# Dziennik Urzędowy C 190/2006

| | ISSN 1725-5228 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 190 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 4912 sierpnia 2006 |

ISSN 1725-5228

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 190

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 4912 sierpnia 2006

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | I   Informacje |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| | TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI |
| 2006/C 190/1 | Sprawa C-173/03: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 13 czerwca 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Genova) — Traghetti del Mediterraneo SpA w upadłości przeciwko Republice Włoskiej (Odpowiedzialność pozaumowna państw członkowskich — Szkody wyrządzone jednostkom w związku z naruszeniem prawa wspólnotowego przez sądy krajowe najwyższego szczebla — Ograniczenie w ustawodawstwie krajowym odpowiedzialności państwa do przypadków naruszenia przez sędziego zasady bezstronności lub jego poważnego uchybienia — Wyłączenie wszelkiej odpowiedzialności związanej z interpretacją przepisów prawa oraz oceną okoliczności faktycznych i dowodów w ramach wykonywania działalności orzeczniczej) | 1 |
| 2006/C 190/2 | Sprawa C-540/03: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 27 czerwca 2006 r. — Parlament Europejski przeciwko Radzie Unii Europejskiej (Polityka imigracyjna — Prawo małoletnich dzieci obywateli państw trzecich do łączenia rodzin — Dyrektywa 2003/86/WE — Ochrona praw podstawowych — Prawo do poszanowania życia rodzinnego — Obowiązek uwzględniania interesu małoletnich dzieci) | 1 |
| 2006/C 190/3 | Sprawa C-255/04: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 15 czerwca 2006 — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej (Dopuszczalność — Niezgodność między uzasadnieniem a żądaniami skargi — Zasada, zgodnie z którą sąd nie może orzekać ultra petita — Artykuł 49 WE — Uregulowanie krajowe uzależniające przyznanie licencji od potrzeb rynku — Uregulowanie krajowe ustanawiające domniemanie istnienia stosunku pracy — Odwrócenie ciężaru dowodu — Brak postanowień o sposobie procedury w rozumieniu orzecznictwa Peterbroeck — Ochrona społeczna — Koordynacja przez rozporządzenie (WE) nr 1408/71 przepisów podlegających zastosowaniu — Pierwszeństwo — Zwalczanie nielegalnego zatrudnienia) | 2 |
| 2006/C 190/4 | Sprawa C-264/04: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 15 czerwca 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Breisach — Niemcy) — Badischer Winzerkeller eG przeciwko Land Baden-Württemberg (Dyrektywa 69/335/EWG — Podatki pośrednie od gromadzenia kapitału — Łączenie spółek — Sprostowanie w księdze wieczystej — Pobór opłaty — Zakwalifikowanie jako podatek od przeniesienia prawa — Przesłanki poboru opłaty) | 2 |
| 2006/C 190/5 | Sprawa C-419/04: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 22 czerwca 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d'appel de Poitiers, Francja) — Conseil général de la Vienne przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects (Retrospektywne pokrycie należności celnych — Umorzenie należności celnych przywozowych — Przesłanki — Artykuł 871 rozporządzenia wykonawczego do Wspólnotowego Kodeksu Celnego — Zakres obowiązku przekazania sprawy Komisji — Brak zgłoszenia przez płatnika w dobrej wierze dodatkowych opłat, które winny były zostać wliczone do wartości celnej towarów przywożonych) | 3 |
| 2006/C 190/6 | Sprawa C-459/04: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 15 czerwca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Szwecji (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Polityka społeczna — Dyrektywa 89/391/EWG — Ochrona bezpieczeństwa i zdrowia pracowników — Zasób wiedzy i umiejętności pracowników zapewniających odpowiedni stopień ochrony i zapobiegania zagrożeniom zawodowym w przedsiębiorstwie) | 4 |
| 2006/C 190/7 | Sprawa C-466/04: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 15 czerwca 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal superior de Jucticia de Cantabria, Santander, Hiszpania) — Manuel Acereda Herrera przeciwko Servicio Cántabro de Salud (Zabezpieczenie społeczne — Koszty leczenia szpitalnego poniesione w innym państwie członkowskim — Koszty podróży, pobytu i wyżywienia — Art. 22 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71) | 4 |
| 2006/C 190/8 | Sprawa C-28/05: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 15 czerwca 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het bedrijfsleven — Niderlandy) — G.J. Dokter, Maatschap Van den Top, W. Boekhout przeciwko Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (Rolnictwo — Zwalczanie pryszczycy — Dyrektywa 85/511/EWG — Dyrektywa 90/425/EWG — Badania mające na celu wykrycie pryszczycy wykonywane przez laboratorium niewymienione w załączniku do dyrektywy 85/511/EWG — Swoboda uznania władz krajowych — Zasada proporcjonalności — Zasada poszanowania prawa do obrony) | 5 |
| 2006/C 190/9 | Sprawa C-249/05: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 15 czerwca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Finlandii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Artykuły 28 WE i 49 WE — Szósta dyrektywa VAT — Artykuły 21 i 22 — Zobowiązanie podatnika mającego stałe miejsce zamieszkania lub siedzibę w państwie członkowskim innym niż to, w którym dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu do ustanowienia przedstawiciela podatkowego, który nie jest bezpośrednio zobowiązany do zapłaty podatku VAT) | 6 |
| 2006/C 190/0 | Sprawa C-264/05: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 15 czerwca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2001/19/WE — Wzajemne uznawanie dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji — Pielęgniarka, lekarz dentysta, lekarz weterynarii, położna, architekt, farmaceuta i lekarz — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie) | 6 |
| 2006/C 190/1 | Sprawa C-196/06 P: Odwołanie wniesione w dniu 26 kwietnia 2006 r. przez Alecansan SL od wyroku z dnia 7 lutego 2006 r. w sprawie T-202/03 Alecansan SL przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) | 7 |
| 2006/C 190/2 | Sprawa C-207/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Unabhängiger Finanzsenat Salzburg-Aigen w dniu 8 maja 2006 r. — Schwaninger Martin, Viehhandel — Viehexport przeciwko Zollamt Salzburg, Erstattungen | 7 |
| 2006/C 190/3 | Sprawa C-228/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberverwaltungsgericht Berlin-Brandenburg (Niemcy) w dniu 19 maja 2006 r. — Mehmet Soysal, Cengiz Salkim, Ibrahim Savatli przeciwko Bundesrepublik Deutschland przy udziale Bundesagentur für Arbeit | 8 |
| 2006/C 190/4 | Sprawa C-229/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg (Niemcy) w dniu 22 maja 2006 r. — Sunshine Deutschland Handelsgesellschaft mbH przeciwko Hauptzollamt Kiel | 8 |
| 2006/C 190/5 | Sprawa C-230/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 12 stycznia 2006 r. — Militzer & Münch GmbH przeciwko Ministero delle Finanze | 9 |
| 2006/C 190/6 | Sprawa C-231/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour du travail de Bruxelles (Belgia) w dniu 22 maja 2006 r. — Office national des pensions przeciwko Emilienne Jonkman | 9 |
| 2006/C 190/7 | Sprawa C-232/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour du travail de Bruxelles (Belgia) w dniu 22 maja 2006 r. — Office national des pensions przeciwko Hélène Vercheval | 10 |
| 2006/C 190/8 | Sprawa C-233/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour du travail de Bruxelles (Belgia) w dniu 22 maja 2006 r. — Noëlle Permesaen przeciwko Office national des pensions | 11 |
| 2006/C 190/9 | Sprawa C-247/06: Skarga wniesiona w dniu 2 czerwca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec | 11 |
| 2006/C 190/0 | Sprawa C-264/06: Skarga wniesiona w dniu 16 czerwca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich/Wielkie Księstwo Luksemburga | 12 |
| 2006/C 190/1 | Sprawa C-266/06 P: Odwołanie wniesione w dniu 17 czerwca 2006 r. przez Degussa AG od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 5 kwietnia 2006 r. w sprawie T-279/02 Degussa AG przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich wspieranej przez Radę Unii Europejskiej | 12 |
| 2006/C 190/2 | Sprawa C-269/06: Skarga wniesiona w dniu 15 czerwca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich/Centrum Tłumaczeń dla organów Unii Europejskiej | 13 |
| | SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI |
| 2006/C 190/3 | Wybór prezesa izby złożonej z trzech sędziów | 14 |
| 2006/C 190/4 | Przydzielenie sędziów do izb | 14 |
| 2006/C 190/5 | Sprawa T-613/97: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 7 czerwca 2006 r. — UFEX i in. przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Sektor pocztowy — Przedsiębiorstwo publiczne, na którym spoczywa obowiązek świadczenia usług w ogólnym interesie gospodarczym — Wsparcie logistyczne i handlowe udzielone spółce zależnej nieprowadzącej działalności na rynku zmonopolizowanym — Odwołanie — Przekazanie sprawy przez Trybunał do ponownego rozpoznania) | 15 |
| 2006/C 190/6 | Sprawy połączone T-213/01 i T-214/01: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 7 czerwca 2006 r. — Österreichische Postsparkasse i Bank für Arbeit und Wirtschaft przeciwko Komisji (Skarga o stwierdzenie nieważności — Konkurencja — Rozporządzenie nr 17 — Rozporządzenie (WE) nr 2842/98 — Decyzja 2001/462/WE, EWWiS — Funkcjonariusz ds. przesłuchań — Akt wywołujący skutki prawne — Dopuszczalność — Uzasadniony interes — Legitymacja wnioskodawcy lub składającego skargę do Komisji — Będący nabywcą towarów lub usług klient końcowy — Dostęp do pisma w sprawie przedstawienia zarzutów — Informacje poufne — Wystarczający interes) | 16 |
| 2006/C 190/7 | Sprawa T-10/02: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 6 czerwca 2006 r. — Girardot przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Urzędnicy — Pracownik tymczasowy — Niezgodne z prawem odrzucenie kandydatury — Uchylenie — Przywrócenie stanu rzeczy sprzed zdarzenia niezgodnego z prawem — Stosowne odszkodowanie pieniężne — Utrata szansy obsadzenia wolnego stanowiska — Ocena ex quo et bono) | 16 |
| 2006/C 190/8 | Sprawa T-47/02: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 21 czerwca 2006 r. — Manfred Danzer i Hannelore Danzer przeciwko Radzie Unii Europejskiej (Prawo spółek — Dyrektywy 68/151/EWG i 78/660/EWG — Ogłaszanie rocznych sprawozdań finansowych — Ochrona tajemnicy przedsiębiorstwa — Naruszenie praw podstawowych — Podstawa prawna — Skarga o odszkodowanie — Niedopuszczalność) | 17 |
| 2006/C 190/9 | Sprawa T-153/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 czerwca 2006 r. — Inex przeciwko OHIM — Wiseman (Rysunek skóry krowy) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego znaku towarowego złożonego z rysunku skóry krowy w kolorach czarnym i białym — Wcześniejszy krajowy znak towarowy złożony w części z rysunku skóry krowy w kolorach czarnym i białym — Charakter odróżniający elementy składowego znaku — Niewystępowanie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Odrzucenie sprzeciwu — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94) | 17 |
| 2006/C 190/0 | Sprawa T-156/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 czerwca 2006 r. — Orlando Perez-Diaz przeciwko Komisja Wspólnot Europejskich (Urzędnicy — Odmowa wpisu na listę rezerwową pracowników tymczasowych — Złożenie przez zainteresowanego nowego egzaminu ustnego zorganizowanego w ramach wykonania wyroku uchylającego — Druga odmowa wpisu — Skarga o uchylenie — Skarga o odszkodowanie) | 18 |
| 2006/C 190/1 | Sprawa T-192/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 czerwca 2006 r. — Atlantean przeciwko Komisji (Rybołówstwo — Wieloletnie programy kierunkowe — Wniosek o zwiększenie celów w związku z poprawą warunków bezpieczeństwa — Decyzja 97/413/WE — Odmowa Komisji — Skarga o stwierdzenie nieważności — Dopuszczalność — Uprawnienia Komisji) | 18 |
| 2006/C 190/2 | Sprawy połączone T-218/03 — T-240/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 czerwca 2006 r. — Boyle i in. przeciwko Komisji (Rybołówstwo — Wieloletnie programy kierunkowe — Wniosek o zwiększenie celów w związku z poprawą warunków bezpieczeństwa — Decyzja 97/413/WE — Odmowa Komisji — Skarga o stwierdzenie nieważności — Dopuszczalność — Uprawnienia Komisji) | 19 |
| 2006/C 190/3 | Sprawa T-400/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 czerwca 2006 r. — Bachotet przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Urzędnicy — Odmowa wpisu na listę rezerwową pracowników tymczasowych — Złożenie przez zainteresowaną nowego egzaminu ustnego zorganizowanego w ramach wykonania wyroku uchylającego — Druga odmowa wpisu — Skarga o uchylenie) | 19 |
| 2006/C 190/4 | Sprawa T-251/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 20 czerwca 2006 r. — Grecja przeciwko Komisji (EFOGR — Wydatki wyłączone z finansowania wspólnotowego — Składowanie ryżu w magazynach państwowych — Siła wyższa — Produkty przetworzone na bazie owoców i warzyw — Pomoc na rzecz najbardziej potrzebujących — Program restrukturyzacji sektora owoców i warzyw — Korekta zryczałtowana — Termin 24 miesięcy) | 20 |
| 2006/C 190/5 | Sprawa T-123/02: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 31 maja 2006 r. — Carrs Paper przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Postępowanie likwidacyjne wobec skarżącej — Interes prawny — Umorzenie postępowania) | 20 |
| 2006/C 190/6 | Sprawa T-4/04: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 9 czerwca 2006 r. — Achaiber Sing przeciwko Komisji (Pozaumowna odpowiedzialność Wspólnoty — Zdrowie zwierząt — Wymagania dotyczące przywozu zwierząt — Porozumienie w sprawie stosowania środków sanitarnych i fitosanitarnych — Częściowa niedopuszczalność — Skarga pozbawiona w oczywisty sposób jakichkolwiek podstaw prawnych) | 21 |
| 2006/C 190/7 | Sprawa T-487/04: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 19 maja 2006 r. — Falcon Sporting Goods przeciwko OHIM (BIN LADIN) (Wspólnotowy znak towarowy — Odmowa rejestracji — Cofnięcie wniosku o rejestrację — Umorzenie postępowania) | 21 |
| 2006/C 190/8 | Sprawa T-488/04: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 19 maja 2006 r. — Falcon Sporting Goods przeciwko OHIM (BIN LADIN) (Wspólnotowy znak towarowy — Odmowa rejestracji — Cofnięcie wniosku o rejestrację — Umorzenie postępowania) | 21 |
| 2006/C 190/9 | Sprawa T-91/06: Skarga wniesiona w dniu 21 marca 2006 r. — Nikolaos Theofilopoulos przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 22 |
| 2006/C 190/0 | Sprawa T-107/06: Skarga wniesiona w dniu 5 kwietnia 2006 r. — INET Hellad — Ilektroniki Ypiresia Pliroforion E.P.E. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 22 |
| 2006/C 190/1 | Sprawa T-146/06: Skarga wniesiona w dniu 22 maja 2006 r. — SANOFI AVENTIS przeciwko OHIM — G.D. SEARLE (ATURION) | 23 |
| 2006/C 190/2 | Sprawa T-148/06: Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2006 r. — Marie Claire przeciwko OHIM — Marie Claire Album (MARIE CLAIRE) | 23 |
| 2006/C 190/3 | Sprawa T-155/06: Skarga wniesiona w dniu 14 czerwca 2006 r. — Tomra Systems i in. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 24 |
| 2006/C 190/4 | Sprawa T-157/06: Skarga wniesiona w dniu 9 czerwca 2006 r. — Republika Włoska przeciwko Komisji | 24 |
| 2006/C 190/5 | Sprawa T-158/06: Skarga wniesiona w dniu 20 czerwca 2006 r. — Adobe przeciwko OHIM (FLEX) | 25 |
| 2006/C 190/6 | Sprawa T-159/06: Skarga wniesiona w dniu 19 czerwca 2006 r. — Estancia Piedra przeciwko OHIM — Franciscan Vineyards (ESTANCIA PIEDRA) | 25 |
| 2006/C 190/7 | Sprawa T-160/06: Skarga wniesiona w dniu 19 czerwca 2006 r. — Estancia Piedra przeciwko OHIM — Franciscan Vineyards (ESTANCIA PIEDRA) | 26 |
| 2006/C 190/8 | Sprawa T-163/06: Skarga wniesiona w dniu 28 czerwca 2006 r. — BA.LA. di Lanciotti V. & C. S.A.S. i in. przeciwko Komisji | 26 |
| 2006/C 190/9 | Sprawa T-164/06: Skarga wniesiona w dniu 21 czerwca 2006 r. — ColArt/Americas przeciwko OHIM (BASICS) | 27 |
| 2006/C 190/0 | Sprawa T-165/06: Skarga wniesiona w dniu 19 czerwca 2006 r. — Fiorucci przeciwko OHIM — EDWIN (słowny znak towarowy Elio Fiorucci) | 27 |
| 2006/C 190/1 | Sprawa T-166/06: Skarga wniesiona w dniu 28 czerwca 2006 r. — PowderJect Research przeciwko OHIM (POWDERMED) | 28 |
| 2006/C 190/2 | Sprawa T-168/06: Skarga wniesiona w dniu 19 czerwca 2006 r. — Republika Włoska przeciwko Komisji | 28 |
| 2006/C 190/3 | Sprawa T-172/06: Skarga wniesiona w dniu 23 czerwca 2006 r. — Expasa przeciwko OHIM — Juan Gallardo Blanco (graficzny znak towarowy H) | 29 |
| 2006/C 190/4 | Sprawa T-174/06: Skarga wniesiona w dniu 27 lipca 2006 r. — Inalca i Cremonini przeciwko Komisji | 29 |
| 2006/C 190/5 | Sprawa T-176/06: Skarga wniesiona w dniu 30 czerwca 2006 r. — Sviluppo Italia Basilicata przeciwko Komisji | 30 |
| 2006/C 190/6 | Sprawy połączone T-362/02, T-363/02, T-364/02, T-365/02, T-366/02: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 czerwca 2006 r. — Muswellbrook przeciwko OHIM-Nike (NIKE) | 31 |
| 2006/C 190/7 | Sprawa T-157/05: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 20 czerwca 2006 r. — Deutsche Telekom przeciwko OHIM — PCS Systemtechnik (T-PCS) | 31 |
| | SĄD DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ UNII EUROPEJSKIEJ |
| 2006/C 190/8 | Sprawa F-19/05: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 28 czerwca 2006 r. — Sanchez Ferriz przeciwko Komisji (Urzędnicy — Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej — Postępowanie w sprawie awansu za 2003 r.) | 32 |
| 2006/C 190/9 | Sprawa F-27/05: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 28 czerwca 2006 r. — Le Maire przeciwko Komisji (Urzędnicy — Wynagrodzenie — Odmowa przyznania diety dziennej) | 32 |
| 2006/C 190/0 | Sprawa F-39/05: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 28 czerwca 2006 r. — Beau przeciwko Komisji. (Choroba zawodowa — Odmowa uznania choroby skarżącej za chorobę zawodową) | 33 |
| 2006/C 190/1 | Sprawa F-101/05: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 28 czerwca 2006 r. — Grünheid przeciwko Komisji (Urzędnicy — Termin na wniesienie zażalenia — Informacja o wynagrodzeniu — Dopuszczalność — Powołanie — Zaszeregowanie do wyższej grupy — Artykuły 25, 26 i 31 ust. 2 regulaminu pracowniczego) | 33 |
| 2006/C 190/2 | Sprawa F-11/05: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 29 czerwca 2006 r. — Chassagne przeciwko Komisji (Urzędnicy — Wynagrodzenie — Koszty corocznych podróży — Przepisy obowiązujące przed 1 maja 2004 r. urzędników pochodzących z francuskich departamentów zamorskich — Oczywista niedopuszczalność) | 33 |
| 2006/C 190/3 | Sprawa F-87/05: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 30 czerwca 2006 r. — Ott i in. przeciwko Komisji (Urzędnicy — Postępowanie w sprawie awansu za 2004 r. — Niewpisanie na listę awansowanych urzędników — Artykuł 111 regulaminu Sądu — Skarga w części w oczywisty sposób niedopuszczalna i w części w oczywisty sposób nieuzasadniona) | 34 |
| 2006/C 190/4 | Sprawa F-52/06: Skarga wniesiona w dniu 21 kwietnia 2006 r. — Pimlott przeciwko Europolowi | 34 |
| 2006/C 190/5 | Sprawa F-58/06: Skarga wniesiona w dniu 16 maja 2006 r. — Balázs Dániel Simon przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości i Komisji | 35 |
| 2006/C 190/6 | Sprawa F-69/06: Skarga wniesiona w dniu 23 czerwca 2006 r. — Andersson i in. przeciwko Komisji | 35 |
| 2006/C 190/7 | Sprawa F-70/06: Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2006 r. — Baele i in. przeciwko Komisji | 36 |
| 2006/C 190/8 | Sprawa F-71/06: Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2006 r. — Lebedef-Caponi przeciwko Komisji | 36 |
| 2006/C 190/9 | Sprawa F-72/06: Skarga wniesiona w dniu 30 czerwca 2006 r. — Verheyden przeciwko Komisji | 37 |
| 2006/C 190/0 | Sprawa F-73/06: Skarga wniesiona w dniu 3 lipca 2006 r. — Van Neyghem przeciwko Komisji | 37 |
| 2006/C 190/1 | Sprawa F-35/05: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 30 czerwca 2006 r. — Colombani przeciwko Komisji | 38 |
| 2006/C 190/2 | Sprawa F-75/05: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 30 czerwca 2006 r. — Colombani przeciwko Komisji | 38 |
| 2006/C 190/3 | Sprawa F-127/05: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 19 czerwca 2006 r. — Nanbru przeciwko Parlamentowi | 38 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

I   Informacje

Trybunał Sprawiedliwości

TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI

2006/C 190/1

Sprawa C-173/03: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 13 czerwca 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Genova) — Traghetti del Mediterraneo SpA w upadłości przeciwko Republice Włoskiej (Odpowiedzialność pozaumowna państw członkowskich — Szkody wyrządzone jednostkom w związku z naruszeniem prawa wspólnotowego przez sądy krajowe najwyższego szczebla — Ograniczenie w ustawodawstwie krajowym odpowiedzialności państwa do przypadków naruszenia przez sędziego zasady bezstronności lub jego poważnego uchybienia — Wyłączenie wszelkiej odpowiedzialności związanej z interpretacją przepisów prawa oraz oceną okoliczności faktycznych i dowodów w ramach wykonywania działalności orzeczniczej)

1

2006/C 190/2

Sprawa C-540/03: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 27 czerwca 2006 r. — Parlament Europejski przeciwko Radzie Unii Europejskiej (Polityka imigracyjna — Prawo małoletnich dzieci obywateli państw trzecich do łączenia rodzin — Dyrektywa 2003/86/WE — Ochrona praw podstawowych — Prawo do poszanowania życia rodzinnego — Obowiązek uwzględniania interesu małoletnich dzieci)

1

2006/C 190/3

Sprawa C-255/04: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 15 czerwca 2006 — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej (Dopuszczalność — Niezgodność między uzasadnieniem a żądaniami skargi — Zasada, zgodnie z którą sąd nie może orzekać ultra petita — Artykuł 49 WE — Uregulowanie krajowe uzależniające przyznanie licencji od potrzeb rynku — Uregulowanie krajowe ustanawiające domniemanie istnienia stosunku pracy — Odwrócenie ciężaru dowodu — Brak postanowień o sposobie procedury w rozumieniu orzecznictwa Peterbroeck — Ochrona społeczna — Koordynacja przez rozporządzenie (WE) nr 1408/71 przepisów podlegających zastosowaniu — Pierwszeństwo — Zwalczanie nielegalnego zatrudnienia)

2

2006/C 190/4

Sprawa C-264/04: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 15 czerwca 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Breisach — Niemcy) — Badischer Winzerkeller eG przeciwko Land Baden-Württemberg (Dyrektywa 69/335/EWG — Podatki pośrednie od gromadzenia kapitału — Łączenie spółek — Sprostowanie w księdze wieczystej — Pobór opłaty — Zakwalifikowanie jako podatek od przeniesienia prawa — Przesłanki poboru opłaty)

2

2006/C 190/5

Sprawa C-419/04: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 22 czerwca 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d'appel de Poitiers, Francja) — Conseil général de la Vienne przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects (Retrospektywne pokrycie należności celnych — Umorzenie należności celnych przywozowych — Przesłanki — Artykuł 871 rozporządzenia wykonawczego do Wspólnotowego Kodeksu Celnego — Zakres obowiązku przekazania sprawy Komisji — Brak zgłoszenia przez płatnika w dobrej wierze dodatkowych opłat, które winny były zostać wliczone do wartości celnej towarów przywożonych)

3

2006/C 190/6

Sprawa C-459/04: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 15 czerwca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Szwecji (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Polityka społeczna — Dyrektywa 89/391/EWG — Ochrona bezpieczeństwa i zdrowia pracowników — Zasób wiedzy i umiejętności pracowników zapewniających odpowiedni stopień ochrony i zapobiegania zagrożeniom zawodowym w przedsiębiorstwie)

4

2006/C 190/7

Sprawa C-466/04: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 15 czerwca 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal superior de Jucticia de Cantabria, Santander, Hiszpania) — Manuel Acereda Herrera przeciwko Servicio Cántabro de Salud (Zabezpieczenie społeczne — Koszty leczenia szpitalnego poniesione w innym państwie członkowskim — Koszty podróży, pobytu i wyżywienia — Art. 22 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71)

4

2006/C 190/8

Sprawa C-28/05: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 15 czerwca 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het bedrijfsleven — Niderlandy) — G.J. Dokter, Maatschap Van den Top, W. Boekhout przeciwko Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (Rolnictwo — Zwalczanie pryszczycy — Dyrektywa 85/511/EWG — Dyrektywa 90/425/EWG — Badania mające na celu wykrycie pryszczycy wykonywane przez laboratorium niewymienione w załączniku do dyrektywy 85/511/EWG — Swoboda uznania władz krajowych — Zasada proporcjonalności — Zasada poszanowania prawa do obrony)

5

2006/C 190/9

Sprawa C-249/05: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 15 czerwca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Finlandii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Artykuły 28 WE i 49 WE — Szósta dyrektywa VAT — Artykuły 21 i 22 — Zobowiązanie podatnika mającego stałe miejsce zamieszkania lub siedzibę w państwie członkowskim innym niż to, w którym dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu do ustanowienia przedstawiciela podatkowego, który nie jest bezpośrednio zobowiązany do zapłaty podatku VAT)

6

2006/C 190/0

Sprawa C-264/05: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 15 czerwca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2001/19/WE — Wzajemne uznawanie dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji — Pielęgniarka, lekarz dentysta, lekarz weterynarii, położna, architekt, farmaceuta i lekarz — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie)

6

2006/C 190/1

Sprawa C-196/06 P: Odwołanie wniesione w dniu 26 kwietnia 2006 r. przez Alecansan SL od wyroku z dnia 7 lutego 2006 r. w sprawie T-202/03 Alecansan SL przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

7

2006/C 190/2

Sprawa C-207/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Unabhängiger Finanzsenat Salzburg-Aigen w dniu 8 maja 2006 r. — Schwaninger Martin, Viehhandel — Viehexport przeciwko Zollamt Salzburg, Erstattungen

7

2006/C 190/3

Sprawa C-228/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberverwaltungsgericht Berlin-Brandenburg (Niemcy) w dniu 19 maja 2006 r. — Mehmet Soysal, Cengiz Salkim, Ibrahim Savatli przeciwko Bundesrepublik Deutschland przy udziale Bundesagentur für Arbeit

8

2006/C 190/4

Sprawa C-229/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg (Niemcy) w dniu 22 maja 2006 r. — Sunshine Deutschland Handelsgesellschaft mbH przeciwko Hauptzollamt Kiel

8

2006/C 190/5

Sprawa C-230/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 12 stycznia 2006 r. — Militzer & Münch GmbH przeciwko Ministero delle Finanze

9

2006/C 190/6

Sprawa C-231/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour du travail de Bruxelles (Belgia) w dniu 22 maja 2006 r. — Office national des pensions przeciwko Emilienne Jonkman

9

2006/C 190/7

Sprawa C-232/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour du travail de Bruxelles (Belgia) w dniu 22 maja 2006 r. — Office national des pensions przeciwko Hélène Vercheval

10

2006/C 190/8

Sprawa C-233/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour du travail de Bruxelles (Belgia) w dniu 22 maja 2006 r. — Noëlle Permesaen przeciwko Office national des pensions

11

2006/C 190/9

Sprawa C-247/06: Skarga wniesiona w dniu 2 czerwca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec

11

2006/C 190/0

Sprawa C-264/06: Skarga wniesiona w dniu 16 czerwca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich/Wielkie Księstwo Luksemburga

12

2006/C 190/1

Sprawa C-266/06 P: Odwołanie wniesione w dniu 17 czerwca 2006 r. przez Degussa AG od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 5 kwietnia 2006 r. w sprawie T-279/02 Degussa AG przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich wspieranej przez Radę Unii Europejskiej

12

2006/C 190/2

Sprawa C-269/06: Skarga wniesiona w dniu 15 czerwca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich/Centrum Tłumaczeń dla organów Unii Europejskiej

13

SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI

2006/C 190/3

Wybór prezesa izby złożonej z trzech sędziów

14

2006/C 190/4

Przydzielenie sędziów do izb

14

2006/C 190/5

Sprawa T-613/97: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 7 czerwca 2006 r. — UFEX i in. przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Sektor pocztowy — Przedsiębiorstwo publiczne, na którym spoczywa obowiązek świadczenia usług w ogólnym interesie gospodarczym — Wsparcie logistyczne i handlowe udzielone spółce zależnej nieprowadzącej działalności na rynku zmonopolizowanym — Odwołanie — Przekazanie sprawy przez Trybunał do ponownego rozpoznania)

15

2006/C 190/6

Sprawy połączone T-213/01 i T-214/01: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 7 czerwca 2006 r. — Österreichische Postsparkasse i Bank für Arbeit und Wirtschaft przeciwko Komisji (Skarga o stwierdzenie nieważności — Konkurencja — Rozporządzenie nr 17 — Rozporządzenie (WE) nr 2842/98 — Decyzja 2001/462/WE, EWWiS — Funkcjonariusz ds. przesłuchań — Akt wywołujący skutki prawne — Dopuszczalność — Uzasadniony interes — Legitymacja wnioskodawcy lub składającego skargę do Komisji — Będący nabywcą towarów lub usług klient końcowy — Dostęp do pisma w sprawie przedstawienia zarzutów — Informacje poufne — Wystarczający interes)

16

2006/C 190/7

Sprawa T-10/02: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 6 czerwca 2006 r. — Girardot przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Urzędnicy — Pracownik tymczasowy — Niezgodne z prawem odrzucenie kandydatury — Uchylenie — Przywrócenie stanu rzeczy sprzed zdarzenia niezgodnego z prawem — Stosowne odszkodowanie pieniężne — Utrata szansy obsadzenia wolnego stanowiska — Ocena ex quo et bono)

16

2006/C 190/8

Sprawa T-47/02: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 21 czerwca 2006 r. — Manfred Danzer i Hannelore Danzer przeciwko Radzie Unii Europejskiej (Prawo spółek — Dyrektywy 68/151/EWG i 78/660/EWG — Ogłaszanie rocznych sprawozdań finansowych — Ochrona tajemnicy przedsiębiorstwa — Naruszenie praw podstawowych — Podstawa prawna — Skarga o odszkodowanie — Niedopuszczalność)

17

2006/C 190/9

Sprawa T-153/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 czerwca 2006 r. — Inex przeciwko OHIM — Wiseman (Rysunek skóry krowy) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego znaku towarowego złożonego z rysunku skóry krowy w kolorach czarnym i białym — Wcześniejszy krajowy znak towarowy złożony w części z rysunku skóry krowy w kolorach czarnym i białym — Charakter odróżniający elementy składowego znaku — Niewystępowanie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Odrzucenie sprzeciwu — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

17

2006/C 190/0

Sprawa T-156/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 czerwca 2006 r. — Orlando Perez-Diaz przeciwko Komisja Wspólnot Europejskich (Urzędnicy — Odmowa wpisu na listę rezerwową pracowników tymczasowych — Złożenie przez zainteresowanego nowego egzaminu ustnego zorganizowanego w ramach wykonania wyroku uchylającego — Druga odmowa wpisu — Skarga o uchylenie — Skarga o odszkodowanie)

18

2006/C 190/1

Sprawa T-192/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 czerwca 2006 r. — Atlantean przeciwko Komisji (Rybołówstwo — Wieloletnie programy kierunkowe — Wniosek o zwiększenie celów w związku z poprawą warunków bezpieczeństwa — Decyzja 97/413/WE — Odmowa Komisji — Skarga o stwierdzenie nieważności — Dopuszczalność — Uprawnienia Komisji)

18

2006/C 190/2

Sprawy połączone T-218/03 — T-240/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 czerwca 2006 r. — Boyle i in. przeciwko Komisji (Rybołówstwo — Wieloletnie programy kierunkowe — Wniosek o zwiększenie celów w związku z poprawą warunków bezpieczeństwa — Decyzja 97/413/WE — Odmowa Komisji — Skarga o stwierdzenie nieważności — Dopuszczalność — Uprawnienia Komisji)

19

2006/C 190/3

Sprawa T-400/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 czerwca 2006 r. — Bachotet przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Urzędnicy — Odmowa wpisu na listę rezerwową pracowników tymczasowych — Złożenie przez zainteresowaną nowego egzaminu ustnego zorganizowanego w ramach wykonania wyroku uchylającego — Druga odmowa wpisu — Skarga o uchylenie)

19

2006/C 190/4

Sprawa T-251/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 20 czerwca 2006 r. — Grecja przeciwko Komisji (EFOGR — Wydatki wyłączone z finansowania wspólnotowego — Składowanie ryżu w magazynach państwowych — Siła wyższa — Produkty przetworzone na bazie owoców i warzyw — Pomoc na rzecz najbardziej potrzebujących — Program restrukturyzacji sektora owoców i warzyw — Korekta zryczałtowana — Termin 24 miesięcy)

20

2006/C 190/5

Sprawa T-123/02: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 31 maja 2006 r. — Carrs Paper przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Postępowanie likwidacyjne wobec skarżącej — Interes prawny — Umorzenie postępowania)

20

2006/C 190/6

Sprawa T-4/04: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 9 czerwca 2006 r. — Achaiber Sing przeciwko Komisji (Pozaumowna odpowiedzialność Wspólnoty — Zdrowie zwierząt — Wymagania dotyczące przywozu zwierząt — Porozumienie w sprawie stosowania środków sanitarnych i fitosanitarnych — Częściowa niedopuszczalność — Skarga pozbawiona w oczywisty sposób jakichkolwiek podstaw prawnych)

21

2006/C 190/7

Sprawa T-487/04: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 19 maja 2006 r. — Falcon Sporting Goods przeciwko OHIM (BIN LADIN) (Wspólnotowy znak towarowy — Odmowa rejestracji — Cofnięcie wniosku o rejestrację — Umorzenie postępowania)

21

2006/C 190/8

Sprawa T-488/04: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 19 maja 2006 r. — Falcon Sporting Goods przeciwko OHIM (BIN LADIN) (Wspólnotowy znak towarowy — Odmowa rejestracji — Cofnięcie wniosku o rejestrację — Umorzenie postępowania)

21

2006/C 190/9

Sprawa T-91/06: Skarga wniesiona w dniu 21 marca 2006 r. — Nikolaos Theofilopoulos przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

22

2006/C 190/0

Sprawa T-107/06: Skarga wniesiona w dniu 5 kwietnia 2006 r. — INET Hellad — Ilektroniki Ypiresia Pliroforion E.P.E. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

22

2006/C 190/1

Sprawa T-146/06: Skarga wniesiona w dniu 22 maja 2006 r. — SANOFI AVENTIS przeciwko OHIM — G.D. SEARLE (ATURION)

23

2006/C 190/2

Sprawa T-148/06: Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2006 r. — Marie Claire przeciwko OHIM — Marie Claire Album (MARIE CLAIRE)

23

2006/C 190/3

Sprawa T-155/06: Skarga wniesiona w dniu 14 czerwca 2006 r. — Tomra Systems i in. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

24

2006/C 190/4

Sprawa T-157/06: Skarga wniesiona w dniu 9 czerwca 2006 r. — Republika Włoska przeciwko Komisji

24

2006/C 190/5

Sprawa T-158/06: Skarga wniesiona w dniu 20 czerwca 2006 r. — Adobe przeciwko OHIM (FLEX)

25

2006/C 190/6

Sprawa T-159/06: Skarga wniesiona w dniu 19 czerwca 2006 r. — Estancia Piedra przeciwko OHIM — Franciscan Vineyards (ESTANCIA PIEDRA)

25

2006/C 190/7

Sprawa T-160/06: Skarga wniesiona w dniu 19 czerwca 2006 r. — Estancia Piedra przeciwko OHIM — Franciscan Vineyards (ESTANCIA PIEDRA)

26

2006/C 190/8

Sprawa T-163/06: Skarga wniesiona w dniu 28 czerwca 2006 r. — BA.LA. di Lanciotti V. & C. S.A.S. i in. przeciwko Komisji

26

2006/C 190/9

Sprawa T-164/06: Skarga wniesiona w dniu 21 czerwca 2006 r. — ColArt/Americas przeciwko OHIM (BASICS)

27

2006/C 190/0

Sprawa T-165/06: Skarga wniesiona w dniu 19 czerwca 2006 r. — Fiorucci przeciwko OHIM — EDWIN (słowny znak towarowy Elio Fiorucci)

27

2006/C 190/1

Sprawa T-166/06: Skarga wniesiona w dniu 28 czerwca 2006 r. — PowderJect Research przeciwko OHIM (POWDERMED)

28

2006/C 190/2

Sprawa T-168/06: Skarga wniesiona w dniu 19 czerwca 2006 r. — Republika Włoska przeciwko Komisji

28

2006/C 190/3

Sprawa T-172/06: Skarga wniesiona w dniu 23 czerwca 2006 r. — Expasa przeciwko OHIM — Juan Gallardo Blanco (graficzny znak towarowy H)

29

2006/C 190/4

Sprawa T-174/06: Skarga wniesiona w dniu 27 lipca 2006 r. — Inalca i Cremonini przeciwko Komisji

29

2006/C 190/5

Sprawa T-176/06: Skarga wniesiona w dniu 30 czerwca 2006 r. — Sviluppo Italia Basilicata przeciwko Komisji

30

2006/C 190/6

Sprawy połączone T-362/02, T-363/02, T-364/02, T-365/02, T-366/02: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 czerwca 2006 r. — Muswellbrook przeciwko OHIM-Nike (NIKE)

31

2006/C 190/7

Sprawa T-157/05: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 20 czerwca 2006 r. — Deutsche Telekom przeciwko OHIM — PCS Systemtechnik (T-PCS)

31

SĄD DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ UNII EUROPEJSKIEJ

2006/C 190/8

Sprawa F-19/05: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 28 czerwca 2006 r. — Sanchez Ferriz przeciwko Komisji (Urzędnicy — Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej — Postępowanie w sprawie awansu za 2003 r.)

32

2006/C 190/9

Sprawa F-27/05: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 28 czerwca 2006 r. — Le Maire przeciwko Komisji (Urzędnicy — Wynagrodzenie — Odmowa przyznania diety dziennej)

32

2006/C 190/0

Sprawa F-39/05: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 28 czerwca 2006 r. — Beau przeciwko Komisji. (Choroba zawodowa — Odmowa uznania choroby skarżącej za chorobę zawodową)

33

2006/C 190/1

Sprawa F-101/05: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 28 czerwca 2006 r. — Grünheid przeciwko Komisji (Urzędnicy — Termin na wniesienie zażalenia — Informacja o wynagrodzeniu — Dopuszczalność — Powołanie — Zaszeregowanie do wyższej grupy — Artykuły 25, 26 i 31 ust. 2 regulaminu pracowniczego)

33

2006/C 190/2

Sprawa F-11/05: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 29 czerwca 2006 r. — Chassagne przeciwko Komisji (Urzędnicy — Wynagrodzenie — Koszty corocznych podróży — Przepisy obowiązujące przed 1 maja 2004 r. urzędników pochodzących z francuskich departamentów zamorskich — Oczywista niedopuszczalność)

33

2006/C 190/3

Sprawa F-87/05: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 30 czerwca 2006 r. — Ott i in. przeciwko Komisji (Urzędnicy — Postępowanie w sprawie awansu za 2004 r. — Niewpisanie na listę awansowanych urzędników — Artykuł 111 regulaminu Sądu — Skarga w części w oczywisty sposób niedopuszczalna i w części w oczywisty sposób nieuzasadniona)

34

2006/C 190/4

Sprawa F-52/06: Skarga wniesiona w dniu 21 kwietnia 2006 r. — Pimlott przeciwko Europolowi

34

2006/C 190/5

Sprawa F-58/06: Skarga wniesiona w dniu 16 maja 2006 r. — Balázs Dániel Simon przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości i Komisji

35

2006/C 190/6

Sprawa F-69/06: Skarga wniesiona w dniu 23 czerwca 2006 r. — Andersson i in. przeciwko Komisji

35

2006/C 190/7

Sprawa F-70/06: Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2006 r. — Baele i in. przeciwko Komisji

36

2006/C 190/8

Sprawa F-71/06: Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2006 r. — Lebedef-Caponi przeciwko Komisji

36

2006/C 190/9

Sprawa F-72/06: Skarga wniesiona w dniu 30 czerwca 2006 r. — Verheyden przeciwko Komisji

37

2006/C 190/0

Sprawa F-73/06: Skarga wniesiona w dniu 3 lipca 2006 r. — Van Neyghem przeciwko Komisji

37

2006/C 190/1

Sprawa F-35/05: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 30 czerwca 2006 r. — Colombani przeciwko Komisji

38

2006/C 190/2

Sprawa F-75/05: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 30 czerwca 2006 r. — Colombani przeciwko Komisji

38

2006/C 190/3

Sprawa F-127/05: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 19 czerwca 2006 r. — Nanbru przeciwko Parlamentowi

38

| | III   Powiadomienia |
| --- | --- |
| 2006/C 190/4 | Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 178 z 29.7.2006. | 39 |

III   Powiadomienia

2006/C 190/4

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 178 z 29.7.2006.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

39

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

I Informacje

Trybunał Sprawiedliwości

TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/1 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/1

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 13 czerwca 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Genova) — Traghetti del Mediterraneo SpA w upadłości przeciwko Republice Włoskiej

(Sprawa C-173/03) (1)

(Odpowiedzialność pozaumowna państw członkowskich - Szkody wyrządzone jednostkom w związku z naruszeniem prawa wspólnotowego przez sądy krajowe najwyższego szczebla - Ograniczenie w ustawodawstwie krajowym odpowiedzialności państwa do przypadków naruszenia przez sędziego zasady bezstronności lub jego poważnego uchybienia - Wyłączenie wszelkiej odpowiedzialności związanej z interpretacją przepisów prawa oraz oceną okoliczności faktycznych i dowodów w ramach wykonywania działalności orzeczniczej)

(2006/C 190/01)

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Tribunale di Genova

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Traghetti del Mediterraneo SpA w upadłości

Strona pozwana: Republika Włoska

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Tribunale di Genova — Odpowiedzialność pozaumowna państw członkowskich za szkody wyrządzone jednostkom przez sądy tych państw przy stosowaniu prawa wspólnotowego, w szczególności poprzez zaniechanie przez sąd, od którego orzeczeń nie przysługuje środek prawny zwrócenia się do Trybunału zgodnie z art. 234 WE

Sentencja

Prawo wspólnotowe stoi na przeszkodzie obowiązywaniu ustawodawstwa krajowego, które wyklucza w sposób generalny odpowiedzialność państwa członkowskiego za szkody wyrządzone jednostkom w związku z naruszeniem prawa wspólnotowego przez sąd najwyższego szczebla, z tego względu że naruszenie to wynika z interpretacji przepisów prawa lub oceny okoliczności faktycznych i dowodów przeprowadzonej przez ten sąd.

Prawo wspólnotowe stoi również na przeszkodzie obowiązywaniu ustawodawstwa krajowego, które ogranicza tę odpowiedzialność wyłącznie do przypadków naruszenia zasady bezstronności lub poważnego uchybienia sędziego, jeśli ograniczenie to prowadzi do wykluczenia odpowiedzialności zainteresowanego państwa członkowskiego, w innych przypadkach oczywistego naruszenia obowiązującego prawa w rozumieniu pkt 53–56 wyroku z dnia 30 września 2003 r. w sprawie Köbler.

---

(1)  Dz.U. C 158 z 05.07.2005

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/1 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/1

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 27 czerwca 2006 r. — Parlament Europejski przeciwko Radzie Unii Europejskiej

(Sprawa C-540/03) (1)

(Polityka imigracyjna - Prawo małoletnich dzieci obywateli państw trzecich do łączenia rodzin - Dyrektywa 2003/86/WE - Ochrona praw podstawowych - Prawo do poszanowania życia rodzinnego - Obowiązek uwzględniania interesu małoletnich dzieci)

(2006/C 190/02)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Parlament Europejski (Przedstawiciele: H. Duintjer Tebbens i A. Caiola, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (Przedstawiciele: O. Petersen i M. Simm, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: C. O'Reilly i C. Ladenburger, pełnomocnicy) oraz Republika Federalna Niemiec (Przedstawiciele: A. Tiemann, W.-D. Plessing i M. Lumma, pełnomocnicy)

Przedmiot

Stwierdzenie nieważności art. 4 ust. 1 akapit siódmy i ust. 6, jak również art. 8 dyrektywy Rady 2003/86/WE z dnia 22 września 2003 r. w sprawie prawa do łączenia rodzin (Dz. U. L 251, str. 12) — Odstępstwo od prawa małoletnich dzieci do łączenia rodzin

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Parlament Europejski zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Parlament Europejski zostaje obciążony kosztami postępowania.

| 3) | Republika Federalna Niemiec i Komisja Wspólnot Europejskich pokryją koszty własne. |
| --- | --- |

3)

Republika Federalna Niemiec i Komisja Wspólnot Europejskich pokryją koszty własne.

---

(1)  Dz.U. C 47 z 21.02.2004 r.

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/2 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/2

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 15 czerwca 2006 — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej

(Sprawa C-255/04) (1)

(Dopuszczalność - Niezgodność między uzasadnieniem a żądaniami skargi - Zasada, zgodnie z którą sąd nie może orzekać ultra petita - Artykuł 49 WE - Uregulowanie krajowe uzależniające przyznanie licencji od potrzeb rynku - Uregulowanie krajowe ustanawiające domniemanie istnienia stosunku pracy - Odwrócenie ciężaru dowodu - Brak postanowień o „sposobie procedury” w rozumieniu orzecznictwa Peterbroeck - Ochrona społeczna - Koordynacja przez rozporządzenie (WE) nr 1408/71 przepisów podlegających zastosowaniu - Pierwszeństwo - Zwalczanie nielegalnego zatrudnienia)

(2006/C 190/03)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: E. Traversa i A.-M. Rouchaud-Joët, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Francuska (Przedstawiciele: G. de Bergues i A. Hare, pełnomocnicy)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom Państwa — Art. 43 i 49 WE — Obowiązujący we Francji system udzielania licencji artystom mających swe przedsiębiorstwo w innym państwie członkowskim, którzy nie posiadają licencji wydawanej na porównywalnych warunkach w ich państwie pochodzenia — Domniemanie istnienia stosunku pracy stosowane wobec artystów uznanych za usługodawców mających swe przedsiębiorstwo w swoim państwie pochodzenia, gdzie zazwyczaj świadczą analogiczne usługi

Sentencja

| 1) | Uzależniając udzielenie licencji dla biura pośrednictwa pracy dla artystów mających swe przedsiębiorstwo w innym państwie członkowskim, od spełnienia kryterium zainteresowania działalnością biura ze względu na potrzeby artystów w zakresie zatrudnienia oraz






  — | narzucając domniemanie istnienia stosunku pracy stosowane wobec artysty uznanego za usługodawcę mającego swe przedsiębiorstwo w jego państwie członkowskim pochodzenia, gdzie zazwyczaj świadczy analogiczne usługi, |
| --- | --- | --- |

1)

Uzależniając udzielenie licencji dla biura pośrednictwa pracy dla artystów mających swe przedsiębiorstwo w innym państwie członkowskim, od spełnienia kryterium zainteresowania działalnością biura ze względu na potrzeby artystów w zakresie zatrudnienia oraz

—

narzucając domniemanie istnienia stosunku pracy stosowane wobec artysty uznanego za usługodawcę mającego swe przedsiębiorstwo w jego państwie członkowskim pochodzenia, gdzie zazwyczaj świadczy analogiczne usługi,

| — | Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą mocy art. 49 WE. |
| --- | --- |

—

Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą mocy art. 49 WE.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Komisja Wspólnot Europejskich oraz Republika Francuska ponoszą własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Komisja Wspólnot Europejskich oraz Republika Francuska ponoszą własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 217 z 28.08.2004

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/2 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/2

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 15 czerwca 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Breisach — Niemcy) — Badischer Winzerkeller eG przeciwko Land Baden-Württemberg

(Sprawa C-264/04) (1)

(Dyrektywa 69/335/EWG - Podatki pośrednie od gromadzenia kapitału - Łączenie spółek - Sprostowanie w księdze wieczystej - Pobór opłaty - Zakwalifikowanie jako „podatek od przeniesienia prawa” - Przesłanki poboru opłaty)

(2006/C 190/04)

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Amtsgericht Breisach (Niemcy)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Badischer Winzerkeller eG

Strona pozwana: Land Baden-Württemberg Przedmiot

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Amtsgericht Breisach Am Rhein — Wykładnia art. 4, 10 lit. c) i art. 12 ust. 2 dyrektywy Rady 69/335/EWG z dnia 17 lipca 1969 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału (Dz.U. L 249, str. 25) w brzmieniu nadanym dyrektywami Rady 73/79/EWG z dnia 9 kwietnia 1973 r. (Dz.U. L 103, p. 13), 73/80/ EWG z dnia 9 kwietnia 1973 r. (Dz.U. L 103, p. 15), 74/553/ EWG z dnia 7 listopada 1974 r. (Dz.U. L 303, p. 9) oraz 85/303/EWG z dnia 10 czerwca 1985 r. (Dz.U. L 156, str. 23) — Opłata pobierana za sprostowanie w księdze wieczystej związane ze zmianą właściciela spółdzielni rolniczej w wyniku połączenia na skutek przejęcia obliczona od wartości nieruchomości

Sentencja

| 1) | Opłata pobierana za sprostowanie w księdze wieczystej, taka jak opłata będąca przedmiotem postępowania przed sądem krajowym wchodzi zasadniczo w zakres zakazu, o którym mowa w art. 10 lit. c) dyrektywy Rady 69/335/EWG z dnia 17 lipca 1969 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału w brzmieniu nadanym dyrektywą Rady 85/303/EWG z dnia 10 czerwca 1985 r. |
| --- | --- |

1)

Opłata pobierana za sprostowanie w księdze wieczystej, taka jak opłata będąca przedmiotem postępowania przed sądem krajowym wchodzi zasadniczo w zakres zakazu, o którym mowa w art. 10 lit. c) dyrektywy Rady 69/335/EWG z dnia 17 lipca 1969 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału w brzmieniu nadanym dyrektywą Rady 85/303/EWG z dnia 10 czerwca 1985 r.

| 2) | Opłatę taką jak będąca przedmiotem postępowania przed sądem krajowym można uznać, na zasadzie wyjątku od art. 10 lit. c) dyrektywy 69/335/EWG w brzmieniu nadanym dyrektywą 85/303/EWG, za podatek od przeniesienia prawa, dozwolony przez art. 12 ust. 1 lit. b) dyrektywy 69/335/EWG w brzmieniu nadanym dyrektywą 85/303/EWG, pod warunkiem, że nie jest wyższa od tych, które stosuje się do podobnych operacji w państwie członkowskim, które je nalicza.
  Do sadu krajowego należy dokonanie oceny czy opłata ta jest zgodna z przepisem art. 12 ust. 2 dyrektywy. |
| --- | --- |

2)

Opłatę taką jak będąca przedmiotem postępowania przed sądem krajowym można uznać, na zasadzie wyjątku od art. 10 lit. c) dyrektywy 69/335/EWG w brzmieniu nadanym dyrektywą 85/303/EWG, za podatek od przeniesienia prawa, dozwolony przez art. 12 ust. 1 lit. b) dyrektywy 69/335/EWG w brzmieniu nadanym dyrektywą 85/303/EWG, pod warunkiem, że nie jest wyższa od tych, które stosuje się do podobnych operacji w państwie członkowskim, które je nalicza.

Do sadu krajowego należy dokonanie oceny czy opłata ta jest zgodna z przepisem art. 12 ust. 2 dyrektywy.

---

(1)  Dz.U. C 228 z 11.09.2004.

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/3 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/3

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 22 czerwca 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d'appel de Poitiers, Francja) — Conseil général de la Vienne przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects

(Sprawa C-419/04) (1)

(Retrospektywne pokrycie należności celnych - Umorzenie należności celnych przywozowych - Przesłanki - Artykuł 871 rozporządzenia wykonawczego do Wspólnotowego Kodeksu Celnego - Zakres obowiązku przekazania sprawy Komisji - Brak zgłoszenia przez płatnika w dobrej wierze dodatkowych opłat, które winny były zostać wliczone do wartości celnej towarów przywożonych)

(2006/C 190/05)

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Cour d'appel de Poitiers

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Conseil général de la Vienne

Strona pozwana: Directeur général des douanes et droits indirects

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym - Cour d'appel de Poitiers - Wykładnia art. 871 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 253, str. 1) - Pokrycie kwoty długu celnego - Obowiązek przekazania sprawy Komisji w przypadku wątpliwości co do zakresu kryteriów odnoszących się do pokrycia lub umorzenia należności wynikających z długu celnego

Sentencja

Artykuł 871 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1677/98 z dnia 29 lipca 1998 r. należy interpretować w taki sposób, że w ramach procedury zmierzającej do pokrycia lub umorzenia niepobranych należności celnych, krajowe organy celne nie mają obowiązku przekazywania przypadku do rozstrzygnięcia Komisji, jeżeli wątpliwości tych organów co do zakresu kryteriów wyrażonych w art. 220 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, w odniesieniu do danego przypadku zniknęły, nawet jeżeli rzeczone organy wyraziły uprzednio zamiar zwrócenia się do Komisji lub jeśli zaistniałe wątpliwości dotyczą retrospektywnego zaksięgowania należności celnych niepobranych z powodu niezgłoszenia przez importera w dobrej wierze opłat, które winny były zostać wliczone do wartości celnej przywożonych towarów.

---

(1)  Dz.U. C 284 z 20.11.2004.

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/4 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/4

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 15 czerwca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Szwecji

(Sprawa C-459/04) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Polityka społeczna - Dyrektywa 89/391/EWG - Ochrona bezpieczeństwa i zdrowia pracowników - Zasób wiedzy i umiejętności pracowników zapewniających odpowiedni stopień ochrony i zapobiegania zagrożeniom zawodowym w przedsiębiorstwie)

(2006/C 190/06)

Język postępowania: szwedzki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: H. Kreppel, J. Enegren i V. Kreuschitz, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Szwecji (Przedstawiciele: A. Kruse i K. Wistrand, pełnomocnicy)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Niepełna transpozycja art. 7 ust. 8 dyrektywy Rady 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy (Dz.U. L 183, str. 1) — Definicje zasobu wiedzy i umiejętności pracowników wyznaczonych przez pracodawcę celem zapewnienia odpowiedniego stopnia ochrony i zapobiegania zagrożeniom podczas pracy w ramach przedsiębiorstwa

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona

| 2) | Komisja Wspólnot Europejskich i Królestwo Szwecji poniosą swoje własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Komisja Wspólnot Europejskich i Królestwo Szwecji poniosą swoje własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 45 z 19.02.2005

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/4 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/4

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 15 czerwca 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal superior de Jucticia de Cantabria, Santander, Hiszpania) — Manuel Acereda Herrera przeciwko Servicio Cántabro de Salud

(Sprawa C-466/04) (1)

(Zabezpieczenie społeczne - Koszty leczenia szpitalnego poniesione w innym państwie członkowskim - Koszty podróży, pobytu i wyżywienia - Art. 22 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71)

(2006/C 190/07)

Język postępowania: hiszpański

Sąd krajowy

Tribunal superior de Justicia Cantabria, Santander

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Manuel Acereda Herrera

Strona pozwana: Servicio Cántabro de Salud

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Tribunal superior de Justicia Cantabria, Santander — Wykładnia art. 22 ust. 1 lit. c) oraz art. 36 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie, w wersji zmienionej i uaktualnionej przez rozporządzenie Rady (EWG) nr 118/97 z dnia 2 grudnia 1996 r. (Dz.U. 1997, L 28, str. 1) — Zwrot kosztów podróży i pobytu przez instytucję, która wydała zgodę na leczenie za granicą — Art. 10 WE oraz art. 249 WE — Zgodność z prawem wspólnotowym ustawodawstwa krajowego przyznającego dodatkowe uprawnienia w stosunku do praw przyznanych przez art. 27 znowelizowanego rozporządzenia 1408/71 — Swoboda świadczenia usług — Dyskryminacja ze względu na przynależność państwową — Zgodność ustawodawstwa krajowego z art. 81, 82 i 87 WE.

Sentencja

| 1) | Artykuły 22 ust. 1 lit. c) oraz ust. 2, a także art. 36 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie, w wersji zmienionej i uaktualnionej przez rozporządzenie Rady (WE) nr 118/97 z dnia 2 grudnia 1996 r., należy interpretować w taki sposób, że nie dają one ubezpieczonemu — który posiada zgodę właściwej instytucji na udanie się do innego państwa członkowskiego w celu poddania się tam leczeniu szpitalnemu odpowiedniemu do jego stanu zdrowia — prawa do zwrotu przez tę instytucję kosztów podróży, pobytu i wyżywienia poniesionych na terytorium tego państwa członkowskiego przez niego i osobę mu towarzyszącą, za wyjątkiem kosztów pobytu i wyżywienia ubezpieczonego w szpitalu. |
| --- | --- |

1)

Artykuły 22 ust. 1 lit. c) oraz ust. 2, a także art. 36 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie, w wersji zmienionej i uaktualnionej przez rozporządzenie Rady (WE) nr 118/97 z dnia 2 grudnia 1996 r., należy interpretować w taki sposób, że nie dają one ubezpieczonemu — który posiada zgodę właściwej instytucji na udanie się do innego państwa członkowskiego w celu poddania się tam leczeniu szpitalnemu odpowiedniemu do jego stanu zdrowia — prawa do zwrotu przez tę instytucję kosztów podróży, pobytu i wyżywienia poniesionych na terytorium tego państwa członkowskiego przez niego i osobę mu towarzyszącą, za wyjątkiem kosztów pobytu i wyżywienia ubezpieczonego w szpitalu.

| 2) | Ustawodawstwo krajowe, które daje prawo do świadczeń uzupełniających w stosunku do świadczeń, o których mowa w art. 22 ust. 1 rozporządzenia nr 1408/71 w wersji zmienionej i uaktualnionej przez rozporządzenie nr 118/97, w sytuacji określonej w pkt a) tego ust. 1, ale nie w sytuacji określonej w pkt c) tegoż, nie stanowi przeszkody dla bezpośredniej skuteczności tego przepisu i nie narusza zasady lojalnej współpracy, wynikającej z art. 10 WE. |
| --- | --- |

2)

Ustawodawstwo krajowe, które daje prawo do świadczeń uzupełniających w stosunku do świadczeń, o których mowa w art. 22 ust. 1 rozporządzenia nr 1408/71 w wersji zmienionej i uaktualnionej przez rozporządzenie nr 118/97, w sytuacji określonej w pkt a) tego ust. 1, ale nie w sytuacji określonej w pkt c) tegoż, nie stanowi przeszkody dla bezpośredniej skuteczności tego przepisu i nie narusza zasady lojalnej współpracy, wynikającej z art. 10 WE.

---

(1)  Dz.U. C 19 z 22.01.2005 r.

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/5 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/5

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 15 czerwca 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez College van Beroep voor het bedrijfsleven — Niderlandy) — G.J. Dokter, Maatschap Van den Top, W. Boekhout przeciwko Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

(Sprawa C-28/05) (1)

(Rolnictwo - Zwalczanie pryszczycy - Dyrektywa 85/511/EWG - Dyrektywa 90/425/EWG - Badania mające na celu wykrycie pryszczycy wykonywane przez laboratorium niewymienione w załączniku do dyrektywy 85/511/EWG - Swoboda uznania władz krajowych - Zasada proporcjonalności - Zasada poszanowania prawa do obrony)

(2006/C 190/08)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

College van Beroep voor het bedrijfsleven

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: G.J. Dokter, Maatschap Van den Top, W. Boekhout

Strona pozwana: Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — College van Beroep voor het bedrijfsleven — Wykładnia dyrektywy Rady 85/511/EWG z dnia 18 listopada 1985 r. wprowadzającej środki wspólnotowe w sprawie zwalczania pryszczycy (Dz.U. L 315, str. 11) — Artykuł 11 ust. 1 tiret pierwsze, art. 13 ust. 1 tiret drugie oraz załącznik B — Bezpośrednia skuteczność — Laboratorium niewymienione w załączniku B — Swoboda uznania władz krajowych

Sentencja

| 1) | Dyrektywę Rady 85/511/EWG z dnia 18 listopada 1985 r. wprowadzającą środki wspólnotowe w sprawie zwalczania pryszczycy, zmienioną dyrektywą Rady 90/423/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r., należy interpretować w ten sposób, że zmiany danych dotyczących laboratorium wymienionego w załączniku B do tej dyrektywy, które nie zostały wpisane zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 17 tej dyrektywy, powodują utratę przez nie statusu laboratorium w rozumieniu wskazanego załącznika tylko wówczas, jeżeli zmiany te mogą mieć niekorzystny wpływ na bezpieczeństwo laboratorium w zakresie ryzyka rozprzestrzeniania się wirusa pryszczycy w czasie wykonywanych przez nie analiz i jeżeli zwiększają one w ten sposób ryzyko zarażenia miejscowych zwierząt podatnych. Ponadto wskazana dyrektywa 85/511 nie stoi na przeszkodzie podejmowaniu przez państwo członkowskie działań w celu zwalczania pryszczycy przewidzianych w art. 10 ust. 1 dyrektywy Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczącej kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego, w oparciu o wyniki pochodzące z laboratorium, które nie jest wymienione w załączniku B do tejże dyrektywy 85/511. |
| --- | --- |

1)

Dyrektywę Rady 85/511/EWG z dnia 18 listopada 1985 r. wprowadzającą środki wspólnotowe w sprawie zwalczania pryszczycy, zmienioną dyrektywą Rady 90/423/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r., należy interpretować w ten sposób, że zmiany danych dotyczących laboratorium wymienionego w załączniku B do tej dyrektywy, które nie zostały wpisane zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 17 tej dyrektywy, powodują utratę przez nie statusu laboratorium w rozumieniu wskazanego załącznika tylko wówczas, jeżeli zmiany te mogą mieć niekorzystny wpływ na bezpieczeństwo laboratorium w zakresie ryzyka rozprzestrzeniania się wirusa pryszczycy w czasie wykonywanych przez nie analiz i jeżeli zwiększają one w ten sposób ryzyko zarażenia miejscowych zwierząt podatnych. Ponadto wskazana dyrektywa 85/511 nie stoi na przeszkodzie podejmowaniu przez państwo członkowskie działań w celu zwalczania pryszczycy przewidzianych w art. 10 ust. 1 dyrektywy Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczącej kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego, w oparciu o wyniki pochodzące z laboratorium, które nie jest wymienione w załączniku B do tejże dyrektywy 85/511.

| 2) | Właściwe władze zobowiązane są do uwzględnienia wyników analiz pochodzących z laboratorium, które nie jest wpisane do załącznika B do dyrektywy 85/511, oraz do podjęcia, co do zasady, działań przewidzianych w tej dyrektywie lub wszelkich innych działań niezbędnych ze względu na konieczność szybkiego i skutecznego zwalczania pryszczycy. Właściwe władze zobowiązane są do wzięcia pod uwagę również wyników pochodzących z laboratorium niemającego tego rodzaju statusu, w celu podjęcia, w razie konieczności, stosownych działań przewidzianych w przepisach wspólnotowych. Jednakże, jako że laboratorium to niekoniecznie zapewnia takie same gwarancje wiarygodności jak laboratorium wpisane do wspomnianego załącznika B, właściwe władze, przed podjęciem stosownych działań, muszą się upewnić co do wiarygodności tych wyników. W każdym razie właściwe władze mogą podjąć działania zwalczania pryszczycy wyłącznie z poszanowaniem zasad ogólnych prawa wspólnotowego, w szczególności takich jak zasada proporcjonalności oraz zasada ochrony praw podstawowych. |
| --- | --- |

2)

Właściwe władze zobowiązane są do uwzględnienia wyników analiz pochodzących z laboratorium, które nie jest wpisane do załącznika B do dyrektywy 85/511, oraz do podjęcia, co do zasady, działań przewidzianych w tej dyrektywie lub wszelkich innych działań niezbędnych ze względu na konieczność szybkiego i skutecznego zwalczania pryszczycy. Właściwe władze zobowiązane są do wzięcia pod uwagę również wyników pochodzących z laboratorium niemającego tego rodzaju statusu, w celu podjęcia, w razie konieczności, stosownych działań przewidzianych w przepisach wspólnotowych. Jednakże, jako że laboratorium to niekoniecznie zapewnia takie same gwarancje wiarygodności jak laboratorium wpisane do wspomnianego załącznika B, właściwe władze, przed podjęciem stosownych działań, muszą się upewnić co do wiarygodności tych wyników. W każdym razie właściwe władze mogą podjąć działania zwalczania pryszczycy wyłącznie z poszanowaniem zasad ogólnych prawa wspólnotowego, w szczególności takich jak zasada proporcjonalności oraz zasada ochrony praw podstawowych.

---

(1)  Dz.U. C 93 z 16.04.2005

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/6 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/6

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 15 czerwca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Finlandii

(Sprawa C-249/05) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Artykuły 28 WE i 49 WE - Szósta dyrektywa VAT - Artykuły 21 i 22 - Zobowiązanie podatnika mającego stałe miejsce zamieszkania lub siedzibę w państwie członkowskim innym niż to, w którym dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu do ustanowienia przedstawiciela podatkowego, który nie jest bezpośrednio zobowiązany do zapłaty podatku VAT)

(2006/C 190/09)

Język postępowania: fiński

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: D. Triantafyllou i I. Koskinen, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Finlandii (przedstawiciele: T. Pynnä i E. Bygglin, pełnomocnicy)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 28 i 49 WE dyrektywy 77/388/EWG: szóstej dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, str. 1) — Ustawodawstwo krajowe zobowiązujące podatnika niemającego stałego miejsca zamieszkania lub siedziby w kraju, który jednak dokonuje tam czynności podlegających opodatkowaniu, do ustanowienia przedstawiciela podatkowego, który nie jest bezpośrednio zobowiązany do zapłaty podatku

Sentencja

| 1) | Wprowadzając obowiązek ustanowienia przedstawiciela podatkowego przez podatnika niemającego stałego miejsca zamieszkania lub siedziby w Finlandii, który jednak dokonuje tam czynności podlegających opodatkowaniu i który ma stałe miejsce zamieszkania lub siedzibę w innym państwie członkowskim lub w państwie trzecim, z którym Republika Finlandii zawarła porozumienie o wzajemnej pomocy właściwych władz w odniesieniu do podatków pośrednich, którego zakres zastosowania odpowiada zakresowi zastosowania dyrektywy Rady 76/308/EWG w sprawie wzajemnej pomocy przy dochodzeniu roszczeń wynikających z operacji będących częścią systemu finansowania Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej oraz rolniczych opłat wyrównawczych i opłat celnych, zmienionej przez dyrektywę Rady 2001/44/WE z dnia 15 czerwca 2001 r. i rozporządzenia Rady (WE) nr 1798/2003 z dnia 7 października 2003 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie podatku od wartości dodanej i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 218/92, Republika Finlandii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 21 i 22 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, zmienionej przez dyrektywę Rady 2001/115/WE z dnia 20 grudnia 2001 r. |
| --- | --- |

1)

Wprowadzając obowiązek ustanowienia przedstawiciela podatkowego przez podatnika niemającego stałego miejsca zamieszkania lub siedziby w Finlandii, który jednak dokonuje tam czynności podlegających opodatkowaniu i który ma stałe miejsce zamieszkania lub siedzibę w innym państwie członkowskim lub w państwie trzecim, z którym Republika Finlandii zawarła porozumienie o wzajemnej pomocy właściwych władz w odniesieniu do podatków pośrednich, którego zakres zastosowania odpowiada zakresowi zastosowania dyrektywy Rady 76/308/EWG w sprawie wzajemnej pomocy przy dochodzeniu roszczeń wynikających z operacji będących częścią systemu finansowania Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej oraz rolniczych opłat wyrównawczych i opłat celnych, zmienionej przez dyrektywę Rady 2001/44/WE z dnia 15 czerwca 2001 r. i rozporządzenia Rady (WE) nr 1798/2003 z dnia 7 października 2003 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie podatku od wartości dodanej i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 218/92, Republika Finlandii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 21 i 22 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, zmienionej przez dyrektywę Rady 2001/115/WE z dnia 20 grudnia 2001 r.

| 2) | Republika Finlandii zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Finlandii zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 193 z 6.8.2005.

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/6 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/6

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 15 czerwca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec

(Sprawa C-264/05) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2001/19/WE - Wzajemne uznawanie dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji - Pielęgniarka, lekarz dentysta, lekarz weterynarii, położna, architekt, farmaceuta i lekarz - Brak transpozycji w wyznaczonym terminie)

(2006/C 190/10)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: A. Manville i H. Støvlbæk, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Federalna Niemiec (Przedstawiciel: C. Schulze-Bahr, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Brak transponowania w wyznaczonym terminie dyrektywy 2001/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 maja 2001 r. zmieniającej dyrektywy Rady 89/48/EWG i 92/51/EWG w sprawie ogólnego systemu uznawania kwalifikacji zawodowych oraz dyrektywy Rady 77/452/EWG/, 77/453/EWG, 78/686/EWG, 78/687/EWG, 78/1026/EWG, 78/1027/EWG, 80/154/EWG, 80/155/EWG, 85/384/EWG, 85/432/EWG, 85/433/EWG i 93/16/EWG dotyczące zawodów pielęgniarki ogólnej, lekarza dentysty, lekarza weterynarii, położnej, architekta, farmaceuty i lekarza (Dz. U. L 206, str.1)

Sentencja

| 1) | Nie przyjmując wszelkich przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do dokonania transpozycji art. 1-4 oraz art. 9-13 dyrektywy 2001/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 maja 2001 r. zmieniającej dyrektywy Rady 89/48/EWG i 92/51/EWG w sprawie ogólnego systemu uznawania kwalifikacji zawodowych oraz dyrektywy Rady 77/452/EWG/, 77/453/EWG, 78/686/EWG, 78/687/EWG, 78/1026/EWG, 78/1027/EWG, 80/154/EWG, 80/155/EWG, 85/384/EWG, 85/432/EWG, 85/433/EWG i 93/16/EWG dotyczące zawodów pielęgniarki ogólnej, lekarza dentysty, lekarza weterynarii, położnej, architekta, farmaceuty i lekarza, Republika Federalna Niemiec uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Nie przyjmując wszelkich przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do dokonania transpozycji art. 1-4 oraz art. 9-13 dyrektywy 2001/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 maja 2001 r. zmieniającej dyrektywy Rady 89/48/EWG i 92/51/EWG w sprawie ogólnego systemu uznawania kwalifikacji zawodowych oraz dyrektywy Rady 77/452/EWG/, 77/453/EWG, 78/686/EWG, 78/687/EWG, 78/1026/EWG, 78/1027/EWG, 80/154/EWG, 80/155/EWG, 85/384/EWG, 85/432/EWG, 85/433/EWG i 93/16/EWG dotyczące zawodów pielęgniarki ogólnej, lekarza dentysty, lekarza weterynarii, położnej, architekta, farmaceuty i lekarza, Republika Federalna Niemiec uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy.

| 2) | Republika Federalna Niemiec zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Federalna Niemiec zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 205 z 20.08.2005

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/7 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/7

---

Odwołanie wniesione w dniu 26 kwietnia 2006 r. przez Alecansan SL od wyroku z dnia 7 lutego 2006 r. w sprawie T-202/03 Alecansan SL przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

(Sprawa C-196/06 P)

(2006/C 190/11)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Alecansan SL (Przedstawiciele: P. Merino Baylos i A. Velázquez, abogados)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego i CompUSA Management Co.

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie wyroku wydanego w dniu 7 lutego 2006 r. przez Sąd Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich (pierwsza izba) w sprawie T-202/03 oddalającego skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 24 marca 2003 r. (sprawa R 711/2002-1), w której uznano sprzeciw Alecansan SL wobec wniosku o rejestrację wspólnotowego znaku towarowego „COMPUSA” za bezzasadny (zgłoszenie nr 849 497). |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku wydanego w dniu 7 lutego 2006 r. przez Sąd Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich (pierwsza izba) w sprawie T-202/03 oddalającego skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 24 marca 2003 r. (sprawa R 711/2002-1), w której uznano sprzeciw Alecansan SL wobec wniosku o rejestrację wspólnotowego znaku towarowego „COMPUSA” za bezzasadny (zgłoszenie nr 849 497).

Zarzuty i główne argumenty

Wnoszący odwołanie twierdzi, że Sąd dokonał niewłaściwej wykładni art. 8 ust. 1lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (1) uznając, że nie zachodzi prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w odniesieniu do występujących w sprawie dwóch znaków towarowych, z uwagi na to, że mimo wysokiego podobieństwa fonetycznego i wizualnego, towary i usługi oznaczane zgłoszonym znakiem towarowym nie są podobne do towarów i usług oznaczanych znakiem towarowym, z którego rejestracji uprawniony jest wnoszący odwołanie. Zdaniem wnoszącego odwołanie, przy orzekaniu o istnieniu prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd Sąd nie uwzględnił licznych czynników.

---

(1)  Dz.U. 1994, L 11, str. 1.

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/7 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/7

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Unabhängiger Finanzsenat Salzburg-Aigen w dniu 8 maja 2006 r. — Schwaninger Martin, Viehhandel — Viehexport przeciwko Zollamt Salzburg, Erstattungen

(Sprawa C-207/06)

(2006/C 190/12)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Unabhängiger Finanzsenat Salzburg-Aigen

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Schwaninger Martin, Viehhandel — Viehexport

Strona pozwana: Zollamt Salzburg, Erstattungen

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 615/98 (1) z dnia 18 marca 1998 r. należy interpretować w ten sposób, że w przypadku transportu morskiego stałym i bezpośrednim połączeniem pomiędzy jednym punktem geograficznym we Wspólnocie a punktem geograficznym położonym w państwie trzecim przy użyciu pojazdów załadowywanych na pokład statku bez wyładowania zwierząt rozdział VII pkt 48 ppkt 7 lit. b) załącznika do dyrektywy Rady 91/628/EWG (2) z dnia 19 listopada 1991 r. należy stosować odpowiednio? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 615/98 (1) z dnia 18 marca 1998 r. należy interpretować w ten sposób, że w przypadku transportu morskiego stałym i bezpośrednim połączeniem pomiędzy jednym punktem geograficznym we Wspólnocie a punktem geograficznym położonym w państwie trzecim przy użyciu pojazdów załadowywanych na pokład statku bez wyładowania zwierząt rozdział VII pkt 48 ppkt 7 lit. b) załącznika do dyrektywy Rady 91/628/EWG (2) z dnia 19 listopada 1991 r. należy stosować odpowiednio?

| 2) | Jeżeli na pytanie pierwsze udzielona zostanie odpowiedź twierdząca, powstaje pytanie, czy rozdział VII pkt 48 ppkt 7 lit. b) załącznika do dyrektywy 91/628/EWG należy rozumieć w ten sposób, że w przypadku transportu bydła czas transportu morskiego nie odpowiada przepisowi ppkt 4 lit. d), jeżeli zwierzętom nie zapewni się po 14 godzinach transportu okresu transportu trwającego przynajmniej jedną godzinę. |
| --- | --- |

2)

Jeżeli na pytanie pierwsze udzielona zostanie odpowiedź twierdząca, powstaje pytanie, czy rozdział VII pkt 48 ppkt 7 lit. b) załącznika do dyrektywy 91/628/EWG należy rozumieć w ten sposób, że w przypadku transportu bydła czas transportu morskiego nie odpowiada przepisowi ppkt 4 lit. d), jeżeli zwierzętom nie zapewni się po 14 godzinach transportu okresu transportu trwającego przynajmniej jedną godzinę.

| 3) | Jeżeli na pytanie pierwsze zostanie udzielona odpowiedź przecząca, powstaje pytanie, czy znajdujący wtedy zastosowanie przepis rozdział VII pkt 48 ppkt 7 lit. a) załącznika do dyrektywy 91/628/EWG należy rozumieć w ten sposób, że czas transportu morskiego stałym i bezpośrednim połączeniem pomiędzy jednym punktem geograficznym we Wspólnocie a punktem geograficznym położonym w państwie trzecim przy użyciu pojazdów załadowywanych na pokład statku bez wyładowania zwierząt jest nieistotny, o ile zwierzęta są regularnie karmiona i pojone, oraz czy w takim przypadku po wyładowaniu samochodu ciężarowego w porcie przeznaczenia rozpoczyna bezpośrednio bieg kolejny czas transportu drogowego wynoszący 29 godzin. |
| --- | --- |

3)

Jeżeli na pytanie pierwsze zostanie udzielona odpowiedź przecząca, powstaje pytanie, czy znajdujący wtedy zastosowanie przepis rozdział VII pkt 48 ppkt 7 lit. a) załącznika do dyrektywy 91/628/EWG należy rozumieć w ten sposób, że czas transportu morskiego stałym i bezpośrednim połączeniem pomiędzy jednym punktem geograficznym we Wspólnocie a punktem geograficznym położonym w państwie trzecim przy użyciu pojazdów załadowywanych na pokład statku bez wyładowania zwierząt jest nieistotny, o ile zwierzęta są regularnie karmiona i pojone, oraz czy w takim przypadku po wyładowaniu samochodu ciężarowego w porcie przeznaczenia rozpoczyna bezpośrednio bieg kolejny czas transportu drogowego wynoszący 29 godzin.

| 4) | Jeżeli na pytanie trzecie udzielona zostanie odpowiedź twierdząca, powstaje pytanie, czy art. 5 część A pkt 2 lit. d) ii) tiret pierwsze dyrektywy 91/628/EWG należy rozumieć w ten sposób, że pracownicy odpowiedzialni za transport zobowiązani są do zapisania w planie trasy, kiedy transportowane zwierzęta były karmione i pojone w czasie transportu promem, a dokonany z góry maszyną do pisania wpis „Podczas transportu promem zwierzęta są karmione i pojone wieczorem, rano, w południe, wieczorem, rano” nie odpowiada wymogom dyrektywy 91/628/EWG, ze skutkiem prawnym w postaci utraty roszczenia o refundację wywozową w wyniku braku zapisów nt. przeprowadzonych czynności oporządzenia zwierząt, o ile wymagany dowód nie zostanie dostarczony w inny sposób? |
| --- | --- |

4)

Jeżeli na pytanie trzecie udzielona zostanie odpowiedź twierdząca, powstaje pytanie, czy art. 5 część A pkt 2 lit. d) ii) tiret pierwsze dyrektywy 91/628/EWG należy rozumieć w ten sposób, że pracownicy odpowiedzialni za transport zobowiązani są do zapisania w planie trasy, kiedy transportowane zwierzęta były karmione i pojone w czasie transportu promem, a dokonany z góry maszyną do pisania wpis „Podczas transportu promem zwierzęta są karmione i pojone wieczorem, rano, w południe, wieczorem, rano” nie odpowiada wymogom dyrektywy 91/628/EWG, ze skutkiem prawnym w postaci utraty roszczenia o refundację wywozową w wyniku braku zapisów nt. przeprowadzonych czynności oporządzenia zwierząt, o ile wymagany dowód nie zostanie dostarczony w inny sposób?

---

(1)  Dz.U. L 82, str. 19.

(2)  Dz.U. L 340, str. 17.

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/8 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/8

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberverwaltungsgericht Berlin-Brandenburg (Niemcy) w dniu 19 maja 2006 r. — Mehmet Soysal, Cengiz Salkim, Ibrahim Savatli przeciwko Bundesrepublik Deutschland przy udziale Bundesagentur für Arbeit

(Sprawa C-228/06)

(2006/C 190/13)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Oberverwaltungsgericht Berlin-Brandenburg

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Mehmet Soysal, Cengiz Salkim, Ibrahim Savatli

Strona pozwana: Bundesrepublik Deutschland

Uczestnik postępowania: Bundesagentur für Arbeit

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 41 ust. 1 Protokołu dodatkowego do Układu stowarzyszeniowego między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją z dnia 23 listopada 1970 r. (1) należy interpretować w ten sposób, że ograniczenie swobodnego przepływu usług należy stwierdzić w przypadku, gdy na mocy § 4 ust. 1, § 6 AufethG z dnia 30 lipca 2004 r. i art. 1 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 539/2001 (2) obywatel turecki, pracujący w zakresie transportu międzynarodowego na rzecz tureckiego przedsiębiorstwa jako kierowca zarejestrowanego w Niemczech samochodu ciężarowego, aby wjechać na terytorium Niemiec, musi posiadać wizę Schengen, jeśli w chwili wejścia w życie Protokołu dodatkowego był on uprawniony do wjazdu na terytorium Federalnej Republiki Niemiec bez wizy? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 41 ust. 1 Protokołu dodatkowego do Układu stowarzyszeniowego między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją z dnia 23 listopada 1970 r. (1) należy interpretować w ten sposób, że ograniczenie swobodnego przepływu usług należy stwierdzić w przypadku, gdy na mocy § 4 ust. 1, § 6 AufethG z dnia 30 lipca 2004 r. i art. 1 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 539/2001 (2) obywatel turecki, pracujący w zakresie transportu międzynarodowego na rzecz tureckiego przedsiębiorstwa jako kierowca zarejestrowanego w Niemczech samochodu ciężarowego, aby wjechać na terytorium Niemiec, musi posiadać wizę Schengen, jeśli w chwili wejścia w życie Protokołu dodatkowego był on uprawniony do wjazdu na terytorium Federalnej Republiki Niemiec bez wizy?

| 2) | W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi twierdzącej, czy art. 41 ust. 1 protokołu dodatkowego należy interpretować w ten sposób, że wymieniony w pytaniu pierwszym obywatel turecki nie jest objęty obowiązkiem wizowym przy wjeździe na terytorium Niemiec? |
| --- | --- |

2)

W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi twierdzącej, czy art. 41 ust. 1 protokołu dodatkowego należy interpretować w ten sposób, że wymieniony w pytaniu pierwszym obywatel turecki nie jest objęty obowiązkiem wizowym przy wjeździe na terytorium Niemiec?

---

(1)  Dz.U. L 293, str. 4

(2)  Dz.U. L 81, str. 1

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/8 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/8

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg (Niemcy) w dniu 22 maja 2006 r. — Sunshine Deutschland Handelsgesellschaft mbH przeciwko Hauptzollamt Kiel

(Sprawa C-229/06)

(2006/C 190/14)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Finanzgericht Hamburg.

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Sunshine Deutschland Handelsgesellschaft mbH.

Strona pozwana: Hauptzollamt Kiel.

Pytanie prejudycjalne

Czy pestki dyni bez łuski pozyskane z dyni ogrodowych i warzywnych, które utraciły zdolność kiełkowania i które są przeznaczone dla przemysłu piekarniczego należy sklasyfikować do podpozycji 1209 91 90 Nomenklatury Scalonej (CN) (1), czy też do podpozycji CN 1212 99 80?

---

(1)  Załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej — Dz.U. L 256, str. 1

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/9 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/9

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 12 stycznia 2006 r. — Militzer & Münch GmbH przeciwko Ministero delle Finanze

(Sprawa C-230/06)

(2006/C 190/15)

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Corte suprema di cassazione

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Militzer & Münch GmbH

Strona pozwana: Ministero delle Finanze

Pytania prejudycjalne

| 1) | a) | Czy art. 11a ust. 1 rozporządzenia 87/1062/EWG (1) zmienionego rozporządzeniem 93/2454/EWG (2) należy interpretować w ten sposób, że na jedenastomiesięczny termin wyznaczony urzędowi celnemu wyjścia na powiadomienie o nie zakończeniu procedury względem towarów objętych tranzytem wspólnotowym można powołać się w przypadku gdy ze sfałszowanych w sposób trudny do wykrycia dokumentów wynika zakończenie procedury przez urząd celny przeznaczenia; |
| --- | --- | --- |

1)

a)

Czy art. 11a ust. 1 rozporządzenia 87/1062/EWG (1) zmienionego rozporządzeniem 93/2454/EWG (2) należy interpretować w ten sposób, że na jedenastomiesięczny termin wyznaczony urzędowi celnemu wyjścia na powiadomienie o nie zakończeniu procedury względem towarów objętych tranzytem wspólnotowym można powołać się w przypadku gdy ze sfałszowanych w sposób trudny do wykrycia dokumentów wynika zakończenie procedury przez urząd celny przeznaczenia;

| b) | czy dla celów wykładni tego przepisu, znajdują zastosowanie zasady wyrażone w wyrokach Trybunału Sprawiedliwości w sprawie C-325/00 oraz w sprawie C-222/01; |
| --- | --- |

b)

czy dla celów wykładni tego przepisu, znajdują zastosowanie zasady wyrażone w wyrokach Trybunału Sprawiedliwości w sprawie C-325/00 oraz w sprawie C-222/01;

| c) | czy w rozpatrywanym przypadku przypisanie agentowi celnemu odpowiedzialności za wszystkie następstwa nieprawidłowej operacji tranzytu wspólnotowego jest sprzeczne z zasadą proporcjonalności; |
| --- | --- |

c)

czy w rozpatrywanym przypadku przypisanie agentowi celnemu odpowiedzialności za wszystkie następstwa nieprawidłowej operacji tranzytu wspólnotowego jest sprzeczne z zasadą proporcjonalności;

| 2) | Czy w sytuacji opisanej w pytaniu pierwszym znajduje zastosowanie art. 11a ust. 2? |
| --- | --- |

2)

Czy w sytuacji opisanej w pytaniu pierwszym znajduje zastosowanie art. 11a ust. 2?

| 3) | Czy art. 215 ust. 1 rozporządzenia nr 92/2913/EWG (3) należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji opisanej w pytaniu pierwszym, właściwość urzędu celnego należy ustalić w oparciu o kryterium określone w części drugiej czy też posługując się kryterium zawartym w części trzeciej rzeczonego ustępu. |
| --- | --- |

3)

Czy art. 215 ust. 1 rozporządzenia nr 92/2913/EWG (3) należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji opisanej w pytaniu pierwszym, właściwość urzędu celnego należy ustalić w oparciu o kryterium określone w części drugiej czy też posługując się kryterium zawartym w części trzeciej rzeczonego ustępu.

---

(1)  Dz. U. L 107, str. 1.

(2)  Dz. U. L 253, str. 1.

(3)  Dz. U. L 302, str. 1.

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/9 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/9

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour du travail de Bruxelles (Belgia) w dniu 22 maja 2006 r. — Office national des pensions przeciwko Emilienne Jonkman

(Sprawa C-231/06)

(2006/C 190/16)

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Cour du travail de Bruxelles

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona powodowa: Office national des pensions

Strona pozwana: Emilienne Jonkman

Pytania prejudycjalne

| 1) | W odniesieniu do składek wyrównawczych (art. 4 § 2 arrêté royal z dnia 25 czerwca 1997 r.)
  Czy dyrektywę 79/7/EWG z dnia 19 grudnia 1978 r. (1) należy interpretować w ten sposób, że pozwala ona państwu członkowskiemu na przyjęcie ustawodawstwa mającego na celu umożliwienie kategorii osób określonej płci, początkowo dyskryminowanej, członkostwa w systemie emerytalnym obejmującym kategorię osób odmiennej płci, pod warunkiem uiszczenia za minione okresy składek (jednorazowej wpłaty znacznej kwoty), które zgodnie z ustawodawstwem tego państwa, są przedawnione w stosunku do tej ostatniej kategorii osób?
  W razie odpowiedzi twierdzącej czy dyrektywy 79/7/EWG z dnia 19 grudnia 1987 r. nie należy interpretować jako wymagającej, by państwo członkowskie dostosowało ustawodawstwo sprzeczne z tym unormowaniem w razie stwierdzenia w wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości konfliktu norm, przynajmniej do upływu terminu przedawnienia, który ma zastosowanie do wierzytelności o uiszczenie składek, powstałej w wyniku przyjęcia tego ustawodawstwa? |
| --- | --- |

1)

W odniesieniu do składek wyrównawczych (art. 4 § 2 arrêté royal z dnia 25 czerwca 1997 r.)

Czy dyrektywę 79/7/EWG z dnia 19 grudnia 1978 r. (1) należy interpretować w ten sposób, że pozwala ona państwu członkowskiemu na przyjęcie ustawodawstwa mającego na celu umożliwienie kategorii osób określonej płci, początkowo dyskryminowanej, członkostwa w systemie emerytalnym obejmującym kategorię osób odmiennej płci, pod warunkiem uiszczenia za minione okresy składek (jednorazowej wpłaty znacznej kwoty), które zgodnie z ustawodawstwem tego państwa, są przedawnione w stosunku do tej ostatniej kategorii osób?

W razie odpowiedzi twierdzącej czy dyrektywy 79/7/EWG z dnia 19 grudnia 1987 r. nie należy interpretować jako wymagającej, by państwo członkowskie dostosowało ustawodawstwo sprzeczne z tym unormowaniem w razie stwierdzenia w wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości konfliktu norm, przynajmniej do upływu terminu przedawnienia, który ma zastosowanie do wierzytelności o uiszczenie składek, powstałej w wyniku przyjęcia tego ustawodawstwa?

| 2) | W odniesieniu do odsetek (art. 4 § 4 akapit trzeci arrêté royal z dnia 25 czerwca 1997 r.)
  Czy dyrektywę 79/7/EWG z dnia 19 grudnia 1978 r. należy interpretować w ten sposób, że pozwala ona państwu członkowskiemu na przyjęcie ustawodawstwa, które ma na celu umożliwienie kategorii osób określonej płci, początkowo dyskryminowanej, członkostwa w systemie emerytalnym obejmującym kategorię osób odmiennej płci, pod warunkiem zapłaty znacznych odsetek, które są przedawnione w odniesieniu do tej ostatniej kategorii osób?
  W razie odpowiedzi twierdzącej, czy dyrektywy 79/7/EWG z dnia 19 grudnia 1978 r. nie należy interpretować jako wymagającej, by państwo członkowskie dostosowało ustawodawstwo sprzeczne z tym unormowaniem w razie stwierdzenia w wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości konfliktu norm, przynajmniej do upływu terminu przedawnienia, który ma zastosowanie do odsetek powstałych w wyniku przyjęcia tego ustawodawstwa? |
| --- | --- |

2)

W odniesieniu do odsetek (art. 4 § 4 akapit trzeci arrêté royal z dnia 25 czerwca 1997 r.)

Czy dyrektywę 79/7/EWG z dnia 19 grudnia 1978 r. należy interpretować w ten sposób, że pozwala ona państwu członkowskiemu na przyjęcie ustawodawstwa, które ma na celu umożliwienie kategorii osób określonej płci, początkowo dyskryminowanej, członkostwa w systemie emerytalnym obejmującym kategorię osób odmiennej płci, pod warunkiem zapłaty znacznych odsetek, które są przedawnione w odniesieniu do tej ostatniej kategorii osób?

W razie odpowiedzi twierdzącej, czy dyrektywy 79/7/EWG z dnia 19 grudnia 1978 r. nie należy interpretować jako wymagającej, by państwo członkowskie dostosowało ustawodawstwo sprzeczne z tym unormowaniem w razie stwierdzenia w wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości konfliktu norm, przynajmniej do upływu terminu przedawnienia, który ma zastosowanie do odsetek powstałych w wyniku przyjęcia tego ustawodawstwa?

---

(1)  Dyrektywa Rady 79/7/EWG z dnia 19 grudnia 1978 r. w sprawie stopniowego wprowadzania w życie zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zabezpieczenia społecznego) (Dz.U. L 6, str. 24)

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/10 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/10

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour du travail de Bruxelles (Belgia) w dniu 22 maja 2006 r. — Office national des pensions przeciwko Hélène Vercheval

(Sprawa C-232/06)

(2006/C 190/17)

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Cour du travail de Bruxelles

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona powodowa: Office national des pensions

Strona pozwana: Hélène Vercheval

Pytania prejudycjalne

| 1) | W odniesieniu do składek wyrównawczych (art. 4 § 2 arrêté royal z dnia 25 czerwca 1997 r.)
  Czy dyrektywę 79/7/EWG z dnia 19 grudnia 1978 r. (1) należy interpretować w ten sposób, że pozwala ona państwu członkowskiemu na przyjęcie ustawodawstwa mającego na celu umożliwienie kategorii osób określonej płci, początkowo dyskryminowanej, członkostwa w systemie emerytalnym obejmującym kategorię osób odmiennej płci, pod warunkiem uiszczenia za minione okresy składek (jednorazowej wpłaty znacznej kwoty), które zgodnie z ustawodawstwem tego państwa, są przedawnione w stosunku do tej ostatniej kategorii osób?
  W razie odpowiedzi twierdzącej czy dyrektywy 79/7/EWG z dnia 19 grudnia 1987 r. nie należy interpretować jako wymagającej, by państwo członkowskie dostosowało ustawodawstwo sprzeczne z tym unormowaniem w razie stwierdzenia w wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości konfliktu norm, przynajmniej do upływu terminu przedawnienia, który ma zastosowanie do wierzytelności o uiszczenie składek, powstałej w wyniku przyjęcia tego ustawodawstwa? |
| --- | --- |

1)

W odniesieniu do składek wyrównawczych (art. 4 § 2 arrêté royal z dnia 25 czerwca 1997 r.)

Czy dyrektywę 79/7/EWG z dnia 19 grudnia 1978 r. (1) należy interpretować w ten sposób, że pozwala ona państwu członkowskiemu na przyjęcie ustawodawstwa mającego na celu umożliwienie kategorii osób określonej płci, początkowo dyskryminowanej, członkostwa w systemie emerytalnym obejmującym kategorię osób odmiennej płci, pod warunkiem uiszczenia za minione okresy składek (jednorazowej wpłaty znacznej kwoty), które zgodnie z ustawodawstwem tego państwa, są przedawnione w stosunku do tej ostatniej kategorii osób?

W razie odpowiedzi twierdzącej czy dyrektywy 79/7/EWG z dnia 19 grudnia 1987 r. nie należy interpretować jako wymagającej, by państwo członkowskie dostosowało ustawodawstwo sprzeczne z tym unormowaniem w razie stwierdzenia w wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości konfliktu norm, przynajmniej do upływu terminu przedawnienia, który ma zastosowanie do wierzytelności o uiszczenie składek, powstałej w wyniku przyjęcia tego ustawodawstwa?

| 2) | W odniesieniu do odsetek (art. 4 § 4 akapit trzeci arrêté royal z dnia 25 czerwca 1997 r.)
  Czy dyrektywę 79/7/EWG z dnia 19 grudnia 1978 r. należy interpretować w ten sposób, że pozwala ona państwu członkowskiemu na przyjęcie ustawodawstwa, które ma na celu umożliwienie kategorii osób określonej płci, początkowo dyskryminowanej, członkostwa w systemie emerytalnym obejmującym kategorię osób odmiennej płci, pod warunkiem zapłaty znacznych odsetek, które są przedawnione w odniesieniu do tej ostatniej kategorii osób?
  W razie odpowiedzi twierdzącej, czy dyrektywy 79/7/EWG z dnia 19 grudnia 1978 r. nie należy interpretować jako wymagającej, by państwo członkowskie dostosowało ustawodawstwo sprzeczne z tym unormowaniem w razie stwierdzenia w wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości konfliktu norm, przynajmniej do upływu terminu przedawnienia, który ma zastosowanie do odsetek powstałych w wyniku przyjęcia tego ustawodawstwa? |
| --- | --- |

2)

W odniesieniu do odsetek (art. 4 § 4 akapit trzeci arrêté royal z dnia 25 czerwca 1997 r.)

Czy dyrektywę 79/7/EWG z dnia 19 grudnia 1978 r. należy interpretować w ten sposób, że pozwala ona państwu członkowskiemu na przyjęcie ustawodawstwa, które ma na celu umożliwienie kategorii osób określonej płci, początkowo dyskryminowanej, członkostwa w systemie emerytalnym obejmującym kategorię osób odmiennej płci, pod warunkiem zapłaty znacznych odsetek, które są przedawnione w odniesieniu do tej ostatniej kategorii osób?

W razie odpowiedzi twierdzącej, czy dyrektywy 79/7/EWG z dnia 19 grudnia 1978 r. nie należy interpretować jako wymagającej, by państwo członkowskie dostosowało ustawodawstwo sprzeczne z tym unormowaniem w razie stwierdzenia w wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości konfliktu norm, przynajmniej do upływu terminu przedawnienia, który ma zastosowanie do odsetek powstałych w wyniku przyjęcia tego ustawodawstwa?

---

(1)  Dyrektywa Rady 79/7/EWG z dnia 19 grudnia 1978 r. w sprawie stopniowego wprowadzania w życie zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zabezpieczenia społecznego) (Dz.U. L 6, str. 24)

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/11 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/11

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour du travail de Bruxelles (Belgia) w dniu 22 maja 2006 r. — Noëlle Permesaen przeciwko Office national des pensions

(Sprawa C-233/06)

(2006/C 190/18)

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Cour du travail de Bruxelles

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona powodowa: Noëlle Permesaen

Strona pozwana: Office national des pensions

Pytania prejudycjalne

| 1) | W odniesieniu do składek wyrównawczych (art. 4 § 2 arrêté royal z dnia 25 czerwca 1997 r.)
  Czy dyrektywę 79/7/EWG z dnia 19 grudnia 1978 r. (1) należy interpretować w ten sposób, że pozwala ona państwu członkowskiemu na przyjęcie ustawodawstwa mającego na celu umożliwienie kategorii osób określonej płci, początkowo dyskryminowanej, członkostwa w systemie emerytalnym obejmującym kategorię osób odmiennej płci, pod warunkiem uiszczenia za minione okresy składek (jednorazowej wpłaty znacznej kwoty), które zgodnie z ustawodawstwem tego państwa, są przedawnione w stosunku do tej ostatniej kategorii osób?
  W razie odpowiedzi twierdzącej czy dyrektywy 79/7/EWG z dnia 19 grudnia 1987 r. nie należy interpretować jako wymagającej, by państwo członkowskie dostosowało ustawodawstwo sprzeczne z tym unormowaniem w razie stwierdzenia w wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości konfliktu norm, przynajmniej do upływu terminu przedawnienia, który ma zastosowanie do wierzytelności o uiszczenie składek, powstałej w wyniku przyjęcia tego ustawodawstwa? |
| --- | --- |

1)

W odniesieniu do składek wyrównawczych (art. 4 § 2 arrêté royal z dnia 25 czerwca 1997 r.)

Czy dyrektywę 79/7/EWG z dnia 19 grudnia 1978 r. (1) należy interpretować w ten sposób, że pozwala ona państwu członkowskiemu na przyjęcie ustawodawstwa mającego na celu umożliwienie kategorii osób określonej płci, początkowo dyskryminowanej, członkostwa w systemie emerytalnym obejmującym kategorię osób odmiennej płci, pod warunkiem uiszczenia za minione okresy składek (jednorazowej wpłaty znacznej kwoty), które zgodnie z ustawodawstwem tego państwa, są przedawnione w stosunku do tej ostatniej kategorii osób?

W razie odpowiedzi twierdzącej czy dyrektywy 79/7/EWG z dnia 19 grudnia 1987 r. nie należy interpretować jako wymagającej, by państwo członkowskie dostosowało ustawodawstwo sprzeczne z tym unormowaniem w razie stwierdzenia w wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości konfliktu norm, przynajmniej do upływu terminu przedawnienia, który ma zastosowanie do wierzytelności o uiszczenie składek, powstałej w wyniku przyjęcia tego ustawodawstwa?

| 2) | W odniesieniu do odsetek (art. 4 § 4 akapit trzeci arrêté royal z dnia 25 czerwca 1997 r.)
  Czy dyrektywę 79/7/EWG z dnia 19 grudnia 1978 r. należy interpretować w ten sposób, że pozwala ona państwu członkowskiemu na przyjęcie ustawodawstwa, które ma na celu umożliwienie kategorii osób określonej płci, początkowo dyskryminowanej, członkostwa w systemie emerytalnym obejmującym kategorię osób odmiennej płci, pod warunkiem zapłaty znacznych odsetek, które są przedawnione w odniesieniu do tej ostatniej kategorii osób?
  W razie odpowiedzi twierdzącej, czy dyrektywy 79/7/EWG z dnia 19 grudnia 1978 r. nie należy interpretować jako wymagającej, by państwo członkowskie dostosowało ustawodawstwo sprzeczne z tym unormowaniem w razie stwierdzenia w wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości konfliktu norm, przynajmniej do upływu terminu przedawnienia, który ma zastosowanie do odsetek powstałych w wyniku przyjęcia tego ustawodawstwa? |
| --- | --- |

2)

W odniesieniu do odsetek (art. 4 § 4 akapit trzeci arrêté royal z dnia 25 czerwca 1997 r.)

Czy dyrektywę 79/7/EWG z dnia 19 grudnia 1978 r. należy interpretować w ten sposób, że pozwala ona państwu członkowskiemu na przyjęcie ustawodawstwa, które ma na celu umożliwienie kategorii osób określonej płci, początkowo dyskryminowanej, członkostwa w systemie emerytalnym obejmującym kategorię osób odmiennej płci, pod warunkiem zapłaty znacznych odsetek, które są przedawnione w odniesieniu do tej ostatniej kategorii osób?

W razie odpowiedzi twierdzącej, czy dyrektywy 79/7/EWG z dnia 19 grudnia 1978 r. nie należy interpretować jako wymagającej, by państwo członkowskie dostosowało ustawodawstwo sprzeczne z tym unormowaniem w razie stwierdzenia w wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości konfliktu norm, przynajmniej do upływu terminu przedawnienia, który ma zastosowanie do odsetek powstałych w wyniku przyjęcia tego ustawodawstwa?

---

(1)  Dyrektywa Rady 79/7/EWG z dnia 19 grudnia 1978 r. w sprawie stopniowego wprowadzania w życie zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zabezpieczenia społecznego) (Dz.U. L 6, str. 24)

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/11 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/11

---

Skarga wniesiona w dniu 2 czerwca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec

(Sprawa C-247/06)

(2006/C 190/19)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: U. Wölker i F. Simonetti, działający w charakterze pełnomocników)

Strona pozwana: Republika Federalna Niemiec

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, iż zezwalając na budowę i funkcjonowanie elektrowni opalanej gazem drzewnym na terenie należącym do Nivelsteiner Sandwerke und Sandsteinbrüche GmbH w Herzogenrath, nie dokonawszy uprzednio oceny skutków tego przedsięwzięcia na środowisko naturalne, Republika Federalna Niemiec naruszyła art. 4 ust. 1 w związku z pkt 9 załącznika I do dyrektywy Rady 85/337/EWG (1) z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, iż zezwalając na budowę i funkcjonowanie elektrowni opalanej gazem drzewnym na terenie należącym do Nivelsteiner Sandwerke und Sandsteinbrüche GmbH w Herzogenrath, nie dokonawszy uprzednio oceny skutków tego przedsięwzięcia na środowisko naturalne, Republika Federalna Niemiec naruszyła art. 4 ust. 1 w związku z pkt 9 załącznika I do dyrektywy Rady 85/337/EWG (1) z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne;

| — | obciążenie Republiki Federalnej Niemiec kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Federalnej Niemiec kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Przedmiotem skargi jest zezwolenie na budowę i funkcjonowanie gazogeneratora służącego do pozyskania energii cieplnej i elektrycznej wykorzystywanej do obsługi piaskarni. Zgodnie z wnioskiem o udzielenie zezwolenia, do napędu elektrowni miały być wykorzystywane wyłącznie odpady drewniane niestanowiące niebezpiecznych odpadów. Niemniej jednak po sporządzeniu, stosownie do wymogów dyrektywy 92/43/EWG, sprawozdania w sprawie wpływu przedsięwzięcia na środowisko naturalne wniosek o udzielenie zezwolenia został zmieniony poprzez rozszerzenie go o wykorzystanie odpadów drewnianych zaklasyfikowanych jako odpady niebezpieczne. Zezwolenie na budowę i funkcjonowanie elektrociepłowni zostało wydane w dniu 7 listopada 2002 r. na podstawie zmienionego wniosku, bez przeprowadzenia jakiejkolwiek oceny wpływu przedsięwzięcia na środowisko naturalne. Tym sposobem możliwy wpływ na środowisko naturalne nie został w niniejszym przypadku dostatecznie zbadany. Komisja nie uzyskała żadnych informacji w przedmiocie analizy skutków spalania niebezpiecznych odpadów. Po wprowadzenia zmian do wniosku strona pozwana winna była przeprowadzić konsultację z udziałem społeczeństwa, czego jednak nie uczyniła.

W opinii Komisji Republika Federalna Niemiec naruszyła tym samym art. 4 ust. 1 w związku z pkt 9 załącznika I do dyrektywy 85/37/EWG.

Nie może znaleźć poparcia argument pozwanej, jakoby w świetle obowiązującego brzmienia dyrektywy 85/377 w niniejszym przypadku nie ma obowiązku przeprowadzenia oceny wpływu przedsięwzięcia na środowisko naturalne, nawet w sytuacji spalania niebezpiecznych odpadów, z uwagi na fakt, iż głównym celem funkcjonowania elektrowni nie jest unieszkodliwianie lecz odzysk odpadów. Nawet jeśli dyrektywa w obowiązującym brzmieniu posługuje się wyłącznie pojęciem „unieszkodliwiania”, wyłączenie spod systematycznej kontroli przedsięwzięć o oczywistym wpływie na środowisko naturalne pozostałoby w sprzeczności z jej istotnym celem. Odzysk odpadów jest niekoniecznie mniej szkodliwy dla środowiska niż ich unieszkodliwianie, co jak wskazuje przykład niniejszego przypadku, zależy od konkretnego sposobu obróbki. Zdaniem Komisji pojęcie „unieszkodliwiania” w pkt 9 załącznika I do dyrektywy 85/377 odnosi się zarówno do odzysku jaki i unieszkodliwiania odpadów. Odmienna wykładnia, przedstawiona przez pozwaną prowadziłaby do zdecydowanego kroku wstecz w stosunku do aktualnej sytuacji prawnej, ponieważ instalacje przeznaczone do odzysku odpadów znalazłyby się całkowicie poza zakresem przedmiotowym dyrektywy 85/377.

---

(1)  Dz.U. 1985 L 175, str. 40

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/12 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/12

---

Skarga wniesiona w dniu 16 czerwca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich/Wielkie Księstwo Luksemburga

(Sprawa C-264/06)

(2006/C 190/20)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: D. Maidani i R. Vidal Puig, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Wielkie Księstwo Luksemburga

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, ze nie ustanawiając sankcji za naruszenia rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. (1) Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy art. 16 ust. 3 tego rozporządzenia; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, ze nie ustanawiając sankcji za naruszenia rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. (1) Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy art. 16 ust. 3 tego rozporządzenia;

| — | obciążenie Wielkiego Księstwa Luksemburga kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Wielkiego Księstwa Luksemburga kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Artykuł 16 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 przewiduje: „Ustanowione przez państwa członkowskie sankcje za naruszenia niniejszego rozporządzenia powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające”. Artykuł 19 stanowi, że rozporządzenie to wchodzi w życie z dniem 17 lutego 2005 r. Zgodnie z informacjami, którymi dysponuje Komisja, Wielkie Księstwo Luksemburga nie wypełniło dotychczas zobowiązania do ustanowienia za naruszenia tego rozporządzenia sankcji, które byłyby skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylające rozporządzenie (EWG) nr 295/91 (Dz.U. L 46, str. 1)

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/12 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/12

---

Odwołanie wniesione w dniu 17 czerwca 2006 r. przez Degussa AG od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 5 kwietnia 2006 r. w sprawie T-279/02 Degussa AG przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich wspieranej przez Radę Unii Europejskiej

(Sprawa C-266/06 P)

(2006/C 190/21)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona wnosząca odwołanie: Degussa AG (Przedstawiciele: adwokaci R. Bechtold, M. Karl, C. Steinle)

Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich, Rada Unii Europejskiej

Żądania strony wnoszącej odwołanie

| 1. | uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 5 kwietnia 2006 r. (sprawa T-279/02) (1), ponieważ jest on krzywdzący dla wnoszącej odwołanie, |
| --- | --- |

1.

uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 5 kwietnia 2006 r. (sprawa T-279/02) (1), ponieważ jest on krzywdzący dla wnoszącej odwołanie,

| 2. | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 2 lipca 2002 r. (sprawa C.37.519 — Metionina), w zakresie w jakim dotyczy ona wnoszącej odwołanie,
  ewentualnie stwierdzenie nieważności grzywny nałożonej na wnoszącą odwołanie w art. 3 tej decyzji lub obniżenie jej kwoty; |
| --- | --- |

2.

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 2 lipca 2002 r. (sprawa C.37.519 — Metionina), w zakresie w jakim dotyczy ona wnoszącej odwołanie,

ewentualnie stwierdzenie nieważności grzywny nałożonej na wnoszącą odwołanie w art. 3 tej decyzji lub obniżenie jej kwoty;

| 3. | ewentualnie w stosunku do drugiego żądania, skierowanie sprawy do Sądu w celu orzeczenia zgodnie z oceną prawną dokonaną przez Trybunał, |
| --- | --- |

3.

ewentualnie w stosunku do drugiego żądania, skierowanie sprawy do Sądu w celu orzeczenia zgodnie z oceną prawną dokonaną przez Trybunał,

| 4. | w każdym razie obciążenie Komisji kosztami poniesionymi przez wnoszącą odwołanie w postępowaniu przez Sądem i Trybunałem. |
| --- | --- |

4.

w każdym razie obciążenie Komisji kosztami poniesionymi przez wnoszącą odwołanie w postępowaniu przez Sądem i Trybunałem.

Zarzuty i główne argumenty

Wnosząca odwołanie przytacza cztery zarzuty na poparcie swojego odwołania:

| — | W pierwszej kolejności Sąd nie zachował wymogów zasady określoności (nulla poena sine lege certa), które muszą spełniać przepisy ustanawiające sankcje i w konsekwencji niesłusznie zaprzeczył niezgodności z prawem art. 15 ust. 2 rozporządzenia nr 17. |
| --- | --- |

—

W pierwszej kolejności Sąd nie zachował wymogów zasady określoności (nulla poena sine lege certa), które muszą spełniać przepisy ustanawiające sankcje i w konsekwencji niesłusznie zaprzeczył niezgodności z prawem art. 15 ust. 2 rozporządzenia nr 17.

| — | W drugiej kolejności w ramach oceny czasu trwania naruszenia Sąd wypaczył fakty i naruszył zasadę domniemania niewinności (in dubio pro reo) oraz podstawowe prawo do rzetelnego procesu. |
| --- | --- |

—

W drugiej kolejności w ramach oceny czasu trwania naruszenia Sąd wypaczył fakty i naruszył zasadę domniemania niewinności (in dubio pro reo) oraz podstawowe prawo do rzetelnego procesu.

| — | W trzeciej kolejności Sąd naruszył zasadę proporcjonalności kary do winy, która stanowi jeden z aspektów zasady proporcjonalności, ustalając kwotę wyjściową grzywny w wysokości 30 milionów EUR, pomimo że naruszenie nie miało daleko idącego wpływu na cenę metioniny. Poza tym ze względu na wewnętrznie sprzeczne uzasadnienie Sąd uchybił obowiązkowi uzasadnienia. |
| --- | --- |

—

W trzeciej kolejności Sąd naruszył zasadę proporcjonalności kary do winy, która stanowi jeden z aspektów zasady proporcjonalności, ustalając kwotę wyjściową grzywny w wysokości 30 milionów EUR, pomimo że naruszenie nie miało daleko idącego wpływu na cenę metioniny. Poza tym ze względu na wewnętrznie sprzeczne uzasadnienie Sąd uchybił obowiązkowi uzasadnienia.

| — | W czwartej kolejności Sąd nie zmniejszył podwyżki kwoty wyjściowej, która ma służyć zapewnieniu wystarczająco odstraszającego skutku, ze względu na różnice istniejące w wielkości pomiędzy wnoszącą odwołanie i Aventis. W ten sposób naruszył on również zasadę równego traktowania. |
| --- | --- |

—

W czwartej kolejności Sąd nie zmniejszył podwyżki kwoty wyjściowej, która ma służyć zapewnieniu wystarczająco odstraszającego skutku, ze względu na różnice istniejące w wielkości pomiędzy wnoszącą odwołanie i Aventis. W ten sposób naruszył on również zasadę równego traktowania.

---

(1)  Dz.U. C 131, str. 37.

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/13 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/13

---

Skarga wniesiona w dniu 15 czerwca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich/Centrum Tłumaczeń dla organów Unii Europejskiej

(Sprawa C-269/06)

(2006/C 190/22)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: J.-F. Pasquier i D. Martin, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Centrum Tłumaczeń dla organów Unii Europejskiej (CdT)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji CdT odmawiającej zapłaty składek pracodawcy na wspólnotowy system emerytalny; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji CdT odmawiającej zapłaty składek pracodawcy na wspólnotowy system emerytalny;

| — | obciążenie CdT kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie CdT kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgodnie z art. 83a ust. 2 nowego regulaminu pracowniczego „agencje, które nie otrzymują dotacji z ogólnego budżetu Unii Europejskiej, wpłacają do budżetu pełną kwotę składek niezbędnych do sfinansowania systemu”.

Na tej podstawie Komisja zażądała od CdT wpłacenia do budżetu kwot odpowiadających udziałowi pracodawcy w finansowaniu systemu emerytalnego w roku 2005 oraz następnych.

Jednakże CdT odmówił dokonania zapłaty kwestionując stwierdzenie, iż jest agencją nie otrzymującą dotacji z budżetu Unii Europejskiej. CdT twierdzi, iż powinno być traktowane jak agencja otrzymująca dotacje z budżetu. Otóż zdaniem Komisji za ustalone uważa się, że od roku 1998 CdT nie otrzymało żadnej dotacji z przeznaczeniem na funkcjonowanie z ogólnego budżetu Unii Europejskiej, lecz jedynie wynagrodzenie za świadczenia wykonane w ramach współpracy międzyinstytucjonalnej w dziedzinie tłumaczeń.

---

SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/14 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/14

---

Wybór prezesa izby złożonej z trzech sędziów

(2006/C 190/23)

W dniu 5 lipca 2006 r. Sąd Pierwszej Instancji wybrał, zgodnie z art. 15 § 3 regulaminu, na stanowisko prezesa izby złożonej z trzech sędziów sędziego J.D. Cooke'a, na okres od 1 października 2006 r. do 31 sierpnia 2007 r.

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/14 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/14

---

Przydzielenie sędziów do izb

(2006/C 190/24)

W dniu 5 lipca 2006 r. Sąd Pierwszej Instancji podjął decyzję o utworzeniu, na okres od 1 października 2006 r. do 31 sierpnia 2007 r., pięciu izb złożonych z pięciu sędziów i pięciu izb złożonych z trzech sędziów oraz o przydzieleniu sędziów do poszczególnych izb w następujący sposób:

| | Pierwsza izba w powiększonym składzie pięciu sędziów:

  B. Vesterdorf, prezes, J.D. Cooke, R. García-Valdecasas, I. Labucka i V. Trstenjak, sędziowie; |
| --- | --- |

Pierwsza izba w powiększonym składzie pięciu sędziów:

B. Vesterdorf, prezes, J.D. Cooke, R. García-Valdecasas, I. Labucka i V. Trstenjak, sędziowie;

| | Pierwsza izba w składzie trzech sędziów:
  J.D. Cooke, prezes izby, R. García-Valdecasas, I. Labucka i V. Trstenjak, sędziowie; |
| --- | --- |

Pierwsza izba w składzie trzech sędziów:

J.D. Cooke, prezes izby, R. García-Valdecasas, I. Labucka i V. Trstenjak, sędziowie;

| | Druga izba w powiększonym składzie pięciu sędziów:
  J. Pirrung, prezes izby, A. Meij, N. Forwood, I. Pelikánová i S. Papasavvas, sędziowie; |
| --- | --- |

Druga izba w powiększonym składzie pięciu sędziów:

J. Pirrung, prezes izby, A. Meij, N. Forwood, I. Pelikánová i S. Papasavvas, sędziowie;

| | Druga izba w składzie trzech sędziów:
  J. Pirrung, prezes izby,






  a) | A. Meij i I. Pelikánová, sędziowie |
| --- | --- | --- |

Druga izba w składzie trzech sędziów:

J. Pirrung, prezes izby,

a)

A. Meij i I. Pelikánová, sędziowie

| b) | N. Forwood i S. Papasavvas, sędziowie |
| --- | --- |

b)

N. Forwood i S. Papasavvas, sędziowie

| | Trzecia izba w powiększonym składzie pięciu sędziów:
  M. Jaeger, prezes izby, V. Tiili, J. Azizi, E. Cremona i O. Czúcz, sędziowie; |
| --- | --- |

Trzecia izba w powiększonym składzie pięciu sędziów:

M. Jaeger, prezes izby, V. Tiili, J. Azizi, E. Cremona i O. Czúcz, sędziowie;

| | Trzecia izba w składzie trzech sędziów:
  M. Jaeger, prezes izby,






  a) | V. Tiili i O. Czúcz, sędziowie; |
| --- | --- | --- |

Trzecia izba w składzie trzech sędziów:

M. Jaeger, prezes izby,

a)

V. Tiili i O. Czúcz, sędziowie;

| b) | J. Azizi i E. Cremona, sędziowie; |
| --- | --- |

b)

J. Azizi i E. Cremona, sędziowie;

| | Czwarta izba w powiększonym składzie pięciu sędziów:
  H. Legal, prezes izby, P. Lindh, I. Wiszniewska-Białecka, V. Vadapalas i E. Moavero Milanesi, sędziowie; |
| --- | --- |

Czwarta izba w powiększonym składzie pięciu sędziów:

H. Legal, prezes izby, P. Lindh, I. Wiszniewska-Białecka, V. Vadapalas i E. Moavero Milanesi, sędziowie;

| | Czwarta izba w składzie trzech sędziów:
  H. Legal, prezes izby,






  a) | P. Lindh i V. Vadapalas, sędziowie; |
| --- | --- | --- |

Czwarta izba w składzie trzech sędziów:

H. Legal, prezes izby,

a)

P. Lindh i V. Vadapalas, sędziowie;

| b) | I. Wiszniewska-Białecka i E. Moavero Milanesi, sędziowie; |
| --- | --- |

b)

I. Wiszniewska-Białecka i E. Moavero Milanesi, sędziowie;

| | Piąta izba w powiększonym składzie pięciu sędziów:
  M. Vilaras, prezes izby, M. E. Martins Ribeiro, F. Dehousse, D. Šváby i K. Jürimäe, sędziowie; |
| --- | --- |

Piąta izba w powiększonym składzie pięciu sędziów:

M. Vilaras, prezes izby, M. E. Martins Ribeiro, F. Dehousse, D. Šváby i K. Jürimäe, sędziowie;

| | Piąta izba w składzie trzech sędziów:
  M. Vilaras, prezes izby,






  a) | M. E. Martins Ribeiro i K. Jürimäe, sędziowie; |
| --- | --- | --- |

Piąta izba w składzie trzech sędziów:

M. Vilaras, prezes izby,

a)

M. E. Martins Ribeiro i K. Jürimäe, sędziowie;

| b) | F. Dehousse i D. Šváby, sędziowie. |
| --- | --- |

b)

F. Dehousse i D. Šváby, sędziowie.

W pierwszej izbie w składzie trzech sędziów sędziowie zasiadający z prezesem izby, tworzący skład orzekający trzech sędziów, będą wyznaczani kolejno, zgodnie z porządkiem pierwszeństwa ustanowionym w art. 6 regulaminu Sądu, chyba że między sprawami istnieć będzie powiązanie. W izbach od drugiej do piątej w składzie trzech sędziów prezes izby zasiada albo z sędziami wymienionymi pod lit. a) albo z sędziami wymienionymi pod lit. b), w zależności od składu, do którego należy sędzia sprawozdawca. W sprawach, w których prezes izby jest sędzią sprawozdawcą, prezes izby zasiada z sędziami jednego bądź drugiego z tych składów na przemian, stosownie do kolejności wpisu spraw do rejestru, chyba że między sprawami istnieje powiązanie.

W odniesieniu do spraw, w których przed 1 października 2006 r. została zakończona procedura pisemna i w których w ramach procedury ustnej została przeprowadzona lub wyznaczona rozprawa, pierwsza izba w składzie trzech sędziów zasiada nadal w dotychczasowym składzie dla celów procedury ustnej, narady oraz wydania wyroku.

Skład wielkiej izby

W dniu 5 lipca 2006 r. Sąd Pierwszej Instancji zdecydował, że w okresie od 1 października 2006 r. do 31 sierpnia 2007 r. w skład wielkiej izby, złożonej zgodnie z art. 10 § 1 regulaminu z trzynastu sędziów, wchodzić będą: prezes Sądu, prezesi drugiej, trzeciej, czwartej i piątej izby w powiększonym składzie, sędziowie izby w składzie powiększonym, która orzekałaby w danej sprawie, gdyby sprawa ta została przydzielona izbie złożonej z pięciu sędziów, oraz pozostali sędziowie w liczbie niezbędnej do uzupełnienia składu wielkiej izby wyznaczeni przez prezesa Sądu spośród sędziów każdej z pozostałych izb zgodnie z porządkiem pierwszeństwa wśród sędziów danej izby, ustalonym, zgodnie z art. 6 regulaminu Sądu, na podstawie starszeństwa służbowego, według kolejności stosowanej przez trzy lata, czyli okres, na jaki wybierani są prezesi izb złożonych z pięciu sędziów.

Pełny skład

W dniu 5 lipca 2006 r. Sąd Pierwszej Instancji zdecydował zgodnie z art. 32 § 1 akapit drugi regulaminu, że jeżeli po wyznaczeniu rzecznika generalnego na podstawie art. 17 regulaminu liczba sędziów w pełnym składzie Sądu jest parzysta, ustaloną kolejnością, stosowaną przez trzy lata, czyli okres, na który wybierani są prezesi izb złożonych z pięciu sędziów, według której prezes Sądu wyznacza sędziego, który nie weźmie udziału w rozstrzyganiu sprawy, jest odwrócony porządek pierwszeństwa ustalony na podstawie starszeństwa służbowego, zgodnie z art. 6 regulaminu, chyba że sędzia wyznaczony w ten sposób jest sędzią sprawozdawcą. W tym przypadku wyznaczony zostanie sędzia, który zgodnie z porządkiem pierwszeństwa znajduje się bezpośrednio przed nim.

Wyznaczenie sędziego do zastępowania prezesa Sądu przy rozpatrywaniu wniosków o zarządzenie środków tymczasowych

W dniu 5 lipca 2006 r. Sąd Pierwszej Instancji podjął, zgodnie z art. 106 regulaminu, decyzję o wyznaczeniu, na okres od 1 października 2006 r. do 31 sierpnia 2007 r., prezesa izby M. Vilarasa do zastępowania prezesa Sądu przy rozpatrywaniu wniosków o zarządzenie środków tymczasowych w przypadku, gdy prezes Sądu jest nieobecny lub nie może uczestniczyć w obradach.

Kryteria przydzielania spraw izbom

W dniu 5 lipca 2006 r. Sąd Pierwszej Instancji ustanowił zgodnie z art. 12 regulaminu, na okres od 1 października 2006 do 31 sierpnia 2007 r., następujące kryteria przydzielania spraw izbom:

| 1. | Sprawy są przydzielane izbom złożonym z trzech sędziów niezwłocznie po wniesieniu skargi i bez uszczerbku dla uprzedniego stosowania art. 14 i 51 regulaminu. |
| --- | --- |

1.

Sprawy są przydzielane izbom złożonym z trzech sędziów niezwłocznie po wniesieniu skargi i bez uszczerbku dla uprzedniego stosowania art. 14 i 51 regulaminu.

| 2. | Sprawy są rozdzielane między izby według czterech odrębnych porządków kolejności, zgodnych z kolejnością rejestracji spraw w sekretariacie:






  — | dla spraw dotyczących stosowania reguł konkurencji odnoszących się do przedsiębiorstw, przepisów dotyczących przyznawania pomocy udzielanej przez państwa oraz przepisów dotyczących handlowych środków ochronnych; |
| --- | --- | --- |

2.

Sprawy są rozdzielane między izby według czterech odrębnych porządków kolejności, zgodnych z kolejnością rejestracji spraw w sekretariacie:

—

dla spraw dotyczących stosowania reguł konkurencji odnoszących się do przedsiębiorstw, przepisów dotyczących przyznawania pomocy udzielanej przez państwa oraz przepisów dotyczących handlowych środków ochronnych;

| — | dla spraw z dziedziny prawa własności intelektualnej, o których mowa w art. 130 § 1 regulaminu; |
| --- | --- |

—

dla spraw z dziedziny prawa własności intelektualnej, o których mowa w art. 130 § 1 regulaminu;

| — | dla pozostałych spraw. |
| --- | --- |

—

dla pozostałych spraw.

W ramach wspomnianych porządków kolejności pierwsza izba nie będzie brana pod uwagę przy co piątej zmianie.

Prezes Sądu Pierwszej Instancji może odstąpić od tych porządków kolejności w celu uwzględnienia powiązania między niektórymi sprawami lub w celu zapewnienia zrównoważonego podziału pracy.

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/15 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/15

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 7 czerwca 2006 r. — UFEX i in. przeciwko Komisji

(Sprawa T-613/97) (1)

(Pomoc państwa - Sektor pocztowy - Przedsiębiorstwo publiczne, na którym spoczywa obowiązek świadczenia usług w ogólnym interesie gospodarczym - Wsparcie logistyczne i handlowe udzielone spółce zależnej nieprowadzącej działalności na rynku zmonopolizowanym - Odwołanie - Przekazanie sprawy przez Trybunał do ponownego rozpoznania)

(2006/C 190/25)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Union française de l'express (UFEX) (Roissy-en-France, Francja), DHL International SA (Roissy-en-France), Federal express international (Francja) SNC (Gennevilliers, Francja) i CRIE SA (Asnières, Francja) (Przedstawiciele: adwokaci É. Morgan de Rivery i J. Derenne)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: pełnomocnicy G. Rozet i D. Triantafyllou)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Republika Francuska (Przedstawiciele: pełnomocnicy G. de Bergues, R. Abraham i F. Million), Chronopost SA (Issy-les-Moulineaux, Francja) (Przedstawiciele: adwokaci V. Bouaziz Torron i D. Berlin) i La Poste (Paryż, Francja) (Przedstawiciel: adwokat H. Lehman)

Przedmiot sprawy

Skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 98/365/WE z dnia 1 października 1997 r. w sprawie pomocy udzielonej przez Francję SFMI-Chronopost (Dz.U. 1998, L 164, str. 37)

Sentencja wyroku

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Komisji 98/365/WE z dnia 1 października 1997 r. w sprawie pomocy przyznanej SFMI Chronopost przez Francję w zakresie, w jakim stwierdza, że ani wsparcie logistyczne i handlowe udzielone przez La Poste swojej spółce zależnej SFMI Chronopost, ani przeniesienie klientów usługi Postadex nie stanowią pomocy państwa na rzecz SFMI Chronopost. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji 98/365/WE z dnia 1 października 1997 r. w sprawie pomocy przyznanej SFMI Chronopost przez Francję w zakresie, w jakim stwierdza, że ani wsparcie logistyczne i handlowe udzielone przez La Poste swojej spółce zależnej SFMI Chronopost, ani przeniesienie klientów usługi Postadex nie stanowią pomocy państwa na rzecz SFMI Chronopost.

| 2) | Komisja zostaje obciążona własnymi kosztami oraz kosztami skarżących w 75 %, z wyłączeniem kosztów poniesionych wskutek interwencji przed Sądem i Trybunałem. |
| --- | --- |

2)

Komisja zostaje obciążona własnymi kosztami oraz kosztami skarżących w 75 %, z wyłączeniem kosztów poniesionych wskutek interwencji przed Sądem i Trybunałem.

| 3) | Strony skarżące zostają obciążone pozostałą częścią własnych kosztów poniesionych w postępowaniu przed Sądem i Trybunałem. |
| --- | --- |

3)

Strony skarżące zostają obciążone pozostałą częścią własnych kosztów poniesionych w postępowaniu przed Sądem i Trybunałem.

| 4) | Republika Francuska, Chronopost i La Poste zostają obciążone własnymi kosztami poniesionymi w postępowaniu przed Sądem i Trybunałem. |
| --- | --- |

4)

Republika Francuska, Chronopost i La Poste zostają obciążone własnymi kosztami poniesionymi w postępowaniu przed Sądem i Trybunałem.

---

(1)  Dz.U. C 72 z 7.3.1998

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/16 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/16

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 7 czerwca 2006 r. — Österreichische Postsparkasse i Bank für Arbeit und Wirtschaft przeciwko Komisji

(Sprawy połączone T-213/01 i T-214/01) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Konkurencja - Rozporządzenie nr 17 - Rozporządzenie (WE) nr 2842/98 - Decyzja 2001/462/WE, EWWiS - Funkcjonariusz ds. przesłuchań - Akt wywołujący skutki prawne - Dopuszczalność - Uzasadniony interes - Legitymacja wnioskodawcy lub składającego skargę do Komisji - Będący nabywcą towarów lub usług klient końcowy - Dostęp do pisma w sprawie przedstawienia zarzutów - Informacje poufne - Wystarczający interes)

(2006/C 190/26)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Österreichische Postsparkasse AG (Wiedeń, Austria) (Przedstawiciele: początkowo adwokaci M. Klusmann, F. Wiemer i A. Reidlinger, a następnie adwokat H. J. Niemeyer) i Bank für Arbeit und Wirtschaft AG (Wiedeń) (Przedstawiciel: adwokat H. J. Niemeyer)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciel: pełnomocnik S. Rating)

Przedmiot sprawy

Stwierdzenie nieważności decyzji funkcjonariusza ds. przesłuchań, odpowiednio, z dnia 9 sierpnia 2001 r. i 25 lipca 2001 r. o przekazaniu austriackiej partii politycznej (Freiheitliche Partei Österreichs) jawnych wersji pism w sprawie przedstawienia zarzutów dotyczących postępowania na podstawie art. 81 traktatu WE w przedmiocie ustalenia taryf prowizji i opłat bankowych (COMP/36.571 Österreische Banken)

Sentencja wyroku

| 1) | Skargi zostają oddalone. |
| --- | --- |

1)

Skargi zostają oddalone.

| 2) | Skarżące poniosą dwie trzecie kosztów związanych z postępowaniem głównym oraz całość kosztów związanych z postępowaniem o zastosowanie środka tymczasowego. |
| --- | --- |

2)

Skarżące poniosą dwie trzecie kosztów związanych z postępowaniem głównym oraz całość kosztów związanych z postępowaniem o zastosowanie środka tymczasowego.

| 3) | Komisja poniesie jedną trzecią kosztów związanych z postępowaniem głównym. |
| --- | --- |

3)

Komisja poniesie jedną trzecią kosztów związanych z postępowaniem głównym.

---

(1)  Dz.U. C 331 z 24.11.2001

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/16 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/16

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 6 czerwca 2006 r. — Girardot przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-10/02) (1)

(Urzędnicy - Pracownik tymczasowy - Niezgodne z prawem odrzucenie kandydatury - Uchylenie - Przywrócenie stanu rzeczy sprzed zdarzenia niezgodnego z prawem - Stosowne odszkodowanie pieniężne - Utrata szansy obsadzenia wolnego stanowiska - Ocena ex quo et bono)

(2006/C 190/27)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Marie-Claude Girardot (L'Haÿ-les-Roses, Francja)) (Przedstawiciele: N. Lhoëst i É. Schietere de Lophem. avocats)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: początkowo F. Clotuche-Duvieusart, L. Lozano Palcios i H. Tserepa-Lacombe, następnie F. Clotuche-Duvieusart i H. Tserepa-Lacombe, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Ustalenie wysokości słusznego odszkodowania pieniężnego należnego od Komisji na rzecz M.-C. Girardot zgodnie z wyrokiem Sądu Pierwszej Instancji z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie T-10/02 Girardot przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (RecFP, str. I-A-109 i II-483)

Sentencja wyroku

| 1) | Wysokość słusznego odszkodowania pieniężnego należnego od Komisji Wspólnot Europejskich na rzecz M.-C. Girardot zgodnie z wyrokiem Sądu Pierwszej Instancji z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie T-10/02 Girardot przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich zostaje ustalona na kwotę 92 785 EUR, powiększoną o odsetki w wysokości określonej przez Europejski Bank Centralny dla głównych operacji refinansowania, podwyższonej o dwa punkty, naliczone od dnia 6 września 2004 r. |
| --- | --- |

1)

Wysokość słusznego odszkodowania pieniężnego należnego od Komisji Wspólnot Europejskich na rzecz M.-C. Girardot zgodnie z wyrokiem Sądu Pierwszej Instancji z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie T-10/02 Girardot przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich zostaje ustalona na kwotę 92 785 EUR, powiększoną o odsetki w wysokości określonej przez Europejski Bank Centralny dla głównych operacji refinansowania, podwyższonej o dwa punkty, naliczone od dnia 6 września 2004 r.

| 2) | Komisja ponosi koszty postępowania. |
| --- | --- |

2)

Komisja ponosi koszty postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 68 z 16.3.2002

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/17 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/17

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 21 czerwca 2006 r. — Manfred Danzer i Hannelore Danzer przeciwko Radzie Unii Europejskiej

(Sprawa T-47/02) (1)

(Prawo spółek - Dyrektywy 68/151/EWG i 78/660/EWG - Ogłaszanie rocznych sprawozdań finansowych - Ochrona tajemnicy przedsiębiorstwa - Naruszenie praw podstawowych - Podstawa prawna - Skarga o odszkodowanie - Niedopuszczalność)

(2006/C 190/28)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Manfred Danzer i Hannelore Danzer (Linz, Austria) (Przedstawiciele: początkowo J. Hintermayr, M. Krüger, F. Haunschmidt, G. Minichmayr i P. Burgstaller, a następnie J. Hintermayr, F. Haunschmidt, G. Minichmayr, P. Burgstaller, G. Tusek, T. Riedler i C. Hadeyer, adwokaci)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (Przedstawiciele: M. Giorgi Fort i M. Bauer, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Po pierwsze, żądanie odszkodowania, na podstawie art. 288 WE, za szkodę jakoby poniesioną przez skarżących w związku z obowiązkiem ujawnienia pewnych informacji w rocznym sprawozdaniu finansowym spółki, w której pełnią funkcje podmiotów zarządzających, wynikającym z art. 2 ust. 1 lit. f) pierwszej dyrektywy 68/151/EWG Rady z dnia 9 marca 1968 r. w sprawie koordynacji gwarancji, jakie są wymagane w państwach członkowskich od spółek w rozumieniu art. 58 akapit drugi traktatu EWG (następnie art. 58 akapit drugi traktatu WE, obecnie art. 48 akapit drugi WE) w celu uzyskania ich równoważności w całej Wspólnocie dla zapewnienia ochrony interesów zarówno wspólników, jak i osób trzecich (Dz.U. L 65, str. 8), oraz z art. 47 czwartej dyrektywy 78/660/EWG Rady z dnia 25 lipca 1978 r. wydanej na podstawie art. 54 ust. 3 lit. g) traktatu EWG [następnie art. 54 ust. 3 lit. g) traktatu WE i obecnie art. 44 ust. 2 lit. g) WE] w sprawie rocznych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek (Dz.U. L 222, str. 11), i po drugie, żądanie stwierdzenia nieważności wyżej wymienionych przepisów.

Sentencja postanowienia

| 1) | Skarga zostaje odrzucona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona.

| 2) | Skarżący zostają obciążeni własnymi kosztami postępowania oraz kosztami poniesionymi przez Radę. |
| --- | --- |

2)

Skarżący zostają obciążeni własnymi kosztami postępowania oraz kosztami poniesionymi przez Radę.

---

(1)  Dz.U. C 109 z 4.5.2002

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/17 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/17

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 czerwca 2006 r. — Inex przeciwko OHIM — Wiseman (Rysunek skóry krowy)

(Sprawa T-153/03) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego znaku towarowego złożonego z rysunku skóry krowy w kolorach czarnym i białym - Wcześniejszy krajowy znak towarowy złożony w części z rysunku skóry krowy w kolorach czarnym i białym - Charakter odróżniający elementy składowego znaku - Niewystępowanie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Odrzucenie sprzeciwu - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

(2006/C 190/29)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Inex SA (Bavegem, Belgia) (Przedstawiciel: adwokat T. van Innis)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Przedstawiciele: początkowo U. Pfleghar i G. Schneider, następnie G. Schneider i A. Folliard-Monguiral, pełnomocnicy)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Robert Wiseman & Sons Ltd (Glasgow, Zjednoczone Królestwo) (Przedstawiciel: A. Roughton, barrister)

Przedmiot sprawy

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego z dnia 4 lutego 2003 r. (sprawa R 106/2001-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Inex SA a spółką Robert Wiseman & Sons Ltd

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Skarżąca zostaje obciążona kosztami. |
| --- | --- |

2)

Skarżąca zostaje obciążona kosztami.

---

(1)  Dz.U. C 171 z 19.7.2003

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/18 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/18

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 czerwca 2006 r. — Orlando Perez-Diaz przeciwko Komisja Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-156/03) (1)

(Urzędnicy - Odmowa wpisu na listę rezerwową pracowników tymczasowych - Złożenie przez zainteresowanego nowego egzaminu ustnego zorganizowanego w ramach wykonania wyroku uchylającego - Druga odmowa wpisu - Skarga o uchylenie - Skarga o odszkodowanie)

(2006/C 190/30)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Orlando Pérez-Díaz (Bruksela, Belgia) (Przedstawiciele: M.-A. Lucas. avocat)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: F. Clotuche-Duvieusart i H. Tserepa-Lacombe, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Po pierwsze żądanie uchylenia decyzji komitetu ds. procedury naboru COM/R/A/01/1999 odmawiającej wpisania skarżącego na listę rezerwową pracowników tymczasowych po przeprowadzeniu nowego egzaminu ustnego zorganizowanego w ramach wykonania wyroku Sądu Pierwszej Instancji z dnia 24 września 2002 r. w sprawie T-102/01 Pérez-Díaz przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (RecFP str. I-A-165 i II-871) i po drugie żądanie odszkodowania za szkody jakoby poniesione przez skarżącego w wyniku niezgodnej z prawem odmowy wpisu.

Sentencja wyroku

| 1) | Decyzja komitetu ds. procedury naboru, zawarta w piśmie z dnia 21 stycznia 2003 r. doręczonym skarżącemu, odmawiająca wpisania go na listę rezerwową procedury naboru COM/R/A/01/1999 zostaje uchylona. |
| --- | --- |

1)

Decyzja komitetu ds. procedury naboru, zawarta w piśmie z dnia 21 stycznia 2003 r. doręczonym skarżącemu, odmawiająca wpisania go na listę rezerwową procedury naboru COM/R/A/01/1999 zostaje uchylona.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Komisja ponosi koszty postępowania. |
| --- | --- |

3)

Komisja ponosi koszty postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 171 z 19.7.2003

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/18 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/18

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 czerwca 2006 r. — Atlantean przeciwko Komisji

(Sprawa T-192/03) (1)

(Rybołówstwo - Wieloletnie programy kierunkowe - Wniosek o zwiększenie celów w związku z poprawą warunków bezpieczeństwa - Decyzja 97/413/WE - Odmowa Komisji - Skarga o stwierdzenie nieważności - Dopuszczalność - Uprawnienia Komisji)

(2006/C 190/31)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Atlantean Ltd (Killybegs, Irlandia) (przedstawiciele: początkowo G. Hogan, SC, E. Regan, SC, i A. Hussey, solicitor, następnie G. Hogan, E. Regan i M. Fraser, solicitor)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: G. Braun i B. Doherty, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę skarżącą: Irlandia (przedstawiciele: D. O'Hagan i C. O'Toole, pełnomocnicy, wspierani przez D. Conlana Smytha, barristera)

Przedmiot sprawy

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2003/245/WE z dnia 4 kwietnia 2003 r. dotyczącej wniosków skierowanych do Komisji w przedmiocie zwiększenia celów wieloletniego programu orientacji IV w związku z poprawą warunków bezpieczeństwa, warunków żeglugi morskiej, warunków sanitarnych, jakości produktów oraz warunków pracy, w stosunku do statków o całkowitej długości większej niż dwanaście metrów (Dz.U. L 90, str. 48), w zakresie, w jakim Komisja oddaliła wnioski o zwiększenie zdolności połowowej statków Atlanteanu

Sentencja wyroku

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Komisji 2003/245/WE z dnia 4 kwietnia 2003 r. dotyczącej wniosków skierowanych do Komisji w przedmiocie zwiększenia celów wieloletniego programu orientacji IV w związku z poprawą warunków bezpieczeństwa, warunków nawigacji morskiej, warunków sanitarnych, jakości produktów oraz warunków pracy w stosunku do statków o całkowitej długości większej niż dwanaście metrów w zakresie, w jakim znajduje zastosowanie do statków Atlnteanu. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji 2003/245/WE z dnia 4 kwietnia 2003 r. dotyczącej wniosków skierowanych do Komisji w przedmiocie zwiększenia celów wieloletniego programu orientacji IV w związku z poprawą warunków bezpieczeństwa, warunków nawigacji morskiej, warunków sanitarnych, jakości produktów oraz warunków pracy w stosunku do statków o całkowitej długości większej niż dwanaście metrów w zakresie, w jakim znajduje zastosowanie do statków Atlnteanu.

| 2) | Komisja pokrywa własne koszty jak i koszty poniesione przez skarżącą. |
| --- | --- |

2)

Komisja pokrywa własne koszty jak i koszty poniesione przez skarżącą.

| 3) | Irlandia pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Irlandia pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 184 z 2.8.2003

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/19 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/19

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 czerwca 2006 r. — Boyle i in. przeciwko Komisji

(Sprawy połączone T-218/03 — T-240/03) (1)

(Rybołówstwo - Wieloletnie programy kierunkowe - Wniosek o zwiększenie celów w związku z poprawą warunków bezpieczeństwa - Decyzja 97/413/WE - Odmowa Komisji - Skarga o stwierdzenie nieważności - Dopuszczalność - Uprawnienia Komisji)

(2006/C 190/32)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Cathal Boyle (Killybegs, Irlandia) i 22 innych skarżących, których firmy i nazwiska figurują w załączniku do wyroku (przedstawiciele: P. Gallagher, SC, A. Collins, S.C. i D. Barry, solicitor)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: G. Braun i B. Doherty, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę skarżącą: Irlandia (przedstawiciele: D. O'Hagan i C. O'Toole, pełnomocnicy, wspierani przez D. Conlana Smytha, barristera)

Przedmiot sprawy

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2003/245/WE z dnia 4 kwietnia 2003 r. dotyczącej wniosków skierowanych do Komisji w przedmiocie zwiększenia celów wieloletniego programu orientacji IV w związku z poprawą warunków bezpieczeństwa, warunków żeglugi morskiej, warunków sanitarnych, jakości produktów oraz warunków pracy, w stosunku do statków o całkowitej długości większej niż dwanaście metrów (Dz.U. L 90, str. 48), w zakresie, w jakim Komisja oddaliła wnioski o zwiększenie zdolności połowowej statków skarżących

Sentencja wyroku

| 1) | Skargi wniesione przez Thomasa Faherty'ego (T-224/03), Ocean Trawlers Ltd (T-226/03), Larry'ego Murphy'ego (T-236/03) i O'Neill Fishing Co. Ltd (T-239/03) zostają oddalone. |
| --- | --- |

1)

Skargi wniesione przez Thomasa Faherty'ego (T-224/03), Ocean Trawlers Ltd (T-226/03), Larry'ego Murphy'ego (T-236/03) i O'Neill Fishing Co. Ltd (T-239/03) zostają oddalone.

| 2) | Stwierdza się nieważność decyzji Komisji 2003/245/WE z dnia 4 kwietnia 2003 r. dotyczącej wniosków skierowanych do Komisji w przedmiocie zwiększenia celów wieloletniego programu orientacji IV w związku z poprawą warunków bezpieczeństwa, warunków nawigacji morskiej, warunków sanitarnych, jakości produktów oraz warunków pracy w stosunku do statków o całkowitej długości większej niż dwanaście metrów w zakresie, w jakim znajduje zastosowanie do statków pozostałych skarżących. |
| --- | --- |

2)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji 2003/245/WE z dnia 4 kwietnia 2003 r. dotyczącej wniosków skierowanych do Komisji w przedmiocie zwiększenia celów wieloletniego programu orientacji IV w związku z poprawą warunków bezpieczeństwa, warunków nawigacji morskiej, warunków sanitarnych, jakości produktów oraz warunków pracy w stosunku do statków o całkowitej długości większej niż dwanaście metrów w zakresie, w jakim znajduje zastosowanie do statków pozostałych skarżących.

| 3) | Komisja pokrywa własne koszty jak i koszty poniesione przez skarżących, do których odnosi się pkt 2 sentencji. |
| --- | --- |

3)

Komisja pokrywa własne koszty jak i koszty poniesione przez skarżących, do których odnosi się pkt 2 sentencji.

| 4) | Skarżący, do których odnosi się pkt 1 sentencji, pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

4)

Skarżący, do których odnosi się pkt 1 sentencji, pokrywają własne koszty.

| 5) | Irlandia pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

5)

Irlandia pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 184 z 2.8.2003

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/19 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/19

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 czerwca 2006 r. — Bachotet przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-400/03) (1)

(Urzędnicy - Odmowa wpisu na listę rezerwową pracowników tymczasowych - Złożenie przez zainteresowaną nowego egzaminu ustnego zorganizowanego w ramach wykonania wyroku uchylającego - Druga odmowa wpisu - Skarga o uchylenie)

(2006/C 190/33)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Sophie Bachotet (Bruksela, Belgia) (Przedstawiciele: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis i E. Marchal, avocats)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: H. Tserepa-Lacombe i L. Lozano Palacios, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Żądanie uchylenia decyzji komitetu ds. procedury naboru COM/R/A/01/1999, odmawiającej wpisania skarżącej na listę rezerwową pracowników tymczasowych po przeprowadzeniu nowego egzaminu ustnego zorganizowanego w ramach wykonania wyroku Sądu Pierwszej Instancji z dnia 24 września 2002 r. w sprawie T-182/01 Bachotet przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (niepublikowanego w Zbiorze).

Sentencja wyroku

| 1) | Decyzja komitetu ds. procedury naboru, zawarta w piśmie z dnia 21 stycznia 2003 r. doręczonym skarżącej, odmawiająca wpisania jej na listę rezerwową procedury naboru COM/R/A/01/1999 zostaje uchylona. |
| --- | --- |

1)

Decyzja komitetu ds. procedury naboru, zawarta w piśmie z dnia 21 stycznia 2003 r. doręczonym skarżącej, odmawiająca wpisania jej na listę rezerwową procedury naboru COM/R/A/01/1999 zostaje uchylona.

| 2) | Komisja ponosi koszty postępowania. |
| --- | --- |

2)

Komisja ponosi koszty postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 35 z 7.2.2004

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/20 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/20

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 20 czerwca 2006 r. — Grecja przeciwko Komisji

(Sprawa T-251/04) (1)

(EFOGR - Wydatki wyłączone z finansowania wspólnotowego - Składowanie ryżu w magazynach państwowych - Siła wyższa - Produkty przetworzone na bazie owoców i warzyw - Pomoc na rzecz najbardziej potrzebujących - Program restrukturyzacji sektora owoców i warzyw - Korekta zryczałtowana - Termin 24 miesięcy)

(2006/C 190/34)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Republika Grecka (przedstawiciele: V. Kontolaimos i I. Chalkias, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: M. Condou-Durande, pełnomocnik, wspierany przez adwokata N. Korogiannakisa)

Przedmiot sprawy

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji nr 2004/457/WE z dnia 29 kwietnia 2004 odmawiającej finansowania wspólnotowego niektórych wydatków poniesionych przez państwa członkowskie w ramach Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej, Sekcja Gwarancji (EFOGR) (Dz.U. L 2002, str. 35) w zakresie, w jakim odmawia ona kwalifikacji pewnych wydatków poczynionych przez Republikę Grecką w sektorze owoców i warzyw jak i składowania w magazynach państwowych

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 217 z 28.8.2004

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/20 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/20

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 31 maja 2006 r. — Carrs Paper przeciwko Komisji

(Sprawa T-123/02) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Postępowanie likwidacyjne wobec skarżącej - Interes prawny - Umorzenie postępowania)

(2006/C 190/35)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Carrs Paper Ltd (Shirley, Zjednoczone Królestwo) (Przedstawiciele: J. Grayston i A. Bywater, solicitors)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: pełnomocnicy W. Mölls i A. Whelan, wspierani przez adwokatów M. van der Woude'a i V. Landesa)

Przedmiot sprawy

Skarga o stwierdzenie nieważności lub ewentualnie obniżenie grzywny nałożonej na skarżącą w decyzji Komisji 2004/337/WE z dnia 20 grudnia 2001 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 WE i art. 53 porozumienia o EOG (sprawa COMP/E-1/36.212 — Kalka) (Dz.U. 2004, L 115, str. 1)

Sentencja postanowienia

| 1) | Umarza się postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

1)

Umarza się postępowanie w sprawie.

| 2) | Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 169 z 13.7.2002.

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/21 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/21

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 9 czerwca 2006 r. — Achaiber Sing przeciwko Komisji

(Sprawa T-4/04) (1)

(Pozaumowna odpowiedzialność Wspólnoty - Zdrowie zwierząt - Wymagania dotyczące przywozu zwierząt - Porozumienie w sprawie stosowania środków sanitarnych i fitosanitarnych - Częściowa niedopuszczalność - Skarga pozbawiona w oczywisty sposób jakichkolwiek podstaw prawnych)

(2006/C 190/36)

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: R. K. Achaiber Sing (Leiden, Niderlandy) (Przedstawiciele: adwokaci J. Wilgers i J. van Duin)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: P. Kuijper, T. van Rijn i M. van Heezik, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Naprawienie szkody poniesionej rzekomo przez skarżącego z powodu wykonania decyzji Komisji 200/666/WE z dnia 16 października 2000 r. ustanawiającej wymagania dotyczące zdrowia i zwierząt świadectwa weterynaryjne przy przywozie ptaków innych niż drób oraz warunki kwarantanny (Dz.U. L 278, str. 26).

Sentencja postanowienia

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Skarżący zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Komisję wraz z kosztami związanymi z zarzutem niedopuszczalności. |
| --- | --- |

2)

Skarżący zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Komisję wraz z kosztami związanymi z zarzutem niedopuszczalności.

---

(1)  Dz.U. C 59 z 6.3.2004.

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/21 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/21

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 19 maja 2006 r. — Falcon Sporting Goods przeciwko OHIM (BIN LADIN)

(Sprawa T-487/04) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Odmowa rejestracji - Cofnięcie wniosku o rejestrację - Umorzenie postępowania)

(2006/C 190/37)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Falcon Sporting Goods AG (Zug, Szwajcaria) (Przedstawiciel: adwokat J. Weilgell)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik)

Przedmiot sprawy

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 29 września 2004 r. (sprawa R 176/2004-2), wydaną w związku z odmową rejestracji słownego znaku towarowego „BIN LADEN”

Sentencja postanowienia

| 1) | Postępowanie w sprawie zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w sprawie zostaje umorzone.

| 2) | Strona skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Strona skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 57 z 5.3.2005

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/21 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/21

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 19 maja 2006 r. — Falcon Sporting Goods przeciwko OHIM (BIN LADIN)

(Sprawa T-488/04) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Odmowa rejestracji - Cofnięcie wniosku o rejestrację - Umorzenie postępowania)

(2006/C 190/38)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Falcon Sporting Goods AG (Zug, Szwajcaria) (Przedstawiciel: adwokat J. Weilgell)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik)

Przedmiot sprawy

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 29 września 2004 r. (sprawa R 177/2004-2), wydaną w związku z odmową rejestracji słownego znaku towarowego „BIN LADEN”

Sentencja postanowienia

| 1) | Postępowanie w sprawie zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w sprawie zostaje umorzone.

| 2) | Strona skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Strona skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 57 z 5.3.2005

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/22 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/22

---

Skarga wniesiona w dniu 21 marca 2006 r. — Nikolaos Theofilopoulos przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-91/06)

(2006/C 190/39)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Nikolaos Theofilopoulos (Ateny, Grecja) (przedstawiciel: adwokat P. Miliarakis)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | nakazanie Komisji zwrotu listów gwarancyjnych nr 819828/6.12.1995, 819837/6.12.1995, 819838/6.12.1995, 822611/22.12.1995 oraz 830671/17.3.1996 zakładu ubezpieczeń emerytalnych inżynierów i przedsiębiorców z zakresu robót publicznych („TSMEDE”); |
| --- | --- |

—

nakazanie Komisji zwrotu listów gwarancyjnych nr 819828/6.12.1995, 819837/6.12.1995, 819838/6.12.1995, 822611/22.12.1995 oraz 830671/17.3.1996 zakładu ubezpieczeń emerytalnych inżynierów i przedsiębiorców z zakresu robót publicznych („TSMEDE”);

| — | zasądzenie od Komisji kwoty 202 697,72 EUR tytułem zadośćuczynienia za szkodę poniesioną do dnia 15 lutego 2006 r. lub ewentualnie kwoty 199 219,69 EUR; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od Komisji kwoty 202 697,72 EUR tytułem zadośćuczynienia za szkodę poniesioną do dnia 15 lutego 2006 r. lub ewentualnie kwoty 199 219,69 EUR;

| — | zasądzenie od Komisji zapłaty kwoty 100 000 EUR tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od Komisji zapłaty kwoty 100 000 EUR tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący twierdzi, że w następstwie złożonej przez niego gwarancji, TSMEDE wystawił pięć listów gwarancyjnych na rzecz spółek Impetus EPE oraz Impetus AEBE, których był on prezesem. Zdaniem skarżącego listy gwarancyjne zostały przedłożone przez wskazane spółki Komisji, w ramach umów zawartych przez nie z tą instytucją. Skarżący uważa, że Komisja niezgodnie z prawem i w zawiniony sposób odmówiła zwrotu tych listów, mimo że nie miała żadnych podstaw, aby je zatrzymać. Uznaje on, że takie bezprawne i zawinione działanie organów Komisji stanowi podstawę niniejszej skargi, jako że zwrócono się do niego o zapłacenie TSMEDE kwot, na jakie rzeczone listy gwarancyjne zostały wystawione

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/22 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/22

---

Skarga wniesiona w dniu 5 kwietnia 2006 r. — „INET Hellad — Ilektroniki Ypiresia Pliroforion E.P.E.” przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-107/06)

(2006/C 190/40)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca:„INET Hellad — Ilektroniki Ypiresia Pliroforion E.P.E.” (Ateny, Grecja) (Przedstawiciel: adwokat V. Chatzopoulos)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności aktu Komisji Wspólnot Europejskich o sygnaturze INFSO/A3/VS D(2006) 703641/31/1/2006, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności aktu Komisji Wspólnot Europejskich o sygnaturze INFSO/A3/VS D(2006) 703641/31/1/2006,

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca podnosi, że zaskarżony akt jest niezgodny z prawem, ponieważ błędnie przyjęto w nim, że na podstawie przepisów prawa wspólnotowego rejestracja domeny internetowej co.eu jest zakazana. W rzeczywistości żaden przepis prawa wspólnotowego nie zakazuje rejestracji domeny co.eu. Przeciwnie, rozporządzenie nr 40/94 zaleca dokonanie rejestracji tej domeny.

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/23 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/23

---

Skarga wniesiona w dniu 22 maja 2006 r. — SANOFI AVENTIS przeciwko OHIM — G.D. SEARLE („ATURION”)

(Sprawa T-146/06)

(2006/C 190/41)

Język skargi: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: SANOFI AVENTIS, S.A. (Paryż, Francja) (Przedstawiciele: E. Armijo Chavarri i A. Castán Pérez-Gómez, abogados)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: G.D. SEARLE LLC

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 3 lutego 2006 r. w sprawie R 227/2005-1, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 3 lutego 2006 r. w sprawie R 227/2005-1,

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: G.D. SEARLE LLC

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „ATURION” dla towarów z klasy 5 — zgłoszenie nr 1.662.311

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Krajowy słowny znak towarowy „URION” dla towarów z klasy 5

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Odrzucenie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94, ponieważ rozpatrywane znaki towarowe mogą stwarzać prawdopodobieństwo wprowadzenia odbiorców w błąd.

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/23 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/23

---

Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2006 r. — Marie Claire przeciwko OHIM — Marie Claire Album (MARIE CLAIRE)

(Sprawa T-148/06)

(2006/C 190/42)

Język skargi: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Marie Claire, S.A. (Castellón, Hiszpania) (Przedstawiciele: adwokaci T. Fernández Mateos i T. Marín Bataller)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Marie Claire Album SA

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej z dnia 6 marca 2006 r. w sprawie R-530/2004-2; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej z dnia 6 marca 2006 r. w sprawie R-530/2004-2;

| — | stwierdzenie, w konsekwencji, że zgłoszonego wspólnotowego znaku towarowego nie dotyczą podstawy odmowy rejestracji wymienione w art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego i że w związku z powyższym przepis ten nie znajduje w niniejszej sprawie zastosowania; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, w konsekwencji, że zgłoszonego wspólnotowego znaku towarowego nie dotyczą podstawy odmowy rejestracji wymienione w art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego i że w związku z powyższym przepis ten nie znajduje w niniejszej sprawie zastosowania;

| — | stwierdzenie, że zgłoszony znak towarowy „MARIE CLAIRE” (nr 77 834) nie wykorzystuje w sposób niesłuszny odróżniającego charakteru lub renomy wcześniejszego znaku towarowego, z którego rejestracji uprawniony jest wnoszący sprzeciw, ani im nie szkodzi bez uzasadnionej przyczyny; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że zgłoszony znak towarowy „MARIE CLAIRE” (nr 77 834) nie wykorzystuje w sposób niesłuszny odróżniającego charakteru lub renomy wcześniejszego znaku towarowego, z którego rejestracji uprawniony jest wnoszący sprzeciw, ani im nie szkodzi bez uzasadnionej przyczyny;

| — | orzeczenie, że postanowienia art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego również nie znajdują zastosowania do zgłoszonego znaku towarowego, zgodnie z tym, co zostało stwierdzone w decyzjach wydanych przez wydział sprzeciwów i izbę odwoławczą; |
| --- | --- |

—

orzeczenie, że postanowienia art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego również nie znajdują zastosowania do zgłoszonego znaku towarowego, zgodnie z tym, co zostało stwierdzone w decyzjach wydanych przez wydział sprzeciwów i izbę odwoławczą;

| — | zezwolenie na rejestrację na rzecz skarżącej wspólnotowego znaku towarowego „MARIE CLAIRE” (nr 77 834) dla „strojów kąpielowych i artykułów bieliźniarskich” należących do klasy 25 klasyfikacji międzynarodowej; |
| --- | --- |

—

zezwolenie na rejestrację na rzecz skarżącej wspólnotowego znaku towarowego „MARIE CLAIRE” (nr 77 834) dla „strojów kąpielowych i artykułów bieliźniarskich” należących do klasy 25 klasyfikacji międzynarodowej;

| — | obciążenie OHIM oraz ewentualnego interwenienta kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM oraz ewentualnego interwenienta kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „MARIE CLAIRE” dla towarów należących do klasy 25 — zgłoszenie nr 77 834

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Marie Claire Album SA

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowne i graficzne krajowe i międzynarodowe znaki towarowe „MARIE CLAIRE” dla towarów i usług należących do klas 1, 3, 14, 16, 18, 20-22, 24-28, 41 i 42

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: odrzucenie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: uchylenie decyzji wydziału sprzeciwów i uwzględnienie sprzeciwu

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 40/94

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/24 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/24

---

Skarga wniesiona w dniu 14 czerwca 2006 r. — Tomra Systems i in. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-155/06)

(2006/C 190/43)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Tomra Systems ASA (Asker, Norwegia), Tomra Europe AS (Asker, Norwegia), Tomra Systems BV (Apeldoorn, Niderlandy), Tomra Systems GmbH (Hilden, Niemcy), Tomra Butikksystemer AS (Asker, Norwegia), Tomra Systems AB (Sollentuna, Szwecja), Tomra Leergutsysteme GmbH (Wiedeń, Austria) (Przedstawiciele: A. Ryan, socilicitor i adwokat J. Midthjell)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności całości decyzji Komisji z dnia 29 marca 2006 r. COMP/E-1/38.113 — Prokent/Tomra oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności całości decyzji Komisji z dnia 29 marca 2006 r. COMP/E-1/38.113 — Prokent/Tomra oraz

| — | obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania, w tym także poniesionymi przez spółki skarżące kosztami uzyskania gwarancji bankowej związanej z obowiązkiem zapłaty grzywny; |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania, w tym także poniesionymi przez spółki skarżące kosztami uzyskania gwarancji bankowej związanej z obowiązkiem zapłaty grzywny;

| — | tytułem ewentualnym, obniżenie do zera lub w znacznym stopniu kwoty grzywny nałożonej w art. 2 wyżej wspomnianej decyzji; oraz |
| --- | --- |

—

tytułem ewentualnym, obniżenie do zera lub w znacznym stopniu kwoty grzywny nałożonej w art. 2 wyżej wspomnianej decyzji; oraz

| — | obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania, w tym także poniesionymi przez spółki skarżące kosztami uzyskania gwarancji bankowej związanej z obowiązkiem zapłaty grzywny. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania, w tym także poniesionymi przez spółki skarżące kosztami uzyskania gwarancji bankowej związanej z obowiązkiem zapłaty grzywny.

Zarzuty i główne argumenty

Spółki skarżące stanowią cześć grupy Tomra, która prowadzi działalność w sektorze zbiórki zużytych opakowań po napojach, polegającą przede wszystkim na dostarczaniu samoobsługowych urządzeń do zwrotu opakowań i związanych z tymi urządzeniami produktów oraz świadczeniu związanych z nimi usług.

W 2001 r. Komisja otrzymała skargę w przedmiocie nadużycia przez spółki skarżące pozycji dominującej, co utrudniało składającemu skargę do Komisji podmiotowi dostęp do rynku.

W zaskarżonej decyzji Komisja stwierdziła, że w okresie 1998 — 2002 spółki skarżące naruszyły art. 82 WE oraz art. 54 porozumienia o EOG, wprowadzając w życie strategię wyłączności na rynkach samoobsługowych urządzeń do zwrotu opakowań w Austrii, Niemczech, Niderlandach, Norwegii i Szwecji, obejmującą porozumienia w przedmiocie wyłączności, indywidualne zobowiązania ilościowe oraz indywidualne strategie udzielania rabatów. Komisja nałożyła na skarżące spółki grzywnę w wysokości 24 milionów EUR.

Skarżące opierają swą skargę na następujących zarzutach:

| — | Komisja wykorzystała w oczywisty sposób niewłaściwe i niewiarygodne środki dowodowe, aby wykazać, że grupa przygotowała strategię mającą na celu wykluczenie konkurencji oraz wprowadziła tę strategie w życie, zawierając z klientami w latach 1998 — 2002 49 porozumień; |
| --- | --- |

—

Komisja wykorzystała w oczywisty sposób niewłaściwe i niewiarygodne środki dowodowe, aby wykazać, że grupa przygotowała strategię mającą na celu wykluczenie konkurencji oraz wprowadziła tę strategie w życie, zawierając z klientami w latach 1998 — 2002 49 porozumień;

| — | popełniła oczywiste błędy w ocenie tego, czy zawarte porozumienia mogły wykluczyć konkurencję i nie wyjaśniła tego przyczyn oraz popełniła oczywiste błędy w ocenie tego, czy zawarte porozumienia rzeczywiście wykluczyły konkurencję; |
| --- | --- |

—

popełniła oczywiste błędy w ocenie tego, czy zawarte porozumienia mogły wykluczyć konkurencję i nie wyjaśniła tego przyczyn oraz popełniła oczywiste błędy w ocenie tego, czy zawarte porozumienia rzeczywiście wykluczyły konkurencję;

| — | naruszyła w oczywisty sposób prawo uznając porozumienia w przedmiocie wyłączności, indywidualne zobowiązania ilościowe oraz indywidualne strategie udzielania rabatów za niezgodne z prawem per se na podstawie art. 82 WE; |
| --- | --- |

—

naruszyła w oczywisty sposób prawo uznając porozumienia w przedmiocie wyłączności, indywidualne zobowiązania ilościowe oraz indywidualne strategie udzielania rabatów za niezgodne z prawem per se na podstawie art. 82 WE;

| — | popełniła oczywisty błąd, stwierdzając, że niewiążące zobowiązania ilościowe mogą naruszać art. 82 EC; oraz |
| --- | --- |

—

popełniła oczywisty błąd, stwierdzając, że niewiążące zobowiązania ilościowe mogą naruszać art. 82 EC; oraz

| — | naruszyła zasady proporcjonalności i niedyskryminacji, nakładając na skarżące spółki grzywnę w wysokości 24 milionów EUR. |
| --- | --- |

—

naruszyła zasady proporcjonalności i niedyskryminacji, nakładając na skarżące spółki grzywnę w wysokości 24 milionów EUR.

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/24 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/24

---

Skarga wniesiona w dniu 9 czerwca 2006 r. — Republika Włoska przeciwko Komisji

(Sprawa T-157/06)

(2006/C 190/44)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Republika Włoska (Przedstawiciel: Paolo Gentili, Avvocato dello Stato)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności komunikatu Komisji Europejskiej nr 2984 z dnia 31 marca 2006 r. mającej za przedmiot RPO Sycylia — wniosek o płatność nr 2005 0601 — wzywającego do „przestrzegania warunków dopuszczalności wypłaty zaliczek w ramach systemu pomocy określonych w piśmie komisarza Barniera z dnia 29 lipca 2003 r.” oraz wszystkich aktów z nim związanych lub na których został oparty; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności komunikatu Komisji Europejskiej nr 2984 z dnia 31 marca 2006 r. mającej za przedmiot RPO Sycylia — wniosek o płatność nr 2005 0601 — wzywającego do „przestrzegania warunków dopuszczalności wypłaty zaliczek w ramach systemu pomocy określonych w piśmie komisarza Barniera z dnia 29 lipca 2003 r.” oraz wszystkich aktów z nim związanych lub na których został oparty;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty są podobne do tych, które zostały podniesione w sprawie T-345/04 Republika Włoska przeciwko Komisji (1).

---

(1)  Dz.U. C z 262 z 23.10.04, str. 55.

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/25 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/25

---

Skarga wniesiona w dniu 20 czerwca 2006 r. — Adobe przeciwko OHIM (FLEX)

(Sprawa T-158/06)

(2006/C 190/45)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Adobe Systems Inc. (San Jose, Stany Zjednoczone Ameryki) (Przedstawiciel: adwokat M. Graf)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 11 kwietnia 2006 r. w sprawie R 1430/2005-2 Adobe Systems Incorporated przeciwko OHIM (Flex) w części, w jakiej na jej mocy oddalono odwołanie dla towarów innych niż „sprzęt komputerowy; urządzenia peryferyjne i sprzęt do przetwarzania danych” z klasy oraz zgłoszonych usług z klasy 42, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 11 kwietnia 2006 r. w sprawie R 1430/2005-2 Adobe Systems Incorporated przeciwko OHIM (Flex) w części, w jakiej na jej mocy oddalono odwołanie dla towarów innych niż „sprzęt komputerowy; urządzenia peryferyjne i sprzęt do przetwarzania danych” z klasy oraz zgłoszonych usług z klasy 42,

| — | nakazanie OHIM pokrycie kosztów własnych oraz kosztów poniesionych przez skarżącą. |
| --- | --- |

—

nakazanie OHIM pokrycie kosztów własnych oraz kosztów poniesionych przez skarżącą.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „FLEX” dla towarów i usług należących do klas 9, 38 i 42 — zgłoszenie nr 3 795 011

Decyzja eksperta: Odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: Częściowe oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia Rady nr 40/94 oraz brak uwzględnienia wcześniejszych krajowych rejestracji.

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/25 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/25

---

Skarga wniesiona w dniu 19 czerwca 2006 r. — Estancia Piedra przeciwko OHIM — Franciscan Vineyards (ESTANCIA PIEDRA)

(Sprawa T-159/06)

(2006/C 190/46)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Estancia Piedra SL (Toro, Hiszpania) (Przedstawiciel: B. Cordery, Solicitor)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Franciscan Vineyards Inc. (St. Helena, USA)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) z dnia 28 marca 2006 r. (sprawa R 363/2005-2); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) z dnia 28 marca 2006 r. (sprawa R 363/2005-2);

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: Graficzny znak towarowy „ESTANCIA PIEDRA” dla towarów należących do klasy 35 (informacja i doradztwo w zakresie sprzedaży dokonywanej przy pomocy sieci komputerowych o światowym zasięgu; import i eksport win) — Wspólnotowy znak towarowy nr 2 127 868

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Skarżąca

Strona wnosząca o unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego: Franciscan Vineyards Inc.

Prawo ze znaku towarowego przysługujące stronie wnoszącej o unieważnienie: Wspólnotowy słowny znak towarowy „ESTANCIA” dla towarów należących do klas 29, 30 i 33 (mięso, ryby, kawa, herbata, napoje alkoholowe ...)

Decyzja Wydziału Unieważnień: Unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Po pierwsze — naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 40/94 polegające na tym, że stwierdzono występowanie prawdopodobieństwa wprowadzenia odbiorców w błąd w odniesieniu do znaku wcześniejszego oraz znaku „ESTANCIA PIEDRA”. Po drugie — naruszenie wymogów proceduralnych, polegające na tym, że — zdaniem skarżącej — Izba Odwoławcza dopuściła nieważne i złożone po terminie pełnomocnictwo udzielone przez Franciscan Vineyards jej przedstawicielom i sprzecznie z prawem przedłużyła termin na złożenie pełnomocnictwa przez Franciscan Vineyards Inc.

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/26 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/26

---

Skarga wniesiona w dniu 19 czerwca 2006 r. — Estancia Piedra przeciwko OHIM — Franciscan Vineyards (ESTANCIA PIEDRA)

(Sprawa T-160/06)

(2006/C 190/47)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Estancia Piedra SL (Toro, Hiszpania) (Przedstawiciel: B. Cordery, Solicitor)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Franciscan Vineyards Inc. (St. Helena, USA)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) z dnia 28 marca 2006 r. (sprawa 361/2005-2); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) z dnia 28 marca 2006 r. (sprawa 361/2005-2);

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: Graficzny znak towarowy „ESTANCIA PIEDRA” dla towarów należących do klasy 33 (napoje alkoholowe) — wspólnotowy znak towarowy nr 1 894 831

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Skarżąca

Strona wnosząca o unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego: Franciscan Vineyards Inc.

Prawo ze znaku towarowego przysługujące stronie wnoszącej o unieważnienie: Wspólnotowy słowny znak towarowy „ESTANCIA” dla towarów należących do klas 29, 30 i 33 (mięso, ryby, kawa, herbata, napoje alkoholowe ...)

Decyzja Wydziału Unieważnień: Unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Po pierwsze — naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 40/94 polegające na tym, że stwierdzono występowanie prawdopodobieństwa wprowadzenia odbiorców w błąd w odniesieniu do znaku wcześniejszego oraz znaku „ESTANCIA PIEDRA”. Po drugie — naruszenie wymogów proceduralnych, polegające na tym, że — zdaniem skarżącej — Izba Odwoławcza dopuściła nieważne i złożone po terminie pełnomocnictwo udzielone przez Franciscan Vineyards Inc. jej przedstawicielom i sprzecznie z prawem wydłużyła termin na złożenie pełnomocnictwa przez Franciscan Vineyards Inc.

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/26 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/26

---

Skarga wniesiona w dniu 28 czerwca 2006 r. — BA.LA. di Lanciotti V. & C. S.A.S. i in. przeciwko Komisji

(Sprawa T-163/06)

(2006/C 190/48)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: BA.LA. di Lanciotti V. & C. S.A.S. i in. (przedstawiciele: P.M. Tabellini, G. Celona, E. Bidoggia i E.M. Tabellini, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie dopuszczalności skargi w odniesieniu do wszystkich skarżących, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie dopuszczalności skargi w odniesieniu do wszystkich skarżących,

| — | stwierdzenie nieważności art. 1 ust. 1 i 2 lit. b) oraz motywów 28-31 oraz 250-252 rozporządzenia Komisji (WE) nr 553/2006 z dnia 23 marca 2006 r. nakładającego tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych rodzajów obuwia ze skórzanymi cholewkami pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Wietnamu, oraz wszelkich środków przygotowawczych lub z nim związanych, w części w jakiej definiują obuwie dziecięce i wyłączają je z zakresu obowiązywania cła antydumpingowego, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 1 ust. 1 i 2 lit. b) oraz motywów 28-31 oraz 250-252 rozporządzenia Komisji (WE) nr 553/2006 z dnia 23 marca 2006 r. nakładającego tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych rodzajów obuwia ze skórzanymi cholewkami pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Wietnamu, oraz wszelkich środków przygotowawczych lub z nim związanych, w części w jakiej definiują obuwie dziecięce i wyłączają je z zakresu obowiązywania cła antydumpingowego,

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący w niniejszej sprawie są producentami, wyłącznie lub w przeważającej części, obuwia dziecięcego. Są oni zlokalizowani w sposób skoncentrowany terytorialnie tworząc „okręg obuwniczy” na granicy pomiędzy prowincjami Fermo i Macerata.

Na poparcie swych zarzutów skarżący podnoszą:

| — | nadużycie władzy w zakresie w jakim pozwana zastosowała procedurę wprowadzoną i ściśle uregulowaną — w wykonaniu porozumień międzynarodowych — rozporządzeniem podstawowym, dla niesprecyzowanych celów socjalnych (motywy od 250 do 252), co prowadziłoby do wyłączenia znacznej części produktów — które nie są podobne, lecz identyczne — z definicji przemysłu wspólnotowego, |
| --- | --- |

—

nadużycie władzy w zakresie w jakim pozwana zastosowała procedurę wprowadzoną i ściśle uregulowaną — w wykonaniu porozumień międzynarodowych — rozporządzeniem podstawowym, dla niesprecyzowanych celów socjalnych (motywy od 250 do 252), co prowadziłoby do wyłączenia znacznej części produktów — które nie są podobne, lecz identyczne — z definicji przemysłu wspólnotowego,

| — | oczywisty błąd co do okoliczności faktycznych w zakresie uznania, że obuwiem dziecięcym jest obuwie o długości podeszwy wewnętrznej mniejszej niż 24 cm, charakterystyki fizycznej i technicznej obuwia dziecięcego, opisu sektora dotkniętego dumpingiem, rzekomych szkód finansowych wyrządzonych rodzinom i rzeczywistej szkody poniesionej przez przemysł produkujący obuwie dziecięce, |
| --- | --- |

—

oczywisty błąd co do okoliczności faktycznych w zakresie uznania, że obuwiem dziecięcym jest obuwie o długości podeszwy wewnętrznej mniejszej niż 24 cm, charakterystyki fizycznej i technicznej obuwia dziecięcego, opisu sektora dotkniętego dumpingiem, rzekomych szkód finansowych wyrządzonych rodzinom i rzeczywistej szkody poniesionej przez przemysł produkujący obuwie dziecięce,

| — | naruszenie celnej nomenklatury towarowej ustanowionej konwencją międzynarodową i przyjętej decyzją Rady z dnia 7 kwietnia 1987 r. w zakresie w jakim zaskarżone rozporządzenie posługuje się rozmiarem podeszwy wewnętrznej dla celów rozróżnienia pomiędzy poszczególnymi rodzajami obuwia. |
| --- | --- |

—

naruszenie celnej nomenklatury towarowej ustanowionej konwencją międzynarodową i przyjętej decyzją Rady z dnia 7 kwietnia 1987 r. w zakresie w jakim zaskarżone rozporządzenie posługuje się rozmiarem podeszwy wewnętrznej dla celów rozróżnienia pomiędzy poszczególnymi rodzajami obuwia.

Na zakończenie skarżący podnoszą naruszenie zasady równego traktowania i niedyskryminacji.

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/27 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/27

---

Skarga wniesiona w dniu 21 czerwca 2006 r. — ColArt/Americas przeciwko OHIM (BASICS)

(Sprawa T-164/06)

(2006/C 190/49)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: ColArt Americas, Inc (Piscataway, USA) (Przedstawiciel: adwokat E. Soler Borda)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 7 kwietnia 2006 r. wydanej w sprawie zgłoszenia znaku towarowego BASICS nr 002433613 (sprawa R 788/2005-4) w całości; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 7 kwietnia 2006 r. wydanej w sprawie zgłoszenia znaku towarowego BASICS nr 002433613 (sprawa R 788/2005-4) w całości;

| — | ewentualnie stwierdzenie nieważności tej decyzji w części, w której odnosi się ona do następujących towarów: barwniki w postaci farb akrylowych, lakiery dla artystów. |
| --- | --- |

—

ewentualnie stwierdzenie nieważności tej decyzji w części, w której odnosi się ona do następujących towarów: barwniki w postaci farb akrylowych, lakiery dla artystów.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „BASICS” dla towarów należących do klasy 2 — zgłoszenie nr 2 433 613

Decyzja eksperta: Odmowa rejestracji

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 7 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 z uwagi na to, że słowo „BASICS” nie jest określeniem powszechnie używanym w języku angielskim w odniesieniu do towarów objętych zgłoszeniem i nie dostarcza konsumentom wyraźnych informacji odnośnie do towarów objętych zgłoszeniem. Poza tym zgłoszony znak towarowy nabył charakter odróżniający w drodze używania.

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/27 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/27

---

Skarga wniesiona w dniu 19 czerwca 2006 r. — Fiorucci przeciwko OHIM — EDWIN (słowny znak towarowy „Elio Fiorucci”)

(Sprawa T-165/06)

(2006/C 190/50)

Język skargi: włoski

Strony

Strona skarżąca: Elio Fiorucci (Przedstawiciele: Adriano Vanzetti, Giulio Sironi i Francesco Rossi, avvocati)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: EDWIN CO. LTD.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 6 kwietnia 2006 r. w sprawie R 238/2005-1 i stwierdzenie nieważności lub posiłkowo wygaśnięcia wspólnotowego znaku towarowego nr 000709006 „Elio Fiorucci”, zgłoszonego w dniu 23 grudnia 1997 r. i zarejestrowanego w dniu 6 kwietnia 1996 r., |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 6 kwietnia 2006 r. w sprawie R 238/2005-1 i stwierdzenie nieważności lub posiłkowo wygaśnięcia wspólnotowego znaku towarowego nr 000709006 „Elio Fiorucci”, zgłoszonego w dniu 23 grudnia 1997 r. i zarejestrowanego w dniu 6 kwietnia 1996 r.,

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: Słowny znak towarowy „Elio Fiorucci” (zgłoszenie nr 709.006 dla towarów z klas 3, 18 i 25)

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: EDWIN CO. LTD.

Strona wnosząca o unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego: Skarżący

Prawo ze znaku towarowego przysługujące stronie wnoszącej o unieważnienie: Prawo do używania własnego nazwiska

Decyzja Wydziału Unieważnień: Uwzględnienie wniosku o stwierdzenie nieważności znaku

Decyzja Izby Odwoławczej: Uwzględnienie odwołania i odrzucenie wniosku o stwierdzenie nieważności znaku

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 52 ust. 2 lit. a), art. 12 lit. a) i art. 50 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego w świetle, odpowiednio, art. 8 ust. 3, art. 21 ust. 1 lit. a) i art. 26 ust. 1 lit. b) Codice della Prioprietà Industriale (włoskiego kodeksu własności przemysłowej).

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/28 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/28

---

Skarga wniesiona w dniu 28 czerwca 2006 r. — PowderJect Research przeciwko OHIM (POWDERMED)

(Sprawa T-166/06)

(2006/C 190/51)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: PowderJect Research Ltd (Oxford, Zjednoczone Królestwo) (Przedstawiciele: A. Bryson, Barrister i P. Brownlow, Solicitor)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 12 kwietnia 2006 r. wydanej w sprawie złożonego przez skarżącą zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego POWDERMED dla klas 5, 10 i 42 (zgłoszenie nr 4 202 743); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 12 kwietnia 2006 r. wydanej w sprawie złożonego przez skarżącą zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego POWDERMED dla klas 5, 10 i 42 (zgłoszenie nr 4 202 743);

| — | zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania. |
| --- | --- |

—

zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „POWDERMED” dla towarów i usług należących do klas 5, 10 i 42 — zgłoszenie nr 4 202 743

Decyzja eksperta: Odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1) lit. b) i c) rozporządzenia Rady nr 40/94. Izba Odwoławcza niesłusznie uznała, że znak towarowy złożony jest z dwóch angielskich wyrazów będących w powszechnym użyciu i nie uwzględniła lub nie uwzględniła należycie struktury zgłoszonego znaku pomijając okoliczność, iż znak towarowy na pierwszy rzut oka wywołuje skojarzenie z czasem przeszłym czasownika z uwagi na jego ostatnie litery „...ed” i że właściwy krąg odbiorców nie od razu zorientuje się, że znak można podzielić na dwie części: „powder” i „med”.

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/28 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/28

---

Skarga wniesiona w dniu 19 czerwca 2006 r. — Republika Włoska przeciwko Komisji

(Sprawa T-168/06)

(2006/C 190/52)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Republika Włoska (Przedstawiciel: Paolo Gentilli, Avvocato dello Stato)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności wydanego w dniu 7 kwietnia 2006 r. pisma nr 03232 Komisji Europejskiej, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej, Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, Włoszech, na Malcie, w Niderlandach i na Węgrzech, dotyczącego płatności Komisji, które różnią się od wnioskowanych kwot — Program JDP Lombardia (nr CCI 2000 IT 16 2 DO 014); |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności wydanego w dniu 7 kwietnia 2006 r. pisma nr 03232 Komisji Europejskiej, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej, Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, Włoszech, na Malcie, w Niderlandach i na Węgrzech, dotyczącego płatności Komisji, które różnią się od wnioskowanych kwot — Program JDP Lombardia (nr CCI 2000 IT 16 2 DO 014);

| — | Stwierdzenie nieważności wydanego w dniu 5 maja 2006 r. pisma nr 03903 Komisji Europejskiej, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej, Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, Włoszech, na Malcie, w Niderlandach i na Węgrzech, dotyczącego płatności Komisji, które różnią się od wnioskowanych kwot — JDP cel 2 Lacjum 2000–2006 (nr CCI 2000 IT 16 2 DO 009); |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności wydanego w dniu 5 maja 2006 r. pisma nr 03903 Komisji Europejskiej, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej, Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, Włoszech, na Malcie, w Niderlandach i na Węgrzech, dotyczącego płatności Komisji, które różnią się od wnioskowanych kwot — JDP cel 2 Lacjum 2000–2006 (nr CCI 2000 IT 16 2 DO 009);

| — | Stwierdzenie nieważności wydanego w dniu 18 maja 2006 r. pisma nr 04240 Komisji Europejskiej, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej, Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, Włoszech, na Malcie, w Niderlandach i na Węgrzech, dotyczącego płatności Komisji, które różnią się od wnioskowanych kwot — Program JDP Lombardia (nr CCI 2000 IT 16 2 DO 014); |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności wydanego w dniu 18 maja 2006 r. pisma nr 04240 Komisji Europejskiej, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej, Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, Włoszech, na Malcie, w Niderlandach i na Węgrzech, dotyczącego płatności Komisji, które różnią się od wnioskowanych kwot — Program JDP Lombardia (nr CCI 2000 IT 16 2 DO 014);

| — | Stwierdzenie nieważności wydanego w dniu 18 maja 2006 r. pisma nr 04241 Komisji Europejskiej, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej, Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, Włoszech, na Malcie, w Niderlandach i na Węgrzech, dotyczącego poświadczenia i zestawienia tymczasowych wydatków i wniosku o płatność — JDP Wenecja cel 2 2000–2006 (nr CCI 2000 IT 16 2 DO 005); |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności wydanego w dniu 18 maja 2006 r. pisma nr 04241 Komisji Europejskiej, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej, Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, Włoszech, na Malcie, w Niderlandach i na Węgrzech, dotyczącego poświadczenia i zestawienia tymczasowych wydatków i wniosku o płatność — JDP Wenecja cel 2 2000–2006 (nr CCI 2000 IT 16 2 DO 005);

| — | Stwierdzenie nieważności wydanego w dniu 29 maja 2006 r. pisma nr 04468 Komisji Europejskiej, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej, Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, Włoszech, na Malcie, w Niderlandach i na Węgrzech, dotyczącego płatności Komisji, które różnią się od wnioskowanych kwot — Program RPO Sardynia 2000–2006 (nr CCI 1999 IT 16 1 PO 010); |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności wydanego w dniu 29 maja 2006 r. pisma nr 04468 Komisji Europejskiej, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej, Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, Włoszech, na Malcie, w Niderlandach i na Węgrzech, dotyczącego płatności Komisji, które różnią się od wnioskowanych kwot — Program RPO Sardynia 2000–2006 (nr CCI 1999 IT 16 1 PO 010);

| — | Stwierdzenie nieważności wszelkich aktów związanych lub wydanych na podstawie tych pism i obciążenie Komisja kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności wszelkich aktów związanych lub wydanych na podstawie tych pism i obciążenie Komisja kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty są analogiczne do przedstawionych w sprawie T-345/04 Republika Włoska przeciwko Komisji (1).

---

(1)  Dz.U. C 262 z 23.10.2004, str. 55.

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/29 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/29

---

Skarga wniesiona w dniu 23 czerwca 2006 r. — Expasa przeciwko OHIM — Juan Gallardo Blanco (graficzny znak towarowy „H”)

(Sprawa T-172/06)

(2006/C 190/53)

Język skargi: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Expasa, Agricultura y Ganadería, S.A. (Madryt, Hiszpania) (Przedstawiciel: J. C. Valle Valiente)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą był również: Juan Gallardo Blanco

Żądania strony skarżącej

| — | orzeczenie o niedopuszczalności skargi; |
| --- | --- |

—

orzeczenie o niedopuszczalności skargi;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: graficzny znak towarowy „H” (litera napisana pogrubioną czcionką z wgięciem w poziomej kresce) (zgłoszenie nr 1 255 751 dotyczące wszystkich towarów należących do klasy 31)

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: skarżąca

Strona wnosząca o unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego: D. Juan Gallardo Blanco

Prawo ze znaku towarowego przysługujące stronie wnoszącej o unieważnienie: hiszpański graficzny znak towarowy nr 198 648 mający postać litery „H” (litera napisana pogrubioną czcionką, lekko pochylona, z wygięciem w poziomej kresce, przecięta paskiem w kolorach błękitnym i szkarłatnym) dla towarów należących do klasy 31 („hodowla żywego inwentarza z wyłączeniem koni”).

Decyzja Wydziału Unieważnień: całkowite unieważnienie znaku

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 40 ust. 2 i art. 74 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego.

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/29 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/29

---

Skarga wniesiona w dniu 27 lipca 2006 r. — Inalca i Cremonini przeciwko Komisji

(Sprawa T-174/06)

(2006/C 190/54)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Inalca i Cremonini (Modena, Włochy) (Przedstawiciel: adwokat Francisco Sciaudone)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie pozaumownej odpowiedzialności Komisji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie pozaumownej odpowiedzialności Komisji;

| — | stwierdzenie szkody poniesionej przez skarżących obliczonej na 2 861 000 EUR; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie szkody poniesionej przez skarżących obliczonej na 2 861 000 EUR;

| — | nakazanie Komisji naprawienia tej szkody, zasądzenie odpowiednich odsetek wyrównawczych oraz ewentualnych odsetek za zwłokę; |
| --- | --- |

—

nakazanie Komisji naprawienia tej szkody, zasądzenie odpowiednich odsetek wyrównawczych oraz ewentualnych odsetek za zwłokę;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Przedmiotem skargi jest naprawienie szkody, którą skarżące spółki miały ponieść w wyniku pisma z dnia 6 lipca 1998 r., w którym UCLAF poinformował władze włoskie o wynikach kontroli, które skarżący uważają za całkowicie błędne, przeprowadzonej z powodu rzekomych nieprawidłowości dotyczących refundowanego wywozu wołowiny do Jordanii oraz sformułował przeciwko obu spółkom i ich kierownictwu zarzuty mające również charakter karnoprawny.

W uzasadnieniu swoich żądań skarżący powołują się na:

| — | Naruszenie art. 9 ust. 2 akapit drugi i czwarty rozporządzenia nr 729/70, ponieważ z jednej strony kontrola przeprowadzona przez UCLAF w Jordanii była nieprawidłowa ze względu na przekroczenie zakresu uprawnień kontrolnych ograniczonego do terytorium państw członkowskich oraz z drugiej strony UCLAF naruszył obowiązek przygotowania i przeprowadzenia kontroli za uprzednią zgodą państw członkowskich i w obecności przedstawicieli wszystkich zainteresowanych organów krajowych. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 9 ust. 2 akapit drugi i czwarty rozporządzenia nr 729/70, ponieważ z jednej strony kontrola przeprowadzona przez UCLAF w Jordanii była nieprawidłowa ze względu na przekroczenie zakresu uprawnień kontrolnych ograniczonego do terytorium państw członkowskich oraz z drugiej strony UCLAF naruszył obowiązek przygotowania i przeprowadzenia kontroli za uprzednią zgodą państw członkowskich i w obecności przedstawicieli wszystkich zainteresowanych organów krajowych.

| — | Naruszenie art. 9 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia nr 2988/95 i art. 4 rozporządzenia nr 2185/96, ponieważ UCLAF uchybił zobowiązaniu do przygotowania kontroli i inspekcji na miejscu w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi oraz poinformowania przed przeprowadzeniem kontroli odpowiednich władz krajowych. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 9 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia nr 2988/95 i art. 4 rozporządzenia nr 2185/96, ponieważ UCLAF uchybił zobowiązaniu do przygotowania kontroli i inspekcji na miejscu w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi oraz poinformowania przed przeprowadzeniem kontroli odpowiednich władz krajowych.

| — | Naruszenie art. 18 rozporządzenia nr 3665/87, ponieważ UCLAF nie uwzględnił wartości dowodowej uznanej i przypisanej przez to rozporządzenie grupie wyraźnie wymienionych dokumentów i arbitralnie przyznał pierwszeństwo grupie innych dokumentów niezgodnie z zasadą bezpieczeństwa prawnego i przejrzystości kontroli. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 18 rozporządzenia nr 3665/87, ponieważ UCLAF nie uwzględnił wartości dowodowej uznanej i przypisanej przez to rozporządzenie grupie wyraźnie wymienionych dokumentów i arbitralnie przyznał pierwszeństwo grupie innych dokumentów niezgodnie z zasadą bezpieczeństwa prawnego i przejrzystości kontroli.

Skarżący podnoszą ponadto naruszenie zasady dobrej administracji, staranności i proporcjonalności oraz naruszenie tajemnicy zawodowej.

W końcu skarżący twierdzą, że UCLAF jest odpowiedzialny za poniesioną przez nich szkodę, nawet jeżeli jego zachowanie nie było nieprawidłowe. Nie mogli oni bowiem w rozsądny sposób przewidzieć i w ten sposób uniknąć szkody, którą ponieśli w wyniku dochodzenia, które okazało się całkowicie niewłaściwe.

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/30 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/30

---

Skarga wniesiona w dniu 30 czerwca 2006 r. — Sviluppo Italia Basilicata przeciwko Komisji

(Sprawa T-176/06)

(2006/C 190/55)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Sviluppo Italia Basilicata S.p.A. (Potenza, Włochy)(przedstawiciel: Francesco Sciaudone, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji europejskiej C(2006)1706 z dnia 20 kwietnia 2006 r., |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji europejskiej C(2006)1706 z dnia 20 kwietnia 2006 r.,

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Decyzją zaskarżoną w niniejszej sprawie dokonano istotnej korekty finansowej pomocy z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRG) w wysokości 5 600 000 EUR, przyznanej w ramach wspólnotowego wsparcia regionów „Cel 1” we Włoszech, na rzecz subwencji ogólnej BIC Basilicata, celem realizacji środków wspierających małe i średnie przedsiębiorstwa działające w regionie Basilicata. W szczególności drugi środek ogólnej subwencji przewidywał utworzenie funduszu kapitałowego w celu udzielania pomocy w postaci udziału w kapitałach zakładowych, pożyczek z udziałem w zyskach oraz pożyczek zamiennych na udziały lub akcje, na rzecz przedsiębiorstw mających siedzibę w regionie Basilicata lub mających zamiar ustanowienia tam siedziby.

Na poparcie swych zarzutów skarżąca spółka podnosi:

| — | Zupełny brak faktycznych i prawnych przesłanek mogących stanowić podstawę zaskarżonej decyzji, w zakresie w jakim pozwana twierdzi, że w niniejszej sprawie brak było pozytywnego wpływu pomocy z funduszu, ponieważ mniej niż 3 % dotacji z funduszu zostało przeznaczonych na nabycie udziałów w przedsiębiorstwach (przesłanka wykorzystania). W tym zakresie skarżąca twierdzi, że przesłanka ta nie została przewidziana ani w przepisach mających zastosowanie w niniejszej sprawie, zawartych w decyzji o przyznaniu pomocy, ani w ogólnych przepisach dotyczących funduszy strukturalnych. Zatem Komisja nie mogła zgodnie z prawem stwierdzić wystąpienia nieprawidłowości w rozumieniu art. 24 rozporządzenia nr 4253/88, powołując się na przesłankę wykorzystania. |
| --- | --- |

—

Zupełny brak faktycznych i prawnych przesłanek mogących stanowić podstawę zaskarżonej decyzji, w zakresie w jakim pozwana twierdzi, że w niniejszej sprawie brak było pozytywnego wpływu pomocy z funduszu, ponieważ mniej niż 3 % dotacji z funduszu zostało przeznaczonych na nabycie udziałów w przedsiębiorstwach (przesłanka wykorzystania). W tym zakresie skarżąca twierdzi, że przesłanka ta nie została przewidziana ani w przepisach mających zastosowanie w niniejszej sprawie, zawartych w decyzji o przyznaniu pomocy, ani w ogólnych przepisach dotyczących funduszy strukturalnych. Zatem Komisja nie mogła zgodnie z prawem stwierdzić wystąpienia nieprawidłowości w rozumieniu art. 24 rozporządzenia nr 4253/88, powołując się na przesłankę wykorzystania.

| — | Naruszenie decyzji 97/322/WE spowodowane nieuwzględnieniem i dokonaniem błędnej wykładni ust. C arkusza nr 19. W tym zakresie skarżąca twierdzi, że pozwana nie uwzględniła w zaskarżonej decyzji z jednej strony rozróżnienia pomiędzy pojęciami „wykorzystanie” i „wydatki”, a z drugiej strony zapisów arkusza dotyczących czasu trwania funduszu, jak również postanowień tegoż projektu subwencji ogólnej, stanowiących integralną część decyzji zatwierdzającej pomoc, w których czas trwania tej pomocy ustalono na dziesięć lat. |
| --- | --- |

—

Naruszenie decyzji 97/322/WE spowodowane nieuwzględnieniem i dokonaniem błędnej wykładni ust. C arkusza nr 19. W tym zakresie skarżąca twierdzi, że pozwana nie uwzględniła w zaskarżonej decyzji z jednej strony rozróżnienia pomiędzy pojęciami „wykorzystanie” i „wydatki”, a z drugiej strony zapisów arkusza dotyczących czasu trwania funduszu, jak również postanowień tegoż projektu subwencji ogólnej, stanowiących integralną część decyzji zatwierdzającej pomoc, w których czas trwania tej pomocy ustalono na dziesięć lat.

| — | Naruszenie przy stwierdzeniu nieprawidłowości procedur przewidzianych w konwencji, art. 25 rozporządzenia nr 4253 oraz art. 26 rozporządzenia nr 2082/93. |
| --- | --- |

—

Naruszenie przy stwierdzeniu nieprawidłowości procedur przewidzianych w konwencji, art. 25 rozporządzenia nr 4253 oraz art. 26 rozporządzenia nr 2082/93.

Na zakończenie swej skargi skarżąca podnosi również naruszenie zasady uzasadnionych oczekiwań i pewności prawa, zasady proporcjonalności i obowiązku przedstawienia uzasadnienia.

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/31 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/31

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 czerwca 2006 r. — Muswellbrook przeciwko OHIM-Nike (NIKE)

(Sprawy połączone T-362/02, T-363/02, T-364/02, T-365/02, T-366/02) (1)

(2006/C 190/56)

Język postępowania: hiszpański

Prezes drugiej izby zarządził wykreślenie spraw połączonych.

---

(1)  Dz.U. C 44 z 22.2.2003

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/31 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/31

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 20 czerwca 2006 r. — Deutsche Telekom przeciwko OHIM — PCS Systemtechnik (T-PCS)

(Sprawa T-157/05) (1)

(2006/C 190/57)

Język postępowania: niemiecki

Prezes drugiej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 171 z 9.7.2005

---

SĄD DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ UNII EUROPEJSKIEJ

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/32 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/32

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 28 czerwca 2006 r. — Sanchez Ferriz przeciwko Komisji

(Sprawa F-19/05) (1)

(Urzędnicy - Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej - Postępowanie w sprawie awansu za 2003 r.)

(2006/C 190/58)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Carlos Sanchez Ferriz (Bruksela, Belgia) (Przedstawiciel(-e): początkowo G. Bouneou i F. Frabetti, avocats, następnie tylko F. Frabetti)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciel(-e): G. Berscheid i L. Lozano Palacios, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Uchylenie postępowania w sprawie awansu za 2003 r. w odniesieniu do skarżącego, ewentualnie uchylenie sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej skarżącego za 2003 r.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Każda ze stron poniesie koszty własne. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron poniesie koszty własne.

---

(1)  Dz.U. C 155 z 25.06.2005 r. (sprawa początkowo zarejestrowana w Sądzie Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich pod sygnaturą T-153/05 i przekazana do Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej postanowieniem z dnia 15.12.2005 r.)

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/32 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/32

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 28 czerwca 2006 r. — Le Maire przeciwko Komisji

(Sprawa F-27/05) (1)

(Urzędnicy - Wynagrodzenie - Odmowa przyznania diety dziennej)

(2006/C 190/59)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Viviane Le Maire (Bruksela, Belgia) (Przedstawiciele: G. Bounéou i F. Frabetti, avocats):

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciel: J. Currall, pełnomocnik)

Przedmiot sprawy

uchylenie dorozumianej decyzji Komisji Wspólnot Europejskich odmawiającej skarżącej, po rozpoczęciu przez nią służby w dniu 16 lutego 2004 r., prawa do diety dziennej przewidzianej w art. 10 załącznika VII regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

| 2) | Komisja Wspólnot Europejskich ponosi swoje własne koszty oraz połowę kosztów skarżącej. |
| --- | --- |

2)

Komisja Wspólnot Europejskich ponosi swoje własne koszty oraz połowę kosztów skarżącej.

---

(1)  Dz.U. C 182 z 23.07.2005 (sprawa początkowo wpisana była do rejestru Sądu Pierwszej Instancji pod nr T-191/05 i przekazana Sądowi do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej postanowieniem z dnia 15.12.2005)

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/33 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/33

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 28 czerwca 2006 r. — Beau przeciwko Komisji.

(Sprawa F-39/05) (1)

(Choroba zawodowa - Odmowa uznania choroby skarżącej za chorobę zawodową)

(2006/C 190/60)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Yolande Beau (Paryż, Francja) (Przedstawiciele: G. Vandersanden i L. Levi, avocats.)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: J. Currall K. Herrmann, pełnomocnicy, wspierani przez F Longfils, avocate)

Przedmiot sprawy

uchylenie decyzji Komisja Wspólnot Europejskich z dnia 3 sierpnia 2004 r. oddalającej wniosek skarżącej o uznanie, że choroba, na którą cierpi, jest chorobą zawodową i obciążającej ją kosztami honorariów i innych opłat wybranego przez nią lekarza oraz połową honorariów i innych opłat lekarza trzeciego

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona

| 2) | Każda ze stron ponosi swoje własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron ponosi swoje własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 182 z 23.07.2005 (sprawa początkowo wpisana była do rejestru Sądu Pierwszej Instancji pod nr T-2151/05 i przekazana Sądowi do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej postanowieniem z dnia 15.12.2005)

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/33 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/33

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 28 czerwca 2006 r. — Grünheid przeciwko Komisji

(Sprawa F-101/05) (1)

(Urzędnicy - Termin na wniesienie zażalenia - Informacja o wynagrodzeniu - Dopuszczalność - Powołanie - Zaszeregowanie do wyższej grupy - Artykuły 25, 26 i 31 ust. 2 regulaminu pracowniczego)

(2006/C 190/61)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Sabine Grünheid (Overijse, Belgia) (Przedstawiciel: E. Boigelot, avocat)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: Ch. Berardis-Kayser i K. Herrmann, pełnomocnicy, wspierani przez B. Wägenbaura, avocat)

Przedmiot sprawy

Uchylenie decyzji z dnia 6 października 2004 r., na podstawie której Komisja Wspólnot Europejskich powołała skarżącą na stanowisko urzędnicze w zakresie, w jakim decyzja ta postanawia o zaszeregowaniu do grupy A*8, jak również decyzji z dnia 6 lipca 2005 r. oddalającej zażalenie skarżącej

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Każda ze stron poniesie własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron poniesie własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 10 z 14.01.2006 r. (sprawa zarejestrowana początkowo w Sądzie Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich pod nr T-388/05 i następnie przeniesiona do Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej postanowieniem z dnia 15.12.2005 r.)

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/33 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/33

---

Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 29 czerwca 2006 r. — Chassagne przeciwko Komisji

(Sprawa F-11/05) (1)

(Urzędnicy - Wynagrodzenie - Koszty corocznych podróży - Przepisy obowiązujące przed 1 maja 2004 r. urzędników pochodzących z francuskich departamentów zamorskich - Oczywista niedopuszczalność)

(2006/C 190/62)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Olivier Chassagne (Bruksela, Belgia) (Przedstawiciele: S. Rodrigues i Y. Minatchy, avocats)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: G. Berscheid i H. Tserepa-Lacombe, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Uchylenie decyzji Komisji Wspólnot Europejskich odmawiającej objęcia skarżącego postanowieniami art. 8 ust. 1-3 załącznika VII do regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich dotyczących warunków zwrotu kosztów corocznych podróży w brzmieniu obowiązującym przed 1 maja 2004 r. oraz naprawienie szkody, jaką skarżący twierdzi, że poniósł w związku z tą odmową

Sentencja postanowienia

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.

| 2) | Każda ze stron poniesie własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron poniesie własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 115 z 14.5.2005 r. (sprawa zarejestrowana początkowo w Sądzie Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich pod nr T-123/05 i następnie przeniesiona do Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej postanowieniem z dnia 15.12.2005 r.)

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/34 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/34

---

Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 30 czerwca 2006 r. — Ott i in. przeciwko Komisji

(Sprawa F-87/05) (1)

(Urzędnicy - Postępowanie w sprawie awansu za 2004 r. - Niewpisanie na listę awansowanych urzędników - Artykuł 111 regulaminu Sądu - Skarga w części w oczywisty sposób niedopuszczalna i w części w oczywisty sposób nieuzasadniona)

(2006/C 190/63)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Martial Ott (Oberanven, Luksemburg), Fernando Lopez Tola (Luksemburg, Luksemburg) i Francis Weiler (Itzig, Luksemburg) (Przedstawiciele: G. Bounéou i F. Frabetti, avocats)

Strona pozwana: Komisja (Przedstawiciele: C. Berardis-Kayser i D. Martin, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Uchylenie decyzji z dnia 30 czerwca 2004 r. opublikowanej w Informations administratives nr 130 2004 w dniu 30 listopada 2004 r., w której Komisja Wspólnot Europejskich przedstawiła listę awansowanych urzędników w postępowaniu w sprawie awansu za 2004 r., w zakresie w jakim nie zawiera ona nazwisk skarżących oraz ewentualnie uchylenie przydziału punktów dla potrzeb awansu w trakcie postępowania w sprawie awansu za 2004 r.

Sentencja postanowienia

| 1) | Skarga zostaje w części odrzucona jako w oczywisty sposób niedopuszczalna, a w pozostałej części oddalona jako w oczywisty sposób nieuzasadniona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje w części odrzucona jako w oczywisty sposób niedopuszczalna, a w pozostałej części oddalona jako w oczywisty sposób nieuzasadniona.

| 2) | Każda ze stron poniesie koszty własne. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron poniesie koszty własne.

---

(1)  Dz.U. C 315 z 10.12.2005 (sprawa początkowo zarejestrowana w Sądzie Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich pod sygnaturą T-349/05 i przekazana do Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej postanowieniem z dnia 15.12.2005 r.)

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/34 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/34

---

Skarga wniesiona w dniu 21 kwietnia 2006 r. — Pimlott przeciwko Europolowi

(Sprawa F-52/06)

(2006/C 190/64)

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Mike Pimlott (Porchester Hampshire, Zjednoczone Królestwo) (Przedstawiciel: D.C. Coppens, avocat)

Strona pozwana: Europejski Urząd Policji (Europol)

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie decyzji Europolu z dnia 25 stycznia 2006 r.; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji Europolu z dnia 25 stycznia 2006 r.;

| — | nakazanie Europolowi przedłużenia umowy o pracę ze skarżącym na cztery lata od dnia 1 stycznia 2006 r. do dnia 31 grudnia 2010 r.; |
| --- | --- |

—

nakazanie Europolowi przedłużenia umowy o pracę ze skarżącym na cztery lata od dnia 1 stycznia 2006 r. do dnia 31 grudnia 2010 r.;

| — | obciążenie Europolu kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Europolu kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący, po zatrudnieniu po raz pierwszy przez Europol w dniu 1 stycznia 2000 r. na okres ustalony początkowo na 4 lata, został począwszy od dnia 1 stycznia 2002 r. zatrudniony na innym stanowisku w tym samym urzędzie na podstawie nowej umowy o pracę, która miała wygasnąć w dniu 31 grudnia 2005 r.

W swojej skardze skarżący kwestionuje decyzję Europolu o przedłużeniu tej umowy tylko na 2 lata. Podnosi, że od chwili gdy podjął się wykonywania nowych obowiązków na podstawie nowej umowy o pracę, Europol powinien był uznać go nie za członka personelu, który otrzymał od władz swojego państwa pochodzenia specjalny urlop bezpłatny, lecz raczej za członka personelu, który nie ma już żadnych związków z tymi władzami. Takie rozróżnienie jest istotne, gdyż w pierwszym przypadku znajdowałby zastosowanie art. 6 tiret drugie regulaminu pracowniczego Europolu, umożliwiający przedłużenie umowy na okres 2 lat, podczas gdy w drugim przypadku znajdowałby zastosowanie tiret drugie tego przepisu, umożliwiający przedłużenie umowy na okres 4 lat.

Skarżący podnosi, że w 2002 r. zerwał wszelkie związki łączące go z początkowym pracodawcą w Zjednoczonym Królestwie i był przekonany, że ten ostatni w rezultacie dokonał zmian w rejestrze osobowym. Nawet jeśli okaże się, że władze brytyjskie nigdy nie wykreśliły go z tego rejestru, skarżący podnosi, że nie może w żadnym przypadku ponosić konsekwencji tego zaniedbania.

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/35 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/35

---

Skarga wniesiona w dniu 16 maja 2006 r. — Balázs Dániel Simon przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości i Komisji

(Sprawa F-58/06)

(2006/C 190/65)

Język postępowania: węgierski

Strony

Strona skarżąca: Balázs Dániel Simon (Bruksela, Belgia) (Przedstawiciel: György Magyar, avocat)

Strona pozwana: Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (przedstawiciel: Marc Schauss i Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie w całości decyzji organu powołującego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 21 lipca 2005 r. oddalającej wniosek skarżącej o przeniesienie, potwierdzającej ją decyzji z dnia 27 września 2005 r., decyzji z dnia 15 lutego 2006 r. oddalającej zażalenie skarżącej na obie te decyzje, a także decyzji organu powołującego Komisji z dnia 3 października 2005 r. o niepowołaniu skarżącej oraz decyzji z dnia 16 lutego 2006 r. oddalającej zażalenie skarżącej na tę decyzję. |
| --- | --- |

—

uchylenie w całości decyzji organu powołującego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 21 lipca 2005 r. oddalającej wniosek skarżącej o przeniesienie, potwierdzającej ją decyzji z dnia 27 września 2005 r., decyzji z dnia 15 lutego 2006 r. oddalającej zażalenie skarżącej na obie te decyzje, a także decyzji organu powołującego Komisji z dnia 3 października 2005 r. o niepowołaniu skarżącej oraz decyzji z dnia 16 lutego 2006 r. oddalającej zażalenie skarżącej na tę decyzję.

| — | zobowiązanie pozwanych do naprawienia szkody wyrządzonej skarżącej uchylonymi decyzjami |
| --- | --- |

—

zobowiązanie pozwanych do naprawienia szkody wyrządzonej skarżącej uchylonymi decyzjami

| — | obciążenie Trybunałowi Sprawiedliwości i Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Trybunałowi Sprawiedliwości i Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca, obecnie urzędnik Komisji, w następstwie konkursu EPSO/LA/12/03 rozpoczęła służbę w Trybunale Sprawiedliwości jako prawnik lingwista w kategorii A*7. Po zgłoszeniu swojej kandydatury na wakujące stanowisko w Komisji, w maju 2005 r. złożyła wniosek o przeniesienie. Trybunał nie uwzględnił tego wniosku. Po opublikowaniu przez Komisję ogłoszenia o wakacie skarżąca ponownie zgłosiła swoją kandydaturę. Komisja wybrała kandydaturę skarżącej na to stanowisko, nie podjęła jednak niezbędnych kroków w celu uzyskania jej przeniesienia. Następnie, po zakończeniu przez skarżącą służby w Trybunale, Komisja zatrudniła ją, jako laureata konkursu EPSO/A/4/03, w kategorii A*5 ze skutkiem od dnia 2 marca 2006 r.

Skarżąca domaga się uchylenia decyzji z dnia 21 lipca 2005 r., 27 września 2005 r., 3 października 2005 r. powołując się na brak uzasadnienia, oczywisty błąd w ocenie oraz nadużycie władzy. na poparcie żądania uchylenia tych decyzji podnosi również naruszenie rozporządzenia (EWG, Euratom) nr 723/2004 oraz zasad ochrony uzasadnionych oczekiwań i niedyskryminacji. Żądanie uchylenia decyzji Trybunału z dnia 15 lutego 2005 r. uzasadniane jest oczywistym błędem w ocenie.

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/35 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/35

---

Skarga wniesiona w dniu 23 czerwca 2006 r. — Andersson i in. przeciwko Komisji

(Sprawa F-69/06)

(2006/C 190/66)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Tommy Andersson (Bruksela, Belgia) i inni [Przedstawiciele: A. Coolen, J.-N. Louis i E. Marchal, avocats]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie indywidualnych decyzji oddalających wnioski skarżących o wydanie przez organ powołujący przepisów przejściowych mających gwarantować, w ramach postępowania w sprawie awansu w 2005 r. i w latach kolejnych, równość traktowania oraz zachowanie praw nabytych; |
| --- | --- |

—

uchylenie indywidualnych decyzji oddalających wnioski skarżących o wydanie przez organ powołujący przepisów przejściowych mających gwarantować, w ramach postępowania w sprawie awansu w 2005 r. i w latach kolejnych, równość traktowania oraz zachowanie praw nabytych;

| — | obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie swojej skargi skarżący podnoszą zarzuty identyczne z zarzutami podnoszonymi w sprawie F-47/06 (1).

---

(1)  Dz. U. UE C 154 z 1.07.2006, str. 25.

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/36 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/36

---

Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2006 r. — Baele i in. przeciwko Komisji

(Sprawa F-70/06)

(2006/C 190/67)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Jan Baele (Beernem, Belgia) i inni (Przedstawiciele: S. Rodrigues i A. Jaume, avocats)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie odmowy organu powołującego wpisania skarżących na listę urzędników awansowanych do grup A*10 i B*10 w postępowaniu w sprawie awansu za 2005 r. która wynika w dorozumiany sposób z Information administrative nr 85-2005 z dnia 23 listopada 2005 r.; |
| --- | --- |

—

uchylenie odmowy organu powołującego wpisania skarżących na listę urzędników awansowanych do grup A*10 i B*10 w postępowaniu w sprawie awansu za 2005 r. która wynika w dorozumiany sposób z Information administrative nr 85-2005 z dnia 23 listopada 2005 r.;

| — | wskazanie organowi powołującemu skutków, które pociąga za sobą uchylenie zaskarżonych decyzji, w szczególności zmianę grup skarżących w zależności od przypadku na grupę A*10 ze skutkiem wstecznym od dnia 1 marca 2005 r. lub na grupę B*10 począwszy od dnia 1 stycznia 2005 r.; |
| --- | --- |

—

wskazanie organowi powołującemu skutków, które pociąga za sobą uchylenie zaskarżonych decyzji, w szczególności zmianę grup skarżących w zależności od przypadku na grupę A*10 ze skutkiem wstecznym od dnia 1 marca 2005 r. lub na grupę B*10 począwszy od dnia 1 stycznia 2005 r.;

| — | ewentualne żądanie od strony pozwanej uznania skarżących za uprawnionych do awansu w zależności od przypadku do grupy A*10 lub B*10 przy okazji następnego awansu oraz zasądzenie odszkodowania w związku ze szkodą poniesioną przez skarżących w związku z nieawansowaniem ich w zależności od przypadku do grupy A*10 począwszy od dnia 1 marca 2005 r. lub do grupy B*10 począwszy od dnia 1 stycznia 2005 r.; |
| --- | --- |

—

ewentualne żądanie od strony pozwanej uznania skarżących za uprawnionych do awansu w zależności od przypadku do grupy A*10 lub B*10 przy okazji następnego awansu oraz zasądzenie odszkodowania w związku ze szkodą poniesioną przez skarżących w związku z nieawansowaniem ich w zależności od przypadku do grupy A*10 począwszy od dnia 1 marca 2005 r. lub do grupy B*10 począwszy od dnia 1 stycznia 2005 r.;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie swych skarg skarżący podnoszą identyczne zarzuty jak te podniesione w sprawie F-45/06 (1).

---

(1)  Dz.U.C 143 z 17.06.2006 r., str. 39

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/36 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/36

---

Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2006 r. — Lebedef-Caponi przeciwko Komisji

(Sprawa F-71/06)

(2006/C 190/68)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Maddalena Lebedef-Caponi (Senningerberg, Luksemburg) (Przedstawiciel: F. Frabetti, avocat)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej skarżącej za okres od 01.01.2004 r. do 31.12.2004 r.; |
| --- | --- |

—

uchylenie sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej skarżącej za okres od 01.01.2004 r. do 31.12.2004 r.;

| — | obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie swojej skargi, skarżąca podnosi trzy zarzuty dotyczące:

| — | po pierwsze, naruszenie ogólnych przepisów wykonawczych do art. 43 regulaminu pracowniczego dotyczących przedstawicieli związkowych i regulaminowych pracowników, naruszenie zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań oraz reguły „patere legem quam ipse fecisti”, |
| --- | --- |

—

po pierwsze, naruszenie ogólnych przepisów wykonawczych do art. 43 regulaminu pracowniczego dotyczących przedstawicieli związkowych i regulaminowych pracowników, naruszenie zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań oraz reguły „patere legem quam ipse fecisti”,

| — | po drugie, naruszenie zasady zakazu arbitralnego postępowania oraz zakazu nadużywania władzy, jak również naruszenie obowiązku uzasadnienia i praw do obrony; |
| --- | --- |

—

po drugie, naruszenie zasady zakazu arbitralnego postępowania oraz zakazu nadużywania władzy, jak również naruszenie obowiązku uzasadnienia i praw do obrony;

| — | po trzecie, naruszenie obowiązku staranności. |
| --- | --- |

—

po trzecie, naruszenie obowiązku staranności.

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/37 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/37

---

Skarga wniesiona w dniu 30 czerwca 2006 r. — Verheyden przeciwko Komisji

(Sprawa F-72/06)

(2006/C 190/69)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Luc Verheyden (Angera, Włochy) (Przedstawiciel: E. Boigelot, avocat)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | nakazanie ujawnienia akt dotyczących skarżącego utajnionych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz wszystkich dowodów i dokumentów zgromadzonych przeciwko niemu przez OLAF; |
| --- | --- |

—

nakazanie ujawnienia akt dotyczących skarżącego utajnionych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz wszystkich dowodów i dokumentów zgromadzonych przeciwko niemu przez OLAF;

| — | nakazanie ujawnienia pełnomocnictwa inspektorów OLAF-u; |
| --- | --- |

—

nakazanie ujawnienia pełnomocnictwa inspektorów OLAF-u;

| — | nakazanie ujawnienia wszystkich raportów OLAF-u dotyczących śledztwa przekazanych i nieprzekazanych włoskim organom sądowym, włączając w to raport końcowy z wewnętrznego śledztwa; |
| --- | --- |

—

nakazanie ujawnienia wszystkich raportów OLAF-u dotyczących śledztwa przekazanych i nieprzekazanych włoskim organom sądowym, włączając w to raport końcowy z wewnętrznego śledztwa;

| — | uchylenie prowadzonego wobec skarżącego śledztwa; |
| --- | --- |

—

uchylenie prowadzonego wobec skarżącego śledztwa;

| — | stwierdzenie nieważności pisma OLAF-u zawierającego zawiadomienie o śledztwie i informację dla włoskich organów sądowych, a także uchylenie decyzji o przekazaniu raportów ze śledztw włoskim organom sądowym; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności pisma OLAF-u zawierającego zawiadomienie o śledztwie i informację dla włoskich organów sądowych, a także uchylenie decyzji o przekazaniu raportów ze śledztw włoskim organom sądowym;

| — | uchylenie częściowych i końcowych raportów ze śledztwa; |
| --- | --- |

—

uchylenie częściowych i końcowych raportów ze śledztwa;

| — | uchylenie dorozumianych decyzji o oddaleniu wniosku i zażalenia skarżącego; |
| --- | --- |

—

uchylenie dorozumianych decyzji o oddaleniu wniosku i zażalenia skarżącego;

| — | uchylenie każdego aktu następującego po lub związanego z tymi decyzjami, wydanego po wniesieniu niniejszej skargi; |
| --- | --- |

—

uchylenie każdego aktu następującego po lub związanego z tymi decyzjami, wydanego po wniesieniu niniejszej skargi;

| — | zasądzenie od pozwanego odszkodowania ocenionego ex aequo et bono na kwotę 30 000 EUR z zastrzeżeniem jego podwyższenia lub obniżenia w trakcie postępowania; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od pozwanego odszkodowania ocenionego ex aequo et bono na kwotę 30 000 EUR z zastrzeżeniem jego podwyższenia lub obniżenia w trakcie postępowania;

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie swej skargi skarżący oprócz podniesienia bardzo podobnych zarzutów — w tym dotyczących niezgodności z prawem — do tych podniesionych w sprawie F-5/05 (1), podnosi także, że rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. zmieniające regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich oraz warunki zatrudnienia innych pracowników (2) jest niezgodne z prawem w części, w której ustanawia art. 1 załącznika IX do regulaminu pracowniczego.

---

(1)  Dz. U. C 82 z 2.4.2005 r. (sprawa początkowo zarejestrowana w Sądzie Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich pod sygnaturą T-22/05 i przekazana do Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej postanowieniem z dnia 15.12.2005 r.)

(2)  Dz.U. L 124 z 27.04.2004 r., str. 1.

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/37 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/37

---

Skarga wniesiona w dniu 3 lipca 2006 r. — Van Neyghem przeciwko Komisji

(Sprawa F-73/06)

(2006/C 190/70)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Kris Van Neyghem (Vissenaken, Belgia) (Przedstawiciele: S. Rodrigues, A. Jaume i C. Bernard-Glanz, avocats)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie decyzji dyrektora EPSO z dnia 1 czerwca 2005 r. o niedopuszczeniu skarżącego do egzaminu ustnego w ramach konkursu EPSO/A/19/04; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji dyrektora EPSO z dnia 1 czerwca 2005 r. o niedopuszczeniu skarżącego do egzaminu ustnego w ramach konkursu EPSO/A/19/04;

| — | zasądzenie od strony pozwanej na rzecz skarżącego symbolicznego 1 EUR tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od strony pozwanej na rzecz skarżącego symbolicznego 1 EUR tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę;

| — | zasądzenie od strony pozwanej na rzecz skarżącego kwoty, której wysokość pozostawia się swobodnemu uznaniu Sądu tytułem odszkodowania za poniesioną szkodę, polegającą na utracie szansy bycia powołanym do wyższej grupy zaszeregowania; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od strony pozwanej na rzecz skarżącego kwoty, której wysokość pozostawia się swobodnemu uznaniu Sądu tytułem odszkodowania za poniesioną szkodę, polegającą na utracie szansy bycia powołanym do wyższej grupy zaszeregowania;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie swojej skargi skarżący podnosi przede wszystkim naruszenie obowiązku uzasadnienia i zasady równości traktowania w związku z tym, że ani zaskarżona decyzja, ani odpowiedź administracji na zażalenie skarżącego nie pozwoliły mu zrozumieć oceny mu przyznanej po sprawdzaniu egzaminu pisemnego, a tym bardziej sądu o wartości jego pracy pisemnej.

Skarżący podnosi ponadto naruszenie zasady dobrej administracji z uwagi na niedokładność i zbytnią ogólność arkuszu oceny z egzaminu pisemnego oraz dlatego, że na tekst jego pracy nie naniesiono żadnej wskazówki korygującej.

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/38 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/38

---

Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 30 czerwca 2006 r. — Colombani przeciwko Komisji

(Sprawa F-35/05) (1)

(2006/C 190/71)

Język postępowania: francuski

Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy w związku z polubownym rozwiązaniem sporu.

---

(1)  Dz.U. C 193 z 6.8.2005 r. (sprawa zarejestrowana początkowo w Sądzie Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich pod nr T-206/05 i następnie przeniesiona do Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej postanowieniem z dnia 15.12.2005 r.)

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/38 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/38

---

Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 30 czerwca 2006 r. — Colombani przeciwko Komisji

(Sprawa F-75/05) (1)

(2006/C 190/72)

Język postępowania: francuski

Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy w związku z jej polubownym rozstrzygnięciem.

---

(1)  Dz.U. C 229 z dnia 17.9.2006 (sprawa początkowo wpisana do rejestru Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich pod numerem T-294/05 i przeniesiona do Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej postanowieniem z dnia 15.12.2005)

---

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/38 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/38

---

Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 19 czerwca 2006 r. — Nanbru przeciwko Parlamentowi

(Sprawa F-127/05) (1)

(2006/C 190/73)

Język postępowania: francuski

Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy w związku z polubownym rozwiązaniem sporu.

---

(1)  Dz.U. C 60 z 11.3.2006 r.

---

III Powiadomienia

| 12.8.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 190/39 |
| --- | --- | --- | --- |

12.8.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 190/39

---

(2006/C 190/74)

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dz.U. C 178 z 29.7.2006.

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 165 z 15.7.2006.

Dz.U. C 154 z 1.7.2006.

Dz.U. C 143 z 17.6.2006.

Dz.U. C 131 z 3.6.2006.

Dz.U. C 121 z 20.5.2006.

Dz.U. C 108 z 6.5.2006.

Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

| | EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur/lex |
| --- | --- |

EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur/lex

| | CELEX: http://europa.eu.int/celex |
| --- | --- |

CELEX: http://europa.eu.int/celex

---