Podkański, Poettering, Posselt, Purvis, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Reul, Roithová, Rübig, Saïfi, Sartori, Saryusz-Wolski, Schierhuber, Schmitt Ingo, Schnellhardt, Schöpflin, Schröder, Schwab, Seeberg, Siekierski, Silva Peneda, Škottová, Sommer, Sonik, Šťastný, Stenzel, Stevenson, Strejček, Stubb, Sturdy, Sudre, Surján, Szájer, Tajani, Tannock, Thyssen, Toubon, Ulmer, Van Orden, Varela Suanzes-Carpegna, Vatanen, Ventre, Vernola, Vidal-Quadras Roca, Vlasák, Vlasto, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, von Wogau, Wojciechowski, Wortmann-Kool, Wuermeling, Záborská, Zaleski, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zvěřina

PSE: Gröner, Poignant

UEN: Angelilli, Aylward, Berlato, Crowley, Fotyga, Janowski, Libicki, Muscardini, Ó Neachtain, Poli Bortone, Roszkowski, Ryan, Szymański

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Bennahmias, Breyer, Buitenweg, Cramer, Frassoni, Graefe zu Baringdorf, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Harms, Hassi, Horáček, Isler Béguin, Joan i Marí, Jonckheer, Kallenbach, Kusstatscher, Lagendijk, Lambert, Lichtenberger, Lucas, Özdemir, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schlyter, Schmidt, Schroedter, Staes, Trüpel, Turmes, Ždanoka

Wstrzymujący się: 9

IND/DEM: Bonde, Rogalski

NI: Baco, Kozlík, Rivera

PPE-DE: Brepoels, Gklavakis, Wijkman

UEN: Camre

Korekty do głosowania

Przeciw

Eva-Britt Svensson

13.   Sprawozdanie Vatanen A6-0225/2005

poprawka 6/1

Za: 278

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Andria, Attwooll, Beaupuy, Birutis, Bourlanges, Bowles, Budreikaitė, Cavada, Chiesa, Cocilovo, Costa, Davies, Deprez, De Sarnez, Drčar Murko, Duff, Duquesne, Fourtou, Gentvilas, Geremek, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Hall, Harkin, Hennis-Plasschaert, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Karim, Lambsdorff, Laperrouze, Lax, Letta, Ludford, Lynne, Maaten, Manders, Matsakis, Mohácsi, Morillon, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Prodi, Resetarits, Ries, Samuelsen, Savi, Sbarbati, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Väyrynen, Van Hecke, Virrankoski, Wallis, Watson

GUE/NGL: Agnoletto, Brie, Flasarová, Henin, Kaufmann, Kohlíček, Liotard, McDonald, Markov, Maštálka, Meijer, Musacchio, Papadimoulis, Portas, Remek, Rizzo, Seppänen, Strož, Svensson, Toussas, Wagenknecht, Zimmer

IND/DEM: Borghezio, Salvini, Speroni

NI: Belohorská, Mussolini

PPE-DE: Brepoels, Hatzidakis, Mauro, Mavrommatis, Papastamkos, Trakatellis, Vakalis, Varvitsiotis

PSE: Arif, Arnaoutakis, Attard-Montalto, Ayala Sender, Batzeli, Beglitis, Beňová, Berès, van den Berg, Berger, Berlinguer, Berman, Bersani, Bösch, Bono, Bourzai, Bozkurt, Bullmann, van den Burg, Busquin, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Carlotti, Carnero González, Casaca, Castex, Cercas, Christensen, Corbey, Correia, Cottigny, D'Alema, De Rossa, Désir, De Vits, Dobolyi, Douay, Duin, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Falbr, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira Elisa, Fruteau, García Pérez, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Glante, Golik, Grabowska, Grech, Gröner, Gruber, Gurmai, Guy-Quint, Hamon, Hasse Ferreira, Haug, Hazan, Hedh, Hedkvist Petersen, Hegyi, Herczog, Jöns, Jørgensen, Kindermann, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuc, Kuhne, Laignel, Lambrinidis, Lavarra, Le Foll, Lehtinen, Leichtfried, Leinen, Liberadzki, Madeira, Maňka, Mann Erika, Martínez Martínez, Mastenbroek, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Mikko, Moreno Sánchez, Muscat, Myller, Napoletano, Navarro, Obiols i Germà, Öger, Paasilinna, Panzeri, Patrie, Piecyk, Pinior, Pleguezuelos Aguilar, Poignant, Rapkay, Reynaud, Rothe, Rouček, Roure, Sacconi, Sakalas, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Savary, Schapira, Scheele, Schulz, Segelström, Siwiec, Sousa Pinto, Stockmann, Swoboda, Szejna, Tabajdi, Tarabella, Tarand, Trautmann, Tzampazi, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Vincenzi, Walter, Weber Henri, Westlund, Wiersma, Yañez-Barnuevo García, Zani, Zingaretti

UEN: Camre

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Bennahmias, Breyer, Buitenweg, Cramer, Frassoni, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Harms, Hassi, Horáček, Isler Béguin, Joan i Marí, Kallenbach, Kusstatscher, Lagendijk, Lambert, Lichtenberger, Özdemir, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schmidt, Schroedter, Staes, Trüpel, Turmes, Voggenhuber, Ždanoka

Przeciw: 255

ALDE: Chatzimarkakis, Takkula

IND/DEM: Batten, Belder, Chruszcz, Clark, Farage, Grabowski, Krupa, Nattrass, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Sinnott, Wise, Zapałowski, Železný

NI: Allister, Claeys, Czarnecki Ryszard, Dillen, Gollnisch, Helmer, Kilroy-Silk, Lang, Le Pen Jean-Marie, Martinez, Masiel, Mote, Romagnoli, Rutowicz, Schenardi, Vanhecke

PPE-DE: Andrikienė, Atkins, Audy, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Bauer, Beazley, Becsey, Belet, Berend, Böge, Bowis, Bradbourn, Braghetto, Brejc, Březina, Bushill-Matthews, Busuttil, Buzek, Cabrnoch, Caspary, Castiglione, Cesa, Chichester, Chmielewski, Coelho, Daul, Dehaene, Descamps, Deß, Deva, De Veyrac, Díaz de Mera García Consuegra, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Dover, Doyle, Duchoň, Duka-Zólyomi, Ebner, Elles, Esteves, Eurlings, Fatuzzo, Ferber, Fjellner, Fontaine, Fraga Estévez, Freitas, Gahler, Gál, Gaľa, García-Margallo y Marfil, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Glattfelder, Goepel, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Grossetête, Guellec, Gyürk, Handzlik, Harbour, Hieronymi, Higgins, Hudacký, Hybášková, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jałowiecki, Járóka, Jeggle, Jordan Cizelj, Kaczmarek, Kamall, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Klich, Koch, Konrad, Korhola, Kudrycka, Kušķis, Kuźmiuk, Lamassoure, Langen, Langendries, Lechner, Lehne, Lewandowski, Liese, Lulling, Maat, McGuinness, McMillan-Scott, Mann Thomas, Mantovani, Marques, Martens, Mathieu, Mayer, Mitchell, Musotto, Nassauer, Nicholson, Niebler, van Nistelrooij, Novak, Olajos, Olbrycht, Pack, Parish, Peterle, Pieper, Pīks, Piskorski, Pleštinská, Podkański, Poettering, Posselt, Purvis, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Reul, Roithová, Rübig, Saïfi, Sartori, Saryusz-Wolski, Schierhuber, Schmitt Ingo, Schnellhardt, Schöpflin, Schröder, Schwab, Seeberg, Siekierski, Silva Peneda, Škottová, Sommer, Sonik, Šťastný, Stevenson, Strejček, Stubb, Sturdy, Sudre, Surján, Szájer, Tajani, Tannock, Thyssen, Toubon, Ulmer, Van Orden, Varela Suanzes-Carpegna, Vatanen, Ventre, Vernola, Vidal-Quadras Roca, Vlasák, Vlasto, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, von Wogau, Wojciechowski, Wortmann-Kool, Wuermeling, Záborská, Zaleski, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zvěřina

PSE: Cashman, Corbett, Evans Robert, Ford, Goebbels, Honeyball, Howitt, Hughes, Kinnock, McAvan, McCarthy, Martin David, Morgan, Pahor, Stihler, Titley, Whitehead

UEN: Angelilli, Aylward, Berlato, Crowley, Didžiokas, Fotyga, Janowski, Krasts, Kristovskis, La Russa, Libicki, Muscardini, Ó Neachtain, Poli Bortone, Roszkowski, Ryan, Szymański, Vaidere, Zīle

Verts/ALE: Schlyter

Wstrzymujący się: 10

IND/DEM: Coûteaux, Goudin, Louis, Wohlin

NI: Baco, Kozlík, Martin Hans-Peter

PPE-DE: Gklavakis, Panayotopoulos-Cassiotou, Wijkman

14.   Sprawozdanie Vatanen A6-0225/2005

poprawka 6/2

Za: 216

ALDE: Cavada, Costa, Gibault, Jäätteenmäki, Neyts-Uyttebroeck

GUE/NGL: Agnoletto, Brie, Flasarová, Henin, Kaufmann, Kohlíček, Liotard, Markov, Maštálka, Meijer, Morgantini, Musacchio, Papadimoulis, Pflüger, Portas, Remek, Seppänen, Strož, Svensson, Toussas, Wagenknecht, Zimmer

IND/DEM: Bonde, Chruszcz, Grabowski, Krupa, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Zapałowski

NI: Belohorská

PPE-DE: Brepoels, Gklavakis, Hatzidakis, Mavrommatis, Papastamkos, Trakatellis, Vakalis, Varvitsiotis

PSE: Arif, Arnaoutakis, Attard-Montalto, Ayala Sender, Batzeli, Beglitis, Beňová, Berès, van den Berg, Berlinguer, Berman, Bersani, Bösch, Bono, Bourzai, Bozkurt, Bullmann, van den Burg, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Carlotti, Carnero González, Casaca, Castex, Cercas, Christensen, Corbey, Correia, Cottigny, De Keyser, De Rossa, Désir, De Vits, Dobolyi, Douay, Duin, El Khadraoui, Estrela, Falbr, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira Elisa, Fruteau, García Pérez, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Golik, Grabowska, Grech, Gröner, Gruber, Gurmai, Guy-Quint, Hamon, Hasse Ferreira, Haug, Hazan, Herczog, Jöns, Jørgensen, Kindermann, Kinnock, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuc, Kuhne, Laignel, Lambrinidis, Lavarra, Le Foll, Lehtinen, Leichtfried, Leinen, Liberadzki, Madeira, Maňka, Mann Erika, Martínez Martínez, Mastenbroek, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Mikko, Moreno Sánchez, Muscat, Myller, Napoletano, Navarro, Obiols i Germà, Paasilinna, Pahor, Panzeri, Patrie, Piecyk, Pinior, Pleguezuelos Aguilar, Poignant, Rapkay, Reynaud, Rothe, Rouček, Roure, Sacconi, Sakalas, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Savary, Schapira, Scheele, Schulz, Siwiec, Sousa Pinto, Stockmann, Swoboda, Szejna, Tabajdi, Tarabella, Tarand, Thomsen, Trautmann, Tzampazi, Valenciano Martínez-Orozco, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Vincenzi, Walter, Weber Henri, Weiler, Wiersma, Yañez-Barnuevo García, Zani, Zingaretti

UEN: Camre

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Bennahmias, Breyer, Buitenweg, Cramer, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Harms, Hassi, Horáček, Isler Béguin, Joan i Marí, Jonckheer, Kallenbach, Kusstatscher, Lagendijk, Lambert, Lichtenberger, Özdemir, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schmidt, Schroedter, Staes, Trüpel, Turmes, Voggenhuber, Ždanoka

Przeciw: 307

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Andria, Attwooll, Beaupuy, Birutis, Bourlanges, Bowles, Budreikaitė, Busk, Chatzimarkakis, Chiesa, Davies, Deprez, De Sarnez, Drčar Murko, Duff, Duquesne, Fourtou, Gentvilas, Geremek, Griesbeck, Guardans Cambó, Hall, Harkin, Hennis-Plasschaert, in 't Veld, Jensen, Juknevičienė, Karim, Lambsdorff, Laperrouze, Lax, Letta, Lynne, Maaten, Manders, Matsakis, Mohácsi, Morillon, Mulder, Newton Dunn, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Prodi, Resetarits, Ries, Samuelsen, Savi, Sbarbati, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Takkula, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Virrankoski, Wallis, Watson

IND/DEM: Batten, Belder, Borghezio, Clark, Louis, Nattrass, Salvini, Sinnott, Speroni, Železný

NI: Allister, Claeys, Czarnecki Ryszard, Dillen, Gollnisch, Helmer, Kilroy-Silk, Lang, Le Pen Jean-Marie, Masiel, Mote, Mussolini, Romagnoli, Rutowicz, Schenardi, Vanhecke

PPE-DE: Andrikienė, Atkins, Audy, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Bauer, Beazley, Becsey, Belet, Berend, Böge, Bowis, Bradbourn, Braghetto, Brejc, Březina, Bushill-Matthews, Busuttil, Buzek, Cabrnoch, Caspary, Castiglione, Cesa, Chichester, Chmielewski, Coelho, Daul, Dehaene, Descamps, Deß, Deva, De Veyrac, Díaz de Mera García Consuegra, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Dover, Doyle, Duchoň, Duka-Zólyomi, Ebner, Elles, Esteves, Eurlings, Fatuzzo, Ferber, Fjellner, Fontaine, Fraga Estévez, Freitas, Gahler, Gál, Gaľa, García-Margallo y Marfil, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Glattfelder, Goepel, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Grossetête, Guellec, Gyürk, Handzlik, Harbour, Higgins, Hudacký, Hybášková, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jałowiecki, Járóka, Jeggle, Jordan Cizelj, Kaczmarek, Kamall, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Klich, Koch, Konrad, Korhola, Kudrycka, Kušķis, Kuźmiuk, Lamassoure, Langen, Langendries, Lechner, Lehne, Lewandowski, Liese, McGuinness, McMillan-Scott, Mann Thomas, Mantovani, Marques, Martens, Mathieu, Mayer, Mitchell, Musotto, Nassauer, Nicholson, Niebler, van Nistelrooij, Novak, Olajos, Olbrycht, Őry, Pack, Pálfi, Parish, Peterle, Pieper, Pīks, Pleštinská, Podkański, Poettering, Posselt, Purvis, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Reul, Roithová, Rübig, Saïfi, Sartori, Schierhuber, Schmitt Ingo, Schnellhardt, Schöpflin, Schröder, Schwab, Seeberg, Siekierski, Silva Peneda, Škottová, Sommer, Sonik, Šťastný, Stenzel, Stevenson, Strejček, Stubb, Sturdy, Sudre, Surján, Szájer, Tajani, Thyssen, Ulmer, Van Orden, Varela Suanzes-Carpegna, Vatanen, Ventre, Vernola, Vidal-Quadras Roca, Vlasák, Vlasto, Weisgerber, Wieland, von Wogau, Wojciechowski, Wortmann-Kool, Wuermeling, Záborská, Zaleski, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling, Zvěřina

PSE: Cashman, Corbett, Evans Robert, Ford, Glante, Goebbels, Hedh, Hedkvist Petersen, Honeyball, Howitt, Hughes, McAvan, Martin David, Morgan, Segelström, Stihler, Titley, Westlund, Whitehead

UEN: Angelilli, Aylward, Berlato, Crowley, Didžiokas, Fotyga, Janowski, Krasts, Kristovskis, La Russa, Libicki, Muscardini, Ó Neachtain, Poli Bortone, Roszkowski, Ryan, Szymański, Vaidere, Zīle

Verts/ALE: Schlyter

Wstrzymujący się: 10

ALDE: Cocilovo

IND/DEM: Coûteaux, Goudin, Wohlin

NI: Kozlík, Martin Hans-Peter, Martinez, Rivera

PPE-DE: Panayotopoulos-Cassiotou, Wijkman

15.   Sprawozdanie Vatanen A6-0225/2005

poprawka 7

Za: 284

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Andria, Attwooll, Beaupuy, Birutis, Bourlanges, Bowles, Budreikaitė, Busk, Cavada, Chatzimarkakis, Chiesa, Cocilovo, Costa, Davies, Deprez, De Sarnez, Drčar Murko, Duff, Duquesne, Fourtou, Gentvilas, Geremek, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Hall, Harkin, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Lambsdorff, Laperrouze, Lax, Letta, Ludford, Lynne, Manders, Matsakis, Morillon, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Prodi, Resetarits, Ries, Samuelsen, Savi, Sbarbati, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Virrankoski, Wallis, Watson

GUE/NGL: Agnoletto, Brie, Flasarová, Guerreiro, Henin, Kaufmann, Kohlíček, Liotard, McDonald, Maštálka, Meijer, Morgantini, Musacchio, Papadimoulis, Pflüger, Portas, Remek, Rizzo, Seppänen, Strož, Svensson, Toussas, Wagenknecht, Zimmer

IND/DEM: Bonde, Chruszcz, Grabowski, Krupa, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Zapałowski

NI: Belohorská, Claeys, Dillen, Helmer, Rivera, Vanhecke

PPE-DE: Atkins, Beazley, Belet, Bradbourn, Brepoels, Bushill-Matthews, Cabrnoch, Deva, Dover, Duchoň, Elles, Kamall, McMillan-Scott, Nicholson, Parish, Pieper, Purvis, Sartori, Škottová, Stevenson, Strejček, Sturdy, Tannock, Van Orden, Vlasák, Zvěřina

PSE: Arif, Arnaoutakis, Attard-Montalto, Ayala Sender, Batzeli, Beglitis, Beňová, Berès, van den Berg, Berger, Berlinguer, Bersani, Bösch, Bono, Bourzai, Bozkurt, van den Burg, Busquin, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Carlotti, Casaca, Cashman, Castex, Cercas, Christensen, Corbett, Corbey, Correia, Cottigny, D'Alema, De Keyser, De Rossa, Désir, De Vits, Dobolyi, Douay, Duin, El Khadraoui, Estrela, Evans Robert, Falbr, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira Elisa, Ford, Fruteau, García Pérez, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Golik, Grabowska, Grech, Gröner, Gruber, Guy-Quint, Hamon, Hasse Ferreira, Haug, Hazan, Hedh, Hedkvist Petersen, Hegyi, Herczog, Honeyball, Howitt, Hughes, Jöns, Jørgensen, Kindermann, Kinnock, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuc, Kuhne, Laignel, Lambrinidis, Lavarra, Le Foll, Lehtinen, Leichtfried, Liberadzki, McAvan, McCarthy, Madeira, Maňka, Mann Erika, Martin David, Martínez Martínez, Mastenbroek, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Mikko, Moreno Sánchez, Morgan, Muscat, Napoletano, Navarro, Obiols i Germà, Öger, Paasilinna, Pahor, Panzeri, Patrie, Piecyk, Pinior, Pleguezuelos Aguilar, Poignant, Rapkay, Reynaud, Rothe, Rouček, Roure, Sacconi, Sakalas, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Savary, Schapira, Scheele, Schulz, Segelström, Siwiec, Sousa Pinto, Stihler, Stockmann, Swoboda, Szejna, Tabajdi, Tarabella, Tarand, Thomsen, Titley, Trautmann, Tzampazi, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Vincenzi, Walter, Weber Henri, Weiler, Westlund, Wiersma, Yañez-Barnuevo García, Zani, Zingaretti

UEN: Camre

Verts/ALE: Kallenbach, Onesta

Przeciw: 244

ALDE: Hennis-Plasschaert, Maaten, Mohácsi, Mulder

IND/DEM: Batten, Belder, Clark, Farage, Goudin, Nattrass, Salvini, Sinnott, Wise, Wohlin

NI: Allister, Czarnecki Ryszard, Gollnisch, Kilroy-Silk, Lang, Le Pen Jean-Marie, Martinez, Masiel, Mussolini, Romagnoli, Rutowicz, Schenardi

PPE-DE: Andrikienė, Audy, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Bauer, Becsey, Berend, Böge, Bowis, Braghetto, Brejc, Březina, Busuttil, Buzek, Caspary, Castiglione, Cesa, Chichester, Chmielewski, Coelho, Daul, Dehaene, Descamps, Deß, De Veyrac, Díaz de Mera García Consuegra, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Doyle, Duka-Zólyomi, Ebner, Esteves, Eurlings, Fatuzzo, Ferber, Fjellner, Fontaine, Fraga Estévez, Freitas, Gahler, Gál, Gaľa, García-Margallo y Marfil, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Gklavakis, Glattfelder, Goepel, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Grossetête, Guellec, Gyürk, Handzlik, Harbour, Hatzidakis, Hieronymi, Higgins, Hudacký, Hybášková, Ibrisagic, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jałowiecki, Járóka, Jeggle, Jordan Cizelj, Kaczmarek, Karas, Kasoulides, Kelam, Klamt, Klaß, Klich, Koch, Konrad, Korhola, Kudrycka, Kušķis, Kuźmiuk, Lamassoure, Langen, Langendries, Lechner, Lehne, Lewandowski, Liese, Lulling, Maat, McGuinness, Mann Thomas, Mantovani, Marques, Martens, Mathieu, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mitchell, Musotto, Nassauer, Niebler, van Nistelrooij, Novak, Olajos, Olbrycht, Őry, Pack, Pálfi, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Peterle, Pīks, Piskorski, Pleštinská, Podkański, Poettering, Posselt, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Reul, Roithová, Saïfi, Saryusz-Wolski, Schmitt Ingo, Schnellhardt, Schöpflin, Schröder, Schwab, Seeberg, Siekierski, Silva Peneda, Sommer, Sonik, Šťastný, Stenzel, Stubb, Sudre, Surján, Szájer, Tajani, Thyssen, Toubon, Trakatellis, Ulmer, Vakalis, Varela Suanzes-Carpegna, Varvitsiotis, Vatanen, Ventre, Vernola, Vidal-Quadras Roca, Vlasto, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, von Wogau, Wojciechowski, Wortmann-Kool, Wuermeling, Záborská, Zaleski, Zappalà, Zieleniec, Zimmerling

UEN: Angelilli, Aylward, Berlato, Crowley, Didžiokas, Fotyga, Janowski, Kristovskis, La Russa, Libicki, Muscardini, Ó Neachtain, Poli Bortone, Roszkowski, Ryan, Szymański, Vaidere, Zīle

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Breyer, Buitenweg, Cramer, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Harms, Hassi, Horáček, Isler Béguin, Joan i Marí, Jonckheer, Kusstatscher, Lagendijk, Lambert, Lichtenberger, Lucas, Özdemir, Romeva i Rueda, Rühle, Schlyter, Schmidt, Schroedter, Staes, Trüpel, Turmes, Voggenhuber, Ždanoka

Wstrzymujący się: 6

IND/DEM: Borghezio, Coûteaux, Louis, Železný

PPE-DE: Wijkman

Verts/ALE: Bennahmias

Korekty do głosowania

Przeciw

Paul Rübig, Gérard Onesta

16.   Sprawozdanie Vatanen A6-0225/2005

rezolucja

Za: 453

ALDE: Alvaro, Andrejevs, Andria, Attwooll, Beaupuy, Birutis, Bourlanges, Bowles, Budreikaitė, Busk, Cavada, Chatzimarkakis, Chiesa, Cocilovo, Davies, Deprez, De Sarnez, Drčar Murko, Duff, Duquesne, Fourtou, Gentvilas, Geremek, Gibault, Griesbeck, Guardans Cambó, Hall, Harkin, Hennis-Plasschaert, in 't Veld, Jäätteenmäki, Jensen, Juknevičienė, Karim, Lambsdorff, Laperrouze, Lax, Letta, Ludford, Lynne, Maaten, Manders, Matsakis, Mohácsi, Morillon, Mulder, Newton Dunn, Neyts-Uyttebroeck, Onyszkiewicz, Ortuondo Larrea, Oviir, Prodi, Resetarits, Ries, Savi, Sbarbati, Staniszewska, Starkevičiūtė, Sterckx, Szent-Iványi, Takkula, Toia, Väyrynen, Van Hecke, Virrankoski, Wallis, Watson

GUE/NGL: Agnoletto, Brie, Flasarová, Guerreiro, Henin, Kaufmann, Kohlíček, Liotard, McDonald, Maštálka, Meijer, Morgantini, Musacchio, Papadimoulis, Pflüger, Portas, Remek, Rizzo, Seppänen, Strož, Svensson, Wagenknecht, Zimmer

IND/DEM: Belder, Chruszcz, Grabowski, Krupa, Pęk, Piotrowski, Rogalski, Sinnott, Zapałowski

NI: Belohorská, Claeys, Czarnecki Ryszard, Dillen, Gollnisch, Lang, Le Pen Jean-Marie, Martinez, Masiel, Mussolini, Rivera, Rutowicz, Schenardi, Vanhecke

PPE-DE: Andrikienė, Audy, Ayuso González, Bachelot-Narquin, Bauer, Becsey, Belet, Berend, Böge, Bowis, Braghetto, Brejc, Brepoels, Březina, Busuttil, Buzek, Caspary, Castiglione, Cesa, Chichester, Chmielewski, Coelho, Daul, Dehaene, Descamps, Deß, De Veyrac, Díaz de Mera García Consuegra, Dionisi, Dombrovskis, Doorn, Doyle, Duka-Zólyomi, Ebner, Esteves, Eurlings, Fatuzzo, Ferber, Fontaine, Fraga Estévez, Freitas, Gahler, Gál, Gaľa, García-Margallo y Marfil, Garriga Polledo, Gaubert, Gauzès, Gklavakis, Glattfelder, Goepel, Gomolka, Graça Moura, Gräßle, de Grandes Pascual, Grossetête, Guellec, Gyürk, Handzlik, Hatzidakis, Hieronymi, Higgins, Hoppenstedt, Hudacký, Itälä, Iturgaiz Angulo, Jałowiecki, Járóka, Jeggle, Jordan Cizelj, Kaczmarek, Karas, Kasoulides, Kelam, Klaß, Klich, Koch, Konrad, Korhola, Kudrycka, Kušķis, Kuźmiuk, Lamassoure, Langen, Lechner, Lehne, Lewandowski, Maat, McGuinness, Mann Thomas, Mantovani, Marques, Martens, Mathieu, Mauro, Mavrommatis, Mayer, Mitchell, Musotto, Nassauer, Niebler, van Nistelrooij, Novak, Olajos, Olbrycht, Őry, Pack, Pálfi, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Peterle, Pieper, Pīks, Piskorski, Pleštinská, Podkański, Poettering, Posselt, Quisthoudt-Rowohl, Rack, Radwan, Reul, Roithová, Rübig, Saïfi, Sartori, Saryusz-Wolski, Schierhuber, Schmitt Ingo, Schnellhardt, Schöpflin, Schröder, Schwab, Siekierski, Silva Peneda, Sommer, Sonik, Šťastný, Stenzel, Stubb, Sudre, Surján, Szájer, Tajani, Thyssen, Toubon, Trakatellis, Ulmer, Vakalis, Varela Suanzes-Carpegna, Varvitsiotis, Vatanen, Ventre, Vernola, Vidal-Quadras Roca, Vlasto, Weber Manfred, Weisgerber, Wieland, von Wogau, Wojciechowski, Wortmann-Kool, Záborská, Zaleski, Zappalà, Zieleniec, Zvěřina

PSE: Arif, Arnaoutakis, Attard-Montalto, Ayala Sender, Batzeli, Beglitis, Beňová, Berès, van den Berg, Berger, Berlinguer, Berman, Bersani, Bösch, Bono, Bourzai, Bozkurt, Bullmann, van den Burg, Calabuig Rull, Capoulas Santos, Carlotti, Casaca, Cashman, Castex, Cercas, Christensen, Corbett, Corbey, Correia, Cottigny, D'Alema, De Keyser, Désir, De Vits, Dobolyi, Douay, Duin, El Khadraoui, Estrela, Ettl, Evans Robert, Falbr, Fava, Fazakas, Fernandes, Ferreira Elisa, Fruteau, García Pérez, Gebhardt, Geringer de Oedenberg, Gierek, Gill, Glante, Golik, Grabowska, Grech, Gröner, Gruber, Gurmai, Guy-Quint, Hamon, Hasse Ferreira, Haug, Hazan, Hedkvist Petersen, Hegyi, Honeyball, Howitt, Hughes, Jöns, Kindermann, Kinnock, Koterec, Krehl, Kreissl-Dörfler, Kristensen, Kuc, Kuhne, Laignel, Lambrinidis, Lavarra, Le Foll, Lehtinen, Leichtfried, Leinen, Liberadzki, McCarthy, Madeira, Maňka, Mann Erika, Martin David, Martínez Martínez, Mastenbroek, Matsouka, Medina Ortega, Menéndez del Valle, Miguélez Ramos, Mikko, Moreno Sánchez, Morgan, Muscat, Napoletano, Navarro, Obiols i Germà, Paasilinna, Pahor, Panzeri, Patrie, Piecyk, Pinior, Pleguezuelos Aguilar, Rapkay, Reynaud, Rothe, Rouček, Roure, Sacconi, Sakalas, Salinas García, Sánchez Presedo, dos Santos, Savary, Schapira, Scheele, Schulz, Segelström, Siwiec, Sousa Pinto, Stihler, Stockmann, Swoboda, Szejna, Tabajdi, Tarabella, Tarand, Thomsen, Titley, Trautmann, Tzampazi, Van Lancker, Vaugrenard, Vergnaud, Vincenzi, Walter, Weber Henri, Weiler, Westlund, Whitehead, Yañez-Barnuevo García, Zani, Zingaretti

UEN: Angelilli, Aylward, Berlato, Camre, Crowley, Didžiokas, Fotyga, Janowski, Krasts, Kristovskis, La Russa, Libicki, Muscardini, Ó Neachtain, Poli Bortone, Roszkowski, Ryan, Szymański, Vaidere, Zīle

Verts/ALE: Staes

Przeciw: 69

IND/DEM: Batten, Clark, Farage, Goudin, Nattrass, Wise, Wohlin

NI: Allister, Helmer, Kilroy-Silk, Martin Hans-Peter, Mote

PPE-DE: Atkins, Beazley, Bradbourn, Bushill-Matthews, Cabrnoch, Dover, Duchoň, Elles, Fjellner, Harbour, Hybášková, Ibrisagic, Kamall, McMillan-Scott, Nicholson, Parish, Purvis, Seeberg, Škottová, Stevenson, Strejček, Sturdy, Tannock, Van Orden, Vlasák, Wijkman

PSE: Goebbels

Verts/ALE: Aubert, Auken, Beer, Breyer, Buitenweg, Cramer, Frassoni, de Groen-Kouwenhoven, Hammerstein Mintz, Harms, Hassi, Horáček, Isler Béguin, Joan i Marí, Kallenbach, Kusstatscher, Lagendijk, Lambert, Lichtenberger, Lucas, Özdemir, Onesta, Romeva i Rueda, Rühle, Schlyter, Schmidt, Schroedter, Trüpel, Voggenhuber, Ždanoka

Wstrzymujący się: 14

ALDE: Samuelsen

GUE/NGL: Toussas

IND/DEM: Bonde, Borghezio, Coûteaux, Louis, Salvini, Speroni, Železný

PPE-DE: Lulling, Zimmerling

PSE: Herczog, Wiersma

Verts/ALE: Bennahmias

17.   RC B6-0513/2005 — Nepal

ustęp 10/1

Za: 86

ALDE: Beaupuy, Geremek, Guardans Cambó, Lynne, Matsakis, Onyszkiewicz, Szent-Iványi

GUE/NGL: Brie, Kohlíček, Meijer, Seppänen, Strož

IND/DEM: Belder, Piotrowski, Sinnott

NI: Czarnecki Ryszard, Rutowicz

PPE-DE: Andrikienė, Audy, Becsey, Buzek, Daul, Deß, Deva, Duka-Zólyomi, Fraga Estévez, Gahler, Gál, Gaľa, Gauzès, Grossetête, Hatzidakis, Jeggle, Kaczmarek, Karas, Mann Thomas, Mavrommatis, Mayer, Olajos, Olbrycht, Őry, Pack, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Pleštinská, Posselt, Purvis, Schöpflin, Schwab, Sommer, Šťastný, Sturdy, Sudre, Tannock, Varvitsiotis, Vatanen, Vlasák, Zaleski, Zimmerling

PSE: Arnaoutakis, Ayala Sender, Beglitis, Casaca, De Keyser, De Vits, Ford, García Pérez, Geringer de Oedenberg, Gill, Hegyi, Kindermann, Kuc, Martínez Martínez, Medina Ortega, Roure, Sakalas, Sánchez Presedo, dos Santos, Scheele, Stihler, Tabajdi, Yañez-Barnuevo García

Verts/ALE: Lagendijk, Onesta, Romeva i Rueda, Schlyter

Przeciw: 1

IND/DEM: Bonde

18.   RC B6-0513/2005 — Nepal

ustęp 10/2

Za: 42

ALDE: Beaupuy, Geremek, Guardans Cambó, Lynne, Matsakis, Onyszkiewicz, Szent-Iványi

GUE/NGL: Brie, Kohlíček, Meijer, Seppänen, Strož

IND/DEM: Bonde

PSE: Arnaoutakis, Ayala Sender, Beglitis, Casaca, De Keyser, De Vits, Ettl, Ford, García Pérez, Geringer de Oedenberg, Gill, Hegyi, Kindermann, Kuc, Martínez Martínez, Medina Ortega, Roure, Sakalas, Sánchez Presedo, dos Santos, Scheele, Stihler, Tabajdi, Yañez-Barnuevo García

Verts/ALE: Hammerstein Mintz, Lagendijk, Onesta, Romeva i Rueda, Schlyter

Przeciw: 47

IND/DEM: Belder, Sinnott

NI: Czarnecki Ryszard, Rutowicz

PPE-DE: Andrikienė, Audy, Becsey, Buzek, Daul, Deß, Deva, Duka-Zólyomi, Fraga Estévez, Gahler, Gál, Gaľa, Gauzès, Grossetête, Hatzidakis, Jeggle, Kaczmarek, Karas, Mann Thomas, Mavrommatis, Mayer, Olajos, Olbrycht, Őry, Pack, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Pleštinská, Posselt, Purvis, Schöpflin, Schwab, Sommer, Šťastný, Sturdy, Sudre, Tannock, Varvitsiotis, Vatanen, Vlasák, Záborská, Zaleski, Zimmerling

Wstrzymujący się: 1

IND/DEM: Piotrowski

19.   RC B6-0513/2005 — Nepal

punkt uzasadnienia D

Za: 40

ALDE: Beaupuy, Geremek, Guardans Cambó, Lynne, Matsakis, Onyszkiewicz, Szent-Iványi

GUE/NGL: Brie, Kohlíček, Meijer, Seppänen, Strož

PSE: Arnaoutakis, Ayala Sender, Beglitis, Casaca, De Keyser, De Vits, Ettl, Ford, García Pérez, Geringer de Oedenberg, Gill, Hegyi, Kindermann, Kuc, Martínez Martínez, Roure, Sakalas, Sánchez Presedo, dos Santos, Scheele, Stihler, Tabajdi, Yañez-Barnuevo García

Verts/ALE: Hammerstein Mintz, Lagendijk, Onesta, Romeva i Rueda, Schlyter

Przeciw: 47

IND/DEM: Belder, Sinnott

NI: Czarnecki Ryszard, Rutowicz

PPE-DE: Andrikienė, Audy, Becsey, Buzek, Daul, Deß, Deva, Duka-Zólyomi, Fraga Estévez, Gahler, Gál, Gaľa, Gauzès, Grossetête, Hatzidakis, Jeggle, Kaczmarek, Karas, Mann Thomas, Mavrommatis, Mayer, Olajos, Olbrycht, Őry, Pack, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Pleštinská, Posselt, Purvis, Schöpflin, Schwab, Sommer, Šťastný, Sturdy, Sudre, Tannock, Varvitsiotis, Vatanen, Vlasák, Záborská, Zaleski, Zimmerling

Wstrzymujący się: 2

IND/DEM: Bonde, Piotrowski

20.   RC B6-0518/2005 — Wojwodina

rezolucja

Za: 88

ALDE: Beaupuy, Geremek, Guardans Cambó, Lynne, Matsakis, Onyszkiewicz, Szent-Iványi

GUE/NGL: Brie, Meijer, Seppänen

IND/DEM: Belder, Bonde, Piotrowski, Sinnott

NI: Czarnecki Ryszard, Rutowicz

PPE-DE: Andrikienė, Audy, Becsey, Buzek, Daul, Deß, Deva, Duka-Zólyomi, Fraga Estévez, Gahler, Gál, Gaľa, Gauzès, Grossetête, Hatzidakis, Jeggle, Kaczmarek, Karas, Mann Thomas, Mavrommatis, Mayer, Olajos, Olbrycht, Őry, Pack, Panayotopoulos-Cassiotou, Papastamkos, Pleštinská, Posselt, Purvis, Schöpflin, Schwab, Sommer, Sonik, Šťastný, Sturdy, Sudre, Tannock, Varvitsiotis, Vatanen, Vlasák, Záborská, Zaleski, Zimmerling

PSE: Arnaoutakis, Ayala Sender, Beglitis, Casaca, De Keyser, De Vits, Ettl, Ford, García Pérez, Geringer de Oedenberg, Hegyi, Kindermann, Kuc, Martínez Martínez, Medina Ortega, Roure, Sakalas, Sánchez Presedo, dos Santos, Scheele, Stihler, Tabajdi, Yañez-Barnuevo García

Verts/ALE: Hammerstein Mintz, Lagendijk, Onesta, Romeva i Rueda, Schlyter

Wstrzymujący się: 2

GUE/NGL: Kohlíček, Strož

---

TEKSTY PRZYJĘTE

P6_TA(2005)0360

Umowa winiarska pomiędzy Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie umowy winiarskiej między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając umowę dwustronną podpisaną przez Unię Europejską i Stany Zjednoczone Ameryki 15 września 2005 r. w sprawie handlu winem, |
| --- | --- |

—

uwzględniając umowę dwustronną podpisaną przez Unię Europejską i Stany Zjednoczone Ameryki 15 września 2005 r. w sprawie handlu winem,

| — | uwzględniając poświęcony rolnictwu rozdział negocjacji prowadzonych w ramach Międzynarodowej Organizacji Handlu (WTO), |
| --- | --- |

—

uwzględniając poświęcony rolnictwu rozdział negocjacji prowadzonych w ramach Międzynarodowej Organizacji Handlu (WTO),

| — | uwzględniając rozporządzenie (WE) 1493/1999 Rady z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie (WE) 1493/1999 Rady z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina (1),

| — | uwzględniając umowę ramową pomiędzy Parlamentem Europejskim i Komisją z dnia 26 maja 2005 r. (2), która stanowi, że w ramach umów międzynarodowych, w tym międzynarodowych porozumień handlowych, Komisja, zarówno na etapie przygotowania porozumień, jak i przebiegu oraz zakończenia negocjacji międzynarodowych, powiadamia Parlament bezzwłocznie i w sposób otwarty o projektach dyrektyw negocjacyjnych, przyjętych dyrektywach negocjacyjnych, jak również o przebiegu i zakończeniu negocjacji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając umowę ramową pomiędzy Parlamentem Europejskim i Komisją z dnia 26 maja 2005 r. (2), która stanowi, że w ramach umów międzynarodowych, w tym międzynarodowych porozumień handlowych, Komisja, zarówno na etapie przygotowania porozumień, jak i przebiegu oraz zakończenia negocjacji międzynarodowych, powiadamia Parlament bezzwłocznie i w sposób otwarty o projektach dyrektyw negocjacyjnych, przyjętych dyrektywach negocjacyjnych, jak również o przebiegu i zakończeniu negocjacji,

| — | uwzględniając art. 103 ust. 4 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 103 ust. 4 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że stosunki polityczno-gospodarcze leżą w samym sercu stosunków między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi, które obejmują coraz większy obszar, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że stosunki polityczno-gospodarcze leżą w samym sercu stosunków między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi, które obejmują coraz większy obszar,

| B. | mając na uwadze, że ta pierwsza umowa między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi, zawarta po dwudziestu latach bezowocnych negocjacji, ma znaczenie jedynie minimalne i nie porusza w sposób zadowalający całości kwestii związanych z dwustronnym handlem winem, które staną się przedmiotem drugiej fazy porozumień, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że ta pierwsza umowa między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi, zawarta po dwudziestu latach bezowocnych negocjacji, ma znaczenie jedynie minimalne i nie porusza w sposób zadowalający całości kwestii związanych z dwustronnym handlem winem, które staną się przedmiotem drugiej fazy porozumień,

| C. | mając na uwadze, że wzmiankowana umowa dwustronna musi jeszcze zostać ratyfikowana, w szczególności przez Kongres Stanów Zjednoczonych, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że wzmiankowana umowa dwustronna musi jeszcze zostać ratyfikowana, w szczególności przez Kongres Stanów Zjednoczonych,

| D. | mając na uwadze negatywne skutki nieograniczonego wzajemnego uznania procesów enologicznych dla europejskiego przemysłu winiarskiego, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze negatywne skutki nieograniczonego wzajemnego uznania procesów enologicznych dla europejskiego przemysłu winiarskiego,

| E. | mając na uwadze, że przywłaszczenie nazw geograficznych Unii Europejskiej przez państwa trzecie jest niezgodne z prawem własności intelektualnej i powoduje szkodę ekonomiczną dla prawnych posiadaczy tych nazw, wskutek straty części rynku, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że przywłaszczenie nazw geograficznych Unii Europejskiej przez państwa trzecie jest niezgodne z prawem własności intelektualnej i powoduje szkodę ekonomiczną dla prawnych posiadaczy tych nazw, wskutek straty części rynku,

| F. | mając na uwadze, że oznaczenia geograficzne stanowią ramy prawne, które są istotnym elementem polityk wspólnotowych, ponieważ uznają one wagę wielofunkcyjnego rolnictwa oraz społeczny i środowiskowi wpływ produkcji wina na terenach górskich i w regionach słabo rozwiniętych, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że oznaczenia geograficzne stanowią ramy prawne, które są istotnym elementem polityk wspólnotowych, ponieważ uznają one wagę wielofunkcyjnego rolnictwa oraz społeczny i środowiskowi wpływ produkcji wina na terenach górskich i w regionach słabo rozwiniętych,

| G. | mając na uwadze, że bardzo często fałszywe nazwy stanowią silną konkurencję dla nazw prawdziwych oraz że Stany Zjednoczone nie przestrzegają ochrony win posiadających nazwę pochodzenia i na swoich wewnętrznych rynkach uznają je jedynie za produkty półszlachetne, |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że bardzo często fałszywe nazwy stanowią silną konkurencję dla nazw prawdziwych oraz że Stany Zjednoczone nie przestrzegają ochrony win posiadających nazwę pochodzenia i na swoich wewnętrznych rynkach uznają je jedynie za produkty półszlachetne,

| H. | mając na uwadze, że europejski sektor wina stanowi ważne źródło zatrudnienia i dochodów, które zapewniają małe uprawy rodzinne i małe przedsiębiorstwa wyrobu wina, w oparciu o podejście terytorialne europejskiej polityki w zakresie wina, |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że europejski sektor wina stanowi ważne źródło zatrudnienia i dochodów, które zapewniają małe uprawy rodzinne i małe przedsiębiorstwa wyrobu wina, w oparciu o podejście terytorialne europejskiej polityki w zakresie wina,

| I. | mając na uwadze, że odstąpiono od poprzedniego podejścia w odniesieniu do umów dwustronnych i koncepcji międzynarodowej normy dotyczącej wina i jego wyrobu wysuniętej przez Międzynarodową Organizację ds. Wina i Winorośli (OIV); |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że odstąpiono od poprzedniego podejścia w odniesieniu do umów dwustronnych i koncepcji międzynarodowej normy dotyczącej wina i jego wyrobu wysuniętej przez Międzynarodową Organizację ds. Wina i Winorośli (OIV);

| J. | mając na uwadze, że większość win posiadających nazwę pochodzenia jest produkowana według kosztownych tradycyjnych metod i zgodnie z parametrami jakości, oraz że tych metod nie można porównywać do metod przemysłowych wykorzystywanych przy produkcji win amerykańskich, które współistnieją z winami posiadającymi europejskie nazwy pochodzenia, |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że większość win posiadających nazwę pochodzenia jest produkowana według kosztownych tradycyjnych metod i zgodnie z parametrami jakości, oraz że tych metod nie można porównywać do metod przemysłowych wykorzystywanych przy produkcji win amerykańskich, które współistnieją z winami posiadającymi europejskie nazwy pochodzenia,

| K. | mając na uwadze, że umowa ta mogłaby stać się precedensem w ramach klauzuli największego uprzywilejowania WTO (ang. most-favoured nation clause), |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że umowa ta mogłaby stać się precedensem w ramach klauzuli największego uprzywilejowania WTO (ang. most-favoured nation clause),

| L. | mając na uwadze utrudnienia spowodowane definicją terminu „wino” na europejskim rynku win szlachetnych, |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze utrudnienia spowodowane definicją terminu „wino” na europejskim rynku win szlachetnych,

| 1. | stwierdza, że wzmiankowana umowa dwustronna, zawarta po 20 latach negocjacji, jest konieczna, w zakresie w jakim przyczynia się do ochrony eksportu do Stanów Zjednoczonych, które stanowią główny rynek zbytu dla europejskich producentów win, aby przywrócić atmosferę zaufania i zapewnić płynność wymian handlowych; |
| --- | --- |

1.

stwierdza, że wzmiankowana umowa dwustronna, zawarta po 20 latach negocjacji, jest konieczna, w zakresie w jakim przyczynia się do ochrony eksportu do Stanów Zjednoczonych, które stanowią główny rynek zbytu dla europejskich producentów win, aby przywrócić atmosferę zaufania i zapewnić płynność wymian handlowych;

| 2. | potwierdza konieczność umowy dwustronnej między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi w sprawie handlu winem i wyraża nadzieję, że przyszły etap negocjacji doprowadzi do osiągnięcia wyników zadowalających dla produkcji tradycyjnej, dla rodzinnych producentów win oraz dla jakości naszych win; podkreśla, że umowa ta stanowi jedynie pierwszy, niewystarczający i nieodpowiedni krok w kierunku uznania, na szczeblu międzynarodowym, chronionych tradycyjnych nazw Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

2.

potwierdza konieczność umowy dwustronnej między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi w sprawie handlu winem i wyraża nadzieję, że przyszły etap negocjacji doprowadzi do osiągnięcia wyników zadowalających dla produkcji tradycyjnej, dla rodzinnych producentów win oraz dla jakości naszych win; podkreśla, że umowa ta stanowi jedynie pierwszy, niewystarczający i nieodpowiedni krok w kierunku uznania, na szczeblu międzynarodowym, chronionych tradycyjnych nazw Unii Europejskiej;

| 3. | wyraża krytykę pod adresem Komisji z powodu przyjęcia umowy dwustronnej ze Stanami Zjednoczonymi bez powiadomienia Parlamentu w odpowiednim czasie, aby mógł on wyrazić swoje zdanie i aby Komisja mogła należycie uwzględnić te opinie, zgodnie z pkt. 19 umowy ramowej; |
| --- | --- |

3.

wyraża krytykę pod adresem Komisji z powodu przyjęcia umowy dwustronnej ze Stanami Zjednoczonymi bez powiadomienia Parlamentu w odpowiednim czasie, aby mógł on wyrazić swoje zdanie i aby Komisja mogła należycie uwzględnić te opinie, zgodnie z pkt. 19 umowy ramowej;

| 4. | zwraca uwagę, że reperkusje, jakie ta nowa umowa mogłaby spowodować dla polityki Unii Europejskiej w dziedzinie handlu winem i konsekwencje, które mogłyby z tego wyniknąć względem tradycyjnych modeli produkcji, na których opiera się uznanie wspólnotowej polityki jakości; |
| --- | --- |

4.

zwraca uwagę, że reperkusje, jakie ta nowa umowa mogłaby spowodować dla polityki Unii Europejskiej w dziedzinie handlu winem i konsekwencje, które mogłyby z tego wyniknąć względem tradycyjnych modeli produkcji, na których opiera się uznanie wspólnotowej polityki jakości;

| 5. | ubolewa nad faktem, że umowa ta osłabi w znacznym stopniu stanowisko Unii Europejskiej w negocjacjach w dziedzinie rolnictwa toczących się w obrębie WTO, gdyż narusza ona podejście terytorialne i nastawione na jakość, które dominuje w dużej mierze w sektorze wina; |
| --- | --- |

5.

ubolewa nad faktem, że umowa ta osłabi w znacznym stopniu stanowisko Unii Europejskiej w negocjacjach w dziedzinie rolnictwa toczących się w obrębie WTO, gdyż narusza ona podejście terytorialne i nastawione na jakość, które dominuje w dużej mierze w sektorze wina;

| 6. | wzywa Komisję Europejską do dalszego prowadzenia dialogu ze Stanami Zjednoczonymi i innymi partnerami w ramach WTO w celu ustanowienia rejestru nazw geograficznych uznanych na szczeblu międzynarodowym oraz do włączenia tego celu do głównych priorytetów Komisji w wielostronnych negocjacjach w dziedzinie rolnictwa, do stworzenia wspólnej komisji do spraw związanych z winem i do wyjaśnienia praktyk związanych z wyrobem wina, certyfikatami i wykorzystaniem nazw tradycyjnych w perspektywie drugiego etapu negocjacji; |
| --- | --- |

6.

wzywa Komisję Europejską do dalszego prowadzenia dialogu ze Stanami Zjednoczonymi i innymi partnerami w ramach WTO w celu ustanowienia rejestru nazw geograficznych uznanych na szczeblu międzynarodowym oraz do włączenia tego celu do głównych priorytetów Komisji w wielostronnych negocjacjach w dziedzinie rolnictwa, do stworzenia wspólnej komisji do spraw związanych z winem i do wyjaśnienia praktyk związanych z wyrobem wina, certyfikatami i wykorzystaniem nazw tradycyjnych w perspektywie drugiego etapu negocjacji;

| 7. | zwraca się do Komisji o szybsze rozpoczęcie kolejnego etapu negocjacji, przewidzianego w umowie ze Stanami Zjednoczonymi, przede wszystkim w celu uznania siedemnastu nazw wymienionych w załączniku II do umowy, aby w jaki najkrótszym terminie wszystkie europejskie nazwy pochodzenia dotyczące win były odpowiednio chronione przez władze amerykańskie na ich rynku wewnętrznym; |
| --- | --- |

7.

zwraca się do Komisji o szybsze rozpoczęcie kolejnego etapu negocjacji, przewidzianego w umowie ze Stanami Zjednoczonymi, przede wszystkim w celu uznania siedemnastu nazw wymienionych w załączniku II do umowy, aby w jaki najkrótszym terminie wszystkie europejskie nazwy pochodzenia dotyczące win były odpowiednio chronione przez władze amerykańskie na ich rynku wewnętrznym;

| 8. | uznaje za konieczne podpisanie ostatecznego kompromisu najpóźniej w terminie dwóch lat, określonym w umowie dwustronnej, aby kategorycznie zakończyć przypadki bezprawnego wykorzystywania w Stanach Zjednoczonych nazw wspólnotowych chronionych prawem wspólnotowym, biorąc pod uwagę wartość dodaną, jaką przedstawiają one dla produkcji win w Europie; |
| --- | --- |

8.

uznaje za konieczne podpisanie ostatecznego kompromisu najpóźniej w terminie dwóch lat, określonym w umowie dwustronnej, aby kategorycznie zakończyć przypadki bezprawnego wykorzystywania w Stanach Zjednoczonych nazw wspólnotowych chronionych prawem wspólnotowym, biorąc pod uwagę wartość dodaną, jaką przedstawiają one dla produkcji win w Europie;

| 9. | domaga się opracowania pozytywnej listy praktyk enologicznych dopuszczalnych w handlu z krajami trzecimi, w ramach Międzynarodowej Organizacji ds. Wina i Winorośli (OIV) i w celu dokonania oceny przed przyszłymi nowymi pozwoleniami; |
| --- | --- |

9.

domaga się opracowania pozytywnej listy praktyk enologicznych dopuszczalnych w handlu z krajami trzecimi, w ramach Międzynarodowej Organizacji ds. Wina i Winorośli (OIV) i w celu dokonania oceny przed przyszłymi nowymi pozwoleniami;

| 10. | prosi usilnie Komisję Europejską o promowanie na szczeblu międzynarodowym negocjacji wiążącej definicji wina, która zahamowałaby rozwój niektórych praktyk enologicznych w celu ochrony wysiłków w zakresie jakości podjętych na łonie Unii Europejskiej i uniknięcia nieuczciwej konkurencji wobec producentów wspólnotowych, jak również braku równowagi na rynku; |
| --- | --- |

10.

prosi usilnie Komisję Europejską o promowanie na szczeblu międzynarodowym negocjacji wiążącej definicji wina, która zahamowałaby rozwój niektórych praktyk enologicznych w celu ochrony wysiłków w zakresie jakości podjętych na łonie Unii Europejskiej i uniknięcia nieuczciwej konkurencji wobec producentów wspólnotowych, jak również braku równowagi na rynku;

| 11. | uznaje konieczność ustanowienia ram dla dalszych negocjacji w sektorze wina, zwłaszcza w świetle kolejnej reformy wspólnej organizacji rynku wina, przewidzianej na rok 2006; |
| --- | --- |

11.

uznaje konieczność ustanowienia ram dla dalszych negocjacji w sektorze wina, zwłaszcza w świetle kolejnej reformy wspólnej organizacji rynku wina, przewidzianej na rok 2006;

| 12. | uważa, że niezbędne jest wzmocnienie środków wspólnotowych dotyczących poprawy i promocji jakości produkcji wspólnotowych w ramach przyszłej reformy wspólnej organizacji rynku, w celu sprostania zwiększonej konkurencji państw trzecich; |
| --- | --- |

12.

uważa, że niezbędne jest wzmocnienie środków wspólnotowych dotyczących poprawy i promocji jakości produkcji wspólnotowych w ramach przyszłej reformy wspólnej organizacji rynku, w celu sprostania zwiększonej konkurencji państw trzecich;

| 13. | uznaje, że korzystne byłoby otrzymanie opinii prawnej na temat zgodności tej umowy dwustronnej z prawem wspólnotowym; |
| --- | --- |

13.

uznaje, że korzystne byłoby otrzymanie opinii prawnej na temat zgodności tej umowy dwustronnej z prawem wspólnotowym;

| 14. | zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom Państw Członkowskich oraz Kongresowi Stanów Zjednoczonych. |
| --- | --- |

14.

zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom Państw Członkowskich oraz Kongresowi Stanów Zjednoczonych.

---

(1)  Dz.U. L 179 z 14.7.1999, str. 1. Rozporządzenie zmienione ostatnio rozporządzeniem (WE) nr 1795/2003 Komisji (Dz.U. L 262 z 14.10.2003, str. 13).

(2)  Teksty przyjęte z tego dnia, P6_TA(2005)0194.

P6_TA(2005)0361

Benzyna

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie zależności paliwowej

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 103 ust. 4 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 103 ust. 4 Regulaminu,

| 1. | z zaniepokojeniem przyjmuje do wiadomości zaistniały niedawno i nieprzerwany wzrost cen ropy naftowej, jak również jego wpływ na konkurencyjność przedsiębiorstw i ogólną dobrą kondycję ekonomiczną obywateli; a także fakt, że negatywnie wpływa on na poziom wzrostu, uniemożliwiając tym samym osiągnięcie celów lizbońskich; |
| --- | --- |

1.

z zaniepokojeniem przyjmuje do wiadomości zaistniały niedawno i nieprzerwany wzrost cen ropy naftowej, jak również jego wpływ na konkurencyjność przedsiębiorstw i ogólną dobrą kondycję ekonomiczną obywateli; a także fakt, że negatywnie wpływa on na poziom wzrostu, uniemożliwiając tym samym osiągnięcie celów lizbońskich;

| 2. | jest zdania, że uzależnienie Europy od ropy oraz importu ropy budzi poważne obawy; uważa, że w celu zapewnienia dostatecznej podaży energii Europa powinna zróżnicować źródła energii oraz źródła jej dostaw, a także wzmocnić swoją strategię promowania energooszczędnych metod działania i zdecentralizowanych źródeł energii odnawialnej; |
| --- | --- |

2.

jest zdania, że uzależnienie Europy od ropy oraz importu ropy budzi poważne obawy; uważa, że w celu zapewnienia dostatecznej podaży energii Europa powinna zróżnicować źródła energii oraz źródła jej dostaw, a także wzmocnić swoją strategię promowania energooszczędnych metod działania i zdecentralizowanych źródeł energii odnawialnej;

| 3. | wzywa do opracowania wszechstronnej, spójnej i globalnej strategii na rzecz wspierania oszczędzania energii i wykorzystywania jej alternatywnych źródeł, zwłaszcza w obliczu bardzo wysokiego zużycia ropy w Stanach Zjednoczonych, a także jej rosnącego zużycia w tzw. gospodarkach wschodzących, takich jak Chiny i Indie; wzywa UE do bezzwłocznego podjęcia inicjatywy zorganizowania światowego szczytu państw będących największymi konsumentami i producentami ropy; |
| --- | --- |

3.

wzywa do opracowania wszechstronnej, spójnej i globalnej strategii na rzecz wspierania oszczędzania energii i wykorzystywania jej alternatywnych źródeł, zwłaszcza w obliczu bardzo wysokiego zużycia ropy w Stanach Zjednoczonych, a także jej rosnącego zużycia w tzw. gospodarkach wschodzących, takich jak Chiny i Indie; wzywa UE do bezzwłocznego podjęcia inicjatywy zorganizowania światowego szczytu państw będących największymi konsumentami i producentami ropy;

| 4. | wzywa Komisję do udzielenia wsparcia krajom rozwijającym się i gospodarkom wschodzącym poprzez włączenie kwestii zaopatrzenia w zrównoważoną energię do swojej polityki współpracy na rzecz rozwoju, w celu zmniejszenia uzależnienia tych państw od importu paliw kopalnych oraz osiągnięcia Milenijnych Celów Rozwoju; wzywa UE do dążenia do odpowiedniej równowagi pomiędzy zapotrzebowaniem na energię a kwestiami środowiskowymi poprzez promowanie transferu nowych technologii energooszczędnych i wykorzystujących energie odnawialne; |
| --- | --- |

4.

wzywa Komisję do udzielenia wsparcia krajom rozwijającym się i gospodarkom wschodzącym poprzez włączenie kwestii zaopatrzenia w zrównoważoną energię do swojej polityki współpracy na rzecz rozwoju, w celu zmniejszenia uzależnienia tych państw od importu paliw kopalnych oraz osiągnięcia Milenijnych Celów Rozwoju; wzywa UE do dążenia do odpowiedniej równowagi pomiędzy zapotrzebowaniem na energię a kwestiami środowiskowymi poprzez promowanie transferu nowych technologii energooszczędnych i wykorzystujących energie odnawialne;

| 5. | podkreśla geostrategiczne aspekty uzależnienia Europy od importowanej energii; wzywa do zintensyfikowania dialogu między wszystkimi europejskimi partnerami energetycznymi w celu wzmocnienia bezpieczeństwa dostaw, przejrzystości rynku i kontynuowania inwestycji; przypomina, że Europejska Polityka Sąsiedztwa umożliwia przyjęcie przez grupę zainteresowanych państw wszechstronnego porozumienia w tej sprawie; |
| --- | --- |

5.

podkreśla geostrategiczne aspekty uzależnienia Europy od importowanej energii; wzywa do zintensyfikowania dialogu między wszystkimi europejskimi partnerami energetycznymi w celu wzmocnienia bezpieczeństwa dostaw, przejrzystości rynku i kontynuowania inwestycji; przypomina, że Europejska Polityka Sąsiedztwa umożliwia przyjęcie przez grupę zainteresowanych państw wszechstronnego porozumienia w tej sprawie;

| 6. | uznając, że najrozsądniejszą odpowiedzią na wysokie ceny ropy jest przejście na wykorzystywanie alternatywnych źródeł energii, podkreśla znaczenie działań zmniejszających napięcie energetyczne poprzez używanie mniejszej ilości energii do osiągnięcia takiego samego wyniku gospodarczego (zważywszy na stopę redukcji w Europie od lat 70); |
| --- | --- |

6.

uznając, że najrozsądniejszą odpowiedzią na wysokie ceny ropy jest przejście na wykorzystywanie alternatywnych źródeł energii, podkreśla znaczenie działań zmniejszających napięcie energetyczne poprzez używanie mniejszej ilości energii do osiągnięcia takiego samego wyniku gospodarczego (zważywszy na stopę redukcji w Europie od lat 70);

| 7. | stanowczo opowiada się za koniecznością ustanowienia strategii monitorowania oraz konkretnych działań promujących badania i rozwój, zwiększających wykorzystanie energii odnawialnych i wspierających energetyczną wydajność, aby stać się gospodarką w mniejszym stopniu zależną od paliw kopalnych; wzywa też Komisję do uczynienia z UE najmniej zależnej od paliw kopalnych i najbardziej wydajnej energetycznie gospodarki do roku 2020; |
| --- | --- |

7.

stanowczo opowiada się za koniecznością ustanowienia strategii monitorowania oraz konkretnych działań promujących badania i rozwój, zwiększających wykorzystanie energii odnawialnych i wspierających energetyczną wydajność, aby stać się gospodarką w mniejszym stopniu zależną od paliw kopalnych; wzywa też Komisję do uczynienia z UE najmniej zależnej od paliw kopalnych i najbardziej wydajnej energetycznie gospodarki do roku 2020;

| 8. | zauważa z niepokojem, że konsumenci są zmuszeni do płacenia wyższych cen, będących wynikiem nie tylko wyższych cen ropy naftowej, ale też podwyższonych stawek podatku VAT i podatków od energii nakładanych na produkty końcowe, a także mając na uwadze, że podatki te znacznie różnią się w obrębie UE i mogą zakłócająco oddziaływać na siły rynkowe, ale popiera wnioski z nieformalnego posiedzenia Rady ECOFIN, które miało miejsce w Manchesterze w dniach 9-10 września 2005 r., gdzie ministrowie porozumieli się co do kwestii niestosowania powodujących zakłócenia interwencji w politykę podatkową i inne polityki, które to interwencje uniemożliwiają dokonanie niezbędnych dostosowań; |
| --- | --- |

8.

zauważa z niepokojem, że konsumenci są zmuszeni do płacenia wyższych cen, będących wynikiem nie tylko wyższych cen ropy naftowej, ale też podwyższonych stawek podatku VAT i podatków od energii nakładanych na produkty końcowe, a także mając na uwadze, że podatki te znacznie różnią się w obrębie UE i mogą zakłócająco oddziaływać na siły rynkowe, ale popiera wnioski z nieformalnego posiedzenia Rady ECOFIN, które miało miejsce w Manchesterze w dniach 9-10 września 2005 r., gdzie ministrowie porozumieli się co do kwestii niestosowania powodujących zakłócenia interwencji w politykę podatkową i inne polityki, które to interwencje uniemożliwiają dokonanie niezbędnych dostosowań;

| 9. | wzywa Komisję do przedstawienia propozycji dotyczących takich sposobów wykorzystania społecznej odpowiedzialności biznesu na szczeblu UE, które ukierunkowałyby większą ilość prywatnych inwestycji (finansowanych z obecnie odnotowywanych nieoczekiwanych nadwyżek w przemyśle naftowym) na programy oszczędzania energii, technologie wykorzystujące energie alternatywne oraz związane z nimi badania i rozwój; jest zdania, że zamysł ten należy realizować w oparciu o dobrowolne porozumienie z przedsiębiorstwami sektora naftowego, lub poprzez skoordynowaną i obejmującą całą UE inicjatywę polityczną; |
| --- | --- |

9.

wzywa Komisję do przedstawienia propozycji dotyczących takich sposobów wykorzystania społecznej odpowiedzialności biznesu na szczeblu UE, które ukierunkowałyby większą ilość prywatnych inwestycji (finansowanych z obecnie odnotowywanych nieoczekiwanych nadwyżek w przemyśle naftowym) na programy oszczędzania energii, technologie wykorzystujące energie alternatywne oraz związane z nimi badania i rozwój; jest zdania, że zamysł ten należy realizować w oparciu o dobrowolne porozumienie z przedsiębiorstwami sektora naftowego, lub poprzez skoordynowaną i obejmującą całą UE inicjatywę polityczną;

| 10. | zwraca się do Komisji o utrzymanie nadzoru nad stanem regulacji funduszy typu hedge i zbadania sposobów, w jakie zwiększona przejrzystość mogłaby wpłynąć na większą stabilność rynków benzyny; |
| --- | --- |

10.

zwraca się do Komisji o utrzymanie nadzoru nad stanem regulacji funduszy typu hedge i zbadania sposobów, w jakie zwiększona przejrzystość mogłaby wpłynąć na większą stabilność rynków benzyny;

| 11. | przypomina o znaczeniu istniejącego prawodawstwa w zakresie zmniejszania zapotrzebowania na energię w UE i zauważa, że w przypadku stuprocentowego wdrożenia istniejącego i powstającego właśnie prawodawstwa możliwe byłoby osiągnięcie do 2020 r. progu co najmniej 23 % oszczędności w zużyciu energii; |
| --- | --- |

11.

przypomina o znaczeniu istniejącego prawodawstwa w zakresie zmniejszania zapotrzebowania na energię w UE i zauważa, że w przypadku stuprocentowego wdrożenia istniejącego i powstającego właśnie prawodawstwa możliwe byłoby osiągnięcie do 2020 r. progu co najmniej 23 % oszczędności w zużyciu energii;

| 12. | wzywa Komisję do bezzwłocznego ustanowienia środków w sektorze transportu, który odpowiada za zużycie 70 % całej ropy naftowej zużywanej w UE, nie tylko w celu zapewnienia bezpieczeństwa dostaw produktów ropopochodnych, ale również ze względów środowiskowych, takich jak wykorzystywanie bardziej wydajnych pod względem zużycia paliwa silników, czy przejście na alternatywne technologie paliwowe i napędowe; |
| --- | --- |

12.

wzywa Komisję do bezzwłocznego ustanowienia środków w sektorze transportu, który odpowiada za zużycie 70 % całej ropy naftowej zużywanej w UE, nie tylko w celu zapewnienia bezpieczeństwa dostaw produktów ropopochodnych, ale również ze względów środowiskowych, takich jak wykorzystywanie bardziej wydajnych pod względem zużycia paliwa silników, czy przejście na alternatywne technologie paliwowe i napędowe;

| 13. | podziela zdanie Komisji, zgodnie z którym biopaliwa zmniejszą nasze uzależnienie od paliw kopalnych i wzywa Komisję do wspierania produkcji surowców wchodzących w skład biopaliw; |
| --- | --- |

13.

podziela zdanie Komisji, zgodnie z którym biopaliwa zmniejszą nasze uzależnienie od paliw kopalnych i wzywa Komisję do wspierania produkcji surowców wchodzących w skład biopaliw;

| 14. | nalega, aby Komisja i Państwa Członkowskie przyspieszyły prace nad odnawialnymi źródłami energii oraz wodorowymi ogniwami paliwowymi; |
| --- | --- |

14.

nalega, aby Komisja i Państwa Członkowskie przyspieszyły prace nad odnawialnymi źródłami energii oraz wodorowymi ogniwami paliwowymi;

| 15. | wzywa niniejszym Komisję do:






  — | przyspieszenia ustanowienia europejskiego planu działania na rzecz wydajności energii, będącego następnym krokiem po opracowaniu Zielonej Księgi (COM(2005)0265), |
| --- | --- | --- |

15.

wzywa niniejszym Komisję do:

—

przyspieszenia ustanowienia europejskiego planu działania na rzecz wydajności energii, będącego następnym krokiem po opracowaniu Zielonej Księgi (COM(2005)0265),

| — | wywierania większej presji na całkowite i bezzwłoczne wdrożenie przez Państwa Członkowskie dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (dyrektywa 2002/91/WE), |
| --- | --- |

—

wywierania większej presji na całkowite i bezzwłoczne wdrożenie przez Państwa Członkowskie dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (dyrektywa 2002/91/WE),

| — | stanowczego dążenia do osiągnięcia porozumienia w kwestii dyrektywy w sprawie usług energetycznych na posiedzeniu Rady ds. transportu, telekomunikacji i energii w grudniu br., |
| --- | --- |

—

stanowczego dążenia do osiągnięcia porozumienia w kwestii dyrektywy w sprawie usług energetycznych na posiedzeniu Rady ds. transportu, telekomunikacji i energii w grudniu br.,

| — | zwiększenia przejrzystości i przewidywalności rynków paliwowych przy pomocy lepszych metod gromadzenia i segregowania informacji, |
| --- | --- |

—

zwiększenia przejrzystości i przewidywalności rynków paliwowych przy pomocy lepszych metod gromadzenia i segregowania informacji,

| — | nalegania na Państwa Członkowskie, aby spełniały wyznaczone przez siebie cele w zakresie energii odnawialnej, zgodnie z postanowieniami dyrektywy w sprawie wspierania produkcji energii elektrycznej wytwarzanej ze źródeł odnawialnych (dyrektywa 2001/77/WE), |
| --- | --- |

—

nalegania na Państwa Członkowskie, aby spełniały wyznaczone przez siebie cele w zakresie energii odnawialnej, zgodnie z postanowieniami dyrektywy w sprawie wspierania produkcji energii elektrycznej wytwarzanej ze źródeł odnawialnych (dyrektywa 2001/77/WE),

| — | złożenia propozycji dla producentów samochodów, aby produkowali pojazdy powodujące mniejsze zanieczyszczenie i zużywające mniej paliwa, |
| --- | --- |

—

złożenia propozycji dla producentów samochodów, aby produkowali pojazdy powodujące mniejsze zanieczyszczenie i zużywające mniej paliwa,

| — | przeciwdziałania, wraz z Państwami Członkowskimi, zaistnieniu ryzyka zwiększonego społecznego wykluczenia, a także niwelowania negatywnych efektów, jakie rosnące ceny ropy naftowej mają na najbardziej narażone grupy społeczne, |
| --- | --- |

—

przeciwdziałania, wraz z Państwami Członkowskimi, zaistnieniu ryzyka zwiększonego społecznego wykluczenia, a także niwelowania negatywnych efektów, jakie rosnące ceny ropy naftowej mają na najbardziej narażone grupy społeczne,

| — | pracy na rzecz zwiększenia wykorzystania przyjaznej dla środowiska energii pochodzącej ze spalania węgla, |
| --- | --- |

—

pracy na rzecz zwiększenia wykorzystania przyjaznej dla środowiska energii pochodzącej ze spalania węgla,

| 16. | ubolewa jednakże nad faktem, że w swoim komunikacie z dnia 6 września 2005 r. zawierającym pięciopunktowy plan działań zmierzających do przeciwdziałania wzrostowi cen ropy naftowej Komisja nie odniosła się do sektora transportowego, |
| --- | --- |

16.

ubolewa jednakże nad faktem, że w swoim komunikacie z dnia 6 września 2005 r. zawierającym pięciopunktowy plan działań zmierzających do przeciwdziałania wzrostowi cen ropy naftowej Komisja nie odniosła się do sektora transportowego,

| 17. | zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom Państw Członkowskich. |
| --- | --- |

17.

zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom Państw Członkowskich.

P6_TA(2005)0362

Reforma ONZ, Milenijne Cele Rozwoju

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie rezultatów Światowego Szczytu Narodów Zjednoczonych w dniach 14-16 września 2005 r.

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 kwietnia 2005 r. w sprawie roli Unii Europejskiej w osiągnięciu Milenijnych Celów Rozwoju (MCR) (1), rezolucję z dnia 9 czerwca 2005 r. w sprawie reformy ONZ (2) oraz rezolucję z dnia 29 stycznia 2004 r. w sprawie stosunków między Unią Europejską a Organizacją Narodów Zjednoczonych (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 kwietnia 2005 r. w sprawie roli Unii Europejskiej w osiągnięciu Milenijnych Celów Rozwoju (MCR) (1), rezolucję z dnia 9 czerwca 2005 r. w sprawie reformy ONZ (2) oraz rezolucję z dnia 29 stycznia 2004 r. w sprawie stosunków między Unią Europejską a Organizacją Narodów Zjednoczonych (3),

| — | uwzględniając deklarację milenijną z dnia 8 września 2000 r., określającą Milenijne Cele Rozwoju, opracowane wspólnie przez społeczność międzynarodową jako środek służący likwidacji ubóstwa na świecie, |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację milenijną z dnia 8 września 2000 r., określającą Milenijne Cele Rozwoju, opracowane wspólnie przez społeczność międzynarodową jako środek służący likwidacji ubóstwa na świecie,

| — | uwzględniając raport z dnia 21 marca 2005 r. zatytułowany „W większej wolności: ku rozwojowi, bezpieczeństwu i prawom człowieka dla wszystkich” przedstawiony przez Sekretarza Generalnego ONZ, |
| --- | --- |

—

uwzględniając raport z dnia 21 marca 2005 r. zatytułowany „W większej wolności: ku rozwojowi, bezpieczeństwu i prawom człowieka dla wszystkich” przedstawiony przez Sekretarza Generalnego ONZ,

| — | uwzględniając raport z Projektu Milenijnego ONZ z dnia 17 stycznia 2005 r.„Inwestycje w rozwój: praktyczny plan osiągnięcia Milenijnych Celów Rozwoju”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając raport z Projektu Milenijnego ONZ z dnia 17 stycznia 2005 r.„Inwestycje w rozwój: praktyczny plan osiągnięcia Milenijnych Celów Rozwoju”,

| — | uwzględniając raport z dnia 1 grudnia 2004 r. zatytułowany „Bezpieczniejszy świat: nasza wspólna odpowiedzialność” sporządzony przez Grupę Wysokiego Szczebla ds. Zagrożeń, Wyzwań i Zmian, |
| --- | --- |

—

uwzględniając raport z dnia 1 grudnia 2004 r. zatytułowany „Bezpieczniejszy świat: nasza wspólna odpowiedzialność” sporządzony przez Grupę Wysokiego Szczebla ds. Zagrożeń, Wyzwań i Zmian,

| — | uwzględniając oświadczenia Przewodniczącego Komisji oraz Komisarza ds. Stosunków Zewnętrznych wydane z okazji spotkania plenarnego na wysokim szczeblu Zgromadzenia Ogólnego NZ, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenia Przewodniczącego Komisji oraz Komisarza ds. Stosunków Zewnętrznych wydane z okazji spotkania plenarnego na wysokim szczeblu Zgromadzenia Ogólnego NZ,

| — | uwzględniając dokument końcowy Światowego Szczytu ONZ w 2005 r. przyjęty w Nowym Jorku w dniu 16 września 2005 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument końcowy Światowego Szczytu ONZ w 2005 r. przyjęty w Nowym Jorku w dniu 16 września 2005 r.,

| — | uwzględniając art. 103 ust. 4 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 103 ust. 4 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze spotkanie szefów państw i rządów zgromadzonych na Światowym Szczycie Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku (14-16 września 2005 r.) w celu podjęcia decyzji dotyczącej dalszych środków służących walce z ubóstwem na świecie, zapewnieniu pokoju i bezpieczeństwa ludzi, wzmacnianiu praw człowieka i rządów prawa oraz podjęciu dalszych konkretnych kroków w celu zreformowania ONZ, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze spotkanie szefów państw i rządów zgromadzonych na Światowym Szczycie Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku (14-16 września 2005 r.) w celu podjęcia decyzji dotyczącej dalszych środków służących walce z ubóstwem na świecie, zapewnieniu pokoju i bezpieczeństwa ludzi, wzmacnianiu praw człowieka i rządów prawa oraz podjęciu dalszych konkretnych kroków w celu zreformowania ONZ,

| B. | mając na uwadze, że przyjęty dokument końcowy z tego Światowego Szczytu jest wynikiem skomplikowanego procesu negocjacyjnego, któremu kilkakrotnie groziło zerwanie, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że przyjęty dokument końcowy z tego Światowego Szczytu jest wynikiem skomplikowanego procesu negocjacyjnego, któremu kilkakrotnie groziło zerwanie,

| C. | przypominając o wadze wzmocnionego i zacieśnionego partnerstwa między ONZ a instytucjami UE w celu osiągnięcia lepszej koordynacji pomiędzy krajowymi i regionalnymi przedsiębiorstwami, organizacjami międzynarodowymi i darczyńcami w skutecznym wdrażaniu celów polityki globalnej, |
| --- | --- |

C.

przypominając o wadze wzmocnionego i zacieśnionego partnerstwa między ONZ a instytucjami UE w celu osiągnięcia lepszej koordynacji pomiędzy krajowymi i regionalnymi przedsiębiorstwami, organizacjami międzynarodowymi i darczyńcami w skutecznym wdrażaniu celów polityki globalnej,

| D. | mając na uwadze, że Organizacja Narodów Zjednoczonych stanowi najodpowiedniejszą i jedyną o zasięgu światowym instytucję, zdolną potencjalnie do rozwiązywania światowych problemów w prawnie uzasadniony i zarazem skuteczny sposób, mając na uwadze, że organizacja musi przystosować się do nowych wyzwań, przy czym jej reformy nie można postrzegać jako celu samego w sobie, lecz raczej jako nieuniknioną konsekwencję dogłębnej analizy istotnych warunków politycznych, społecznych i gospodarczych oraz czynników związanych z bezpieczeństwem, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że Organizacja Narodów Zjednoczonych stanowi najodpowiedniejszą i jedyną o zasięgu światowym instytucję, zdolną potencjalnie do rozwiązywania światowych problemów w prawnie uzasadniony i zarazem skuteczny sposób, mając na uwadze, że organizacja musi przystosować się do nowych wyzwań, przy czym jej reformy nie można postrzegać jako celu samego w sobie, lecz raczej jako nieuniknioną konsekwencję dogłębnej analizy istotnych warunków politycznych, społecznych i gospodarczych oraz czynników związanych z bezpieczeństwem,

| 1. | potwierdza swoje zaangażowanie na rzecz wzmocnienia NZ, stwierdzając ponownie, że autentyczny multilateralizm jest najstosowniejszym sposobem zmierzenia się z wyzwaniami, problemami i zagrożeniami, przed którymi staje społeczność międzynarodowa; wyraża nadzieję, że wynik wyżej wspomnianego Światowego Szczytu okaże się kamieniem milowym na drodze ku osiągnięciu Milenijnych Celów Rozwoju (MCR) do 2015 r. oraz ku niezbędnej reformie, od której skutecznego przeprowadzenia zależy zapewnienie, że NZ nadal będą odgrywały kluczową rolę w obecnym systemie międzynarodowym; zwraca uwagę na zobowiązania zawarte w dokumencie końcowym i uznaje go za punkt wyjścia do wprowadzania dalszych udoskonaleń w różnych kluczowych dziedzinach podczas 60 sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ; |
| --- | --- |

1.

potwierdza swoje zaangażowanie na rzecz wzmocnienia NZ, stwierdzając ponownie, że autentyczny multilateralizm jest najstosowniejszym sposobem zmierzenia się z wyzwaniami, problemami i zagrożeniami, przed którymi staje społeczność międzynarodowa; wyraża nadzieję, że wynik wyżej wspomnianego Światowego Szczytu okaże się kamieniem milowym na drodze ku osiągnięciu Milenijnych Celów Rozwoju (MCR) do 2015 r. oraz ku niezbędnej reformie, od której skutecznego przeprowadzenia zależy zapewnienie, że NZ nadal będą odgrywały kluczową rolę w obecnym systemie międzynarodowym; zwraca uwagę na zobowiązania zawarte w dokumencie końcowym i uznaje go za punkt wyjścia do wprowadzania dalszych udoskonaleń w różnych kluczowych dziedzinach podczas 60 sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ;

| 2. | wyraża uznanie dla decyzji o stworzeniu Komisji Budowania Pokoju, by pomóc krajom w przejściu po zakończeniu wojny do etapu zaprowadzania pokoju, i uznaje, że odbudowa pokoju wymaga zupełnie innych umiejętności niż utrzymywanie pokoju; uważa, że potrzebne są komisje do spraw regionalnego i światowego budowania pokoju w celu rozwijania niezbędnych umiejętności i możliwości, wspierane przez biuro pomocnicze i stały fundusz, które podniosłyby rangę ONZ w dziedzinach związanych z sytuacją kryzysową i powojenną; wzywa do szybkiego wdrożenia tych postanowień podczas 60. sesji Zgromadzenia Ogólnego; z dużym zadowoleniem przyjmuje włączenie koncepcji bezpieczeństwa ludzi do oficjalnego programu ONZ; |
| --- | --- |

2.

wyraża uznanie dla decyzji o stworzeniu Komisji Budowania Pokoju, by pomóc krajom w przejściu po zakończeniu wojny do etapu zaprowadzania pokoju, i uznaje, że odbudowa pokoju wymaga zupełnie innych umiejętności niż utrzymywanie pokoju; uważa, że potrzebne są komisje do spraw regionalnego i światowego budowania pokoju w celu rozwijania niezbędnych umiejętności i możliwości, wspierane przez biuro pomocnicze i stały fundusz, które podniosłyby rangę ONZ w dziedzinach związanych z sytuacją kryzysową i powojenną; wzywa do szybkiego wdrożenia tych postanowień podczas 60. sesji Zgromadzenia Ogólnego; z dużym zadowoleniem przyjmuje włączenie koncepcji bezpieczeństwa ludzi do oficjalnego programu ONZ;

| 3. | z zadowoleniem przyjmuje uznanie odpowiedzialności społeczności międzynarodowej w zakresie ochrony społeczeństw przed ludobójstwem, zbrodniami wojennymi, czystkami etnicznymi oraz zbrodniami przeciwko ludzkości, oraz jasno zdefiniowanej odpowiedzialności poszczególnych państw w zakresie ochrony własnych obywateli przed tymi zbrodniami, a także zapobiegania takim zbrodniom; podkreśla również znaczenie Międzynarodowego Trybunału Karnego jako organu odgrywającego kluczową rolę w ściganiu sprawców tych zbrodni; |
| --- | --- |

3.

z zadowoleniem przyjmuje uznanie odpowiedzialności społeczności międzynarodowej w zakresie ochrony społeczeństw przed ludobójstwem, zbrodniami wojennymi, czystkami etnicznymi oraz zbrodniami przeciwko ludzkości, oraz jasno zdefiniowanej odpowiedzialności poszczególnych państw w zakresie ochrony własnych obywateli przed tymi zbrodniami, a także zapobiegania takim zbrodniom; podkreśla również znaczenie Międzynarodowego Trybunału Karnego jako organu odgrywającego kluczową rolę w ściganiu sprawców tych zbrodni;

| 4. | wyraża uznanie dla Sekretarza Generalnego Kofiego Annana, przewodniczącego 59 sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ i jego zespołu oraz dla sekretariatu Organizacji Narodów Zjednoczonych w związku z ich znaczącymi wysiłkami i cennym wkładem na rzecz osiągnięcia porozumienia w sprawie przyjęcia dokumentu końcowego; wzywa wszystkie państwa członkowskie ONZ do ścisłego trzymania się przyjętych zobowiązań oraz szybkiego przełożenia ich na konkretne działania; |
| --- | --- |

4.

wyraża uznanie dla Sekretarza Generalnego Kofiego Annana, przewodniczącego 59 sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ i jego zespołu oraz dla sekretariatu Organizacji Narodów Zjednoczonych w związku z ich znaczącymi wysiłkami i cennym wkładem na rzecz osiągnięcia porozumienia w sprawie przyjęcia dokumentu końcowego; wzywa wszystkie państwa członkowskie ONZ do ścisłego trzymania się przyjętych zobowiązań oraz szybkiego przełożenia ich na konkretne działania;

| 5. | z zadowoleniem przyjmuje ponowne zobowiązanie się społeczności międzynarodowej do realizacji Milenijnych Celów Rozwoju oraz wspierania trwałego rozwoju; przypomina, że likwidacja skrajnego ubóstwa i zmniejszenie śmiertelności dzieci, zapewnienie dostępu do oświaty, czystej wody oraz wzmacnianie równości płci musi pozostać kluczowym punktem programu na rzecz rozwoju; wyraża ubolewanie w związku z brakiem dokładnego harmonogramu zobowiązującego wszystkie kraje rozwinięte do realizacji pośrednich i końcowych celów MCR; |
| --- | --- |

5.

z zadowoleniem przyjmuje ponowne zobowiązanie się społeczności międzynarodowej do realizacji Milenijnych Celów Rozwoju oraz wspierania trwałego rozwoju; przypomina, że likwidacja skrajnego ubóstwa i zmniejszenie śmiertelności dzieci, zapewnienie dostępu do oświaty, czystej wody oraz wzmacnianie równości płci musi pozostać kluczowym punktem programu na rzecz rozwoju; wyraża ubolewanie w związku z brakiem dokładnego harmonogramu zobowiązującego wszystkie kraje rozwinięte do realizacji pośrednich i końcowych celów MCR;

| 6. | wyraża głębokie ubolewanie, że wyżej wspomniany Światowy Szczyt nie wystosował dalszego apelu do tych krajów-darczyńców, które dotychczas nie zobowiązały się formalnie do realizacji celu, jakim jest przeznaczanie 0,7 % Dochodu Narodowego Brutto (DNB) na rzecz oficjalnej pomocy rozwojowej do 2015 r.; wyraża uznanie dla UE za odegranie kluczowej roli w tej kwestii i zachęca ją do wywierania nacisku na wszystkich darczyńców w celu ustalenia harmonogramu, który powinien być nadzorowany; |
| --- | --- |

6.

wyraża głębokie ubolewanie, że wyżej wspomniany Światowy Szczyt nie wystosował dalszego apelu do tych krajów-darczyńców, które dotychczas nie zobowiązały się formalnie do realizacji celu, jakim jest przeznaczanie 0,7 % Dochodu Narodowego Brutto (DNB) na rzecz oficjalnej pomocy rozwojowej do 2015 r.; wyraża uznanie dla UE za odegranie kluczowej roli w tej kwestii i zachęca ją do wywierania nacisku na wszystkich darczyńców w celu ustalenia harmonogramu, który powinien być nadzorowany;

| 7. | wyraża pełną aprobatę dla konkretnych propozycji Sekretarza Generalnego ONZ, dotyczących ustalenia jasnego harmonogramu osiągania przez kraje rozwinięte celu, jakim jest przeznaczanie 0,7 % DNB na oficjalną pomoc rozwojową, oraz uznania specjalnych potrzeb Afryki; |
| --- | --- |

7.

wyraża pełną aprobatę dla konkretnych propozycji Sekretarza Generalnego ONZ, dotyczących ustalenia jasnego harmonogramu osiągania przez kraje rozwinięte celu, jakim jest przeznaczanie 0,7 % DNB na oficjalną pomoc rozwojową, oraz uznania specjalnych potrzeb Afryki;

| 8. | z zadowoleniem przyjmuje porozumienie w sprawie zapewnienia natychmiastowego wsparcia inicjatywom przynoszącym szybkie efekty (quick wins) wspomagającym wysiłki w zwalczaniu malarii, edukację oraz opiekę zdrowotną; |
| --- | --- |

8.

z zadowoleniem przyjmuje porozumienie w sprawie zapewnienia natychmiastowego wsparcia inicjatywom przynoszącym szybkie efekty (quick wins) wspomagającym wysiłki w zwalczaniu malarii, edukację oraz opiekę zdrowotną;

| 9. | z zadowoleniem przyjmuje rozdział dokumentu końcowego zatytułowany „Wychodząc naprzeciw specjalnym potrzebom Afryki” i zachęca Komisję do uczynienia realizacji Milenijnych Celów Rozwoju kluczową kwestią w swojej przyszłej „Strategii dla Afryki” oraz przeglądzie oświadczenia w sprawie polityki rozwojowej; |
| --- | --- |

9.

z zadowoleniem przyjmuje rozdział dokumentu końcowego zatytułowany „Wychodząc naprzeciw specjalnym potrzebom Afryki” i zachęca Komisję do uczynienia realizacji Milenijnych Celów Rozwoju kluczową kwestią w swojej przyszłej „Strategii dla Afryki” oraz przeglądzie oświadczenia w sprawie polityki rozwojowej;

| 10. | zauważa, że w punktach, w których Państwom Członkowskim udało się wypracować wspólne stanowiska, łatwiej było osiągnąć lepsze rezultaty podczas negocjacji; podkreśla jednak, że wynik szczytu nie spełnia opublikowanych ambitnych propozycji Parlamentu Europejskiego w odniesieniu do reformy ONZ; |
| --- | --- |

10.

zauważa, że w punktach, w których Państwom Członkowskim udało się wypracować wspólne stanowiska, łatwiej było osiągnąć lepsze rezultaty podczas negocjacji; podkreśla jednak, że wynik szczytu nie spełnia opublikowanych ambitnych propozycji Parlamentu Europejskiego w odniesieniu do reformy ONZ;

| 11. | zachęca do kontynuowania wysiłków reformatorskich i wzywa Radę UE i Państwa Członkowskie do wykorzystania swojego autorytetu w celu osiągnięcia konkretnych rezultatów w ramach 60 sesji Zgromadzenia Ogólnego do końca przyszłego roku; |
| --- | --- |

11.

zachęca do kontynuowania wysiłków reformatorskich i wzywa Radę UE i Państwa Członkowskie do wykorzystania swojego autorytetu w celu osiągnięcia konkretnych rezultatów w ramach 60 sesji Zgromadzenia Ogólnego do końca przyszłego roku;

| 12. | w pełni popiera wyraźne potępienie terroryzmu przez wyżej wspomniany Światowy Szczyt; uznaje jednak, że poważnym niepowodzeniem jest brak porozumienia w sprawie wyczerpującej definicji terroryzmu i wzywa państwa członkowskie ONZ do bezzwłocznej zmiany tego stanu rzeczy; |
| --- | --- |

12.

w pełni popiera wyraźne potępienie terroryzmu przez wyżej wspomniany Światowy Szczyt; uznaje jednak, że poważnym niepowodzeniem jest brak porozumienia w sprawie wyczerpującej definicji terroryzmu i wzywa państwa członkowskie ONZ do bezzwłocznej zmiany tego stanu rzeczy;

| 13. | z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie się szczytu do wzmocnienia roli i podwojenia środków Biura Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka, co pozwoli na lepsze monitorowanie i wdrażanie przyjętych rezolucji; |
| --- | --- |

13.

z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie się szczytu do wzmocnienia roli i podwojenia środków Biura Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka, co pozwoli na lepsze monitorowanie i wdrażanie przyjętych rezolucji;

| 14. | wyraża jednak ubolewanie w związku z ogólnikowością sformułowań w odniesieniu do podejmowanych tematów, brakiem konkretnego harmonogramu, mandatu, metod działania i składu Rady Praw Człowieka; wzywa 60 sesję Zgromadzenia Ogólnego do potraktowania tej kwestii w sposób priorytetowy; |
| --- | --- |

14.

wyraża jednak ubolewanie w związku z ogólnikowością sformułowań w odniesieniu do podejmowanych tematów, brakiem konkretnego harmonogramu, mandatu, metod działania i składu Rady Praw Człowieka; wzywa 60 sesję Zgromadzenia Ogólnego do potraktowania tej kwestii w sposób priorytetowy;

| 15. | wzywa Zgromadzenie Ogólne do określenia jasnych kryteriów dotyczących zastosowania siły przez Radę Bezpieczeństwa, zgodnie z zaleceniami zaproponowanymi w wyżej wspomnianym sprawozdaniu Grupy Roboczej Wysokiego Szczebla; |
| --- | --- |

15.

wzywa Zgromadzenie Ogólne do określenia jasnych kryteriów dotyczących zastosowania siły przez Radę Bezpieczeństwa, zgodnie z zaleceniami zaproponowanymi w wyżej wspomnianym sprawozdaniu Grupy Roboczej Wysokiego Szczebla;

| 16. | uważa, że członkowie nowej Rady Praw Człowieka powinni spełniać najwyższe standardy w zakresie praw człowieka i że członkostwo w Radzie jest przywilejem, a nie prawem; uważa, że Rada Praw Człowieka powinna obradować stale, co pozwoli uniknąć poważnych opóźnień i politycznego manewrowania ze strony państw, przeciwko którym skierowane są skargi; |
| --- | --- |

16.

uważa, że członkowie nowej Rady Praw Człowieka powinni spełniać najwyższe standardy w zakresie praw człowieka i że członkostwo w Radzie jest przywilejem, a nie prawem; uważa, że Rada Praw Człowieka powinna obradować stale, co pozwoli uniknąć poważnych opóźnień i politycznego manewrowania ze strony państw, przeciwko którym skierowane są skargi;

| 17. | wyraża głębokie ubolewanie w związku z brakiem porozumienia w sprawie środków na rzecz nierozprzestrzeniania broni jądrowej i rozbrojenia i nalega, by zdecydowanie zwiększyć działania i wysiłki zmierzające do osiągnięcia postępu w tej kwestii, przede wszystkim poprzez zapewnienie pełnego poszanowania istniejących układów, zwłaszcza zaś Układu o Nierozprzestrzenianiu Broni Jądrowej; |
| --- | --- |

17.

wyraża głębokie ubolewanie w związku z brakiem porozumienia w sprawie środków na rzecz nierozprzestrzeniania broni jądrowej i rozbrojenia i nalega, by zdecydowanie zwiększyć działania i wysiłki zmierzające do osiągnięcia postępu w tej kwestii, przede wszystkim poprzez zapewnienie pełnego poszanowania istniejących układów, zwłaszcza zaś Układu o Nierozprzestrzenianiu Broni Jądrowej;

| 18. | potwierdza swoje przekonanie, że należy ponownie rozpatrzyć i poprawić zdolność ONZ do szybkiego i skutecznego reagowania po katastrofach humanitarnych wymagających światowego przywództwa; z zadowoleniem przyjmuje jednak zobowiązanie do utworzenia ogólnoświatowego systemu wczesnego ostrzegania przed wszystkimi zagrożeniami naturalnymi; |
| --- | --- |

18.

potwierdza swoje przekonanie, że należy ponownie rozpatrzyć i poprawić zdolność ONZ do szybkiego i skutecznego reagowania po katastrofach humanitarnych wymagających światowego przywództwa; z zadowoleniem przyjmuje jednak zobowiązanie do utworzenia ogólnoświatowego systemu wczesnego ostrzegania przed wszystkimi zagrożeniami naturalnymi;

| 19. | wyraża ubolewanie, że nie przyjęto wiążącego zobowiązania w celu wzmocnienia autorytetu Sekretarza Generalnego ONZ jako zwierzchnika swojego sekretariatu; wzywa 60 sesję Zgromadzenia Ogólnego do ponownego rozpatrzenia tej kwestii; |
| --- | --- |

19.

wyraża ubolewanie, że nie przyjęto wiążącego zobowiązania w celu wzmocnienia autorytetu Sekretarza Generalnego ONZ jako zwierzchnika swojego sekretariatu; wzywa 60 sesję Zgromadzenia Ogólnego do ponownego rozpatrzenia tej kwestii;

| 20. | wyraża ubolewanie, że nie osiągnięto porozumienia w sprawie reformy Rady Bezpieczeństwa ONZ, z zadowoleniem przyjmuje jednak fakt, że Zgromadzenie Ogólne będzie musiało do końca 2005 roku złożyć sprawozdanie przed Radą Bezpieczeństwa w oparciu o nowe propozycje, które powinny uwzględnić cel, jakim jest zapewnienie lepszej reprezentacji w Radzie Bezpieczeństwa oraz przejrzystości i skuteczności Rady Bezpieczeństwa; podkreśla ponowne zaangażowanie się Parlamentu Europejskiego na rzecz wspólnego miejsca europejskiego w Radzie Bezpieczeństwa ONZ, kiedy tylko spełnione zostaną warunki polityczne, konstytucjonalne i prawne, jakich wymaga ta kwestia; |
| --- | --- |

20.

wyraża ubolewanie, że nie osiągnięto porozumienia w sprawie reformy Rady Bezpieczeństwa ONZ, z zadowoleniem przyjmuje jednak fakt, że Zgromadzenie Ogólne będzie musiało do końca 2005 roku złożyć sprawozdanie przed Radą Bezpieczeństwa w oparciu o nowe propozycje, które powinny uwzględnić cel, jakim jest zapewnienie lepszej reprezentacji w Radzie Bezpieczeństwa oraz przejrzystości i skuteczności Rady Bezpieczeństwa; podkreśla ponowne zaangażowanie się Parlamentu Europejskiego na rzecz wspólnego miejsca europejskiego w Radzie Bezpieczeństwa ONZ, kiedy tylko spełnione zostaną warunki polityczne, konstytucjonalne i prawne, jakich wymaga ta kwestia;

| 21. | popiera i przyjmuje z zadowoleniem nowe zaangażowanie się ONZ na rzecz Funduszu Demokracji jako ważne narzędzie promowania demokracji na całym świecie i wzywa Komisję i Państwa Członkowskie do udzielenia mu pełnego wsparcia politycznego i finansowego; potwierdza swoje przekonanie, że samo ONZ potrzebuje znaczącego wniesienia demokracji do swoich struktur i z tego względu podkreśla swoje wezwanie do stworzenia grupy państw demokratycznych w ramach Zgromadzenia Ogólnego ONZ; |
| --- | --- |

21.

popiera i przyjmuje z zadowoleniem nowe zaangażowanie się ONZ na rzecz Funduszu Demokracji jako ważne narzędzie promowania demokracji na całym świecie i wzywa Komisję i Państwa Członkowskie do udzielenia mu pełnego wsparcia politycznego i finansowego; potwierdza swoje przekonanie, że samo ONZ potrzebuje znaczącego wniesienia demokracji do swoich struktur i z tego względu podkreśla swoje wezwanie do stworzenia grupy państw demokratycznych w ramach Zgromadzenia Ogólnego ONZ;

| 22. | potwierdza swój pogląd, że dyplomatyczna reprezentacja UE w ONZ ma pierwszorzędne znaczenie dla poprawy stosunków między nimi oraz dla wpływu UE na scenie międzynarodowej; dlatego też zachęca Radę i Komisję do aktywnych działań na rzecz połączenia swoich biur łącznikowych i utworzenia wspólnej delegacji unijnej ds. stosunków zewnętrznych w każdej z następujących siedzib ONZ: Nowym Jorku, Genewie, Wiedniu i Nairobi; |
| --- | --- |

22.

potwierdza swój pogląd, że dyplomatyczna reprezentacja UE w ONZ ma pierwszorzędne znaczenie dla poprawy stosunków między nimi oraz dla wpływu UE na scenie międzynarodowej; dlatego też zachęca Radę i Komisję do aktywnych działań na rzecz połączenia swoich biur łącznikowych i utworzenia wspólnej delegacji unijnej ds. stosunków zewnętrznych w każdej z następujących siedzib ONZ: Nowym Jorku, Genewie, Wiedniu i Nairobi;

| 23. | z zadowoleniem przyjmuje wezwanie do wzmocnienia współpracy pomiędzy Narodami Zjednoczonymi a parlamentami krajowymi i regionalnymi, co świadczy o uznaniu specjalnej roli parlamentów w procesie rozwoju i demokratyzacji; |
| --- | --- |

23.

z zadowoleniem przyjmuje wezwanie do wzmocnienia współpracy pomiędzy Narodami Zjednoczonymi a parlamentami krajowymi i regionalnymi, co świadczy o uznaniu specjalnej roli parlamentów w procesie rozwoju i demokratyzacji;

| 24. | z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie przyjęte podczas posiedzenia Banku Światowego, Międzynarodowego Funduszu Walutowego i Afrykańskiego Banku Rozwoju i potwierdzone na wyżej wspomnianym Światowym Szczycie w sprawie zapewnienia 100 % redukcji zadłużenia dla 18 najuboższych, mocno zadłużonych krajów; |
| --- | --- |

24.

z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie przyjęte podczas posiedzenia Banku Światowego, Międzynarodowego Funduszu Walutowego i Afrykańskiego Banku Rozwoju i potwierdzone na wyżej wspomnianym Światowym Szczycie w sprawie zapewnienia 100 % redukcji zadłużenia dla 18 najuboższych, mocno zadłużonych krajów;

| 25. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, rządom i parlamentom Państw Członkowskich UE, Sekretarzowi Generalnemu ONZ, przewodniczącemu i państwom członkowskim Rady Bezpieczeństwa ONZ, przewodniczącemu 60. sesji Zgromadzenia Ogólnego oraz przewodniczącemu Rady Gospodarczej i Społecznej ONZ; |
| --- | --- |

25.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, rządom i parlamentom Państw Członkowskich UE, Sekretarzowi Generalnemu ONZ, przewodniczącemu i państwom członkowskim Rady Bezpieczeństwa ONZ, przewodniczącemu 60. sesji Zgromadzenia Ogólnego oraz przewodniczącemu Rady Gospodarczej i Społecznej ONZ;

---

(1)  Teksty przyjęte, P6_TA(2005)0115.

(2)  Teksty przyjęte, P6_TA(2005)0237.

(3)  Dz.U. C 96 E z 21.4.2004, str. 79.

P6_TA(2005)0363

Białoruś

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Białorusi

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie sytuacji na Białorusi, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie sytuacji na Białorusi,

| — | uwzględniając w szczególności swoją rezolucję z dnia 10 marca 2005 r. w sprawie Białorusi (1) i swoją rezolucję z dnia 7 lipca 2005 r. w sprawie sytuacji politycznej i niezależności mediów na Białorusi (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając w szczególności swoją rezolucję z dnia 10 marca 2005 r. w sprawie Białorusi (1) i swoją rezolucję z dnia 7 lipca 2005 r. w sprawie sytuacji politycznej i niezależności mediów na Białorusi (2),

| — | uwzględniając przyznanie przez Parlament Europejski Nagrody im. Sacharowa za wolność myśli Białoruskiemu Stowarzyszeniu Dziennikarzy w grudniu 2004 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając przyznanie przez Parlament Europejski Nagrody im. Sacharowa za wolność myśli Białoruskiemu Stowarzyszeniu Dziennikarzy w grudniu 2004 r.,

| — | uwzględniając rezolucję Organizacji Narodów Zjednoczonych z dnia 12 kwietnia 2005 r. w sprawie sytuacji w zakresie praw człowieka na Białorusi, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Organizacji Narodów Zjednoczonych z dnia 12 kwietnia 2005 r. w sprawie sytuacji w zakresie praw człowieka na Białorusi,

| — | uwzględniając w szczególności „Europejski plan działania na rzecz wspierania demokracji na Białorusi” przyjęty przez delegację Parlamentu Europejskiego ds. stosunków z Białorusią w dniu 23 lutego 2005 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając w szczególności „Europejski plan działania na rzecz wspierania demokracji na Białorusi” przyjęty przez delegację Parlamentu Europejskiego ds. stosunków z Białorusią w dniu 23 lutego 2005 r.,

| — | uwzględniając komunikat Komisji Europejskiej z dnia 12 maja 2004 r. w sprawie Europejskiej Polityki Sąsiedztwa (COM(2004)0373), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji Europejskiej z dnia 12 maja 2004 r. w sprawie Europejskiej Polityki Sąsiedztwa (COM(2004)0373),

| — | uwzględniając rezolucje Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy w sprawie sytuacji na Białorusi, a w szczególności jego rezolucję z dnia 28 kwietnia 2004 r. w sprawie prześladowania prasy w Republice Białorusi, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucje Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy w sprawie sytuacji na Białorusi, a w szczególności jego rezolucję z dnia 28 kwietnia 2004 r. w sprawie prześladowania prasy w Republice Białorusi,

| — | uwzględniając sankcje UE wobec władz białoruskich przyjęte w dniu 2 lipca 2004 r. w związku z zaginięciem trzech przywódców białoruskiej opozycji i jednego dziennikarza, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sankcje UE wobec władz białoruskich przyjęte w dniu 2 lipca 2004 r. w związku z zaginięciem trzech przywódców białoruskiej opozycji i jednego dziennikarza,

| — | uwzględniając oświadczenia Prezydencji UE w sprawie Białorusi złożone w imieniu Unii Europejskiej w dniach 2 sierpnia 2005 r., 12 sierpnia 2005 r. oraz 30 sierpnia 2005 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenia Prezydencji UE w sprawie Białorusi złożone w imieniu Unii Europejskiej w dniach 2 sierpnia 2005 r., 12 sierpnia 2005 r. oraz 30 sierpnia 2005 r.,

| — | uwzględniając decyzję Komisji o przyznaniu Deutsche Welle Radio umowy o wartości 138 000 na emitowanie na Białoruś niezależnych programów przez radio i Internet na rok począwszy od 1 listopada 2005 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Komisji o przyznaniu Deutsche Welle Radio umowy o wartości 138 000 na emitowanie na Białoruś niezależnych programów przez radio i Internet na rok począwszy od 1 listopada 2005 r.,

| — | uwzględniając art. 103 ust. 4 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 103 ust. 4 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że zamiast poprawy sytuacji na Białorusi nastąpiło dalsze jej pogorszenie, w wyniku którego podstawowe prawa człowieka są rażąco łamane, izba niższa parlamentu została pozbawiona uprawnień ustawodawczych, a życie gospodarcze jest kontrolowane przez prezydenta; że przypadki naruszania praw człowieka obejmują stosowanie kar więzienia oraz innych form represji wobec członków demokratycznej opozycji; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że zamiast poprawy sytuacji na Białorusi nastąpiło dalsze jej pogorszenie, w wyniku którego podstawowe prawa człowieka są rażąco łamane, izba niższa parlamentu została pozbawiona uprawnień ustawodawczych, a życie gospodarcze jest kontrolowane przez prezydenta; że przypadki naruszania praw człowieka obejmują stosowanie kar więzienia oraz innych form represji wobec członków demokratycznej opozycji;

| B. | mając na uwadze, że w ciągu minionych kilku lat rozwiązano kilka partii politycznych, zamknięto 22 niezależne gazety, rozwiązano ponad 50 prodemokratycznych organizacji pozarządowych różnych szczebli i o różnych przekonaniach politycznych oraz zamknięto pewną liczbę instytucji edukacyjnych z przyczyn „technicznych”, podczas gdy nie ulegało wątpliwości, że w każdym z przypadków organizacje te zostały ukarane za krytykę prezydenta i jego polityki, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że w ciągu minionych kilku lat rozwiązano kilka partii politycznych, zamknięto 22 niezależne gazety, rozwiązano ponad 50 prodemokratycznych organizacji pozarządowych różnych szczebli i o różnych przekonaniach politycznych oraz zamknięto pewną liczbę instytucji edukacyjnych z przyczyn „technicznych”, podczas gdy nie ulegało wątpliwości, że w każdym z przypadków organizacje te zostały ukarane za krytykę prezydenta i jego polityki,

| C. | mając na uwadze, że Viktar Halavanau, minister sprawiedliwości Białorusi, wydał dekret o obowiązkowej rejestracji bloków partii politycznych, związków zawodowych, koalicji, inicjatyw i ruchów obywatelskich, aby zapobiec jednoczeniu się sił politycznych, które mogłyby wesprzeć rywala Aleksandra Łukaszenki w przyszłorocznych wyborach prezydenckich, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że Viktar Halavanau, minister sprawiedliwości Białorusi, wydał dekret o obowiązkowej rejestracji bloków partii politycznych, związków zawodowych, koalicji, inicjatyw i ruchów obywatelskich, aby zapobiec jednoczeniu się sił politycznych, które mogłyby wesprzeć rywala Aleksandra Łukaszenki w przyszłorocznych wyborach prezydenckich,

| D. | mając na uwadze, że dnia 13 września 2005 r. Prezydent Białorusi Łukaszenko wydał dekret przyznający mu prawo ułaskawiania w sprawach o przestępstwa przeciwko własności, który jest kolejnym krokiem w kierunku dalszego monopolizowania władzy w kraju, w tym władzy sądowniczej, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że dnia 13 września 2005 r. Prezydent Białorusi Łukaszenko wydał dekret przyznający mu prawo ułaskawiania w sprawach o przestępstwa przeciwko własności, który jest kolejnym krokiem w kierunku dalszego monopolizowania władzy w kraju, w tym władzy sądowniczej,

| E. | mając na uwadze, że w kwietniu 2005 r. Komisja Praw Człowieka ONZ skrytykowała Białoruś z uwagi na nieustanne doniesienia o prześladowaniu i rozwiązywaniu organizacji pozarządowych, krajowych organizacji mniejszościowych, niezależnych środków przekazu, opozycyjnych partii politycznych, niezależnych związków zawodowych i organizacji religijnych oraz o prześladowaniu obywateli zaangażowanych w działalność demokratyczną, w tym w niezależne media; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że w kwietniu 2005 r. Komisja Praw Człowieka ONZ skrytykowała Białoruś z uwagi na nieustanne doniesienia o prześladowaniu i rozwiązywaniu organizacji pozarządowych, krajowych organizacji mniejszościowych, niezależnych środków przekazu, opozycyjnych partii politycznych, niezależnych związków zawodowych i organizacji religijnych oraz o prześladowaniu obywateli zaangażowanych w działalność demokratyczną, w tym w niezależne media;

| F. | mając na uwadze, że zamknięcie niezależnych uniwersytetów na Białorusi doprowadziło do inauguracji Europejskiego Uniwersytetu Humanistycznego dla studentów białoruskich na uchodźstwie w Wilnie, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że zamknięcie niezależnych uniwersytetów na Białorusi doprowadziło do inauguracji Europejskiego Uniwersytetu Humanistycznego dla studentów białoruskich na uchodźstwie w Wilnie,

| G. | mając na uwadze, że na Białorusi wciąż mają miejsce aresztowania na tle politycznym i procesy działaczy należących do ruchów demokratycznych i niezależnych dziennikarzy oraz deportacje obywateli obcych państw; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że na Białorusi wciąż mają miejsce aresztowania na tle politycznym i procesy działaczy należących do ruchów demokratycznych i niezależnych dziennikarzy oraz deportacje obywateli obcych państw;

| H. | mając na uwadze brak postępów w zakresie licznych niewyjaśnionych przypadków zaginięcia osób, |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze brak postępów w zakresie licznych niewyjaśnionych przypadków zaginięcia osób,

| I. | mając na uwadze, że w dniu 12 maja 2005 r. zarząd Związku Polaków na Białorusi został uznany za nielegalny przez białoruskie Ministerstwo Sprawiedliwości, a drukarnia odmówiła na polecenie rządu drukowania polskiego tygodnika „Głos znad Niemna”, natomiast za przyzwoleniem rządu drukowano fałszywe numery pisma, |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że w dniu 12 maja 2005 r. zarząd Związku Polaków na Białorusi został uznany za nielegalny przez białoruskie Ministerstwo Sprawiedliwości, a drukarnia odmówiła na polecenie rządu drukowania polskiego tygodnika „Głos znad Niemna”, natomiast za przyzwoleniem rządu drukowano fałszywe numery pisma,

| J. | mając na uwadze, że w dniu 27 sierpnia 2005 r. reżim Łukaszenki zwołał posiedzenie zarządu Związku Polaków na Białorusi, aby zmusić jego członków do rezygnacji ze stanowisk uzyskanych w drodze demokratycznych i zgodnych z prawem wyborów i zastąpić nowym zarządem podległym władzom reżimu, |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że w dniu 27 sierpnia 2005 r. reżim Łukaszenki zwołał posiedzenie zarządu Związku Polaków na Białorusi, aby zmusić jego członków do rezygnacji ze stanowisk uzyskanych w drodze demokratycznych i zgodnych z prawem wyborów i zastąpić nowym zarządem podległym władzom reżimu,

| K. | mając na uwadze, że stale pogarsza się sytuacja innych mniejszości, w tym Romów i mniejszości religijnych: kościoły protestanckie zostały zamknięte, a ewangelickie zakazane, |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że stale pogarsza się sytuacja innych mniejszości, w tym Romów i mniejszości religijnych: kościoły protestanckie zostały zamknięte, a ewangelickie zakazane,

| L. | mając na uwadze, że wykonywanie prawa do wolności informacji jest uniemożliwiane, że wszystkie programy telewizyjne, zarówno krajowe, jak i regionalne, znajdują się w rękach rządu i że wszystkie połączenia internetowe są obsługiwane przez firmę państwową, która zablokowała wiele kont i stron internetowych, |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że wykonywanie prawa do wolności informacji jest uniemożliwiane, że wszystkie programy telewizyjne, zarówno krajowe, jak i regionalne, znajdują się w rękach rządu i że wszystkie połączenia internetowe są obsługiwane przez firmę państwową, która zablokowała wiele kont i stron internetowych,

| M. | mając na uwadze, że wszyscy operatorzy kablowi są prześladowani za nadawanie zagranicznych programów niezatwierdzonych przez białoruski rząd; że na tej podstawie nadawanie przez białoruskich operatorów TV kablowej wszystkich ukraińskich kanałów, a także polskiego kanału Polonia, zostało zakazane, |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że wszyscy operatorzy kablowi są prześladowani za nadawanie zagranicznych programów niezatwierdzonych przez białoruski rząd; że na tej podstawie nadawanie przez białoruskich operatorów TV kablowej wszystkich ukraińskich kanałów, a także polskiego kanału Polonia, zostało zakazane,

| N. | mając na uwadze, że władze państwowe wstrzymały rejestrację wszystkich nowych gazet; że każdego dnia odbywają się postępowania przeciwko wydawcom gazet i dziennikarzom, a wiele spośród istniejących pism obciążono karami uniemożliwiającymi ich dalsze wydawanie; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że władze państwowe wstrzymały rejestrację wszystkich nowych gazet; że każdego dnia odbywają się postępowania przeciwko wydawcom gazet i dziennikarzom, a wiele spośród istniejących pism obciążono karami uniemożliwiającymi ich dalsze wydawanie;

| O. | mając na uwadze, że Prezydent Łukaszenko praktycznie uniemożliwił międzynarodowej sieci organizacji pozarządowych w Europie i na Białorusi pomoc dzieciom cierpiącym na schorzenia spowodowane awarią elektrowni w Czarnobylu w wyjazdach do różnych krajów na leczenie, |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że Prezydent Łukaszenko praktycznie uniemożliwił międzynarodowej sieci organizacji pozarządowych w Europie i na Białorusi pomoc dzieciom cierpiącym na schorzenia spowodowane awarią elektrowni w Czarnobylu w wyjazdach do różnych krajów na leczenie,

| P. | mając na uwadze, że Polska czasowo odwołała do kraju swojego ambasadora w Mińsku po serii przypadków wydalenia dyplomatów, odrzucając oskarżenia Prezydenta Łukaszenki o ingerowanie Polski w sprawy jego kraju, |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że Polska czasowo odwołała do kraju swojego ambasadora w Mińsku po serii przypadków wydalenia dyplomatów, odrzucając oskarżenia Prezydenta Łukaszenki o ingerowanie Polski w sprawy jego kraju,

| Q. | mając na uwadze, że na szczycie Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku w dniu 15 września 2005 r. Prezydent Łukaszenko oskarżył organy ONZ ds. praw człowieka o to, że pozwalają, aby wykorzystywano je jako narzędzia kontroli nad innymi krajami, |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że na szczycie Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku w dniu 15 września 2005 r. Prezydent Łukaszenko oskarżył organy ONZ ds. praw człowieka o to, że pozwalają, aby wykorzystywano je jako narzędzia kontroli nad innymi krajami,

| R. | mając na uwadze, że stanowisku Rady wobec Białorusi brakuje zdecydowania i konsekwencji, |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że stanowisku Rady wobec Białorusi brakuje zdecydowania i konsekwencji,

| 1. | zdecydowanie potępia masowe ataki białoruskiego reżimu na media, dziennikarzy, działaczy mniejszości i obrońców praw człowieka, członków opozycji, przywódców religijnych i wszelkie inne osoby, które próbują otwarcie krytykować prezydenta i reżim, przejawiające się w arbitralnych aresztowaniach, brutalnym traktowaniu osób zatrzymanych, zaginięciach, politycznie umotywowanych prześladowaniach i innych aktach represji stanowiących naruszenie podstawowych zasad demokracji i praworządności; |
| --- | --- |

1.

zdecydowanie potępia masowe ataki białoruskiego reżimu na media, dziennikarzy, działaczy mniejszości i obrońców praw człowieka, członków opozycji, przywódców religijnych i wszelkie inne osoby, które próbują otwarcie krytykować prezydenta i reżim, przejawiające się w arbitralnych aresztowaniach, brutalnym traktowaniu osób zatrzymanych, zaginięciach, politycznie umotywowanych prześladowaniach i innych aktach represji stanowiących naruszenie podstawowych zasad demokracji i praworządności;

| 2. | potępia wprowadzoną przez władze białoruskie zmianę w Dekrecie 460 w sprawie przepisów dotyczących przyjmowania pomocy zagranicznej, z dnia 17 sierpnia 2005 r., która wydłuża listę celów, na jakie nie może być przeznaczona pomoc zewnętrzna; zauważa, że obowiązuje obecnie zakaz przyjmowania i korzystania z pomocy międzynarodowej w „niekonstytucyjnych celach” obalenia rządu, ingerencji w wewnętrzne sprawy Białorusi, przygotowania wyborów lub referendów, organizowania zebrań, zgromadzeń, pikiet lub strajków, lub przygotowania i rozpowszechniania materiałów propagandowych; nie można również organizować konferencji, seminariów ani jakichkolwiek zgromadzeń korzystając z zagranicznych środków pomocowych; |
| --- | --- |

2.

potępia wprowadzoną przez władze białoruskie zmianę w Dekrecie 460 w sprawie przepisów dotyczących przyjmowania pomocy zagranicznej, z dnia 17 sierpnia 2005 r., która wydłuża listę celów, na jakie nie może być przeznaczona pomoc zewnętrzna; zauważa, że obowiązuje obecnie zakaz przyjmowania i korzystania z pomocy międzynarodowej w „niekonstytucyjnych celach” obalenia rządu, ingerencji w wewnętrzne sprawy Białorusi, przygotowania wyborów lub referendów, organizowania zebrań, zgromadzeń, pikiet lub strajków, lub przygotowania i rozpowszechniania materiałów propagandowych; nie można również organizować konferencji, seminariów ani jakichkolwiek zgromadzeń korzystając z zagranicznych środków pomocowych;

| 3. | potępia decyzję reżimu z dnia 22 sierpnia 2005 r. o delegalizacji kościoła ewangelicko-reformowanego obecnego na Białorusi od ponad 400 lat, której przyczyną był brak adresu siedziby wspólnoty, a wspólnota nie mogła go zarejestrować ponieważ władze wyeksmitowały ją uprzednio ze wszystkich wcześniej zajmowanych domów modlitewnych, co było niezgodne z przepisami białoruskiego prawa o wolności wyznania; |
| --- | --- |

3.

potępia decyzję reżimu z dnia 22 sierpnia 2005 r. o delegalizacji kościoła ewangelicko-reformowanego obecnego na Białorusi od ponad 400 lat, której przyczyną był brak adresu siedziby wspólnoty, a wspólnota nie mogła go zarejestrować ponieważ władze wyeksmitowały ją uprzednio ze wszystkich wcześniej zajmowanych domów modlitewnych, co było niezgodne z przepisami białoruskiego prawa o wolności wyznania;

| 4. | potępia działanie rządu skierowane przeciwko Związkowi Polaków na Białorusi (ZPB), stanowiące naruszenie podstawowych zasad Konwencji Ramowej Rady Europy o Ochronie Mniejszości Narodowych z 1995 r., oraz próbę przejęcia kontroli nad największą organizacją pozarządową, która jako jedna z nielicznych nie podlegała dotychczas kontroli rządu; przypomina, że poszanowanie praw mniejszości obejmuje wolność stowarzyszania się i uznawanie pochodzących z wyboru organów statutowych organizacji; ubolewa nad faktem przejęcia przez rząd kontroli nad gazetą „Głos znad Niemna”; |
| --- | --- |

4.

potępia działanie rządu skierowane przeciwko Związkowi Polaków na Białorusi (ZPB), stanowiące naruszenie podstawowych zasad Konwencji Ramowej Rady Europy o Ochronie Mniejszości Narodowych z 1995 r., oraz próbę przejęcia kontroli nad największą organizacją pozarządową, która jako jedna z nielicznych nie podlegała dotychczas kontroli rządu; przypomina, że poszanowanie praw mniejszości obejmuje wolność stowarzyszania się i uznawanie pochodzących z wyboru organów statutowych organizacji; ubolewa nad faktem przejęcia przez rząd kontroli nad gazetą „Głos znad Niemna”;

| 5. | potępia ciągłe prześladowania działaczy należących do mniejszości polskiej, którzy pragną zachować niezależny charakter ich stowarzyszenia; zauważa, że najbardziej aktywni działacze są prześladowani i wielokrotne wzywani do stawienia u biurze prokuratora i na policji; że Angelika Borys, przewodnicząca ZPB, była w ostatnich tygodniach przesłuchiwana ponad 50 razy, a Tadeusz Gawin, założyciel, członek i obecny wiceprzewodniczący ZPB został skazany na 30 dni więzienia; |
| --- | --- |

5.

potępia ciągłe prześladowania działaczy należących do mniejszości polskiej, którzy pragną zachować niezależny charakter ich stowarzyszenia; zauważa, że najbardziej aktywni działacze są prześladowani i wielokrotne wzywani do stawienia u biurze prokuratora i na policji; że Angelika Borys, przewodnicząca ZPB, była w ostatnich tygodniach przesłuchiwana ponad 50 razy, a Tadeusz Gawin, założyciel, członek i obecny wiceprzewodniczący ZPB został skazany na 30 dni więzienia;

| 6. | potępia skazanie działaczy ZPB: Józefa Parzeckiego, Wiesława Kiewlaka, Andrzej Pisalnika i Andrzeja Poczobuta na kary do dwóch lat więzienia na podstawie fałszywych dowodów; |
| --- | --- |

6.

potępia skazanie działaczy ZPB: Józefa Parzeckiego, Wiesława Kiewlaka, Andrzej Pisalnika i Andrzeja Poczobuta na kary do dwóch lat więzienia na podstawie fałszywych dowodów;

| 7. | potępia całkowitą marginalizację przez białoruski reżim mniejszości romskiej na Białorusi, której podstawowe prawa obywatelskie zostały ograniczone, a także zdecydowanie potępia wrogie wypowiedzi pod adresem Romów w oficjalnych środkach przekazu; |
| --- | --- |

7.

potępia całkowitą marginalizację przez białoruski reżim mniejszości romskiej na Białorusi, której podstawowe prawa obywatelskie zostały ograniczone, a także zdecydowanie potępia wrogie wypowiedzi pod adresem Romów w oficjalnych środkach przekazu;

| 8. | potępia władze białoruskie za niewydanie wiz wjazdowych delegacji posłów do Parlamentu Europejskiego, którzy przyjechali z misją rozpoznawczą w dniu 8 sierpnia 2005 r; |
| --- | --- |

8.

potępia władze białoruskie za niewydanie wiz wjazdowych delegacji posłów do Parlamentu Europejskiego, którzy przyjechali z misją rozpoznawczą w dniu 8 sierpnia 2005 r;

| 9. | wzywa Radę i Komisję do utworzenia programu stypendiów, wizyt i staży na rzecz organizacji pozarządowych oraz działaczy w dziedzinie praw człowieka i mniejszości; |
| --- | --- |

9.

wzywa Radę i Komisję do utworzenia programu stypendiów, wizyt i staży na rzecz organizacji pozarządowych oraz działaczy w dziedzinie praw człowieka i mniejszości;

| 10. | uważa, że jeżeli władze białoruskie nie doprowadzą do poprawy sytuacji w zakresie wolności słowa, stowarzyszeń i religii, umożliwiając tym samym dalsze jej pogorszenie, Komisja, Rada i Parlament powinny rozpocząć procedurę w celu wpisania przedstawicieli białoruskich władz zaangażowanych w prześladowania na listę osób objętych zakazem wizowym; uważa, że sankcje wobec reżimu Prezydenta Łukaszenki powinny także obejmować zamrożenie środków białoruskich władz ulokowanych poza granicami kraju; |
| --- | --- |

10.

uważa, że jeżeli władze białoruskie nie doprowadzą do poprawy sytuacji w zakresie wolności słowa, stowarzyszeń i religii, umożliwiając tym samym dalsze jej pogorszenie, Komisja, Rada i Parlament powinny rozpocząć procedurę w celu wpisania przedstawicieli białoruskich władz zaangażowanych w prześladowania na listę osób objętych zakazem wizowym; uważa, że sankcje wobec reżimu Prezydenta Łukaszenki powinny także obejmować zamrożenie środków białoruskich władz ulokowanych poza granicami kraju;

| 11. | raz jeszcze podkreśla, że dalszy rozwój stosunków UE z Białorusią nadal zależeć będzie od postępów w demokratyzacji i wprowadzaniu reform w kraju oraz od dostępu obywateli Białorusi do obiektywnych, wolnych i uczciwych mediów, a także od poszanowania praw i swobód mniejszości narodowych i religijnych; |
| --- | --- |

11.

raz jeszcze podkreśla, że dalszy rozwój stosunków UE z Białorusią nadal zależeć będzie od postępów w demokratyzacji i wprowadzaniu reform w kraju oraz od dostępu obywateli Białorusi do obiektywnych, wolnych i uczciwych mediów, a także od poszanowania praw i swobód mniejszości narodowych i religijnych;

| 12. | z satysfakcją odnotowuje fakt uruchomienia przez Komisję dodatkowego wsparcia dla niezależnych mediów na Białorusi; podkreśla znaczenie zapewnienia białoruskiemu społeczeństwu dostępu do niezależnej informacji; ponownie wzywa Radę i Komisję do skorzystania z ich uprawnień wynikających ze strategii sąsiedztwa w celu wsparcia społeczeństwa obywatelskiego na Białorusi i określenia warunków programu finansowego dotyczącego celów europejskiego programu sąsiedztwa, z dostosowaniem środków wsparcia do sytuacji Białorusi; ponagla Radę i Komisję do przyznania tak szybko, jak to będzie możliwe, jeszcze większej pomocy na rzecz wolnych mediów i niezależnych organizacji pozarządowych na Białorusi oraz do poszerzenia inicjatyw w dziedzinie mediów; |
| --- | --- |

12.

z satysfakcją odnotowuje fakt uruchomienia przez Komisję dodatkowego wsparcia dla niezależnych mediów na Białorusi; podkreśla znaczenie zapewnienia białoruskiemu społeczeństwu dostępu do niezależnej informacji; ponownie wzywa Radę i Komisję do skorzystania z ich uprawnień wynikających ze strategii sąsiedztwa w celu wsparcia społeczeństwa obywatelskiego na Białorusi i określenia warunków programu finansowego dotyczącego celów europejskiego programu sąsiedztwa, z dostosowaniem środków wsparcia do sytuacji Białorusi; ponagla Radę i Komisję do przyznania tak szybko, jak to będzie możliwe, jeszcze większej pomocy na rzecz wolnych mediów i niezależnych organizacji pozarządowych na Białorusi oraz do poszerzenia inicjatyw w dziedzinie mediów;

| 13. | wzywa Komisję do zapewnienia, aby żadna z quasi organizacji pozarządowych, tworzonych na Białorusi w celu uzyskania środków pomocowych z zagranicy, nie otrzymała jakiejkolwiek unijnej pomocy ani środków z budżetu UE; |
| --- | --- |

13.

wzywa Komisję do zapewnienia, aby żadna z quasi organizacji pozarządowych, tworzonych na Białorusi w celu uzyskania środków pomocowych z zagranicy, nie otrzymała jakiejkolwiek unijnej pomocy ani środków z budżetu UE;

| 14. | wzywa Komisję i Radę do wsparcia demokratycznie wybranego zarządu ZPB oraz wyłonionych w demokratycznych wyborach organów innych organizacji pozarządowych, które także podlegają represjom ze strony reżimu Łukaszenki; |
| --- | --- |

14.

wzywa Komisję i Radę do wsparcia demokratycznie wybranego zarządu ZPB oraz wyłonionych w demokratycznych wyborach organów innych organizacji pozarządowych, które także podlegają represjom ze strony reżimu Łukaszenki;

| 15. | wzywa do powołania delegacji wysokiego szczebla ad hoc, która zostanie wysłana na Białoruś z misją rozpoznawczą i zda Parlamentowi relację z poczynionych obserwacji; |
| --- | --- |

15.

wzywa do powołania delegacji wysokiego szczebla ad hoc, która zostanie wysłana na Białoruś z misją rozpoznawczą i zda Parlamentowi relację z poczynionych obserwacji;

| 16. | zdecydowanie popiera komunikat Przewodniczącego Komisji o wysłaniu na Białoruś specjalnego przedstawiciela dyplomatycznego w celu monitorowania sytuacji w zakresie praw człowieka, a także wzywa Komisję do przyspieszenia otwarcia stałego przedstawicielstwa Unii Europejskiej w Mińsku, aby umożliwić skuteczniejsze rozpowszechnianie informacji, koordynację projektów i nadzór nad sytuacją na Białorusi; |
| --- | --- |

16.

zdecydowanie popiera komunikat Przewodniczącego Komisji o wysłaniu na Białoruś specjalnego przedstawiciela dyplomatycznego w celu monitorowania sytuacji w zakresie praw człowieka, a także wzywa Komisję do przyspieszenia otwarcia stałego przedstawicielstwa Unii Europejskiej w Mińsku, aby umożliwić skuteczniejsze rozpowszechnianie informacji, koordynację projektów i nadzór nad sytuacją na Białorusi;

| 17. | wzywa Radę i Komisję do poruszenia kwestii Białorusi w rozmowach z władzami rosyjskimi celem określenia wspólnej odpowiedzialności za działania prowadzące do konkretnych przemian demokratycznych w tym kraju; |
| --- | --- |

17.

wzywa Radę i Komisję do poruszenia kwestii Białorusi w rozmowach z władzami rosyjskimi celem określenia wspólnej odpowiedzialności za działania prowadzące do konkretnych przemian demokratycznych w tym kraju;

| 18. | apeluje do wszystkich Państw Członkowskich UE o wprowadzenie bezpłatnych wiz dla obywateli Białorusi; |
| --- | --- |

18.

apeluje do wszystkich Państw Członkowskich UE o wprowadzenie bezpłatnych wiz dla obywateli Białorusi;

| 19. | zwraca się do europejskich partii politycznych i grup politycznych Parlamentu Europejskiego o zwiększenie kontaktów i politycznego wsparcia dla białoruskiej opozycji; |
| --- | --- |

19.

zwraca się do europejskich partii politycznych i grup politycznych Parlamentu Europejskiego o zwiększenie kontaktów i politycznego wsparcia dla białoruskiej opozycji;

| 20. | zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, parlamentom i rządom Państw Członkowskich oraz Zgromadzeniom Parlamentarnym OBWE i Rady Europy. |
| --- | --- |

20.

zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, parlamentom i rządom Państw Członkowskich oraz Zgromadzeniom Parlamentarnym OBWE i Rady Europy.

---

(1)  Teksty przyjęte P6_TA(2005)0080.

(2)  Teksty przyjęte P6_TA(2005)0295.

P6_TA(2005)0364

Partnerstwo strategiczne UE — Indie

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie partnerstwa strategicznego między UE a Indiami (2004/2169(INI))

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając dokument Wysokiego Przedstawiciela ds. Wspólnej Polityki Zewnętrznej i Bezpieczeństwa, zatytułowany „Bezpieczna Europa w lepszym świecie. Europejska strategia bezpieczeństwa” z dnia 12 grudnia 2003 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument Wysokiego Przedstawiciela ds. Wspólnej Polityki Zewnętrznej i Bezpieczeństwa, zatytułowany „Bezpieczna Europa w lepszym świecie. Europejska strategia bezpieczeństwa” z dnia 12 grudnia 2003 r.,

| — | uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Partnerstwo strategiczne UE-Indie” (COM(2004)0430) z dnia 16 czerwca 2004 r. oraz odpowiedź na ten komunikat wystosowaną przez Indie w dokumencie strategicznym z sierpnia 2004 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Partnerstwo strategiczne UE-Indie” (COM(2004)0430) z dnia 16 czerwca 2004 r. oraz odpowiedź na ten komunikat wystosowaną przez Indie w dokumencie strategicznym z sierpnia 2004 r.,

| — | uwzględniając swoje zalecenie dla Rady z dnia 28 października 2004 r. w sprawie stosunków UE-Indie (1) i wszystkie swoje ostatnie rezolucje w odniesieniu do Indii i ich rejonu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje zalecenie dla Rady z dnia 28 października 2004 r. w sprawie stosunków UE-Indie (1) i wszystkie swoje ostatnie rezolucje w odniesieniu do Indii i ich rejonu,

| — | uwzględniając konkluzje Rady do Spraw Ogólnych z dnia 11 października 2004 r. w sprawie komunikatu Komisji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady do Spraw Ogólnych z dnia 11 października 2004 r. w sprawie komunikatu Komisji,

| — | uwzględniając Piąty Szczyt UE-Indie, który odbył się w Hadze dnia 8 listopada 2004 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Piąty Szczyt UE-Indie, który odbył się w Hadze dnia 8 listopada 2004 r.,

| — | uwzględniając Szósty Szczyt UE-Indie, który odbył się w New Delhi dnia 7 września 2005 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Szósty Szczyt UE-Indie, który odbył się w New Delhi dnia 7 września 2005 r.,

| — | uwzględniając wspólny komunikat prasowy, podany do publicznej wiadomości przez UE i Indie dnia 8 listopada 2004 r. na zakończenie wyżej wspomnianego Piątego Szczytu, wspólną deklarację w sprawie stosunków kulturalnych z tego samego dnia oraz wyrażony przez UE i Indie zamiar opracowania planu działania UE-Indie na rzecz partnerstwa strategicznego i nowej, wspólnej deklaracji politycznej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólny komunikat prasowy, podany do publicznej wiadomości przez UE i Indie dnia 8 listopada 2004 r. na zakończenie wyżej wspomnianego Piątego Szczytu, wspólną deklarację w sprawie stosunków kulturalnych z tego samego dnia oraz wyrażony przez UE i Indie zamiar opracowania planu działania UE-Indie na rzecz partnerstwa strategicznego i nowej, wspólnej deklaracji politycznej,

| — | uwzględniając plan działania UE-Indie w zakresie partnerstwa strategicznego i nową wspólną deklarację polityczną, przyjęte na wyżej wspomnianym Szóstym Szczycie, |
| --- | --- |

—

uwzględniając plan działania UE-Indie w zakresie partnerstwa strategicznego i nową wspólną deklarację polityczną, przyjęte na wyżej wspomnianym Szóstym Szczycie,

| — | uwzględniając siedem posiedzeń Okrągłego Stołu UE-Indie, zwołanego zgodnie z Agendą opracowaną w 2001 r. na szczycie UE-Indie w Lizbonie, sporządzoną w celu przybliżenia społeczeństw obywatelskich Indii i Europy, oraz pragnąc ustanowić sieć ośrodków badań naukowych UE-Indie, |
| --- | --- |

—

uwzględniając siedem posiedzeń Okrągłego Stołu UE-Indie, zwołanego zgodnie z Agendą opracowaną w 2001 r. na szczycie UE-Indie w Lizbonie, sporządzoną w celu przybliżenia społeczeństw obywatelskich Indii i Europy, oraz pragnąc ustanowić sieć ośrodków badań naukowych UE-Indie,

| — | uwzględniając wyżej wspomniane konkluzje Rady z dnia 11 października 2004 r. oraz odwołanie do dialogu między UE a Indiami na temat praw człowieka, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wyżej wspomniane konkluzje Rady z dnia 11 października 2004 r. oraz odwołanie do dialogu między UE a Indiami na temat praw człowieka,

| — | uwzględniając działalność edukacyjną mającą na celu uświadomienie w zakresie praw człowieka oraz projekty w dziedzinie prawidłowego zarządzania i uczestnictwa w opracowywaniu decyzji na szczeblu miast i wsi, popierane przez Europejską Inicjatywę na rzecz Demokracji i Praw Człowieka (EIDHR) oraz pozostałe projekty w tej dziedzinie, |
| --- | --- |

—

uwzględniając działalność edukacyjną mającą na celu uświadomienie w zakresie praw człowieka oraz projekty w dziedzinie prawidłowego zarządzania i uczestnictwa w opracowywaniu decyzji na szczeblu miast i wsi, popierane przez Europejską Inicjatywę na rzecz Demokracji i Praw Człowieka (EIDHR) oraz pozostałe projekty w tej dziedzinie,

| — | uwzględniając wizytę Delegacji Parlamentu Europejskiego ds. stosunków z państwami Azji Południowej i Południowo-Azjatyckim Stowarzyszeniem na rzecz Współpracy Regionalnej (SAARC) w New Delhi w listopadzie 2004 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wizytę Delegacji Parlamentu Europejskiego ds. stosunków z państwami Azji Południowej i Południowo-Azjatyckim Stowarzyszeniem na rzecz Współpracy Regionalnej (SAARC) w New Delhi w listopadzie 2004 r.,

| — | uwzględniając wizytę złożoną w Indiach w styczniu 2005 r. przez europejskiego komisarza ds. handlu, Petera Mandelsona, a w szczególności wygłoszone przez niego na szczycie w Kalkucie przemówienie na temat wyzwań, jakie stanowi dla Europy i Indii światowa agenda gospodarcza, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wizytę złożoną w Indiach w styczniu 2005 r. przez europejskiego komisarza ds. handlu, Petera Mandelsona, a w szczególności wygłoszone przez niego na szczycie w Kalkucie przemówienie na temat wyzwań, jakie stanowi dla Europy i Indii światowa agenda gospodarcza,

| — | uwzględniając spotkanie G-20 zorganizowane przez Indie w lutym 2005 r. oraz ich uczestnictwo w charakterze obserwatora w ostatnim spotkaniu G-7, |
| --- | --- |

—

uwzględniając spotkanie G-20 zorganizowane przez Indie w lutym 2005 r. oraz ich uczestnictwo w charakterze obserwatora w ostatnim spotkaniu G-7,

| — | uwzględniając forum parlamentarne Indie-USA, które odbyło się w siedzibie Stowarzyszenia Indyjskich Izb Handlu i Przemysłu w New Delhi w marcu 2005 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając forum parlamentarne Indie-USA, które odbyło się w siedzibie Stowarzyszenia Indyjskich Izb Handlu i Przemysłu w New Delhi w marcu 2005 r.,

| — | uwzględniając wizytę w tym regionie sekretarza stanu USA, Condoleezzy Rice, oraz wizytę premiera Chin, Wen Jibao, w kwietniu tego samego roku w Pakistanie, Bangladeszu, Sri Lance i Indiach, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wizytę w tym regionie sekretarza stanu USA, Condoleezzy Rice, oraz wizytę premiera Chin, Wen Jibao, w kwietniu tego samego roku w Pakistanie, Bangladeszu, Sri Lance i Indiach,

| — | uwzględniając deklarację WTO z Doha w sprawie TRIPS i zdrowia publicznego przyjętą w dniu 14 listopada 2001 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację WTO z Doha w sprawie TRIPS i zdrowia publicznego przyjętą w dniu 14 listopada 2001 r.,

| — | uwzględniając art. 45 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 45 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych oraz opinie Komisji Rozwoju i Komisji Handlu Międzynarodowego (A6-0256/2005), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych oraz opinie Komisji Rozwoju i Komisji Handlu Międzynarodowego (A6-0256/2005),

| A. | mając na uwadze, że UE i Indie są największymi demokracjami na świecie, a wspólne im zaangażowanie na rzecz demokracji, pluralizmu, praworządności i multilateralizmu w stosunkach międzynarodowych przyczynia się do światowego pokoju i stabilności, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że UE i Indie są największymi demokracjami na świecie, a wspólne im zaangażowanie na rzecz demokracji, pluralizmu, praworządności i multilateralizmu w stosunkach międzynarodowych przyczynia się do światowego pokoju i stabilności,

| B. | mając na uwadze, że Indie i UE podzielają opinię, zgodnie z którą handel, inwestycje i wolna konkurencja są kluczowymi czynnikami rozwoju gospodarczego, oraz że w celu wspierania takiego rozwoju powinno się zapewnić spójność społeczno-gospodarczą, ochronę środowiska i prawa konsumentów, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że Indie i UE podzielają opinię, zgodnie z którą handel, inwestycje i wolna konkurencja są kluczowymi czynnikami rozwoju gospodarczego, oraz że w celu wspierania takiego rozwoju powinno się zapewnić spójność społeczno-gospodarczą, ochronę środowiska i prawa konsumentów,

| C. | mając na uwadze, że UE jest najważniejszym partnerem handlowym i największym źródłem bezpośrednich inwestycji zagranicznych w Indiach, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że UE jest najważniejszym partnerem handlowym i największym źródłem bezpośrednich inwestycji zagranicznych w Indiach,

| D. | mając na uwadze, że Partia Kongresowa zawdzięcza swoje zwycięstwo w wyborach w maju 2004 r. ludności wiejskiej, która poczuła się wykluczona z korzyści, jakie przyniósł Indiom rozkwit technologiczny, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że Partia Kongresowa zawdzięcza swoje zwycięstwo w wyborach w maju 2004 r. ludności wiejskiej, która poczuła się wykluczona z korzyści, jakie przyniósł Indiom rozkwit technologiczny,

| E. | mając na uwadze ogromną różnorodność językową, społeczną i religijną Indii, kraju paradoksów liczącego 1,069 miliarda mieszkańców, o otwartym społeczeństwie stojącym przed wyzwaniem uwolnienia od biedy 370 milionów ludzi, światowego lidera technologii informacyjnych, w którym jednak 550 milionów ludzi utrzymuje się z rolnictwa, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze ogromną różnorodność językową, społeczną i religijną Indii, kraju paradoksów liczącego 1,069 miliarda mieszkańców, o otwartym społeczeństwie stojącym przed wyzwaniem uwolnienia od biedy 370 milionów ludzi, światowego lidera technologii informacyjnych, w którym jednak 550 milionów ludzi utrzymuje się z rolnictwa,

| F. | mając na uwadze, że 34,7 % ludności Indii żyje poniżej granicy ubóstwa, z tego jedna czwarta na obszarach miejskich; mając na uwadze, że w związku z tym unijne programy wykorzenienia ubóstwa w Indiach muszą być kontynuowane z myślą o pomocy w osiągnięciu Milenijnych Celów Rozwoju, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że 34,7 % ludności Indii żyje poniżej granicy ubóstwa, z tego jedna czwarta na obszarach miejskich; mając na uwadze, że w związku z tym unijne programy wykorzenienia ubóstwa w Indiach muszą być kontynuowane z myślą o pomocy w osiągnięciu Milenijnych Celów Rozwoju,

| G. | mając na uwadze, że zarówno UE, jak i Indie, to demokratyczne, otwarte społeczeństwa, |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że zarówno UE, jak i Indie, to demokratyczne, otwarte społeczeństwa,

| H. | mając na uwadze, że w Indiach zamieszkuje druga co do liczebności, po Indonezji, społeczność muzułmańska na świecie oraz że Unia Europejska jest domem dla wielu milionów ludzi tego wyznania i kultury, |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że w Indiach zamieszkuje druga co do liczebności, po Indonezji, społeczność muzułmańska na świecie oraz że Unia Europejska jest domem dla wielu milionów ludzi tego wyznania i kultury,

| I. | mając na uwadze, że UE i Indie mają możliwości nawiązania uprzywilejowanych stosunków międzynarodowych, przy czym jednak w Indiach brakuje wiedzy na temat UE i jej systemu demokratycznego; podkreślając potencjał Indii jako partnera UE we wspieraniu nowych, młodych demokracji, |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że UE i Indie mają możliwości nawiązania uprzywilejowanych stosunków międzynarodowych, przy czym jednak w Indiach brakuje wiedzy na temat UE i jej systemu demokratycznego; podkreślając potencjał Indii jako partnera UE we wspieraniu nowych, młodych demokracji,

| J. | mając na uwadze, że Indie i Pakistan podjęły na początku 2004 r. nieustający dialog w celu położenia kresu niektórym spośród dzielących je sporów, |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że Indie i Pakistan podjęły na początku 2004 r. nieustający dialog w celu położenia kresu niektórym spośród dzielących je sporów,

| K. | mając jednak na uwadze możliwość zaistnienia w Kaszmirze, w indyjskich stanach Pendżab i Harijana oraz w pakistańskich prowincjach Pendżab i Sindh nowego kryzysu spowodowanego coraz większymi brakami wody, co mogłoby stać się punktem zapalnym dla nowego, niebezpiecznego konfliktu, |
| --- | --- |

K.

mając jednak na uwadze możliwość zaistnienia w Kaszmirze, w indyjskich stanach Pendżab i Harijana oraz w pakistańskich prowincjach Pendżab i Sindh nowego kryzysu spowodowanego coraz większymi brakami wody, co mogłoby stać się punktem zapalnym dla nowego, niebezpiecznego konfliktu,

| L. | mając na uwadze, że światowe zapotrzebowania na ropę naftową jest, wobec stałego spadku podaży, potencjalnym źródłem napięć politycznych i strategicznych, |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że światowe zapotrzebowania na ropę naftową jest, wobec stałego spadku podaży, potencjalnym źródłem napięć politycznych i strategicznych,

| M. | mając na uwadze, że 70 % energii zużywanej w Indiach pochodzi z zagranicy, |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że 70 % energii zużywanej w Indiach pochodzi z zagranicy,

| N. | mając na uwadze zastąpienie w dniu 1 kwietnia 2005 r. szerokiej gamy podatków lokalnych przez krajowy podatek VAT, który według oczekiwań ma przynosić dziesiątki milionów dolarów rocznie; mając na uwadze, że większość stanów Indii, choć nie wszystkie, przyjęła to nowe prawo, |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze zastąpienie w dniu 1 kwietnia 2005 r. szerokiej gamy podatków lokalnych przez krajowy podatek VAT, który według oczekiwań ma przynosić dziesiątki milionów dolarów rocznie; mając na uwadze, że większość stanów Indii, choć nie wszystkie, przyjęła to nowe prawo,

Sytuacja wewnętrzna

| 1. | z zadowoleniem przyjmuje proces demokratyzacji w Indiach oraz ich zaangażowanie na arenie międzynarodowej; |
| --- | --- |

1.

z zadowoleniem przyjmuje proces demokratyzacji w Indiach oraz ich zaangażowanie na arenie międzynarodowej;

| 2. | oznajmia zamiar przyczyniania się do pogłębiania stosunków między UE a Indiami zgodnie z wyżej wymienionym komunikatem Komisji, wnioskami wyżej wspomnianego Piątego Szczytu UE-Indie oraz wyżej wskazanym zaleceniem Parlamentu Europejskiego, a także stałą wolę rozwijania i zacieśniania stosunków dwustronnych; |
| --- | --- |

2.

oznajmia zamiar przyczyniania się do pogłębiania stosunków między UE a Indiami zgodnie z wyżej wymienionym komunikatem Komisji, wnioskami wyżej wspomnianego Piątego Szczytu UE-Indie oraz wyżej wskazanym zaleceniem Parlamentu Europejskiego, a także stałą wolę rozwijania i zacieśniania stosunków dwustronnych;

| 3. | wyraża zadowolenie z przyjęcia podczas wyżej wspomnianego Szóstego Szczytu UE- Indie, wspólnego planu działania w zakresie partnerstwa strategicznego UE- Indie oraz wspólnej deklaracji politycznej nadającej stosunkom pomiędzy UE i Indiami nowy, bardziej intensywny charakter, zwłaszcza w odniesieniu do światowego pokoju i bezpieczeństwa, multilateralizmu, badań naukowych, rozwoju, środowiska, nauki, technologii i praw człowieka; ze szczególnym zadowoleniem przyjmuje utworzenie grupy wysokiego szczebla ds. handlu i inwestycji; uważa, że te porozumienia stanowią punkt zwrotny w stosunkach pomiędzy dwoma potęgami gospodarczymi i powinny zostać wprowadzone w życie przy aktywnym udziale i zaangażowaniu Indii; |
| --- | --- |

3.

wyraża zadowolenie z przyjęcia podczas wyżej wspomnianego Szóstego Szczytu UE- Indie, wspólnego planu działania w zakresie partnerstwa strategicznego UE- Indie oraz wspólnej deklaracji politycznej nadającej stosunkom pomiędzy UE i Indiami nowy, bardziej intensywny charakter, zwłaszcza w odniesieniu do światowego pokoju i bezpieczeństwa, multilateralizmu, badań naukowych, rozwoju, środowiska, nauki, technologii i praw człowieka; ze szczególnym zadowoleniem przyjmuje utworzenie grupy wysokiego szczebla ds. handlu i inwestycji; uważa, że te porozumienia stanowią punkt zwrotny w stosunkach pomiędzy dwoma potęgami gospodarczymi i powinny zostać wprowadzone w życie przy aktywnym udziale i zaangażowaniu Indii;

| 4. | podkreśla nadzwyczajne znaczenie kulturowe, polityczne, a obecnie już i gospodarcze Indii, które znalazło w przeszłości jedynie niedostateczne odbicie w ujętych w umowach stosunkach indyjsko-europejskich; |
| --- | --- |

4.

podkreśla nadzwyczajne znaczenie kulturowe, polityczne, a obecnie już i gospodarcze Indii, które znalazło w przeszłości jedynie niedostateczne odbicie w ujętych w umowach stosunkach indyjsko-europejskich;

| 5. | wita z wielkim zadowoleniem porozumienie o partnerstwie strategicznym pomiędzy UE a Indiami, które nadaje stosunkom między UE a Indiami podobnie wysoką rangę, jaką mają stosunki z Chinami, Rosją, Japonią, USA i Kanadą; |
| --- | --- |

5.

wita z wielkim zadowoleniem porozumienie o partnerstwie strategicznym pomiędzy UE a Indiami, które nadaje stosunkom między UE a Indiami podobnie wysoką rangę, jaką mają stosunki z Chinami, Rosją, Japonią, USA i Kanadą;

| 6. | uważa za istotne, wobec wyraźnej woli zawierania sojuszy strategicznych z Indiami ze strony rządów i opinii publicznej państw pozaeuropejskich, aby Komisja podjęła szczególne starania w celu zwiększenia znaczenia Unii Europejskiej w Indiach oraz promowała wiedzę na temat jej instytucji, zasad, wartości i celów; |
| --- | --- |

6.

uważa za istotne, wobec wyraźnej woli zawierania sojuszy strategicznych z Indiami ze strony rządów i opinii publicznej państw pozaeuropejskich, aby Komisja podjęła szczególne starania w celu zwiększenia znaczenia Unii Europejskiej w Indiach oraz promowała wiedzę na temat jej instytucji, zasad, wartości i celów;

| 7. | uznaje, iż wzajemne, pożądane porozumienie pomiędzy Unią Europejską i Indiami zyska na wzmocnieniu uprzywilejowanych stosunków, które — z powodów historycznych — niektóre Państwa Członkowskie utrzymują z pewnymi regionami Indii, co stanowi dorobek mogący przyczynić się do zbliżenia i rzeczywistej współpracy społecznej, technicznej i gospodarczej; |
| --- | --- |

7.

uznaje, iż wzajemne, pożądane porozumienie pomiędzy Unią Europejską i Indiami zyska na wzmocnieniu uprzywilejowanych stosunków, które — z powodów historycznych — niektóre Państwa Członkowskie utrzymują z pewnymi regionami Indii, co stanowi dorobek mogący przyczynić się do zbliżenia i rzeczywistej współpracy społecznej, technicznej i gospodarczej;

| 8. | podkreśla konieczność rozpoczęcia partnerskiej współpracy Unii Europejskiej z Indiami, której celem będzie promowanie badań naukowych oraz wartości, rozpowszechnianie i ponowne zintegrowanie wspólnego dziedzictwa językowego, historycznego i kulturowego; |
| --- | --- |

8.

podkreśla konieczność rozpoczęcia partnerskiej współpracy Unii Europejskiej z Indiami, której celem będzie promowanie badań naukowych oraz wartości, rozpowszechnianie i ponowne zintegrowanie wspólnego dziedzictwa językowego, historycznego i kulturowego;

| 9. | popiera wszystkie cele określone przez Komisję w jej Komunikacie na temat Strategicznego Partnerstwa UE-Indie; |
| --- | --- |

9.

popiera wszystkie cele określone przez Komisję w jej Komunikacie na temat Strategicznego Partnerstwa UE-Indie;

| 10. | uznaje jednak, że cele nakreślone we wstępnym partnerstwie strategicznym, przedstawione przez Komisję, muszą być należycie finansowane za pomocą nowych środków, aby można było zrealizować wszystkie zobowiązania i aspiracje; zwraca się z wnioskiem, aby wszelkie dodatkowe środki potrzebne do realizacji celów partnerstwa strategicznego nie pochodziły ze środków na dotychczasowe projekty i programy UE w Indiach, lecz by były to środki dodatkowe; |
| --- | --- |

10.

uznaje jednak, że cele nakreślone we wstępnym partnerstwie strategicznym, przedstawione przez Komisję, muszą być należycie finansowane za pomocą nowych środków, aby można było zrealizować wszystkie zobowiązania i aspiracje; zwraca się z wnioskiem, aby wszelkie dodatkowe środki potrzebne do realizacji celów partnerstwa strategicznego nie pochodziły ze środków na dotychczasowe projekty i programy UE w Indiach, lecz by były to środki dodatkowe;

| 11. | wyraża zrozumienie i poparcie dla faktu, że partnerstwo strategiczne wysuwa na pierwszy plan dialog polityczny; podkreśla jednak, że osiągnięcie Milenijnych Celów Rozwoju i skuteczne zwalczanie nędzy powinno stanowić ważny cel partnerstwa strategicznego UE-Indie; |
| --- | --- |

11.

wyraża zrozumienie i poparcie dla faktu, że partnerstwo strategiczne wysuwa na pierwszy plan dialog polityczny; podkreśla jednak, że osiągnięcie Milenijnych Celów Rozwoju i skuteczne zwalczanie nędzy powinno stanowić ważny cel partnerstwa strategicznego UE-Indie;

| 12. | przyznaje, że — biorąc pod uwagę wskaźniki rozwoju społecznego — Indie w ostatnich dziesięcioleciach dokonały znacznego postępu i częściowo przekształciły się z odbiorcy pomocy gospodarczej w kraj jej udzielający; wyraża jednak zaniepokojenie faktem, iż nie maleje wciąż znaczna liczba Hindusów, którzy nadal muszą żyć w skrajnej nędzy i poza prawem; |
| --- | --- |

12.

przyznaje, że — biorąc pod uwagę wskaźniki rozwoju społecznego — Indie w ostatnich dziesięcioleciach dokonały znacznego postępu i częściowo przekształciły się z odbiorcy pomocy gospodarczej w kraj jej udzielający; wyraża jednak zaniepokojenie faktem, iż nie maleje wciąż znaczna liczba Hindusów, którzy nadal muszą żyć w skrajnej nędzy i poza prawem;

| 13. | wzywa Komisję Europejską i Radę do pilnej współpracy z rządem indyjskim w celu poprawy sytuacji ludności najmniej uprzywilejowanej, w szczególności kobiet, dzieci i dyskryminowanych grup społecznych, np. dalitów i adiwasi, i wzywa, aby jakiekolwiek przyszłe działania tego typu miały na celu przyczynienie się do położenia kresu dyskryminacji ze względu na płeć lub przynależność do kasty tam, gdzie ma ona miejsce; |
| --- | --- |

13.

wzywa Komisję Europejską i Radę do pilnej współpracy z rządem indyjskim w celu poprawy sytuacji ludności najmniej uprzywilejowanej, w szczególności kobiet, dzieci i dyskryminowanych grup społecznych, np. dalitów i adiwasi, i wzywa, aby jakiekolwiek przyszłe działania tego typu miały na celu przyczynienie się do położenia kresu dyskryminacji ze względu na płeć lub przynależność do kasty tam, gdzie ma ona miejsce;

| 14. | wyraża zadowolenie z postępów poczynionych na wymienionym Szóstym Szczycie w różnych dziedzinach objętych ogólnym planem działania, w szczególności z włączenia Indii do europejskiego projektu syntezy termojądrowej — Międzynarodowego Doświadczalnego Reaktora Syntezy Jądrowej oraz z postępów w negocjacji odnośnie uczestnictwa Indii w porozumieniu ramowym w sprawie systemu nawigacji Galileo; |
| --- | --- |

14.

wyraża zadowolenie z postępów poczynionych na wymienionym Szóstym Szczycie w różnych dziedzinach objętych ogólnym planem działania, w szczególności z włączenia Indii do europejskiego projektu syntezy termojądrowej — Międzynarodowego Doświadczalnego Reaktora Syntezy Jądrowej oraz z postępów w negocjacji odnośnie uczestnictwa Indii w porozumieniu ramowym w sprawie systemu nawigacji Galileo;

| 15. | zauważa, że stosunki dwustronne między Indiami a Chinami rozwijają się, co zostało ukoronowane szczytem obu państw, który odbył się w Nowym Delhi dnia 11 kwietnia 2005 r.; z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż zgodnie ze wspólnym komunikatem z tego szczytu „przywódcy obu państw uzgodnili utworzenie między Indiami a Chinami strategicznego i opartego na współpracy partnerstwa dla pokoju i dobrobytu”; z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż najwyraźniej znaleziono rozwiązanie problemu granicy między Indiami a Chinami; zauważa, że umowa przyczyniłaby się w znacznym stopniu do stabilizacji w regionie, umożliwiłaby obu stronom zmniejszenie wydatków na obronę granic oraz ograniczyłaby wykorzystywanie przez inne państwa napięć między tymi dwiema wielkimi azjatyckimi potęgami; |
| --- | --- |

15.

zauważa, że stosunki dwustronne między Indiami a Chinami rozwijają się, co zostało ukoronowane szczytem obu państw, który odbył się w Nowym Delhi dnia 11 kwietnia 2005 r.; z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż zgodnie ze wspólnym komunikatem z tego szczytu „przywódcy obu państw uzgodnili utworzenie między Indiami a Chinami strategicznego i opartego na współpracy partnerstwa dla pokoju i dobrobytu”; z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż najwyraźniej znaleziono rozwiązanie problemu granicy między Indiami a Chinami; zauważa, że umowa przyczyniłaby się w znacznym stopniu do stabilizacji w regionie, umożliwiłaby obu stronom zmniejszenie wydatków na obronę granic oraz ograniczyłaby wykorzystywanie przez inne państwa napięć między tymi dwiema wielkimi azjatyckimi potęgami;

| 16. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż „dyplomacja krykietowa” doprowadziła do szczytu między premierem Indii a prezydentem Pakistanu w New Delhi (17 kwietnia 2005 r.); z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż obie strony dokonują postępu w umacnianiu środków budowy zaufania poprzez stopniową dwustronną normalizację, która może doprowadzić do politycznego rozstrzygnięcia sporu dotyczącego granicy Kaszmiru; z satysfakcją odnotowuje, że wznowiła działalność wspólna Komisja Handlu i zauważa, że oba kraje uzgodniły, iż będą wspierać projekt budowy gazociągu z Iranu do Indii, przebiegającego przez terytorium Pakistanu, co niewątpliwie spowoduje powstanie pozytywnych więzi między stronami; |
| --- | --- |

16.

z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż „dyplomacja krykietowa” doprowadziła do szczytu między premierem Indii a prezydentem Pakistanu w New Delhi (17 kwietnia 2005 r.); z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż obie strony dokonują postępu w umacnianiu środków budowy zaufania poprzez stopniową dwustronną normalizację, która może doprowadzić do politycznego rozstrzygnięcia sporu dotyczącego granicy Kaszmiru; z satysfakcją odnotowuje, że wznowiła działalność wspólna Komisja Handlu i zauważa, że oba kraje uzgodniły, iż będą wspierać projekt budowy gazociągu z Iranu do Indii, przebiegającego przez terytorium Pakistanu, co niewątpliwie spowoduje powstanie pozytywnych więzi między stronami;

| 17. | uznaje uprawnione aspiracje USA do zawarcia strategicznego sojuszu z Indiami, ale także potrzebę istnienia wielobiegunowego świata i wyraża przekonanie o znaczących korzyściach, jakie Indie mogą czerpać z wiedzy i wrażliwości europejskiej; w związku z tym zaleca UE, aby czyniła szybkie postępy w umacnianiu strategicznego partnerstwa między UE a Indiami; uważa, że dla zrealizowania celów tego strategicznego partnerstwa muszą zostać zapewnione nowe środki; |
| --- | --- |

17.

uznaje uprawnione aspiracje USA do zawarcia strategicznego sojuszu z Indiami, ale także potrzebę istnienia wielobiegunowego świata i wyraża przekonanie o znaczących korzyściach, jakie Indie mogą czerpać z wiedzy i wrażliwości europejskiej; w związku z tym zaleca UE, aby czyniła szybkie postępy w umacnianiu strategicznego partnerstwa między UE a Indiami; uważa, że dla zrealizowania celów tego strategicznego partnerstwa muszą zostać zapewnione nowe środki;

| 18. | uznaje, że chociaż systematyczny i uporządkowany dialog między obydwiema stronami w sprawach gospodarczych i handlowych jest bardzo ważną częścią strategicznego partnerstwa, Unia musi zwracać szczególną uwagę na nasilenie i rozwój współpracy w obszarach politycznych i strategicznych, z uwagi na utrwalone wspólne przekonanie Unii i Indii, iż świat można uczynić bezpieczniejszym poprzez stosunki międzynarodowe bazujące na wielostronności, na poszanowaniu prawa międzynarodowego oraz filozofii, Karty NZ i rezolucji ONZ; |
| --- | --- |

18.

uznaje, że chociaż systematyczny i uporządkowany dialog między obydwiema stronami w sprawach gospodarczych i handlowych jest bardzo ważną częścią strategicznego partnerstwa, Unia musi zwracać szczególną uwagę na nasilenie i rozwój współpracy w obszarach politycznych i strategicznych, z uwagi na utrwalone wspólne przekonanie Unii i Indii, iż świat można uczynić bezpieczniejszym poprzez stosunki międzynarodowe bazujące na wielostronności, na poszanowaniu prawa międzynarodowego oraz filozofii, Karty NZ i rezolucji ONZ;

| 19. | usilnie wzywa Unię i Indie do powołania — w celu praktycznego zastosowania wielostronności w stosunkach międzynarodowych, którą obie strony popierają — mechanizmu konsultacji wzajemnych, który działałby z wyprzedzeniem przed posiedzeniami lub konferencjami międzynarodowymi i służył proponowaniu wspólnych inicjatyw lub uchwalaniu wspólnych odpowiedzi na problemy poruszane przy takich okazjach; |
| --- | --- |

19.

usilnie wzywa Unię i Indie do powołania — w celu praktycznego zastosowania wielostronności w stosunkach międzynarodowych, którą obie strony popierają — mechanizmu konsultacji wzajemnych, który działałby z wyprzedzeniem przed posiedzeniami lub konferencjami międzynarodowymi i służył proponowaniu wspólnych inicjatyw lub uchwalaniu wspólnych odpowiedzi na problemy poruszane przy takich okazjach;

| 20. | uważa, że ponieważ duży procent indyjskiej opinii publicznej i kręgów biznesu postrzega Unię Europejską nie jako jeden organizm, lecz jako konglomerat 25 państw, instytucje Wspólnoty i władze Unii powinny przyjąć strategię komunikacji i widoczności, które pomogą indyjskiemu społeczeństwu i władzom lepiej zrozumieć korzyści związane z działaniami na rzecz umacniania unii, w tym postęp we wspólnej polityce zagranicznej i bezpieczeństwa, który mógłby wyniknąć z wejścia w życie nowej europejskiej Konstytucji; |
| --- | --- |

20.

uważa, że ponieważ duży procent indyjskiej opinii publicznej i kręgów biznesu postrzega Unię Europejską nie jako jeden organizm, lecz jako konglomerat 25 państw, instytucje Wspólnoty i władze Unii powinny przyjąć strategię komunikacji i widoczności, które pomogą indyjskiemu społeczeństwu i władzom lepiej zrozumieć korzyści związane z działaniami na rzecz umacniania unii, w tym postęp we wspólnej polityce zagranicznej i bezpieczeństwa, który mógłby wyniknąć z wejścia w życie nowej europejskiej Konstytucji;

| 21. | wzywa do zorganizowania corocznego szczytu parlamentarnego w tym samym terminie lub bezpośrednio przed corocznym szczytem UE-Indie, który obecnie przebiega bez oficjalnego zaangażowania Parlamentu Europejskiego;uważa, że taki szczyt przyczyniłby się do pogłębienia kontaktów pomiędzy parlamentami oraz do lepszego zrozumienia punktów widzenia obu stron oraz ich systemów demokratycznych; |
| --- | --- |

21.

wzywa do zorganizowania corocznego szczytu parlamentarnego w tym samym terminie lub bezpośrednio przed corocznym szczytem UE-Indie, który obecnie przebiega bez oficjalnego zaangażowania Parlamentu Europejskiego;uważa, że taki szczyt przyczyniłby się do pogłębienia kontaktów pomiędzy parlamentami oraz do lepszego zrozumienia punktów widzenia obu stron oraz ich systemów demokratycznych;

| 22. | wyraża zadowolenie z istotnych i pozytywnych kroków podjętych przez nowy rząd Manmohana Singha w zakresie niezbędnych reform społeczno-gospodarczych; |
| --- | --- |

22.

wyraża zadowolenie z istotnych i pozytywnych kroków podjętych przez nowy rząd Manmohana Singha w zakresie niezbędnych reform społeczno-gospodarczych;

| 23. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że kultura demokratyczna i rozwój w Indiach osiągnęły bardzo wysoki poziom, co pokazuje sprawne funkcjonowanie rządów koalicyjnych na szczeblu federalnym i stanowym, oraz że jest to proces umożliwiający reformy w dziedzinie gospodarczej i społecznej, które w przeciwnym wypadku nie byłyby możliwe; |
| --- | --- |

23.

z zadowoleniem przyjmuje fakt, że kultura demokratyczna i rozwój w Indiach osiągnęły bardzo wysoki poziom, co pokazuje sprawne funkcjonowanie rządów koalicyjnych na szczeblu federalnym i stanowym, oraz że jest to proces umożliwiający reformy w dziedzinie gospodarczej i społecznej, które w przeciwnym wypadku nie byłyby możliwe;

| 24. | niemniej jednak uznaje, że ze względu na ogromną złożoność i zróżnicowanie indyjskiej tkanki społecznej, gospodarczej i politycznej, nie zagwarantuje to całkowicie, iż proces ten odbędzie się bez trudności i zmiennych kolei losu; |
| --- | --- |

24.

niemniej jednak uznaje, że ze względu na ogromną złożoność i zróżnicowanie indyjskiej tkanki społecznej, gospodarczej i politycznej, nie zagwarantuje to całkowicie, iż proces ten odbędzie się bez trudności i zmiennych kolei losu;

| 25. | z zadowoleniem przyjmuje uwolnienie przez policję w czerwcu 2005 roku 450 dzieci w wieku 6-14 lat, pracujących nielegalnie, w niewolniczych warunkach w Bombaju oraz aresztowanie 42 bezwzględnych przedsiębiorców, którzy je wykorzystywali; niemniej jednak wyraża zaniepokojenie sprawozdaniami UNICEF, według których w Indiach pracuje 17,5 miliona dzieci (zdaniem niektórych organizacji pozarządowych liczba ta jest dwukrotnie większa), zazwyczaj w nieludzkich warunkach; pochwala nowe podejście, które jak się wydaje przyjęła indyjska policja i organy zajmujące się zatrudnieniem, polegające na ściganiu wyzyskiwaczy, oraz usilnie nalega, aby zapewniły one wystarczające środki i stałą wolę polityczną do umożliwienia likwidacji tej haniebnej plagi społecznej; |
| --- | --- |

25.

z zadowoleniem przyjmuje uwolnienie przez policję w czerwcu 2005 roku 450 dzieci w wieku 6-14 lat, pracujących nielegalnie, w niewolniczych warunkach w Bombaju oraz aresztowanie 42 bezwzględnych przedsiębiorców, którzy je wykorzystywali; niemniej jednak wyraża zaniepokojenie sprawozdaniami UNICEF, według których w Indiach pracuje 17,5 miliona dzieci (zdaniem niektórych organizacji pozarządowych liczba ta jest dwukrotnie większa), zazwyczaj w nieludzkich warunkach; pochwala nowe podejście, które jak się wydaje przyjęła indyjska policja i organy zajmujące się zatrudnieniem, polegające na ściganiu wyzyskiwaczy, oraz usilnie nalega, aby zapewniły one wystarczające środki i stałą wolę polityczną do umożliwienia likwidacji tej haniebnej plagi społecznej;

Zagadnienia gospodarcze

| 26. | stwierdza, że rząd pobudza strukturalne zmiany gospodarcze oraz że uczynił postępy w uelastycznianiu przepisów w wielu branżach (między innymi telefonii komórkowej, ubezpieczeń, energii, lotnictwa); wyraża zadowolenie z faktu, iż pierwszy budżet nowego rządu przewiduje unowocześnienie infrastruktur, obniżki opłat celnych, zniesienie ograniczeń w zakresie własności cudzoziemców oraz postępy w prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych; |
| --- | --- |

26.

stwierdza, że rząd pobudza strukturalne zmiany gospodarcze oraz że uczynił postępy w uelastycznianiu przepisów w wielu branżach (między innymi telefonii komórkowej, ubezpieczeń, energii, lotnictwa); wyraża zadowolenie z faktu, iż pierwszy budżet nowego rządu przewiduje unowocześnienie infrastruktur, obniżki opłat celnych, zniesienie ograniczeń w zakresie własności cudzoziemców oraz postępy w prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych;

| 27. | z uwagi na fakt, iż Indie i Unia Europejska podzielają pogląd, że handel, inwestycje i wolna konkurencja są kluczowymi czynnikami rozwoju gospodarczego, ale także pogląd, że jeżeli rozwój ma być harmonijny i sprawiedliwy, należy uwzględniać podstawowe potrzeby społeczne, co wzmacnia spójność gospodarczą i społeczną, środowisko i prawa konsumentów, usilnie nalega, aby rząd Indii poświęcał uwagę tym sprawom podczas realizacji rozległych zadań w zakresie rozwoju; |
| --- | --- |

27.

z uwagi na fakt, iż Indie i Unia Europejska podzielają pogląd, że handel, inwestycje i wolna konkurencja są kluczowymi czynnikami rozwoju gospodarczego, ale także pogląd, że jeżeli rozwój ma być harmonijny i sprawiedliwy, należy uwzględniać podstawowe potrzeby społeczne, co wzmacnia spójność gospodarczą i społeczną, środowisko i prawa konsumentów, usilnie nalega, aby rząd Indii poświęcał uwagę tym sprawom podczas realizacji rozległych zadań w zakresie rozwoju;

| 28. | z powyższego względu oraz z uwagi na ten wspólny pogląd usilnie nalega, aby Unia i Indie wspólnie zajmowały się różnymi aspektami polityki przemysłowej, środowiskowej, współpracy rozwojowej, handlowej, inwestycyjnej i dobrego zarządzania, które leżą w interesie obu stron; |
| --- | --- |

28.

z powyższego względu oraz z uwagi na ten wspólny pogląd usilnie nalega, aby Unia i Indie wspólnie zajmowały się różnymi aspektami polityki przemysłowej, środowiskowej, współpracy rozwojowej, handlowej, inwestycyjnej i dobrego zarządzania, które leżą w interesie obu stron;

| 29. | usilnie nalega, aby indyjski sektor prywatny, który skorzystał z pełnego zaufania rządu i odgrywa kluczową rolę w kontekście przygotowywanych przez rząd środków ekonomicznych i planów będących sprawą zasadniczą dla trwałego rozwoju kraju, wykazywał, uczestnicząc w tych planach, maksymalną wrażliwość społeczną; |
| --- | --- |

29.

usilnie nalega, aby indyjski sektor prywatny, który skorzystał z pełnego zaufania rządu i odgrywa kluczową rolę w kontekście przygotowywanych przez rząd środków ekonomicznych i planów będących sprawą zasadniczą dla trwałego rozwoju kraju, wykazywał, uczestnicząc w tych planach, maksymalną wrażliwość społeczną;

| 30. | odnotowuje zapowiedziane przez indyjskie Ministerstwo Handlu i Przemysłu środki mające ułatwiać eksport, w tym wprowadzenie jednolitego formularza wniosku, co znacznie ograniczyłoby obecny nadmiar biurokracji; |
| --- | --- |

30.

odnotowuje zapowiedziane przez indyjskie Ministerstwo Handlu i Przemysłu środki mające ułatwiać eksport, w tym wprowadzenie jednolitego formularza wniosku, co znacznie ograniczyłoby obecny nadmiar biurokracji;

| 31. | z zadowoleniem przyjmuje również decyzję o skróceniu czasu oczekiwania w najbardziej zatłoczonych portach kraju, co — w połączeniu ze środkami finansowymi, przeznaczonymi na prace związane z portami i innymi ważnymi elementami infrastruktury, zawartymi w krajowym budżecie przyjętym w lutym 2005 r. z inicjatywy ministra finansów — może przynieść wielkie korzyści dla eksportu i importu; |
| --- | --- |

31.

z zadowoleniem przyjmuje również decyzję o skróceniu czasu oczekiwania w najbardziej zatłoczonych portach kraju, co — w połączeniu ze środkami finansowymi, przeznaczonymi na prace związane z portami i innymi ważnymi elementami infrastruktury, zawartymi w krajowym budżecie przyjętym w lutym 2005 r. z inicjatywy ministra finansów — może przynieść wielkie korzyści dla eksportu i importu;

| 32. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż obie strony postanowiły koordynować swoje działania dotyczące oznaczeń geograficznych i uzgodniły przeprowadzenie seminariów w celu zaplanowania strategii w tym obszarze; |
| --- | --- |

32.

z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż obie strony postanowiły koordynować swoje działania dotyczące oznaczeń geograficznych i uzgodniły przeprowadzenie seminariów w celu zaplanowania strategii w tym obszarze;

| 33. | przyjmuje pozytywne stanowisko w sprawie porozumienia osiągniętego na wyżej wspomnianym Piątym Szczycie UE-Indie z myślą o ułatwieniu i rozwoju dalszej dwustronnej wymiany handlowej i inwestycji z uwagi na fakt, iż potencjał dwustronnych stosunków handlowych jest wyraźnie niewykorzystany; zaznacza jednak, że szczególnie inwestycje powinny zostać zwiększone i że dla Indii sprawą zasadniczą jest większe otwarcie rynku i przeprowadzenie reform gospodarczych ukierunkowanych na dalsze znoszenie taryf, likwidację ograniczeń pozataryfowych oraz skuteczną ochronę praw własności intelektualnej; |
| --- | --- |

33.

przyjmuje pozytywne stanowisko w sprawie porozumienia osiągniętego na wyżej wspomnianym Piątym Szczycie UE-Indie z myślą o ułatwieniu i rozwoju dalszej dwustronnej wymiany handlowej i inwestycji z uwagi na fakt, iż potencjał dwustronnych stosunków handlowych jest wyraźnie niewykorzystany; zaznacza jednak, że szczególnie inwestycje powinny zostać zwiększone i że dla Indii sprawą zasadniczą jest większe otwarcie rynku i przeprowadzenie reform gospodarczych ukierunkowanych na dalsze znoszenie taryf, likwidację ograniczeń pozataryfowych oraz skuteczną ochronę praw własności intelektualnej;

| 34. | wierzy, że w interesie UE i Indii leży współdziałanie w kierunku satysfakcjonującego wyniku rokowań dotyczących Agendy Rozwoju z Doha (DDA); w tym celu obie strony muszą zmierzać do maksymalnego zbliżenia stanowisk w kluczowych kwestiach DDA; uważa, że szczególnie wskazane byłyby częstsze kontakty pomiędzy posłami do Parlamentu Europejskiego i Parlamentu Indyjskiego; |
| --- | --- |

34.

wierzy, że w interesie UE i Indii leży współdziałanie w kierunku satysfakcjonującego wyniku rokowań dotyczących Agendy Rozwoju z Doha (DDA); w tym celu obie strony muszą zmierzać do maksymalnego zbliżenia stanowisk w kluczowych kwestiach DDA; uważa, że szczególnie wskazane byłyby częstsze kontakty pomiędzy posłami do Parlamentu Europejskiego i Parlamentu Indyjskiego;

| 35. | w tym kontekście wzywa Unię Europejską i Indie do wykorzystania nadchodzących trzech miesięcy poprzedzających posiedzenie ministerialne WTO w Hong Kongu na refleksję i stanowcze działanie na rzecz większej otwartości wobec innych członków WTO; |
| --- | --- |

35.

w tym kontekście wzywa Unię Europejską i Indie do wykorzystania nadchodzących trzech miesięcy poprzedzających posiedzenie ministerialne WTO w Hong Kongu na refleksję i stanowcze działanie na rzecz większej otwartości wobec innych członków WTO;

| 36. | uznaje potrzebę zacieśnienia współpracy dwustronnej, z naciskiem na techniczne przeszkody w handlu i kwestie sanitarne, nawiązanie dialogu na temat instrumentów obrony handlu oraz, bardziej ogólnie, przestrzegania reguł WTO; |
| --- | --- |

36.

uznaje potrzebę zacieśnienia współpracy dwustronnej, z naciskiem na techniczne przeszkody w handlu i kwestie sanitarne, nawiązanie dialogu na temat instrumentów obrony handlu oraz, bardziej ogólnie, przestrzegania reguł WTO;

| 37. | zaleca, by w ramach dialogu między Unią Europejską a Indiami, dotyczącego inwestycji, odpowiedzialność społeczna inwestorów zagranicznych w kraju przyjmującym była wzięta pod uwagę; podkreśla ponadto, że prawa przyznawane przedsiębiorstwom muszą iść w parze z obowiązkami i że w każdym przypadku inwestorzy w kraju przyjmującym powinni stosować normy pracy MOP; |
| --- | --- |

37.

zaleca, by w ramach dialogu między Unią Europejską a Indiami, dotyczącego inwestycji, odpowiedzialność społeczna inwestorów zagranicznych w kraju przyjmującym była wzięta pod uwagę; podkreśla ponadto, że prawa przyznawane przedsiębiorstwom muszą iść w parze z obowiązkami i że w każdym przypadku inwestorzy w kraju przyjmującym powinni stosować normy pracy MOP;

| 38. | pochwala decyzję rządu Indii o utworzeniu specjalnych stref gospodarczych w celu przyciągnięcia inwestorów zagranicznych i wzywa Indie do zrewidowania i aktualizacji ustawodawstwa w tej dziedzinie oraz do podjęcia kroków w celu niedopuszczenia do wyzysku pracowników poprzez zabezpieczenie praw i obowiązków zarówno pracodawców, jak i pracowników; |
| --- | --- |

38.

pochwala decyzję rządu Indii o utworzeniu specjalnych stref gospodarczych w celu przyciągnięcia inwestorów zagranicznych i wzywa Indie do zrewidowania i aktualizacji ustawodawstwa w tej dziedzinie oraz do podjęcia kroków w celu niedopuszczenia do wyzysku pracowników poprzez zabezpieczenie praw i obowiązków zarówno pracodawców, jak i pracowników;

| 39. | uważa, że przyznanie częstotliwości dla komunikacji komórkowej jest kwestią o zasadniczym znaczeniu dla UE, ponieważ ma ono poważne skutki dla telefonii komórkowej (GSM); wzywa Indie do zadbania o dostosowanie częstotliwości dla komunikacji komórkowej do norm Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego; |
| --- | --- |

39.

uważa, że przyznanie częstotliwości dla komunikacji komórkowej jest kwestią o zasadniczym znaczeniu dla UE, ponieważ ma ono poważne skutki dla telefonii komórkowej (GSM); wzywa Indie do zadbania o dostosowanie częstotliwości dla komunikacji komórkowej do norm Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego;

| 40. | wzywa Indie do pozytywnej reakcji na takie propozycje, jak projekt Malezji, głównego partnera handlowego Indii w ASEAN, dotyczący utworzenia obszaru wolnego handlu, ponieważ propozycje tego rodzaju mogą przyczynić się do stabilizacji, rozwoju i dobrobytu różnych narodów i państw w regionie; |
| --- | --- |

40.

wzywa Indie do pozytywnej reakcji na takie propozycje, jak projekt Malezji, głównego partnera handlowego Indii w ASEAN, dotyczący utworzenia obszaru wolnego handlu, ponieważ propozycje tego rodzaju mogą przyczynić się do stabilizacji, rozwoju i dobrobytu różnych narodów i państw w regionie;

| 41. | zauważa, że w Indiach zaczyna powstawać dość liczna i rosnąca klasa średnia — grupa, która mogłaby nie tylko być uważana za ważnego odbiorcę niektórych wyrobów handlowych, ale także, i przede wszystkim, jest otwarta na kulturę europejską; |
| --- | --- |

41.

zauważa, że w Indiach zaczyna powstawać dość liczna i rosnąca klasa średnia — grupa, która mogłaby nie tylko być uważana za ważnego odbiorcę niektórych wyrobów handlowych, ale także, i przede wszystkim, jest otwarta na kulturę europejską;

| 42. | usilnie nalega, aby UE i Indie zdecydowanie popierały konsolidację i stałą aktualizację specjalnego programu współpracy kulturalnej, będącego częścią planowanego partnerstwa strategicznego; uważa, że jest to istotne z uwagi na bogactwo różnorodności kulturalnej po obu stronach oraz że ta świadomość i rozpowszechnianie obydwu kultur wśród obywateli Indii i Europy pomoże zbudować mocniejsze podstawy tego partnerstwa; |
| --- | --- |

42.

usilnie nalega, aby UE i Indie zdecydowanie popierały konsolidację i stałą aktualizację specjalnego programu współpracy kulturalnej, będącego częścią planowanego partnerstwa strategicznego; uważa, że jest to istotne z uwagi na bogactwo różnorodności kulturalnej po obu stronach oraz że ta świadomość i rozpowszechnianie obydwu kultur wśród obywateli Indii i Europy pomoże zbudować mocniejsze podstawy tego partnerstwa;

| 43. | z zadowoleniem przyjmuje niedawne podpisanie przez Komisję i rząd Indii porozumienia, na mocy którego UE oferuje tysiąc stypendiów (33 miliony euro) w celu umożliwienia studentom indyjskim studiowania na europejskich uczelniach w ramach programu Erasmus Mundus, co niewątpliwie przyczyni się do realizacji celów określonych w poprzednim ustępie; odnotowuje, że indyjska Rada ds. Stosunków Kulturalnych oferuje europejskim studentom możliwość nauki na uniwersytetach w Indiach, wzywa jednak do okazania większego zainteresowania tej sprawie, aby bardziej aktywnie przyczynić się do umocnienia podstaw tego partnerstwa; |
| --- | --- |

43.

z zadowoleniem przyjmuje niedawne podpisanie przez Komisję i rząd Indii porozumienia, na mocy którego UE oferuje tysiąc stypendiów (33 miliony euro) w celu umożliwienia studentom indyjskim studiowania na europejskich uczelniach w ramach programu Erasmus Mundus, co niewątpliwie przyczyni się do realizacji celów określonych w poprzednim ustępie; odnotowuje, że indyjska Rada ds. Stosunków Kulturalnych oferuje europejskim studentom możliwość nauki na uniwersytetach w Indiach, wzywa jednak do okazania większego zainteresowania tej sprawie, aby bardziej aktywnie przyczynić się do umocnienia podstaw tego partnerstwa;

| 44. | wyraża nadzieję, że Indie, jak również inne kraje-beneficjenci, odpowiedzą na wezwanie krajów rozwijających się do znalezienia rozwiązania problemów, jakie niewątpliwie wynikną wskutek zniesienia ograniczeń ilościowych w imporcie tekstyliów i odzieży, zważywszy, że Indie przypuszczalnie szczególnie skorzystają na zniesieniu tych ograniczeń; wyraża także nadzieję, że Indie powstrzymają się od jakichkolwiek nieuczciwych praktyk handlowych w stosunku do przemysłu UE, tak by UE z kolei nie była zmuszona do odwołania się do odpowiednich instrumentów ochrony handlu zgodnych z zasadami WTO; |
| --- | --- |

44.

wyraża nadzieję, że Indie, jak również inne kraje-beneficjenci, odpowiedzą na wezwanie krajów rozwijających się do znalezienia rozwiązania problemów, jakie niewątpliwie wynikną wskutek zniesienia ograniczeń ilościowych w imporcie tekstyliów i odzieży, zważywszy, że Indie przypuszczalnie szczególnie skorzystają na zniesieniu tych ograniczeń; wyraża także nadzieję, że Indie powstrzymają się od jakichkolwiek nieuczciwych praktyk handlowych w stosunku do przemysłu UE, tak by UE z kolei nie była zmuszona do odwołania się do odpowiednich instrumentów ochrony handlu zgodnych z zasadami WTO;

| 45. | zauważa, że Indie posiadają już ogromną siłę geopolityczną, która opiera się na sile gospodarczej, szczególnie w dziedzinie nowych technologii; stwierdza, że jest to powód do postrzegania Indii jako państwa liczącego się w skali światowej i że wynikiem tego statusu jest ich większa odpowiedzialność społeczna; |
| --- | --- |

45.

zauważa, że Indie posiadają już ogromną siłę geopolityczną, która opiera się na sile gospodarczej, szczególnie w dziedzinie nowych technologii; stwierdza, że jest to powód do postrzegania Indii jako państwa liczącego się w skali światowej i że wynikiem tego statusu jest ich większa odpowiedzialność społeczna;

| 46. | podkreśla również potrzebę udzielenia przez UE pomocy Indiom w zwalczaniu ubóstwa oraz, szerzej, w osiąganiu celów związanych z rozwojem; zwraca także uwagę na potrzebę współpracy UE i Indii nad szeregiem kwestii obejmujących politykę rozwoju, sprawowanie rządów, zrównoważenie środowiska oraz spójność społeczną i ekonomiczną; |
| --- | --- |

46.

podkreśla również potrzebę udzielenia przez UE pomocy Indiom w zwalczaniu ubóstwa oraz, szerzej, w osiąganiu celów związanych z rozwojem; zwraca także uwagę na potrzebę współpracy UE i Indii nad szeregiem kwestii obejmujących politykę rozwoju, sprawowanie rządów, zrównoważenie środowiska oraz spójność społeczną i ekonomiczną;

| 47. | ponadto podkreśla, że niezbędne jest, by UE uznała wagę zachęcania i wspierania Indii w realizacji i dalszym przyjmowaniu międzynarodowych norm prawa pracy, zwłaszcza poprzez pełną ratyfikację oraz praktyczne stosowanie Konwencji ILO, a w szczególności — z uwagi na potrzebę zwalczania pracy dzieci, która wciąż stanowi poważny problem w Indiach — Konwencji C138 o wieku minimalnym, dotyczącej najniższego wieku dopuszczenia do zatrudnienia; |
| --- | --- |

47.

ponadto podkreśla, że niezbędne jest, by UE uznała wagę zachęcania i wspierania Indii w realizacji i dalszym przyjmowaniu międzynarodowych norm prawa pracy, zwłaszcza poprzez pełną ratyfikację oraz praktyczne stosowanie Konwencji ILO, a w szczególności — z uwagi na potrzebę zwalczania pracy dzieci, która wciąż stanowi poważny problem w Indiach — Konwencji C138 o wieku minimalnym, dotyczącej najniższego wieku dopuszczenia do zatrudnienia;

| 48. | z zadowoleniem przyjmuje umowę o wartości 1 800 milionów euro zawartą z Airbusem podczas szczytu biznesowego UE — India w dniu 7 września 2005 r., będącą dowodem rozwijających się dwustronnych stosunków i potwierdzeniem sukcesu europejskiego konsorcjum; |
| --- | --- |

48.

z zadowoleniem przyjmuje umowę o wartości 1 800 milionów euro zawartą z Airbusem podczas szczytu biznesowego UE — India w dniu 7 września 2005 r., będącą dowodem rozwijających się dwustronnych stosunków i potwierdzeniem sukcesu europejskiego konsorcjum;

Rozwój

| 49. | jest poważnie zaniepokojony rozpowszechnianiem się w Indiach AIDS, co może rozwinąć się w epidemię w regionie, o ile nie zostaną podjęte zdecydowane kroki i wzywa rząd Indii do zdecydowanego zobowiązania się do priorytetowego rozwiązania tego problemu, wymiany informacji oraz dążenia do opracowywania wspólnych strategii z innymi krajami dotkniętymi AIDS; |
| --- | --- |

49.

jest poważnie zaniepokojony rozpowszechnianiem się w Indiach AIDS, co może rozwinąć się w epidemię w regionie, o ile nie zostaną podjęte zdecydowane kroki i wzywa rząd Indii do zdecydowanego zobowiązania się do priorytetowego rozwiązania tego problemu, wymiany informacji oraz dążenia do opracowywania wspólnych strategii z innymi krajami dotkniętymi AIDS;

| 50. | rozumie, że ustawodawstwo dotyczące praw własności intelektualnej niedawno przyjęte przez parlament Indii może mieć negatywny wpływ na zdolność produkcyjną indyjskiego przemysłu farmaceutycznego, który był źródłem skutecznych i niedrogich leków, zwłaszcza przeciw AIDS, dla wielu pacjentów na świecie; dlatego uważa, że prawo powinno zezwalać na wyjątki dla lekarstw o dużym znaczeniu społecznym, takich jak między innymi leki na AIDS, raka, malarię, gruźlicę i żółtaczkę; uważa, że dostęp do skutecznych i niedrogich leków, w szczególności przeciw AIDS, jest rzeczą niezwykle ważną; wzywa indyjskie władze do zapewnienia, że podczas doświadczeń naukowych na żywych zwierzętach przestrzegane będą międzynarodowe normy traktowania zwierząt, że liczba takich badań zostanie ograniczona do minimum, oraz że znalezione zostaną rozwiązania alternatywne; |
| --- | --- |

50.

rozumie, że ustawodawstwo dotyczące praw własności intelektualnej niedawno przyjęte przez parlament Indii może mieć negatywny wpływ na zdolność produkcyjną indyjskiego przemysłu farmaceutycznego, który był źródłem skutecznych i niedrogich leków, zwłaszcza przeciw AIDS, dla wielu pacjentów na świecie; dlatego uważa, że prawo powinno zezwalać na wyjątki dla lekarstw o dużym znaczeniu społecznym, takich jak między innymi leki na AIDS, raka, malarię, gruźlicę i żółtaczkę; uważa, że dostęp do skutecznych i niedrogich leków, w szczególności przeciw AIDS, jest rzeczą niezwykle ważną; wzywa indyjskie władze do zapewnienia, że podczas doświadczeń naukowych na żywych zwierzętach przestrzegane będą międzynarodowe normy traktowania zwierząt, że liczba takich badań zostanie ograniczona do minimum, oraz że znalezione zostaną rozwiązania alternatywne;

| 51. | zwraca uwagę, że połowa pacjentów zażywających leki antywirusowe w biednych krajach stosuje leki produkowane w Indiach; wzywa UE, aby wspierała Indie w dalszym wprowadzaniu w życie ustaw dotyczących własności intelektualnej w sposób umożliwiający uniknięcie barier dla produkcji, wprowadzania do obrotu i eksportu podstawowych leków i dzięki temu stwarzała klimat, który nadal będzie sprzyjał i ułatwiał inwestycje indyjskiego przemysłu produkującego leki generyczne, dostarczającego niedrogich podstawowych leków dla krajów rozwijających się; |
| --- | --- |

51.

zwraca uwagę, że połowa pacjentów zażywających leki antywirusowe w biednych krajach stosuje leki produkowane w Indiach; wzywa UE, aby wspierała Indie w dalszym wprowadzaniu w życie ustaw dotyczących własności intelektualnej w sposób umożliwiający uniknięcie barier dla produkcji, wprowadzania do obrotu i eksportu podstawowych leków i dzięki temu stwarzała klimat, który nadal będzie sprzyjał i ułatwiał inwestycje indyjskiego przemysłu produkującego leki generyczne, dostarczającego niedrogich podstawowych leków dla krajów rozwijających się;

| 52. | przypomina, że WTO zezwala nad takie odstępstwa i że nadal obowiązuje Deklaracja z Doha w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej, zgodnie z którą „porozumienie może i powinno być interpretowane i wdrażane w sposób, który wspierałby prawo członków WTO do ochrony zdrowia publicznego, w szczególności promowania powszechnego dostępu do lekarstw”; |
| --- | --- |

52.

przypomina, że WTO zezwala nad takie odstępstwa i że nadal obowiązuje Deklaracja z Doha w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej, zgodnie z którą „porozumienie może i powinno być interpretowane i wdrażane w sposób, który wspierałby prawo członków WTO do ochrony zdrowia publicznego, w szczególności promowania powszechnego dostępu do lekarstw”;

| 53. | zachęca Komisję i Indie do wspólnej pracy, opartej na stałych i ciągłych kontaktach, w celu promowania realizacji Agendy Rozwoju z Doha (DDA) aż do jej ostatecznego i pomyślnego zakończenia z korzyścią dla wszystkich zainteresowanych stron; |
| --- | --- |

53.

zachęca Komisję i Indie do wspólnej pracy, opartej na stałych i ciągłych kontaktach, w celu promowania realizacji Agendy Rozwoju z Doha (DDA) aż do jej ostatecznego i pomyślnego zakończenia z korzyścią dla wszystkich zainteresowanych stron;

| 54. | w związku z tym uważa, że indyjscy i europejscy negocjatorzy powinni móc nawiązać bezpośrednie i stałe więzi w celu zajęcia się zagadnieniami o znaczeniu dwustronnymi i wielostronnym; pomoże to zapewnić zrównoważony i wzajemnie korzystny postęp w sprawie głównych punktów Agendy Rozwoju z Doha; |
| --- | --- |

54.

w związku z tym uważa, że indyjscy i europejscy negocjatorzy powinni móc nawiązać bezpośrednie i stałe więzi w celu zajęcia się zagadnieniami o znaczeniu dwustronnymi i wielostronnym; pomoże to zapewnić zrównoważony i wzajemnie korzystny postęp w sprawie głównych punktów Agendy Rozwoju z Doha;

| 55. | wzywa UE i Indie do jak najszybszego przeanalizowania możliwości wspólnych działań w zakresie projektów współpracy na rzecz rozwoju w krajach trzecich oraz, po sprawdzeniu ich wykonalności, do poczynienia kroków niezbędnych do ich realizacji; |
| --- | --- |

55.

wzywa UE i Indie do jak najszybszego przeanalizowania możliwości wspólnych działań w zakresie projektów współpracy na rzecz rozwoju w krajach trzecich oraz, po sprawdzeniu ich wykonalności, do poczynienia kroków niezbędnych do ich realizacji;

| 56. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż obie strony uzgodniły przeprowadzenie pierwszego posiedzenia Forum Środowiskowego UE-Indie w październiku/listopadzie 2005 r. i wzywa Komisję do poświęcenia szczególnej uwagi obszarom priorytetowym dla Indii, takim jak energie odnawialne, czyste technologie i utylizacja odpadów oraz do udzielenia wszelkiej możliwej pomocy; |
| --- | --- |

56.

z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż obie strony uzgodniły przeprowadzenie pierwszego posiedzenia Forum Środowiskowego UE-Indie w październiku/listopadzie 2005 r. i wzywa Komisję do poświęcenia szczególnej uwagi obszarom priorytetowym dla Indii, takim jak energie odnawialne, czyste technologie i utylizacja odpadów oraz do udzielenia wszelkiej możliwej pomocy;

| 57. | wzywa rząd Indii do podjęcia zdecydowanych i skutecznych działań w celu zapobiegania zjawisku praktyk dumpingowych w handlu z Unią Europejską; |
| --- | --- |

57.

wzywa rząd Indii do podjęcia zdecydowanych i skutecznych działań w celu zapobiegania zjawisku praktyk dumpingowych w handlu z Unią Europejską;

Środowisko naturalne i rolnictwo

| 58. | podkreśla, że postępujące zniszczenie środowiska naturalnego w Indiach staje się coraz większym problemem, w szczególności dla ludności biednej, ze względu na zanieczyszczenie wód, wyjałowienie gruntów, zanieczyszczenie powietrza, zmiany klimatyczne i utratę różnorodności biologicznej, oraz podkreśla szczególnie pilną potrzebę rozwoju współpracy w tym zakresie pomiędzy UE a Indiami; |
| --- | --- |

58.

podkreśla, że postępujące zniszczenie środowiska naturalnego w Indiach staje się coraz większym problemem, w szczególności dla ludności biednej, ze względu na zanieczyszczenie wód, wyjałowienie gruntów, zanieczyszczenie powietrza, zmiany klimatyczne i utratę różnorodności biologicznej, oraz podkreśla szczególnie pilną potrzebę rozwoju współpracy w tym zakresie pomiędzy UE a Indiami;

| 59. | nalega, by Indie, które ratyfikowały Protokół z Kioto, lecz są tymczasowo zwolnione z podejmowania pewnych zobowiązań, wykazały większą wrażliwość w kwestii globalnego ocieplenia klimatu, przy zaspokajaniu swoich potrzeb i celów rozwojowych w sposób racjonalny i zgodny ze zrównoważonym rozwojem; |
| --- | --- |

59.

nalega, by Indie, które ratyfikowały Protokół z Kioto, lecz są tymczasowo zwolnione z podejmowania pewnych zobowiązań, wykazały większą wrażliwość w kwestii globalnego ocieplenia klimatu, przy zaspokajaniu swoich potrzeb i celów rozwojowych w sposób racjonalny i zgodny ze zrównoważonym rozwojem;

| 60. | wyraża zaniepokojenie alarmującym spadkiem liczby tygrysów w największych indyjskich rezerwatach przyrody i wzywa władze Indii do nasilenia działań na rzecz walki z korupcją i brakiem kompetencji, które wywołały ten spadek; |
| --- | --- |

60.

wyraża zaniepokojenie alarmującym spadkiem liczby tygrysów w największych indyjskich rezerwatach przyrody i wzywa władze Indii do nasilenia działań na rzecz walki z korupcją i brakiem kompetencji, które wywołały ten spadek;

| 61. | uważa, że należałoby nasilić środki kontroli i nadzoru mające chronić te zwierzęta, zwłaszcza w stanach Radżastan, Madhya Pradesz i Bihar; w związku z tym usilnie nalega, aby niedawno utworzone krajowe biuro zapobiegania przestępstwom dotyczącym zwierząt otrzymało niezbędne środki, pozwalające mu na skuteczne działanie; |
| --- | --- |

61.

uważa, że należałoby nasilić środki kontroli i nadzoru mające chronić te zwierzęta, zwłaszcza w stanach Radżastan, Madhya Pradesz i Bihar; w związku z tym usilnie nalega, aby niedawno utworzone krajowe biuro zapobiegania przestępstwom dotyczącym zwierząt otrzymało niezbędne środki, pozwalające mu na skuteczne działanie;

| 62. | wzywa Komisję do zainteresowania się tą sprawą i zadbania o należytą współpracę, ponieważ tygrysy mają znaczenie nie tylko dla ekosystemu Indii i są ważne dla sektora turystycznego tego kraju, ale można je również uważać za dziedzictwo ludzkości; |
| --- | --- |

62.

wzywa Komisję do zainteresowania się tą sprawą i zadbania o należytą współpracę, ponieważ tygrysy mają znaczenie nie tylko dla ekosystemu Indii i są ważne dla sektora turystycznego tego kraju, ale można je również uważać za dziedzictwo ludzkości;

| 63. | prosi Państwa Członkowskie UE, które mogłyby zaproponować współpracę w dziedzinie energii nuklearnej na użytek cywilny, aby rozpatrzyły z uwagą bardzo wysokie i wciąż rosnące potrzeby energetyczne Indii oraz podjęły decyzję dotyczącą możliwości zacieśnienia współpracy z Indiami w tej dziedzinie; wzywa również Komisję, Państwa Członkowskie i Indie do wzmocnienia współpracy na polu energii odnawialnych; |
| --- | --- |

63.

prosi Państwa Członkowskie UE, które mogłyby zaproponować współpracę w dziedzinie energii nuklearnej na użytek cywilny, aby rozpatrzyły z uwagą bardzo wysokie i wciąż rosnące potrzeby energetyczne Indii oraz podjęły decyzję dotyczącą możliwości zacieśnienia współpracy z Indiami w tej dziedzinie; wzywa również Komisję, Państwa Członkowskie i Indie do wzmocnienia współpracy na polu energii odnawialnych;

| 64. | wyraża zaniepokojenie bardzo poważnym kryzysem rolnym, który zdaniem wielu ekspertów może mieć za kilka lat bardzo poważne konsekwencje z powodu niedostatku wody w różnych częściach kraju i wzywa Radę i Komisję do zwrócenia szczególnej uwagi na ten problem; |
| --- | --- |

64.

wyraża zaniepokojenie bardzo poważnym kryzysem rolnym, który zdaniem wielu ekspertów może mieć za kilka lat bardzo poważne konsekwencje z powodu niedostatku wody w różnych częściach kraju i wzywa Radę i Komisję do zwrócenia szczególnej uwagi na ten problem;

| 65. | odnotowuje, że po upływie dwudziestu lat od wycieku gazów toksycznych z produkujących pestycydy zakładów Union Carbide Corporation w Bhopalu w stanie Madhya Pradesz — który to wyciek spowodował śmierć ponad 22 000 osób, a u kolejnych dziesiątek tysięcy wywołał przewlekłe i wyniszczające choroby — miejsce to nie zostało oczyszczone, a toksyczne odpady nadal zatruwają środowisko naturalne i wody gruntowe; wzywa władze Indii oraz Dow Chemicals do natychmiastowego oczyszczenia tego miejsca i zanieczyszczonego otoczenia, zapewnienia pełnego wynagrodzenia ofiarom i postawienia winnych przed sądem; |
| --- | --- |

65.

odnotowuje, że po upływie dwudziestu lat od wycieku gazów toksycznych z produkujących pestycydy zakładów Union Carbide Corporation w Bhopalu w stanie Madhya Pradesz — który to wyciek spowodował śmierć ponad 22 000 osób, a u kolejnych dziesiątek tysięcy wywołał przewlekłe i wyniszczające choroby — miejsce to nie zostało oczyszczone, a toksyczne odpady nadal zatruwają środowisko naturalne i wody gruntowe; wzywa władze Indii oraz Dow Chemicals do natychmiastowego oczyszczenia tego miejsca i zanieczyszczonego otoczenia, zapewnienia pełnego wynagrodzenia ofiarom i postawienia winnych przed sądem;

| 66. | wzywa UE do takiego stosowania partnerstwa strategicznego, aby zmiany dokonały się w praktyce, i do zachęcania ludzi do angażowania się w globalne partnerstwo w celu poprawy zwyczajów związanych z pracą i jakości życia, a także do wymiany idei i najlepszych praktyk we wszystkich sektorach, zwłaszcza w przemyśle i w rolnictwie; |
| --- | --- |

66.

wzywa UE do takiego stosowania partnerstwa strategicznego, aby zmiany dokonały się w praktyce, i do zachęcania ludzi do angażowania się w globalne partnerstwo w celu poprawy zwyczajów związanych z pracą i jakości życia, a także do wymiany idei i najlepszych praktyk we wszystkich sektorach, zwłaszcza w przemyśle i w rolnictwie;

| 67. | uważa, że należy w większym stopniu wspierać współpracę w sferze nauki i technologii, przy czym jednym z głównych celów jest promowanie dialogu, na wszystkich poziomach, skoncentrowanego na tematach interesujących obie strony, takich jak technologie informacyjne, biotechnologia, handel elektroniczny i włókiennictwo; podkreśla znaczenie poszerzania możliwości kontaktów i wymiany na forum uczelni wyższych; |
| --- | --- |

67.

uważa, że należy w większym stopniu wspierać współpracę w sferze nauki i technologii, przy czym jednym z głównych celów jest promowanie dialogu, na wszystkich poziomach, skoncentrowanego na tematach interesujących obie strony, takich jak technologie informacyjne, biotechnologia, handel elektroniczny i włókiennictwo; podkreśla znaczenie poszerzania możliwości kontaktów i wymiany na forum uczelni wyższych;

Prawa człowieka

| 68. | jest przekonany, że prawdziwe partnerstwo nacechowane jest otwartym dialogiem na wszystkie tematy interesujące obie strony i dlatego wita z zadowoleniem fakt, że partnerstwo strategiczne przewiduje rozszerzenie i instytucjonalizację dialogu w sprawie praw człowieka; |
| --- | --- |

68.

jest przekonany, że prawdziwe partnerstwo nacechowane jest otwartym dialogiem na wszystkie tematy interesujące obie strony i dlatego wita z zadowoleniem fakt, że partnerstwo strategiczne przewiduje rozszerzenie i instytucjonalizację dialogu w sprawie praw człowieka;

| 69. | ocenia pozytywnie decyzję Sądu Najwyższego Indii dotyczącą rewizji ponad dwóch tysięcy skarg zamkniętych przez policję oraz ponad 200 spraw, które zakończyły się uniewinnieniami, związanych z masowymi zabójstwami dwóch tysięcy muzułmanów w stanie Gudżarat w 2002 r.; gratuluje krajowej indyjskiej Komisji Praw Człowieka niezależnej i skrupulatnej pracy nad tą i innymi sprawami, takimi jak dyskryminacja wynikająca z podziału na kasty i dyskryminacja, której obiektem są między innymi społeczności dalitów i adiwasi; uważa, że należy przyznać władzy sądowej i politycznej niezbędny czas na zakończenie prac bez ingerencji zewnętrznych, które mogłyby wywołać niepożądane skutki; wzywa do współpracy w tym zakresie z organizacjami praw człowieka; |
| --- | --- |

69.

ocenia pozytywnie decyzję Sądu Najwyższego Indii dotyczącą rewizji ponad dwóch tysięcy skarg zamkniętych przez policję oraz ponad 200 spraw, które zakończyły się uniewinnieniami, związanych z masowymi zabójstwami dwóch tysięcy muzułmanów w stanie Gudżarat w 2002 r.; gratuluje krajowej indyjskiej Komisji Praw Człowieka niezależnej i skrupulatnej pracy nad tą i innymi sprawami, takimi jak dyskryminacja wynikająca z podziału na kasty i dyskryminacja, której obiektem są między innymi społeczności dalitów i adiwasi; uważa, że należy przyznać władzy sądowej i politycznej niezbędny czas na zakończenie prac bez ingerencji zewnętrznych, które mogłyby wywołać niepożądane skutki; wzywa do współpracy w tym zakresie z organizacjami praw człowieka;

| 70. | wita z zadowoleniem sprawozdanie komisji Nanavati i sprawozdanie na temat działań podjętych przez rząd w związku z przemocą wobec Sikhów w 1984 r. i wzywa rząd Indii do szybkiego i zdecydowanego spełnienia obietnicy pociągnięcia winnych do odpowiedzialności; |
| --- | --- |

70.

wita z zadowoleniem sprawozdanie komisji Nanavati i sprawozdanie na temat działań podjętych przez rząd w związku z przemocą wobec Sikhów w 1984 r. i wzywa rząd Indii do szybkiego i zdecydowanego spełnienia obietnicy pociągnięcia winnych do odpowiedzialności;

| 71. | w związku z dyskryminacją i przemocą wobec kobiet nalega, aby rząd kontynuował specjalne środki w celu skutecznej likwidacji przemocy w rodzinie i zapewnił pomoc ofiarom; wzywa także do podejmowania stałych wysiłków na rzecz promowania edukacji dziewcząt w ramach realizacji Milenijnych Celów Rozwoju 2 i 3; |
| --- | --- |

71.

w związku z dyskryminacją i przemocą wobec kobiet nalega, aby rząd kontynuował specjalne środki w celu skutecznej likwidacji przemocy w rodzinie i zapewnił pomoc ofiarom; wzywa także do podejmowania stałych wysiłków na rzecz promowania edukacji dziewcząt w ramach realizacji Milenijnych Celów Rozwoju 2 i 3;

| 72. | zdaje sobie sprawę, iż przez wieki na terytorium Indii istniało społeczeństwo wieloetniczne, wieloreligijne, wielokulturowe i zróżnicowane językowo oraz wzywa rząd Indii do zachowania szczególnej czujności wobec powstawania w społecznościach napięć międzyetnicznych, międzyreligijnych i międzykulturowych, które zagrażałyby świeckiemu dziedzictwu tolerancji i współistnienia w tym kraju; |
| --- | --- |

72.

zdaje sobie sprawę, iż przez wieki na terytorium Indii istniało społeczeństwo wieloetniczne, wieloreligijne, wielokulturowe i zróżnicowane językowo oraz wzywa rząd Indii do zachowania szczególnej czujności wobec powstawania w społecznościach napięć międzyetnicznych, międzyreligijnych i międzykulturowych, które zagrażałyby świeckiemu dziedzictwu tolerancji i współistnienia w tym kraju;

| 73. | świadomy okazanej przez nowy rząd woli modernizacji nalega na zdecydowane przeprowadzanie reform w przestarzałym i wyjątkowo powolnym systemie sądowniczym; zaznacza, że niekiedy powolne działanie sądów oraz nadużyć lub zaniedbań policji, w szczególności w odniesieniu do niektórych spraw o gwałt, powoduje frustrację w społeczeństwie i prowokuje ludność do wymierzania sprawiedliwości na własną rękę; z zadowoleniem jednak przyjmuje fakt, iż powyższe problemy wywołały debatę polityczną na temat tychże problemów w szczególności oraz ogólniej na temat sytuacji w systemie wymiaru sprawiedliwości; |
| --- | --- |

73.

świadomy okazanej przez nowy rząd woli modernizacji nalega na zdecydowane przeprowadzanie reform w przestarzałym i wyjątkowo powolnym systemie sądowniczym; zaznacza, że niekiedy powolne działanie sądów oraz nadużyć lub zaniedbań policji, w szczególności w odniesieniu do niektórych spraw o gwałt, powoduje frustrację w społeczeństwie i prowokuje ludność do wymierzania sprawiedliwości na własną rękę; z zadowoleniem jednak przyjmuje fakt, iż powyższe problemy wywołały debatę polityczną na temat tychże problemów w szczególności oraz ogólniej na temat sytuacji w systemie wymiaru sprawiedliwości;

| 74. | wzywa rząd w New Delhi do zniesienia kary śmierci w systemie sądownictwa Indii; |
| --- | --- |

74.

wzywa rząd w New Delhi do zniesienia kary śmierci w systemie sądownictwa Indii;

| 75. | zwraca uwagę na fakt, iż Indie są jednym z niewielu państw demokratycznych, które nie ratyfikowały Konwencji ONZ w sprawie zakazu stosowania tortur, podpisanej w 1997 r., i podkreśla, że ratyfikacja ta stanowi niezbędny, wstępny warunek zacieśnienia stosunków między UE a Indiami; wzywa także Indie do ratyfikowania konwencji w sprawie eliminacji pracy dzieci i popierania rokowań zbiorowych; |
| --- | --- |

75.

zwraca uwagę na fakt, iż Indie są jednym z niewielu państw demokratycznych, które nie ratyfikowały Konwencji ONZ w sprawie zakazu stosowania tortur, podpisanej w 1997 r., i podkreśla, że ratyfikacja ta stanowi niezbędny, wstępny warunek zacieśnienia stosunków między UE a Indiami; wzywa także Indie do ratyfikowania konwencji w sprawie eliminacji pracy dzieci i popierania rokowań zbiorowych;

| 76. | podkreśla, iż UE musi wzywać Indie do ścisłego przestrzegania zaleceń Komitetu ds. Likwidacji Dyskryminacji Rasowej; |
| --- | --- |

76.

podkreśla, iż UE musi wzywać Indie do ścisłego przestrzegania zaleceń Komitetu ds. Likwidacji Dyskryminacji Rasowej;

| 77. | wzywa Indie do przystąpienia do Międzynarodowego Trybunału Karnego; |
| --- | --- |

77.

wzywa Indie do przystąpienia do Międzynarodowego Trybunału Karnego;

| 78. | wzywa Komisję Europejską i Radę do podjęcia dialogu z Indiami na temat ratyfikacji statutów Międzynarodowego Trybunału Karnego, zniesienia kary śmierci, ratyfikacji w szczególności Konwencji w sprawie zakazu stosowania tortur, Konwencji przeciwko pracy dzieci, jak też protokołów dodatkowych do Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych (ICCPR) oraz Konwencji w sprawie eliminacji wszelkich form dyskryminacji kobiet (CEDAW); |
| --- | --- |

78.

wzywa Komisję Europejską i Radę do podjęcia dialogu z Indiami na temat ratyfikacji statutów Międzynarodowego Trybunału Karnego, zniesienia kary śmierci, ratyfikacji w szczególności Konwencji w sprawie zakazu stosowania tortur, Konwencji przeciwko pracy dzieci, jak też protokołów dodatkowych do Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych (ICCPR) oraz Konwencji w sprawie eliminacji wszelkich form dyskryminacji kobiet (CEDAW);

Sytuacja międzynarodowa

| 79. | stwierdza, że projekt strategicznego partnerstwa między Waszyngtonem a Nowym Delhi przewiduje sprzedaż samolotów amerykańskich i wspólne użytkowanie technologii kosmicznej i nuklearnej na użytek cywilny; |
| --- | --- |

79.

stwierdza, że projekt strategicznego partnerstwa między Waszyngtonem a Nowym Delhi przewiduje sprzedaż samolotów amerykańskich i wspólne użytkowanie technologii kosmicznej i nuklearnej na użytek cywilny;

| 80. | przyznaje, że Indie odegrały ważną rolę w zapobieganiu konfliktom i utrzymaniu pokoju, na przykład w Afganistanie; odnotowuje ich reakcję na niedawny zamach stanu w rodzinie królewskiej w Nepalu i jego następstwa; wzywa Indie, jako największego członka SAARC, do podjęcia kierowniczej roli w dalszym rozwoju współpracy regionalnej SAARC; |
| --- | --- |

80.

przyznaje, że Indie odegrały ważną rolę w zapobieganiu konfliktom i utrzymaniu pokoju, na przykład w Afganistanie; odnotowuje ich reakcję na niedawny zamach stanu w rodzinie królewskiej w Nepalu i jego następstwa; wzywa Indie, jako największego członka SAARC, do podjęcia kierowniczej roli w dalszym rozwoju współpracy regionalnej SAARC;

| 81. | zauważa, że UE musi zachęcać do współpracy regionalnej w Azji Południowej jak również dokonać strategicznego zbliżenia w celu poprawy stosunków pomiędzy UE a SAARC; |
| --- | --- |

81.

zauważa, że UE musi zachęcać do współpracy regionalnej w Azji Południowej jak również dokonać strategicznego zbliżenia w celu poprawy stosunków pomiędzy UE a SAARC;

| 82. | zwraca uwagę na zbliżenie między Iranem, Pakistanem i Indiami, w wyniku którego rozważa się zbudowanie gazociągu z Iranu do Indii, biegnącego przez terytorium Pakistanu; uznaje, że należy popierać projekty tego rodzaju, które mają zasadniczo pokojowy charakter, przynoszą korzyści ludności danego regionu i tworzą sieć wzajemnych interesów powstrzymujących powstawanie konfliktów i zachęcających do stabilizacji w regionie; |
| --- | --- |

82.

zwraca uwagę na zbliżenie między Iranem, Pakistanem i Indiami, w wyniku którego rozważa się zbudowanie gazociągu z Iranu do Indii, biegnącego przez terytorium Pakistanu; uznaje, że należy popierać projekty tego rodzaju, które mają zasadniczo pokojowy charakter, przynoszą korzyści ludności danego regionu i tworzą sieć wzajemnych interesów powstrzymujących powstawanie konfliktów i zachęcających do stabilizacji w regionie;

| 83. | przyjmuje z zadowoleniem oznaki postępów w dwustronnych rozmowach indyjsko-pakistańskich w sprawie Kaszmiru oraz inne oznaki wzajemnej elastyczności, takie jak niedawna inauguracja linii autobusowej między indyjską a pakistańską częścią terytorium lub też wizyta indyjskiego ministra spraw zagranicznych w Pakistanie i prezydenta Pakistanu w Indiach; |
| --- | --- |

83.

przyjmuje z zadowoleniem oznaki postępów w dwustronnych rozmowach indyjsko-pakistańskich w sprawie Kaszmiru oraz inne oznaki wzajemnej elastyczności, takie jak niedawna inauguracja linii autobusowej między indyjską a pakistańską częścią terytorium lub też wizyta indyjskiego ministra spraw zagranicznych w Pakistanie i prezydenta Pakistanu w Indiach;

| 84. | potępia ataki terrorystyczne wymierzone w wyżej wspomnianą linię autobusową w dniu jej inauguracji, 7 kwietnia 2005 r.; |
| --- | --- |

84.

potępia ataki terrorystyczne wymierzone w wyżej wspomnianą linię autobusową w dniu jej inauguracji, 7 kwietnia 2005 r.;

| 85. | z zadowoleniem przyjmuje deklarację premiera Indii, popartą przez prezydenta Musharrafa, że lodowiec Sjaczen w Kaszmirze powinien być uważany za „górę pokoju” i za nowy symbol drogi do pełnego pojednania między Indiami a Pakistanem w sprawie Kaszmiru oraz wzywa UE do poparcia tego pozytywnego posunięcia, aby jak najszybciej doszło do decydującego porozumienia między stronami, w tym także w sprawie dyslokacji i wycofania wojska z tego obszaru; |
| --- | --- |

85.

z zadowoleniem przyjmuje deklarację premiera Indii, popartą przez prezydenta Musharrafa, że lodowiec Sjaczen w Kaszmirze powinien być uważany za „górę pokoju” i za nowy symbol drogi do pełnego pojednania między Indiami a Pakistanem w sprawie Kaszmiru oraz wzywa UE do poparcia tego pozytywnego posunięcia, aby jak najszybciej doszło do decydującego porozumienia między stronami, w tym także w sprawie dyslokacji i wycofania wojska z tego obszaru;

| 86. | wzywa Radę i Komisję, aby wspierały Indie oraz ich właściwe służby bezpieczeństwa i organy ścigania w uzyskaniu statusu uprzywilejowanego partnera Europolu w celu skuteczniejszego zwalczania międzynarodowego terroryzmu i przestępczości zorganizowanej; |
| --- | --- |

86.

wzywa Radę i Komisję, aby wspierały Indie oraz ich właściwe służby bezpieczeństwa i organy ścigania w uzyskaniu statusu uprzywilejowanego partnera Europolu w celu skuteczniejszego zwalczania międzynarodowego terroryzmu i przestępczości zorganizowanej;

| 87. | wzywa Indie oraz Pakistan i Izrael do przystąpienia do Traktatu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, który stanowi niezastąpiony wielostronny instrument utrzymywania i umacniania pokoju międzynarodowego, bezpieczeństwa i stabilizacji oraz ustanawia ramy prawne zapobiegające dalszemu rozprzestrzenianiu broni jądrowej; |
| --- | --- |

87.

wzywa Indie oraz Pakistan i Izrael do przystąpienia do Traktatu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, który stanowi niezastąpiony wielostronny instrument utrzymywania i umacniania pokoju międzynarodowego, bezpieczeństwa i stabilizacji oraz ustanawia ramy prawne zapobiegające dalszemu rozprzestrzenianiu broni jądrowej;

| 88. | nalega, aby rząd Indii przystąpił do Konwencji w sprawie zakazu używania, składowania, produkcji i transferu min przeciwpiechotnych oraz w sprawie ich niszczenia (Konwencja Ottawska); |
| --- | --- |

88.

nalega, aby rząd Indii przystąpił do Konwencji w sprawie zakazu używania, składowania, produkcji i transferu min przeciwpiechotnych oraz w sprawie ich niszczenia (Konwencja Ottawska);

| 89. | wyraża głęboki smutek z powodu strat ludzkich i materialnych spowodowanych falami tsunami w grudniu 2004 r. i gratuluje rządowi Indii szybkiej i solidarnej reakcji wobec katastrofy, a w szczególności marynarce indyjskiej, która zaledwie w dzień po tragicznych wydarzeniach wysłała liczne jednostki do strefy dotkniętej klęską; wzywa Komisję, aby zapewniła objęcie Indii programem odbudowy po tsunami; |
| --- | --- |

89.

wyraża głęboki smutek z powodu strat ludzkich i materialnych spowodowanych falami tsunami w grudniu 2004 r. i gratuluje rządowi Indii szybkiej i solidarnej reakcji wobec katastrofy, a w szczególności marynarce indyjskiej, która zaledwie w dzień po tragicznych wydarzeniach wysłała liczne jednostki do strefy dotkniętej klęską; wzywa Komisję, aby zapewniła objęcie Indii programem odbudowy po tsunami;

| 90. | wzywa Konferencję Przewodniczących Parlamentu Europejskiego do rozważenia, w drugiej połowie kadencji Parlamentu, utworzenia specjalnej delegacji międzyparlamentarnej Indie-Parlament Europejski w celu ustanowienia ściślejszych więzi pomiędzy parlamentami dwóch największych demokracji na świecie;
  *
  - * |
| --- | --- |

90.

wzywa Konferencję Przewodniczących Parlamentu Europejskiego do rozważenia, w drugiej połowie kadencji Parlamentu, utworzenia specjalnej delegacji międzyparlamentarnej Indie-Parlament Europejski w celu ustanowienia ściślejszych więzi pomiędzy parlamentami dwóch największych demokracji na świecie;

*

- *

| 91. | zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, rządom i parlamentom Państw Członkowskich Unii Europejskiej, rządowi i parlamentowi Indii oraz rządom i parlamentom państw należących do SAARC. |
| --- | --- |

91.

zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, rządom i parlamentom Państw Członkowskich Unii Europejskiej, rządowi i parlamentowi Indii oraz rządom i parlamentom państw należących do SAARC.

---

(1)  Dz.U. C 174 E z 14.7.2005, str. 179.

P6_TA(2005)0365

Energia odnawialna w UE

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie udziału odnawialnej energii w UE oraz propozycji konkretnych działań (2004/2153(INI))

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego w sprawie udziału odnawialnej energii w UE (COM(2004)0366), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego w sprawie udziału odnawialnej energii w UE (COM(2004)0366),

| — | uwzględniając dyrektywę 2001/77/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie wspierania produkcji na rynku wewnętrznym energii elektrycznej wytwarzanej ze źródeł odnawialnych (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę 2001/77/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie wspierania produkcji na rynku wewnętrznym energii elektrycznej wytwarzanej ze źródeł odnawialnych (1),

| — | uwzględniając dyrektywę 2003/30/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 maja 2003 r. w sprawie wspierania użycia w transporcie biopaliw lub innych paliw odnawialnych (2) („dyrektywa biopaliwowa”), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę 2003/30/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 maja 2003 r. w sprawie wspierania użycia w transporcie biopaliw lub innych paliw odnawialnych (2) („dyrektywa biopaliwowa”),

| — | uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Energia dla przyszłości: odnawialne źródła energii — Biała Księga zawierająca wspólnotową strategię i plan działań” (COM(1997)0599), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Energia dla przyszłości: odnawialne źródła energii — Biała Księga zawierająca wspólnotową strategię i plan działań” (COM(1997)0599),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 1 kwietnia 2004 r. w sprawie Międzynarodowej Konferencji poświęconej Energii Odnawialnej w czerwcu 2004 r. w Bonn (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 1 kwietnia 2004 r. w sprawie Międzynarodowej Konferencji poświęconej Energii Odnawialnej w czerwcu 2004 r. w Bonn (3),

| — | uwzględniając art. 45 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 45 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, a także opinie Komisji Środowiska Naturalnego, Zdrowia i Bezpieczeństwa Żywności oraz Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi (A6-0227/2005), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, a także opinie Komisji Środowiska Naturalnego, Zdrowia i Bezpieczeństwa Żywności oraz Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi (A6-0227/2005),

| 1. | z zadowoleniem przyjmuje komunikat Komisji w sprawie udziału energii odnawialnej w UE i zachęca ją do kontynuowania obmyślania ambitnej i równocześnie realistycznej strategii w zakresie odnawialnej energii; |
| --- | --- |

1.

z zadowoleniem przyjmuje komunikat Komisji w sprawie udziału energii odnawialnej w UE i zachęca ją do kontynuowania obmyślania ambitnej i równocześnie realistycznej strategii w zakresie odnawialnej energii;

| 2. | uznaje wyjątkowe znaczenie energii odnawialnych oraz wydajności energetycznej i zachowania źródeł energii nie tylko, by zahamować pogarszanie się zdrowia osób i degradację środowiska naturalnego oraz by zapewnić zrównoważony rozwój zgodny z europejskimi celami klimatycznymi, lecz także aby przyczyniać się do wprowadzania innowacji oraz rozwoju regionalnego i krajowego, rozwijać możliwości handlowe i tworzyć nowe miejsca pracy zgodnie z założeniami agendy lizbońskiej; |
| --- | --- |

2.

uznaje wyjątkowe znaczenie energii odnawialnych oraz wydajności energetycznej i zachowania źródeł energii nie tylko, by zahamować pogarszanie się zdrowia osób i degradację środowiska naturalnego oraz by zapewnić zrównoważony rozwój zgodny z europejskimi celami klimatycznymi, lecz także aby przyczyniać się do wprowadzania innowacji oraz rozwoju regionalnego i krajowego, rozwijać możliwości handlowe i tworzyć nowe miejsca pracy zgodnie z założeniami agendy lizbońskiej;

| 3. | podkreśla ponadto, iż energia odnawialna oraz środki zachowywania energii zmniejszają zależność Europy od importu energii, a przez to ograniczają polityczne i gospodarcze ryzyko związane z importem; |
| --- | --- |

3.

podkreśla ponadto, iż energia odnawialna oraz środki zachowywania energii zmniejszają zależność Europy od importu energii, a przez to ograniczają polityczne i gospodarcze ryzyko związane z importem;

| 4. | 22wzywa Komisję do ustalenia ambitnych i realnych do osiągnięcia założeń dla technologii energetycznych nie emitujących CO2 lub o niskim poziomie emisji CO2 oraz neutralnych dla CO2 tak, aby dostarczały 60 % energii UE do roku 2020 z korzyścią dla europejskiego klimatu i bezpieczeństwa dostaw; |
| --- | --- |

4.

22wzywa Komisję do ustalenia ambitnych i realnych do osiągnięcia założeń dla technologii energetycznych nie emitujących CO2 lub o niskim poziomie emisji CO2 oraz neutralnych dla CO2 tak, aby dostarczały 60 % energii UE do roku 2020 z korzyścią dla europejskiego klimatu i bezpieczeństwa dostaw;

| 5. | podkreśla, że „odnawialne źródła energii” nie odnoszą się jedynie do energii wiatru oraz, że inne źródła odnawialnej energii, takie jak elektrownie wodne, elektrownie słoneczne, elektrownie geotermalne i biomasa, także mogą być wykorzystane do poprawy stabilności sieci; |
| --- | --- |

5.

podkreśla, że „odnawialne źródła energii” nie odnoszą się jedynie do energii wiatru oraz, że inne źródła odnawialnej energii, takie jak elektrownie wodne, elektrownie słoneczne, elektrownie geotermalne i biomasa, także mogą być wykorzystane do poprawy stabilności sieci;

Dwadzieścia jeden źródeł odnawialnej energii na XXI wiek

| 6. | dostrzega potencjał w dużej różnorodności ponad 21 różnych technologii odnawialnej energii, obejmujących zasadniczo nie tylko wszystkie obszary geograficzne, ale także wszelkie właściwe sposoby wykorzystania energii; |
| --- | --- |

6.

dostrzega potencjał w dużej różnorodności ponad 21 różnych technologii odnawialnej energii, obejmujących zasadniczo nie tylko wszystkie obszary geograficzne, ale także wszelkie właściwe sposoby wykorzystania energii;

| 7. | dostrzega, że odnawialne energie to najszybciej rozwijający się sektor unijnego przemysłu energetycznego w Europie, a nawet w skali globalnej, którego wskaźnik wzrostu wynosi ponad 20 % rocznie w zakresie energii wiatrowej i słonecznej energii fotowoltaicznej, oraz że rozwój technologii odnawialnej energii przyczynił się do stworzenia ponad 300 000 miejsc pracy; |
| --- | --- |

7.

dostrzega, że odnawialne energie to najszybciej rozwijający się sektor unijnego przemysłu energetycznego w Europie, a nawet w skali globalnej, którego wskaźnik wzrostu wynosi ponad 20 % rocznie w zakresie energii wiatrowej i słonecznej energii fotowoltaicznej, oraz że rozwój technologii odnawialnej energii przyczynił się do stworzenia ponad 300 000 miejsc pracy;

| 8. | stwierdza, że w przypadku poszczególnych technologii odnawialnych źródeł energii osiągnięto znaczne redukcje kosztów, częściowo do 50 % w ciągu 15 lat; zauważa jednak, iż dążyć należy do dodatkowych obniżek cen, posługując się w tym celu ofertą silnych zachęt; |
| --- | --- |

8.

stwierdza, że w przypadku poszczególnych technologii odnawialnych źródeł energii osiągnięto znaczne redukcje kosztów, częściowo do 50 % w ciągu 15 lat; zauważa jednak, iż dążyć należy do dodatkowych obniżek cen, posługując się w tym celu ofertą silnych zachęt;

| 9. | oczekuje przyjęcia zapowiedzianego planu działań w zakresie biomasy, bardziej efektywnego wspierania elektrowni słonecznych na południu UE i koordynowanego projektu dotyczącego wykorzystania energii wiatrowej na Morzu Północnym w celu promowania rozwoju tych odnawialnych źródeł energii; |
| --- | --- |

9.

oczekuje przyjęcia zapowiedzianego planu działań w zakresie biomasy, bardziej efektywnego wspierania elektrowni słonecznych na południu UE i koordynowanego projektu dotyczącego wykorzystania energii wiatrowej na Morzu Północnym w celu promowania rozwoju tych odnawialnych źródeł energii;

| 10. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w wyniku wysiłków podejmowanych przez niektóre Państwa Członkowskie, Unia jest światowym liderem w dziedzinie technologii odnawialnych energii i wzywa do podejmowania nowych inicjatyw i przyjmowania nowych dyrektyw na poziomie unijnym; |
| --- | --- |

10.

z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w wyniku wysiłków podejmowanych przez niektóre Państwa Członkowskie, Unia jest światowym liderem w dziedzinie technologii odnawialnych energii i wzywa do podejmowania nowych inicjatyw i przyjmowania nowych dyrektyw na poziomie unijnym;

| 11. | zwraca uwagę na potencjał biomasy, który musi być wykorzystywany poprzez systemowe podejście w zakresie jej zastosowania i zintegrowanego zachowania obszarów; |
| --- | --- |

11.

zwraca uwagę na potencjał biomasy, który musi być wykorzystywany poprzez systemowe podejście w zakresie jej zastosowania i zintegrowanego zachowania obszarów;

| 12. | uznaje potencjał energii geotermalnej, tak dla ogrzewania, jak i produkcji elektryczności, i wzywa do zwrócenia większej politycznej uwagi na potencjał energii geotermalnych; |
| --- | --- |

12.

uznaje potencjał energii geotermalnej, tak dla ogrzewania, jak i produkcji elektryczności, i wzywa do zwrócenia większej politycznej uwagi na potencjał energii geotermalnych;

| 13. | z uznaniem przyjmuje posunięcia w kierunku popularyzacji technologii wodorowej oraz gospodarki opartej na wykorzystaniu wodoru i podkreśla, że wodór jest nośnikiem energii, którego korzyści szczególnie się uwidaczniają, gdy produkowany jest z odnawialnych źródeł energii, co stanowi skuteczny sposób promocji ochrony środowiska, stałego rozwoju i rozwiązań, ukierunkowanych na zwalczanie efektu cieplarnianego; |
| --- | --- |

13.

z uznaniem przyjmuje posunięcia w kierunku popularyzacji technologii wodorowej oraz gospodarki opartej na wykorzystaniu wodoru i podkreśla, że wodór jest nośnikiem energii, którego korzyści szczególnie się uwidaczniają, gdy produkowany jest z odnawialnych źródeł energii, co stanowi skuteczny sposób promocji ochrony środowiska, stałego rozwoju i rozwiązań, ukierunkowanych na zwalczanie efektu cieplarnianego;

Wytyczenie drogi dla UE jako lidera na światowym rynku odnawialnych energii

| 14. | podkreśla wagę ustalenia obowiązkowych celów na rok 2020 w celu dania jasnego sygnału podmiotom działającym na rynku, takim jak duże spółki energetyczne i społeczność finansowa, a także krajowym instytucjom kształtującym polityki, że odnawialne energie stanowią przyszłość energii Unii Europejskiej oraz część jej strategii ekologicznej i przemysłowej; |
| --- | --- |

14.

podkreśla wagę ustalenia obowiązkowych celów na rok 2020 w celu dania jasnego sygnału podmiotom działającym na rynku, takim jak duże spółki energetyczne i społeczność finansowa, a także krajowym instytucjom kształtującym polityki, że odnawialne energie stanowią przyszłość energii Unii Europejskiej oraz część jej strategii ekologicznej i przemysłowej;

| 15. | wzywa Komisję, aby w dalszym ciągu ściśle monitorowała wypełnianie przez Państwa Członkowskie celów krajowych i dążyła do opracowania średnioterminowej strategii rozwoju energetyki odnawialnej dla UE na okres po 2010 r.; należy również przeprowadzić szczegółową ocenę postępu w realizacji celów wyznaczonych na 2010 r., opłacalności dla odbiorców końcowych (w tym obliczenie kosztów zewnętrznych) oraz osiągnięć w zakresie wzrostu wydajności energetycznej; |
| --- | --- |

15.

wzywa Komisję, aby w dalszym ciągu ściśle monitorowała wypełnianie przez Państwa Członkowskie celów krajowych i dążyła do opracowania średnioterminowej strategii rozwoju energetyki odnawialnej dla UE na okres po 2010 r.; należy również przeprowadzić szczegółową ocenę postępu w realizacji celów wyznaczonych na 2010 r., opłacalności dla odbiorców końcowych (w tym obliczenie kosztów zewnętrznych) oraz osiągnięć w zakresie wzrostu wydajności energetycznej;

| 16. | przypomina wspomnianą rezolucję z dnia 1 kwietnia 2004 r., w której większość Izby wezwała do ustanowienia 20-procentowego celu dla energii odnawialnej w ogólnym zużyciu energii w UE w 2020 r.; |
| --- | --- |

16.

przypomina wspomnianą rezolucję z dnia 1 kwietnia 2004 r., w której większość Izby wezwała do ustanowienia 20-procentowego celu dla energii odnawialnej w ogólnym zużyciu energii w UE w 2020 r.;

| 17. | wskazuje, iż nowe badania, a w szczególności te, w których bierze się pod uwagę scenariusze wydajności energetycznej dla wszystkich sektorów, pokazują, iż w lepszych warunkach dla energii odnawialnej i wydajności energetycznej ambitniejszy cel jest możliwy do osiągnięcia; |
| --- | --- |

17.

wskazuje, iż nowe badania, a w szczególności te, w których bierze się pod uwagę scenariusze wydajności energetycznej dla wszystkich sektorów, pokazują, iż w lepszych warunkach dla energii odnawialnej i wydajności energetycznej ambitniejszy cel jest możliwy do osiągnięcia;

| 18. | zwraca się z tego powodu do Komisji o rozwinięcie scenariuszy wydajności popytu, które doprowadzą nas do ogólnego celu związanego ze zmianami klimatycznymi zakładającego ogólny wzrost temperatury o 2°C w stosunku do poziomu przed uprzemysłowieniem, a także do opracowania lepszej podstawy dla wyznaczania celów długoterminowych dla energii odnawialnych; |
| --- | --- |

18.

zwraca się z tego powodu do Komisji o rozwinięcie scenariuszy wydajności popytu, które doprowadzą nas do ogólnego celu związanego ze zmianami klimatycznymi zakładającego ogólny wzrost temperatury o 2°C w stosunku do poziomu przed uprzemysłowieniem, a także do opracowania lepszej podstawy dla wyznaczania celów długoterminowych dla energii odnawialnych;

| 19. | zwraca uwagę, że przy bardziej systematycznym podejściu do polityk energetycznych integrujących i przyspieszających — m.in. poprzez skuteczniejsze bodźce — ogromny potencjał oszczędzania energii, wydajności energetycznej i energii odnawialnych, część całkowitego zapotrzebowania na energię w UE mogłoby być zapewnione dzięki energiom odnawialnym w 2020 r.;jest zdania, że kolejne zmniejszenie ewentualnych kosztów technologii odnawialnych odegrałoby istotną rolę w osiągnięciu takiego udziału, w szczególności poprzez stymulowanie popytu oraz badań i rozwoju; |
| --- | --- |

19.

zwraca uwagę, że przy bardziej systematycznym podejściu do polityk energetycznych integrujących i przyspieszających — m.in. poprzez skuteczniejsze bodźce — ogromny potencjał oszczędzania energii, wydajności energetycznej i energii odnawialnych, część całkowitego zapotrzebowania na energię w UE mogłoby być zapewnione dzięki energiom odnawialnym w 2020 r.;jest zdania, że kolejne zmniejszenie ewentualnych kosztów technologii odnawialnych odegrałoby istotną rolę w osiągnięciu takiego udziału, w szczególności poprzez stymulowanie popytu oraz badań i rozwoju;

| 20. | zwraca uwagę, że w celu otrzymania wystarczających sygnałów dla tak wysoce zróżnicowanych rynków energii jak elektryczność, paliwa dla transportu i sektor ciepłownictwa i chłodzenia, unijny cel powinien zostać podzielony na cele sektorowe i krajowe, tak aby móc stworzyć prostsze i gospodarczo bardziej atrakcyjne warunki dla inwestycji w zakresie badań nad energią odnawialną i jej wykorzystaniem; wzywa zatem Komisję do określenia wiążących celów dla każdego z tych trzech sektorów; |
| --- | --- |

20.

zwraca uwagę, że w celu otrzymania wystarczających sygnałów dla tak wysoce zróżnicowanych rynków energii jak elektryczność, paliwa dla transportu i sektor ciepłownictwa i chłodzenia, unijny cel powinien zostać podzielony na cele sektorowe i krajowe, tak aby móc stworzyć prostsze i gospodarczo bardziej atrakcyjne warunki dla inwestycji w zakresie badań nad energią odnawialną i jej wykorzystaniem; wzywa zatem Komisję do określenia wiążących celów dla każdego z tych trzech sektorów;

| 21. | uważa, że zachęty w formie ulg podatkowych stanowią powszechnie skuteczny środek do wspierania energii odnawialnej; sugeruje Państwom Członkowskim, aby korzystały z tego typu instrumentów i Komisję, aby usuwała wszelkie przeszkody, na które mogą napotkać Państwa Członkowskie przy tego rodzaju działaniach; |
| --- | --- |

21.

uważa, że zachęty w formie ulg podatkowych stanowią powszechnie skuteczny środek do wspierania energii odnawialnej; sugeruje Państwom Członkowskim, aby korzystały z tego typu instrumentów i Komisję, aby usuwała wszelkie przeszkody, na które mogą napotkać Państwa Członkowskie przy tego rodzaju działaniach;

Ciepłownictwo i chłodzenie: główny rynek dla niskotemperaturowych energii odnawialnych

| 22. | zwraca uwagę, że na ciepłownictwo i chłodzenie budynków przypada ok. 40 % całkowitego zużycia energii w UE i nalega na systemowe podejście polegające na zintegrowaniu najlepszych dostępnych technologii służącej redukcji zapotrzebowania na ciepłownictwo i chłodzenie, z wykorzystaniem energii o małej gęstości pozyskiwanej z odnawialnych źródeł energii w obszarach stosowania niskich temperatur lub urządzeń do skojarzonego wytwarzania ciepła i energii elektrycznej lub urządzeń do skojarzonego wytwarzania ciepła, zimna i energii elektrycznej; |
| --- | --- |

22.

zwraca uwagę, że na ciepłownictwo i chłodzenie budynków przypada ok. 40 % całkowitego zużycia energii w UE i nalega na systemowe podejście polegające na zintegrowaniu najlepszych dostępnych technologii służącej redukcji zapotrzebowania na ciepłownictwo i chłodzenie, z wykorzystaniem energii o małej gęstości pozyskiwanej z odnawialnych źródeł energii w obszarach stosowania niskich temperatur lub urządzeń do skojarzonego wytwarzania ciepła i energii elektrycznej lub urządzeń do skojarzonego wytwarzania ciepła, zimna i energii elektrycznej;

| 23. | z zadowoleniem przyjmuje postęp poczyniony w projektowaniu nowych budynków, gdzie integracja architektury solarnej, izolacji i odnawialnych energii prowadzi do budowania domów o niskim zużyciu energii, energii biernej, a nawet domów o dodatnim bilansie energetycznym, w których roczna produkcja energii przewyższa jej zużycie; |
| --- | --- |

23.

z zadowoleniem przyjmuje postęp poczyniony w projektowaniu nowych budynków, gdzie integracja architektury solarnej, izolacji i odnawialnych energii prowadzi do budowania domów o niskim zużyciu energii, energii biernej, a nawet domów o dodatnim bilansie energetycznym, w których roczna produkcja energii przewyższa jej zużycie;

| 24. | podkreśla ogromne zyski wydajności, które mogłyby wynikać ze zwiększonej integracji metod oszczędzania energii oraz energii odnawialnych z gotowymi elementami budowy domów, takimi jak dachy czy fasady; |
| --- | --- |

24.

podkreśla ogromne zyski wydajności, które mogłyby wynikać ze zwiększonej integracji metod oszczędzania energii oraz energii odnawialnych z gotowymi elementami budowy domów, takimi jak dachy czy fasady;

| 25. | podkreśla postęp w zakresie technologii ogrzewania energią słoneczną, jednak ubolewa nad tym, że istnieje ogromna przepaść pomiędzy aktualnym jej wykorzystaniem w przeliczeniu na jednego mieszkańca w wiodących Państwach Członkowskich (Cypr, Austria, Grecja i Niemcy) a większością Państw Członkowskich, i zwraca uwagę na ogromny potencjał technologii energii słonecznej w UE; |
| --- | --- |

25.

podkreśla postęp w zakresie technologii ogrzewania energią słoneczną, jednak ubolewa nad tym, że istnieje ogromna przepaść pomiędzy aktualnym jej wykorzystaniem w przeliczeniu na jednego mieszkańca w wiodących Państwach Członkowskich (Cypr, Austria, Grecja i Niemcy) a większością Państw Członkowskich, i zwraca uwagę na ogromny potencjał technologii energii słonecznej w UE;

| 26. | podkreśla istotę penetracji rynku przez chłodzenie, tzn. chłodzenie oparte na energii słonecznej, wykorzystaniu biomasy lub energii geotermicznej, i zauważa, że rozpowszechnienie odnawialnego chłodzenia jest konieczną odpowiedzią na presję rynku spowodowaną wzrastającym popytem na chłodzenie; |
| --- | --- |

26.

podkreśla istotę penetracji rynku przez chłodzenie, tzn. chłodzenie oparte na energii słonecznej, wykorzystaniu biomasy lub energii geotermicznej, i zauważa, że rozpowszechnienie odnawialnego chłodzenia jest konieczną odpowiedzią na presję rynku spowodowaną wzrastającym popytem na chłodzenie;

| 27. | podkreśla potencjał rynkowy odnawialnych energii takich jak biomasa i energia geotermalna dla rozwijającego się sektora ciepłownictwa i chłodzenia wynikający z wytwarzania energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych i wykorzystania niskotemperaturowej energii odpadowej do ogrzewania i chłodzenia budynków; |
| --- | --- |

27.

podkreśla potencjał rynkowy odnawialnych energii takich jak biomasa i energia geotermalna dla rozwijającego się sektora ciepłownictwa i chłodzenia wynikający z wytwarzania energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych i wykorzystania niskotemperaturowej energii odpadowej do ogrzewania i chłodzenia budynków;

| 28. | zwraca uwagę na potencjał, jaki oferują sieci ciepłownicze i instalacje chłodnicze, które jako infrastruktura pozwalają na optymalne wykorzystanie i dobranie szerokiego wachlarza surowców energetycznych bez użycia paliw kopalnych: nadwyżki ciepła pochodzące z procesu wytwarzania energii elektrycznej, różne formy energii cieplnej pozyskiwanej z odnawialnych źródeł energii (np. energia geotermiczna, ciepło lub zimno z wód głębokomorskich i śródlądowych lub biomasa) pompy ciepłownicze oraz energia cieplna ze spalania odpadów ulegających biodegradacji i/lub z procesów przemysłowych; |
| --- | --- |

28.

zwraca uwagę na potencjał, jaki oferują sieci ciepłownicze i instalacje chłodnicze, które jako infrastruktura pozwalają na optymalne wykorzystanie i dobranie szerokiego wachlarza surowców energetycznych bez użycia paliw kopalnych: nadwyżki ciepła pochodzące z procesu wytwarzania energii elektrycznej, różne formy energii cieplnej pozyskiwanej z odnawialnych źródeł energii (np. energia geotermiczna, ciepło lub zimno z wód głębokomorskich i śródlądowych lub biomasa) pompy ciepłownicze oraz energia cieplna ze spalania odpadów ulegających biodegradacji i/lub z procesów przemysłowych;

| 29. | stwierdza, że inwestycje w zrównoważone ekologicznie budownictwo mieszkaniowe wymagają większego nakładu kosztów w fazie początkowej, jednakże obniżają koszty eksploatacji budynków; podkreśla, że przedsiębiorstwa usługowe oszczędzania energii powinny wypełniać lukę między inwestorem a użytkownikiem i wzywa instytucje europejskie do wykorzystania proponowanej dyrektywy dotyczącej wydajności energetycznej i usług energetycznych do stworzenia stabilnego rynku dla takich inwestycji; |
| --- | --- |

29.

stwierdza, że inwestycje w zrównoważone ekologicznie budownictwo mieszkaniowe wymagają większego nakładu kosztów w fazie początkowej, jednakże obniżają koszty eksploatacji budynków; podkreśla, że przedsiębiorstwa usługowe oszczędzania energii powinny wypełniać lukę między inwestorem a użytkownikiem i wzywa instytucje europejskie do wykorzystania proponowanej dyrektywy dotyczącej wydajności energetycznej i usług energetycznych do stworzenia stabilnego rynku dla takich inwestycji;

| 30. | wzywa Komisję do rozszerzenia zakresu dyrektywy 2002/91/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wydajności energetycznej budynków (4) („dyrektywa budowlana”) w odniesieniu do całkowitej wydajności energetycznej i zastosowania odnawialnych źródeł energii wszystkich budynków komercyjnych o powierzchni przekraczającej 250 m oraz do przygotowania projektu dyrektywy regulującej zastosowanie odnawialnych źródeł energii w sektorze ciepłownictwa i chłodnictwa; |
| --- | --- |

30.

wzywa Komisję do rozszerzenia zakresu dyrektywy 2002/91/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wydajności energetycznej budynków (4) („dyrektywa budowlana”) w odniesieniu do całkowitej wydajności energetycznej i zastosowania odnawialnych źródeł energii wszystkich budynków komercyjnych o powierzchni przekraczającej 250 m oraz do przygotowania projektu dyrektywy regulującej zastosowanie odnawialnych źródeł energii w sektorze ciepłownictwa i chłodnictwa;

| 31. | podkreśla, że Unia Europejska, w przeciwieństwie do podejścia, jakie stosuje w sektorze energetycznym i paliwowym, nie posiada usystematyzowanej strategii wspierania odnawialnych źródeł energii w sektorze ciepłownictwa i chłodnictwa, mimo iż zależność od importu gazu i paliw jest szczególnie wysoka w tym sektorze, a koszt związany ze zwiększeniem stosowania energii odnawialnej jest stosunkowo niewielki; dlatego wzywa do przyjęcia ogólnounijnej strategii mającej na celu zwiększenie konkurencyjności ciepłownictwa i chłodnictwa opartego na energii odnawialnej poprzez zwiększenie produkcji; zauważa, że w tym zakresie przepisy administracyjne na poziomie UE nakładane na posiadaczy nieruchomości i firm budowlanych nie stanowią najlepszego sposobu osiągnięcia tych celów, do których należy raczej dążyć poprzez przyjęcie dyrektywy ustanawiającej realne, choć ambitne cele i koordynującej działania podejmowane przez Państwa Członkowskie, opierające się na ograniczonych w czasie zachętach w zakresie dostępu do rynku; |
| --- | --- |

31.

podkreśla, że Unia Europejska, w przeciwieństwie do podejścia, jakie stosuje w sektorze energetycznym i paliwowym, nie posiada usystematyzowanej strategii wspierania odnawialnych źródeł energii w sektorze ciepłownictwa i chłodnictwa, mimo iż zależność od importu gazu i paliw jest szczególnie wysoka w tym sektorze, a koszt związany ze zwiększeniem stosowania energii odnawialnej jest stosunkowo niewielki; dlatego wzywa do przyjęcia ogólnounijnej strategii mającej na celu zwiększenie konkurencyjności ciepłownictwa i chłodnictwa opartego na energii odnawialnej poprzez zwiększenie produkcji; zauważa, że w tym zakresie przepisy administracyjne na poziomie UE nakładane na posiadaczy nieruchomości i firm budowlanych nie stanowią najlepszego sposobu osiągnięcia tych celów, do których należy raczej dążyć poprzez przyjęcie dyrektywy ustanawiającej realne, choć ambitne cele i koordynującej działania podejmowane przez Państwa Członkowskie, opierające się na ograniczonych w czasie zachętach w zakresie dostępu do rynku;

| 32. | dlatego uważa, że Komisja powinna przedstawić wniosek dotyczący dyrektywy Komisji w sprawie ciepłownictwa i chłodnictwa, zbliżony w swej formie do wniosku w sprawie biopaliw (COM(2001)0547); |
| --- | --- |

32.

dlatego uważa, że Komisja powinna przedstawić wniosek dotyczący dyrektywy Komisji w sprawie ciepłownictwa i chłodnictwa, zbliżony w swej formie do wniosku w sprawie biopaliw (COM(2001)0547);

| 33. | zwraca się do Komisji o współpracę z Państwami Członkowskimi w celu wprowadzenia najpóźniej do 2012 r. minimalnych standardów budowlanych dla wszystkich domów prywatnych opartych na standardach energii biernej (poniżej 10 kW/m); |
| --- | --- |

33.

zwraca się do Komisji o współpracę z Państwami Członkowskimi w celu wprowadzenia najpóźniej do 2012 r. minimalnych standardów budowlanych dla wszystkich domów prywatnych opartych na standardach energii biernej (poniżej 10 kW/m);

| 34. | zwraca się do Komisji i Rady ds. Gospodarczych i Finansowych (ECOFIN) o podjęcie szybkich i skutecznych działań w celu wyeliminowania dotacji szkodliwych dla środowiska w sektorze ciepłownictwa i chłodnictwa; wzywa Państwa Członkowskie do stosowania skutecznych zachęt w formie ulg podatkowych w celu propagowania wykorzystywania odnawialnych źródeł energii w sektorze ciepłownictwa i chłodnictwa oraz wzywa Komisję do usuwania wszelkich przeszkód w używaniu takich energii; |
| --- | --- |

34.

zwraca się do Komisji i Rady ds. Gospodarczych i Finansowych (ECOFIN) o podjęcie szybkich i skutecznych działań w celu wyeliminowania dotacji szkodliwych dla środowiska w sektorze ciepłownictwa i chłodnictwa; wzywa Państwa Członkowskie do stosowania skutecznych zachęt w formie ulg podatkowych w celu propagowania wykorzystywania odnawialnych źródeł energii w sektorze ciepłownictwa i chłodnictwa oraz wzywa Komisję do usuwania wszelkich przeszkód w używaniu takich energii;

Elektryczność: uczciwe warunki rynkowe na wytwarzanie odnawialnej energii

| 35. | przypomina cel 21 % udziału odnawialnych energii w ogólnym zbiorze źródeł elektryczności w Unii Europejskiej ustalony w dyrektywie 2001/77/WE; |
| --- | --- |

35.

przypomina cel 21 % udziału odnawialnych energii w ogólnym zbiorze źródeł elektryczności w Unii Europejskiej ustalony w dyrektywie 2001/77/WE;

| 36. | przypomina, że cel ten jest ułamkiem ogólnego zużycia energii i zwraca się do wszystkich instytucji europejskich, aby nie zapomniały o możliwościach znacznego obniżenia zużycia energii poprzez aktywne polityki dotyczące ogółu konsumentów energii; |
| --- | --- |

36.

przypomina, że cel ten jest ułamkiem ogólnego zużycia energii i zwraca się do wszystkich instytucji europejskich, aby nie zapomniały o możliwościach znacznego obniżenia zużycia energii poprzez aktywne polityki dotyczące ogółu konsumentów energii;

| 37. | zwraca uwagę, że Komisja z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż niektóre Państwa Członkowskie, a szczególnie Niemcy i Hiszpania, wprowadziły odpowiednie ramy polityk w celu osiągnięcia swoich celów krajowych i zauważa także, że nie przewiduje się wypełnienia przez inne rządy celów krajowych, do których się zobowiązały; zwraca się do Komisji z usilną prośbą, by wykorzystała do wprowadzenia wiążących celów krajowych możliwości przewidziane w dyrektywie 2001/77/WE; |
| --- | --- |

37.

zwraca uwagę, że Komisja z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż niektóre Państwa Członkowskie, a szczególnie Niemcy i Hiszpania, wprowadziły odpowiednie ramy polityk w celu osiągnięcia swoich celów krajowych i zauważa także, że nie przewiduje się wypełnienia przez inne rządy celów krajowych, do których się zobowiązały; zwraca się do Komisji z usilną prośbą, by wykorzystała do wprowadzenia wiążących celów krajowych możliwości przewidziane w dyrektywie 2001/77/WE;

| 38. | wzywa Komisję do ujęcia w swoim raporcie za rok 2005 dotyczącym dyrektywy 2001/77/WE dodatkowych postanowień dotyczących usuwania przeszkód (np. administracyjnych lub politycznych) oraz sprawiedliwego i swobodnego dostępu do sieci oraz niedyskryminujących taryf, które obecnie utrudniają rozwój wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w wielu Państwach Członkowskich; |
| --- | --- |

38.

wzywa Komisję do ujęcia w swoim raporcie za rok 2005 dotyczącym dyrektywy 2001/77/WE dodatkowych postanowień dotyczących usuwania przeszkód (np. administracyjnych lub politycznych) oraz sprawiedliwego i swobodnego dostępu do sieci oraz niedyskryminujących taryf, które obecnie utrudniają rozwój wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w wielu Państwach Członkowskich;

| 39. | zwraca uwagę, że Komisja określiła przeszkody administracyjne w wielu Państwach Członkowskich jako poważne w rozumieniu art. 6 ust. 1 dyrektywy 2001/77/WE, i wzywa Komisję do wszczęcia postępowań przeciw tym Państwom Członkowskim; |
| --- | --- |

39.

zwraca uwagę, że Komisja określiła przeszkody administracyjne w wielu Państwach Członkowskich jako poważne w rozumieniu art. 6 ust. 1 dyrektywy 2001/77/WE, i wzywa Komisję do wszczęcia postępowań przeciw tym Państwom Członkowskim;

| 40. | zwraca uwagę, że Komisja ponadto stwierdziła, że nierówne traktowanie przy przydzielaniu dostępu do sieci uniemożliwia w wielu Państwach Członkowskich dalszy rozwój przedsięwzięć wytwarzania elektryczności z odnawialnych źródeł energii; wzywa Komisję do przeprowadzenia skrupulatnych kontroli nad stosowaniem art. 7 dyrektywy 2001/77/WE oraz do wszczęcia postępowań przeciw tym Państwom Członkowskim; |
| --- | --- |

40.

zwraca uwagę, że Komisja ponadto stwierdziła, że nierówne traktowanie przy przydzielaniu dostępu do sieci uniemożliwia w wielu Państwach Członkowskich dalszy rozwój przedsięwzięć wytwarzania elektryczności z odnawialnych źródeł energii; wzywa Komisję do przeprowadzenia skrupulatnych kontroli nad stosowaniem art. 7 dyrektywy 2001/77/WE oraz do wszczęcia postępowań przeciw tym Państwom Członkowskim;

| 41. | stwierdza, że na rynku energii elektrycznej wciąż nie stworzono równych warunków konkurencji między byłymi dostawcami energii o monopolistycznej strukturze i dystrybutorami a małymi i średnimi oferentami odnawialnych źródeł energii, i wzywa Komisję do uwzględnienia tego stanu rzeczy między innymi przy weryfikacji dyrektywy 2001/77/WE; |
| --- | --- |

41.

stwierdza, że na rynku energii elektrycznej wciąż nie stworzono równych warunków konkurencji między byłymi dostawcami energii o monopolistycznej strukturze i dystrybutorami a małymi i średnimi oferentami odnawialnych źródeł energii, i wzywa Komisję do uwzględnienia tego stanu rzeczy między innymi przy weryfikacji dyrektywy 2001/77/WE;

| 42. | wzywa Państwa Członkowskie do kontynuowania działań z zakresu rozwoju krajowych strategii oraz struktur promocji energii odnawialnej w celu zredukowania poziomu biurokracji związanej z planowaniem i licencjonowaniem, ułatwienia dostępu do sieci, a także zapewnienia gwarancji pochodzenia, ochrony stabilności sieci i przeglądu dotacji powodujących szkody dla środowiska; |
| --- | --- |

42.

wzywa Państwa Członkowskie do kontynuowania działań z zakresu rozwoju krajowych strategii oraz struktur promocji energii odnawialnej w celu zredukowania poziomu biurokracji związanej z planowaniem i licencjonowaniem, ułatwienia dostępu do sieci, a także zapewnienia gwarancji pochodzenia, ochrony stabilności sieci i przeglądu dotacji powodujących szkody dla środowiska;

| 43. | wzywa Komisję i Radę do uwzględnienia zasady „zanieczyszczający płaci” i internalizacji zewnętrznych kosztów w stosunku do wszystkich zasobów energii; |
| --- | --- |

43.

wzywa Komisję i Radę do uwzględnienia zasady „zanieczyszczający płaci” i internalizacji zewnętrznych kosztów w stosunku do wszystkich zasobów energii;

| 44. | zwraca uwagę, że rozwój energii wiatrowej w kilku krajach europejskich jest duży — ponad 34 600 MW mocy zainstalowanej do końca 2004 r., a zatem przewyższa wszelkie prognozy, wzywa do dalszego prowadzenia badań w celu rozwiązania problemów związanych z regulacją energii oraz stabilnością sieci; zauważa, że budowa elektrowni wiatrowych powinna zostać inteligentnie rozplanowana, tak aby ograniczyć problemy ludności mieszkającej w jej sąsiedztwie; wyraża ubolewanie, że pełny potencjał wytwarzania elektryczności z biomasy nie rozwinął się tak, jak przewidywano; z zadowoleniem przyjmuje zatem ogłoszenie przez Komisję planu działania w sprawie biomasy; |
| --- | --- |

44.

zwraca uwagę, że rozwój energii wiatrowej w kilku krajach europejskich jest duży — ponad 34 600 MW mocy zainstalowanej do końca 2004 r., a zatem przewyższa wszelkie prognozy, wzywa do dalszego prowadzenia badań w celu rozwiązania problemów związanych z regulacją energii oraz stabilnością sieci; zauważa, że budowa elektrowni wiatrowych powinna zostać inteligentnie rozplanowana, tak aby ograniczyć problemy ludności mieszkającej w jej sąsiedztwie; wyraża ubolewanie, że pełny potencjał wytwarzania elektryczności z biomasy nie rozwinął się tak, jak przewidywano; z zadowoleniem przyjmuje zatem ogłoszenie przez Komisję planu działania w sprawie biomasy;

| 45. | zwraca uwagę, że wspólnotowy rynek energii elektrycznej boryka się z szeregiem poważnych zniekształceń, jak niedoskonałe przepisy o uregulowaniu stosunków własnościowych, niefunkcjonujące rynki klientów hurtowych, wzrastająca koncentracja na rynku, wysokie bezpośrednie i pośrednie subwencje, brak wolnego od dyskryminacji dostępu do instalacji bilansujących, takich jak duże wodne elektrownie zbiornikowe, nierozdzielone fundusze na rzecz zamykania obiektów i brak „internalizowania” kosztów zewnętrznych, i nalega, aby Komisja zajęła się tymi problemami w sporządzanym na koniec roku raporcie o wewnętrznym rynku energii elektrycznej i gazu ziemnego oraz żeby podjęła nowe inicjatywy prawodawcze w celu położenia kresu olbrzymim zniekształceniom rynku, które wyrządzają szkodę procesowi wytwarzania energii z odnawialnych źródeł; |
| --- | --- |

45.

zwraca uwagę, że wspólnotowy rynek energii elektrycznej boryka się z szeregiem poważnych zniekształceń, jak niedoskonałe przepisy o uregulowaniu stosunków własnościowych, niefunkcjonujące rynki klientów hurtowych, wzrastająca koncentracja na rynku, wysokie bezpośrednie i pośrednie subwencje, brak wolnego od dyskryminacji dostępu do instalacji bilansujących, takich jak duże wodne elektrownie zbiornikowe, nierozdzielone fundusze na rzecz zamykania obiektów i brak „internalizowania” kosztów zewnętrznych, i nalega, aby Komisja zajęła się tymi problemami w sporządzanym na koniec roku raporcie o wewnętrznym rynku energii elektrycznej i gazu ziemnego oraz żeby podjęła nowe inicjatywy prawodawcze w celu położenia kresu olbrzymim zniekształceniom rynku, które wyrządzają szkodę procesowi wytwarzania energii z odnawialnych źródeł;

| 46. | wyraża ubolewanie, że UE nie wspierała dotąd dostatecznie wprowadzenia na rynek technologii elektrowni słonecznych; wzywa Komisję do zaangażowania się w działania na rzecz intensywniejszego wykorzystania dużego potencjału tej technologii; |
| --- | --- |

46.

wyraża ubolewanie, że UE nie wspierała dotąd dostatecznie wprowadzenia na rynek technologii elektrowni słonecznych; wzywa Komisję do zaangażowania się w działania na rzecz intensywniejszego wykorzystania dużego potencjału tej technologii;

| 47. | jest zdania, że wysokonapięciowe układy przesyłowe prądu stałego mogą stanowić istotny czynnik pobudzający wykorzystanie energii odnawialnych; |
| --- | --- |

47.

jest zdania, że wysokonapięciowe układy przesyłowe prądu stałego mogą stanowić istotny czynnik pobudzający wykorzystanie energii odnawialnych;

| 48. | wskazuje na olbrzymi potencjał dla energii wiatrowej typu offshore na Morzu Północnym i nalega, aby instytucje europejskie poprzez fundusz TEN-E przyczyniały się do skutecznej koordynacji działań między sąsiadującymi państwami leżącymi nad Morzem Północnym, Morzem Bałtyckim i Morzem Irlandzkim w celu włączenia tego potencjału w sposób możliwie najbardziej korzystny z punktu widzenia kosztów do europejskiego systemu sieci rozdzielczych; zwraca uwagę, że na południu Maroka istnieje równie duży potencjał dla energii wiatrowej i wzywa Komisję rozważenia strategicznego partnerstwa z krajami Maghrebu w zakresie odnawialnej energii; |
| --- | --- |

48.

wskazuje na olbrzymi potencjał dla energii wiatrowej typu offshore na Morzu Północnym i nalega, aby instytucje europejskie poprzez fundusz TEN-E przyczyniały się do skutecznej koordynacji działań między sąsiadującymi państwami leżącymi nad Morzem Północnym, Morzem Bałtyckim i Morzem Irlandzkim w celu włączenia tego potencjału w sposób możliwie najbardziej korzystny z punktu widzenia kosztów do europejskiego systemu sieci rozdzielczych; zwraca uwagę, że na południu Maroka istnieje równie duży potencjał dla energii wiatrowej i wzywa Komisję rozważenia strategicznego partnerstwa z krajami Maghrebu w zakresie odnawialnej energii;

| 49. | zwraca się o utworzenie długoterminowego, zharmonizowanego, europejskiego systemu zachęt, który spełniałby następujące kryteria: powinien






  a) | przyczyniać się do osiągnięcia zarówno obecnie wyznaczonych celów, jak i bardziej ambitnych celów, jakie wyznaczone zostaną w przyszłości; |
| --- | --- | --- |

49.

zwraca się o utworzenie długoterminowego, zharmonizowanego, europejskiego systemu zachęt, który spełniałby następujące kryteria: powinien

a)

przyczyniać się do osiągnięcia zarówno obecnie wyznaczonych celów, jak i bardziej ambitnych celów, jakie wyznaczone zostaną w przyszłości;

| b) | być zgodny z zasadami wewnętrznego rynku energii elektrycznej; |
| --- | --- |

b)

być zgodny z zasadami wewnętrznego rynku energii elektrycznej;

| c) | stanowić część systematycznego podejścia do rozwoju energii odnawialnej, które bierze pod uwagę specyfikę różnych źródeł energii odnawialnej wraz z różnymi technologiami i uwarunkowaniami geograficznymi; |
| --- | --- |

c)

stanowić część systematycznego podejścia do rozwoju energii odnawialnej, które bierze pod uwagę specyfikę różnych źródeł energii odnawialnej wraz z różnymi technologiami i uwarunkowaniami geograficznymi;

| d) | promować wykorzystywanie odnawialnych źródeł energii w sposób skuteczny oraz być łatwy, a jednocześnie jak najbardziej efektywny, szczególnie jeżeli chodzi o koszty; |
| --- | --- |

d)

promować wykorzystywanie odnawialnych źródeł energii w sposób skuteczny oraz być łatwy, a jednocześnie jak najbardziej efektywny, szczególnie jeżeli chodzi o koszty;

| e) | „internalizować” zewnętrzne koszty wszystkich źródeł energii; |
| --- | --- |

e)

„internalizować” zewnętrzne koszty wszystkich źródeł energii;

| f) | zakładać wystarczająco długie okresy transformacji przewidziane dla krajowych systemów wspierających, tak aby nie utracić zaufania inwestorów; |
| --- | --- |

f)

zakładać wystarczająco długie okresy transformacji przewidziane dla krajowych systemów wspierających, tak aby nie utracić zaufania inwestorów;

i uważa, iż — opierając się na ww. kryteriach — jednolita legislacja wspólnotowa w zakresie europejskich systemów „feed-in” może okazać się właściwa w perspektywie długoterminowej, lecz twierdzi, iż kwota lub model przetargowy mogą również zostać rozważone, biorąc pod uwagę, iż obecna słabość tego typu modeli, jaką odkryto w niektórych Państwach Członkowskich, powinna zostać wyeliminowana;

| 50. | zaznacza, że w ramach Unii Europejskiej istnieją autonomiczne systemy zasilania, np. na wyspach, oparte w głównej mierze na zaawansowanych technologicznie układach hybrydowych, wykorzystujących źródła energii odnawialnej i technologie gromadzenia energii, aby umożliwić szersze wykorzystanie źródeł energii odnawialnej; wzywa Państwa Członkowskie i Komisję do podjęcia kroków w tym zakresie; wzywa również Komisję do przeanalizowania najlepszych praktyk w zakresie zarządzania sieciami energetycznymi w celu znalezienia rozwiązań dla problemów z łączeniem źródeł energii, pojawiających się przy podłączaniu do sieci energetycznej źródeł energii odnawialnej, zwłaszcza w przypadku energii słonecznej i wiatrowej; |
| --- | --- |

50.

zaznacza, że w ramach Unii Europejskiej istnieją autonomiczne systemy zasilania, np. na wyspach, oparte w głównej mierze na zaawansowanych technologicznie układach hybrydowych, wykorzystujących źródła energii odnawialnej i technologie gromadzenia energii, aby umożliwić szersze wykorzystanie źródeł energii odnawialnej; wzywa Państwa Członkowskie i Komisję do podjęcia kroków w tym zakresie; wzywa również Komisję do przeanalizowania najlepszych praktyk w zakresie zarządzania sieciami energetycznymi w celu znalezienia rozwiązań dla problemów z łączeniem źródeł energii, pojawiających się przy podłączaniu do sieci energetycznej źródeł energii odnawialnej, zwłaszcza w przypadku energii słonecznej i wiatrowej;

| 51. | stwierdza, że część procesów wytwarzania energii elektrycznej z wykorzystaniem technologii odnawialnych źródeł energii, przede wszystkim energia fotowoltaiczna, jest jeszcze kosztowna; zachęca Komisję i Państwa Członkowskie do zaproponowania działań zmierzających do redukcji kosztów, zwłaszcza poprzez prace badawcze i rozwojowe, oraz do takiego skonstruowania systemu zachęt, aby wynikały z nich dalsze ulepszenia techniczne i obniżka kosztów; |
| --- | --- |

51.

stwierdza, że część procesów wytwarzania energii elektrycznej z wykorzystaniem technologii odnawialnych źródeł energii, przede wszystkim energia fotowoltaiczna, jest jeszcze kosztowna; zachęca Komisję i Państwa Członkowskie do zaproponowania działań zmierzających do redukcji kosztów, zwłaszcza poprzez prace badawcze i rozwojowe, oraz do takiego skonstruowania systemu zachęt, aby wynikały z nich dalsze ulepszenia techniczne i obniżka kosztów;

Transport: najpierw wydajność, następnie paliwa odnawialne

| 52. | stwierdza, że sektor transportowy stwarza znaczną zależność od importu olejów o wysoce niestabilnych cenach, powodując znaczące problemy zdrowotne w wyniku zanieczyszczenia powietrza i jest odpowiedzialny za szybko zwiększającą się ilość emisji dwutlenku węgla; |
| --- | --- |

52.

stwierdza, że sektor transportowy stwarza znaczną zależność od importu olejów o wysoce niestabilnych cenach, powodując znaczące problemy zdrowotne w wyniku zanieczyszczenia powietrza i jest odpowiedzialny za szybko zwiększającą się ilość emisji dwutlenku węgla;

| 53. | zwraca uwagę, że w sektorze transportu zyski w wydajności uzyskane przez działania strukturalne, takie jak lepsze planowanie urbanistyczne i regionalne, zmiana sposobów transportu pasażerskiego i transportu towarów oraz stopniowe podnoszenie standardów wydajności dla pojazdów i samolotów to ważne i komplementarne czynniki strategii dotyczących paliw odnawialnych; |
| --- | --- |

53.

zwraca uwagę, że w sektorze transportu zyski w wydajności uzyskane przez działania strukturalne, takie jak lepsze planowanie urbanistyczne i regionalne, zmiana sposobów transportu pasażerskiego i transportu towarów oraz stopniowe podnoszenie standardów wydajności dla pojazdów i samolotów to ważne i komplementarne czynniki strategii dotyczących paliw odnawialnych;

| 54. | nakłania Komisję, aby wykorzystała analizy ogólnego wpływu paliw na środowisko — tak zwane łańcuchy energii całkowitej sprawności napędu (well-to-wheel) — w formie opracowanej przez Wspólne Centrum Badawcze Komisji w studium CONCAWE; zanim podejmie się poważne rozwiązania w tej dziedzinie polityki UE; |
| --- | --- |

54.

nakłania Komisję, aby wykorzystała analizy ogólnego wpływu paliw na środowisko — tak zwane łańcuchy energii całkowitej sprawności napędu (well-to-wheel) — w formie opracowanej przez Wspólne Centrum Badawcze Komisji w studium CONCAWE; zanim podejmie się poważne rozwiązania w tej dziedzinie polityki UE;

| 55. | zwraca się do Państw Członkowskich o zrealizowanie celów określonych w dyrektywie o biopaliwach oraz zastosowania ulg podatkowych dozwolonych zgodnie z dyrektywą Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (5); jest zdania, że promowanie wykorzystania biopaliw stworzy nowe możliwości trwałego rozwoju obszarów wiejskich oraz otworzy nowe perspektywy dla innowacyjnych produktów rolnych; ma nadzieję, ze wyniki oceny specyfikacji technicznych mieszanki etanolu z konwencjonalnymi paliwami będą zadowalające oraz że będzie możliwa jak najszybsza zmiana załączników do dyrektywy 98/70/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1998 r. w dotyczącej jakości benzyny i ropy, zmieniającej dyrektywę Rady 93/12/EWG (6). |
| --- | --- |

55.

zwraca się do Państw Członkowskich o zrealizowanie celów określonych w dyrektywie o biopaliwach oraz zastosowania ulg podatkowych dozwolonych zgodnie z dyrektywą Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (5); jest zdania, że promowanie wykorzystania biopaliw stworzy nowe możliwości trwałego rozwoju obszarów wiejskich oraz otworzy nowe perspektywy dla innowacyjnych produktów rolnych; ma nadzieję, ze wyniki oceny specyfikacji technicznych mieszanki etanolu z konwencjonalnymi paliwami będą zadowalające oraz że będzie możliwa jak najszybsza zmiana załączników do dyrektywy 98/70/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1998 r. w dotyczącej jakości benzyny i ropy, zmieniającej dyrektywę Rady 93/12/EWG (6).

| 56. | zwraca się do Komisji o uwzględnienie w planach działania dotyczącego biomasy obowiązkowego, stopniowego podnoszenia nałożonego na spółki paliwowe obowiązku włączania do sprzedaży paliw opartych na biomasie; |
| --- | --- |

56.

zwraca się do Komisji o uwzględnienie w planach działania dotyczącego biomasy obowiązkowego, stopniowego podnoszenia nałożonego na spółki paliwowe obowiązku włączania do sprzedaży paliw opartych na biomasie;

| 57. | podkreśla, że zastosowanie etanolu jako paliwa przyczyni się do pobudzenia rozwoju obszarów rolniczych w UE oraz do wykorzystania surowców rolnych; stwierdza, iż — w nawiązaniu do niedawnych reform i cięć w pomocach finansowych (WPR, cukier) — promowanie wykorzystania i wytwarzania etanolu jako paliwa może stworzyć dla tego sektora nową drogę zbytu; |
| --- | --- |

57.

podkreśla, że zastosowanie etanolu jako paliwa przyczyni się do pobudzenia rozwoju obszarów rolniczych w UE oraz do wykorzystania surowców rolnych; stwierdza, iż — w nawiązaniu do niedawnych reform i cięć w pomocach finansowych (WPR, cukier) — promowanie wykorzystania i wytwarzania etanolu jako paliwa może stworzyć dla tego sektora nową drogę zbytu;

| 58. | w świetle rozwijających się technologii wzywa Komisję do wykorzystania potencjału bioenergii oraz biopaliw w związku ze zrównoważonym rolnictwem, leśnictwem i zarządzaniem odpadami w ramach WPR i strategii UE z zakresu zarządzania odpadami; |
| --- | --- |

58.

w świetle rozwijających się technologii wzywa Komisję do wykorzystania potencjału bioenergii oraz biopaliw w związku ze zrównoważonym rolnictwem, leśnictwem i zarządzaniem odpadami w ramach WPR i strategii UE z zakresu zarządzania odpadami;

Biomasa — śpiący olbrzym wśród odnawialnych źródeł energii

| 59. | zwraca uwagę, że wykorzystanie biomasy przynosi liczne korzyści przewyższające korzyści płynące z konwencjonalnych źródeł energii oraz także przewyższające korzyści płynące z niektórych innych odnawialnych źródeł energii, w szczególności jeżeli chodzi o względnie niskie koszty, powoduje mniejsze uzależnienie od krótkoterminowych, nagłych zmian pogody, promuje regionalne struktury gospodarcze i dostarcza alternatywnych źródeł dochodów dla rolników; |
| --- | --- |

59.

zwraca uwagę, że wykorzystanie biomasy przynosi liczne korzyści przewyższające korzyści płynące z konwencjonalnych źródeł energii oraz także przewyższające korzyści płynące z niektórych innych odnawialnych źródeł energii, w szczególności jeżeli chodzi o względnie niskie koszty, powoduje mniejsze uzależnienie od krótkoterminowych, nagłych zmian pogody, promuje regionalne struktury gospodarcze i dostarcza alternatywnych źródeł dochodów dla rolników;

| 60. | z tego powodu wyraża ubolewanie, że ogromny potencjał biomasy w zakresie odnawialnej energii nie został wykorzystany w zgodzie z jego potencjałem technicznym, na jaki pozwalają koszty; z zadowoleniem przyjmuje więc zapowiedź przedstawienia przez Komisję planu działania dotyczącego biomasy i wzywa Komisję do przedstawienia ambitnego dokumentu, który obejmować będzie konkretne i prawnie wiążące propozycje; |
| --- | --- |

60.

z tego powodu wyraża ubolewanie, że ogromny potencjał biomasy w zakresie odnawialnej energii nie został wykorzystany w zgodzie z jego potencjałem technicznym, na jaki pozwalają koszty; z zadowoleniem przyjmuje więc zapowiedź przedstawienia przez Komisję planu działania dotyczącego biomasy i wzywa Komisję do przedstawienia ambitnego dokumentu, który obejmować będzie konkretne i prawnie wiążące propozycje;

| 61. | podkreśla, że korzyści wynikające z produkcji energii elektrycznej z biomasy są szczególnie widoczne, kiedy urządzenia są zainstalowane w taki sposób, że energia elektryczna, ciepło i chłodzenie są wykorzystywane w równym stopniu; |
| --- | --- |

61.

podkreśla, że korzyści wynikające z produkcji energii elektrycznej z biomasy są szczególnie widoczne, kiedy urządzenia są zainstalowane w taki sposób, że energia elektryczna, ciepło i chłodzenie są wykorzystywane w równym stopniu;

| 62. | wzywa Komisję i Państwa Członkowskie do wykorzystania funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności do propagowania wykorzystywania biomasy; |
| --- | --- |

62.

wzywa Komisję i Państwa Członkowskie do wykorzystania funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności do propagowania wykorzystywania biomasy;

| 63. | zwraca się do Komisji i Państw Członkowskich z prośbą o wykorzystanie ogromnego potencjału drugiego filaru WPR (rozwój obszarów wiejskich) w celu wspierania trwałego wykorzystywania biomasy; |
| --- | --- |

63.

zwraca się do Komisji i Państw Członkowskich z prośbą o wykorzystanie ogromnego potencjału drugiego filaru WPR (rozwój obszarów wiejskich) w celu wspierania trwałego wykorzystywania biomasy;

| 64. | wzywa Komisję do ujęcia wydajnego z ekologicznego punktu wykorzystywania biomasy wśród swoich priorytetów dla programu specjalnego w ramach Siódmego Ramowego Programu na rzecz Badań Naukowych i Rozwoju Technologicznego (7PR); |
| --- | --- |

64.

wzywa Komisję do ujęcia wydajnego z ekologicznego punktu wykorzystywania biomasy wśród swoich priorytetów dla programu specjalnego w ramach Siódmego Ramowego Programu na rzecz Badań Naukowych i Rozwoju Technologicznego (7PR);

| 65. | podkreśla ogromny potencjał jednoczesnego spalania biomasy i paliw kopalnych (np. węgla), w którym udział energii odnawialnej można zwiększyć w niedługim okresie i niewielkim kosztem, podczas gdy w długoterminowej perspektywie powinny powstać instalacje wykorzystujące wyłącznie biomasę; |
| --- | --- |

65.

podkreśla ogromny potencjał jednoczesnego spalania biomasy i paliw kopalnych (np. węgla), w którym udział energii odnawialnej można zwiększyć w niedługim okresie i niewielkim kosztem, podczas gdy w długoterminowej perspektywie powinny powstać instalacje wykorzystujące wyłącznie biomasę;

| 66. | apeluje do Państw Członkowskich, by upewniły się, że krajowa polityka podatkowa nie hamuje rozwoju produkcji biomasy; |
| --- | --- |

66.

apeluje do Państw Członkowskich, by upewniły się, że krajowa polityka podatkowa nie hamuje rozwoju produkcji biomasy;

| 67. | zachęca Państwa Członkowskie do sprawdzenia swoich systemów podatkowych, do zniesienia wszystkich zbędnych obciążeń podatkowych dla użytkowników biomasy oraz do traktowania obniżania podatków jako skutecznej zachęty w tym celu; |
| --- | --- |

67.

zachęca Państwa Członkowskie do sprawdzenia swoich systemów podatkowych, do zniesienia wszystkich zbędnych obciążeń podatkowych dla użytkowników biomasy oraz do traktowania obniżania podatków jako skutecznej zachęty w tym celu;

| 68. | z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Komisji związaną z przyjęciem planu działania dotyczącego biomasy; jednakże z uwagi na złożony i kontrowersyjny charakter tej kwestii, wzywa Komisję do przeprowadzenia szeroko zakrojonych konsultacji ze społeczeństwem i zainteresowanymi stronami w celu określenia wyważonego i ambitnego planu działania na przyszłość; |
| --- | --- |

68.

z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Komisji związaną z przyjęciem planu działania dotyczącego biomasy; jednakże z uwagi na złożony i kontrowersyjny charakter tej kwestii, wzywa Komisję do przeprowadzenia szeroko zakrojonych konsultacji ze społeczeństwem i zainteresowanymi stronami w celu określenia wyważonego i ambitnego planu działania na przyszłość;

| 69. | uważa, że działania mające na celu propagowanie większego wykorzystania biomasy w wytwarzaniu odnawialnej formy energii przy wykorzystaniu zrównoważonych metod produkcji nie mogą być wysuwane jako zwolnienie Unii Europejskiej z obowiązku prowadzenia badań nakierowanych na osiągnięcie większej efektywności wykorzystania energii (zmniejszenie ilości energii wykorzystywanej jako paliwo, źródło ciepła, energia elektryczna itd.), będących potencjalnym sposobem zmniejszenia finansowego obciążenia rolników; |
| --- | --- |

69.

uważa, że działania mające na celu propagowanie większego wykorzystania biomasy w wytwarzaniu odnawialnej formy energii przy wykorzystaniu zrównoważonych metod produkcji nie mogą być wysuwane jako zwolnienie Unii Europejskiej z obowiązku prowadzenia badań nakierowanych na osiągnięcie większej efektywności wykorzystania energii (zmniejszenie ilości energii wykorzystywanej jako paliwo, źródło ciepła, energia elektryczna itd.), będących potencjalnym sposobem zmniejszenia finansowego obciążenia rolników;

| 70. | wymaga, aby zasady dotyczące współistnienia i oznakowania, które stosują się do upraw, i wykorzystania w produkcji żywności organizmów zmodyfikowanych genetycznie miały zastosowanie również w obszarze energii odnawialnej; |
| --- | --- |

70.

wymaga, aby zasady dotyczące współistnienia i oznakowania, które stosują się do upraw, i wykorzystania w produkcji żywności organizmów zmodyfikowanych genetycznie miały zastosowanie również w obszarze energii odnawialnej;

| 71. | uznaje wkład WPR w produkcję energii odnawialnej poprzez stosowanie biomasy i biopaliw oraz wzywa do promowania dalszego ich rozwoju i stosowania; uważa za nieodzowne zwiększenie możliwości współfinansowania programu inwestycji przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich i inne fundusze strukturalne, aby zapewnić zrównoważony i racjonalny rozwój i wykorzystanie energii odnawialnej; stwierdza, iż wpływ ich stosowania na energię i środowisko naturalne okaże się pozytywny i zgodny z metodami zrównoważonej produkcji; |
| --- | --- |

71.

uznaje wkład WPR w produkcję energii odnawialnej poprzez stosowanie biomasy i biopaliw oraz wzywa do promowania dalszego ich rozwoju i stosowania; uważa za nieodzowne zwiększenie możliwości współfinansowania programu inwestycji przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich i inne fundusze strukturalne, aby zapewnić zrównoważony i racjonalny rozwój i wykorzystanie energii odnawialnej; stwierdza, iż wpływ ich stosowania na energię i środowisko naturalne okaże się pozytywny i zgodny z metodami zrównoważonej produkcji;

| 72. | wzywa do priorytetowego potraktowania promocji wykorzystania do pozyskiwania energii produktów gospodarki rolnej i leśnej — roślin uprawianych na użytkach rolnych o niskiej przydatności dla rolnictwa, materiałów pochodzących z drzew i krzewów, a także produktów ubocznych leśnictwa (drewno odpadowe) — w celu maksymalnego wykluczenia konkurencji z konieczną produkcją produktów żywnościowych; |
| --- | --- |

72.

wzywa do priorytetowego potraktowania promocji wykorzystania do pozyskiwania energii produktów gospodarki rolnej i leśnej — roślin uprawianych na użytkach rolnych o niskiej przydatności dla rolnictwa, materiałów pochodzących z drzew i krzewów, a także produktów ubocznych leśnictwa (drewno odpadowe) — w celu maksymalnego wykluczenia konkurencji z konieczną produkcją produktów żywnościowych;

| 73. | docenia potencjał, jaki oferuje produkcja energii odnawialnej dla jednoczesnego tworzenia oraz efektywnego dywersyfikowania i zapewnienia dochodu rolników, tworzenia miejsc pracy, ochrony przyrody i produkowania czystej energii; zwraca jednak uwagę, że bezpieczeństwo dostaw żywności nadal winno mieć pierwszeństwo nad wytwarzaniem energii; w związku z tym za konieczne uznaje przyjęcie niezbędnych środków, które zapobiegną zastępowaniu produkcji żywności wytwarzaniem energii na dobrych terenach rolniczych oraz zwiększaniu się importu żywności do UE; |
| --- | --- |

73.

docenia potencjał, jaki oferuje produkcja energii odnawialnej dla jednoczesnego tworzenia oraz efektywnego dywersyfikowania i zapewnienia dochodu rolników, tworzenia miejsc pracy, ochrony przyrody i produkowania czystej energii; zwraca jednak uwagę, że bezpieczeństwo dostaw żywności nadal winno mieć pierwszeństwo nad wytwarzaniem energii; w związku z tym za konieczne uznaje przyjęcie niezbędnych środków, które zapobiegną zastępowaniu produkcji żywności wytwarzaniem energii na dobrych terenach rolniczych oraz zwiększaniu się importu żywności do UE;

| 74. | stwierdza, że sektor leśnictwa stanowi niewykorzystane źródło mogące odegrać istotną rolę nie tylko poprzez dalszy rozwój i rozszerzanie rynku biomasy, lecz także poprzez przybliżanie tego źródła energii do konsumentów; |
| --- | --- |

74.

stwierdza, że sektor leśnictwa stanowi niewykorzystane źródło mogące odegrać istotną rolę nie tylko poprzez dalszy rozwój i rozszerzanie rynku biomasy, lecz także poprzez przybliżanie tego źródła energii do konsumentów;

Innowacje: znaczenie lepszej koordynacji poziomu europejskiego z poziomami krajowymi, lokalnymi i regionalnymi

| 75. | stanowczo stwierdza, że spójna europejska strategia dotycząca energii odnawialnej i wydajności energetycznej może zostać osiągnięta jedynie w wypadku lepszej interakcji pomiędzy wszystkimi zainteresowanymi stronami; szczególnie podkreśla wagę poziomu lokalnego i regionalnego w tej strategii; |
| --- | --- |

75.

stanowczo stwierdza, że spójna europejska strategia dotycząca energii odnawialnej i wydajności energetycznej może zostać osiągnięta jedynie w wypadku lepszej interakcji pomiędzy wszystkimi zainteresowanymi stronami; szczególnie podkreśla wagę poziomu lokalnego i regionalnego w tej strategii;

| 76. | wzywa do stworzenia nowego programu Inteligentna Energia dla Europy w ramach perspektyw finansowych 2007-2013, przewidującego przyznanie znacznie większych funduszy w celu stymulacji najlepszych praktyk i społeczności stosujących w pełni źródła odnawialne; |
| --- | --- |

76.

wzywa do stworzenia nowego programu Inteligentna Energia dla Europy w ramach perspektyw finansowych 2007-2013, przewidującego przyznanie znacznie większych funduszy w celu stymulacji najlepszych praktyk i społeczności stosujących w pełni źródła odnawialne;

| 77. | wspiera Komisję w jej działaniach zmierzających do tego, by w przyszłości wspieranie odnawialnych źródeł energii było istotnym elementem europejskiej polityki strukturalnej i wskazuje na fakt, że zwłaszcza przed nowymi Państwami Członkowskimi otwierają się w związku z tym nowe możliwości wzmocnienia drobnego i średniego przemysłu; |
| --- | --- |

77.

wspiera Komisję w jej działaniach zmierzających do tego, by w przyszłości wspieranie odnawialnych źródeł energii było istotnym elementem europejskiej polityki strukturalnej i wskazuje na fakt, że zwłaszcza przed nowymi Państwami Członkowskimi otwierają się w związku z tym nowe możliwości wzmocnienia drobnego i średniego przemysłu;

Badania i rozwój: priorytet dla źródeł odnawialnych i wydajności energetycznej

| 78. | stwierdza, że oprócz energii elektrycznej pozyskiwanej z energii słonecznej odnawialne źródła energii związane z morzem, takie jak prądy morskie, energia fal i pływów morskich oraz energia z osmozy stanowią nowe, potencjalne obszary dla wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii i że w ramach działalności badawczej i rozwojowej UE należało by mocno w nie inwestować; |
| --- | --- |

78.

stwierdza, że oprócz energii elektrycznej pozyskiwanej z energii słonecznej odnawialne źródła energii związane z morzem, takie jak prądy morskie, energia fal i pływów morskich oraz energia z osmozy stanowią nowe, potencjalne obszary dla wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii i że w ramach działalności badawczej i rozwojowej UE należało by mocno w nie inwestować;

| 79. | z zadowoleniem przyjmuje rolę UE jako światowego lidera w dziedzinie technologii odnawialnych źródeł energii; |
| --- | --- |

79.

z zadowoleniem przyjmuje rolę UE jako światowego lidera w dziedzinie technologii odnawialnych źródeł energii;

| 80. | zwraca uwagę, że w dziedzinie energii wszelkie technologie znajdujące się na etapie rozwoju potrzebują pewnego wsparcia w pierwszych latach opracowywania i podkreśla fakt, że Międzynarodowa Agencja Energetyki zauważa, iż w okresie 1974-2001 zaledwie 8,2 % łącznych środków na badania i rozwój w dziedzinie energii w krajach OECD przeznaczone zostało na odnawialne energie; |
| --- | --- |

80.

zwraca uwagę, że w dziedzinie energii wszelkie technologie znajdujące się na etapie rozwoju potrzebują pewnego wsparcia w pierwszych latach opracowywania i podkreśla fakt, że Międzynarodowa Agencja Energetyki zauważa, iż w okresie 1974-2001 zaledwie 8,2 % łącznych środków na badania i rozwój w dziedzinie energii w krajach OECD przeznaczone zostało na odnawialne energie;

| 81. | nalega, aby w nadchodzącym specjalnym Siódmym Programie Ramowym przeznaczano konkretne sumy na energie odnawialne oraz na wydajność energetyczną, biorąc pod uwagę rozliczne korzyści, jakie posiadają odnawialne źródła energii w odniesieniu do zmian klimatycznych, uzależnienie od energii oraz bezpieczeństwo dostaw energii, w celu zrekompensowania historycznych nierówności w unijnych programach energetycznych; |
| --- | --- |

81.

nalega, aby w nadchodzącym specjalnym Siódmym Programie Ramowym przeznaczano konkretne sumy na energie odnawialne oraz na wydajność energetyczną, biorąc pod uwagę rozliczne korzyści, jakie posiadają odnawialne źródła energii w odniesieniu do zmian klimatycznych, uzależnienie od energii oraz bezpieczeństwo dostaw energii, w celu zrekompensowania historycznych nierówności w unijnych programach energetycznych;

| 82. | podkreśla, że Siódmy Program Ramowy musi obejmować dodatkowe finansowanie na rzecz odnawialnych źródeł energii oraz wydajności energetycznej; zauważa, że należy poświęcić szczególną uwagę zapełnianiu próżni pomiędzy przedstawieniem, rozpowszechnieniem i nabyciem technologii w dziedzinie źródeł energii odnawialnej; podkreśla ponadto, że należy poświęcić szczególną uwagę badaniom w zakresie nadmorskich parków wiatrowych; |
| --- | --- |

82.

podkreśla, że Siódmy Program Ramowy musi obejmować dodatkowe finansowanie na rzecz odnawialnych źródeł energii oraz wydajności energetycznej; zauważa, że należy poświęcić szczególną uwagę zapełnianiu próżni pomiędzy przedstawieniem, rozpowszechnieniem i nabyciem technologii w dziedzinie źródeł energii odnawialnej; podkreśla ponadto, że należy poświęcić szczególną uwagę badaniom w zakresie nadmorskich parków wiatrowych;

| 83. | nalega, by najważniejsze instrumenty finansowe Wspólnoty — tj. fundusze strukturalne i Fundusz Spójności oraz pomoc finansowa udzielana w ramach programu wspólnotowego na rzecz współpracy międzynarodowej, a w szczególności Instrument Europejskiego Partnerstwa i Sąsiedztwa (ENPI), zorientowane były na potrzebę kompleksowych inwestycji w nowe i najwydajniejsze technologie odnawialnych energii i oszczędzania energii; |
| --- | --- |

83.

nalega, by najważniejsze instrumenty finansowe Wspólnoty — tj. fundusze strukturalne i Fundusz Spójności oraz pomoc finansowa udzielana w ramach programu wspólnotowego na rzecz współpracy międzynarodowej, a w szczególności Instrument Europejskiego Partnerstwa i Sąsiedztwa (ENPI), zorientowane były na potrzebę kompleksowych inwestycji w nowe i najwydajniejsze technologie odnawialnych energii i oszczędzania energii;

| 84. | zwraca się do Europejskiego Banku Inwestycyjnego i Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju o ustalenie rosnących pułapów dla udziału odnawialnych energii w swoim portfelu pożyczek pobranych na energię i do przyjęcia zapobiegania emisji gazów cieplarnianych za nieodłączne kryterium przy wyborze projektów do wspierania; |
| --- | --- |

84.

zwraca się do Europejskiego Banku Inwestycyjnego i Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju o ustalenie rosnących pułapów dla udziału odnawialnych energii w swoim portfelu pożyczek pobranych na energię i do przyjęcia zapobiegania emisji gazów cieplarnianych za nieodłączne kryterium przy wyborze projektów do wspierania;

| 85. | uważa, że należy przewidzieć platformy technologiczne dla wytwarzania energii słonecznej, energii wiatrowej, biomasy i integracji odnawialnych energii w sektorze budowlanym, włącznie ze skojarzonym wytwarzaniem ciepła i energii elektrycznej oraz ciepłownictwem/chłodnictwem (CHP/DHC); |
| --- | --- |

85.

uważa, że należy przewidzieć platformy technologiczne dla wytwarzania energii słonecznej, energii wiatrowej, biomasy i integracji odnawialnych energii w sektorze budowlanym, włącznie ze skojarzonym wytwarzaniem ciepła i energii elektrycznej oraz ciepłownictwem/chłodnictwem (CHP/DHC);

| 86. | zachęca Państwa Członkowskie do inwestowania w obszary kształcenia związane z odnawialnymi energiami w celu lepszego przekazywania stosownej wiedzy osobom zainteresowanym ze względów zawodowych oraz opinii publicznej; |
| --- | --- |

86.

zachęca Państwa Członkowskie do inwestowania w obszary kształcenia związane z odnawialnymi energiami w celu lepszego przekazywania stosownej wiedzy osobom zainteresowanym ze względów zawodowych oraz opinii publicznej;

| 87. | uważa, że istnieje pilne zapotrzebowanie na badania, szczególnie w zakresie prognozowania i czasowego gromadzenia produkcji energetycznej pochodzącej z niestałych źródeł energii odnawialnej, jak na przykład energia wiatrowa i słoneczna; |
| --- | --- |

87.

uważa, że istnieje pilne zapotrzebowanie na badania, szczególnie w zakresie prognozowania i czasowego gromadzenia produkcji energetycznej pochodzącej z niestałych źródeł energii odnawialnej, jak na przykład energia wiatrowa i słoneczna;

| 88. | wzywa do rozszerzenia istniejących procedur wymiany informacji oraz do zwiększenia przejrzystości baz danych w celu stworzenia odpowiednich warunków dla wielostronnej współpracy w zakresie badań nad środowiskiem naturalnym i planowania; |
| --- | --- |

88.

wzywa do rozszerzenia istniejących procedur wymiany informacji oraz do zwiększenia przejrzystości baz danych w celu stworzenia odpowiednich warunków dla wielostronnej współpracy w zakresie badań nad środowiskiem naturalnym i planowania;

Strategia eksportowa, polityka rozwoju

| 89. | nalega, aby Unia Europejska była odpowiedzialna za wspieranie najsłabiej i najgorzej rozwiniętych państw oraz szybko rozwijających się gospodarek narodowych w rozwoju, propagowaniu i finansowaniu dostosowanych technologii odnawialnych energii; |
| --- | --- |

89.

nalega, aby Unia Europejska była odpowiedzialna za wspieranie najsłabiej i najgorzej rozwiniętych państw oraz szybko rozwijających się gospodarek narodowych w rozwoju, propagowaniu i finansowaniu dostosowanych technologii odnawialnych energii;

| 90. | wzywa Komisję do kontynuowania obrony jej roli jako światowego lidera w tej dziedzinie i zobowiązań, jakie podjęła w trakcie Światowego Szczytu na temat Zrównoważonego Rozwoju w Johannesburgu w dniach od 26 sierpnia do 4 września 2002 i do wykorzystania jej wpływów w celu dalszego wzmocnienia polityki wydajnego wykorzystywania energii odnawialnej w ramach właściwych organów międzynarodowych; |
| --- | --- |

90.

wzywa Komisję do kontynuowania obrony jej roli jako światowego lidera w tej dziedzinie i zobowiązań, jakie podjęła w trakcie Światowego Szczytu na temat Zrównoważonego Rozwoju w Johannesburgu w dniach od 26 sierpnia do 4 września 2002 i do wykorzystania jej wpływów w celu dalszego wzmocnienia polityki wydajnego wykorzystywania energii odnawialnej w ramach właściwych organów międzynarodowych;

| 91. | podkreśla znaczenie energii odnawialnych we współpracy na rzecz rozwoju i w ramach Partnerstwa Śródziemnomorskiego; |
| --- | --- |

91.

podkreśla znaczenie energii odnawialnych we współpracy na rzecz rozwoju i w ramach Partnerstwa Śródziemnomorskiego;

| 92. | wzywa Komisję do intensywniejszego wspierania wykorzystania technologii elektrowni słonecznych w południowym i wschodnim obszarze śródziemnomorskim; |
| --- | --- |

92.

wzywa Komisję do intensywniejszego wspierania wykorzystania technologii elektrowni słonecznych w południowym i wschodnim obszarze śródziemnomorskim;

| 93. | zwraca uwagę na olbrzymi potencjał dla współpracy z krajami Afryki Północnej i Basenu Morza Śródziemnego w zakresie pozyskiwania energii słonecznej i geotermicznej oraz energii wiatrowej mającej na celu dalszy rozwój tych obszarów oraz eksport technologii z rynku wspólnotowego i import energii elektrycznej na tenże rynek; |
| --- | --- |

93.

zwraca uwagę na olbrzymi potencjał dla współpracy z krajami Afryki Północnej i Basenu Morza Śródziemnego w zakresie pozyskiwania energii słonecznej i geotermicznej oraz energii wiatrowej mającej na celu dalszy rozwój tych obszarów oraz eksport technologii z rynku wspólnotowego i import energii elektrycznej na tenże rynek;

| 94. | wzywa UE do wspierania wykorzystywania energii odnawialnych w krajach rozwijających się celem zmniejszania ubóstwa, zapobiegania konfliktom i w interesie rozwoju zrównoważonego; |
| --- | --- |

94.

wzywa UE do wspierania wykorzystywania energii odnawialnych w krajach rozwijających się celem zmniejszania ubóstwa, zapobiegania konfliktom i w interesie rozwoju zrównoważonego;

| 95. | wzywa Komisję i Radę, by w zakresie pomocy rozwojowej, a zwłaszcza strategii zwalczania ubóstwa, za kluczową uznały kwestię wspierania trwałych dostaw energii i wezwały duże podmioty finansujące, takie jak EBI, EBOR, Bank Światowy i krajowe agencje udzielające kredytów eksportowych do priorytetowego potraktowania inwestycji w energie odnawialne w celu wspierania i ułatwienia tego typu rozwoju; |
| --- | --- |

95.

wzywa Komisję i Radę, by w zakresie pomocy rozwojowej, a zwłaszcza strategii zwalczania ubóstwa, za kluczową uznały kwestię wspierania trwałych dostaw energii i wezwały duże podmioty finansujące, takie jak EBI, EBOR, Bank Światowy i krajowe agencje udzielające kredytów eksportowych do priorytetowego potraktowania inwestycji w energie odnawialne w celu wspierania i ułatwienia tego typu rozwoju;

Instytucje europejskie pierwowzorem wykorzystywania energii odnawialnych

| 96. | wzywa instytucje UE, by dały pozytywny i widoczny przykład obywatelom europejskim, poprzez wykorzystanie energii odnawialnych w swych budynkach oraz środkach transportu; |
| --- | --- |

96.

wzywa instytucje UE, by dały pozytywny i widoczny przykład obywatelom europejskim, poprzez wykorzystanie energii odnawialnych w swych budynkach oraz środkach transportu;

| 97. | wzywa swoje Prezydium, by podjęło długofalowe zobowiązanie do stopniowego przechodzenia na wykorzystanie energii odnawialnych dla potrzeb energii elektrycznej, ogrzewania, chłodzenia i transportu w Parlamencie, oraz by połączyło swe wysiłki z rozwiązaniami zmierzającymi do efektywniejszego wykorzystania energii w Parlamencie;
  *
  - * |
| --- | --- |

97.

wzywa swoje Prezydium, by podjęło długofalowe zobowiązanie do stopniowego przechodzenia na wykorzystanie energii odnawialnych dla potrzeb energii elektrycznej, ogrzewania, chłodzenia i transportu w Parlamencie, oraz by połączyło swe wysiłki z rozwiązaniami zmierzającymi do efektywniejszego wykorzystania energii w Parlamencie;

*

- *

| 98. | zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

98.

zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.

---

(1)  Dz.U. L 283 z 27.10.2001, str. 33.

(2)  Dz.U. L 123 z 17.5.2003, str. 42.

(3)  Dz.U. C 103 E z 29.4.2004, str. 838.

(4)  Dz.U. L 1 z 4.1.2003, str. 65.

(5)  Dz.U. L 283 z 31.10.2003, str. 51. Dyrektywa zmieniona dyrektywą 2004/75/WE (Dz.U. L 157 z 30.4.2004, str. 100).

(6)  Dz.U. L 350 z 28.12.1998, str. 58 Dyrektywa zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).

P6_TA(2005)0366

Program działania UE na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Europejskiego Programu Działania na rzecz Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego: Zmniejszenie o połowę liczby ofiar wypadków drogowych w Unii Europejskiej do 2010 r.: wspólna odpowiedzialność (2004/2162(INI))

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając Białą Księgę Komisji: „Europejska polityka transportowa do 2010 r.: czas na decyzje” (COM(2001)0370) oraz swoją rezolucję z dnia 12 lutego 2003 roku w tej sprawie (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Białą Księgę Komisji: „Europejska polityka transportowa do 2010 r.: czas na decyzje” (COM(2001)0370) oraz swoją rezolucję z dnia 12 lutego 2003 roku w tej sprawie (1),

| — | uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany.: „Informacja i Technologie Komunikacyjne dla bezpiecznych i inteligentnych pojazdów” (COM(2003)0542), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany.: „Informacja i Technologie Komunikacyjne dla bezpiecznych i inteligentnych pojazdów” (COM(2003)0542),

| — | uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany Europejski Program Działania na rzecz Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego: Zmniejszenie o połowę liczby ofiar wypadków drogowych w Unii Europejskiej do 2010 r.: wspólna odpowiedzialność (COM(2003)0311) oraz niedawną publikację „Ocalić 20 000 osób na naszych drogach” z października 2004 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany Europejski Program Działania na rzecz Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego: Zmniejszenie o połowę liczby ofiar wypadków drogowych w Unii Europejskiej do 2010 r.: wspólna odpowiedzialność (COM(2003)0311) oraz niedawną publikację „Ocalić 20 000 osób na naszych drogach” z października 2004 r.,

| — | uwzględniając zalecenie Komisji 2004/345/WE z dnia 6 kwietnia 2004 r. w sprawie egzekwowania bezpieczeństwa na drodze (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Komisji 2004/345/WE z dnia 6 kwietnia 2004 r. w sprawie egzekwowania bezpieczeństwa na drodze (2),

| — | uwzględniając Deklarację z Werony w sprawie bezpieczeństwa ruchu drogowego z dnia 24 października 2003 r. jak również wnioski drugiej Konferencji z Werony, która odbyła się w dniach 25-26 października 2004 r. oraz będące ich konsekwencją przyjęte przez ministrów transportu zobowiązania dotyczące uznania bezpieczeństwa na drogach za problem priorytetowy, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Deklarację z Werony w sprawie bezpieczeństwa ruchu drogowego z dnia 24 października 2003 r. jak również wnioski drugiej Konferencji z Werony, która odbyła się w dniach 25-26 października 2004 r. oraz będące ich konsekwencją przyjęte przez ministrów transportu zobowiązania dotyczące uznania bezpieczeństwa na drogach za problem priorytetowy,

| — | mając na uwadze Europejską Kartę Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego stanowiącą załącznik do wyżej wymienionego komunikatu Komisji w sprawie Europejskiego Programu Działania na rzecz Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego, |
| --- | --- |

—

mając na uwadze Europejską Kartę Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego stanowiącą załącznik do wyżej wymienionego komunikatu Komisji w sprawie Europejskiego Programu Działania na rzecz Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego,

| — | uwzględniając art. 45 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 45 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki (A6-0225/2005), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki (A6-0225/2005),

| A. | przyjmując z zadowoleniem planowany cel zmniejszenia o połowę liczby ofiar wypadków drogowych w UE do 2010 r., a także trwający średniookresowy przegląd Europejskiego Programu Działania na rzecz Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego dokonywany przez Komisję, |
| --- | --- |

A.

przyjmując z zadowoleniem planowany cel zmniejszenia o połowę liczby ofiar wypadków drogowych w UE do 2010 r., a także trwający średniookresowy przegląd Europejskiego Programu Działania na rzecz Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego dokonywany przez Komisję,

| B. | mając na uwadze ogrom prac wykonanych przez Forum internetowe Bezpieczeństwo z udziałem imponującej liczby zainteresowanych stron, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze ogrom prac wykonanych przez Forum internetowe Bezpieczeństwo z udziałem imponującej liczby zainteresowanych stron,

| C. | mając na uwadze, że egzekwowanie przepisów odnośnie prędkości, alkoholu oraz pasów bezpieczeństwa powinno być oparte na wymianie najlepszych praktyk, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że egzekwowanie przepisów odnośnie prędkości, alkoholu oraz pasów bezpieczeństwa powinno być oparte na wymianie najlepszych praktyk,

| D. | mając na uwadze, że powszechnie uznanym faktem jest to, iż przekraczanie ograniczeń prędkości lub prowadzenie pojazdu z prędkością niedostosowaną do warunków drogowych, prowadzenie pojazdu pod wpływem alkoholu, narkotyków lub niektórych leków, a także niezapinanie pasów bezpieczeństwa to narażanie bezpieczeństwa drogowego, czego dowodem są ofiary śmiertelne, ranni i poszkodowani w wypadkach spowodowanych przez te czynniki; mając na uwadze, że mimo wielu wysiłków jakie zostały już podjęte, wysoka śmiertelność na drodze wskazuje, że należy uczynić znacznie więcej, aby można było osiągnąć cel określony na rok 2010, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że powszechnie uznanym faktem jest to, iż przekraczanie ograniczeń prędkości lub prowadzenie pojazdu z prędkością niedostosowaną do warunków drogowych, prowadzenie pojazdu pod wpływem alkoholu, narkotyków lub niektórych leków, a także niezapinanie pasów bezpieczeństwa to narażanie bezpieczeństwa drogowego, czego dowodem są ofiary śmiertelne, ranni i poszkodowani w wypadkach spowodowanych przez te czynniki; mając na uwadze, że mimo wielu wysiłków jakie zostały już podjęte, wysoka śmiertelność na drodze wskazuje, że należy uczynić znacznie więcej, aby można było osiągnąć cel określony na rok 2010,

| E. | mając na uwadze, że w zakresie, w jakim dotyczy to bezpieczeństwa drogowego, UE ma szczególne zobowiązania jasno określone w Traktatach i posiada kompetencje do działania w sferach gdzie działanie UE może przynieść wartość dodaną oprócz działań Państw Członkowskich, a także w innych istotnych kwestiach, takich jak prawa jazdy i korzystanie z pasów bezpieczeństwa; dodatkowo mając na uwadze, że zakres działań UE poszerzył się i tym samym obejmuje ponad 80 milionów obywateli więcej, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że w zakresie, w jakim dotyczy to bezpieczeństwa drogowego, UE ma szczególne zobowiązania jasno określone w Traktatach i posiada kompetencje do działania w sferach gdzie działanie UE może przynieść wartość dodaną oprócz działań Państw Członkowskich, a także w innych istotnych kwestiach, takich jak prawa jazdy i korzystanie z pasów bezpieczeństwa; dodatkowo mając na uwadze, że zakres działań UE poszerzył się i tym samym obejmuje ponad 80 milionów obywateli więcej,

| F. | mając na uwadze, że wymiana najlepszych praktyk odgrywa szczególnie ważną rolę w zapobieganiu wypadkom drogowym, z których 65 % ma miejsce w miastach, 30 % poza miastami, a nie więcej niż 5 % na autostradach, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że wymiana najlepszych praktyk odgrywa szczególnie ważną rolę w zapobieganiu wypadkom drogowym, z których 65 % ma miejsce w miastach, 30 % poza miastami, a nie więcej niż 5 % na autostradach,

| G. | mając na uwadze fakt, że każdego roku ponad 40 000 osób ginie w wypadkach drogowych w UE oraz związane z tym bezpośrednie i pośrednie koszty szacowane na 180 mld EUR lub 2 % unijnego PNB, a także niemożliwy do zaakceptowania rozmiar cierpienia ludzkiego, |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze fakt, że każdego roku ponad 40 000 osób ginie w wypadkach drogowych w UE oraz związane z tym bezpośrednie i pośrednie koszty szacowane na 180 mld EUR lub 2 % unijnego PNB, a także niemożliwy do zaakceptowania rozmiar cierpienia ludzkiego,

| H. | odnotowując z zadowoleniem, że obecnie pojazdy są cztery razy bezpieczniejsze niż w 1970 r., co znacznie przyczyniło się do zredukowania o 50 % liczby ofiar śmiertelnych w UE 15 Państw Członkowskich od 1970 r., czyli w okresie, w którym ruch drogowy uległ potrojeniu, |
| --- | --- |

H.

odnotowując z zadowoleniem, że obecnie pojazdy są cztery razy bezpieczniejsze niż w 1970 r., co znacznie przyczyniło się do zredukowania o 50 % liczby ofiar śmiertelnych w UE 15 Państw Członkowskich od 1970 r., czyli w okresie, w którym ruch drogowy uległ potrojeniu,

| I. | wyrażając zaniepokojenie niskim poziomem bezpieczeństwa drogowego w Państwach Członkowskich, szczególnie w wielu z 10 nowych Państw Członkowskich; zwracając uwagę, że gdyby wszystkie Państwa Członkowskie osiągnęły te same wyniki, co Wielka Brytania i Szwecja, liczba ofiar śmiertelnych spadłaby o 17 000 rocznie w Unii Europejskiej 25 Państw Członkowskich, stanowiąc redukcję o 39 % i ogromny krok naprzód, jednak jeszcze niewystarczający do osiągnięcia celu redukcji o 50 %, |
| --- | --- |

I.

wyrażając zaniepokojenie niskim poziomem bezpieczeństwa drogowego w Państwach Członkowskich, szczególnie w wielu z 10 nowych Państw Członkowskich; zwracając uwagę, że gdyby wszystkie Państwa Członkowskie osiągnęły te same wyniki, co Wielka Brytania i Szwecja, liczba ofiar śmiertelnych spadłaby o 17 000 rocznie w Unii Europejskiej 25 Państw Członkowskich, stanowiąc redukcję o 39 % i ogromny krok naprzód, jednak jeszcze niewystarczający do osiągnięcia celu redukcji o 50 %,

| 1. | podkreśla wspólną odpowiedzialność wszystkich zainteresowanych stron, mianowicie UE, Państw Członkowskich, władz regionalnych i lokalnych, przemysłu, organizacji i poszczególnych osób do podjęcia konkretnych i spójnych działań w celu poprawy bezpieczeństwa na drogach i zmniejszenia o połowę liczby ofiar wypadków drogowych do 2010 r. i osiągnięcie tym samym wspólnego celu; podkreśla, że mając na uwadze skalę wyzwania, zastosowanie zasady pomocniczości nie powinno w żadnym wypadku usprawiedliwiać podejmowania bardziej ograniczonych działań niż jest to możliwe, ale też podkreśla istotną odpowiedzialność, jaką ponosi Europa w tworzeniu niezbędnych ram politycznych; |
| --- | --- |

1.

podkreśla wspólną odpowiedzialność wszystkich zainteresowanych stron, mianowicie UE, Państw Członkowskich, władz regionalnych i lokalnych, przemysłu, organizacji i poszczególnych osób do podjęcia konkretnych i spójnych działań w celu poprawy bezpieczeństwa na drogach i zmniejszenia o połowę liczby ofiar wypadków drogowych do 2010 r. i osiągnięcie tym samym wspólnego celu; podkreśla, że mając na uwadze skalę wyzwania, zastosowanie zasady pomocniczości nie powinno w żadnym wypadku usprawiedliwiać podejmowania bardziej ograniczonych działań niż jest to możliwe, ale też podkreśla istotną odpowiedzialność, jaką ponosi Europa w tworzeniu niezbędnych ram politycznych;

| 2. | z zadowoleniem przyjmuje planowany przez Komisję Europejską średniookresowy przegląd dokonanego przez Państwa Członkowskie postępu we wdrażaniu Programu Działania na rzecz Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego; |
| --- | --- |

2.

z zadowoleniem przyjmuje planowany przez Komisję Europejską średniookresowy przegląd dokonanego przez Państwa Członkowskie postępu we wdrażaniu Programu Działania na rzecz Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego;

| 3. | ponagla Komisję, by w swoim średniookresowym przeglądzie Programu Działania na rzecz Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego zaproponowała stworzenie wszechstronnych i stałych ram UE ds. Bezpieczeństwa na Drodze, w których wyszczególnione byłyby wszystkie istotne obszary bezpieczeństwa na drodze, cele do osiągnięcia oraz uzupełniające działania, i które to ramy zawierałyby ocenę postępów działań w stosunku do wyznaczonych celów, przeznaczonych do corocznego publikowania; |
| --- | --- |

3.

ponagla Komisję, by w swoim średniookresowym przeglądzie Programu Działania na rzecz Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego zaproponowała stworzenie wszechstronnych i stałych ram UE ds. Bezpieczeństwa na Drodze, w których wyszczególnione byłyby wszystkie istotne obszary bezpieczeństwa na drodze, cele do osiągnięcia oraz uzupełniające działania, i które to ramy zawierałyby ocenę postępów działań w stosunku do wyznaczonych celów, przeznaczonych do corocznego publikowania;

| 4. | wyraża ubolewanie, że wyżej wymieniony komunikat Komisji w sprawie Europejskiego Programu Działania na rzecz Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego nie zawierał oceny drugiego Programu Działań na rzecz Bezpieczeństwo Ruchu Drogowego (1997-2001), ponieważ ocena taka jest konieczna do uniknięcia powielania błędów; ponadto ubolewa, że w komunikacie tym nie poświęcono uwagi szczególnemu problemowi bezpieczeństwa drogowego w obszarach miejskich; |
| --- | --- |

4.

wyraża ubolewanie, że wyżej wymieniony komunikat Komisji w sprawie Europejskiego Programu Działania na rzecz Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego nie zawierał oceny drugiego Programu Działań na rzecz Bezpieczeństwo Ruchu Drogowego (1997-2001), ponieważ ocena taka jest konieczna do uniknięcia powielania błędów; ponadto ubolewa, że w komunikacie tym nie poświęcono uwagi szczególnemu problemowi bezpieczeństwa drogowego w obszarach miejskich;

| 5. | wzywa Komisję, aby opracowała długoterminowy plan bezpieczeństwa drogowego, wykraczający poza rok 2010, celem uniknięcia wszystkich ofiar śmiertelnych wypadków drogowych („wizja zero”); |
| --- | --- |

5.

wzywa Komisję, aby opracowała długoterminowy plan bezpieczeństwa drogowego, wykraczający poza rok 2010, celem uniknięcia wszystkich ofiar śmiertelnych wypadków drogowych („wizja zero”);

| 6. | uważa, że Komisja powinna wspierać korzystanie z publicznych środków transportu oraz ekologiczne wykorzystanie infrastruktur drogowych przez niezmotoryzowanych w celu polepszenia bezpieczeństwa drogowego; uważa, ze w tym celu niezbędne są jasno określone, polityczne ramy wsparcia; |
| --- | --- |

6.

uważa, że Komisja powinna wspierać korzystanie z publicznych środków transportu oraz ekologiczne wykorzystanie infrastruktur drogowych przez niezmotoryzowanych w celu polepszenia bezpieczeństwa drogowego; uważa, ze w tym celu niezbędne są jasno określone, polityczne ramy wsparcia;

| 7. | uważa, że wymiana najlepszych praktyk i koordynacja wspólnych działań wymaga o wiele większej koordynacji polityk, jak również rozpowszechniania niepodważalnych danych wywierających presję na tych którzy do tej pory mieli słabe wyniki, jak również bardziej zorganizowanego podejścia niż dotychczas; jest zdania, że istotne zadania, które wymagają wspólnego podejścia stanowią przykładowo :






  — | zbieranie, analizowanie i publikowanie podstawowych i szczegółowych danych oraz wskaźników dotyczących bezpieczeństwa, |
| --- | --- | --- |

7.

uważa, że wymiana najlepszych praktyk i koordynacja wspólnych działań wymaga o wiele większej koordynacji polityk, jak również rozpowszechniania niepodważalnych danych wywierających presję na tych którzy do tej pory mieli słabe wyniki, jak również bardziej zorganizowanego podejścia niż dotychczas; jest zdania, że istotne zadania, które wymagają wspólnego podejścia stanowią przykładowo :

—

zbieranie, analizowanie i publikowanie podstawowych i szczegółowych danych oraz wskaźników dotyczących bezpieczeństwa,

| — | harmonizacja statystyk dotyczących wypadków drogowych (a następnie ich włączenia do istniejącej europejskiej bazy danych wypadków drogowych), |
| --- | --- |

—

harmonizacja statystyk dotyczących wypadków drogowych (a następnie ich włączenia do istniejącej europejskiej bazy danych wypadków drogowych),

| — | podejmowanie na terytorium całej Wspólnoty kampanii dotyczących bezpieczeństwa drogowego, |
| --- | --- |

—

podejmowanie na terytorium całej Wspólnoty kampanii dotyczących bezpieczeństwa drogowego,

| — | wspieranie programów badawczych oraz ewentualne wdrażanie nowych technologii w ścisłej współpracy z branżami przemysłu i innymi zainteresowanymi stronami, |
| --- | --- |

—

wspieranie programów badawczych oraz ewentualne wdrażanie nowych technologii w ścisłej współpracy z branżami przemysłu i innymi zainteresowanymi stronami,

| — | zwiększenie transgranicznej wymiany informacji oraz kontroli dotyczącej egzekwowania przepisów wspólnotowych przykładowo dotyczących czasu jazdy i wypoczynku w transporcie drogowym, a także stworzenie bodźców służących bardziej jednolitej interpretacji i stosowaniu tychże przepisów prawnych; |
| --- | --- |

—

zwiększenie transgranicznej wymiany informacji oraz kontroli dotyczącej egzekwowania przepisów wspólnotowych przykładowo dotyczących czasu jazdy i wypoczynku w transporcie drogowym, a także stworzenie bodźców służących bardziej jednolitej interpretacji i stosowaniu tychże przepisów prawnych;

| 8. | zwraca się do Komisji o przedłożenie w ciągu dwóch lat Parlamentowi Europejskiemu sprawozdania dotyczącego najbardziej odpowiedniej formy instytucjonalnej w odniesieniu do niezależności i ekspertyz przy ocenie i wspieraniu postępu w działaniach służących zwiększaniu bezpieczeństwa drogowego; |
| --- | --- |

8.

zwraca się do Komisji o przedłożenie w ciągu dwóch lat Parlamentowi Europejskiemu sprawozdania dotyczącego najbardziej odpowiedniej formy instytucjonalnej w odniesieniu do niezależności i ekspertyz przy ocenie i wspieraniu postępu w działaniach służących zwiększaniu bezpieczeństwa drogowego;

| 9. | wzywa Prezydencję UE, by stała się gospodarzem trzeciej Konferencji w Weronie w 2005 r., oraz by zainicjowała proces weroński, włączając go do proponowanych ram UE ds. bezpieczeństwa drogowego; liczy, że, na podobieństwo procesu lizbońskiego i cardiffskiego, proces weroński pomoże stworzyć konieczne polityczne przywództwo, poprzez zachęcanie polityków najwyższej rangi odpowiedzialnych za procesy decyzyjne, by podjęli solenne zobowiązanie zmniejszenia liczby wypadków drogowych; ponadto uważa, że wskaźniki wyników oraz niezależne oceny dokonywane przez Państwa Członkowskie mogą być skuteczne, jeśli wykorzystane będą wedle zasady „name, shame and fame”, wywołując tym samym polityczny nacisk w celu osiągnięcia wyznaczonych poziomów bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

9.

wzywa Prezydencję UE, by stała się gospodarzem trzeciej Konferencji w Weronie w 2005 r., oraz by zainicjowała proces weroński, włączając go do proponowanych ram UE ds. bezpieczeństwa drogowego; liczy, że, na podobieństwo procesu lizbońskiego i cardiffskiego, proces weroński pomoże stworzyć konieczne polityczne przywództwo, poprzez zachęcanie polityków najwyższej rangi odpowiedzialnych za procesy decyzyjne, by podjęli solenne zobowiązanie zmniejszenia liczby wypadków drogowych; ponadto uważa, że wskaźniki wyników oraz niezależne oceny dokonywane przez Państwa Członkowskie mogą być skuteczne, jeśli wykorzystane będą wedle zasady „name, shame and fame”, wywołując tym samym polityczny nacisk w celu osiągnięcia wyznaczonych poziomów bezpieczeństwa;

| 10. | zwraca uwagę, że wysoki stopień zaangażowania w zwiększenie bezpieczeństwa drogowego może — jak pokazał to ostatnio przykład Francji, gdzie kampania rozpoczęta w 2002 r. przyczyniła się do obniżenia liczby ofiar śmiertelnych o 30 % w ciągu dwóch lat — przynieść znaczące wyniki w krótkim czasie; wzywa do większego zaangażowania politycznego w zakresie bezpieczeństwa na drogach w całej UE; |
| --- | --- |

10.

zwraca uwagę, że wysoki stopień zaangażowania w zwiększenie bezpieczeństwa drogowego może — jak pokazał to ostatnio przykład Francji, gdzie kampania rozpoczęta w 2002 r. przyczyniła się do obniżenia liczby ofiar śmiertelnych o 30 % w ciągu dwóch lat — przynieść znaczące wyniki w krótkim czasie; wzywa do większego zaangażowania politycznego w zakresie bezpieczeństwa na drogach w całej UE;

| 11. | z zadowoleniem przyjmuje powstanie Europejskiej Karty Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego, która wyraźnie wskazuje, że bezpieczeństwo na drodze stanowi wspólną odpowiedzialność, oraz która dla zainteresowanych grup stanowi możliwość podjęcia zobowiązań w tej dziedzinie; wyraża jednakże obawę, że Karta nie wzbudziła takiego zainteresowania publicznego jak pierwotnie oczekiwano; proponuje promowanie Karty poprzez wspólną inicjatywę na szczeblu europejskim i poszczególnych krajów wraz z popularyzacją odnośnych planów; wzywa do przeznaczenia odpowiednich zasobów finansowych również przez instytucje wspólnotowe i do rozwijania wzmocnionej strategii komunikacyjnej, tak by upowszechniono najlepszą praktykę w każdej dziedzinie; wzywa do dorocznego przyznawania nagród dla osiągających najlepsze wyniki na imprezach mających duży rezonans publiczny; wzywa Komisję do przeanalizowania możliwości dotarcia do poszczególnych obywateli poprzez środki dotyczące bezpieczeństwa drogowego osób; |
| --- | --- |

11.

z zadowoleniem przyjmuje powstanie Europejskiej Karty Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego, która wyraźnie wskazuje, że bezpieczeństwo na drodze stanowi wspólną odpowiedzialność, oraz która dla zainteresowanych grup stanowi możliwość podjęcia zobowiązań w tej dziedzinie; wyraża jednakże obawę, że Karta nie wzbudziła takiego zainteresowania publicznego jak pierwotnie oczekiwano; proponuje promowanie Karty poprzez wspólną inicjatywę na szczeblu europejskim i poszczególnych krajów wraz z popularyzacją odnośnych planów; wzywa do przeznaczenia odpowiednich zasobów finansowych również przez instytucje wspólnotowe i do rozwijania wzmocnionej strategii komunikacyjnej, tak by upowszechniono najlepszą praktykę w każdej dziedzinie; wzywa do dorocznego przyznawania nagród dla osiągających najlepsze wyniki na imprezach mających duży rezonans publiczny; wzywa Komisję do przeanalizowania możliwości dotarcia do poszczególnych obywateli poprzez środki dotyczące bezpieczeństwa drogowego osób;

| 12. | podkreśla, że ważne jest aktywne uczestnictwo klientów przedsiębiorstw świadczących usługi transportowe w pracach mających na celu poprawę bezpieczeństwa ruchu drogowego, i zwraca się do Komisji o poczynienie wszelkich możliwych kroków, aby klienci przedsiębiorstw świadczących usługi transportowe wymagali od przewoźników przestrzegania wymogów bezpieczeństwa ruchu drogowego; zwraca się do odpowiednich organów — europejskich, krajowych, regionalnych i lokalnych, aby wymagały od przedsiębiorstw, które świadczą im usługi transportowe, planu działania w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego; zwraca się do Komisji o poczynienie wszelkich możliwych kroków, aby zagwarantować, że Europejska Karta Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego będzie mogła być wykorzystana do wystawiania przedsiębiorstwom transportowym zaświadczenia o spełnieniu wymogów w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego; |
| --- | --- |

12.

podkreśla, że ważne jest aktywne uczestnictwo klientów przedsiębiorstw świadczących usługi transportowe w pracach mających na celu poprawę bezpieczeństwa ruchu drogowego, i zwraca się do Komisji o poczynienie wszelkich możliwych kroków, aby klienci przedsiębiorstw świadczących usługi transportowe wymagali od przewoźników przestrzegania wymogów bezpieczeństwa ruchu drogowego; zwraca się do odpowiednich organów — europejskich, krajowych, regionalnych i lokalnych, aby wymagały od przedsiębiorstw, które świadczą im usługi transportowe, planu działania w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego; zwraca się do Komisji o poczynienie wszelkich możliwych kroków, aby zagwarantować, że Europejska Karta Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego będzie mogła być wykorzystana do wystawiania przedsiębiorstwom transportowym zaświadczenia o spełnieniu wymogów w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego;

| 13. | wyraża przekonanie, że wyłącznie podejście oparte na zintegrowanym systemie obejmującym wszystkie dziedziny bezpieczeństwa na drodze, mianowicie wszystkich użytkowników dróg a zwłaszcza kierowców (warunki fizyczne, wyszkolenie, zachowanie), pojazdy (ich wyposażenie, przepisy dotyczące bezpieczeństwa, utrzymanie) oraz infrastrukturę (warunki i utrzymanie dróg, intensywność użytkowania dróg, budowa dróg, oznaczenia) — większe wspieranie korzystania z transportu publicznego — a także skuteczne ustawodawstwo w Państwach Członkowskich, może prowadzić do osiągnięcia istotnych i długotrwałych wyników; |
| --- | --- |

13.

wyraża przekonanie, że wyłącznie podejście oparte na zintegrowanym systemie obejmującym wszystkie dziedziny bezpieczeństwa na drodze, mianowicie wszystkich użytkowników dróg a zwłaszcza kierowców (warunki fizyczne, wyszkolenie, zachowanie), pojazdy (ich wyposażenie, przepisy dotyczące bezpieczeństwa, utrzymanie) oraz infrastrukturę (warunki i utrzymanie dróg, intensywność użytkowania dróg, budowa dróg, oznaczenia) — większe wspieranie korzystania z transportu publicznego — a także skuteczne ustawodawstwo w Państwach Członkowskich, może prowadzić do osiągnięcia istotnych i długotrwałych wyników;

| 14. | wzywa Komisję, Państwa Członkowskie i ich władze regionalne, aby skoncentrowały działania edukacyjne, ustawodawstwo i kontrolę bezpieczeństwa drogowego na grupach podwyższonego ryzyka; |
| --- | --- |

14.

wzywa Komisję, Państwa Członkowskie i ich władze regionalne, aby skoncentrowały działania edukacyjne, ustawodawstwo i kontrolę bezpieczeństwa drogowego na grupach podwyższonego ryzyka;

| 15. | jest zdania, że solidne i gruntowne szkolenie zarówno dla kierowców, instruktorów, jak i osób zajmujących się stosowaniem prawa w tym zakresie ma zasadnicze znaczenie; wzywa Komisję do wspierania szkoleń zaczynając już w szkołach podstawowych w celu zmniejszenia odsetek ofiar śmiertelnych wśród ludzi młodych, a także zapewnienia ciągłej edukacji kierowców w odniesieniu do potrzeb szczególnych grup populacji, takich jak ludzie starsi, osoby niepełnosprawne lub imigranci; popiera wspólnotowe kampanie, które skierowane są w szczególności do najczęstszych sprawców wykroczeń, i które podkreślają najbardziej poważne przyczyny śmiertelnych wypadków takie jak : nadmierna szybkość, jazda w stanie nietrzeźwym lub niezapinanie pasów drogowych; wzywa szybkiego wprowadzenia europejskiego prawa jazdy, co najmniej w celu umożliwienia przeprowadzania co jakiś czas kontroli fizycznych i psychicznych predyspozycji kierowców i ich umiejętności prowadzenia pojazdu; |
| --- | --- |

15.

jest zdania, że solidne i gruntowne szkolenie zarówno dla kierowców, instruktorów, jak i osób zajmujących się stosowaniem prawa w tym zakresie ma zasadnicze znaczenie; wzywa Komisję do wspierania szkoleń zaczynając już w szkołach podstawowych w celu zmniejszenia odsetek ofiar śmiertelnych wśród ludzi młodych, a także zapewnienia ciągłej edukacji kierowców w odniesieniu do potrzeb szczególnych grup populacji, takich jak ludzie starsi, osoby niepełnosprawne lub imigranci; popiera wspólnotowe kampanie, które skierowane są w szczególności do najczęstszych sprawców wykroczeń, i które podkreślają najbardziej poważne przyczyny śmiertelnych wypadków takie jak : nadmierna szybkość, jazda w stanie nietrzeźwym lub niezapinanie pasów drogowych; wzywa szybkiego wprowadzenia europejskiego prawa jazdy, co najmniej w celu umożliwienia przeprowadzania co jakiś czas kontroli fizycznych i psychicznych predyspozycji kierowców i ich umiejętności prowadzenia pojazdu;

| 16. | zdecydowanie popiera zamiar Komisji zbadania wpływu na bezpieczeństwo drogowe coraz częstszego stosowania w transporcie towarów małych pojazdów z punktu widzenia szkolenia, godzin spędzonych za kierownicą i czasu wypoczynku oraz ograniczeń szybkości; wzywa Komisję do przedłożenia Parlamentowi Europejskiemu wyników tych badań w możliwie najkrótszym terminie wraz z projektem legislacyjnym; |
| --- | --- |

16.

zdecydowanie popiera zamiar Komisji zbadania wpływu na bezpieczeństwo drogowe coraz częstszego stosowania w transporcie towarów małych pojazdów z punktu widzenia szkolenia, godzin spędzonych za kierownicą i czasu wypoczynku oraz ograniczeń szybkości; wzywa Komisję do przedłożenia Parlamentowi Europejskiemu wyników tych badań w możliwie najkrótszym terminie wraz z projektem legislacyjnym;

| 17. | przypomina, że wiele ofiar śmiertelnych to skutki zmęczenia kierowców, zgodnie z wynikami brytyjskiego opracowania naukowego (3), które pokazało, iż zaśnięcie za kierownicą jest powodem około 20 % wypadków na długich trasach na drogach szybkiego ruchu i autostradach; wzywa Komisję do opublikowania statystyk na temat ogólnej sytuacji w Europie i do wspierania kroków przeciwdziałających temu problemowi; |
| --- | --- |

17.

przypomina, że wiele ofiar śmiertelnych to skutki zmęczenia kierowców, zgodnie z wynikami brytyjskiego opracowania naukowego (3), które pokazało, iż zaśnięcie za kierownicą jest powodem około 20 % wypadków na długich trasach na drogach szybkiego ruchu i autostradach; wzywa Komisję do opublikowania statystyk na temat ogólnej sytuacji w Europie i do wspierania kroków przeciwdziałających temu problemowi;

| 18. | wzywa Komisję, Państwa Członkowskie i ich władze regionalne, aby zwróciły większą uwagę na bezpieczeństwo szczególnie narażonych użytkowników dróg, takich jak piesi czy rowerzyści; |
| --- | --- |

18.

wzywa Komisję, Państwa Członkowskie i ich władze regionalne, aby zwróciły większą uwagę na bezpieczeństwo szczególnie narażonych użytkowników dróg, takich jak piesi czy rowerzyści;

| 19. | wyraża obawę dotyczącą bezpieczeństwa szczególnie narażonych użytkowników dróg, łącznie z osobami młodymi, wśród których odsetek ofiar śmiertelnych jest szczególnie wysoki; zauważa, że ryzyko śmierci na motocyklu lub mopedzie jest 17 razy wyższe niż w samochodzie oraz że poruszanie się pieszo lub na rowerze jest do dziewięciu razy bardziej ryzykowne; podkreśla, że należy w znacznym stopniu podnieść poziom bezpieczeństwa nie tylko pasażerów samochodów, ale również bardziej narażonych użytkowników dróg, takich jak piesi, rowerzyści i motocykliści; podkreśla konieczność skoncentrowania się na działaniach edukacyjnych w zakresie bezpieczeństwa drogowego, przepisów prawnych i działań kontrolnych dotyczących grup podwyższonego ryzyka poprzez bardziej holistyczne podejście; wzywa Komisję do przedstawienia projektu skutecznych działań w celu zapewnienia, że wszyscy szczególnie narażeni użytkownicy dróg będą objęci maksymalną ochroną — takich jak np. migające światła ostrzegawcze dla bezpieczeństwa pojazdów jednośladowych; uważa, że wszyscy użytkownicy dróg powinni zostać uświadomieni co do ryzyka oraz sposobów jego zmniejszania; z zadowoleniem przyjmuje finansowany przez UE „Nowy program oceny fotelików dla dzieci” (NPACS), który ustanawia zharmonizowane protokoły badania i oceny; wzywa Komisję Europejską do zbadania czy bezpieczeństwo dzieci powinno być traktowane bardziej priorytetowo we wspólnotowej polityce bezpieczeństwa drogowego, i czy należy zwracać szczególną uwagę na bezpieczeństwo pieszych w testach zderzeniowych EuroNCAP oraz w ramach drugiej fazy dyrektywy 2003/102/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. odnoszącej się do ochrony pieszych i innych niechronionych użytkowników dróg przed i w razie zderzenia z pojazdem silnikowym i zmieniającej dyrektywę Rady 70/156/EWG (4); |
| --- | --- |

19.

wyraża obawę dotyczącą bezpieczeństwa szczególnie narażonych użytkowników dróg, łącznie z osobami młodymi, wśród których odsetek ofiar śmiertelnych jest szczególnie wysoki; zauważa, że ryzyko śmierci na motocyklu lub mopedzie jest 17 razy wyższe niż w samochodzie oraz że poruszanie się pieszo lub na rowerze jest do dziewięciu razy bardziej ryzykowne; podkreśla, że należy w znacznym stopniu podnieść poziom bezpieczeństwa nie tylko pasażerów samochodów, ale również bardziej narażonych użytkowników dróg, takich jak piesi, rowerzyści i motocykliści; podkreśla konieczność skoncentrowania się na działaniach edukacyjnych w zakresie bezpieczeństwa drogowego, przepisów prawnych i działań kontrolnych dotyczących grup podwyższonego ryzyka poprzez bardziej holistyczne podejście; wzywa Komisję do przedstawienia projektu skutecznych działań w celu zapewnienia, że wszyscy szczególnie narażeni użytkownicy dróg będą objęci maksymalną ochroną — takich jak np. migające światła ostrzegawcze dla bezpieczeństwa pojazdów jednośladowych; uważa, że wszyscy użytkownicy dróg powinni zostać uświadomieni co do ryzyka oraz sposobów jego zmniejszania; z zadowoleniem przyjmuje finansowany przez UE „Nowy program oceny fotelików dla dzieci” (NPACS), który ustanawia zharmonizowane protokoły badania i oceny; wzywa Komisję Europejską do zbadania czy bezpieczeństwo dzieci powinno być traktowane bardziej priorytetowo we wspólnotowej polityce bezpieczeństwa drogowego, i czy należy zwracać szczególną uwagę na bezpieczeństwo pieszych w testach zderzeniowych EuroNCAP oraz w ramach drugiej fazy dyrektywy 2003/102/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. odnoszącej się do ochrony pieszych i innych niechronionych użytkowników dróg przed i w razie zderzenia z pojazdem silnikowym i zmieniającej dyrektywę Rady 70/156/EWG (4);

| 20. | uważa, że właściwe, stałe egzekwowanie prawa jest bardzo ważne dla poprawy bezpieczeństwa drogowego; |
| --- | --- |

20.

uważa, że właściwe, stałe egzekwowanie prawa jest bardzo ważne dla poprawy bezpieczeństwa drogowego;

| 21. | zwraca uwagę, że egzekwowanie przestrzegania istniejących przepisów ruchu drogowego zasadniczo poprawiłoby zwiększenie bezpieczeństwa drogowego, ponieważ większość wypadków wynika z nieprzestrzegania przepisów drogowych; szczególnie podkreśla wagę stosowania się do ograniczeń prędkości i maksymalnej dopuszczalnej zawartości alkoholu we krwi oraz zawartości leków i substancji psychotropowych, a także do przepisów dotyczących korzystania z pasów bezpieczeństwa oraz kasków traktując je jednakże jako zagadnienia leżące przede wszystkim w zakresie kompetencji Państw Członkowskich, ale wymagające koordynacji i rozpowszechniania najlepszych praktyk; ze szczególnym zadowoleniem przyjmuje zalecenie Komisji z dnia 17 stycznia 2001 r. w sprawie maksymalnej zawartości alkoholu we krwi w wysokości 0,5 mg/ml dla kierowców pojazdów silnikowych (5) i nalega, aby wszystkie Państwa Członkowskie przyjęły to maksymalne ograniczenie; wzywa Państwa Członkowskie do szybkiego wdrożenia zalecenia Komisji z dnia 6 kwietnia 2004 r. w sprawie egzekwowania przepisów w dziedzinie bezpieczeństwa drogowego (6); wzywa Komisję do monitorowania wdrażania tego zalecenia i, jeżeli będzie to konieczne, do udzielenia wsparcia Państwom Członkowskim mającym trudności z jego wdrożeniem; wzywa Komisję do przedłożenia w średniookresowym przeglądzie Programu Działań sprawozdania dotyczącego stopnia wdrażania; |
| --- | --- |

21.

zwraca uwagę, że egzekwowanie przestrzegania istniejących przepisów ruchu drogowego zasadniczo poprawiłoby zwiększenie bezpieczeństwa drogowego, ponieważ większość wypadków wynika z nieprzestrzegania przepisów drogowych; szczególnie podkreśla wagę stosowania się do ograniczeń prędkości i maksymalnej dopuszczalnej zawartości alkoholu we krwi oraz zawartości leków i substancji psychotropowych, a także do przepisów dotyczących korzystania z pasów bezpieczeństwa oraz kasków traktując je jednakże jako zagadnienia leżące przede wszystkim w zakresie kompetencji Państw Członkowskich, ale wymagające koordynacji i rozpowszechniania najlepszych praktyk; ze szczególnym zadowoleniem przyjmuje zalecenie Komisji z dnia 17 stycznia 2001 r. w sprawie maksymalnej zawartości alkoholu we krwi w wysokości 0,5 mg/ml dla kierowców pojazdów silnikowych (5) i nalega, aby wszystkie Państwa Członkowskie przyjęły to maksymalne ograniczenie; wzywa Państwa Członkowskie do szybkiego wdrożenia zalecenia Komisji z dnia 6 kwietnia 2004 r. w sprawie egzekwowania przepisów w dziedzinie bezpieczeństwa drogowego (6); wzywa Komisję do monitorowania wdrażania tego zalecenia i, jeżeli będzie to konieczne, do udzielenia wsparcia Państwom Członkowskim mającym trudności z jego wdrożeniem; wzywa Komisję do przedłożenia w średniookresowym przeglądzie Programu Działań sprawozdania dotyczącego stopnia wdrażania;

| 22. | jest świadomy, że transgraniczne egzekwowanie przestrzegania przepisów dotyczących ruchu drogowego pozostaje bardzo niezadowalające z powodu braku jednolitego systemu, za pomocą którego władze jednego Państwa Członkowskiego mogłyby ścigać sprawców wykroczeń z innych Państw Członkowskich (7); nalega, aby Komisja przedstawiła projekt funkcjonującej na szczeblu wspólnotowym kampanii zapewniającej przestrzeganie przepisów dotyczących ruchu drogowego przez kierowców, obojętnie w jakim kraju się poruszają; wzywa Komisję do opracowania propozycji funkcjonującego podejścia wspólnotowego umożliwiającego Państwom Członkowskim karanie przewinień i nakładanie kar; zwraca uwagę, że jeżeli chodzi o kary finansowe, przygotowane zostały podstawy ewentualnych przepisów (8) oraz konieczne ramy dla systemu wymiany informacji (9); |
| --- | --- |

22.

jest świadomy, że transgraniczne egzekwowanie przestrzegania przepisów dotyczących ruchu drogowego pozostaje bardzo niezadowalające z powodu braku jednolitego systemu, za pomocą którego władze jednego Państwa Członkowskiego mogłyby ścigać sprawców wykroczeń z innych Państw Członkowskich (7); nalega, aby Komisja przedstawiła projekt funkcjonującej na szczeblu wspólnotowym kampanii zapewniającej przestrzeganie przepisów dotyczących ruchu drogowego przez kierowców, obojętnie w jakim kraju się poruszają; wzywa Komisję do opracowania propozycji funkcjonującego podejścia wspólnotowego umożliwiającego Państwom Członkowskim karanie przewinień i nakładanie kar; zwraca uwagę, że jeżeli chodzi o kary finansowe, przygotowane zostały podstawy ewentualnych przepisów (8) oraz konieczne ramy dla systemu wymiany informacji (9);

| 23. | z zadowoleniem przyjmuje wprowadzenie obowiązkowych zharmonizowanych piktogramów na opakowaniach leków, na podstawie europejskiej klasyfikacji leków, zgodnie z ich działaniem; |
| --- | --- |

23.

z zadowoleniem przyjmuje wprowadzenie obowiązkowych zharmonizowanych piktogramów na opakowaniach leków, na podstawie europejskiej klasyfikacji leków, zgodnie z ich działaniem;

| 24. | zwraca uwagę na niebezpieczeństwo martwych punktów; wzywa do podjęcia szybkich, efektywnych kosztowo działań zmierzających do wyposażenia ciężarówek w lusterka w celu wyeliminowania martwych punktów; wzywa Komisję do wzięcia pod uwagę potrzeby dokonania rewizji ustawodawstwa wspólnotowego i jego wykonania, w celu umożliwienia wprowadzenia do produkcji słupków centralnych dających lepsze pole widzenia; {0>calls for the fitting of articulated lorries with „front view mirrors” in particular, so as to counteract the blind spot for drivers at pedestrian crossings;wzywa do wyposażenia samochodowych ciągników siodłowych przede wszystkim w lusterka przednie, pozwalające kierowcom uniknąć martwego punktu na przejściu dla pieszych; |
| --- | --- |

24.

zwraca uwagę na niebezpieczeństwo martwych punktów; wzywa do podjęcia szybkich, efektywnych kosztowo działań zmierzających do wyposażenia ciężarówek w lusterka w celu wyeliminowania martwych punktów; wzywa Komisję do wzięcia pod uwagę potrzeby dokonania rewizji ustawodawstwa wspólnotowego i jego wykonania, w celu umożliwienia wprowadzenia do produkcji słupków centralnych dających lepsze pole widzenia; {0>calls for the fitting of articulated lorries with „front view mirrors” in particular, so as to counteract the blind spot for drivers at pedestrian crossings;wzywa do wyposażenia samochodowych ciągników siodłowych przede wszystkim w lusterka przednie, pozwalające kierowcom uniknąć martwego punktu na przejściu dla pieszych;

| 25. | przypomina, że nowszy park samochodowy byłby bezpieczniejszy; wyraża ubolewanie, że komunikat Komisji na temat opodatkowania samochodów pasażerskich w Unii Europejskiej (COM(2002)0431) oraz przyjęta przez Parlament Europejski rezolucja (10) nie doprowadziła do proponowanego zastąpienia podatków z tytułu zarejestrowania pojazdu rocznym podatkiem drogowym, nie przyczyniając się tym samym do poprawy funkcjonowania rynku wewnętrznego oraz szybszego wprowadzenia nowszych i bezpieczniejszych samochodów; nalega, aby Komisja zaproponowała okresowe programy, zachęcające do odnawiania parku samochodowego oraz pojazdów na użytek rolniczy, co byłoby bardzo korzystne nie tylko dla bezpieczeństwa drogowego i ochrony środowiska, lecz także dla rozwoju przemysłu; wzywa Komisję do dokonania oceny wpływu na wypadkowość rosnącej liczby pojazdów z napędem 4x4 i innych pojazdów zaprojektowanych do innych użytków (quad, buggie, itp.) oraz do zaproponowania środków mających na celu zmniejszenie niebezpieczeństwa jakie stanowią; |
| --- | --- |

25.

przypomina, że nowszy park samochodowy byłby bezpieczniejszy; wyraża ubolewanie, że komunikat Komisji na temat opodatkowania samochodów pasażerskich w Unii Europejskiej (COM(2002)0431) oraz przyjęta przez Parlament Europejski rezolucja (10) nie doprowadziła do proponowanego zastąpienia podatków z tytułu zarejestrowania pojazdu rocznym podatkiem drogowym, nie przyczyniając się tym samym do poprawy funkcjonowania rynku wewnętrznego oraz szybszego wprowadzenia nowszych i bezpieczniejszych samochodów; nalega, aby Komisja zaproponowała okresowe programy, zachęcające do odnawiania parku samochodowego oraz pojazdów na użytek rolniczy, co byłoby bardzo korzystne nie tylko dla bezpieczeństwa drogowego i ochrony środowiska, lecz także dla rozwoju przemysłu; wzywa Komisję do dokonania oceny wpływu na wypadkowość rosnącej liczby pojazdów z napędem 4x4 i innych pojazdów zaprojektowanych do innych użytków (quad, buggie, itp.) oraz do zaproponowania środków mających na celu zmniejszenie niebezpieczeństwa jakie stanowią;

| 26. | pragnie zachować dziedzictwo kulturowe, jakie prezentują pojazdy historyczne; w związku z tym nalega, aby planowane ustawodawstwo uwzględniało wszelkie działania mające nieplanowany ale potencjalnie negatywny wpływ na użytkowanie, a tym samym zachowanie historycznych pojazdów; |
| --- | --- |

26.

pragnie zachować dziedzictwo kulturowe, jakie prezentują pojazdy historyczne; w związku z tym nalega, aby planowane ustawodawstwo uwzględniało wszelkie działania mające nieplanowany ale potencjalnie negatywny wpływ na użytkowanie, a tym samym zachowanie historycznych pojazdów;

| 27. | przypomina, że sieć dróg sprzyjających powstawaniu wypadków oraz sieć dróg, która nie minimalizuje konsekwencji wypadków stanowi podstawowe ryzyko zagrażające bezpieczeństwu; dostrzega, że drogi powinny być modernizowane na potrzeby obecnych poziomów ruchu drogowego lub budowane zgodnie ze standardami uwzględniającymi zapotrzebowanie wszystkich użytkowników dróg, w tym wszystkich szczególnie narażonych; zdecydowanie popiera wysiłki Komisji podejmowane w celu wprowadzenia zharmonizowanej definicji czarnych punktów, oznaczeń wspólnotowych, informacji dla kierowców i środków zapobiegawczych; |
| --- | --- |

27.

przypomina, że sieć dróg sprzyjających powstawaniu wypadków oraz sieć dróg, która nie minimalizuje konsekwencji wypadków stanowi podstawowe ryzyko zagrażające bezpieczeństwu; dostrzega, że drogi powinny być modernizowane na potrzeby obecnych poziomów ruchu drogowego lub budowane zgodnie ze standardami uwzględniającymi zapotrzebowanie wszystkich użytkowników dróg, w tym wszystkich szczególnie narażonych; zdecydowanie popiera wysiłki Komisji podejmowane w celu wprowadzenia zharmonizowanej definicji czarnych punktów, oznaczeń wspólnotowych, informacji dla kierowców i środków zapobiegawczych;

| 28. | uznaje ramową dyrektywę w sprawie kierowania bezpieczną infrastrukturą za użyteczne narzędzie wprowadzenia systemowego podejścia do bezpieczeństwa na drogach; uważa, że taka dyrektywa powinna ustalić, jakie procedury operacyjne nowych i istniejących już dróg są konieczne na etapie projektowania, budowy oraz operacyjnym, w celu zapewnienia spełnianie przez nie standardów bezpieczeństwa; powinna ona zachęcać do powstania programów krajowych mających na celu rozwiązanie problemu odcinków dróg o dużym ryzyku wypadków, w szczególności poprzez likwidację przejazdów kolejowych bez ramp oraz przyczynić się do ustanowienia sieci ekspertów umożliwiających obieranie „najlepszych w Europie” projektów i zarządzania bezpieczeństwem na drogach; podkreśla, że przy projektowaniu i budowie dróg, Państwa Członkowskie powinny systematycznie uwzględniać bezpieczeństwo wszystkich kierowców (motocykli, rowerów, pojazdów ciężkich itp.) i możliwości zapobiegania wypadkom; |
| --- | --- |

28.

uznaje ramową dyrektywę w sprawie kierowania bezpieczną infrastrukturą za użyteczne narzędzie wprowadzenia systemowego podejścia do bezpieczeństwa na drogach; uważa, że taka dyrektywa powinna ustalić, jakie procedury operacyjne nowych i istniejących już dróg są konieczne na etapie projektowania, budowy oraz operacyjnym, w celu zapewnienia spełnianie przez nie standardów bezpieczeństwa; powinna ona zachęcać do powstania programów krajowych mających na celu rozwiązanie problemu odcinków dróg o dużym ryzyku wypadków, w szczególności poprzez likwidację przejazdów kolejowych bez ramp oraz przyczynić się do ustanowienia sieci ekspertów umożliwiających obieranie „najlepszych w Europie” projektów i zarządzania bezpieczeństwem na drogach; podkreśla, że przy projektowaniu i budowie dróg, Państwa Członkowskie powinny systematycznie uwzględniać bezpieczeństwo wszystkich kierowców (motocykli, rowerów, pojazdów ciężkich itp.) i możliwości zapobiegania wypadkom;

| 29. | zobowiązuje Komisję, by zwróciła większą uwagę na koordynację europejskiego Programu Działań na rzecz Bezpieczeństwa Drogowego z Programem Działań Środowiskowych oraz proponuje, by włączono kryterium bezpieczeństwa i kryterium środowiskowe do ocen dokonywanych w przypadku finansowania Transeuropejskich Sieci Transportowych (TEN-T); proponuje podstawową harmonizację znaków drogowych oraz informacji jako pierwszy krok w stronę europejskiego systemu znaków drogowych o jednolitym kolorze, kształcie, wyglądzie i symbolice, w następstwie czego nastąpi wyposażenie dróg w inteligentne systemy kierowania ruchem oraz informacji; |
| --- | --- |

29.

zobowiązuje Komisję, by zwróciła większą uwagę na koordynację europejskiego Programu Działań na rzecz Bezpieczeństwa Drogowego z Programem Działań Środowiskowych oraz proponuje, by włączono kryterium bezpieczeństwa i kryterium środowiskowe do ocen dokonywanych w przypadku finansowania Transeuropejskich Sieci Transportowych (TEN-T); proponuje podstawową harmonizację znaków drogowych oraz informacji jako pierwszy krok w stronę europejskiego systemu znaków drogowych o jednolitym kolorze, kształcie, wyglądzie i symbolice, w następstwie czego nastąpi wyposażenie dróg w inteligentne systemy kierowania ruchem oraz informacji;

| 30. | zwraca uwagę na możliwości platformy EuroTest, która stymuluje rozwój szeregu wspólnotowych programów oceny mobilności i odniesień na potrzeby produktów i usług związanych z infrastrukturą transportową oraz podnosi świadomość obywateli; zwraca szczególną uwagę na Europejski Program Oceny Dróg (EuroRAP) i Europejski Program Oceny Tuneli (EuroTAP); wzywa do szybkiego rozszerzenia programów EuroRAP i EuroTAP na wszystkie Państwa Członkowskie UE oraz wszystkie główne drogi i tunele, jak również opublikowanie wytycznych dotyczących najlepszych praktyk; popiera pomysł przyznania „punktów bezpieczeństwa” na wszystkich większych drogach Unii, zgodnie z unijnymi wytycznymi; |
| --- | --- |

30.

zwraca uwagę na możliwości platformy EuroTest, która stymuluje rozwój szeregu wspólnotowych programów oceny mobilności i odniesień na potrzeby produktów i usług związanych z infrastrukturą transportową oraz podnosi świadomość obywateli; zwraca szczególną uwagę na Europejski Program Oceny Dróg (EuroRAP) i Europejski Program Oceny Tuneli (EuroTAP); wzywa do szybkiego rozszerzenia programów EuroRAP i EuroTAP na wszystkie Państwa Członkowskie UE oraz wszystkie główne drogi i tunele, jak również opublikowanie wytycznych dotyczących najlepszych praktyk; popiera pomysł przyznania „punktów bezpieczeństwa” na wszystkich większych drogach Unii, zgodnie z unijnymi wytycznymi;

| 31. | zwraca uwagę na wyniki ankiety dotyczącej znaków drogowych EuroTest 2005, zgodnie z którymi 91 % kierowców wyraża potrzebę lepszej harmonizacji oznaczeń drogowych w całej Europie w celu poprawy bezpieczeństwa drogowego; wzywa Komisję do zareagowania poprzez podjęcie skutecznych działań umożliwiających poprawę systemów oznaczania dróg i zachowania kierowców w tym zakresie; wzywa Komisję do podjęcia inicjatywy zmierzającej do jednolitej interpretacji Konwencji Wiedeńskiej ONZ z dnia 8 listopada 1968 r. o znakach i sygnałach drogowych w Unii Europejskiej nalega, aby Komisja zbadała zaobserwowane problemy, takie jak nadmierna liczba znaków drogowych i trudności ze zrozumieniem znaków drogowych; popiera dostarczanie zrozumiałych i aktualnych informacji na temat systemów oznaczeń drogowych stosowanych w Państwach Członkowskich, ułatwiających tym samym ruch transgraniczny; utrzymuje, że takie informacje mogłyby być łatwo udostępnione poprzez stronę internetową UE we wszystkich oficjalnych językach Unii; |
| --- | --- |

31.

zwraca uwagę na wyniki ankiety dotyczącej znaków drogowych EuroTest 2005, zgodnie z którymi 91 % kierowców wyraża potrzebę lepszej harmonizacji oznaczeń drogowych w całej Europie w celu poprawy bezpieczeństwa drogowego; wzywa Komisję do zareagowania poprzez podjęcie skutecznych działań umożliwiających poprawę systemów oznaczania dróg i zachowania kierowców w tym zakresie; wzywa Komisję do podjęcia inicjatywy zmierzającej do jednolitej interpretacji Konwencji Wiedeńskiej ONZ z dnia 8 listopada 1968 r. o znakach i sygnałach drogowych w Unii Europejskiej nalega, aby Komisja zbadała zaobserwowane problemy, takie jak nadmierna liczba znaków drogowych i trudności ze zrozumieniem znaków drogowych; popiera dostarczanie zrozumiałych i aktualnych informacji na temat systemów oznaczeń drogowych stosowanych w Państwach Członkowskich, ułatwiających tym samym ruch transgraniczny; utrzymuje, że takie informacje mogłyby być łatwo udostępnione poprzez stronę internetową UE we wszystkich oficjalnych językach Unii;

| 32. | wyraża ubolewanie, że wspólny numer alarmowy 112 nie jest znany wszystkim Europejczykom; wzywa Komisję i Państwa Członkowskie do oceny obecnego poziomu znajomości jednego europejskiego numeru alarmowego przez społeczeństwo europejskie oraz jakości usług świadczonym obywatelom w potrzebie za pośrednictwem tego numeru; zobowiązuje Komisję i Państwa Członkowskie do zaproponowania działań opartych na tej ocenie w celu poprawy sytuacji w UE; |
| --- | --- |

32.

wyraża ubolewanie, że wspólny numer alarmowy 112 nie jest znany wszystkim Europejczykom; wzywa Komisję i Państwa Członkowskie do oceny obecnego poziomu znajomości jednego europejskiego numeru alarmowego przez społeczeństwo europejskie oraz jakości usług świadczonym obywatelom w potrzebie za pośrednictwem tego numeru; zobowiązuje Komisję i Państwa Członkowskie do zaproponowania działań opartych na tej ocenie w celu poprawy sytuacji w UE;

| 33. | wzywa do dokonywania analizy efektywności kosztowej ex-ante każdego działania mającego istotny wpływ finansowy oraz każdego działania podejmowanego na dużą skalę; w przypadkach, gdy spodziewane jest uzyskanie mało znaczących korzyści, zaleca, by Komisja wyjaśniła, co do tego doprowadziło; zwraca uwagę, iż rozsądnym byłoby angażowanie Państw Członkowskich do oceny, czy dane działanie powinno być wdrażane; |
| --- | --- |

33.

wzywa do dokonywania analizy efektywności kosztowej ex-ante każdego działania mającego istotny wpływ finansowy oraz każdego działania podejmowanego na dużą skalę; w przypadkach, gdy spodziewane jest uzyskanie mało znaczących korzyści, zaleca, by Komisja wyjaśniła, co do tego doprowadziło; zwraca uwagę, iż rozsądnym byłoby angażowanie Państw Członkowskich do oceny, czy dane działanie powinno być wdrażane;

| 34. | zwraca uwagę na rolę, jaką towarzystwa ubezpieczeniowe mogą odgrywać w redukowaniu wypadków drogowych w ruchu komercyjnym; różnicowanie składek to odpowiedni sposób motywowania firm transportowych do traktowania bezpieczeństwa drogowego priorytetowo, a tym samym zmniejszania liczby wypadków drogowych; |
| --- | --- |

34.

zwraca uwagę na rolę, jaką towarzystwa ubezpieczeniowe mogą odgrywać w redukowaniu wypadków drogowych w ruchu komercyjnym; różnicowanie składek to odpowiedni sposób motywowania firm transportowych do traktowania bezpieczeństwa drogowego priorytetowo, a tym samym zmniejszania liczby wypadków drogowych;

| 35. | wyraża ubolewanie, że trzeci Program Działań na rzecz Bezpieczeństwa Drogowego nie podkreśla szczególnie problemów związanych z bezpieczeństwem drogowym w obszarach gęsto zaludnionych oraz sposobu, w jaki transport publiczny może przyczynić się do zmniejszenia liczby wypadków drogowych; jest przekonany o dużych możliwościach dla obszarów miejskich w całej Europie, które mogą wyniknąć z dzielenia się najlepszymi praktykami; wzywa do gruntownych działań mających na celu szerzenie najlepszych praktyk i do nasilenia badań; podkreśla w związku z tym istotny wkład w bezpieczeństwo ruchu drogowego poprzez rozwój wspólnych norm dotyczących geometrii dróg, projektów infrastruktury i znaków drogowych; |
| --- | --- |

35.

wyraża ubolewanie, że trzeci Program Działań na rzecz Bezpieczeństwa Drogowego nie podkreśla szczególnie problemów związanych z bezpieczeństwem drogowym w obszarach gęsto zaludnionych oraz sposobu, w jaki transport publiczny może przyczynić się do zmniejszenia liczby wypadków drogowych; jest przekonany o dużych możliwościach dla obszarów miejskich w całej Europie, które mogą wyniknąć z dzielenia się najlepszymi praktykami; wzywa do gruntownych działań mających na celu szerzenie najlepszych praktyk i do nasilenia badań; podkreśla w związku z tym istotny wkład w bezpieczeństwo ruchu drogowego poprzez rozwój wspólnych norm dotyczących geometrii dróg, projektów infrastruktury i znaków drogowych;

| 36. | jest świadomy, że wprowadzenie wielu rokujących nadzieje technologii nie może odbyć się natychmiast; wzywa z tego powodu Komisję do zaproponowania listy priorytetowych obszarów, na których powinny opierać się badania technologiczne, jak również plan ich wprowadzenia; nalega, by zarówno lista priorytetów, jak i plan badań technologicznych zostały ustanowione poprzez dokonanie analizy kosztów i korzyści; wzywa, by te działania priorytetowe pokryły krótki, średni i długi termin, oraz by zostały włączone w proces weroński; |
| --- | --- |

36.

jest świadomy, że wprowadzenie wielu rokujących nadzieje technologii nie może odbyć się natychmiast; wzywa z tego powodu Komisję do zaproponowania listy priorytetowych obszarów, na których powinny opierać się badania technologiczne, jak również plan ich wprowadzenia; nalega, by zarówno lista priorytetów, jak i plan badań technologicznych zostały ustanowione poprzez dokonanie analizy kosztów i korzyści; wzywa, by te działania priorytetowe pokryły krótki, średni i długi termin, oraz by zostały włączone w proces weroński;

| 37. | uważa, że technologie takie jak telematyka oferują, długoterminowo, możliwość niemal całkowitego wyeliminowania wypadków śmiertelnych; w związku z tym wzywa do prowadzenia intensywnych działań badawczych i współpracy między zainteresowanymi stronami w celu promowania szybkiego wprowadzenia najbardziej obiecujących technologii; |
| --- | --- |

37.

uważa, że technologie takie jak telematyka oferują, długoterminowo, możliwość niemal całkowitego wyeliminowania wypadków śmiertelnych; w związku z tym wzywa do prowadzenia intensywnych działań badawczych i współpracy między zainteresowanymi stronami w celu promowania szybkiego wprowadzenia najbardziej obiecujących technologii;

| 38. | zdaje sobie sprawę z faktu, że wprowadzanie wielu nowych technologii może okazać się kosztowne, oraz że nabywcy nowych samochodów nie zawsze są w stanie lub skłaniają się do płacenia pełnych kosztów, nawet jeśli oszczędności kosztów społeczno-ekonomicznych byłyby wyższe niż dodatkowy koszt pojazdu; wzywa Komisję, by wraz z Państwami Członkowskimi (jednocześnie zabezpieczając funkcjonowania rynku wewnętrznego) określiła fiskalne i inne formy zachęty, zmierzające do przyspieszenia wprowadzenia skutecznych rozwiązań oraz poprawienia ich wprowadzenia poprzez zreformowany i bardziej wyczerpujący EuroNCAP (Europejski Program Oceny Nowych Samochodów); |
| --- | --- |

38.

zdaje sobie sprawę z faktu, że wprowadzanie wielu nowych technologii może okazać się kosztowne, oraz że nabywcy nowych samochodów nie zawsze są w stanie lub skłaniają się do płacenia pełnych kosztów, nawet jeśli oszczędności kosztów społeczno-ekonomicznych byłyby wyższe niż dodatkowy koszt pojazdu; wzywa Komisję, by wraz z Państwami Członkowskimi (jednocześnie zabezpieczając funkcjonowania rynku wewnętrznego) określiła fiskalne i inne formy zachęty, zmierzające do przyspieszenia wprowadzenia skutecznych rozwiązań oraz poprawienia ich wprowadzenia poprzez zreformowany i bardziej wyczerpujący EuroNCAP (Europejski Program Oceny Nowych Samochodów);

| 39. | jest zdania, że z szerokiego wachlarza technologii, szczególną uwagę należy zwrócić na następujące:






  — | systemy przypominające o zapięciu pasów bezpieczeństwa i zaawansowane systemy mocowania zwracając uwagę, że w Szwecji 95 % użytkowników samochodów zapina pasy bezpieczeństwa, a połowa wszystkich ofiar śmiertelnych wypadków podróżowała bez zapiętych pasów bezpieczeństwa; w związku z tym popiera obowiązkowe instalowanie systemów przypominających o zapięciu pasów bezpieczeństwa we wszystkich nowych pojazdach z odpowiednimi wyjątkami dla miejskiego transportu publicznego oraz rozszerzenie tych systemów na miejsca dla pasażerów; |
| --- | --- | --- |

39.

jest zdania, że z szerokiego wachlarza technologii, szczególną uwagę należy zwrócić na następujące:

—

systemy przypominające o zapięciu pasów bezpieczeństwa i zaawansowane systemy mocowania zwracając uwagę, że w Szwecji 95 % użytkowników samochodów zapina pasy bezpieczeństwa, a połowa wszystkich ofiar śmiertelnych wypadków podróżowała bez zapiętych pasów bezpieczeństwa; w związku z tym popiera obowiązkowe instalowanie systemów przypominających o zapięciu pasów bezpieczeństwa we wszystkich nowych pojazdach z odpowiednimi wyjątkami dla miejskiego transportu publicznego oraz rozszerzenie tych systemów na miejsca dla pasażerów;

| — | elektroniczny system kontroli stabilności jazdy (ESC), zwracając uwagę, że wyniki ogólnoświatowych badań jednogłośnie wskazują na istotny potencjał ochrony życia oferowany przez systemy kontroli stabilności jazdy takie jak ESC (11); wspiera jak najszybsze wprowadzenie w pojazdach systemów ESC — ewentualnie na podstawie dobrowolnego porozumienia — oraz rozwój ujednoliconych na poziomie międzynarodowym testów zgodności z normami dla systemów kontroli stabilności jazdy; |
| --- | --- |

—

elektroniczny system kontroli stabilności jazdy (ESC), zwracając uwagę, że wyniki ogólnoświatowych badań jednogłośnie wskazują na istotny potencjał ochrony życia oferowany przez systemy kontroli stabilności jazdy takie jak ESC (11); wspiera jak najszybsze wprowadzenie w pojazdach systemów ESC — ewentualnie na podstawie dobrowolnego porozumienia — oraz rozwój ujednoliconych na poziomie międzynarodowym testów zgodności z normami dla systemów kontroli stabilności jazdy;

| — | systemy ograniczenia prędkości, zwracając uwagę na możliwości technologii ograniczających prędkość, przekazujących informacje kierowcy, ograniczników prędkości określanych przez użytkownika i inteligentnych systemów ograniczników prędkości (ISA), które mogłyby, jako element obowiązkowy, zredukować liczbę wypadków o około 35 % (12); wzywa do wprowadzenia systemów powiadamiania o nadmiernej prędkości i ostatecznie do wprowadzenia systemu ISA, tam gdzie będzie to uznane za właściwe przez władze krajowe; z zadowoleniem przyjmuje wspólne standardy oraz działania zmierzające do udostępnienia danych dotyczących ograniczeń prędkości w całej Wspólnocie na potrzeby map cyfrowych; |
| --- | --- |

—

systemy ograniczenia prędkości, zwracając uwagę na możliwości technologii ograniczających prędkość, przekazujących informacje kierowcy, ograniczników prędkości określanych przez użytkownika i inteligentnych systemów ograniczników prędkości (ISA), które mogłyby, jako element obowiązkowy, zredukować liczbę wypadków o około 35 % (12); wzywa do wprowadzenia systemów powiadamiania o nadmiernej prędkości i ostatecznie do wprowadzenia systemu ISA, tam gdzie będzie to uznane za właściwe przez władze krajowe; z zadowoleniem przyjmuje wspólne standardy oraz działania zmierzające do udostępnienia danych dotyczących ograniczeń prędkości w całej Wspólnocie na potrzeby map cyfrowych;

| — | blokady antyalkoholowe, zwracając uwagę, że liczba wypadków drogowych związanych ze spożywaniem alkoholu wynosi 10 000 każdego roku; wzywa Komisję do wprowadzenia niezawodnych blokad antyalkoholowych; uważa za korzystne stopniowe podejście zakładające działania rehabilitacyjne dla kierowców wielokrotnie dopuszczających się wykroczeń, działania ochotnicze i transport komercyjny; |
| --- | --- |

—

blokady antyalkoholowe, zwracając uwagę, że liczba wypadków drogowych związanych ze spożywaniem alkoholu wynosi 10 000 każdego roku; wzywa Komisję do wprowadzenia niezawodnych blokad antyalkoholowych; uważa za korzystne stopniowe podejście zakładające działania rehabilitacyjne dla kierowców wielokrotnie dopuszczających się wykroczeń, działania ochotnicze i transport komercyjny;

| — | system eCall, przypomina, że system eCall (połączenie ratunkowe) posiada potencjał znacznego przyczynienia się do zmniejszenia liczby ofiar śmiertelnych, stopnia poszkodowania oraz stresu wynikającego z wypadku poprzez przyspieszenie reakcji służb ratunkowych; przyjmuje z zadowoleniem Plan Działań mający na celu wyposażenie nowych pojazdów w automatyczny system eCall do 2009 r. oraz domaga się, jeżeli okaże się to opłacalne, do rozszerzenia tego systemu na pojazdy osobowe i pojazdy służące do przewozu niebezpiecznych towarów; |
| --- | --- |

—

system eCall, przypomina, że system eCall (połączenie ratunkowe) posiada potencjał znacznego przyczynienia się do zmniejszenia liczby ofiar śmiertelnych, stopnia poszkodowania oraz stresu wynikającego z wypadku poprzez przyspieszenie reakcji służb ratunkowych; przyjmuje z zadowoleniem Plan Działań mający na celu wyposażenie nowych pojazdów w automatyczny system eCall do 2009 r. oraz domaga się, jeżeli okaże się to opłacalne, do rozszerzenia tego systemu na pojazdy osobowe i pojazdy służące do przewozu niebezpiecznych towarów;

| 40. | wspiera wprowadzenie zweryfikowanego, kompleksowego programu EuroNCAP poprzez wzmocnienie współpracy z Komisją za sprawą dodatkowego finansowego wsparcia oraz aktywniejszego udziału w pracach programu; wzywa EuroNCAP do włączenia w zakres zainteresowań innych pasywnych aspektów bezpieczeństwa, takich jak zabezpieczenie przed urazami kręgów szyjnych oraz kompatybilność pojazdów w momencie zderzenia czołowego; zauważa ponadto, że aktywne systemy bezpieczeństwa nadal w większości przypadków należą do sfery niesprawdzonych możliwości o ogromnym potencjale poprawy bezpieczeństwa drogowego, i że najbardziej obiecujące rozwiązania powinny zostać włączone do procedury EuroNCAP; |
| --- | --- |

40.

wspiera wprowadzenie zweryfikowanego, kompleksowego programu EuroNCAP poprzez wzmocnienie współpracy z Komisją za sprawą dodatkowego finansowego wsparcia oraz aktywniejszego udziału w pracach programu; wzywa EuroNCAP do włączenia w zakres zainteresowań innych pasywnych aspektów bezpieczeństwa, takich jak zabezpieczenie przed urazami kręgów szyjnych oraz kompatybilność pojazdów w momencie zderzenia czołowego; zauważa ponadto, że aktywne systemy bezpieczeństwa nadal w większości przypadków należą do sfery niesprawdzonych możliwości o ogromnym potencjale poprawy bezpieczeństwa drogowego, i że najbardziej obiecujące rozwiązania powinny zostać włączone do procedury EuroNCAP;

| 41. | zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz Państwom Członkowskim. |
| --- | --- |

41.

zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz Państwom Członkowskim.

---

(1)  Dz.U. C 43 E z 19.2.2004, str. 250.

(2)  Dz.U. L 111 z 17.4. 2004, str. 75.

(3)  http://www.thinkroadsafety.gov.uk/

(4)  Dz.U. L 321 z 6.12.2003, str. 15.

(5)  Dz.U. L 43 z 14.2.2001, str. 31.

(6)  Według z szacunków Komisji, egzekwowanie przez policję przepisów dotyczących przekroczeń prędkości, prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwym i użycia pasów bezpieczeństwa może pomóc w zmniejszeniu do 2010 r. liczby ofiar śmiertelnych o 6 000, a osób rannych o 14 000.

(7)  Jako przykład może służyć fakt, że w pierwszych czterech miesiącach działania około 25 % naruszeń, zarejestrowanych przez francuski system egzekwowania ograniczeń prędkości rozpoczęty w 2003 r., popełnionych zostało przez pojazdy zarejestrowane poza Francją (VERA 2 2004:1), podczas gdy zaledwie 10 % tych pojazdów znajduje się w ogólnym ruchu.

(8)  Decyzja ramowa Rady 2005/214/WSiSW z dnia 24 lutego 2005 r. w sprawie w sprawie stosowania zasady wzajemnego uznawania do kar o charakterze pieniężnym (COPEN 24) (Dz.U. L 76 z 22.3.2005, str. 16).

(9)  EUCARIS jest systemem opartym na wielostronnym traktacie z dnia 29 czerwca 2000 r. Jest to infrastruktura poprzez którą kraje uczestniczące mogą przeszukiwać bazy danych innych krajów, zawierających informacje dotyczące praw jazdy i/lub pojazdów www.eucaris.com.

RESPER to sieć praw jazdy ustanowiona przez Komisję i Radę w celu umożliwienia wspólnego korzystania z informacji i danych o wszystkich prawach jazdy wydanych w Unii Europejskiej.

(10)  Dz.U. C 83 E z 2.4.2004, str. 191.

(11)  Amerykańskie badania prowadzone przez National Highway Safety Administration wskazują, że wyposażenie wszystkich samochodów w system ESC pozwoliłoby na redukcję ofiar śmiertelnych wypadków samochodowych o 30 %.

(12)  Sprawozdanie na temat inteligentnych systemów transportowych i bezpieczeństwa drogowego, ETSC 1999

P6_TA(2005)0367

Nepal

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Nepalu

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając swoją poprzednią rezolucję z dnia 24 lutego 2005 r. w sprawie Nepalu (1), w której potępił zamach pałacowy i wezwał króla Gyanendrę do zniesienia stanu wyjątkowego i przywrócenia władzy parlamentarnej i instytucji demokratycznych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją poprzednią rezolucję z dnia 24 lutego 2005 r. w sprawie Nepalu (1), w której potępił zamach pałacowy i wezwał króla Gyanendrę do zniesienia stanu wyjątkowego i przywrócenia władzy parlamentarnej i instytucji demokratycznych,

| — | uwzględniając deklarację Prezydencji w imieniu Unii Europejskiej z dnia 6 września 2005 r., przyjmującą z zadowoleniem zawieszenie broni ogłoszone przez przewodniczącego Komunistycznej Partii Nepalu-Maoistów (KPN(M)), Prachandę, |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację Prezydencji w imieniu Unii Europejskiej z dnia 6 września 2005 r., przyjmującą z zadowoleniem zawieszenie broni ogłoszone przez przewodniczącego Komunistycznej Partii Nepalu-Maoistów (KPN(M)), Prachandę,

| — | uwzględniając wizytę specjalnego doradcy Sekretarza Generalnego ONZ, Lakhdara Brahimi, w Nepalu w lipcu 2005 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wizytę specjalnego doradcy Sekretarza Generalnego ONZ, Lakhdara Brahimi, w Nepalu w lipcu 2005 r.,

| — | uwzględniając wizytę Trójki UE, planowaną na 4-6 października 2005 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wizytę Trójki UE, planowaną na 4-6 października 2005 r.,

| — | uwzględniając art. 115 ust. 5 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 115 ust. 5 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że dnia 1 lutego 2005 r. król Gyanendra niekonstytucyjną decyzją zdymisjonował rząd, przejął bezpośrednią władzę i ogłosił stan wyjątkowy, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że dnia 1 lutego 2005 r. król Gyanendra niekonstytucyjną decyzją zdymisjonował rząd, przejął bezpośrednią władzę i ogłosił stan wyjątkowy,

| B. | mając na uwadze, że od zamachu pałacowego w Nepalu nastąpiła eskalacja przemocy, zaś uprawnienia Królewskiej Armii Nepalu pozostają poza kontrolą z braku rządu pochodzącego z wyboru, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że od zamachu pałacowego w Nepalu nastąpiła eskalacja przemocy, zaś uprawnienia Królewskiej Armii Nepalu pozostają poza kontrolą z braku rządu pochodzącego z wyboru,

| C. | mając na uwadze, że zamach pałacowy wzmocnił pozycję maoistowskich grup rebeliantów, dysponujących ponad 15 tysiącami bojowników i kontrolujących znaczne obszary Nepalu, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że zamach pałacowy wzmocnił pozycję maoistowskich grup rebeliantów, dysponujących ponad 15 tysiącami bojowników i kontrolujących znaczne obszary Nepalu,

| D. | mając na uwadze, że koalicja siedmiu głównych partii politycznych, zajmujących 190 spośród 205 miejsc w rozwiązanym parlamencie, wzywa do przywrócenia Izby Reprezentantów z 1999 r. oraz do negocjacji pokojowych z maoistami, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że koalicja siedmiu głównych partii politycznych, zajmujących 190 spośród 205 miejsc w rozwiązanym parlamencie, wzywa do przywrócenia Izby Reprezentantów z 1999 r. oraz do negocjacji pokojowych z maoistami,

| E. | mając na uwadze spotkania między przedstawicielami partii, jakie odbyły się w New Delhi w maju, oraz fakt, że w sierpniu 2005 r. koalicja siedmiu partii zgodziła się wyznaczyć wspólny zespół do formalnych negocjacji, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze spotkania między przedstawicielami partii, jakie odbyły się w New Delhi w maju, oraz fakt, że w sierpniu 2005 r. koalicja siedmiu partii zgodziła się wyznaczyć wspólny zespół do formalnych negocjacji,

| F. | mając na uwadze, że niedawna manifestacja pokojowa 30 tysięcy ludzi w Katmandu wzywała do zakończenia długotrwałego konfliktu, który spowodował śmierć około 12 tysięcy osób, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że niedawna manifestacja pokojowa 30 tysięcy ludzi w Katmandu wzywała do zakończenia długotrwałego konfliktu, który spowodował śmierć około 12 tysięcy osób,

| G. | mając na uwadze, że Nepal, z 23-milionową populacją, znajduje się wśród najuboższych i najmniej rozwiniętych krajów na świecie, jako że 42 % mieszkańców żyje poniżej granicy ubóstwa, 80 % zamieszkuje na obszarach wiejskich, a wskaźnik bezrobocia wynosi 47 %, |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że Nepal, z 23-milionową populacją, znajduje się wśród najuboższych i najmniej rozwiniętych krajów na świecie, jako że 42 % mieszkańców żyje poniżej granicy ubóstwa, 80 % zamieszkuje na obszarach wiejskich, a wskaźnik bezrobocia wynosi 47 %,

| H. | mając na uwadze, że trwa łamanie podstawowych praw człowieka, obejmujące prześladowanie przywódców partii demokratycznych, więzienie działaczy praw politycznych i praw człowieka, aresztowanie 140 dziennikarzy podczas prodemokratycznych demonstracji oraz ograniczenie wolności wypowiedzi działaczy związków zawodowych, |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że trwa łamanie podstawowych praw człowieka, obejmujące prześladowanie przywódców partii demokratycznych, więzienie działaczy praw politycznych i praw człowieka, aresztowanie 140 dziennikarzy podczas prodemokratycznych demonstracji oraz ograniczenie wolności wypowiedzi działaczy związków zawodowych,

| I. | mając na uwadze, że trwa cenzura wobec mediów oraz poważne łamanie praw człowieka, w tym tortury, więzienie, przesiedlenia, uprowadzenia i bezprawne zabójstwa popełniane przez siły policyjne, Królewską Armię Nepalu oraz maoistowskich powstańców, a setki działaczy praw politycznych i praw człowieka, dziennikarzy oraz działaczy związków zawodowych pozostają w aresztach, |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że trwa cenzura wobec mediów oraz poważne łamanie praw człowieka, w tym tortury, więzienie, przesiedlenia, uprowadzenia i bezprawne zabójstwa popełniane przez siły policyjne, Królewską Armię Nepalu oraz maoistowskich powstańców, a setki działaczy praw politycznych i praw człowieka, dziennikarzy oraz działaczy związków zawodowych pozostają w aresztach,

| J. | mając na uwadze, że w Nepalu notuje się największą liczbę „zaginięć” spośród wszystkich krajów na świecie, a bezkarność jest powszechnym zjawiskiem; mając na uwadze, że wraz z rosnącą liczbą przesiedlonych wzrasta ryzyko kryzysu humanitarnego, |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że w Nepalu notuje się największą liczbę „zaginięć” spośród wszystkich krajów na świecie, a bezkarność jest powszechnym zjawiskiem; mając na uwadze, że wraz z rosnącą liczbą przesiedlonych wzrasta ryzyko kryzysu humanitarnego,

| K. | mając na uwadze, że najbardziej podstawowe prawa dzieci są stale łamane przez wszystkie strony konfliktu, |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że najbardziej podstawowe prawa dzieci są stale łamane przez wszystkie strony konfliktu,

| L. | mając na uwadze, że UE potępiła maoistowskich rebeliantów w Nepalu za wykorzystywanie dzieci jako żołnierzy, |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że UE potępiła maoistowskich rebeliantów w Nepalu za wykorzystywanie dzieci jako żołnierzy,

| 1. | z zadowoleniem przyjmuje deklarację zawieszenia broni przez KPN(M) oraz pierwsze kroki koalicji siedmiu partii na drodze do procesu rozwiązania konfliktu zbrojnego; wzywa do bezterminowego przedłużenia zawieszenia broni przez maoistów oraz zwraca się do króla Gyanendry o odwzajemnienie zawieszenia broni i podjęcie konstruktywnych rozmów z grupami politycznymi, w tym z maoistowskimi rebeliantami, w celu przywrócenia w Nepalu procesów demokratycznych; |
| --- | --- |

1.

z zadowoleniem przyjmuje deklarację zawieszenia broni przez KPN(M) oraz pierwsze kroki koalicji siedmiu partii na drodze do procesu rozwiązania konfliktu zbrojnego; wzywa do bezterminowego przedłużenia zawieszenia broni przez maoistów oraz zwraca się do króla Gyanendry o odwzajemnienie zawieszenia broni i podjęcie konstruktywnych rozmów z grupami politycznymi, w tym z maoistowskimi rebeliantami, w celu przywrócenia w Nepalu procesów demokratycznych;

| 2. | wzywa władze Nepalu do podjęcia pilnych działań w związku ze zbliżającą się wizytą Trójki i zwraca się do nich o współpracę podczas spotkań dla umożliwienia owocnej dyskusji, tak aby pogłębić proces pokojowy i przywrócić demokrację pod kierunkiem i przy zachęcie wspólnoty międzynarodowej; |
| --- | --- |

2.

wzywa władze Nepalu do podjęcia pilnych działań w związku ze zbliżającą się wizytą Trójki i zwraca się do nich o współpracę podczas spotkań dla umożliwienia owocnej dyskusji, tak aby pogłębić proces pokojowy i przywrócić demokrację pod kierunkiem i przy zachęcie wspólnoty międzynarodowej;

| 3. | wzywa króla Gyanendrę do zapewnienia pełnej suwerenności demokratycznych władz parlamentarnych; |
| --- | --- |

3.

wzywa króla Gyanendrę do zapewnienia pełnej suwerenności demokratycznych władz parlamentarnych;

| 4. | zwraca się do wspólnoty międzynarodowej o ustanowienie grupy kontaktowej z udziałem głównych partnerów z Nepalu oraz organizacji międzynarodowych (UE, USA, Indii i ONZ) dla zapewnienia koordynacji działań międzynarodowych w odniesieniu do Nepalu; proponuje, aby Parlament Europejski powołał specjalnego sprawozdawcę do monitorowania sytuacji; |
| --- | --- |

4.

zwraca się do wspólnoty międzynarodowej o ustanowienie grupy kontaktowej z udziałem głównych partnerów z Nepalu oraz organizacji międzynarodowych (UE, USA, Indii i ONZ) dla zapewnienia koordynacji działań międzynarodowych w odniesieniu do Nepalu; proponuje, aby Parlament Europejski powołał specjalnego sprawozdawcę do monitorowania sytuacji;

| 5. | z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę ONZ wysłania do Nepalu specjalnego sprawozdawcy oraz Biura ONZ ds. Praw Człowieka dla uważnego monitorowania sytuacji praw człowieka; |
| --- | --- |

5.

z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę ONZ wysłania do Nepalu specjalnego sprawozdawcy oraz Biura ONZ ds. Praw Człowieka dla uważnego monitorowania sytuacji praw człowieka;

| 6. | wnosi, aby grupa kontaktowa głównych partnerów zorganizowała kontynuację konferencji międzynarodowej w Londynie w 2002 r., która powinna określić zasady i wartości stanowiące trzon procesu pokojowego w Nepalu i zgromadzić wszystkich głównych partnerów spośród wspólnoty międzynarodowej, przy udziale króla Gyanendry, maoistowskich grup rebeliantów oraz głównych partii politycznych; |
| --- | --- |

6.

wnosi, aby grupa kontaktowa głównych partnerów zorganizowała kontynuację konferencji międzynarodowej w Londynie w 2002 r., która powinna określić zasady i wartości stanowiące trzon procesu pokojowego w Nepalu i zgromadzić wszystkich głównych partnerów spośród wspólnoty międzynarodowej, przy udziale króla Gyanendry, maoistowskich grup rebeliantów oraz głównych partii politycznych;

| 7. | wzywa Radę oraz Państwa Członkowskie do dalszego zawieszenia pomocy wojskowej, wnosi o monitorowanie wszelkiej pomocy dla Nepalu oraz o nałożenie rozsądnych sankcji dla podtrzymania nacisku na królewski rząd w celu przywrócenia demokratycznych rządów i rozpatrzenia wszelkich możliwości rozmów pokojowych; |
| --- | --- |

7.

wzywa Radę oraz Państwa Członkowskie do dalszego zawieszenia pomocy wojskowej, wnosi o monitorowanie wszelkiej pomocy dla Nepalu oraz o nałożenie rozsądnych sankcji dla podtrzymania nacisku na królewski rząd w celu przywrócenia demokratycznych rządów i rozpatrzenia wszelkich możliwości rozmów pokojowych;

| 8. | wzywa Komisję i administracje Państw Członkowskich do zrewidowania wszelkiej pomocy rozwojowej na rzecz Nepalu oraz upewnienia się, że służy ona podstawowemu celowi złagodzenia nędzy oraz że jest nakierowana na zasadnicze przyczyny konfliktu w kraju; |
| --- | --- |

8.

wzywa Komisję i administracje Państw Członkowskich do zrewidowania wszelkiej pomocy rozwojowej na rzecz Nepalu oraz upewnienia się, że służy ona podstawowemu celowi złagodzenia nędzy oraz że jest nakierowana na zasadnicze przyczyny konfliktu w kraju;

| 9. | zwraca uwagę, że w kwietniu 2006 r. mają się odbyć wybory samorządowe; wzywa, aby w tym samym czasie przeprowadzono wybory parlamentarne; wnosi, aby UE wysłała misję obserwacji wyborów w celu ich monitorowania; wzywa, aby pełny udział w wyborach mogły wziąć wszystkie partie polityczne; |
| --- | --- |

9.

zwraca uwagę, że w kwietniu 2006 r. mają się odbyć wybory samorządowe; wzywa, aby w tym samym czasie przeprowadzono wybory parlamentarne; wnosi, aby UE wysłała misję obserwacji wyborów w celu ich monitorowania; wzywa, aby pełny udział w wyborach mogły wziąć wszystkie partie polityczne;

| 10. | zdecydowanie potępia wszelkie formy przemocy ze strony wszystkich stron; podkreśla, że w Nepalu należy zachować podstawowe wolności i prawa człowieka, zwraca się zatem do króla i maoistów o podpisanie porozumień w sprawie praw człowieka dla zahamowania nadużyć; |
| --- | --- |

10.

zdecydowanie potępia wszelkie formy przemocy ze strony wszystkich stron; podkreśla, że w Nepalu należy zachować podstawowe wolności i prawa człowieka, zwraca się zatem do króla i maoistów o podpisanie porozumień w sprawie praw człowieka dla zahamowania nadużyć;

| 11. | zauważa fakt uwolnienia niektórych więźniów politycznych, wyrażając jednak głębokie zaniepokojenie, że w więzieniu są nadal przetrzymywani inni przywódcy polityczni, studenci i działacze praw człowieka; |
| --- | --- |

11.

zauważa fakt uwolnienia niektórych więźniów politycznych, wyrażając jednak głębokie zaniepokojenie, że w więzieniu są nadal przetrzymywani inni przywódcy polityczni, studenci i działacze praw człowieka;

| 12. | podkreśla, że należy natychmiast znieść wszelkie ograniczenia swobody mediów, a wszystkich przetrzymywanych więźniów politycznych należy uwolnić lub postawić im zarzuty; |
| --- | --- |

12.

podkreśla, że należy natychmiast znieść wszelkie ograniczenia swobody mediów, a wszystkich przetrzymywanych więźniów politycznych należy uwolnić lub postawić im zarzuty;

| 13. | zwraca się do króla o doprowadzenie do rehabilitacji 30 tysięcy mieszkańców Kapilvastu, przesiedlonych w wyniku gwałtownego konfliktu; |
| --- | --- |

13.

zwraca się do króla o doprowadzenie do rehabilitacji 30 tysięcy mieszkańców Kapilvastu, przesiedlonych w wyniku gwałtownego konfliktu;

| 14. | ponownie stanowczo wzywa rząd Nepalu do przywrócenia Tybetańskiego Biura Uchodźców w Katmandu i umożliwienia przedstawicielstwu Dalai Lamy dalszych działań w zakresie pomocy humanitarnej tybetańskim uciekinierom w porozumieniu z Wysokim Komisarzem ONZ ds. Uchodźców; |
| --- | --- |

14.

ponownie stanowczo wzywa rząd Nepalu do przywrócenia Tybetańskiego Biura Uchodźców w Katmandu i umożliwienia przedstawicielstwu Dalai Lamy dalszych działań w zakresie pomocy humanitarnej tybetańskim uciekinierom w porozumieniu z Wysokim Komisarzem ONZ ds. Uchodźców;

| 15. | zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, królowi Gyanendrze, rządom Indii i innych państw członkowskich Południowoazjatyckiego Stowarzyszenia na rzecz Współpracy Regionalnej, Sekretarzowi Generalnemu ONZ oraz Wysokiemu Komisarzowi ONZ ds. Uchodźców. |
| --- | --- |

15.

zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, królowi Gyanendrze, rządom Indii i innych państw członkowskich Południowoazjatyckiego Stowarzyszenia na rzecz Współpracy Regionalnej, Sekretarzowi Generalnemu ONZ oraz Wysokiemu Komisarzowi ONZ ds. Uchodźców.

---

(1)  Teksty przyjęte, P6_TA(2005)0058.

P6_TA(2005)0368

Tunezja

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Tunezji

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając europejsko-śródziemnomorski układ stowarzyszeniowy zawarty między WE i Państwami Członkowskimi a Tunezją (1), a w szczególności jego art. 2, |
| --- | --- |

—

uwzględniając europejsko-śródziemnomorski układ stowarzyszeniowy zawarty między WE i Państwami Członkowskimi a Tunezją (1), a w szczególności jego art. 2,

| — | uwzględniając sprawozdania Programu ONZ na rzecz Rozwoju — w sprawie rozwoju społecznego w świecie arabskim z lat 2002, 2003 i 2004, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdania Programu ONZ na rzecz Rozwoju — w sprawie rozwoju społecznego w świecie arabskim z lat 2002, 2003 i 2004,

| — | uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Nowy impuls do działań prowadzonych przez UE w dziedzinie praw człowieka i demokratyzacji, we współpracy z partnerami europejskimi” z 21 maja 2003 r. (COM(2003)0294), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Nowy impuls do działań prowadzonych przez UE w dziedzinie praw człowieka i demokratyzacji, we współpracy z partnerami europejskimi” z 21 maja 2003 r. (COM(2003)0294),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z 12 kwietnia 2005 r. zatytułowany „Dziesiąta rocznica zawiązania partnerstwa europejsko-śródziemnomorskiego: program roboczy z myślą o podjęciu wyzwań najbliższych pięciu lat” (COM(2005)0139), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z 12 kwietnia 2005 r. zatytułowany „Dziesiąta rocznica zawiązania partnerstwa europejsko-śródziemnomorskiego: program roboczy z myślą o podjęciu wyzwań najbliższych pięciu lat” (COM(2005)0139),

| — | uwzględniając rezolucję Eurośródziemnomorskiego Zgromadzenia Parlamentarnego przyjętą w Kairze dnia 15 marca 2005 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Eurośródziemnomorskiego Zgromadzenia Parlamentarnego przyjętą w Kairze dnia 15 marca 2005 r.,

| — | uwzględniając oświadczenie Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego z dnia 7 września 2005 r. w sprawie odwołania Kongresu Tunezyjskiej Ligi Praw Człowieka, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego z dnia 7 września 2005 r. w sprawie odwołania Kongresu Tunezyjskiej Ligi Praw Człowieka,

| — | uwzględniając oświadczenie prezydencji Unii Europejskiej w sprawie utrudnień w działalności Tunezyjskiej Ligi Praw Człowieka z dnia 13 września 2005 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie prezydencji Unii Europejskiej w sprawie utrudnień w działalności Tunezyjskiej Ligi Praw Człowieka z dnia 13 września 2005 r.,

| — | uwzględniając art. 115 ust. 5 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 115 ust. 5 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że partnerstwo europejsko-śródziemnomorskie ma na celu w szczególności utworzenie strefy pokoju i stabilności opartej na zasadach praw człowieka, wolności podstawowych i demokracji, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że partnerstwo europejsko-śródziemnomorskie ma na celu w szczególności utworzenie strefy pokoju i stabilności opartej na zasadach praw człowieka, wolności podstawowych i demokracji,

| B. | uwzględniając, że polityka sąsiedztwa Unii Europejskiej opiera się na wzajemnie uznawanym przywiązaniu do wspólnych wartości, takich jak demokracja, państwo prawa, dobre zarządzanie i poszanowanie praw człowieka, |
| --- | --- |

B.

uwzględniając, że polityka sąsiedztwa Unii Europejskiej opiera się na wzajemnie uznawanym przywiązaniu do wspólnych wartości, takich jak demokracja, państwo prawa, dobre zarządzanie i poszanowanie praw człowieka,

| C. | przypominając w tym kontekście, że Tunezja i UE ustanowiły wspólnie plan działania określający między innymi priorytet, jakim jest wzmocnienie reform gwarantujących demokrację i państwo prawa, a w szczególności promowanie wolności wypowiedzi, poglądów, stowarzyszania się i zgromadzeń, |
| --- | --- |

C.

przypominając w tym kontekście, że Tunezja i UE ustanowiły wspólnie plan działania określający między innymi priorytet, jakim jest wzmocnienie reform gwarantujących demokrację i państwo prawa, a w szczególności promowanie wolności wypowiedzi, poglądów, stowarzyszania się i zgromadzeń,

| D. | uwzględniając, że delegacja Parlamentu Europejskiego ds. stosunków z krajami Maghrebu udała się niedawno do Tunisu w celu zacieśnienia stosunków parlamentarnych między Tunezją i UE, |
| --- | --- |

D.

uwzględniając, że delegacja Parlamentu Europejskiego ds. stosunków z krajami Maghrebu udała się niedawno do Tunisu w celu zacieśnienia stosunków parlamentarnych między Tunezją i UE,

| E. | uwzględniając, że Tunezja jest zdecydowanie jednym z najbardziej rozwiniętych krajów w tym regionie w dziedzinie polityki gospodarczej, społecznej, sanitarnej, który ponadto bardzo wcześnie uznał zasadę równości między kobietami i mężczyznami, jak również laicki charakter państwa, |
| --- | --- |

E.

uwzględniając, że Tunezja jest zdecydowanie jednym z najbardziej rozwiniętych krajów w tym regionie w dziedzinie polityki gospodarczej, społecznej, sanitarnej, który ponadto bardzo wcześnie uznał zasadę równości między kobietami i mężczyznami, jak również laicki charakter państwa,

| F. | żywo zaniepokojony odwołaniem w dniu 5 września 2005 r. Kongresu Tunezyjskiej Ligi Praw Człowieka, który miał się odbyć w dniach 9-11 września 2005 r. w Tunisie, |
| --- | --- |

F.

żywo zaniepokojony odwołaniem w dniu 5 września 2005 r. Kongresu Tunezyjskiej Ligi Praw Człowieka, który miał się odbyć w dniach 9-11 września 2005 r. w Tunisie,

| G. | uwzględniając niezwykle ważną rolę, jaką odgrywa Tunezja, pierwszy kraj śródziemnomorski, który podpisał układ stowarzyszeniowy z WE i Państwami Członkowskimi, w procesie integracji eurośródziemnomorskiej, |
| --- | --- |

G.

uwzględniając niezwykle ważną rolę, jaką odgrywa Tunezja, pierwszy kraj śródziemnomorski, który podpisał układ stowarzyszeniowy z WE i Państwami Członkowskimi, w procesie integracji eurośródziemnomorskiej,

| H. | uwzględniając zalecenia Specjalnego Sprawozdawcy Organizacji Narodów Zjednoczonych na temat popierania i ochrony wolności poglądów i swobody wypowiedzi, |
| --- | --- |

H.

uwzględniając zalecenia Specjalnego Sprawozdawcy Organizacji Narodów Zjednoczonych na temat popierania i ochrony wolności poglądów i swobody wypowiedzi,

| 1. | z zadowoleniem przyjmuje znaczne postępy gospodarcze i społeczne odnotowane w Tunezji, zwłaszcza w dziedzinach edukacji i kształcenia, zdrowia i ubezpieczeń społecznych, oraz wyraża życzenie, aby tym postępom towarzyszył postęp w dziedzinach umacniania demokracji, państwa prawa i praw człowieka, zwłaszcza swobody wypowiedzi, wolności stowarzyszania się i niezależności wymiaru sprawiedliwości, które stanowią część dorobku procesu barcelońskiego; |
| --- | --- |

1.

z zadowoleniem przyjmuje znaczne postępy gospodarcze i społeczne odnotowane w Tunezji, zwłaszcza w dziedzinach edukacji i kształcenia, zdrowia i ubezpieczeń społecznych, oraz wyraża życzenie, aby tym postępom towarzyszył postęp w dziedzinach umacniania demokracji, państwa prawa i praw człowieka, zwłaszcza swobody wypowiedzi, wolności stowarzyszania się i niezależności wymiaru sprawiedliwości, które stanowią część dorobku procesu barcelońskiego;

| 2. | wyraża nadzieję, że dialog polityczny między UE a Tunezją w ramach układu stowarzyszeniowego będzie nadal uprzywilejowanym instrumentem promowania i poprawy sytuacji w zakresie praw człowieka; |
| --- | --- |

2.

wyraża nadzieję, że dialog polityczny między UE a Tunezją w ramach układu stowarzyszeniowego będzie nadal uprzywilejowanym instrumentem promowania i poprawy sytuacji w zakresie praw człowieka;

| 3. | wyraża niepokój w związku ze sprawą Abbou i domaga się jego bezzwłocznego uwolnienia Mohammeda Abbou; |
| --- | --- |

3.

wyraża niepokój w związku ze sprawą Abbou i domaga się jego bezzwłocznego uwolnienia Mohammeda Abbou;

| 4. | wzywa władze tunezyjskie go przedstawienia wszelkich koniecznych wyjaśnień dotyczących internautów z Zarzis; |
| --- | --- |

4.

wzywa władze tunezyjskie go przedstawienia wszelkich koniecznych wyjaśnień dotyczących internautów z Zarzis;

| 5. | domaga się, aby władze tunezyjskie pozwoliły Tunezyjskiej Lidze Praw Człowieka i Związkowi Dziennikarzy w Tunezji, jak również Stowarzyszeniu Sędziów w Tunezji, na swobodne prowadzenie swojej działalności i przeprowadzenie swoich kongresów; |
| --- | --- |

5.

domaga się, aby władze tunezyjskie pozwoliły Tunezyjskiej Lidze Praw Człowieka i Związkowi Dziennikarzy w Tunezji, jak również Stowarzyszeniu Sędziów w Tunezji, na swobodne prowadzenie swojej działalności i przeprowadzenie swoich kongresów;

| 6. | wyraża zaniepokojenie ze względu na brak postępu w przyznawaniu funduszy wspólnotowych mających zapewnić wsparcie finansowe projektom wdrożonym przez Tunezyjską Ligę Praw Człowieka, jak również projektowi IMED (Instytut Śródziemnomorski) i AFTURD (Stowarzyszenie Kobiet Tunezyjskich na rzecz Badań i Rozwoju) dotyczącemu pozytywnych działań na rzecz praw obywatelskich kobiet i równouprawnienia w krajach Maghrebu, projektowi „Santé Sud”, a także projektowi modernizacji sądownictwa; |
| --- | --- |

6.

wyraża zaniepokojenie ze względu na brak postępu w przyznawaniu funduszy wspólnotowych mających zapewnić wsparcie finansowe projektom wdrożonym przez Tunezyjską Ligę Praw Człowieka, jak również projektowi IMED (Instytut Śródziemnomorski) i AFTURD (Stowarzyszenie Kobiet Tunezyjskich na rzecz Badań i Rozwoju) dotyczącemu pozytywnych działań na rzecz praw obywatelskich kobiet i równouprawnienia w krajach Maghrebu, projektowi „Santé Sud”, a także projektowi modernizacji sądownictwa;

| 7. | wzywa rząd Tunezji do bezzwłocznego uwolnienia środków wspólnotowych przeznaczonych na wyżej wymienione projekty i do szybkiego dojścia do porozumienia w zakresie modernizacji sądownictwa; |
| --- | --- |

7.

wzywa rząd Tunezji do bezzwłocznego uwolnienia środków wspólnotowych przeznaczonych na wyżej wymienione projekty i do szybkiego dojścia do porozumienia w zakresie modernizacji sądownictwa;

| 8. | wzywa Radę i Komisję do podjęcia działań mających na celu poprawę zarządzania projektami w ramach programu MEDA i Europejskiej Inicjatywy na rzecz Demokracji i Praw Człowieka oraz zwraca się z usilną prośbą do Komisji o opracowanie działań, jakie należy podjąć w przypadku braku jakiegokolwiek postępu w uwolnieniu środków; |
| --- | --- |

8.

wzywa Radę i Komisję do podjęcia działań mających na celu poprawę zarządzania projektami w ramach programu MEDA i Europejskiej Inicjatywy na rzecz Demokracji i Praw Człowieka oraz zwraca się z usilną prośbą do Komisji o opracowanie działań, jakie należy podjąć w przypadku braku jakiegokolwiek postępu w uwolnieniu środków;

| 9. | nalega, aby Rada i Komisja zintensyfikowały dialog polityczny z Tunezją, oparty na zrozumieniu i wzajemnym poszanowaniu i mający na celu promowanie demokracji, poszanowania praw człowieka, państwa prawa i dobrego zarządzania, domagając się, aby utworzona podkomisja UE-Tunezja ds. praw człowieka stała się w pełni operacyjna w celu omówienia wszystkich kwestii związanych z sytuacją w zakresie praw człowieka, a zwłaszcza poszczególnych przypadków; |
| --- | --- |

9.

nalega, aby Rada i Komisja zintensyfikowały dialog polityczny z Tunezją, oparty na zrozumieniu i wzajemnym poszanowaniu i mający na celu promowanie demokracji, poszanowania praw człowieka, państwa prawa i dobrego zarządzania, domagając się, aby utworzona podkomisja UE-Tunezja ds. praw człowieka stała się w pełni operacyjna w celu omówienia wszystkich kwestii związanych z sytuacją w zakresie praw człowieka, a zwłaszcza poszczególnych przypadków;

| 10. | zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, rządom i parlamentom Państw Członkowskich oraz rządowi i parlamentowi Tunezji. |
| --- | --- |

10.

zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, rządom i parlamentom Państw Członkowskich oraz rządowi i parlamentowi Tunezji.

---

(1)  Dz.U. L 97 z 30.3.1998, str. 2.

P6_TA(2005)0369

Wojwodina

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie obrony wieloetniczności w Wojwodinie

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 września 2004 r. w sprawie prześladowań mniejszości w Wojwodinie (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 września 2004 r. w sprawie prześladowań mniejszości w Wojwodinie (1),

| — | uwzględniając sprawozdanie z dnia 2 marca 2005 r. w sprawie misji rozpoznawczej przeprowadzonej przez delegację ad hoc w Wojwodinie i Belgradzie, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie z dnia 2 marca 2005 r. w sprawie misji rozpoznawczej przeprowadzonej przez delegację ad hoc w Wojwodinie i Belgradzie,

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 12 kwietnia 2005 r. w sprawie gotowości Serbii i Czarnogóry do negocjacji Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu z Unią Europejską (COM(2005)0476), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 12 kwietnia 2005 r. w sprawie gotowości Serbii i Czarnogóry do negocjacji Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu z Unią Europejską (COM(2005)0476),

| — | uwzględniając art. 115 ust. 5 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 115 ust. 5 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że UE i jej Państwa Członkowskie promują demokratyzację i poszanowanie praw człowieka i mniejszości w Republice Serbii oraz państwie związkowym Serbii i Czarnogóry, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że UE i jej Państwa Członkowskie promują demokratyzację i poszanowanie praw człowieka i mniejszości w Republice Serbii oraz państwie związkowym Serbii i Czarnogóry,

| B. | mając na uwadze, że siły polityczne i społeczeństwo obywatelskie nadal sygnalizują przypadki łamania praw człowieka i mniejszości w Wojwodinie, w tym prześladowanie i napaść fizyczną na osoby nienależące do serbskiej wspólnoty etnicznej oraz groźby wobec politycznych przywódców węgierskiej wspólnoty etnicznej, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że siły polityczne i społeczeństwo obywatelskie nadal sygnalizują przypadki łamania praw człowieka i mniejszości w Wojwodinie, w tym prześladowanie i napaść fizyczną na osoby nienależące do serbskiej wspólnoty etnicznej oraz groźby wobec politycznych przywódców węgierskiej wspólnoty etnicznej,

| C. | mając na uwadze, że w minionych latach centralnym i lokalnym władzom Serbii nie udało się poprawić sytuacji w zakresie poszanowania praw człowieka i mniejszości ani postawić przed obliczem wymiaru sprawiedliwości sprawców aktów przemocy i prześladowań, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że w minionych latach centralnym i lokalnym władzom Serbii nie udało się poprawić sytuacji w zakresie poszanowania praw człowieka i mniejszości ani postawić przed obliczem wymiaru sprawiedliwości sprawców aktów przemocy i prześladowań,

| D. | mając na uwadze, że jego rezolucja z dnia 16 września 2004 r. oraz jego misja rozpoznawcza wywarły pozytywny wpływ na sytuację w Wojwodinie, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że jego rezolucja z dnia 16 września 2004 r. oraz jego misja rozpoznawcza wywarły pozytywny wpływ na sytuację w Wojwodinie,

| E. | mając na uwadze, że nie poczyniono faktycznego postępu w odwróceniu pogarszającej się sytuacji mniejszości narodowych i etnicznych w Wojwodinie, przez co zagrożona została ich przyszłość w regionie, ani w ułatwieniu ich udziału w dziedzinie edukacji oraz ich reprezentacji w administracji publicznej, sądownictwie i siłach policji oraz gwarantując równy dostęp do sądów i instytucji państwowych opartych na rządach prawa i równe traktowanie w tych sądach i instytucjach, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że nie poczyniono faktycznego postępu w odwróceniu pogarszającej się sytuacji mniejszości narodowych i etnicznych w Wojwodinie, przez co zagrożona została ich przyszłość w regionie, ani w ułatwieniu ich udziału w dziedzinie edukacji oraz ich reprezentacji w administracji publicznej, sądownictwie i siłach policji oraz gwarantując równy dostęp do sądów i instytucji państwowych opartych na rządach prawa i równe traktowanie w tych sądach i instytucjach,

| F. | mając na uwadze, że rząd Serbii nie zdołał powołać dwóch komisji zajmujących się odpowiednio incydentami o podłożu etnicznym i stosunkami etnicznymi w ogólności, pomimo deklaracji V. Kostunicy z września 2004 r., |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że rząd Serbii nie zdołał powołać dwóch komisji zajmujących się odpowiednio incydentami o podłożu etnicznym i stosunkami etnicznymi w ogólności, pomimo deklaracji V. Kostunicy z września 2004 r.,

| G. | mając na uwadze, że państwo związkowe Serbii i Czarnogóry jest związane międzynarodowymi i europejskimi konwencjami praw człowieka i musi zagwarantować ich pełne wdrożenie jako warunek dalszego postępu na drodze integracji z Unią Europejską, |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że państwo związkowe Serbii i Czarnogóry jest związane międzynarodowymi i europejskimi konwencjami praw człowieka i musi zagwarantować ich pełne wdrożenie jako warunek dalszego postępu na drodze integracji z Unią Europejską,

| 1. | wyraża głębokie zaniepokojenie powtarzającymi się przypadkami łamania praw człowieka oraz brakiem ładu i porządku publicznego w prowincji Wojwodina; |
| --- | --- |

1.

wyraża głębokie zaniepokojenie powtarzającymi się przypadkami łamania praw człowieka oraz brakiem ładu i porządku publicznego w prowincji Wojwodina;

| 2. | wzywa władze Republiki Serbskiej oraz państwa związkowego Serbii i Czarnogóry do uznania tych aktów przemocy za czyny przestępcze stanowiące naruszenie obowiązującego prawa oraz podkreśla znaczenie natychmiastowych i skutecznych działań, tak aby nie pozostawiać podobnych wydarzeń bez środków zaradczych i zapobiegać im w przyszłości; |
| --- | --- |

2.

wzywa władze Republiki Serbskiej oraz państwa związkowego Serbii i Czarnogóry do uznania tych aktów przemocy za czyny przestępcze stanowiące naruszenie obowiązującego prawa oraz podkreśla znaczenie natychmiastowych i skutecznych działań, tak aby nie pozostawiać podobnych wydarzeń bez środków zaradczych i zapobiegać im w przyszłości;

| 3. | zamierza kontynuować monitorowanie sytuacji w Wojwodinie, zwłaszcza w odniesieniu do treści i zasad Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu oraz zwraca się o regularne konsultacje z Komisją i Radą w trakcie tej procedury; |
| --- | --- |

3.

zamierza kontynuować monitorowanie sytuacji w Wojwodinie, zwłaszcza w odniesieniu do treści i zasad Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu oraz zwraca się o regularne konsultacje z Komisją i Radą w trakcie tej procedury;

| 4. | popiera inicjatywę podjętą przez swoją międzyparlamentarną delegację ds. stosunków z państwami Europy Południowo-Wschodniej w sprawie publicznego przesłuchania na temat mniejszości i sytuacji politycznej w Wojwodinie; |
| --- | --- |

4.

popiera inicjatywę podjętą przez swoją międzyparlamentarną delegację ds. stosunków z państwami Europy Południowo-Wschodniej w sprawie publicznego przesłuchania na temat mniejszości i sytuacji politycznej w Wojwodinie;

| 5. | potwierdza chęć wykorzystania swoich uprawnień budżetowych do pomocy i nacisku na Serbię-Czarnogórę w celu promowania poszanowania podstawowych praw człowieka i wolności, w tym praw mniejszości; |
| --- | --- |

5.

potwierdza chęć wykorzystania swoich uprawnień budżetowych do pomocy i nacisku na Serbię-Czarnogórę w celu promowania poszanowania podstawowych praw człowieka i wolności, w tym praw mniejszości;

| 6. | wzywa władze w Republice Serbii oraz państwie związkowym Serbii i Czarnogóry do przywrócenia Wojwodinie autonomii, którą cieszyła się ona do 1990 r., oraz do przywrócenia regionalnemu parlamentowi Wojwodiny realnych uprawnień w dziedzinie oświaty i mediów w celu umożliwienia mu tworzenia odpowiedniej polityki w tym wieloetnicznym regionie; |
| --- | --- |

6.

wzywa władze w Republice Serbii oraz państwie związkowym Serbii i Czarnogóry do przywrócenia Wojwodinie autonomii, którą cieszyła się ona do 1990 r., oraz do przywrócenia regionalnemu parlamentowi Wojwodiny realnych uprawnień w dziedzinie oświaty i mediów w celu umożliwienia mu tworzenia odpowiedniej polityki w tym wieloetnicznym regionie;

| 7. | wzywa Komisję, Radę oraz Wysokiego Przedstawiciela ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa do ścisłego monitorowania rozwoju wypadków w Wojwodinie, ze zwróceniem baczniejszej uwagi na znaczne zagrożenie dla bezpieczeństwa, jakie stanowi prześladowanie mniejszości w Wojwodinie, oraz wzywa do wysłania do prowincji obserwatorów UE; |
| --- | --- |

7.

wzywa Komisję, Radę oraz Wysokiego Przedstawiciela ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa do ścisłego monitorowania rozwoju wypadków w Wojwodinie, ze zwróceniem baczniejszej uwagi na znaczne zagrożenie dla bezpieczeństwa, jakie stanowi prześladowanie mniejszości w Wojwodinie, oraz wzywa do wysłania do prowincji obserwatorów UE;

| 8. | przypomina rządowi państwa związkowego Serbii i Czarnogóry oraz rządowi Serbii, że zasady wolności, demokracja oraz poszanowanie praw człowieka i podstawowych wolności, główne elementy, na których opiera się Proces Stabilizacji i Stowarzyszenia, oraz rządów prawa są warunkami wstępnymi do zgody Parlamentu Europejskiego na zawarcie Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu i do jakiegokolwiek przyszłego partnerstwa z Unią Europejską w ogólności; |
| --- | --- |

8.

przypomina rządowi państwa związkowego Serbii i Czarnogóry oraz rządowi Serbii, że zasady wolności, demokracja oraz poszanowanie praw człowieka i podstawowych wolności, główne elementy, na których opiera się Proces Stabilizacji i Stowarzyszenia, oraz rządów prawa są warunkami wstępnymi do zgody Parlamentu Europejskiego na zawarcie Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu i do jakiegokolwiek przyszłego partnerstwa z Unią Europejską w ogólności;

| 9. | zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Wysokiemu Przedstawicielowi ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa, Komisji, rządowi Serbii oraz państwa związkowego Serbii i Czarnogóry, a także władzom Wojwodiny. |
| --- | --- |

9.

zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Wysokiemu Przedstawicielowi ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa, Komisji, rządowi Serbii oraz państwa związkowego Serbii i Czarnogóry, a także władzom Wojwodiny.

---

(1)  Dz.U. C 140 E z 9.6.2005, str. 163.

---

21.9.2006

| 21.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 227/s16 |
| --- | --- | --- | --- |

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 227/s16

---

Skróty i symbole

| * | | Procedura konsultacji |
| --- | --- | --- |
| **I | | Procedura współpracy: pierwsze czytanie |
| **II | | Procedura współpracy: drugie czytanie |
| *** | | Procedura zgody |
| ***I | | Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie |
| ***II | | Procedura współdecyzji: drugie czytanie |
| ***III | | Procedura współdecyzji: trzecie czytanie |

*

Procedura konsultacji

**I

Procedura współpracy: pierwsze czytanie

**II

Procedura współpracy: drugie czytanie

***

Procedura zgody

***I

Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie

***II

Procedura współdecyzji: drugie czytanie

***III

Procedura współdecyzji: trzecie czytanie

(Typ procedury zależy od podstawy prawnej zaproponowanej przez Komisję.)

Informacje dotyczące głosowania

W przypadku braku odmiennej informacji, Sprawozdawcy poinformowali Przewodniczącego na piśmie o ich stanowisku na temat poprawek.

Rozwinięcia skrótów nazw komisji parlamentarnych

| AFET | | Komisja Spraw Zagranicznych |
| --- | --- | --- |
| DEVE | | Komisja Rozwoju |
| INTA | | Komisja Handlu Międzynarodowego |
| BUDG | | Komisja Budżetowa |
| CONT | | Komisja Kontroli Budżetowej |
| ECON | | Komisja Gospodarcza i Monetarna |
| EMPL | | Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych |
| ENVI | | Komisja Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności |
| ITRE | | Komisja Przemysłu, Badań Naukowych i Energii |
| IMCO | | Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów |
| TRAN | | Komisja Transportu i Turystyki |
| REGI | | Komisja Rozwoju Regionalnego |
| AGRI | | Komisja Rolnictwa |
| PECH | | Komisja Rybołówstwa |
| CULT | | Komisja Kultury, Młodzieży, Edukacji, Środków Przekazu i SportuKomisja Kultury i Edukacji |
| JURI | | Komisja Prawna |
| LIBE | | Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych |
| AFCO | | Komisja Spraw Konstytucyjnych |
| FEMM | | Komisja Praw Kobiet i Równych Szans |
| PETI | | Komisja Petycji |

AFET

Komisja Spraw Zagranicznych

DEVE

Komisja Rozwoju

INTA

Komisja Handlu Międzynarodowego

BUDG

Komisja Budżetowa

CONT

Komisja Kontroli Budżetowej

ECON

Komisja Gospodarcza i Monetarna

EMPL

Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych

ENVI

Komisja Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności

ITRE

Komisja Przemysłu, Badań Naukowych i Energii

IMCO

Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów

TRAN

Komisja Transportu i Turystyki

REGI

Komisja Rozwoju Regionalnego

AGRI

Komisja Rolnictwa

PECH

Komisja Rybołówstwa

CULT

Komisja Kultury, Młodzieży, Edukacji, Środków Przekazu i SportuKomisja Kultury i Edukacji

JURI

Komisja Prawna

LIBE

Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych

AFCO

Komisja Spraw Konstytucyjnych

FEMM

Komisja Praw Kobiet i Równych Szans

PETI

Komisja Petycji

Rozwinięcia skrótów nazw grup politycznych

| PPE-DE | | Grupa Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańscy Demokraci) i Europejskich Demokratów |
| --- | --- | --- |
| PSE | | Grupa Socjalistyczna w Parlamencie Europejskim |
| ALDE | | Grupa Przymierza Liberałów i Demokratów na rzecz Europy |
| Verts/ALE | | Grupa Zielonych/Wolne Przymierze Europejskie |
| GUE/NGL | | Konfederacyjna Grupa Zjednoczonej Lewicy Europejskiej/Nordycka Zielona Lewica |
| IND/DEM | | Grupa Niepodległość i Demokracja |
| UEN | | Unia na rzecz Europy Narodów |
| NI | | Niezrzeszeni |

PPE-DE

Grupa Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańscy Demokraci) i Europejskich Demokratów

PSE

Grupa Socjalistyczna w Parlamencie Europejskim

ALDE

Grupa Przymierza Liberałów i Demokratów na rzecz Europy

Verts/ALE

Grupa Zielonych/Wolne Przymierze Europejskie

GUE/NGL

Konfederacyjna Grupa Zjednoczonej Lewicy Europejskiej/Nordycka Zielona Lewica

IND/DEM

Grupa Niepodległość i Demokracja

UEN

Unia na rzecz Europy Narodów

NI

Niezrzeszeni

---