# Dziennik Urzędowy C 351E/2011

| | ISSN 1977-1002
  doi:10.3000/19771002.CE2011.351.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 351E |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 542 grudnia 2011 |

ISSN 1977-1002

doi:10.3000/19771002.CE2011.351.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 351E

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 542 grudnia 2011

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | I   Rezolucje, zalecenia i opinie |
| | REZOLUCJE |
| | Parlament EuropejskiSESJA 2010 – 2011Posiedzenia od 6 do 8 lipca 2010 r.Protokoły posiedzeń zostały opublikowane w Dz.U. C 298 E z 4.11.2010.TEKSTY PRZYJĘTE |
| | Wtorek, 6 lipca 2010 r. |
| 2011/C 351E/01 | Strategia Unii Europejskiej dla regionu Morza Bałtyckiego i rola makroregionów w przyszłej polityce spójnościRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie strategii Unii Europejskiej dla regionu Morza Bałtyckiego oraz roli makroregionów w przyszłej polityce spójności (2009/2230(INI)) | 1 |
| 2011/C 351E/02 | Wkład polityki regionalnej UE w walkę z kryzysem finansowym i gospodarczym, ze specjalnym odniesieniem do celu 2Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie wkładu polityki regionalnej UE w walkę z kryzysem finansowym i gospodarczym, ze szczególnym uwzględnieniem celu 2 (2009/2234 (INI)) | 8 |
| 2011/C 351E/03 | Zrównoważona przyszłość transportuRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie zrównoważonej przyszłości transportu (2009/2096(INI)) | 13 |
| 2011/C 351E/04 | Roczne sprawozdanie dotyczące działalności Komisji Petycji w roku 2009Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie obrad Komisji Petycji w roku 2009 (2009/2139 (INI)) | 23 |
| 2011/C 351E/05 | Wspieranie dostępu młodzieży do rynków pracy, poprawa statusu osób odbywających staże i praktyki zawodoweRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie wspierania dostępu młodzieży do rynków pracy, poprawy statusu osób odbywających staże i praktyki zawodowe (2009/2221(INI)) | 29 |
| 2011/C 351E/06 | Nietypowe umowy, zabezpieczenie ścieżek rozwoju zawodowego i nowe formy dialogu społecznegoRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie nietypowych umów o pracę, pewnej ścieżki kariery, flexicurity oraz nowych form dialogu socjalnego (2009/2220(INI)) | 39 |
| 2011/C 351E/07 | Zielona księga Komisji dotycząca gospodarowania bioodpadami w Unii EuropejskiejRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie zielonej księgi Komisji w sprawie gospodarowania bioodpadami w Unii Europejskiej (2009/2153(INI)) | 48 |
| | Środa, 7 lipca 2010 r. |
| 2011/C 351E/08 | Wynagrodzenie dyrektorów spółek notowanych na rynku regulowanym oraz polityka wynagrodzeń w sektorze usług finansowychRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lipca 2010 r. w sprawie wynagrodzeń dyrektorów spółek giełdowych oraz polityki wynagrodzeń w sektorze usług finansowych (2010/2009(INI)) | 56 |
| 2011/C 351E/09 | Transgraniczne zarządzanie kryzysowe w sektorze bankowymRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lipca 2010 r. zawierającego zalecenia dla Komisji w sprawie transgranicznego zarządzania kryzysowego w sektorze bankowym (2010/2006(INI)) | 61 |
| ZAŁĄCZNIK DO REZOLUCJI | 65 |
| 2011/C 351E/10 | Europejski Fundusz Stabilizacyjny oraz europejski mechanizm stabilizacji finansowej - przyszłe działaniaRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lipca 2010 r. dotyczącej europejskiego instrumentu stabilizacji finansowej i europejskiego mechanizmu stabilizacji finansowej oraz działań na przyszłość | 69 |
| 2011/C 351E/11 | Wniosek Islandii o przystąpienie do Unii EuropejskiejRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lipca 2010 r. w sprawie wniosku Islandii o członkostwo w Unii Europejskiej | 73 |
| | Czwartek, 8 lipca 2010 r. |
| 2011/C 351E/12 | KosowoRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie procesu integracji Kosowa z Unią Europejską | 78 |
| 2011/C 351E/13 | AlbaniaRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie Albanii | 85 |
| 2011/C 351E/14 | Sytuacja w KirgistanieRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie sytuacji w Kirgistanie | 92 |
| 2011/C 351E/15 | AIDS/HIV w kontekście XVIII międzynarodowej konferencji poświęconej AIDS (Wiedeń, 18-23 lipca 2010 r.)Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie opartego na prawach podejścia do działań UE związanych z zapobieganiem HIV/AIDS | 95 |
| 2011/C 351E/16 | Wejście w życie z dniem 1 sierpnia 2010 r. konwencji o broni kasetowej i rola UERezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie wejścia w życie Konwencji o broni kasetowej (CCM) oraz roli UE | 101 |
| 2011/C 351E/17 | Przyszłość WPR po 2013 r.Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie przyszłości wspólnej polityki rolnej po 2013 r. (2009/2236(INI)) | 103 |
| 2011/C 351E/18 | System przywozu do UE produktów rybołówstwa i akwakultury w perspektywie przyszłej reformy WPRybRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie systemu przywozu produktów rybołówstwa i akwakultury do Unii Europejskiej w perspektywie reformy wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb) (2009/2238(INI)) | 119 |
| 2011/C 351E/19 | Łamanie praw człowieka w Zimbabwe, w szczególności sprawa Farai MaguwuRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie Zimbabwe, szczególnie przypadku Faraia Maguwu | 128 |
| 2011/C 351E/20 | Wenezuela, w szczególności sprawa Marii Lourdes AfiuniRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie Wenezueli, w szczególności w sprawie Marii Lourdes Afiuni | 130 |
| 2011/C 351E/21 | Korea PółnocnaRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie Korei Północnej | 132 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

I   Rezolucje, zalecenia i opinie

REZOLUCJE

Parlament EuropejskiSESJA 2010 – 2011Posiedzenia od 6 do 8 lipca 2010 r.Protokoły posiedzeń zostały opublikowane w Dz.U. C 298 E z 4.11.2010.TEKSTY PRZYJĘTE

Wtorek, 6 lipca 2010 r.

2011/C 351E/01

Strategia Unii Europejskiej dla regionu Morza Bałtyckiego i rola makroregionów w przyszłej polityce spójnościRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie strategii Unii Europejskiej dla regionu Morza Bałtyckiego oraz roli makroregionów w przyszłej polityce spójności (2009/2230(INI))

1

2011/C 351E/02

Wkład polityki regionalnej UE w walkę z kryzysem finansowym i gospodarczym, ze specjalnym odniesieniem do celu 2Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie wkładu polityki regionalnej UE w walkę z kryzysem finansowym i gospodarczym, ze szczególnym uwzględnieniem celu 2 (2009/2234 (INI))

8

2011/C 351E/03

Zrównoważona przyszłość transportuRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie zrównoważonej przyszłości transportu (2009/2096(INI))

13

2011/C 351E/04

Roczne sprawozdanie dotyczące działalności Komisji Petycji w roku 2009Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie obrad Komisji Petycji w roku 2009 (2009/2139 (INI))

23

2011/C 351E/05

Wspieranie dostępu młodzieży do rynków pracy, poprawa statusu osób odbywających staże i praktyki zawodoweRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie wspierania dostępu młodzieży do rynków pracy, poprawy statusu osób odbywających staże i praktyki zawodowe (2009/2221(INI))

29

2011/C 351E/06

Nietypowe umowy, zabezpieczenie ścieżek rozwoju zawodowego i nowe formy dialogu społecznegoRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie nietypowych umów o pracę, pewnej ścieżki kariery, flexicurity oraz nowych form dialogu socjalnego (2009/2220(INI))

39

2011/C 351E/07

Zielona księga Komisji dotycząca gospodarowania bioodpadami w Unii EuropejskiejRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie zielonej księgi Komisji w sprawie gospodarowania bioodpadami w Unii Europejskiej (2009/2153(INI))

48

Środa, 7 lipca 2010 r.

2011/C 351E/08

Wynagrodzenie dyrektorów spółek notowanych na rynku regulowanym oraz polityka wynagrodzeń w sektorze usług finansowychRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lipca 2010 r. w sprawie wynagrodzeń dyrektorów spółek giełdowych oraz polityki wynagrodzeń w sektorze usług finansowych (2010/2009(INI))

56

2011/C 351E/09

Transgraniczne zarządzanie kryzysowe w sektorze bankowymRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lipca 2010 r. zawierającego zalecenia dla Komisji w sprawie transgranicznego zarządzania kryzysowego w sektorze bankowym (2010/2006(INI))

61

ZAŁĄCZNIK DO REZOLUCJI

65

2011/C 351E/10

Europejski Fundusz Stabilizacyjny oraz europejski mechanizm stabilizacji finansowej - przyszłe działaniaRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lipca 2010 r. dotyczącej europejskiego instrumentu stabilizacji finansowej i europejskiego mechanizmu stabilizacji finansowej oraz działań na przyszłość

69

2011/C 351E/11

Wniosek Islandii o przystąpienie do Unii EuropejskiejRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lipca 2010 r. w sprawie wniosku Islandii o członkostwo w Unii Europejskiej

73

Czwartek, 8 lipca 2010 r.

2011/C 351E/12

KosowoRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie procesu integracji Kosowa z Unią Europejską

78

2011/C 351E/13

AlbaniaRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie Albanii

85

2011/C 351E/14

Sytuacja w KirgistanieRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie sytuacji w Kirgistanie

92

2011/C 351E/15

AIDS/HIV w kontekście XVIII międzynarodowej konferencji poświęconej AIDS (Wiedeń, 18-23 lipca 2010 r.)Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie opartego na prawach podejścia do działań UE związanych z zapobieganiem HIV/AIDS

95

2011/C 351E/16

Wejście w życie z dniem 1 sierpnia 2010 r. konwencji o broni kasetowej i rola UERezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie wejścia w życie Konwencji o broni kasetowej (CCM) oraz roli UE

101

2011/C 351E/17

Przyszłość WPR po 2013 r.Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie przyszłości wspólnej polityki rolnej po 2013 r. (2009/2236(INI))

103

2011/C 351E/18

System przywozu do UE produktów rybołówstwa i akwakultury w perspektywie przyszłej reformy WPRybRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie systemu przywozu produktów rybołówstwa i akwakultury do Unii Europejskiej w perspektywie reformy wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb) (2009/2238(INI))

119

2011/C 351E/19

Łamanie praw człowieka w Zimbabwe, w szczególności sprawa Farai MaguwuRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie Zimbabwe, szczególnie przypadku Faraia Maguwu

128

2011/C 351E/20

Wenezuela, w szczególności sprawa Marii Lourdes AfiuniRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie Wenezueli, w szczególności w sprawie Marii Lourdes Afiuni

130

2011/C 351E/21

Korea PółnocnaRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie Korei Północnej

132

| | II   Komunikaty |
| --- | --- |
| | KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Parlament Europejski |
| | Wtorek, 6 lipca 2010 r. |
| 2011/C 351E/22 | Wniosek o obronę immunitetu poselskiego Waldemara TomaszewskiegoDecyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie wniosku Waldemara Tomaszewskiego o skorzystanie z immunitetu i przywilejów (2010/2047(IMM)) | 137 |

II   Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Parlament Europejski

Wtorek, 6 lipca 2010 r.

2011/C 351E/22

Wniosek o obronę immunitetu poselskiego Waldemara TomaszewskiegoDecyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie wniosku Waldemara Tomaszewskiego o skorzystanie z immunitetu i przywilejów (2010/2047(IMM))

137

| | III   Akty przygotowawcze |
| --- | --- |
| | Parlament Europejski |
| | Wtorek, 6 lipca 2010 r. |
| 2011/C 351E/23 | Przystąpienie do Konwencji o wystawach międzynarodowych podpisanej w Paryżu dnia 22 listopada 1928 r. ***Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie projektu decyzji Rady upoważniającej państwa członkowskie do przystąpienia do Konwencji o wystawach międzynarodowych podpisanej w Paryżu dnia 22 listopada 1928 r. i uzupełnionej protokołami z dnia 10 maja 1948 r., 16 listopada 1966 r., 30 listopada 1972 r. oraz zmianą z dnia 24 czerwca 1982 r. i zmianą z dnia 31 maja 1988 r. (08100/2010 – C7-0105/2010 – 2010/0015(NLE)) | 139 |
| 2011/C 351E/24 | Podpisanie Protokołu dotyczącego zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną do Konwencji barcelońskiej ***Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Protokołu dotyczącego zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną Morza Śródziemnego do Konwencji o ochronie środowiska morskiego i regionu przybrzeżnego Morza Śródziemnego (09132/2010 – C7-0128/2010 – 2010/0016(NLE)) | 140 |
| 2011/C 351E/25 | Umowa między Unią Europejską a Islandią i Norwegią w sprawie stosowania niektórych przepisów decyzji Rady 2008/615/WSiSW i 2008/616/WSiSW ***Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia umowy między Unią Europejską a Islandią i Norwegią w sprawie stosowania niektórych przepisów decyzji Rady 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, i decyzji Rady 2008/616/WSiSW w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, w tym załącznika do tej decyzji (05309/2010 – C7-0031/2010 – 2009/0191(NLE)) | 140 |
| 2011/C 351E/26 | Uczestnictwo Szwajcarii i Liechtensteinu w działaniach agencji FRONTEX ***Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia w imieniu Unii porozumienia między Unią Europejską z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu z drugiej strony, w sprawie warunków uczestnictwa tych państw w działaniach Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej (05707/2010 – C7-0217/2009 – 2009/0073(NLE)) | 141 |
| 2011/C 351E/27 | Jakość danych statystycznych w zakresie jakości danych statystycznych w kontekście procedury nadmiernego deficytu *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie wniosku w sprawie rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 479/2009 w zakresie jakości danych statystycznych w kontekście procedury nadmiernego deficytu (COM(2010)0053 – C7-0064/2010 – 2010/0035(NLE)) | 142 |
| 2011/C 351E/28 | Prawa pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym ***IIRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. dotyczące stanowiska Rady w pierwszym czytaniu w sprawie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (05218/3/2010 – C7-0077/2010 – 2008/0237(COD)) | 149 |
| P7_TC2-COD(2008)0237Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 6 lipca 2010 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2010 dotyczącego praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (
  1
  ) | 150 |
| ZAŁĄCZNIK I | 166 |
| ZAŁĄCZNIK II | 167 |
| 2011/C 351E/29 | Prawa pasażerów podróżujących drogą morską i drogą wodną śródlądową ***IIRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. dotyczący stanowiska Rady w pierwszym czytaniu w sprawie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady o prawach pasażerów podróżujących drogą morską i drogą wodną śródlądową oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (14849/3/2009 – C7-0076/2010 – 2008/0246(COD)) | 168 |
| P7_TC2-COD(2008)0246Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 6 lipca 2010 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2008 o prawach pasażerów podróżujących drogą morską i drogą wodną śródlądową oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 | 169 |
| 2011/C 351E/30 | Inteligentne systemy transportowe ***IIRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. dotyczącego stanowiska Rady w pierwszym czytaniu mającego na celu przyjęcie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej ramy wdrażania inteligentnych systemów transportowych w dziedzinie transportu drogowego oraz ich interfejsów z innymi rodzajami transportu (06103/4/2010 – C7-0119/2010 – 2008/0263(COD)) | 169 |
| ZAŁĄCZNIK | 170 |
| 2011/C 351E/31 | Formalności sprawozdawcze dla statków wchodzących do lub wychodzących z portów ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. W sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie formalności sprawozdawczych dla statków wchodzących do lub wychodzących z portów państw członkowskich Wspólnoty i uchylającej dyrektywę 2002/6/WE (COM(2009)0011 – C6-0030/2009 – 2009/0005(COD)) | 171 |
| P7_TC1-COD(2009)0005Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 6 lipca 2010 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/.../UE w sprawie formalności sprawozdawczych dla statków wchodzących do lub wychodzących z portów państw członkowskich i uchylająca dyrektywę 2002/6/WE | 172 |
| ZAŁĄCZNIK | 173 |
| | Środa, 7 lipca 2010 r. |
| 2011/C 351E/32 | Nowa żywność ***IIRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lipca 2010 r. w sprawie stanowiska Rady przyjętego w pierwszym czytaniu w sprawie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie nowej żywności, zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1331/2008 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 258/97 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1852/2001 (11261/3/2009 – C7-0078/2010 – 2008/0002(COD)) | 174 |
| P7_TC2-COD(2008)0002Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 7 lipca 2010 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2010 w sprawie nowej żywności, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1331/2008 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 258/97 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1852/2001 (
  1
  ) | 175 |
| 2011/C 351E/33 | Emisje przemysłowe (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) (przekształcenie) ***IIRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lipca 2010 r. w sprawie stanowiska przyjętego przez Radę w pierwszym czytaniu w sprawie przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) (przekształcenie) (11962/2/2009 – C7-0034/2010 – 2007/0286(COD)) | 193 |
| P7_TC2-COD(2007)0286Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 7 lipca 2010 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/.../UE w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) (wersja przekształcona) | 194 |
| 2011/C 351E/34 | Obowiązki podmiotów wprowadzających drewno i produkty z drewna na rynek ***IIRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lipca 2010 r. dotyczące stanowiska Rady w pierwszym czytaniu mającego na celu przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego obowiązki podmiotów wprowadzających drewno i produkty z drewna na rynek (05885/4/2010 – C7-0053/2010 – 2008/0198(COD)) | 194 |
| P7_TC2-COD(2008)0198Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 7 lipca 2010 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2010 ustanawiającego obowiązki podmiotów wprowadzających do obrotu drewno i produkty z drewna | 195 |
| 2011/C 351E/35 | Uprawnienia Europejskiego Organu Nadzoru Bankowego, Europejskiego Organu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych oraz Europejskiego Organu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych ***IWniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywy 98/26/WE, 2002/87/WE, 2003/6/WE, 2003/41/WE, 2003/71/WE, 2004/39/WE, 2004/109/WE, 2005/60/WE, 2006/48/WE, 2006/49/WE i 2009/65/WE w odniesieniu do uprawnień Europejskiego Organu Nadzoru Bankowego, Europejskiego Organu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych oraz Europejskiego Organu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (COM(2009)0576 – C7-0251/2009 – 2009/0161(COD)) | 195 |
| 2011/C 351E/36 | Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych ***IWniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (COM(2009)0503 – C7-0167/2009 – 2009/0144(COD)) | 267 |
| 2011/C 351E/37 | Nadzór makroostrożnościowy nad systemem finansowym i ustanawiającego Europejską Radę ds. Ryzyka Systemowego ***IWniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego wspólnotowego nadzoru makroostrożnościowego nad systemem finansowym i ustanawiającego Europejską Radę ds. Ryzyka Systemowego (COM(2009)0499 – C7-0166/2009 – 2009/0140(COD)) | 321 |
| 2011/C 351E/38 | Europejski Organ Nadzoru Bankowego ***IWniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Europejski Organ Nadzoru Bankowego (COM(2009)0501 – C7-0169/2009 – 2009/0142(COD)) | 337 |
| 2011/C 351E/39 | Europejski Organ Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych ***IWniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Europejski Organ Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (COM(2009)0502 – C7-0168/2009 – 2009/0143(COD)) | 391 |
| 2011/C 351E/40 | Wymogi kapitałowe dotyczące portfela handlowego i resekurytyzacji oraz przeglądu nadzorczego polityki wynagrodzeń ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lipca 2010 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywy 2006/48/WE i 2006/49/WE w zakresie wymogów kapitałowych dotyczących portfela handlowego i resekurytyzacji oraz przeglądu nadzorczego polityki wynagrodzeń (COM(2009)0362 – C7-0096/2009 – 2009/0099(COD)) | 446 |
| P7_TC1-COD(2009)0099Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 7 lipca 2010 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/.../UE zmieniającej dyrektywy 2006/48/WE i 2006/49/WE w zakresie wymogów kapitałowych dotyczących portfela handlowego i resekurytyzacji oraz przeglądu nadzorczego polityki wynagrodzeń | 447 |
| 2011/C 351E/41 | Szczególne zadania Europejskiego Banku Centralnego dotyczące funkcjonowania Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego *Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady powierzającego Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania dotyczące funkcjonowania Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (05551/2010 – C7-0014/2010 – 2009/0141(CNS)) | 447 |
| | Czwartek, 8 lipca 2010 r. |
| 2011/C 351E/42 | Umowa między UE i USA w sprawie przetwarzania i przekazywania danych z komunikatów finansowych przez Unię Europejską Stanom Zjednoczonym do celów Programu śledzenia środków finansowych należących do terrorystów ***Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o przetwarzaniu i przekazywaniu z Unii Europejskiej do Stanów Zjednoczonych danych z komunikatów finansowych do celów Programu śledzenia środków finansowych należących do terrorystów (11222/1/2010/REV 1 and COR 1 – C7-0158/2010 – 2010/0178(NLE)) | 453 |
| 2011/C 351E/43 | Europejska Służba Działań Zewnętrznych *Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady określającej organizację i zasady funkcjonowania Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (08029/2010 – C7-0090/2010 – 2010/0816(NLE)) | 454 |
| P7_TC1-NLE(2010)0816Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w dniu 8 lipca 2010 r. w celu przyjęcia decyzji Rady określającej organizację i zasady funkcjonowania Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych | 455 |
| ZAŁĄCZNIK | 468 |
| ZAŁĄCZNIK | 470 |

III   Akty przygotowawcze

Parlament Europejski

Wtorek, 6 lipca 2010 r.

2011/C 351E/23

Przystąpienie do Konwencji o wystawach międzynarodowych podpisanej w Paryżu dnia 22 listopada 1928 r. ***Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie projektu decyzji Rady upoważniającej państwa członkowskie do przystąpienia do Konwencji o wystawach międzynarodowych podpisanej w Paryżu dnia 22 listopada 1928 r. i uzupełnionej protokołami z dnia 10 maja 1948 r., 16 listopada 1966 r., 30 listopada 1972 r. oraz zmianą z dnia 24 czerwca 1982 r. i zmianą z dnia 31 maja 1988 r. (08100/2010 – C7-0105/2010 – 2010/0015(NLE))

139

2011/C 351E/24

Podpisanie Protokołu dotyczącego zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną do Konwencji barcelońskiej ***Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Protokołu dotyczącego zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną Morza Śródziemnego do Konwencji o ochronie środowiska morskiego i regionu przybrzeżnego Morza Śródziemnego (09132/2010 – C7-0128/2010 – 2010/0016(NLE))

140

2011/C 351E/25

Umowa między Unią Europejską a Islandią i Norwegią w sprawie stosowania niektórych przepisów decyzji Rady 2008/615/WSiSW i 2008/616/WSiSW ***Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia umowy między Unią Europejską a Islandią i Norwegią w sprawie stosowania niektórych przepisów decyzji Rady 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, i decyzji Rady 2008/616/WSiSW w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, w tym załącznika do tej decyzji (05309/2010 – C7-0031/2010 – 2009/0191(NLE))

140

2011/C 351E/26

Uczestnictwo Szwajcarii i Liechtensteinu w działaniach agencji FRONTEX ***Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia w imieniu Unii porozumienia między Unią Europejską z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu z drugiej strony, w sprawie warunków uczestnictwa tych państw w działaniach Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej (05707/2010 – C7-0217/2009 – 2009/0073(NLE))

141

2011/C 351E/27

Jakość danych statystycznych w zakresie jakości danych statystycznych w kontekście procedury nadmiernego deficytu *Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie wniosku w sprawie rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 479/2009 w zakresie jakości danych statystycznych w kontekście procedury nadmiernego deficytu (COM(2010)0053 – C7-0064/2010 – 2010/0035(NLE))

142

2011/C 351E/28

Prawa pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym ***IIRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. dotyczące stanowiska Rady w pierwszym czytaniu w sprawie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (05218/3/2010 – C7-0077/2010 – 2008/0237(COD))

149

P7_TC2-COD(2008)0237Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 6 lipca 2010 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2010 dotyczącego praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (
  1
  )

1

150

ZAŁĄCZNIK I

166

ZAŁĄCZNIK II

167

2011/C 351E/29

Prawa pasażerów podróżujących drogą morską i drogą wodną śródlądową ***IIRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. dotyczący stanowiska Rady w pierwszym czytaniu w sprawie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady o prawach pasażerów podróżujących drogą morską i drogą wodną śródlądową oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (14849/3/2009 – C7-0076/2010 – 2008/0246(COD))

168

P7_TC2-COD(2008)0246Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 6 lipca 2010 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2008 o prawach pasażerów podróżujących drogą morską i drogą wodną śródlądową oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2006/2004

169

2011/C 351E/30

Inteligentne systemy transportowe ***IIRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. dotyczącego stanowiska Rady w pierwszym czytaniu mającego na celu przyjęcie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej ramy wdrażania inteligentnych systemów transportowych w dziedzinie transportu drogowego oraz ich interfejsów z innymi rodzajami transportu (06103/4/2010 – C7-0119/2010 – 2008/0263(COD))

169

ZAŁĄCZNIK

170

2011/C 351E/31

Formalności sprawozdawcze dla statków wchodzących do lub wychodzących z portów ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. W sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie formalności sprawozdawczych dla statków wchodzących do lub wychodzących z portów państw członkowskich Wspólnoty i uchylającej dyrektywę 2002/6/WE (COM(2009)0011 – C6-0030/2009 – 2009/0005(COD))

171

P7_TC1-COD(2009)0005Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 6 lipca 2010 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/.../UE w sprawie formalności sprawozdawczych dla statków wchodzących do lub wychodzących z portów państw członkowskich i uchylająca dyrektywę 2002/6/WE

172

ZAŁĄCZNIK

173

Środa, 7 lipca 2010 r.

2011/C 351E/32

Nowa żywność ***IIRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lipca 2010 r. w sprawie stanowiska Rady przyjętego w pierwszym czytaniu w sprawie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie nowej żywności, zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1331/2008 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 258/97 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1852/2001 (11261/3/2009 – C7-0078/2010 – 2008/0002(COD))

174

P7_TC2-COD(2008)0002Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 7 lipca 2010 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2010 w sprawie nowej żywności, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1331/2008 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 258/97 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1852/2001 (
  1
  )

1

175

2011/C 351E/33

Emisje przemysłowe (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) (przekształcenie) ***IIRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lipca 2010 r. w sprawie stanowiska przyjętego przez Radę w pierwszym czytaniu w sprawie przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) (przekształcenie) (11962/2/2009 – C7-0034/2010 – 2007/0286(COD))

193

P7_TC2-COD(2007)0286Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 7 lipca 2010 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/.../UE w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) (wersja przekształcona)

194

2011/C 351E/34

Obowiązki podmiotów wprowadzających drewno i produkty z drewna na rynek ***IIRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lipca 2010 r. dotyczące stanowiska Rady w pierwszym czytaniu mającego na celu przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego obowiązki podmiotów wprowadzających drewno i produkty z drewna na rynek (05885/4/2010 – C7-0053/2010 – 2008/0198(COD))

194

P7_TC2-COD(2008)0198Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 7 lipca 2010 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2010 ustanawiającego obowiązki podmiotów wprowadzających do obrotu drewno i produkty z drewna

195

2011/C 351E/35

Uprawnienia Europejskiego Organu Nadzoru Bankowego, Europejskiego Organu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych oraz Europejskiego Organu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych ***IWniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywy 98/26/WE, 2002/87/WE, 2003/6/WE, 2003/41/WE, 2003/71/WE, 2004/39/WE, 2004/109/WE, 2005/60/WE, 2006/48/WE, 2006/49/WE i 2009/65/WE w odniesieniu do uprawnień Europejskiego Organu Nadzoru Bankowego, Europejskiego Organu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych oraz Europejskiego Organu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (COM(2009)0576 – C7-0251/2009 – 2009/0161(COD))

195

2011/C 351E/36

Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych ***IWniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (COM(2009)0503 – C7-0167/2009 – 2009/0144(COD))

267

2011/C 351E/37

Nadzór makroostrożnościowy nad systemem finansowym i ustanawiającego Europejską Radę ds. Ryzyka Systemowego ***IWniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego wspólnotowego nadzoru makroostrożnościowego nad systemem finansowym i ustanawiającego Europejską Radę ds. Ryzyka Systemowego (COM(2009)0499 – C7-0166/2009 – 2009/0140(COD))

321

2011/C 351E/38

Europejski Organ Nadzoru Bankowego ***IWniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Europejski Organ Nadzoru Bankowego (COM(2009)0501 – C7-0169/2009 – 2009/0142(COD))

337

2011/C 351E/39

Europejski Organ Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych ***IWniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Europejski Organ Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (COM(2009)0502 – C7-0168/2009 – 2009/0143(COD))

391

2011/C 351E/40

Wymogi kapitałowe dotyczące portfela handlowego i resekurytyzacji oraz przeglądu nadzorczego polityki wynagrodzeń ***IRezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lipca 2010 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywy 2006/48/WE i 2006/49/WE w zakresie wymogów kapitałowych dotyczących portfela handlowego i resekurytyzacji oraz przeglądu nadzorczego polityki wynagrodzeń (COM(2009)0362 – C7-0096/2009 – 2009/0099(COD))

446

P7_TC1-COD(2009)0099Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 7 lipca 2010 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/.../UE zmieniającej dyrektywy 2006/48/WE i 2006/49/WE w zakresie wymogów kapitałowych dotyczących portfela handlowego i resekurytyzacji oraz przeglądu nadzorczego polityki wynagrodzeń

447

2011/C 351E/41

Szczególne zadania Europejskiego Banku Centralnego dotyczące funkcjonowania Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego *Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady powierzającego Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania dotyczące funkcjonowania Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (05551/2010 – C7-0014/2010 – 2009/0141(CNS))

447

Czwartek, 8 lipca 2010 r.

2011/C 351E/42

Umowa między UE i USA w sprawie przetwarzania i przekazywania danych z komunikatów finansowych przez Unię Europejską Stanom Zjednoczonym do celów Programu śledzenia środków finansowych należących do terrorystów ***Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o przetwarzaniu i przekazywaniu z Unii Europejskiej do Stanów Zjednoczonych danych z komunikatów finansowych do celów Programu śledzenia środków finansowych należących do terrorystów (11222/1/2010/REV 1 and COR 1 – C7-0158/2010 – 2010/0178(NLE))

453

2011/C 351E/43

Europejska Służba Działań Zewnętrznych *Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady określającej organizację i zasady funkcjonowania Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (08029/2010 – C7-0090/2010 – 2010/0816(NLE))

454

P7_TC1-NLE(2010)0816Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w dniu 8 lipca 2010 r. w celu przyjęcia decyzji Rady określającej organizację i zasady funkcjonowania Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych

455

ZAŁĄCZNIK

468

ZAŁĄCZNIK

470

| Skróty i symbole






  - | Procedura konsultacji |
| --- | --- |
| **I | Procedura współpracy: pierwsze czytanie |
| **II | Procedura współpracy: drugie czytanie |
| *** | Procedura zgody |
| ***I | Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie |
| ***II | Procedura współdecyzji: drugie czytanie |
| ***III | Procedura współdecyzji: trzecie czytanie |

Skróty i symbole

*

Procedura konsultacji

**I

Procedura współpracy: pierwsze czytanie

**II

Procedura współpracy: drugie czytanie

***

Procedura zgody

***I

Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie

***II

Procedura współdecyzji: drugie czytanie

***III

Procedura współdecyzji: trzecie czytanie

(Typ procedury zależy od podstawy prawnej zaproponowanej przez Komisję.)

Poprawki polityczne: tekst nowy lub zmieniony został zaznaczony kursywą i wytłuszczonym drukiem; symbol ▐ sygnalizuje skreślenia.

Poprawki lub zmiany techniczne wprowadzone przez służby językowe: tekst nowy lub zmieniony został zaznaczony zwykłą kursywą; symbol ║ sygnalizuje skreślenia.

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

I Rezolucje, zalecenia i opinie

REZOLUCJE

Parlament Europejski SESJA 2010 – 2011 Posiedzenia od 6 do 8 lipca 2010 r. Protokoły posiedzeń zostały opublikowane w Dz.U. C 298 E z 4.11.2010. TEKSTY PRZYJĘTE

Wtorek, 6 lipca 2010 r.

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/1 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/1

---

Wtorek, 6 lipca 2010 r.Strategia Unii Europejskiej dla regionu Morza Bałtyckiego i rola makroregionów w przyszłej polityce spójności

P7_TA(2010)0254

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie strategii Unii Europejskiej dla regionu Morza Bałtyckiego oraz roli makroregionów w przyszłej polityce spójności (2009/2230(INI))

2011/C 351 E/01

Parlament Europejski,

uwzględniając komunikat Komisji dla Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów dotyczący strategii Unii Europejskiej dla regionu Morza Bałtyckiego (COM(2009)0248) oraz towarzyszący strategii orientacyjny plan działania,

uwzględniając konkluzje Rady w sprawie strategii Unii Europejskiej dla regionu Morza Bałtyckiego przyjęte w dniu 26 października 2009 r.,

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 lipca 2008 r. w sprawie wpływu planowanej budowy tzw. gazociągu bałtyckiego łączącego Rosję i Niemcy na środowisko naturalne Morza Bałtyckiego (1),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 listopada 2006 r. w sprawie strategii dla regionu Morza Bałtyckiego w ramach wymiaru północnego (2),

uwzględniając opinie Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie komunikatu Komisji dotyczącego strategii UE dla regionu morza Bałtyckiego (ECO/261) oraz w sprawie dokumentu „Współpraca makroregionalna. Rozszerzanie strategii na rzecz Morza Bałtyckiego na inne makroregiony w Europie” (ECO/251),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów „Rola władz lokalnych i regionalnych w nowej strategii na rzecz Morza Bałtyckiego” z dnia 21-22 kwietnia 2009 r.,

uwzględniając opinię z inicjatywy własnej Komitetu Regionów „Biała Księga Komitetu Regionów w sprawie wielopoziomowego sprawowania rządów” (CdR 89/2009 wersja ostateczna),

uwzględniając art. 48 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju Regionalnego jak również opinie Komisji Spraw Zagranicznych, Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz Komisji Transportu (A7-0202/2010),

| A. | mając na uwadze, że od czasu rozszerzenia Unii Europejskiej w 2004 roku Morze Bałtyckie stało się faktycznie jej morzem wewnętrznym, które łączy kraje, ale też stanowi swoiste wyzwanie, a państwa regionu Morza Bałtyckiego wykazują współzależności oraz muszą zmierzyć się z podobnymi wyzwaniami, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że od czasu rozszerzenia Unii Europejskiej w 2004 roku Morze Bałtyckie stało się faktycznie jej morzem wewnętrznym, które łączy kraje, ale też stanowi swoiste wyzwanie, a państwa regionu Morza Bałtyckiego wykazują współzależności oraz muszą zmierzyć się z podobnymi wyzwaniami,

| B. | mając na uwadze, że strategia dla regionu Morza Bałtyckiego to projekt pilotażowy poprzedzający przyszłe strategie makroregionalne, a powodzenie tej strategii może być wzorem sposobu realizacji przyszłych strategii, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że strategia dla regionu Morza Bałtyckiego to projekt pilotażowy poprzedzający przyszłe strategie makroregionalne, a powodzenie tej strategii może być wzorem sposobu realizacji przyszłych strategii,

| C. | mając na uwadze, że idea tworzenia regionów funkcjonalnych, skupionych wokół wspólnych celów i problemów rozwojowych, może prowadzić do zwiększenia efektywności polityki regionalnej UE, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że idea tworzenia regionów funkcjonalnych, skupionych wokół wspólnych celów i problemów rozwojowych, może prowadzić do zwiększenia efektywności polityki regionalnej UE,

| D. | mając na uwadze, że w celu podniesienia skuteczności polityki regionalnej, szczególnie w perspektywie jej reformy po roku 2013, należy poprzeć i rozwijać ideę zintegrowanego podejścia wraz z tworzeniem strategii dla makroregionów będących strategiami całej Unii Europejskiej, jednak ich wprowadzenie nie może prowadzić do renacjonalizacji polityki spójności, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że w celu podniesienia skuteczności polityki regionalnej, szczególnie w perspektywie jej reformy po roku 2013, należy poprzeć i rozwijać ideę zintegrowanego podejścia wraz z tworzeniem strategii dla makroregionów będących strategiami całej Unii Europejskiej, jednak ich wprowadzenie nie może prowadzić do renacjonalizacji polityki spójności,

| E. | mając na uwadze, że Morze Bałtyckie jest nadal najbardziej zanieczyszczonym morzem Unii Europejskiej, a stan jego środowiska nie powinien pogorszyć się z powodu realizowania w samym Morzu Bałtyckim i wokół niego dużych projektów infrastrukturalnych (włączając w to kraje spoza UE), |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że Morze Bałtyckie jest nadal najbardziej zanieczyszczonym morzem Unii Europejskiej, a stan jego środowiska nie powinien pogorszyć się z powodu realizowania w samym Morzu Bałtyckim i wokół niego dużych projektów infrastrukturalnych (włączając w to kraje spoza UE),

| 1. | z zadowoleniem przyjmuje zatwierdzenie przez Komisję Europejską i wsparcie przez Radę Europejską strategii dla Regionu Morza Bałtyckiego, którą Parlament postulował od 2006 r.; |
| --- | --- |

1.

z zadowoleniem przyjmuje zatwierdzenie przez Komisję Europejską i wsparcie przez Radę Europejską strategii dla Regionu Morza Bałtyckiego, którą Parlament postulował od 2006 r.;

| 2. | ze szczególnym zadowoleniem przyjmuje, że strategia jest owocem szeroko zakrojonych konsultacji z zainteresowanymi podmiotami w państwach członkowskich, w tym nie tylko z władzami krajowymi, regionalnymi i lokalnymi, lecz również ze środowiskami akademickimi i biznesowymi oraz organizacjami pozarządowymi, co dowodzi, że proces konsultacji i włączenia partnerów od samego początku w prace nad strategią jest ważnym czynnikiem stanowiącym o jej powodzeniu; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje utworzenie w regionie forum społeczeństwa obywatelskiego, takiego jak szczyt na rzecz działań dla Morza Bałtyckiego, i wzywa do podobnych inicjatyw na rzecz przyszłych makroregionów, skupiających podmioty publiczne i prywatne, co pozwala im zaangażować się w rozwój strategii makroregionalnych; |
| --- | --- |

2.

ze szczególnym zadowoleniem przyjmuje, że strategia jest owocem szeroko zakrojonych konsultacji z zainteresowanymi podmiotami w państwach członkowskich, w tym nie tylko z władzami krajowymi, regionalnymi i lokalnymi, lecz również ze środowiskami akademickimi i biznesowymi oraz organizacjami pozarządowymi, co dowodzi, że proces konsultacji i włączenia partnerów od samego początku w prace nad strategią jest ważnym czynnikiem stanowiącym o jej powodzeniu; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje utworzenie w regionie forum społeczeństwa obywatelskiego, takiego jak szczyt na rzecz działań dla Morza Bałtyckiego, i wzywa do podobnych inicjatyw na rzecz przyszłych makroregionów, skupiających podmioty publiczne i prywatne, co pozwala im zaangażować się w rozwój strategii makroregionalnych;

| 3. | zaleca w związku z tym zwiększenie zaangażowania społeczności lokalnych poprzez tworzenie szerszych i bardziej ukierunkowane narzędzi komunikacji i konsultacji, także przy udziale lokalnych mediów (lokalnej telewizji, radia oraz gazet w wersji drukowanej i online); wzywa Komisję do stworzenia specjalnego portalu internetowego poświęconego strategii dla Morza Bałtyckiego, który działać będzie jako forum wymiany doświadczeń w zakresie bieżących i przyszłych projektów realizowanych przez rządy centralne i lokalne, organizacje pozarządowe i inne podmioty działające w regionie Morza Bałtyckiego; |
| --- | --- |

3.

zaleca w związku z tym zwiększenie zaangażowania społeczności lokalnych poprzez tworzenie szerszych i bardziej ukierunkowane narzędzi komunikacji i konsultacji, także przy udziale lokalnych mediów (lokalnej telewizji, radia oraz gazet w wersji drukowanej i online); wzywa Komisję do stworzenia specjalnego portalu internetowego poświęconego strategii dla Morza Bałtyckiego, który działać będzie jako forum wymiany doświadczeń w zakresie bieżących i przyszłych projektów realizowanych przez rządy centralne i lokalne, organizacje pozarządowe i inne podmioty działające w regionie Morza Bałtyckiego;

| 4. | z zadowoleniem przyjmuje strategię „UE 2020”, która jest spójna z celami strategii dla regionu Morza Bałtyckiego, i zauważa, że strategia „UE 2020” może posłużyć jako skuteczne ramy wdrażania i wzmocnienia strategii dla regionu Morza Bałtyckiego; |
| --- | --- |

4.

z zadowoleniem przyjmuje strategię „UE 2020”, która jest spójna z celami strategii dla regionu Morza Bałtyckiego, i zauważa, że strategia „UE 2020” może posłużyć jako skuteczne ramy wdrażania i wzmocnienia strategii dla regionu Morza Bałtyckiego;

| 5. | uważa, że ustanowione przy okazji omawianej strategii nowe ramy współpracy oparte na zasadach zintegrowanego podejścia otwierają możliwości dla bardziej racjonalnego i efektywnego wykorzystania środków finansowych dostępnych na ochronę środowiska i rozwój regionu Morza Bałtyckiego, pochodzących zarówno z funduszy UE i zasobów krajowych, jak i z różnych instytucji finansowych; |
| --- | --- |

5.

uważa, że ustanowione przy okazji omawianej strategii nowe ramy współpracy oparte na zasadach zintegrowanego podejścia otwierają możliwości dla bardziej racjonalnego i efektywnego wykorzystania środków finansowych dostępnych na ochronę środowiska i rozwój regionu Morza Bałtyckiego, pochodzących zarówno z funduszy UE i zasobów krajowych, jak i z różnych instytucji finansowych;

| 6. | zwraca uwagę na dysproporcje w zakresie rozwoju gospodarczego i innowacyjności, które występują w regionie Morza Bałtyckiego, oraz na konieczność zwiększenia potencjału we wszystkich dziedzinach, także wysoko rozwiniętych, gdyż mogą one pomóc w podciągnięciu regionów najmniej uprzywilejowanych; wskazuje na potrzebę wspierania nowych obszarów posiadających potencjał w zakresie rozwoju i innowacji oraz na możliwość wykorzystania wartości dodanej strategii dla Morza Bałtyckiego oraz innych przyszłych strategii makroregionalnych, aby osiągnąć nowy poziom synergii, który może zmniejszyć istniejące różnice w celu utworzenia stałego obszaru wspólnego dobrobytu o wysokim poziomie konkurencyjności, co ma zasadnicze znaczenie w sytuacji starzenia się społeczeństwa i nowych form globalizacji; |
| --- | --- |

6.

zwraca uwagę na dysproporcje w zakresie rozwoju gospodarczego i innowacyjności, które występują w regionie Morza Bałtyckiego, oraz na konieczność zwiększenia potencjału we wszystkich dziedzinach, także wysoko rozwiniętych, gdyż mogą one pomóc w podciągnięciu regionów najmniej uprzywilejowanych; wskazuje na potrzebę wspierania nowych obszarów posiadających potencjał w zakresie rozwoju i innowacji oraz na możliwość wykorzystania wartości dodanej strategii dla Morza Bałtyckiego oraz innych przyszłych strategii makroregionalnych, aby osiągnąć nowy poziom synergii, który może zmniejszyć istniejące różnice w celu utworzenia stałego obszaru wspólnego dobrobytu o wysokim poziomie konkurencyjności, co ma zasadnicze znaczenie w sytuacji starzenia się społeczeństwa i nowych form globalizacji;

| 7. | podkreśla, że konieczne jest szybkie i konsekwentne wdrożenie istniejących aktów prawnych UE mających na celu wzmocnienie rynku wewnętrznego, takich jak np. dyrektywa usługowa, aby zwiększyć atrakcyjność regionu Morza Bałtyckiego jako obszaru gospodarczego; |
| --- | --- |

7.

podkreśla, że konieczne jest szybkie i konsekwentne wdrożenie istniejących aktów prawnych UE mających na celu wzmocnienie rynku wewnętrznego, takich jak np. dyrektywa usługowa, aby zwiększyć atrakcyjność regionu Morza Bałtyckiego jako obszaru gospodarczego;

| 8. | wzywa państwa członkowskie i regiony do wykorzystania funduszy strukturalnych dostępnych na lata 2007–2013, aby zapewnić jak najszersze poparcie dla strategii, szczególnie dla promowania tworzenia miejsc pracy i wspomagania wzrostu gospodarczego na obszarach najbardziej dotkniętych przez kryzys gospodarczy, a jednocześnie zaleca uwzględnienie zmian w programach operacyjnych w obecnym okresie programowania; podkreśla, że wykorzystanie specyficznych cech poszczególnych regionów mogłoby poskutkować dużo skuteczniejszym wykorzystaniem funduszy strukturalnych i stworzeniem wartości dodanej na poziomie regionalnym; |
| --- | --- |

8.

wzywa państwa członkowskie i regiony do wykorzystania funduszy strukturalnych dostępnych na lata 2007–2013, aby zapewnić jak najszersze poparcie dla strategii, szczególnie dla promowania tworzenia miejsc pracy i wspomagania wzrostu gospodarczego na obszarach najbardziej dotkniętych przez kryzys gospodarczy, a jednocześnie zaleca uwzględnienie zmian w programach operacyjnych w obecnym okresie programowania; podkreśla, że wykorzystanie specyficznych cech poszczególnych regionów mogłoby poskutkować dużo skuteczniejszym wykorzystaniem funduszy strukturalnych i stworzeniem wartości dodanej na poziomie regionalnym;

| 9. | zauważa głęboki wpływ ogólnoświatowego kryzysu finansowego i gospodarczego na wszystkie kraje w regionie, a zwłaszcza na państwa bałtyckie; wzywa wszystkie zainteresowane strony do podtrzymania zaangażowania w realizację strategii dla regionu Morza Bałtyckiego mimo kryzysu; |
| --- | --- |

9.

zauważa głęboki wpływ ogólnoświatowego kryzysu finansowego i gospodarczego na wszystkie kraje w regionie, a zwłaszcza na państwa bałtyckie; wzywa wszystkie zainteresowane strony do podtrzymania zaangażowania w realizację strategii dla regionu Morza Bałtyckiego mimo kryzysu;

| 10. | uważa, że warunkiem powodzenia strategii oraz realizacji ambitnych celów kolejnych strategii makroregionalnych są wszystkie działania podejmowane w kontekście poszczególnych kierunków polityki sektorowej o wymiarze terytorialnym, w tym wspólnej polityki rolnej oraz polityki rybołówstwa, transportu, przemysłu czy badań, a także połączenie dostępnych środków przeznaczonych na wspólnie nakreślone cele na danym obszarze; w tym kontekście nalega na dokonanie przeglądu polityk pod kątem tych nowych wyzwań oraz do ustanowienia odpowiednich struktur na szczeblu UE i określenia pożądanych powiązań tych ram z istniejącymi strukturami krajowymi i lokalnymi; |
| --- | --- |

10.

uważa, że warunkiem powodzenia strategii oraz realizacji ambitnych celów kolejnych strategii makroregionalnych są wszystkie działania podejmowane w kontekście poszczególnych kierunków polityki sektorowej o wymiarze terytorialnym, w tym wspólnej polityki rolnej oraz polityki rybołówstwa, transportu, przemysłu czy badań, a także połączenie dostępnych środków przeznaczonych na wspólnie nakreślone cele na danym obszarze; w tym kontekście nalega na dokonanie przeglądu polityk pod kątem tych nowych wyzwań oraz do ustanowienia odpowiednich struktur na szczeblu UE i określenia pożądanych powiązań tych ram z istniejącymi strukturami krajowymi i lokalnymi;

| 11. | wierzy, że terytorialny wymiar strategii przyczyni się do urzeczywistnienia koncepcji spójności terytorialnej, którą traktat lizboński stawia na równi ze spójnością gospodarczą i społeczną, i w tym duchu wzywa Komisję do aktywnego dialogu na temat roli i skuteczności polityki makroregionalnej UE po 2013 r.; |
| --- | --- |

11.

wierzy, że terytorialny wymiar strategii przyczyni się do urzeczywistnienia koncepcji spójności terytorialnej, którą traktat lizboński stawia na równi ze spójnością gospodarczą i społeczną, i w tym duchu wzywa Komisję do aktywnego dialogu na temat roli i skuteczności polityki makroregionalnej UE po 2013 r.;

| 12. | zachęca do opracowania konkretnych przepisów w przyszłym ogólnym rozporządzeniu w sprawie funduszy strukturalnych w oparciu o postanowienia dotyczące współpracy terytorialnej, które są jasne i uwzględniają różnice w kulturze administracyjnej oraz nie nakładają na beneficjentów dodatkowych obciążeń administracyjnych w celu wzmocnienia współpracy pomiędzy poszczególnymi krajami i regionami, jak również do opracowania kolejnych wspólnych strategii działania, które mogą podnieść atrakcyjność regionu na poziomie europejskim oraz międzynarodowym, a następnie stanowić wzór współpracy transgranicznej; |
| --- | --- |

12.

zachęca do opracowania konkretnych przepisów w przyszłym ogólnym rozporządzeniu w sprawie funduszy strukturalnych w oparciu o postanowienia dotyczące współpracy terytorialnej, które są jasne i uwzględniają różnice w kulturze administracyjnej oraz nie nakładają na beneficjentów dodatkowych obciążeń administracyjnych w celu wzmocnienia współpracy pomiędzy poszczególnymi krajami i regionami, jak również do opracowania kolejnych wspólnych strategii działania, które mogą podnieść atrakcyjność regionu na poziomie europejskim oraz międzynarodowym, a następnie stanowić wzór współpracy transgranicznej;

| 13. | zwraca uwagę na fakt, że strategię dla regionu Morza Bałtyckiego należy postrzegać jako proces, w którym zasady działania i współpracy podlegają ciągłej ewolucji, co pociąga za sobą konieczność aktualizowania strategii, oraz że nadrzędnym celem jest znalezienie optymalnych mechanizmów, które można by przenieść na przyszłe strategie makroregionalne; zwraca w związku z tym uwagę na znaczenie gromadzenia, podsumowywania i promowania udanych inicjatyw i ich wyników; popiera zamiar Komisji dotyczący stworzenia bazy danych najlepszych praktyk w celu korzystania z tych praktyk przy opracowywaniu przyszłych strategii makroregionalnych; |
| --- | --- |

13.

zwraca uwagę na fakt, że strategię dla regionu Morza Bałtyckiego należy postrzegać jako proces, w którym zasady działania i współpracy podlegają ciągłej ewolucji, co pociąga za sobą konieczność aktualizowania strategii, oraz że nadrzędnym celem jest znalezienie optymalnych mechanizmów, które można by przenieść na przyszłe strategie makroregionalne; zwraca w związku z tym uwagę na znaczenie gromadzenia, podsumowywania i promowania udanych inicjatyw i ich wyników; popiera zamiar Komisji dotyczący stworzenia bazy danych najlepszych praktyk w celu korzystania z tych praktyk przy opracowywaniu przyszłych strategii makroregionalnych;

| 14. | wyraża przekonanie, że współpraca terytorialna rozwijana w ramach strategii dla makroregionów może znacząco przyczynić się do wzmocnienia procesu integracji poprzez większe zaangażowanie społeczeństwa obywatelskiego w proces podejmowania decyzji i wdrażanie konkretnych działań; zalecane jest w tym kontekście wprowadzenie do strategii makroregionalnych zwłaszcza elementów społecznych, gospodarczych, kulturowych, edukacyjnych i turystycznych, a dla osiągnięcia większego zaangażowania lokalnych przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego oraz w imię pomocniczości uważa także za ważne promowanie strategii makroregionalnych poprzez tworzenie EUWT; |
| --- | --- |

14.

wyraża przekonanie, że współpraca terytorialna rozwijana w ramach strategii dla makroregionów może znacząco przyczynić się do wzmocnienia procesu integracji poprzez większe zaangażowanie społeczeństwa obywatelskiego w proces podejmowania decyzji i wdrażanie konkretnych działań; zalecane jest w tym kontekście wprowadzenie do strategii makroregionalnych zwłaszcza elementów społecznych, gospodarczych, kulturowych, edukacyjnych i turystycznych, a dla osiągnięcia większego zaangażowania lokalnych przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego oraz w imię pomocniczości uważa także za ważne promowanie strategii makroregionalnych poprzez tworzenie EUWT;

| 15. | podkreśla wagę propagowania rozwoju w zakresie kultury, edukacji oraz badań i innowacji, a także zachęca państwa członkowskie do nawiązania ścisłej współpracy zwłaszcza w tej ostatniej dziedzinie; uznaje, że w dziedzinie edukacji współpraca z pewnością może być bardzo korzystna, ale że kompetencje powinny pozostać w gestii państw członkowskich; odnośnie do makroregionów zaleca większy nacisk na podejście strategiczne i przygotowywanie dalekosiężnych planów; |
| --- | --- |

15.

podkreśla wagę propagowania rozwoju w zakresie kultury, edukacji oraz badań i innowacji, a także zachęca państwa członkowskie do nawiązania ścisłej współpracy zwłaszcza w tej ostatniej dziedzinie; uznaje, że w dziedzinie edukacji współpraca z pewnością może być bardzo korzystna, ale że kompetencje powinny pozostać w gestii państw członkowskich; odnośnie do makroregionów zaleca większy nacisk na podejście strategiczne i przygotowywanie dalekosiężnych planów;

| 16. | kierując się zasadą pomocniczości i widząc ogromny potencjał współpracy na poziomie lokalnym i regionalnym, podkreśla znaczącą wagę stworzenia efektywnej, wielopoziomowej struktury współpracy poprzez promowanie partnerstw sektorowych obejmujących regularne spotkania odnośnych decydentów politycznych, co zwiększy odpowiedzialność podzieloną między różne podmioty partnerskie przy jednoczesnym zachowaniu niezależności organizacyjnej państw członkowskich i regionów; wzywa w związku z tym do ulepszenia, rozwinięcia i wzmocnienia mechanizmów współpracy transgranicznej ustanowionych na szczeblu lokalnym i regionalnym; |
| --- | --- |

16.

kierując się zasadą pomocniczości i widząc ogromny potencjał współpracy na poziomie lokalnym i regionalnym, podkreśla znaczącą wagę stworzenia efektywnej, wielopoziomowej struktury współpracy poprzez promowanie partnerstw sektorowych obejmujących regularne spotkania odnośnych decydentów politycznych, co zwiększy odpowiedzialność podzieloną między różne podmioty partnerskie przy jednoczesnym zachowaniu niezależności organizacyjnej państw członkowskich i regionów; wzywa w związku z tym do ulepszenia, rozwinięcia i wzmocnienia mechanizmów współpracy transgranicznej ustanowionych na szczeblu lokalnym i regionalnym;

| 17. | podkreśla, że nowe „makroregionalne” ramy współpracy charakteryzuje silne podejście odgórne, zgodnie z którym państwa członkowskie odgrywają decydującą rolę w ich opracowywaniu, co tworzy nowy poziom zarządzania; w ramach tego nowego modelu współpracy należy zapewnić przekształcanie niekorzystnych warunków naturalnych będących udziałem regionów najbardziej oddalonych w zalety i nowe możliwości, a także pobudzanie rozwoju tych regionów; |
| --- | --- |

17.

podkreśla, że nowe „makroregionalne” ramy współpracy charakteryzuje silne podejście odgórne, zgodnie z którym państwa członkowskie odgrywają decydującą rolę w ich opracowywaniu, co tworzy nowy poziom zarządzania; w ramach tego nowego modelu współpracy należy zapewnić przekształcanie niekorzystnych warunków naturalnych będących udziałem regionów najbardziej oddalonych w zalety i nowe możliwości, a także pobudzanie rozwoju tych regionów;

| 18. | uważa, że makroregiony łączą potencjał w zakresie optymalizacji reakcji na wyzwania pojawiające się w danym regionie z potencjałem w zakresie wykorzystywania konkretnych możliwości i zasobów każdego regionu w sposób skuteczny i efektywny; |
| --- | --- |

18.

uważa, że makroregiony łączą potencjał w zakresie optymalizacji reakcji na wyzwania pojawiające się w danym regionie z potencjałem w zakresie wykorzystywania konkretnych możliwości i zasobów każdego regionu w sposób skuteczny i efektywny;

| 19. | wzywa Komisję Europejską do przeprowadzenia analizy pierwszych wyników i doświadczeń związanych z wdrażaniem strategii dla regionu Morza Bałtyckiego, co pomoże zdefiniować możliwe źródła i metody finansowania strategii makroregionalnych oraz wykorzystać przykład strategii jako projekt pilotażowy w innych strategiach makroregionalnych, aby wykazać ich funkcjonalność; podkreśla jednak, że rozwój makroregionów ma zasadniczo charakter uzupełniający i nie powinien mieć na celu zastąpienia finansowania przez UE poszczególnych programów lokalnych i regionalnych jako finansowania priorytetowego; |
| --- | --- |

19.

wzywa Komisję Europejską do przeprowadzenia analizy pierwszych wyników i doświadczeń związanych z wdrażaniem strategii dla regionu Morza Bałtyckiego, co pomoże zdefiniować możliwe źródła i metody finansowania strategii makroregionalnych oraz wykorzystać przykład strategii jako projekt pilotażowy w innych strategiach makroregionalnych, aby wykazać ich funkcjonalność; podkreśla jednak, że rozwój makroregionów ma zasadniczo charakter uzupełniający i nie powinien mieć na celu zastąpienia finansowania przez UE poszczególnych programów lokalnych i regionalnych jako finansowania priorytetowego;

| 20. | zwraca uwagę, że do chwili obecnej realizacja strategii dotyczącej Morza Bałtyckiego przebiega bardzo powoli; jest zdania, że środki przewidziane w budżecie na rok 2010 mogą zostać przeznaczone na przyspieszenie jej realizacji; ubolewa w związku z tym nad faktem, że środki te nie zostały jeszcze wypłacone, i przypomina Komisji o znaczeniu jak najszybszego przekazania ich do użytku zgodnie z celami strategii dla Morza Bałtyckiego; |
| --- | --- |

20.

zwraca uwagę, że do chwili obecnej realizacja strategii dotyczącej Morza Bałtyckiego przebiega bardzo powoli; jest zdania, że środki przewidziane w budżecie na rok 2010 mogą zostać przeznaczone na przyspieszenie jej realizacji; ubolewa w związku z tym nad faktem, że środki te nie zostały jeszcze wypłacone, i przypomina Komisji o znaczeniu jak najszybszego przekazania ich do użytku zgodnie z celami strategii dla Morza Bałtyckiego;

| 21. | z myślą o możliwych przyszłych strategiach makroregionalnych, zwraca uwagę na konieczność rozwiązania przez Komisję Europejską kwestii jej środków własnych, aby mogła przewidywać takie strategie na podstawie terytorialnej specyfiki odnośnych regionów, przedstawiając uczestniczącym państwom członkowskim nowe pomysły dotyczące istotnych dla Europy zagadnień i wspierając je w opracowywaniu strategii; wzywa Komisję Europejską do nadzorowania realizacji tych strategii poprzez pełnienie roli koordynatora, powtórne rozważenie nowych priorytetów i przeznaczanie środków zgodnie ze szczególnymi potrzebami i wymaganiami specjalistycznej wiedzy przy jednoczesnym unikaniu powielania działań; |
| --- | --- |

21.

z myślą o możliwych przyszłych strategiach makroregionalnych, zwraca uwagę na konieczność rozwiązania przez Komisję Europejską kwestii jej środków własnych, aby mogła przewidywać takie strategie na podstawie terytorialnej specyfiki odnośnych regionów, przedstawiając uczestniczącym państwom członkowskim nowe pomysły dotyczące istotnych dla Europy zagadnień i wspierając je w opracowywaniu strategii; wzywa Komisję Europejską do nadzorowania realizacji tych strategii poprzez pełnienie roli koordynatora, powtórne rozważenie nowych priorytetów i przeznaczanie środków zgodnie ze szczególnymi potrzebami i wymaganiami specjalistycznej wiedzy przy jednoczesnym unikaniu powielania działań;

| 22. | w kontekście konieczności przeprowadzenia śródokresowej analizy realizacji Strategii dla Regionu Morza Bałtyckiego, wzywa Komisję Europejską do dokładnego opracowania konkretnych instrumentów i kryteriów ewaluacji projektów opartych na wskaźnikach umożliwiających porównywalność; |
| --- | --- |

22.

w kontekście konieczności przeprowadzenia śródokresowej analizy realizacji Strategii dla Regionu Morza Bałtyckiego, wzywa Komisję Europejską do dokładnego opracowania konkretnych instrumentów i kryteriów ewaluacji projektów opartych na wskaźnikach umożliwiających porównywalność;

| 23. | wzywa Komisję Europejską, państwa członkowskie i własnych członków do znalezienia odpowiedzi na pytania dotyczące charakteru strategii makroregionalnych i sposobu równego ich traktowania (oddzielnie czy w ramach polityki spójności), a także tego, kto i w jaki sposób ma je wdrażać oraz z jakich źródeł powinny pochodzić środki na ich finansowanie, aby nie powodować zbędnego powielania i rozdrabniania środków UE przeznaczanych na finansowanie, w szczególności w kontekście strategii „UE 2020”, przeglądu budżetu UE i przyszłej polityki spójności; |
| --- | --- |

23.

wzywa Komisję Europejską, państwa członkowskie i własnych członków do znalezienia odpowiedzi na pytania dotyczące charakteru strategii makroregionalnych i sposobu równego ich traktowania (oddzielnie czy w ramach polityki spójności), a także tego, kto i w jaki sposób ma je wdrażać oraz z jakich źródeł powinny pochodzić środki na ich finansowanie, aby nie powodować zbędnego powielania i rozdrabniania środków UE przeznaczanych na finansowanie, w szczególności w kontekście strategii „UE 2020”, przeglądu budżetu UE i przyszłej polityki spójności;

| 24. | podkreśla, że europejska wartość dodana makroregionów polega na wzmocnieniu współpracy między państwami i regionami, w związku z czym programy w zakresie europejskiej współpracy terytorialnej zorientowane na współpracę transgraniczną, transnarodową i międzyregionalną stanowią ważny element wdrażania celów określonych przez makroregiony; proponuje ponadto, aby uznać strategię dla regionu Morza Bałtyckiego za strategię Unii Europejskiej zbudowaną na wielu politykach unijnych, która powinna mieć określone ramy czasowe i wyznaczone cele; ze względu na swój horyzontalny charakter strategia ta mogłaby być traktowana jako makroregionalna, a jej koordynacja powinna być związana z polityką regionalną; |
| --- | --- |

24.

podkreśla, że europejska wartość dodana makroregionów polega na wzmocnieniu współpracy między państwami i regionami, w związku z czym programy w zakresie europejskiej współpracy terytorialnej zorientowane na współpracę transgraniczną, transnarodową i międzyregionalną stanowią ważny element wdrażania celów określonych przez makroregiony; proponuje ponadto, aby uznać strategię dla regionu Morza Bałtyckiego za strategię Unii Europejskiej zbudowaną na wielu politykach unijnych, która powinna mieć określone ramy czasowe i wyznaczone cele; ze względu na swój horyzontalny charakter strategia ta mogłaby być traktowana jako makroregionalna, a jej koordynacja powinna być związana z polityką regionalną;

| 25. | uważa, że rozwój strategii na dużą skalę, takich jak strategie makroregionalne, przyczyni się do zmiany charakteru wdrażania polityk europejskich z lokalnego i regionalnego na bardziej globalny; |
| --- | --- |

25.

uważa, że rozwój strategii na dużą skalę, takich jak strategie makroregionalne, przyczyni się do zmiany charakteru wdrażania polityk europejskich z lokalnego i regionalnego na bardziej globalny;

Wymiar zewnętrzny

| 26. | wzywa do poprawy, w kontekście strategii dla regionu Morza Bałtyckiego oraz przyszłych strategii makroregionalnych, stosunków między Unią Europejską i państwami spoza UE, zwłaszcza w zakresie realizacji dużych projektów o znaczącym oddziaływaniu na środowisko naturalne; ponadto wzywa do współpracy między państwami z UE i spoza niej na rzecz wzmocnienia bezpieczeństwa w regionie oraz wspierania walki z przestępczością transgraniczną; |
| --- | --- |

26.

wzywa do poprawy, w kontekście strategii dla regionu Morza Bałtyckiego oraz przyszłych strategii makroregionalnych, stosunków między Unią Europejską i państwami spoza UE, zwłaszcza w zakresie realizacji dużych projektów o znaczącym oddziaływaniu na środowisko naturalne; ponadto wzywa do współpracy między państwami z UE i spoza niej na rzecz wzmocnienia bezpieczeństwa w regionie oraz wspierania walki z przestępczością transgraniczną;

| 27. | zwraca uwagę na konieczność wzmocnienia współpracy zwłaszcza między Rosją i Białorusią a krajami bałtyckimi w zakresie rozbudowy sieci energetycznych oraz intensywniejszego wykorzystania w tym celu dialogu energetycznego między UE i Rosją, co jednocześnie stworzy możliwość włączenia Rosji do strategii na rzecz Morza Bałtyckiego; oczekuje, że wszystkie podmioty położone nad Morzem Bałtyckim przystąpią do międzynarodowych umów, takich jak konwencja z Espoo oraz konwencja helsińska, będą przestrzegać wytycznych Komisji Helsińskiej (HELCOM), a także współpracować w tym zakresie; |
| --- | --- |

27.

zwraca uwagę na konieczność wzmocnienia współpracy zwłaszcza między Rosją i Białorusią a krajami bałtyckimi w zakresie rozbudowy sieci energetycznych oraz intensywniejszego wykorzystania w tym celu dialogu energetycznego między UE i Rosją, co jednocześnie stworzy możliwość włączenia Rosji do strategii na rzecz Morza Bałtyckiego; oczekuje, że wszystkie podmioty położone nad Morzem Bałtyckim przystąpią do międzynarodowych umów, takich jak konwencja z Espoo oraz konwencja helsińska, będą przestrzegać wytycznych Komisji Helsińskiej (HELCOM), a także współpracować w tym zakresie;

| 28. | wzywa Komisję do zagwarantowania skutecznej współpracy i koordynacji z Komisją Ochrony Środowiska Morskiego Bałtyku (HELCOM) i państwami członkowskimi położonymi w regionie Morza Bałtyckiego, by zapewnić jasny podział zadań i odpowiedzialności w zakresie wdrażania planu działania na rzecz Regionu Morza Bałtyckiego HELCOM 2007 oraz powyższej strategii UE i planu działania, umożliwiając stosowanie skutecznej ogólnej strategii w regionie; |
| --- | --- |

28.

wzywa Komisję do zagwarantowania skutecznej współpracy i koordynacji z Komisją Ochrony Środowiska Morskiego Bałtyku (HELCOM) i państwami członkowskimi położonymi w regionie Morza Bałtyckiego, by zapewnić jasny podział zadań i odpowiedzialności w zakresie wdrażania planu działania na rzecz Regionu Morza Bałtyckiego HELCOM 2007 oraz powyższej strategii UE i planu działania, umożliwiając stosowanie skutecznej ogólnej strategii w regionie;

| 29. | szczególnie podkreśla status obwodu kaliningradzkiego jako enklawy otoczonej państwami członkowskimi UE; podkreśla konieczność pobudzania społecznego i gospodarczego rozwoju tego regionu, stanowiącego „bramę” lub region „pilotażowy” pozwalający na ściślejsze stosunki UE-Rosja z udziałem organizacji pozarządowych, instytucji oświatowych i kulturalnych oraz lokalnych i regionalnych władz; |
| --- | --- |

29.

szczególnie podkreśla status obwodu kaliningradzkiego jako enklawy otoczonej państwami członkowskimi UE; podkreśla konieczność pobudzania społecznego i gospodarczego rozwoju tego regionu, stanowiącego „bramę” lub region „pilotażowy” pozwalający na ściślejsze stosunki UE-Rosja z udziałem organizacji pozarządowych, instytucji oświatowych i kulturalnych oraz lokalnych i regionalnych władz;

| 30. | uważa, że nowa umowa o partnerstwie i współpracy z Rosją powinna uwzględniać współpracę w regionie Morza Bałtyckiego; z zadowoleniem przyjmuje starania Komisji i państw członkowskich regionu podejmowane na rzecz współpracy z Rosją w szerokim zakresie dziedzin, takich jak połączenia transportowe, turystyka, transgraniczne zagrożenia dla zdrowia, ochrona środowiska i dostosowanie do zmian klimatu, kontrole celne i graniczne, a zwłaszcza kwestie energetyczne; uważa, że wspólne obszary UE i Rosji stanowić będą cenne ramy w tym zakresie i wzywa Rosję do aktywnego partnerskiego udziału w tej współpracy; |
| --- | --- |

30.

uważa, że nowa umowa o partnerstwie i współpracy z Rosją powinna uwzględniać współpracę w regionie Morza Bałtyckiego; z zadowoleniem przyjmuje starania Komisji i państw członkowskich regionu podejmowane na rzecz współpracy z Rosją w szerokim zakresie dziedzin, takich jak połączenia transportowe, turystyka, transgraniczne zagrożenia dla zdrowia, ochrona środowiska i dostosowanie do zmian klimatu, kontrole celne i graniczne, a zwłaszcza kwestie energetyczne; uważa, że wspólne obszary UE i Rosji stanowić będą cenne ramy w tym zakresie i wzywa Rosję do aktywnego partnerskiego udziału w tej współpracy;

| 31. | podkreśla potrzebę zmniejszenia zależności regionu od dostaw energii z Rosji; z zadowoleniem przyjmuje oświadczenie Komisji Europejskiej dotyczące konieczności zwiększenia liczby wzajemnych połączeń między państwami członkowskimi w regionie oraz zwiększenia dywersyfikacji dostaw energii; wzywa w tym kontekście do silniejszego wsparcia tworzenia portów LNG; |
| --- | --- |

31.

podkreśla potrzebę zmniejszenia zależności regionu od dostaw energii z Rosji; z zadowoleniem przyjmuje oświadczenie Komisji Europejskiej dotyczące konieczności zwiększenia liczby wzajemnych połączeń między państwami członkowskimi w regionie oraz zwiększenia dywersyfikacji dostaw energii; wzywa w tym kontekście do silniejszego wsparcia tworzenia portów LNG;

| 32. | wierzy, że w celu osiągnięcia skutecznej ochrony środowiska i bioróżnorodności należy podpisać porozumienia z państwami nienależącymi do UE, które są częścią obszarów funkcjonalnych objętych strategiami, tak aby mogły one mieć wspólne wartości, prawa i obowiązki zawarte w odpowiednim prawodawstwie Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

32.

wierzy, że w celu osiągnięcia skutecznej ochrony środowiska i bioróżnorodności należy podpisać porozumienia z państwami nienależącymi do UE, które są częścią obszarów funkcjonalnych objętych strategiami, tak aby mogły one mieć wspólne wartości, prawa i obowiązki zawarte w odpowiednim prawodawstwie Unii Europejskiej;

| 33. | jest zdania, że konieczne jest nadanie priorytetowego charakteru współpracy w dziedzinie obszaru Morza Bałtyckiego oraz że należy zajmować się nią na najwyższych szczeblach politycznych - głów państw i szefów rządów - jako że ma to decydujące znaczenie dla nadania impetu współpracy pomiędzy państwami mającymi dostęp do Morza Bałtyckiego oraz dla realizacji ambicji politycznych; w tym celu domaga się regularnych spotkań głów państw i szefów rządów regionu Morza Bałtyckiego; |
| --- | --- |

33.

jest zdania, że konieczne jest nadanie priorytetowego charakteru współpracy w dziedzinie obszaru Morza Bałtyckiego oraz że należy zajmować się nią na najwyższych szczeblach politycznych - głów państw i szefów rządów - jako że ma to decydujące znaczenie dla nadania impetu współpracy pomiędzy państwami mającymi dostęp do Morza Bałtyckiego oraz dla realizacji ambicji politycznych; w tym celu domaga się regularnych spotkań głów państw i szefów rządów regionu Morza Bałtyckiego;

Aspekty dotyczące środowiska i energetyki

| 34. | podkreśla potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko naturalne projektów dotyczących infrastruktury energetycznej (zarówno znajdujących się obecnie w budowie, jak i przyszłych), biorąc zwłaszcza pod uwagę konwencje międzynarodowe; wzywa Komisję Europejską do opracowania odpowiedniego planu reagowania na wypadki techniczne i inne możliwe katastrofy, z jednoczesnym uwzględnieniem sposobu radzenia sobie z tymi zdarzeniami z gospodarczego punktu widzenia; podkreśla, że takie samo podejście należy przyjąć w odniesieniu do wszelkich projektów realizowanych w przyszłości, tak aby uniknąć zagrożeń dla bezpieczeństwa krajów położonych wokół Morza Bałtyckiego uczestniczących w innych przyszłych strategiach makroregionalnych, a także zagrożeń dla środowiska naturalnego i transportu drogą morską; w imię zrównoważonego i ekologicznego rozwoju uważa za istotne wzmożone dążenie do ochrony środowiska naturalnego we wszystkich makroregionach oraz jednakowe uwzględnianie kwestii związanych z ochroną środowiska oraz komunikacją, jak i innych; |
| --- | --- |

34.

podkreśla potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko naturalne projektów dotyczących infrastruktury energetycznej (zarówno znajdujących się obecnie w budowie, jak i przyszłych), biorąc zwłaszcza pod uwagę konwencje międzynarodowe; wzywa Komisję Europejską do opracowania odpowiedniego planu reagowania na wypadki techniczne i inne możliwe katastrofy, z jednoczesnym uwzględnieniem sposobu radzenia sobie z tymi zdarzeniami z gospodarczego punktu widzenia; podkreśla, że takie samo podejście należy przyjąć w odniesieniu do wszelkich projektów realizowanych w przyszłości, tak aby uniknąć zagrożeń dla bezpieczeństwa krajów położonych wokół Morza Bałtyckiego uczestniczących w innych przyszłych strategiach makroregionalnych, a także zagrożeń dla środowiska naturalnego i transportu drogą morską; w imię zrównoważonego i ekologicznego rozwoju uważa za istotne wzmożone dążenie do ochrony środowiska naturalnego we wszystkich makroregionach oraz jednakowe uwzględnianie kwestii związanych z ochroną środowiska oraz komunikacją, jak i innych;

| 35. | podkreśla konieczność powołania obserwatora Morza Bałtyckiego do spraw środowiska naturalnego, a także utworzenia systemu wczesnego ostrzegania w razie wypadków i wystąpienia poważnego zanieczyszczenia transgranicznego oraz wspólnych sił reagowania w takich sytuacjach; |
| --- | --- |

35.

podkreśla konieczność powołania obserwatora Morza Bałtyckiego do spraw środowiska naturalnego, a także utworzenia systemu wczesnego ostrzegania w razie wypadków i wystąpienia poważnego zanieczyszczenia transgranicznego oraz wspólnych sił reagowania w takich sytuacjach;

| 36. | zwraca uwagę na strategiczne znaczenie regionu Morza Bałtyckiego dla opracowywania wspólnych projektów dotyczących infrastruktury energetycznej, które poprawiają dywersyfikację w zakresie produkcji i dostaw energii, ze szczególnym uwzględnieniem projektów dotyczących energii ze źródeł odnawialnych, takich jak farmy wiatrowe (na lądzie lub na morzu) czy elektrownie wykorzystujące energię geotermalną lub instalacje biogazowe wykorzystujące biopaliwa dostępne w regionie; |
| --- | --- |

36.

zwraca uwagę na strategiczne znaczenie regionu Morza Bałtyckiego dla opracowywania wspólnych projektów dotyczących infrastruktury energetycznej, które poprawiają dywersyfikację w zakresie produkcji i dostaw energii, ze szczególnym uwzględnieniem projektów dotyczących energii ze źródeł odnawialnych, takich jak farmy wiatrowe (na lądzie lub na morzu) czy elektrownie wykorzystujące energię geotermalną lub instalacje biogazowe wykorzystujące biopaliwa dostępne w regionie;

| 37. | zwraca uwagę na dotychczasową skuteczną współpracę Rady Państw Morza Bałtyckiego i Rady Nordyckiej w dziedzinie energii i kwestii klimatycznych w ramach wymiaru północnego; |
| --- | --- |

37.

zwraca uwagę na dotychczasową skuteczną współpracę Rady Państw Morza Bałtyckiego i Rady Nordyckiej w dziedzinie energii i kwestii klimatycznych w ramach wymiaru północnego;

| 38. | podkreśla, że w związku z planowanym rozwojem energetyki jądrowej w regionie Morza Bałtyckiego kraje UE muszą przestrzegać najbardziej rygorystycznych norm bezpieczeństwa i standardów środowiskowych, a Komisja Europejska musi obserwować i monitorować, czy to samo podejście jest stosowane w państwach ościennych i czy przestrzegają one postanowień konwencji międzynarodowych, w szczególności w odniesieniu do państw zamierzających budować elektrownie jądrowe w pobliżu zewnętrznych granic UE; |
| --- | --- |

38.

podkreśla, że w związku z planowanym rozwojem energetyki jądrowej w regionie Morza Bałtyckiego kraje UE muszą przestrzegać najbardziej rygorystycznych norm bezpieczeństwa i standardów środowiskowych, a Komisja Europejska musi obserwować i monitorować, czy to samo podejście jest stosowane w państwach ościennych i czy przestrzegają one postanowień konwencji międzynarodowych, w szczególności w odniesieniu do państw zamierzających budować elektrownie jądrowe w pobliżu zewnętrznych granic UE;

| 39. | podkreśla potrzebę, aby UE oraz jej państwa członkowskie położone w regionie Morza Bałtyckiego szybko zajęły się poważnymi problemami środowiska naturalnego, wpływającymi na region, a w szczególności eutrofizacją, wpływem substancji szkodliwych składowanych na dnie morza oraz zagrożeniami wodnej różnorodności biologicznej, ze szczególnym uwzględnianiem populacji ryb zagrożonych wyginięciem; przypomina, że Morze Bałtyckie jest jednym z najbardziej zanieczyszczonych obszarów morskich na świecie; |
| --- | --- |

39.

podkreśla potrzebę, aby UE oraz jej państwa członkowskie położone w regionie Morza Bałtyckiego szybko zajęły się poważnymi problemami środowiska naturalnego, wpływającymi na region, a w szczególności eutrofizacją, wpływem substancji szkodliwych składowanych na dnie morza oraz zagrożeniami wodnej różnorodności biologicznej, ze szczególnym uwzględnianiem populacji ryb zagrożonych wyginięciem; przypomina, że Morze Bałtyckie jest jednym z najbardziej zanieczyszczonych obszarów morskich na świecie;

| 40. | podkreśla potrzebę wprowadzenia wspólnego dla wszystkich państw członkowskich sposobu inwentaryzacji źródeł zanieczyszczenia oraz planu ich stopniowej likwidacji; |
| --- | --- |

40.

podkreśla potrzebę wprowadzenia wspólnego dla wszystkich państw członkowskich sposobu inwentaryzacji źródeł zanieczyszczenia oraz planu ich stopniowej likwidacji;

| 41. | z zadowoleniem przyjmuje uznanie zrównoważonego i trwałego rozwoju w dziedzinie środowiska naturalnego za podstawowy element strategii UE na rzecz regionu Morza Bałtyckiego oraz dołączonego do niej planu działania; |
| --- | --- |

41.

z zadowoleniem przyjmuje uznanie zrównoważonego i trwałego rozwoju w dziedzinie środowiska naturalnego za podstawowy element strategii UE na rzecz regionu Morza Bałtyckiego oraz dołączonego do niej planu działania;

| 42. | jest zdania, że jedną z największych przeszkód w realizacji celów strategii dla Morza Bałtyckiego jest brak spójności z pozostałymi dziedzinami polityki w obrębie UE, takimi jak WPR, która przyczynia się do eutrofizacji, oraz wspólna polityka rybołówstwa (WPRyb), która ustala kwoty połowowe niezrównoważone z punktu widzenia ekologii; jest zdania, że reforma WPR i WPRyb powinna być kształtowana w taki sposób, aby te dziedziny polityki przyczyniały się do osiągnięcia zrównoważonego pod względem ekologicznym obszaru Morza Bałtyckiego; |
| --- | --- |

42.

jest zdania, że jedną z największych przeszkód w realizacji celów strategii dla Morza Bałtyckiego jest brak spójności z pozostałymi dziedzinami polityki w obrębie UE, takimi jak WPR, która przyczynia się do eutrofizacji, oraz wspólna polityka rybołówstwa (WPRyb), która ustala kwoty połowowe niezrównoważone z punktu widzenia ekologii; jest zdania, że reforma WPR i WPRyb powinna być kształtowana w taki sposób, aby te dziedziny polityki przyczyniały się do osiągnięcia zrównoważonego pod względem ekologicznym obszaru Morza Bałtyckiego;

Aspekty dotyczące transportu i turystyki

| 43. | podkreśla, że priorytetem jest stworzenie sprawnej i przyjaznej dla środowiska sieci transportu morskiego, lądowego i śródlądowego oraz sieci łączności (przy czym sieć morska determinuje ważną rolę odgrywaną przez transport towarów), które mogą odpowiednio szybko przewidywać obecne i przyszłe wyzwania i reagować na nie, z uwzględnieniem przepisów zawartych w zaktualizowanej wersji dokumentu dotyczącego sieci Natura 2000 i przy zwróceniu szczególnej uwagi na powiązania między regionem Morza Bałtyckiego i innych regionów europejskich poprzez Korytarz Bałtyk-Adriatyk oraz Środkowoeuropejski Korytarz Transportowy; |
| --- | --- |

43.

podkreśla, że priorytetem jest stworzenie sprawnej i przyjaznej dla środowiska sieci transportu morskiego, lądowego i śródlądowego oraz sieci łączności (przy czym sieć morska determinuje ważną rolę odgrywaną przez transport towarów), które mogą odpowiednio szybko przewidywać obecne i przyszłe wyzwania i reagować na nie, z uwzględnieniem przepisów zawartych w zaktualizowanej wersji dokumentu dotyczącego sieci Natura 2000 i przy zwróceniu szczególnej uwagi na powiązania między regionem Morza Bałtyckiego i innych regionów europejskich poprzez Korytarz Bałtyk-Adriatyk oraz Środkowoeuropejski Korytarz Transportowy;

| 44. | uważa, że lepsze połączenia transportowe, wykorzystujące wszystkie środki transportu, mogą stanowić istotny wkład w rozwój silniejszej i bardziej spójnej gospodarki w regionie Morza Bałtyckiego; |
| --- | --- |

44.

uważa, że lepsze połączenia transportowe, wykorzystujące wszystkie środki transportu, mogą stanowić istotny wkład w rozwój silniejszej i bardziej spójnej gospodarki w regionie Morza Bałtyckiego;

| 45. | podkreśla specyfikę sytuacji państw bałtyckich, które w znacznym stopniu są obecnie odizolowane od europejskiej sieci transportowej, oraz uważa, że przedmiotowa strategia powinna między innymi przyczynić się do rozwiązania problemu braku odpowiedniej infrastruktury i dostępności, jak również niskiej interoperacyjności poszczególnych krajowych sieci transportowych z powodu różniących się systemów technicznych i przeszkód administracyjnych, w celu utworzenia szeroko zakrojonego, multimodalnego systemu transportu w regionie Morza Bałtyckiego; |
| --- | --- |

45.

podkreśla specyfikę sytuacji państw bałtyckich, które w znacznym stopniu są obecnie odizolowane od europejskiej sieci transportowej, oraz uważa, że przedmiotowa strategia powinna między innymi przyczynić się do rozwiązania problemu braku odpowiedniej infrastruktury i dostępności, jak również niskiej interoperacyjności poszczególnych krajowych sieci transportowych z powodu różniących się systemów technicznych i przeszkód administracyjnych, w celu utworzenia szeroko zakrojonego, multimodalnego systemu transportu w regionie Morza Bałtyckiego;

| 46. | podkreśla znaczenie bliższej integracji regionu Morza Bałtyckiego z priorytetowymi osiami TEN-T, w szczególności jeżeli chodzi o drogi morskie (TEN-T 21), rozbudowę osi kolejowej z Berlina do wybrzeża Morza Bałtyckiego (TEN-T 1), poprawę osi kolejowych z Berlina do wybrzeża Morza Bałtyckiego w połączeniu z drogą morską na linii Rostock–Dania oraz szybsze postępy w modernizacji i użytkowaniu korytarza Rail Baltica (TEN-T 27); podkreśla również konieczność pełnej realizacji połączenia regionu Morza Bałtyckiego z innymi regionami europejskimi poprzez korytarz Bałtyk-Adriatyk; |
| --- | --- |

46.

podkreśla znaczenie bliższej integracji regionu Morza Bałtyckiego z priorytetowymi osiami TEN-T, w szczególności jeżeli chodzi o drogi morskie (TEN-T 21), rozbudowę osi kolejowej z Berlina do wybrzeża Morza Bałtyckiego (TEN-T 1), poprawę osi kolejowych z Berlina do wybrzeża Morza Bałtyckiego w połączeniu z drogą morską na linii Rostock–Dania oraz szybsze postępy w modernizacji i użytkowaniu korytarza Rail Baltica (TEN-T 27); podkreśla również konieczność pełnej realizacji połączenia regionu Morza Bałtyckiego z innymi regionami europejskimi poprzez korytarz Bałtyk-Adriatyk;

| 47. | podkreśla znaczenie zwiększenia możliwości transportowych regionu Morza Bałtyckiego w kierunku wschodnim, przede wszystkim w celu promowania interoperacyjności sektora transportu, zwłaszcza w odniesieniu do kolei, oraz przyspieszenia tranzytu towarów na granicy między Unią Europejską a Federacją Rosyjską; |
| --- | --- |

47.

podkreśla znaczenie zwiększenia możliwości transportowych regionu Morza Bałtyckiego w kierunku wschodnim, przede wszystkim w celu promowania interoperacyjności sektora transportu, zwłaszcza w odniesieniu do kolei, oraz przyspieszenia tranzytu towarów na granicy między Unią Europejską a Federacją Rosyjską;

| 48. | uważa, że szczególny priorytet należy nadać połączeniom między portami a regionami wewnątrz kraju, w tym przy pomocy transportu śródlądowego, aby zapewnić wszystkim częściom regionu możliwość czerpania korzyści z rozwoju morskiego transportu towarowego; |
| --- | --- |

48.

uważa, że szczególny priorytet należy nadać połączeniom między portami a regionami wewnątrz kraju, w tym przy pomocy transportu śródlądowego, aby zapewnić wszystkim częściom regionu możliwość czerpania korzyści z rozwoju morskiego transportu towarowego;

| 49. | podkreśla w związku z tym potrzebę efektywnej transgranicznej koordynacji i współpracy między koleją, portami morskimi i śródlądowymi, terminalami położonymi w głębi lądu i logistyką w celu utworzenia bardziej zrównoważonego intermodalnego systemu transportu; |
| --- | --- |

49.

podkreśla w związku z tym potrzebę efektywnej transgranicznej koordynacji i współpracy między koleją, portami morskimi i śródlądowymi, terminalami położonymi w głębi lądu i logistyką w celu utworzenia bardziej zrównoważonego intermodalnego systemu transportu;

| 50. | podkreśla znaczenie żeglugi morskiej bliskiego zasięgu na Morzu Bałtyckim oraz jej wkład w powstanie wydajnej i ekologicznej sieci transportowej; zaznacza, że konkurencyjność połączeń żeglugi morskiej bliskiego zasięgu musi być wspierana w celu zapewnienia skutecznego wykorzystania morza; uważa z tego powodu za konieczne, aby Komisja jak najszybciej, jednak nie później niż do końca 2010 r., przedstawiła Parlamentowi Europejskiemu ocenę skutków wpływu zmienionego załącznika VI do konwencji MARPOL dotyczącego ustalonych wartości granicznych zawartości siarki w paliwie używanym przez marynarkę na poziomie 0,1 % od 2015 r. na obszarach kontroli emisji tlenków siarki Morza Północnego i Bałtyckiego; |
| --- | --- |

50.

podkreśla znaczenie żeglugi morskiej bliskiego zasięgu na Morzu Bałtyckim oraz jej wkład w powstanie wydajnej i ekologicznej sieci transportowej; zaznacza, że konkurencyjność połączeń żeglugi morskiej bliskiego zasięgu musi być wspierana w celu zapewnienia skutecznego wykorzystania morza; uważa z tego powodu za konieczne, aby Komisja jak najszybciej, jednak nie później niż do końca 2010 r., przedstawiła Parlamentowi Europejskiemu ocenę skutków wpływu zmienionego załącznika VI do konwencji MARPOL dotyczącego ustalonych wartości granicznych zawartości siarki w paliwie używanym przez marynarkę na poziomie 0,1 % od 2015 r. na obszarach kontroli emisji tlenków siarki Morza Północnego i Bałtyckiego;

| 51. | z zadowoleniem przyjmuje włączenie do planu działań Komisji celu, jakim jest sprawienie, aby region Morza Bałtyckiego był wzorem ekologicznego transportu morskiego i liderem w zakresie bezpieczeństwa morskiego i ochrony na morzu; uważa, że cele te mają kluczowe znaczenie dla utrzymania i zwiększenia potencjału turystycznego regionu; |
| --- | --- |

51.

z zadowoleniem przyjmuje włączenie do planu działań Komisji celu, jakim jest sprawienie, aby region Morza Bałtyckiego był wzorem ekologicznego transportu morskiego i liderem w zakresie bezpieczeństwa morskiego i ochrony na morzu; uważa, że cele te mają kluczowe znaczenie dla utrzymania i zwiększenia potencjału turystycznego regionu;

| 52. | uznaje potrzebę podjęcia konkretnych środków wspierających ten cel, w tym potrzebę odpowiedniego wykorzystania pilotów morskich oraz marynarzy z udokumentowanym doświadczeniem w najbardziej wymagających cieśninach i portach oraz stworzenia solidnych systemów finansowania działalności badawczo-rozwojowej w zakresie trwałego użytkowania statków; |
| --- | --- |

52.

uznaje potrzebę podjęcia konkretnych środków wspierających ten cel, w tym potrzebę odpowiedniego wykorzystania pilotów morskich oraz marynarzy z udokumentowanym doświadczeniem w najbardziej wymagających cieśninach i portach oraz stworzenia solidnych systemów finansowania działalności badawczo-rozwojowej w zakresie trwałego użytkowania statków;

| 53. | uznaje położenie geograficzne regionu Morza Bałtyckiego za wyjątkowe, umożliwiające aktywny rozwój kontaktów z państwami UE i państwami ościennymi, oraz podkreśla znaczenie turystyki dla gospodarki regionalnej i możliwości jej rozwoju; z zadowoleniem przyjmuje deklarację przyjętą na Drugim Forum Turystycznym Państw Bałtyckich, która dotyczyła wspólnych działań promocyjnych, działań na rzecz znalezienia nowych rynków międzynarodowych oraz rozwoju infrastruktury; |
| --- | --- |

53.

uznaje położenie geograficzne regionu Morza Bałtyckiego za wyjątkowe, umożliwiające aktywny rozwój kontaktów z państwami UE i państwami ościennymi, oraz podkreśla znaczenie turystyki dla gospodarki regionalnej i możliwości jej rozwoju; z zadowoleniem przyjmuje deklarację przyjętą na Drugim Forum Turystycznym Państw Bałtyckich, która dotyczyła wspólnych działań promocyjnych, działań na rzecz znalezienia nowych rynków międzynarodowych oraz rozwoju infrastruktury;

| 54. | podkreśla niepowtarzalną okazję dla zrównoważonej turystyki wynikającą z atrakcyjności miast hanzeatyckich w regionie Bałtyku; wspiera ponadto promocję transgranicznej turystyki rowerowej, przynoszącej korzyści zarówno środowisku, jak i sektorowi małych i średnich przedsiębiorstw; |
| --- | --- |

54.

podkreśla niepowtarzalną okazję dla zrównoważonej turystyki wynikającą z atrakcyjności miast hanzeatyckich w regionie Bałtyku; wspiera ponadto promocję transgranicznej turystyki rowerowej, przynoszącej korzyści zarówno środowisku, jak i sektorowi małych i średnich przedsiębiorstw;

| 55. | uważa, że takie obszary tematyczne jak turystyka wodna, wellness i spa, dziedzictwo kulturowe i walory krajobrazowe kryją w sobie ogromny potencjał rozwoju profilu regionu jako celu podróży turystycznych; podkreśla zatem potrzebę ochrony naturalnych obszarów przybrzeżnych, krajobrazu i dziedzictwa kulturowego jako zasobów zapewniających zrównoważoną gospodarkę w regionie Morza Bałtyckiego w przyszłości; |
| --- | --- |

55.

uważa, że takie obszary tematyczne jak turystyka wodna, wellness i spa, dziedzictwo kulturowe i walory krajobrazowe kryją w sobie ogromny potencjał rozwoju profilu regionu jako celu podróży turystycznych; podkreśla zatem potrzebę ochrony naturalnych obszarów przybrzeżnych, krajobrazu i dziedzictwa kulturowego jako zasobów zapewniających zrównoważoną gospodarkę w regionie Morza Bałtyckiego w przyszłości;

| 56. | uważa, że poprawa połączeń transportowych i wyeliminowanie wąskich gardeł mają nie mniejsze znaczenie, oraz zauważa, że problemy na przejściach granicznych przy przekraczaniu wschodniej granicy UE z Federacją Rosyjską, które powodują długie kolejki ciężarówek i stanowią zagrożenie dla środowiska, harmonii społecznej, bezpieczeństwa ruchu i kierowców, mogłyby zostać rozwiązane dzięki przedmiotowej strategii w celu zapewnienia sprawnego przepływu towarów przez region Morza Bałtyckiego; |
| --- | --- |

56.

uważa, że poprawa połączeń transportowych i wyeliminowanie wąskich gardeł mają nie mniejsze znaczenie, oraz zauważa, że problemy na przejściach granicznych przy przekraczaniu wschodniej granicy UE z Federacją Rosyjską, które powodują długie kolejki ciężarówek i stanowią zagrożenie dla środowiska, harmonii społecznej, bezpieczeństwa ruchu i kierowców, mogłyby zostać rozwiązane dzięki przedmiotowej strategii w celu zapewnienia sprawnego przepływu towarów przez region Morza Bałtyckiego;

*

* *

| 57. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, parlamentom państw członkowskich oraz rządom Federacji Rosyjskiej, Białorusi i Norwegii. |
| --- | --- |

57.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, parlamentom państw członkowskich oraz rządom Federacji Rosyjskiej, Białorusi i Norwegii.

---

(1)  Dz.U. C 294 E z 3.12.2009, s. 3.

(2)  Dz.U. C 314 E z 21.12.2006, s. 330.

---

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/8 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/8

---

Wtorek, 6 lipca 2010 r.Wkład polityki regionalnej UE w walkę z kryzysem finansowym i gospodarczym, ze specjalnym odniesieniem do celu 2

P7_TA(2010)0255

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie wkładu polityki regionalnej UE w walkę z kryzysem finansowym i gospodarczym, ze szczególnym uwzględnieniem celu 2 (2009/2234 (INI))

2011/C 351 E/02

Parlament Europejski,

uwzględniając dokument roboczy Komisji zatytułowany „Konsultacje dotyczące przyszłej strategii UE 2020” (COM(2009)0647),

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Polityka spójności: Sprawozdanie strategiczne 2010 dotyczące realizacji programów na lata 2007-2013” (COM(2010)0110),

uwzględniając szóste sprawozdanie okresowe Komisji w dziedzinie spójności gospodarczej i społecznej (COM(2009)0295),

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Realizacja europejskiego planu naprawy” (COM(2009)0114),

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Polityka spójności: inwestowanie w realną gospodarkę” (COM(2008)0876),

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Nowe umiejętności w nowych miejscach pracy. Przewidywanie wymogów rynku pracy i potrzeb w zakresie umiejętności oraz ich wzajemne dopasowywanie” (COM(2008)0868),

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Europejski plan naprawy gospodarczej” (COM(2008)0800),

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Przezwyciężenie kryzysu finansowego i wyjście na prostą: europejski plan działania” (COM(2008)0706),

uwzględniając zalecenie Rady w sprawie planowanej na rok 2009 aktualizacji ogólnych wytycznych dotyczących polityki gospodarczej państw członkowskich i Wspólnoty oraz w sprawie realizacji polityki zatrudnienia przez państwa członkowskie (COM(2009)0034),

uwzględniając krajowe sprawozdania strategiczne na rok 2009 przedstawione przez państwa członkowskie,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 roku ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (1),

uwzględniając swój projekt rezolucji z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie polityki spójności: inwestowanie w realną gospodarkę (2),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów w sprawie szóstego sprawozdania okresowego Komisji w dziedzinie spójności gospodarczej i społecznej (COTER-IV-027),

uwzględniając prognozy gospodarcze na jesień 2009 / Gospodarka europejska 10/2009 – DG ds. Gospodarczych i Finansowych, Komisja Europejska,

uwzględniając sprawozdanie kwartalne w sprawie strefy euro: pogorszenie sytuacji – tom 8 nr 4 (2009) – DG ds. Gospodarczych i Finansowych, Komisja Europejska,

uwzględniając art. 48 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju Regionalnego (A7-0206/2010),

| A. | mając na uwadze, że w latach 2000-2006 w regionach objętych celem 2 mieszkało 15,2 % Europejczyków (69,8 mln osób) i że regiony te skorzystały z finansowania w wysokości 22,5 mld euro (9,6 % łącznego budżetu), przy czym powstało 730 000 miejsc pracy brutto, większość wskaźników wykazywała bardzo dobre wartości (zatrudnienie, innowacyjność, badania i rozwój, siła kapitału ludzkiego, wykształcenie i szkolenia oraz edukacja i uczenie się przez całe życie), lecz z kolei w odniesieniu do innych wskaźników (bezpośrednie inwestycje zagraniczne, produkcyjność) odnotowano wyniki niższe niż w regionach objętych celem konwergencji; mając ponadto na uwadze, że jeśli chodzi o kształtowanie się PKB na jednego mieszkańca w porównaniu ze średnią UE, regiony te wysunęły się naprzód (122 %) w porównaniu z regionami objętymi celem konwergencji (59 %), wykazując jednak w omawianym okresie spadek o 4,4 %, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że w latach 2000-2006 w regionach objętych celem 2 mieszkało 15,2 % Europejczyków (69,8 mln osób) i że regiony te skorzystały z finansowania w wysokości 22,5 mld euro (9,6 % łącznego budżetu), przy czym powstało 730 000 miejsc pracy brutto, większość wskaźników wykazywała bardzo dobre wartości (zatrudnienie, innowacyjność, badania i rozwój, siła kapitału ludzkiego, wykształcenie i szkolenia oraz edukacja i uczenie się przez całe życie), lecz z kolei w odniesieniu do innych wskaźników (bezpośrednie inwestycje zagraniczne, produkcyjność) odnotowano wyniki niższe niż w regionach objętych celem konwergencji; mając ponadto na uwadze, że jeśli chodzi o kształtowanie się PKB na jednego mieszkańca w porównaniu ze średnią UE, regiony te wysunęły się naprzód (122 %) w porównaniu z regionami objętymi celem konwergencji (59 %), wykazując jednak w omawianym okresie spadek o 4,4 %,

| B. | mając na uwadze, że po reformie z 2006 r. cel 2 dotyczy obecnie podniesienia konkurencyjności i zatrudnienia w sumie w 168 regionach należących do 19 państw członkowskich, dotyczy zatem 314 mln mieszkańców, a środki przeznaczone na niego na lata 2007-2013 wynoszą 54,7 mld euro (nieco poniżej 16 % łącznego budżetu); ponadto należy odnotować, że około 74 % tej kwoty przeznaczono na podnoszenie wiedzy i innowacyjność (33,7 %) oraz na ilościową i jakościową poprawę zatrudnienia (40 %), |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że po reformie z 2006 r. cel 2 dotyczy obecnie podniesienia konkurencyjności i zatrudnienia w sumie w 168 regionach należących do 19 państw członkowskich, dotyczy zatem 314 mln mieszkańców, a środki przeznaczone na niego na lata 2007-2013 wynoszą 54,7 mld euro (nieco poniżej 16 % łącznego budżetu); ponadto należy odnotować, że około 74 % tej kwoty przeznaczono na podnoszenie wiedzy i innowacyjność (33,7 %) oraz na ilościową i jakościową poprawę zatrudnienia (40 %),

| C. | mając na uwadze, że według ostatnich prognoz Komisji (na lata 2009-2011) sytuacja na rynku pracy nadal będzie niekorzystna, a stopa bezrobocia w UE sięgnie 10,25 %, co oznacza utratę 2,25 % miejsc pracy w 2009 r. i 1,25 % w 2010 r., a zwłaszcza pogłębienie się różnic społecznych w państwach członkowskich; w sektorach kluczowych dla regionów UE obserwujemy: a) wzrost liczby nowych zamówień i poprawę zaufania w powiązaniu z lepszym wizerunkiem całego przemysłu w UE, chociaż poziom produkcji jest o 20 % niższy niż poziom odnotowany na początku 2008 r., b) dalszy spadek działalności w sektorze wytwórczym oraz c) dalsze trudności MŚP w dostępie do mikrokredytów i mikrofinansowania, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że według ostatnich prognoz Komisji (na lata 2009-2011) sytuacja na rynku pracy nadal będzie niekorzystna, a stopa bezrobocia w UE sięgnie 10,25 %, co oznacza utratę 2,25 % miejsc pracy w 2009 r. i 1,25 % w 2010 r., a zwłaszcza pogłębienie się różnic społecznych w państwach członkowskich; w sektorach kluczowych dla regionów UE obserwujemy: a) wzrost liczby nowych zamówień i poprawę zaufania w powiązaniu z lepszym wizerunkiem całego przemysłu w UE, chociaż poziom produkcji jest o 20 % niższy niż poziom odnotowany na początku 2008 r., b) dalszy spadek działalności w sektorze wytwórczym oraz c) dalsze trudności MŚP w dostępie do mikrokredytów i mikrofinansowania,

| D. | mając na uwadze, że chociaż prawdą jest, iż na początku kryzys bardziej dotknął mężczyzn, to obecnie tendencja do likwidacji miejsc pracy jest podobna zarówno w odniesieniu do mężczyzn, jak i do kobiet, których na rynkach pracy w większości państw członkowskich UE jest mniej niż mężczyzn; mając na uwadze, że wcześniejsze kryzysy nauczyły nas, iż w przypadku utraty pracy kobiety są bardziej zagrożone niemożnością znalezienia nowej oraz że równość mężczyzn i kobiet dodatnio wpływa na produktywność i wzrost gospodarczy, a udział kobiet w rynku pracy przynosi liczne korzyści społeczne i gospodarcze, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że chociaż prawdą jest, iż na początku kryzys bardziej dotknął mężczyzn, to obecnie tendencja do likwidacji miejsc pracy jest podobna zarówno w odniesieniu do mężczyzn, jak i do kobiet, których na rynkach pracy w większości państw członkowskich UE jest mniej niż mężczyzn; mając na uwadze, że wcześniejsze kryzysy nauczyły nas, iż w przypadku utraty pracy kobiety są bardziej zagrożone niemożnością znalezienia nowej oraz że równość mężczyzn i kobiet dodatnio wpływa na produktywność i wzrost gospodarczy, a udział kobiet w rynku pracy przynosi liczne korzyści społeczne i gospodarcze,

| E. | mając na uwadze, że z krajowych sprawozdań strategicznych na rok 2009 oraz ze sprawozdania strategicznego Komisji za rok 2010 dotyczącego polityki spójności i realizacji programów na lata 2007-2013 wynika, że państwa członkowskie w bardzo różny sposób skorzystały z narzędzi, środków i metod sprzyjania polityce spójności proponowanych przez Komisję w celu sprostania kryzysowi i podniesienia wydatków realnych takich jak zmiana wytycznych strategicznych, kierunków i finansowania w programach operacyjnych oraz przyjęcie uproszczeń w procedurach wdrażania, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że z krajowych sprawozdań strategicznych na rok 2009 oraz ze sprawozdania strategicznego Komisji za rok 2010 dotyczącego polityki spójności i realizacji programów na lata 2007-2013 wynika, że państwa członkowskie w bardzo różny sposób skorzystały z narzędzi, środków i metod sprzyjania polityce spójności proponowanych przez Komisję w celu sprostania kryzysowi i podniesienia wydatków realnych takich jak zmiana wytycznych strategicznych, kierunków i finansowania w programach operacyjnych oraz przyjęcie uproszczeń w procedurach wdrażania,

| F. | mając na uwadze, że począwszy od października 2008 r., Komisja przedstawiła propozycje szeregu środków mających przyspieszyć wdrażanie programów polityki spójności na lata 2007-2013, by wykorzystać wszelkie zasoby i środki do bezpośredniego i skutecznego wsparcia wysiłków na rzecz poprawy gospodarczej na szczeblu krajowym i regionalnym, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że począwszy od października 2008 r., Komisja przedstawiła propozycje szeregu środków mających przyspieszyć wdrażanie programów polityki spójności na lata 2007-2013, by wykorzystać wszelkie zasoby i środki do bezpośredniego i skutecznego wsparcia wysiłków na rzecz poprawy gospodarczej na szczeblu krajowym i regionalnym,

| G. | mając na uwadze, że strategia Komisji dotycząca przyspieszenia inwestycji i uproszczenia programów polityki spójności w formie zaleceń dla państw członkowskich oraz środków legislacyjnych lub nielegislacyjnych skupia się na trzech punktach: a) zwiększona elastyczność programów spójności, b) większe stymulowanie regionów oraz c) inteligentne inwestycje w programach spójności; mając również na uwadze, że na 2010 r. z 64,3 mld euro przeznaczonych na zatrudnienie i konkurencyjność kwota 49,4 mld euro ma być wykorzystana na spójność (wzrost o 2 % w porównaniu z 2009 r.), a 14,9 mld euro na wspieranie konkurencyjności (wzrost o 7,9 % w stosunku do 2009 r.), |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że strategia Komisji dotycząca przyspieszenia inwestycji i uproszczenia programów polityki spójności w formie zaleceń dla państw członkowskich oraz środków legislacyjnych lub nielegislacyjnych skupia się na trzech punktach: a) zwiększona elastyczność programów spójności, b) większe stymulowanie regionów oraz c) inteligentne inwestycje w programach spójności; mając również na uwadze, że na 2010 r. z 64,3 mld euro przeznaczonych na zatrudnienie i konkurencyjność kwota 49,4 mld euro ma być wykorzystana na spójność (wzrost o 2 % w porównaniu z 2009 r.), a 14,9 mld euro na wspieranie konkurencyjności (wzrost o 7,9 % w stosunku do 2009 r.),

| 1. | podkreśla, że w kontekście światowego kryzysu gospodarczo-finansowego oraz obecnego spowolnienia wzrostu gospodarczego polityka regionalna UE stanowi fundamentalne narzędzie wykonawcze w decydujący sposób przyczyniające się na szczeblu europejskim do naprawy sytuacji gospodarczej, gdyż jest ona najważniejszym wspólnotowym źródłem inwestycji w gospodarkę realną i zapewnia istotne wsparcie inwestycji publicznych, w tym na szczeblu regionalnym i lokalnym; zwraca uwagę, że sprawą zasadniczą jest pomyślne wyjście z kryzysu w celu osiągnięcia długotrwałego, zrównoważonego rozwoju dzięki umacnianiu konkurencyjności, zatrudnienia i atrakcyjności europejskich regionów; |
| --- | --- |

1.

podkreśla, że w kontekście światowego kryzysu gospodarczo-finansowego oraz obecnego spowolnienia wzrostu gospodarczego polityka regionalna UE stanowi fundamentalne narzędzie wykonawcze w decydujący sposób przyczyniające się na szczeblu europejskim do naprawy sytuacji gospodarczej, gdyż jest ona najważniejszym wspólnotowym źródłem inwestycji w gospodarkę realną i zapewnia istotne wsparcie inwestycji publicznych, w tym na szczeblu regionalnym i lokalnym; zwraca uwagę, że sprawą zasadniczą jest pomyślne wyjście z kryzysu w celu osiągnięcia długotrwałego, zrównoważonego rozwoju dzięki umacnianiu konkurencyjności, zatrudnienia i atrakcyjności europejskich regionów;

| 2. | zauważa, że fundusze strukturalne to silne narzędzia, opracowane, by pomóc regionom w restrukturyzacji gospodarczej i społecznej i by wspierać spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną, a także by wdrażać europejski plan naprawy sytuacji gospodarczej, zwłaszcza w celu podniesienia konkurencyjności i tworzenia miejsc pracy, a także popiera ich systematyczne i skuteczne stosowanie; podkreśla, że cele związane z konkurencyjnością nie mogą być realizowane ze szkodą dla współpracy i solidarności między regionami; |
| --- | --- |

2.

zauważa, że fundusze strukturalne to silne narzędzia, opracowane, by pomóc regionom w restrukturyzacji gospodarczej i społecznej i by wspierać spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną, a także by wdrażać europejski plan naprawy sytuacji gospodarczej, zwłaszcza w celu podniesienia konkurencyjności i tworzenia miejsc pracy, a także popiera ich systematyczne i skuteczne stosowanie; podkreśla, że cele związane z konkurencyjnością nie mogą być realizowane ze szkodą dla współpracy i solidarności między regionami;

| 3. | zauważa z zadowoleniem pozytywne wyniki odnotowane w odniesieniu do większości wskaźników przed rozpoczęciem kryzysu w regionach objętych celem 2, a mianowicie dobre wyniki w takich dziedzinach, jak zatrudnienie, innowacyjność, badania i rozwój, siła kapitału ludzkiego, wykształcenie i szkolenia oraz edukacja i uczenie się przez całe życie; podkreśla, że skutki gospodarcze kryzysu nie mogą doprowadzić do ograniczenia wspierania ilościowej i jakościowej poprawy zatrudnienia, a także wzywa do utrzymania tej przewagi komparatywnej poprzez wzmocnienie instrumentów celu 2; |
| --- | --- |

3.

zauważa z zadowoleniem pozytywne wyniki odnotowane w odniesieniu do większości wskaźników przed rozpoczęciem kryzysu w regionach objętych celem 2, a mianowicie dobre wyniki w takich dziedzinach, jak zatrudnienie, innowacyjność, badania i rozwój, siła kapitału ludzkiego, wykształcenie i szkolenia oraz edukacja i uczenie się przez całe życie; podkreśla, że skutki gospodarcze kryzysu nie mogą doprowadzić do ograniczenia wspierania ilościowej i jakościowej poprawy zatrudnienia, a także wzywa do utrzymania tej przewagi komparatywnej poprzez wzmocnienie instrumentów celu 2;

| 4. | w pełni popiera podstawowe priorytety strategii UE 2020, zwłaszcza inteligentny i zrównoważony rozwój sprzyjający włączeniu społecznemu, zrealizowane – między innymi – dzięki wykorzystaniu nowych sposobów osiągnięcia zrównoważonego rozwoju gospodarczego poprzez gospodarkę cyfrową, przy poprawie ram prawnych w celu umocnienia spójności terytorialnej i społecznej oraz wspierania lepszych warunków i klimatu dla prowadzenia działalności gospodarczej w kontekście uczciwej konkurencji, tworzenia nowych miejsc pracy, przedsiębiorczości i innowacyjności we wszystkich regionach, rozwoju MŚP i wsparcia ich potencjału wzrostu; ponadto wspiera dążenie do ilościowej i jakościowej poprawy zatrudnienia, z odpowiednimi warunkami pracy dla mężczyzn i kobiet, co wymaga także zagwarantowania dostępu do wykształcenia i szkoleń; zachęca do dalszego umacniania tej polityki w kontekście zbliżającego się pogłębiania strategii UE 2020, między innymi poprzez uwydatnianie korzyści płynących z jednolitego rynku europejskiego, przy jednoczesnym zapewnieniu, że cel 2 nadal będzie dotyczył realizacji spójności terytorialnej UE; |
| --- | --- |

4.

w pełni popiera podstawowe priorytety strategii UE 2020, zwłaszcza inteligentny i zrównoważony rozwój sprzyjający włączeniu społecznemu, zrealizowane – między innymi – dzięki wykorzystaniu nowych sposobów osiągnięcia zrównoważonego rozwoju gospodarczego poprzez gospodarkę cyfrową, przy poprawie ram prawnych w celu umocnienia spójności terytorialnej i społecznej oraz wspierania lepszych warunków i klimatu dla prowadzenia działalności gospodarczej w kontekście uczciwej konkurencji, tworzenia nowych miejsc pracy, przedsiębiorczości i innowacyjności we wszystkich regionach, rozwoju MŚP i wsparcia ich potencjału wzrostu; ponadto wspiera dążenie do ilościowej i jakościowej poprawy zatrudnienia, z odpowiednimi warunkami pracy dla mężczyzn i kobiet, co wymaga także zagwarantowania dostępu do wykształcenia i szkoleń; zachęca do dalszego umacniania tej polityki w kontekście zbliżającego się pogłębiania strategii UE 2020, między innymi poprzez uwydatnianie korzyści płynących z jednolitego rynku europejskiego, przy jednoczesnym zapewnieniu, że cel 2 nadal będzie dotyczył realizacji spójności terytorialnej UE;

| 5. | z niepokojem zauważa negatywne społeczne skutki kryzysu dla regionów objętych celem 2, tj. wzrost stopy bezrobocia i wskaźnika ubóstwa oraz pogłębienie wykluczenia społecznego, dotkliwych dla grup społecznych znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji (bezrobotnych, kobiet, osób starszych) i wzywa Komisję do przedsięwzięcia środków wspierania MŚP, aby można było utrzymać istniejące miejsca pracy i stworzyć możliwie jak najwięcej nowych stanowisk; |
| --- | --- |

5.

z niepokojem zauważa negatywne społeczne skutki kryzysu dla regionów objętych celem 2, tj. wzrost stopy bezrobocia i wskaźnika ubóstwa oraz pogłębienie wykluczenia społecznego, dotkliwych dla grup społecznych znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji (bezrobotnych, kobiet, osób starszych) i wzywa Komisję do przedsięwzięcia środków wspierania MŚP, aby można było utrzymać istniejące miejsca pracy i stworzyć możliwie jak najwięcej nowych stanowisk;

| 6. | podkreśla, że spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna stanowi główny element strategii UE 2020: polityka spójności i fundusze strukturalne to kluczowe narzędzie umożliwiające realizację priorytetów inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu w państwach członkowskich i w regionach; |
| --- | --- |

6.

podkreśla, że spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna stanowi główny element strategii UE 2020: polityka spójności i fundusze strukturalne to kluczowe narzędzie umożliwiające realizację priorytetów inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu w państwach członkowskich i w regionach;

| 7. | podkreśla znaczenie problemu ograniczenia wkładu krajowego we współfinansowanie programów, co ma również znaczenie dla celu 2, ze względu na poważne trudności budżetowe, jakim musi sprostać wiele państw członkowskich, i popiera politykę Komisji w zakresie możliwości wykorzystania wspólnotowego wsparcia; w związku z tym uważa, że niezbędne jest szybkie wdrożenie zmiany rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 w obecnej formie przyjętej przez Parlament oraz że finansowanie w 100 % jest zbyt wysokie, ponieważ państwa członkowskie tracą motywację do zapewniania skuteczności i należytego zarządzania wspieranymi środkami związaną ze współfinansowaniem krajowym, i zgadza się z opinią Rady, która w przedłożonej wersji odrzuca przedpłatę wydatków; |
| --- | --- |

7.

podkreśla znaczenie problemu ograniczenia wkładu krajowego we współfinansowanie programów, co ma również znaczenie dla celu 2, ze względu na poważne trudności budżetowe, jakim musi sprostać wiele państw członkowskich, i popiera politykę Komisji w zakresie możliwości wykorzystania wspólnotowego wsparcia; w związku z tym uważa, że niezbędne jest szybkie wdrożenie zmiany rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 w obecnej formie przyjętej przez Parlament oraz że finansowanie w 100 % jest zbyt wysokie, ponieważ państwa członkowskie tracą motywację do zapewniania skuteczności i należytego zarządzania wspieranymi środkami związaną ze współfinansowaniem krajowym, i zgadza się z opinią Rady, która w przedłożonej wersji odrzuca przedpłatę wydatków;

| 8. | podkreśla, że z łącznej liczby 117 programów operacyjnych finansowanych przez EFS w trzynastu dokonano modyfikacji wytycznych (w Austrii, Niemczech, na Węgrzech, w Irlandii, na Łotwie, Litwie, w Holandii, Polsce, Portugalii, w 2 programach brytyjskich oraz w 2 programach hiszpańskich), by zaspokoić konkretne potrzeby wynikające z kryzysu, i zachęca Komisję do wspierania państw członkowskich w korzystaniu z tej elastyczności w ponownym określaniu programów operacyjnych, o czym powinny być rzetelnie i jak najszybciej informowane zainteresowane podmioty regionalne i lokalne, w celu krótkookresowego wsparcia szczególnych, zagrożonych grup i kategorii; |
| --- | --- |

8.

podkreśla, że z łącznej liczby 117 programów operacyjnych finansowanych przez EFS w trzynastu dokonano modyfikacji wytycznych (w Austrii, Niemczech, na Węgrzech, w Irlandii, na Łotwie, Litwie, w Holandii, Polsce, Portugalii, w 2 programach brytyjskich oraz w 2 programach hiszpańskich), by zaspokoić konkretne potrzeby wynikające z kryzysu, i zachęca Komisję do wspierania państw członkowskich w korzystaniu z tej elastyczności w ponownym określaniu programów operacyjnych, o czym powinny być rzetelnie i jak najszybciej informowane zainteresowane podmioty regionalne i lokalne, w celu krótkookresowego wsparcia szczególnych, zagrożonych grup i kategorii;

| 9. | zwraca uwagę, że w szóstym sprawozdaniu w sprawie sytuacji w zakresie spójności gospodarczej i społecznej znalazły swoje odzwierciedlenie różnice w sytuacji społeczno-gospodarczej trzech rodzajów regionów, w szczególności jeśli chodzi o ich możliwości w dziedzinie kreatywności, innowacji i przedsiębiorczości; zarówno obecny kryzys gospodarczy, jak i różne zmienne wpływające na możliwości rozwoju regionalnego (demograficzne, związane z dostępem czy zdolnością do innowacji itp.) to czynniki wskazujące na istnienie ważnych danych, które muszą być brane pod uwagę podczas oceny sytuacji gospodarek lokalnych i regionalnych oraz formułowania skutecznej polityki spójności; |
| --- | --- |

9.

zwraca uwagę, że w szóstym sprawozdaniu w sprawie sytuacji w zakresie spójności gospodarczej i społecznej znalazły swoje odzwierciedlenie różnice w sytuacji społeczno-gospodarczej trzech rodzajów regionów, w szczególności jeśli chodzi o ich możliwości w dziedzinie kreatywności, innowacji i przedsiębiorczości; zarówno obecny kryzys gospodarczy, jak i różne zmienne wpływające na możliwości rozwoju regionalnego (demograficzne, związane z dostępem czy zdolnością do innowacji itp.) to czynniki wskazujące na istnienie ważnych danych, które muszą być brane pod uwagę podczas oceny sytuacji gospodarek lokalnych i regionalnych oraz formułowania skutecznej polityki spójności;

| 10. | popiera wniosek Rady dotyczący zwiększenia zaliczek na rok 2010 o 4 % w przypadku EFS i o 2 % w przypadku Funduszu Spójności, jednak tylko dla państw członkowskich, które odnotowały ponaddwucyfrowy spadek PKB lub które otrzymały pożyczki MFW mające na celu wsparcie bilansu płatniczego; wzywa Komisję do zbadania przyczyn opóźnień we wdrażaniu i znalezienia elastycznych rozwiązań dotyczących zasad n+2/n+3, aby państwom członkowskim nie przepadły środki; |
| --- | --- |

10.

popiera wniosek Rady dotyczący zwiększenia zaliczek na rok 2010 o 4 % w przypadku EFS i o 2 % w przypadku Funduszu Spójności, jednak tylko dla państw członkowskich, które odnotowały ponaddwucyfrowy spadek PKB lub które otrzymały pożyczki MFW mające na celu wsparcie bilansu płatniczego; wzywa Komisję do zbadania przyczyn opóźnień we wdrażaniu i znalezienia elastycznych rozwiązań dotyczących zasad n+2/n+3, aby państwom członkowskim nie przepadły środki;

| 11. | ubolewa, że szóste sprawozdanie okresowe Komisji w sprawie spójności gospodarczej i społecznej nie zawiera dokładnych danych jakościowych i ilościowych na temat krótko- i długoterminowych skutków kryzysu finansowego i gospodarczego w regionach UE, a zwłaszcza na temat najważniejszych wskaźników gospodarczych i społecznych; w związku z tym zachęca Komisję do przedstawienia specjalnego sprawozdania lub analizy na temat skutków kryzysu finansowego i gospodarczego w regionach UE, a zwłaszcza w regionach objętych celem 2 i regionach objętych mechanizmem phasing-out, oraz na temat ewentualnego zwiększania się lub zmniejszania różnic między regionami w warunkach kryzysu; zauważa, że oceny te należy przeprowadzić niezwłocznie, aby móc przeciwdziałać nieprawidłowościom oraz że mogą one zostać wykorzystane jako podstawa wniosku w sprawie kontynuacji celu 2 w tych obszarach, w których może on przyczynić się do powstania wartości dodanej w odniesieniu do krajowych środków finansowania; |
| --- | --- |

11.

ubolewa, że szóste sprawozdanie okresowe Komisji w sprawie spójności gospodarczej i społecznej nie zawiera dokładnych danych jakościowych i ilościowych na temat krótko- i długoterminowych skutków kryzysu finansowego i gospodarczego w regionach UE, a zwłaszcza na temat najważniejszych wskaźników gospodarczych i społecznych; w związku z tym zachęca Komisję do przedstawienia specjalnego sprawozdania lub analizy na temat skutków kryzysu finansowego i gospodarczego w regionach UE, a zwłaszcza w regionach objętych celem 2 i regionach objętych mechanizmem phasing-out, oraz na temat ewentualnego zwiększania się lub zmniejszania różnic między regionami w warunkach kryzysu; zauważa, że oceny te należy przeprowadzić niezwłocznie, aby móc przeciwdziałać nieprawidłowościom oraz że mogą one zostać wykorzystane jako podstawa wniosku w sprawie kontynuacji celu 2 w tych obszarach, w których może on przyczynić się do powstania wartości dodanej w odniesieniu do krajowych środków finansowania;

| 12. | z zadowoleniem przyjmuje środki wspierania przedsiębiorstw w kontekście polityki spójności (około 55 mld euro w latach 2007–2013), których znaczna część dotyczy podnoszenia innowacyjności, transferu technologii i modernizacji MŚP; podkreśla znaczenie promowania skutecznych modeli w tym obszarze i uważa, że zaproponowane środki interwencji na rzecz przedsiębiorstw muszą zmierzać do ich długookresowej restrukturyzacji i stworzenia bardziej zrównoważonej gospodarki, a nie do gospodarczych działań ratunkowych, które niezwykle często są niezgodne z polityką w zakresie pomocy państwa; |
| --- | --- |

12.

z zadowoleniem przyjmuje środki wspierania przedsiębiorstw w kontekście polityki spójności (około 55 mld euro w latach 2007–2013), których znaczna część dotyczy podnoszenia innowacyjności, transferu technologii i modernizacji MŚP; podkreśla znaczenie promowania skutecznych modeli w tym obszarze i uważa, że zaproponowane środki interwencji na rzecz przedsiębiorstw muszą zmierzać do ich długookresowej restrukturyzacji i stworzenia bardziej zrównoważonej gospodarki, a nie do gospodarczych działań ratunkowych, które niezwykle często są niezgodne z polityką w zakresie pomocy państwa;

| 13. | podkreśla, że aby stawić czoła kryzysowi konieczne są inwestycje w badania i rozwój, a także w innowacje, edukację i technologie, umożliwiające efektywne korzystanie z zasobów, co wpłynie korzystnie zarówno na tradycyjne sektory gospodarki i obszary wiejskie, jak i na gospodarki oparte na usługach, w których ceni się wysokie kwalifikacje, oraz wzmocni w związku z tym spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną; zwraca uwagę na konieczność zagwarantowania dostępnego finansowania, w którym zasadniczą rolę odegrają fundusze strukturalne; |
| --- | --- |

13.

podkreśla, że aby stawić czoła kryzysowi konieczne są inwestycje w badania i rozwój, a także w innowacje, edukację i technologie, umożliwiające efektywne korzystanie z zasobów, co wpłynie korzystnie zarówno na tradycyjne sektory gospodarki i obszary wiejskie, jak i na gospodarki oparte na usługach, w których ceni się wysokie kwalifikacje, oraz wzmocni w związku z tym spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną; zwraca uwagę na konieczność zagwarantowania dostępnego finansowania, w którym zasadniczą rolę odegrają fundusze strukturalne;

| 14. | zachęca Komisję i państwa członkowskie do stałego śledzenia skutków kryzysu w poszczególnych obszarach strukturalnych i rozwojowych, a także wpływu korzystania z możliwości, jakie dają instrumenty finansowe przeznaczone na realizację celu 2, głównie z myślą o wsparciu przedsiębiorczości i MŚP oraz podmiotów społecznej i solidarnej gospodarki, aby zwiększyć konkurencyjność przedsiębiorstw, co doprowadzi do tworzenia większej liczby miejsc pracy, a także aby ułatwić im dostęp do instrumentów inżynierii finansowej (JASPERS, JEREMIE, JESSICA i JASMINE); zachęca Komisję i państwa członkowskie do wykorzystania tych dowodów do przygotowania i ukierunkowania przyszłego celu 2 „spójność UE” na te obszary szczebla regionalnego i lokalnego, w których można wykazać wartość dodaną interwencji UE (w szczególności innowacje w sektorze turystyki, usług, IT i przemysłu przy jednoczesnej ochronie środowiska naturalnego i poprawie jego stanu oraz potencjalnym rozwoju energii odnawialnej lub technologii, które zdecydowanie usprawniłyby działanie konwencjonalnych przedsiębiorstw energetycznych oraz miałyby na celu zapewnienie niskich emisji i minimalizację produkcji odpadów, a także innowacje w sektorze pierwotnym); |
| --- | --- |

14.

zachęca Komisję i państwa członkowskie do stałego śledzenia skutków kryzysu w poszczególnych obszarach strukturalnych i rozwojowych, a także wpływu korzystania z możliwości, jakie dają instrumenty finansowe przeznaczone na realizację celu 2, głównie z myślą o wsparciu przedsiębiorczości i MŚP oraz podmiotów społecznej i solidarnej gospodarki, aby zwiększyć konkurencyjność przedsiębiorstw, co doprowadzi do tworzenia większej liczby miejsc pracy, a także aby ułatwić im dostęp do instrumentów inżynierii finansowej (JASPERS, JEREMIE, JESSICA i JASMINE); zachęca Komisję i państwa członkowskie do wykorzystania tych dowodów do przygotowania i ukierunkowania przyszłego celu 2 „spójność UE” na te obszary szczebla regionalnego i lokalnego, w których można wykazać wartość dodaną interwencji UE (w szczególności innowacje w sektorze turystyki, usług, IT i przemysłu przy jednoczesnej ochronie środowiska naturalnego i poprawie jego stanu oraz potencjalnym rozwoju energii odnawialnej lub technologii, które zdecydowanie usprawniłyby działanie konwencjonalnych przedsiębiorstw energetycznych oraz miałyby na celu zapewnienie niskich emisji i minimalizację produkcji odpadów, a także innowacje w sektorze pierwotnym);

| 15. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do oceny i promowania każdego rodzaju synergii między instrumentami polityki spójności i konkurencyjności na szczeblu regionalnym, krajowym, transgranicznym i europejskim; |
| --- | --- |

15.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do oceny i promowania każdego rodzaju synergii między instrumentami polityki spójności i konkurencyjności na szczeblu regionalnym, krajowym, transgranicznym i europejskim;

| 16. | z zadowoleniem przyjmuje politykę Komisji: a) jeśli chodzi o przedłużenie okresu kwalifikowalności programów operacyjnych 2000-2006 w celu umożliwienia maksymalnej absorpcji wszystkich środków polityki spójności, b) jeśli chodzi o uproszczenie wymogów i procedur administracyjnych oraz ekonomicznego zarządzania programami przy równoczesnym zapewnieniu kontroli niezbędnej do wskazania ewentualnych błędów i nadużyć; w związku z tym jest zdania, że należy stworzyć wymogi mające na celu wspieranie wartościowych projektów i uniemożliwienie bezprawnych działań już na wczesnym etapie; |
| --- | --- |

16.

z zadowoleniem przyjmuje politykę Komisji: a) jeśli chodzi o przedłużenie okresu kwalifikowalności programów operacyjnych 2000-2006 w celu umożliwienia maksymalnej absorpcji wszystkich środków polityki spójności, b) jeśli chodzi o uproszczenie wymogów i procedur administracyjnych oraz ekonomicznego zarządzania programami przy równoczesnym zapewnieniu kontroli niezbędnej do wskazania ewentualnych błędów i nadużyć; w związku z tym jest zdania, że należy stworzyć wymogi mające na celu wspieranie wartościowych projektów i uniemożliwienie bezprawnych działań już na wczesnym etapie;

| 17. | popiera politykę „finansowania z góry” programów polityki spójności na lata 2007-2013, która pozwoliła w 2009 r. na niezwłoczne uruchomienie środków rzędu 6,25 mld euro na inwestycje realizowane w ramach pul środków finansowych uzgodnionych dla poszczególnych państw członkowskich; |
| --- | --- |

17.

popiera politykę „finansowania z góry” programów polityki spójności na lata 2007-2013, która pozwoliła w 2009 r. na niezwłoczne uruchomienie środków rzędu 6,25 mld euro na inwestycje realizowane w ramach pul środków finansowych uzgodnionych dla poszczególnych państw członkowskich;

| 18. | zauważa, że na obszarach oraz w ośrodkach miejskich, z racji ich specyfiki, występują szczególne i poważne problemy społeczne (wysoka stopa bezrobocia, marginalizacja, wykluczenie społeczne itp.), zwiększone wskutek kryzysu, i że należy je dogłębnie przeanalizować, aby opracować i wdrożyć aktywne i odpowiednie działania krótko- i długoterminowe; |
| --- | --- |

18.

zauważa, że na obszarach oraz w ośrodkach miejskich, z racji ich specyfiki, występują szczególne i poważne problemy społeczne (wysoka stopa bezrobocia, marginalizacja, wykluczenie społeczne itp.), zwiększone wskutek kryzysu, i że należy je dogłębnie przeanalizować, aby opracować i wdrożyć aktywne i odpowiednie działania krótko- i długoterminowe;

| 19. | popiera politykę wspierania dużych projektów regionalnych (projektów o planowanej całkowitej wartości 50 mln euro i większej) oraz nowe instrumenty ich finansowania, które Komisja wprowadziła w 2009 r., docenia znaczenie instrumentów inżynierii finansowej i współpracy między EBI i EFI, zwłaszcza instrumenty JASPERS, JEREMIE, JESSICA i JASMINE, i zachęca do dalszego podniesienia do ponad 25 % środków finansowych przyznawanych za pośrednictwem mechanizmu JASPERS (wspólna inicjatywa wsparcia projektów w regionach europejskich), który dotyczy konkretnie regionów objętych celem 2, w celu wsparcia kompletnego przygotowania i przyspieszenia realizacji dużych projektów, chociaż są one na obecnym etapie nieliczne; ma nadzieję, że wprowadzone dotychczas podniesienie środków na JASPERS będzie mieć średnio- i długoterminowy wpływ na wzrost konkurencyjności gospodarczej regionów europejskich i podkreśla, że należy okresowo przeprowadzać analizę porównawczą rzeczywistych wyników i przewidywanych skutków, a także przyznanych środków finansowych i środków koniecznych do realizacji celów; |
| --- | --- |

19.

popiera politykę wspierania dużych projektów regionalnych (projektów o planowanej całkowitej wartości 50 mln euro i większej) oraz nowe instrumenty ich finansowania, które Komisja wprowadziła w 2009 r., docenia znaczenie instrumentów inżynierii finansowej i współpracy między EBI i EFI, zwłaszcza instrumenty JASPERS, JEREMIE, JESSICA i JASMINE, i zachęca do dalszego podniesienia do ponad 25 % środków finansowych przyznawanych za pośrednictwem mechanizmu JASPERS (wspólna inicjatywa wsparcia projektów w regionach europejskich), który dotyczy konkretnie regionów objętych celem 2, w celu wsparcia kompletnego przygotowania i przyspieszenia realizacji dużych projektów, chociaż są one na obecnym etapie nieliczne; ma nadzieję, że wprowadzone dotychczas podniesienie środków na JASPERS będzie mieć średnio- i długoterminowy wpływ na wzrost konkurencyjności gospodarczej regionów europejskich i podkreśla, że należy okresowo przeprowadzać analizę porównawczą rzeczywistych wyników i przewidywanych skutków, a także przyznanych środków finansowych i środków koniecznych do realizacji celów;

| 20. | podkreśla, że jedynie poprzez prawdziwie zintegrowane, wieloszczeblowe sprawowanie rządów przez władze lokalne, regionalne, krajowe, transgraniczne oraz władze publiczne UE, polityka krajowa, regionalna oraz polityka Unii Europejskiej mogą być skuteczne; wzywa Komisję do dokonania oceny możliwości w zakresie krajowej i międzynarodowej współpracy terytorialnej w dziedzinie innowacji, w odniesieniu do każdego z celów polityki spójności, oraz do przeanalizowania możliwości wzmocnienia celu europejskiej współpracy terytorialnej poprzez promowanie współpracy regionów w zakresie innowacji; równocześnie ze wzmacnianiem celu europejskiej współpracy terytorialnej (cel 3) należy również wzmocnić możliwości rozwoju działań w zakresie transnarodowej współpracy terytorialnej w ramach celu 2; zauważa, że umożliwia to obecnie art. 37 ust. 6 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1083/2006; jest zdania, że bez zmiany budżetu ogólnego celów spójności, wzmocnieniu współpracy terytorialnej powinno towarzyszyć przejście do zwiększenia budżetu przeznaczonego na rozszerzoną współpracę terytorialną; |
| --- | --- |

20.

podkreśla, że jedynie poprzez prawdziwie zintegrowane, wieloszczeblowe sprawowanie rządów przez władze lokalne, regionalne, krajowe, transgraniczne oraz władze publiczne UE, polityka krajowa, regionalna oraz polityka Unii Europejskiej mogą być skuteczne; wzywa Komisję do dokonania oceny możliwości w zakresie krajowej i międzynarodowej współpracy terytorialnej w dziedzinie innowacji, w odniesieniu do każdego z celów polityki spójności, oraz do przeanalizowania możliwości wzmocnienia celu europejskiej współpracy terytorialnej poprzez promowanie współpracy regionów w zakresie innowacji; równocześnie ze wzmacnianiem celu europejskiej współpracy terytorialnej (cel 3) należy również wzmocnić możliwości rozwoju działań w zakresie transnarodowej współpracy terytorialnej w ramach celu 2; zauważa, że umożliwia to obecnie art. 37 ust. 6 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1083/2006; jest zdania, że bez zmiany budżetu ogólnego celów spójności, wzmocnieniu współpracy terytorialnej powinno towarzyszyć przejście do zwiększenia budżetu przeznaczonego na rozszerzoną współpracę terytorialną;

| 21. | popiera zaproponowane poprawki do przepisów wykonawczych, mające zwiększyć elastyczność funduszy strukturalnych i poprawić ich zdolność do zaspokajania potrzeb wynikających z nadzwyczajnych warunków gospodarczych w celu niezwłocznego wdrożenia 455 programów polityki spójności, zwłaszcza jeśli chodzi o programy celu 2, przy dalszym uwzględnianiu konieczności dostosowania instytucji krajowych i regionalnych oraz organów zarządzających do nowej sytuacji, tak aby zapobiegać nieprawidłowemu zarządzaniu funduszami lub ich nieprawidłowemu wykorzystywaniu, oraz zagwarantowania, że wszelkie pozostałe fundusze zostaną skierowane na bieżące lub przyszłe projekty; zwraca się do organów zarządzających o przedstawienie rozwiązań mających na celu zwiększenie skuteczności realizacji programów operacyjnych przewidzianych w ramach celu 2; |
| --- | --- |

21.

popiera zaproponowane poprawki do przepisów wykonawczych, mające zwiększyć elastyczność funduszy strukturalnych i poprawić ich zdolność do zaspokajania potrzeb wynikających z nadzwyczajnych warunków gospodarczych w celu niezwłocznego wdrożenia 455 programów polityki spójności, zwłaszcza jeśli chodzi o programy celu 2, przy dalszym uwzględnianiu konieczności dostosowania instytucji krajowych i regionalnych oraz organów zarządzających do nowej sytuacji, tak aby zapobiegać nieprawidłowemu zarządzaniu funduszami lub ich nieprawidłowemu wykorzystywaniu, oraz zagwarantowania, że wszelkie pozostałe fundusze zostaną skierowane na bieżące lub przyszłe projekty; zwraca się do organów zarządzających o przedstawienie rozwiązań mających na celu zwiększenie skuteczności realizacji programów operacyjnych przewidzianych w ramach celu 2;

| 22. | nalega, aby w szczególnych okolicznościach (takich jak kryzys gospodarczy) można było domagać się w drodze wyjątku większej elastyczności w odniesieniu do normy N+2, z uwzględnieniem celów polityki spójności oraz skutków cyklicznych zmian gospodarczych w finansach publicznych i inwestycjach prywatnych; |
| --- | --- |

22.

nalega, aby w szczególnych okolicznościach (takich jak kryzys gospodarczy) można było domagać się w drodze wyjątku większej elastyczności w odniesieniu do normy N+2, z uwzględnieniem celów polityki spójności oraz skutków cyklicznych zmian gospodarczych w finansach publicznych i inwestycjach prywatnych;

| 23. | zaleca, aby wszystkie środki finansowe niewydatkowane w danym regionie ze względu na normy N+2 i N+3 zostały skierowane ponownie do projektów regionalnych i inicjatyw wspólnotowych; |
| --- | --- |

23.

zaleca, aby wszystkie środki finansowe niewydatkowane w danym regionie ze względu na normy N+2 i N+3 zostały skierowane ponownie do projektów regionalnych i inicjatyw wspólnotowych;

| 24. | zachęca Komisję, by dokonała oceny planu działań – inicjatywy dotyczącej rozwiązań legislacyjnych na rzecz małych przedsiębiorstw (program Small Business Act) – po roku jego stosowania (od grudnia 2008 r.), a w szczególności by przeprowadziła ocenę wyników w zakresie podnoszenia konkurencyjności małych przedsiębiorstw i ich dostępu do finansowania i kapitału inwestycyjnego, a także wspierania nowych innowacyjnych przedsiębiorstw, zmniejszania barier administracyjnych itd.; |
| --- | --- |

24.

zachęca Komisję, by dokonała oceny planu działań – inicjatywy dotyczącej rozwiązań legislacyjnych na rzecz małych przedsiębiorstw (program Small Business Act) – po roku jego stosowania (od grudnia 2008 r.), a w szczególności by przeprowadziła ocenę wyników w zakresie podnoszenia konkurencyjności małych przedsiębiorstw i ich dostępu do finansowania i kapitału inwestycyjnego, a także wspierania nowych innowacyjnych przedsiębiorstw, zmniejszania barier administracyjnych itd.;

| 25. | zwraca uwagę na pozytywny wpływ równości mężczyzn i kobiet na rozwój gospodarczy; podkreśla w związku z tym, że z niektórych badań wynika, że gdyby stopa zatrudnienia, zatrudnienie w niepełnym wymiarze godzin oraz produktywność kobiet były zbliżone do takich samych wskaźników dotyczących mężczyzn, to w okresie programowania obejmującym czas po 2013 r. PKB wzrósłby o 30 %; w związku z tym prosi o zwrócenie szczególnej uwagi na projekty finansowane z funduszy strukturalnych, promujące równość płci i integrację kobiet na rynku pracy; |
| --- | --- |

25.

zwraca uwagę na pozytywny wpływ równości mężczyzn i kobiet na rozwój gospodarczy; podkreśla w związku z tym, że z niektórych badań wynika, że gdyby stopa zatrudnienia, zatrudnienie w niepełnym wymiarze godzin oraz produktywność kobiet były zbliżone do takich samych wskaźników dotyczących mężczyzn, to w okresie programowania obejmującym czas po 2013 r. PKB wzrósłby o 30 %; w związku z tym prosi o zwrócenie szczególnej uwagi na projekty finansowane z funduszy strukturalnych, promujące równość płci i integrację kobiet na rynku pracy;

| 26. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji i państwom członkowskim. |
| --- | --- |

26.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji i państwom członkowskim.

---

(1)  Dz.U. L 210 z 31.7.2006, s. 25.

(2)  Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0124.

---

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/13 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/13

---

Wtorek, 6 lipca 2010 r.Zrównoważona przyszłość transportu

P7_TA(2010)0260

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie zrównoważonej przyszłości transportu (2009/2096(INI))

2011/C 351 E/03

Parlament Europejski,

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Zrównoważona przyszłość transportu: w kierunku zintegrowanego, zaawansowanego technologicznie i przyjaznego użytkownikowi systemu” (COM(2009)0279),

uwzględniając konkluzje prezydencji Rady Europejskiej w dniach 17 i 18 grudnia 2009 r. dotyczące komunikatu Komisji zatytułowanego „Zrównoważona przyszłość transportu: w kierunku zintegrowanego, zaawansowanego technologicznie i przyjaznego użytkownikowi systemu” (17456/2009),

uwzględniając białą księgę Komisji zatytułowaną „Europejska polityka transportowa do 2010 r.: czas na decyzje” (COM(2001)0370),

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Utrzymać Europę w ruchu – zrównoważona mobilność dla naszego kontynentu. Przegląd średniookresowy Białej Księgi Komisji Europejskiej dotyczącej transportu z 2001 r.” (COM (2006)0314),

uwzględniając zieloną księgę Komisji „Instrumenty rynkowe na potrzeby polityki w zakresie ochrony środowiska i w dziedzinach pokrewnych” (COM(2007)0140),

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Strategia na rzecz wdrożenia internalizacji kosztów zewnętrznych” (COM(2008)0435),

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Ekologiczny transport” (COM(2008)0433),

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Ograniczenie globalnego ocieplenia do 2° C w perspektywie roku 2020 i dalszej” (COM(2007)0002),

uwzględniając zieloną księgę Komisji zatytułowaną „TEN-T: Przegląd polityki. W kierunku lepiej zintegrowanej transeuropejskiej sieci transportowej w służbie wspólnej polityki transportowej” (COM(2009)0044),

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Plan działania na rzecz wdrażania inteligentnych systemów transportowych w Europie” (COM(2008)0886),

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Agenda UE w sprawie transportu towarowego: Poprawa wydajności, integracyjności i zrównoważenia transportu towarowego w Europie” (COM(2007)0606),

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Plan działań na rzecz logistyki transportu towarowego” (COM(2007)0607),

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Logistyka transportu towarowego w Europie – klucz do zrównoważonej mobilności” (COM(2006)0336),

uwzględniając drugie sprawozdanie Komisji w „sprawie monitorowania rozwoju rynku przewozów kolejowych” (COM(2009)0676),

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Strategiczne cele i zalecenia w zakresie polityki transportu morskiego UE do 2018 r.” (COM(2009)0008),

uwzględniając komunikat i plan działania Komisji dotyczący utworzenia europejskiego obszaru transportu morskiego bez barier (COM(2009)0010),

uwzględniając komunikat Komisji w sprawie żeglugi bliskiego zasięgu (COM(2004)0453),

uwzględniając komunikat Komisji w sprawie europejskiej polityki portowej (COM(2007)0616),

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Bezpieczniejszy, bardziej ekologiczny i wydajniejszy transport dla całej Europy: Pierwsze sprawozdanie na temat inicjatywy »Inteligentny samochód« ” (COM(2007)0541),

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Zmniejszyć liczbę ofiar wypadków drogowych w Unii Europejskiej o połowę do 2010 r.: wspólna odpowiedzialność” (COM(2003)0311),

uwzględniając komunikat Komisji „Europejski program działań na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego - przegląd śródokresowy” (COM(2006)0074),

uwzględniając zieloną księgę Komisji „W kierunku nowej kultury mobilności w mieście” (COM(2007)0551),

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Plan działań na rzecz logistyki transportu towarowego” (COM(2009)0490),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie UE 2020 (1),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 kwietnia 2005 r. w sprawie żeglugi morskiej bliskiego zasięgu (2),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 29 września 2005 r. w sprawie europejskiego programu działań na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego – zmniejszenia liczby ofiar wypadków drogowych w Unii Europejskiej o połowę do 2010 r. - wspólnej odpowiedzialności (3),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 18 stycznia 2007 r. w sprawie europejskiego programu działań na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego – oceny śródokresowej (4),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 lipca 2007 r. w sprawie utrzymania Europy w ruchu – zrównoważonej mobilności dla naszego kontynentu (5),

uwzględniając rezolucję z dnia 12 lipca 2007 r. w sprawie wprowadzania w życie pierwszego pakietu kolejowego (6),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 września 2007 r. w sprawie logistyki transportu towarowego w Europie – klucza do zrównoważonej mobilności (7),

uwzględniając rezolucję z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie zrównoważonej europejskiej polityki transportowej uwzględniającej europejską politykę energetyczną i europejską politykę ochrony środowiska (8),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 czerwca 2008 r. w sprawie komunikatu Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: „Bezpieczniejszy, bardziej ekologiczny i wydajniejszy transport dla całej Europy – Pierwsze sprawozdanie na temat inicjatywy »Inteligentny samochód« (9)”,

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 4 września 2008 r. w sprawie transportu towarowego w Europie (10),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 4 września 2008 r. w sprawie europejskiej polityki portowej (11),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie transportu przyjaznego dla środowiska oraz internalizacji kosztów zewnętrznych (12),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie zielonej księgi na temat przyszłej polityki TEN-T (13),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie planu działania na rzecz inteligentnych systemów transportowych (14),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie planu działania na rzecz mobilności w mieście (15),

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1070/2009 z dnia 21 października 2009 r. zmieniające rozporządzenia (WE) nr 549/2004, (WE) nr 550/2004, (WE) nr 551/2004 oraz (WE) nr 552/2004 w celu poprawienia skuteczności działania i zrównoważonego rozwoju europejskiego systemu lotnictwa (16),

uwzględniając art. 48 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki oraz opinie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, jak również Komisji Rozwoju Regionalnego (A7-0189/2010),

| A. | mając na uwadze, że sektor transportu jest istotnym elementem rozwoju Unii Europejskiej i jej regionów oraz miast, który wpływa bezpośrednio na konkurencyjność i spójność społeczną regionów oraz miast i przez to wnosi istotny wkład w realizację europejskiego rynku wewnętrznego, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że sektor transportu jest istotnym elementem rozwoju Unii Europejskiej i jej regionów oraz miast, który wpływa bezpośrednio na konkurencyjność i spójność społeczną regionów oraz miast i przez to wnosi istotny wkład w realizację europejskiego rynku wewnętrznego,

| B. | mając na uwadze potrójną rolę transportu – w dziedzinie spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej, które to dziedziny są istotne dla integracji europejskiej, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze potrójną rolę transportu – w dziedzinie spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej, które to dziedziny są istotne dla integracji europejskiej,

| C. | mając na uwadze, że sektor transportu odgrywa kluczową rolę w gospodarce i zatrudnieniu, ponieważ (z punktu widzenia produktu krajowego brutto) wytwarza 10 % dobrobytu UE i tworzy ponad 10 milionów miejsc pracy i że będzie w związku z tym istotnym czynnikiem przy wdrażaniu strategii UE 2020, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że sektor transportu odgrywa kluczową rolę w gospodarce i zatrudnieniu, ponieważ (z punktu widzenia produktu krajowego brutto) wytwarza 10 % dobrobytu UE i tworzy ponad 10 milionów miejsc pracy i że będzie w związku z tym istotnym czynnikiem przy wdrażaniu strategii UE 2020,

| D. | mając na uwadze, że transport jest istotnym elementem polityki europejskiej i że w związku z tym UE potrzebuje ram finansowych proporcjonalnych do wyzwań polityki transportowej w nadchodzących latach, że transport stanowi dla gospodarki bodziec krótkoterminowy, zwiększa produktywność w perspektywie średnio- i długoterminowej i umacnia pozycję Europy jako atrakcyjnego miejsca do prowadzenia badań naukowych, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że transport jest istotnym elementem polityki europejskiej i że w związku z tym UE potrzebuje ram finansowych proporcjonalnych do wyzwań polityki transportowej w nadchodzących latach, że transport stanowi dla gospodarki bodziec krótkoterminowy, zwiększa produktywność w perspektywie średnio- i długoterminowej i umacnia pozycję Europy jako atrakcyjnego miejsca do prowadzenia badań naukowych,

| E. | mając na uwadze, że sektor transportu ma istotny wpływ na środowisko i jakość życia i zdrowie obywateli i choć pozwala na zawodową i prywatną mobilność obywateli, to w 2008 r. przypadało na niego łącznie 27 % ogółu emisji CO2, a od tamtej pory poziom emisji nieustannie wzrastał; mając na uwadze, że w ramach sektora transportu 70,9 % ogółu emisji CO2 w 2007 r. pochodziło z transportu drogowego, 12,5 % z lotnictwa, 15,3 % z transportu morskiego i śródlądowego, a tylko 0,6 % z transportu kolejowego, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że sektor transportu ma istotny wpływ na środowisko i jakość życia i zdrowie obywateli i choć pozwala na zawodową i prywatną mobilność obywateli, to w 2008 r. przypadało na niego łącznie 27 % ogółu emisji CO2, a od tamtej pory poziom emisji nieustannie wzrastał; mając na uwadze, że w ramach sektora transportu 70,9 % ogółu emisji CO2 w 2007 r. pochodziło z transportu drogowego, 12,5 % z lotnictwa, 15,3 % z transportu morskiego i śródlądowego, a tylko 0,6 % z transportu kolejowego,

| F. | mając na uwadze, że w przypadku wszystkich rodzajów transportu podjęto w Europie wysiłki zmierzające do zwiększenia bezpieczeństwa; mając jednak na uwadze, że w 2008 r. w wypadkach drogowych zginęło około 39 000 osób, a ciężko rannych zostało 300 000 osób, co oznacza, że konieczne jest podejmowanie dalszych działań dotyczących wszystkich aspektów bezpieczeństwa, w szczególności bezpieczeństwa drogowego, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że w przypadku wszystkich rodzajów transportu podjęto w Europie wysiłki zmierzające do zwiększenia bezpieczeństwa; mając jednak na uwadze, że w 2008 r. w wypadkach drogowych zginęło około 39 000 osób, a ciężko rannych zostało 300 000 osób, co oznacza, że konieczne jest podejmowanie dalszych działań dotyczących wszystkich aspektów bezpieczeństwa, w szczególności bezpieczeństwa drogowego,

| G. | mając na uwadze, że w pakiecie działań w dziedzinie klimatu UE zobowiązała się do ograniczenia emisji gazów cieplarnianych o 20 % do 2020 r. w stosunku do roku 1990 i że jest to nadal obowiązujący cel; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że w pakiecie działań w dziedzinie klimatu UE zobowiązała się do ograniczenia emisji gazów cieplarnianych o 20 % do 2020 r. w stosunku do roku 1990 i że jest to nadal obowiązujący cel;

| H. | mając na uwadze, że cele, które wyznaczono w białej księdze z 2001 r., zostały osiągnięte tylko częściowo i że w związku z tym należy sprawdzić, czy powinny zostać utrzymane czy też należy je ponownie zdefiniować i że w razie potrzeby należy zwiększyć wysiłki w celu osiągnięcia tych celów, |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że cele, które wyznaczono w białej księdze z 2001 r., zostały osiągnięte tylko częściowo i że w związku z tym należy sprawdzić, czy powinny zostać utrzymane czy też należy je ponownie zdefiniować i że w razie potrzeby należy zwiększyć wysiłki w celu osiągnięcia tych celów,

| I. | mając na uwadze, że problemy związane z wdrażaniem, takie jak opóźnienia lub błędy, znacznie pogarszają skuteczność wspólnotowego prawodawstwa; mając na uwadze, że w związku z tym istnieje pilna potrzeba podjęcia działań w tym zakresie, |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że problemy związane z wdrażaniem, takie jak opóźnienia lub błędy, znacznie pogarszają skuteczność wspólnotowego prawodawstwa; mając na uwadze, że w związku z tym istnieje pilna potrzeba podjęcia działań w tym zakresie,

| J. | mając na uwadze konieczność zachowania spójności w pracach parlamentarnych, w szczególności w dziedzinach bezpośrednio dotyczących polityki transportowej, tj. polityka ochrony środowiska i polityka społeczna, polityka urbanistyczna, planowania przestrzennego, zatrudnienia i polityka gospodarcza, |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze konieczność zachowania spójności w pracach parlamentarnych, w szczególności w dziedzinach bezpośrednio dotyczących polityki transportowej, tj. polityka ochrony środowiska i polityka społeczna, polityka urbanistyczna, planowania przestrzennego, zatrudnienia i polityka gospodarcza,

| K. | mając na uwadze, że choć sektor transportu poważnie ucierpiał z powodu kryzysu finansowo-gospodarczego, należy wykorzystać tę sytuację do wsparcia lub promowania branży transportowej z myślą o przyszłości, zwłaszcza poprzez promowanie równowagi ekologicznej środków transportu i inwestycje między innymi w żeglugę śródlądową i transport kolejowy; mając na uwadze, że zapewni to bardziej wyrównane reguły gry na rynku, |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że choć sektor transportu poważnie ucierpiał z powodu kryzysu finansowo-gospodarczego, należy wykorzystać tę sytuację do wsparcia lub promowania branży transportowej z myślą o przyszłości, zwłaszcza poprzez promowanie równowagi ekologicznej środków transportu i inwestycje między innymi w żeglugę śródlądową i transport kolejowy; mając na uwadze, że zapewni to bardziej wyrównane reguły gry na rynku,

| L. | mając na uwadze, że w ramach nadchodzącego przeglądu agencji należy przeanalizować wartość dodaną agencji, pod kątem, czy konieczne jest utworzenie europejskiej agencji transportu, |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że w ramach nadchodzącego przeglądu agencji należy przeanalizować wartość dodaną agencji, pod kątem, czy konieczne jest utworzenie europejskiej agencji transportu,

| M. | mając na uwadze, że dla sektora transportu duże znaczenie ma również wyznaczenie wymiernych celów, aby z jednej strony lepiej weryfikować skuteczność polityki transportowej, a z drugiej strony ustanowić społeczne i gospodarcze wytyczne w zakresie planowania; cele te powinny świadczyć o tym, że proponowane środki są konieczne do wdrożenia zaawansowanej polityki transportowej, |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że dla sektora transportu duże znaczenie ma również wyznaczenie wymiernych celów, aby z jednej strony lepiej weryfikować skuteczność polityki transportowej, a z drugiej strony ustanowić społeczne i gospodarcze wytyczne w zakresie planowania; cele te powinny świadczyć o tym, że proponowane środki są konieczne do wdrożenia zaawansowanej polityki transportowej,

| N. | mając na uwadze, że istotne rozwiązania w dziedzinie badań, infrastruktury i techniki wymagają dostosowania środków i instrumentów finansowych; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że istotne rozwiązania w dziedzinie badań, infrastruktury i techniki wymagają dostosowania środków i instrumentów finansowych;

| O. | mając na uwadze, że rozwój społeczeństwa i wielu gałęzi gospodarki prowadzi do zwiększonego zapotrzebowania w sektorze transportu i w związku z tym wykorzystuje się wiele form transportu, które jednak powinny być weryfikowane pod kątem efektywności w kontekście polityki gospodarczej, ochrony środowiska, polityki społecznej i zatrudnienia, |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że rozwój społeczeństwa i wielu gałęzi gospodarki prowadzi do zwiększonego zapotrzebowania w sektorze transportu i w związku z tym wykorzystuje się wiele form transportu, które jednak powinny być weryfikowane pod kątem efektywności w kontekście polityki gospodarczej, ochrony środowiska, polityki społecznej i zatrudnienia,

| P. | mając na uwadze, że w przyszłości konieczna jest zrównoważona współpraca między wszystkimi rodzajami transportu zarówno w transporcie pasażerskim, jak i w transporcie towarowym, aby możliwe było stworzenie bezpiecznych, trwałych, z logistycznego punktu widzenia praktycznych i w związku z tym efektywnych łańcuchów transportowych, w tym rozwiązań multimodalnych oraz łączących transport na dużych odległościach i transport lokalny, |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że w przyszłości konieczna jest zrównoważona współpraca między wszystkimi rodzajami transportu zarówno w transporcie pasażerskim, jak i w transporcie towarowym, aby możliwe było stworzenie bezpiecznych, trwałych, z logistycznego punktu widzenia praktycznych i w związku z tym efektywnych łańcuchów transportowych, w tym rozwiązań multimodalnych oraz łączących transport na dużych odległościach i transport lokalny,

Wyzwania społeczne, gospodarcze i ekologiczne

| 1. | jest przekonany, że w odniesieniu do polityki UE konieczne jest zasadniczo stworzenie jasnej i spójnej wizji przyszłości transportu jako sektora stanowiącego podstawę rynku wewnętrznego, gwarantującego swobodny przepływ osób i towarów oraz zapewniającego spójność terytorialną w całej Europie; uważa, że transport musi dalej generować znaczną część trwałego wzrostu i konkurencyjności europejskiej, jednak sektor transportu musi gwarantować wydajność ekonomiczną i rozwijać się w ramach konsekwentnie wysokich standardów społecznych i środowiskowych; |
| --- | --- |

1.

jest przekonany, że w odniesieniu do polityki UE konieczne jest zasadniczo stworzenie jasnej i spójnej wizji przyszłości transportu jako sektora stanowiącego podstawę rynku wewnętrznego, gwarantującego swobodny przepływ osób i towarów oraz zapewniającego spójność terytorialną w całej Europie; uważa, że transport musi dalej generować znaczną część trwałego wzrostu i konkurencyjności europejskiej, jednak sektor transportu musi gwarantować wydajność ekonomiczną i rozwijać się w ramach konsekwentnie wysokich standardów społecznych i środowiskowych;

| 2. | uważa, że zmiany demograficzne przede wszystkim w miastach stworzą wyzwanie dla transportu i mobilności w zakresie bezpieczeństwa i zdolności przewozowej i że z tego względu za istotne należy uznać podstawowe prawo do mobilności realizowane także poprzez ulepszoną dostępność, budowanie brakujących ogniw infrastruktury i jego zastosowanie; podkreśla zatem, że w tym kontekście przyszłe kierunki rozwoju na obszarach miejskich wytyczają dobrze zintegrowane multimodalne łańcuchy transportowe obejmujące ruch pieszy, transport rowerowy i transport publiczny;
  w
  tym kontekście zwraca też uwagę na fakt, że na obszarach miejskich najbardziej odpowiednią formę transportu wyznaczy istniejąca infrastruktura; uważa, że konsekwencją dobrych połączeń komunikacyjnych do obiektów użyteczności publicznej na obszarach wiejskich będzie dużo rzadsze korzystanie z prywatnego samochodu; wzywa do utworzenia funkcjonalnych obszarów miejskich na rzecz tworzenia spójnego systemu transportu miejskiego i podmiejskiego oraz na rzecz przeciwdziałania ucieczce ludności z obszarów wiejskich do miast; |
| --- | --- |

2.

uważa, że zmiany demograficzne przede wszystkim w miastach stworzą wyzwanie dla transportu i mobilności w zakresie bezpieczeństwa i zdolności przewozowej i że z tego względu za istotne należy uznać podstawowe prawo do mobilności realizowane także poprzez ulepszoną dostępność, budowanie brakujących ogniw infrastruktury i jego zastosowanie; podkreśla zatem, że w tym kontekście przyszłe kierunki rozwoju na obszarach miejskich wytyczają dobrze zintegrowane multimodalne łańcuchy transportowe obejmujące ruch pieszy, transport rowerowy i transport publiczny;
  w
  tym kontekście zwraca też uwagę na fakt, że na obszarach miejskich najbardziej odpowiednią formę transportu wyznaczy istniejąca infrastruktura; uważa, że konsekwencją dobrych połączeń komunikacyjnych do obiektów użyteczności publicznej na obszarach wiejskich będzie dużo rzadsze korzystanie z prywatnego samochodu; wzywa do utworzenia funkcjonalnych obszarów miejskich na rzecz tworzenia spójnego systemu transportu miejskiego i podmiejskiego oraz na rzecz przeciwdziałania ucieczce ludności z obszarów wiejskich do miast;

| 3. | zwraca się do Komisji, aby wprowadziła plany zrównoważonej mobilności w mieście (SUMP) dla miast, których liczba mieszkańców przekracza 100 000, i z poszanowaniem zasady pomocniczości zachęcała miasta do sporządzenia planów mobilności proponujących koncepcję transportu zintegrowanego z myślą o zmniejszeniu obciążenia środowiska i uczynienia mobilności zdrowszą i bardziej efektywną; |
| --- | --- |

3.

zwraca się do Komisji, aby wprowadziła plany zrównoważonej mobilności w mieście (SUMP) dla miast, których liczba mieszkańców przekracza 100 000, i z poszanowaniem zasady pomocniczości zachęcała miasta do sporządzenia planów mobilności proponujących koncepcję transportu zintegrowanego z myślą o zmniejszeniu obciążenia środowiska i uczynienia mobilności zdrowszą i bardziej efektywną;

| 4. | jest zdania, że wzrost zapotrzebowania również w transporcie towarowym prowadzi między innymi do wyzwań w zakresie zdolności przewozowej lub do spadku wydajności wskutek problemów związanych z infrastrukturą i że z tego powodu należy przede wszystkim położyć większy nacisk na współmodalne wykorzystywanie infrastruktury i zapewnienie bezpieczeństwa użytkownikom transportu, a także bezpieczeństwo przewożonych towarów i że istotna jest gruntowna poprawa infrastruktury, w szczególności usunięcie znanych od lat wąskich gardeł; |
| --- | --- |

4.

jest zdania, że wzrost zapotrzebowania również w transporcie towarowym prowadzi między innymi do wyzwań w zakresie zdolności przewozowej lub do spadku wydajności wskutek problemów związanych z infrastrukturą i że z tego powodu należy przede wszystkim położyć większy nacisk na współmodalne wykorzystywanie infrastruktury i zapewnienie bezpieczeństwa użytkownikom transportu, a także bezpieczeństwo przewożonych towarów i że istotna jest gruntowna poprawa infrastruktury, w szczególności usunięcie znanych od lat wąskich gardeł;

| 5. | podkreśla, że „odwęglenie” transportu jest jednym z najważniejszych wyzwań wspólnotowej polityki transportowej w przyszłości i że do tego celu należy wykorzystywać wszystkie dostępne i trwałe środki, takie jak połączenie różnych źródeł energii, promowanie badań i rozwoju technologii oraz form transportu mniej zanieczyszczających środowisko naturalne, środki w zakresie kształtowania cen oraz internalizacja kosztów zewnętrznych wszystkich rodzajów transportu pod warunkiem, że przychody osiągnięte na poziomie UE zostaną przeznaczone na poprawę zrównoważonej mobilności i podjęte zostaną środki w celu wpłynięcia na zachowania użytkowników i osób związanych zawodowo z transportem (działania uczulające na problem, ekologiczna jazda itd.); wskazuje, że w tym celu należy stwarzać zachęty finansowe wykluczając ewentualne zakłócenia konkurencji między rodzajami transportu lub państwami członkowskimi; |
| --- | --- |

5.

podkreśla, że „odwęglenie” transportu jest jednym z najważniejszych wyzwań wspólnotowej polityki transportowej w przyszłości i że do tego celu należy wykorzystywać wszystkie dostępne i trwałe środki, takie jak połączenie różnych źródeł energii, promowanie badań i rozwoju technologii oraz form transportu mniej zanieczyszczających środowisko naturalne, środki w zakresie kształtowania cen oraz internalizacja kosztów zewnętrznych wszystkich rodzajów transportu pod warunkiem, że przychody osiągnięte na poziomie UE zostaną przeznaczone na poprawę zrównoważonej mobilności i podjęte zostaną środki w celu wpłynięcia na zachowania użytkowników i osób związanych zawodowo z transportem (działania uczulające na problem, ekologiczna jazda itd.); wskazuje, że w tym celu należy stwarzać zachęty finansowe wykluczając ewentualne zakłócenia konkurencji między rodzajami transportu lub państwami członkowskimi;

| 6. | przyjmuje do wiadomości fakt, że emisje CO2 pochodzące z transportu morskiego są wedle Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO) od trzech do pięciu razy mniejsze niż w przypadku transportu lądowego, jednak wyraża zaniepokojenie z powodu spodziewanych emisji SOx i NOx pochodzących z transportu morskiego, które do 2020 r. będą w przybliżeniu odpowiadać emisjom z transportu lądowego, a także z powodu bezskutecznej próby wprowadzenia przez Międzynarodową Organizację Morską (IMO) systemu redukcji emisji CO2; |
| --- | --- |

6.

przyjmuje do wiadomości fakt, że emisje CO2 pochodzące z transportu morskiego są wedle Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO) od trzech do pięciu razy mniejsze niż w przypadku transportu lądowego, jednak wyraża zaniepokojenie z powodu spodziewanych emisji SOx i NOx pochodzących z transportu morskiego, które do 2020 r. będą w przybliżeniu odpowiadać emisjom z transportu lądowego, a także z powodu bezskutecznej próby wprowadzenia przez Międzynarodową Organizację Morską (IMO) systemu redukcji emisji CO2;

| 7. | podkreśla potrzebę lepszego informowania ogółu społeczeństwa o konsekwencjach podróży rekreacyjnych i wzywa Komisję, aby w swoim podejściu wzięła pod uwagę podróże rekreacyjne; |
| --- | --- |

7.

podkreśla potrzebę lepszego informowania ogółu społeczeństwa o konsekwencjach podróży rekreacyjnych i wzywa Komisję, aby w swoim podejściu wzięła pod uwagę podróże rekreacyjne;

Bezpieczeństwo

| 8. | podkreśla, że bezpieczeństwo musi być nadal jednym z priorytetowych celów przyszłej polityki transportu i że należy zapewnić bezpieczeństwo aktywnych i biernych uczestników wszystkich rodzajów transportu; uważa, że niezwykle ważne jest zmniejszenie negatywnego oddziaływania transportu na zdrowie, w szczególności przez wykorzystywanie nowoczesnych technologii oraz zapewnienie praw pasażerów we wszystkich rodzajach transportu, zwłaszcza osób o ograniczonych możliwościach przemieszczania się, w oparciu o jasne i przejrzyste przepisy; popiera ideę opracowania karty praw pasażera w Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

8.

podkreśla, że bezpieczeństwo musi być nadal jednym z priorytetowych celów przyszłej polityki transportu i że należy zapewnić bezpieczeństwo aktywnych i biernych uczestników wszystkich rodzajów transportu; uważa, że niezwykle ważne jest zmniejszenie negatywnego oddziaływania transportu na zdrowie, w szczególności przez wykorzystywanie nowoczesnych technologii oraz zapewnienie praw pasażerów we wszystkich rodzajach transportu, zwłaszcza osób o ograniczonych możliwościach przemieszczania się, w oparciu o jasne i przejrzyste przepisy; popiera ideę opracowania karty praw pasażera w Unii Europejskiej;

| 9. | zwraca się do Komisji, aby przedstawiła w jak najkrótszym terminie studium, w którym zostaną zebrane najlepsze praktyki stosowane w państwach członkowskich dotyczące wpływu ograniczników prędkości we wszystkich rodzajach pojazdów i na wszystkich drogach, zarówno w miastach, jak i między miastami, w celu przedstawienia środków legislacyjnych zmniejszających emisje i zwiększających bezpieczeństwo drogowe; |
| --- | --- |

9.

zwraca się do Komisji, aby przedstawiła w jak najkrótszym terminie studium, w którym zostaną zebrane najlepsze praktyki stosowane w państwach członkowskich dotyczące wpływu ograniczników prędkości we wszystkich rodzajach pojazdów i na wszystkich drogach, zarówno w miastach, jak i między miastami, w celu przedstawienia środków legislacyjnych zmniejszających emisje i zwiększających bezpieczeństwo drogowe;

| 10. | podkreśla potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa osobistego i pewności prawnej dla pracowników sektora transportu w oparciu o stworzenie m.in. wystarczająco dużej ilości bezpiecznych parkingów oraz zharmonizowanie egzekwowania przepisów w dziedzinie transportu drogowego i sankcji za ich nieprzestrzeganie; podkreśla również, że wprowadzenie transgranicznego egzekwowania kar poprawi bezpieczeństwo drogowe dla wszystkich użytkowników; |
| --- | --- |

10.

podkreśla potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa osobistego i pewności prawnej dla pracowników sektora transportu w oparciu o stworzenie m.in. wystarczająco dużej ilości bezpiecznych parkingów oraz zharmonizowanie egzekwowania przepisów w dziedzinie transportu drogowego i sankcji za ich nieprzestrzeganie; podkreśla również, że wprowadzenie transgranicznego egzekwowania kar poprawi bezpieczeństwo drogowe dla wszystkich użytkowników;

| 11. | zwraca uwagę na fakt, że wraz ze wzrostem drogowego transportu towarowego dostępność miejsc postojowych dla samochodów ciężarowych nie dotrzymała kroku rozwojowi sieci TERN, co poważnie zagraża przestrzeganiu czasu jazdy i czasu odpoczynku przez zawodowych kierowców przede wszystkim w godzinach nocnych, ale także ogólnemu bezpieczeństwu transportu, o ile nie nastąpi jakościowa i ilościowa poprawa w zakresie miejsc odpoczynku w państwach członkowskich UE; |
| --- | --- |

11.

zwraca uwagę na fakt, że wraz ze wzrostem drogowego transportu towarowego dostępność miejsc postojowych dla samochodów ciężarowych nie dotrzymała kroku rozwojowi sieci TERN, co poważnie zagraża przestrzeganiu czasu jazdy i czasu odpoczynku przez zawodowych kierowców przede wszystkim w godzinach nocnych, ale także ogólnemu bezpieczeństwu transportu, o ile nie nastąpi jakościowa i ilościowa poprawa w zakresie miejsc odpoczynku w państwach członkowskich UE;

Efektywna współmodalność

| 12. | uważa, że zasadniczo rozwój transportu osobowego i towarowego jest w dużej mierze zależny od wydajnego korzystania z różnych form transportu i że z tego względu celem europejskiej polityki transportowej powinna być efektywna współmodalność, ściśle powiązana z „odwęglaniem”, bezpieczeństwem i opłacalnością transportu; uważa, że doprowadzi to do optymalnego ponownego przyznawania środków między różnymi rodzajami transportu i zmiany w kierunku form transportu bardziej zgodnych z wymogami zrównoważonego rozwoju, a także zapewni interoperacyjność w ramach rodzajów transportu i między nimi, będzie promowało bardziej zrównoważone łańcuchy transportowe i logistyczne i wybór bardziej zrównoważonych form transportu oraz zwiększy bezproblemowe przepływy ruchu pomiędzy rodzajami transportu i węzłami transportowymi; |
| --- | --- |

12.

uważa, że zasadniczo rozwój transportu osobowego i towarowego jest w dużej mierze zależny od wydajnego korzystania z różnych form transportu i że z tego względu celem europejskiej polityki transportowej powinna być efektywna współmodalność, ściśle powiązana z „odwęglaniem”, bezpieczeństwem i opłacalnością transportu; uważa, że doprowadzi to do optymalnego ponownego przyznawania środków między różnymi rodzajami transportu i zmiany w kierunku form transportu bardziej zgodnych z wymogami zrównoważonego rozwoju, a także zapewni interoperacyjność w ramach rodzajów transportu i między nimi, będzie promowało bardziej zrównoważone łańcuchy transportowe i logistyczne i wybór bardziej zrównoważonych form transportu oraz zwiększy bezproblemowe przepływy ruchu pomiędzy rodzajami transportu i węzłami transportowymi;

| 13. | zwraca uwagę, że efektywna współmodalność powinna być rozpatrywana nie tylko według kryterium rentowności, lecz także według kryteriów ochrony środowiska, uwarunkowań społecznych i dotyczących zatrudnienia oraz kryteriów dotyczących aspektów bezpieczeństwa i spójności terytorialnej z uwzględnieniem odmiennych możliwości technicznych i sytuacji wyjściowych w odniesieniu do różnych form transportu oraz krajów, regionów i miast w Europie; |
| --- | --- |

13.

zwraca uwagę, że efektywna współmodalność powinna być rozpatrywana nie tylko według kryterium rentowności, lecz także według kryteriów ochrony środowiska, uwarunkowań społecznych i dotyczących zatrudnienia oraz kryteriów dotyczących aspektów bezpieczeństwa i spójności terytorialnej z uwzględnieniem odmiennych możliwości technicznych i sytuacji wyjściowych w odniesieniu do różnych form transportu oraz krajów, regionów i miast w Europie;

| 14. | podkreśla, że efektywna współmodalność oznacza poprawę infrastruktury – przede wszystkim w oparciu o stworzenie zielonych korytarzy, ograniczenie liczby wąskich gardeł i rozwój transportu kolejowego i żeglugi śródlądowej – i zwiększenie bezpieczeństwa drogowego dzięki wykorzystaniu nowych technologii i poprawie warunków pracy; |
| --- | --- |

14.

podkreśla, że efektywna współmodalność oznacza poprawę infrastruktury – przede wszystkim w oparciu o stworzenie zielonych korytarzy, ograniczenie liczby wąskich gardeł i rozwój transportu kolejowego i żeglugi śródlądowej – i zwiększenie bezpieczeństwa drogowego dzięki wykorzystaniu nowych technologii i poprawie warunków pracy;

Utworzenie rynku wewnętrznego

| 15. | domaga się systematycznych przeglądów prawodawstwa wspólnotowego, jego wdrażania i stosowania w celu zagwarantowania jego skuteczności; wzywa Komisję do konsekwentnego usuwania przeszkód powstających wskutek błędnego lub opóźnionego wdrażania prawa wspólnotowego w państwach członkowskich; |
| --- | --- |

15.

domaga się systematycznych przeglądów prawodawstwa wspólnotowego, jego wdrażania i stosowania w celu zagwarantowania jego skuteczności; wzywa Komisję do konsekwentnego usuwania przeszkód powstających wskutek błędnego lub opóźnionego wdrażania prawa wspólnotowego w państwach członkowskich;

| 16. | proponuje, aby w nowym kontekście traktatu z Lizbony, i w porozumieniu z Komisją, odbywało się przynajmniej jedno wspólne posiedzenie osób odpowiedzialnych za transport w parlamentach krajowych w celu połączenia sił i współpracy na rzecz lepszego i skuteczniejszego wdrażania prawodawstwa UE w dziedzinie transportu; |
| --- | --- |

16.

proponuje, aby w nowym kontekście traktatu z Lizbony, i w porozumieniu z Komisją, odbywało się przynajmniej jedno wspólne posiedzenie osób odpowiedzialnych za transport w parlamentach krajowych w celu połączenia sił i współpracy na rzecz lepszego i skuteczniejszego wdrażania prawodawstwa UE w dziedzinie transportu;

| 17. | stwierdza, że transport odgrywa istotną rolę w kontekście utworzenia europejskiego rynku wewnętrznego oraz prawa swobodnego przemieszczania się osób i towarów i że przede wszystkim w transporcie szynowym we wszystkich państwach członkowskich UE należy osiągnąć regulowane otwarcie rynku; uważa, że całkowite otwarcie rynku przyniesie korzyści konsumentom oraz powinno iść w parze ze środkami zabezpieczającymi jakość usług użyteczności publicznej oraz z długoterminowym planowaniem inwestycji w zakresie infrastruktury i interoperacyjności technicznej, aby poprawić wydajność i bezpieczeństwo oraz z działaniami mającymi na celu uniknięcie zakłóceń konkurencji w ramach poszczególnych rodzajów transportu i pomiędzy nimi, między innymi w wymiarze społecznym, podatkowym i ekologicznym; internalizacja zewnętrznych kosztów środowiskowych i społecznych powinna przebiegać stopniowo, rozpoczynając od transportu drogowego i lotniczego, które bardziej zanieczyszczają; |
| --- | --- |

17.

stwierdza, że transport odgrywa istotną rolę w kontekście utworzenia europejskiego rynku wewnętrznego oraz prawa swobodnego przemieszczania się osób i towarów i że przede wszystkim w transporcie szynowym we wszystkich państwach członkowskich UE należy osiągnąć regulowane otwarcie rynku; uważa, że całkowite otwarcie rynku przyniesie korzyści konsumentom oraz powinno iść w parze ze środkami zabezpieczającymi jakość usług użyteczności publicznej oraz z długoterminowym planowaniem inwestycji w zakresie infrastruktury i interoperacyjności technicznej, aby poprawić wydajność i bezpieczeństwo oraz z działaniami mającymi na celu uniknięcie zakłóceń konkurencji w ramach poszczególnych rodzajów transportu i pomiędzy nimi, między innymi w wymiarze społecznym, podatkowym i ekologicznym; internalizacja zewnętrznych kosztów środowiskowych i społecznych powinna przebiegać stopniowo, rozpoczynając od transportu drogowego i lotniczego, które bardziej zanieczyszczają;

| 18. | wzywa Komisję i władze państw członkowskich do ułatwienia realizacji procesu liberalizacji przewozów kabotażowych w celu ograniczenia pustych przebiegów i do zapewnienia bardziej zrównoważonej sieci drogowej i kolejowej w postaci zwiększonej liczby punktów przeładunku w transporcie towarowym; |
| --- | --- |

18.

wzywa Komisję i władze państw członkowskich do ułatwienia realizacji procesu liberalizacji przewozów kabotażowych w celu ograniczenia pustych przebiegów i do zapewnienia bardziej zrównoważonej sieci drogowej i kolejowej w postaci zwiększonej liczby punktów przeładunku w transporcie towarowym;

| 19. | uważa, że w celu osiągnięcia wydajnego i prawdziwie konkurencyjnego transportu wodnego, który stanowiłby uzupełnienie innych form transportu, konieczne okazuje się ponowne przystąpienie do ustanowionego procesu liberalizacji; |
| --- | --- |

19.

uważa, że w celu osiągnięcia wydajnego i prawdziwie konkurencyjnego transportu wodnego, który stanowiłby uzupełnienie innych form transportu, konieczne okazuje się ponowne przystąpienie do ustanowionego procesu liberalizacji;

| 20. | w odniesieniu do potrzeb gospodarczych podkreśla znaczenie prawdziwie europejskiego zarządzania infrastrukturą transportową (korytarzami kolejowego transportu towarowego oraz szybkich kolei, Single European Sky, portami i ich połączeniami z siecią transportową, przestrzenią morską bez granic, żeglugą śródlądową) w celu zatarcia granic we wszystkich rodzajach transportu i zwiększenia konkurencyjności i atrakcyjności UE; |
| --- | --- |

20.

w odniesieniu do potrzeb gospodarczych podkreśla znaczenie prawdziwie europejskiego zarządzania infrastrukturą transportową (korytarzami kolejowego transportu towarowego oraz szybkich kolei, Single European Sky, portami i ich połączeniami z siecią transportową, przestrzenią morską bez granic, żeglugą śródlądową) w celu zatarcia granic we wszystkich rodzajach transportu i zwiększenia konkurencyjności i atrakcyjności UE;

| 21. | wzywa do stworzenia wspólnego europejskiego systemu rezerwacji w celu zwiększenia skuteczności różnych środków transportu oraz ułatwienia i zwiększenia ich interoperacyjności; |
| --- | --- |

21.

wzywa do stworzenia wspólnego europejskiego systemu rezerwacji w celu zwiększenia skuteczności różnych środków transportu oraz ułatwienia i zwiększenia ich interoperacyjności;

| 22. | zwraca uwagę, że transport ma wpływ na politykę społeczną, politykę ochrony zdrowia i bezpieczeństwa i że w ramach tworzenia jednolitej przestrzeni transportowej należy zharmonizować na wysokim szczeblu i stale poprawiać warunki w zakresie zatrudnienia i pracy oraz edukacji i szkoleń w oparciu o skuteczny dialog społeczny na poziomie europejskim; podkreśla, że między innymi stworzenie europejskich centrów edukacyjnych i europejskich centrów doskonałości w poszczególnych państwach członkowskich może przyczynić się do wspierania wymiernej jakości kształcenia i podwyższania statusu osób zatrudnionych w transporcie, a także do wzajemnego uznawania dyplomów; |
| --- | --- |

22.

zwraca uwagę, że transport ma wpływ na politykę społeczną, politykę ochrony zdrowia i bezpieczeństwa i że w ramach tworzenia jednolitej przestrzeni transportowej należy zharmonizować na wysokim szczeblu i stale poprawiać warunki w zakresie zatrudnienia i pracy oraz edukacji i szkoleń w oparciu o skuteczny dialog społeczny na poziomie europejskim; podkreśla, że między innymi stworzenie europejskich centrów edukacyjnych i europejskich centrów doskonałości w poszczególnych państwach członkowskich może przyczynić się do wspierania wymiernej jakości kształcenia i podwyższania statusu osób zatrudnionych w transporcie, a także do wzajemnego uznawania dyplomów;

| 23. | uważa, że aby osiągnąć większą efektywność w polityce transportowej należy ocenić programy (takie jak program Galileo i inteligentne systemy transportowe (ITS)) i zależnie od wyników odpowiednio przeformułować strategię i programowanie; w tym kontekście konieczny jest m.in. nowy program dotyczący bezpieczeństwa w transporcie drogowym, nadanie nowej dynamiki sieciom transportowym TEN-T, śródokresowy bilans programu NAIADES, natychmiastowe i pełne wdrożenie programu jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej, programu SESAR, i 8. ramowego programu badań oraz kontynuacja uproszczonej wersji programu Marco Polo; |
| --- | --- |

23.

uważa, że aby osiągnąć większą efektywność w polityce transportowej należy ocenić programy (takie jak program Galileo i inteligentne systemy transportowe (ITS)) i zależnie od wyników odpowiednio przeformułować strategię i programowanie; w tym kontekście konieczny jest m.in. nowy program dotyczący bezpieczeństwa w transporcie drogowym, nadanie nowej dynamiki sieciom transportowym TEN-T, śródokresowy bilans programu NAIADES, natychmiastowe i pełne wdrożenie programu jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej, programu SESAR, i 8. ramowego programu badań oraz kontynuacja uproszczonej wersji programu Marco Polo;

Agencje europejskie

| 24. | jest zdania, że techniczna interoperacyjność oraz jej finansowanie, podobnie jak europejska certyfikacja, standaryzacja i wzajemne uznawanie dyplomów, stanowią istotne elementy dobrze funkcjonującego rynku wewnętrznego i że realizacja tych elementów powinna w większym stopniu wchodzić w zakres obowiązków różnych agencji; podkreśla, że wszystkie agencje powinny postawić sobie za cel podobnie wysoki poziom odpowiedzialności i kompetencji i osiągnąć te cele w krótkim czasie, a także poddawać je regularnej ocenie; w szczególności zachęca do rozwoju pełnego potencjału Europejskiej Agencji Kolejowej, w tym stopniowego przejmowania przez agencję odpowiedzialności za certyfikację całego nowego taboru i infrastruktury kolejowej oraz regularne kontrole krajowych władz bezpieczeństwa lub równoważnych organów w państwach członkowskich, zgodnie z dyrektywą 2004/49/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r.; |
| --- | --- |

24.

jest zdania, że techniczna interoperacyjność oraz jej finansowanie, podobnie jak europejska certyfikacja, standaryzacja i wzajemne uznawanie dyplomów, stanowią istotne elementy dobrze funkcjonującego rynku wewnętrznego i że realizacja tych elementów powinna w większym stopniu wchodzić w zakres obowiązków różnych agencji; podkreśla, że wszystkie agencje powinny postawić sobie za cel podobnie wysoki poziom odpowiedzialności i kompetencji i osiągnąć te cele w krótkim czasie, a także poddawać je regularnej ocenie; w szczególności zachęca do rozwoju pełnego potencjału Europejskiej Agencji Kolejowej, w tym stopniowego przejmowania przez agencję odpowiedzialności za certyfikację całego nowego taboru i infrastruktury kolejowej oraz regularne kontrole krajowych władz bezpieczeństwa lub równoważnych organów w państwach członkowskich, zgodnie z dyrektywą 2004/49/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r.;

| 25. | podkreśla, że 75 % transportu to transport drogowy i że w związku z tym należy rozważyć potrzebę utworzenia agencji do spraw transportu drogowego, aby zwiększyć bezpieczeństwo drogowe i zagwarantować podstawowe prawo obywateli do bezpiecznej mobilności przez wspieranie nowych zastosowań (takich jak program Galileo lub równie przydatne technologie dla inteligentnych systemów transportowych) i prowadzenie programów badawczych; uważa ponadto, że taka agencja powinna mieć uprawnienia regulacyjne w odniesieniu do usuwania przeszkód stojących na drodze ku zrównoważonemu rynkowi wewnętrznemu; |
| --- | --- |

25.

podkreśla, że 75 % transportu to transport drogowy i że w związku z tym należy rozważyć potrzebę utworzenia agencji do spraw transportu drogowego, aby zwiększyć bezpieczeństwo drogowe i zagwarantować podstawowe prawo obywateli do bezpiecznej mobilności przez wspieranie nowych zastosowań (takich jak program Galileo lub równie przydatne technologie dla inteligentnych systemów transportowych) i prowadzenie programów badawczych; uważa ponadto, że taka agencja powinna mieć uprawnienia regulacyjne w odniesieniu do usuwania przeszkód stojących na drodze ku zrównoważonemu rynkowi wewnętrznemu;

| 26. | zaznacza, że transport śródlądowy wciąż boryka się ze odmiennymi ramami instytucjonalnymi, i zwraca się o ustanowienie stałej i zorganizowanej współpracy pomiędzy właściwymi instytucjami, aby w pełni wykorzystać potencjał tego rodzaju transportu; |
| --- | --- |

26.

zaznacza, że transport śródlądowy wciąż boryka się ze odmiennymi ramami instytucjonalnymi, i zwraca się o ustanowienie stałej i zorganizowanej współpracy pomiędzy właściwymi instytucjami, aby w pełni wykorzystać potencjał tego rodzaju transportu;

Badania naukowe i technologie

| 27. | wzywa do przyjęcia programu w zakresie badań i technologii w sektorze transportu; uważa, że taki program powinien zostać sporządzony we współpracy ze wszystkimi istotnymi zainteresowanymi stronami, aby zrozumieć potrzeby sektora i w związku z tym lepiej przydzielać środki UE; uważa, że należy nadać priorytet projektom mającym na celu „dekarbonizację” transportu, zwiększenie przejrzystości łańcucha dostaw oraz zwiększenie bezpieczeństwa i ochrony transportu, poprawę zarządzania ruchem i zmniejszenie obciążeń administracyjnych; |
| --- | --- |

27.

wzywa do przyjęcia programu w zakresie badań i technologii w sektorze transportu; uważa, że taki program powinien zostać sporządzony we współpracy ze wszystkimi istotnymi zainteresowanymi stronami, aby zrozumieć potrzeby sektora i w związku z tym lepiej przydzielać środki UE; uważa, że należy nadać priorytet projektom mającym na celu „dekarbonizację” transportu, zwiększenie przejrzystości łańcucha dostaw oraz zwiększenie bezpieczeństwa i ochrony transportu, poprawę zarządzania ruchem i zmniejszenie obciążeń administracyjnych;

| 28. | podkreśla, że badania i rozwój oraz innowacje muszą być wspierane, ponieważ poprzez ograniczenie spalin i hałasu wytwarzanego przez wszystkie rodzaje transportu prowadzą do znacznej poprawy stanu środowiska naturalnego, ponadto dostarczają rozwiązań dla problemów wynikających z istnienia wąskich gardeł w infrastrukturze, zwiększają poziom bezpieczeństwa i zapewniają większą niezależność energetyczną we wszystkich rodzajach transportu w całym sektorze; podkreśla, że inteligentne, interoperacyjne i powiązane systemy organizacji i bezpieczeństwa transportu, takie jak ERTMS, Galileo, SESAR i ITS, oraz właściwie dopasowane technologie muszą być wspierane zarówno w obszarze badań i rozwoju, jak i w zastosowaniu; wzywa państwa członkowskie do zapewnienia, aby obywatele w całej Europie mogli korzystać z korzyści związanych tymi inteligentnymi systemami transportowymi; zauważa, że w przypadku obiecujących technologii trzeba wprowadzić niezbędne warunki ramowe i otwarte standardy, nie faworyzując żadnej konkretnej technologii; |
| --- | --- |

28.

podkreśla, że badania i rozwój oraz innowacje muszą być wspierane, ponieważ poprzez ograniczenie spalin i hałasu wytwarzanego przez wszystkie rodzaje transportu prowadzą do znacznej poprawy stanu środowiska naturalnego, ponadto dostarczają rozwiązań dla problemów wynikających z istnienia wąskich gardeł w infrastrukturze, zwiększają poziom bezpieczeństwa i zapewniają większą niezależność energetyczną we wszystkich rodzajach transportu w całym sektorze; podkreśla, że inteligentne, interoperacyjne i powiązane systemy organizacji i bezpieczeństwa transportu, takie jak ERTMS, Galileo, SESAR i ITS, oraz właściwie dopasowane technologie muszą być wspierane zarówno w obszarze badań i rozwoju, jak i w zastosowaniu; wzywa państwa członkowskie do zapewnienia, aby obywatele w całej Europie mogli korzystać z korzyści związanych tymi inteligentnymi systemami transportowymi; zauważa, że w przypadku obiecujących technologii trzeba wprowadzić niezbędne warunki ramowe i otwarte standardy, nie faworyzując żadnej konkretnej technologii;

| 29. | podkreśla, że w ramach środków ochrony klimatu i niezależności energetycznej UE należy w przypadku wszystkich rodzajów transportu ograniczać emisję CO2 i wspierać je za pomocą badań i rozwoju w zakresie innowacyjnych, energooszczędnych i czystych technologii i energii odnawialnych, co doprowadzi m.in. do stworzenia pojazdów lepiej odpowiadających standardom zrównoważonego rozwoju w wszystkich rodzajach transportu; uważa, że wzmocniłoby to jednocześnie konkurencyjność firm europejskich; |
| --- | --- |

29.

podkreśla, że w ramach środków ochrony klimatu i niezależności energetycznej UE należy w przypadku wszystkich rodzajów transportu ograniczać emisję CO2 i wspierać je za pomocą badań i rozwoju w zakresie innowacyjnych, energooszczędnych i czystych technologii i energii odnawialnych, co doprowadzi m.in. do stworzenia pojazdów lepiej odpowiadających standardom zrównoważonego rozwoju w wszystkich rodzajach transportu; uważa, że wzmocniłoby to jednocześnie konkurencyjność firm europejskich;

| 30. | podkreśla konieczność przyjęcia jednolitej definicji istotnych pojęć odnoszących się do bezpieczeństwa ruchu drogowego i badania wypadków, aby zapewnić porównywalność wyników i ewentualnie wprowadzonych środków; |
| --- | --- |

30.

podkreśla konieczność przyjęcia jednolitej definicji istotnych pojęć odnoszących się do bezpieczeństwa ruchu drogowego i badania wypadków, aby zapewnić porównywalność wyników i ewentualnie wprowadzonych środków;

| 31. | podkreśla, że ujednolicenie dokumentacji transportowej według najnowszych standardów komunikacji i możliwość ich multimodalnego i międzynarodowego zastosowania mogą doprowadzić do istotnej poprawy bezpieczeństwa i logistyki oraz do zdecydowanego ograniczenia procedur administracyjnych; |
| --- | --- |

31.

podkreśla, że ujednolicenie dokumentacji transportowej według najnowszych standardów komunikacji i możliwość ich multimodalnego i międzynarodowego zastosowania mogą doprowadzić do istotnej poprawy bezpieczeństwa i logistyki oraz do zdecydowanego ograniczenia procedur administracyjnych;

Fundusze transportowe i Europejska Sieć Transportowa

| 32. | podkreśla, że efektywna polityka transportowa wymaga ram finansowych proporcjonalnych do postawionych wyzwań i że w tym celu konieczne jest podwyższenie poziomu obecnego finansowania, dlatego też uważa za wskazane:






  a. | stworzenie instrumentu mającego na celu koordynację korzystania z różnych źródeł finansowania transportu, funduszy dostępnych w ramach polityki spójności, partnerstw publiczno-prywatnych lub innych instrumentów finansowych, takich jak gwarancje; te skoordynowane źródła finansowania powinny być wykorzystywane na wszystkich szczeblach władzy państwowej do poprawy infrastruktury, wspierania projektów TEN-T, zapewniania technicznej i operacyjnej interoperacyjności, wspierania badań naukowych i promowania stosowania inteligentnych systemów transportowych we wszystkich rodzajach transportu; finansowanie powinno opierać się na kryteriach udzielania zamówień, które uwzględniają efektywną współmodalność, o której mowa w ust. 5, wymogi społeczne i bezpieczeństwa, a także spójność społeczną, gospodarczą i terytorialną; |
| --- | --- | --- |

32.

podkreśla, że efektywna polityka transportowa wymaga ram finansowych proporcjonalnych do postawionych wyzwań i że w tym celu konieczne jest podwyższenie poziomu obecnego finansowania, dlatego też uważa za wskazane:

a.

stworzenie instrumentu mającego na celu koordynację korzystania z różnych źródeł finansowania transportu, funduszy dostępnych w ramach polityki spójności, partnerstw publiczno-prywatnych lub innych instrumentów finansowych, takich jak gwarancje; te skoordynowane źródła finansowania powinny być wykorzystywane na wszystkich szczeblach władzy państwowej do poprawy infrastruktury, wspierania projektów TEN-T, zapewniania technicznej i operacyjnej interoperacyjności, wspierania badań naukowych i promowania stosowania inteligentnych systemów transportowych we wszystkich rodzajach transportu; finansowanie powinno opierać się na kryteriach udzielania zamówień, które uwzględniają efektywną współmodalność, o której mowa w ust. 5, wymogi społeczne i bezpieczeństwa, a także spójność społeczną, gospodarczą i terytorialną;

| b. | zaciągnięcie zobowiązania budżetowego w ramach perspektyw finansowych z przeznaczeniem na politykę transportową; |
| --- | --- |

b.

zaciągnięcie zobowiązania budżetowego w ramach perspektyw finansowych z przeznaczeniem na politykę transportową;

| c. | możliwość, aby w ramach paktu na rzecz stabilności i wzrostu oraz w celu promowania zrównoważonego rozwoju w perspektywie średnio- i długoterminowej, długoterminowy charakter inwestycji w infrastrukturę transportową, który przyczynia się do ponoszenia konkurencyjności gospodarek, był uwzględniany przy obliczaniu deficytu publicznego za każdym razem, gdy Komisja Europejska uprzednio wyda na nie zgodę; |
| --- | --- |

c.

możliwość, aby w ramach paktu na rzecz stabilności i wzrostu oraz w celu promowania zrównoważonego rozwoju w perspektywie średnio- i długoterminowej, długoterminowy charakter inwestycji w infrastrukturę transportową, który przyczynia się do ponoszenia konkurencyjności gospodarek, był uwzględniany przy obliczaniu deficytu publicznego za każdym razem, gdy Komisja Europejska uprzednio wyda na nie zgodę;

| d. | wykorzystywanie funduszu do egzekwowania m.in. współfinansowania z przychodów osiągniętych poprzez internalizację kosztów zewnętrznych; |
| --- | --- |

d.

wykorzystywanie funduszu do egzekwowania m.in. współfinansowania z przychodów osiągniętych poprzez internalizację kosztów zewnętrznych;

| 33. | domaga się, aby w oparciu o wsparcie finansowe niepodlegające ocenie wedle kryteriów konkurencji zgodnie z przepisami UE dotyczącymi pomocy państwa wspierano w ramach spójnej i zintegrowanej polityki transportowej między innymi transport szynowy i wodny, politykę portową i publiczny transport pasażerski: |
| --- | --- |

33.

domaga się, aby w oparciu o wsparcie finansowe niepodlegające ocenie wedle kryteriów konkurencji zgodnie z przepisami UE dotyczącymi pomocy państwa wspierano w ramach spójnej i zintegrowanej polityki transportowej między innymi transport szynowy i wodny, politykę portową i publiczny transport pasażerski:

| 34. | uważa, że należy wykorzystać kryzys finansowo-gospodarczy do ukierunkowanego wspierania transportu i promowania – poprzez pomoc finansową –inwestycji przede wszystkim w zakresie bezpiecznego, ekologicznego i tym samym zrównoważonego transportu; uważa, że inwestycje UE w projekty transportowe powinny zostać wzięte pod uwagę w kontekście strategii Europa 2020, ponieważ systemy transportu i mobilności dają wyjątkową możliwość stworzenia stabilnych miejsc pracy; |
| --- | --- |

34.

uważa, że należy wykorzystać kryzys finansowo-gospodarczy do ukierunkowanego wspierania transportu i promowania – poprzez pomoc finansową –inwestycji przede wszystkim w zakresie bezpiecznego, ekologicznego i tym samym zrównoważonego transportu; uważa, że inwestycje UE w projekty transportowe powinny zostać wzięte pod uwagę w kontekście strategii Europa 2020, ponieważ systemy transportu i mobilności dają wyjątkową możliwość stworzenia stabilnych miejsc pracy;

| 35. | uważa, że definicję europejskiej sieci bazowej wewnątrz kompleksowej sieci transeuropejskiej TEN, która pozostaje priorytetem polityki transportowej UE, należy oceniać według kryteriów zrównoważonego rozwoju na poziomie europejskim, a także na poziomie regionalnym i lokalnym i że multimodalne platformy i suche porty stanowią nadal istotny element oferty infrastrukturalnej, ponieważ umożliwiają efektywne połączenia między różnymi formami transportu; |
| --- | --- |

35.

uważa, że definicję europejskiej sieci bazowej wewnątrz kompleksowej sieci transeuropejskiej TEN, która pozostaje priorytetem polityki transportowej UE, należy oceniać według kryteriów zrównoważonego rozwoju na poziomie europejskim, a także na poziomie regionalnym i lokalnym i że multimodalne platformy i suche porty stanowią nadal istotny element oferty infrastrukturalnej, ponieważ umożliwiają efektywne połączenia między różnymi formami transportu;

| 36. | jest zadania, że projekty TEN-T powinny pozostać priorytetem polityki transportowej UE i że istnieje pilna potrzeba rozwiązania problemu braków w infrastrukturze oraz usunięcia wciąż istniejących na granicach państw przeszkód historycznych i geograficznych; podkreśla, że TEN-T powinny zostać włączone do ogólnoeuropejskiej sieci połączeń wykraczającej poza granice UE i uważa, że proces ten można przyspieszyć przez zwiększenie środków; |
| --- | --- |

36.

jest zadania, że projekty TEN-T powinny pozostać priorytetem polityki transportowej UE i że istnieje pilna potrzeba rozwiązania problemu braków w infrastrukturze oraz usunięcia wciąż istniejących na granicach państw przeszkód historycznych i geograficznych; podkreśla, że TEN-T powinny zostać włączone do ogólnoeuropejskiej sieci połączeń wykraczającej poza granice UE i uważa, że proces ten można przyspieszyć przez zwiększenie środków;

| 37. | domaga się, aby infrastruktura żeglugi śródlądowej, porty śródlądowe i multimodalne połączenia portów morskich z lądem i węzłami kolejowymi odgrywały większą rolę w europejskiej polityce transportowej oraz uzyskały większe wsparcie przeznaczone na pomoc w ograniczeniu wpływu na środowisko i zwiększenie bezpieczeństwa transportu w UE; uważa, że można radykalnie poprawić efektywność środowiskową statków żeglugi śródlądowej, instalując na nich nowe silniki wyposażone w najnowszą technologię kontroli emisji; |
| --- | --- |

37.

domaga się, aby infrastruktura żeglugi śródlądowej, porty śródlądowe i multimodalne połączenia portów morskich z lądem i węzłami kolejowymi odgrywały większą rolę w europejskiej polityce transportowej oraz uzyskały większe wsparcie przeznaczone na pomoc w ograniczeniu wpływu na środowisko i zwiększenie bezpieczeństwa transportu w UE; uważa, że można radykalnie poprawić efektywność środowiskową statków żeglugi śródlądowej, instalując na nich nowe silniki wyposażone w najnowszą technologię kontroli emisji;

| 38. | podkreśla konieczność spojrzenia na projekty dotyczące krótkodystansowego transportu morskiego i autostrady morskiej w kontekście szerzej pojętej rzeczywistości obejmującej kraje należące do najbliższego Europie otoczenia geograficznego; zauważa, że w tym celu niezbędna jest lepsza synergia pomiędzy polityką regionalną, polityką w zakresie rozwoju oraz polityką w dziedzinie transportu; |
| --- | --- |

38.

podkreśla konieczność spojrzenia na projekty dotyczące krótkodystansowego transportu morskiego i autostrady morskiej w kontekście szerzej pojętej rzeczywistości obejmującej kraje należące do najbliższego Europie otoczenia geograficznego; zauważa, że w tym celu niezbędna jest lepsza synergia pomiędzy polityką regionalną, polityką w zakresie rozwoju oraz polityką w dziedzinie transportu;

| 39. | uznaje fakt, że regionalne lotniska odgrywają istotną rolę w rozwoju regionów peryferyjnych i najbardziej oddalonych przez zwiększenie ich łączności z węzłami komunikacyjnymi; uważa wprowadzanie w miarę możliwości rozwiązań intermodalnych za bardzo istotne; stoi na stanowisku, że (szybkie) połączenia kolejowe pomiędzy lotniskami są idealną możliwością zrównoważonego połączenia różnych sposobów transportu; |
| --- | --- |

39.

uznaje fakt, że regionalne lotniska odgrywają istotną rolę w rozwoju regionów peryferyjnych i najbardziej oddalonych przez zwiększenie ich łączności z węzłami komunikacyjnymi; uważa wprowadzanie w miarę możliwości rozwiązań intermodalnych za bardzo istotne; stoi na stanowisku, że (szybkie) połączenia kolejowe pomiędzy lotniskami są idealną możliwością zrównoważonego połączenia różnych sposobów transportu;

Transport w kontekście ogólnoświatowym

| 40. | podkreśla, że stworzenie europejskiej przestrzeni transportowej jest ważnym priorytetem i szczególnie w transporcie lotniczym i wodnym w dużej mierze zależy ono od międzynarodowej akceptacji w ramach negocjowanych umów, w odniesieniu do wszystkich rodzajów transportu, przy czym UE powinna zwiększać swój wpływ na decyzje podejmowane w stosownych gremiach międzynarodowych; |
| --- | --- |

40.

podkreśla, że stworzenie europejskiej przestrzeni transportowej jest ważnym priorytetem i szczególnie w transporcie lotniczym i wodnym w dużej mierze zależy ono od międzynarodowej akceptacji w ramach negocjowanych umów, w odniesieniu do wszystkich rodzajów transportu, przy czym UE powinna zwiększać swój wpływ na decyzje podejmowane w stosownych gremiach międzynarodowych;

Wymierne cele na 2020 r.

| 41. | domaga się dążenia do jasnych i wymiernych celów, które należy osiągnąć do 2020 r. w odniesieniu do 2010 r., i w związku z tym proponuje:






  — | ograniczyć liczbę ofiar śmiertelnych i ciężko rannych wśród aktywnych i biernych uczestników ruchu drogowego o 40 %; cel ten należy określić zarówno w zbliżającej się białej księdze dotyczącej transportu, jak i nowym programie działań na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego; |
| --- | --- | --- |

41.

domaga się dążenia do jasnych i wymiernych celów, które należy osiągnąć do 2020 r. w odniesieniu do 2010 r., i w związku z tym proponuje:

—

ograniczyć liczbę ofiar śmiertelnych i ciężko rannych wśród aktywnych i biernych uczestników ruchu drogowego o 40 %; cel ten należy określić zarówno w zbliżającej się białej księdze dotyczącej transportu, jak i nowym programie działań na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego;

| — | zwiększyć liczbę miejsc postojowych dla samochodów ciężarowych w sieci TERN w każdym państwie członkowskim o 40 proc., aby zapewnić bezpieczeństwo transportu i przestrzeganie czasu odpoczynku przez kierowców zawodowych; |
| --- | --- |

—

zwiększyć liczbę miejsc postojowych dla samochodów ciężarowych w sieci TERN w każdym państwie członkowskim o 40 proc., aby zapewnić bezpieczeństwo transportu i przestrzeganie czasu odpoczynku przez kierowców zawodowych;

| — | podwoić liczbę pasażerów autobusów, tramwajów i kolei (i ewentualnie pasażerów statków) i zwiększyć środki na finansowanie koncepcji transportu przyjaznych dla pieszych i rowerzystów o 20 %, zapewniając przestrzeganie praw zawartych w prawodawstwie wspólnotowym, w szczególności praw pasażerów niepełnosprawnych lub o ograniczonej sprawności ruchowej, |
| --- | --- |

—

podwoić liczbę pasażerów autobusów, tramwajów i kolei (i ewentualnie pasażerów statków) i zwiększyć środki na finansowanie koncepcji transportu przyjaznych dla pieszych i rowerzystów o 20 %, zapewniając przestrzeganie praw zawartych w prawodawstwie wspólnotowym, w szczególności praw pasażerów niepełnosprawnych lub o ograniczonej sprawności ruchowej,

| — | ograniczyć emisję CO2 w transporcie drogowym wykorzystywanym do przewozu osób i towarów poprzez odpowiednie innowacje, wspieranie alternatywnych źródeł energii i optymalizację logistyczną transportu pasażerskiego i towarowego o 20 %; |
| --- | --- |

—

ograniczyć emisję CO2 w transporcie drogowym wykorzystywanym do przewozu osób i towarów poprzez odpowiednie innowacje, wspieranie alternatywnych źródeł energii i optymalizację logistyczną transportu pasażerskiego i towarowego o 20 %;

| — | zmniejszyć zużycie energii pojazdów szynowych o 20 % w stosunku do wartości i wydajności z 2010 r. i zmniejszyć zużycie oleju napędowego w sektorze kolejowym o 40 %, który ma zostać osiągnięty poprzez ukierunkowane inwestycje w elektryfikację infrastruktury kolejowej; |
| --- | --- |

—

zmniejszyć zużycie energii pojazdów szynowych o 20 % w stosunku do wartości i wydajności z 2010 r. i zmniejszyć zużycie oleju napędowego w sektorze kolejowym o 40 %, który ma zostać osiągnięty poprzez ukierunkowane inwestycje w elektryfikację infrastruktury kolejowej;

| — | wyposażyć cały nowy tabor zamawiany od 2011 r. oraz wszystkie nowe połączenia i naprawiany tabor w transporcie szynowym od 2011 w interoperacyjne systemy automatycznej kontroli prędkości pociągów kompatybilne z ERMTS; zwiększyć środki UE mające na celu wykonanie i rozszerzenie planu wdrożenia ERTMS; |
| --- | --- |

—

wyposażyć cały nowy tabor zamawiany od 2011 r. oraz wszystkie nowe połączenia i naprawiany tabor w transporcie szynowym od 2011 w interoperacyjne systemy automatycznej kontroli prędkości pociągów kompatybilne z ERMTS; zwiększyć środki UE mające na celu wykonanie i rozszerzenie planu wdrożenia ERTMS;

| — | zmniejszyć emisje CO2 pochodzące z transportu lotniczego w całej przestrzeni powietrznej UE o 30 % do 2020 r.; następnie wszelkie zwiększanie transportu lotniczego musi być neutralne pod względem emisji dwutlenku węgla; |
| --- | --- |

—

zmniejszyć emisje CO2 pochodzące z transportu lotniczego w całej przestrzeni powietrznej UE o 30 % do 2020 r.; następnie wszelkie zwiększanie transportu lotniczego musi być neutralne pod względem emisji dwutlenku węgla;

| — | wesprzeć finansowo optymalizację, rozwój i, w razie potrzeby, stworzenie multimodalnych węzłów połączeniowych (platform) dla żeglugi śródlądowej, portów śródlądowych i transportu kolejowego do 2020 r. i zwiększyć ich liczbę o 20 %; |
| --- | --- |

—

wesprzeć finansowo optymalizację, rozwój i, w razie potrzeby, stworzenie multimodalnych węzłów połączeniowych (platform) dla żeglugi śródlądowej, portów śródlądowych i transportu kolejowego do 2020 r. i zwiększyć ich liczbę o 20 %;

| — | przeznaczyć przynajmniej 10 % środków TEN-T na projekty w zakresie żeglugi śródlądowej; |
| --- | --- |

—

przeznaczyć przynajmniej 10 % środków TEN-T na projekty w zakresie żeglugi śródlądowej;

| 42. | wzywa Komisję do monitorowania postępów w kierunku osiągnięcia tych celów i przedstawiania Parlamentowi co roku sprawozdania w tej sprawie; |
| --- | --- |

42.

wzywa Komisję do monitorowania postępów w kierunku osiągnięcia tych celów i przedstawiania Parlamentowi co roku sprawozdania w tej sprawie;

*

* *

| 43. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji. |
| --- | --- |

43.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji.

---

(1)  Teksty przyjęte, P7_TA(2010)0053.

(2)  Dz.U. C 33 E z 9.2.2006, s.142.

(3)  Dz.U. C 227 E z 21.9.2006, s. 609.

(4)  Dz.U. C 244 E z 18.10.2007, s.220.

(5)  Teksty przyjęte, P6_TA(2007)0345.

(6)  Teksty przyjęte, P6_TA(2007)0344.

(7)  Dz.U. C 187 E z 24.07.2008, s. 154.

(8)  Dz.U. C 66 E z 20.3.2009, s. 1.

(9)  Dz.U. C 286 E z 27.11.2009, s. 45.

(10)  Dz.U. C 295 E z 4.12.2009, s. 79.

(11)  Dz.U. C 295 E z 4.12.2009, s. 74.

(12)  Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0119.

(13)  Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0258.

(14)  Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0308.

(15)  Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0307.

(16)  Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 34.

---

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/23 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/23

---

Wtorek, 6 lipca 2010 r.Roczne sprawozdanie dotyczące działalności Komisji Petycji w roku 2009

P7_TA(2010)0261

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie obrad Komisji Petycji w roku 2009 (2009/2139 (INI))

2011/C 351 E/04

Parlament Europejski,

uwzględniając wcześniejsze rezolucje w sprawie obrad Komisji Petycji,

uwzględniając art. 24 i 227 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając art. 10 oraz 11 Traktatu o Unii Europejskiej,

uwzględniając art. 48 i 202 ust. 8 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Petycji (A7-0186/2010),

| A. | mając na uwadze, że na działalność Komisji Petycji w 2009 r. wpływ miało przejście z szóstej do siódmej kadencji Parlamentu Europejskiego oraz że skład komisji znacznie się w związku z tym zmienił i dwie trzecie jej członków zasiada w komisji po raz pierwszy, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że na działalność Komisji Petycji w 2009 r. wpływ miało przejście z szóstej do siódmej kadencji Parlamentu Europejskiego oraz że skład komisji znacznie się w związku z tym zmienił i dwie trzecie jej członków zasiada w komisji po raz pierwszy,

| B. | mając na uwadze, że w 2009 r. zakończyła się kadencja Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich, a Komisja Petycji była bezpośrednio zaangażowana w przesłuchania kandydatów na to stanowisko, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że w 2009 r. zakończyła się kadencja Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich, a Komisja Petycji była bezpośrednio zaangażowana w przesłuchania kandydatów na to stanowisko,

| C. | mając na uwadze, że Traktat z Lizbony wszedł w życie dnia 1 grudnia 2009 r., tworząc konieczne podstawy dla zwiększonego udziału obywateli w procesie decyzyjnym w UE w celu wzmocnienia umocowania demokratycznego tego procesu i poczucia odpowiedzialności jego uczestników, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że Traktat z Lizbony wszedł w życie dnia 1 grudnia 2009 r., tworząc konieczne podstawy dla zwiększonego udziału obywateli w procesie decyzyjnym w UE w celu wzmocnienia umocowania demokratycznego tego procesu i poczucia odpowiedzialności jego uczestników,

| D. | mając na uwadze, że obywatele UE są bezpośrednio reprezentowani przez Parlament, a prawo do składania petycji zapisane w traktacie umożliwia im zwracanie się do swoich przedstawicieli zawsze, gdy uznają, że naruszono ich prawa, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że obywatele UE są bezpośrednio reprezentowani przez Parlament, a prawo do składania petycji zapisane w traktacie umożliwia im zwracanie się do swoich przedstawicieli zawsze, gdy uznają, że naruszono ich prawa,

| E. | mając na uwadze, że wdrażanie europejskiego prawodawstwa ma bezpośredni wpływ na obywateli, którzy są najwłaściwszą instancją mogącą ocenić skuteczność tego prawa i jego niedociągnięcia oraz zwrócić uwagę na to, co należy jeszcze uczynić, by zagwarantować realizację celów Unii, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że wdrażanie europejskiego prawodawstwa ma bezpośredni wpływ na obywateli, którzy są najwłaściwszą instancją mogącą ocenić skuteczność tego prawa i jego niedociągnięcia oraz zwrócić uwagę na to, co należy jeszcze uczynić, by zagwarantować realizację celów Unii,

| F. | mając na uwadze, że europejscy obywatele, indywidualnie i zbiorowo, zwracają się do Parlamentu o podjęcie działań w przypadku naruszenia prawodawstwa europejskiego, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że europejscy obywatele, indywidualnie i zbiorowo, zwracają się do Parlamentu o podjęcie działań w przypadku naruszenia prawodawstwa europejskiego,

| G. | mając na uwadze, że poprzez Komisję Petycji Parlament zobowiązany jest analizować zasadność takich wniosków i robić wszystko, co w jego mocy, by położyć kres takim przypadkom łamania prawa; mając na uwadze, że aby udostępnić obywatelom najbardziej odpowiednie i szybkie środki zaradcze, Komisja Petycji nieustannie zacieśnia współpracę z Komisją Europejską, innymi komisjami parlamentarnymi, europejskimi organami, agencjami i sieciami oraz państwami członkowskimi, |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że poprzez Komisję Petycji Parlament zobowiązany jest analizować zasadność takich wniosków i robić wszystko, co w jego mocy, by położyć kres takim przypadkom łamania prawa; mając na uwadze, że aby udostępnić obywatelom najbardziej odpowiednie i szybkie środki zaradcze, Komisja Petycji nieustannie zacieśnia współpracę z Komisją Europejską, innymi komisjami parlamentarnymi, europejskimi organami, agencjami i sieciami oraz państwami członkowskimi,

| H. | mając na uwadze, że liczba petycji otrzymanych przez Parlament w 2009 r. nieznacznie przewyższyła liczbę z roku 2008 (tj. 1924 w porównaniu z 1849) oraz że potwierdziła się tendencja wzrostowa odnośnie do petycji składanych przez Internet (w 2009 r. ok. 65 % petycji wpłynęło w postaci elektronicznej, a w 2008 r. 60 %), |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że liczba petycji otrzymanych przez Parlament w 2009 r. nieznacznie przewyższyła liczbę z roku 2008 (tj. 1924 w porównaniu z 1849) oraz że potwierdziła się tendencja wzrostowa odnośnie do petycji składanych przez Internet (w 2009 r. ok. 65 % petycji wpłynęło w postaci elektronicznej, a w 2008 r. 60 %),

| I. | mając na uwadze, że liczba niedopuszczalnych petycji otrzymanych w 2009 r. wskazuje, że należy położyć większy nacisk na lepsze informowanie obywateli o kompetencjach Unii i roli poszczególnych instytucji, |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że liczba niedopuszczalnych petycji otrzymanych w 2009 r. wskazuje, że należy położyć większy nacisk na lepsze informowanie obywateli o kompetencjach Unii i roli poszczególnych instytucji,

| J. | mając na uwadze, że w wielu przypadkach obywatele kierują do Parlamentu Europejskiego petycje w sprawie decyzji podejmowanych przez właściwe władze administracyjne lub sądowe w państwach członkowskich oraz mając na uwadze, że obywatele potrzebują w związku z tym mechanizmów umożliwiających im zwracanie się do władz krajowych o wywiązywanie się z obowiązków spoczywających na nich w związku z europejskim procesem legislacyjnym i procesem wdrażania prawa, |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że w wielu przypadkach obywatele kierują do Parlamentu Europejskiego petycje w sprawie decyzji podejmowanych przez właściwe władze administracyjne lub sądowe w państwach członkowskich oraz mając na uwadze, że obywatele potrzebują w związku z tym mechanizmów umożliwiających im zwracanie się do władz krajowych o wywiązywanie się z obowiązków spoczywających na nich w związku z europejskim procesem legislacyjnym i procesem wdrażania prawa,

| K. | mając na uwadze, że obywatele powinni mieć świadomość, że zgodnie z uznaną przez Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich decyzją z grudnia 2009 r. zamykającą postępowanie w sprawie skargi 822/2009/BU wniesionej przeciwko Komisji Europejskiej postępowania toczące się przed sądami krajowymi stanowią część procesu wdrażania europejskiego prawodawstwa w państwach członkowskich oraz że Komisja Petycji nie może zajmować się sprawami podlegającymi sądom krajowym ani dokonywać przeglądu wyników takich postępowań, |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że obywatele powinni mieć świadomość, że zgodnie z uznaną przez Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich decyzją z grudnia 2009 r. zamykającą postępowanie w sprawie skargi 822/2009/BU wniesionej przeciwko Komisji Europejskiej postępowania toczące się przed sądami krajowymi stanowią część procesu wdrażania europejskiego prawodawstwa w państwach członkowskich oraz że Komisja Petycji nie może zajmować się sprawami podlegającymi sądom krajowym ani dokonywać przeglądu wyników takich postępowań,

| L. | mając na uwadze, że wysokie koszty postępowań sądowych, szczególnie w niektórych państwach członkowskich, mogą stanowić przeszkodę dla obywateli i w zasadzie mogą uniemożliwić im wniesienie sprawy do właściwego sądu krajowego w przypadku, gdy uznają, że władze krajowe nie przestrzegają ich praw wynikających z przepisów UE, |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że wysokie koszty postępowań sądowych, szczególnie w niektórych państwach członkowskich, mogą stanowić przeszkodę dla obywateli i w zasadzie mogą uniemożliwić im wniesienie sprawy do właściwego sądu krajowego w przypadku, gdy uznają, że władze krajowe nie przestrzegają ich praw wynikających z przepisów UE,

| M. | mając na uwadze, że Parlament napotyka szczególne problemy, gdy wpływają do niego skargi w sprawie domniemanego niezłożenia przez krajowe organy sądowe wniosku do Trybunału Sprawiedliwości o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, pomimo że wymaga tego art. 267 TFUE, zwłaszcza jeśli Komisja nie wykorzystuje swoich uprawnień do wniesienia sprawy przeciwko państwu członkowskiemu wynikających z art. 258, |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że Parlament napotyka szczególne problemy, gdy wpływają do niego skargi w sprawie domniemanego niezłożenia przez krajowe organy sądowe wniosku do Trybunału Sprawiedliwości o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, pomimo że wymaga tego art. 267 TFUE, zwłaszcza jeśli Komisja nie wykorzystuje swoich uprawnień do wniesienia sprawy przeciwko państwu członkowskiemu wynikających z art. 258,

| N. | mając na uwadze, że ze względu na mechanizmy działania oraz na fakt, że prawo składania petycji przysługuje wszystkim obywatelom i rezydentom UE na warunkach określonych w traktacie, proces rozpatrywania petycji różni się od innych środków odwoławczych, jakimi dysponują obywatele na szczeblu UE, takich jak składanie skarg do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich lub do Komisji, |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że ze względu na mechanizmy działania oraz na fakt, że prawo składania petycji przysługuje wszystkim obywatelom i rezydentom UE na warunkach określonych w traktacie, proces rozpatrywania petycji różni się od innych środków odwoławczych, jakimi dysponują obywatele na szczeblu UE, takich jak składanie skarg do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich lub do Komisji,

| O. | mając na uwadze, że obywatelom przysługuje prawo do sprawnego i skutecznego odwołania oraz do wysokiego poziomu przejrzystości i jasności postępowania wszystkich instytucji europejskich oraz mając na uwadze, że Parlament wielokrotnie zwracał się do Komisji o korzystanie z uprawnień, jakimi dysponuje jako strażniczka traktatów, w zakresie działania przeciwko naruszeniom prawa europejskiego ujawnionym przez składających petycje, w szczególności gdy transponowanie prawa europejskiego na szczeblu krajowym łączy się z jego łamaniem, |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że obywatelom przysługuje prawo do sprawnego i skutecznego odwołania oraz do wysokiego poziomu przejrzystości i jasności postępowania wszystkich instytucji europejskich oraz mając na uwadze, że Parlament wielokrotnie zwracał się do Komisji o korzystanie z uprawnień, jakimi dysponuje jako strażniczka traktatów, w zakresie działania przeciwko naruszeniom prawa europejskiego ujawnionym przez składających petycje, w szczególności gdy transponowanie prawa europejskiego na szczeblu krajowym łączy się z jego łamaniem,

| P. | mając na uwadze, że wiele petycji wciąż odzwierciedla obawy związane z transponowaniem i wdrażaniem prawa europejskiego w sprawie rynku wewnętrznego i środowiska naturalnego oraz mając na uwadze, że Komisja Petycji zwracała się w przeszłości do Komisji Europejskiej o zagwarantowanie wzmocnienia i poprawy skuteczności kontroli wdrażania prawa w tych obszarach, |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że wiele petycji wciąż odzwierciedla obawy związane z transponowaniem i wdrażaniem prawa europejskiego w sprawie rynku wewnętrznego i środowiska naturalnego oraz mając na uwadze, że Komisja Petycji zwracała się w przeszłości do Komisji Europejskiej o zagwarantowanie wzmocnienia i poprawy skuteczności kontroli wdrażania prawa w tych obszarach,

| Q. | mając na uwadze, że chociaż Komisja może w pełni zweryfikować zgodność z prawem UE jedynie po wydaniu przez władze krajowe ostatecznej decyzji, ważne jest, by w szczególności w odniesieniu do środowiska naturalnego i wszystkich innych dziedzin, w których czas gra istotną rolę, na początkowym etapie zadbać o poprawność stosowania przez władze lokalne, regionalne i krajowe wszystkich wynikających z prawa UE istotnych wymogów proceduralnych, a w razie konieczności przeprowadzić szczegółowe badania w sprawie stosowania i wpływu obowiązujących przepisów, tak aby uzyskać wszystkie wymagane informacje, |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że chociaż Komisja może w pełni zweryfikować zgodność z prawem UE jedynie po wydaniu przez władze krajowe ostatecznej decyzji, ważne jest, by w szczególności w odniesieniu do środowiska naturalnego i wszystkich innych dziedzin, w których czas gra istotną rolę, na początkowym etapie zadbać o poprawność stosowania przez władze lokalne, regionalne i krajowe wszystkich wynikających z prawa UE istotnych wymogów proceduralnych, a w razie konieczności przeprowadzić szczegółowe badania w sprawie stosowania i wpływu obowiązujących przepisów, tak aby uzyskać wszystkie wymagane informacje,

| R. | mając na uwadze, jak ważne jest zapobieganie dalszym nieodwracalnym stratom w różnorodności biologicznej, zwłaszcza w ramach wyznaczonych obszarów Natura 2000, oraz zobowiązanie państw członkowskich do zapewnienia ochrony specjalnych obszarów na mocy dyrektywy siedliskowej (92/43/EWG) i dyrektywy ptasiej (79/409/EWG), |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, jak ważne jest zapobieganie dalszym nieodwracalnym stratom w różnorodności biologicznej, zwłaszcza w ramach wyznaczonych obszarów Natura 2000, oraz zobowiązanie państw członkowskich do zapewnienia ochrony specjalnych obszarów na mocy dyrektywy siedliskowej (92/43/EWG) i dyrektywy ptasiej (79/409/EWG),

| S. | mając na uwadze, że w petycjach podkreśla się wpływ prawodawstwa europejskiego na życie codzienne obywateli UE oraz uznając potrzebę podjęcia wszelkich niezbędnych działań, by scementować postępy na drodze do umacniania praw obywateli UE, |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że w petycjach podkreśla się wpływ prawodawstwa europejskiego na życie codzienne obywateli UE oraz uznając potrzebę podjęcia wszelkich niezbędnych działań, by scementować postępy na drodze do umacniania praw obywateli UE,

| T. | mając na uwadze, że w poprzednim sprawozdaniu z działalności oraz opinii w sprawie rocznego sprawozdania Komisji Europejskiej dotyczącego monitorowania wdrażania prawa wspólnotowego Komisja Petycji wyraziła chęć regularnego otrzymywania informacji na temat rozwoju postępowania w sprawie naruszeń, których przedmiot jest wspólny z przedmiotem petycji, |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że w poprzednim sprawozdaniu z działalności oraz opinii w sprawie rocznego sprawozdania Komisji Europejskiej dotyczącego monitorowania wdrażania prawa wspólnotowego Komisja Petycji wyraziła chęć regularnego otrzymywania informacji na temat rozwoju postępowania w sprawie naruszeń, których przedmiot jest wspólny z przedmiotem petycji,

| U. | mając na uwadze, że na państwach członkowskich spoczywa główna odpowiedzialność za poprawne transponowanie prawodawstwa europejskiego oraz przyznając, że wiele z nich coraz bardziej angażowało się w prace Komisji Petycji w 2009 r., |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że na państwach członkowskich spoczywa główna odpowiedzialność za poprawne transponowanie prawodawstwa europejskiego oraz przyznając, że wiele z nich coraz bardziej angażowało się w prace Komisji Petycji w 2009 r.,

| 1. | z zadowoleniem przyjmuje sprawne przejście do kolejnej kadencji Parlamentu i zauważa, że w przeciwieństwie do pozostałych komisji, duża część pracy Komisji Petycji została przeniesiona na nową kadencję parlamentarną ze względu na niedokończone rozpatrywanie znacznej liczby petycji; |
| --- | --- |

1.

z zadowoleniem przyjmuje sprawne przejście do kolejnej kadencji Parlamentu i zauważa, że w przeciwieństwie do pozostałych komisji, duża część pracy Komisji Petycji została przeniesiona na nową kadencję parlamentarną ze względu na niedokończone rozpatrywanie znacznej liczby petycji;

| 2. | z zadowoleniem przyjmuje wejście w życie Traktatu z Lizbony i wyraża przekonanie, że Parlament zostanie bezpośrednio zaangażowany w rozwijanie nowej inicjatywy obywatelskiej, tak aby to narzędzie mogło w pełni spełnić swój cel i zapewnić wyższy poziom przejrzystości i odpowiedzialności w procesie decyzyjnym w UE, pozwalając obywatelom proponować zmiany na lepsze lub dodatkowe postanowienia w prawodawstwie UE; |
| --- | --- |

2.

z zadowoleniem przyjmuje wejście w życie Traktatu z Lizbony i wyraża przekonanie, że Parlament zostanie bezpośrednio zaangażowany w rozwijanie nowej inicjatywy obywatelskiej, tak aby to narzędzie mogło w pełni spełnić swój cel i zapewnić wyższy poziom przejrzystości i odpowiedzialności w procesie decyzyjnym w UE, pozwalając obywatelom proponować zmiany na lepsze lub dodatkowe postanowienia w prawodawstwie UE;

| 3. | z zadowoleniem przyjmuje zieloną księgę w sprawie europejskiej inicjatywy obywatelskiej (1) opublikowaną przez Komisję pod koniec 2009 r. jako pierwszy krok prowadzący do realizacji tego zamysłu; |
| --- | --- |

3.

z zadowoleniem przyjmuje zieloną księgę w sprawie europejskiej inicjatywy obywatelskiej (1) opublikowaną przez Komisję pod koniec 2009 r. jako pierwszy krok prowadzący do realizacji tego zamysłu;

| 4. | zauważa, że do Parlamentu wpłynęły petycje o charakterze kampanii, pod którymi widniało ponad milion podpisów, i nalega, by uświadomić obywatelom różnicę między tym rodzajem petycji a inicjatywą obywatelską; |
| --- | --- |

4.

zauważa, że do Parlamentu wpłynęły petycje o charakterze kampanii, pod którymi widniało ponad milion podpisów, i nalega, by uświadomić obywatelom różnicę między tym rodzajem petycji a inicjatywą obywatelską;

| 5. | przypomina swoją rezolucję w sprawie inicjatywy obywatelskiej (2) opatrzoną opinią Komisji Petycji; zwraca się do Komisji o wprowadzenie zrozumiałych przepisów wykonawczych, które jasno określałyby rolę i zobowiązania instytucji zaangażowanych w proces weryfikacyjny i decyzyjny; |
| --- | --- |

5.

przypomina swoją rezolucję w sprawie inicjatywy obywatelskiej (2) opatrzoną opinią Komisji Petycji; zwraca się do Komisji o wprowadzenie zrozumiałych przepisów wykonawczych, które jasno określałyby rolę i zobowiązania instytucji zaangażowanych w proces weryfikacyjny i decyzyjny;

| 6. | z zadowoleniem przyjmuje nadanie prawnie wiążącego charakteru Karcie praw podstawowych wraz z wejściem w życie Traktatu z Lizbony i podkreśla znaczenie karty dla objaśniania obywatelom praw podstawowych i zwiększania ich widoczności; |
| --- | --- |

6.

z zadowoleniem przyjmuje nadanie prawnie wiążącego charakteru Karcie praw podstawowych wraz z wejściem w życie Traktatu z Lizbony i podkreśla znaczenie karty dla objaśniania obywatelom praw podstawowych i zwiększania ich widoczności;

| 7. | uważa, że zarówno Unia, jak i jej państwa członkowskie są zobowiązane zapewnić pełne poszanowanie praw podstawowych zawartych w karcie oraz wierzy, że karta pomoże w rozwijaniu pojęcia obywatelstwa Unii; |
| --- | --- |

7.

uważa, że zarówno Unia, jak i jej państwa członkowskie są zobowiązane zapewnić pełne poszanowanie praw podstawowych zawartych w karcie oraz wierzy, że karta pomoże w rozwijaniu pojęcia obywatelstwa Unii;

| 8. | wyraża przekonanie, że podjęte zostaną wszelkie konieczne działania proceduralne, aby szybko określić instytucjonalne konsekwencje przystąpienia UE do europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (EKPC); przyjmuje także do wiadomości deklarowany przez Komisję Petycji zamiar włączenia się w prace Parlamentu w tym obszarze; |
| --- | --- |

8.

wyraża przekonanie, że podjęte zostaną wszelkie konieczne działania proceduralne, aby szybko określić instytucjonalne konsekwencje przystąpienia UE do europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (EKPC); przyjmuje także do wiadomości deklarowany przez Komisję Petycji zamiar włączenia się w prace Parlamentu w tym obszarze;

| 9. | ponawia swój wniosek o przeprowadzenie przez właściwe służby Parlamentu i Komisji pełnego przeglądu procedur odwoławczych dostępnych dla obywateli UE oraz podkreśla znaczenie kontynuowania negocjacji w sprawie zmienionego porozumienia ramowego między Parlamentem Europejskim a Komisją, tak aby w pełni uwzględnić szersze prawa obywateli UE, zwłaszcza europejską inicjatywę obywatelską; |
| --- | --- |

9.

ponawia swój wniosek o przeprowadzenie przez właściwe służby Parlamentu i Komisji pełnego przeglądu procedur odwoławczych dostępnych dla obywateli UE oraz podkreśla znaczenie kontynuowania negocjacji w sprawie zmienionego porozumienia ramowego między Parlamentem Europejskim a Komisją, tak aby w pełni uwzględnić szersze prawa obywateli UE, zwłaszcza europejską inicjatywę obywatelską;

| 10. | z zadowoleniem przyjmuje podjęte przez Komisję działania mające na celu uproszczenie obecnych usług pomocniczych dla obywateli, tak aby informować obywateli o przysługujących im w UE prawach oraz o dostępnych sposobach odwoływania się w przypadku naruszenia prawa, za pomocą zebrania różnych istotnych stron internetowych (np. SOLVIT albo ECC-Net) pod nagłówkiem Prawa obywateli UE na oficjalnej stronie UE; |
| --- | --- |

10.

z zadowoleniem przyjmuje podjęte przez Komisję działania mające na celu uproszczenie obecnych usług pomocniczych dla obywateli, tak aby informować obywateli o przysługujących im w UE prawach oraz o dostępnych sposobach odwoływania się w przypadku naruszenia prawa, za pomocą zebrania różnych istotnych stron internetowych (np. SOLVIT albo ECC-Net) pod nagłówkiem Prawa obywateli UE na oficjalnej stronie UE;

| 11. | zauważa, że Parlament wielokrotnie wzywał Komisję do opracowania jasnego przewodnika po różnych mechanizmach składania skarg dostępnych dla obywateli i jest zdania, że konieczne są dalsze działania, których ostatecznym celem byłoby przekształcenie sekcji Prawa obywateli UE w przyjazną dla użytkowników, zawierającą wszelkie konieczne informacje witrynę internetową; oczekuje początkowej oceny wdrażania planu działania na 2008 r. (3), której można się spodziewać w 2010 r.; |
| --- | --- |

11.

zauważa, że Parlament wielokrotnie wzywał Komisję do opracowania jasnego przewodnika po różnych mechanizmach składania skarg dostępnych dla obywateli i jest zdania, że konieczne są dalsze działania, których ostatecznym celem byłoby przekształcenie sekcji Prawa obywateli UE w przyjazną dla użytkowników, zawierającą wszelkie konieczne informacje witrynę internetową; oczekuje początkowej oceny wdrażania planu działania na 2008 r. (3), której można się spodziewać w 2010 r.;

| 12. | przywołuje swoją rezolucję w sprawie działań Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich w 2008 r. i zachęca nowo wybranego rzecznika do kontynuowania prac w celu zwiększenia otwartości i odpowiedzialności administracji europejskiej oraz zagwarantowania możliwie jak najbardziej przejrzystego procesu decyzyjnego na poziomie najbliższym obywatelom; |
| --- | --- |

12.

przywołuje swoją rezolucję w sprawie działań Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich w 2008 r. i zachęca nowo wybranego rzecznika do kontynuowania prac w celu zwiększenia otwartości i odpowiedzialności administracji europejskiej oraz zagwarantowania możliwie jak najbardziej przejrzystego procesu decyzyjnego na poziomie najbliższym obywatelom;

| 13. | ponownie deklaruje swój zamiar wspierania biura rzecznika w wysiłkach na rzecz podnoszenia świadomości obywateli na temat jego działań oraz wskazywania przypadków nieprawidłowych działań administracyjnych w instytucjach europejskich i przeciwdziałania im; wierzy, że urząd rzecznika jest cennym źródłem informacji w ogólnym procesie poprawy administracji europejskiej; |
| --- | --- |

13.

ponownie deklaruje swój zamiar wspierania biura rzecznika w wysiłkach na rzecz podnoszenia świadomości obywateli na temat jego działań oraz wskazywania przypadków nieprawidłowych działań administracyjnych w instytucjach europejskich i przeciwdziałania im; wierzy, że urząd rzecznika jest cennym źródłem informacji w ogólnym procesie poprawy administracji europejskiej;

| 14. | zauważa, że petycje otrzymane w 2009 r., z których prawie 40 % uznano za niedopuszczalne, w dalszym ciągu skupiają się na obszarze środowiska naturalnego, praw podstawowych, wymiaru sprawiedliwości i rynku wewnętrznego; w odniesieniu do rozmieszczenia geograficznego najwięcej petycji dotyczy całości obszaru Unii, a następnie w kolejności Niemiec, Hiszpanii, Włoch i Rumunii, co ukazuje, że obywatele bacznie obserwują działania Unii i oczekują od niej reakcji; |
| --- | --- |

14.

zauważa, że petycje otrzymane w 2009 r., z których prawie 40 % uznano za niedopuszczalne, w dalszym ciągu skupiają się na obszarze środowiska naturalnego, praw podstawowych, wymiaru sprawiedliwości i rynku wewnętrznego; w odniesieniu do rozmieszczenia geograficznego najwięcej petycji dotyczy całości obszaru Unii, a następnie w kolejności Niemiec, Hiszpanii, Włoch i Rumunii, co ukazuje, że obywatele bacznie obserwują działania Unii i oczekują od niej reakcji;

| 15. | uznaje działania składających petycje oraz prace Komisji Petycji za istotne dla ochrony środowiska w Unii; z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę komisji obejmującą analizę zastosowania dyrektywy siedliskowej w oczekiwaniu na Międzynarodowy Rok Różnorodności Biologicznej oraz uznaje ją za przydatne narzędzie oceny stosowanych dotychczas strategii UE w dziedzinie różnorodności biologicznej oraz planowania nowych strategii; |
| --- | --- |

15.

uznaje działania składających petycje oraz prace Komisji Petycji za istotne dla ochrony środowiska w Unii; z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę komisji obejmującą analizę zastosowania dyrektywy siedliskowej w oczekiwaniu na Międzynarodowy Rok Różnorodności Biologicznej oraz uznaje ją za przydatne narzędzie oceny stosowanych dotychczas strategii UE w dziedzinie różnorodności biologicznej oraz planowania nowych strategii;

| 16. | zauważa, że coraz więcej petycji ukazuje problemy, przed którymi stają obywatele korzystający z prawa do swobodnego przemieszczania się; takie petycje dotyczą nadmiernego czasu oczekiwania na wydanie przez przyjmujące państwo członkowskie pozwolenia na pobyt członkom rodzin z państw trzecich oraz na trudności związane z korzystaniem z prawa do głosowania i uznawalności kwalifikacji; |
| --- | --- |

16.

zauważa, że coraz więcej petycji ukazuje problemy, przed którymi stają obywatele korzystający z prawa do swobodnego przemieszczania się; takie petycje dotyczą nadmiernego czasu oczekiwania na wydanie przez przyjmujące państwo członkowskie pozwolenia na pobyt członkom rodzin z państw trzecich oraz na trudności związane z korzystaniem z prawa do głosowania i uznawalności kwalifikacji;

| 17. | ponownie wzywa Komisję Europejską do przedłożenia praktycznych wniosków w sprawie rozszerzenia ochrony konsumentów w zakresie ochrony przed nieuczciwymi praktykami handlowymi na małe przedsiębiorstwa, zgodnie z tym, o co zwraca się w rezolucji w sprawie nieuczciwych przedsiębiorstw oferujących wpisy do katalogów i książek telefonicznych (4), jako że do Komisji Petycji wciąż wpływają petycje od poszkodowanych przez takie nieuczciwe przedsiębiorstwa; |
| --- | --- |

17.

ponownie wzywa Komisję Europejską do przedłożenia praktycznych wniosków w sprawie rozszerzenia ochrony konsumentów w zakresie ochrony przed nieuczciwymi praktykami handlowymi na małe przedsiębiorstwa, zgodnie z tym, o co zwraca się w rezolucji w sprawie nieuczciwych przedsiębiorstw oferujących wpisy do katalogów i książek telefonicznych (4), jako że do Komisji Petycji wciąż wpływają petycje od poszkodowanych przez takie nieuczciwe przedsiębiorstwa;

| 18. | uznaje kluczową rolę Komisji Europejskiej w pracach Komisji Petycji, która w dalszym ciągu opiera się na ekspertyzach tej pierwszej – oceniając petycje, identyfikując przypadki naruszenia prawodawstwa europejskiego i proponując środki odwoławcze, a także uznaje wysiłki czynione przez Komisję Europejską na rzecz skrócenia całkowitego czasu reakcji na wpływające do niej od Komisji Petycji wnioski w sprawie przeprowadzenia dochodzenia, tak aby sprawy zgłaszane przez obywateli mogły być rozwiązywane możliwie jak najszybciej; |
| --- | --- |

18.

uznaje kluczową rolę Komisji Europejskiej w pracach Komisji Petycji, która w dalszym ciągu opiera się na ekspertyzach tej pierwszej – oceniając petycje, identyfikując przypadki naruszenia prawodawstwa europejskiego i proponując środki odwoławcze, a także uznaje wysiłki czynione przez Komisję Europejską na rzecz skrócenia całkowitego czasu reakcji na wpływające do niej od Komisji Petycji wnioski w sprawie przeprowadzenia dochodzenia, tak aby sprawy zgłaszane przez obywateli mogły być rozwiązywane możliwie jak najszybciej;

| 19. | zwraca się do Komisji Europejskiej o interweniowanie na początkowym etapie, gdy tylko w petycjach sygnalizuje się zagrożenie obszarów specjalnej ochrony, i przypominanie właściwym władzom o ich zobowiązaniach w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa obszarów objętych siecią Natura 2000 na mocy dyrektywy 92/43/EWG (dyrektywa siedliskowa), a w razie konieczności podejmowanie środków zapobiegawczych, aby zapewnić zgodność z przepisami europejskimi; |
| --- | --- |

19.

zwraca się do Komisji Europejskiej o interweniowanie na początkowym etapie, gdy tylko w petycjach sygnalizuje się zagrożenie obszarów specjalnej ochrony, i przypominanie właściwym władzom o ich zobowiązaniach w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa obszarów objętych siecią Natura 2000 na mocy dyrektywy 92/43/EWG (dyrektywa siedliskowa), a w razie konieczności podejmowanie środków zapobiegawczych, aby zapewnić zgodność z przepisami europejskimi;

| 20. | z zadowoleniem przyjmuje wybór nowych komisarzy, a zwłaszcza komisarza ds. stosunków międzyinstytucjonalnych i administracji, i wyraża nadzieję, że będą oni współpracować z Komisją Petycji tak ściśle i skutecznie, jak to możliwe, oraz że uznają ją za jedną z najważniejszych jednostek umożliwiających kontakty obywateli z instytucjami europejskimi; |
| --- | --- |

20.

z zadowoleniem przyjmuje wybór nowych komisarzy, a zwłaszcza komisarza ds. stosunków międzyinstytucjonalnych i administracji, i wyraża nadzieję, że będą oni współpracować z Komisją Petycji tak ściśle i skutecznie, jak to możliwe, oraz że uznają ją za jedną z najważniejszych jednostek umożliwiających kontakty obywateli z instytucjami europejskimi;

| 21. | ubolewa, że Komisja Europejska w dalszym ciągu nie zastosowała się do wielokrotnych wniosków Komisji Petycji o regularne i oficjalne sprawozdania z rozwoju postępowań w sprawie naruszenia dotyczących nierozpatrzonych petycji; zauważa, że comiesięczne publikowanie przez Komisję Europejską decyzji w sprawie postępowania o naruszenie – zgodnie z art. 258 i 260 traktatu – jest godne uznania pod względem wprowadzania przejrzystości, jednak nie jest satysfakcjonującą odpowiedzią na wyżej wspomniane wnioski; |
| --- | --- |

21.

ubolewa, że Komisja Europejska w dalszym ciągu nie zastosowała się do wielokrotnych wniosków Komisji Petycji o regularne i oficjalne sprawozdania z rozwoju postępowań w sprawie naruszenia dotyczących nierozpatrzonych petycji; zauważa, że comiesięczne publikowanie przez Komisję Europejską decyzji w sprawie postępowania o naruszenie – zgodnie z art. 258 i 260 traktatu – jest godne uznania pod względem wprowadzania przejrzystości, jednak nie jest satysfakcjonującą odpowiedzią na wyżej wspomniane wnioski;

| 22. | wierzy, że śledzenie postępowań w sprawie naruszenia przez komunikaty prasowe Komisji i dopasowywanie informacji do odpowiednich petycji byłoby niepotrzebnym obciążeniem dla Komisji Petycji pod względem czasu i zasobów, zwłaszcza w odniesieniu do „naruszeń horyzontalnych” oraz zwraca się do Komisji Europejskiej o informowanie Komisji Petycji o wszelkich istotnych procedurach w sprawie naruszenia; |
| --- | --- |

22.

wierzy, że śledzenie postępowań w sprawie naruszenia przez komunikaty prasowe Komisji i dopasowywanie informacji do odpowiednich petycji byłoby niepotrzebnym obciążeniem dla Komisji Petycji pod względem czasu i zasobów, zwłaszcza w odniesieniu do „naruszeń horyzontalnych” oraz zwraca się do Komisji Europejskiej o informowanie Komisji Petycji o wszelkich istotnych procedurach w sprawie naruszenia;

| 23. | ponownie opowiada się za tym, by postępowanie było w równym stopniu przejrzyste ze strony Komisji Europejskiej, niezależnie od tego, czy obywatele UE złożyli oficjalną skargę czy skierowali petycję do Parlamentu oraz ponownie wzywa Komisję do zapewnienia większej uznawalności procesu rozpatrywania petycji oraz do lepszego zaznaczania swojej roli w charakterze instytucji ujawniającej naruszenia prawodawstwa europejskiego, w wyniku czego uruchamia się postępowania w sprawie naruszenia; |
| --- | --- |

23.

ponownie opowiada się za tym, by postępowanie było w równym stopniu przejrzyste ze strony Komisji Europejskiej, niezależnie od tego, czy obywatele UE złożyli oficjalną skargę czy skierowali petycję do Parlamentu oraz ponownie wzywa Komisję do zapewnienia większej uznawalności procesu rozpatrywania petycji oraz do lepszego zaznaczania swojej roli w charakterze instytucji ujawniającej naruszenia prawodawstwa europejskiego, w wyniku czego uruchamia się postępowania w sprawie naruszenia;

| 24. | przypomina, że w wielu wypadkach petycje zwracają uwagę na kwestie związane z transpozycją i wdrażaniem europejskiego prawodawstwa i przyznaje, że rozpoczęcie postępowania w sprawie naruszenia niekoniecznie zapewnia obywatelom natychmiastowe rozwiązanie ich problemów, zważywszy na średnią długość trwania takiego postępowania; |
| --- | --- |

24.

przypomina, że w wielu wypadkach petycje zwracają uwagę na kwestie związane z transpozycją i wdrażaniem europejskiego prawodawstwa i przyznaje, że rozpoczęcie postępowania w sprawie naruszenia niekoniecznie zapewnia obywatelom natychmiastowe rozwiązanie ich problemów, zważywszy na średnią długość trwania takiego postępowania;

| 25. | z zadowoleniem przyjmuje wysiłki Komisji Europejskiej na rzecz wypracowywania alternatywnych sposobów upowszechniania skuteczniejszego wdrażania prawodawstwa europejskiego, a także pozytywne podejście niektórych państw członkowskich, które podejmują konieczne kroki, by zaradzić naruszeniom na początkowym etapie procesu wdrażania; |
| --- | --- |

25.

z zadowoleniem przyjmuje wysiłki Komisji Europejskiej na rzecz wypracowywania alternatywnych sposobów upowszechniania skuteczniejszego wdrażania prawodawstwa europejskiego, a także pozytywne podejście niektórych państw członkowskich, które podejmują konieczne kroki, by zaradzić naruszeniom na początkowym etapie procesu wdrażania;

| 26. | z zadowoleniem przyjmuje wzrost zaangażowania państw członkowskich w działalność Komisji Petycji i obecność ich przedstawicieli na jej posiedzeniach; wierzy, że taka współpraca powinna być zacieśniana, jako że na władzach krajowych spoczywa główna odpowiedzialność za wdrażanie prawodawstwa europejskiego po jego przetransponowaniu do swojego systemu prawnego; |
| --- | --- |

26.

z zadowoleniem przyjmuje wzrost zaangażowania państw członkowskich w działalność Komisji Petycji i obecność ich przedstawicieli na jej posiedzeniach; wierzy, że taka współpraca powinna być zacieśniana, jako że na władzach krajowych spoczywa główna odpowiedzialność za wdrażanie prawodawstwa europejskiego po jego przetransponowaniu do swojego systemu prawnego;

| 27. | podkreśla, że ściślejsza współpraca z państwami członkowskimi jest niezwykle ważna dla prac Komisji Petycji; wierzy, że jednym ze sposobów osiągnięcia tego może być wzmocnienie współpracy z parlamentami krajowymi, zwłaszcza w kontekście Traktatu z Lizbony; |
| --- | --- |

27.

podkreśla, że ściślejsza współpraca z państwami członkowskimi jest niezwykle ważna dla prac Komisji Petycji; wierzy, że jednym ze sposobów osiągnięcia tego może być wzmocnienie współpracy z parlamentami krajowymi, zwłaszcza w kontekście Traktatu z Lizbony;

| 28. | namawia państwa członkowskie do gotowości do odegrania bardziej przejrzystej i aktywnej roli w procesie rozpatrywania petycji dotyczących stosowania i wdrażania przepisów europejskich; |
| --- | --- |

28.

namawia państwa członkowskie do gotowości do odegrania bardziej przejrzystej i aktywnej roli w procesie rozpatrywania petycji dotyczących stosowania i wdrażania przepisów europejskich;

| 29. | jest zdania, że w świetle Traktatu z Lizbony Komisja Petycji PE obecnej kadencji powinna wypracować mocniejsze relacje robocze z podobnymi komisjami w parlamentach krajowych i regionalnych państw członkowskich, tak aby szerzyć wzajemne zrozumienie europejskich zagadnień poruszanych w petycjach i zapewnić jak najszybszą reakcję na problemy obywateli na właściwym szczeblu; |
| --- | --- |

29.

jest zdania, że w świetle Traktatu z Lizbony Komisja Petycji PE obecnej kadencji powinna wypracować mocniejsze relacje robocze z podobnymi komisjami w parlamentach krajowych i regionalnych państw członkowskich, tak aby szerzyć wzajemne zrozumienie europejskich zagadnień poruszanych w petycjach i zapewnić jak najszybszą reakcję na problemy obywateli na właściwym szczeblu;

| 30. | zwraca uwagę na konkluzje swojej rezolucji w sprawie wpływu nadmiernej urbanizacji Hiszpanii i zwraca się do hiszpańskich władz o dalsze przedstawianie ocen podejmowanych środków, tak jak czyniły to dotychczas; |
| --- | --- |

30.

zwraca uwagę na konkluzje swojej rezolucji w sprawie wpływu nadmiernej urbanizacji Hiszpanii i zwraca się do hiszpańskich władz o dalsze przedstawianie ocen podejmowanych środków, tak jak czyniły to dotychczas;

| 31. | zauważa, że coraz więcej składających petycje zwraca się do Parlamentu o pomoc w sprawach niewchodzących w zakres kompetencji UE, np. w kwestii obliczania świadczeń emerytalnych, wdrażania decyzji sądów krajowych czy bierności administracji krajowej; Komisja Petycji czyni co w jej mocy, by przekazywać takie skargi do właściwych władz krajowych; |
| --- | --- |

31.

zauważa, że coraz więcej składających petycje zwraca się do Parlamentu o pomoc w sprawach niewchodzących w zakres kompetencji UE, np. w kwestii obliczania świadczeń emerytalnych, wdrażania decyzji sądów krajowych czy bierności administracji krajowej; Komisja Petycji czyni co w jej mocy, by przekazywać takie skargi do właściwych władz krajowych;

| 32. | jest zdania, że należy zachęcać do coraz powszechniejszego wykorzystywania Internetu, ponieważ ułatwia to komunikowanie się z obywatelami, należy jednak znaleźć sposób zapobiegania zalewowi petycji niedopuszczalnych; uważa, że jednym z możliwych rozwiązań jest zmiana procesu rejestracji skarg w systemie Parlamentu i zachęca właściwe służby, by zamiast do Komisji Petycji przekazywały przedmiotowe pisma do działu korespondencji z obywatelami; |
| --- | --- |

32.

jest zdania, że należy zachęcać do coraz powszechniejszego wykorzystywania Internetu, ponieważ ułatwia to komunikowanie się z obywatelami, należy jednak znaleźć sposób zapobiegania zalewowi petycji niedopuszczalnych; uważa, że jednym z możliwych rozwiązań jest zmiana procesu rejestracji skarg w systemie Parlamentu i zachęca właściwe służby, by zamiast do Komisji Petycji przekazywały przedmiotowe pisma do działu korespondencji z obywatelami;

| 33. | podkreśla potrzebę dalszych prac nad poprawą przejrzystości zarządzania petycjami – wewnątrz instytucji poprzez ciągłe udoskonalanie systemu składania petycji online – co umożliwia posłom bezpośredni dostęp do dokumentacji petycji – i na zewnątrz poprzez stworzenie przyjaznego dla użytkowników, interaktywnego portalu, który umożliwiłby Parlamentowi skuteczniej docierać do obywateli i objaśniłby opinii publicznej procedury głosowania w Komisji Petycji i zakres jej obowiązków; |
| --- | --- |

33.

podkreśla potrzebę dalszych prac nad poprawą przejrzystości zarządzania petycjami – wewnątrz instytucji poprzez ciągłe udoskonalanie systemu składania petycji online – co umożliwia posłom bezpośredni dostęp do dokumentacji petycji – i na zewnątrz poprzez stworzenie przyjaznego dla użytkowników, interaktywnego portalu, który umożliwiłby Parlamentowi skuteczniej docierać do obywateli i objaśniłby opinii publicznej procedury głosowania w Komisji Petycji i zakres jej obowiązków;

| 34. | zachęca do utworzenia portalu, w ramach którego dostępny byłby wieloetapowy interaktywny model składania petycji, informujący obywateli o skutkach złożenia petycji do Parlamentu i o zakresie kompetencji tej instytucji; portal ten mógłby także zawierać linki wskazujące alternatywne drogi odwołania na szczeblu europejskim i krajowym; wzywa do jak najbardziej szczegółowego opisania obowiązków Unii w różnych obszarach, tak aby nie mylono kompetencji UE i kompetencji krajowych; |
| --- | --- |

34.

zachęca do utworzenia portalu, w ramach którego dostępny byłby wieloetapowy interaktywny model składania petycji, informujący obywateli o skutkach złożenia petycji do Parlamentu i o zakresie kompetencji tej instytucji; portal ten mógłby także zawierać linki wskazujące alternatywne drogi odwołania na szczeblu europejskim i krajowym; wzywa do jak najbardziej szczegółowego opisania obowiązków Unii w różnych obszarach, tak aby nie mylono kompetencji UE i kompetencji krajowych;

| 35. | przyznaje, że realizacja takiej inicjatywy pociągnęłaby za sobą koszty, zwraca się jednak do właściwych służb administracyjnych o współpracę z Komisją Petycji w celu znalezienia najbardziej odpowiedniego rozwiązania, ponieważ proponowany portal miałby ogromne znaczenie nie tylko dla poprawy relacji między Parlamentem a obywatelami UE, ale także dla zmniejszenia liczby niedopuszczalnych petycji; |
| --- | --- |

35.

przyznaje, że realizacja takiej inicjatywy pociągnęłaby za sobą koszty, zwraca się jednak do właściwych służb administracyjnych o współpracę z Komisją Petycji w celu znalezienia najbardziej odpowiedniego rozwiązania, ponieważ proponowany portal miałby ogromne znaczenie nie tylko dla poprawy relacji między Parlamentem a obywatelami UE, ale także dla zmniejszenia liczby niedopuszczalnych petycji;

| 36. | podkreśla, że dopóki nie znajdzie się zadowalającego rozwiązania kwestii zasobów, konieczne jest natychmiastowe ulepszenie istniejącej witryny internetowej; |
| --- | --- |

36.

podkreśla, że dopóki nie znajdzie się zadowalającego rozwiązania kwestii zasobów, konieczne jest natychmiastowe ulepszenie istniejącej witryny internetowej;

| 37. | z zadowoleniem przyjmuje zatwierdzenie przez Parlament Europejski nowego Regulaminu i zmiany przepisów dotyczących zarządzania petycjami; zachęca przedstawicieli Sekretariatu i grup politycznych do prac na rzecz zmiany wytycznych dla posłów dotyczących przepisów i procedur wewnętrznych Komisji Petycji, jako że taki dokument nie tylko wspomógłby posłów w ich pracy, ale także zwiększył przejrzystość procesu rozpatrywania petycji; |
| --- | --- |

37.

z zadowoleniem przyjmuje zatwierdzenie przez Parlament Europejski nowego Regulaminu i zmiany przepisów dotyczących zarządzania petycjami; zachęca przedstawicieli Sekretariatu i grup politycznych do prac na rzecz zmiany wytycznych dla posłów dotyczących przepisów i procedur wewnętrznych Komisji Petycji, jako że taki dokument nie tylko wspomógłby posłów w ich pracy, ale także zwiększył przejrzystość procesu rozpatrywania petycji;

| 38. | ponownie wzywa właściwe działy administracyjne do podejmowania koniecznych środków w celu utworzenia elektronicznego rejestru, dzięki któremu obywatele mogliby podpisać się pod daną petycją lub wycofać poparcie dla niej zgodnie z art. 102; |
| --- | --- |

38.

ponownie wzywa właściwe działy administracyjne do podejmowania koniecznych środków w celu utworzenia elektronicznego rejestru, dzięki któremu obywatele mogliby podpisać się pod daną petycją lub wycofać poparcie dla niej zgodnie z art. 102;

| 39. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji i sprawozdania Komisji Petycji Radzie, Komisji, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich oraz rządom państw członkowskich i ich komisjom petycji, a także ich krajowym rzecznikom praw obywatelskich lub podobnym właściwym organom. |
| --- | --- |

39.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji i sprawozdania Komisji Petycji Radzie, Komisji, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich oraz rządom państw członkowskich i ich komisjom petycji, a także ich krajowym rzecznikom praw obywatelskich lub podobnym właściwym organom.

---

(1)  COM(2009)0622 z 11.11.2009.

(2)  Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 maja 2009 r. wzywająca Komisję do przedłożenia wniosku w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie realizacji inicjatywy obywatelskiej (Teksty przyjęte, 7.5.2009, P6_TA(2009)0389).

(3)  Plan działania dotyczący zintegrowanego podejścia do świadczenia obywatelom i przedsiębiorstwom usług pomocniczych w dziedzinie jednolitego rynku – dokument roboczy służb Komisji SEC (2008)1882.

(4)  Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie nieuczciwych przedsiębiorstw oferujących wpisy do katalogów i książek telefonicznych, (Dz.U. C 45E z 23.2.2010, s. 17).

---

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/29 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/29

---

Wtorek, 6 lipca 2010 r.Wspieranie dostępu młodzieży do rynków pracy, poprawa statusu osób odbywających staże i praktyki zawodowe

P7_TA(2010)0262

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie wspierania dostępu młodzieży do rynków pracy, poprawy statusu osób odbywających staże i praktyki zawodowe (2009/2221(INI))

2011/C 351 E/05

Parlament Europejski,

uwzględniając dokument zatytułowany „Ocena strategii lizbońskiej” (SEC(2010)0114),

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Nowe umiejętności w nowych miejscach pracy – Przewidywanie wymogów rynku pracy i potrzeb w zakresie umiejętności oraz ich wzajemne dopasowywanie” (COM(2008)0868),

uwzględniając dokument roboczy służb Komisji zatytułowany „Załącznik do komunikatu Komisji w sprawie nowych umiejętności w nowych miejscach pracy” (SEC(2008)3058),

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Wspólne zobowiązanie na rzecz zatrudnienia” (COM(2009)0257),

uwzględniając wniosek dotyczący dyrektywy Rady w sprawie wprowadzenia w życie zasady równego traktowania osób bez względu na religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną (COM(2008)0426),

uwzględniając konkluzje Rady w sprawie komunikatu zatytułowanego „Nowe umiejętności w nowych miejscach pracy – Przewidywanie wymogów rynku pracy i potrzeb w zakresie umiejętności oraz ich wzajemne dopasowywanie”, przyjęte w Brukseli w dniu 9 marca 2009 r.,

uwzględniając dyrektywę Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającą ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (1),

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Działania na rzecz pełnego udziału młodych ludzi w edukacji, zatrudnieniu i społeczeństwie” (COM(2007)0498), uzupełniony dokumentem roboczym służb Komisji zatytułowanym „Zatrudnienie młodzieży w UE” (SEC(2007)1093),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 20 maja 2008 r. w sprawie postępów osiągniętych w zakresie równych szans i niedyskryminacji w UE (transpozycja dyrektywy 2000/43/WE i dyrektywy 2000/78/WE) (2),

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Inwestowanie w młodzież i mobilizowanie jej do działania: strategia UE na rzecz młodzieży – Odnowiona otwarta metoda koordynacji na potrzeby wyzwań i możliwości stojących przed młodzieżą” (COM(2009)0200),

uwzględniając swoje stanowisko z dnia 2 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady w sprawie wprowadzenia w życie zasady równego traktowania osób bez względu na religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną (3),

uwzględniając zieloną księgę Komisji zatytułowaną „Promowanie mobilności edukacyjnej młodych ludzi” (COM(2009)0329),

uwzględniając sprawozdanie Komisji zatytułowane „Zatrudnienie w Europie 2009”, listopad 2009 r.,

uwzględniając niezależne sprawozdanie dla Komisji zatytułowane „Nowe umiejętności w nowych miejscach pracy: czas na działanie”, zawierające porady i główne zalecenia dotyczące dalszego rozwoju inicjatywy w kontekście przyszłej strategii UE 2020 na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia, luty 2010 r.,

uwzględniając niezależne sprawozdanie zatytułowane „Ścieżki do podjęcia zatrudnienia: bieżące praktyki i przyszłe potrzeby związane z włączeniem młodzieży na rynek pracy. Zatrudnienie i bezrobocie wśród młodzieży: przemyślenia o ich lepszej integracji z rynkiem pracy”, sporządzone na zlecenie Komisji w kontekście projektu YOUTH (sprawozdanie końcowe z realizacji projektu YOUTH, wrzesień 2008 r.),

uwzględniając analizę Eurofound zatytułowaną „Młodzież i praca”, marzec 2007 r.,

uwzględniając analizę Cedefop zatytułowaną „Profesjonalizacja doradztwa zawodowego: kompetencje praktyków i ścieżki kwalifikacji w Europie”, marzec 2009 r.,

uwzględniając analizę Cedefop zatytułowaną „Umiejętności dla przyszłości Europy: przewidywanie potrzeb w zakresie umiejętności zawodowych”, maj 2009 r.,

uwzględniając czwarte sprawozdanie Cedefop na temat badań nad kształceniem i szkoleniem zawodowym w Europie: sprawozdanie podsumowujące zatytułowane „Modernizacja kształcenia i szkolenia zawodowego”, grudzień 2009 r.,

uwzględniając prognozę OECD z 2008 r. w sprawie zatrudnienia zatytułowaną „Szansa na udany start? Przepływy młodzieży na rynkach pracy w krajach OECD”, listopad 2008 r.,

uwzględniając Europejski pakt na rzecz młodzieży, którego celem jest promocja udziału wszystkich młodych ludzi w edukacji, zatrudnieniu i społeczeństwie, marzec 2005 r.,

uwzględniając petycję 1452/2008, którą złożyła Anne-Charlotte Bailly (Niemcy) w imieniu Génération Précaire, w sprawie uczciwych warunków stażu i odpowiedniego dostępu młodych ludzi do europejskiego rynku pracy,

uwzględniając wyrok (C-555/07) Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie zasady niedyskryminacji ze względu na wiek, styczeń 2010 r.,

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 20 maja 2010 r. w sprawie dialogu środowisk akademickich z przedsiębiorcami, nowego partnerstwa na rzecz modernizacji uczelni w Europie (4),

uwzględniając art. 156 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając art. 48 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych oraz opinię Komisji Kultury i Edukacji (A7–0197/2010),

| A. | mając na uwadze, że kryzys gospodarczy spowodował masowy wzrost stopy bezrobocia w państwach członkowskich UE; mając na uwadze, że skutki tej tendencji w niewspółmierny sposób odczuła młodzież; mając na uwadze, że stopa bezrobocia młodzieży rośnie gwałtowniej niż cała stopa bezrobocia; mając na uwadze, że w grudniu 2009 r. bez pracy pozostawało w UE ponad 5,5 mln młodych ludzi poniżej 25. roku życia, co odpowiada 21,4 % młodych ludzi ogółem, co prowadzi do paradoksalnej sytuacji, w której z powodu starzenia się społeczeństw młodzi ludzie pozostają na marginesie życia gospodarczego, choć stanowią fundament systemów zabezpieczenia społecznego, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że kryzys gospodarczy spowodował masowy wzrost stopy bezrobocia w państwach członkowskich UE; mając na uwadze, że skutki tej tendencji w niewspółmierny sposób odczuła młodzież; mając na uwadze, że stopa bezrobocia młodzieży rośnie gwałtowniej niż cała stopa bezrobocia; mając na uwadze, że w grudniu 2009 r. bez pracy pozostawało w UE ponad 5,5 mln młodych ludzi poniżej 25. roku życia, co odpowiada 21,4 % młodych ludzi ogółem, co prowadzi do paradoksalnej sytuacji, w której z powodu starzenia się społeczeństw młodzi ludzie pozostają na marginesie życia gospodarczego, choć stanowią fundament systemów zabezpieczenia społecznego,

| B. | mając na uwadze, że młodzież ma mało możliwości znalezienia stałego zatrudnienia; mając na uwadze, że młodzież wchodzi na rynek pracy głównie za pośrednictwem nietypowych, wysoce elastycznych, niepewnych i niestabilnych form zatrudnienia (praca w marginalnym, niepełnym wymiarze czasu, tymczasowa lub na czas określony itp.), a prawdopodobieństwo, że jest to droga stałego zatrudnienia, jest niskie, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że młodzież ma mało możliwości znalezienia stałego zatrudnienia; mając na uwadze, że młodzież wchodzi na rynek pracy głównie za pośrednictwem nietypowych, wysoce elastycznych, niepewnych i niestabilnych form zatrudnienia (praca w marginalnym, niepełnym wymiarze czasu, tymczasowa lub na czas określony itp.), a prawdopodobieństwo, że jest to droga stałego zatrudnienia, jest niskie,

| C. | mając na uwadze, że wydaje się, iż pracodawcy coraz częściej wykorzystują praktyki i staże w celu zastępowania stałego zatrudnienia, wykorzystując przeszkody we wchodzeniu młodzieży na rynek pracy; mając na uwadze, że państwa członkowskie muszą reagować na takie formy wykorzystywania młodych ludzi i skutecznie je eliminować, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że wydaje się, iż pracodawcy coraz częściej wykorzystują praktyki i staże w celu zastępowania stałego zatrudnienia, wykorzystując przeszkody we wchodzeniu młodzieży na rynek pracy; mając na uwadze, że państwa członkowskie muszą reagować na takie formy wykorzystywania młodych ludzi i skutecznie je eliminować,

| D. | mając na uwadze, że cztery z dziesięciu środków przyjętych na nadzwyczajnym szczycie UE w sprawie zatrudnienia, który odbył się w 2009 r. w Pradze, dotyczą edukacji, szkolenia zawodowego, uczenia się przez całe życie, praktyk zawodowych, ułatwiania mobilności oraz lepszego przewidywania zapotrzebowania rynku pracy i dostosowania umiejętności, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że cztery z dziesięciu środków przyjętych na nadzwyczajnym szczycie UE w sprawie zatrudnienia, który odbył się w 2009 r. w Pradze, dotyczą edukacji, szkolenia zawodowego, uczenia się przez całe życie, praktyk zawodowych, ułatwiania mobilności oraz lepszego przewidywania zapotrzebowania rynku pracy i dostosowania umiejętności,

| E. | mając na uwadze, że bezrobocie i niedostateczne zatrudnienie młodzieży nakłada na społeczeństwo znaczne koszty społeczne i ekonomiczne, co powoduje utratę szans na wzrost gospodarczy, osłabiającą nakłady na infrastrukturę i świadczenia publiczne erozję bazy podatkowej, wzrost kosztów socjalnych, niedostateczne wykorzystanie środków na edukację i szkolenia, a także ryzyko bezrobocia długoterminowego i wykluczenia społecznego, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że bezrobocie i niedostateczne zatrudnienie młodzieży nakłada na społeczeństwo znaczne koszty społeczne i ekonomiczne, co powoduje utratę szans na wzrost gospodarczy, osłabiającą nakłady na infrastrukturę i świadczenia publiczne erozję bazy podatkowej, wzrost kosztów socjalnych, niedostateczne wykorzystanie środków na edukację i szkolenia, a także ryzyko bezrobocia długoterminowego i wykluczenia społecznego,

| F. | mając na uwadze, że młodsze pokolenia będą musiały zmniejszyć gigantyczny dług publiczny, do którego doprowadziło obecne pokolenie, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że młodsze pokolenia będą musiały zmniejszyć gigantyczny dług publiczny, do którego doprowadziło obecne pokolenie,

| G. | mając na uwadze, że według prognoz gospodarczych i demograficznych w ciągu kolejnej dekady powstanie w UE 80 mln miejsc pracy, w większości wymagających wysoko wykwalifikowanej siły roboczej; mając na uwadze, że stopa zatrudnienia osób wysoko wykwalifikowanych w całej UE wynosi ok. 85 %, osób średnio wykwalifikowanych – 70 %, a osób nisko wykwalifikowanych – 50 %, |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że według prognoz gospodarczych i demograficznych w ciągu kolejnej dekady powstanie w UE 80 mln miejsc pracy, w większości wymagających wysoko wykwalifikowanej siły roboczej; mając na uwadze, że stopa zatrudnienia osób wysoko wykwalifikowanych w całej UE wynosi ok. 85 %, osób średnio wykwalifikowanych – 70 %, a osób nisko wykwalifikowanych – 50 %,

| H. | mając na uwadze, że wzrost gospodarczy ma zasadnicze znaczenie dla tworzenia nowych miejsc pracy, ponieważ większy wzrost gospodarczy oznacza więcej możliwości zatrudnienia; mając na uwadze, że ponad 50 % nowych miejsc pracy w Europie tworzą MŚP, |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że wzrost gospodarczy ma zasadnicze znaczenie dla tworzenia nowych miejsc pracy, ponieważ większy wzrost gospodarczy oznacza więcej możliwości zatrudnienia; mając na uwadze, że ponad 50 % nowych miejsc pracy w Europie tworzą MŚP,

| I. | mając na uwadze, że przejście od edukacji do zatrudnienia oraz zmiana miejsca pracy stanowi wyzwanie strukturalne dla młodych ludzi w całej UE; mając na uwadze, że praktyki mają istotny pozytywny wpływ na dostęp młodych ludzi do zatrudnienia, zwłaszcza jeśli umożliwiają bezpośrednie nabycie umiejętności i wiedzy specjalistycznej w zakładzie pracy, |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że przejście od edukacji do zatrudnienia oraz zmiana miejsca pracy stanowi wyzwanie strukturalne dla młodych ludzi w całej UE; mając na uwadze, że praktyki mają istotny pozytywny wpływ na dostęp młodych ludzi do zatrudnienia, zwłaszcza jeśli umożliwiają bezpośrednie nabycie umiejętności i wiedzy specjalistycznej w zakładzie pracy,

| J. | mając na uwadze, że należy znacznie ulepszyć programy kształcenia oraz wspierać partnerstwa między uniwersytetami a środowiskiem biznesu, efektywne programy praktyk, pożyczki na rozwój kariery i inwestycje pracodawców w szkolenia, |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że należy znacznie ulepszyć programy kształcenia oraz wspierać partnerstwa między uniwersytetami a środowiskiem biznesu, efektywne programy praktyk, pożyczki na rozwój kariery i inwestycje pracodawców w szkolenia,

| K. | mając na uwadze, że młodzi ludzie debiutujący na rynku pracy często spotykają się z dyskryminacją ze względu na wiek i w sytuacjach redukcji zatrudnienia; mając na uwadze, że bezrobocie i ubóstwo lub praca dorywcza i nierejestrowana w większym stopniu zagraża młodym kobietom, niż młodym mężczyznom; mając na uwadze, że z drugiej strony młodzi mężczyźni zostali najbardziej dotknięci bezrobociem podczas obecnego kryzysu gospodarczego; mając na uwadze, że niepełnosprawni młodzi ludzie napotykają jeszcze większe problemy z wejściem na rynek pracy, |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że młodzi ludzie debiutujący na rynku pracy często spotykają się z dyskryminacją ze względu na wiek i w sytuacjach redukcji zatrudnienia; mając na uwadze, że bezrobocie i ubóstwo lub praca dorywcza i nierejestrowana w większym stopniu zagraża młodym kobietom, niż młodym mężczyznom; mając na uwadze, że z drugiej strony młodzi mężczyźni zostali najbardziej dotknięci bezrobociem podczas obecnego kryzysu gospodarczego; mając na uwadze, że niepełnosprawni młodzi ludzie napotykają jeszcze większe problemy z wejściem na rynek pracy,

| L. | mając na uwadze, że godna praca pozwala młodym ludziom na przejście od zależności społecznej do samowystarczalności, pomaga im uniknąć ubóstwa i pozwala na aktywny udział ekonomiczny i społeczny w życiu społeczeństwa; mając na uwadze, że w niektórych państwach członkowskich wprowadzono dyskryminujące przepisy, w świetle których prawa młodzieży są ograniczone, gdyż opierają się wyłącznie o kryterium wieku, np. przepisy dotyczące niższej wysokości minimalnego wynagrodzenia młodych ludzi w Wielkiej Brytanii, dodatku do wynagrodzenia we Francji („Revenu de solidarité”) oraz ograniczenia świadczeń przysługujących bezrobotnym dla młodych ludzi w Danii, które, pomimo że mają na celu włączenie młodych osób na rynek pracy, są niedopuszczalne i mogą przynieść odwrotny skutek, uniemożliwiając młodym ludziom rozpoczęcie niezależnego finansowo życia, szczególnie w dobie kryzysu i wysokiego bezrobocia wśród młodzieży, |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że godna praca pozwala młodym ludziom na przejście od zależności społecznej do samowystarczalności, pomaga im uniknąć ubóstwa i pozwala na aktywny udział ekonomiczny i społeczny w życiu społeczeństwa; mając na uwadze, że w niektórych państwach członkowskich wprowadzono dyskryminujące przepisy, w świetle których prawa młodzieży są ograniczone, gdyż opierają się wyłącznie o kryterium wieku, np. przepisy dotyczące niższej wysokości minimalnego wynagrodzenia młodych ludzi w Wielkiej Brytanii, dodatku do wynagrodzenia we Francji („Revenu de solidarité”) oraz ograniczenia świadczeń przysługujących bezrobotnym dla młodych ludzi w Danii, które, pomimo że mają na celu włączenie młodych osób na rynek pracy, są niedopuszczalne i mogą przynieść odwrotny skutek, uniemożliwiając młodym ludziom rozpoczęcie niezależnego finansowo życia, szczególnie w dobie kryzysu i wysokiego bezrobocia wśród młodzieży,

| M. | mając na uwadze, że nie zostały w pełni osiągnięte poziomy odniesienia dotyczące młodzieży i modernizacji szkolenia zawodowego określone w strategii lizbońskiej, |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że nie zostały w pełni osiągnięte poziomy odniesienia dotyczące młodzieży i modernizacji szkolenia zawodowego określone w strategii lizbońskiej,

| N. | mając na uwadze, że „flexicurity” stanowiła ogólną strategię na rzecz rynków pracy w UE mającą na celu zawieranie elastycznych i przewidywalnych umów, uczenie się przez całe życie, aktywną politykę rynku pracy i zabezpieczenie społeczne; mając na uwadze, że w wielu krajach strategię tę interpretowano wąsko jako „elastyczność”, zapominając o całościowym podejściu oraz o bezpieczeństwie zatrudnienia i zabezpieczeniu społecznym, |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że „flexicurity” stanowiła ogólną strategię na rzecz rynków pracy w UE mającą na celu zawieranie elastycznych i przewidywalnych umów, uczenie się przez całe życie, aktywną politykę rynku pracy i zabezpieczenie społeczne; mając na uwadze, że w wielu krajach strategię tę interpretowano wąsko jako „elastyczność”, zapominając o całościowym podejściu oraz o bezpieczeństwie zatrudnienia i zabezpieczeniu społecznym,

| O. | mając na uwadze, że na skutek zmian demograficznych po 2020 r. europejski obszar gospodarczy dotkliwie odczuje ogromny niedobór siły roboczej, a tendencji tej można przeciwdziałać tylko za pomocą odpowiedniego kształcenia, szkolenia i przekwalifikowania, |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że na skutek zmian demograficznych po 2020 r. europejski obszar gospodarczy dotkliwie odczuje ogromny niedobór siły roboczej, a tendencji tej można przeciwdziałać tylko za pomocą odpowiedniego kształcenia, szkolenia i przekwalifikowania,

| P. | mając na uwadze, że małe i średnie przedsiębiorstwa są częścią europejskiej tkanki gospodarczej, a ich rola wynika zarówno z ich liczby, jak i strategicznej roli w walce z bezrobociem, |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że małe i średnie przedsiębiorstwa są częścią europejskiej tkanki gospodarczej, a ich rola wynika zarówno z ich liczby, jak i strategicznej roli w walce z bezrobociem,

| 1. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do podjęcia odpowiednio uzasadnionego podejścia w kwestii młodzieży i zatrudnienia. Aspekt jakościowy godnej pracy dla młodych ludzi nie może zostać narażony na szwank, a podejmowane działania powinny koncentrować się na podstawowych standardach pracy i innych standardach związanych z jakością pracy, takich jak wymiar czasu pracy, minimalne wynagrodzenie, ubezpieczenia społeczne oraz bezpieczeństwo i zdrowie w pracy; |
| --- | --- |

1.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do podjęcia odpowiednio uzasadnionego podejścia w kwestii młodzieży i zatrudnienia. Aspekt jakościowy godnej pracy dla młodych ludzi nie może zostać narażony na szwank, a podejmowane działania powinny koncentrować się na podstawowych standardach pracy i innych standardach związanych z jakością pracy, takich jak wymiar czasu pracy, minimalne wynagrodzenie, ubezpieczenia społeczne oraz bezpieczeństwo i zdrowie w pracy;

Tworzenie lepszych i liczniejszych miejsc pracy oraz integracja na rynku pracy

| 2. | wzywa Radę i Komisję do zdefiniowania strategii zatrudnienia dla UE, łączącej instrumenty finansowe i politykę zatrudnienia w celu uniknięcia „wzrostu gospodarczego, któremu nie towarzyszy przyrost miejsc pracy”, i określającej ambitne poziomy odniesienia w obszarze zatrudnienia młodych ludzi; domaga się, by w strategii zatrudnienia poświęcono szczególne miejsce tworzeniu ekologicznych miejsc pracy oraz zatrudnienia w sektorze gospodarki społecznej, zapewniając jednocześnie włączenie Parlamentu w proces podejmowania decyzji; |
| --- | --- |

2.

wzywa Radę i Komisję do zdefiniowania strategii zatrudnienia dla UE, łączącej instrumenty finansowe i politykę zatrudnienia w celu uniknięcia „wzrostu gospodarczego, któremu nie towarzyszy przyrost miejsc pracy”, i określającej ambitne poziomy odniesienia w obszarze zatrudnienia młodych ludzi; domaga się, by w strategii zatrudnienia poświęcono szczególne miejsce tworzeniu ekologicznych miejsc pracy oraz zatrudnienia w sektorze gospodarki społecznej, zapewniając jednocześnie włączenie Parlamentu w proces podejmowania decyzji;

| 3. | podkreśla znaczenie propagowania przez państwa członkowskie ekologicznych miejsc pracy, np. poprzez prowadzenie szkoleń w zakresie technologii środowiskowych; |
| --- | --- |

3.

podkreśla znaczenie propagowania przez państwa członkowskie ekologicznych miejsc pracy, np. poprzez prowadzenie szkoleń w zakresie technologii środowiskowych;

| 4. | zachęca państwa członkowskie do stwarzania skutecznych bodźców dla zatrudniania młodych ludzi, takich jak dofinansowanie zatrudnienia i składki na ubezpieczenie, co zagwarantuje im godne warunki życia i pracy, aby zachęcić pracodawców publicznych i prywatnych do zatrudniania młodych ludzi, do inwestowania zarówno w tworzenie miejsc pracy dla młodych ludzi, jak i stałe szkolenie i podnoszenie umiejętności podczas zatrudnienia, i wspierania przedsiębiorczości wśród młodzieży; wskazuje na szczególną rolę i znaczenie małych przedsiębiorstw w zakresie ekspertyzy i tradycyjnej wiedzy specjalistycznej; zachęca do zapewnienia dostępu młodzieży do niedawno ustanowionego europejskiego instrumentu mikrofinansowego; |
| --- | --- |

4.

zachęca państwa członkowskie do stwarzania skutecznych bodźców dla zatrudniania młodych ludzi, takich jak dofinansowanie zatrudnienia i składki na ubezpieczenie, co zagwarantuje im godne warunki życia i pracy, aby zachęcić pracodawców publicznych i prywatnych do zatrudniania młodych ludzi, do inwestowania zarówno w tworzenie miejsc pracy dla młodych ludzi, jak i stałe szkolenie i podnoszenie umiejętności podczas zatrudnienia, i wspierania przedsiębiorczości wśród młodzieży; wskazuje na szczególną rolę i znaczenie małych przedsiębiorstw w zakresie ekspertyzy i tradycyjnej wiedzy specjalistycznej; zachęca do zapewnienia dostępu młodzieży do niedawno ustanowionego europejskiego instrumentu mikrofinansowego;

| 5. | podkreśla znaczenie edukacji w dziedzinie przedsiębiorczości, stanowiącej integralną część procesu nabywania umiejętności niezbędnych w nowych rodzajach zatrudnienia; |
| --- | --- |

5.

podkreśla znaczenie edukacji w dziedzinie przedsiębiorczości, stanowiącej integralną część procesu nabywania umiejętności niezbędnych w nowych rodzajach zatrudnienia;

| 6. | wzywa państwa członkowskie do przyjęcia ambitnych strategii politycznych w zakresie szkolenia młodzieży; |
| --- | --- |

6.

wzywa państwa członkowskie do przyjęcia ambitnych strategii politycznych w zakresie szkolenia młodzieży;

| 7. | wzywa Komisję, aby uwzględniając korzystne partnerstwa krajowe istniejące pomiędzy szkołami, uczelniami, przedsiębiorstwami i partnerami społecznymi, promowała i wspierała projekty pilotażowe w nowych strategicznych sektorach rozwoju, które zapewniają odpowiednie naukowe, technologiczne i zorientowane na zatrudnienie szkolenia dla młodych ludzi, a zwłaszcza kobiet, aby wspierać innowacje i konkurencyjność w ramach przedsiębiorstw, korzystając w tym celu ze stypendiów naukowych, praktyk na poziomie uczelni i umów o pracę innych niż umowy nietypowe; |
| --- | --- |

7.

wzywa Komisję, aby uwzględniając korzystne partnerstwa krajowe istniejące pomiędzy szkołami, uczelniami, przedsiębiorstwami i partnerami społecznymi, promowała i wspierała projekty pilotażowe w nowych strategicznych sektorach rozwoju, które zapewniają odpowiednie naukowe, technologiczne i zorientowane na zatrudnienie szkolenia dla młodych ludzi, a zwłaszcza kobiet, aby wspierać innowacje i konkurencyjność w ramach przedsiębiorstw, korzystając w tym celu ze stypendiów naukowych, praktyk na poziomie uczelni i umów o pracę innych niż umowy nietypowe;

| 8. | wzywa uczelnie, aby na wczesnym etapie kontaktowały się z pracodawcami i stwarzały studentom możliwość nabywania umiejętności potrzebnych na rynku pracy; |
| --- | --- |

8.

wzywa uczelnie, aby na wczesnym etapie kontaktowały się z pracodawcami i stwarzały studentom możliwość nabywania umiejętności potrzebnych na rynku pracy;

| 9. | wzywa państwa członkowskie do zainicjowania szeroko zakrojonych środków mających na celu pobudzenie gospodarki, takich jak obniżenie podatków i zmniejszenie obciążeń administracyjnych MŚP, aby zapewnić wzrost i stworzyć nowe miejsca pracy, zwłaszcza dla młodych ludzi; |
| --- | --- |

9.

wzywa państwa członkowskie do zainicjowania szeroko zakrojonych środków mających na celu pobudzenie gospodarki, takich jak obniżenie podatków i zmniejszenie obciążeń administracyjnych MŚP, aby zapewnić wzrost i stworzyć nowe miejsca pracy, zwłaszcza dla młodych ludzi;

| 10. | wyraża nadzieję, że mikropożyczki okażą się skutecznym instrumentem wykorzystywanym przez młodych ludzi; uważa, że założyciele nowych przedsiębiorstw muszą otrzymywać stałe i profesjonalne doradztwo; |
| --- | --- |

10.

wyraża nadzieję, że mikropożyczki okażą się skutecznym instrumentem wykorzystywanym przez młodych ludzi; uważa, że założyciele nowych przedsiębiorstw muszą otrzymywać stałe i profesjonalne doradztwo;

| 11. | wzywa państwa członkowskie do tworzenia integracyjnej i ukierunkowanej polityki rynku pracy, zapewniającej młodym ludziom godną integrację i merytoryczne zatrudnienie, np. poprzez tworzenie motywujących sieci możliwości, systemów staży wraz z pomocą finansową, tak by stażysta mógł się przenieść i zamieszkać blisko miejsca odbywania stażu, międzynarodowych ośrodków ds. kariery zawodowej i ośrodków indywidualnego doradztwa dla młodzieży, ze szczególnym uwzględnieniem taki kwestii, jak organizacja zbiorowa i znajomość aspektów prawnych odnoszących się do stażu; |
| --- | --- |

11.

wzywa państwa członkowskie do tworzenia integracyjnej i ukierunkowanej polityki rynku pracy, zapewniającej młodym ludziom godną integrację i merytoryczne zatrudnienie, np. poprzez tworzenie motywujących sieci możliwości, systemów staży wraz z pomocą finansową, tak by stażysta mógł się przenieść i zamieszkać blisko miejsca odbywania stażu, międzynarodowych ośrodków ds. kariery zawodowej i ośrodków indywidualnego doradztwa dla młodzieży, ze szczególnym uwzględnieniem taki kwestii, jak organizacja zbiorowa i znajomość aspektów prawnych odnoszących się do stażu;

| 12. | uznaje trudności napotykane przez młodych ludzi w uzyskiwaniu dostępu do środków na zakładanie i rozwijanie własnych przedsiębiorstw; wzywa państwa członkowskie i Komisję do przyjęcia środków w celu ułatwienia młodym ludziom dostępu do finansowania oraz do ustanowienia ukierunkowanych na młodych ludzi wspólnotowych programów mentoringu w zakresie zakładania i rozwoju przedsiębiorstw, we współpracy z sektorem biznesu; |
| --- | --- |

12.

uznaje trudności napotykane przez młodych ludzi w uzyskiwaniu dostępu do środków na zakładanie i rozwijanie własnych przedsiębiorstw; wzywa państwa członkowskie i Komisję do przyjęcia środków w celu ułatwienia młodym ludziom dostępu do finansowania oraz do ustanowienia ukierunkowanych na młodych ludzi wspólnotowych programów mentoringu w zakresie zakładania i rozwoju przedsiębiorstw, we współpracy z sektorem biznesu;

| 13. | wzywa państwa członkowskie do wspierania umiejętności osób przedwcześnie kończących naukę i przygotowywania ich do zatrudnienia za pomocą innowacyjnych projektów; |
| --- | --- |

13.

wzywa państwa członkowskie do wspierania umiejętności osób przedwcześnie kończących naukę i przygotowywania ich do zatrudnienia za pomocą innowacyjnych projektów;

| 14. | wzywa państwa członkowskie, aby włączyły współpracę na wczesnym etapie pomiędzy szkołami i pracodawcami do swoich planów mających na celu nowe zaprojektowanie programów szkoleń; uważa, że władze lokalne i regionalne muszą zostać włączone w planowanie kształcenia i szkolenia, ponieważ dysponują siecią kontaktów z pracodawcami i znają ich potrzeby; |
| --- | --- |

14.

wzywa państwa członkowskie, aby włączyły współpracę na wczesnym etapie pomiędzy szkołami i pracodawcami do swoich planów mających na celu nowe zaprojektowanie programów szkoleń; uważa, że władze lokalne i regionalne muszą zostać włączone w planowanie kształcenia i szkolenia, ponieważ dysponują siecią kontaktów z pracodawcami i znają ich potrzeby;

| 15. | wzywa Komisję do zwiększenia zdolności finansowej i zapewnienia lepszego wykorzystania Europejskiego Funduszu Społecznego, w celu przeznaczenia co najmniej 10 % tego funduszu na projekty ukierunkowane na młodych ludzi oraz do ułatwienia dostępu do niego; wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby poprzez nadmierną kontrolę i biurokrację nie zagrażały realizacji małych innowacyjnych projektów a także by dokonały przeglądu skuteczności i wartości dodanej programów takich jak „Młodzież w działaniu” pod względem możliwości zatrudnienia dla młodych ludzi; wzywa państwa członkowskie do większego ukierunkowania na młodzież; |
| --- | --- |

15.

wzywa Komisję do zwiększenia zdolności finansowej i zapewnienia lepszego wykorzystania Europejskiego Funduszu Społecznego, w celu przeznaczenia co najmniej 10 % tego funduszu na projekty ukierunkowane na młodych ludzi oraz do ułatwienia dostępu do niego; wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby poprzez nadmierną kontrolę i biurokrację nie zagrażały realizacji małych innowacyjnych projektów a także by dokonały przeglądu skuteczności i wartości dodanej programów takich jak „Młodzież w działaniu” pod względem możliwości zatrudnienia dla młodych ludzi; wzywa państwa członkowskie do większego ukierunkowania na młodzież;

| 16. | apeluje do państw członkowskich o nadanie priorytetu współpracy między podmiotami ze środowiska biznesu a podmiotami z sektora edukacji jako właściwemu narzędziu zwalczania bezrobocia strukturalnego; |
| --- | --- |

16.

apeluje do państw członkowskich o nadanie priorytetu współpracy między podmiotami ze środowiska biznesu a podmiotami z sektora edukacji jako właściwemu narzędziu zwalczania bezrobocia strukturalnego;

Edukacja i przejście od edukacji do zatrudnienia

| 17. | wzywa państwa członkowskie do intensyfikacji starań zmierzających do ograniczenia zjawiska przedwczesnego zakończenia nauki, która umożliwi realizację celu ustanowionego w strategii EU 2020, tj. poziomu osób przedwcześnie kończących naukę nieprzekraczającego 10 %, w terminie do 2012 r.; zachęca państwa członkowskie do wykorzystania szerokiej gamy środków w celu zwalczania zjawiska przedwczesnego zakończenia nauki, np. poprzez ograniczenie liczby uczniów w każdej klasie, pomoc dla uczniów, których nie stać na ukończenie obowiązkowego cyklu nauczania, zwiększenie nacisku na aspekty praktyczne w programie nauczania, wprowadzenie mentoringu we wszystkich szkołach, wprowadzenie bezpośredniej obserwacji osób, które przedwcześnie zakończyły naukę; wskazuje na przykład Finlandii, której udało się ograniczyć liczbę osób przedwcześnie kończących naukę poprzez analizowanie z nimi możliwości wyboru nowych kierunków; zachęca Komisję do skoordynowania projektu dotyczącego najlepszych praktyk; |
| --- | --- |

17.

wzywa państwa członkowskie do intensyfikacji starań zmierzających do ograniczenia zjawiska przedwczesnego zakończenia nauki, która umożliwi realizację celu ustanowionego w strategii EU 2020, tj. poziomu osób przedwcześnie kończących naukę nieprzekraczającego 10 %, w terminie do 2012 r.; zachęca państwa członkowskie do wykorzystania szerokiej gamy środków w celu zwalczania zjawiska przedwczesnego zakończenia nauki, np. poprzez ograniczenie liczby uczniów w każdej klasie, pomoc dla uczniów, których nie stać na ukończenie obowiązkowego cyklu nauczania, zwiększenie nacisku na aspekty praktyczne w programie nauczania, wprowadzenie mentoringu we wszystkich szkołach, wprowadzenie bezpośredniej obserwacji osób, które przedwcześnie zakończyły naukę; wskazuje na przykład Finlandii, której udało się ograniczyć liczbę osób przedwcześnie kończących naukę poprzez analizowanie z nimi możliwości wyboru nowych kierunków; zachęca Komisję do skoordynowania projektu dotyczącego najlepszych praktyk;

| 18. | wzywa państwa członkowskie, by ulepszyły powiązania pomiędzy systemem edukacji a rynkiem pracy oraz opracowały metody przewidywania zapotrzebowania na umiejętności i zdolności; |
| --- | --- |

18.

wzywa państwa członkowskie, by ulepszyły powiązania pomiędzy systemem edukacji a rynkiem pracy oraz opracowały metody przewidywania zapotrzebowania na umiejętności i zdolności;

| 19. | wzywa do podjęcia starań w celu zagwarantowania, że wszystkie dzieci będą otrzymywały potrzebne wsparcie od samego początku, a zwłaszcza do zadbania o wsparcie ukierunkowane na dzieci z problemami językowymi lub innymi utrudnieniami, aby zapewnić im największe możliwe szanse w zakresie edukacji i kariery zawodowej; |
| --- | --- |

19.

wzywa do podjęcia starań w celu zagwarantowania, że wszystkie dzieci będą otrzymywały potrzebne wsparcie od samego początku, a zwłaszcza do zadbania o wsparcie ukierunkowane na dzieci z problemami językowymi lub innymi utrudnieniami, aby zapewnić im największe możliwe szanse w zakresie edukacji i kariery zawodowej;

| 20. | wzywa do zwiększenia liczby i podniesienia jakości praktyk; nawiązuje do pozytywnych doświadczeń z podwójnym systemem w ramach kształcenia i szkolenia zawodowego w krajach takich jak Niemcy, Austria i Dania, gdzie system ten jest postrzegany jako ważna część przejścia młodzieży od edukacji do zatrudnienia; wzywa państwa członkowskie, aby wspierały programy praktyk i zachęcały przedsiębiorstwa do oferowania szkoleń dla młodych ludzi nawet w czasach kryzysu; podkreśla znaczenie odpowiedniego szkolenia dla zapewnienia wysoko wykwalifikowanej siły roboczej, której przedsiębiorstwa będą potrzebować w przyszłości; podkreśla, że praktyki nie mogą zastąpić normalnego zatrudnienia; |
| --- | --- |

20.

wzywa do zwiększenia liczby i podniesienia jakości praktyk; nawiązuje do pozytywnych doświadczeń z podwójnym systemem w ramach kształcenia i szkolenia zawodowego w krajach takich jak Niemcy, Austria i Dania, gdzie system ten jest postrzegany jako ważna część przejścia młodzieży od edukacji do zatrudnienia; wzywa państwa członkowskie, aby wspierały programy praktyk i zachęcały przedsiębiorstwa do oferowania szkoleń dla młodych ludzi nawet w czasach kryzysu; podkreśla znaczenie odpowiedniego szkolenia dla zapewnienia wysoko wykwalifikowanej siły roboczej, której przedsiębiorstwa będą potrzebować w przyszłości; podkreśla, że praktyki nie mogą zastąpić normalnego zatrudnienia;

| 21. | wzywa do podniesienia jakości i zapewnienia bezpieczeństwa staży; wzywa Komisję i Radę, by zgodnie z przedstawionym w komunikacie COM(2007)0498 zobowiązaniem „do przedstawienia inicjatywy dotyczącej Europejskiej karty na rzecz jakości staży”, stworzyły Europejską kartę na rzecz jakości staży zawierającą minimalne standardy w celu zapewnienia ich wartości edukacyjnej i uniknięcia przypadków wykorzystywania stażystów, z uwzględnieniem tego, że staże stanowią część kształcenia i nie mogą zastępować prawdziwej pracy; te minimalne standardy powinny obejmować skrócony opis stanowiska lub wymaganych kwalifikacji, ramy czasowe staży, minimalne wynagrodzenie w oparciu o standardy dotyczące kosztów życia w miejscu odbywania stażu, zgodnie z tradycjami krajowymi, ubezpieczenie w obszarze zatrudnienia, świadczenia społeczne zgodne z lokalnymi standardami i jasne powiązanie z konkretnym programem kształcenia; |
| --- | --- |

21.

wzywa do podniesienia jakości i zapewnienia bezpieczeństwa staży; wzywa Komisję i Radę, by zgodnie z przedstawionym w komunikacie COM(2007)0498 zobowiązaniem „do przedstawienia inicjatywy dotyczącej Europejskiej karty na rzecz jakości staży”, stworzyły Europejską kartę na rzecz jakości staży zawierającą minimalne standardy w celu zapewnienia ich wartości edukacyjnej i uniknięcia przypadków wykorzystywania stażystów, z uwzględnieniem tego, że staże stanowią część kształcenia i nie mogą zastępować prawdziwej pracy; te minimalne standardy powinny obejmować skrócony opis stanowiska lub wymaganych kwalifikacji, ramy czasowe staży, minimalne wynagrodzenie w oparciu o standardy dotyczące kosztów życia w miejscu odbywania stażu, zgodnie z tradycjami krajowymi, ubezpieczenie w obszarze zatrudnienia, świadczenia społeczne zgodne z lokalnymi standardami i jasne powiązanie z konkretnym programem kształcenia;

| 22. | wzywa Komisję do przedstawienia statystyk dotyczących staży w poszczególnych państwach członkowskich, z uwzględnieniem:






  — | liczby staży, |
| --- | --- | --- |

22.

wzywa Komisję do przedstawienia statystyk dotyczących staży w poszczególnych państwach członkowskich, z uwzględnieniem:

—

liczby staży,

| — | długości staży, |
| --- | --- |

—

długości staży,

| — | świadczeń socjalnych dla stażystów, |
| --- | --- |

—

świadczeń socjalnych dla stażystów,

| — | dodatków wypłacanych stażystom, |
| --- | --- |

—

dodatków wypłacanych stażystom,

| — | przedziałów wiekowych stażystów, |
| --- | --- |

—

przedziałów wiekowych stażystów,

oraz do sporządzenia analizy porównawczej dotyczącej różnych programów staży istniejących w państwach członkowskich UE;

| 23. | wzywa wszystkie państwa członkowskie, by kontrolowały przestrzeganie przepisów; |
| --- | --- |

23.

wzywa wszystkie państwa członkowskie, by kontrolowały przestrzeganie przepisów;

| 24. | wzywa państwa członkowskie do ustanowienia europejskiego systemu certyfikacji i uznawania wiedzy i umiejętności nabytych podczas praktyk i staży, co pomoże zwiększyć mobilność młodej siły roboczej; |
| --- | --- |

24.

wzywa państwa członkowskie do ustanowienia europejskiego systemu certyfikacji i uznawania wiedzy i umiejętności nabytych podczas praktyk i staży, co pomoże zwiększyć mobilność młodej siły roboczej;

| 25. | wzywa do ochrony młodych ludzi przed tymi pracodawcami - w sektorze publicznym i prywatnym – którzy za pośrednictwem programów zdobywania doświadczenia zawodowego, praktyk i staży są w stanie zaspokoić swoje zasadnicze i podstawowe potrzeby, ponosząc niewielkie lub wręcz zerowe koszty i wykorzystując chęć młodych ludzi do nauki, nie stwarzając im żadnych perspektyw pełnego zatrudnienia w danym zakładzie pracy; |
| --- | --- |

25.

wzywa do ochrony młodych ludzi przed tymi pracodawcami - w sektorze publicznym i prywatnym – którzy za pośrednictwem programów zdobywania doświadczenia zawodowego, praktyk i staży są w stanie zaspokoić swoje zasadnicze i podstawowe potrzeby, ponosząc niewielkie lub wręcz zerowe koszty i wykorzystując chęć młodych ludzi do nauki, nie stwarzając im żadnych perspektyw pełnego zatrudnienia w danym zakładzie pracy;

| 26. | podkreśla znaczenie wspierania mobilności młodych ludzi pomiędzy państwami członkowskimi w zakresie pracy i szkolenia oraz potrzebę poprawy uznawania i przejrzystości kwalifikacji, umiejętności i dyplomów w UE; wzywa do podwojenia wysiłków mających na celu ustanowienie europejskich ram kwalifikacji w zakresie uczenia się przez całe życie i europejskich ram odniesienia na rzecz zapewniania jakości w kształceniu i szkoleniu zawodowym, a także do wzmocnienia programu Leonardo da Vinci; |
| --- | --- |

26.

podkreśla znaczenie wspierania mobilności młodych ludzi pomiędzy państwami członkowskimi w zakresie pracy i szkolenia oraz potrzebę poprawy uznawania i przejrzystości kwalifikacji, umiejętności i dyplomów w UE; wzywa do podwojenia wysiłków mających na celu ustanowienie europejskich ram kwalifikacji w zakresie uczenia się przez całe życie i europejskich ram odniesienia na rzecz zapewniania jakości w kształceniu i szkoleniu zawodowym, a także do wzmocnienia programu Leonardo da Vinci;

| 27. | wzywa państwa członkowskie do przyspieszenia harmonizacji krajowych profilów kwalifikacji oraz europejskich profilów kwalifikacji, aby jeszcze bardziej zwiększać mobilność młodych ludzi w dziedzinie edukacji i pracy; |
| --- | --- |

27.

wzywa państwa członkowskie do przyspieszenia harmonizacji krajowych profilów kwalifikacji oraz europejskich profilów kwalifikacji, aby jeszcze bardziej zwiększać mobilność młodych ludzi w dziedzinie edukacji i pracy;

| 28. | podkreśla rolę podmiotów z sektora prywatnego świadczących usługi edukacyjne, ponieważ sektor prywatny jest zazwyczaj bardziej innowacyjny w projektowaniu kursów i bardziej elastyczny w ich realizacji; |
| --- | --- |

28.

podkreśla rolę podmiotów z sektora prywatnego świadczących usługi edukacyjne, ponieważ sektor prywatny jest zazwyczaj bardziej innowacyjny w projektowaniu kursów i bardziej elastyczny w ich realizacji;

| 29. | apeluje do państw członkowskich, by zapewniały młodym ludziom programy staży, zdobywania doświadczenia zawodowego i praktyk z pełnymi prawami pracowniczymi i uprawnieniami do świadczeń z zabezpieczenia społecznego, w razie potrzeby dotując część ich składek; |
| --- | --- |

29.

apeluje do państw członkowskich, by zapewniały młodym ludziom programy staży, zdobywania doświadczenia zawodowego i praktyk z pełnymi prawami pracowniczymi i uprawnieniami do świadczeń z zabezpieczenia społecznego, w razie potrzeby dotując część ich składek;

| 30. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do włączenia programów praktyk, staży i zdobywania doświadczenia zawodowego do systemów zabezpieczenia społecznego; |
| --- | --- |

30.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do włączenia programów praktyk, staży i zdobywania doświadczenia zawodowego do systemów zabezpieczenia społecznego;

| 31. | zachęca państwa członkowskie, aby wzmocniły swoje systemy doradztwa edukacyjnego na poziomie szkolnictwa podstawowego do średniego, aby pomóc młodym ludziom i ich rodzinom w wyborze ścieżek kształcenia i szkolenia faktycznie odpowiadających rzeczywistym uzdolnieniom, umiejętnościom i aspiracjom, co zmniejszy ryzyko przerwania nauki i porażki; |
| --- | --- |

31.

zachęca państwa członkowskie, aby wzmocniły swoje systemy doradztwa edukacyjnego na poziomie szkolnictwa podstawowego do średniego, aby pomóc młodym ludziom i ich rodzinom w wyborze ścieżek kształcenia i szkolenia faktycznie odpowiadających rzeczywistym uzdolnieniom, umiejętnościom i aspiracjom, co zmniejszy ryzyko przerwania nauki i porażki;

| 32. | uznaje fakt, iż w czasach kryzysu młodzi ludzie dążą do zdobycia wykształcenia i powinni być do tego zachęcani; nawołuje wszystkie państwa członkowskie do zapewnienia wszystkim równego dostępu do edukacji poprzez zagwarantowanie minimalnego prawa do bezpłatnej, wystarczająco finansowanej edukacji, od przedszkola po uczelnie wyższe, oraz zapewnienie młodym uczniom wsparcia finansowego; zachęca państwa członkowskie do dalszego inwestowania w edukację i szkolenia, nawet w przypadku występowania ograniczeń podatkowych i społecznych, tak by jak najszybciej wprowadzić europejskie ram kwalifikacji i w razie potrzeby ustanowić krajowe ramy umiejętności; |
| --- | --- |

32.

uznaje fakt, iż w czasach kryzysu młodzi ludzie dążą do zdobycia wykształcenia i powinni być do tego zachęcani; nawołuje wszystkie państwa członkowskie do zapewnienia wszystkim równego dostępu do edukacji poprzez zagwarantowanie minimalnego prawa do bezpłatnej, wystarczająco finansowanej edukacji, od przedszkola po uczelnie wyższe, oraz zapewnienie młodym uczniom wsparcia finansowego; zachęca państwa członkowskie do dalszego inwestowania w edukację i szkolenia, nawet w przypadku występowania ograniczeń podatkowych i społecznych, tak by jak najszybciej wprowadzić europejskie ram kwalifikacji i w razie potrzeby ustanowić krajowe ramy umiejętności;

| 33. | przypomina, że celem procesu kopenhaskiego jest zachęcanie obywateli do korzystania z szerokiego wachlarza dostępnych możliwości szkolenia zawodowego (np. w szkole, na uczelni wyższej, w miejscu pracy lub na prywatnych kursach); |
| --- | --- |

33.

przypomina, że celem procesu kopenhaskiego jest zachęcanie obywateli do korzystania z szerokiego wachlarza dostępnych możliwości szkolenia zawodowego (np. w szkole, na uczelni wyższej, w miejscu pracy lub na prywatnych kursach);

| 34. | wzywa Komisję do rozszerzenia programów unijnych wspierających edukację i podnoszenie umiejętności, takich jak program „Uczenie się przez całe życie”, Europejski Fundusz Społeczny, akcje Marie Curie i Erasmus Mundus oraz Inicjatywa na rzecz edukacji w naukach ścisłych; |
| --- | --- |

34.

wzywa Komisję do rozszerzenia programów unijnych wspierających edukację i podnoszenie umiejętności, takich jak program „Uczenie się przez całe życie”, Europejski Fundusz Społeczny, akcje Marie Curie i Erasmus Mundus oraz Inicjatywa na rzecz edukacji w naukach ścisłych;

| 35. | wzywa państwa członkowskie do stworzenia krajowych grup zadaniowych ds. młodzieży, aby zapewnić większą spójność pomiędzy systemem edukacji a rynkiem pracy, a także wspierać większą, wspólną odpowiedzialność rządu, pracodawców i obywateli za inwestowanie w umiejętności; wzywa państwa członkowskie do stworzenia organów doradczych we wszystkich szkołach, aby pomóc w ułatwianiu przejścia od edukacji do rynku pracy oraz wspierać współpracę pomiędzy podmiotami publicznymi a prywatnymi; |
| --- | --- |

35.

wzywa państwa członkowskie do stworzenia krajowych grup zadaniowych ds. młodzieży, aby zapewnić większą spójność pomiędzy systemem edukacji a rynkiem pracy, a także wspierać większą, wspólną odpowiedzialność rządu, pracodawców i obywateli za inwestowanie w umiejętności; wzywa państwa członkowskie do stworzenia organów doradczych we wszystkich szkołach, aby pomóc w ułatwianiu przejścia od edukacji do rynku pracy oraz wspierać współpracę pomiędzy podmiotami publicznymi a prywatnymi;

| 36. | uważa, że niezwykle ważne jest dostosowanie systemu kształcenia i szkolenia do szybko zmieniającego się rynku pracy i zapotrzebowania na nowe zawody; |
| --- | --- |

36.

uważa, że niezwykle ważne jest dostosowanie systemu kształcenia i szkolenia do szybko zmieniającego się rynku pracy i zapotrzebowania na nowe zawody;

| 37. | uważa, że nauka języków obcych odgrywa kluczową rolę w ułatwianiu dostępu młodzieży do rynku pracy oraz wspieraniu jej mobilności i równych szans; |
| --- | --- |

37.

uważa, że nauka języków obcych odgrywa kluczową rolę w ułatwianiu dostępu młodzieży do rynku pracy oraz wspieraniu jej mobilności i równych szans;

Przystosowanie do potrzeb indywidualnych osób i rynku pracy

| 38. | nawołuje Komisję i państwa członkowskie do udostępniania młodym ludziom informacji w sprawie zapotrzebowania na rynku pracy, przy założeniu, że wprowadzone zostały właściwe mechanizmy przeglądu służące monitorowaniu zmian w zawodach; wzywa Komisję i państwa członkowskie do stworzenia polityki i strategii obejmujących cały cykl życia, w ramach których edukacja i zatrudnienie zostaną lepiej zintegrowane, główny nacisk położony zostanie na bezpieczeństwo zmian w życiu zawodowym, i przewidziane zostanie stałe podnoszenie umiejętności zawodowych siły roboczej, zapewniające jej najważniejsze kompetencje wymagane na rynku pracy; |
| --- | --- |

38.

nawołuje Komisję i państwa członkowskie do udostępniania młodym ludziom informacji w sprawie zapotrzebowania na rynku pracy, przy założeniu, że wprowadzone zostały właściwe mechanizmy przeglądu służące monitorowaniu zmian w zawodach; wzywa Komisję i państwa członkowskie do stworzenia polityki i strategii obejmujących cały cykl życia, w ramach których edukacja i zatrudnienie zostaną lepiej zintegrowane, główny nacisk położony zostanie na bezpieczeństwo zmian w życiu zawodowym, i przewidziane zostanie stałe podnoszenie umiejętności zawodowych siły roboczej, zapewniające jej najważniejsze kompetencje wymagane na rynku pracy;

| 39. | wzywa Komisję do zintensyfikowania prac nad uznawaniem kwalifikacji zawodowych, w tym pozaformalnego uczenia się i doświadczenia zawodowego, aby wspierać mobilność młodych ludzi; |
| --- | --- |

39.

wzywa Komisję do zintensyfikowania prac nad uznawaniem kwalifikacji zawodowych, w tym pozaformalnego uczenia się i doświadczenia zawodowego, aby wspierać mobilność młodych ludzi;

| 40. | wzywa państwa członkowskie, aby wspierały uznawanie osiągnięć edukacyjnych w ramach nieformalnego i pozaformalnego uczenia się, aby młodzi ludzie mogli wykazać się dodatkowym wykształceniem i kompetencjami, co jest niezbędne podczas poszukiwania zatrudnienia na rynku pracy; |
| --- | --- |

40.

wzywa państwa członkowskie, aby wspierały uznawanie osiągnięć edukacyjnych w ramach nieformalnego i pozaformalnego uczenia się, aby młodzi ludzie mogli wykazać się dodatkowym wykształceniem i kompetencjami, co jest niezbędne podczas poszukiwania zatrudnienia na rynku pracy;

| 41. | wzywa do zapewnienia większego wsparcia i prestiżu szkoleniu zawodowemu; |
| --- | --- |

41.

wzywa do zapewnienia większego wsparcia i prestiżu szkoleniu zawodowemu;

| 42. | wzywa Komisję do zrewidowania strategii dotyczącej elastycznego rynku pracy i bezpieczeństwa (tzw. „flexicurity”) wraz z partnerami społecznymi w celu umieszczenia kwestii bezpieczeństwa zmian w życiu zawodowym wśród priorytetów agendy, przy jednoczesnym zapewnieniu mobilności i łatwiejszego dostępu dla młodych ludzi; podkreśla, iż elastyczność pozbawiona zabezpieczenia społecznego nie jest zrównoważonym sposobem zwalczania problemów, z jakimi mają do czynienia młodzi ludzie na rynku pracy, a wręcz przeciwnie: jest sposobem obchodzenia praw młodych ludzi w zakresie zatrudnienia i zabezpieczenia społecznego; |
| --- | --- |

42.

wzywa Komisję do zrewidowania strategii dotyczącej elastycznego rynku pracy i bezpieczeństwa (tzw. „flexicurity”) wraz z partnerami społecznymi w celu umieszczenia kwestii bezpieczeństwa zmian w życiu zawodowym wśród priorytetów agendy, przy jednoczesnym zapewnieniu mobilności i łatwiejszego dostępu dla młodych ludzi; podkreśla, iż elastyczność pozbawiona zabezpieczenia społecznego nie jest zrównoważonym sposobem zwalczania problemów, z jakimi mają do czynienia młodzi ludzie na rynku pracy, a wręcz przeciwnie: jest sposobem obchodzenia praw młodych ludzi w zakresie zatrudnienia i zabezpieczenia społecznego;

| 43. | apeluje do państw członkowskich o uwzględnienie w krajowych projektach strategii dotyczących zatrudnienia młodych ludzi wszystkich czterech komponentów flexicurity, którymi są:






  a. | elastyczne i przewidywalne warunki umów; |
| --- | --- | --- |

43.

apeluje do państw członkowskich o uwzględnienie w krajowych projektach strategii dotyczących zatrudnienia młodych ludzi wszystkich czterech komponentów flexicurity, którymi są:

a.

elastyczne i przewidywalne warunki umów;

| b. | kompleksowe programy szkolenia, staży i uczenia się przez całe życie, zapewniające stałą zdolność do rozwijania umiejętności; |
| --- | --- |

b.

kompleksowe programy szkolenia, staży i uczenia się przez całe życie, zapewniające stałą zdolność do rozwijania umiejętności;

| c. | skuteczna, aktywna polityka rynku pracy i skłaniania do zatrudnienia, koncentrująca się na umiejętnościach, jakości zatrudnienia i integracji, |
| --- | --- |

c.

skuteczna, aktywna polityka rynku pracy i skłaniania do zatrudnienia, koncentrująca się na umiejętnościach, jakości zatrudnienia i integracji,

| d. | skuteczne mechanizmy na rzecz mobilności siły roboczej; |
| --- | --- |

d.

skuteczne mechanizmy na rzecz mobilności siły roboczej;

| e. | systemy zabezpieczenia społecznego zapewniające młodym ludziom bezpieczne przechodzenie pomiędzy różnymi sytuacjami w zakresie zatrudnienia, pomiędzy zatrudnieniem a pozostawaniem bez pracy i pomiędzy szkoleniem a zatrudnieniem zamiast zmuszania ich do elastyczności; |
| --- | --- |

e.

systemy zabezpieczenia społecznego zapewniające młodym ludziom bezpieczne przechodzenie pomiędzy różnymi sytuacjami w zakresie zatrudnienia, pomiędzy zatrudnieniem a pozostawaniem bez pracy i pomiędzy szkoleniem a zatrudnieniem zamiast zmuszania ich do elastyczności;

| f. | skuteczne mechanizmy monitorowania mające na celu zagwarantowanie praw pracowniczych; |
| --- | --- |

f.

skuteczne mechanizmy monitorowania mające na celu zagwarantowanie praw pracowniczych;

| 44. | wzywa państwa członkowskie i partnerów społecznych do zapewnienia zatrudnienia o odpowiedniej jakości w celu ochrony młodych ludzi przed „pułapką niestabilności”; wzywa państwa członkowskie i partnerów społecznych do opracowania i wdrożenia, na podstawie istniejących przepisów krajowych i we współpracy z Komisją, lepszych norm ochrony osób wykonujących pracę niestabilną lub niskiej jakości; |
| --- | --- |

44.

wzywa państwa członkowskie i partnerów społecznych do zapewnienia zatrudnienia o odpowiedniej jakości w celu ochrony młodych ludzi przed „pułapką niestabilności”; wzywa państwa członkowskie i partnerów społecznych do opracowania i wdrożenia, na podstawie istniejących przepisów krajowych i we współpracy z Komisją, lepszych norm ochrony osób wykonujących pracę niestabilną lub niskiej jakości;

| 45. | wzywa Komisję do oceny długoterminowych konsekwencji bezrobocia młodzieży i sprawiedliwości międzypokoleniowej; |
| --- | --- |

45.

wzywa Komisję do oceny długoterminowych konsekwencji bezrobocia młodzieży i sprawiedliwości międzypokoleniowej;

| 46. | podkreśla potrzebę silnego i zorganizowanego dialogu społecznego we wszystkich miejscach pracy, aby chronić młodych pracowników przed wykorzystywaniem i często niestabilną pracą tymczasową; podkreśla, że partnerzy społeczni muszą zająć się kwestią młodych pracowników i ich szczególnymi potrzebami; |
| --- | --- |

46.

podkreśla potrzebę silnego i zorganizowanego dialogu społecznego we wszystkich miejscach pracy, aby chronić młodych pracowników przed wykorzystywaniem i często niestabilną pracą tymczasową; podkreśla, że partnerzy społeczni muszą zająć się kwestią młodych pracowników i ich szczególnymi potrzebami;

| 47. | wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby uczyniły więcej w celu zagwarantowania, że dyrektywa w sprawie równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy, która zakazuje dyskryminacji ze względu na wiek w zatrudnieniu, została prawidłowo przetransponowana i jest skutecznie wdrażana; uważa, że trzeba zrobić więcej, aby zagwarantować, że zarówno pracownicy, jak i pracodawcy są świadomi swoich praw i obowiązków wynikających z tego prawodawstwa; |
| --- | --- |

47.

wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby uczyniły więcej w celu zagwarantowania, że dyrektywa w sprawie równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy, która zakazuje dyskryminacji ze względu na wiek w zatrudnieniu, została prawidłowo przetransponowana i jest skutecznie wdrażana; uważa, że trzeba zrobić więcej, aby zagwarantować, że zarówno pracownicy, jak i pracodawcy są świadomi swoich praw i obowiązków wynikających z tego prawodawstwa;

| 48. | wzywa państwa członkowskie i partnerów społecznych do wdrożenia strategii mających na celu informowanie i edukowanie młodych ludzi w zakresie ich praw w miejscu pracy oraz różnych alternatywnych sposobów integracji z rynkiem pracy; |
| --- | --- |

48.

wzywa państwa członkowskie i partnerów społecznych do wdrożenia strategii mających na celu informowanie i edukowanie młodych ludzi w zakresie ich praw w miejscu pracy oraz różnych alternatywnych sposobów integracji z rynkiem pracy;

| 49. | zachęca Komisję i państwa członkowskie do stworzenia warunków dogodnych dla zbliżenia środowisk pracy i edukacji, aby można było projektować ścieżki szkolenia takie jak system podwójny, które łączą zagadnienia teoretyczne z doświadczeniem praktycznym, aby wyposażyć młodych ludzi w wymagane umiejętności ogólne i szczegółową wiedzę specjalistyczną; ponadto zachęca Komisję i państwa członkowskie do zainwestowania we wsparcie kampanii mającej na celu podnoszenie świadomości na temat szkolenia zawodowego oraz studiów technicznych i z zakresu przedsiębiorczości, aby te ścieżki kariery przestały być postrzegane jako dyskwalifikujący wybór, ale jako szansa na wypełnienie luk na rynku pracowników technicznych, na których popyt wyraźnie rośnie, oraz na pobudzenie na nowo europejskiej gospodarki; |
| --- | --- |

49.

zachęca Komisję i państwa członkowskie do stworzenia warunków dogodnych dla zbliżenia środowisk pracy i edukacji, aby można było projektować ścieżki szkolenia takie jak system podwójny, które łączą zagadnienia teoretyczne z doświadczeniem praktycznym, aby wyposażyć młodych ludzi w wymagane umiejętności ogólne i szczegółową wiedzę specjalistyczną; ponadto zachęca Komisję i państwa członkowskie do zainwestowania we wsparcie kampanii mającej na celu podnoszenie świadomości na temat szkolenia zawodowego oraz studiów technicznych i z zakresu przedsiębiorczości, aby te ścieżki kariery przestały być postrzegane jako dyskwalifikujący wybór, ale jako szansa na wypełnienie luk na rynku pracowników technicznych, na których popyt wyraźnie rośnie, oraz na pobudzenie na nowo europejskiej gospodarki;

| 50. | wzywa państwa członkowskie i partnerów społecznych do przedsięwzięcia bardziej intensywnego planowania i wdrażania programów mających na celu zwiększenie dostępu młodych ludzi do rynku pracy poprzez strategie polityczne na rzecz aktywnego zatrudnienia, zwłaszcza w tych regionach i sektorach, w których bezrobocie młodzieży jest wysokie; |
| --- | --- |

50.

wzywa państwa członkowskie i partnerów społecznych do przedsięwzięcia bardziej intensywnego planowania i wdrażania programów mających na celu zwiększenie dostępu młodych ludzi do rynku pracy poprzez strategie polityczne na rzecz aktywnego zatrudnienia, zwłaszcza w tych regionach i sektorach, w których bezrobocie młodzieży jest wysokie;

| 51. | apeluje do państw członkowskich o eliminowanie wpływu bezrobocia młodzieży na uprawnienia emerytalne tego pokolenia oraz, poprzez szerokie uwzględnienie czasu poświęconego na edukację, zachęcenie młodych ludzi, aby kontynuowali edukację przez długi okres; |
| --- | --- |

51.

apeluje do państw członkowskich o eliminowanie wpływu bezrobocia młodzieży na uprawnienia emerytalne tego pokolenia oraz, poprzez szerokie uwzględnienie czasu poświęconego na edukację, zachęcenie młodych ludzi, aby kontynuowali edukację przez długi okres;

| 52. | wzywa partnerów społecznych do intensyfikacji starań mających na celu informowanie młodych ludzi o ich prawie do uczestniczenia w dialogu społecznym oraz do zwiększenia udziału tej dużej części ludności aktywnej zawodowo w strukturach organów reprezentujących młodych ludzi; |
| --- | --- |

52.

wzywa partnerów społecznych do intensyfikacji starań mających na celu informowanie młodych ludzi o ich prawie do uczestniczenia w dialogu społecznym oraz do zwiększenia udziału tej dużej części ludności aktywnej zawodowo w strukturach organów reprezentujących młodych ludzi;

Niekorzystne tratowanie i dyskryminacja

| 53. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do zagwarantowania, że prawodawstwo krajowe mające wpływ na młodzież, a w szczególności prawodawstwo krajowe oparte na dyrektywie w sprawie równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (2000/78/WE), nie jest wykorzystywane do dyskryminowania młodych pracowników pod względem dostępu do świadczeń socjalnych; uważa, że trzeba zrobić więcej, aby zagwarantować, że zarówno pracownicy, jak i pracodawcy są świadomi swoich praw i obowiązków wynikających z tego prawodawstwa; |
| --- | --- |

53.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do zagwarantowania, że prawodawstwo krajowe mające wpływ na młodzież, a w szczególności prawodawstwo krajowe oparte na dyrektywie w sprawie równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (2000/78/WE), nie jest wykorzystywane do dyskryminowania młodych pracowników pod względem dostępu do świadczeń socjalnych; uważa, że trzeba zrobić więcej, aby zagwarantować, że zarówno pracownicy, jak i pracodawcy są świadomi swoich praw i obowiązków wynikających z tego prawodawstwa;

| 54. | wzywa państwa członkowskie, aby przewidziały podjęcie inicjatyw, które pozwolą zagwarantować, że młodzi imigranci będą mogli się uczyć języka kraju przyjmującego, że kwalifikacje, które nabyli w kraju pochodzenia, zostaną uznane i że będą mieli dostęp do najważniejszych umiejętności, co umożliwi ich integrację społeczną i udział w rynku pracy; |
| --- | --- |

54.

wzywa państwa członkowskie, aby przewidziały podjęcie inicjatyw, które pozwolą zagwarantować, że młodzi imigranci będą mogli się uczyć języka kraju przyjmującego, że kwalifikacje, które nabyli w kraju pochodzenia, zostaną uznane i że będą mieli dostęp do najważniejszych umiejętności, co umożliwi ich integrację społeczną i udział w rynku pracy;

| 55. | nawołuje Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia młodym rodzicom wystarczających udogodnień lepszej jakości w zakresie opieki nad dziećmi, takich jak całodzienne szkoły, po dostępnej cenie, umożliwiając w ten sposób młodym rodzicom, a w szczególności matkom, lepszy udział w rynku pracy; |
| --- | --- |

55.

nawołuje Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia młodym rodzicom wystarczających udogodnień lepszej jakości w zakresie opieki nad dziećmi, takich jak całodzienne szkoły, po dostępnej cenie, umożliwiając w ten sposób młodym rodzicom, a w szczególności matkom, lepszy udział w rynku pracy;

| 56. | wzywa do tego, by wsparcie udzielane przez państwa członkowskie młodym rodzicom, w postaci opieki nad dziećmi lub żłobków, było wystarczające do tego, by nie zniechęcać ich do uczestniczenia w rynku pracy; |
| --- | --- |

56.

wzywa do tego, by wsparcie udzielane przez państwa członkowskie młodym rodzicom, w postaci opieki nad dziećmi lub żłobków, było wystarczające do tego, by nie zniechęcać ich do uczestniczenia w rynku pracy;

| 57. | wzywa państwa członkowskie, aby podjęły krótkoterminowe działania ukierunkowane na młodych bezrobotnych mężczyzn w sektorach dotkniętych kryzysem, nie zapominając o długoterminowych problemach młodych kobiet z dostępem do rynku pracy; |
| --- | --- |

57.

wzywa państwa członkowskie, aby podjęły krótkoterminowe działania ukierunkowane na młodych bezrobotnych mężczyzn w sektorach dotkniętych kryzysem, nie zapominając o długoterminowych problemach młodych kobiet z dostępem do rynku pracy;

| 58. | wzywa państwa członkowskie do wprowadzenia środków z zakresu pozytywnych działań na rzecz młodych ludzi w tych obszarach rynku pracy, w których udział młodzieży jest niewystarczający, w celu pokonania konsekwencji dotychczasowej dyskryminacji ze względu na wiek oraz osiągnięcia realnego zróżnicowania siły roboczej, w razie potrzeby z wprowadzeniem rozsądnych dostosowań dla młodych osób niepełnosprawnych; wskazuje na korzystne doświadczenia w dziedzinie zwalczania dyskryminacji przy pomocy pozytywnych działań; |
| --- | --- |

58.

wzywa państwa członkowskie do wprowadzenia środków z zakresu pozytywnych działań na rzecz młodych ludzi w tych obszarach rynku pracy, w których udział młodzieży jest niewystarczający, w celu pokonania konsekwencji dotychczasowej dyskryminacji ze względu na wiek oraz osiągnięcia realnego zróżnicowania siły roboczej, w razie potrzeby z wprowadzeniem rozsądnych dostosowań dla młodych osób niepełnosprawnych; wskazuje na korzystne doświadczenia w dziedzinie zwalczania dyskryminacji przy pomocy pozytywnych działań;

| 59. | podkreśla potrzebę opracowania specjalnych programów dla osób niepełnosprawnych, aby zwiększyć ich szanse dostępu do rynku pracy; |
| --- | --- |

59.

podkreśla potrzebę opracowania specjalnych programów dla osób niepełnosprawnych, aby zwiększyć ich szanse dostępu do rynku pracy;

| 60. | podkreśla znaczenie wspierania praktyk i mobilności młodych ludzi uczących się lub szkolących w zakresie działalności artystycznej, takiej jak film, muzyka, taniec, teatr czy cyrk; |
| --- | --- |

60.

podkreśla znaczenie wspierania praktyk i mobilności młodych ludzi uczących się lub szkolących w zakresie działalności artystycznej, takiej jak film, muzyka, taniec, teatr czy cyrk;

| 61. | uważa, że należy zapewnić większe wsparcie programów wolontariatu w różnych dziedzinach, między innymi w dziedzinie społeczeństwa, kultury i sportu; |
| --- | --- |

61.

uważa, że należy zapewnić większe wsparcie programów wolontariatu w różnych dziedzinach, między innymi w dziedzinie społeczeństwa, kultury i sportu;

| 62. | wzywa poszczególne sektory przemysłu do ustanowienia partnerstw międzypokoleniowych w przedsiębiorstwach i organizacjach, a tym samym spowodowania aktywnej wymiany know-how i produktywnego połączenia doświadczeń różnych pokoleń; |
| --- | --- |

62.

wzywa poszczególne sektory przemysłu do ustanowienia partnerstw międzypokoleniowych w przedsiębiorstwach i organizacjach, a tym samym spowodowania aktywnej wymiany know-how i produktywnego połączenia doświadczeń różnych pokoleń;

| 63. | uznaje znaczenie, jakie ma zdolność młodych ludzi do niezależności finansowej i wzywa państwa członkowskie do zapewnienia wszystkim młodym ludziom indywidualnego prawa do godnego poziomu dochodu umożliwiającego im rozpoczęcie niezależnego finansowo życia; |
| --- | --- |

63.

uznaje znaczenie, jakie ma zdolność młodych ludzi do niezależności finansowej i wzywa państwa członkowskie do zapewnienia wszystkim młodym ludziom indywidualnego prawa do godnego poziomu dochodu umożliwiającego im rozpoczęcie niezależnego finansowo życia;

| 64. | wzywa państwa członkowskie do zagwarantowania, że młodzi ludzie, którzy wyrażą taką chęć, będą mogli otrzymać skuteczną pomoc w wyborze kariery zawodowej, uzyskaniu informacji o swoich prawach i zarządzaniu minimalnym wynagrodzeniem; |
| --- | --- |

64.

wzywa państwa członkowskie do zagwarantowania, że młodzi ludzie, którzy wyrażą taką chęć, będą mogli otrzymać skuteczną pomoc w wyborze kariery zawodowej, uzyskaniu informacji o swoich prawach i zarządzaniu minimalnym wynagrodzeniem;

Strategie i instrumenty zarządzania na poziomie UE

| 65. | proponuje Radzie i Komisji przedstawienie projektu Europejskiej gwarancji na rzecz młodzieży, zapewniającej każdej młodej osobie w UE prawo do oferty zatrudnienia, nauki zawodu lub dodatkowego szkolenia bądź zatrudnienia połączonego ze szkoleniem po okresie bezrobocia nieprzekraczającym 4 miesięcy; |
| --- | --- |

65.

proponuje Radzie i Komisji przedstawienie projektu Europejskiej gwarancji na rzecz młodzieży, zapewniającej każdej młodej osobie w UE prawo do oferty zatrudnienia, nauki zawodu lub dodatkowego szkolenia bądź zatrudnienia połączonego ze szkoleniem po okresie bezrobocia nieprzekraczającym 4 miesięcy;

| 66. | z uznaniem przyjmuje postępy w definiowaniu strategii UE 2020, choć wyraża żal wobec braku publicznej i przejrzystej oceny strategii lizbońskiej, a w szczególności Europejskiego paktu na rzecz młodzieży, w tym poziomów odniesienia dotyczących młodzieży, i ubolewa wobec faktu, iż w trakcie pracy nad strategią UE 2020 nie przeprowadzono wystarczających konsultacji z partnerami społecznymi, organizacjami społeczeństwa obywatelskiego i organizacjami młodzieżowymi; |
| --- | --- |

66.

z uznaniem przyjmuje postępy w definiowaniu strategii UE 2020, choć wyraża żal wobec braku publicznej i przejrzystej oceny strategii lizbońskiej, a w szczególności Europejskiego paktu na rzecz młodzieży, w tym poziomów odniesienia dotyczących młodzieży, i ubolewa wobec faktu, iż w trakcie pracy nad strategią UE 2020 nie przeprowadzono wystarczających konsultacji z partnerami społecznymi, organizacjami społeczeństwa obywatelskiego i organizacjami młodzieżowymi;

| 67. | nawołuje państwa członkowskie do wprowadzenia i dokonywania oceny nowych wiążących poziomów odniesienia dotyczących młodzieży; zachęca Komisję do przeprowadzania corocznej oceny istniejących poziomów odniesienia dotyczących młodzieży i Gwarancji na rzecz młodzieży w celu zapewnienia wyników i postępów, w oparciu o informacje statystyczne, które będą lepiej zdezagregowane i podzielone, zwłaszcza w odniesieniu do płci i grupy wiekowej; |
| --- | --- |

67.

nawołuje państwa członkowskie do wprowadzenia i dokonywania oceny nowych wiążących poziomów odniesienia dotyczących młodzieży; zachęca Komisję do przeprowadzania corocznej oceny istniejących poziomów odniesienia dotyczących młodzieży i Gwarancji na rzecz młodzieży w celu zapewnienia wyników i postępów, w oparciu o informacje statystyczne, które będą lepiej zdezagregowane i podzielone, zwłaszcza w odniesieniu do płci i grupy wiekowej;

| 68. | wzywa Radę i Komisję do uzgodnienia i realizacji nowych, ulepszonych instrumentów zarządzania i informacji dla potrzeb prac nad zatrudnieniem młodzieży; |
| --- | --- |

68.

wzywa Radę i Komisję do uzgodnienia i realizacji nowych, ulepszonych instrumentów zarządzania i informacji dla potrzeb prac nad zatrudnieniem młodzieży;

| 69. | proponuje powołanie stałej grupy zadaniowej UE ds. młodzieży z udziałem organizacji młodzieżowych, państw członkowskich, Komisji, Parlamentu i partnerów społecznych w celu monitorowania zmian stanu zatrudnienia młodzieży, umożliwienia realizacji polityki przekrojowej, wymiany przykładów najlepszych praktyk i inicjowania nowej polityki; |
| --- | --- |

69.

proponuje powołanie stałej grupy zadaniowej UE ds. młodzieży z udziałem organizacji młodzieżowych, państw członkowskich, Komisji, Parlamentu i partnerów społecznych w celu monitorowania zmian stanu zatrudnienia młodzieży, umożliwienia realizacji polityki przekrojowej, wymiany przykładów najlepszych praktyk i inicjowania nowej polityki;

| 70. | podkreśla znaczenie zaangażowania młodzieży w tworzenie strategii politycznych w dziedzinie kształcenia i szkolenia, aby można było lepiej uwzględnić jej potrzeby; w tym kontekście zaleca przeprowadzenie przez Komisję konsultacji z przedstawicielami krajowych rad młodzieżowych na temat priorytetów młodzieży; |
| --- | --- |

70.

podkreśla znaczenie zaangażowania młodzieży w tworzenie strategii politycznych w dziedzinie kształcenia i szkolenia, aby można było lepiej uwzględnić jej potrzeby; w tym kontekście zaleca przeprowadzenie przez Komisję konsultacji z przedstawicielami krajowych rad młodzieżowych na temat priorytetów młodzieży;

| 71. | wzywa państwa członkowskie do przeprowadzenia oceny skutków polityki dla młodzieży, objęcia młodzieży wszystkimi procedurami oraz powołania rad ds. młodzieży w celu monitorowania polityki dotyczącej młodzieży; |
| --- | --- |

71.

wzywa państwa członkowskie do przeprowadzenia oceny skutków polityki dla młodzieży, objęcia młodzieży wszystkimi procedurami oraz powołania rad ds. młodzieży w celu monitorowania polityki dotyczącej młodzieży;

| 72. | wzywa instytucje europejskie, aby dały dobry przykład, usuwając reklamy bezpłatnych staży ze swoich stron internetowych, i wypłacały:






  — | minimalny dodatek oparty na standardach dotyczących kosztów życia w miejscu odbywania stażu, |
| --- | --- | --- |

72.

wzywa instytucje europejskie, aby dały dobry przykład, usuwając reklamy bezpłatnych staży ze swoich stron internetowych, i wypłacały:

—

minimalny dodatek oparty na standardach dotyczących kosztów życia w miejscu odbywania stażu,

| — | świadczenia zabezpieczenia społecznego wszystkim swoim stażystom; |
| --- | --- |

—

świadczenia zabezpieczenia społecznego wszystkim swoim stażystom;

*

* *

| 73. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

73.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.

---

(1)  Dz.U. L 303 z 2.12.2000, s. 16.

(2)  Dz.U. C 279 E z 19.11.2009, s. 23.

(3)  Dz.U. C 137 E z 27.5.2010, s. 68.

(4)  Teksty przyjęte, P7_TA(2010)0187.

---

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/39 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/39

---

Wtorek, 6 lipca 2010 r.Nietypowe umowy, zabezpieczenie ścieżek rozwoju zawodowego i nowe formy dialogu społecznego

P7_TA(2010)0263

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie nietypowych umów o pracę, pewnej ścieżki kariery, flexicurity oraz nowych form dialogu socjalnego (2009/2220(INI))

2011/C 351 E/06

Parlament Europejski,

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Wspólne zobowiązanie na rzecz zatrudnienia” (COM(2009)0257),

uwzględniając Kartę praw podstawowych, a zwłaszcza jej art. 30 dotyczący ochrony w przypadku nieuzasadnionego zwolnienia z pracy, art. 31 dotyczący należytych i sprawiedliwych warunków pracy oraz art. 33 dotyczący życia rodzinnego i zawodowego,

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Europejski plan naprawy gospodarczej” (COM(2008)0800) oraz rezolucję Parlamentu na ten sam temat z dnia 11 marca 2009 r. (1),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 9 października 2008 r. na temat zaostrzania walki z pracą niezgłoszoną (2),

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Realizacja europejskiego planu naprawy” (COM(2009)0114),

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Partnerstwo na rzecz zmian w rozszerzonej Europie - wzmocnienie wkładu europejskiego dialogu społecznego” (COM(2004)0557),

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Wspólne zasady wdrażania modelu „flexicurity: więcej lepszych miejsc pracy dzięki elastyczności i bezpieczeństwu zatrudnienia” (COM(2007)0359), a także rezolucję Parlamentu na ten sam temat z 29 listopada 2007 r. (3),

uwzględniając Zieloną księgę Komisji - Modernizacja prawa pracy w celu sprostania wyzwaniom XXI wieku (COM(2006)0708) i rezolucję Parlamentu w tej sprawie z dnia 11 lipca 2007 r. (4),

uwzględniając decyzję Rady 2008/618/WE z dnia 15 lipca 2008 r. dotyczącą wytycznych w sprawie polityki zatrudnienia państw członkowskich na lata 2008–2010,

mając na uwadze zalecenie Komisji dotyczącego aktywnej integracji osób wykluczonych z rynku pracy (COM(2008)0639) oraz rezolucję Parlamentu na ten sam temat z 8 kwietnia 2009 r. (5),

uwzględniając wnioski Rady z dnia 8 czerwca 2009 r. (flexicurity w czasach kryzysu),

uwzględniając sprawozdanie misji na rzecz modelu flexicurity zatytułowane „Wdrażanie wspólnych zasad flexicurity w ramach rundy strategii lizbońskiej na lata 2008-2010” z dnia 12 grudnia 2008 r.,

uwzględniając wnioski Rady EPSCO z dni 5-6 grudnia 2007 r.,

uwzględniając zalecenia europejskich partnerów społecznych zawarte w sprawozdaniu zatytułowanym „Główne wyzwania, przed jakimi stoją europejskie rynki pracy: wspólna analiza europejskich partnerów społecznych” z dnia 18 października 2007 r.,

uwzględniając wnioski z nieoficjalnego spotkania ministrów ds. zatrudnienia i spraw socjalnych w Berlinie w dniach 18-20 stycznia 2007 r. w sprawie „dobrej pracy”,

uwzględniając art.48 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A7-0193/2010),

| A. | mając na uwadze, że od 1990 r. zatrudnienie o charakterze niestandardowym znacznie wzrosło, zaś miejsca pracy utracone wskutek obecnego kryzysu gospodarczego należały głównie do tego sektora; mając na uwadze, że nowe rodzaje umów charakteryzujących się co najmniej jedną cechą wymienioną poniżej są klasyfikowane jako zatrudnienie „niestandardowe”: praca w niepełnym wymiarze godzin, praca dorywcza, praca tymczasowa, praca w oparciu o umowę na czas określony, praca wykonywana w domu i telepraca oraz praca w wymiarze maksymalnie 20 godzin tygodniowo, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że od 1990 r. zatrudnienie o charakterze niestandardowym znacznie wzrosło, zaś miejsca pracy utracone wskutek obecnego kryzysu gospodarczego należały głównie do tego sektora; mając na uwadze, że nowe rodzaje umów charakteryzujących się co najmniej jedną cechą wymienioną poniżej są klasyfikowane jako zatrudnienie „niestandardowe”: praca w niepełnym wymiarze godzin, praca dorywcza, praca tymczasowa, praca w oparciu o umowę na czas określony, praca wykonywana w domu i telepraca oraz praca w wymiarze maksymalnie 20 godzin tygodniowo,

| B. | mając na uwadze, że potrzeba elastycznego zatrudnienia była już podkreślana przy wielu okazjach, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że potrzeba elastycznego zatrudnienia była już podkreślana przy wielu okazjach,

| C. | mając na uwadze, że globalizacja oraz szybki rozwój technologiczny są przyczyną głębokiej restrukturyzacji gospodarki powodującej zmiany w stosunkach pracy oraz zawartości zadań wykonywanych przez pracowników, a także sukcesywne powstawanie niezależnych firm jednoosobowych we wszystkich sektorach i grupach wiekowych, co z kolei tworzy potrzebę przedefiniowania stosunku pracy w celu uniknięcia zakłóceń (jak na przykład zjawiska pozornej działalności na własny rachunek), |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że globalizacja oraz szybki rozwój technologiczny są przyczyną głębokiej restrukturyzacji gospodarki powodującej zmiany w stosunkach pracy oraz zawartości zadań wykonywanych przez pracowników, a także sukcesywne powstawanie niezależnych firm jednoosobowych we wszystkich sektorach i grupach wiekowych, co z kolei tworzy potrzebę przedefiniowania stosunku pracy w celu uniknięcia zakłóceń (jak na przykład zjawiska pozornej działalności na własny rachunek),

| D. | mając na uwadze, że kryzys gospodarczy i finansowy, który stał się poważnym kryzysem zatrudnienia i wiąże się z utratą ogromnej liczby miejsc pracy, doprowadził do destabilizacji rynków pracy i nasilonej marginalizacji społecznej oraz spowodował wzrost ubóstwa, zwłaszcza w odniesieniu do osób już będących w trudnej sytuacji, a także mniej uprzywilejowanych grup, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że kryzys gospodarczy i finansowy, który stał się poważnym kryzysem zatrudnienia i wiąże się z utratą ogromnej liczby miejsc pracy, doprowadził do destabilizacji rynków pracy i nasilonej marginalizacji społecznej oraz spowodował wzrost ubóstwa, zwłaszcza w odniesieniu do osób już będących w trudnej sytuacji, a także mniej uprzywilejowanych grup,

| E. | mając na uwadze, że liczba pracowników żyjących w ubóstwie mimo posiadania pracy sięga obecnie 8 % europejskiej siły roboczej i cały czas rośnie, zaś liczba osób o niskich dochodach wynosi obecnie około 17 %, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że liczba pracowników żyjących w ubóstwie mimo posiadania pracy sięga obecnie 8 % europejskiej siły roboczej i cały czas rośnie, zaś liczba osób o niskich dochodach wynosi obecnie około 17 %,

| F. | mając na uwadze, że należy opracować uzupełniające podejście UE na odpowiednią skalę, koncentrujące się głównie na skutecznym zarządzaniu oraz polityce obejmującej różne środki gwarantujące wzajemne wsparcie w dziedzinie gospodarki, środowiska, zatrudnienia, a także w sferze polityki socjalnej i przedsiębiorczości, zgodne z zasadami europejskiej strategii zatrudnienia (ESZ), której celem jest nakłonienie państw członkowskich do realizacji wspólnych celów opierających się na czterech zasadach, tj. zdolności do uzyskania zatrudnienia, przedsiębiorczości, zdolności adaptacyjnej i równych szansach, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że należy opracować uzupełniające podejście UE na odpowiednią skalę, koncentrujące się głównie na skutecznym zarządzaniu oraz polityce obejmującej różne środki gwarantujące wzajemne wsparcie w dziedzinie gospodarki, środowiska, zatrudnienia, a także w sferze polityki socjalnej i przedsiębiorczości, zgodne z zasadami europejskiej strategii zatrudnienia (ESZ), której celem jest nakłonienie państw członkowskich do realizacji wspólnych celów opierających się na czterech zasadach, tj. zdolności do uzyskania zatrudnienia, przedsiębiorczości, zdolności adaptacyjnej i równych szansach,

| G. | mając na uwadze, że poziom bezrobocia w UE27 wzrósł do 10 % (2009 r.), oraz fakt, że najwyższy poziom bezrobocia zanotujemy najprawdopodobniej dopiero w pierwszej połowie 2011 r., |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że poziom bezrobocia w UE27 wzrósł do 10 % (2009 r.), oraz fakt, że najwyższy poziom bezrobocia zanotujemy najprawdopodobniej dopiero w pierwszej połowie 2011 r.,

| H. | mając na uwadze, że rozbicie zmian zatrudnienia na poziom wykształcenia pokazuje, że ilość osób o niskich kwalifikacjach posiadających zatrudnienie spadła się w ciągu ostatnich lat, |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że rozbicie zmian zatrudnienia na poziom wykształcenia pokazuje, że ilość osób o niskich kwalifikacjach posiadających zatrudnienie spadła się w ciągu ostatnich lat,

| I. | mając na uwadze, że co roku średnio od jednej piątej do jednej czwartej wszystkich pracowników europejskich zmienia pracę, |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że co roku średnio od jednej piątej do jednej czwartej wszystkich pracowników europejskich zmienia pracę,

| J. | mając na uwadze, że stopień przejścia od bezrobocia do zatrudnienia jest wysoki, że jedna trzecia bezrobotnych oraz 10 % osób nieaktywnych zawodowo znajduje pracę w ciągu jednego roku, mając jednak również na uwadze, że wielu pracowników, zwłaszcza tych zatrudnionych w oparciu o nietypowe kontrakty, traci pracę i nie znajduje nowej, |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że stopień przejścia od bezrobocia do zatrudnienia jest wysoki, że jedna trzecia bezrobotnych oraz 10 % osób nieaktywnych zawodowo znajduje pracę w ciągu jednego roku, mając jednak również na uwadze, że wielu pracowników, zwłaszcza tych zatrudnionych w oparciu o nietypowe kontrakty, traci pracę i nie znajduje nowej,

| K. | mając na uwadze, że w UE2 745 % wszystkich okresów bezrobocia trwa dłużej niż rok w porównaniu do ok. 10 % w USA, |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że w UE2 745 % wszystkich okresów bezrobocia trwa dłużej niż rok w porównaniu do ok. 10 % w USA,

| L. | mając na uwadze, że fluktuacja kadr jest wyższa wśród kobiet niż wśród mężczyzn (różnica o pięć punktów procentowych), a także wśród młodych pracowników (w wieku poniżej 24 lat) i spada wraz ze wzrostem poziomu wykształcenia, co pokazuje, że zmiany te nie są na ogół kwestią wyboru, lecz konieczności, oraz że są one związane z niepewnymi umowami krótkoterminowymi, a także że ludzie młodzi często nie znajdują zatrudnienia odpowiadającego ich wykształceniu, |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że fluktuacja kadr jest wyższa wśród kobiet niż wśród mężczyzn (różnica o pięć punktów procentowych), a także wśród młodych pracowników (w wieku poniżej 24 lat) i spada wraz ze wzrostem poziomu wykształcenia, co pokazuje, że zmiany te nie są na ogół kwestią wyboru, lecz konieczności, oraz że są one związane z niepewnymi umowami krótkoterminowymi, a także że ludzie młodzi często nie znajdują zatrudnienia odpowiadającego ich wykształceniu,

| M. | mając na uwadze, że zgodnie z szacunkami jeden na sześciu pracowników opiekuje się starszym krewnym lub przyjacielem bądź go utrzymuje, |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że zgodnie z szacunkami jeden na sześciu pracowników opiekuje się starszym krewnym lub przyjacielem bądź go utrzymuje,

| N. | mając na uwadze, że w niektórych państwach członkowskich odnotowano wzrost częstotliwości występowania nielegalnej pracy, co może doprowadzić do poważnych problemów natury gospodarczej (zwłaszcza fiskalnej), socjalnej i politycznej, |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że w niektórych państwach członkowskich odnotowano wzrost częstotliwości występowania nielegalnej pracy, co może doprowadzić do poważnych problemów natury gospodarczej (zwłaszcza fiskalnej), socjalnej i politycznej,

| O. | mając na uwadze, że ocena flexicurity jest rzeczą złożoną i potrzebne jest w niej podejście całościowe, zwłaszcza w świetle zmian, jakie obecny kryzys może również wywołać w zachowaniach przedsiębiorstw, zachęcając je do nawiązywania coraz mniej chronionych, bardzo niepewnych stosunków pracy, |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że ocena flexicurity jest rzeczą złożoną i potrzebne jest w niej podejście całościowe, zwłaszcza w świetle zmian, jakie obecny kryzys może również wywołać w zachowaniach przedsiębiorstw, zachęcając je do nawiązywania coraz mniej chronionych, bardzo niepewnych stosunków pracy,

| P. | mając na uwadze, że w obrębie polityki zatrudnienia należy aktywnie wspierać równe szanse dla kobiet i mężczyzn, należy aktywnie wspierać zasady niedyskryminacji, jak również godzenie życia zawodowego, rodzinnego i edukacji, |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że w obrębie polityki zatrudnienia należy aktywnie wspierać równe szanse dla kobiet i mężczyzn, należy aktywnie wspierać zasady niedyskryminacji, jak również godzenie życia zawodowego, rodzinnego i edukacji,

| Q. | mając na uwadze, że choć dialog społeczny rozwinął się w Europie na różne sposoby, rosnące trudności gospodarcze i finansowe doprowadziły do zintensyfikowanego dialogu trójstronnego, |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że choć dialog społeczny rozwinął się w Europie na różne sposoby, rosnące trudności gospodarcze i finansowe doprowadziły do zintensyfikowanego dialogu trójstronnego,

| R. | mając na uwadze, że układy zbiorowe są najpopularniejszym sposobem określania wysokości wynagrodzeń w Europie – dwóch na trzech pracowników jest zatrudnionych na podstawie układu zbiorowego płac na poziomie przedsiębiorstwa lub na wyższym poziomie, |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że układy zbiorowe są najpopularniejszym sposobem określania wysokości wynagrodzeń w Europie – dwóch na trzech pracowników jest zatrudnionych na podstawie układu zbiorowego płac na poziomie przedsiębiorstwa lub na wyższym poziomie,

| S. | mając na uwadze, że podczas nieformalnego posiedzenia ministrów UE ds. zatrudnienia i spraw społecznych, które odbyło się w Berlinie dnia 19 stycznia 2007 r., ustalono, że „Europa potrzebuje więcej wspólnych działań mających na celu promocję dobrej pracy. Dobra praca oznacza prawa i uczestnictwo pracowników, godziwe wynagrodzenie, ochronę zdrowia i bezpieczeństwo w miejscu pracy, jak również organizację pracy przyjazną dla rodziny. Godziwe i uczciwe warunki pracy oraz odpowiednia ochrona socjalna są niezbędne, aby Unia Europejska była akceptowana przez swoich obywateli”, |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że podczas nieformalnego posiedzenia ministrów UE ds. zatrudnienia i spraw społecznych, które odbyło się w Berlinie dnia 19 stycznia 2007 r., ustalono, że „Europa potrzebuje więcej wspólnych działań mających na celu promocję dobrej pracy. Dobra praca oznacza prawa i uczestnictwo pracowników, godziwe wynagrodzenie, ochronę zdrowia i bezpieczeństwo w miejscu pracy, jak również organizację pracy przyjazną dla rodziny. Godziwe i uczciwe warunki pracy oraz odpowiednia ochrona socjalna są niezbędne, aby Unia Europejska była akceptowana przez swoich obywateli”,

| T. | mając na uwadze, że koncepcja dobrej pracy powinna stanowić podstawową wytyczną dla realizacji kolejnego etapu ESZ, |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że koncepcja dobrej pracy powinna stanowić podstawową wytyczną dla realizacji kolejnego etapu ESZ,

A.
     
  Nietypowe umowy o pracę

| 1. | wzywa Radę Europejską, aby podczas wiosennego szczytu 2010 zaproponowała jasne wytyczne oraz konkretne środki mające zagwarantować godziwe i dobrej jakości zatrudnienie oraz tworzenie trwałych możliwości zatrudnienia w ramach ambitnej strategii EU2020 uwzględniającej wpływ kryzysu na gospodarkę, społeczeństwo i rynek pracy; |
| --- | --- |

1.

wzywa Radę Europejską, aby podczas wiosennego szczytu 2010 zaproponowała jasne wytyczne oraz konkretne środki mające zagwarantować godziwe i dobrej jakości zatrudnienie oraz tworzenie trwałych możliwości zatrudnienia w ramach ambitnej strategii EU2020 uwzględniającej wpływ kryzysu na gospodarkę, społeczeństwo i rynek pracy;

| 2. | wzywa Komisję do oceny działań podjętych przez misję na rzecz modelu flexicurity, wzywa państwa członkowskie do opracowania bardziej zrównoważonego i sprawiedliwego wdrażania zasad flexicurity i zwraca uwagę, że wzajemne uczenie się oraz wymiana wzorców, a także otwarta metoda koordynacji to podstawowe narzędzia koordynacji różnych strategii politycznych państw członkowskich; zwraca jednak uwagę, że należy ulepszyć otwartą metodę koordynacji, aby poprawić jej skuteczność, należy również poprawić zarządzanie tą metodą; |
| --- | --- |

2.

wzywa Komisję do oceny działań podjętych przez misję na rzecz modelu flexicurity, wzywa państwa członkowskie do opracowania bardziej zrównoważonego i sprawiedliwego wdrażania zasad flexicurity i zwraca uwagę, że wzajemne uczenie się oraz wymiana wzorców, a także otwarta metoda koordynacji to podstawowe narzędzia koordynacji różnych strategii politycznych państw członkowskich; zwraca jednak uwagę, że należy ulepszyć otwartą metodę koordynacji, aby poprawić jej skuteczność, należy również poprawić zarządzanie tą metodą;

| 3. | zwraca uwagę na dużą rozmaitość tradycji w dziedzinie pracy, form umów oraz modeli przedsiębiorstw funkcjonujących na rynkach pracy, podkreślając przy tym potrzebę priorytetowego potraktowania w ramach tej różnorodności ochrony modelu europejskiego oraz ustalonych praw pracy;zaleca przyjęcie oddolnego podejścia przy opracowywaniu nowych strategii zatrudnienia mającego na celu usprawnienie dialogu oraz zaangażowanie władz politycznych i społecznych na wszystkich szczeblach; |
| --- | --- |

3.

zwraca uwagę na dużą rozmaitość tradycji w dziedzinie pracy, form umów oraz modeli przedsiębiorstw funkcjonujących na rynkach pracy, podkreślając przy tym potrzebę priorytetowego potraktowania w ramach tej różnorodności ochrony modelu europejskiego oraz ustalonych praw pracy;zaleca przyjęcie oddolnego podejścia przy opracowywaniu nowych strategii zatrudnienia mającego na celu usprawnienie dialogu oraz zaangażowanie władz politycznych i społecznych na wszystkich szczeblach;

| 4. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do uznania i poparcia szczególnej pozycji niezależnych pracowników jako siły napędzającej naprawę gospodarki, możliwości integracji z rynkiem pracy lub alternatywy do tego rynku; zwraca uwagę, że praca na własny rachunek staje się coraz bardziej popularna, zwłaszcza wśród młodych pracowników i kobiet, a także jako forma przejścia z zatrudnienia na emeryturę; jest zdania, że pracownicy niezależni powinni być traktowani jako specyficzny podzbiór mikroprzedsiębiorstw i domaga się podjęcia środków mających na celu zmniejszenie obciążeń regulacyjnych oraz zachęcanie i wspieranie pracowników niezależnych do uruchamiania/rozwoju niezależnych przedsiębiorstw, a także promowanie kształcenia ustawicznego dla tej grupy; |
| --- | --- |

4.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do uznania i poparcia szczególnej pozycji niezależnych pracowników jako siły napędzającej naprawę gospodarki, możliwości integracji z rynkiem pracy lub alternatywy do tego rynku; zwraca uwagę, że praca na własny rachunek staje się coraz bardziej popularna, zwłaszcza wśród młodych pracowników i kobiet, a także jako forma przejścia z zatrudnienia na emeryturę; jest zdania, że pracownicy niezależni powinni być traktowani jako specyficzny podzbiór mikroprzedsiębiorstw i domaga się podjęcia środków mających na celu zmniejszenie obciążeń regulacyjnych oraz zachęcanie i wspieranie pracowników niezależnych do uruchamiania/rozwoju niezależnych przedsiębiorstw, a także promowanie kształcenia ustawicznego dla tej grupy;

| 5. | podkreśla znaczenie pracy niezależnej, zwłaszcza w odniesieniu do mikroprzedsiębiorstw i małych przedsiębiorstw, oraz struktur zatrudnienia w wolnych zawodach charakteryzujących się szczególnymi cechami; podkreśla, że określenie „wykonujący wolny zawód” oznacza jedynie przynależność do grupy pracowników wykonujących określony zawód, który może być również wykonywany w sposób niezależny; |
| --- | --- |

5.

podkreśla znaczenie pracy niezależnej, zwłaszcza w odniesieniu do mikroprzedsiębiorstw i małych przedsiębiorstw, oraz struktur zatrudnienia w wolnych zawodach charakteryzujących się szczególnymi cechami; podkreśla, że określenie „wykonujący wolny zawód” oznacza jedynie przynależność do grupy pracowników wykonujących określony zawód, który może być również wykonywany w sposób niezależny;

| 6. | uważa, że wszystkim pracownikom powinno się zagwarantować zestaw podstawowych praw niezależnie od ich statusu zatrudnienia; zaleca, aby priorytety dotyczące reformy prawa pracy w miarę potrzeby skupiały się na: pilnym rozszerzeniu ochrony pracowników na nietypowe formy zatrudnienia; grupowaniu umów nietypowych w celu ich uproszczenia; trwałym tworzeniu standardowych stosunków pracy; wyjaśnieniu sytuacji w zakresie pracy zależnej, w tym działaniach zapobiegawczych dotyczących zdrowia i bezpieczeństwa pracowników zatrudnionych w oparciu o umowy nietypowe; podjęciu działań mających na celu zwalczanie pracy nielegalnej; wspieraniu tworzenia nowych miejsc pracy, uwzględniających również nietypowe formy zatrudnienia, oraz ułatwianiu przejścia między różnymi sytuacjami zatrudnienia i bezrobocia poprzez propagowanie takich działań, jak specjalne dodatki od zatrudnienia, kształcenie ustawiczne, przekwalifikowanie oraz szkolenie praktyczne; zachęca do podejmowania działań w celu wyjaśnienia sytuacji w zakresie pracy zależnej oraz wzywa Komisję do opracowania jasnych zasad dotyczących zakresu stosunku pracy zgodnie z zaleceniami przedstawionymi przez MOP w 2006 r.; |
| --- | --- |

6.

uważa, że wszystkim pracownikom powinno się zagwarantować zestaw podstawowych praw niezależnie od ich statusu zatrudnienia; zaleca, aby priorytety dotyczące reformy prawa pracy w miarę potrzeby skupiały się na: pilnym rozszerzeniu ochrony pracowników na nietypowe formy zatrudnienia; grupowaniu umów nietypowych w celu ich uproszczenia; trwałym tworzeniu standardowych stosunków pracy; wyjaśnieniu sytuacji w zakresie pracy zależnej, w tym działaniach zapobiegawczych dotyczących zdrowia i bezpieczeństwa pracowników zatrudnionych w oparciu o umowy nietypowe; podjęciu działań mających na celu zwalczanie pracy nielegalnej; wspieraniu tworzenia nowych miejsc pracy, uwzględniających również nietypowe formy zatrudnienia, oraz ułatwianiu przejścia między różnymi sytuacjami zatrudnienia i bezrobocia poprzez propagowanie takich działań, jak specjalne dodatki od zatrudnienia, kształcenie ustawiczne, przekwalifikowanie oraz szkolenie praktyczne; zachęca do podejmowania działań w celu wyjaśnienia sytuacji w zakresie pracy zależnej oraz wzywa Komisję do opracowania jasnych zasad dotyczących zakresu stosunku pracy zgodnie z zaleceniami przedstawionymi przez MOP w 2006 r.;

| 7. | z zadowoleniem przyjmuje wdrożenie przez niektóre państwa członkowskie przepisów umożliwiających pracownikom mającym kogoś pod opieką pogodzenie ich obowiązków i zobowiązań zawodowych za pomocą bardziej elastycznych warunków pracy; wzywa Komisję i państwa członkowskie do aktywnego wspierania opiekunów w miejscu pracy poprzez proponowanie im elastycznych warunków pracy, w tym prawa do urlopu, elastycznych godzin pracy, pracy w niepełnym wymiarze godzin lub pracy w domu, co umożliwiłoby większej liczbie opiekunów kontynuację pracy lub powrót do pracy za wynagrodzeniem we wszystkich państwach członkowskich; |
| --- | --- |

7.

z zadowoleniem przyjmuje wdrożenie przez niektóre państwa członkowskie przepisów umożliwiających pracownikom mającym kogoś pod opieką pogodzenie ich obowiązków i zobowiązań zawodowych za pomocą bardziej elastycznych warunków pracy; wzywa Komisję i państwa członkowskie do aktywnego wspierania opiekunów w miejscu pracy poprzez proponowanie im elastycznych warunków pracy, w tym prawa do urlopu, elastycznych godzin pracy, pracy w niepełnym wymiarze godzin lub pracy w domu, co umożliwiłoby większej liczbie opiekunów kontynuację pracy lub powrót do pracy za wynagrodzeniem we wszystkich państwach członkowskich;

| 8. | zwraca uwagę na rozróżnienie określone przez Europejską Fundację na Rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy pomiędzy nietypowymi i bardzo typowymi stosunkami zatrudnienia; uważa, że wiele form nietypowych stosunków zatrudnienia jest dla opiekunów, studentów i innych osób, które pracują w oparciu o krótkoterminowe umowy oraz w niepełnym wymiarze czasu pracy, ważnym sposobem na przykład na uzyskanie przykładowo dodatkowego dochodu; podkreśla, iż sprawą podstawowej wagi jest, aby pracownicy pozostający w nietypowych formach zatrudnienia posiadali minimalne prawa i byli chronieni przed wykorzystywaniem; |
| --- | --- |

8.

zwraca uwagę na rozróżnienie określone przez Europejską Fundację na Rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy pomiędzy nietypowymi i bardzo typowymi stosunkami zatrudnienia; uważa, że wiele form nietypowych stosunków zatrudnienia jest dla opiekunów, studentów i innych osób, które pracują w oparciu o krótkoterminowe umowy oraz w niepełnym wymiarze czasu pracy, ważnym sposobem na przykład na uzyskanie przykładowo dodatkowego dochodu; podkreśla, iż sprawą podstawowej wagi jest, aby pracownicy pozostający w nietypowych formach zatrudnienia posiadali minimalne prawa i byli chronieni przed wykorzystywaniem;

| 9. | zachęca państwa członkowskie do wspierania przechodzenia do produktywnych i przynoszących satysfakcję wysokiej jakości miejsc pracy oraz do opracowywania nowych przepisów prawa pracy skutecznie chroniących prawa osób zatrudnionych w oparciu o nietypowe kontrakty, gwarantując im traktowanie na równi z pracownikami zatrudnionymi w oparciu o standardowe umowy o pracę w pełnym wymiarze godzin i maksymalny poziom ochrony pracownika; |
| --- | --- |

9.

zachęca państwa członkowskie do wspierania przechodzenia do produktywnych i przynoszących satysfakcję wysokiej jakości miejsc pracy oraz do opracowywania nowych przepisów prawa pracy skutecznie chroniących prawa osób zatrudnionych w oparciu o nietypowe kontrakty, gwarantując im traktowanie na równi z pracownikami zatrudnionymi w oparciu o standardowe umowy o pracę w pełnym wymiarze godzin i maksymalny poziom ochrony pracownika;

| 10. | zaleca, aby pracownicy pracujący w oparciu o umowy nietypowe zostali uwzględnieni w obowiązujących dyrektywach UE, które obejmują kategorie pracowników w ramach UE, w tym w dyrektywie w sprawie organizacji czasu pracy (93/104/WE), dyrektywie w sprawie pracy tymczasowej (2008/104/WE), dyrektywie w sprawie pracy w niepełnym wymiarze godzin (97/81/WE) oraz dyrektywie Rady w sprawie porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony (1999/70/WE); |
| --- | --- |

10.

zaleca, aby pracownicy pracujący w oparciu o umowy nietypowe zostali uwzględnieni w obowiązujących dyrektywach UE, które obejmują kategorie pracowników w ramach UE, w tym w dyrektywie w sprawie organizacji czasu pracy (93/104/WE), dyrektywie w sprawie pracy tymczasowej (2008/104/WE), dyrektywie w sprawie pracy w niepełnym wymiarze godzin (97/81/WE) oraz dyrektywie Rady w sprawie porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony (1999/70/WE);

| 11. | zwraca uwagę, że tendencja do zwiększania udziału umów niestandardowych lub nietypowych ma silny wymiar płciowy i międzypokoleniowy, jako że kobiety, a także pracownicy w starszym wieku, jak również w wieku młodym, są nieproporcjonalnie reprezentowani w niestandardowych stosunkach pracy; zwraca uwagę, że w niektórych sektorach zachodzą szybkie zmiany strukturalne; wzywa państwa członkowskie i Komisję do zbadania przyczyn tej tendencji, podjęcia odpowiednich, celowych środków w odnośnych dziedzinach w celu zwalczania tych dysproporcji poprzez usprawnienie przejścia na stałe zatrudnienie, a zwłaszcza poprzez wspieranie środków mających na celu umożliwienie kobietom i mężczyznom pogodzenia życia zawodowego, rodzinnego i prywatnego, poprzez większe ukierunkowanie na dialog społeczny z przedstawicielami pracowników firm, a także nadzorowanie tych środków i informowanie o przypadkach ich pomyślnego zastosowania; ponadto wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia, że stosowanie tego typu umów niestandardowych lub nietypowych nie służy zatuszowaniu nielegalnego zatrudnienia, ale raczej zachęcaniu młodych ludzi i osób bezrobotnych, poprzez wymianę umiejętności, do skutecznej integracji ze środowiskiem pracy oferując pracownikom i przedsiębiorstwom elastyczne i bezpieczne warunki zwiększające ich możliwości zatrudnienia oraz konkurencyjność; |
| --- | --- |

11.

zwraca uwagę, że tendencja do zwiększania udziału umów niestandardowych lub nietypowych ma silny wymiar płciowy i międzypokoleniowy, jako że kobiety, a także pracownicy w starszym wieku, jak również w wieku młodym, są nieproporcjonalnie reprezentowani w niestandardowych stosunkach pracy; zwraca uwagę, że w niektórych sektorach zachodzą szybkie zmiany strukturalne; wzywa państwa członkowskie i Komisję do zbadania przyczyn tej tendencji, podjęcia odpowiednich, celowych środków w odnośnych dziedzinach w celu zwalczania tych dysproporcji poprzez usprawnienie przejścia na stałe zatrudnienie, a zwłaszcza poprzez wspieranie środków mających na celu umożliwienie kobietom i mężczyznom pogodzenia życia zawodowego, rodzinnego i prywatnego, poprzez większe ukierunkowanie na dialog społeczny z przedstawicielami pracowników firm, a także nadzorowanie tych środków i informowanie o przypadkach ich pomyślnego zastosowania; ponadto wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia, że stosowanie tego typu umów niestandardowych lub nietypowych nie służy zatuszowaniu nielegalnego zatrudnienia, ale raczej zachęcaniu młodych ludzi i osób bezrobotnych, poprzez wymianę umiejętności, do skutecznej integracji ze środowiskiem pracy oferując pracownikom i przedsiębiorstwom elastyczne i bezpieczne warunki zwiększające ich możliwości zatrudnienia oraz konkurencyjność;

| 12. | wzywa państwa członkowskie do zapewnienia skuteczniejszego wdrażania dyrektywy 97/81/WE w sprawie pracy w niepełnym wymiarze godzin oraz dyrektywy 1999/70/WE w sprawie pracy na czas określony mając szczególnie wzgląd na podstawową zasadę braku dyskryminacji; podkreśla znaczenie szkoleń i kształcenia ustawicznego dla ułatwienia zmiany pracy, co ma szczególne znaczenie dla pracowników zatrudnionych na czas określony; |
| --- | --- |

12.

wzywa państwa członkowskie do zapewnienia skuteczniejszego wdrażania dyrektywy 97/81/WE w sprawie pracy w niepełnym wymiarze godzin oraz dyrektywy 1999/70/WE w sprawie pracy na czas określony mając szczególnie wzgląd na podstawową zasadę braku dyskryminacji; podkreśla znaczenie szkoleń i kształcenia ustawicznego dla ułatwienia zmiany pracy, co ma szczególne znaczenie dla pracowników zatrudnionych na czas określony;

| 13. | podkreśla, że powrót do nietypowych form zatrudnienia powinien być wyborem osobistym, a nie koniecznością podyktowaną zwiększającymi się ograniczeniami w dostępie do rynku pracy dla niektórych grup lub brakiem wysokiej jakości miejsc pracy; zwraca uwagę, że szczególnie w przypadku pracowników, którzy wielokrotnie znaleźli się w niekorzystnej sytuacji, nietypowe kontrakty dostosowane do indywidualnych potrzeb, oferowane przez przedsiębiorstwa integrujące przez pracę, mogą być pewną szansą, ponieważ ułatwiają podjęcie pierwszej pracy; |
| --- | --- |

13.

podkreśla, że powrót do nietypowych form zatrudnienia powinien być wyborem osobistym, a nie koniecznością podyktowaną zwiększającymi się ograniczeniami w dostępie do rynku pracy dla niektórych grup lub brakiem wysokiej jakości miejsc pracy; zwraca uwagę, że szczególnie w przypadku pracowników, którzy wielokrotnie znaleźli się w niekorzystnej sytuacji, nietypowe kontrakty dostosowane do indywidualnych potrzeb, oferowane przez przedsiębiorstwa integrujące przez pracę, mogą być pewną szansą, ponieważ ułatwiają podjęcie pierwszej pracy;

| 14. | z zadowoleniem odnosi się do przyjęcia dyrektywy 2008/104/WE w sprawie pracy tymczasowej i wzywa do jej szybkiego wdrożenia; |
| --- | --- |

14.

z zadowoleniem odnosi się do przyjęcia dyrektywy 2008/104/WE w sprawie pracy tymczasowej i wzywa do jej szybkiego wdrożenia;

| 15. | zwraca uwagę, że w umowach dotyczących nietypowych form zatrudnienia muszą być zawarte postanowienia zapewniające pracownikom prawo do udziału w szkoleniach oraz podkreśla, że niestandardowe formy pracy mogą być szansą na zatrudnienie, jeśli są odpowiednio chronione i obejmują wsparcie w dziedzinie zabezpieczenia społecznego, praw pracowniczych oraz przejście na stabilną i chronioną formę zatrudnienia, jednak muszą iść w parze ze wsparciem dla pracowników znajdujących się w sytuacji przejściowej pomiędzy stanowiskami pracy lub statusami zatrudnienia poprzez ukierunkowaną politykę w dziedzinie zatrudnienia; ubolewa nad faktem, że aspekt ten jest często zaniedbywany; |
| --- | --- |

15.

zwraca uwagę, że w umowach dotyczących nietypowych form zatrudnienia muszą być zawarte postanowienia zapewniające pracownikom prawo do udziału w szkoleniach oraz podkreśla, że niestandardowe formy pracy mogą być szansą na zatrudnienie, jeśli są odpowiednio chronione i obejmują wsparcie w dziedzinie zabezpieczenia społecznego, praw pracowniczych oraz przejście na stabilną i chronioną formę zatrudnienia, jednak muszą iść w parze ze wsparciem dla pracowników znajdujących się w sytuacji przejściowej pomiędzy stanowiskami pracy lub statusami zatrudnienia poprzez ukierunkowaną politykę w dziedzinie zatrudnienia; ubolewa nad faktem, że aspekt ten jest często zaniedbywany;

| 16. | zachęca państwa członkowskie do opracowania aktywnych strategii wczesnej interwencji gwarantujących pracownikom, a szczególnie kobietom, wchodzącym ponownie na rynek pracy prawo do indywidualnego wsparcia w okresie, w którym absolutnie niezbędne jest im szkolenie lub podniesienie (zmiana) kwalifikacji; bezrobotni powinni być wspierani zarówno za pomocą trwałego systemu zasiłków, jak i skutecznego systemu aktywnych strategii, tak aby umożliwić im szybką reintegrację z rynkiem pracy nawet jeżeli wcześniej pracowali w oparciu o kontrakty nietypowe, jako że rzeczą najważniejszą jest utrzymywanie ludzi na rynku pracy oraz ułatwienie im przejścia do godziwych, trwałych, chronionych, wysokiej jakości form zatrudnienia; jeśli powrót na rynek pracy odbywa się w oparciu o nietypowe kontrakty, wówczas muszą one gwarantować pracownikom otrzymującym stałe wynagrodzenie odpowiednio uregulowane i pewne warunki pracy; |
| --- | --- |

16.

zachęca państwa członkowskie do opracowania aktywnych strategii wczesnej interwencji gwarantujących pracownikom, a szczególnie kobietom, wchodzącym ponownie na rynek pracy prawo do indywidualnego wsparcia w okresie, w którym absolutnie niezbędne jest im szkolenie lub podniesienie (zmiana) kwalifikacji; bezrobotni powinni być wspierani zarówno za pomocą trwałego systemu zasiłków, jak i skutecznego systemu aktywnych strategii, tak aby umożliwić im szybką reintegrację z rynkiem pracy nawet jeżeli wcześniej pracowali w oparciu o kontrakty nietypowe, jako że rzeczą najważniejszą jest utrzymywanie ludzi na rynku pracy oraz ułatwienie im przejścia do godziwych, trwałych, chronionych, wysokiej jakości form zatrudnienia; jeśli powrót na rynek pracy odbywa się w oparciu o nietypowe kontrakty, wówczas muszą one gwarantować pracownikom otrzymującym stałe wynagrodzenie odpowiednio uregulowane i pewne warunki pracy;

| 17. | wzywa Komisję do dokonania analizy różnych typów instrumentów opracowanych w ramach krajowej polityki aktywizacyjnej oraz do monitorowania ich we współpracy z partnerami społecznymi; |
| --- | --- |

17.

wzywa Komisję do dokonania analizy różnych typów instrumentów opracowanych w ramach krajowej polityki aktywizacyjnej oraz do monitorowania ich we współpracy z partnerami społecznymi;

| 18. | wzywa Unię i państwa członkowskie do skutecznej walki z nielegalnym zatrudnieniem przede wszystkim poprzez działania zapobiegawcze oraz nakładanie kar o charakterze zniechęcającym, jest przekonany, że definiowanie strategii, w tym strategii na szczeblu Europejskim, mających na celu walkę z nielegalnym zatrudnieniem może pomóc w skutecznej walce z nim, a także w obniżeniu liczby niepewnych, a zwłaszcza nietypowych form zatrudnienia; jest zdania, że walce z nielegalnym zatrudnieniem powinny towarzyszyć środki tworzenia opłacalnych i trwałych możliwości zatrudnienia oraz wsparcie w procesie uzyskiwania dostępu do otwartego rynku pracy; |
| --- | --- |

18.

wzywa Unię i państwa członkowskie do skutecznej walki z nielegalnym zatrudnieniem przede wszystkim poprzez działania zapobiegawcze oraz nakładanie kar o charakterze zniechęcającym, jest przekonany, że definiowanie strategii, w tym strategii na szczeblu Europejskim, mających na celu walkę z nielegalnym zatrudnieniem może pomóc w skutecznej walce z nim, a także w obniżeniu liczby niepewnych, a zwłaszcza nietypowych form zatrudnienia; jest zdania, że walce z nielegalnym zatrudnieniem powinny towarzyszyć środki tworzenia opłacalnych i trwałych możliwości zatrudnienia oraz wsparcie w procesie uzyskiwania dostępu do otwartego rynku pracy;

| 19. | podkreśla potrzebę tworzenia wysokiej jakości miejsc pracy gwarantujących trwałe i bezpieczne zatrudnienie, w razie konieczności po okresie szkolenia mającego na celu zapewnienie trwałego i pełnoetatowego zatrudnienia, w tym ekologicznych miejsc pracy oraz tzw. „białych” miejsc pracy w sektorze ochrony zdrowia, a także zagwarantowania spójności społecznej; |
| --- | --- |

19.

podkreśla potrzebę tworzenia wysokiej jakości miejsc pracy gwarantujących trwałe i bezpieczne zatrudnienie, w razie konieczności po okresie szkolenia mającego na celu zapewnienie trwałego i pełnoetatowego zatrudnienia, w tym ekologicznych miejsc pracy oraz tzw. „białych” miejsc pracy w sektorze ochrony zdrowia, a także zagwarantowania spójności społecznej;

| 20. | podkreśla, że nie wszystkie formy nietypowego zatrudnienia muszą prowadzić do wykonywania nietrwałej, niepewnej i dorywczej pracy charakteryzującej się niskim poziomem zabezpieczenia socjalnego, niskimi dochodami i ograniczonym dostępem do dalszych szkoleń i ustawicznego kształcenia; zwraca jednak uwagę, że takie niepewne formy zatrudnienia niejednokrotnie wiążą się z nietypowymi umowami o pracę; |
| --- | --- |

20.

podkreśla, że nie wszystkie formy nietypowego zatrudnienia muszą prowadzić do wykonywania nietrwałej, niepewnej i dorywczej pracy charakteryzującej się niskim poziomem zabezpieczenia socjalnego, niskimi dochodami i ograniczonym dostępem do dalszych szkoleń i ustawicznego kształcenia; zwraca jednak uwagę, że takie niepewne formy zatrudnienia niejednokrotnie wiążą się z nietypowymi umowami o pracę;

| 21. | zwraca uwagę, że wysokie bezrobocie i segmentację rynku pracy należy zwalczać poprzez przyznanie wszystkim pracownikom równych praw oraz inwestowanie w tworzenie miejsc pracy, zdobywanie umiejętności i kształcenie ustawiczne; w związku z tym wzywa państwa członkowskie do stopniowej likwidacji wszystkich form niepewnego zatrudnienia; |
| --- | --- |

21.

zwraca uwagę, że wysokie bezrobocie i segmentację rynku pracy należy zwalczać poprzez przyznanie wszystkim pracownikom równych praw oraz inwestowanie w tworzenie miejsc pracy, zdobywanie umiejętności i kształcenie ustawiczne; w związku z tym wzywa państwa członkowskie do stopniowej likwidacji wszystkich form niepewnego zatrudnienia;

| 22. | zwraca uwagę, że stopniowe wycofywanie form niepewnego zatrudnienia wymaga silnego zaangażowania państw członkowskich w udostępnianie odpowiedniej pomocy za pośrednictwem polityki rynku pracy na rzecz zmiany niepewnego zatrudnienia w stałe zatrudnienie oferujące pracownikom więcej praw oraz ochronę socjalną; |
| --- | --- |

22.

zwraca uwagę, że stopniowe wycofywanie form niepewnego zatrudnienia wymaga silnego zaangażowania państw członkowskich w udostępnianie odpowiedniej pomocy za pośrednictwem polityki rynku pracy na rzecz zmiany niepewnego zatrudnienia w stałe zatrudnienie oferujące pracownikom więcej praw oraz ochronę socjalną;

| 23. | podkreśla, że Unia Europejska zobowiązała się do osiągnięcia celu polegającego na umożliwieniu obywatelom pogodzenia życia zawodowego i prywatnego; krytykuje jednak fakt, że Komisja i państwa członkowskie nie podjęły żadnych znaczących ani znaczących i skutecznych działań w celu wypełnienia tego zobowiązania; |
| --- | --- |

23.

podkreśla, że Unia Europejska zobowiązała się do osiągnięcia celu polegającego na umożliwieniu obywatelom pogodzenia życia zawodowego i prywatnego; krytykuje jednak fakt, że Komisja i państwa członkowskie nie podjęły żadnych znaczących ani znaczących i skutecznych działań w celu wypełnienia tego zobowiązania;

| 24. | zwraca uwagę, że życie zawodowe i prywatne można pogodzić w sposób optymalny poprzez aktualizację standardowego modelu zatrudnienia: jako ogólną zasadę można przyjąć stałe umowy o pracę gwarantujące pełnoetatowe zatrudnienie przez krótszy okres czasu, wprowadzenie norm dotyczących zatrudnienia w niepełnym wymiarze godzin, tak aby osobom, które chcą pracować w niepełnym wymiarze godzin, oferowano jedynie uzasadnioną i objęta ochroną socjalną pracę w niepełnym wymiarze godzin (15-25 godzin tygodniowo); podkreśla konieczność równego traktowania pracy w pełnym oraz niepełnym wymiarze godzin pod względem stawki wynagrodzenia za godzinę pracy, prawa do kształcenia i uczenia się przez całe życie, możliwości znalezienia zatrudnienia oraz ubezpieczenia społecznego; |
| --- | --- |

24.

zwraca uwagę, że życie zawodowe i prywatne można pogodzić w sposób optymalny poprzez aktualizację standardowego modelu zatrudnienia: jako ogólną zasadę można przyjąć stałe umowy o pracę gwarantujące pełnoetatowe zatrudnienie przez krótszy okres czasu, wprowadzenie norm dotyczących zatrudnienia w niepełnym wymiarze godzin, tak aby osobom, które chcą pracować w niepełnym wymiarze godzin, oferowano jedynie uzasadnioną i objęta ochroną socjalną pracę w niepełnym wymiarze godzin (15-25 godzin tygodniowo); podkreśla konieczność równego traktowania pracy w pełnym oraz niepełnym wymiarze godzin pod względem stawki wynagrodzenia za godzinę pracy, prawa do kształcenia i uczenia się przez całe życie, możliwości znalezienia zatrudnienia oraz ubezpieczenia społecznego;

B.
     
  Flexicurity i pewna ścieżka kariery

| 25. | jest przekonany, że w świetle obecnego kryzysu podejście do flexicurity wymaga koniecznej aktualizacji na szczeblu europejskim w sposób, który przyczynia się zarówno do zwiększenia wydajności, jak i jakości pracy poprzez gwarancję bezpieczeństwa oraz ochronę zatrudnienia i praw pracowniczych, przy specjalnym wsparciu dla osób znajdujących się w niekorzystnej sytuacji na rynku pracy i jednocześnie pozwala przedsiębiorstwom na elastyczność organizacyjną, potrzebną do tworzenia miejsc pracy w odpowiedzi na zmieniające się potrzeby rynku; jest zdania, że sprawiedliwe i bardziej zrównoważone wdrażanie zasad flexicurity może pomóc we wzmocnieniu rynków pracy w przypadku zmian strukturalnych; jest ponadto zdania, że wymóg elastyczności i bezpieczeństwa oraz aktywna polityka rynku pracy nie wykluczają się, lecz mogą się wzajemnie wzmacniać, jeżeli będą wprowadzane w oparciu o sprawiedliwe porównanie poglądów partnerów społecznych, rządów oraz instytucji europejskich, a także wzajemne korzystanie z doświadczeń i wymianę godnych naśladowania praktyk; jest przekonany, że wymogi te nie zostały odpowiednio odzwierciedlone w wynikach dotyczących wzrostu zatrudnienia w Europie w ostatnich latach; |
| --- | --- |

25.

jest przekonany, że w świetle obecnego kryzysu podejście do flexicurity wymaga koniecznej aktualizacji na szczeblu europejskim w sposób, który przyczynia się zarówno do zwiększenia wydajności, jak i jakości pracy poprzez gwarancję bezpieczeństwa oraz ochronę zatrudnienia i praw pracowniczych, przy specjalnym wsparciu dla osób znajdujących się w niekorzystnej sytuacji na rynku pracy i jednocześnie pozwala przedsiębiorstwom na elastyczność organizacyjną, potrzebną do tworzenia miejsc pracy w odpowiedzi na zmieniające się potrzeby rynku; jest zdania, że sprawiedliwe i bardziej zrównoważone wdrażanie zasad flexicurity może pomóc we wzmocnieniu rynków pracy w przypadku zmian strukturalnych; jest ponadto zdania, że wymóg elastyczności i bezpieczeństwa oraz aktywna polityka rynku pracy nie wykluczają się, lecz mogą się wzajemnie wzmacniać, jeżeli będą wprowadzane w oparciu o sprawiedliwe porównanie poglądów partnerów społecznych, rządów oraz instytucji europejskich, a także wzajemne korzystanie z doświadczeń i wymianę godnych naśladowania praktyk; jest przekonany, że wymogi te nie zostały odpowiednio odzwierciedlone w wynikach dotyczących wzrostu zatrudnienia w Europie w ostatnich latach;

| 26. | zwraca uwagę, że istnieje coraz to większy problem z osobami pozornie prowadzącymi działalność na własny rachunek, które często są zmuszane przez swoich pracodawców do pracy w żałosnych warunkach; pracodawcy, którzy wykorzystują możliwości pracownicze osób, które pozornie prowadzą działalność na własny rachunek, również muszą podlegać sankcjom; |
| --- | --- |

26.

zwraca uwagę, że istnieje coraz to większy problem z osobami pozornie prowadzącymi działalność na własny rachunek, które często są zmuszane przez swoich pracodawców do pracy w żałosnych warunkach; pracodawcy, którzy wykorzystują możliwości pracownicze osób, które pozornie prowadzą działalność na własny rachunek, również muszą podlegać sankcjom;

| 27. | uważa, że flexicurity nie może funkcjonować w sposób właściwy bez silnej ochrony socjalnej oraz bez wsparcia dla osób powracających na rynek pracy, które to elementy mają istotne znaczenie dla podjęcia pierwszej pracy, zmiany pracy lub przejścia na emeryturę; |
| --- | --- |

27.

uważa, że flexicurity nie może funkcjonować w sposób właściwy bez silnej ochrony socjalnej oraz bez wsparcia dla osób powracających na rynek pracy, które to elementy mają istotne znaczenie dla podjęcia pierwszej pracy, zmiany pracy lub przejścia na emeryturę;

| 28. | wzywa Komisję do dalszego prowadzenia działań mających na celu zrównoważone wdrożenie strategii flexicurity poprzez przeprowadzenie analizy bieżącej sytuacji w zakresie wdrażania tych strategii w różnych państwach członkowskich oraz poprzez dopilnowanie, aby środki w zakresie elastyczności były odpowiednio stosowane wraz ze środkami w zakresie bezpieczeństwa pracowników, jak również do pomocy państwom członkowskim i partnerom społecznym we wdrażaniu zasad flexicurity, tak aby były one stosowane zgodnie z uzyskanymi prawami społecznymi na szczeblu europejskim oraz odpowiednio do szczególnego charakteru poszczególnych rynków pracy i różnych tradycji odnoszących się do polityki zatrudnienia, układów zbiorowych oraz struktury systemów zabezpieczeń społecznych; zwraca uwagę, że wzajemne uczenie się, wymiana wzorców, a także otwarta metoda koordynacji to podstawowe narzędzia koordynacji różnych strategii politycznych państw członkowskich; |
| --- | --- |

28.

wzywa Komisję do dalszego prowadzenia działań mających na celu zrównoważone wdrożenie strategii flexicurity poprzez przeprowadzenie analizy bieżącej sytuacji w zakresie wdrażania tych strategii w różnych państwach członkowskich oraz poprzez dopilnowanie, aby środki w zakresie elastyczności były odpowiednio stosowane wraz ze środkami w zakresie bezpieczeństwa pracowników, jak również do pomocy państwom członkowskim i partnerom społecznym we wdrażaniu zasad flexicurity, tak aby były one stosowane zgodnie z uzyskanymi prawami społecznymi na szczeblu europejskim oraz odpowiednio do szczególnego charakteru poszczególnych rynków pracy i różnych tradycji odnoszących się do polityki zatrudnienia, układów zbiorowych oraz struktury systemów zabezpieczeń społecznych; zwraca uwagę, że wzajemne uczenie się, wymiana wzorców, a także otwarta metoda koordynacji to podstawowe narzędzia koordynacji różnych strategii politycznych państw członkowskich;

| 29. | jest przekonany, zwłaszcza w kontekście obecnej sytuacji gospodarczej, że ocena wdrożenia flexicurity w państwach członkowskich jest jeszcze bardziej potrzebna oraz że partnerzy społeczni będą wspierać reformy dotyczące prawa pracy i rynku pracy, jeśli mają one również na celu skuteczne ograniczenie zróżnicowanego traktowania różnych rodzajów umów; zwraca uwagę, że stosowanie zasad elastyczności wymaga odpowiedniej ochrony socjalnej gwarantującej, że obywatele mogą żyć i rozwijać się, a także specjalnego wsparcia dla osób poszukujących pracy oraz solidnego prawa pracy dla wszystkich rodzajów zatrudnienia opartego na przejrzystych ramach instytucjonalnych oraz że muszą mu towarzyszyć skuteczniejsze mechanizmy ochrony pozwalające na zapobieganie występowaniu trudności; |
| --- | --- |

29.

jest przekonany, zwłaszcza w kontekście obecnej sytuacji gospodarczej, że ocena wdrożenia flexicurity w państwach członkowskich jest jeszcze bardziej potrzebna oraz że partnerzy społeczni będą wspierać reformy dotyczące prawa pracy i rynku pracy, jeśli mają one również na celu skuteczne ograniczenie zróżnicowanego traktowania różnych rodzajów umów; zwraca uwagę, że stosowanie zasad elastyczności wymaga odpowiedniej ochrony socjalnej gwarantującej, że obywatele mogą żyć i rozwijać się, a także specjalnego wsparcia dla osób poszukujących pracy oraz solidnego prawa pracy dla wszystkich rodzajów zatrudnienia opartego na przejrzystych ramach instytucjonalnych oraz że muszą mu towarzyszyć skuteczniejsze mechanizmy ochrony pozwalające na zapobieganie występowaniu trudności;

| 30. | podkreśla, że potrzeba znacznej elastyczności w miejscu pracy nie powinna osiągnąć pułapu, na którym nadmiernie ograniczałaby życie ludzi i ich rozwój oraz na którym ludziom tym bardzo trudno byłoby założyć i wspierać rodzinę, opiekować się krewnymi i doglądać ich oraz uczestniczyć w życiu społecznym; |
| --- | --- |

30.

podkreśla, że potrzeba znacznej elastyczności w miejscu pracy nie powinna osiągnąć pułapu, na którym nadmiernie ograniczałaby życie ludzi i ich rozwój oraz na którym ludziom tym bardzo trudno byłoby założyć i wspierać rodzinę, opiekować się krewnymi i doglądać ich oraz uczestniczyć w życiu społecznym;

| 31. | podkreśla znaczenie aspektu bezpieczeństwa modelu flexicurity, który powinien oferować pracownikom znajdującym się w sytuacjach przejściowych pomoc w znalezieniu pracy oraz zagwarantować im godne warunki życia; wsparcie to musi obejmować odpowiednie środki szkoleniowe mające na celu przystosowanie pracowników do wymogów rynku pracy; |
| --- | --- |

31.

podkreśla znaczenie aspektu bezpieczeństwa modelu flexicurity, który powinien oferować pracownikom znajdującym się w sytuacjach przejściowych pomoc w znalezieniu pracy oraz zagwarantować im godne warunki życia; wsparcie to musi obejmować odpowiednie środki szkoleniowe mające na celu przystosowanie pracowników do wymogów rynku pracy;

| 32. | uważa, że przedsiębiorstwa obawiają się ciągłych rozbieżności pomiędzy ich potrzebami a kwalifikacjami osób poszukujących pracy, braku dostępu do możliwości kredytowych umożliwiających im zatrudnienie i inwestowanie, niewystarczających inwestycji w rynek pracy oraz w kontekście obecnego kryzysu gospodarczego podkreśla znaczenie stworzenia długofalowej wizji ze strony europejskiego systemu produkcji; stworzenia korzystnego środowiska handlowego, zapewnienia odpowiednich zasobów finansowych oraz dobrych warunków pracy; zwiększenia pewności i przejrzystości prawnej zarówno dla pracodawców, jak i pracowników w odniesieniu do zakresu podmiotowego i przedmiotowego oraz egzekwowania prawa pracy; |
| --- | --- |

32.

uważa, że przedsiębiorstwa obawiają się ciągłych rozbieżności pomiędzy ich potrzebami a kwalifikacjami osób poszukujących pracy, braku dostępu do możliwości kredytowych umożliwiających im zatrudnienie i inwestowanie, niewystarczających inwestycji w rynek pracy oraz w kontekście obecnego kryzysu gospodarczego podkreśla znaczenie stworzenia długofalowej wizji ze strony europejskiego systemu produkcji; stworzenia korzystnego środowiska handlowego, zapewnienia odpowiednich zasobów finansowych oraz dobrych warunków pracy; zwiększenia pewności i przejrzystości prawnej zarówno dla pracodawców, jak i pracowników w odniesieniu do zakresu podmiotowego i przedmiotowego oraz egzekwowania prawa pracy;

| 33. | podkreśla znaczenie zapobiegania nielegalnemu zatrudnieniu, wykrywania go i sankcjonowania; wzywa Komisję do sporządzenia zestawu konkretnych inicjatyw obejmujących specjalne zasady dotyczące rozstrzygania kwestii związanych z przedsiębiorstwami działającymi na zasadzie skrzynki pocztowej, solidarną odpowiedzialność w łańcuchach podwykonawstwa oraz utworzenie unijnej agencji zajmującej się zapobieganiem nielegalnemu zatrudnieniu oraz wykrywaniem go; |
| --- | --- |

33.

podkreśla znaczenie zapobiegania nielegalnemu zatrudnieniu, wykrywania go i sankcjonowania; wzywa Komisję do sporządzenia zestawu konkretnych inicjatyw obejmujących specjalne zasady dotyczące rozstrzygania kwestii związanych z przedsiębiorstwami działającymi na zasadzie skrzynki pocztowej, solidarną odpowiedzialność w łańcuchach podwykonawstwa oraz utworzenie unijnej agencji zajmującej się zapobieganiem nielegalnemu zatrudnieniu oraz wykrywaniem go;

| 34. | uważa, że ze względu na kryzys gospodarczy i finansowy przedsiębiorstwa w niektórych państwach członkowskich nie są w stanie odnaleźć na rynku pracy form zatrudnienia pozwalających na elastyczność niezbędną do zareagowania na niespodziewane wahania popytu na rynku, jak również do ograniczania kosztów i ochrony bezpieczeństwa pracowników; |
| --- | --- |

34.

uważa, że ze względu na kryzys gospodarczy i finansowy przedsiębiorstwa w niektórych państwach członkowskich nie są w stanie odnaleźć na rynku pracy form zatrudnienia pozwalających na elastyczność niezbędną do zareagowania na niespodziewane wahania popytu na rynku, jak również do ograniczania kosztów i ochrony bezpieczeństwa pracowników;

| 35. | w kontekście nowoczesnej organizacji pracy wzywa do stworzenia elastycznych i bezpiecznych postanowień umownych gwarantujących równe traktowanie; jest głęboko przekonany, że bezterminowe umowy o pracę powinny nadal pozostać główną formą zatrudnienia oraz uważa, że w kontekście nowoczesnej organizacji pracy należy opracować takie kontrakty, które są elastyczne pod względem sposobu wykonywania pracy oraz bezpieczne pod względem ochrony pracy oraz praw; uznaje, że definicja ram prawnych dla umów o pracę na czas nieokreślony oraz ustalenie, w jaki sposób są one powiązane z modelem flexicurity w krajowym prawie pracy, mają istotne znaczenie dla ich akceptacji przez przedsiębiorstwa i pracowników; |
| --- | --- |

35.

w kontekście nowoczesnej organizacji pracy wzywa do stworzenia elastycznych i bezpiecznych postanowień umownych gwarantujących równe traktowanie; jest głęboko przekonany, że bezterminowe umowy o pracę powinny nadal pozostać główną formą zatrudnienia oraz uważa, że w kontekście nowoczesnej organizacji pracy należy opracować takie kontrakty, które są elastyczne pod względem sposobu wykonywania pracy oraz bezpieczne pod względem ochrony pracy oraz praw; uznaje, że definicja ram prawnych dla umów o pracę na czas nieokreślony oraz ustalenie, w jaki sposób są one powiązane z modelem flexicurity w krajowym prawie pracy, mają istotne znaczenie dla ich akceptacji przez przedsiębiorstwa i pracowników;

| 36. | zdecydowanie potępia zastępowanie stałego stosunku pracy nietypowymi formami umów, które przyczyniają się do tworzenia gorszych i mniej pewnych warunków pracy niż warunki stałego stosunku pracy, co odbywa się kosztem ogółu, pracowników i konkurencji; podkreśla, że tego rodzaju nadużycia naruszają i destabilizują europejski model socjalny i wzywa państwa członkowskie oraz Komisje do długofalowej walki z takimi praktykami za pomocą wszelkich niezbędnych środków, na przykład poprzez wprowadzenie surowszych kar; |
| --- | --- |

36.

zdecydowanie potępia zastępowanie stałego stosunku pracy nietypowymi formami umów, które przyczyniają się do tworzenia gorszych i mniej pewnych warunków pracy niż warunki stałego stosunku pracy, co odbywa się kosztem ogółu, pracowników i konkurencji; podkreśla, że tego rodzaju nadużycia naruszają i destabilizują europejski model socjalny i wzywa państwa członkowskie oraz Komisje do długofalowej walki z takimi praktykami za pomocą wszelkich niezbędnych środków, na przykład poprzez wprowadzenie surowszych kar;

| 37. | uwzględniając różne tradycje panujące w państwach członkowskich jest przekonany, że w każdej formie zatrudnienia powinien obowiązywać zbiór podstawowych zasad, które powinny obejmować: pensję wystarczającą na utrzymanie oraz wyeliminowanie różnic w wynagrodzeniu w zależności od płci i przynależności etnicznej; odpowiednią ochronę socjalną; brak dyskryminacji oraz równe traktowanie w poszukiwaniu oraz wykonywaniu pracy, szkoleniu i rozwoju ścieżki kariery; ochronę zdrowia i bezpieczeństwa pracowników oraz ustalenia dotyczące czasu pracy i odpoczynku, prawa do świadczeń emerytalnych, wolność zrzeszania się i prawo do posiadania przedstawicieli, prawo do zawierania układów zbiorowych i podejmowania zbiorowych działań, dostęp do szkoleń i rozwoju ścieżki kariery oraz ochronę na wypadek utraty pracy; |
| --- | --- |

37.

uwzględniając różne tradycje panujące w państwach członkowskich jest przekonany, że w każdej formie zatrudnienia powinien obowiązywać zbiór podstawowych zasad, które powinny obejmować: pensję wystarczającą na utrzymanie oraz wyeliminowanie różnic w wynagrodzeniu w zależności od płci i przynależności etnicznej; odpowiednią ochronę socjalną; brak dyskryminacji oraz równe traktowanie w poszukiwaniu oraz wykonywaniu pracy, szkoleniu i rozwoju ścieżki kariery; ochronę zdrowia i bezpieczeństwa pracowników oraz ustalenia dotyczące czasu pracy i odpoczynku, prawa do świadczeń emerytalnych, wolność zrzeszania się i prawo do posiadania przedstawicieli, prawo do zawierania układów zbiorowych i podejmowania zbiorowych działań, dostęp do szkoleń i rozwoju ścieżki kariery oraz ochronę na wypadek utraty pracy;

| 38. | wzywa UE i państwa członkowskie do zintensyfikowania wysiłków w kierunku inwestowania w szkolenia i rozwój umiejętności w celu wspierania stabilnego i trwałego zatrudnienia; dlatego też domaga się, aby państwa członkowskie inwestowały w ludzi poprzez zdecydowane wdrażanie i finansowanie strategii kształcenia ustawicznego oraz poprzez uznawanie nieformalnych umiejętności i kompetencji dostosowanych do wymogów rynkowych przy jednoczesnym uwzględnieniu podejścia opartego na cyklu życia; ponadto wzywa państwa członkowskie do wdrożenia środków na szczeblach krajowym, regionalnym i lokalnym w celu zagwarantowania, aby każda młoda osoba, która kończy szkołę, miała dostęp do zatrudnienia lub szkolnictwa wyższego, lub mogła wziąć udział w szkoleniu zawodowym; |
| --- | --- |

38.

wzywa UE i państwa członkowskie do zintensyfikowania wysiłków w kierunku inwestowania w szkolenia i rozwój umiejętności w celu wspierania stabilnego i trwałego zatrudnienia; dlatego też domaga się, aby państwa członkowskie inwestowały w ludzi poprzez zdecydowane wdrażanie i finansowanie strategii kształcenia ustawicznego oraz poprzez uznawanie nieformalnych umiejętności i kompetencji dostosowanych do wymogów rynkowych przy jednoczesnym uwzględnieniu podejścia opartego na cyklu życia; ponadto wzywa państwa członkowskie do wdrożenia środków na szczeblach krajowym, regionalnym i lokalnym w celu zagwarantowania, aby każda młoda osoba, która kończy szkołę, miała dostęp do zatrudnienia lub szkolnictwa wyższego, lub mogła wziąć udział w szkoleniu zawodowym;

| 39. | wzywa państwa członkowskie do wdrażania strategii politycznych umożliwiających wszystkim ludziom, w tym osobom najsłabszym i znajdującym się w najtrudniejszej sytuacji, skuteczny dostęp do rynku pracy oraz możliwość osiągnięcia w większym stopniu równowagi pomiędzy życiem zawodowym i prywatnym, przy zagwarantowaniu silnego wsparcia dla równych szans oraz dla wszystkich służb pozwalających taką równość zagwarantować, przykładowo poprzez urlopy macierzyńskie, ojcowskie i rodzicielskie, elastyczne godziny pracy oraz przystępny dostęp do placówek opieki nad dziećmi; |
| --- | --- |

39.

wzywa państwa członkowskie do wdrażania strategii politycznych umożliwiających wszystkim ludziom, w tym osobom najsłabszym i znajdującym się w najtrudniejszej sytuacji, skuteczny dostęp do rynku pracy oraz możliwość osiągnięcia w większym stopniu równowagi pomiędzy życiem zawodowym i prywatnym, przy zagwarantowaniu silnego wsparcia dla równych szans oraz dla wszystkich służb pozwalających taką równość zagwarantować, przykładowo poprzez urlopy macierzyńskie, ojcowskie i rodzicielskie, elastyczne godziny pracy oraz przystępny dostęp do placówek opieki nad dziećmi;

| 40. | wzywa państwa członkowskie do określenia strategii zorientowanych na tworzenie nowych miejsc pracy; zdaje sobie sprawę z odpowiedzialności i ryzyka, jakie ponoszą osoby tworzące takie miejsca pracy, w tym osoby zatrudnione w oparciu o umowy nietypowe; |
| --- | --- |

40.

wzywa państwa członkowskie do określenia strategii zorientowanych na tworzenie nowych miejsc pracy; zdaje sobie sprawę z odpowiedzialności i ryzyka, jakie ponoszą osoby tworzące takie miejsca pracy, w tym osoby zatrudnione w oparciu o umowy nietypowe;

| 41. | wzywa państwa członkowskie do wdrożenia środków umożliwiających pracownikom powrót do pracy po urlopie rodzicielskim, po uprzednim przejściu szkolenia odnawiającego umiejętności, jeśli zajdzie taka potrzeba; |
| --- | --- |

41.

wzywa państwa członkowskie do wdrożenia środków umożliwiających pracownikom powrót do pracy po urlopie rodzicielskim, po uprzednim przejściu szkolenia odnawiającego umiejętności, jeśli zajdzie taka potrzeba;

| 42. | usilnie zaleca, aby europejska inicjatywa na rzecz zatrudnienia obejmowała wczesną interwencję i wsparcie dla bezrobotnych w momencie, kiedy następuje utrata miejsc pracy, zwłaszcza aby ograniczyć ryzyko wykluczenia z rynku pracy, a także utratę kapitału ludzkiego, jaką stanowi takie wykluczenie; |
| --- | --- |

42.

usilnie zaleca, aby europejska inicjatywa na rzecz zatrudnienia obejmowała wczesną interwencję i wsparcie dla bezrobotnych w momencie, kiedy następuje utrata miejsc pracy, zwłaszcza aby ograniczyć ryzyko wykluczenia z rynku pracy, a także utratę kapitału ludzkiego, jaką stanowi takie wykluczenie;

| 43. | wzywa państwa członkowskie do nasilenia programów wsparcia, zwłaszcza dla nisko wykwalifikowanych i upośledzonych pracowników poprzez stosowanie podejść ścieżkowych, zindywidualizowane doradztwo, intensywne szkolenia lub przekwalifikowanie, dotowane zatrudnienie i subwencje na rozpoczęcie działalności dla osób pracujących na własny rachunek i przedsiębiorstw; podkreśla jednak z naciskiem, że pomoc ta musi zostać zorganizowana w sposób uniemożliwiający zastępowanie stałej pracy; |
| --- | --- |

43.

wzywa państwa członkowskie do nasilenia programów wsparcia, zwłaszcza dla nisko wykwalifikowanych i upośledzonych pracowników poprzez stosowanie podejść ścieżkowych, zindywidualizowane doradztwo, intensywne szkolenia lub przekwalifikowanie, dotowane zatrudnienie i subwencje na rozpoczęcie działalności dla osób pracujących na własny rachunek i przedsiębiorstw; podkreśla jednak z naciskiem, że pomoc ta musi zostać zorganizowana w sposób uniemożliwiający zastępowanie stałej pracy;

| 44. | domaga się, aby Komisja i państwa członkowskie zmniejszyły obciążenia administracyjne w dziedzinach, w których nie służą one ochronie interesów pracowników, w celu poprawy środowiska biznesu, szczególnie dla małych i średniej wielkości przedsiębiorstw, jednak podkreśla znaczenie zagwarantowania, że zmiany te nie będą miały wpływu na bezpieczeństwo i zdrowie pracowników; zwraca uwagę, że ze względu na dużą liczbę MŚP są głównymi czynnikami walki z bezrobociem w UE; podkreśla znaczenie uwzględnienia szczególnych wymogów tych przedsiębiorstw przy formułowaniu dotyczących ich strategii zatrudnienia, jak również wymogów terytorium, na którym posiadają swoją siedzibę; |
| --- | --- |

44.

domaga się, aby Komisja i państwa członkowskie zmniejszyły obciążenia administracyjne w dziedzinach, w których nie służą one ochronie interesów pracowników, w celu poprawy środowiska biznesu, szczególnie dla małych i średniej wielkości przedsiębiorstw, jednak podkreśla znaczenie zagwarantowania, że zmiany te nie będą miały wpływu na bezpieczeństwo i zdrowie pracowników; zwraca uwagę, że ze względu na dużą liczbę MŚP są głównymi czynnikami walki z bezrobociem w UE; podkreśla znaczenie uwzględnienia szczególnych wymogów tych przedsiębiorstw przy formułowaniu dotyczących ich strategii zatrudnienia, jak również wymogów terytorium, na którym posiadają swoją siedzibę;

| 45. | wzywa państwa członkowskie do składania sprawozdań na temat stanu zaawansowania refleksji i wdrażania modelu flexicurity; |
| --- | --- |

45.

wzywa państwa członkowskie do składania sprawozdań na temat stanu zaawansowania refleksji i wdrażania modelu flexicurity;

| 46. | wyraża ubolewanie z powodu ograniczonego podejścia Rady i Komisji do flexicurity; wzywa Komisję i Radę do udziału w programie Dobra Praca oraz do uwzględnienia go w kolejnej wersji zintegrowanych wytycznych i europejskiej strategii zatrudnienia: promowanie bezpieczeństwa pracy i zatrudnienia pracowników, podejścia opierającego się na prawach i zorientowanego na aktywną politykę rynku pracy i kształcenia ustawicznego, ogólną ochronę zdrowia i bezpieczeństwo w miejscu pracy, uniwersalne i równe prawa społeczne i pracownicze dla wszystkich ludzi, równowagę między pracą a życiem prywatnym oraz pogodzenie życia zawodowego i prywatnego, poprawę jakości zatrudnienia i warunków pracy; |
| --- | --- |

46.

wyraża ubolewanie z powodu ograniczonego podejścia Rady i Komisji do flexicurity; wzywa Komisję i Radę do udziału w programie Dobra Praca oraz do uwzględnienia go w kolejnej wersji zintegrowanych wytycznych i europejskiej strategii zatrudnienia: promowanie bezpieczeństwa pracy i zatrudnienia pracowników, podejścia opierającego się na prawach i zorientowanego na aktywną politykę rynku pracy i kształcenia ustawicznego, ogólną ochronę zdrowia i bezpieczeństwo w miejscu pracy, uniwersalne i równe prawa społeczne i pracownicze dla wszystkich ludzi, równowagę między pracą a życiem prywatnym oraz pogodzenie życia zawodowego i prywatnego, poprawę jakości zatrudnienia i warunków pracy;

| 47. | wzywa państwa członkowskie do zezwalania na zwolnienia wyłącznie ze względów ekonomicznych dopiero po podjęciu wszelkich możliwych kroków mających na celu adaptację i przeszkolenie pracowników; |
| --- | --- |

47.

wzywa państwa członkowskie do zezwalania na zwolnienia wyłącznie ze względów ekonomicznych dopiero po podjęciu wszelkich możliwych kroków mających na celu adaptację i przeszkolenie pracowników;

C.
     
  Nowe formy dialogu społecznego

| 48. | jest przekonany, że oficjalne uznanie roli partnerów społecznych w nowym traktacie stanowi postęp, jako że uznaje się ich autonomię i potwierdza znaczenie ich roli we wspieraniu dialogu społecznego, jak również podkreśla w tym kontekście szczególne znaczenie sektorowego dialogu społecznego, w ramach którego reprezentowanych jest obecnie 40 branż; |
| --- | --- |

48.

jest przekonany, że oficjalne uznanie roli partnerów społecznych w nowym traktacie stanowi postęp, jako że uznaje się ich autonomię i potwierdza znaczenie ich roli we wspieraniu dialogu społecznego, jak również podkreśla w tym kontekście szczególne znaczenie sektorowego dialogu społecznego, w ramach którego reprezentowanych jest obecnie 40 branż;

| 49. | jest jednak zaniepokojony wpływem ostatniego orzeczenia ETS w sprawie Laval, Rüffert, Viking i Luxemburg na swobodę zrzeszania się oraz swobodę podejmowania działań mających na celu poprawę warunków pracy; |
| --- | --- |

49.

jest jednak zaniepokojony wpływem ostatniego orzeczenia ETS w sprawie Laval, Rüffert, Viking i Luxemburg na swobodę zrzeszania się oraz swobodę podejmowania działań mających na celu poprawę warunków pracy;

| 50. | jest zdania, że uznanie Trójstronnego Szczytu na Rzecz Wzrostu i Zatrudnienia za organ instytucjonalny przyczynia się do zaangażowania partnerów społecznych w politykę gospodarczą UE; |
| --- | --- |

50.

jest zdania, że uznanie Trójstronnego Szczytu na Rzecz Wzrostu i Zatrudnienia za organ instytucjonalny przyczynia się do zaangażowania partnerów społecznych w politykę gospodarczą UE;

| 51. | uważa, że wkład europejskich i krajowych partnerów społecznych oraz organizacji społeczeństwa obywatelskiego w realizację strategii EU2020 ma szczególne znaczenie pod względem realizacji celów w zakresie zatrudnienia, a także aktualizacji i wprowadzania programu flexicurity; |
| --- | --- |

51.

uważa, że wkład europejskich i krajowych partnerów społecznych oraz organizacji społeczeństwa obywatelskiego w realizację strategii EU2020 ma szczególne znaczenie pod względem realizacji celów w zakresie zatrudnienia, a także aktualizacji i wprowadzania programu flexicurity;

| 52. | wzywa Komisje i rządy krajowe do przyjęcia odpowiedzialności za sytuację „outsiderów” (pracowników zatrudnionych na podstawie nietypowych lub bardzo nietypowych umów o pracę), a także do zapewnienia zrównania ich praw i wymogów w zakresie ochrony socjalnej z prawami i wymogami „insiderów” (pracowników posiadających stałe zatrudnienie); |
| --- | --- |

52.

wzywa Komisje i rządy krajowe do przyjęcia odpowiedzialności za sytuację „outsiderów” (pracowników zatrudnionych na podstawie nietypowych lub bardzo nietypowych umów o pracę), a także do zapewnienia zrównania ich praw i wymogów w zakresie ochrony socjalnej z prawami i wymogami „insiderów” (pracowników posiadających stałe zatrudnienie);

| 53. | wzywa partnerów społecznych na szczeblu europejskim i krajowym do wspierania inwestycji w strategie kształcenia ustawicznego ukierunkowane na wymogi rynku oraz z zadowoleniem przyjmuje „Ramy działania na rzecz uczenia przez całe życie nowych umiejętności i zdobywania nowych kwalifikacji”, wynegocjowane przez partnerów społecznych; |
| --- | --- |

53.

wzywa partnerów społecznych na szczeblu europejskim i krajowym do wspierania inwestycji w strategie kształcenia ustawicznego ukierunkowane na wymogi rynku oraz z zadowoleniem przyjmuje „Ramy działania na rzecz uczenia przez całe życie nowych umiejętności i zdobywania nowych kwalifikacji”, wynegocjowane przez partnerów społecznych;

| 54. | uważa, że osoby zaangażowane we wdrażanie środków w zakresie dostępu do rynku pracy lub środków mających na celu przygotowanie ich do (ponownego) wejścia na rynek pracy, jak również organizacje społeczeństwa obywatelskiego świadczące usługi na rzecz tych osób lub reprezentujące je, powinny uczestniczyć w opracowywaniu, wdrażaniu i wykonywaniu strategii, które je dotyczą; |
| --- | --- |

54.

uważa, że osoby zaangażowane we wdrażanie środków w zakresie dostępu do rynku pracy lub środków mających na celu przygotowanie ich do (ponownego) wejścia na rynek pracy, jak również organizacje społeczeństwa obywatelskiego świadczące usługi na rzecz tych osób lub reprezentujące je, powinny uczestniczyć w opracowywaniu, wdrażaniu i wykonywaniu strategii, które je dotyczą;

| 55. | zwraca uwagę, że zaangażowanie partnerów społecznych i organizacji społeczeństwa obywatelskiego w kształtowanie polityki oraz jej realizację jest różne w poszczególnych państwach członkowskich, ale ogólnie obserwuje się tendencję do wykorzystywania szerszego wachlarza instrumentów do realizacji celów politycznych; jest przekonany, że jakość uznania społecznego i instytucjonalnego, jakim cieszą się partnerzy społeczni, powinna nadal poprawiać się na szczeblu krajowym oraz powinno być ono znaczniejsze, ponieważ jest prawdopodobnie głównym czynnikiem jakości ich wkładu; podkreśla jednak przede wszystkim, że jakość dialogu społecznego znacznie różni się w zależności od kraju i sektora, apeluje również do partnerów społecznych o wypracowanie prawdziwego partnerstwa społecznego na wszystkich szczeblach; |
| --- | --- |

55.

zwraca uwagę, że zaangażowanie partnerów społecznych i organizacji społeczeństwa obywatelskiego w kształtowanie polityki oraz jej realizację jest różne w poszczególnych państwach członkowskich, ale ogólnie obserwuje się tendencję do wykorzystywania szerszego wachlarza instrumentów do realizacji celów politycznych; jest przekonany, że jakość uznania społecznego i instytucjonalnego, jakim cieszą się partnerzy społeczni, powinna nadal poprawiać się na szczeblu krajowym oraz powinno być ono znaczniejsze, ponieważ jest prawdopodobnie głównym czynnikiem jakości ich wkładu; podkreśla jednak przede wszystkim, że jakość dialogu społecznego znacznie różni się w zależności od kraju i sektora, apeluje również do partnerów społecznych o wypracowanie prawdziwego partnerstwa społecznego na wszystkich szczeblach;

| 56. | uważa, że układy zbiorowe okazały się być skutecznym instrumentem utrzymywania zatrudnienia oraz że pozwalają one pracodawcom i pracownikom znaleźć skuteczne rozwiązania umożliwiające uporanie się ze spadkiem koniunktury; podkreśla w tym kontekście znaczenie zdecydowanego porozumienia między partnerami społecznymi w ramach systemów krajowych, gdzie ochrona prawa pracy jest ograniczona do minimum; |
| --- | --- |

56.

uważa, że układy zbiorowe okazały się być skutecznym instrumentem utrzymywania zatrudnienia oraz że pozwalają one pracodawcom i pracownikom znaleźć skuteczne rozwiązania umożliwiające uporanie się ze spadkiem koniunktury; podkreśla w tym kontekście znaczenie zdecydowanego porozumienia między partnerami społecznymi w ramach systemów krajowych, gdzie ochrona prawa pracy jest ograniczona do minimum;

| 57. | jest przekonany, że pomyślny dialog społeczny w miejscu pracy jest w głównej mierze zdeterminowany udogodnieniami, z jakich przedstawiciele pracowników mogą korzystać w odniesieniu do skutecznego przekazywania informacji, regularnych szkoleń i wystarczającej ilości czasu; |
| --- | --- |

57.

jest przekonany, że pomyślny dialog społeczny w miejscu pracy jest w głównej mierze zdeterminowany udogodnieniami, z jakich przedstawiciele pracowników mogą korzystać w odniesieniu do skutecznego przekazywania informacji, regularnych szkoleń i wystarczającej ilości czasu;

| 58. | jest przekonany, że rządy odgrywają decydującą rolę w gwarantowaniu warunków niezbędnych do skutecznych układów zbiorowych mających charakter integracyjny i obejmujących struktury trójstronne angażujące partnerów społecznych, w sposób istotny, ustalony na szczeblu instytucjonalnym, oraz na jednakowych warunkach, w kształtowanie polityki publicznej, zgodnie z krajowymi praktykami i tradycjami; |
| --- | --- |

58.

jest przekonany, że rządy odgrywają decydującą rolę w gwarantowaniu warunków niezbędnych do skutecznych układów zbiorowych mających charakter integracyjny i obejmujących struktury trójstronne angażujące partnerów społecznych, w sposób istotny, ustalony na szczeblu instytucjonalnym, oraz na jednakowych warunkach, w kształtowanie polityki publicznej, zgodnie z krajowymi praktykami i tradycjami;

*

* *

| 59. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Komitetowi Ochrony Socjalnej, Europejskiemu Komitetowi Zatrudnienia, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz krajom kandydującym. |
| --- | --- |

59.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Komitetowi Ochrony Socjalnej, Europejskiemu Komitetowi Zatrudnienia, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz krajom kandydującym.

---

(1)  Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0123.

(2)  Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0466.

(3)  Teksty przyjęte, P6_TA(2007)0574.

(4)  Teksty przyjęte, P6_TA(2007)0339.

(5)  Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0371.

---

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/48 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/48

---

Wtorek, 6 lipca 2010 r.Zielona księga Komisji dotycząca gospodarowania bioodpadami w Unii Europejskiej

P7_TA(2010)0264

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie zielonej księgi Komisji w sprawie gospodarowania bioodpadami w Unii Europejskiej (2009/2153(INI))

2011/C 351 E/07

Parlament Europejski,

uwzględniając art. 191 i 192 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, mające na celu wspieranie wysokiego stopnia ochrony zdrowia ludzkiego oraz środowiska naturalnego,

uwzględniając zieloną księgę Komisji Europejskiej w sprawie gospodarowania bioodpadami w Unii Europejskiej (COM(2008)0811),

uwzględniając wnioski przyjęte przez Radę Unii Europejskiej na posiedzeniu w dniu 25 czerwca 2009 r. (11462/09 z dnia 26 czerwca 2009 r.),

uwzględniając dyrektywę 2006/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 kwietnia 2006 r. w sprawie odpadów (1),

uwzględniając dyrektywę Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów (2),

uwzględniając stanowisko z dnia 17 stycznia 2002 r. w sprawie ostatecznego wspólnego stanowiska Rady w celu przyjęcia decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej utworzenia szóstego wspólnotowego programu działań w dziedzinie środowiska (3),

uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 12 marca 2008 r. zatytułowaną „Zrównoważone rolnictwo i biogaz: potrzeba przeglądu prawodawstwa UE” (4),

uwzględniając rezolucję z dnia 4 lutego 2009 r. zatytułowaną „2050: przyszłość zaczyna się dziś – zalecenia dla przyszłej zintegrowanej polityki ochrony klimatu UE” (5),

uwzględniając rezolucję z dnia 10 kwietnia 2008 r. w sprawie średniookresowego przeglądu szóstego wspólnotowego programu działań w zakresie środowiska naturalnego (6),

uwzględniając stanowisko z dnia 14 listopada 2007 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej ramy dla ochrony gleby oraz zmieniającej dyrektywę 2004/35/WE (7),

uwzględniając rezolucję z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie strategii tematycznej w dziedzinie ochrony gleby (8),

uwzględniając staonowisko z dnia 25 października 2005 r. w sprawie wspólnego stanowiska Rady mającego na celu przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przemieszczania odpadów (9),

uwzględniając rezolucję z dnia 29 września 2005 r. w sprawie udziału odnawialnej energii w UE oraz propozycji konkretnych działań (10),

uwzględniając stanowisko z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie wspólnego stanowiska Rady mającego na celu przyjęcie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy (11),

uwzględniając rezolucję z dnia 13 lutego 2007 r. w sprawie strategii tematycznej w sprawie recyklingu odpadów (12),

uwzględniając art. 48 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi (A7-0203/2010),

| A. | mając na uwadze, że inicjatywa Komisji zawarta w zielonej księdze stanowi okazję do podjęcia wspólnotowych działań w zakresie gospodarowania bioodpadami, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że inicjatywa Komisji zawarta w zielonej księdze stanowi okazję do podjęcia wspólnotowych działań w zakresie gospodarowania bioodpadami,

| B. | mając na uwadze, że odpowiednie gospodarowanie bioodpadami przynosi korzyści nie tylko dla środowiska, ale również korzyści społeczne i gospodarcze, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że odpowiednie gospodarowanie bioodpadami przynosi korzyści nie tylko dla środowiska, ale również korzyści społeczne i gospodarcze,

| C. | mając na uwadze, że art. 2 ust 4 dyrektywy ramowej w sprawie odpadów przewiduje możliwość ustanowienia w odrębnych dyrektywach przepisów szczegółowych lub uzupełniających w celu regulacji gospodarowania poszczególnymi kategoriami odpadów, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że art. 2 ust 4 dyrektywy ramowej w sprawie odpadów przewiduje możliwość ustanowienia w odrębnych dyrektywach przepisów szczegółowych lub uzupełniających w celu regulacji gospodarowania poszczególnymi kategoriami odpadów,

| D. | mając na uwadze, że dyrektywa 1999/31/WE w sprawie składowania odpadów nie gwarantuje wystarczających instrumentów dla zrównoważonego gospodarowania odpadami organicznymi, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że dyrektywa 1999/31/WE w sprawie składowania odpadów nie gwarantuje wystarczających instrumentów dla zrównoważonego gospodarowania odpadami organicznymi,

| E. | mając na uwadze rozproszenie przepisów dotyczących gospodarowania bioodpadami oraz fakt, że obecnie obowiązujące instrumenty prawne nie wystarczają, aby osiągnąć zamierzone cele w zakresie skutecznego gospodarowania bioodpadami; mając na uwadze potrzebę odrębnej dyrektywy w sprawie gospodarowania bioodpadami; mając na uwadze, że kompilacja wszystkich rozproszonych przepisów w zakresie gospodarowania bioodpadami w jednym akcie prawnym byłaby sama w sobie operacją doskonalenia przepisów i lepszego stanowienia prawa, a ponadto przyniosłaby uproszczenie, większą zrozumiałość, lepsze monitorowanie, egzekwowanie wdrażania i pewność prawną, gwarantując długoterminowe zaufanie publicznych i prywatnych inwestorów, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze rozproszenie przepisów dotyczących gospodarowania bioodpadami oraz fakt, że obecnie obowiązujące instrumenty prawne nie wystarczają, aby osiągnąć zamierzone cele w zakresie skutecznego gospodarowania bioodpadami; mając na uwadze potrzebę odrębnej dyrektywy w sprawie gospodarowania bioodpadami; mając na uwadze, że kompilacja wszystkich rozproszonych przepisów w zakresie gospodarowania bioodpadami w jednym akcie prawnym byłaby sama w sobie operacją doskonalenia przepisów i lepszego stanowienia prawa, a ponadto przyniosłaby uproszczenie, większą zrozumiałość, lepsze monitorowanie, egzekwowanie wdrażania i pewność prawną, gwarantując długoterminowe zaufanie publicznych i prywatnych inwestorów,

| F. | mając na uwadze, że we wnioskach z konferencji poświęconej recyklingowi bioodpadów w Europie, która odbyła się w Barcelonie dnia 15 lutego 2010 r. z udziałem Rady, Komisji i Parlamentu Europejskiego (13), stwierdzono, że konieczne jest podjęcie działań w celu stworzenia europejskich ram prawnych w dziedzinie bioodpadów, gdyż jest to właściwy ku temu moment, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że we wnioskach z konferencji poświęconej recyklingowi bioodpadów w Europie, która odbyła się w Barcelonie dnia 15 lutego 2010 r. z udziałem Rady, Komisji i Parlamentu Europejskiego (13), stwierdzono, że konieczne jest podjęcie działań w celu stworzenia europejskich ram prawnych w dziedzinie bioodpadów, gdyż jest to właściwy ku temu moment,

| G. | mając na uwadze, że odrębna dyrektywa w sprawie bioodpadów powinna charakteryzować się niezbędną elastycznością, pozwalającą objąć różne dostępne możliwości gospodarowania odpadami ze względu na dużą liczbę zmiennych czynników lokalnych, jakie należy wziąć pod uwagę, |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że odrębna dyrektywa w sprawie bioodpadów powinna charakteryzować się niezbędną elastycznością, pozwalającą objąć różne dostępne możliwości gospodarowania odpadami ze względu na dużą liczbę zmiennych czynników lokalnych, jakie należy wziąć pod uwagę,

| H. | mając na uwadze niezbadany potencjał bioodpadów, którymi gospodaruje się w poszczególnych państwach członkowskich według bardzo zróżnicowanych strategii politycznych; mając na uwadze, że należy ulepszyć gospodarowanie tymi odpadami w celu skutecznego i zrównoważonego zarządzania zasobami; mając na uwadze, że należy zwiększyć selektywną zbiórkę bioodpadów, aby osiągnąć cele dotyczące recyklingu i energii odnawialnych, przyczyniając się do osiągnięcia celów strategii UE 2020, w szczególności w ramach inicjatywy wzorcowej w zakresie efektywności wykorzystania zasobów, |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze niezbadany potencjał bioodpadów, którymi gospodaruje się w poszczególnych państwach członkowskich według bardzo zróżnicowanych strategii politycznych; mając na uwadze, że należy ulepszyć gospodarowanie tymi odpadami w celu skutecznego i zrównoważonego zarządzania zasobami; mając na uwadze, że należy zwiększyć selektywną zbiórkę bioodpadów, aby osiągnąć cele dotyczące recyklingu i energii odnawialnych, przyczyniając się do osiągnięcia celów strategii UE 2020, w szczególności w ramach inicjatywy wzorcowej w zakresie efektywności wykorzystania zasobów,

| I. | mając na uwadze, że selektywna zbiórka umożliwia w szczególności optymalne gospodarowania pewnymi rodzajami bioodpadów, takimi jak odpady kuchenne na poziomie konsumentów i usług gastronomicznych oraz odpadami ulegającymi biodegradacji i odpadami nadającymi się do kompostowania z restauracji, w których wykorzystuje się naczynia jednorazowego użytku, |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że selektywna zbiórka umożliwia w szczególności optymalne gospodarowania pewnymi rodzajami bioodpadów, takimi jak odpady kuchenne na poziomie konsumentów i usług gastronomicznych oraz odpadami ulegającymi biodegradacji i odpadami nadającymi się do kompostowania z restauracji, w których wykorzystuje się naczynia jednorazowego użytku,

| J. | mając na uwadze, że kompostowanie odpadów organicznych pozwala na recykling produktów ulegających biodegradacji i nadających się do kompostowania objętych już inicjatywą wspólnotową (inicjatywa rynków pionierskich), |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że kompostowanie odpadów organicznych pozwala na recykling produktów ulegających biodegradacji i nadających się do kompostowania objętych już inicjatywą wspólnotową (inicjatywa rynków pionierskich),

| K. | mając na uwadze potrzebę określenia norm jakości w zakresie przetwarzania bioodpadów i jakości kompostu na szczeblu UE; mając na uwadze, że dzięki regulacji parametrów dotyczących jakości kompostu, uwzględniającej zintegrowane podejście zapewniające identyfikowalność, jakość i bezpieczeństwo stosowania, możliwe będzie zdobycie zaufania konsumenta do tego produktu; mając na uwadze, że należy podzielić kompost na kategorie według jakości, tak by stosowanie kompostu nie powodowało szkód dla gleby i wód gruntowych, a w szczególności dla produktów rolnych wytwarzanych na tych glebach, |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze potrzebę określenia norm jakości w zakresie przetwarzania bioodpadów i jakości kompostu na szczeblu UE; mając na uwadze, że dzięki regulacji parametrów dotyczących jakości kompostu, uwzględniającej zintegrowane podejście zapewniające identyfikowalność, jakość i bezpieczeństwo stosowania, możliwe będzie zdobycie zaufania konsumenta do tego produktu; mając na uwadze, że należy podzielić kompost na kategorie według jakości, tak by stosowanie kompostu nie powodowało szkód dla gleby i wód gruntowych, a w szczególności dla produktów rolnych wytwarzanych na tych glebach,

| L. | mając na uwadze, że aby osiągnąć cele wyznaczone w zakresie ograniczania składowania bioodpadów na wysypiskach, które zrealizowano w niewielkim stopniu, potrzebne są dodatkowe wytyczne prawne, |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że aby osiągnąć cele wyznaczone w zakresie ograniczania składowania bioodpadów na wysypiskach, które zrealizowano w niewielkim stopniu, potrzebne są dodatkowe wytyczne prawne,

| M. | mając na uwadze, że konieczne mogą okazać się środki ochronne, aby zagwarantować, że stosowanie kompostu nie spowoduje zanieczyszczenia gleby ani wód gruntowych, |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że konieczne mogą okazać się środki ochronne, aby zagwarantować, że stosowanie kompostu nie spowoduje zanieczyszczenia gleby ani wód gruntowych,

| N. | mając na uwadze, że należy również rozważyć i poddać ocenie możliwości stosowania kompostu niskiej jakości, aby uniknąć szkód dla środowiska i zdrowia ludzkiego; mając również na uwadze, że właściwe zdefiniowanie na szczeblu UE możliwości wykorzystywania niskiej jakości kompostu oraz ustalania, kiedy kompost jest uważany za produkt, a kiedy za odpad, pozwoliłoby państwom członkowskim na lepszą orientację w procesie podejmowania decyzji dotyczących wykorzystania kompostu, |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że należy również rozważyć i poddać ocenie możliwości stosowania kompostu niskiej jakości, aby uniknąć szkód dla środowiska i zdrowia ludzkiego; mając również na uwadze, że właściwe zdefiniowanie na szczeblu UE możliwości wykorzystywania niskiej jakości kompostu oraz ustalania, kiedy kompost jest uważany za produkt, a kiedy za odpad, pozwoliłoby państwom członkowskim na lepszą orientację w procesie podejmowania decyzji dotyczących wykorzystania kompostu,

| O. | mając na uwadze, że inicjatywa „Europa efektywnie korzystająca z zasobów” jest jedną z wzorcowych inicjatyw strategii Europa 2020, w związku z czym należy propagować efektywność wykorzystania zasobów; mając na uwadze, że recykling bioodpadów sprzyja zwiększeniu efektywności wykorzystania zasobów, |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że inicjatywa „Europa efektywnie korzystająca z zasobów” jest jedną z wzorcowych inicjatyw strategii Europa 2020, w związku z czym należy propagować efektywność wykorzystania zasobów; mając na uwadze, że recykling bioodpadów sprzyja zwiększeniu efektywności wykorzystania zasobów,

| P. | mając na uwadze, że wilgotne bioodpady obniżają skuteczność spalania; mając na uwadze, że spalanie bioodpadów jest pośrednio zalecane w dyrektywie w sprawie wytwarzania energii ze źródeł odnawialnych; mając na uwadze, że do zwalczania zmian klimatu może w większym stopniu przyczynić się recykling bioodpadów poprzez kompostowanie w celu poprawy jakości gleby oraz sekwestracji węgla, co nie jest obecnie promowane przez dyrektywę w sprawie wytwarzania energii ze źródeł odnawialnych, |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że wilgotne bioodpady obniżają skuteczność spalania; mając na uwadze, że spalanie bioodpadów jest pośrednio zalecane w dyrektywie w sprawie wytwarzania energii ze źródeł odnawialnych; mając na uwadze, że do zwalczania zmian klimatu może w większym stopniu przyczynić się recykling bioodpadów poprzez kompostowanie w celu poprawy jakości gleby oraz sekwestracji węgla, co nie jest obecnie promowane przez dyrektywę w sprawie wytwarzania energii ze źródeł odnawialnych,

| Q. | mając na uwadze, że fermentacja beztlenowa mająca miejsce w trakcie produkcji biogazu to skuteczny sposób odzyskiwania energii; mając na uwadze, że odpad przefermentowany można wykorzystać do produkcji kompostu, |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że fermentacja beztlenowa mająca miejsce w trakcie produkcji biogazu to skuteczny sposób odzyskiwania energii; mając na uwadze, że odpad przefermentowany można wykorzystać do produkcji kompostu,

| R. | mając na uwadze, że głównym celem właściwego gospodarowania bioodpadami powinny być wyniki, co pozwoli uwzględnić wszystkie techniczne możliwości gospodarowania bioodpadami w celu wspierania innowacji, badań naukowych i konkurencyjności, |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że głównym celem właściwego gospodarowania bioodpadami powinny być wyniki, co pozwoli uwzględnić wszystkie techniczne możliwości gospodarowania bioodpadami w celu wspierania innowacji, badań naukowych i konkurencyjności,

| S. | mając na uwadze dużą synergię między przechodzeniem na społeczeństwo recyklingu rozwijającym gospodarkę niskoemisyjną a możliwościami tworzenia miejsc pracy w tej dziedzinie, a także związaną z nimi potrzebę przeznaczenia środków na analizę wpływu na środowisko pracy, gromadzenia bioodpadów oraz gospodarowania nimi, |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze dużą synergię między przechodzeniem na społeczeństwo recyklingu rozwijającym gospodarkę niskoemisyjną a możliwościami tworzenia miejsc pracy w tej dziedzinie, a także związaną z nimi potrzebę przeznaczenia środków na analizę wpływu na środowisko pracy, gromadzenia bioodpadów oraz gospodarowania nimi,

| T. | mając na uwadze, że Komisja i państwa członkowskie powinny wspierać akcje uświadamiające znaczenie tej dziedziny dla ochrony środowiska, zwłaszcza w szkołach, aby wspierać zrównoważone gospodarowanie komunalnymi odpadami stałymi i uświadamiać korzyści płynące z selektywnej zbiórki odpadów; mając na uwadze w związku z tym rolę, jaką odgrywają gminy i przedsiębiorstwa komunalne w dostarczaniu obywatelom porad i informacji na temat zapobiegania powstawaniu odpadów, |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że Komisja i państwa członkowskie powinny wspierać akcje uświadamiające znaczenie tej dziedziny dla ochrony środowiska, zwłaszcza w szkołach, aby wspierać zrównoważone gospodarowanie komunalnymi odpadami stałymi i uświadamiać korzyści płynące z selektywnej zbiórki odpadów; mając na uwadze w związku z tym rolę, jaką odgrywają gminy i przedsiębiorstwa komunalne w dostarczaniu obywatelom porad i informacji na temat zapobiegania powstawaniu odpadów,

| U. | mając na uwadze, że bioodpady stanowią ponad 30 % komunalnych odpadów stałych; mając na uwadze, że bioodpady, których ilość w Unii Europejskiej stale wzrasta, są ważnym źródłem emisji gazów cieplarnianych i przynoszą inne negatywne dla środowiska skutki, kiedy są składowane na wysypiskach, w sytuacji, gdy gospodarowanie odpadami stanowi czwarte co do wielkości źródło emisji gazów cieplarnianych, |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że bioodpady stanowią ponad 30 % komunalnych odpadów stałych; mając na uwadze, że bioodpady, których ilość w Unii Europejskiej stale wzrasta, są ważnym źródłem emisji gazów cieplarnianych i przynoszą inne negatywne dla środowiska skutki, kiedy są składowane na wysypiskach, w sytuacji, gdy gospodarowanie odpadami stanowi czwarte co do wielkości źródło emisji gazów cieplarnianych,

| V. | mając na uwadze, że nie tylko bioodpady wytwarzane przez gospodarstwa domowe są w praktyce przetwarzane przy zastosowaniu zrównoważonych metod, |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że nie tylko bioodpady wytwarzane przez gospodarstwa domowe są w praktyce przetwarzane przy zastosowaniu zrównoważonych metod,

| W. | mając na uwadze, że należy zorganizować gospodarowanie tymi odpadami zgodnie z „hierarchią odpadów”: zapobieganie i ograniczanie; ponowne wykorzystanie; recykling; inne rodzaje odzysku, a mianowicie do celów energetycznych i na ostatnim miejscu składowanie na wysypiskach, zgodnie z art. 4 dyrektywy ramowej w sprawie odpadów, zgodnie z którym recykling odpadów jest dużo bardziej pożądaną metodą niż ich spalanie, ponieważ nie tylko pozwala uniknąć tworzenia metanu, lecz także przyczynia się do przeciwdziałania zmianom klimatu dzięki sekwestracji węgla oraz poprawie jakości gleby; mając na uwadze, że zapobieganie jest głównym celem gospodarowania bioodpadami i pozwala w szczególności przeciwdziałać powstawaniu odpadów żywnościowych i odpadów zielonych, na przykład poprzez lepsze projektowanie parków publicznych z roślinami i krzewami niewymagającymi dużych nakładów konserwacyjnych, |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że należy zorganizować gospodarowanie tymi odpadami zgodnie z „hierarchią odpadów”: zapobieganie i ograniczanie; ponowne wykorzystanie; recykling; inne rodzaje odzysku, a mianowicie do celów energetycznych i na ostatnim miejscu składowanie na wysypiskach, zgodnie z art. 4 dyrektywy ramowej w sprawie odpadów, zgodnie z którym recykling odpadów jest dużo bardziej pożądaną metodą niż ich spalanie, ponieważ nie tylko pozwala uniknąć tworzenia metanu, lecz także przyczynia się do przeciwdziałania zmianom klimatu dzięki sekwestracji węgla oraz poprawie jakości gleby; mając na uwadze, że zapobieganie jest głównym celem gospodarowania bioodpadami i pozwala w szczególności przeciwdziałać powstawaniu odpadów żywnościowych i odpadów zielonych, na przykład poprzez lepsze projektowanie parków publicznych z roślinami i krzewami niewymagającymi dużych nakładów konserwacyjnych,

| X. | mając na uwadze, że aby dokonać postępów w zakresie skutecznego z punktu widzenia ochrony środowiska gospodarowania bioodpadami, konieczne jest uzupełnienie go w zintegrowany sposób polityką energetyczną i polityką w dziedzinie ochrony gleby, w zgodzie z celami łagodzenia zmiany klimatu; mając na uwadze, że dodatkową korzyścią jest zachowanie różnorodności biologicznej, gdy przetwarzane odpady stosowane są jako substytut torfu, dzięki czemu chroni się ekosystemy terenów podmokłych, |
| --- | --- |

X.

mając na uwadze, że aby dokonać postępów w zakresie skutecznego z punktu widzenia ochrony środowiska gospodarowania bioodpadami, konieczne jest uzupełnienie go w zintegrowany sposób polityką energetyczną i polityką w dziedzinie ochrony gleby, w zgodzie z celami łagodzenia zmiany klimatu; mając na uwadze, że dodatkową korzyścią jest zachowanie różnorodności biologicznej, gdy przetwarzane odpady stosowane są jako substytut torfu, dzięki czemu chroni się ekosystemy terenów podmokłych,

| Y. | mając na uwadze, że fermentacja beztlenowa służąca do produkcji gazu z bioodpadów może stanowić wartość dodaną w zrównoważonym gospodarowaniu odpadami w UE oraz osiąganiu w zrównoważony sposób celów UE w zakresie energii odnawialnej, |
| --- | --- |

Y.

mając na uwadze, że fermentacja beztlenowa służąca do produkcji gazu z bioodpadów może stanowić wartość dodaną w zrównoważonym gospodarowaniu odpadami w UE oraz osiąganiu w zrównoważony sposób celów UE w zakresie energii odnawialnej,

| Z. | mając na uwadze konieczność uznania bioodpadów za cenne zasoby, które można wykorzystać do produkcji kompostu wysokiej jakości, który przyczyni się do przeciwdziałania degradacji gleby w Europie, utrzymując produktywność gleby, zmniejszając stosowanie nawozów sztucznych w rolnictwie, zwłaszcza tych wyprodukowanych na bazie fosforu, i zwiększając zdolność gleby do magazynowania wody, |
| --- | --- |

Z.

mając na uwadze konieczność uznania bioodpadów za cenne zasoby, które można wykorzystać do produkcji kompostu wysokiej jakości, który przyczyni się do przeciwdziałania degradacji gleby w Europie, utrzymując produktywność gleby, zmniejszając stosowanie nawozów sztucznych w rolnictwie, zwłaszcza tych wyprodukowanych na bazie fosforu, i zwiększając zdolność gleby do magazynowania wody,

| AA. | mając na uwadze różnice pomiędzy różnymi systemami gospodarowania odpadami w poszczególnych państwach członkowskich oraz że składowanie odpadów na wysypiskach, chociaż jest metodą najgorszą dla środowiska naturalnego, nadal jest najczęściej stosowaną w UE metodą unieszkodliwiania komunalnych odpadów stałych, |
| --- | --- |

AA.

mając na uwadze różnice pomiędzy różnymi systemami gospodarowania odpadami w poszczególnych państwach członkowskich oraz że składowanie odpadów na wysypiskach, chociaż jest metodą najgorszą dla środowiska naturalnego, nadal jest najczęściej stosowaną w UE metodą unieszkodliwiania komunalnych odpadów stałych,

| AB. | mając na uwadze ekologiczne zalety paliw produkowanych z bioodpadów, stosowanych w transporcie, |
| --- | --- |

AB.

mając na uwadze ekologiczne zalety paliw produkowanych z bioodpadów, stosowanych w transporcie,

| AC. | mając na uwadze konieczność wspierania badań naukowych i innowacji technologicznych w zakresie gospodarowania bioodpadami, |
| --- | --- |

AC.

mając na uwadze konieczność wspierania badań naukowych i innowacji technologicznych w zakresie gospodarowania bioodpadami,

| AD. | mając na uwadze, że selektywna zbiórka odpadów pozwala obecnie uniknąć zanieczyszczeń i przyczynić się do osiągnięcia celu, jakim jest uzyskanie kompostu wysokiej jakości, dostarczyć materiały wysokiej jakości do recyklingu bioodpadów i zwiększyć skuteczność odzysku energii, |
| --- | --- |

AD.

mając na uwadze, że selektywna zbiórka odpadów pozwala obecnie uniknąć zanieczyszczeń i przyczynić się do osiągnięcia celu, jakim jest uzyskanie kompostu wysokiej jakości, dostarczyć materiały wysokiej jakości do recyklingu bioodpadów i zwiększyć skuteczność odzysku energii,

| AE. | mając na uwadze, że dostępne wyniki badań oraz doświadczenia państw członkowskich dowodzą, że selektywna zbiórka odpadów jest zarówno praktyczna, jak i ma charakter zrównoważony zarówno pod względem środowiskowym, jak i gospodarczym, i że powinna być obowiązkowa; mając na uwadze, że selektywna zbiórka powinna być wstępnym wymogiem do produkcji kompostu wysokiej jakości, |
| --- | --- |

AE.

mając na uwadze, że dostępne wyniki badań oraz doświadczenia państw członkowskich dowodzą, że selektywna zbiórka odpadów jest zarówno praktyczna, jak i ma charakter zrównoważony zarówno pod względem środowiskowym, jak i gospodarczym, i że powinna być obowiązkowa; mając na uwadze, że selektywna zbiórka powinna być wstępnym wymogiem do produkcji kompostu wysokiej jakości,

Ustawodawstwo

| 1. | wzywa Komisję do dokonania przeglądu istniejących przepisów dotyczących bioodpadów, aby, przestrzegając zasady pomocniczości, opracować przed końcem 2010 r. wniosek w sprawie dyrektywy szczegółowej obejmujący między innymi:






  — | wprowadzenie w państwach członkowskich obowiązkowego systemu selektywnej zbiórki odpadów, za wyjątkiem przypadków, w których nie będzie to najlepszą opcją ze względów finansowych lub ochrony środowiska, |
| --- | --- | --- |

1.

wzywa Komisję do dokonania przeglądu istniejących przepisów dotyczących bioodpadów, aby, przestrzegając zasady pomocniczości, opracować przed końcem 2010 r. wniosek w sprawie dyrektywy szczegółowej obejmujący między innymi:

—

wprowadzenie w państwach członkowskich obowiązkowego systemu selektywnej zbiórki odpadów, za wyjątkiem przypadków, w których nie będzie to najlepszą opcją ze względów finansowych lub ochrony środowiska,

| — | recykling bioodpadów, |
| --- | --- |

—

recykling bioodpadów,

| — | jakościową klasyfikację różnych typów kompostu uzyskiwanego z bioodpadów; |
| --- | --- |

—

jakościową klasyfikację różnych typów kompostu uzyskiwanego z bioodpadów;

| 2. | wzywa Komisję do określenia w ramach krajowych planów redukcji emisji wielkość ekwiwalentu emisji CO2 uzyskiwanego w procesie recyklingu i kompostowania odpadów organicznych; |
| --- | --- |

2.

wzywa Komisję do określenia w ramach krajowych planów redukcji emisji wielkość ekwiwalentu emisji CO2 uzyskiwanego w procesie recyklingu i kompostowania odpadów organicznych;

| 3. | zauważa, że przyszłe ramy Unii Europejskiej dostarczą wielu państwom członkowskim wskazówek prawnych oraz wyjaśnień i zachęcą je do inwestowania w gospodarowanie bioodpadami; wzywa Komisję do wspierania państw członkowskich przy wprowadzaniu systemów segregacji odpadów oraz do określenia ambitnych i wiążących celów w zakresie recyklingu takich odpadów; |
| --- | --- |

3.

zauważa, że przyszłe ramy Unii Europejskiej dostarczą wielu państwom członkowskim wskazówek prawnych oraz wyjaśnień i zachęcą je do inwestowania w gospodarowanie bioodpadami; wzywa Komisję do wspierania państw członkowskich przy wprowadzaniu systemów segregacji odpadów oraz do określenia ambitnych i wiążących celów w zakresie recyklingu takich odpadów;

| 4. | przypomina, że art. 8 ust. 2 pkt iv) szóstego wspólnotowego programu działań w zakresie środowiska naturalnego (2001-2010) z dnia 22 lipca 2002 r. w nakłada na Komisję obowiązek opracowania przepisów w sprawie odpadów ulegających biodegradacji jako jednego z priorytetowych działań służących osiągnięciu celu zrównoważonego wykorzystania zasobów naturalnych i odpadów oraz gospodarowania nimi, lecz osiem lat później nie przedstawiono żadnego wniosku ustawodawczego, co jest nie do przyjęcia; |
| --- | --- |

4.

przypomina, że art. 8 ust. 2 pkt iv) szóstego wspólnotowego programu działań w zakresie środowiska naturalnego (2001-2010) z dnia 22 lipca 2002 r. w nakłada na Komisję obowiązek opracowania przepisów w sprawie odpadów ulegających biodegradacji jako jednego z priorytetowych działań służących osiągnięciu celu zrównoważonego wykorzystania zasobów naturalnych i odpadów oraz gospodarowania nimi, lecz osiem lat później nie przedstawiono żadnego wniosku ustawodawczego, co jest nie do przyjęcia;

| 5. | wzywa Komisję, by w ramach oceny wpływu wypracowała ulepszony system gospodarowania bioodpadami w zakresie recyclingu selektywnie gromadzonych bioodpadów, korzystnego dla rolnictwa i środowiska wykorzystania kompostowania, mechanicznego/biologicznego przetwarzania odpadów oraz wykorzystania bioodpadów do produkcji energii; uważa, że powyższa ocena wpływu powinna stanowić podstawę do przygotowania nowych wspólnotowych ram prawnych dotyczących odpadów ulegających biodegradacji; |
| --- | --- |

5.

wzywa Komisję, by w ramach oceny wpływu wypracowała ulepszony system gospodarowania bioodpadami w zakresie recyclingu selektywnie gromadzonych bioodpadów, korzystnego dla rolnictwa i środowiska wykorzystania kompostowania, mechanicznego/biologicznego przetwarzania odpadów oraz wykorzystania bioodpadów do produkcji energii; uważa, że powyższa ocena wpływu powinna stanowić podstawę do przygotowania nowych wspólnotowych ram prawnych dotyczących odpadów ulegających biodegradacji;

Zastosowanie

| 6. | wzywa Komisję do określenia wspólnie z państwami członkowskimi kryteriów produkcji i stosowania kompostu wysokiej jakości i do przyjęcia minimalnych wymogów dotyczących produktów końcowych, zgodnie z art. 6 dyrektywy ramowej w sprawie odpadów, co pozwoli podzielić kompost na poszczególne kategorie jakości wynikające z przetwarzania bioodpadów w ramach zintegrowanej strategii, zapewniając ponadto jakość i identyfikowalność produktu oraz bezpieczeństwo jego stosowania; |
| --- | --- |

6.

wzywa Komisję do określenia wspólnie z państwami członkowskimi kryteriów produkcji i stosowania kompostu wysokiej jakości i do przyjęcia minimalnych wymogów dotyczących produktów końcowych, zgodnie z art. 6 dyrektywy ramowej w sprawie odpadów, co pozwoli podzielić kompost na poszczególne kategorie jakości wynikające z przetwarzania bioodpadów w ramach zintegrowanej strategii, zapewniając ponadto jakość i identyfikowalność produktu oraz bezpieczeństwo jego stosowania;

Energetyka

| 7. | uważa, że fermentacja beztlenowa jest szczególnie przydatna w przypadku bioodpadów, ponieważ w jej wyniku powstaje dodatek do wzbogacania gleby bogaty w składniki odżywcze, odpad przefermentowany, a także biogaz stanowiący energię odnawialną, która może zostać przetworzona na biometan lub wykorzystana do wytwarzania energii elektrycznej dla obciążenia podstawowego; |
| --- | --- |

7.

uważa, że fermentacja beztlenowa jest szczególnie przydatna w przypadku bioodpadów, ponieważ w jej wyniku powstaje dodatek do wzbogacania gleby bogaty w składniki odżywcze, odpad przefermentowany, a także biogaz stanowiący energię odnawialną, która może zostać przetworzona na biometan lub wykorzystana do wytwarzania energii elektrycznej dla obciążenia podstawowego;

| 8. | uważa, że aby spalanie bioodpadów mogło stać się realną alternatywą w kontekście hierarchii postępowania z odpadami, należy spełnić podstawowy warunek, tj. spalaniu odpadów musi towarzyszyć odzyskiwanie energii; |
| --- | --- |

8.

uważa, że aby spalanie bioodpadów mogło stać się realną alternatywą w kontekście hierarchii postępowania z odpadami, należy spełnić podstawowy warunek, tj. spalaniu odpadów musi towarzyszyć odzyskiwanie energii;

| 9. | podkreśla, że przy wykorzystywaniu bioodpadów do produkcji energii należy zwracać uwagę na efektywność energetyczną i zrównoważony rozwój, i że w związku z tym produkty będące rezultatem przetwarzania muszą być przede wszystkim wykorzystywane w jak najbardziej wydajny sposób; dlatego też przypomina, że selektywna zbiórka odpadów ma zasadnicze znaczenie dla spełnienia przepisów dyrektywy w sprawie składowania odpadów (14), dostarczenia wysokiej jakości materiałów dla recyklingu bioodpadów i poprawy efektywności odzyskiwania energii; |
| --- | --- |

9.

podkreśla, że przy wykorzystywaniu bioodpadów do produkcji energii należy zwracać uwagę na efektywność energetyczną i zrównoważony rozwój, i że w związku z tym produkty będące rezultatem przetwarzania muszą być przede wszystkim wykorzystywane w jak najbardziej wydajny sposób; dlatego też przypomina, że selektywna zbiórka odpadów ma zasadnicze znaczenie dla spełnienia przepisów dyrektywy w sprawie składowania odpadów (14), dostarczenia wysokiej jakości materiałów dla recyklingu bioodpadów i poprawy efektywności odzyskiwania energii;

| 10. | zwraca uwagę, że aby podwyższyć współczynnik ograniczenia składowania, recyklingu i odzysku, należy korzystać ze wszystkich narzędzi i rozwiązań technologicznych maksymalizujących recykling lub odzysk u źródła; |
| --- | --- |

10.

zwraca uwagę, że aby podwyższyć współczynnik ograniczenia składowania, recyklingu i odzysku, należy korzystać ze wszystkich narzędzi i rozwiązań technologicznych maksymalizujących recykling lub odzysk u źródła;

| 11. | uważa, że bioodpady są cennym zasobem odnawialnym do produkcji energii elektrycznej i biopaliw wykorzystywanych w transporcie i rozprowadzania w sieci gazowej dzięki możliwości przetworzenia biogazu na biometan (głównie metan – od 50 do 75 % – oraz dwutlenek węgla), i wzywa Komisję do przeanalizowania i promowania sposobów stosowania bioodpadów do produkcji biogazu; |
| --- | --- |

11.

uważa, że bioodpady są cennym zasobem odnawialnym do produkcji energii elektrycznej i biopaliw wykorzystywanych w transporcie i rozprowadzania w sieci gazowej dzięki możliwości przetworzenia biogazu na biometan (głównie metan – od 50 do 75 % – oraz dwutlenek węgla), i wzywa Komisję do przeanalizowania i promowania sposobów stosowania bioodpadów do produkcji biogazu;

| 12. | podkreśla, że należy zwiększyć skalę kierowania bioodpadów do dalszej obróbki, zauważa w tym kontekście, że bioodpady mogą przyczynić się do realizacji celu UE, jakim jest uzyskiwanie do 2020 r. 20 % energii z odnawialnych źródeł, a także założeń dyrektywy UE w sprawie jakości paliw; przypomina, że dyrektywa w sprawie odnawialnych źródeł energii popiera wykorzystanie wszystkich rodzajów biomasy, w tym bioodpadów do wytwarzania energii, jako odnawialnego źródła energii, oraz że biopaliwa wyprodukowane z odpadów liczą się podwójnie w odniesieniu do celu, jakim jest 10 % wykorzystanie odnawialnych źródeł energii w transporcie; wzywa zatem państwa członkowskie do uwzględnienia w prawodawstwie krajowym odzyskiwania energii z części odpadów ulegającej biodegradacji, jako część zintegrowanej polityki hierarchii przetwarzania odpadów i usilnie zachęca je do dzielenia się najlepszymi praktykami; |
| --- | --- |

12.

podkreśla, że należy zwiększyć skalę kierowania bioodpadów do dalszej obróbki, zauważa w tym kontekście, że bioodpady mogą przyczynić się do realizacji celu UE, jakim jest uzyskiwanie do 2020 r. 20 % energii z odnawialnych źródeł, a także założeń dyrektywy UE w sprawie jakości paliw; przypomina, że dyrektywa w sprawie odnawialnych źródeł energii popiera wykorzystanie wszystkich rodzajów biomasy, w tym bioodpadów do wytwarzania energii, jako odnawialnego źródła energii, oraz że biopaliwa wyprodukowane z odpadów liczą się podwójnie w odniesieniu do celu, jakim jest 10 % wykorzystanie odnawialnych źródeł energii w transporcie; wzywa zatem państwa członkowskie do uwzględnienia w prawodawstwie krajowym odzyskiwania energii z części odpadów ulegającej biodegradacji, jako część zintegrowanej polityki hierarchii przetwarzania odpadów i usilnie zachęca je do dzielenia się najlepszymi praktykami;

Badania i innowacje

| 13. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do wspierania i promowania badań naukowych i innowacji technologicznych w zakresie gospodarowania bioodpadami; |
| --- | --- |

13.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do wspierania i promowania badań naukowych i innowacji technologicznych w zakresie gospodarowania bioodpadami;

| 14. | wzywa Komisję do dalszego angażowania się w badania nad metodami przetwarzania bioodpadów, aby we właściwszy sposób ocenić pozytywny wpływ na glebę, jak również odzyskiwanie energii oraz wpływ na środowisko; |
| --- | --- |

14.

wzywa Komisję do dalszego angażowania się w badania nad metodami przetwarzania bioodpadów, aby we właściwszy sposób ocenić pozytywny wpływ na glebę, jak również odzyskiwanie energii oraz wpływ na środowisko;

Uświadamianie i informowanie

| 15. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do wspierania akcji uświadamiających znaczenie bioodpadów, zwłaszcza w szkołach i instytucjach szkolnictwa wyższego, aby propagować lepsze wzorce zachowań w zakresie zapobiegania powstawaniu odpadów, wspierać zrównoważone gospodarowanie bioodpadami i komunalnymi odpadami stałymi oraz uświadamiać obywatelom konieczność zapobiegania powstawaniu odpadów, recyklingu oraz korzyści płynące z selektywnej zbiórki biologicznego przetwarzania bioodpadów; podkreśla w związku z tym istotną rolę, jaką odgrywają miasta, gminy i przedsiębiorstwa komunalne w zapewnianiu obywatelom porady i informacji na temat zapobiegania powstawaniu odpadów; |
| --- | --- |

15.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do wspierania akcji uświadamiających znaczenie bioodpadów, zwłaszcza w szkołach i instytucjach szkolnictwa wyższego, aby propagować lepsze wzorce zachowań w zakresie zapobiegania powstawaniu odpadów, wspierać zrównoważone gospodarowanie bioodpadami i komunalnymi odpadami stałymi oraz uświadamiać obywatelom konieczność zapobiegania powstawaniu odpadów, recyklingu oraz korzyści płynące z selektywnej zbiórki biologicznego przetwarzania bioodpadów; podkreśla w związku z tym istotną rolę, jaką odgrywają miasta, gminy i przedsiębiorstwa komunalne w zapewnianiu obywatelom porady i informacji na temat zapobiegania powstawaniu odpadów;

Aspekty dotyczące środowiska

| 16. | uważa, że przetwarzane bioodpady powinny być wykorzystane do konserwacji substancji organicznych i obiegu substancji odżywczych, zwłaszcza fosforanów, wskutek ich recyklingu do gleby i w związku z tym wzywa Komisję do uznania, że konieczne jest testowanie strategii politycznych pod kątem ich wpływu na minimalizowanie zbyt szybkiego wyczerpywania światowych zasobów fosforanów; |
| --- | --- |

16.

uważa, że przetwarzane bioodpady powinny być wykorzystane do konserwacji substancji organicznych i obiegu substancji odżywczych, zwłaszcza fosforanów, wskutek ich recyklingu do gleby i w związku z tym wzywa Komisję do uznania, że konieczne jest testowanie strategii politycznych pod kątem ich wpływu na minimalizowanie zbyt szybkiego wyczerpywania światowych zasobów fosforanów;

| 17. | nalega na konieczność uznania bioodpadów nie zawierających substancji szkodliwych za cenne zasoby w produkcji kompostu dobrej jakości; |
| --- | --- |

17.

nalega na konieczność uznania bioodpadów nie zawierających substancji szkodliwych za cenne zasoby w produkcji kompostu dobrej jakości;

| 18. | uważa, że przyszłość rolnictwa zależy również od utrzymania i przywrócenia żyzności gleb; zauważa, że wykorzystywanie kompostu dobrej jakości w rolnictwie może przyczyniać się do ochrony produktywności gruntów, do zwiększenia zdolności gleb do zatrzymywania wody i pochłaniania dwutlenku węgla oraz do ograniczania stosowania nawozów sztucznych; podkreśla rolę państw członkowskich w stosowaniu kompostu wysokiej jakości na gruntach rolnych; |
| --- | --- |

18.

uważa, że przyszłość rolnictwa zależy również od utrzymania i przywrócenia żyzności gleb; zauważa, że wykorzystywanie kompostu dobrej jakości w rolnictwie może przyczyniać się do ochrony produktywności gruntów, do zwiększenia zdolności gleb do zatrzymywania wody i pochłaniania dwutlenku węgla oraz do ograniczania stosowania nawozów sztucznych; podkreśla rolę państw członkowskich w stosowaniu kompostu wysokiej jakości na gruntach rolnych;

| 19. | przypomina, że podczas kompostowania utrudnione może być kontrolowanie wydzielanych przez substancje składowane gazów, co może stanowić poważne zagrożenie dla środowiska naturalnego i atmosfery; przypomina, że prawidłowe kompostowanie, szczególnie bioodpadów komunalnych, wymaga również zabezpieczenia wód gruntowych przed odciekami z kompostowni; |
| --- | --- |

19.

przypomina, że podczas kompostowania utrudnione może być kontrolowanie wydzielanych przez substancje składowane gazów, co może stanowić poważne zagrożenie dla środowiska naturalnego i atmosfery; przypomina, że prawidłowe kompostowanie, szczególnie bioodpadów komunalnych, wymaga również zabezpieczenia wód gruntowych przed odciekami z kompostowni;

| 20. | podkreśla, że z myślą o osiągnięciu założeń na różnych poziomach (przeciwdziałanie ociepleniu klimatu, degradacji i erozji gleb, osiągnięcie celów w zakresie odnawialnych źródeł energii), połączenie kompostowania i fermentacji selektywnie gromadzonych bioodpadów, jeżeli jest to wykonalne, jest niezaprzeczalnie korzystnym rozwiązaniem, które należy popierać; |
| --- | --- |

20.

podkreśla, że z myślą o osiągnięciu założeń na różnych poziomach (przeciwdziałanie ociepleniu klimatu, degradacji i erozji gleb, osiągnięcie celów w zakresie odnawialnych źródeł energii), połączenie kompostowania i fermentacji selektywnie gromadzonych bioodpadów, jeżeli jest to wykonalne, jest niezaprzeczalnie korzystnym rozwiązaniem, które należy popierać;

| 21. | w związku z tym wzywa Komisję do zaproponowania krajowych celów w zakresie recyklingu bioodpadów, aby ograniczyć ilość bioodpadów przeznaczanych do najmniej pożądanych rozwiązań w dziedzinie gospodarki odpadami, jak składowanie, czy spalanie; |
| --- | --- |

21.

w związku z tym wzywa Komisję do zaproponowania krajowych celów w zakresie recyklingu bioodpadów, aby ograniczyć ilość bioodpadów przeznaczanych do najmniej pożądanych rozwiązań w dziedzinie gospodarki odpadami, jak składowanie, czy spalanie;

Zgodność z dyrektywą w sprawie składowania odpadów

| 22. | przypomina, że gospodarowanie takimi odpadami należy organizować zgodnie z hierarchią metod gospodarowania odpadami: zapobieganie powstawaniu odpadów, recykling, inne rodzaje odzyskiwania energii, w tym do celów produkcji energii oraz, jako ostateczne rozwiązanie, składowanie odpadów (art. 5 dyrektywy 1999/31/WE oraz dyrektywa 2008/98/WE (15)); wzywa Komisję, aby z większą starannością kontrolowała przestrzeganie i stosowanie przepisów dotyczących składowania odpadów w całej Unii Europejskiej: |
| --- | --- |

22.

przypomina, że gospodarowanie takimi odpadami należy organizować zgodnie z hierarchią metod gospodarowania odpadami: zapobieganie powstawaniu odpadów, recykling, inne rodzaje odzyskiwania energii, w tym do celów produkcji energii oraz, jako ostateczne rozwiązanie, składowanie odpadów (art. 5 dyrektywy 1999/31/WE oraz dyrektywa 2008/98/WE (15)); wzywa Komisję, aby z większą starannością kontrolowała przestrzeganie i stosowanie przepisów dotyczących składowania odpadów w całej Unii Europejskiej:

| 23. | przyjmuje do wiadomości fakt, że pomiędzy różnymi systemami gospodarowania odpadami w poszczególnych państwach członkowskich istnieją różnice wynikające z rozbieżności w ustawodawstwie krajowym oraz że składowanie odpadów nadal jest najczęściej stosowaną w UE metodą unieszkodliwiania komunalnych odpadów stałych; wzywa państwa członkowskie do zacieśnienia współpracy i wymiany najlepszych praktyk w dziedzinie przetwarzania bioodpadów; |
| --- | --- |

23.

przyjmuje do wiadomości fakt, że pomiędzy różnymi systemami gospodarowania odpadami w poszczególnych państwach członkowskich istnieją różnice wynikające z rozbieżności w ustawodawstwie krajowym oraz że składowanie odpadów nadal jest najczęściej stosowaną w UE metodą unieszkodliwiania komunalnych odpadów stałych; wzywa państwa członkowskie do zacieśnienia współpracy i wymiany najlepszych praktyk w dziedzinie przetwarzania bioodpadów;

| 24. | uznaje, że mechaniczno-biologiczne przetwarzanie odpadów jest skutecznym rozwiązaniem umożliwiającym uniknięcie składowania znacznych ilości odpadów gnijących i wykorzystanie ich do kompostowania, fermentacji beztlenowej i odzyskiwania energii; |
| --- | --- |

24.

uznaje, że mechaniczno-biologiczne przetwarzanie odpadów jest skutecznym rozwiązaniem umożliwiającym uniknięcie składowania znacznych ilości odpadów gnijących i wykorzystanie ich do kompostowania, fermentacji beztlenowej i odzyskiwania energii;

Aspekty gospodarcze

| 25. | uważa, że zachęty finansowe są potrzebne dla rozpowszechnienia tej oddzielnej zbiórki i innych systemów gospodarowania bioodpadami, które optymalizują odzyskiwanie zasobów; |
| --- | --- |

25.

uważa, że zachęty finansowe są potrzebne dla rozpowszechnienia tej oddzielnej zbiórki i innych systemów gospodarowania bioodpadami, które optymalizują odzyskiwanie zasobów;

| 26. | podkreśla, że aby zachęcać do rozwoju europejskiego rynku kompostu konieczne jest polepszenie gospodarowania bioodpadami i harmonizacja norm jakości; |
| --- | --- |

26.

podkreśla, że aby zachęcać do rozwoju europejskiego rynku kompostu konieczne jest polepszenie gospodarowania bioodpadami i harmonizacja norm jakości;

| 27. | jest zdania, że zwrot dodatkowych kosztów wynikłych z odprowadzenia zanieczyszczeń powinien przebiegać w myśl zasady „zanieczyszczający płaci”, tak aby koszty negatywnych efektów zewnętrznych rozprowadzania bioodpadów nie były ponoszone przez rolnictwo; |
| --- | --- |

27.

jest zdania, że zwrot dodatkowych kosztów wynikłych z odprowadzenia zanieczyszczeń powinien przebiegać w myśl zasady „zanieczyszczający płaci”, tak aby koszty negatywnych efektów zewnętrznych rozprowadzania bioodpadów nie były ponoszone przez rolnictwo;

| 28. | podkreśla fakt, że w wielu państwach członkowskich już istnieje pewna infrastruktura, ale konieczne są zachęty finansowe w celu utworzenia i ustanowienia potencjalnych rynków kompostu i odpadu przefermentowanego, bioenergii i biopaliwa powstałych z bioodpadów; |
| --- | --- |

28.

podkreśla fakt, że w wielu państwach członkowskich już istnieje pewna infrastruktura, ale konieczne są zachęty finansowe w celu utworzenia i ustanowienia potencjalnych rynków kompostu i odpadu przefermentowanego, bioenergii i biopaliwa powstałych z bioodpadów;

| 29. | podkreśla korzyści dla środowiska naturalnego płynące z wytwarzania z bioodpadów paliw stosowanych w sektorze transportowym; wzywa państwa członkowskie, aby w świetle „hierarchii odpadów” wzięły pod uwagę ten aspekt przy wdrażaniu zmienionej dyrektywy ramowej w sprawie odpadów oraz wzywa Komisję do włączenia tej kwestii do wytycznych w sprawie jej stosowania; |
| --- | --- |

29.

podkreśla korzyści dla środowiska naturalnego płynące z wytwarzania z bioodpadów paliw stosowanych w sektorze transportowym; wzywa państwa członkowskie, aby w świetle „hierarchii odpadów” wzięły pod uwagę ten aspekt przy wdrażaniu zmienionej dyrektywy ramowej w sprawie odpadów oraz wzywa Komisję do włączenia tej kwestii do wytycznych w sprawie jej stosowania;

| 30. | domaga się, by Komisja uwzględniła we wszystkich obecnych lub dodatkowych ocenach oddziaływania, które sporządza w tym zakresie, rodzaje zachęt ekonomicznych, funduszy i środków pomocowych, które mogą zostać uruchomione lub stworzone, aby zapewnić rozwój i wprowadzenie do użycia technologii umożliwiających właściwe gospodarowanie bioodpadami; |
| --- | --- |

30.

domaga się, by Komisja uwzględniła we wszystkich obecnych lub dodatkowych ocenach oddziaływania, które sporządza w tym zakresie, rodzaje zachęt ekonomicznych, funduszy i środków pomocowych, które mogą zostać uruchomione lub stworzone, aby zapewnić rozwój i wprowadzenie do użycia technologii umożliwiających właściwe gospodarowanie bioodpadami;

*

* *

| 31. | zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji. |
| --- | --- |

31.

zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji.

---

(1)  Dz.U. L 114 z 27.4.2006, s. 9.

(2)  Dz.U. L 182 z 16.7.1999, s. 1.

(3)  Dz.U. C 271 E z 7.11.2002, s. 154.

(4)  Dz.U. C 66 E z 20.3.2009, s. 29.

(5)  Dz.U. C 67 E z 18.3.2010, s. 44.

(6)  Dz.U. C 247 E z 15.10.2009, s. 18.

(7)  Dz.U. C 282 E z 6.11.2008, s. 281.

(8)  Dz.U. C 282 E z 6.11.2008, s. 138.

(9)  Dz.U. C 272 E z 9.11.2006, s. 59.

(10)  Dz.U. C 227 E z 21.9.2006, s. 599.

(11)  Dz.U. C 286 E z 27.11.2009, s. 81.

(12)  Dz.U. C 287 E z 29.11.2007, s. 135.

(13)  Komunikat Sekretariatu Generalnego Rady z dnia 9 marca 2010 r., dokument Rady 7307/10.

(14)  Dyrektywa 1999/31/WE, punkt preambuły 17.

(15)  Dz.U. L 312 z 22.11.2008, s. 3.

---

Środa, 7 lipca 2010 r.

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/56 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/56

---

Środa, 7 lipca 2010 r.Wynagrodzenie dyrektorów spółek notowanych na rynku regulowanym oraz polityka wynagrodzeń w sektorze usług finansowych

P7_TA(2010)0265

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lipca 2010 r. w sprawie wynagrodzeń dyrektorów spółek giełdowych oraz polityki wynagrodzeń w sektorze usług finansowych (2010/2009(INI))

2011/C 351 E/08

Parlament Europejski,

uwzględniając zalecenie Komisji z dnia 30 kwietnia 2009 r. w sprawie polityki wynagrodzeń w sektorze usług finansowych (C(2009)3159),

uwzględniając zalecenie Komisji z dnia 30 kwietnia 2009 r. uzupełniające zalecenia 2004/913/WE i 2005/162/WE w sprawie systemu wynagrodzeń dyrektorów spółek notowanych na rynku regulowanym (C(2009)3177),

uwzględniając projekt dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywy 2006/48/WE i 2006/49/WE w zakresie wymogów kapitałowych związanych z portfelem handlowym i resekurytyzacją oraz w zakresie kontroli nadzorczej polityki wynagrodzeń (COM(2009)0362),

uwzględniając zasady prawidłowych praktyk w zakresie wynagrodzeń Rady Stabilności Finansowej (FSB) z 2 kwietnia 2009 r. oraz towarzyszące im normy wdrażania z 25 września 2009 r.,

uwzględniając nadrzędne zasady polityki wynagrodzeń Komitetu Europejskich Organów Nadzoru Bankowego (CEBS) z dnia 20 kwietnia 2009 r.,

uwzględniając sprawozdanie CEBS (Komitet Europejskich Organów Nadzoru Bankowego) w sprawie stosowania na poziomie krajowym nadrzędnych zasad polityki wynagrodzeń CEBS z dnia 11 czerwca 2010 r.,

uwzględniając zasady wynagrodzeń i metodykę oceny standardów Bazylejskiego Komitetu ds. Nadzoru Bankowego ze stycznia 2010 r.,

uwzględniając raport OECD z lutego 2010 w sprawie ładu korporacyjnego i kryzysu finansowego - wnioski oraz wypracowywane wzorce dotyczące skuteczniejszego stosowania zasad,

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 18 maja 2010 r. w sprawie kwestii deontologicznych związanych z zarządzaniem przedsiębiorstwem (1),

uwzględniając zieloną księgę Komisji z dnia 2 czerwca 2010 r. w sprawie ładu korporacyjnego w instytucjach finansowych oraz polityki wynagrodzeń (COM(2010)0284),

uwzględniając sprawozdanie Komisji z dnia 2 czerwca 2010 r. w sprawie zastosowania przez państwa członkowskie UE zalecenia Komisji 2009/385/WE (zalecenia w sprawie wynagrodzeń dyrektorów z 2009 r.) uzupełniającego zalecenia 2004/913/WE i 2005/162/WE w zakresie systemu wynagrodzeń dyrektorów spółek giełdowych (COM(2010)0285),

uwzględniając sprawozdanie Komisji z dnia 2 czerwca 2010 r. w sprawie zastosowania przez państwa członkowskie UE zalecenia Komisji 2009/384/WE dotyczącego polityki wynagrodzeń w sektorze usług finansowych (COM(2010)0286),

uwzględniając art. 48 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A7–0208/2010),

| A. | mając na uwadze, że w sektorze usług finansowych i w niektórych spółkach notowanych na rynku regulowanym polityka wynagrodzeń dla kategorii pracowników, których działalność zawodowa ma znaczny wpływ na profil ryzyka spółki, prowadzona była w sposób sprzyjający transakcjom o krótkoterminowej rentowności, w związku z czym wprowadzano coraz bardziej ryzykowne wzorce działalności gospodarczej ze szkodą dla pracowników, osób oszczędzających i inwestorów oraz zrównoważonego rozwoju, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że w sektorze usług finansowych i w niektórych spółkach notowanych na rynku regulowanym polityka wynagrodzeń dla kategorii pracowników, których działalność zawodowa ma znaczny wpływ na profil ryzyka spółki, prowadzona była w sposób sprzyjający transakcjom o krótkoterminowej rentowności, w związku z czym wprowadzano coraz bardziej ryzykowne wzorce działalności gospodarczej ze szkodą dla pracowników, osób oszczędzających i inwestorów oraz zrównoważonego rozwoju,

| B. | mając na uwadze, że zielona księga Komisji w sprawie ładu korporacyjnego w instytucjach finansowych oraz polityki wynagrodzeń podkreśla, że skutkiem braku skutecznych mechanizmów kontroli było nadmierne podejmowanie ryzyka ze strony instytucji finansowych oraz że ład korporacyjny powinien brać pod uwagę stabilność systemu finansowego, który zależy od działań wielu graczy, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że zielona księga Komisji w sprawie ładu korporacyjnego w instytucjach finansowych oraz polityki wynagrodzeń podkreśla, że skutkiem braku skutecznych mechanizmów kontroli było nadmierne podejmowanie ryzyka ze strony instytucji finansowych oraz że ład korporacyjny powinien brać pod uwagę stabilność systemu finansowego, który zależy od działań wielu graczy,

| C. | mając na uwadze, że niewłaściwe struktury wynagrodzeń niektórych instytucji finansowych stanowiące bodziec do nadmiernego i nierozważnego podejmowania ryzyka odegrały rolę w akumulacji ryzyka, które doprowadziło do aktualnego kryzysu finansowego, gospodarczego i społecznego a co za tym idzie są główną kwestią leżącą w kręgu zainteresowania decydentów politycznych i organów regulacyjnych, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że niewłaściwe struktury wynagrodzeń niektórych instytucji finansowych stanowiące bodziec do nadmiernego i nierozważnego podejmowania ryzyka odegrały rolę w akumulacji ryzyka, które doprowadziło do aktualnego kryzysu finansowego, gospodarczego i społecznego a co za tym idzie są główną kwestią leżącą w kręgu zainteresowania decydentów politycznych i organów regulacyjnych,

| D. | mając na uwadze, że instytucje finansowe muszą w sposób zintegrowany uwzględnić - w ramach ciążącej na nich odpowiedzialności społecznej przedsiębiorstw - środowisko społeczne, w którym działa instytucja, a także interesy wszystkich zaangażowanych stron, takich jak klienci, udziałowcy i pracownicy, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że instytucje finansowe muszą w sposób zintegrowany uwzględnić - w ramach ciążącej na nich odpowiedzialności społecznej przedsiębiorstw - środowisko społeczne, w którym działa instytucja, a także interesy wszystkich zaangażowanych stron, takich jak klienci, udziałowcy i pracownicy,

| E. | mając na uwadze, że na szczeblu światowym, europejskim oraz krajowym uruchomiono szereg inicjatyw mających na celu rozwiązanie kwestii problematycznych praktyk w dziedzinie wynagrodzenia, mając również na uwadze, że aby zagwarantować nie tylko równe szanse dla wszystkich, ale także zapewnić konkurencyjność Europy na świecie i promować zrównoważoną i uczciwą konkurencję pomiędzy rynkami kwestią podstawowej wagi jest przyjęcie globalnie skoordynowanego podejścia, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że na szczeblu światowym, europejskim oraz krajowym uruchomiono szereg inicjatyw mających na celu rozwiązanie kwestii problematycznych praktyk w dziedzinie wynagrodzenia, mając również na uwadze, że aby zagwarantować nie tylko równe szanse dla wszystkich, ale także zapewnić konkurencyjność Europy na świecie i promować zrównoważoną i uczciwą konkurencję pomiędzy rynkami kwestią podstawowej wagi jest przyjęcie globalnie skoordynowanego podejścia,

| F. | mając na uwadze, że zasady FSB dotyczące prawidłowych praktyk w zakresie wynagrodzeń, popierane przez liderów G20, określają pięć elementów prawidłowych praktyk w dziedzinie wynagrodzenia oraz uwzględniając znaczenie promowania równoczesnego wdrażania tych zasad, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że zasady FSB dotyczące prawidłowych praktyk w zakresie wynagrodzeń, popierane przez liderów G20, określają pięć elementów prawidłowych praktyk w dziedzinie wynagrodzenia oraz uwzględniając znaczenie promowania równoczesnego wdrażania tych zasad,

| G. | mając na uwadze, że ustalone zasady i już przyjęte środki w zakresie polityki wynagrodzeń muszą być systematycznie monitorowane i dostosowane w razie potrzeby, aby stworzyć równe warunki w całej Europie i zapewnić ogólną konkurencyjność europejskiego sektora finansowego, |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że ustalone zasady i już przyjęte środki w zakresie polityki wynagrodzeń muszą być systematycznie monitorowane i dostosowane w razie potrzeby, aby stworzyć równe warunki w całej Europie i zapewnić ogólną konkurencyjność europejskiego sektora finansowego,

| H. | mając na uwadze, że szereg badań naukowych, jak również doświadczenie praktyczne dowodzą ograniczonego wpływu niewiążących zaleceń na politykę w dziedzinie wynagrodzeń, co wskazuje na potrzebę wprowadzenia silniejszego instrumentu gwarantującego poszanowanie zasad, |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że szereg badań naukowych, jak również doświadczenie praktyczne dowodzą ograniczonego wpływu niewiążących zaleceń na politykę w dziedzinie wynagrodzeń, co wskazuje na potrzebę wprowadzenia silniejszego instrumentu gwarantującego poszanowanie zasad,

| I. | mając na uwadze, że pomimo spowodowego kryzysem dążenia do poważnej reformy w dziedzinie polityki wynagrodzeń tylko 16 państw członkowskich całkowicie lub częściowo zastosowało się do zalecenia Komisji, |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że pomimo spowodowego kryzysem dążenia do poważnej reformy w dziedzinie polityki wynagrodzeń tylko 16 państw członkowskich całkowicie lub częściowo zastosowało się do zalecenia Komisji,

Uwagi ogólne

| 1. | z zadowoleniem odnosi się do inicjatyw podjętych przez Komisję i FSB dotyczących polityki w dziedzinie wynagrodzeń w spółkach giełdowych i ogólnie w sektorze finansowym; uważa jednak, że należy proporcjonalnie uwzględnić rozmiar instytucji finansowej, a co za tym idzie udział prowadzonej przez nią działalności w ryzyku systemowym narzucając instytucjom finansowym dodatkowe rozporządzenie dotyczące kwestii polityki wynagrodzeń i wymogów kapitałowych; |
| --- | --- |

1.

z zadowoleniem odnosi się do inicjatyw podjętych przez Komisję i FSB dotyczących polityki w dziedzinie wynagrodzeń w spółkach giełdowych i ogólnie w sektorze finansowym; uważa jednak, że należy proporcjonalnie uwzględnić rozmiar instytucji finansowej, a co za tym idzie udział prowadzonej przez nią działalności w ryzyku systemowym narzucając instytucjom finansowym dodatkowe rozporządzenie dotyczące kwestii polityki wynagrodzeń i wymogów kapitałowych;

| 2. | przyjmuje do wiadomości propozycje wiążących zasad w sprawie polityki wynagrodzeń w sektorze finansowym, zawarte w sprawozdaniu dotyczącym dyrektyw w sprawie wymogów kapitałowych; |
| --- | --- |

2.

przyjmuje do wiadomości propozycje wiążących zasad w sprawie polityki wynagrodzeń w sektorze finansowym, zawarte w sprawozdaniu dotyczącym dyrektyw w sprawie wymogów kapitałowych;

Skuteczne zarządzanie wynagrodzeniami

| 3. | podkreśla, że organy nadzorcze powinny podjąć decyzję co do kwestii, czy instytucja finansowa lub spółka notowana na giełdzie powinny posiadać komitet ds. wynagrodzeń; powinny one dokonać tego w oparciu o ich rozmiar, strukturę wewnętrzną oraz charakter, zakres i złożoność prowadzonej przez nie działalności; uważa, że w stosownych - zdaniem organu nadzorczego - przypadkach polityka wynagrodzeń powinna być określana przez komitet ds. wynagrodzeń; który powinien być niezależny i odpowiadać przed akcjonariuszami i organami nadzoru oraz powinien blisko współpracować z komitetem ds. ryzyka przedsiębiorstwa w kwestii oceny bodźców stwarzanych przez system wynagrodzeń; |
| --- | --- |

3.

podkreśla, że organy nadzorcze powinny podjąć decyzję co do kwestii, czy instytucja finansowa lub spółka notowana na giełdzie powinny posiadać komitet ds. wynagrodzeń; powinny one dokonać tego w oparciu o ich rozmiar, strukturę wewnętrzną oraz charakter, zakres i złożoność prowadzonej przez nie działalności; uważa, że w stosownych - zdaniem organu nadzorczego - przypadkach polityka wynagrodzeń powinna być określana przez komitet ds. wynagrodzeń; który powinien być niezależny i odpowiadać przed akcjonariuszami i organami nadzoru oraz powinien blisko współpracować z komitetem ds. ryzyka przedsiębiorstwa w kwestii oceny bodźców stwarzanych przez system wynagrodzeń;

| 4. | podkreśla, że komitet ds. wynagrodzeń musi mieć dostęp do treści umów, a umowy podlegające kontroli ze strony komitetu muszą być konstruowane w taki sposób, aby możliwe było karanie aktów rażącego zaniedbania redukcją wynagrodzenia. Rażące zaniedbanie ma miejsce, gdy nie przestrzega się należytej staranności, w takim przypadku zadaniem komitetu ds. wynagrodzeń jest zapewnienie, aby redukcja wynagrodzenia nie miała wyłącznie charakteru symbolicznego, lecz w znacznym stopniu przyczyniała się do pokrycia wyrządzonej szkody. Ponadto instytucje finansowe powinny być skłaniane do wykorzystywania sankcji w postaci zmniejszenia wynagrodzenia (ang. malus) uzależnionego od osiąganych wyników w sytuacji odkrycia osiągnięcia przez pracownika słabych wyników; |
| --- | --- |

4.

podkreśla, że komitet ds. wynagrodzeń musi mieć dostęp do treści umów, a umowy podlegające kontroli ze strony komitetu muszą być konstruowane w taki sposób, aby możliwe było karanie aktów rażącego zaniedbania redukcją wynagrodzenia. Rażące zaniedbanie ma miejsce, gdy nie przestrzega się należytej staranności, w takim przypadku zadaniem komitetu ds. wynagrodzeń jest zapewnienie, aby redukcja wynagrodzenia nie miała wyłącznie charakteru symbolicznego, lecz w znacznym stopniu przyczyniała się do pokrycia wyrządzonej szkody. Ponadto instytucje finansowe powinny być skłaniane do wykorzystywania sankcji w postaci zmniejszenia wynagrodzenia (ang. malus) uzależnionego od osiąganych wyników w sytuacji odkrycia osiągnięcia przez pracownika słabych wyników;

| 5. | jest zdania, że przewodniczący oraz uprawnieni do głosu członkowie komitetu ds. wynagrodzeń muszą być członkami organu zarządczego niesprawującymi żadnych funkcji wykonawczych w danej instytucji finansowej lub spółce giełdowej. uważa, że dyrektorzy i członkowie zarządu powinni unikać jednoczesnego zasiadania w zarządzie innych przedsiębiorstw, jeśli istnieje potencjalne ryzyko konfliktu interesów; |
| --- | --- |

5.

jest zdania, że przewodniczący oraz uprawnieni do głosu członkowie komitetu ds. wynagrodzeń muszą być członkami organu zarządczego niesprawującymi żadnych funkcji wykonawczych w danej instytucji finansowej lub spółce giełdowej. uważa, że dyrektorzy i członkowie zarządu powinni unikać jednoczesnego zasiadania w zarządzie innych przedsiębiorstw, jeśli istnieje potencjalne ryzyko konfliktu interesów;

| 6. | jest zdania, że w stosownych przypadkach akcjonariusze powinni mieć możliwość przyczynienia się do formułowania zrównoważonej polityki ds. wynagrodzeń i mogliby w tym celu mieć możliwość wyrażenia swych opinii w tej sprawie podczas walnego zgromadzenia przedsiębiorstwa w drodze niewiążącego głosowania na temat sprawozdania w sprawie wynagrodzeń; |
| --- | --- |

6.

jest zdania, że w stosownych przypadkach akcjonariusze powinni mieć możliwość przyczynienia się do formułowania zrównoważonej polityki ds. wynagrodzeń i mogliby w tym celu mieć możliwość wyrażenia swych opinii w tej sprawie podczas walnego zgromadzenia przedsiębiorstwa w drodze niewiążącego głosowania na temat sprawozdania w sprawie wynagrodzeń;

| 7. | podkreśla, że wynagrodzenie niewykonawczych członków zarządu powinno składać się wyłącznie ze stałej kwoty i nie powinno obejmować wynagrodzenia uzależnionego od wyników lub wynagrodzenia wypłacanego w akcjach; |
| --- | --- |

7.

podkreśla, że wynagrodzenie niewykonawczych członków zarządu powinno składać się wyłącznie ze stałej kwoty i nie powinno obejmować wynagrodzenia uzależnionego od wyników lub wynagrodzenia wypłacanego w akcjach;

| 8. | podkreśla, że członkowie zajmujący się kontrolą ryzyka powinni być niezależni w stosunku do kontrolowanych jednostek, posiadać odpowiednie uprawnienia oraz otrzymywać wynagrodzenie niezależne od wyników tych jednostek; |
| --- | --- |

8.

podkreśla, że członkowie zajmujący się kontrolą ryzyka powinni być niezależni w stosunku do kontrolowanych jednostek, posiadać odpowiednie uprawnienia oraz otrzymywać wynagrodzenie niezależne od wyników tych jednostek;

Skuteczne powiązanie wynagrodzeń i rozważnego podejmowania decyzji dotyczących ryzyka

| 9. | podkreśla, że wynagrodzenie powinno być dostosowane do wszystkich typów ryzyka, symetryczne w stosunku do wyników ryzyka oraz dostosowane do granic czasowych obecnego i potencjalnego ryzyka, które będzie miało wpływ na ogólne wyniki i stabilność przedsiębiorstwa; |
| --- | --- |

9.

podkreśla, że wynagrodzenie powinno być dostosowane do wszystkich typów ryzyka, symetryczne w stosunku do wyników ryzyka oraz dostosowane do granic czasowych obecnego i potencjalnego ryzyka, które będzie miało wpływ na ogólne wyniki i stabilność przedsiębiorstwa;

| 10. | zaznacza, że w procesie zarządzania spółkami giełdowymi ich dyrektorowie nie powinni kierować się osobistym interesem finansowym; jest zdania, że osobisty interes finansowy dyrektorów powiązany z wynagrodzeniem zmiennym jest w wielu przypadkach sprzeczny z długotrwałym interesem spółki, w tym z interesami jej pracowników i akcjonariuszy; |
| --- | --- |

10.

zaznacza, że w procesie zarządzania spółkami giełdowymi ich dyrektorowie nie powinni kierować się osobistym interesem finansowym; jest zdania, że osobisty interes finansowy dyrektorów powiązany z wynagrodzeniem zmiennym jest w wielu przypadkach sprzeczny z długotrwałym interesem spółki, w tym z interesami jej pracowników i akcjonariuszy;

| 11. | jest zdania, że systemy wynagrodzeń powinny być proporcjonalne do rozmiaru, organizacji wewnętrznej oraz złożoności instytucji finansowych i powinny odzwierciedlać różnice pomiędzy poszczególnymi sektorami finansowymi, takimi jak bankowość, ubezpieczenia i zarządzanie funduszami; |
| --- | --- |

11.

jest zdania, że systemy wynagrodzeń powinny być proporcjonalne do rozmiaru, organizacji wewnętrznej oraz złożoności instytucji finansowych i powinny odzwierciedlać różnice pomiędzy poszczególnymi sektorami finansowymi, takimi jak bankowość, ubezpieczenia i zarządzanie funduszami;

| 12. | podkreśla, że ustalenia kierownictwa wyższego szczebla w sprawie zarządzania ryzykiem operacyjnym, osoby podejmujące ryzyko oraz sprawujące funkcje kontrolne powinny być analizowane i podlegać bardzo szczegółowej kontroli przez organ nadzorczy; jest zdania, że tego rodzaju procedury powinny mieć także zastosowanie do pracowników, których całkowite wynagrodzenie, w tym przepisy emerytalne, kwalifikuje do tej samej kategorii zaszeregowania; |
| --- | --- |

12.

podkreśla, że ustalenia kierownictwa wyższego szczebla w sprawie zarządzania ryzykiem operacyjnym, osoby podejmujące ryzyko oraz sprawujące funkcje kontrolne powinny być analizowane i podlegać bardzo szczegółowej kontroli przez organ nadzorczy; jest zdania, że tego rodzaju procedury powinny mieć także zastosowanie do pracowników, których całkowite wynagrodzenie, w tym przepisy emerytalne, kwalifikuje do tej samej kategorii zaszeregowania;

| 13. | jest zdania, że poziomy wynagrodzenia zmiennego powinny opierać się na wcześniej ustalonych i wymiernych kryteriach osiąganych wyników, które powinny promować długoterminową rentowność spółki; |
| --- | --- |

13.

jest zdania, że poziomy wynagrodzenia zmiennego powinny opierać się na wcześniej ustalonych i wymiernych kryteriach osiąganych wyników, które powinny promować długoterminową rentowność spółki;

| 14. | podkreśla, że wynagrodzenie zależne od wyników powinno łączyć wielkość puli premii z ogólnymi wynikami oraz bazą kapitałową firmy, natomiast wynagrodzenia zależne od wyników wypłacane poszczególnym pracownikom powinny opierać się na połączonej ocenie wyników danej osoby, danej jednostki oraz ogólnym wyniku instytucji; |
| --- | --- |

14.

podkreśla, że wynagrodzenie zależne od wyników powinno łączyć wielkość puli premii z ogólnymi wynikami oraz bazą kapitałową firmy, natomiast wynagrodzenia zależne od wyników wypłacane poszczególnym pracownikom powinny opierać się na połączonej ocenie wyników danej osoby, danej jednostki oraz ogólnym wyniku instytucji;

| 15. | uważa, że osobisty interes finansowy dyrektorów powiązany z wynagrodzeniem zmiennym jest w wielu przypadkach sprzeczny z długoterminowymi interesami spółki; podkreśla, że polityka w zakresie wynagrodzeń dyrektorów i innych pracowników, którzy ponoszą odpowiedzialność za ryzykowne decyzje, powinna być zgodna ze zrównoważonym i właściwie funkcjonującym systemem zarządzania ryzykiem, oraz że pomiędzy wynagrodzeniem stałym i zmiennym powinna być zachowana właściwa proporcja; pilnie nawołuje do powszechnego wprowadzenia środków umożliwiających zmniejszenie elementów zmiennych wynagrodzenia (a nawet zrezygnowanie z nich) pracowników, w przypadku których wydajność jest przyczyną pogorszenia się wyników spółki; |
| --- | --- |

15.

uważa, że osobisty interes finansowy dyrektorów powiązany z wynagrodzeniem zmiennym jest w wielu przypadkach sprzeczny z długoterminowymi interesami spółki; podkreśla, że polityka w zakresie wynagrodzeń dyrektorów i innych pracowników, którzy ponoszą odpowiedzialność za ryzykowne decyzje, powinna być zgodna ze zrównoważonym i właściwie funkcjonującym systemem zarządzania ryzykiem, oraz że pomiędzy wynagrodzeniem stałym i zmiennym powinna być zachowana właściwa proporcja; pilnie nawołuje do powszechnego wprowadzenia środków umożliwiających zmniejszenie elementów zmiennych wynagrodzenia (a nawet zrezygnowanie z nich) pracowników, w przypadku których wydajność jest przyczyną pogorszenia się wyników spółki;

| 16. | jest zdania, że w celu ustalenia poziomu wynagrodzenia zmiennego należy brać pod uwagę nie tylko ilościowe, ale również jakościowe kryteria wyników, a także zdrowy rozsądek; |
| --- | --- |

16.

jest zdania, że w celu ustalenia poziomu wynagrodzenia zmiennego należy brać pod uwagę nie tylko ilościowe, ale również jakościowe kryteria wyników, a także zdrowy rozsądek;

| 17. | uważa, że gwarantowane premie nie powinny być częścią planów wynagrodzeń; |
| --- | --- |

17.

uważa, że gwarantowane premie nie powinny być częścią planów wynagrodzeń;

| 18. | jest zdania, że nie tylko ze względów etycznych, lecz również w interesie sprawiedliwości społecznej i zrównoważonej gospodarki różnica między najwyższym a najniższym wynagrodzeniem w przedsiębiorstwie powinna być rozsądna; |
| --- | --- |

18.

jest zdania, że nie tylko ze względów etycznych, lecz również w interesie sprawiedliwości społecznej i zrównoważonej gospodarki różnica między najwyższym a najniższym wynagrodzeniem w przedsiębiorstwie powinna być rozsądna;

| 19. | podkreśla, że przedsiębiorstwa powinny opracować procedurę wewnętrzną zatwierdzoną przez organ nadzoru mającą na celu rozwiązywanie konfliktów mogących się pojawić na osi zarządzanie swoim ryzykiem – jednostki operacyjne; |
| --- | --- |

19.

podkreśla, że przedsiębiorstwa powinny opracować procedurę wewnętrzną zatwierdzoną przez organ nadzoru mającą na celu rozwiązywanie konfliktów mogących się pojawić na osi zarządzanie swoim ryzykiem – jednostki operacyjne;

| 20. | podkreśla konieczność objęcia tymi zasadami wynagrodzeń wszystkich pracowników, których czynności zawodowe mają znaczący wpływ na profil ryzyka przedsiębiorstwa, w którym pracują, w tym kierownictwo wyższego szczebla, osoby podejmujące ryzyko, osoby sprawujące funkcje kontrolne oraz pracownicy, których całkowite wynagrodzenie, łącznie z uprawnieniami emerytalnymi, znajduje się na tym samym szczeblu siatki płac; |
| --- | --- |

20.

podkreśla konieczność objęcia tymi zasadami wynagrodzeń wszystkich pracowników, których czynności zawodowe mają znaczący wpływ na profil ryzyka przedsiębiorstwa, w którym pracują, w tym kierownictwo wyższego szczebla, osoby podejmujące ryzyko, osoby sprawujące funkcje kontrolne oraz pracownicy, których całkowite wynagrodzenie, łącznie z uprawnieniami emerytalnymi, znajduje się na tym samym szczeblu siatki płac;

| 21. | podkreśla, że ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej dyrektorów i urzędników mające na celu ochronę dyrektorów, urzędników i wyższe kierownictwo spółki przed roszczeniami wynikającymi z ryzykownych decyzji lub zaniedbania oraz działań podjętych w procesie zarządzania przedsiębiorstwami nie są zgodne z zasadą zrównoważonego zarządzania ryzykiem w dziedzinie wynagrodzeń; |
| --- | --- |

21.

podkreśla, że ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej dyrektorów i urzędników mające na celu ochronę dyrektorów, urzędników i wyższe kierownictwo spółki przed roszczeniami wynikającymi z ryzykownych decyzji lub zaniedbania oraz działań podjętych w procesie zarządzania przedsiębiorstwami nie są zgodne z zasadą zrównoważonego zarządzania ryzykiem w dziedzinie wynagrodzeń;

Zrównoważona struktura pakietu wynagrodzeń

| 22. | podkreśla, że pomiędzy wynagrodzeniem zmiennym a stałym musi istnieć właściwa równowaga; |
| --- | --- |

22.

podkreśla, że pomiędzy wynagrodzeniem zmiennym a stałym musi istnieć właściwa równowaga;

| 23. | sugeruje, że wynagrodzenie zmienne powinno być wypłacane jedynie w przypadku, gdy nie narusza sytuacji finansowej i bazy kapitałowej instytucji i jest uzasadnione w świetle długoterminowych wyników firmy; jest zdania, że w przypadku instytucji finansowych właściwy organ nadzoru powinien posiadać prawo ograniczenia ogólnej kwoty wynagrodzenia zmiennego w celu wzmocnienia kapitału akcyjnego; |
| --- | --- |

23.

sugeruje, że wynagrodzenie zmienne powinno być wypłacane jedynie w przypadku, gdy nie narusza sytuacji finansowej i bazy kapitałowej instytucji i jest uzasadnione w świetle długoterminowych wyników firmy; jest zdania, że w przypadku instytucji finansowych właściwy organ nadzoru powinien posiadać prawo ograniczenia ogólnej kwoty wynagrodzenia zmiennego w celu wzmocnienia kapitału akcyjnego;

| 24. | podkreśla, że znaczny procent zmiennego składnika wynagrodzenia powinien być odraczany na wystarczający okres; Wysokość kwoty oraz długość okresu odroczenia powinny być ustalane zgodnie z cyklem koniunkturalnym, charakterem działalności, ryzykiem z nią związanym oraz działalnością danego pracownika; wynagrodzenie wypłacane na zasadzie odroczenia powinno stać się prawem bezwarunkowym nie szybciej niz wynagrodzenie wypłacane na zasadzie proporcjonalnej (pro rata); odroczeniu powinno podlegać co najmniej 40 % zmiennego składnika wynagrodzenia; w przypadku, gdy kwota zmiennych składników wynagrodzenia jest szczególnie wysoka, odroczeniu powinno podlegać co najmniej 60 % tej kwoty, a okres odroczenia nie powinien być krótszy niż pięć lat; |
| --- | --- |

24.

podkreśla, że znaczny procent zmiennego składnika wynagrodzenia powinien być odraczany na wystarczający okres; Wysokość kwoty oraz długość okresu odroczenia powinny być ustalane zgodnie z cyklem koniunkturalnym, charakterem działalności, ryzykiem z nią związanym oraz działalnością danego pracownika; wynagrodzenie wypłacane na zasadzie odroczenia powinno stać się prawem bezwarunkowym nie szybciej niz wynagrodzenie wypłacane na zasadzie proporcjonalnej (pro rata); odroczeniu powinno podlegać co najmniej 40 % zmiennego składnika wynagrodzenia; w przypadku, gdy kwota zmiennych składników wynagrodzenia jest szczególnie wysoka, odroczeniu powinno podlegać co najmniej 60 % tej kwoty, a okres odroczenia nie powinien być krótszy niż pięć lat;

| 25. | jest zdania, że znaczna część wynagrodzenia zmiennego powinna być wypłacana w instrumentach niepieniężnych, takich jak zobowiązania podporządkowane, kapitał warunkowy, akcje lub instrumenty z nimi związane pod warunkiem, że instrumenty te stanowią bodźce zgodne z długoterminowym tworzeniem wartości oraz granicami czasowymi ryzyka; |
| --- | --- |

25.

jest zdania, że znaczna część wynagrodzenia zmiennego powinna być wypłacana w instrumentach niepieniężnych, takich jak zobowiązania podporządkowane, kapitał warunkowy, akcje lub instrumenty z nimi związane pod warunkiem, że instrumenty te stanowią bodźce zgodne z długoterminowym tworzeniem wartości oraz granicami czasowymi ryzyka;

| 26. | uważa, że polityka wynagrodzeń powinna odnosić się do całości wynagrodzenia, łącznie z emeryturami i pensjami, w celu uniknięcia swobody decyzji w zakresie premii; ponadto jest przekonany, że premie emerytalne powinno przyznawać się w instrumentach niepieniężnych, takich jak zobowiązania podporządkowane, kapitał warunkowy, akcje lub instrumenty z nimi związane w celu dostosowania do siebie długoterminowych bodźców; |
| --- | --- |

26.

uważa, że polityka wynagrodzeń powinna odnosić się do całości wynagrodzenia, łącznie z emeryturami i pensjami, w celu uniknięcia swobody decyzji w zakresie premii; ponadto jest przekonany, że premie emerytalne powinno przyznawać się w instrumentach niepieniężnych, takich jak zobowiązania podporządkowane, kapitał warunkowy, akcje lub instrumenty z nimi związane w celu dostosowania do siebie długoterminowych bodźców;

| 27. | sugeruje ustalenie górnej granicy odprawy (tzw. „złote spadochrony”) na poziomie odpowiednika dwóch lat stałego składnika wynagrodzenia dyrektorów w przypadkach wcześniejszego ustania stosunku pracy oraz niewypłacanie odprawy w przypadkach złych wyników lub dobrowolnego odejścia; |
| --- | --- |

27.

sugeruje ustalenie górnej granicy odprawy (tzw. „złote spadochrony”) na poziomie odpowiednika dwóch lat stałego składnika wynagrodzenia dyrektorów w przypadkach wcześniejszego ustania stosunku pracy oraz niewypłacanie odprawy w przypadkach złych wyników lub dobrowolnego odejścia;

| 28. | wzywa do uwzględnienia równości między kobietami i mężczyznami przy określaniu polityki wynagrodzeń; |
| --- | --- |

28.

wzywa do uwzględnienia równości między kobietami i mężczyznami przy określaniu polityki wynagrodzeń;

| 29. | ponownie przypomina o potrzebie karania za wszelkiego rodzaju dyskryminację w przedsiębiorstwach, w szczególności w zakresie definicji polityki wynagrodzeń, rozwoju kariery i procesu rekrutacji wyższej kadry kierowniczej; |
| --- | --- |

29.

ponownie przypomina o potrzebie karania za wszelkiego rodzaju dyskryminację w przedsiębiorstwach, w szczególności w zakresie definicji polityki wynagrodzeń, rozwoju kariery i procesu rekrutacji wyższej kadry kierowniczej;

Skuteczny nadzór i uczestnictwo akcjonariuszy

| 30. | jest zdania, że firmy powinny terminowo udzielać jasnych i wszechstronnych informacji o stosowanych praktykach w dziedzinie wynagrodzenia, zaś organy nadzory powinny mieć dostęp do wszystkich informacji, jakich będą potrzebować, by dokonać oceny zgodności z odnośnymi zasadami; |
| --- | --- |

30.

jest zdania, że firmy powinny terminowo udzielać jasnych i wszechstronnych informacji o stosowanych praktykach w dziedzinie wynagrodzenia, zaś organy nadzory powinny mieć dostęp do wszystkich informacji, jakich będą potrzebować, by dokonać oceny zgodności z odnośnymi zasadami;

| 31. | domaga się, by przedsiębiorstwa państwowe, tak jak inne spółki, prowadziły w pełni przejrzystą politykę w zakresie wynagrodzeń i premii; |
| --- | --- |

31.

domaga się, by przedsiębiorstwa państwowe, tak jak inne spółki, prowadziły w pełni przejrzystą politykę w zakresie wynagrodzeń i premii;

| 32. | zwraca się również o podawanie do wiadomości publicznej szczegółów nt. systemów emerytalnych i dodatkowych świadczeń emerytalnych w spółkach, w tym w przedsiębiorstwach państwowych; |
| --- | --- |

32.

zwraca się również o podawanie do wiadomości publicznej szczegółów nt. systemów emerytalnych i dodatkowych świadczeń emerytalnych w spółkach, w tym w przedsiębiorstwach państwowych;

| 33. | wzywa Komisję, aby położyła nacisk na przedstawione przez nią w dniu 30 kwietnia 2009 r. zalecenia dotyczące struktury płac i podziału ryzyka zgodnie z zasadami ustalonymi przez Radę Stabilności Finansowej i zatwierdzonymi przez grupę G20 we wrześniu 2009 r.; |
| --- | --- |

33.

wzywa Komisję, aby położyła nacisk na przedstawione przez nią w dniu 30 kwietnia 2009 r. zalecenia dotyczące struktury płac i podziału ryzyka zgodnie z zasadami ustalonymi przez Radę Stabilności Finansowej i zatwierdzonymi przez grupę G20 we wrześniu 2009 r.;

| 34. | wzywa Komisję do przyjęcia surowych, wiążących zasad w sprawie polityki wynagrodzeń w sektorze finansowym w oparciu o propozycje dotyczące bankowości zawarte w projekcie sprawozdania w sprawie DWK oraz do stosowania jawnego systemu opartego na procedurze „comply-or-explain” (czyli „stosuj albo wyjaśnij, czego i dlaczego nie stosujesz”) w stosunku do spółek giełdowych niestosujących się do tych zasad; |
| --- | --- |

34.

wzywa Komisję do przyjęcia surowych, wiążących zasad w sprawie polityki wynagrodzeń w sektorze finansowym w oparciu o propozycje dotyczące bankowości zawarte w projekcie sprawozdania w sprawie DWK oraz do stosowania jawnego systemu opartego na procedurze „comply-or-explain” (czyli „stosuj albo wyjaśnij, czego i dlaczego nie stosujesz”) w stosunku do spółek giełdowych niestosujących się do tych zasad;

| 35. | nalega, aby organy nadzorcze w sektorze finansowym wprowadziły metodologię oceny zasad i standardów w zakresie wynagrodzeń zaproponowaną w styczniu 2010 r. przez Bazylejski Komitet ds. Nadzoru Bankowego; |
| --- | --- |

35.

nalega, aby organy nadzorcze w sektorze finansowym wprowadziły metodologię oceny zasad i standardów w zakresie wynagrodzeń zaproponowaną w styczniu 2010 r. przez Bazylejski Komitet ds. Nadzoru Bankowego;

| 36. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do wspierania wspólnej struktury międzynarodowej umożliwiającej ujawnienie liczby osób zarabiających ponad 1 milion euro, łącznie z głównymi elementami pensji, premiami, odprawami długoterminowymi i składkami emerytalnymi; |
| --- | --- |

36.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do wspierania wspólnej struktury międzynarodowej umożliwiającej ujawnienie liczby osób zarabiających ponad 1 milion euro, łącznie z głównymi elementami pensji, premiami, odprawami długoterminowymi i składkami emerytalnymi;

| 37. | zwraca się do Komisji o uwzględnienie roli zarówno audytorów wewnętrznych jak i zewnętrznych w gwarantowaniu pełnego zakresu skutecznego ładu korporacyjnego; |
| --- | --- |

37.

zwraca się do Komisji o uwzględnienie roli zarówno audytorów wewnętrznych jak i zewnętrznych w gwarantowaniu pełnego zakresu skutecznego ładu korporacyjnego;

| 38. | wzywa Komisję do zbadania możliwości wzmocnienia roli dyrektorów niewykonawczych, w tym zagwarantowania, że firmy oferować będą kształcenie ustawiczne oraz niezależne pakiety wynagrodzeń odzwierciedlające niezależną role dyrektorów niewykonawczych, a także zapewniające organom nadzoru uprawnienia do prowadzenia rozmów z „zatwierdzonymi osobami”; |
| --- | --- |

38.

wzywa Komisję do zbadania możliwości wzmocnienia roli dyrektorów niewykonawczych, w tym zagwarantowania, że firmy oferować będą kształcenie ustawiczne oraz niezależne pakiety wynagrodzeń odzwierciedlające niezależną role dyrektorów niewykonawczych, a także zapewniające organom nadzoru uprawnienia do prowadzenia rozmów z „zatwierdzonymi osobami”;

| 39. | wzywa Komisję do wyjaśnienia w wysuwanych wnioskach legislacyjnych roli organów nadzorczych w dziedzinie polityki wynagrodzeń; |
| --- | --- |

39.

wzywa Komisję do wyjaśnienia w wysuwanych wnioskach legislacyjnych roli organów nadzorczych w dziedzinie polityki wynagrodzeń;

| 40. | podkreśla, że wynagrodzenie zmienne nie powinno być wypłacane w formie pojazdów lub za pomocą metod ułatwiających unikanie płacenia podatku dochodowego od tego wynagrodzenia; |
| --- | --- |

40.

podkreśla, że wynagrodzenie zmienne nie powinno być wypłacane w formie pojazdów lub za pomocą metod ułatwiających unikanie płacenia podatku dochodowego od tego wynagrodzenia;

| 41. | domaga się zagwarantowania, że proces regulacji wynagrodzeń nie odbywa się ze szkodą dla podstawowych praw gwarantowanych w traktatach, a w szczególności praw partnerów społecznych do zawierania i egzekwowania układów zbiorowych zgodnie z praktykami i przepisami krajowymi; |
| --- | --- |

41.

domaga się zagwarantowania, że proces regulacji wynagrodzeń nie odbywa się ze szkodą dla podstawowych praw gwarantowanych w traktatach, a w szczególności praw partnerów społecznych do zawierania i egzekwowania układów zbiorowych zgodnie z praktykami i przepisami krajowymi;

| 42. | wzywa Komisję do stworzenia unijnych ram zarządzania kryzysowego w celu uniknięcia nowego kryzysu finansowego, z uwzględnieniem inicjatyw podejmowanych przez organy międzynarodowe, takie jak G20 i MFW; |
| --- | --- |

42.

wzywa Komisję do stworzenia unijnych ram zarządzania kryzysowego w celu uniknięcia nowego kryzysu finansowego, z uwzględnieniem inicjatyw podejmowanych przez organy międzynarodowe, takie jak G20 i MFW;

| 43. | wzywa Komisję, by nakłaniała państwa członkowskie do przypominania spółkom giełdowym i spółkom świadczącym usługi finansowe o ich odpowiedzialności społecznej, spadku ich reputacji i konieczności dawania dobrego przykładu w prosperującej społeczności międzynarodowej; |
| --- | --- |

43.

wzywa Komisję, by nakłaniała państwa członkowskie do przypominania spółkom giełdowym i spółkom świadczącym usługi finansowe o ich odpowiedzialności społecznej, spadku ich reputacji i konieczności dawania dobrego przykładu w prosperującej społeczności międzynarodowej;

| 44. | uważa, że kontynuowanie działalności lub zachowanie filii na terytoriach niechętnych do współpracy jest zasadniczo sprzeczne z długoterminowymi interesami przedsiębiorstwa oraz domaga się opracowania europejskiej strategii zwalczania rajów podatkowych w celu realizacji zamiarów zapowiedzianych przez grupę G20 w Londynie i Pittsburghu; |
| --- | --- |

44.

uważa, że kontynuowanie działalności lub zachowanie filii na terytoriach niechętnych do współpracy jest zasadniczo sprzeczne z długoterminowymi interesami przedsiębiorstwa oraz domaga się opracowania europejskiej strategii zwalczania rajów podatkowych w celu realizacji zamiarów zapowiedzianych przez grupę G20 w Londynie i Pittsburghu;

*

* *

| 45. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji i unijnym oraz krajowym organom regulacyjnym. |
| --- | --- |

45.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji i unijnym oraz krajowym organom regulacyjnym.

---

(1)  Teksty przyjęte, P7_TA(2010)0165.

---

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/61 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/61

---

Środa, 7 lipca 2010 r.Transgraniczne zarządzanie kryzysowe w sektorze bankowym

P7_TA(2010)0276

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lipca 2010 r. zawierającego zalecenia dla Komisji w sprawie transgranicznego zarządzania kryzysowego w sektorze bankowym (2010/2006(INI))

2011/C 351 E/09

Parlament Europejski,

uwzględniając art. 225 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając swoją rezolucję w sprawie komunikatu Komisji dotyczącego wprowadzenia w życie ram działania dla rynków finansowych: plan działania (1), przyjętą w dniu 13 kwietnia 2000 r.,

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 20 października 2009 r. zatytułowany „Unijne ramy transgranicznego zarządzania kryzysowego w sektorze bankowym” (COM(2009)0561),

uwzględniając wniosek z dnia 23 września 2009 r. dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnotowego nadzoru makroostrożnościowego nad systemem finansowym i ustanawiającego Europejską Radę ds. Ryzyka Systemowego (COM(2009)0499),

uwzględniając wniosek Komisji z dnia 23 września 2009 r. dotyczący decyzji Rady powierzającej Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania dotyczące funkcjonowania Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (COM(2009)0500),

uwzględniając wniosek z dnia 23 września 2009 r. w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Europejski Organ Nadzoru Bankowego (COM(2009)0501),

uwzględniając dyrektywę 2006/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe (2),

uwzględniając dyrektywę 2006/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie adekwatności kapitałowej firm inwestycyjnych i instytucji kredytowych (3),

uwzględniając dyrektywę 94/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 1994 r. w sprawie systemów gwarancji depozytów (4),

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE z dnia 4 kwietnia 2001 r. w sprawie reorganizacji i likwidacji instytucji kredytowych (5),

uwzględniając drugą dyrektywę Rady 77/91/EWG z dnia 13 grudnia 1976 r. w sprawie koordynacji gwarancji, jakie są wymagane w Państwach Członkowskich od spółek w rozumieniu art. 58 akapit drugi Traktatu, w celu uzyskania ich równoważności, dla ochrony interesów zarówno wspólników, jak i osób trzecich w zakresie tworzenia spółki akcyjnej, jak również utrzymania i zmian jej kapitału (6) trzecią dyrektywę Rady 78/855/EWG z dnia 9 października 1978 r. dotyczącą łączenia spółek akcyjnych (7) oraz szóstą dyrektywę Rady 82/891/EWG z dnia 17 grudnia 1982 r. dotyczącą podziału spółek akcyjnych (8),

uwzględniając protokół ustaleń z dnia 1 czerwca 2008 r. w sprawie współpracy między organami nadzoru finansowego, bankami centralnymi i ministrami finansów Unii Europejskiej w zakresie transgranicznej stabilności finansowej,

uwzględniając zalecenie nr 13 zawarte w sprawozdaniu grupy wysokiego szczebla pod przewodnictwem Jacquesa de Larosière’a przekazane przewodniczącemu Barroso w dniu 25 lutego 2009 r., w którym „grupa domaga się wprowadzenia w UE spójnych i funkcjonalnych ram prawnych w zakresie zarządzania kryzysowego”,

uwzględniając art. 42 i 48 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinię Komisji Prawnej (A7–0213/2010),

| A. | mając na uwadze, że w Unii Europejskiej istnieje wewnętrzny rynek usług bankowych, a nie szereg niezależnych od siebie usług, oraz mając na uwadze, że ten rynek wewnętrzny ma kluczowe znaczenie dla konkurencyjności Unii na świecie, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że w Unii Europejskiej istnieje wewnętrzny rynek usług bankowych, a nie szereg niezależnych od siebie usług, oraz mając na uwadze, że ten rynek wewnętrzny ma kluczowe znaczenie dla konkurencyjności Unii na świecie,

| B. | mając na uwadze niewystarczające w chwili obecnej uregulowania międzynarodowe dotyczące zarządzania kryzysowego w sektorze bankowym, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze niewystarczające w chwili obecnej uregulowania międzynarodowe dotyczące zarządzania kryzysowego w sektorze bankowym,

| C. | mając na uwadze, że istniejące unijne i międzynarodowe mechanizmy nadzoru sektora finansowego okazały się nieskuteczne w zakresie zapobiegania powstawaniu efektu domina w dziedzinie finansów lub skutecznego ograniczania jego zakresu, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że istniejące unijne i międzynarodowe mechanizmy nadzoru sektora finansowego okazały się nieskuteczne w zakresie zapobiegania powstawaniu efektu domina w dziedzinie finansów lub skutecznego ograniczania jego zakresu,

| D. | mając na uwadze, że koszty zarządzania kryzysowego stały się zbyt dużym obciążeniem dla podatników, wzrostu i zatrudnienia, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że koszty zarządzania kryzysowego stały się zbyt dużym obciążeniem dla podatników, wzrostu i zatrudnienia,

| E. | mając na uwadze, że uczestnictwo akcjonariuszy, a następnie wierzycieli w podziale obciążeń ma kluczowe znaczenie dla ograniczenia do minimum kosztów dla podatników wynikających z jakiegokolwiek kryzysu na rynkach finansowych lub kryzysu instytucji finansowych, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że uczestnictwo akcjonariuszy, a następnie wierzycieli w podziale obciążeń ma kluczowe znaczenie dla ograniczenia do minimum kosztów dla podatników wynikających z jakiegokolwiek kryzysu na rynkach finansowych lub kryzysu instytucji finansowych,

| F. | mając na uwadze, że w wyniku braku unijnych regulacji i nadzoru lub ich słabości pojawiły się nieskoordynowane działania władz krajowych oraz zwiększyło się ryzyko postaw protekcjonistycznych, zakłócenia konkurencji (w tym poprzez pomoc państwa) oraz zagrożenie dla stworzenia rynku wewnętrznego usług finansowych, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że w wyniku braku unijnych regulacji i nadzoru lub ich słabości pojawiły się nieskoordynowane działania władz krajowych oraz zwiększyło się ryzyko postaw protekcjonistycznych, zakłócenia konkurencji (w tym poprzez pomoc państwa) oraz zagrożenie dla stworzenia rynku wewnętrznego usług finansowych,

| G. | mając na uwadze, że jednolite podejście do problemu zapobiegania upadłości danej grupy bankowej byłoby bliższe pojęciu rynku wewnętrznego, |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że jednolite podejście do problemu zapobiegania upadłości danej grupy bankowej byłoby bliższe pojęciu rynku wewnętrznego,

| H. | mając na uwadze, ze silny rynek wewnętrzny usług finansowych ma decydujące znaczenie dla światowej konkurencyjności Unii, |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, ze silny rynek wewnętrzny usług finansowych ma decydujące znaczenie dla światowej konkurencyjności Unii,

| I. | mając na uwadze, że niezbędne wprowadzenie rozliczalności podmiotów bankowych powinno przyczynić się do realizacji głównego celu, jakim jest rekonstrukcja rynków finansowych z korzyścią dla finansowania gospodarki, |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że niezbędne wprowadzenie rozliczalności podmiotów bankowych powinno przyczynić się do realizacji głównego celu, jakim jest rekonstrukcja rynków finansowych z korzyścią dla finansowania gospodarki,

| J. | mając na uwadze, że w wyniku kryzysu istnieje potrzeba a obywatele domagają się, aby instytucje UE – współpracując w ramach dialogu z G20 i innymi forami międzynarodowymi – w trybie pilnym stworzyły odpowiednie ramy, które w obliczu kryzysu pozwolą zachować stabilność finansową, zminimalizować koszty ponoszone przez podatnika oraz zachować podstawowe usługi bankowe i ochronią depozytariuszy, |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że w wyniku kryzysu istnieje potrzeba a obywatele domagają się, aby instytucje UE – współpracując w ramach dialogu z G20 i innymi forami międzynarodowymi – w trybie pilnym stworzyły odpowiednie ramy, które w obliczu kryzysu pozwolą zachować stabilność finansową, zminimalizować koszty ponoszone przez podatnika oraz zachować podstawowe usługi bankowe i ochronią depozytariuszy,

| K. | mając na uwadze, że stabilność finansowa i zintegrowane rynki finansowe wymagają transgranicznego nadzoru nad transgranicznymi i systemowymi instytucjami finansowymi, |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że stabilność finansowa i zintegrowane rynki finansowe wymagają transgranicznego nadzoru nad transgranicznymi i systemowymi instytucjami finansowymi,

| L. | mając na uwadze, że celem ram prawnych UE służących ponadgranicznemu zarządzaniu kryzysowemu jest uprawnienie właściwych organów do przyjmowania środków obejmujących również interwencję w zarządzanie grupami bankowymi, gdy zachodzi taka potrzeba (w szczególności, choć nie wyłącznie, w przypadku banków przyjmujących depozyty w sytuacji, gdzie istnieje możliwość wystąpienia ryzyka systemowego), |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że celem ram prawnych UE służących ponadgranicznemu zarządzaniu kryzysowemu jest uprawnienie właściwych organów do przyjmowania środków obejmujących również interwencję w zarządzanie grupami bankowymi, gdy zachodzi taka potrzeba (w szczególności, choć nie wyłącznie, w przypadku banków przyjmujących depozyty w sytuacji, gdzie istnieje możliwość wystąpienia ryzyka systemowego),

| M. | mając na uwadze, że celem ram prawnych UE służących ponadgranicznemu zarządzaniu kryzysowemu jest również objęcie regulacjami zarówno ponadgranicznych grup bankowych, jak i pojedynczych banków prowadzących działalność ponadgraniczną wyłącznie za pośrednictwem oddziałów; mając na uwadze, że należy zapewnić również jednolite regulacje w odniesieniu do ponadgranicznych grup bankowych, |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że celem ram prawnych UE służących ponadgranicznemu zarządzaniu kryzysowemu jest również objęcie regulacjami zarówno ponadgranicznych grup bankowych, jak i pojedynczych banków prowadzących działalność ponadgraniczną wyłącznie za pośrednictwem oddziałów; mając na uwadze, że należy zapewnić również jednolite regulacje w odniesieniu do ponadgranicznych grup bankowych,

| N. | mając na uwadze, że zdecydowana odpowiedź na kryzys wymaga spójnego i wszechstronnego podejścia obejmującego lepszy nadzór (wdrożenie nowej struktury nadzoru UE), lepszych uregulowań prawnych (stałych inicjatyw podobnych do tych w sprawie dyrektywy 2006/48/WE, dyrektywy 2006/49/WE, dyrektywy 94/19/WE oraz wynagrodzeń kadry kierowniczej) oraz skutecznych ram zarządzania kryzysowego dla instytucji finansowych, |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że zdecydowana odpowiedź na kryzys wymaga spójnego i wszechstronnego podejścia obejmującego lepszy nadzór (wdrożenie nowej struktury nadzoru UE), lepszych uregulowań prawnych (stałych inicjatyw podobnych do tych w sprawie dyrektywy 2006/48/WE, dyrektywy 2006/49/WE, dyrektywy 94/19/WE oraz wynagrodzeń kadry kierowniczej) oraz skutecznych ram zarządzania kryzysowego dla instytucji finansowych,

| O. | mając na uwadze, że zasada „truciciel płaci” powinna zostać rozszerzona na sektor finansowy z powodu druzgocącego wpływu niepowodzenia tego sektora na kraje, sektory oraz całą gospodarkę, |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że zasada „truciciel płaci” powinna zostać rozszerzona na sektor finansowy z powodu druzgocącego wpływu niepowodzenia tego sektora na kraje, sektory oraz całą gospodarkę,

| P. | mając na uwadze, że interwencja na wczesnym etapie i rozwiązanie sytuacji kryzysu bankowego powinny zostać podjęte na podstawie dobrze określonych kryteriów, takich jak niedokapitalizowanie, zmniejszona płynność lub pogorszenie jakości lub wartości aktywów; mając na uwadze, że interwencja powinna być powiązana z systemami zabezpieczania depozytów, |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że interwencja na wczesnym etapie i rozwiązanie sytuacji kryzysu bankowego powinny zostać podjęte na podstawie dobrze określonych kryteriów, takich jak niedokapitalizowanie, zmniejszona płynność lub pogorszenie jakości lub wartości aktywów; mając na uwadze, że interwencja powinna być powiązana z systemami zabezpieczania depozytów,

| Q. | mając na uwadze, że potrzebny jest surowy europejski kodeks postępowania dla kadry kierowniczej, a także mechanizmy zniechęcające do niewłaściwego zachowania, i należy je rozwijać zgodnie z odnośnymi inicjatywami międzynarodowymi, |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że potrzebny jest surowy europejski kodeks postępowania dla kadry kierowniczej, a także mechanizmy zniechęcające do niewłaściwego zachowania, i należy je rozwijać zgodnie z odnośnymi inicjatywami międzynarodowymi,

| R. | mając na uwadze znaczenie przeprowadzenia przez Komisję pełnej oceny oddziaływania przy rozważaniach dotyczących stosowności wprowadzenia nowych wytycznych w zakresie zarządzania spółkami, |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze znaczenie przeprowadzenia przez Komisję pełnej oceny oddziaływania przy rozważaniach dotyczących stosowności wprowadzenia nowych wytycznych w zakresie zarządzania spółkami,

| S. | mając na uwadze, że w ciągu trzech lat po ustanowieniu operacyjności Europejskiego Organu Nadzoru Bankowego (EBA), unijnych bankowych zasad postępowania naprawczego, funduszu stabilności finansowej UE oraz jednostki awaryjno-naprawczej Komisja powinna rozważyć stosowność objęcia szerszym zakresem ram zarządzania kryzysowego również innych pozabankowych instytucji finansowych, włączając w to firmy ubezpieczeniowe oraz zarządzające aktywami i funduszami, lecz nie tylko, oraz powinna również zbadać wykonalność i stosowność ustanowienia sieci krajowych funduszy stabilności dla wszystkich instytucji nieuczestniczących w funduszu stabilności UE, jak zaproponowano w załączniku 3, |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że w ciągu trzech lat po ustanowieniu operacyjności Europejskiego Organu Nadzoru Bankowego (EBA), unijnych bankowych zasad postępowania naprawczego, funduszu stabilności finansowej UE oraz jednostki awaryjno-naprawczej Komisja powinna rozważyć stosowność objęcia szerszym zakresem ram zarządzania kryzysowego również innych pozabankowych instytucji finansowych, włączając w to firmy ubezpieczeniowe oraz zarządzające aktywami i funduszami, lecz nie tylko, oraz powinna również zbadać wykonalność i stosowność ustanowienia sieci krajowych funduszy stabilności dla wszystkich instytucji nieuczestniczących w funduszu stabilności UE, jak zaproponowano w załączniku 3,

| T. | mając na uwadze, że należy unikać pokusy nadużycia, aby zapobiec nadmiernemu podejmowaniu ryzyka, a także że potrzebne są ramy chroniące system, a nie przestępczych uczestników tego systemu, oraz że w szczególności nie należy wykorzystywać żadnych funduszy naprawczych do dofinansowania akcjonariuszy banków lub wynagradzania szczebla kierowniczego za własnoręcznie spowodowane straty; mając na uwadze, że instytucje korzystające w tym kontekście z unijnych bankowych zasad postępowania naprawczego powinny liczyć się z konsekwencjami, takimi jak środki administracyjne i naprawcze; mając na uwadze, że eliminacja pokusy nadużycia powinna być naczelną zasadą przyszłego nadzoru finansowego, |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że należy unikać pokusy nadużycia, aby zapobiec nadmiernemu podejmowaniu ryzyka, a także że potrzebne są ramy chroniące system, a nie przestępczych uczestników tego systemu, oraz że w szczególności nie należy wykorzystywać żadnych funduszy naprawczych do dofinansowania akcjonariuszy banków lub wynagradzania szczebla kierowniczego za własnoręcznie spowodowane straty; mając na uwadze, że instytucje korzystające w tym kontekście z unijnych bankowych zasad postępowania naprawczego powinny liczyć się z konsekwencjami, takimi jak środki administracyjne i naprawcze; mając na uwadze, że eliminacja pokusy nadużycia powinna być naczelną zasadą przyszłego nadzoru finansowego,

| U. | mając na uwadze, że obecne trudności gospodarcze, finansowe i socjalne oraz szereg nowych wymogów regulacyjnych dotyczących banków wymagają stopniowego i rozsądnego podejścia, ale nie powinny zniechęcać do podejmowania ambitnych i pilnych działań, |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że obecne trudności gospodarcze, finansowe i socjalne oraz szereg nowych wymogów regulacyjnych dotyczących banków wymagają stopniowego i rozsądnego podejścia, ale nie powinny zniechęcać do podejmowania ambitnych i pilnych działań,

| V. | mając na uwadze, że transfer aktywów w ramach grupy bankowej nie powinien w żadnym wypadku zagrażać stabilności finansowej i płynności cedenta i powinien być dokonywany przy sprawiedliwej wycenie rynkowej lub cenie; mając na uwadze, że należy opracować jasne zasady wyceny aktywów o obniżonej wartości oraz postępowania w przypadku filii i oddziałów w krajach przyjmujących, |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że transfer aktywów w ramach grupy bankowej nie powinien w żadnym wypadku zagrażać stabilności finansowej i płynności cedenta i powinien być dokonywany przy sprawiedliwej wycenie rynkowej lub cenie; mając na uwadze, że należy opracować jasne zasady wyceny aktywów o obniżonej wartości oraz postępowania w przypadku filii i oddziałów w krajach przyjmujących,

| W. | mając na uwadze, że Unia będzie musiała wypracować wspólne zasady co do sposobu postępowania w przypadku kryzysu w instytucjach finansowych, |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że Unia będzie musiała wypracować wspólne zasady co do sposobu postępowania w przypadku kryzysu w instytucjach finansowych,

| X. | mając na uwadze, że środki stosowane w sektorze bankowym powinny promować gospodarkę realną w zakresie jej krótko- i długoterminowego finansowania i potrzeb inwestycyjnych, |
| --- | --- |

X.

mając na uwadze, że środki stosowane w sektorze bankowym powinny promować gospodarkę realną w zakresie jej krótko- i długoterminowego finansowania i potrzeb inwestycyjnych,

| Y. | mając na uwadze, że konieczne jest zawężanie różnic pomiędzy krajowymi przepisami prawnymi oraz zasadami dotyczącymi niewypłacalności poprzez ujednolicone ramy i wzmocniony dialog pomiędzy krajowymi organami nadzorczymi i władzami w obrębie transgranicznych grup ds. stabilności finansowej, |
| --- | --- |

Y.

mając na uwadze, że konieczne jest zawężanie różnic pomiędzy krajowymi przepisami prawnymi oraz zasadami dotyczącymi niewypłacalności poprzez ujednolicone ramy i wzmocniony dialog pomiędzy krajowymi organami nadzorczymi i władzami w obrębie transgranicznych grup ds. stabilności finansowej,

| Z. | mając na uwadze, że rosnące rozmiary, złożoność i wzajemne powiązania zarówno na szczeblu regionalnym, jak i globalnym, wykazały, że upadłość instytucji, niezależnie od ich rozmiaru, może mieć efekt domina w całym systemie finansowym, w związku z czym oczekuje wprowadzenia skutecznych ram postępowania w przypadku kryzysu w odniesieniu do wszystkich banków, stopniowo i etapami, zalecając położenie początkowo największego nacisku na instytucje o najwyższej koncentracji ryzyka; mając na uwadze, że ramy postępowania w przypadku kryzysu powinny w jak najszerszym stopniu uwzględniać podobne inicjatywy międzynarodowych gremiów, |
| --- | --- |

Z.

mając na uwadze, że rosnące rozmiary, złożoność i wzajemne powiązania zarówno na szczeblu regionalnym, jak i globalnym, wykazały, że upadłość instytucji, niezależnie od ich rozmiaru, może mieć efekt domina w całym systemie finansowym, w związku z czym oczekuje wprowadzenia skutecznych ram postępowania w przypadku kryzysu w odniesieniu do wszystkich banków, stopniowo i etapami, zalecając położenie początkowo największego nacisku na instytucje o najwyższej koncentracji ryzyka; mając na uwadze, że ramy postępowania w przypadku kryzysu powinny w jak najszerszym stopniu uwzględniać podobne inicjatywy międzynarodowych gremiów,

| AA. | mając na uwadze, że pewna ograniczona liczba banków (transgraniczne banki systemowe) stanowi wysokie ryzyko systemowe z uwagi na ich rozmiar, strategie inwestycyjne, złożoność oraz wzajemne powiązania na terenie Unii, co wymaga pilnego wprowadzenia specjalnych i ukierunkowanych zasad, |
| --- | --- |

AA.

mając na uwadze, że pewna ograniczona liczba banków (transgraniczne banki systemowe) stanowi wysokie ryzyko systemowe z uwagi na ich rozmiar, strategie inwestycyjne, złożoność oraz wzajemne powiązania na terenie Unii, co wymaga pilnego wprowadzenia specjalnych i ukierunkowanych zasad,

| AB. | mając na uwadze, że aby unijne ramy postępowania w przypadku kryzysu były skuteczne w zakresie wspierania interwencji, wymagają one wspólnego zbioru reguł, odpowiedniej wiedzy fachowej oraz zasobów finansowych, które w związku z tym powinny być najważniejszymi filarami proponowanego priorytetowego systemu dla transgranicznych banków systemowych, |
| --- | --- |

AB.

mając na uwadze, że aby unijne ramy postępowania w przypadku kryzysu były skuteczne w zakresie wspierania interwencji, wymagają one wspólnego zbioru reguł, odpowiedniej wiedzy fachowej oraz zasobów finansowych, które w związku z tym powinny być najważniejszymi filarami proponowanego priorytetowego systemu dla transgranicznych banków systemowych,

| AC. | mając na uwadze, że nadzór, uprawnienia do wczesnej interwencji oraz środki naprawcze należy uznać za trzy wzajemnie ze sobą powiązane elementy wspólnych ram, |
| --- | --- |

AC.

mając na uwadze, że nadzór, uprawnienia do wczesnej interwencji oraz środki naprawcze należy uznać za trzy wzajemnie ze sobą powiązane elementy wspólnych ram,

| AD. | mając na uwadze, że wprowadzony w trybie przyspieszonym specjalny system dla transgranicznych banków systemowych powinien w perspektywie średnio- lub długoterminowej ewoluować w kierunku powstania uniwersalnych zasad dotyczących wszystkich transgranicznych instytucji finansowych w Unii i obejmujących zharmonizowane zasady UE w przypadku stwierdzenia niewypłacalności, |
| --- | --- |

AD.

mając na uwadze, że wprowadzony w trybie przyspieszonym specjalny system dla transgranicznych banków systemowych powinien w perspektywie średnio- lub długoterminowej ewoluować w kierunku powstania uniwersalnych zasad dotyczących wszystkich transgranicznych instytucji finansowych w Unii i obejmujących zharmonizowane zasady UE w przypadku stwierdzenia niewypłacalności,

| AE. | mając na uwadze, że każdy fundusz stabilności stworzony na bazie ogólnounijnej powinien służyć wyłącznie celowi rozwiązania przyszłych kryzysów, nie zaś spłacaniu minionych interwencji lub problemów wynikających z kryzysu finansowego z lat 2007-2008, |
| --- | --- |

AE.

mając na uwadze, że każdy fundusz stabilności stworzony na bazie ogólnounijnej powinien służyć wyłącznie celowi rozwiązania przyszłych kryzysów, nie zaś spłacaniu minionych interwencji lub problemów wynikających z kryzysu finansowego z lat 2007-2008,

| 1. | zwraca się do Komisji o przedstawienie Parlamentowi do dnia 31 grudnia 2010 r. jednego lub większej liczby wniosków prawodawczych opierających się na art. 50 i 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej dotyczących unijnych ram zarządzania kryzysowego, funduszu stabilności finansowej UE (funduszu) oraz jednostki awaryjno-naprawczej w oparciu o szczegółowe zalecenia przedstawione w załączniku, z uwzględnieniem inicjatyw podejmowanych przez organy międzynarodowe, takie jak G20 i Międzynarodowy Fundusz Walutowy, aby zagwarantować równe szanse na poziomie globalnym, i w oparciu o dogłębną analizę wszelkich dostępnych rozwiązań alternatywnych, w tym ocenę skutków; |
| --- | --- |

1.

zwraca się do Komisji o przedstawienie Parlamentowi do dnia 31 grudnia 2010 r. jednego lub większej liczby wniosków prawodawczych opierających się na art. 50 i 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej dotyczących unijnych ram zarządzania kryzysowego, funduszu stabilności finansowej UE (funduszu) oraz jednostki awaryjno-naprawczej w oparciu o szczegółowe zalecenia przedstawione w załączniku, z uwzględnieniem inicjatyw podejmowanych przez organy międzynarodowe, takie jak G20 i Międzynarodowy Fundusz Walutowy, aby zagwarantować równe szanse na poziomie globalnym, i w oparciu o dogłębną analizę wszelkich dostępnych rozwiązań alternatywnych, w tym ocenę skutków;

| 2. | potwierdza, że zalecenia te są zgodne z zasadą pomocniczości oraz podstawowymi prawami obywateli; |
| --- | --- |

2.

potwierdza, że zalecenia te są zgodne z zasadą pomocniczości oraz podstawowymi prawami obywateli;

| 3. | jest zdania, że zapotrzebowanie finansowe związane z omawianym wnioskiem można pokryć z odpowiednich alokacji budżetowych (z wyłączeniem składek na fundusz stabilności finansowej UE, które mają należeć do zakresu odpowiedzialności należących do niego banków); |
| --- | --- |

3.

jest zdania, że zapotrzebowanie finansowe związane z omawianym wnioskiem można pokryć z odpowiednich alokacji budżetowych (z wyłączeniem składek na fundusz stabilności finansowej UE, które mają należeć do zakresu odpowiedzialności należących do niego banków);

| 4. | zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji, a także szczegółowych zaleceń przedstawionych w załączniku Komisji i Radzie oraz parlamentom i rządom państw członkowskich. |
| --- | --- |

4.

zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji, a także szczegółowych zaleceń przedstawionych w załączniku Komisji i Radzie oraz parlamentom i rządom państw członkowskich.

---

(1)  Dz.U. C 40 z 7.2.2001, s. 453.

(2)  Dz.U. L 177 z 30.6.2006, s. 1.

(3)  Dz.U. L 177 z 30.6.2006, s. 201.

(4)  Dz.U. L 135 z 31.5.1994, s. 5.

(5)  Dz.U. L 125 z 5.5.2001, s. 15.

(6)  Dz.U. L 26 z 31.1.1977, s. 1.

(7)  Dz.U. L 295 z 20.10.1978, s. 36.

(8)  Dz.U. L 378 z 31.12.1982, s. 47.

---

Środa, 7 lipca 2010 r.ZAŁĄCZNIK DO REZOLUCJI:

SZCZEGÓŁOWE ZALECENIA DOTYCZĄCE TREŚCI WNIOSKOWANEGO PROJEKTU

Zalecenie nr 1 dotyczące wspólnych unijnych ram postępowania w przypadku kryzysu

Parlament Europejski jest zdania, że akt prawny, który należy przyjąć, powinien regulować, co następuje:

| 1. | utworzenie europejskich ram zarządzania kryzysowego obejmujących minimalny zbiór wspólnych zasad oraz docelowo wspólnego prawa dotyczącego postępowania naprawczego i niewypłacalności odnoszącego się do wszystkich instytucji bankowych działających na terenie Unii Europejskiej, którego celem będzie:






  — | wspieranie stabilności systemu finansowego, |
| --- | --- | --- |

1.

utworzenie europejskich ram zarządzania kryzysowego obejmujących minimalny zbiór wspólnych zasad oraz docelowo wspólnego prawa dotyczącego postępowania naprawczego i niewypłacalności odnoszącego się do wszystkich instytucji bankowych działających na terenie Unii Europejskiej, którego celem będzie:

—

wspieranie stabilności systemu finansowego,

| — | ograniczenie efektu domina w dziedzinie finansów lub zapobieganie mu, |
| --- | --- |

—

ograniczenie efektu domina w dziedzinie finansów lub zapobieganie mu,

| — | ograniczenie kosztów społecznych interwencji, |
| --- | --- |

—

ograniczenie kosztów społecznych interwencji,

| — | zoptymalizowanie pozycji depozytariuszy oraz zagwarantowanie im równego traktowania w całej Unii, |
| --- | --- |

—

zoptymalizowanie pozycji depozytariuszy oraz zagwarantowanie im równego traktowania w całej Unii,

| — | zachowanie świadczenia podstawowych usług bankowych, |
| --- | --- |

—

zachowanie świadczenia podstawowych usług bankowych,

| — | zapobieganie powstawaniu zjawiska pokusy nadużycia oraz obciążaniu jego kosztami przemysłu i akcjonariuszy, a także internalizacja negatywnych kosztów zewnętrznych wywołanych przez instytucje i rynki finansowe, |
| --- | --- |

—

zapobieganie powstawaniu zjawiska pokusy nadużycia oraz obciążaniu jego kosztami przemysłu i akcjonariuszy, a także internalizacja negatywnych kosztów zewnętrznych wywołanych przez instytucje i rynki finansowe,

| — | zagwarantowanie równego traktowania wszystkich kategorii wierzycieli w Unii, w tym równego traktowania wszystkich filii i oddziałów tej samej transgranicznej instytucji we wszystkich państwach członkowskich, |
| --- | --- |

—

zagwarantowanie równego traktowania wszystkich kategorii wierzycieli w Unii, w tym równego traktowania wszystkich filii i oddziałów tej samej transgranicznej instytucji we wszystkich państwach członkowskich,

| — | zapewnienie poszanowania praw pracowników, |
| --- | --- |

—

zapewnienie poszanowania praw pracowników,

| — | wzmocnienie wewnętrznego rynku usług finansowych UE oraz jego konkurencyjności; |
| --- | --- |

—

wzmocnienie wewnętrznego rynku usług finansowych UE oraz jego konkurencyjności;

| 2. | stopniową koordynację istniejących przepisów dotyczących postępowania naprawczego i niewypłacalności oraz uprawnień nadzorczych, a także stworzenie skutecznego wspólnego systemu unijnego w rozsądnym okresie czasu; |
| --- | --- |

2.

stopniową koordynację istniejących przepisów dotyczących postępowania naprawczego i niewypłacalności oraz uprawnień nadzorczych, a także stworzenie skutecznego wspólnego systemu unijnego w rozsądnym okresie czasu;

| 3. | po zakończeniu procesu harmonizacji przepisów dotyczących niewypłacalności i nadzoru na koniec okresu przejściowego ustanowienie jednego organu UE prowadzącego postępowanie naprawcze, jako osobnego podmiotu lub jako jednostki w ramach EBA; |
| --- | --- |

3.

po zakończeniu procesu harmonizacji przepisów dotyczących niewypłacalności i nadzoru na koniec okresu przejściowego ustanowienie jednego organu UE prowadzącego postępowanie naprawcze, jako osobnego podmiotu lub jako jednostki w ramach EBA;

| 4. | aby poprawić współpracę i przejrzystość, regularne dokonywanie przez organy nadzoru wzajemnej weryfikacji, pod przewodnictwem EBA, opartej na uprzedniej samoocenie; |
| --- | --- |

4.

aby poprawić współpracę i przejrzystość, regularne dokonywanie przez organy nadzoru wzajemnej weryfikacji, pod przewodnictwem EBA, opartej na uprzedniej samoocenie;

| 5. | w przypadku zaistnienia konieczności prowadzenia postępowania naprawczego wobec instytucji transgranicznej lub likwidacji takiej instytucji, przeprowadzenie dochodzenia (przez niezależnych ekspertów powołanych przez EBA) w celu wyjaśnienia przyczyn zaistniałej sytuacji oraz odpowiedzialności za nią. Zadbanie o poinformowanie Parlamentu o wynikach rzeczonych dochodzeń; |
| --- | --- |

5.

w przypadku zaistnienia konieczności prowadzenia postępowania naprawczego wobec instytucji transgranicznej lub likwidacji takiej instytucji, przeprowadzenie dochodzenia (przez niezależnych ekspertów powołanych przez EBA) w celu wyjaśnienia przyczyn zaistniałej sytuacji oraz odpowiedzialności za nią. Zadbanie o poinformowanie Parlamentu o wynikach rzeczonych dochodzeń;

| 6. | przydzielenie odpowiednim organom nadzoru odpowiedzialności za zarządzanie kryzysowe (w tym uprawnień do wczesnej interwencji) oraz zatwierdzanie planów awaryjnych poszczególnych banków:






  — | w przypadku transgranicznych banków systemowych: EBA w bliskiej współpracy z kolegium krajowych organów nadzorczych oraz transgranicznymi grupami ds. stabilności finansowej (opisanymi w protokole ustaleń z dnia 1 czerwca 2008 r.); |
| --- | --- | --- |

6.

przydzielenie odpowiednim organom nadzoru odpowiedzialności za zarządzanie kryzysowe (w tym uprawnień do wczesnej interwencji) oraz zatwierdzanie planów awaryjnych poszczególnych banków:

—

w przypadku transgranicznych banków systemowych: EBA w bliskiej współpracy z kolegium krajowych organów nadzorczych oraz transgranicznymi grupami ds. stabilności finansowej (opisanymi w protokole ustaleń z dnia 1 czerwca 2008 r.);

| — | w przypadku wszystkich pozostałych transgranicznych banków niesystemowych: skonsolidowany organ nadzoru wewnątrz kolegium (pod uzgodnionym zarządem kolegium) koordynowany przez EBA oraz działający w konsultacji z transgranicznymi grupami ds. stabilności finansowej; |
| --- | --- |

—

w przypadku wszystkich pozostałych transgranicznych banków niesystemowych: skonsolidowany organ nadzoru wewnątrz kolegium (pod uzgodnionym zarządem kolegium) koordynowany przez EBA oraz działający w konsultacji z transgranicznymi grupami ds. stabilności finansowej;

| — | w przypadku banków lokalnych: lokalny organ nadzoru; |
| --- | --- |

—

w przypadku banków lokalnych: lokalny organ nadzoru;

| 7. | opracowanie wspólnego zbioru zasad obejmujących wspólne metody, definicje i terminologię, jak również zbioru odpowiednich kryteriów dotyczących testów warunków skrajnych dla banków transgranicznych; |
| --- | --- |

7.

opracowanie wspólnego zbioru zasad obejmujących wspólne metody, definicje i terminologię, jak również zbioru odpowiednich kryteriów dotyczących testów warunków skrajnych dla banków transgranicznych;

| 8. | zapewnienie wprowadzenia planów awaryjno-naprawczych jako wymogu prawnego; plany awaryjno-naprawcze muszą zawierać dogłębną samoocenę instytucji oraz szczegóły dotyczące sprawiedliwej dystrybucji aktywów i kapitału, w tym odpowiedniego wycofywania transferów z przedsiębiorstw zależnych i oddziałów do innych jednostek, a także identyfikacji „płaszczyzn łupliwości” umożliwiających podział samodzielnych modułów, zwłaszcza tych dostarczających kluczowej infrastruktury, np. usług płatniczych. Wymogi dotyczące zawartości tych planów powinny być współmierne do wielkości banku, jego działalności i zasięgu geograficznego. Zapewnienie regularnej aktualizacji planów awaryjno-naprawczych; |
| --- | --- |

8.

zapewnienie wprowadzenia planów awaryjno-naprawczych jako wymogu prawnego; plany awaryjno-naprawcze muszą zawierać dogłębną samoocenę instytucji oraz szczegóły dotyczące sprawiedliwej dystrybucji aktywów i kapitału, w tym odpowiedniego wycofywania transferów z przedsiębiorstw zależnych i oddziałów do innych jednostek, a także identyfikacji „płaszczyzn łupliwości” umożliwiających podział samodzielnych modułów, zwłaszcza tych dostarczających kluczowej infrastruktury, np. usług płatniczych. Wymogi dotyczące zawartości tych planów powinny być współmierne do wielkości banku, jego działalności i zasięgu geograficznego. Zapewnienie regularnej aktualizacji planów awaryjno-naprawczych;

| 9. | opracowanie do grudnia 2011 r. europejskiego systemu oceny banków przez organy nadzoru („deska rozdzielcza ryzyka”), opartego na wspólnym zestawie wskaźników jakościowych i ilościowych. Wskaźniki „deski rozdzielczej ryzyka” powinny być oceniane odpowiednio do charakteru, skali i złożoności danej instytucji, przy jednoczesnym zachowaniu poufności. „Deska rozdzielcza ryzyka” powinna zawierać minimalnie następujące dane:






  — | kapitał, |
| --- | --- | --- |

9.

opracowanie do grudnia 2011 r. europejskiego systemu oceny banków przez organy nadzoru („deska rozdzielcza ryzyka”), opartego na wspólnym zestawie wskaźników jakościowych i ilościowych. Wskaźniki „deski rozdzielczej ryzyka” powinny być oceniane odpowiednio do charakteru, skali i złożoności danej instytucji, przy jednoczesnym zachowaniu poufności. „Deska rozdzielcza ryzyka” powinna zawierać minimalnie następujące dane:

—

kapitał,

| — | dźwignię finansową, |
| --- | --- |

—

dźwignię finansową,

| — | płynność, |
| --- | --- |

—

płynność,

| — | termin wykupu/płatności, stopę procentową oraz niedopasowanie walutowe, |
| --- | --- |

—

termin wykupu/płatności, stopę procentową oraz niedopasowanie walutowe,

| — | płynność aktywów, |
| --- | --- |

—

płynność aktywów,

| — | duży stopień ekspozycji i ryzyka koncentracji, |
| --- | --- |

—

duży stopień ekspozycji i ryzyka koncentracji,

| — | spodziewane straty, |
| --- | --- |

—

spodziewane straty,

| — | wrażliwość na ceny rynkowe, stopy procentowe i kursy wymiany, |
| --- | --- |

—

wrażliwość na ceny rynkowe, stopy procentowe i kursy wymiany,

| — | dostęp do środków finansowych, |
| --- | --- |

—

dostęp do środków finansowych,

| — | wyniki prób obciążenia, |
| --- | --- |

—

wyniki prób obciążenia,

| — | skuteczność kontroli wewnętrznej, |
| --- | --- |

—

skuteczność kontroli wewnętrznej,

| — | jakość zarządzania i ładu korporacyjnego, |
| --- | --- |

—

jakość zarządzania i ładu korporacyjnego,

| — | złożoność i nieprzejrzystość, |
| --- | --- |

—

złożoność i nieprzejrzystość,

| — | prognozy ryzyka, |
| --- | --- |

—

prognozy ryzyka,

| — | zgodność z przepisami lub wymogami prawnymi; |
| --- | --- |

—

zgodność z przepisami lub wymogami prawnymi;

| 10. | uprawnianie organów nadzoru do interwencji w oparciu o progi systemu oceny w pełnej zgodności z zasadą proporcjonalności oraz zapewnienie instytucjom odpowiedniego czasu na samodzielne zaradzenie uchybieniom; |
| --- | --- |

10.

uprawnianie organów nadzoru do interwencji w oparciu o progi systemu oceny w pełnej zgodności z zasadą proporcjonalności oraz zapewnienie instytucjom odpowiedniego czasu na samodzielne zaradzenie uchybieniom;

| 11. | zapewnienie organom nadzoru odpowiednich narzędzi prawnych do interwencji poprzez zmianę odnośnego prawodawstwa sektorowego lub poprzez uchwalenie nowego prawodawstwa sektorowego w celu:






  — | żądania dokonania modyfikacji kapitału (powyżej minimalnych wymogów regulacyjnych) lub płynności oraz zmiany w rodzaju prowadzonej działalności i procesach wewnętrznych, |
| --- | --- | --- |

11.

zapewnienie organom nadzoru odpowiednich narzędzi prawnych do interwencji poprzez zmianę odnośnego prawodawstwa sektorowego lub poprzez uchwalenie nowego prawodawstwa sektorowego w celu:

—

żądania dokonania modyfikacji kapitału (powyżej minimalnych wymogów regulacyjnych) lub płynności oraz zmiany w rodzaju prowadzonej działalności i procesach wewnętrznych,

| — | zalecenia lub wprowadzenia zmian na stanowiskach kierowniczych, |
| --- | --- |

—

zalecenia lub wprowadzenia zmian na stanowiskach kierowniczych,

| — | wymuszenia zatrzymania zysków i dywidendy oraz nałożenia ograniczeń w celu skonsolidowania wymogów kapitałowych; ograniczenia warunków zezwoleń na prowadzenie działalności bankowej, |
| --- | --- |

—

wymuszenia zatrzymania zysków i dywidendy oraz nałożenia ograniczeń w celu skonsolidowania wymogów kapitałowych; ograniczenia warunków zezwoleń na prowadzenie działalności bankowej,

| — | zezwalania organom nadzoru na uruchamianie procesu oddzielania samodzielnych modułów, zarówno tych upadających, jak i tych prosperujących, od instytucji celem zapewnienia, że główne funkcje będą nadal wykonywane, |
| --- | --- |

—

zezwalania organom nadzoru na uruchamianie procesu oddzielania samodzielnych modułów, zarówno tych upadających, jak i tych prosperujących, od instytucji celem zapewnienia, że główne funkcje będą nadal wykonywane,

| — | narzucenia całkowitej lub częściowej sprzedaży, |
| --- | --- |

—

narzucenia całkowitej lub częściowej sprzedaży,

| — | transferu aktywów i pasywów do innych instytucji w celu zagwarantowania ciągłości operacji o znaczeniu systemowym, |
| --- | --- |

—

transferu aktywów i pasywów do innych instytucji w celu zagwarantowania ciągłości operacji o znaczeniu systemowym,

| — | tworzenia banku pomostowego lub banku zachowującego „dobre” aktywa/banku likwidującego „złe” aktywa, |
| --- | --- |

—

tworzenia banku pomostowego lub banku zachowującego „dobre” aktywa/banku likwidującego „złe” aktywa,

| — | żądania zamiany długów na akcje lub inne rodzaje kapitału zamiennego w zależności od charakteru danej instytucji przy zastosowaniu odpowiednich redukcji wartości, |
| --- | --- |

—

żądania zamiany długów na akcje lub inne rodzaje kapitału zamiennego w zależności od charakteru danej instytucji przy zastosowaniu odpowiednich redukcji wartości,

| — | tymczasowego przejęcia kontroli publicznej, |
| --- | --- |

—

tymczasowego przejęcia kontroli publicznej,

| — | wprowadzenia okresowego zawieszenia („moratorium”) pewnych rodzajów roszczeń wobec banku, |
| --- | --- |

—

wprowadzenia okresowego zawieszenia („moratorium”) pewnych rodzajów roszczeń wobec banku,

| — | kontroli procesu wewnątrzgrupowych transferów aktywów, |
| --- | --- |

—

kontroli procesu wewnątrzgrupowych transferów aktywów,

| — | powołania specjalnego administratora na poziomie grupy, |
| --- | --- |

—

powołania specjalnego administratora na poziomie grupy,

| — | uregulowania likwidacji, |
| --- | --- |

—

uregulowania likwidacji,

| — | umożliwienia EBA udzielenia zezwolenia na interwencję funduszu stabilności finansowej UE, w tym w celu udzielania średnioterminowego finansowania w sytuacjach kryzysowych, zastrzyków kapitału i gwarancji, |
| --- | --- |

—

umożliwienia EBA udzielenia zezwolenia na interwencję funduszu stabilności finansowej UE, w tym w celu udzielania średnioterminowego finansowania w sytuacjach kryzysowych, zastrzyków kapitału i gwarancji,

| — | nałożenia środków administracyjnych i naprawczych na instytucje korzystające z funduszu; |
| --- | --- |

—

nałożenia środków administracyjnych i naprawczych na instytucje korzystające z funduszu;

| 12. | wszystkie narzędzia wymienione w punkcie 11 są stosowane przy pełnym poszanowaniu zasad konkurencji UE i przy zapewnieniu równego traktowania wierzycieli i depozytariuszy we wszystkich państwach członkowskich. |
| --- | --- |

12.

wszystkie narzędzia wymienione w punkcie 11 są stosowane przy pełnym poszanowaniu zasad konkurencji UE i przy zapewnieniu równego traktowania wierzycieli i depozytariuszy we wszystkich państwach członkowskich.

Zalecenie nr 2 dotyczące transgranicznych banków systemowych

Parlament Europejski uważa, że akt prawny, który należy przyjąć, powinien regulować, co następuje:

| 1. | z uwagi na specyficzną rolę transgranicznych banków systemowych na wewnętrznym rynku usług finansowych należy w trybie pilnym zająć się nimi za pomocą nowych specjalnych przepisów nazywanych europejskim prawem bankowym, które zostaną opracowane do końca 2011 r. Zostaną zaproponowane również bardziej ogólne reguły dotyczące wszystkich innych rodzajów banków transgranicznych; |
| --- | --- |

1.

z uwagi na specyficzną rolę transgranicznych banków systemowych na wewnętrznym rynku usług finansowych należy w trybie pilnym zająć się nimi za pomocą nowych specjalnych przepisów nazywanych europejskim prawem bankowym, które zostaną opracowane do końca 2011 r. Zostaną zaproponowane również bardziej ogólne reguły dotyczące wszystkich innych rodzajów banków transgranicznych;

| 2. | transgraniczne banki systemowe będą funkcjonować w oparciu o nowe wzmocnione specjalne przepisy; przepisy te usuną przeszkody prawne na drodze do skutecznego prowadzenia działalności w skali transgranicznej i zapewnią jasne i przewidywalne traktowanie akcjonariuszy, depozytariuszy, wierzycieli i innych zainteresowanych stron, zwłaszcza po wewnątrzgrupowych transferach aktywów. Obejmować będą one specjalną, 28. zasadę dotyczącą procedury niewypłacalności dla transgranicznych banków systemowych, którą można następnie objąć wszystkie banki transgraniczne; |
| --- | --- |

2.

transgraniczne banki systemowe będą funkcjonować w oparciu o nowe wzmocnione specjalne przepisy; przepisy te usuną przeszkody prawne na drodze do skutecznego prowadzenia działalności w skali transgranicznej i zapewnią jasne i przewidywalne traktowanie akcjonariuszy, depozytariuszy, wierzycieli i innych zainteresowanych stron, zwłaszcza po wewnątrzgrupowych transferach aktywów. Obejmować będą one specjalną, 28. zasadę dotyczącą procedury niewypłacalności dla transgranicznych banków systemowych, którą można następnie objąć wszystkie banki transgraniczne;

| 3. | Komisja przyjmie środki ustalające, do kwietnia 2011 r., kryteria definicji transgranicznych banków systemowych. W oparciu o wspomniane kryteria takie banki będą regularnie identyfikowane przez radę nadzorczą, po konsultacji z Europejską Radą ds. Ryzyka Systemowego (art. 12b sprawozdania Komisji Gospodarczej i Monetarnej z dnia 17 maja 2010 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Europejski Organ Nadzoru Bankowego („sprawozdanie EBA”); |
| --- | --- |

3.

Komisja przyjmie środki ustalające, do kwietnia 2011 r., kryteria definicji transgranicznych banków systemowych. W oparciu o wspomniane kryteria takie banki będą regularnie identyfikowane przez radę nadzorczą, po konsultacji z Europejską Radą ds. Ryzyka Systemowego (art. 12b sprawozdania Komisji Gospodarczej i Monetarnej z dnia 17 maja 2010 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Europejski Organ Nadzoru Bankowego („sprawozdanie EBA”);

| 4. | w odniesieniu do wszystkich poszczególnych transgranicznych banków systemowych EBA będzie sprawować kontrolę i działać za pośrednictwem właściwych organów krajowych (zgodnie ze sprawozdanie EBA); |
| --- | --- |

4.

w odniesieniu do wszystkich poszczególnych transgranicznych banków systemowych EBA będzie sprawować kontrolę i działać za pośrednictwem właściwych organów krajowych (zgodnie ze sprawozdanie EBA);

| 5. | Komisja przyjmuje środki wprowadzające mechanizm transferu aktywów w obrębie transgranicznych banków systemowych, z uwzględnieniem potrzeby ochrony praw krajów przyjmujących; |
| --- | --- |

5.

Komisja przyjmuje środki wprowadzające mechanizm transferu aktywów w obrębie transgranicznych banków systemowych, z uwzględnieniem potrzeby ochrony praw krajów przyjmujących;

| 6. | fundusz stabilności finansowej UE oraz jednostka awaryjno-naprawcza będą wspierać interwencje prowadzone przez EBA w zakresie zarządzania kryzysowego, postępowania naprawczego lub niewypłacalności i odnoszące się do transgranicznych banków systemowych. |
| --- | --- |

6.

fundusz stabilności finansowej UE oraz jednostka awaryjno-naprawcza będą wspierać interwencje prowadzone przez EBA w zakresie zarządzania kryzysowego, postępowania naprawczego lub niewypłacalności i odnoszące się do transgranicznych banków systemowych.

Zalecenie nr 3 dotyczące funduszu stabilności finansowej UE

Parlament Europejski uważa, że akt prawny, który należy przyjąć, powinien regulować, co następuje:

| 1. | utworzenie funduszu stabilności finansowej UE (zwanego funduszem), którego zadaniem będzie finansowanie działań interwencyjnych (rehabilitacja oraz właściwe rozwiązanie działalności) mających na celu zachowanie stabilności systemu oraz ograniczanie efektu domina powodowanego przez upadające banki. Do kwietnia 2011 r. Komisja przedstawi Parlamentowi wniosek zawierające szczegóły statutu, struktury, sposobu zarządzania, rozmiaru i modelu operacyjnego funduszu, a także szczegółowy harmonogram wdrażania (zgodnie z pkt 2 i 3 poniżej); |
| --- | --- |

1.

utworzenie funduszu stabilności finansowej UE (zwanego funduszem), którego zadaniem będzie finansowanie działań interwencyjnych (rehabilitacja oraz właściwe rozwiązanie działalności) mających na celu zachowanie stabilności systemu oraz ograniczanie efektu domina powodowanego przez upadające banki. Do kwietnia 2011 r. Komisja przedstawi Parlamentowi wniosek zawierające szczegóły statutu, struktury, sposobu zarządzania, rozmiaru i modelu operacyjnego funduszu, a także szczegółowy harmonogram wdrażania (zgodnie z pkt 2 i 3 poniżej);

| 2. | fundusz będzie:






  — | paneuropejski, |
| --- | --- | --- |

2.

fundusz będzie:

—

paneuropejski,

| — | finansowany ex ante przez transgraniczne banki systemowe w oparciu o antycykliczne kryteria oparte na ocenie ryzyka oraz przy uwzględnieniu ryzyka systemowego stwarzanego przez poszczególne banki. Banki wpłacające składkę do funduszu nie będą zobowiązane do wnoszenia wkładek do podobnych funduszy stabilności lub jednostek awaryjno-naprawczych w swych krajach, |
| --- | --- |

—

finansowany ex ante przez transgraniczne banki systemowe w oparciu o antycykliczne kryteria oparte na ocenie ryzyka oraz przy uwzględnieniu ryzyka systemowego stwarzanego przez poszczególne banki. Banki wpłacające składkę do funduszu nie będą zobowiązane do wnoszenia wkładek do podobnych funduszy stabilności lub jednostek awaryjno-naprawczych w swych krajach,

| — | jednostką odrębną i niezależną w stosunku do systemów gwarantowania depozytów, |
| --- | --- |

—

jednostką odrębną i niezależną w stosunku do systemów gwarantowania depozytów,

| — | miał odpowiedni rozmiar, aby prowadzić interwencje czasowe (takie jak pożyczki, zakup aktywów i zastrzyki kapitału) oraz pokrywać koszty procedur dotyczących postępowania naprawczego i niewypłacalności, |
| --- | --- |

—

miał odpowiedni rozmiar, aby prowadzić interwencje czasowe (takie jak pożyczki, zakup aktywów i zastrzyki kapitału) oraz pokrywać koszty procedur dotyczących postępowania naprawczego i niewypłacalności,

| — | budowany stopniowo, przy uwzględnieniu aktualnego środowiska gospodarczego, |
| --- | --- |

—

budowany stopniowo, przy uwzględnieniu aktualnego środowiska gospodarczego,

| — | zaprojektowany w taki sposób, aby nie stwarzał pokusy nadużycia oraz nie służył do ratowania akcjonariuszy banków czy też do wynagradzania kadry kierowniczej za własnoręcznie spowodowane straty; |
| --- | --- |

—

zaprojektowany w taki sposób, aby nie stwarzał pokusy nadużycia oraz nie służył do ratowania akcjonariuszy banków czy też do wynagradzania kadry kierowniczej za własnoręcznie spowodowane straty;

| 3. | oprócz powyższego Komisja zajmie się:






  — | wytycznymi inwestycyjnymi dotyczącymi aktywów funduszu (ryzyko, płynność, zgodność z celami UE), |
| --- | --- | --- |

3.

oprócz powyższego Komisja zajmie się:

—

wytycznymi inwestycyjnymi dotyczącymi aktywów funduszu (ryzyko, płynność, zgodność z celami UE),

| — | kryteriami selekcji kierownika aktywów funduszy (wewnętrznie lub za pośrednictwem prywatnej lub publicznej osoby trzeciej, takiej jak Europejski Bank Inwestycyjny), |
| --- | --- |

—

kryteriami selekcji kierownika aktywów funduszy (wewnętrznie lub za pośrednictwem prywatnej lub publicznej osoby trzeciej, takiej jak Europejski Bank Inwestycyjny),

| — | możliwością składek kwalifikujących się do obliczenia określonych prawem wskaźników adekwatności kapitałowej, |
| --- | --- |

—

możliwością składek kwalifikujących się do obliczenia określonych prawem wskaźników adekwatności kapitałowej,

| — | środkami administracyjnymi (kary lub systemy rekompensat) dla tych transgranicznych banków systemowych, które korzystają z funduszu, |
| --- | --- |

—

środkami administracyjnymi (kary lub systemy rekompensat) dla tych transgranicznych banków systemowych, które korzystają z funduszu,

| — | warunkami ewentualnego rozszerzenia zakresu funduszu, tak aby obejmował wszystkie banki systemowe nienależące do transgranicznych banków systemowych, |
| --- | --- |

—

warunkami ewentualnego rozszerzenia zakresu funduszu, tak aby obejmował wszystkie banki systemowe nienależące do transgranicznych banków systemowych,

| — | zakresem i stosownością ustanowienia sieci funduszy krajowych dla wszystkich instytucji nieuczestniczących w funduszu. Następnie należy ustanowić unijne ramy regulujące istniejące i przyszłe fundusze krajowe, które będą funkcjonowały przy pomocy jednolitych i obowiązkowych zasad. |
| --- | --- |

—

zakresem i stosownością ustanowienia sieci funduszy krajowych dla wszystkich instytucji nieuczestniczących w funduszu. Następnie należy ustanowić unijne ramy regulujące istniejące i przyszłe fundusze krajowe, które będą funkcjonowały przy pomocy jednolitych i obowiązkowych zasad.

Zalecenie nr 4 dotyczące jednostki awaryjno-naprawczej

Parlament Europejski uważa, że akt prawny, który należy przyjąć, powinien regulować, co następuje:

zostanie utworzona niezależna jednostka awaryjno-naprawcza w celu kierowania procedurami dotyczącymi postępowania naprawczego i niewypłacalności dla transgranicznych banków systemowych. Jednostka ta będzie:

| — | działać w ramach ścisłych granic określonych ramami prawnymi oraz kompetencjami EBA, |
| --- | --- |

—

działać w ramach ścisłych granic określonych ramami prawnymi oraz kompetencjami EBA,

| — | źródłem wiedzy fachowej w dziedzinie prawa i finansów ze specjalizacją w restrukturyzacji banków, reformach i likwidacji, |
| --- | --- |

—

źródłem wiedzy fachowej w dziedzinie prawa i finansów ze specjalizacją w restrukturyzacji banków, reformach i likwidacji,

| — | ściśle współpracować z władzami krajowymi w zakresie wdrażania, pomocy technicznej oraz użyczania personelu, |
| --- | --- |

—

ściśle współpracować z władzami krajowymi w zakresie wdrażania, pomocy technicznej oraz użyczania personelu,

| — | proponować wypłaty z funduszu, |
| --- | --- |

—

proponować wypłaty z funduszu,

| — | w przypadku zaistnienia sytuacji kryzysowej w instytucji transgranicznej lub w przypadku jej likwidacji niezależni eksperci wyznaczeni przez EBA powinni przeprowadzić szczegółowe dochodzenie w sprawie, w celu zanalizowania i określenia przyczyn oraz zakresu odpowiedzialności. O wyniku rzeczonych dochodzeń należy poinformować Parlament. |
| --- | --- |

—

w przypadku zaistnienia sytuacji kryzysowej w instytucji transgranicznej lub w przypadku jej likwidacji niezależni eksperci wyznaczeni przez EBA powinni przeprowadzić szczegółowe dochodzenie w sprawie, w celu zanalizowania i określenia przyczyn oraz zakresu odpowiedzialności. O wyniku rzeczonych dochodzeń należy poinformować Parlament.

---

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/69 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/69

---

Środa, 7 lipca 2010 r.Europejski Fundusz Stabilizacyjny oraz europejski mechanizm stabilizacji finansowej - przyszłe działania

P7_TA(2010)0277

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lipca 2010 r. dotyczącej europejskiego instrumentu stabilizacji finansowej i europejskiego mechanizmu stabilizacji finansowej oraz działań na przyszłość

2011/C 351 E/10

Parlament Europejski,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w szczególności jego art. 122 i 143,

uwzględniając zakres uprawnień Eurogrupy z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie europejskiego instrumentu stabilizacji finansowej,

uwzględniając decyzję 16 państw członkowskich obszaru euro z 7 czerwca 2010 r.,

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 12 maja 2010 r. w sprawie wzmocnienia koordynacji polityki gospodarczej (COM(2010)0250),

uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 407/2010 z dnia 11 maja 2010 r. ustanawiające europejski mechanizm stabilizacji finansowej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 332/2002 z dnia 18 lutego 2002 r. ustanawiające instrument średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskich,

uwzględniając oświadczenie szefów państw i rządów strefy euro z dnia 7 maja 2010 r.,

uwzględniając wnioski Rady Europejskiej z dni 9-10 maja 2010 r.,

uwzględniając oświadczenie szefów państw i rządów strefy euro z dnia 25 marca 2010 r.,

uwzględniając wnioski Rady Europejskiej z dni 25-26 marca 2010 r.,

uwzględniając oświadczenie państw członkowskich strefy euro z dnia 11 kwietnia 2010 r. w sprawie udzielenie wsparcia Grecji przez państwa członkowskie strefy euro,

uwzględniając pytanie z dnia 24 czerwca 2010 r. do Komisji w sprawie europejskiego instrumentu stabilizacji finansowej i europejskiego mechanizmu stabilizacji finansowej oraz działań na przyszłość (O-0095/2010 – B7-0318/2010),

uwzględniając art. 115 ust. 5 oraz art. 110 ust. 2 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że autorzy traktatu z Maastricht nie przewidzieli możliwości kryzysu związanego z długiem publicznym w strefie euro, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że autorzy traktatu z Maastricht nie przewidzieli możliwości kryzysu związanego z długiem publicznym w strefie euro,

| B. | mając na uwadze, że spready obligacji państwowych wyemitowanych przez państwa członkowskie strefy euro rosły szybciej jesienią 2009 r., |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że spready obligacji państwowych wyemitowanych przez państwa członkowskie strefy euro rosły szybciej jesienią 2009 r.,

| C. | mając na uwadze, że wiosną 2010 r. sytuacja niektórych państw członkowskich na rynku długu publicznego znacznie się pogorszyła i osiągnęła stan krytyczny w maju 2010 r., |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że wiosną 2010 r. sytuacja niektórych państw członkowskich na rynku długu publicznego znacznie się pogorszyła i osiągnęła stan krytyczny w maju 2010 r.,

| D. | mając na uwadze, że na rynku długu publicznego nastąpiły zmiany, które wymagają lepszego zrozumienia, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że na rynku długu publicznego nastąpiły zmiany, które wymagają lepszego zrozumienia,

| E. | mając na uwadze, że zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia Rady (UE) nr 407/2010 z 11 maja 2010 r. pomoc finansowa ze strony Unii Europejskiej ograniczać się będzie do marginesu dostępnego w ramach pułapu zasobów własnych dla środków na płatności; mając również na uwadze, że art. 3 ust. 5 stanowi, iż Komisja i państwo członkowskie będące beneficjentem zawierają protokół ustaleń wyszczególniający ogólne warunki dotyczące polityki gospodarczej związane z pomocą finansową ze strony Unii, które Komisja przekazuje Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia Rady (UE) nr 407/2010 z 11 maja 2010 r. pomoc finansowa ze strony Unii Europejskiej ograniczać się będzie do marginesu dostępnego w ramach pułapu zasobów własnych dla środków na płatności; mając również na uwadze, że art. 3 ust. 5 stanowi, iż Komisja i państwo członkowskie będące beneficjentem zawierają protokół ustaleń wyszczególniający ogólne warunki dotyczące polityki gospodarczej związane z pomocą finansową ze strony Unii, które Komisja przekazuje Parlamentowi Europejskiemu i Radzie,

| F. | mając na uwadze, że dnia 7 czerwca 2010 r. państwa członkowskie strefy euro – zgodnie z wnioskami Rady ECOFIN z dni 9-10 maja 2010 r. – stworzyły europejski instrument stabilizacji finansowej (EFSF) w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (société anonyme) na mocy prawa luksemburskiego, na emisje z którego państwa członkowskie strefy euro wnoszą proporcjonalne gwarancje do całkowitej kwoty 440 mld euro, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że dnia 7 czerwca 2010 r. państwa członkowskie strefy euro – zgodnie z wnioskami Rady ECOFIN z dni 9-10 maja 2010 r. – stworzyły europejski instrument stabilizacji finansowej (EFSF) w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (société anonyme) na mocy prawa luksemburskiego, na emisje z którego państwa członkowskie strefy euro wnoszą proporcjonalne gwarancje do całkowitej kwoty 440 mld euro,

| 1. | z zadowoleniem przyjmuje działania podjęte niedawno na szczeblu krajowym oraz UE mające na celu zapewnienie stabilności euro; ubolewa nad faktem, że decydenci europejscy nie podjęli zdecydowanych działań wcześniej, mimo pogłębiającego się kryzysu finansowego; |
| --- | --- |

1.

z zadowoleniem przyjmuje działania podjęte niedawno na szczeblu krajowym oraz UE mające na celu zapewnienie stabilności euro; ubolewa nad faktem, że decydenci europejscy nie podjęli zdecydowanych działań wcześniej, mimo pogłębiającego się kryzysu finansowego;

| 2. | podkreśla jednak, że działania te mają wyłącznie charakter tymczasowy i że konieczne będą rzeczywiste postępy w dziedzinie polityki fiskalnej i strukturalnej w poszczególnych państwach członkowskich, jeżeli chodzi o stworzenie nowych, silniejszych ram zarządzania gospodarką, których celem będzie zapobieganie występowaniu podobnych kryzysów w przyszłości, a także rozszerzenie potencjału wzrostu i trwałe przywrócenie równowagi makroekonomicznej w UE; |
| --- | --- |

2.

podkreśla jednak, że działania te mają wyłącznie charakter tymczasowy i że konieczne będą rzeczywiste postępy w dziedzinie polityki fiskalnej i strukturalnej w poszczególnych państwach członkowskich, jeżeli chodzi o stworzenie nowych, silniejszych ram zarządzania gospodarką, których celem będzie zapobieganie występowaniu podobnych kryzysów w przyszłości, a także rozszerzenie potencjału wzrostu i trwałe przywrócenie równowagi makroekonomicznej w UE;

| 3. | jest zdania, że rozwiązaniem bieżącego kryzysu nie może na dłuższą metę być dalsze zadłużanie się już wysoko zadłużonych krajów; |
| --- | --- |

3.

jest zdania, że rozwiązaniem bieżącego kryzysu nie może na dłuższą metę być dalsze zadłużanie się już wysoko zadłużonych krajów;

| 4. | jest zdania, że wszystkie państwa członkowskie, a w szczególności państwa będące częścią unii gospodarczej i walutowej (UGW), powinny w procesie opracowywania polityki gospodarczej uwzględniać zarówno krajowe skutki tej polityki, jak i jej wpływ na Unię Europejską, a szczególnie na państwa członkowskie UGW, uważa, że polityka gospodarcza to kwestia będąca przedmiotem wspólnego zainteresowania i powinna być ona koordynowana w Radzie zgodnie z procedurami przewidzianymi w traktacie; |
| --- | --- |

4.

jest zdania, że wszystkie państwa członkowskie, a w szczególności państwa będące częścią unii gospodarczej i walutowej (UGW), powinny w procesie opracowywania polityki gospodarczej uwzględniać zarówno krajowe skutki tej polityki, jak i jej wpływ na Unię Europejską, a szczególnie na państwa członkowskie UGW, uważa, że polityka gospodarcza to kwestia będąca przedmiotem wspólnego zainteresowania i powinna być ona koordynowana w Radzie zgodnie z procedurami przewidzianymi w traktacie;

| 5. | jest zdania, że niezależnie od rozporządzenia Rady nr (UE) 407/2010 z 11 maja 2010 r. oraz (WE) nr 332/2002 z 18 lutego 2002, zasady dotyczące spółek specjalnego przeznaczenia powinny przewidywać możliwość przystąpienia do nich krajów nienależących do strefy euro; |
| --- | --- |

5.

jest zdania, że niezależnie od rozporządzenia Rady nr (UE) 407/2010 z 11 maja 2010 r. oraz (WE) nr 332/2002 z 18 lutego 2002, zasady dotyczące spółek specjalnego przeznaczenia powinny przewidywać możliwość przystąpienia do nich krajów nienależących do strefy euro;

| 6. | zwraca uwagę na komunikat Komisji COM(2010)0250 w sprawie zacieśniania koordynacji polityki gospodarczej będący ważnym głosem przyczyniającym się do sprawniejszej koordynacji polityki gospodarczej w UE; uważa, że wnioski prawodawcze dotyczące wzmocnionego nadzoru gospodarczego powinny zawierać nowe akty prawa wtórnego w oparciu o art. 121 ust. 6 traktatu; twierdzi, że za pomocą nowo tworzonych ram nadzoru powinno się dążyć do osiągnięcia trwałych finansów publicznych i wzrostu gospodarczego, konkurencyjności, spójności społecznej oraz większej równowagi handlowej; |
| --- | --- |

6.

zwraca uwagę na komunikat Komisji COM(2010)0250 w sprawie zacieśniania koordynacji polityki gospodarczej będący ważnym głosem przyczyniającym się do sprawniejszej koordynacji polityki gospodarczej w UE; uważa, że wnioski prawodawcze dotyczące wzmocnionego nadzoru gospodarczego powinny zawierać nowe akty prawa wtórnego w oparciu o art. 121 ust. 6 traktatu; twierdzi, że za pomocą nowo tworzonych ram nadzoru powinno się dążyć do osiągnięcia trwałych finansów publicznych i wzrostu gospodarczego, konkurencyjności, spójności społecznej oraz większej równowagi handlowej;

| 7. | jest zdania, że w procesie tworzenia unijnych instrumentów i procedur należy brać pod uwagę odnośne role instytucji europejskich, w tym uprawnienia Parlamentu w dziedzinie prawodawstwa i budżetu, a także niezależną rolę EBC jeżeli chodzi o decyzje dotyczące polityki walutowej; |
| --- | --- |

7.

jest zdania, że w procesie tworzenia unijnych instrumentów i procedur należy brać pod uwagę odnośne role instytucji europejskich, w tym uprawnienia Parlamentu w dziedzinie prawodawstwa i budżetu, a także niezależną rolę EBC jeżeli chodzi o decyzje dotyczące polityki walutowej;

| 8. | zwraca się do Komisji z wnioskiem o przedstawienie oceny wpływu europejskiego mechanizmu stabilizacji finansowej przede wszystkim na budżet UE, a także inne instrumenty finansowe UE oraz pożyczki udzielane przez EBI; |
| --- | --- |

8.

zwraca się do Komisji z wnioskiem o przedstawienie oceny wpływu europejskiego mechanizmu stabilizacji finansowej przede wszystkim na budżet UE, a także inne instrumenty finansowe UE oraz pożyczki udzielane przez EBI;

| 9. | zwraca się do Komisji z wnioskiem o przedstawienie oceny wpływu europejskiego instrumentu stabilizacji finansowej, szczególnie na funkcjonowanie rynku obligacji euro oraz ich spreadów; zwraca się ponadto do Komisji o dokonanie oceny zasadności oraz odpowiedzialności procedury decyzyjnej dotyczącej takiej spółki specjalnego przeznaczenia w celu znalezienia długoterminowego rozwiązania; |
| --- | --- |

9.

zwraca się do Komisji z wnioskiem o przedstawienie oceny wpływu europejskiego instrumentu stabilizacji finansowej, szczególnie na funkcjonowanie rynku obligacji euro oraz ich spreadów; zwraca się ponadto do Komisji o dokonanie oceny zasadności oraz odpowiedzialności procedury decyzyjnej dotyczącej takiej spółki specjalnego przeznaczenia w celu znalezienia długoterminowego rozwiązania;

| 10. | domaga się bardziej szczegółowych informacji na temat koordynacji działań pomiędzy EFSF oraz MFW, w tym informacji, czy rozdział środków finansowych pomiędzy fundusze będzie odbywał się równolegle przy zachowaniu stosunku 2:1; czy stopa procentowa będzie w jakikolwiek sposób koordynowana ze stopą MFW, zakładając że będzie ona stała zgodnie ze standardowymi praktykami; jaka będzie przewidywana stopa procentowa powyżej niemieckich bunds i czy jest prawdopodobne, że będzie ona wynosić ok. 1 %; zapytuje, czy pożyczki MFW i EFSF będą udzielane na tych samych zasadach, jako że to gwarantowałoby EFSF automatyczne niewłączanie w jakąkolwiek restrukturyzację obligacji pożyczkobiorców – w przeciwnym wypadku EFSF byłby narażony na pierwszą stratę; |
| --- | --- |

10.

domaga się bardziej szczegółowych informacji na temat koordynacji działań pomiędzy EFSF oraz MFW, w tym informacji, czy rozdział środków finansowych pomiędzy fundusze będzie odbywał się równolegle przy zachowaniu stosunku 2:1; czy stopa procentowa będzie w jakikolwiek sposób koordynowana ze stopą MFW, zakładając że będzie ona stała zgodnie ze standardowymi praktykami; jaka będzie przewidywana stopa procentowa powyżej niemieckich bunds i czy jest prawdopodobne, że będzie ona wynosić ok. 1 %; zapytuje, czy pożyczki MFW i EFSF będą udzielane na tych samych zasadach, jako że to gwarantowałoby EFSF automatyczne niewłączanie w jakąkolwiek restrukturyzację obligacji pożyczkobiorców – w przeciwnym wypadku EFSF byłby narażony na pierwszą stratę;

| 11. | zapytuje, czy przewidziano jakiekolwiek środki zapewniające równe traktowanie; zwraca w związku z tym uwagę, że przykładowo stopa procentowa dla EFSF wydaje się być inna, niż w pakiecie zaproponowanym Grecji, ponieważ pożyczkobiorcy EFSF zapłacą spółce specjalnego przeznaczenia całościowe koszty netto za zdobywanie funduszy; pragnie ponadto dowiedzieć się, w jaki sposób można zagwarantować sprawiedliwe traktowanie członków spoza UGW, jeżeli EFSF zaczyna działać jedynie po całkowitym wykorzystaniu instrumentu w wysokości 60 mld euro; |
| --- | --- |

11.

zapytuje, czy przewidziano jakiekolwiek środki zapewniające równe traktowanie; zwraca w związku z tym uwagę, że przykładowo stopa procentowa dla EFSF wydaje się być inna, niż w pakiecie zaproponowanym Grecji, ponieważ pożyczkobiorcy EFSF zapłacą spółce specjalnego przeznaczenia całościowe koszty netto za zdobywanie funduszy; pragnie ponadto dowiedzieć się, w jaki sposób można zagwarantować sprawiedliwe traktowanie członków spoza UGW, jeżeli EFSF zaczyna działać jedynie po całkowitym wykorzystaniu instrumentu w wysokości 60 mld euro;

| 12. | zauważa, że dług publiczny w strefie euro niekoniecznie posiada zerową wartość ryzyka nominalnego zgodnie z założeniami dyrektywy w sprawie wymogów kapitałowych oraz że bieżące wydarzenia podwyższyły ryzyko kredytowe państwowych obligacji długoterminowych wyemitowanych przez państwa członkowskie; jest zdania, że Europejski Organ Bankowy oraz europejska rada ds. ryzyka systemowego powinny zająć się tym problemem; |
| --- | --- |

12.

zauważa, że dług publiczny w strefie euro niekoniecznie posiada zerową wartość ryzyka nominalnego zgodnie z założeniami dyrektywy w sprawie wymogów kapitałowych oraz że bieżące wydarzenia podwyższyły ryzyko kredytowe państwowych obligacji długoterminowych wyemitowanych przez państwa członkowskie; jest zdania, że Europejski Organ Bankowy oraz europejska rada ds. ryzyka systemowego powinny zająć się tym problemem;

| 13. | zauważa, że dyrektywa w sprawie wymogów kapitałowych przewiduje zerową wagę ryzyka dla obligacji rządowych; |
| --- | --- |

13.

zauważa, że dyrektywa w sprawie wymogów kapitałowych przewiduje zerową wagę ryzyka dla obligacji rządowych;

| 14. | zwraca się do EBC o szczegółowe wyjaśnienie podjętych przezeń niedawno decyzji o zakupie obligacji rządowych na rynku wtórnym i uważa, że EBC powinien przygotować strategię odejścia od tego rodzaju praktyk zawierającą przejrzysty harmonogram; |
| --- | --- |

14.

zwraca się do EBC o szczegółowe wyjaśnienie podjętych przezeń niedawno decyzji o zakupie obligacji rządowych na rynku wtórnym i uważa, że EBC powinien przygotować strategię odejścia od tego rodzaju praktyk zawierającą przejrzysty harmonogram;

| 15. | jest zdania, że rozwiązanie mogące funkcjonować na dłuższą metę wymaga uporania się z problemem braku równowagi wewnętrznej oraz niestabilności zadłużenia, a co za tym idzie, strukturalnymi korzeniami obecnego kryzysu; uważa, że długoterminowa wizja obejmuje zniesienie wewnętrznego braku równowagi makroekonomicznej w strefie euro oraz UE, a także wyrównanie różnic w konkurencyjności pomiędzy poszczególnymi państwami członkowskimi; |
| --- | --- |

15.

jest zdania, że rozwiązanie mogące funkcjonować na dłuższą metę wymaga uporania się z problemem braku równowagi wewnętrznej oraz niestabilności zadłużenia, a co za tym idzie, strukturalnymi korzeniami obecnego kryzysu; uważa, że długoterminowa wizja obejmuje zniesienie wewnętrznego braku równowagi makroekonomicznej w strefie euro oraz UE, a także wyrównanie różnic w konkurencyjności pomiędzy poszczególnymi państwami członkowskimi;

| 16. | jest zdania, że silniejsze ramy zarządzania gospodarczego powinny obejmować stały mechanizm rozwiązywania kryzysu długu państwowego w UE, takich jak Europejski Fundusz Walutowy, skoordynowane podejście do trwałego przywrócenia równowagi makroekonomicznej oraz większą synergię pomiędzy budżetem UE oraz budżetami państw członkowskich uzupełniającą trwałą konsolidację fiskalną; |
| --- | --- |

16.

jest zdania, że silniejsze ramy zarządzania gospodarczego powinny obejmować stały mechanizm rozwiązywania kryzysu długu państwowego w UE, takich jak Europejski Fundusz Walutowy, skoordynowane podejście do trwałego przywrócenia równowagi makroekonomicznej oraz większą synergię pomiędzy budżetem UE oraz budżetami państw członkowskich uzupełniającą trwałą konsolidację fiskalną;

| 17. | zwraca uwagę, że pomimo potencjalnie znaczącego wpływu tego mechanizmu na budżet UE, Parlamentowi nie przyznano żadnej roli w procesie decyzyjnym, ponieważ instrument ten został utworzony na mocy rozporządzenia Rady w ramach art. 122 ust. 2 TFUE; uważa za konieczne, aby Parlament jako organ władzy budżetowej był zaangażowany w tę kwestię, która ma potencjalnie tak daleko idące konsekwencje budżetowe; |
| --- | --- |

17.

zwraca uwagę, że pomimo potencjalnie znaczącego wpływu tego mechanizmu na budżet UE, Parlamentowi nie przyznano żadnej roli w procesie decyzyjnym, ponieważ instrument ten został utworzony na mocy rozporządzenia Rady w ramach art. 122 ust. 2 TFUE; uważa za konieczne, aby Parlament jako organ władzy budżetowej był zaangażowany w tę kwestię, która ma potencjalnie tak daleko idące konsekwencje budżetowe;

| 18. | zwraca się do Komisji o przeprowadzenie do końca 2010 r. niezależnej analizy wykonalności w kwestii nowatorskich instrumentów finansowych, takich jak wspólna emisja euroobligacji jako sposobu redukcji spreadów oraz podwyższenia płynności na rynkach papierów dłużnych, gdzie dominuje euro; |
| --- | --- |

18.

zwraca się do Komisji o przeprowadzenie do końca 2010 r. niezależnej analizy wykonalności w kwestii nowatorskich instrumentów finansowych, takich jak wspólna emisja euroobligacji jako sposobu redukcji spreadów oraz podwyższenia płynności na rynkach papierów dłużnych, gdzie dominuje euro;

| 19. | zwraca uwagę, że emisja euroobligacji dotyczących infrastruktury mającej znaczenie dla UE może być spójna z przynależnością do paktu na rzecz stabilności i wzrostu; |
| --- | --- |

19.

zwraca uwagę, że emisja euroobligacji dotyczących infrastruktury mającej znaczenie dla UE może być spójna z przynależnością do paktu na rzecz stabilności i wzrostu;

| 20. | zwraca się do Komisji o dokonanie analizy szeregu opcji długoterminowego systemu zapobiegania potencjalnym problemom związanym z długiem publicznym oraz rozwiązywania ich w sposób skuteczny i trwały, przy jednoczesnym maksymalnym wykorzystywaniu zalet wspólnej waluty; jest zdania, że analiza ta powinna uwzględnić fakt, że ryzyko kredytowe obligacji rządowych może różnić się w poszczególnych państwach członkowskich i może współczynniki kapitałowe instytucji kredytowych powinny je lepiej odzwierciedlać; |
| --- | --- |

20.

zwraca się do Komisji o dokonanie analizy szeregu opcji długoterminowego systemu zapobiegania potencjalnym problemom związanym z długiem publicznym oraz rozwiązywania ich w sposób skuteczny i trwały, przy jednoczesnym maksymalnym wykorzystywaniu zalet wspólnej waluty; jest zdania, że analiza ta powinna uwzględnić fakt, że ryzyko kredytowe obligacji rządowych może różnić się w poszczególnych państwach członkowskich i może współczynniki kapitałowe instytucji kredytowych powinny je lepiej odzwierciedlać;

| 21. | zwraca się do swego przewodniczącego o przekazanie niniejszej rezolucji Komisji, Radzie, Radzie Europejskiej oraz przewodniczącemu Eurogrupy i prezesowi EBC. |
| --- | --- |

21.

zwraca się do swego przewodniczącego o przekazanie niniejszej rezolucji Komisji, Radzie, Radzie Europejskiej oraz przewodniczącemu Eurogrupy i prezesowi EBC.

---

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/73 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/73

---

Środa, 7 lipca 2010 r.Wniosek Islandii o przystąpienie do Unii Europejskiej

P7_TA(2010)0278

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lipca 2010 r. w sprawie wniosku Islandii o członkostwo w Unii Europejskiej

2011/C 351 E/11

Parlament Europejski,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 540/2010 z dnia 16 czerwca 2010 r. dodające Islandię do wykazu krajów spełniających wymogi pomocy przedakcesyjnej UE mającej na celu wsparcie państw kandydujących przy dostosowaniu się do europejskiego dorobku prawnego,

uwzględniając opinię Komisji w sprawie wniosku Islandii o członkostwo w Unii Europejskiej (SEC(2010)0153),

uwzględniając decyzję Rady Europejskiej z dnia 17 czerwca 2010 r. o otwarciu negocjacji akcesyjnych z Islandią,

uwzględniając własną rezolucję z dnia 26 listopada 2009 r. w sprawie dokumentu Komisji Europejskiej na 2009 r. na temat strategii rozszerzenia dotyczącej Bałkanów Zachodnich, Islandii i Turcji (1),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 lutego 2010 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1085/2006 z dnia 17 lipca 2006 r. ustanawiające Instrument Pomocy Przedakcesyjnej (IPA) (COM(2009)0588 – C7-0279/2009 – 2009/0163(COD)) (2),

uwzględniając oświadczenia Rady i Komisji w sprawie wniosku Islandii o członkostwo w Unii Europejskiej,

uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że zgodnie z art. 49 Traktatu o Unii Europejskiej „każde państwo europejskie [...] może złożyć wniosek o członkostwo w Unii”, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że zgodnie z art. 49 Traktatu o Unii Europejskiej „każde państwo europejskie [...] może złożyć wniosek o członkostwo w Unii”,

| B. | mając na uwadze, że postępy każdego z państw w dążeniu do członkostwa w UE opierają się na zasługach i zależą od jego wysiłków podejmowanych w celu spełnienia kryteriów akcesyjnych, przy czym należy również uwzględnić zdolność Unii do przyjmowania nowych państw, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że postępy każdego z państw w dążeniu do członkostwa w UE opierają się na zasługach i zależą od jego wysiłków podejmowanych w celu spełnienia kryteriów akcesyjnych, przy czym należy również uwzględnić zdolność Unii do przyjmowania nowych państw,

| C. | mając na uwadze, że w dniu 17 lipca 2009 r. Islandia złożyła wniosek o członkostwo w Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że w dniu 17 lipca 2009 r. Islandia złożyła wniosek o członkostwo w Unii Europejskiej,

| D. | mając na uwadze, że w dniu 24 lutego 2010 r. Komisja przedstawiła swoją opinię, w której zaleca rozpoczęcie negocjacji akcesyjnych z Islandią, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że w dniu 24 lutego 2010 r. Komisja przedstawiła swoją opinię, w której zaleca rozpoczęcie negocjacji akcesyjnych z Islandią,

| E. | mając na uwadze, że ponieważ poprzednie rozszerzenia były bez wątpienia korzystne zarówno dla UE, jak i dla państw członkowskich, które do niej przystąpiły, i przyczyniły się do umocnienia stabilności, rozwoju i dobrobytu w całej Europie, istotne znaczenie ma, aby zgodnie z kryteriami kopenhaskimi stworzyć warunki konieczne do zakończenia procesu przystąpienia Islandii do UE i zapewnienia, że także w tym przypadku przystąpienia będzie sukcesem, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że ponieważ poprzednie rozszerzenia były bez wątpienia korzystne zarówno dla UE, jak i dla państw członkowskich, które do niej przystąpiły, i przyczyniły się do umocnienia stabilności, rozwoju i dobrobytu w całej Europie, istotne znaczenie ma, aby zgodnie z kryteriami kopenhaskimi stworzyć warunki konieczne do zakończenia procesu przystąpienia Islandii do UE i zapewnienia, że także w tym przypadku przystąpienia będzie sukcesem,

| F. | mając na uwadze, że stosunki między Islandią a UE sięgają roku 1973, kiedy to obie strony podpisały dwustronną umowę o wolnym handlu, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że stosunki między Islandią a UE sięgają roku 1973, kiedy to obie strony podpisały dwustronną umowę o wolnym handlu,

| G. | mając na uwadze, że Islandia prowadzi już ścisłą współpracę z Unią Europejską, będąc członkiem Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) oraz stroną zarówno układów z Schengen jak i rozporządzenia dublińskiego, i dlatego zastosowała się już do znacznej części wspólnotowego dorobku prawnego, |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że Islandia prowadzi już ścisłą współpracę z Unią Europejską, będąc członkiem Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) oraz stroną zarówno układów z Schengen jak i rozporządzenia dublińskiego, i dlatego zastosowała się już do znacznej części wspólnotowego dorobku prawnego,

| H. | mając na uwadze, że Islandia posiada ugruntowane tradycje demokratyczne i wysoki poziom zgodności ze wspólnotowym dorobkiem prawnym, |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że Islandia posiada ugruntowane tradycje demokratyczne i wysoki poziom zgodności ze wspólnotowym dorobkiem prawnym,

| I. | mając na uwadze, że od 1994 r. Islandia znacząco przyczynia się do spójności i solidarności w Europie przez mechanizm finansowy w ramach EOG, |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że od 1994 r. Islandia znacząco przyczynia się do spójności i solidarności w Europie przez mechanizm finansowy w ramach EOG,

| J. | mając na uwadze, że Islandia, jako kraj bez tradycji militarnych, wnosi wkład cywilny w misje pokojowe UE i regularnie dostosowuje się do wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że Islandia, jako kraj bez tradycji militarnych, wnosi wkład cywilny w misje pokojowe UE i regularnie dostosowuje się do wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa,

| K. | mając na uwadze, że Islandia i jej ludność poważnie ucierpiały z powodu globalnego kryzysu finansowego i gospodarczego, który w 2008 r. doprowadził do załamania się systemu bankowego w Islandii, |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że Islandia i jej ludność poważnie ucierpiały z powodu globalnego kryzysu finansowego i gospodarczego, który w 2008 r. doprowadził do załamania się systemu bankowego w Islandii,

| L. | mając na uwadze, że rządy Zjednoczonego Królestwa i Holandii podpisały dwa porozumienia z rządem islandzkim w czerwcu i październiku 2009 r. w sprawie warunków spłaty pożyczki w wysokości 1,3 mld EUR Holandii i 2,4 mld funtów Zjednoczonemu Królestwu; mając na uwadze, że w przeprowadzonym w dniu 6 marca 2010 r. referendum odrzucono zawarte w październiku porozumienie oraz że oczekuje się, że zainteresowane strony wypracują nowe porozumienie w sprawie wypłat, za które odpowiada islandzki system gwarancji depozytów, |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że rządy Zjednoczonego Królestwa i Holandii podpisały dwa porozumienia z rządem islandzkim w czerwcu i październiku 2009 r. w sprawie warunków spłaty pożyczki w wysokości 1,3 mld EUR Holandii i 2,4 mld funtów Zjednoczonemu Królestwu; mając na uwadze, że w przeprowadzonym w dniu 6 marca 2010 r. referendum odrzucono zawarte w październiku porozumienie oraz że oczekuje się, że zainteresowane strony wypracują nowe porozumienie w sprawie wypłat, za które odpowiada islandzki system gwarancji depozytów,

| M. | mając na uwadze, że Urząd Nadzoru EFTA w swym wezwaniu z dnia 26 maja 2010 r. stwierdził, że Islandia zobowiązana jest do wypłaty minimalnej rekompensaty deponentom Icesave w Zjednoczonym Królestwie i Holandii, |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że Urząd Nadzoru EFTA w swym wezwaniu z dnia 26 maja 2010 r. stwierdził, że Islandia zobowiązana jest do wypłaty minimalnej rekompensaty deponentom Icesave w Zjednoczonym Królestwie i Holandii,

| N. | mając na uwadze, że opinia publiczna oraz partie polityczne w Islandii są podzielone w kwestii członkostwa w UE; mając na uwadze, że od lata 2009 roku opinia społeczeństwa na temat członkostwa w UE, w świetle kryzysu politycznego i gospodarczego, wyraźnie się zmieniła w kierunku negatywnym, |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że opinia publiczna oraz partie polityczne w Islandii są podzielone w kwestii członkostwa w UE; mając na uwadze, że od lata 2009 roku opinia społeczeństwa na temat członkostwa w UE, w świetle kryzysu politycznego i gospodarczego, wyraźnie się zmieniła w kierunku negatywnym,

Kryteria polityczne

| 1. | z zadowoleniem przyjmuje decyzję Rady Europejskiej o otwarciu negocjacji akcesyjnych z Islandią; |
| --- | --- |

1.

z zadowoleniem przyjmuje decyzję Rady Europejskiej o otwarciu negocjacji akcesyjnych z Islandią;

| 2. | z zadowoleniem przyjmuje perspektywę przyjęcia jako nowego państwa członkowskiego kraju o silnej kulturze demokratycznej; podkreśla w związku z tym, że przystąpienie Islandii może przynieść korzyści zarówno samej Islandii jak i Unii Europejskiej, a także będzie dalej wzmacniało rolę Unii jako światowej orędowniczki i obrończyni praw człowieka i podstawowych wolności; |
| --- | --- |

2.

z zadowoleniem przyjmuje perspektywę przyjęcia jako nowego państwa członkowskiego kraju o silnej kulturze demokratycznej; podkreśla w związku z tym, że przystąpienie Islandii może przynieść korzyści zarówno samej Islandii jak i Unii Europejskiej, a także będzie dalej wzmacniało rolę Unii jako światowej orędowniczki i obrończyni praw człowieka i podstawowych wolności;

| 3. | zwraca uwagę na doskonałą współpracę między posłami do Parlamentu Europejskiego a ich odpowiednikami z parlamentu islandzkiego (Althingi) w ramach Wspólnego Komitetu Parlamentarnego EOG i oczekuje równie owocnej współpracy w ramach nowej wspólnej komisji parlamentarnej PE-Islandia; |
| --- | --- |

3.

zwraca uwagę na doskonałą współpracę między posłami do Parlamentu Europejskiego a ich odpowiednikami z parlamentu islandzkiego (Althingi) w ramach Wspólnego Komitetu Parlamentarnego EOG i oczekuje równie owocnej współpracy w ramach nowej wspólnej komisji parlamentarnej PE-Islandia;

| 4. | ze szczególnym zadowoleniem przyjmuje nową islandzką inicjatywę ustawodawczą w sprawie mediów (Icelandic Modern Media Initiative), która umożliwia zarówno Islandii, jak i UE zajęcie wyraźnych stanowisk prawnych w odniesieniu do prawnej ochrony wolności słowa i informacji; |
| --- | --- |

4.

ze szczególnym zadowoleniem przyjmuje nową islandzką inicjatywę ustawodawczą w sprawie mediów (Icelandic Modern Media Initiative), która umożliwia zarówno Islandii, jak i UE zajęcie wyraźnych stanowisk prawnych w odniesieniu do prawnej ochrony wolności słowa i informacji;

| 5. | zachęca władze Islandii do rozwiązania istniejącego obecnie problemu rozróżnienia pomiędzy obywatelami UE dotyczącego prawa do głosowania i kandydowania w wyborach lokalnych w Islandii; |
| --- | --- |

5.

zachęca władze Islandii do rozwiązania istniejącego obecnie problemu rozróżnienia pomiędzy obywatelami UE dotyczącego prawa do głosowania i kandydowania w wyborach lokalnych w Islandii;

| 6. | zwraca uwagę, że w ramach nowej strategii rozszerzenia UE system sądowniczy państwa kandydującego stanowi jedną z kwestii, co do których UE przywiązuje szczególną uwagę nawet na wczesnym etapie przedakcesyjnym; jest zdania, że rząd Islandii powinien wprowadzić specjalne mechanizmy mające na celu zagwarantowanie niezależności władzy sądowniczej zgodnie z zaleceniami Komisji Weneckiej, odpowiednio zajmując się kwestią decydującej roli Ministra Sprawiedliwości i Praw Człowieka w powoływaniu sędziów, prokuratorów i najwyższych władz sądowniczych; wierzy, że władze Islandii wprowadzą te niezbędne zmiany; |
| --- | --- |

6.

zwraca uwagę, że w ramach nowej strategii rozszerzenia UE system sądowniczy państwa kandydującego stanowi jedną z kwestii, co do których UE przywiązuje szczególną uwagę nawet na wczesnym etapie przedakcesyjnym; jest zdania, że rząd Islandii powinien wprowadzić specjalne mechanizmy mające na celu zagwarantowanie niezależności władzy sądowniczej zgodnie z zaleceniami Komisji Weneckiej, odpowiednio zajmując się kwestią decydującej roli Ministra Sprawiedliwości i Praw Człowieka w powoływaniu sędziów, prokuratorów i najwyższych władz sądowniczych; wierzy, że władze Islandii wprowadzą te niezbędne zmiany;

| 7. | zachęca Islandię do ratyfikowania konwencji ONZ przeciwko korupcji i cywilnoprawnej konwencji Rady Europy o korupcji; |
| --- | --- |

7.

zachęca Islandię do ratyfikowania konwencji ONZ przeciwko korupcji i cywilnoprawnej konwencji Rady Europy o korupcji;

| 8. | wyraża Islandii uznanie za dobre wyniki w dziedzinie przestrzegania praw człowieka; zachęca jednak władze Islandii do ratyfikowania Konwencji ramowej Rady Europy o ochronie mniejszości narodowych, jak również Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych; |
| --- | --- |

8.

wyraża Islandii uznanie za dobre wyniki w dziedzinie przestrzegania praw człowieka; zachęca jednak władze Islandii do ratyfikowania Konwencji ramowej Rady Europy o ochronie mniejszości narodowych, jak również Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych;

| 9. | namawia Islandię, by stosowała się do zaleceń OBWE/ODIHR z 2008 r. dotyczących przestępczości spowodowanej nienawiścią; |
| --- | --- |

9.

namawia Islandię, by stosowała się do zaleceń OBWE/ODIHR z 2008 r. dotyczących przestępczości spowodowanej nienawiścią;

Kryteria gospodarcze

| 10. | zauważa, że Islandia ma ogólnie zadowalające osiągnięcia, jeżeli chodzi o wypełnianie swoich zobowiązań w ramach EOG, a także jeżeli chodzi o jej zdolność sprostania presji konkurencyjnej i siłom rynkowym wewnątrz UE; zauważa jednak, że konieczne są dalsze działania na rzecz dostosowania do ogólnych zasad i zapewnienia pełnej zgodności ze wspólnotowym dorobkiem prawnym w dziedzinie oceny zgodności, akredytacji i nadzoru rynkowego; przyjmuje do wiadomości wezwanie z dnia 26 maja 2010 r. skierowane przez Urząd Nadzoru EFTA do rządu Islandii jako pierwszy krok procedury w sprawie naruszenia z powodu niewywiązywania się ze zobowiązań na mocy porozumienia EOG przy wdrażaniu dyrektywy 94/19/WE w sprawie systemów gwarancji depozytów oraz z zadowoleniem przyjmuje zadeklarowaną w związku z tym przez rząd Islandii gotowość do jak najszybszego zakończenia negocjacji w sprawie Icesave; |
| --- | --- |

10.

zauważa, że Islandia ma ogólnie zadowalające osiągnięcia, jeżeli chodzi o wypełnianie swoich zobowiązań w ramach EOG, a także jeżeli chodzi o jej zdolność sprostania presji konkurencyjnej i siłom rynkowym wewnątrz UE; zauważa jednak, że konieczne są dalsze działania na rzecz dostosowania do ogólnych zasad i zapewnienia pełnej zgodności ze wspólnotowym dorobkiem prawnym w dziedzinie oceny zgodności, akredytacji i nadzoru rynkowego; przyjmuje do wiadomości wezwanie z dnia 26 maja 2010 r. skierowane przez Urząd Nadzoru EFTA do rządu Islandii jako pierwszy krok procedury w sprawie naruszenia z powodu niewywiązywania się ze zobowiązań na mocy porozumienia EOG przy wdrażaniu dyrektywy 94/19/WE w sprawie systemów gwarancji depozytów oraz z zadowoleniem przyjmuje zadeklarowaną w związku z tym przez rząd Islandii gotowość do jak najszybszego zakończenia negocjacji w sprawie Icesave;

| 11. | z zadowoleniem przyjmuje działania mające na celu większe zróżnicowanie gospodarki islandzkiej, które postrzega jako środek niezbędny do osiągnięcia dobrobytu gospodarczego tego kraju w dłuższej perspektywie czasowej; |
| --- | --- |

11.

z zadowoleniem przyjmuje działania mające na celu większe zróżnicowanie gospodarki islandzkiej, które postrzega jako środek niezbędny do osiągnięcia dobrobytu gospodarczego tego kraju w dłuższej perspektywie czasowej;

| 12. | zauważa, że środowisko naturalne ma priorytetowe znaczenie dla UE i przyjmuje z zadowoleniem mocne zaangażowanie się Islandii w politykę ekologiczną; |
| --- | --- |

12.

zauważa, że środowisko naturalne ma priorytetowe znaczenie dla UE i przyjmuje z zadowoleniem mocne zaangażowanie się Islandii w politykę ekologiczną;

| 13. | zauważa, że mimo iż konsolidacja budżetowa pozostaje jednym z najważniejszych wyzwań, Islandia wykazuje obiecujące oznaki stabilizacji gospodarczej; uważa dotychczas podjęte działania monetarne za krok we właściwym kierunku, by osiągnąć większą stabilność finansową i gospodarczą; |
| --- | --- |

13.

zauważa, że mimo iż konsolidacja budżetowa pozostaje jednym z najważniejszych wyzwań, Islandia wykazuje obiecujące oznaki stabilizacji gospodarczej; uważa dotychczas podjęte działania monetarne za krok we właściwym kierunku, by osiągnąć większą stabilność finansową i gospodarczą;

| 14. | z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie specjalnej komisji dochodzeniowej, które może przyczynić się do odbudowy zaufania w kraju; zachęca do dalszych działań wynikających z prac komisji w celu zaradzenia uporczywym niedociągnięciom politycznym, gospodarczym i instytucjonalnym opisanym w sprawozdaniu; |
| --- | --- |

14.

z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie specjalnej komisji dochodzeniowej, które może przyczynić się do odbudowy zaufania w kraju; zachęca do dalszych działań wynikających z prac komisji w celu zaradzenia uporczywym niedociągnięciom politycznym, gospodarczym i instytucjonalnym opisanym w sprawozdaniu;

| 15. | przyjmuje z zadowoleniem fakt, że Islandzkie Stowarzyszenie Funduszy Emerytalnych (IPFA) zgodziło się na przeprowadzenie niezależnej kontroli metod pracy i polityki inwestycyjnej systemów emerytalnych za okres poprzedzający załamanie gospodarcze; |
| --- | --- |

15.

przyjmuje z zadowoleniem fakt, że Islandzkie Stowarzyszenie Funduszy Emerytalnych (IPFA) zgodziło się na przeprowadzenie niezależnej kontroli metod pracy i polityki inwestycyjnej systemów emerytalnych za okres poprzedzający załamanie gospodarcze;

| 16. | wzywa do osiągnięcia bilateralnego porozumienia w sprawie zasad spłaty pożyczki w wysokości 3,9 mld EUR rządom Zjednoczonego Królestwa i Holandii, podkreśla, że osiągnięcie porozumienia zadowalającego wszystkie strony przywróci zaufanie w zdolność Islandii do respektowania podjętych przez nią zobowiązań, w tym przestrzegania wszystkich zobowiązań wynikających z porozumienia EOG, i wzmocni publiczne poparcie w Islandii i UE dla procesu przystąpienia Islandii do UE; |
| --- | --- |

16.

wzywa do osiągnięcia bilateralnego porozumienia w sprawie zasad spłaty pożyczki w wysokości 3,9 mld EUR rządom Zjednoczonego Królestwa i Holandii, podkreśla, że osiągnięcie porozumienia zadowalającego wszystkie strony przywróci zaufanie w zdolność Islandii do respektowania podjętych przez nią zobowiązań, w tym przestrzegania wszystkich zobowiązań wynikających z porozumienia EOG, i wzmocni publiczne poparcie w Islandii i UE dla procesu przystąpienia Islandii do UE;

| 17. | przyjmuje do wiadomości chęć przystąpienia Islandii do strefy euro, co może nastąpić po wejściu Islandii do Unii Europejskiej i spełnieniu przez nią wszystkich niezbędnych warunków; |
| --- | --- |

17.

przyjmuje do wiadomości chęć przystąpienia Islandii do strefy euro, co może nastąpić po wejściu Islandii do Unii Europejskiej i spełnieniu przez nią wszystkich niezbędnych warunków;

| 18. | z zadowoleniem przyjmuje zatwierdzenie drugiego przeglądu promesy kredytowej MFW mającej służyć stabilizacji walutowej, restrukturyzacji banków i konsolidacji budżetowej; |
| --- | --- |

18.

z zadowoleniem przyjmuje zatwierdzenie drugiego przeglądu promesy kredytowej MFW mającej służyć stabilizacji walutowej, restrukturyzacji banków i konsolidacji budżetowej;

| 19. | jest zaniepokojony wysokim poziomem bezrobocia i inflacji, mimo iż zauważa pojawiające się ostatnio oznaki poprawy; |
| --- | --- |

19.

jest zaniepokojony wysokim poziomem bezrobocia i inflacji, mimo iż zauważa pojawiające się ostatnio oznaki poprawy;

| 20. | wyraża swoje uznanie dla Islandii za wysoki wskaźnik inwestycji w edukację, badania naukowe i rozwój; |
| --- | --- |

20.

wyraża swoje uznanie dla Islandii za wysoki wskaźnik inwestycji w edukację, badania naukowe i rozwój;

Zdolność podjęcia obowiązków wynikających z członkostwa

| 21. | zauważa, że jako członek EOG Islandia znajduje się w zaawansowanym stadium spełnienia wymogów dziesięciu rozdziałów negocjacyjnych, częściowo spełnia wymogi jedenastu rozdziałów negocjacyjnych, przy czym jedynie dwanaście rozdziałów nieobjętych EOG pozostaje do całkowitej negocjacji; podkreśla, że Komisja zwróciła uwagę, że Islandia powinna podjąć poważne starania na rzecz dostosowania swego prawodawstwa do dorobku prawnego UE w szeregu dziedzin oraz jego skutecznego wdrożenia i wprowadzenia w życie w perspektywie średnioterminowej w celu spełnienia kryteriów akcesyjnych; podkreśla, że spełnienie przez Islandię zobowiązań w ramach EOG, a także umowy z Islandią w związku z wprowadzaniem w życie, stosowaniem i rozwojem dorobku prawnego Schengen, stanowi ważny wymóg negocjacji akcesyjnych; |
| --- | --- |

21.

zauważa, że jako członek EOG Islandia znajduje się w zaawansowanym stadium spełnienia wymogów dziesięciu rozdziałów negocjacyjnych, częściowo spełnia wymogi jedenastu rozdziałów negocjacyjnych, przy czym jedynie dwanaście rozdziałów nieobjętych EOG pozostaje do całkowitej negocjacji; podkreśla, że Komisja zwróciła uwagę, że Islandia powinna podjąć poważne starania na rzecz dostosowania swego prawodawstwa do dorobku prawnego UE w szeregu dziedzin oraz jego skutecznego wdrożenia i wprowadzenia w życie w perspektywie średnioterminowej w celu spełnienia kryteriów akcesyjnych; podkreśla, że spełnienie przez Islandię zobowiązań w ramach EOG, a także umowy z Islandią w związku z wprowadzaniem w życie, stosowaniem i rozwojem dorobku prawnego Schengen, stanowi ważny wymóg negocjacji akcesyjnych;

| 22. | zachęca władze Islandii, by zajęły się głównymi brakami instytucjonalnymi gospodarki islandzkiej, w szczególności organizacją i funkcjonowaniem systemu nadzoru finansowego i systemu gwarancji depozytów; |
| --- | --- |

22.

zachęca władze Islandii, by zajęły się głównymi brakami instytucjonalnymi gospodarki islandzkiej, w szczególności organizacją i funkcjonowaniem systemu nadzoru finansowego i systemu gwarancji depozytów;

| 23. | zachęca Islandię do opracowania polityki rolnej i polityki rozwoju obszarów wiejskich zgodnej ze strategiami UE, a także do wprowadzenia struktur administracyjnych niezbędnych do jej wdrożenia; podkreśla w tym kontekście, że polityka UE musi uwzględniać specyficzny charakter środowiska naturalnego Islandii, flory i fauny, a także geograficzną odległość od Europy kontynentalnej; |
| --- | --- |

23.

zachęca Islandię do opracowania polityki rolnej i polityki rozwoju obszarów wiejskich zgodnej ze strategiami UE, a także do wprowadzenia struktur administracyjnych niezbędnych do jej wdrożenia; podkreśla w tym kontekście, że polityka UE musi uwzględniać specyficzny charakter środowiska naturalnego Islandii, flory i fauny, a także geograficzną odległość od Europy kontynentalnej;

| 24. | wzywa Komisję do zaangażowania władz Islandii w toczące się obecnie debaty dotyczące reformy wspólnej polityki rolnej; |
| --- | --- |

24.

wzywa Komisję do zaangażowania władz Islandii w toczące się obecnie debaty dotyczące reformy wspólnej polityki rolnej;

| 25. | uznaje odpowiedzialny i zrównoważony sposób zarządzania przez Islandię swymi zasobami morskimi i liczy na konstruktywną postawę zarówno ze strony UE, jak i władz Islandii, w negocjacjach w sprawie obowiązku przyjęcia przez Islandię europejskiej wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb), aby z końcem negocjacji znaleźć zadowalające dla obydwu stron rozwiązanie oparte na najlepszych praktykach i chroniące interesy rybaków i konsumentów zarówno w UE, jak i w Islandii; |
| --- | --- |

25.

uznaje odpowiedzialny i zrównoważony sposób zarządzania przez Islandię swymi zasobami morskimi i liczy na konstruktywną postawę zarówno ze strony UE, jak i władz Islandii, w negocjacjach w sprawie obowiązku przyjęcia przez Islandię europejskiej wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb), aby z końcem negocjacji znaleźć zadowalające dla obydwu stron rozwiązanie oparte na najlepszych praktykach i chroniące interesy rybaków i konsumentów zarówno w UE, jak i w Islandii;

| 26. | zachęca Islandię, by przyjęła środki w obszarze polityki rybołówstwa, które umożliwią jej rozpoczęcie wprowadzania WPRyb; |
| --- | --- |

26.

zachęca Islandię, by przyjęła środki w obszarze polityki rybołówstwa, które umożliwią jej rozpoczęcie wprowadzania WPRyb;

| 27. | nalega, by Islandia zaprzestała wszelkich połowów wielorybów i wycofała wszystkie zastrzeżenia, które wyraziła przed Międzynarodową Komisją Wielorybniczą; |
| --- | --- |

27.

nalega, by Islandia zaprzestała wszelkich połowów wielorybów i wycofała wszystkie zastrzeżenia, które wyraziła przed Międzynarodową Komisją Wielorybniczą;

| 28. | zauważa, że Islandia może wnieść cenny wkład do europejskiej polityki w zakresie ochrony środowiska i energii dzięki jej doświadczeniu w dziedzinie energii odnawialnych, a w szczególności energii geotermicznej, ochrony środowiska i walki ze zmianami klimatycznymi; |
| --- | --- |

28.

zauważa, że Islandia może wnieść cenny wkład do europejskiej polityki w zakresie ochrony środowiska i energii dzięki jej doświadczeniu w dziedzinie energii odnawialnych, a w szczególności energii geotermicznej, ochrony środowiska i walki ze zmianami klimatycznymi;

Współpraca regionalna

| 29. | widzi w przystąpieniu Islandii do UE strategiczną możliwość odgrywania przez UE bardziej aktywnej i konstruktywnej roli a także przyczyniania się do wielostronnego zarządzania w regionie Arktyki pod warunkiem, że pomoże ono ugruntować obecność Europy w Radzie Arktycznej; zwraca uwagę, że pomoże to rozwiązywać problemy środowiskowe będące przedmiotem wspólnej troski oraz może podwyższyć zainteresowanie UE regionem Arktyki oraz jego ochroną na szczeblu regionalnym i międzynarodowym; |
| --- | --- |

29.

widzi w przystąpieniu Islandii do UE strategiczną możliwość odgrywania przez UE bardziej aktywnej i konstruktywnej roli a także przyczyniania się do wielostronnego zarządzania w regionie Arktyki pod warunkiem, że pomoże ono ugruntować obecność Europy w Radzie Arktycznej; zwraca uwagę, że pomoże to rozwiązywać problemy środowiskowe będące przedmiotem wspólnej troski oraz może podwyższyć zainteresowanie UE regionem Arktyki oraz jego ochroną na szczeblu regionalnym i międzynarodowym;

| 30. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że przystąpienie Islandii do UE umocniłoby północno-atlantycki wymiar polityki zewnętrznej Unii; |
| --- | --- |

30.

z zadowoleniem przyjmuje fakt, że przystąpienie Islandii do UE umocniłoby północno-atlantycki wymiar polityki zewnętrznej Unii;

Opinia publiczna i poparcie dalszego rozszerzenia

| 31. | zachęca władze Islandii do rozpoczęcia szeroko zakrojonej debaty publicznej na temat przystąpienia do UE, włączającej od samego początku społeczeństwo obywatelskie, skupionej na obawach obywateli Islandii związanych z członkostwem w UE i uwzględniającej potrzebę zdecydowanego zaangażowania z myślą o skutecznych negocjacjach; wzywa Komisję do zapewnienia władzom Islandii na ich wniosek materialnego i technicznego wsparcia, by pomóc im poprawić przejrzystość i odpowiedzialność w odniesieniu do procesu rozszerzenia oraz żeby mogły one zorganizować na terenie całego kraju szeroko zakrojoną i rzetelną kampanię informacyjną na temat skutków członkostwa w UE, tak aby umożliwić obywatelom Islandii podjęcie świadomego wyboru w przyszłym referendum w sprawie przystąpienia do UE; |
| --- | --- |

31.

zachęca władze Islandii do rozpoczęcia szeroko zakrojonej debaty publicznej na temat przystąpienia do UE, włączającej od samego początku społeczeństwo obywatelskie, skupionej na obawach obywateli Islandii związanych z członkostwem w UE i uwzględniającej potrzebę zdecydowanego zaangażowania z myślą o skutecznych negocjacjach; wzywa Komisję do zapewnienia władzom Islandii na ich wniosek materialnego i technicznego wsparcia, by pomóc im poprawić przejrzystość i odpowiedzialność w odniesieniu do procesu rozszerzenia oraz żeby mogły one zorganizować na terenie całego kraju szeroko zakrojoną i rzetelną kampanię informacyjną na temat skutków członkostwa w UE, tak aby umożliwić obywatelom Islandii podjęcie świadomego wyboru w przyszłym referendum w sprawie przystąpienia do UE;

| 32. | sądzi, że ogromne znaczenie ma przekazywanie obywatelom UE jasnych i zrozumiałych informacji na temat skutków przystąpienia Islandii do UE; wzywa Komisję i państwa członkowskie do podjęcia wysiłków w tym celu, a także uważa, że równie ważne jest wysłuchanie obywateli i udzielenie odpowiedzi na ich pytania i wątpliwości, a także działanie w odpowiedzi na ich opinie i interesy; |
| --- | --- |

32.

sądzi, że ogromne znaczenie ma przekazywanie obywatelom UE jasnych i zrozumiałych informacji na temat skutków przystąpienia Islandii do UE; wzywa Komisję i państwa członkowskie do podjęcia wysiłków w tym celu, a także uważa, że równie ważne jest wysłuchanie obywateli i udzielenie odpowiedzi na ich pytania i wątpliwości, a także działanie w odpowiedzi na ich opinie i interesy;

*

* *

| 33. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz przewodniczącemu parlamentu (Althingi) i rządowi Islandii. |
| --- | --- |

33.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz przewodniczącemu parlamentu (Althingi) i rządowi Islandii.

---

(1)  Teksty przyjęte, P7_TA(2009)0097.

(2)  Teksty przyjęte, P7_TA(2010)0026.

---

Czwartek, 8 lipca 2010 r.

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/78 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/78

---

Czwartek, 8 lipca 2010 r.Kosowo

P7_TA(2010)0281

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie procesu integracji Kosowa z Unią Europejską

2011/C 351 E/12

Parlament Europejski,

uwzględniając konkluzje prezydencji z posiedzenia Rady Europejskiej w Salonikach w dniach 19-20 czerwca 2003 r., na którym wszystkim państwom Bałkanów Zachodnich złożona została obietnica, że przystąpią one do Unii Europejskiej,

uwzględniając wnioski z posiedzenia Rady ds. Ogólnych z dnia 7 grudnia 2009 r., w których podkreślono, że bez względu na stanowiska państw członkowskich dotyczące statusu Kosowa, powinno ono odnieść korzyści z przyszłego złagodzenia wymogów wizowych po spełnieniu przez ten kraj wszystkich warunków, i zwracając się do Komisji o dalsze stosowanie usystematyzowanego podejścia w celu zmniejszenia dystansu między obywatelami Kosowa i UE,

uwzględniając wspólne działanie Rady 2008/124/WPZiB z dnia 4 lutego 2008 r. w sprawie misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie EULEX KOSOWO, zmienione wspólnym działaniem Rady 2009/445/WPZiB z dnia 9 czerwca 2009 r.,

uwzględniając wspólne działanie Rady 2008/123/WPZiB z dnia 4 lutego 2008 r. w sprawie mianowania specjalnego przedstawiciela Unii Europejskiej w Kosowie oraz decyzję Rady 2010/118/WPZiB z dnia 25 lutego 2010 r. przedłużającą mandat specjalnego przedstawiciela Unii Europejskiej w Kosowie,

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 14 października 2009 r. zatytułowany „Strategia rozszerzenia i najważniejsze wyzwania w latach 2009-2010” (COM(2009)0533), towarzyszący sprawozdaniu o postępach Kosowa za rok 2009 r., oraz analizę zatytułowaną „Kosowo (1) - realizacja perspektywy europejskiej” (COM(2009)0534),

uwzględniając zalecenia drugiego posiedzenia międzyparlamentarnego PE-Kosowo z dnia 7 kwietnia 2009 r. oraz trzeciego posiedzenia międzyparlamentarnego PE-Kosowo z dnia 23 czerwca 2010 r.,

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 29 marca 2007 r. w sprawie przyszłości Kosowa i roli Unii Europejskiej (2), a także rezolucję z dnia 5 lutego 2009 r. w sprawie Kosowa i roli Unii Europejskiej (3),

uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 1244 (1999),

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1244/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (4), a w szczególności załącznik I do tego rozporządzenia, w którym dla celów jasności prawnej i bezpieczeństwa prawnego zawarto odniesienie do osób zamieszkujących Kosowo (rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1244 (1999)),

uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych z dnia 8 października 2008 r. ((A/RES/63/3) z wnioskiem do Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości o wydanie opinii doradczej na temat zgodności z prawem międzynarodowym jednostronnego ogłoszenia niepodległości przez tymczasową autonomiczną administrację Kosowa,

uwzględniając własną rezolucję z dnia 26 listopada 2009 r. w sprawie dokumentu Komisji dotyczącego strategii rozszerzenia dla państw Bałkanów Zachodnich, Islandii i Turcji (5),

uwzględniając końcowe sprawozdanie specjalnego wysłannika ONZ w sprawie przyszłego statusu Kosowa oraz kompleksowej propozycji uregulowania statusu Kosowa z dnia 26 marca 2007 r.,

uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że stabilność regionalna Bałkanów Zachodnich oraz przystąpienie tych krajów do UE należą do priorytetów Unii Europejskiej; mając na uwadze, że priorytety te mogą zostać utrzymane jedynie wówczas, gdy członkostwo w UE stanowi osiągalną perspektywę dla wszystkich krajów tego regionu, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że stabilność regionalna Bałkanów Zachodnich oraz przystąpienie tych krajów do UE należą do priorytetów Unii Europejskiej; mając na uwadze, że priorytety te mogą zostać utrzymane jedynie wówczas, gdy członkostwo w UE stanowi osiągalną perspektywę dla wszystkich krajów tego regionu,

| B. | mając na uwadze, że społeczność międzynarodowa niezmiennie występowała w obronie trwałości wieloetnicznych i wielowyznaniowych państw na Bałkanach Zachodnich, w oparciu o wartości demokracji, tolerancji i wielokulturowości, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że społeczność międzynarodowa niezmiennie występowała w obronie trwałości wieloetnicznych i wielowyznaniowych państw na Bałkanach Zachodnich, w oparciu o wartości demokracji, tolerancji i wielokulturowości,

| C. | mając na uwadze, że obywatele Serbii, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii oraz Czarnogóry od dnia 19 grudnia 2009 r. mogą podróżować do UE bez wiz oraz że taka sama decyzja jest oczekiwana wkrótce dla Albanii, a także Bośni i Hercegowiny; mając na uwadze, że obywatele Kosowa nie mogą być pozostawieni w tyle i odizolowani od obywateli innych krajów tego regionu, w związku z czym należy przystąpić niezwłocznie do procesu liberalizacji polityki wizowej wobec Kosowa, jeżeli spełnione zostaną wszystkie wymagane kryteria, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że obywatele Serbii, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii oraz Czarnogóry od dnia 19 grudnia 2009 r. mogą podróżować do UE bez wiz oraz że taka sama decyzja jest oczekiwana wkrótce dla Albanii, a także Bośni i Hercegowiny; mając na uwadze, że obywatele Kosowa nie mogą być pozostawieni w tyle i odizolowani od obywateli innych krajów tego regionu, w związku z czym należy przystąpić niezwłocznie do procesu liberalizacji polityki wizowej wobec Kosowa, jeżeli spełnione zostaną wszystkie wymagane kryteria,

| D. | mając na uwadze, że Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości został poproszony o opinię doradczą w sprawie zgodności z prawem międzynarodowym jednostronnego ogłoszenia niepodległości przez tymczasową autonomiczną administrację Kosowa, a jego wnioski nie zostały do tej pory przedstawione, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości został poproszony o opinię doradczą w sprawie zgodności z prawem międzynarodowym jednostronnego ogłoszenia niepodległości przez tymczasową autonomiczną administrację Kosowa, a jego wnioski nie zostały do tej pory przedstawione,

| E. | mając na uwadze, że decyzja o niewłączaniu Kosowa z procesu liberalizacji polityki wizowej wskazuje na istnienie w strategii UE dla Kosowa poważnej sprzeczności, która polega na rozbieżności między ogromnym wysiłkiem w zakresie pomocy obejmującej zasoby i personel, a pozostawieniem zamkniętych granic dla tych wszystkich osób, których praca mogłaby przyczynić się do rozwoju, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że decyzja o niewłączaniu Kosowa z procesu liberalizacji polityki wizowej wskazuje na istnienie w strategii UE dla Kosowa poważnej sprzeczności, która polega na rozbieżności między ogromnym wysiłkiem w zakresie pomocy obejmującej zasoby i personel, a pozostawieniem zamkniętych granic dla tych wszystkich osób, których praca mogłaby przyczynić się do rozwoju,

| 1. | stwierdza, że ogłoszenie przez Kosowo niepodległości z dniem 17 lutego 2008 r. zostało uznane przez 69 państw; zauważa, że 22 państwa członkowskie UE uznały Kosowo za niepodległe państwo, a nie uczyniło tego 5 państw członkowskich; zachęca państwa członkowskie do przyjęcia wspólnego podejścia wobec Kosowa w celu przystąpienia Kosowa do UE, aby zwiększyć skuteczność polityki unijnej dla wszystkich obywateli Kosowa; wyraża zadowolenie z konstruktywnej postawy wobec Kosowa, podkreślanej przez prezydencję hiszpańską pomimo odmowy uznania tego kraju przez Hiszpanię; przyjąłby z zadowoleniem uznanie przez wszystkie państwa członkowskie niepodległości Kosowa; |
| --- | --- |

1.

stwierdza, że ogłoszenie przez Kosowo niepodległości z dniem 17 lutego 2008 r. zostało uznane przez 69 państw; zauważa, że 22 państwa członkowskie UE uznały Kosowo za niepodległe państwo, a nie uczyniło tego 5 państw członkowskich; zachęca państwa członkowskie do przyjęcia wspólnego podejścia wobec Kosowa w celu przystąpienia Kosowa do UE, aby zwiększyć skuteczność polityki unijnej dla wszystkich obywateli Kosowa; wyraża zadowolenie z konstruktywnej postawy wobec Kosowa, podkreślanej przez prezydencję hiszpańską pomimo odmowy uznania tego kraju przez Hiszpanię; przyjąłby z zadowoleniem uznanie przez wszystkie państwa członkowskie niepodległości Kosowa;

| 2. | podkreśla, jak duże znaczenie dla stabilizacji w tym regionie ma proces przystąpienia wszystkich krajów tego regionu do UE; podkreśla, że perspektywa przystąpienia do UE jest bardzo silnym bodźcem do przeprowadzenia w Kosowie niezbędnych reform, i nawołuje do podjęcia praktycznych kroków, aby perspektywa ta nabrała dla rządu i obywateli realnych kształtów; w tym celu nawołuje Komisję do monitorowania sytuacji w Kosowie od początku 2011 r. w celu przygotowania tego kraju do rozpoczęcia negocjacji w sprawie układu o stabilizacji i stowarzyszeniu oraz wzywa ją do przedstawienia władzom Kosowa informacji o krokach, jakie muszą zostać podjęte, zanim Komisja opracuje program liberalizacji systemu wizowego, oraz do określenia tego programu, jak tylko wspomniane działania zostaną podjęte; |
| --- | --- |

2.

podkreśla, jak duże znaczenie dla stabilizacji w tym regionie ma proces przystąpienia wszystkich krajów tego regionu do UE; podkreśla, że perspektywa przystąpienia do UE jest bardzo silnym bodźcem do przeprowadzenia w Kosowie niezbędnych reform, i nawołuje do podjęcia praktycznych kroków, aby perspektywa ta nabrała dla rządu i obywateli realnych kształtów; w tym celu nawołuje Komisję do monitorowania sytuacji w Kosowie od początku 2011 r. w celu przygotowania tego kraju do rozpoczęcia negocjacji w sprawie układu o stabilizacji i stowarzyszeniu oraz wzywa ją do przedstawienia władzom Kosowa informacji o krokach, jakie muszą zostać podjęte, zanim Komisja opracuje program liberalizacji systemu wizowego, oraz do określenia tego programu, jak tylko wspomniane działania zostaną podjęte;

| 3. | zwraca uwagę na uznanie niepodległości Kosowa przez większość sąsiadujących z nim krajów oraz na dobre relacje sąsiedzkie; zwraca uwagę na fakt, że Kosowo zostało przyjęte na członka Banku Światowego, Międzynarodowego Funduszu Walutowego oraz innych organizacji międzynarodowych; |
| --- | --- |

3.

zwraca uwagę na uznanie niepodległości Kosowa przez większość sąsiadujących z nim krajów oraz na dobre relacje sąsiedzkie; zwraca uwagę na fakt, że Kosowo zostało przyjęte na członka Banku Światowego, Międzynarodowego Funduszu Walutowego oraz innych organizacji międzynarodowych;

| 4. | przypomina swoją opinię wyrażoną w rezolucji z 29 marca 2007 r. i z 5 lutego 2009 r., która wyklucza możliwość podziału Kosowa; |
| --- | --- |

4.

przypomina swoją opinię wyrażoną w rezolucji z 29 marca 2007 r. i z 5 lutego 2009 r., która wyklucza możliwość podziału Kosowa;

| 5. | jest zaniepokojony stanem stosunków z Serbią i podkreśla, że dobre relacje sąsiedzkie są podstawowym kryterium przy realizacji dążeń Serbii oraz Kosowa, jak również wszystkich innych krajów tego regionu do członkostwa w UE; wyraża zrozumienie dla odczuć będących następstwem wojny z 1999 r. oraz rozumie, że oficjalne uznanie Kosowa nie jest w chwili obecnej opcją wykonalną dla przywódców z Belgradu, namawia jednak Serbię do praktycznego spojrzenia na kwestię tego statusu; dlatego wyraża zadowolenie z podpisania protokołu regulującego współpracę policyjną z EULEX i nawołuje do intensyfikacji współpracy z tą misją; ponadto nawołuję Serbię do powstrzymania się od blokowania członkostwa Kosowa w organizacjach międzynarodowych, w szczególności w przypadku niedawnej kandydatury do przystąpienia do Światowej Organizacji Zdrowia; podkreśla, że konflikt wpływa również ujemnie na regionalną wymianę handlową i współpracę w ramach Środkowoeuropejskiej umowy o wolnym handlu (CEFTA), co szkodzi gospodarkom krajów tego regionu; nawołuje wszystkie strony do przyjęcia pragmatycznego podejścia i umożliwienia integracji regionalnej Kosowa; podkreśla w tym względzie, że oczekiwana opinia doradcza Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie „zgodności z prawem międzynarodowym jednostronnego ogłoszenia niepodległości przez tymczasową autonomiczną administrację Kosowa” nie powinna utrudniać wszystkim zainteresowanym stronom zdecydowanego zaangażowania się w skuteczną transgraniczną współpracę regionalną i lokalną w najlepszym interesie całej społeczności Kosowa i okolic; |
| --- | --- |

5.

jest zaniepokojony stanem stosunków z Serbią i podkreśla, że dobre relacje sąsiedzkie są podstawowym kryterium przy realizacji dążeń Serbii oraz Kosowa, jak również wszystkich innych krajów tego regionu do członkostwa w UE; wyraża zrozumienie dla odczuć będących następstwem wojny z 1999 r. oraz rozumie, że oficjalne uznanie Kosowa nie jest w chwili obecnej opcją wykonalną dla przywódców z Belgradu, namawia jednak Serbię do praktycznego spojrzenia na kwestię tego statusu; dlatego wyraża zadowolenie z podpisania protokołu regulującego współpracę policyjną z EULEX i nawołuje do intensyfikacji współpracy z tą misją; ponadto nawołuję Serbię do powstrzymania się od blokowania członkostwa Kosowa w organizacjach międzynarodowych, w szczególności w przypadku niedawnej kandydatury do przystąpienia do Światowej Organizacji Zdrowia; podkreśla, że konflikt wpływa również ujemnie na regionalną wymianę handlową i współpracę w ramach Środkowoeuropejskiej umowy o wolnym handlu (CEFTA), co szkodzi gospodarkom krajów tego regionu; nawołuje wszystkie strony do przyjęcia pragmatycznego podejścia i umożliwienia integracji regionalnej Kosowa; podkreśla w tym względzie, że oczekiwana opinia doradcza Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie „zgodności z prawem międzynarodowym jednostronnego ogłoszenia niepodległości przez tymczasową autonomiczną administrację Kosowa” nie powinna utrudniać wszystkim zainteresowanym stronom zdecydowanego zaangażowania się w skuteczną transgraniczną współpracę regionalną i lokalną w najlepszym interesie całej społeczności Kosowa i okolic;

| 6. | przypomina, że każdy kraj pragnący przystąpić do UE musi spełnić kryteria przystąpienia i że w przypadku Bałkanów Zachodnich proces stabilizacji i stowarzyszenia stanowi ramy dla negocjacji z UE; podkreśla, że jednym z trzech ważnych celów procesu stabilizacji i stowarzyszenia jest współpraca regionalna; |
| --- | --- |

6.

przypomina, że każdy kraj pragnący przystąpić do UE musi spełnić kryteria przystąpienia i że w przypadku Bałkanów Zachodnich proces stabilizacji i stowarzyszenia stanowi ramy dla negocjacji z UE; podkreśla, że jednym z trzech ważnych celów procesu stabilizacji i stowarzyszenia jest współpraca regionalna;

| 7. | podkreśla, że integracja i współpraca regionalna są kluczowe dla europejskiego bezpieczeństwa i stabilności, jak również dla stworzenia warunków sprzyjających normalizacji stosunków między Serbią a Kosowem; uważa, że pożądany byłby pakiet uzgodnień dotyczących bezpieczeństwa i współpracy w regionie Bałkanów Zachodnich; |
| --- | --- |

7.

podkreśla, że integracja i współpraca regionalna są kluczowe dla europejskiego bezpieczeństwa i stabilności, jak również dla stworzenia warunków sprzyjających normalizacji stosunków między Serbią a Kosowem; uważa, że pożądany byłby pakiet uzgodnień dotyczących bezpieczeństwa i współpracy w regionie Bałkanów Zachodnich;

| 8. | nawołuje do wzmocnienia współpracy transgranicznej między Serbią a Kosowem, zwłaszcza na poziomie lokalnym, w dziedzinach ważnych dla obywateli, takich jak ochrona środowiska, infrastruktura czy handel; |
| --- | --- |

8.

nawołuje do wzmocnienia współpracy transgranicznej między Serbią a Kosowem, zwłaszcza na poziomie lokalnym, w dziedzinach ważnych dla obywateli, takich jak ochrona środowiska, infrastruktura czy handel;

| 9. | stwierdza, że niektóre państwa członkowskie stosują jednostronne ułatwienia wizowe, podczas gdy osiem państw członkowskich nadal pobiera pełne opłaty wizowe; nawołuje państwa członkowskie UE i Komisję do podjęcia wszelkich starań w celu jak najszybszego przyjęcia jednolitych tymczasowych uproszczonych procedur zmierzających do ułatwienia podróży obywatelom Kosowa, mając w szczególności na względzie możliwości, jakie daje nowy kodeks wizowy; |
| --- | --- |

9.

stwierdza, że niektóre państwa członkowskie stosują jednostronne ułatwienia wizowe, podczas gdy osiem państw członkowskich nadal pobiera pełne opłaty wizowe; nawołuje państwa członkowskie UE i Komisję do podjęcia wszelkich starań w celu jak najszybszego przyjęcia jednolitych tymczasowych uproszczonych procedur zmierzających do ułatwienia podróży obywatelom Kosowa, mając w szczególności na względzie możliwości, jakie daje nowy kodeks wizowy;

| 10. | wyraża zadowolenie z wyborów samorządowych przeprowadzonych dnia 15 listopada 2009 r., będących pierwszymi wyborami, za organizację których rząd Kosowa był odpowiedzialny politycznie; jest zadowolony z ich zasadniczo spokojnego przebiegu w dobrej atmosferze; podkreśla jednak, że stwierdzono szereg nieprawidłowości; nawołuje władze do sprawnego wprowadzenia w życie zaleceń wspólnoty międzynarodowej dotyczących między innymi konieczności zmiany prawa wyborczego w celu uściślenia właściwości sądów w rozpatrywaniu skarg, wprowadzenia jasnego podziału kompetencji między centralną komisją wyborczą a komisją ds. skarg i odwołań, uaktualnienia list wyborczych i zapewnienia spójnej edukacji wyborców; w perspektywie zbliżających się wyborów powszechnych podkreśla najwyższe znaczenie woli politycznej dla kontynuowania tych reform i pociągnięcia do odpowiedzialności osób, które dopuściły się nadużyć podczas wyborów; |
| --- | --- |

10.

wyraża zadowolenie z wyborów samorządowych przeprowadzonych dnia 15 listopada 2009 r., będących pierwszymi wyborami, za organizację których rząd Kosowa był odpowiedzialny politycznie; jest zadowolony z ich zasadniczo spokojnego przebiegu w dobrej atmosferze; podkreśla jednak, że stwierdzono szereg nieprawidłowości; nawołuje władze do sprawnego wprowadzenia w życie zaleceń wspólnoty międzynarodowej dotyczących między innymi konieczności zmiany prawa wyborczego w celu uściślenia właściwości sądów w rozpatrywaniu skarg, wprowadzenia jasnego podziału kompetencji między centralną komisją wyborczą a komisją ds. skarg i odwołań, uaktualnienia list wyborczych i zapewnienia spójnej edukacji wyborców; w perspektywie zbliżających się wyborów powszechnych podkreśla najwyższe znaczenie woli politycznej dla kontynuowania tych reform i pociągnięcia do odpowiedzialności osób, które dopuściły się nadużyć podczas wyborów;

| 11. | wyraża niezadowolenie, że Belgrad nadal wspiera struktury równoległe w enklawach serbskich, przez co kwestionuje i osłabia władze nowo ustanowionych gmin; nawołuje Serbię do przyjęcia bardziej konstruktywnej postawy i do rozwiązania tych struktur; |
| --- | --- |

11.

wyraża niezadowolenie, że Belgrad nadal wspiera struktury równoległe w enklawach serbskich, przez co kwestionuje i osłabia władze nowo ustanowionych gmin; nawołuje Serbię do przyjęcia bardziej konstruktywnej postawy i do rozwiązania tych struktur;

| 12. | ponownie podkreśla znaczenie skutecznego przeprowadzenia procesu decentralizacji i z zadowoleniem przyjmuje wysoką frekwencję Serbów kosowskich zamieszkałych na południe od rzeki Ibar w ostatnich wyborach, co jest krokiem w kierunku budowania trwałej przyszłości ich kraju; nawołuje rząd, aby przy pomocy Komisji, udzielił pełnego wsparcia nowo wybranym przywódcom tych gmin za pośrednictwem wystarczających środków finansowych i politycznych, aby mogli oni szybko stworzyć struktury niezbędne do świadczenia podstawowych usług; uznaje, że skutecznie działające gminy są kluczowe dla udziału Serbów kosowskich w procesie politycznym i strukturach administracyjnych Kosowa; zachęca wspólnotę międzynarodową do wspierania projektów nowo powstałych gmin w dziedzinie rozwoju i infrastruktury; aby uniknąć powstawania struktur równoległych, w szczególności w dziedzinie edukacji i służby zdrowia, zachęca rząd, by z pomocą specjalnego przedstawiciela UE i międzynarodowego przedstawiciela cywilnego opracował strategię postępowania w odniesieniu do tych struktur; |
| --- | --- |

12.

ponownie podkreśla znaczenie skutecznego przeprowadzenia procesu decentralizacji i z zadowoleniem przyjmuje wysoką frekwencję Serbów kosowskich zamieszkałych na południe od rzeki Ibar w ostatnich wyborach, co jest krokiem w kierunku budowania trwałej przyszłości ich kraju; nawołuje rząd, aby przy pomocy Komisji, udzielił pełnego wsparcia nowo wybranym przywódcom tych gmin za pośrednictwem wystarczających środków finansowych i politycznych, aby mogli oni szybko stworzyć struktury niezbędne do świadczenia podstawowych usług; uznaje, że skutecznie działające gminy są kluczowe dla udziału Serbów kosowskich w procesie politycznym i strukturach administracyjnych Kosowa; zachęca wspólnotę międzynarodową do wspierania projektów nowo powstałych gmin w dziedzinie rozwoju i infrastruktury; aby uniknąć powstawania struktur równoległych, w szczególności w dziedzinie edukacji i służby zdrowia, zachęca rząd, by z pomocą specjalnego przedstawiciela UE i międzynarodowego przedstawiciela cywilnego opracował strategię postępowania w odniesieniu do tych struktur;

| 13. | wyraża zadowolenie z ustanowienia Domu UE w północnym Kosowie, lecz jest zaniepokojony sytuacją na północy Kosowa, gdzie nadal wyraźnie brak jest praworządności, nasila się napięcie i próby zastraszenia społeczeństwa obywatelskiego przez radykalne ugrupowania i gdzie rozwija się przestępczość zorganizowana; dlatego podkreśla, że Rada powinna uczynić misję mającą na celu zaprowadzenie praworządności operacyjną na całym obszarze Kosowa i zwraca się do Komisji o zapewnienie większej widoczności prac prowadzonych przez nią na rzecz społeczności serbskiej zamieszkującej na północy, zwracając równocześnie uwagę wszystkich zainteresowanych podmiotów w terenie, że współpraca lokalna, regionalna i transgraniczna przynosi korzyści całemu społeczeństwu; dlatego wyraża zadowolenie z rejestracji produktów handlowych na przejściach 1 i 31, co przyczyniło się do zmniejszenia skali przemytu w regionie, oraz nawołuje do podjęcia dalszych działań w celu przywrócenia systemu pobierania opłat celnych; wyraża niepokój w związku z problemami w obecnym funkcjonowaniu systemu sądownictwa w regionie Mitrowicy i nawołuje Serbię i Kosowo do finalizacji umowy w sprawie powołania na stanowiska w trybunale północnej Mitrowicy serbskich sędziów i prokuratora; przyjmuje do wiadomości plan ponownego włączenia części północnej do struktur politycznych i administracyjnych Kosowa i nalega, by podczas jego realizacji zwrócono należytą uwagę na szczególną sytuację mniejszości serbskiej w zamiarze poprawy i zwiększenia usług świadczonych przez rząd w tym regionie oraz poprawy warunków życia tamtejszych obywateli, i by został on przeprowadzony w sposób umożliwiający powołanie samorządu reprezentującego jak najszersze kręgi; wzywa EULEX do podjęcia wysiłków zmierzających do intensywniejszych działań w północnej części Kosowa, w szczególności w celu poprawy relacji między grupami etnicznymi oraz informowania miejscowej ludności o działalności UE i bieżącej misji, której zadaniem jest zaprowadzenie praworządności; |
| --- | --- |

13.

wyraża zadowolenie z ustanowienia Domu UE w północnym Kosowie, lecz jest zaniepokojony sytuacją na północy Kosowa, gdzie nadal wyraźnie brak jest praworządności, nasila się napięcie i próby zastraszenia społeczeństwa obywatelskiego przez radykalne ugrupowania i gdzie rozwija się przestępczość zorganizowana; dlatego podkreśla, że Rada powinna uczynić misję mającą na celu zaprowadzenie praworządności operacyjną na całym obszarze Kosowa i zwraca się do Komisji o zapewnienie większej widoczności prac prowadzonych przez nią na rzecz społeczności serbskiej zamieszkującej na północy, zwracając równocześnie uwagę wszystkich zainteresowanych podmiotów w terenie, że współpraca lokalna, regionalna i transgraniczna przynosi korzyści całemu społeczeństwu; dlatego wyraża zadowolenie z rejestracji produktów handlowych na przejściach 1 i 31, co przyczyniło się do zmniejszenia skali przemytu w regionie, oraz nawołuje do podjęcia dalszych działań w celu przywrócenia systemu pobierania opłat celnych; wyraża niepokój w związku z problemami w obecnym funkcjonowaniu systemu sądownictwa w regionie Mitrowicy i nawołuje Serbię i Kosowo do finalizacji umowy w sprawie powołania na stanowiska w trybunale północnej Mitrowicy serbskich sędziów i prokuratora; przyjmuje do wiadomości plan ponownego włączenia części północnej do struktur politycznych i administracyjnych Kosowa i nalega, by podczas jego realizacji zwrócono należytą uwagę na szczególną sytuację mniejszości serbskiej w zamiarze poprawy i zwiększenia usług świadczonych przez rząd w tym regionie oraz poprawy warunków życia tamtejszych obywateli, i by został on przeprowadzony w sposób umożliwiający powołanie samorządu reprezentującego jak najszersze kręgi; wzywa EULEX do podjęcia wysiłków zmierzających do intensywniejszych działań w północnej części Kosowa, w szczególności w celu poprawy relacji między grupami etnicznymi oraz informowania miejscowej ludności o działalności UE i bieżącej misji, której zadaniem jest zaprowadzenie praworządności;

| 14. | yraża głęboki żal z powodu zabójczej eksplozji, w wyniku której zginęła jedna osoba,, a dziesięć zostało rannych, a do której doszło w północnej części Mitrowicy w dniu 2 lipca 2010 r. podczas demonstracji przeciwko otwarciu centrum służb cywilnych oraz z powodu ataku w dniu 5 lipca 2010 r. na serbskiego posła do parlamentu Kosowa; z całą mocą potępia wszelkie akty przemocy i wzywa strony do rozsądnego działania; wzywa EULEX do podjęcia wszelkich starań na rzecz rozładowania napięcia i zapobieżenia dalszym aktom przemocy oraz wzywa policję Kosowa, aby z pomcą EULEX-u natychmiast wszczęła wyczerpujące i bezstronne dochodzenia w sprawie tych wydarzeń w celu postawienia ich sprawców przed sądem; |
| --- | --- |

14.

yraża głęboki żal z powodu zabójczej eksplozji, w wyniku której zginęła jedna osoba,, a dziesięć zostało rannych, a do której doszło w północnej części Mitrowicy w dniu 2 lipca 2010 r. podczas demonstracji przeciwko otwarciu centrum służb cywilnych oraz z powodu ataku w dniu 5 lipca 2010 r. na serbskiego posła do parlamentu Kosowa; z całą mocą potępia wszelkie akty przemocy i wzywa strony do rozsądnego działania; wzywa EULEX do podjęcia wszelkich starań na rzecz rozładowania napięcia i zapobieżenia dalszym aktom przemocy oraz wzywa policję Kosowa, aby z pomcą EULEX-u natychmiast wszczęła wyczerpujące i bezstronne dochodzenia w sprawie tych wydarzeń w celu postawienia ich sprawców przed sądem;

| 15. | podkreśla znaczenie powodzenia misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności EULEX zarówno dla trwałego rozwoju, konsolidacji instytucji i zaprowadzenia stabilizacji w Kosowie, jak również dla realizacji ambicji UE jako podmiotu dążącego do budowania pokoju na świecie; podkreśla odpowiedzialność misji EULEX w odniesieniu do jej uprawnień wykonawczych oraz mandatu dotyczącego monitorowania, wspierania i doradztwa; w związku z tym zachęca misję EULEX do podjęcia konkretnych działań w celu dokonania postępów w sprawach o korupcję na wysokim szczeblu; przyznaje, że poczyniono znaczne postępy w niektórych dziedzinach, takich jak działalność policji i organów celnych, ale podkreśla, że należy przyspieszyć prace misji, tak by widoczne były wreszcie wymierne wyniki w innych dziedzinach, a w szczególności w zwalczaniu przypadków korupcji na wysokim szczeblu, przestępczości zorganizowanej czy zbrodni wojennych; dlatego z zadowoleniem przyjmuje stosowane ostatnio przez EULEX podejście polegające na zwalczaniu ewentualnych przypadków korupcji, również na najwyższym szczeblu rządowym i administracyjnym, i podkreśla potrzebę kontynuowania działań w tym kierunku dla zapewnienia wiarygodności i widoczności działań misji EULEX; podkreśla, że w związku z powyższym bardzo ważne jest poświęcenie szczególnej uwagi sektorowi zamówień publicznych, zaś w odniesieniu do zorganizowanej przestępczości EULEX musi nadal dążyć do osiągnięcia wymiernych wyników w terenie; w związku z powyższym wyraża zaniepokojenie dużymi zaległościami w rozpatrywaniu spraw sądowych spowodowanymi niespodziewanie wysoką liczbą spraw przekazanych misji EULEX przez tymczasową misję administracyjną Narodów Zjednoczonych w Kosowie; podkreśla, że EULEX nie posiada wystarczającej liczby sędziów i prokuratorów, i nawołuje państwa członkowskie do oddelegowania wymaganej liczby ekspertów lub umożliwienia ich zatrudnienia; podkreśla znaczenie usprawnienia biurokracji w misji EULEX; w związku z tym podkreśla potrzebę kompetentnego zarządzania wewnętrznego, koordynacji i współpracy, by misja pracowała wydajnie; podkreśla potrzebę przejrzystości i odpowiedzialności w pracach misji EULEX, a także konieczność podkreślania istotności jej działalności w tym kontekście politycznym, aby zwiększyć jej legitymację w oczach obywateli; ponadto podkreśla znaczenie podtrzymania bliskich kontaktów z rządem Kosowa, jego obywatelami i środkami przekazu; zachęca misję EULEX do informowania obywateli Kosowa o swoich osiągnięciach, a ponadto do pracy na rzecz podnoszenia zaufania do misji, a także do wyczulenia na oczekiwania obywateli; z zadowoleniem przyjmuje niedawne powołanie panelu weryfikującego przestrzeganie praw człowieka, którego zadaniem będzie rozpatrywanie skarg od osób twierdzących, że są ofiarami naruszeń praw człowieka popełnianych przez misję EULEX przy wykonywaniu jej mandatu wykonawczego; |
| --- | --- |

15.

podkreśla znaczenie powodzenia misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności EULEX zarówno dla trwałego rozwoju, konsolidacji instytucji i zaprowadzenia stabilizacji w Kosowie, jak również dla realizacji ambicji UE jako podmiotu dążącego do budowania pokoju na świecie; podkreśla odpowiedzialność misji EULEX w odniesieniu do jej uprawnień wykonawczych oraz mandatu dotyczącego monitorowania, wspierania i doradztwa; w związku z tym zachęca misję EULEX do podjęcia konkretnych działań w celu dokonania postępów w sprawach o korupcję na wysokim szczeblu; przyznaje, że poczyniono znaczne postępy w niektórych dziedzinach, takich jak działalność policji i organów celnych, ale podkreśla, że należy przyspieszyć prace misji, tak by widoczne były wreszcie wymierne wyniki w innych dziedzinach, a w szczególności w zwalczaniu przypadków korupcji na wysokim szczeblu, przestępczości zorganizowanej czy zbrodni wojennych; dlatego z zadowoleniem przyjmuje stosowane ostatnio przez EULEX podejście polegające na zwalczaniu ewentualnych przypadków korupcji, również na najwyższym szczeblu rządowym i administracyjnym, i podkreśla potrzebę kontynuowania działań w tym kierunku dla zapewnienia wiarygodności i widoczności działań misji EULEX; podkreśla, że w związku z powyższym bardzo ważne jest poświęcenie szczególnej uwagi sektorowi zamówień publicznych, zaś w odniesieniu do zorganizowanej przestępczości EULEX musi nadal dążyć do osiągnięcia wymiernych wyników w terenie; w związku z powyższym wyraża zaniepokojenie dużymi zaległościami w rozpatrywaniu spraw sądowych spowodowanymi niespodziewanie wysoką liczbą spraw przekazanych misji EULEX przez tymczasową misję administracyjną Narodów Zjednoczonych w Kosowie; podkreśla, że EULEX nie posiada wystarczającej liczby sędziów i prokuratorów, i nawołuje państwa członkowskie do oddelegowania wymaganej liczby ekspertów lub umożliwienia ich zatrudnienia; podkreśla znaczenie usprawnienia biurokracji w misji EULEX; w związku z tym podkreśla potrzebę kompetentnego zarządzania wewnętrznego, koordynacji i współpracy, by misja pracowała wydajnie; podkreśla potrzebę przejrzystości i odpowiedzialności w pracach misji EULEX, a także konieczność podkreślania istotności jej działalności w tym kontekście politycznym, aby zwiększyć jej legitymację w oczach obywateli; ponadto podkreśla znaczenie podtrzymania bliskich kontaktów z rządem Kosowa, jego obywatelami i środkami przekazu; zachęca misję EULEX do informowania obywateli Kosowa o swoich osiągnięciach, a ponadto do pracy na rzecz podnoszenia zaufania do misji, a także do wyczulenia na oczekiwania obywateli; z zadowoleniem przyjmuje niedawne powołanie panelu weryfikującego przestrzeganie praw człowieka, którego zadaniem będzie rozpatrywanie skarg od osób twierdzących, że są ofiarami naruszeń praw człowieka popełnianych przez misję EULEX przy wykonywaniu jej mandatu wykonawczego;

| 16. | wzywa swoje właściwe organy, zwłaszcza Podkomisję Bezpieczeństwa i Obrony, do nasilenia kontroli i nadzoru misji EULEX, w miarę możliwości we współpracy z społeczeństwem obywatelskim Kosowa; dlatego nawołuje Radę do przekazywania Parlamentowi wszystkich okresowych i specjalnych ocen oraz sprawozdań kontrolnych EULEX; |
| --- | --- |

16.

wzywa swoje właściwe organy, zwłaszcza Podkomisję Bezpieczeństwa i Obrony, do nasilenia kontroli i nadzoru misji EULEX, w miarę możliwości we współpracy z społeczeństwem obywatelskim Kosowa; dlatego nawołuje Radę do przekazywania Parlamentowi wszystkich okresowych i specjalnych ocen oraz sprawozdań kontrolnych EULEX;

| 17. | odnotowuje wysiłki zarówno Serbii, jak i Kosowa zmierzające do odnalezienia osób zaginionych od czasu konfliktu z lat 1998-1999 za pośrednictwem prac grupy roboczej ds. osób, których los jest nieznany w związku z wydarzeniami w Kosowie; podkreśla wagę rozwiązania tego problemu dla uwolnienia się od widm konfliktu z lat 1998-1999; odnotowuje ponadto około 1 862 przypadków nadal nieodnalezionych osób oraz wzywa Kosowo i Serbię, by w poszukiwaniu tych osób jak najściślej współpracowały między sobą, a także z MKCK, misją EULEX i innymi podmiotami; |
| --- | --- |

17.

odnotowuje wysiłki zarówno Serbii, jak i Kosowa zmierzające do odnalezienia osób zaginionych od czasu konfliktu z lat 1998-1999 za pośrednictwem prac grupy roboczej ds. osób, których los jest nieznany w związku z wydarzeniami w Kosowie; podkreśla wagę rozwiązania tego problemu dla uwolnienia się od widm konfliktu z lat 1998-1999; odnotowuje ponadto około 1 862 przypadków nadal nieodnalezionych osób oraz wzywa Kosowo i Serbię, by w poszukiwaniu tych osób jak najściślej współpracowały między sobą, a także z MKCK, misją EULEX i innymi podmiotami;

| 18. | podkreśla, że dla rządu Kosowa i administracji wszystkich szczebli rok 2010 jest rokiem przełomowym dla postępu w przeprowadzaniu reform dotyczących między innymi zwalczania korupcji, decentralizacji i reformy administracji publicznej; zaznacza, że aby proces przeprowadzania reform zakończył się powodzeniem, musi opierać się na pogłębionej debacie dotyczącej projektów aktów prawnych, prowadzonej w konsultacji ze wszystkimi zainteresowanymi stronami, w tym ze wszystkimi podmiotami społeczeństwa obywatelskiego; ponadto przypomina rządowi, że należy zwrócić szczególną uwagę na sprawne i skuteczne wprowadzanie w życie aktów prawnych, bez których przyjęcie prawodawstwa nie będzie miało faktycznego wpływu na sytuację w Kosowie; |
| --- | --- |

18.

podkreśla, że dla rządu Kosowa i administracji wszystkich szczebli rok 2010 jest rokiem przełomowym dla postępu w przeprowadzaniu reform dotyczących między innymi zwalczania korupcji, decentralizacji i reformy administracji publicznej; zaznacza, że aby proces przeprowadzania reform zakończył się powodzeniem, musi opierać się na pogłębionej debacie dotyczącej projektów aktów prawnych, prowadzonej w konsultacji ze wszystkimi zainteresowanymi stronami, w tym ze wszystkimi podmiotami społeczeństwa obywatelskiego; ponadto przypomina rządowi, że należy zwrócić szczególną uwagę na sprawne i skuteczne wprowadzanie w życie aktów prawnych, bez których przyjęcie prawodawstwa nie będzie miało faktycznego wpływu na sytuację w Kosowie;

| 19. | jest poważnie zaniepokojony szerzącą się korupcją, która, obok zorganizowanej przestępczości, jest nadal jednym z największych problemów Kosowa, i nawołuje do pilnego podjęcia działań w celu jej zwalczania, poprzez udoskonalenie przepisów prawnych dotyczących walki z korupcją, przyjęcie strategii i planu działań wymierzonych w korupcję oraz poprawę współpracy z organami policyjnymi i sądowymi wszystkich krajów tego regionu; wyraża głębokie zaniepokojenie rozlewem krwi w wyniku niedawnych incydentów przy granicy Kosowa i wzywa do niezwłocznego przyjęcia środków mających na celu zapobieżenie podobnym wydarzeniom i położenie kresu nielegalnemu handlowi broni, który przyczynia się do destabilizacji regionu Bałkanów Zachodnich; wyraża zadowolenie ze stworzenia specjalnego wydziału ds. zwalczania korupcji w Biurze Prokuratury Specjalnej Kosowa, ale podkreśla, że niezbędne jest zaangażowanie wszystkich właściwych ministerstw, aby wydział okazał się skuteczny, oraz że we wszystkich przypadkach muszą być zatrudniane osoby o nienagannej reputacji; nawołuje do sprawnego przyjęcia przepisów dotyczących partii politycznych, które regulowałyby w skuteczny i przejrzysty sposób finansowanie partii, zapewniając pełną jawność ich sprawozdań finansowych; |
| --- | --- |

19.

jest poważnie zaniepokojony szerzącą się korupcją, która, obok zorganizowanej przestępczości, jest nadal jednym z największych problemów Kosowa, i nawołuje do pilnego podjęcia działań w celu jej zwalczania, poprzez udoskonalenie przepisów prawnych dotyczących walki z korupcją, przyjęcie strategii i planu działań wymierzonych w korupcję oraz poprawę współpracy z organami policyjnymi i sądowymi wszystkich krajów tego regionu; wyraża głębokie zaniepokojenie rozlewem krwi w wyniku niedawnych incydentów przy granicy Kosowa i wzywa do niezwłocznego przyjęcia środków mających na celu zapobieżenie podobnym wydarzeniom i położenie kresu nielegalnemu handlowi broni, który przyczynia się do destabilizacji regionu Bałkanów Zachodnich; wyraża zadowolenie ze stworzenia specjalnego wydziału ds. zwalczania korupcji w Biurze Prokuratury Specjalnej Kosowa, ale podkreśla, że niezbędne jest zaangażowanie wszystkich właściwych ministerstw, aby wydział okazał się skuteczny, oraz że we wszystkich przypadkach muszą być zatrudniane osoby o nienagannej reputacji; nawołuje do sprawnego przyjęcia przepisów dotyczących partii politycznych, które regulowałyby w skuteczny i przejrzysty sposób finansowanie partii, zapewniając pełną jawność ich sprawozdań finansowych;

| 20. | podkreśla nadrzędne znaczenie reformy sądownictwa i prokuratury, która jest nadal w początkowej fazie, aby zapewnić niezależność i profesjonalizm sędziów i prokuratorów, a także pozwolić obywatelom odzyskać wiarę w praworządność; dlatego wyraża zadowolenie z powołania rzecznika praw obywatelskich, sędziów Sądu Najwyższego, prokuratorów Prokuratury Krajowej oraz prokuratorów Specjalnej Prokuratury Kosowa; jest zaniepokojony faktem, że niedostatki w systemie ochrony świadków nadal utrudniają wymierzanie sprawiedliwości w przypadku najpoważniejszych przestępstw; nawołuje do przyjęcia i szybkiego wprowadzenia w życie ustawy o sądownictwie, a także do ustanowienia rzeczywistego systemu ochrony świadków i sędziów; w związku z tym wzywa przedstawicieli misji EULEX do dalszego publicznego informowania o pozostałych wyzwaniach w dziedzinie praworządności w Kosowie; |
| --- | --- |

20.

podkreśla nadrzędne znaczenie reformy sądownictwa i prokuratury, która jest nadal w początkowej fazie, aby zapewnić niezależność i profesjonalizm sędziów i prokuratorów, a także pozwolić obywatelom odzyskać wiarę w praworządność; dlatego wyraża zadowolenie z powołania rzecznika praw obywatelskich, sędziów Sądu Najwyższego, prokuratorów Prokuratury Krajowej oraz prokuratorów Specjalnej Prokuratury Kosowa; jest zaniepokojony faktem, że niedostatki w systemie ochrony świadków nadal utrudniają wymierzanie sprawiedliwości w przypadku najpoważniejszych przestępstw; nawołuje do przyjęcia i szybkiego wprowadzenia w życie ustawy o sądownictwie, a także do ustanowienia rzeczywistego systemu ochrony świadków i sędziów; w związku z tym wzywa przedstawicieli misji EULEX do dalszego publicznego informowania o pozostałych wyzwaniach w dziedzinie praworządności w Kosowie;

| 21. | nawołuje do podjęcia większych wysiłków na rzecz przyspieszenia reformy administracji publicznej w celu stworzenia wyspecjalizowanej i niezależnej służby publicznej, przy zachowaniu parytetu płci przy obsadzaniu stanowisk oraz pełnym odzwierciedleniu struktury etnicznej społeczeństwa Kosowa; podkreśla potrzebę przyjęcia i wprowadzenia w życie ram prawnych w tym zakresie oraz poświęcenia należytej uwagi działaniom służącym budowaniu zasobów ludzkich i zapewnienia ich finansowania; wyraża zaniepokojenie z powodu ingerencji politycznych w obsadzanie kluczowych stanowisk w służbie cywilnej i nawołuje do powstrzymania tej praktyki, która poważnie utrudnia funkcjonowanie administracji; |
| --- | --- |

21.

nawołuje do podjęcia większych wysiłków na rzecz przyspieszenia reformy administracji publicznej w celu stworzenia wyspecjalizowanej i niezależnej służby publicznej, przy zachowaniu parytetu płci przy obsadzaniu stanowisk oraz pełnym odzwierciedleniu struktury etnicznej społeczeństwa Kosowa; podkreśla potrzebę przyjęcia i wprowadzenia w życie ram prawnych w tym zakresie oraz poświęcenia należytej uwagi działaniom służącym budowaniu zasobów ludzkich i zapewnienia ich finansowania; wyraża zaniepokojenie z powodu ingerencji politycznych w obsadzanie kluczowych stanowisk w służbie cywilnej i nawołuje do powstrzymania tej praktyki, która poważnie utrudnia funkcjonowanie administracji;

| 22. | nalega, by rząd zapewnił pluralizm mediów oraz ich niezależność finansową i wydawniczą, wolność od politycznych nacisków oraz przejrzyste struktury własności i finansowania; apeluje o zapewnienie praw pracowniczych dziennikarzy i o skuteczne procedury ochrony dziennikarzy śledczych przed groźbami; podkreśla znaczenie dla całego społeczeństwa publicznych stacji nadawczych będących niezależnym źródłem informacji wysokiej jakości i jest zaniepokojony brakiem zrównoważonego systemu finansowania tych mediów; z zadowoleniem przyjmuje inwestycje przeprowadzone przez rząd w dziedzinie dostępu do internetu; wzywa rząd do jeszcze szerszego upowszechnienia dostępu do internetu wśród obywateli; podkreśla ważną rolę wolnego od cenzury dostępu do internetu dla przedsiębiorstw i polityków, zwłaszcza w celu zwiększenia udziału młodych ludzi w wyborach; |
| --- | --- |

22.

nalega, by rząd zapewnił pluralizm mediów oraz ich niezależność finansową i wydawniczą, wolność od politycznych nacisków oraz przejrzyste struktury własności i finansowania; apeluje o zapewnienie praw pracowniczych dziennikarzy i o skuteczne procedury ochrony dziennikarzy śledczych przed groźbami; podkreśla znaczenie dla całego społeczeństwa publicznych stacji nadawczych będących niezależnym źródłem informacji wysokiej jakości i jest zaniepokojony brakiem zrównoważonego systemu finansowania tych mediów; z zadowoleniem przyjmuje inwestycje przeprowadzone przez rząd w dziedzinie dostępu do internetu; wzywa rząd do jeszcze szerszego upowszechnienia dostępu do internetu wśród obywateli; podkreśla ważną rolę wolnego od cenzury dostępu do internetu dla przedsiębiorstw i polityków, zwłaszcza w celu zwiększenia udziału młodych ludzi w wyborach;

| 23. | wzywa do udzielenia wsparcia w celu wzmocnienia zgromadzenia Kosowa, by mogło one skutecznie spełniać funkcje prawodawcze i sprawować demokratyczną kontrolę działalności politycznej i budżetowej; dlatego nawołuje do ustanowienia jednorazowego programu twinningowego w celu umożliwienia personelowi administracyjnemu zgromadzenia Kosowa staży w Parlamencie Europejskim, a także nawołuje parlamenty państw członkowskich do ustanowienia programów partnerskich dostarczających posłom i personelowi administracyjnemu parlamentu Kosowa możliwości wymiany i budowania potencjału w zakresie procedury prawodawczej i kontrolnej, w szczególności dla mniejszości parlamentarnych i ugrupowań opozycji; |
| --- | --- |

23.

wzywa do udzielenia wsparcia w celu wzmocnienia zgromadzenia Kosowa, by mogło one skutecznie spełniać funkcje prawodawcze i sprawować demokratyczną kontrolę działalności politycznej i budżetowej; dlatego nawołuje do ustanowienia jednorazowego programu twinningowego w celu umożliwienia personelowi administracyjnemu zgromadzenia Kosowa staży w Parlamencie Europejskim, a także nawołuje parlamenty państw członkowskich do ustanowienia programów partnerskich dostarczających posłom i personelowi administracyjnemu parlamentu Kosowa możliwości wymiany i budowania potencjału w zakresie procedury prawodawczej i kontrolnej, w szczególności dla mniejszości parlamentarnych i ugrupowań opozycji;

| 24. | wyraża uznanie dla rządu w związku z postępem w zakresie przyjmowania aktów prawnych dotyczących praw człowieka i zachęca do sprawnego przyjęcia pozostałych aktów prawnych; zauważa jednak, że wprowadzanie w życie ram prawnych nadal nie jest zadowalające, a ogólne postępy są zbyt wolne; domaga się bardziej aktywnych strategii zwalczania wszelkich rodzajów dyskryminacji (ze względu na pochodzenie etniczne, religię, orientację seksualną, niepełnosprawność itd.) oraz zagwarantowania parytetu płci przy obsadzaniu stanowisk i aktywnego udziału mniejszości w życiu politycznym i strukturach administracyjnych, zarówno na poziomie ogólnokrajowym, jak i lokalnym; podkreśla znaczenie edukacji w tym procesie; domaga się, by rząd zapewnił nauczanie mniejszościom w ich własnym języku, zarówno w zakresie programów, jak i materiałów dydaktycznych, umożliwiając im zachowanie własnej kultury i tożsamości, oraz by wspierał ich w budowaniu zasobów ludzkich; |
| --- | --- |

24.

wyraża uznanie dla rządu w związku z postępem w zakresie przyjmowania aktów prawnych dotyczących praw człowieka i zachęca do sprawnego przyjęcia pozostałych aktów prawnych; zauważa jednak, że wprowadzanie w życie ram prawnych nadal nie jest zadowalające, a ogólne postępy są zbyt wolne; domaga się bardziej aktywnych strategii zwalczania wszelkich rodzajów dyskryminacji (ze względu na pochodzenie etniczne, religię, orientację seksualną, niepełnosprawność itd.) oraz zagwarantowania parytetu płci przy obsadzaniu stanowisk i aktywnego udziału mniejszości w życiu politycznym i strukturach administracyjnych, zarówno na poziomie ogólnokrajowym, jak i lokalnym; podkreśla znaczenie edukacji w tym procesie; domaga się, by rząd zapewnił nauczanie mniejszościom w ich własnym języku, zarówno w zakresie programów, jak i materiałów dydaktycznych, umożliwiając im zachowanie własnej kultury i tożsamości, oraz by wspierał ich w budowaniu zasobów ludzkich;

| 25. | jest zaniepokojony wysokim poziomem przemocy domowej, dyskryminacji kobiet i procederu handlu ludźmi, zwłaszcza dziewczętami i kobietami wykorzystywanymi seksualnie; nawołuje do podjęcia działań w celu zapewnienia równouprawnienia płci i rzeczywistej ochrony praw kobiet i dzieci; |
| --- | --- |

25.

jest zaniepokojony wysokim poziomem przemocy domowej, dyskryminacji kobiet i procederu handlu ludźmi, zwłaszcza dziewczętami i kobietami wykorzystywanymi seksualnie; nawołuje do podjęcia działań w celu zapewnienia równouprawnienia płci i rzeczywistej ochrony praw kobiet i dzieci;

| 26. | zwraca uwagę na bardzo trudną sytuację w następstwie konfliktu zbrojnego, który nadwątlił wiarę opinii publicznej w możliwość pokojowego rozwiązania konfliktów, zarówno wśród grup społecznych, jak i w życiu prywatnym; |
| --- | --- |

26.

zwraca uwagę na bardzo trudną sytuację w następstwie konfliktu zbrojnego, który nadwątlił wiarę opinii publicznej w możliwość pokojowego rozwiązania konfliktów, zarówno wśród grup społecznych, jak i w życiu prywatnym;

| 27. | podkreśla, że niestabilna sytuacja polityczna, incydenty pomiędzy grupami etnicznymi na niektórych obszarach i złe warunki ekonomiczne utrudniają trwały powrót uchodźców i wzywa do zwiększenia wysiłków mających na celu poprawę ich sytuacji; |
| --- | --- |

27.

podkreśla, że niestabilna sytuacja polityczna, incydenty pomiędzy grupami etnicznymi na niektórych obszarach i złe warunki ekonomiczne utrudniają trwały powrót uchodźców i wzywa do zwiększenia wysiłków mających na celu poprawę ich sytuacji;

| 28. | wskazuje na trudną sytuację oraz dyskryminację, jakiej doświadczają mniejszości, a w szczególności mniejszość romska, w dostępie do edukacji, mieszkań, świadczeń socjalnych i zatrudnienia; wyraża zadowolenie z inicjatywy Komisji zmierzającej do zamknięcia obozów na północy Mitrowicy, gdzie doszło do skażenia ołowiem, oraz do przesiedlenia zamieszkujących je rodzin, i nawołuje do szybkiej realizacji działań w tym zakresie; podziela niepokój wyrażony przez komisarza Rady Europy ds. praw człowieka, że Kosowo nie jest jeszcze zdolne do zapewnienia właściwych warunków integracji społeczności Romów przesiedlonej przymusowo, i nalega, by państwa członkowskie zaprzestały takich praktyk; w tym kontekście zwraca uwagę na porozumienie osiągnięte między władzami niemieckimi i kosowskimi, a dotyczące stopniowego powrotu do Kosowa 14 000 uchodźców, z których blisko 10 000 to Romowie; nawołuje Komisję do przedstawienia doraźnych programów wsparcia; nawołuje kraje uczestniczące w dziesięcioletnim planie działania na rzecz Romów do ułatwienia zaangażowania Kosowa w te programy; |
| --- | --- |

28.

wskazuje na trudną sytuację oraz dyskryminację, jakiej doświadczają mniejszości, a w szczególności mniejszość romska, w dostępie do edukacji, mieszkań, świadczeń socjalnych i zatrudnienia; wyraża zadowolenie z inicjatywy Komisji zmierzającej do zamknięcia obozów na północy Mitrowicy, gdzie doszło do skażenia ołowiem, oraz do przesiedlenia zamieszkujących je rodzin, i nawołuje do szybkiej realizacji działań w tym zakresie; podziela niepokój wyrażony przez komisarza Rady Europy ds. praw człowieka, że Kosowo nie jest jeszcze zdolne do zapewnienia właściwych warunków integracji społeczności Romów przesiedlonej przymusowo, i nalega, by państwa członkowskie zaprzestały takich praktyk; w tym kontekście zwraca uwagę na porozumienie osiągnięte między władzami niemieckimi i kosowskimi, a dotyczące stopniowego powrotu do Kosowa 14 000 uchodźców, z których blisko 10 000 to Romowie; nawołuje Komisję do przedstawienia doraźnych programów wsparcia; nawołuje kraje uczestniczące w dziesięcioletnim planie działania na rzecz Romów do ułatwienia zaangażowania Kosowa w te programy;

| 29. | podkreśla kluczowe znaczenie edukacji, zarówno dla zapewnienia młodzieży umiejętności niezbędnych na rynku pracy oraz jako czynnika prowadzącego do pojednania grup etnicznych; dlatego zachęca rząd do stopniowego wprowadzenia wspólnych klas, nauczania języków mniejszościowych, zwłaszcza serbskiego dla uczniów pochodzenia albańskiego oraz albańskiego dla wszystkich mniejszościowych grup etnicznych; z zadowoleniem przyjmuje niedawne stworzenie Międzynarodowego Kolegium Biznesu w Mitrowicy, które jako duża inwestycja międzynarodowa w lokalną gospodarkę przyciąga studentów z wszystkich społeczności, ma zapewnić młodym ludziom perspektywy w oparciu o promowanie przedsiębiorczości i przybliża unijne standardy zawodowe w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej, ochrony środowiska i administrowania publicznego; |
| --- | --- |

29.

podkreśla kluczowe znaczenie edukacji, zarówno dla zapewnienia młodzieży umiejętności niezbędnych na rynku pracy oraz jako czynnika prowadzącego do pojednania grup etnicznych; dlatego zachęca rząd do stopniowego wprowadzenia wspólnych klas, nauczania języków mniejszościowych, zwłaszcza serbskiego dla uczniów pochodzenia albańskiego oraz albańskiego dla wszystkich mniejszościowych grup etnicznych; z zadowoleniem przyjmuje niedawne stworzenie Międzynarodowego Kolegium Biznesu w Mitrowicy, które jako duża inwestycja międzynarodowa w lokalną gospodarkę przyciąga studentów z wszystkich społeczności, ma zapewnić młodym ludziom perspektywy w oparciu o promowanie przedsiębiorczości i przybliża unijne standardy zawodowe w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej, ochrony środowiska i administrowania publicznego;

| 30. | podkreśla, że poszanowanie różnorodności kulturowej jest niezmiennie centralnym elementem integracji europejskiej, i zaznacza, że dziedzictwo religijne i kulturowe to warunek niezbędny dla pokoju i bezpieczeństwa w regionie; podkreśla, że właściwa ochrona dziedzictwa kulturowego ma znaczenie dla wszystkich społeczności w Kosowie; nawołuje rząd do rozpoczęcia zaplanowanej reformy instytucjonalnej sektora dziedzictwa kulturalnego; podkreśla, że przyjęcie listy obiektów dziedzictwa kulturowego jest ważnym warunkiem wstępnym do wdrożenia aktów prawnych dotyczących dziedzictwa kulturowego; z zadowoleniem przyjmuje działania pośrednika ds. ochrony dziedzictwa religijnego i kulturowego lub serbskiego Kościoła ortodoksyjnego i zachęca wszystkie zaangażowane strony do aktywnej współpracy z nim; |
| --- | --- |

30.

podkreśla, że poszanowanie różnorodności kulturowej jest niezmiennie centralnym elementem integracji europejskiej, i zaznacza, że dziedzictwo religijne i kulturowe to warunek niezbędny dla pokoju i bezpieczeństwa w regionie; podkreśla, że właściwa ochrona dziedzictwa kulturowego ma znaczenie dla wszystkich społeczności w Kosowie; nawołuje rząd do rozpoczęcia zaplanowanej reformy instytucjonalnej sektora dziedzictwa kulturalnego; podkreśla, że przyjęcie listy obiektów dziedzictwa kulturowego jest ważnym warunkiem wstępnym do wdrożenia aktów prawnych dotyczących dziedzictwa kulturowego; z zadowoleniem przyjmuje działania pośrednika ds. ochrony dziedzictwa religijnego i kulturowego lub serbskiego Kościoła ortodoksyjnego i zachęca wszystkie zaangażowane strony do aktywnej współpracy z nim;

| 31. | podkreśla, że należy wspierać i promować wymianę pomiędzy uczelniami wyższymi w oparciu o programy, takie jak Erasmus Mundus, aby umożliwić obywatelom Kosowa uzyskanie kwalifikacji i doświadczenia w UE, i zwiększyć ich kontakty z obywatelami UE; |
| --- | --- |

31.

podkreśla, że należy wspierać i promować wymianę pomiędzy uczelniami wyższymi w oparciu o programy, takie jak Erasmus Mundus, aby umożliwić obywatelom Kosowa uzyskanie kwalifikacji i doświadczenia w UE, i zwiększyć ich kontakty z obywatelami UE;

| 32. | nawołuje władze do aktywnego wspierania społeczeństwa obywatelskiego i jego zaangażowania w tworzenie polityki społecznej i gospodarczej przy pełnym poparciu dla wolności słowa i wolności stowarzyszania się, i podkreśla ważną rolę, jaką społeczeństwo obywatelskie i międzynarodowe organizacje pozarządowe odgrywają w pojednaniu grup etnicznych, i nawołuje Komisję do zwiększenia wsparcia finansowego przeznaczonego na ich działalność; podkreśla w tym kontekście potrzebę faktycznego ujęcia tych zagadnień w rocznych programach dla Kosowa w ramach instrumentu wsparcia przedakcesyjnego; zauważa, że istnieje dobra międzyludzka, a w szczególności gospodarcza współpraca między osobami z różnych społeczności etnicznych i że władze Kosowa, społeczeństwo obywatelskie i wspólnota międzynarodowa powinny zwiększyć wysiłki na rzecz wspierania lokalnych projektów poprawiających tego rodzaju współpracę; |
| --- | --- |

32.

nawołuje władze do aktywnego wspierania społeczeństwa obywatelskiego i jego zaangażowania w tworzenie polityki społecznej i gospodarczej przy pełnym poparciu dla wolności słowa i wolności stowarzyszania się, i podkreśla ważną rolę, jaką społeczeństwo obywatelskie i międzynarodowe organizacje pozarządowe odgrywają w pojednaniu grup etnicznych, i nawołuje Komisję do zwiększenia wsparcia finansowego przeznaczonego na ich działalność; podkreśla w tym kontekście potrzebę faktycznego ujęcia tych zagadnień w rocznych programach dla Kosowa w ramach instrumentu wsparcia przedakcesyjnego; zauważa, że istnieje dobra międzyludzka, a w szczególności gospodarcza współpraca między osobami z różnych społeczności etnicznych i że władze Kosowa, społeczeństwo obywatelskie i wspólnota międzynarodowa powinny zwiększyć wysiłki na rzecz wspierania lokalnych projektów poprawiających tego rodzaju współpracę;

| 33. | jest bardzo zaniepokojony faktem, że Kosowo jest nadal jednym z najuboższych krajów w Europie, a poziom bezrobocia przekracza 40 %; podkreśla, że ta sytuacja jest niestabilna, a trudne warunki życiowe powodują rosnące niezadowolenie w społeczeństwie; nawołuje do pilnego podjęcia działania w celu poprawy systemu świadczeń socjalnych, aby zapewnić najsłabszym jednostkom w społeczeństwie sieć zabezpieczeń oraz prowadzić aktywną politykę zatrudnienia zmierzającą do zmniejszenia bezrobocia; domaga się w związku z powyższym, by Komisja wykorzystała w pełni instrument wsparcia przedakcesyjnego, aby pobudzić rozwój społeczno-gospodarczy Kosowa, koncentrując się w szczególności na osobach młodych; nawołuje UE i państwa członkowskie do przyjęcia możliwie największej liczby obywateli Kosowa do wykonywania prac sezonowych i do pracy w sektorach, w których występuje niedobór pracowników; |
| --- | --- |

33.

jest bardzo zaniepokojony faktem, że Kosowo jest nadal jednym z najuboższych krajów w Europie, a poziom bezrobocia przekracza 40 %; podkreśla, że ta sytuacja jest niestabilna, a trudne warunki życiowe powodują rosnące niezadowolenie w społeczeństwie; nawołuje do pilnego podjęcia działania w celu poprawy systemu świadczeń socjalnych, aby zapewnić najsłabszym jednostkom w społeczeństwie sieć zabezpieczeń oraz prowadzić aktywną politykę zatrudnienia zmierzającą do zmniejszenia bezrobocia; domaga się w związku z powyższym, by Komisja wykorzystała w pełni instrument wsparcia przedakcesyjnego, aby pobudzić rozwój społeczno-gospodarczy Kosowa, koncentrując się w szczególności na osobach młodych; nawołuje UE i państwa członkowskie do przyjęcia możliwie największej liczby obywateli Kosowa do wykonywania prac sezonowych i do pracy w sektorach, w których występuje niedobór pracowników;

| 34. | uznaje rozwój gospodarczy za klucz do rozwiązania ważnych problemów tego kraju, a także istotny czynnik poprawy sytuacji kobiet i mniejszości oraz odbudowy relacji między grupami etnicznymi; podkreśla wagę sektora rolnego w tym zakresie; wyraża zadowolenie z faktu, że w tej dziedzinie opracowywany jest szereg aktów prawnych i nawołuje do ich szybkiego przyjęcia; podkreśla jednak, że skuteczne wprowadzenie w życie przyjętych już aktów prawnych stanowi warunek wstępny poprawy sytuacji w tym kraju; |
| --- | --- |

34.

uznaje rozwój gospodarczy za klucz do rozwiązania ważnych problemów tego kraju, a także istotny czynnik poprawy sytuacji kobiet i mniejszości oraz odbudowy relacji między grupami etnicznymi; podkreśla wagę sektora rolnego w tym zakresie; wyraża zadowolenie z faktu, że w tej dziedzinie opracowywany jest szereg aktów prawnych i nawołuje do ich szybkiego przyjęcia; podkreśla jednak, że skuteczne wprowadzenie w życie przyjętych już aktów prawnych stanowi warunek wstępny poprawy sytuacji w tym kraju;

| 35. | podkreśla, że Kosowo powinno wybrać właściwą politykę gospodarczą, która zapewni trwały wzrost gospodarczy, ochronę środowiska, tworzenie nowych miejsc pracy i ograniczenie zjawiska wykluczenia społecznego; wzywa władze Kosowa do poprawy klimatu gospodarczego dla zagranicznych inwestycji oraz przejrzystości stosunków handlowych; |
| --- | --- |

35.

podkreśla, że Kosowo powinno wybrać właściwą politykę gospodarczą, która zapewni trwały wzrost gospodarczy, ochronę środowiska, tworzenie nowych miejsc pracy i ograniczenie zjawiska wykluczenia społecznego; wzywa władze Kosowa do poprawy klimatu gospodarczego dla zagranicznych inwestycji oraz przejrzystości stosunków handlowych;

| 36. | nawołuje do podjęcia dynamicznych działań w dziedzinie energii w celu zapewnienia bezpieczeństwa dostaw energii niezbędnego do rozwoju Kosowa; podkreśla, że ogromne potrzeby infrastrukturalne w tej dziedzinie stanowią szansę na zróżnicowanie dostaw energii poprzez wykorzystanie bardziej ekologicznych źródeł, poprawę wydajności energetycznej sieci elektrycznej i stosowanie jak najlepszych dostępnych technologii, również w planowanych elektrowniach węglowych; domaga się natychmiastowego zamknięcia elektrowni Kosowo A i jak najszybszego zamknięcia elektrowni Kosowo B, nie zaniedbując przy tym potrzeb energetycznych kraju; |
| --- | --- |

36.

nawołuje do podjęcia dynamicznych działań w dziedzinie energii w celu zapewnienia bezpieczeństwa dostaw energii niezbędnego do rozwoju Kosowa; podkreśla, że ogromne potrzeby infrastrukturalne w tej dziedzinie stanowią szansę na zróżnicowanie dostaw energii poprzez wykorzystanie bardziej ekologicznych źródeł, poprawę wydajności energetycznej sieci elektrycznej i stosowanie jak najlepszych dostępnych technologii, również w planowanych elektrowniach węglowych; domaga się natychmiastowego zamknięcia elektrowni Kosowo A i jak najszybszego zamknięcia elektrowni Kosowo B, nie zaniedbując przy tym potrzeb energetycznych kraju;

| 37. | nawołuje władze Kosowa do dalszego inwestowania w energię odnawialną i działanie na rzecz ustanowienia w tej dziedzinie współpracy regionalnej; |
| --- | --- |

37.

nawołuje władze Kosowa do dalszego inwestowania w energię odnawialną i działanie na rzecz ustanowienia w tej dziedzinie współpracy regionalnej;

| 38. | zwraca uwagę, że polityka transportowa Kosowa koncentrowała się do tej pory na budowie dróg; wyraża ubolewanie z powodu złego stanu transportu publicznego, zwłaszcza kolei; wzywa rząd Kosowa do pełnego wykorzystania funduszy IPA w celu rozwinięcia, ulepszenia i zmodernizowania sieci kolejowej oraz poprawienia połączeń z krajami sąsiadującymi, zarówno jeśli chodzi o transport ludzi, jak i towarów, w celu nadania mobilności bardziej zrównoważonego charakteru; |
| --- | --- |

38.

zwraca uwagę, że polityka transportowa Kosowa koncentrowała się do tej pory na budowie dróg; wyraża ubolewanie z powodu złego stanu transportu publicznego, zwłaszcza kolei; wzywa rząd Kosowa do pełnego wykorzystania funduszy IPA w celu rozwinięcia, ulepszenia i zmodernizowania sieci kolejowej oraz poprawienia połączeń z krajami sąsiadującymi, zarówno jeśli chodzi o transport ludzi, jak i towarów, w celu nadania mobilności bardziej zrównoważonego charakteru;

| 39. | wyraża zaniepokojenie poważnymi problemami w zakresie ochrony środowiska dotyczącymi gleby, powietrza i wody, w związku z czym wzywa rząd do poprawy i wprowadzenia w życie ram prawnych w celu dostosowania ich do standardów UE i uczynienia z wiedzy o środowisku istotnego elementu edukacji; |
| --- | --- |

39.

wyraża zaniepokojenie poważnymi problemami w zakresie ochrony środowiska dotyczącymi gleby, powietrza i wody, w związku z czym wzywa rząd do poprawy i wprowadzenia w życie ram prawnych w celu dostosowania ich do standardów UE i uczynienia z wiedzy o środowisku istotnego elementu edukacji;

| 40. | podkreśla potrzebę dostosowania obecności UE w Kosowie do rozwoju Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych, tworzenia delegacji UE w świecie oraz przekształcenia biura łącznikowego Komisji w delegację UE, tak by poprawić skuteczność i koordynację działań UE w Kosowie; przyjmuje do wiadomości otwarcie nowego biura UE w Belgradzie w ramach mandatu specjalnego przedstawiciela Unii Europejskiej w Kosowie, które będzie działało niezależnie od istniejącej Delegacji UE w Serbii; |
| --- | --- |

40.

podkreśla potrzebę dostosowania obecności UE w Kosowie do rozwoju Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych, tworzenia delegacji UE w świecie oraz przekształcenia biura łącznikowego Komisji w delegację UE, tak by poprawić skuteczność i koordynację działań UE w Kosowie; przyjmuje do wiadomości otwarcie nowego biura UE w Belgradzie w ramach mandatu specjalnego przedstawiciela Unii Europejskiej w Kosowie, które będzie działało niezależnie od istniejącej Delegacji UE w Serbii;

| 41. | ubolewa z powodu braku przejrzystości w zakresie ostatniego przedłużenia mandatu dla specjalnego przedstawiciela Unii Europejskiej w Kosowie, m.in. z powodu znacznego zwiększenia środków; przypomina, że przy przyjmowaniu nowego porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie dyscypliny budżetowej należy odpowiednio ustosunkować się do wymogów dotyczących informowania PE biorąc pod uwagę Traktat z Lizbony; |
| --- | --- |

41.

ubolewa z powodu braku przejrzystości w zakresie ostatniego przedłużenia mandatu dla specjalnego przedstawiciela Unii Europejskiej w Kosowie, m.in. z powodu znacznego zwiększenia środków; przypomina, że przy przyjmowaniu nowego porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie dyscypliny budżetowej należy odpowiednio ustosunkować się do wymogów dotyczących informowania PE biorąc pod uwagę Traktat z Lizbony;

| 42. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wysokiemu przedstawicielowi Unii do spraw polityki zagranicznej i bezpieczeństwa/ wiceprzewodniczącemu Komisji, Radzie, Komisji, specjalnemu przedstawicielowi UE/ międzynarodowemu przedstawicielowi cywilnemu w Kosowie, rządowi i zgromadzeniu Kosowa, rządowi Serbii, członkom międzynarodowej grupy kierującej ds. Kosowa oraz Radzie Bezpieczeństwa ONZ. |
| --- | --- |

42.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wysokiemu przedstawicielowi Unii do spraw polityki zagranicznej i bezpieczeństwa/ wiceprzewodniczącemu Komisji, Radzie, Komisji, specjalnemu przedstawicielowi UE/ międzynarodowemu przedstawicielowi cywilnemu w Kosowie, rządowi i zgromadzeniu Kosowa, rządowi Serbii, członkom międzynarodowej grupy kierującej ds. Kosowa oraz Radzie Bezpieczeństwa ONZ.

---

(1)  Zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1244 (1999).

(2)  Dz.U. C 27 E z 31.01.2008, s. 207.

(3)  Dz.U. C 67 E z 18.03.2010, s. 126.

(4)  Dz.U. L 336 z 18.12.2009, s. 1.

(5)  Teksty przyjęte, P7_TA(2009)0097.

---

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/85 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/85

---

Czwartek, 8 lipca 2010 r.Albania

P7_TA(2010)0282

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie Albanii

2011/C 351 E/13

Parlament Europejski,

uwzględniając konkluzje prezydencji wydane po posiedzeniu Rady Europejskiej w Salonikach w dniach 19–20 czerwca 2003 r. dotyczące perspektywy przystąpienia państw Bałkanów Zachodnich do Unii Europejskiej,

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Strategia rozszerzenia i najważniejsze wyzwania w latach 2009–2010” (COM(2009)0533) i dołączone Sprawozdanie dotyczące postępów Albanii w 2009 r. (SEC(2009)1337) z dnia 14 października 2009 r.,

uwzględniając decyzję Rady 2008/210/WE z dnia 18 lutego 2008 r. w sprawie zasad, priorytetów i warunków zawartych w partnerstwie europejskim zawartym z Albanią oraz uchylającą decyzję 2006/54/WE (1),

uwzględniając pierwsze posiedzenie Komisji Parlamentarnej ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia UE–Albania, które odbyło się w dniach 3–4 maja 2010 r.,

uwzględniając konkluzje posiedzenia Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia UE – Albania, które odbyło się 18 maja 2009 r.,

uwzględniając decyzję Rady 2007/821/WE z dnia 8 listopada 2007 r. w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Albanii o ułatwieniach w wydawaniu wiz (2),

uwzględniając zalecenia 16. posiedzenia międzyparlamentarnego UE–Albania, które odbyło się w dniach 19–20 marca 2009 r.,

uwzględniając decyzję o zwiększeniu częstotliwości dialogu politycznego z Albanią na szczeblu parlamentów, aby wziąć pod uwagę wejście w życie Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu,

uwzględniając rezolucję 1709(2010) Rady Europy w sprawie funkcjonowania instytucji demokratycznych w Albanii,

uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że odnowiony konsensus w sprawie rozszerzenia, przedstawiony w konkluzjach Rady Europejskiej z 14–15 grudnia 2006 r., potwierdza, że przyszłość Bałkanów Zachodnich leży w Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że odnowiony konsensus w sprawie rozszerzenia, przedstawiony w konkluzjach Rady Europejskiej z 14–15 grudnia 2006 r., potwierdza, że przyszłość Bałkanów Zachodnich leży w Unii Europejskiej,

| B. | mając na uwadze, że perspektywa integracji z Unią Europejską jest bodźcem do wielu reform przeprowadzanych w regionie Bałkanów Zachodnich i że powinna ona odgrywać konstruktywną rolę w zwiększeniu zdolności tego regionu do zapewnienia pokoju i stabilności oraz zapobiegania konfliktom, umacnianiu stosunków dobrosąsiedzkich oraz zaspokajaniu potrzeb gospodarczych i społecznych poprzez trwały rozwój; mając na uwadze, że jakakolwiek realistyczna możliwość członkostwa wiąże się z czymś więcej niż zakończeniem procedury administracyjnej lub technicznej i wymaga również prawdziwego zaangażowania politycznego ze strony odpowiednich decydentów w państwach członkowskich, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że perspektywa integracji z Unią Europejską jest bodźcem do wielu reform przeprowadzanych w regionie Bałkanów Zachodnich i że powinna ona odgrywać konstruktywną rolę w zwiększeniu zdolności tego regionu do zapewnienia pokoju i stabilności oraz zapobiegania konfliktom, umacnianiu stosunków dobrosąsiedzkich oraz zaspokajaniu potrzeb gospodarczych i społecznych poprzez trwały rozwój; mając na uwadze, że jakakolwiek realistyczna możliwość członkostwa wiąże się z czymś więcej niż zakończeniem procedury administracyjnej lub technicznej i wymaga również prawdziwego zaangażowania politycznego ze strony odpowiednich decydentów w państwach członkowskich,

| C. | mając na uwadze, że zawarty z Albanią Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu wszedł w życie w dniu 1 kwietnia 2009 r.; mając na uwadze, że kraj ten złożył wniosek o członkostwo w UE w dniu 28 kwietnia 2009 r. i przedstawił swoje odpowiedzi na kwestionariusz przedakcesyjny Komisji w dniu 14 kwietnia 2010 r.; mając na uwadze, że Komisja przygotowuje opinię na ten temat, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że zawarty z Albanią Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu wszedł w życie w dniu 1 kwietnia 2009 r.; mając na uwadze, że kraj ten złożył wniosek o członkostwo w UE w dniu 28 kwietnia 2009 r. i przedstawił swoje odpowiedzi na kwestionariusz przedakcesyjny Komisji w dniu 14 kwietnia 2010 r.; mając na uwadze, że Komisja przygotowuje opinię na ten temat,

| D. | mając na uwadze, że postępy każdego kraju w kierunku członkostwa w UE zależą od wysiłków tego kraju na rzecz spełnienia kryteriów kopenhaskich i warunków związanych z procesem stabilizacji i stowarzyszenia, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że postępy każdego kraju w kierunku członkostwa w UE zależą od wysiłków tego kraju na rzecz spełnienia kryteriów kopenhaskich i warunków związanych z procesem stabilizacji i stowarzyszenia,

| 1. | potwierdza – zgodnie z konkluzjami Rady Europejskiej z Salonik z dnia 19 i 20 czerwca 2003 r., deklaracją z Salzburga z dnia 11 marca 2006 r. oraz odnośnymi późniejszymi konkluzjami Rady – swoje pełne poparcie dla wniosku Albanii o członkostwo w UE (oraz dla przyszłego członkostwa w UE wszystkich pozostałych krajów Bałkanów Zachodnich), jak tylko osiągnie ona określony poziom wiarygodności i stabilności politycznej i spełni całkowicie kryteria kopenhaskie; |
| --- | --- |

1.

potwierdza – zgodnie z konkluzjami Rady Europejskiej z Salonik z dnia 19 i 20 czerwca 2003 r., deklaracją z Salzburga z dnia 11 marca 2006 r. oraz odnośnymi późniejszymi konkluzjami Rady – swoje pełne poparcie dla wniosku Albanii o członkostwo w UE (oraz dla przyszłego członkostwa w UE wszystkich pozostałych krajów Bałkanów Zachodnich), jak tylko osiągnie ona określony poziom wiarygodności i stabilności politycznej i spełni całkowicie kryteria kopenhaskie;

| 2. | odnotowuje osiągnięte przez Albanię postępy w procesie reform, lecz podkreśla potrzebę dalszych znacznych starań, które są niezbędne zarówno do wzmocnienia demokracji i praworządności, jak i do zagwarantowania trwałego rozwoju tego kraju; |
| --- | --- |

2.

odnotowuje osiągnięte przez Albanię postępy w procesie reform, lecz podkreśla potrzebę dalszych znacznych starań, które są niezbędne zarówno do wzmocnienia demokracji i praworządności, jak i do zagwarantowania trwałego rozwoju tego kraju;

| 3. | z zadowoleniem odnotowuje, że Albania odpowiedziała w dniu 14 kwietnia 2010 r. na kwestionariusz Komisji służący przygotowaniu opinii na temat wniosku o członkostwo Albanii w UE i jednocześnie podkreśla, że postępy kraju kandydującego na drodze do członkostwa w UE zależą od spełnienia przez niego kryteriów kopenhaskich, w tym od istnienia stabilnych instytucji gwarantujących demokrację; |
| --- | --- |

3.

z zadowoleniem odnotowuje, że Albania odpowiedziała w dniu 14 kwietnia 2010 r. na kwestionariusz Komisji służący przygotowaniu opinii na temat wniosku o członkostwo Albanii w UE i jednocześnie podkreśla, że postępy kraju kandydującego na drodze do członkostwa w UE zależą od spełnienia przez niego kryteriów kopenhaskich, w tym od istnienia stabilnych instytucji gwarantujących demokrację;

| 4. | wyraża nadzieję, że rząd Albanii i opozycja dobrze rozumieją, że przezwyciężenie obecnych sprzeczności politycznych jest kluczowe dla osiągania przez tej kraj postępu w integracji z UE i dla wspierania europejskich aspiracji Albańczyków; przypomina wnioski ogłoszone na posiedzeniu Rady do Spraw Zagranicznych w dniu 14 czerwca 2010 r., że najwyższy czas znaleźć rozwiązanie obecnego kryzysu politycznego na podstawie, która oprze się próbie czasu, a także, że do rządu Albanii i do opozycji należy szybkie znalezienie w sposób przejrzysty i przy pełnym poszanowaniu albańskiej konstytucji rozwiązań i sposobów, które są niezbędne dla kraju na jego drodze ku UE; |
| --- | --- |

4.

wyraża nadzieję, że rząd Albanii i opozycja dobrze rozumieją, że przezwyciężenie obecnych sprzeczności politycznych jest kluczowe dla osiągania przez tej kraj postępu w integracji z UE i dla wspierania europejskich aspiracji Albańczyków; przypomina wnioski ogłoszone na posiedzeniu Rady do Spraw Zagranicznych w dniu 14 czerwca 2010 r., że najwyższy czas znaleźć rozwiązanie obecnego kryzysu politycznego na podstawie, która oprze się próbie czasu, a także, że do rządu Albanii i do opozycji należy szybkie znalezienie w sposób przejrzysty i przy pełnym poszanowaniu albańskiej konstytucji rozwiązań i sposobów, które są niezbędne dla kraju na jego drodze ku UE;

| 5. | wyraża ubolewanie z powodu kryzysu politycznego, jaki nastąpił w Albanii po wyborach parlamentarnych w czerwcu 2009 r., i podkreśla, że w pełni funkcjonalne instytucje przedstawicielskie (szczególnie parlament) stanowią kręgosłup silnego systemu demokratycznego oraz, jako główny priorytet dla partnerstwa europejskiego, ważne kryterium polityczne integracji z UE; z zadowoleniem przyjmuje decyzję opozycji o aktywnym uczestnictwie w pracach albańskiego parlamentu, ubolewa jednak nad faktem, że pomimo ostatnich rozmów prowadzonych przy wsparciu UE nadal nie osiągnięto konsensusu na temat wyborów z 2009 r.; zdecydowanie wzywa wszystkie frakcje polityczne do wypełniania swoich obowiązków i włączenia się w konstruktywny dialog polityczny, w tym w dyskusje na temat nowego prawa wyborczego gwarantującego w pełni przejrzysty proces wyborczy w przyszłych wyborach; podkreśla, że rozwiązanie tego impasu można znaleźć jedynie przy pełnym przestrzeganiu konstytucji i zasad przejrzystości; |
| --- | --- |

5.

wyraża ubolewanie z powodu kryzysu politycznego, jaki nastąpił w Albanii po wyborach parlamentarnych w czerwcu 2009 r., i podkreśla, że w pełni funkcjonalne instytucje przedstawicielskie (szczególnie parlament) stanowią kręgosłup silnego systemu demokratycznego oraz, jako główny priorytet dla partnerstwa europejskiego, ważne kryterium polityczne integracji z UE; z zadowoleniem przyjmuje decyzję opozycji o aktywnym uczestnictwie w pracach albańskiego parlamentu, ubolewa jednak nad faktem, że pomimo ostatnich rozmów prowadzonych przy wsparciu UE nadal nie osiągnięto konsensusu na temat wyborów z 2009 r.; zdecydowanie wzywa wszystkie frakcje polityczne do wypełniania swoich obowiązków i włączenia się w konstruktywny dialog polityczny, w tym w dyskusje na temat nowego prawa wyborczego gwarantującego w pełni przejrzysty proces wyborczy w przyszłych wyborach; podkreśla, że rozwiązanie tego impasu można znaleźć jedynie przy pełnym przestrzeganiu konstytucji i zasad przejrzystości;

| 6. | jest zdania, że jak najszybciej należy wdrożyć podstawowe porozumienie o ustanowieniu parlamentarnej komisji śledczej do zbadania sposobu przeprowadzenia wyborów parlamentarnych w 2009 r., przy czym przewodniczący i większość członków tej komisji ma pochodzić z opozycji, a mandat tej komisji ma obejmować analizę dokumentów dotyczących wyborów; podkreśla, że komisja śledcza powinna przedstawić swoje wnioski w takim terminie, by umożliwić parlamentowi przyjęcie nowych aktów prawnych przed kolejnymi wyborami lokalnymi i regionalnymi na podstawie tych wniosków oraz propozycji przedstawionych przez OBWE/ODIHR; |
| --- | --- |

6.

jest zdania, że jak najszybciej należy wdrożyć podstawowe porozumienie o ustanowieniu parlamentarnej komisji śledczej do zbadania sposobu przeprowadzenia wyborów parlamentarnych w 2009 r., przy czym przewodniczący i większość członków tej komisji ma pochodzić z opozycji, a mandat tej komisji ma obejmować analizę dokumentów dotyczących wyborów; podkreśla, że komisja śledcza powinna przedstawić swoje wnioski w takim terminie, by umożliwić parlamentowi przyjęcie nowych aktów prawnych przed kolejnymi wyborami lokalnymi i regionalnymi na podstawie tych wniosków oraz propozycji przedstawionych przez OBWE/ODIHR;

| 7. | wzywa rząd i opozycję, aby – w przypadku gdy nie uda się znaleźć rozwiązania bez pomocy z zewnątrz – zgodziły się na mediację np. wspólnie zapraszając przedstawicieli Rady Europy i/lub Parlamentu Europejskiego; |
| --- | --- |

7.

wzywa rząd i opozycję, aby – w przypadku gdy nie uda się znaleźć rozwiązania bez pomocy z zewnątrz – zgodziły się na mediację np. wspólnie zapraszając przedstawicieli Rady Europy i/lub Parlamentu Europejskiego;

| 8. | nalega na władze albańskie, aby jak najszybciej sporządziły i wdrożyły opierające się na kompromisie zmiany do regulaminu parlamentu, co zapewni przejrzystość w odniesieniu do zasobów administracyjnych i finansowych, wysoką jakość prawodawstwa opartego na specjalistycznej wiedzy ekspertów, zwiększone uprawnienia nadzorcze parlamentu oraz odpowiednie prawa i reprezentację opozycji w komisjach parlamentarnych i działaniach parlamentu; wzywa obie strony – większość i opozycję – do prowadzenia konstruktywnego dialogu w celu zapewnienia otwartego i przejrzystego procesu legislacyjnego, w konsultacji z odpowiednimi zainteresowanymi podmiotami i działaczami społeczeństwa obywatelskiego, tak aby bez dalszej zwłoki przyjąć i zatwierdzić najważniejsze akty prawne, w tym te, które wymagają większości 3/5 głosów; |
| --- | --- |

8.

nalega na władze albańskie, aby jak najszybciej sporządziły i wdrożyły opierające się na kompromisie zmiany do regulaminu parlamentu, co zapewni przejrzystość w odniesieniu do zasobów administracyjnych i finansowych, wysoką jakość prawodawstwa opartego na specjalistycznej wiedzy ekspertów, zwiększone uprawnienia nadzorcze parlamentu oraz odpowiednie prawa i reprezentację opozycji w komisjach parlamentarnych i działaniach parlamentu; wzywa obie strony – większość i opozycję – do prowadzenia konstruktywnego dialogu w celu zapewnienia otwartego i przejrzystego procesu legislacyjnego, w konsultacji z odpowiednimi zainteresowanymi podmiotami i działaczami społeczeństwa obywatelskiego, tak aby bez dalszej zwłoki przyjąć i zatwierdzić najważniejsze akty prawne, w tym te, które wymagają większości 3/5 głosów;

| 9. | z zadowoleniem przyjmuje poprawę prawnych i administracyjnych ram procesu wyborczego i odnotowuje pozytywną ocenę ogólną wyrażoną przez Komisję Wenecką w jej wspólnej opinii w sprawie kodeksu wyborczego Republiki Albanii; stwierdza ponadto, że zgodnie z oceną OBWE/ODIHR wybory parlamentarne w czerwcu 2009 r. przebiegły zgodnie z większością międzynarodowych standardów, ale nie udało się wzmocnić zaufania w proces wyborczy; zwraca uwagę na potrzebę pełnego wdrożenia zaleceń przedstawionych w sprawozdaniu końcowym OBWE/ODIHR z wyborów parlamentarnych w 2009 r. i wzywa obie strony – większość i opozycję w parlamencie Albanii – do natychmiastowego rozpoczęcia prac mających na celu pełne wdrożenie tych zaleceń; |
| --- | --- |

9.

z zadowoleniem przyjmuje poprawę prawnych i administracyjnych ram procesu wyborczego i odnotowuje pozytywną ocenę ogólną wyrażoną przez Komisję Wenecką w jej wspólnej opinii w sprawie kodeksu wyborczego Republiki Albanii; stwierdza ponadto, że zgodnie z oceną OBWE/ODIHR wybory parlamentarne w czerwcu 2009 r. przebiegły zgodnie z większością międzynarodowych standardów, ale nie udało się wzmocnić zaufania w proces wyborczy; zwraca uwagę na potrzebę pełnego wdrożenia zaleceń przedstawionych w sprawozdaniu końcowym OBWE/ODIHR z wyborów parlamentarnych w 2009 r. i wzywa obie strony – większość i opozycję w parlamencie Albanii – do natychmiastowego rozpoczęcia prac mających na celu pełne wdrożenie tych zaleceń;

| 10. | wyraża rozczarowanie tym, że na posiedzeniach parlamentarnej komisji prawnej przed sesją parlamentu albańskiego w dniu 18 marca 2010 r. większość i opozycja nie osiągnęły porozumienia na temat wniosków dotyczących komisji śledczej w sprawie wyborów z 2009 r.; |
| --- | --- |

10.

wyraża rozczarowanie tym, że na posiedzeniach parlamentarnej komisji prawnej przed sesją parlamentu albańskiego w dniu 18 marca 2010 r. większość i opozycja nie osiągnęły porozumienia na temat wniosków dotyczących komisji śledczej w sprawie wyborów z 2009 r.;

| 11. | podkreśla pilną potrzebę osiągnięcia ponadpartyjnego porozumienia w kwestii reform gospodarczych, politycznych i społecznych, by zwiększyć dobrobyt obywateli Albanii i umożliwić temu państwu postępy w dążeniu do członkostwa w Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

11.

podkreśla pilną potrzebę osiągnięcia ponadpartyjnego porozumienia w kwestii reform gospodarczych, politycznych i społecznych, by zwiększyć dobrobyt obywateli Albanii i umożliwić temu państwu postępy w dążeniu do członkostwa w Unii Europejskiej;

| 12. | z zadowoleniem przyjmuje przyjęcie w dniu 27 maja 2010 r. wniosku legislacyjnego Komisji w sprawie liberalizacji wizowej i wzywa Komisję do sprawdzenia, czy pozostałe kryteria zostaną spełnione w następnych miesiącach, aby Rada i Parlament mogły zatwierdzić wprowadzenie zniesienia wiz dla obywateli Albanii do końca 2010 r.; |
| --- | --- |

12.

z zadowoleniem przyjmuje przyjęcie w dniu 27 maja 2010 r. wniosku legislacyjnego Komisji w sprawie liberalizacji wizowej i wzywa Komisję do sprawdzenia, czy pozostałe kryteria zostaną spełnione w następnych miesiącach, aby Rada i Parlament mogły zatwierdzić wprowadzenie zniesienia wiz dla obywateli Albanii do końca 2010 r.;

| 13. | z zadowoleniem przyjmuje poparcie polityczne wszystkich partii w sprawie liberalizacji wizowej wyrażone w rezolucji przyjętej przez parlament Albanii w dniu 11 marca 2010 r.; |
| --- | --- |

13.

z zadowoleniem przyjmuje poparcie polityczne wszystkich partii w sprawie liberalizacji wizowej wyrażone w rezolucji przyjętej przez parlament Albanii w dniu 11 marca 2010 r.;

| 14. | podkreśla priorytetowe znaczenie poszanowania i ochrony praw człowieka i praw mniejszości; |
| --- | --- |

14.

podkreśla priorytetowe znaczenie poszanowania i ochrony praw człowieka i praw mniejszości;

| 15. | przypomina, że ochrona danych osobowych musi być zawsze gwarantowana i nie może być arbitralnie ignorowana, a także wzywa wszystkie władze do stanowienia prawa i działania zgodnie z tą zasadą; |
| --- | --- |

15.

przypomina, że ochrona danych osobowych musi być zawsze gwarantowana i nie może być arbitralnie ignorowana, a także wzywa wszystkie władze do stanowienia prawa i działania zgodnie z tą zasadą;

| 16. | z zadowoleniem przyjmuje postępy, jakie osiągnięto w zakresie systemu sądownictwa, podkreśla jednak, że wdrażanie reform znajduje się wciąż na etapie początkowym; jest zdania, że reforma sądownictwa, dotycząca m.in. egzekwowania wyroków sądowych, jest głównym warunkiem wstępnym procesu ubiegania się przez Albanię o członkostwo w UE i podkreśla znaczenie podziału władzy w społeczeństwie demokratycznym; podkreśla, że przejrzysty, bezstronny i skuteczny system sądownictwa, niezależny od presji i kontroli politycznej lub innych czynników nacisku, ma fundamentalne znaczenie dla państwa prawa i apeluje o pilne przyjęcie kompleksowej, długoterminowej strategii w tym obszarze, w tym planu działań na rzecz przyjęcia niezbędnego ustawodawstwa i środków wykonawczych; wzywa do zaangażowania opozycji w opracowaniu tej strategii oraz do pełnego poparcia reformy sądownictwa; podkreśla ponadto, że sądom należy zapewnić wystarczające środki, by mogły one skutecznie działać w całym kraju; w związku z tym oczekuje, że Komisja Europejska przedstawi nowe inicjatywy pomocowe i z zadowoleniem przyjmuje w tym względzie niedawne rozpoczęcie działalności przez Sąd ds. Poważnych Przestępstw w Tiranie; |
| --- | --- |

16.

z zadowoleniem przyjmuje postępy, jakie osiągnięto w zakresie systemu sądownictwa, podkreśla jednak, że wdrażanie reform znajduje się wciąż na etapie początkowym; jest zdania, że reforma sądownictwa, dotycząca m.in. egzekwowania wyroków sądowych, jest głównym warunkiem wstępnym procesu ubiegania się przez Albanię o członkostwo w UE i podkreśla znaczenie podziału władzy w społeczeństwie demokratycznym; podkreśla, że przejrzysty, bezstronny i skuteczny system sądownictwa, niezależny od presji i kontroli politycznej lub innych czynników nacisku, ma fundamentalne znaczenie dla państwa prawa i apeluje o pilne przyjęcie kompleksowej, długoterminowej strategii w tym obszarze, w tym planu działań na rzecz przyjęcia niezbędnego ustawodawstwa i środków wykonawczych; wzywa do zaangażowania opozycji w opracowaniu tej strategii oraz do pełnego poparcia reformy sądownictwa; podkreśla ponadto, że sądom należy zapewnić wystarczające środki, by mogły one skutecznie działać w całym kraju; w związku z tym oczekuje, że Komisja Europejska przedstawi nowe inicjatywy pomocowe i z zadowoleniem przyjmuje w tym względzie niedawne rozpoczęcie działalności przez Sąd ds. Poważnych Przestępstw w Tiranie;

| 17. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Trybunał Konstytucyjny wstrzymał wprowadzenie w życie ustawy lustracyjnej i że ustawa ta jest obecnie poddawana przeglądowi; zwraca się o przeprowadzenie szerszych konsultacji i osiągnięcie porozumienia, w szczególności z Komisją Wenecką, w przypadku opracowywania projektu nowej ustawy oraz podkreśla znaczenie ochrony niezależności organów konstytucyjnych; |
| --- | --- |

17.

z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Trybunał Konstytucyjny wstrzymał wprowadzenie w życie ustawy lustracyjnej i że ustawa ta jest obecnie poddawana przeglądowi; zwraca się o przeprowadzenie szerszych konsultacji i osiągnięcie porozumienia, w szczególności z Komisją Wenecką, w przypadku opracowywania projektu nowej ustawy oraz podkreśla znaczenie ochrony niezależności organów konstytucyjnych;

| 18. | z zadowoleniem przyjmuje środki podjęte na rzecz walki z drobną korupcją, a zwłaszcza przyjęcie zintegrowanego planu działań przeciwko korupcji na rok 2010; zwraca uwagę, że walka z korupcją pozostaje głównym wyzwaniem politycznym, egzekwowanie prawa i ściganie przestępstw są wciąż na słabym poziomie i należy podjąć dalsze energiczne kroki w celu poprawy sytuacji, w której ludzie winni korupcji cieszą się bezkarnością; podkreśla potrzebę stworzenia rejestru dochodzeń i wyroków skazujących, w tym w sprawach dotyczących korupcji na wysokim szczeblu, a także potrzebę kontynuowania realizacji ostatnich zaleceń Grupy Państw Przeciwko Korupcji (GRECO), szczególnie w odniesieniu do zmniejszenia liczby urzędników objętych immunitetem; z zadowoleniem przyjmuje fakt podania do publicznej wiadomości dokumentów strategicznych, aby umożliwić monitorowanie postępów dokonanych w ich realizacji; ponadto wzywa do przyjęcia ram prawnych dotyczących pełnej przejrzystości w dziedzinie finansowania partii politycznych; |
| --- | --- |

18.

z zadowoleniem przyjmuje środki podjęte na rzecz walki z drobną korupcją, a zwłaszcza przyjęcie zintegrowanego planu działań przeciwko korupcji na rok 2010; zwraca uwagę, że walka z korupcją pozostaje głównym wyzwaniem politycznym, egzekwowanie prawa i ściganie przestępstw są wciąż na słabym poziomie i należy podjąć dalsze energiczne kroki w celu poprawy sytuacji, w której ludzie winni korupcji cieszą się bezkarnością; podkreśla potrzebę stworzenia rejestru dochodzeń i wyroków skazujących, w tym w sprawach dotyczących korupcji na wysokim szczeblu, a także potrzebę kontynuowania realizacji ostatnich zaleceń Grupy Państw Przeciwko Korupcji (GRECO), szczególnie w odniesieniu do zmniejszenia liczby urzędników objętych immunitetem; z zadowoleniem przyjmuje fakt podania do publicznej wiadomości dokumentów strategicznych, aby umożliwić monitorowanie postępów dokonanych w ich realizacji; ponadto wzywa do przyjęcia ram prawnych dotyczących pełnej przejrzystości w dziedzinie finansowania partii politycznych;

| 19. | z zadowoleniem przyjmuje plany utworzenia Instytutu Administracji Publicznej i wzywa do dalszych działań w celu realizacji strategii na rzecz reformy administracji publicznej oraz do zapewnienia pełnego wdrożenia ustawy o służbie cywilnej, w tym odpowiedniego systemu zarządzania zasobami ludzkimi; zwraca uwagę na ryzyko upolitycznienia administracji publicznej poprzez nieprzejrzyste procedury rekrutacji oraz na praktyki polegające na zatrudnianiu pracowników czasowych wykraczające poza zakres prawa, a także wzywa władze do położenia kresu tego rodzaju praktykom i stworzenia odpolitycznionej, fachowej służby cywilnej, która przyczyniłaby się również do zwiększenia zaufania obywateli do administracji publicznej; |
| --- | --- |

19.

z zadowoleniem przyjmuje plany utworzenia Instytutu Administracji Publicznej i wzywa do dalszych działań w celu realizacji strategii na rzecz reformy administracji publicznej oraz do zapewnienia pełnego wdrożenia ustawy o służbie cywilnej, w tym odpowiedniego systemu zarządzania zasobami ludzkimi; zwraca uwagę na ryzyko upolitycznienia administracji publicznej poprzez nieprzejrzyste procedury rekrutacji oraz na praktyki polegające na zatrudnianiu pracowników czasowych wykraczające poza zakres prawa, a także wzywa władze do położenia kresu tego rodzaju praktykom i stworzenia odpolitycznionej, fachowej służby cywilnej, która przyczyniłaby się również do zwiększenia zaufania obywateli do administracji publicznej;

| 20. | podkreśla kluczowe znaczenie profesjonalnych, niezależnych i pluralistycznych środków przekazu, zarówno publicznych, jak i prywatnych, które są podstawą demokracji; jest zaniepokojony niewielkimi postępami osiągniętymi w opracowywaniu ram prawnych dla mediów; domaga się, aby władze dołożyły wszelkich starań w celu przyjęcia i wdrożenia ram prawnych zgodnych ze standardami UE oraz aby nie dopuściły one do politycznej ingerencji – w tym ingerencji organów wykonawczych – lub jakiejkolwiek innej ingerencji w działalność środków przekazu; jest zaniepokojony polityczną presją wywieraną na Krajową Radę Radiofonii i Telewizji i wzywa odpowiednie władze do zapewnienia jej niezależności; wzywa do podjęcia kroków celem zapewnienia przejrzystości w zakresie własności i finansowania środków przekazu; ubolewa nad brakiem nabytych praw pracowniczych dziennikarzy, który osłabia ich zdolność do obiektywnej i niezależnej pracy, oraz nakłania władze do podjęcia właściwych kroków, by zaradzić tej sytuacji; wzywa w szczególności do przyjęcia ustawodawstwa regulującego media elektroniczne oraz do dostosowania przepisów prawa cywilnego w celu dekryminalizacji zniesławienia i szkalowania; z zadowoleniem przyjmuje nieograniczanie przez rząd dostępu do Internetu i nalega, aby rząd zapewnił wszystkim obywatelom szerszy dostęp do Internetu; |
| --- | --- |

20.

podkreśla kluczowe znaczenie profesjonalnych, niezależnych i pluralistycznych środków przekazu, zarówno publicznych, jak i prywatnych, które są podstawą demokracji; jest zaniepokojony niewielkimi postępami osiągniętymi w opracowywaniu ram prawnych dla mediów; domaga się, aby władze dołożyły wszelkich starań w celu przyjęcia i wdrożenia ram prawnych zgodnych ze standardami UE oraz aby nie dopuściły one do politycznej ingerencji – w tym ingerencji organów wykonawczych – lub jakiejkolwiek innej ingerencji w działalność środków przekazu; jest zaniepokojony polityczną presją wywieraną na Krajową Radę Radiofonii i Telewizji i wzywa odpowiednie władze do zapewnienia jej niezależności; wzywa do podjęcia kroków celem zapewnienia przejrzystości w zakresie własności i finansowania środków przekazu; ubolewa nad brakiem nabytych praw pracowniczych dziennikarzy, który osłabia ich zdolność do obiektywnej i niezależnej pracy, oraz nakłania władze do podjęcia właściwych kroków, by zaradzić tej sytuacji; wzywa w szczególności do przyjęcia ustawodawstwa regulującego media elektroniczne oraz do dostosowania przepisów prawa cywilnego w celu dekryminalizacji zniesławienia i szkalowania; z zadowoleniem przyjmuje nieograniczanie przez rząd dostępu do Internetu i nalega, aby rząd zapewnił wszystkim obywatelom szerszy dostęp do Internetu;

| 21. | z zadowoleniem przyjmuje ustanowienie ram prawnych w celu zwalczania przestępczości zorganizowanej, w tym prania pieniędzy, handlu narkotykami i ludźmi, oraz w celu zapobiegania temu zjawisku; zwraca uwagę na wysiłki na rzecz walki z przestępczością zorganizowaną, ale odnotowuje, że konieczne są dalsze działania w zakresie wdrażania oraz że należy zapewnić wszelkie odpowiednie zasoby ludzkie i finansowe w celu osiągnięcia konkretnych rezultatów; podkreśla znaczenie skutecznego ścigania, sądzenia i karania przestępców; z zadowoleniem przyjmuje decyzję o ustanowieniu międzyinstytucjonalnego komitetu ds. środków zwalczania przestępczości zorganizowanej i nielegalnego handlu, któremu przewodniczy premier; podkreśla, że w związku z regionalnymi konsekwencjami przestępczości zorganizowanej należy wzmóc wysiłki na rzecz pogłębienia współpracy policyjnej i sądowej z krajami sąsiadującymi, w tym jeśli chodzi o wspólne patrolowanie granic; |
| --- | --- |

21.

z zadowoleniem przyjmuje ustanowienie ram prawnych w celu zwalczania przestępczości zorganizowanej, w tym prania pieniędzy, handlu narkotykami i ludźmi, oraz w celu zapobiegania temu zjawisku; zwraca uwagę na wysiłki na rzecz walki z przestępczością zorganizowaną, ale odnotowuje, że konieczne są dalsze działania w zakresie wdrażania oraz że należy zapewnić wszelkie odpowiednie zasoby ludzkie i finansowe w celu osiągnięcia konkretnych rezultatów; podkreśla znaczenie skutecznego ścigania, sądzenia i karania przestępców; z zadowoleniem przyjmuje decyzję o ustanowieniu międzyinstytucjonalnego komitetu ds. środków zwalczania przestępczości zorganizowanej i nielegalnego handlu, któremu przewodniczy premier; podkreśla, że w związku z regionalnymi konsekwencjami przestępczości zorganizowanej należy wzmóc wysiłki na rzecz pogłębienia współpracy policyjnej i sądowej z krajami sąsiadującymi, w tym jeśli chodzi o wspólne patrolowanie granic;

| 22. | podkreśla znaczenie organizacji społeczeństwa obywatelskiego i docenia drobny krok naprzód ze strony rządu, jeżeli chodzi o przeprowadzanie konsultacji z takimi organizacjami na temat projektów ustaw i trwających reform; wzywa do podjęcia dalszych kroków w celu sformalizowania i zwiększenia udziału społeczeństwa obywatelskiego w formułowaniu polityki i monitorowaniu jej realizacji i skuteczności na wszystkich poziomach, w tym przejrzystości organizacji społeczeństwa obywatelskiego i ich finansowania; |
| --- | --- |

22.

podkreśla znaczenie organizacji społeczeństwa obywatelskiego i docenia drobny krok naprzód ze strony rządu, jeżeli chodzi o przeprowadzanie konsultacji z takimi organizacjami na temat projektów ustaw i trwających reform; wzywa do podjęcia dalszych kroków w celu sformalizowania i zwiększenia udziału społeczeństwa obywatelskiego w formułowaniu polityki i monitorowaniu jej realizacji i skuteczności na wszystkich poziomach, w tym przejrzystości organizacji społeczeństwa obywatelskiego i ich finansowania;

| 23. | podkreśla znaczenie programów mobilności, zwłaszcza tych skierowanych do ludzi młodych, nauczycieli i pracowników naukowych, a także uważa, że należy zwiększyć liczbę uczestników w tych programach; w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje inicjatywy służące umożliwieniu albańskim studentom studiowania w krajach UE; |
| --- | --- |

23.

podkreśla znaczenie programów mobilności, zwłaszcza tych skierowanych do ludzi młodych, nauczycieli i pracowników naukowych, a także uważa, że należy zwiększyć liczbę uczestników w tych programach; w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje inicjatywy służące umożliwieniu albańskim studentom studiowania w krajach UE;

| 24. | zaznacza, że mimo iż podstawowe prawa związków zawodowych zostały uznane w konstytucji, działalność związków jest często blokowana, a ograniczenia dotyczące prawa do strajku w administracji publicznej i obiektach użyteczności publicznej są w stosunku do standardów międzynarodowych zbyt duże; potępia niedawne przejęcie przez rząd albański majątku związków zawodowych; z zadowoleniem przyjmuje wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 22 kwietnia 2010 r., uznający tę ustawę za niezgodną z konstytucją, i wzywa rząd do natychmiastowego zwrotu tego majątku; zwraca się do rządu o pełne poszanowanie praw związków zawodowych oraz o podjęcie wszelkich niezbędnych kroków prawnych w celu zadbania o to, aby wszyscy pracownicy, zarówno w sektorze publicznym, jak i prywatnym, mieli prawo należenia do związków zawodowych; |
| --- | --- |

24.

zaznacza, że mimo iż podstawowe prawa związków zawodowych zostały uznane w konstytucji, działalność związków jest często blokowana, a ograniczenia dotyczące prawa do strajku w administracji publicznej i obiektach użyteczności publicznej są w stosunku do standardów międzynarodowych zbyt duże; potępia niedawne przejęcie przez rząd albański majątku związków zawodowych; z zadowoleniem przyjmuje wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 22 kwietnia 2010 r., uznający tę ustawę za niezgodną z konstytucją, i wzywa rząd do natychmiastowego zwrotu tego majątku; zwraca się do rządu o pełne poszanowanie praw związków zawodowych oraz o podjęcie wszelkich niezbędnych kroków prawnych w celu zadbania o to, aby wszyscy pracownicy, zarówno w sektorze publicznym, jak i prywatnym, mieli prawo należenia do związków zawodowych;

| 25. | z zadowoleniem przyjmuje środki podjęte na rzecz zwiększenia udziału kobiet w życiu politycznym; uważa jednak, że państwowa komisja ds. równości szans nadal jest słaba, a ustawa o równości płci w znacznym stopniu niewdrożona; dlatego też uważa, że niezbędne są dalsze działania na rzecz wspierania integracji kobiet na rynku pracy i ich udziału w procesie podejmowania decyzji; |
| --- | --- |

25.

z zadowoleniem przyjmuje środki podjęte na rzecz zwiększenia udziału kobiet w życiu politycznym; uważa jednak, że państwowa komisja ds. równości szans nadal jest słaba, a ustawa o równości płci w znacznym stopniu niewdrożona; dlatego też uważa, że niezbędne są dalsze działania na rzecz wspierania integracji kobiet na rynku pracy i ich udziału w procesie podejmowania decyzji;

| 26. | z zadowoleniem przyjmuje przeprowadzone w ostatnich latach reformy prawne w zakresie ochrony ofiar przemocy w rodzinie i nielegalnego handlu; uważa jednak, że są one niewystarczające i że należy podjąć dalsze działania w tym zakresie, a także jest nadal zaniepokojony rozpowszechnioną przemocą w rodzinie oraz handlem kobietami i dziećmi w celu wykorzystania seksualnego i pracy przymusowej; wyraża ubolewanie z powodu faktu, że znaczny wzrost zgłaszanych incydentów w tym zakresie nie zawsze idzie w parze z odpowiednimi dochodzeniami prowadzonymi przez policję lub z wydawanymi przez sądy nakazami ochrony; wzywa do pełnego wdrożenia istniejących już przepisów chroniących kobiety i dzieci przed wszelkimi formami przemocy oraz do przyjęcia i wprowadzenia kompleksowego systemu ich ochrony i resocjalizacji, w tym obowiązkowego i sprawnego rejestrowania wszystkich dzieci i noworodków, zapewnienia ofiarom bezpłatnej pomocy prawnej, socjalnej i psychologicznej, kampanii służących podniesieniu poziomu świadomości społeczeństwa, odpowiednich szkoleń dla organów ścigania i utworzenia sieci schronisk (w wystarczającej ilości i o wystarczającej jakości, zdolnych zaspokoić rozmaite potrzeby ofiar przemocy w rodzinie i nielegalnego handlu); wzywa Komisję do udzielenia większego wsparcia władzom albańskim w tym zakresie; |
| --- | --- |

26.

z zadowoleniem przyjmuje przeprowadzone w ostatnich latach reformy prawne w zakresie ochrony ofiar przemocy w rodzinie i nielegalnego handlu; uważa jednak, że są one niewystarczające i że należy podjąć dalsze działania w tym zakresie, a także jest nadal zaniepokojony rozpowszechnioną przemocą w rodzinie oraz handlem kobietami i dziećmi w celu wykorzystania seksualnego i pracy przymusowej; wyraża ubolewanie z powodu faktu, że znaczny wzrost zgłaszanych incydentów w tym zakresie nie zawsze idzie w parze z odpowiednimi dochodzeniami prowadzonymi przez policję lub z wydawanymi przez sądy nakazami ochrony; wzywa do pełnego wdrożenia istniejących już przepisów chroniących kobiety i dzieci przed wszelkimi formami przemocy oraz do przyjęcia i wprowadzenia kompleksowego systemu ich ochrony i resocjalizacji, w tym obowiązkowego i sprawnego rejestrowania wszystkich dzieci i noworodków, zapewnienia ofiarom bezpłatnej pomocy prawnej, socjalnej i psychologicznej, kampanii służących podniesieniu poziomu świadomości społeczeństwa, odpowiednich szkoleń dla organów ścigania i utworzenia sieci schronisk (w wystarczającej ilości i o wystarczającej jakości, zdolnych zaspokoić rozmaite potrzeby ofiar przemocy w rodzinie i nielegalnego handlu); wzywa Komisję do udzielenia większego wsparcia władzom albańskim w tym zakresie;

| 27. | uznaje postępy poczynione w zakresie ochrony mniejszości i przyznaje, że praktycznie ustanowiono już odpowiednie ramy instytucjonalne i prawne dla ochrony mniejszości; zauważa jednak, że dyskryminacja w dalszym ciągu stanowi problem w Albanii, zwłaszcza jeśli chodzi o ludzi szczególnie narażonych na dyskryminację oraz poszanowanie tożsamości płciowej i orientacji seksualnej, oraz że potrzebne są dalsze działania w celu zwalczania dyskryminacji, w tym uświadamianie; w tym kontekście z niepokojem odnotowuje niedawne demonstracje antygejowskie w Albanii; podkreśla, że potrzebne są intensywniejsze działania w celu realizacji priorytetów partnerstwa europejskiego w odniesieniu do mniejszości, a konkretniej rzecz ujmując – kwestii użycia języków mniejszościowych i zapewnienia edukacji w językach mniejszościowych oraz niedyskryminacyjnego traktowania członków wszystkich mniejszości; |
| --- | --- |

27.

uznaje postępy poczynione w zakresie ochrony mniejszości i przyznaje, że praktycznie ustanowiono już odpowiednie ramy instytucjonalne i prawne dla ochrony mniejszości; zauważa jednak, że dyskryminacja w dalszym ciągu stanowi problem w Albanii, zwłaszcza jeśli chodzi o ludzi szczególnie narażonych na dyskryminację oraz poszanowanie tożsamości płciowej i orientacji seksualnej, oraz że potrzebne są dalsze działania w celu zwalczania dyskryminacji, w tym uświadamianie; w tym kontekście z niepokojem odnotowuje niedawne demonstracje antygejowskie w Albanii; podkreśla, że potrzebne są intensywniejsze działania w celu realizacji priorytetów partnerstwa europejskiego w odniesieniu do mniejszości, a konkretniej rzecz ujmując – kwestii użycia języków mniejszościowych i zapewnienia edukacji w językach mniejszościowych oraz niedyskryminacyjnego traktowania członków wszystkich mniejszości;

| 28. | z zadowoleniem przyjmuje zmiany w kodeksie karnym dotyczące przestępstw na tle rasowym; pochwala niedawno przyjętą ustawę o przeciwdziałaniu dyskryminacji, opracowaną we współpracy z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, i wzywa do jej szybkiego i skutecznego wprowadzenia w życie; z zadowoleniem przyjmuje w szczególności powołanie niezależnego komisarza ds. ochrony przed dyskryminacją odpowiedzialnego za monitorowanie wprowadzania w życie wspomnianej ustawy i rozpatrywanie skarg; ponadto podkreśla pilną potrzebę dokładnych i wiarygodnych danych statystycznych niezbędnych do skutecznego wprowadzenia w życie środków służących przeciwdziałaniu dyskryminacji i w tym celu zwraca uwagę na znaczenie przeprowadzenia krajowego spisu ludności zaplanowanego na 2011 r., zgodnie z uznanymi standardami międzynarodowymi zapewniającymi pełne poszanowanie zasady wolnego samookreślenia; |
| --- | --- |

28.

z zadowoleniem przyjmuje zmiany w kodeksie karnym dotyczące przestępstw na tle rasowym; pochwala niedawno przyjętą ustawę o przeciwdziałaniu dyskryminacji, opracowaną we współpracy z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, i wzywa do jej szybkiego i skutecznego wprowadzenia w życie; z zadowoleniem przyjmuje w szczególności powołanie niezależnego komisarza ds. ochrony przed dyskryminacją odpowiedzialnego za monitorowanie wprowadzania w życie wspomnianej ustawy i rozpatrywanie skarg; ponadto podkreśla pilną potrzebę dokładnych i wiarygodnych danych statystycznych niezbędnych do skutecznego wprowadzenia w życie środków służących przeciwdziałaniu dyskryminacji i w tym celu zwraca uwagę na znaczenie przeprowadzenia krajowego spisu ludności zaplanowanego na 2011 r., zgodnie z uznanymi standardami międzynarodowymi zapewniającymi pełne poszanowanie zasady wolnego samookreślenia;

| 29. | wzywa do dalszych wysiłków na rzecz poprawy sytuacji Romów, którzy nadal żyją w trudnych warunkach i cierpią z powodu dyskryminacji w dziedzinie dostępu do nauki, opieki społecznej, opieki zdrowotnej, zatrudnienia i właściwych warunków mieszkaniowych; w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje rządowy plan działania w ramach Dekady Integracji Romów, lecz stwierdza, że lokalne władze i społeczności powinny odgrywać kluczową rolę w realizacji tego planu działania oraz że należy im zapewnić wystarczające środki finansowe na ten cel; zachęca odpowiednie władze do realizowania planu działania i regularnego publikowania sprawozdań z postępów; |
| --- | --- |

29.

wzywa do dalszych wysiłków na rzecz poprawy sytuacji Romów, którzy nadal żyją w trudnych warunkach i cierpią z powodu dyskryminacji w dziedzinie dostępu do nauki, opieki społecznej, opieki zdrowotnej, zatrudnienia i właściwych warunków mieszkaniowych; w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje rządowy plan działania w ramach Dekady Integracji Romów, lecz stwierdza, że lokalne władze i społeczności powinny odgrywać kluczową rolę w realizacji tego planu działania oraz że należy im zapewnić wystarczające środki finansowe na ten cel; zachęca odpowiednie władze do realizowania planu działania i regularnego publikowania sprawozdań z postępów;

| 30. | zauważa znaczne ograniczenie ubóstwa w ostatnich latach, wynikające z wysokiego wzrostu realnego PKB; wskazuje jednak, że pomimo postępu gospodarczego znaczna część ludności wciąż żyje w ubóstwie i dlatego konieczne jest podejmowanie nieustających wysiłków w celu dalszego ograniczania ubóstwa, zwłaszcza na obszarach wiejskich i górskich; |
| --- | --- |

30.

zauważa znaczne ograniczenie ubóstwa w ostatnich latach, wynikające z wysokiego wzrostu realnego PKB; wskazuje jednak, że pomimo postępu gospodarczego znaczna część ludności wciąż żyje w ubóstwie i dlatego konieczne jest podejmowanie nieustających wysiłków w celu dalszego ograniczania ubóstwa, zwłaszcza na obszarach wiejskich i górskich;

| 31. | z zadowoleniem przyjmuje postępy poczynione w zakresie zapobiegania torturom i brutalnemu traktowaniu, w tym w systemie więziennictwa; wzywa do poprawy warunków życia w więzieniach, aby dostosować je do standardów odpowiadających ludzkiej godności, a także do walki z wysokim poziomem korupcji w więziennictwie; podkreśla, że należy poprawić warunki panujące w placówkach penitencjarnych, zgodnie z odnośnymi zaleceniami Europejskiego Komitetu Zapobiegania Torturom oraz Nieludzkiemu lub Poniżającemu Traktowaniu albo Karaniu z 2008 r., i przypomina wnioski Rzecznika Praw Obywatelskich, zgodnie z którymi warunki te są poniżej krajowych i międzynarodowych standardów przetrzymywania więźniów; podkreśla również, że należy podjąć działania w celu walki z wysokim poziomem korupcji w więziennictwie; |
| --- | --- |

31.

z zadowoleniem przyjmuje postępy poczynione w zakresie zapobiegania torturom i brutalnemu traktowaniu, w tym w systemie więziennictwa; wzywa do poprawy warunków życia w więzieniach, aby dostosować je do standardów odpowiadających ludzkiej godności, a także do walki z wysokim poziomem korupcji w więziennictwie; podkreśla, że należy poprawić warunki panujące w placówkach penitencjarnych, zgodnie z odnośnymi zaleceniami Europejskiego Komitetu Zapobiegania Torturom oraz Nieludzkiemu lub Poniżającemu Traktowaniu albo Karaniu z 2008 r., i przypomina wnioski Rzecznika Praw Obywatelskich, zgodnie z którymi warunki te są poniżej krajowych i międzynarodowych standardów przetrzymywania więźniów; podkreśla również, że należy podjąć działania w celu walki z wysokim poziomem korupcji w więziennictwie;

| 32. | podkreśla, że większość sądów nie przeprowadza kontroli sądowych z urzędu dla pacjentów cierpiących na zaburzenia psychiczne, uniemożliwiając pacjentom objętym przymusową hospitalizacją stawienie się przed sędzią; przypomina wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawie Dybeku przeciwko Albanii i domaga się zagwarantowania, że więźniowie cierpiący na zaburzenia psychiczne nie będą umieszczani w tych samych pomieszczeniach co inni więźniowie; |
| --- | --- |

32.

podkreśla, że większość sądów nie przeprowadza kontroli sądowych z urzędu dla pacjentów cierpiących na zaburzenia psychiczne, uniemożliwiając pacjentom objętym przymusową hospitalizacją stawienie się przed sędzią; przypomina wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawie Dybeku przeciwko Albanii i domaga się zagwarantowania, że więźniowie cierpiący na zaburzenia psychiczne nie będą umieszczani w tych samych pomieszczeniach co inni więźniowie;

| 33. | wyraża zaniepokojenie tym, że wskutek ubóstwa niepotrzebnie umieszcza się dzieci w domach dziecka, jest także zaniepokojony trwałymi konsekwencjami dla dorosłych sierot oraz nierównym ich traktowaniem, jeżeli chodzi o równy dostęp do zaplecza socjalnego, jak np. mieszkań; |
| --- | --- |

33.

wyraża zaniepokojenie tym, że wskutek ubóstwa niepotrzebnie umieszcza się dzieci w domach dziecka, jest także zaniepokojony trwałymi konsekwencjami dla dorosłych sierot oraz nierównym ich traktowaniem, jeżeli chodzi o równy dostęp do zaplecza socjalnego, jak np. mieszkań;

| 34. | uważa, że dobre stosunki Albanii z sąsiadami przyczyniają się w znacznym stopniu do stabilności w regionie, oraz przyjmuje z zadowoleniem pozytywny rozwój stosunków między Albanią a Serbią w ostatnim czasie, a także fakt, że kraj ten aktywnie uczestniczy w inicjatywach regionalnych, takich jak proces współpracy w Europie Południowo–Wschodniej, Rada Współpracy Regionalnej, Wspólnota Energetyczna i Środkowoeuropejska umowa o wolnym handlu (CEFTA), Obserwatorium ds. Transportu w Europie Południowo-Wschodniej (SEETO) oraz negocjacje w sprawie przygotowania traktatu ustanawiającego wspólnotę transportową; podkreśla, że regionalna współpraca transgraniczna jest niezbędna do rozwiązania takich problemów jak handel ludźmi; |
| --- | --- |

34.

uważa, że dobre stosunki Albanii z sąsiadami przyczyniają się w znacznym stopniu do stabilności w regionie, oraz przyjmuje z zadowoleniem pozytywny rozwój stosunków między Albanią a Serbią w ostatnim czasie, a także fakt, że kraj ten aktywnie uczestniczy w inicjatywach regionalnych, takich jak proces współpracy w Europie Południowo–Wschodniej, Rada Współpracy Regionalnej, Wspólnota Energetyczna i Środkowoeuropejska umowa o wolnym handlu (CEFTA), Obserwatorium ds. Transportu w Europie Południowo-Wschodniej (SEETO) oraz negocjacje w sprawie przygotowania traktatu ustanawiającego wspólnotę transportową; podkreśla, że regionalna współpraca transgraniczna jest niezbędna do rozwiązania takich problemów jak handel ludźmi;

| 35. | z satysfakcją odnotowuje inicjatywy Albanii dotyczące zniesienia wymogów wizowych dla krajów sąsiadujących, które stanowią pozytywny krok, ułatwiający kontakty międzyludzkie i wzmacniający regionalne pojednanie; jest zdania, że takie inicjatywy powinny być podejmowane równolegle z procesem liberalizacji wizowej między krajami strefy Schengen i krajami Bałkanów Zachodnich; |
| --- | --- |

35.

z satysfakcją odnotowuje inicjatywy Albanii dotyczące zniesienia wymogów wizowych dla krajów sąsiadujących, które stanowią pozytywny krok, ułatwiający kontakty międzyludzkie i wzmacniający regionalne pojednanie; jest zdania, że takie inicjatywy powinny być podejmowane równolegle z procesem liberalizacji wizowej między krajami strefy Schengen i krajami Bałkanów Zachodnich;

| 36. | pochwala Albanię za wzrost gospodarczy nawet w czasie światowej recesji gospodarczej; zwraca jednak uwagę na duży rozmiar gospodarki nieformalnej w tym kraju, wysoką stopę bezrobocia oraz nieuregulowany rynek pracy, co prowadzi do niepewności zatrudnienia i znacznie osłabia prawa pracownicze; odnotowuje wzrost długu fiskalnego i długu publicznego Albanii; |
| --- | --- |

36.

pochwala Albanię za wzrost gospodarczy nawet w czasie światowej recesji gospodarczej; zwraca jednak uwagę na duży rozmiar gospodarki nieformalnej w tym kraju, wysoką stopę bezrobocia oraz nieuregulowany rynek pracy, co prowadzi do niepewności zatrudnienia i znacznie osłabia prawa pracownicze; odnotowuje wzrost długu fiskalnego i długu publicznego Albanii;

| 37. | oczekuje, że Instrument Pomocy Przedakcesyjnej (IPA) przyczyni się do polepszenia sytuacji gospodarczej Albanii; zauważa jednak, że programom finansowania IPA musi towarzyszyć skuteczny system oceny; |
| --- | --- |

37.

oczekuje, że Instrument Pomocy Przedakcesyjnej (IPA) przyczyni się do polepszenia sytuacji gospodarczej Albanii; zauważa jednak, że programom finansowania IPA musi towarzyszyć skuteczny system oceny;

| 38. | jest zdania, że Albania musi kontynuować prace nad wdrożeniem koniecznych strategii polityki gospodarczej, aby zapewnić trwały wzrost gospodarczy, ochronę środowiska i tworzenie nowych miejsc pracy; podkreśla znaczenie zachowania stabilności makroekonomicznej; |
| --- | --- |

38.

jest zdania, że Albania musi kontynuować prace nad wdrożeniem koniecznych strategii polityki gospodarczej, aby zapewnić trwały wzrost gospodarczy, ochronę środowiska i tworzenie nowych miejsc pracy; podkreśla znaczenie zachowania stabilności makroekonomicznej;

| 39. | odnotowuje niewielkie postępy we wzmacnianiu praw własności, co hamuje rozwój funkcjonalnego rynku gruntów; zwraca uwagę, że procedury rejestracji nieruchomości, ewidencjonowania gruntów państwowych i ewentualnej wypłaty odszkodowań wciąż nie są przejrzyste i muszą zostać zakończone w sposób uczciwy, nie dyskryminując osób należących do mniejszości; wzywa do dalszych wysiłków w zakresie rejestracji nieruchomości, zwrotu własności, legalizacji budowy bez pozwolenia i odszkodowań; |
| --- | --- |

39.

odnotowuje niewielkie postępy we wzmacnianiu praw własności, co hamuje rozwój funkcjonalnego rynku gruntów; zwraca uwagę, że procedury rejestracji nieruchomości, ewidencjonowania gruntów państwowych i ewentualnej wypłaty odszkodowań wciąż nie są przejrzyste i muszą zostać zakończone w sposób uczciwy, nie dyskryminując osób należących do mniejszości; wzywa do dalszych wysiłków w zakresie rejestracji nieruchomości, zwrotu własności, legalizacji budowy bez pozwolenia i odszkodowań;

| 40. | z zadowoleniem przyjmuje wysiłki władz Albanii na rzecz polepszenia warunków dla działalności gospodarczej poprzez uproszczenie procedur rejestracji działalności i otrzymywania licencji i zezwoleń; niemniej jednak podkreśla, że niezbędne są dalsze ulepszenia, ponieważ warunki dla działalności gospodarczej w Albanii wciąż są uważane za jedne z najtrudniejszych w regionie Bałkanów Zachodnich; wzywa władze do naprawienia licznych niedociągnięć, związanych na przykład z procedurami nabywania tytułów własności ziemi, egzekwowaniem umów, słabą administracją publiczną i wysokim poziomem korupcji; |
| --- | --- |

40.

z zadowoleniem przyjmuje wysiłki władz Albanii na rzecz polepszenia warunków dla działalności gospodarczej poprzez uproszczenie procedur rejestracji działalności i otrzymywania licencji i zezwoleń; niemniej jednak podkreśla, że niezbędne są dalsze ulepszenia, ponieważ warunki dla działalności gospodarczej w Albanii wciąż są uważane za jedne z najtrudniejszych w regionie Bałkanów Zachodnich; wzywa władze do naprawienia licznych niedociągnięć, związanych na przykład z procedurami nabywania tytułów własności ziemi, egzekwowaniem umów, słabą administracją publiczną i wysokim poziomem korupcji;

| 41. | mając na uwadze, że znaczna część gospodarki Albanii opiera się na przekazach pieniężnych dokonywanych przez emigrantów żyjących w krajach sąsiadujących, podkreśla potrzebę ciągłej pracy nad polityką publiczną i inwestycjami, aby zmodernizować infrastrukturę w obszarach niezwykle istotnych dla trwałego rozwoju gospodarczego i spójności społecznej, takich jak edukacja, zdrowie, wymiar sprawiedliwości, transport i rolnictwo; |
| --- | --- |

41.

mając na uwadze, że znaczna część gospodarki Albanii opiera się na przekazach pieniężnych dokonywanych przez emigrantów żyjących w krajach sąsiadujących, podkreśla potrzebę ciągłej pracy nad polityką publiczną i inwestycjami, aby zmodernizować infrastrukturę w obszarach niezwykle istotnych dla trwałego rozwoju gospodarczego i spójności społecznej, takich jak edukacja, zdrowie, wymiar sprawiedliwości, transport i rolnictwo;

| 42. | podkreśla, że szczególną uwagę należy zwrócić na zapewnienie bezpieczeństwa dostaw energii i dywersyfikację źródeł energii, przy jednoczesnym zwiększeniu efektywności energetycznej, i podkreśla potrzebę dokonania dalszych postępów we wdrażaniu ustawy o efektywności energetycznej z 2005 r.; zwraca szczególną uwagę na znaczny potencjał Albanii, jeżeli chodzi o odnawialne źródła energii, i wzywa do intensywniejszych działań na rzecz ich dalszego rozwoju, mając na uwadze, że większość przepisów ramowych dotyczących zaopatrzenia w energię w tym kraju znajduje się w fazie opracowywania; w tym względzie z zadowoleniem przyjmuje nowe projekty w sektorze energii wodnej i wzywa do nasilenia starań na rzecz opracowywania projektów związanych z energią słoneczną i wiatrową; zwraca uwagę, że inwestowanie w energię ze źródeł odnawialnych stwarza możliwości rozwoju i zatrudnienia na poziomie lokalnym i regionalnym; |
| --- | --- |

42.

podkreśla, że szczególną uwagę należy zwrócić na zapewnienie bezpieczeństwa dostaw energii i dywersyfikację źródeł energii, przy jednoczesnym zwiększeniu efektywności energetycznej, i podkreśla potrzebę dokonania dalszych postępów we wdrażaniu ustawy o efektywności energetycznej z 2005 r.; zwraca szczególną uwagę na znaczny potencjał Albanii, jeżeli chodzi o odnawialne źródła energii, i wzywa do intensywniejszych działań na rzecz ich dalszego rozwoju, mając na uwadze, że większość przepisów ramowych dotyczących zaopatrzenia w energię w tym kraju znajduje się w fazie opracowywania; w tym względzie z zadowoleniem przyjmuje nowe projekty w sektorze energii wodnej i wzywa do nasilenia starań na rzecz opracowywania projektów związanych z energią słoneczną i wiatrową; zwraca uwagę, że inwestowanie w energię ze źródeł odnawialnych stwarza możliwości rozwoju i zatrudnienia na poziomie lokalnym i regionalnym;

| 43. | podkreśla nadrzędne znaczenie bezpieczeństwa jądrowego i ochrony przed promieniowaniem w związku z zapowiadanym od 2007 r. projektem budowy elektrowni jądrowej w Albanii; odnotowuje w tym względzie, że Albania nie podpisała jeszcze Konwencji bezpieczeństwa jądrowego i Wspólnej konwencji bezpieczeństwa w postępowaniu z wypalonym paliwem jądrowym i bezpieczeństwa w postępowaniu z odpadami promieniotwórczymi; |
| --- | --- |

43.

podkreśla nadrzędne znaczenie bezpieczeństwa jądrowego i ochrony przed promieniowaniem w związku z zapowiadanym od 2007 r. projektem budowy elektrowni jądrowej w Albanii; odnotowuje w tym względzie, że Albania nie podpisała jeszcze Konwencji bezpieczeństwa jądrowego i Wspólnej konwencji bezpieczeństwa w postępowaniu z wypalonym paliwem jądrowym i bezpieczeństwa w postępowaniu z odpadami promieniotwórczymi;

| 44. | wzywa rząd Albanii do rozwijania odnawialnych źródeł energii, usprawnienia wprowadzania w życie polityki zarządzania odpadami oraz dalszego rozwoju turystki zrównoważonej pod względem środowiskowym w celu zachowania wyjątkowo pięknego dziedzictwa naturalnego i architektonicznego tego kraju; |
| --- | --- |

44.

wzywa rząd Albanii do rozwijania odnawialnych źródeł energii, usprawnienia wprowadzania w życie polityki zarządzania odpadami oraz dalszego rozwoju turystki zrównoważonej pod względem środowiskowym w celu zachowania wyjątkowo pięknego dziedzictwa naturalnego i architektonicznego tego kraju;

| 45. | wyraża zaniepokojenie słabym stanem transportu publicznego, zwłaszcza kolei; wzywa rząd Albanii do pełnego wykorzystania funduszy IPA w celu rozwinięcia, ulepszenia i zmodernizowania sieci kolejowej oraz poprawienia połączeń z krajami sąsiadującymi, zarówno jeśli chodzi o transport ludzi, jak i towarów; |
| --- | --- |

45.

wyraża zaniepokojenie słabym stanem transportu publicznego, zwłaszcza kolei; wzywa rząd Albanii do pełnego wykorzystania funduszy IPA w celu rozwinięcia, ulepszenia i zmodernizowania sieci kolejowej oraz poprawienia połączeń z krajami sąsiadującymi, zarówno jeśli chodzi o transport ludzi, jak i towarów;

| 46. | wzywa do dalszych postępów w zakresie ochrony środowiska, zarówno na obszarach miejskich jak i wiejskich, do pełnego wdrożenia przepisów z zakresu ochrony środowiska oraz do zacieśnienia współpracy regionalnej w celu propagowania równowagi środowiskowej; dlatego też z zadowoleniem przyjmuje porozumienie w sprawie ochrony i zrównoważonego rozwoju Parku Narodowego Prespa, podpisane przez Albanię, Byłą Jugosłowiańską Republikę Macedonii, Grecję i Komisję; |
| --- | --- |

46.

wzywa do dalszych postępów w zakresie ochrony środowiska, zarówno na obszarach miejskich jak i wiejskich, do pełnego wdrożenia przepisów z zakresu ochrony środowiska oraz do zacieśnienia współpracy regionalnej w celu propagowania równowagi środowiskowej; dlatego też z zadowoleniem przyjmuje porozumienie w sprawie ochrony i zrównoważonego rozwoju Parku Narodowego Prespa, podpisane przez Albanię, Byłą Jugosłowiańską Republikę Macedonii, Grecję i Komisję;

| 47. | zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wiceprzewodniczącemu Komisji/Wysokiemu Przedstawicielowi Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz rządowi i parlamentowi Albanii. |
| --- | --- |

47.

zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wiceprzewodniczącemu Komisji/Wysokiemu Przedstawicielowi Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz rządowi i parlamentowi Albanii.

---

(1)  Dz.U. L 80 z 19.3.2008, s. 1.

(2)  Dz.U. L 334 z 19.12.2007, s. 84.

---

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/92 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/92

---

Czwartek, 8 lipca 2010 r.Sytuacja w Kirgistanie

P7_TA(2010)0283

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie sytuacji w Kirgistanie

2011/C 351 E/14

Parlament Europejski,

uwzględniając poprzednie rezolucje w sprawie Kirgistanu i Azji Środkowej, w szczególności rezolucje z dnia 12 maja 2005 r. i z dnia 6 maja 2010 r.,

uwzględniając rezolucję z dnia 20 lutego 2008 r. w sprawie strategii UE dla Azji Środkowej (1),

uwzględniając program UE na rzecz zapobiegania konfliktom z użyciem siły, przyjęty przez Radę Europejską 2001 r. w Göteborgu,

uwzględniając oświadczenia wiceprzewodniczącej/Wysokiej Przedstawiciel Catherine Ashton w sprawie niedawnych starć, jakie miały miejsce w Kirgistanie w dniu 11 czerwca 2010 r. oraz dotyczące referendum w sprawie konstytucji, które odbyło się w dniu 28 czerwca 2010 r.,

uwzględniając konkluzje Rady ds. Stosunków Zewnętrznych z dnia 14 czerwca 2010 r.,

uwzględniając wspólne oświadczenie specjalnego wysłannika urzędującego przewodniczącego OBWE, specjalnego przedstawiciela ONZ oraz specjalnego wysłannika UE do Kirgistanu w sprawie sytuacji w Kirgistanie z dnia 16 czerwca 2010 r.,

uwzględniając strategię UE na rzecz nowego partnerstwa z Azją Środkową, przyjętą na posiedzeniu Rady Europejskiej w dniach 21-22 czerwca 2007 r.,

uwzględniając wspólne sprawozdanie z postępu prac nad wdrożeniem strategii UE dla Azji Środkowej, sporządzone przez Radę i Komisję dla Rady Europejskiej w dniu 14 czerwca 2010 r.,

uwzględniając umowę o partnerstwie i współpracy między UE a Kirgistanem, która weszła w życie w 1999 r.,

uwzględniając strategię regionalną Wspólnot Europejskich dotyczącą pomocy dla Azji Środkowej w latach 2007 – 2013,

uwzględniając art. 110 ust. 4 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że w dniu 11 czerwca 2010 r. w miastach Osz i Jalalabad, w południowym Kirgistanie, wybuchły gwałtowne starcia nasilające się do dnia 14 czerwca 2010 r., w trakcie których setki uzbrojonych mężczyzn wtargnęło na ulice miast, strzelając do osób cywilnych, podpalając sklepy, wybierając swoje cele według kryteriów etnicznych, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że w dniu 11 czerwca 2010 r. w miastach Osz i Jalalabad, w południowym Kirgistanie, wybuchły gwałtowne starcia nasilające się do dnia 14 czerwca 2010 r., w trakcie których setki uzbrojonych mężczyzn wtargnęło na ulice miast, strzelając do osób cywilnych, podpalając sklepy, wybierając swoje cele według kryteriów etnicznych,

| B. | mając na uwadze, że według danych udostępnionych przez władze kirgiskie w starciach poniosło śmierć około 300 osób, chociaż istnieją obawy, wyrażone między innymi przez szefową rządu tymczasowego Rozę Otunbajewą, że rzeczywista liczba ofiar może być znacznie wyższa, mając na uwadze, że ponad 2 000 osób zostało rannych lub trafiło do szpitali, a nadal jest wielu zaginionych, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że według danych udostępnionych przez władze kirgiskie w starciach poniosło śmierć około 300 osób, chociaż istnieją obawy, wyrażone między innymi przez szefową rządu tymczasowego Rozę Otunbajewą, że rzeczywista liczba ofiar może być znacznie wyższa, mając na uwadze, że ponad 2 000 osób zostało rannych lub trafiło do szpitali, a nadal jest wielu zaginionych,

| C. | mając na uwadze, że szacuje się, iż w wyniku aktów przemocy 300 000 osób przemieściło się wewnętrz kraju, a 100 000 szukało schronienia w sąsiednim Uzbekistanie; mając na uwadze, że z pomocą organizacji międzynarodowych rząd w Taszkiencie zapewnił uchodźcom pomoc humanitarną, ale w dniu 14 czerwca 2010 r. zamknął granicę z Kirgistanem z uwagi na brak możliwości przyjęcia większej liczby osób, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że szacuje się, iż w wyniku aktów przemocy 300 000 osób przemieściło się wewnętrz kraju, a 100 000 szukało schronienia w sąsiednim Uzbekistanie; mając na uwadze, że z pomocą organizacji międzynarodowych rząd w Taszkiencie zapewnił uchodźcom pomoc humanitarną, ale w dniu 14 czerwca 2010 r. zamknął granicę z Kirgistanem z uwagi na brak możliwości przyjęcia większej liczby osób,

| D. | mając na uwadze, że rząd tymczasowy ogłosił stan wyjątkowy w regionie, a siłom bezpieczeństwa nie udało się przejąć kontroli nad sytuacją; mając na uwadze, że apele o pomoc wojskową w przywróceniu porządku wystosowane przez tymczasową prezydent Rozę Otunbajewą do prezydenta Rosji Dimitriego Miedwiediewa i Organizacji Układu o Bezpieczeństwie Zbiorowym zostały odrzucone; mając na uwadze, że wystosowano wniosek o wysłanie międzynarodowych sił policyjnych, który jest obecnie rozpatrywany przez OBWE, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że rząd tymczasowy ogłosił stan wyjątkowy w regionie, a siłom bezpieczeństwa nie udało się przejąć kontroli nad sytuacją; mając na uwadze, że apele o pomoc wojskową w przywróceniu porządku wystosowane przez tymczasową prezydent Rozę Otunbajewą do prezydenta Rosji Dimitriego Miedwiediewa i Organizacji Układu o Bezpieczeństwie Zbiorowym zostały odrzucone; mając na uwadze, że wystosowano wniosek o wysłanie międzynarodowych sił policyjnych, który jest obecnie rozpatrywany przez OBWE,

| E. | mając na uwadze, że UE jest żywotnie zainteresowana tym, by Kirgistan był państwem dobrze prosperującym, w którym panuje pokój i demokracja; mając nadzieję, że UE sama zobowiązała się, w szczególności w strategii dla Azji Środkowej, do działania jako partner krajów tego regionu; mając na uwadze, że potrzebne jest pilnie większe międzynarodowe zaangażowanie, a reakcja UE będzie miała wpływ na jej wiarygodność jako partnera, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że UE jest żywotnie zainteresowana tym, by Kirgistan był państwem dobrze prosperującym, w którym panuje pokój i demokracja; mając nadzieję, że UE sama zobowiązała się, w szczególności w strategii dla Azji Środkowej, do działania jako partner krajów tego regionu; mając na uwadze, że potrzebne jest pilnie większe międzynarodowe zaangażowanie, a reakcja UE będzie miała wpływ na jej wiarygodność jako partnera,

| F. | mając na uwadze, że Komisja Europejska przeznaczyła 5 mln euro na natychmiastową pomoc medyczną, humanitarną, nieżywnościową, ochronę i pomoc psychologiczną dla osób dotkniętych kryzysem; mając na uwadze, że można to porównać z apelem ONZ o natychmiastowe zgromadzenie pomocy humanitarnej w wysokości 71 mln dolarów amerykańskich, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że Komisja Europejska przeznaczyła 5 mln euro na natychmiastową pomoc medyczną, humanitarną, nieżywnościową, ochronę i pomoc psychologiczną dla osób dotkniętych kryzysem; mając na uwadze, że można to porównać z apelem ONZ o natychmiastowe zgromadzenie pomocy humanitarnej w wysokości 71 mln dolarów amerykańskich,

| G. | mając na uwadze, że w programie göteborskim przyjętym w 2001 r., a także późniejszych dokumentach, UE uznała znaczenie zapobiegania konfliktom, oraz mając na uwadze powagę obecnej sytuacji w Kirgistanie, UE wzywa do obrócenia teoretycznych rozważań w konkretne działania, |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że w programie göteborskim przyjętym w 2001 r., a także późniejszych dokumentach, UE uznała znaczenie zapobiegania konfliktom, oraz mając na uwadze powagę obecnej sytuacji w Kirgistanie, UE wzywa do obrócenia teoretycznych rozważań w konkretne działania,

| H. | mając na uwadze, że w wyniku referendum, które odbyło się dnia 27 czerwca 2010 r., w dość pokojowych warunkach i przy wysokiej frekwencji, 90 % głosów przyjęto nową konstytucję, która zaprowadza równowagę między uprawnieniami prezydenta i parlamentu, zatwierdzono Rosę Otunbajewą jako tymczasową prezydent do dnia 31 grudnia 2011 r. oraz rozwiązano Trybunał Konstytucyjny; mając na uwadze, że zwołano wybory parlamentarne, które odbędą się w dniu 10 października 2010 r., |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że w wyniku referendum, które odbyło się dnia 27 czerwca 2010 r., w dość pokojowych warunkach i przy wysokiej frekwencji, 90 % głosów przyjęto nową konstytucję, która zaprowadza równowagę między uprawnieniami prezydenta i parlamentu, zatwierdzono Rosę Otunbajewą jako tymczasową prezydent do dnia 31 grudnia 2011 r. oraz rozwiązano Trybunał Konstytucyjny; mając na uwadze, że zwołano wybory parlamentarne, które odbędą się w dniu 10 października 2010 r.,

| I. | mając na uwadze, że kraje Azji Środkowej stoją w obliczu szeregu wspólnych wyzwań, takich jak ubóstwo i poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa ludzi i konieczność zwiększenia demokracji, dobrych rządów i praworządności; mając na uwadze, że należy ożywić i nasilić regionalną współpracę, aby wypracować wspólne podejście do problemów i wyzwań stojących przed krajami tego regionu; mając na uwadze, że regionalne i międzynarodowe podmioty powinny przyjąć bardziej ujednolicone podejście do problemów i wyzwań stojących przed krajami tego regionu, |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że kraje Azji Środkowej stoją w obliczu szeregu wspólnych wyzwań, takich jak ubóstwo i poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa ludzi i konieczność zwiększenia demokracji, dobrych rządów i praworządności; mając na uwadze, że należy ożywić i nasilić regionalną współpracę, aby wypracować wspólne podejście do problemów i wyzwań stojących przed krajami tego regionu; mając na uwadze, że regionalne i międzynarodowe podmioty powinny przyjąć bardziej ujednolicone podejście do problemów i wyzwań stojących przed krajami tego regionu,

| J. | mając na uwadze, że w porozumieniach z krajami trzecimi UE powinna zawsze dotrzymywać zobowiązań w zakresie praw człowieka, demokracji i praworządności oraz wspierania demokratycznych reform w ramach spójnej polityki, która zwiększa jej wiarygodność jako partnera regionu, |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że w porozumieniach z krajami trzecimi UE powinna zawsze dotrzymywać zobowiązań w zakresie praw człowieka, demokracji i praworządności oraz wspierania demokratycznych reform w ramach spójnej polityki, która zwiększa jej wiarygodność jako partnera regionu,

| 1. | wyraża głębokie zaniepokojenie tragicznymi, gwałtownymi starciami, które wybuchły w południowym Kirgistanie, i składa kondolencje rodzinom wszystkich ofiar; |
| --- | --- |

1.

wyraża głębokie zaniepokojenie tragicznymi, gwałtownymi starciami, które wybuchły w południowym Kirgistanie, i składa kondolencje rodzinom wszystkich ofiar;

| 2. | potępia niedawne akty przemocy w południowym Kirgistanie; ubolewa nad utratą istnień ludzkich i wyraża nadzieję na znalezienie pokojowego rozwiązania konfliktu w Kirgistanie w oparciu o zasady demokracji, praworządność i poszanowanie praw człowieka; |
| --- | --- |

2.

potępia niedawne akty przemocy w południowym Kirgistanie; ubolewa nad utratą istnień ludzkich i wyraża nadzieję na znalezienie pokojowego rozwiązania konfliktu w Kirgistanie w oparciu o zasady demokracji, praworządność i poszanowanie praw człowieka;

| 3. | wzywa rząd tymczasowy do przeprowadzenia, z ewentualną pomocą podmiotów międzynarodowych, wiarygodnego, bezstronnego i niezależnego dochodzenia w sprawie tych wydarzeń w celu postawienia sprawców przed wymiarem sprawiedliwości; |
| --- | --- |

3.

wzywa rząd tymczasowy do przeprowadzenia, z ewentualną pomocą podmiotów międzynarodowych, wiarygodnego, bezstronnego i niezależnego dochodzenia w sprawie tych wydarzeń w celu postawienia sprawców przed wymiarem sprawiedliwości;

| 4. | wzywa tymczasowe władze do podjęcia wszelkich starań mających na celu zapewnienie powrotu do normalności i stworzenia koniecznych warunków, które pozwolą uchodźcom i przesiedleńcom wewnętrznym na dobrowolny powrót do ich domów w poczuciu bezpieczeństwa i godności; wzywa władze lokalne do przyjęcia skutecznych środków budowy zaufania oraz do podjęcia rzeczywistego dialogu z wszystkimi grupami etnicznymi w południowym Kirgistanie w celu zapoczątkowania wiarygodnego procesu pojednania; |
| --- | --- |

4.

wzywa tymczasowe władze do podjęcia wszelkich starań mających na celu zapewnienie powrotu do normalności i stworzenia koniecznych warunków, które pozwolą uchodźcom i przesiedleńcom wewnętrznym na dobrowolny powrót do ich domów w poczuciu bezpieczeństwa i godności; wzywa władze lokalne do przyjęcia skutecznych środków budowy zaufania oraz do podjęcia rzeczywistego dialogu z wszystkimi grupami etnicznymi w południowym Kirgistanie w celu zapoczątkowania wiarygodnego procesu pojednania;

| 5. | wzywa w związku z tym Komisję do nasilenia pomocy humanitarnej we współpracy z organizacjami międzynarodowymi oraz do zainicjowania krótko- i średnioterminowych programów odbudowy zniszczonych domów i zastępowania utraconego majątku, a także zrealizowania projektów odbudowy we współpracy z władzami kirgiskimi i innymi darczyńcami w celu stworzenia warunków sprzyjających powrotowi uchodźców i przesiedleńców do ich domów; zwraca w tym kontekście uwagę na znaczenie lokalnych projektów rozwojowych; |
| --- | --- |

5.

wzywa w związku z tym Komisję do nasilenia pomocy humanitarnej we współpracy z organizacjami międzynarodowymi oraz do zainicjowania krótko- i średnioterminowych programów odbudowy zniszczonych domów i zastępowania utraconego majątku, a także zrealizowania projektów odbudowy we współpracy z władzami kirgiskimi i innymi darczyńcami w celu stworzenia warunków sprzyjających powrotowi uchodźców i przesiedleńców do ich domów; zwraca w tym kontekście uwagę na znaczenie lokalnych projektów rozwojowych;

| 6. | zwraca uwagę na potrzebę zdecydowanych działań międzynarodowych na rzecz odbudowy, stabilizacji i pojednania w południowym Kirgistanie i podkreśla okazję położenia podwalin pod takie działania, jaką daje planowane spotkanie darczyńców w Biszkeku w dniu 27 lipca 2010 r.; |
| --- | --- |

6.

zwraca uwagę na potrzebę zdecydowanych działań międzynarodowych na rzecz odbudowy, stabilizacji i pojednania w południowym Kirgistanie i podkreśla okazję położenia podwalin pod takie działania, jaką daje planowane spotkanie darczyńców w Biszkeku w dniu 27 lipca 2010 r.;

| 7. | podkreśla, że działaniom humanitarnym muszą towarzyszyć wysiłki służące stabilizowaniu sytuacji oraz ograniczaniu znacznego ryzyka ponownego wystąpienia aktów przemocy, które stanowią zagrożenie pokoju i bezpieczeństwa w innych częściach Kotliny Fergańskiej rozciągającej się od Uzbekistanu, po Kirgistan i Tadżykistan, a także zapobieganiu temu ryzyku; |
| --- | --- |

7.

podkreśla, że działaniom humanitarnym muszą towarzyszyć wysiłki służące stabilizowaniu sytuacji oraz ograniczaniu znacznego ryzyka ponownego wystąpienia aktów przemocy, które stanowią zagrożenie pokoju i bezpieczeństwa w innych częściach Kotliny Fergańskiej rozciągającej się od Uzbekistanu, po Kirgistan i Tadżykistan, a także zapobieganiu temu ryzyku;

| 8. | wzywa UE do znaczącego zwiększenia pomocy humanitarnej dla osób dotkniętych niedawnymi aktami przemocy w południowym Kirgistanie, jak również do rozległego wykorzystania instrumentu na rzecz stabilności; |
| --- | --- |

8.

wzywa UE do znaczącego zwiększenia pomocy humanitarnej dla osób dotkniętych niedawnymi aktami przemocy w południowym Kirgistanie, jak również do rozległego wykorzystania instrumentu na rzecz stabilności;

| 9. | uważa, że w perspektywie długoterminowej potrzebny będzie również nowy poziom zaangażowania UE w południowym Kirgistanie; ponawia swój apel do Komisji, aby przygotowała ona wnioski o przeniesienie funduszy w ramach instrumentu finansowania współpracy na rzecz rozwoju, tak aby UE znalazła się w lepszej pozycji pozwalającej na nieustanne reagowanie na rozwój sytuacji w Kirgistanie; podtrzymuje swoje zdanie, że skoncentrowanie się kwestii bezpieczeństwa ludności ma podstawowe znaczenie w polityce UE dotyczącej Azji Środkowej; |
| --- | --- |

9.

uważa, że w perspektywie długoterminowej potrzebny będzie również nowy poziom zaangażowania UE w południowym Kirgistanie; ponawia swój apel do Komisji, aby przygotowała ona wnioski o przeniesienie funduszy w ramach instrumentu finansowania współpracy na rzecz rozwoju, tak aby UE znalazła się w lepszej pozycji pozwalającej na nieustanne reagowanie na rozwój sytuacji w Kirgistanie; podtrzymuje swoje zdanie, że skoncentrowanie się kwestii bezpieczeństwa ludności ma podstawowe znaczenie w polityce UE dotyczącej Azji Środkowej;

| 10. | wzywa wiceprzewodniczącą Komisji/Wysoką Przedstawiciel Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa do wsparcia i aktywnego wkładu w sprawne rozmieszczenie misji policyjnej OBWE, tak aby zapobiec nowym wybuchom przemocy, ustabilizować sytuację w miastach dotkniętych zamieszkami, chronić ofiary i osoby najbardziej zagrożone i ułatwić powrót uchodźców i przesiedleńców do ich domów; |
| --- | --- |

10.

wzywa wiceprzewodniczącą Komisji/Wysoką Przedstawiciel Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa do wsparcia i aktywnego wkładu w sprawne rozmieszczenie misji policyjnej OBWE, tak aby zapobiec nowym wybuchom przemocy, ustabilizować sytuację w miastach dotkniętych zamieszkami, chronić ofiary i osoby najbardziej zagrożone i ułatwić powrót uchodźców i przesiedleńców do ich domów;

| 11. | odnotowuje przeprowadzenie w dniu 27 czerwca 2010 r. referendum konstytucyjnego w Kirgistanie, które przebiegło w stosunkowo spokojnej atmosferze; podkreśla, że przywrócenie porządku konstytucyjnego i rządów prawa ma istotne znaczenie dla długofalowego ustabilizowania sytuacji w tym państwie; zwraca uwagę na fakt, że kolejne wybory parlamentarne (wstępnie zaplanowane na październik 2010 r.) powinny położyć konstytucyjny fundament pod powstanie rządu zarówno o silnym umocowaniu demokratycznym, jak i o szerokim poparciu społecznym; wzywa zatem władze do podjęcia natychmiastowych i zdecydowanych działań z myślą o naprawieniu istotnych uchybień wykrytych przez OBWE/ODIHR przed nadchodzącymi wyborami parlamentarnymi; oczekuje ustanowienia silnych powiązań międzyparlamentarnych z przyszłym parlamentem Kirgistanu; |
| --- | --- |

11.

odnotowuje przeprowadzenie w dniu 27 czerwca 2010 r. referendum konstytucyjnego w Kirgistanie, które przebiegło w stosunkowo spokojnej atmosferze; podkreśla, że przywrócenie porządku konstytucyjnego i rządów prawa ma istotne znaczenie dla długofalowego ustabilizowania sytuacji w tym państwie; zwraca uwagę na fakt, że kolejne wybory parlamentarne (wstępnie zaplanowane na październik 2010 r.) powinny położyć konstytucyjny fundament pod powstanie rządu zarówno o silnym umocowaniu demokratycznym, jak i o szerokim poparciu społecznym; wzywa zatem władze do podjęcia natychmiastowych i zdecydowanych działań z myślą o naprawieniu istotnych uchybień wykrytych przez OBWE/ODIHR przed nadchodzącymi wyborami parlamentarnymi; oczekuje ustanowienia silnych powiązań międzyparlamentarnych z przyszłym parlamentem Kirgistanu;

| 12. | wyraża zaniepokojenie doniesieniami o aresztowaniu niektórych obrońców praw człowieka w Kirgistanie i wzywa do ich natychmiastowego uwolnienia; wzywa władze kirgiskie do podjęcia wszelkich działań niezbędnych do zapewnienia obrońcom praw człowieka możliwości niezakłóconego prowadzenia pracy na rzecz wspierania i ochrony praw człowieka; |
| --- | --- |

12.

wyraża zaniepokojenie doniesieniami o aresztowaniu niektórych obrońców praw człowieka w Kirgistanie i wzywa do ich natychmiastowego uwolnienia; wzywa władze kirgiskie do podjęcia wszelkich działań niezbędnych do zapewnienia obrońcom praw człowieka możliwości niezakłóconego prowadzenia pracy na rzecz wspierania i ochrony praw człowieka;

| 13. | podkreśla, że we wspólnym interesie Kirgistanu, jego sąsiadów, Rosji, Chin, UE i USA, OBWE, a także pozostałych członków wspólnoty międzynarodowej, leży zapobieganie destabilizacji i wzywa wszystkie zaangażowane strony do znalezienia synergii; |
| --- | --- |

13.

podkreśla, że we wspólnym interesie Kirgistanu, jego sąsiadów, Rosji, Chin, UE i USA, OBWE, a także pozostałych członków wspólnoty międzynarodowej, leży zapobieganie destabilizacji i wzywa wszystkie zaangażowane strony do znalezienia synergii;

| 14. | wyraża zaniepokojenie w związku z trudnościami, z którymi zmaga się proces demokratyzacji w Kirgistanie i które zdają się wynikać ze słabości tymczasowego rządu Kirgistanu i potęgi sieci przestępczych działających w tym kraju, w tym sieci przemytników narkotyków w południowym Kirgistanie; |
| --- | --- |

14.

wyraża zaniepokojenie w związku z trudnościami, z którymi zmaga się proces demokratyzacji w Kirgistanie i które zdają się wynikać ze słabości tymczasowego rządu Kirgistanu i potęgi sieci przestępczych działających w tym kraju, w tym sieci przemytników narkotyków w południowym Kirgistanie;

| 15. | jest zdania, że ustanowienie pluralistycznego systemu politycznego, który pozwoli na reprezentowanie zróżnicowanych interesów i pojednanie ma podstawowe znaczenie, by zmniejszyć napięcie w kraju i uniknąć nowych wybuchów przemocy, oraz że UE i jej państwa członkowskie muszą aktywnie wspierać demokratyzację i podejmować działania na rzecz zbliżenia pomiędzy różnymi stanowiskami poszczególnych podmiotów międzynarodowych, tak aby zwiększyć szanse procesu reform w Kirgistanie; |
| --- | --- |

15.

jest zdania, że ustanowienie pluralistycznego systemu politycznego, który pozwoli na reprezentowanie zróżnicowanych interesów i pojednanie ma podstawowe znaczenie, by zmniejszyć napięcie w kraju i uniknąć nowych wybuchów przemocy, oraz że UE i jej państwa członkowskie muszą aktywnie wspierać demokratyzację i podejmować działania na rzecz zbliżenia pomiędzy różnymi stanowiskami poszczególnych podmiotów międzynarodowych, tak aby zwiększyć szanse procesu reform w Kirgistanie;

| 16. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wiceprzewodniczącej Komisji/Wysokiej Przedstawiciel Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, Radzie, Komisji, parlamentom i rządom państw członkowskich, tymczasowemu rządowi Kirgistanu, Sekretarzowi Generalnemu ONZ, Sekretarzowi Generalnemu OBWE oraz Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy. |
| --- | --- |

16.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wiceprzewodniczącej Komisji/Wysokiej Przedstawiciel Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, Radzie, Komisji, parlamentom i rządom państw członkowskich, tymczasowemu rządowi Kirgistanu, Sekretarzowi Generalnemu ONZ, Sekretarzowi Generalnemu OBWE oraz Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy.

---

(1)  Dz.U. C 184 E z 6.8.2009 s. 49.

---

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/95 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/95

---

Czwartek, 8 lipca 2010 r.AIDS/HIV w kontekście XVIII międzynarodowej konferencji poświęconej AIDS (Wiedeń, 18-23 lipca 2010 r.)

P7_TA(2010)0284

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie opartego na prawach podejścia do działań UE związanych z zapobieganiem HIV/AIDS

2011/C 351 E/15

Parlament Europejski,

uwzględniając zbliżającą się XVIII międzynarodową konferencję poświęconą AIDS: „Rights Here, Right Now”, która odbędzie się w Wiedniu w dniach 18-23 lipca 2010 r.,

uwzględniając deklarację zobowiązań ONZ w sprawie HIV/AIDS pt. „Globalny kryzys - globalne działania”, przyjętą przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 27 czerwca 2001 r. podczas 26. sesji specjalnej,

uwzględniając sesję specjalną na wysokim szczeblu Zgromadzenia Ogólnego ONZ w sprawie HIV/AIDS w dniu 2 czerwca 2006 r. oraz deklarację polityczną przyjętą na tym posiedzeniu,

uwzględniając międzynarodowe wytyczne UNAIDS z 2006 r. w sprawie HIV/AIDS oraz praw człowieka oparte na Drugich Międzynarodowych Konsultacjach w zakresie HIV/AIDS i Praw Człowieka, które miały miejsce w dniach 23-25 września 1996 r. w Genewie, oraz Trzecich Międzynarodowych Konsultacjach w zakresie HIV/AIDS i Praw Człowieka, które odbyły się w dniach 25-26 lipca 2002 r.,

uwzględniając sprawozdanie WHO pt. „W kierunku powszechnego dostępu: nadanie wyższego priorytetu działaniom interwencyjnym związanym z HIV/AIDS w sektorze ochrony zdrowia”,

uwzględniając deklarację w sprawie HIV/AIDS, gruźlicy i innych pokrewnych chorób zakaźnych, przyjętą w Abudży w dniu 27 kwietnia 2001 r., a także wspólne stanowisko krajów afrykańskich w sprawie posiedzenia na wysokim szczeblu Zgromadzenia Ogólnego ONZ w 2006 r. oraz wezwanie do przyśpieszenia działań w kierunku powszechnego dostępu do leczenia HIV i AIDS, gruźlicy i malarii w Afryce, podpisane w Abudży w dniu 4 maja 2006 r. przez Unię Afrykańską,

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 lipca 2006 r. w sprawie HIV/AIDS: czas na spełnienie obietnic; rezolucję z dnia 24 kwietnia 2007 r. w sprawie zwalczania HIV/AIDS w UE i w państwach z nią sąsiadujących w latach 2006-2009; rezolucję z dnia 20 listopada 2008 r. w sprawie wczesnego wykrywania i wczesnego leczenia HIV/AIDS,

uwzględniając konkluzje Rady z listopada 2009 r. na temat realizacji europejskiego programu przeciwdziałania HIV/AIDS, malarii i gruźlicy w drodze działań zewnętrznych (2007-2011),

uwzględniając komunikat Komisji pt. „Zwalczanie HIV/AIDS w Unii Europejskiej i krajach sąsiednich” oraz strategię zwalczania HIV/AIDS w UE i krajach sąsiednich na lata 2009-2013,

uwzględniając sprawozdanie UNAIDS z 2009 r. w sprawie światowej epidemii AIDS,

uwzględniając ramowe rezultaty UNAIDS na lata 2009-2011,

uwzględniając sprawozdanie w sprawie milenijnych celów rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych z 2010 r.,

uwzględniając rezolucję z dnia 15 czerwca 2010 r. w sprawie postępów w osiąganiu milenijnych celów rozwoju: przegląd śródokresowy w ramach przygotowań do posiedzenia wysokiego szczebla ONZ we wrześniu 2010 r.,

uwzględniając art. 110 ust. 4 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że liczba osób dotkniętych HIV/AIDS stale rośnie i według szacunków na całym świecie żyje 33,4 mln osób z HIV/AIDS, zaś szczególnie niepokojące jest odnotowanie w 2008 r. 2,7 mln przypadków nowych zakażeń, co oznacza, że HIV/AIDS stanowi globalne zagrożenie wymagające wyjątkowych i kompleksowych działań na skalę światową, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że liczba osób dotkniętych HIV/AIDS stale rośnie i według szacunków na całym świecie żyje 33,4 mln osób z HIV/AIDS, zaś szczególnie niepokojące jest odnotowanie w 2008 r. 2,7 mln przypadków nowych zakażeń, co oznacza, że HIV/AIDS stanowi globalne zagrożenie wymagające wyjątkowych i kompleksowych działań na skalę światową,

| B. | mając na uwadze, że HIV/AIDS nadal pozostaje jedną z głównych przyczyn śmierci na świecie, która w 2008 r. dotknęła 2 mln osób, oraz że zgodnie z przewidywaniami w nadchodzących dziesięcioleciach będzie ona nadal jedną z głównych przyczyn przedwczesnej śmierci, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że HIV/AIDS nadal pozostaje jedną z głównych przyczyn śmierci na świecie, która w 2008 r. dotknęła 2 mln osób, oraz że zgodnie z przewidywaniami w nadchodzących dziesięcioleciach będzie ona nadal jedną z głównych przyczyn przedwczesnej śmierci,

| C. | mając na uwadze, iż zgodnie z szacunkowymi ocenami pod koniec 2009 r. w krajach o niskim i średnim poziomie dochodów 5 mln osób otrzymywało terapię antyretrowirusową, co stanowi 10-krotny wzrost w przeciągu pięciu lat na bezprecedensową skalę w historii zdrowia publicznego, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, iż zgodnie z szacunkowymi ocenami pod koniec 2009 r. w krajach o niskim i średnim poziomie dochodów 5 mln osób otrzymywało terapię antyretrowirusową, co stanowi 10-krotny wzrost w przeciągu pięciu lat na bezprecedensową skalę w historii zdrowia publicznego,

| D. | mając na uwadze, że ilość nowo zakażonych osób wciąż przewyższa ilość osób objętych leczeniem i jeszcze w 2009 r. nie otrzymywało go dwie trzecie chorych wymagających leczenia, co oznacza, że 10 mln osób potrzebujących nie miało dostępu do koniecznej i skutecznej opieki medycznej, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że ilość nowo zakażonych osób wciąż przewyższa ilość osób objętych leczeniem i jeszcze w 2009 r. nie otrzymywało go dwie trzecie chorych wymagających leczenia, co oznacza, że 10 mln osób potrzebujących nie miało dostępu do koniecznej i skutecznej opieki medycznej,

| E. | mając na uwadze, że Afryka subsaharyjska, zamieszkała przez 22,4 mln osób zakażonych HIV/AIDS, jest nadal najciężej dotkniętym regionem, w którym doszło do 71 % ogólnej liczby nowych zakażeń HIV/AIDS zarejestrowanych w 2008 r., |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że Afryka subsaharyjska, zamieszkała przez 22,4 mln osób zakażonych HIV/AIDS, jest nadal najciężej dotkniętym regionem, w którym doszło do 71 % ogólnej liczby nowych zakażeń HIV/AIDS zarejestrowanych w 2008 r.,

| F. | mając na uwadze niezbite dowody, że zapobieganie HIV/AIDS jest skutecznym środkiem ograniczenia liczby nowych zakażeń, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze niezbite dowody, że zapobieganie HIV/AIDS jest skutecznym środkiem ograniczenia liczby nowych zakażeń,

| G. | mając na uwadze, że istnieje poważna luka programowa w angażowaniu osób dotkniętych HIV/AIDS w działania profilaktyczne, szczególnie te skierowane do osób żyjących z HIV/AIDS, oraz w działania zmierzające do ograniczenia napiętnowania i dyskryminacji, |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że istnieje poważna luka programowa w angażowaniu osób dotkniętych HIV/AIDS w działania profilaktyczne, szczególnie te skierowane do osób żyjących z HIV/AIDS, oraz w działania zmierzające do ograniczenia napiętnowania i dyskryminacji,

| H. | mając na uwadze, że kobiety i dziewczęta są nadal nieproporcjonalnie bardziej narażone na zakażenie HIV/AIDS i w Afryce subsaharyjskiej ok. 60 % osób dotkniętych HIV/AIDS to kobiety, zaś HIV/AIDS pozostaje główną przyczyną śmierci i chorób kobiet w wieku rozrodczym, |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że kobiety i dziewczęta są nadal nieproporcjonalnie bardziej narażone na zakażenie HIV/AIDS i w Afryce subsaharyjskiej ok. 60 % osób dotkniętych HIV/AIDS to kobiety, zaś HIV/AIDS pozostaje główną przyczyną śmierci i chorób kobiet w wieku rozrodczym,

| I. | mając na uwadze, że aktualne możliwości profilaktyki wirusa HIV nie oferują wystarczającej ochrony kobiet, a metody prewencyjne, jak prezerwatywy lub powstrzymywanie się od stosunków płciowych, nie stanowią realistycznych opcji dla wielu kobiet, zwłaszcza tych, które są zamężne, chcą mieć dzieci lub którym zagraża przemoc na tle seksualnym, a także mając na uwadze, że bezpieczna i skuteczna szczepionka lub mikrobiocyd mogłyby stać się dla kobiet nowym, potężnym narzędziem ochrony przez HIV, nie ograniczając przy tym ich wyborów związanych z posiadaniem dzieci, |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że aktualne możliwości profilaktyki wirusa HIV nie oferują wystarczającej ochrony kobiet, a metody prewencyjne, jak prezerwatywy lub powstrzymywanie się od stosunków płciowych, nie stanowią realistycznych opcji dla wielu kobiet, zwłaszcza tych, które są zamężne, chcą mieć dzieci lub którym zagraża przemoc na tle seksualnym, a także mając na uwadze, że bezpieczna i skuteczna szczepionka lub mikrobiocyd mogłyby stać się dla kobiet nowym, potężnym narzędziem ochrony przez HIV, nie ograniczając przy tym ich wyborów związanych z posiadaniem dzieci,

| J. | mając na uwadze, że coraz więcej dowodów wskazuje na rosnący poziom zakażeń i zagrożenia wśród kluczowych społeczności, w tym pracowników seks-biznesu, mężczyzn utrzymujących stosunki seksualne z mężczyznami, osób transgenderowych, więźniów, osób przyjmujących narkotyki przez iniekcje, populacji imigrantów, uchodźców i pracowników pracujących w trasie w niemal wszystkich regionach, również w państwach, w których epidemia rozprzestrzeniła się na cały kraj, oraz mając na uwadze, że programy profilaktyki HIV/AIDS skierowane do tych grup społecznych są ogólnie niedofinansowane i nie nadaje im się wystarczająco wysokiego priorytetu, |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że coraz więcej dowodów wskazuje na rosnący poziom zakażeń i zagrożenia wśród kluczowych społeczności, w tym pracowników seks-biznesu, mężczyzn utrzymujących stosunki seksualne z mężczyznami, osób transgenderowych, więźniów, osób przyjmujących narkotyki przez iniekcje, populacji imigrantów, uchodźców i pracowników pracujących w trasie w niemal wszystkich regionach, również w państwach, w których epidemia rozprzestrzeniła się na cały kraj, oraz mając na uwadze, że programy profilaktyki HIV/AIDS skierowane do tych grup społecznych są ogólnie niedofinansowane i nie nadaje im się wystarczająco wysokiego priorytetu,

| K. | mając na uwadze, że z uwagi na piętnowanie związane z HIV/AIDS ok. 30 % zakażonych osób w UE jest nieświadomych swojego nosicielstwa, a badania sugerują, że niezdiagnozowane zakażenie ułatwia dalsze przenoszenie HIV/AIDS i zwiększa ryzyko wcześniejszej śmierci osób żyjących z tym wirusem, |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że z uwagi na piętnowanie związane z HIV/AIDS ok. 30 % zakażonych osób w UE jest nieświadomych swojego nosicielstwa, a badania sugerują, że niezdiagnozowane zakażenie ułatwia dalsze przenoszenie HIV/AIDS i zwiększa ryzyko wcześniejszej śmierci osób żyjących z tym wirusem,

| L. | mając na uwadze, że zgodnie ze sprawozdaniem WHO z 2009 r. pt. „W kierunku powszechnego dostępu: nadanie wyższego priorytetu działaniom interwencyjnym związanym z HIV/AIDS w sektorze ochrony zdrowia” szacuje się, iż leczenie antyretrowirusowe w Europie i Azji Środkowej utrzymuje się na poziomie zaledwie 23 %, co uważa się za wynik trudnej sytuacji w Rosji i na Ukrainie, |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że zgodnie ze sprawozdaniem WHO z 2009 r. pt. „W kierunku powszechnego dostępu: nadanie wyższego priorytetu działaniom interwencyjnym związanym z HIV/AIDS w sektorze ochrony zdrowia” szacuje się, iż leczenie antyretrowirusowe w Europie i Azji Środkowej utrzymuje się na poziomie zaledwie 23 %, co uważa się za wynik trudnej sytuacji w Rosji i na Ukrainie,

| M. | mając na uwadze, że praktyki seksualne z osobą tej samej płci są nadal mocno piętnowane, szczególnie w Afryce subsaharyjskiej, gdzie w 31 krajach czynności seksualne osób dorosłych tej samej płci za ich obopólną zgodą są uważane za przestępstwo, w czterech podlegają karze śmierci, zaś w innych – karom pozbawienia wolności powyżej lat dziesięciu, a takie napiętnowanie utrudnia działania mające na celu zapobieganie HIV/AIDS, |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że praktyki seksualne z osobą tej samej płci są nadal mocno piętnowane, szczególnie w Afryce subsaharyjskiej, gdzie w 31 krajach czynności seksualne osób dorosłych tej samej płci za ich obopólną zgodą są uważane za przestępstwo, w czterech podlegają karze śmierci, zaś w innych – karom pozbawienia wolności powyżej lat dziesięciu, a takie napiętnowanie utrudnia działania mające na celu zapobieganie HIV/AIDS,

| N. | mając na uwadze, że w wielu krajach kryminalizacja osób zażywających nielegalnie narkotyki uniemożliwia im dostęp do profilaktyki, leczenia, opieki i wsparcia w zakresie HIV/AIDS, a także prowadzi do wzrostu zakażeń HIV/AIDS związanych z przyjmowaniem narkotyków przez iniekcje, |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że w wielu krajach kryminalizacja osób zażywających nielegalnie narkotyki uniemożliwia im dostęp do profilaktyki, leczenia, opieki i wsparcia w zakresie HIV/AIDS, a także prowadzi do wzrostu zakażeń HIV/AIDS związanych z przyjmowaniem narkotyków przez iniekcje,

| O. | mając na uwadze, że w 106 krajach nadal obowiązują przepisy i strategie polityczne utrudniające w znaczący sposób skuteczne zapobieganie HIV/AIDS, |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że w 106 krajach nadal obowiązują przepisy i strategie polityczne utrudniające w znaczący sposób skuteczne zapobieganie HIV/AIDS,

| P. | mając na uwadze, że według szacunków w 2008 r. 17,5 mln dzieci straciło jedno z rodziców lub oboje wskutek zakażenia HIV/AIDS, przy czym zdecydowana większość tych dzieci pochodzi z Afryki subsaharyjskiej i często są one narażone na piętnowanie i dyskryminację oraz na odmowę dostępu do podstawowych usług, takich jak edukacja i schronienie, co jednocześnie prowadzi do wzrostu ich podatności na zakażenie HIV/AIDS, |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że według szacunków w 2008 r. 17,5 mln dzieci straciło jedno z rodziców lub oboje wskutek zakażenia HIV/AIDS, przy czym zdecydowana większość tych dzieci pochodzi z Afryki subsaharyjskiej i często są one narażone na piętnowanie i dyskryminację oraz na odmowę dostępu do podstawowych usług, takich jak edukacja i schronienie, co jednocześnie prowadzi do wzrostu ich podatności na zakażenie HIV/AIDS,

| Q. | mając na uwadze, że związek między HIV/AIDS a niepełnosprawnością nie doczekał się należytego rozpatrzenia, choć osoby niepełnosprawne zajmują wśród kluczowych społeczności wyższą pozycję, jeśli chodzi o zagrożenie zakażeniem się HIV/AIDS, i są mniej uprzywilejowane pod względem dostępu do usług związanych z profilaktyką, leczeniem i opieką, |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że związek między HIV/AIDS a niepełnosprawnością nie doczekał się należytego rozpatrzenia, choć osoby niepełnosprawne zajmują wśród kluczowych społeczności wyższą pozycję, jeśli chodzi o zagrożenie zakażeniem się HIV/AIDS, i są mniej uprzywilejowane pod względem dostępu do usług związanych z profilaktyką, leczeniem i opieką,

| R. | mając na uwadze, że przyjęcie opartego na prawach podejścia do zapobiegania HIV/AIDS ma kluczowe znaczenie dla działań zmierzających do położenia kresu epidemii, |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że przyjęcie opartego na prawach podejścia do zapobiegania HIV/AIDS ma kluczowe znaczenie dla działań zmierzających do położenia kresu epidemii,

| 1. | ponownie stwierdza, że dostęp do opieki zdrowotnej jest zapisany w postanowieniach Powszechnej deklaracji praw człowieka oraz że rządy mają obowiązek zapewnienia wszystkim obywatelom publicznej opieki zdrowotnej; |
| --- | --- |

1.

ponownie stwierdza, że dostęp do opieki zdrowotnej jest zapisany w postanowieniach Powszechnej deklaracji praw człowieka oraz że rządy mają obowiązek zapewnienia wszystkim obywatelom publicznej opieki zdrowotnej;

| 2. | jednocześnie jest zdania, że UE musi nadać wysoki priorytet ochronie i wspieraniu obrońców praw człowieka w UE i poza nią, również tych, których działania koncentrują się głównie na szerzeniu wśród społeczności wiedzy na temat HIV/AIDS; w tym kontekście wzywa wiceprzewodniczącą Komisji/ wysoką przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa do zagwarantowania należytego wdrożenia wszelkich konkretnych działań i środków przewidzianych w wytycznych UE w sprawie obrońców praw człowieka w odniesieniu do przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego działających w obszarze problematyki HIV/AIDS; |
| --- | --- |

2.

jednocześnie jest zdania, że UE musi nadać wysoki priorytet ochronie i wspieraniu obrońców praw człowieka w UE i poza nią, również tych, których działania koncentrują się głównie na szerzeniu wśród społeczności wiedzy na temat HIV/AIDS; w tym kontekście wzywa wiceprzewodniczącą Komisji/ wysoką przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa do zagwarantowania należytego wdrożenia wszelkich konkretnych działań i środków przewidzianych w wytycznych UE w sprawie obrońców praw człowieka w odniesieniu do przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego działających w obszarze problematyki HIV/AIDS;

| 3. | zwraca się do Komisji i Rady o wywiązanie się z podjętych zobowiązań i dołożenie wszelkich starań, by potraktować HIV/AIDS jako światowy priorytet w dziedzinie zdrowia publicznego, uznając prawa człowieka za kluczowy element profilaktyki HIV/AIDS, leczenia, opieki i wsparcia, w tym w ramach współpracy UE na rzecz rozwoju; |
| --- | --- |

3.

zwraca się do Komisji i Rady o wywiązanie się z podjętych zobowiązań i dołożenie wszelkich starań, by potraktować HIV/AIDS jako światowy priorytet w dziedzinie zdrowia publicznego, uznając prawa człowieka za kluczowy element profilaktyki HIV/AIDS, leczenia, opieki i wsparcia, w tym w ramach współpracy UE na rzecz rozwoju;

| 4. | wzywa Komisję i Radę do wspierania wysiłków zmierzających do dekryminalizacji niezamierzonego przenoszenia i narażenia na HIV/AIDS (1), w tym poprzez zachęcanie do uznania HIV/AIDS za niepełnosprawność dla celów istniejącego i przyszłego niedyskryminującego prawodawstwa; |
| --- | --- |

4.

wzywa Komisję i Radę do wspierania wysiłków zmierzających do dekryminalizacji niezamierzonego przenoszenia i narażenia na HIV/AIDS (1), w tym poprzez zachęcanie do uznania HIV/AIDS za niepełnosprawność dla celów istniejącego i przyszłego niedyskryminującego prawodawstwa;

| 5. | wzywa kraje bałtyckie oraz Rosję i Ukrainę do wprowadzenia strategii politycznych mających na celu intensywne zapobieganie HIV/AIDS w tych krajach; |
| --- | --- |

5.

wzywa kraje bałtyckie oraz Rosję i Ukrainę do wprowadzenia strategii politycznych mających na celu intensywne zapobieganie HIV/AIDS w tych krajach;

| 6. | wzywa Komisję i Radę do wspierania najlepszych strategii i praktyk w ramach dialogu politycznego na szczeblu globalnym i krajowym odnośnie do opartych na prawach działań związanych z zapobieganiem HIV/AIDS poprzez:






  — | zagwarantowanie propagowania, ochrony i poszanowania praw człowieka, w tym zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego (2), osób żyjących z HIV i innych kluczowych społeczności, |
| --- | --- | --- |

6.

wzywa Komisję i Radę do wspierania najlepszych strategii i praktyk w ramach dialogu politycznego na szczeblu globalnym i krajowym odnośnie do opartych na prawach działań związanych z zapobieganiem HIV/AIDS poprzez:

—

zagwarantowanie propagowania, ochrony i poszanowania praw człowieka, w tym zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego (2), osób żyjących z HIV i innych kluczowych społeczności,

| — | zajęcie się kluczowymi przeszkodami gospodarczymi, prawnymi, społecznymi i technicznymi oraz kryminalizującymi przepisami i praktykami, które utrudniają skuteczne przeciwdziałanie HIV, szczególnie wśród kluczowych społeczności, |
| --- | --- |

—

zajęcie się kluczowymi przeszkodami gospodarczymi, prawnymi, społecznymi i technicznymi oraz kryminalizującymi przepisami i praktykami, które utrudniają skuteczne przeciwdziałanie HIV, szczególnie wśród kluczowych społeczności,

| — | wspieranie przeglądu i zmiany przepisów, które są przeszkodą dla realizacji skutecznych i opartych na dowodach programów związanych z HIV/AIDS i opieki nad chorymi, zwłaszcza dla kluczowych społeczności, |
| --- | --- |

—

wspieranie przeglądu i zmiany przepisów, które są przeszkodą dla realizacji skutecznych i opartych na dowodach programów związanych z HIV/AIDS i opieki nad chorymi, zwłaszcza dla kluczowych społeczności,

| — | zapobieganie przyjmowaniu przepisów lub decyzji, które kryminalizują niezamierzone przenoszenie HIV lub pogłębiają dyskryminację osób żyjących z HIV/AIDS, oraz potępianie i przeciwdziałanie przeszkodom prawnym, które uniemożliwiają stosowanie wobec kobiet i dziewcząt skutecznych środków przeciwko HIV, takich jak restrykcyjne przepisy i strategie polityczne w dziedzinie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego, przepisy dotyczące dziedziczenia i własności, przepisy dotyczące małżeństw dzieci itd., |
| --- | --- |

—

zapobieganie przyjmowaniu przepisów lub decyzji, które kryminalizują niezamierzone przenoszenie HIV lub pogłębiają dyskryminację osób żyjących z HIV/AIDS, oraz potępianie i przeciwdziałanie przeszkodom prawnym, które uniemożliwiają stosowanie wobec kobiet i dziewcząt skutecznych środków przeciwko HIV, takich jak restrykcyjne przepisy i strategie polityczne w dziedzinie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego, przepisy dotyczące dziedziczenia i własności, przepisy dotyczące małżeństw dzieci itd.,

| — | umieszczanie praw człowieka na centralnym miejscu przy podejmowaniu decyzji o asygnowaniu finansowania z myślą o reagowaniu na HIV/AIDS w UE i poza nią, |
| --- | --- |

—

umieszczanie praw człowieka na centralnym miejscu przy podejmowaniu decyzji o asygnowaniu finansowania z myślą o reagowaniu na HIV/AIDS w UE i poza nią,

| — | programowanie związane z HIV/AIDS, które byłoby ukierunkowane na osoby żyjące z HIV/AIDS oraz inne kluczowe społeczności i miałoby na celu umożliwienie jednostkom i społecznościom obronę przed HIV/AIDS, zmniejszenie ryzyka i podatności na zakażenia HIV/AIDS i złagodzenie skutków HIV/AIDS, |
| --- | --- |

—

programowanie związane z HIV/AIDS, które byłoby ukierunkowane na osoby żyjące z HIV/AIDS oraz inne kluczowe społeczności i miałoby na celu umożliwienie jednostkom i społecznościom obronę przed HIV/AIDS, zmniejszenie ryzyka i podatności na zakażenia HIV/AIDS i złagodzenie skutków HIV/AIDS,

| — | wspieranie i ułatwianie konstruktywnego udziału kluczowych społeczności w opracowywaniu, wdrażaniu, nadzorowaniu i ocenie profilaktyki, leczenia, opieki i programów wsparcia związanych z HIV/AIDS, a także ograniczanie piętnowania i dyskryminacji, |
| --- | --- |

—

wspieranie i ułatwianie konstruktywnego udziału kluczowych społeczności w opracowywaniu, wdrażaniu, nadzorowaniu i ocenie profilaktyki, leczenia, opieki i programów wsparcia związanych z HIV/AIDS, a także ograniczanie piętnowania i dyskryminacji,

| — | ułatwianie powszechnego dostępu do opieki zdrowotnej, czy to w odniesieniu do profilaktyki, leczenia, opieki zdrowotnej i wsparcia związanych z HIV/AIDS, lub też innych świadczeń niezwiązanych z HIV/AIDS, |
| --- | --- |

—

ułatwianie powszechnego dostępu do opieki zdrowotnej, czy to w odniesieniu do profilaktyki, leczenia, opieki zdrowotnej i wsparcia związanych z HIV/AIDS, lub też innych świadczeń niezwiązanych z HIV/AIDS,

| — | ułatwienie dostępu do edukacji i zatrudnienia osobom żyjącym z HIV/AIDS i innym kluczowym społecznościom, |
| --- | --- |

—

ułatwienie dostępu do edukacji i zatrudnienia osobom żyjącym z HIV/AIDS i innym kluczowym społecznościom,

| — | zagwarantowanie, że przyszłe monitorowanie postępów w walce z HIV/AIDS będzie obejmowało wskaźniki odnoszące się bezpośrednio do kwestii praw człowieka związanych z HIV/AIDS oraz je oceniające, |
| --- | --- |

—

zagwarantowanie, że przyszłe monitorowanie postępów w walce z HIV/AIDS będzie obejmowało wskaźniki odnoszące się bezpośrednio do kwestii praw człowieka związanych z HIV/AIDS oraz je oceniające,

| — | przestrzeganie trzech podstawowych zasad (zgoda zainteresowanego, poufność i poradnictwo) przy testach na nosicielstwo HIV/AIDS oraz innych pokrewnych usługach, |
| --- | --- |

—

przestrzeganie trzech podstawowych zasad (zgoda zainteresowanego, poufność i poradnictwo) przy testach na nosicielstwo HIV/AIDS oraz innych pokrewnych usługach,

| — | zapobieganie piętnowaniu i dyskryminacji osób żyjących z HIV/AIDS i innych kluczowych społeczności oraz wspieranie ich prawa do bezpieczeństwa i ochrony przed nadużyciami i przemocą, |
| --- | --- |

—

zapobieganie piętnowaniu i dyskryminacji osób żyjących z HIV/AIDS i innych kluczowych społeczności oraz wspieranie ich prawa do bezpieczeństwa i ochrony przed nadużyciami i przemocą,

| — | propagowanie i ułatwianie większego zaangażowania osób żyjących z HIV/AIDS i innych kluczowych społeczności w przeciwdziałanie HIV/AIDS, |
| --- | --- |

—

propagowanie i ułatwianie większego zaangażowania osób żyjących z HIV/AIDS i innych kluczowych społeczności w przeciwdziałanie HIV/AIDS,

| — | udzielanie obiektywnych i bezstronnych informacji na temat tej choroby, |
| --- | --- |

—

udzielanie obiektywnych i bezstronnych informacji na temat tej choroby,

| — | zapewnianie ludziom możliwości ochrony przed zakażeniem HIV/AIDS, a także wiedzy, umiejętności i środków umożliwiających im ochronę przed zakażeniem HIV/AIDS; |
| --- | --- |

—

zapewnianie ludziom możliwości ochrony przed zakażeniem HIV/AIDS, a także wiedzy, umiejętności i środków umożliwiających im ochronę przed zakażeniem HIV/AIDS;

| 7. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do zajęcia się potrzebami kobiet w zakresie profilaktyki HIV/AIDS, leczenia i opieki nad chorymi, co stanowi podstawowe narzędzie ograniczania rozmiaru epidemii, w szczególności poprzez zwiększenie dostępu do programów opieki zdrowotnej w zakresie życia płciowego i reprodukcji, obejmujących testy na HIV/AIDS, pełne włączenie w te programy usług w zakresie poradnictwa i prewencji oraz poprzez dokonanie przeglądu czynników społeczno-gospodarczych przyczyniających się do zagrożenia kobiet HIV/AIDS, takich jak brak równouprawnienia, ubóstwo, brak perspektyw ekonomicznych i możliwości kształcenia, brak ochrony prawnej i ochrony w dziedzinie praw człowieka; |
| --- | --- |

7.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do zajęcia się potrzebami kobiet w zakresie profilaktyki HIV/AIDS, leczenia i opieki nad chorymi, co stanowi podstawowe narzędzie ograniczania rozmiaru epidemii, w szczególności poprzez zwiększenie dostępu do programów opieki zdrowotnej w zakresie życia płciowego i reprodukcji, obejmujących testy na HIV/AIDS, pełne włączenie w te programy usług w zakresie poradnictwa i prewencji oraz poprzez dokonanie przeglądu czynników społeczno-gospodarczych przyczyniających się do zagrożenia kobiet HIV/AIDS, takich jak brak równouprawnienia, ubóstwo, brak perspektyw ekonomicznych i możliwości kształcenia, brak ochrony prawnej i ochrony w dziedzinie praw człowieka;

| 8. | apeluje do UE i państw członkowskich o zapewnienie sprawiedliwego i elastycznego finansowania badań nad nowymi technologiami profilaktycznymi, obejmującymi szczepionki i mikrobicydy; |
| --- | --- |

8.

apeluje do UE i państw członkowskich o zapewnienie sprawiedliwego i elastycznego finansowania badań nad nowymi technologiami profilaktycznymi, obejmującymi szczepionki i mikrobicydy;

| 9. | wyraża głębokie zaniepokojenie faktem, że połowa wszystkich nowych zakażeń HIV występuje wśród dzieci i młodzieży; w związku z tym wzywa Komisję i państwa członkowskie do zajęcia się potrzebami dzieci i młodych ludzi w zakresie profilaktyki, leczenia, opieki zdrowotnej i wsparcia w odniesieniu do HIV/AIDS i do zapewnienia im dostępu do usług związanych z HIV/AIDS, zwłaszcza wczesnego wykrywania wirusa/choroby, właściwych i przystępnych cenowo opracowań leków antyretrowirusowych, wsparcia psychologiczno-społecznego, ochrony socjalnej i prawnej; |
| --- | --- |

9.

wyraża głębokie zaniepokojenie faktem, że połowa wszystkich nowych zakażeń HIV występuje wśród dzieci i młodzieży; w związku z tym wzywa Komisję i państwa członkowskie do zajęcia się potrzebami dzieci i młodych ludzi w zakresie profilaktyki, leczenia, opieki zdrowotnej i wsparcia w odniesieniu do HIV/AIDS i do zapewnienia im dostępu do usług związanych z HIV/AIDS, zwłaszcza wczesnego wykrywania wirusa/choroby, właściwych i przystępnych cenowo opracowań leków antyretrowirusowych, wsparcia psychologiczno-społecznego, ochrony socjalnej i prawnej;

| 10. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do wspierania udziału osób niepełnosprawnych w przeciwdziałaniu HIV/AIDS i do włączenia ich praw człowieka do krajowych planów strategicznych i strategii politycznych w zakresie HIV/AIDS, aby zapewnić im dostęp do usług związanych z HIV/AIDS, które są skrojone odpowiednio do ich potrzeb i odpowiadają usługom dostępnym dla innych grup społecznych; |
| --- | --- |

10.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do wspierania udziału osób niepełnosprawnych w przeciwdziałaniu HIV/AIDS i do włączenia ich praw człowieka do krajowych planów strategicznych i strategii politycznych w zakresie HIV/AIDS, aby zapewnić im dostęp do usług związanych z HIV/AIDS, które są skrojone odpowiednio do ich potrzeb i odpowiadają usługom dostępnym dla innych grup społecznych;

| 11. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do wspierania programów ograniczających szkody, skierowanych do więźniów i osób przyjmujących narkotyki w iniekcjach; |
| --- | --- |

11.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do wspierania programów ograniczających szkody, skierowanych do więźniów i osób przyjmujących narkotyki w iniekcjach;

| 12. | wzywa Komisję i Radę do zalecenia krajom najbardziej dotkniętym problemem HIV i AIDS ustanowienia skoordynowanych, przejrzystych i odpowiedzialnych krajowych ram polityki w zakresie HIV, gwarantujących dostępność i skuteczność środków związanych z zapobieganiem HIV i opieką nad chorymi; w tym kontekście wzywa Komisję do wsparcia krajowych rządów i do włączenia społeczeństwa obywatelskiego w rozwiązywanie problemu niskiej dostępności programów na rzecz zmniejszenia napiętnowania i dyskryminacji oraz zwiększania dostępu do wymiaru sprawiedliwości w ramach krajowych działań związanych z zapobieganiem HIV/AIDS; |
| --- | --- |

12.

wzywa Komisję i Radę do zalecenia krajom najbardziej dotkniętym problemem HIV i AIDS ustanowienia skoordynowanych, przejrzystych i odpowiedzialnych krajowych ram polityki w zakresie HIV, gwarantujących dostępność i skuteczność środków związanych z zapobieganiem HIV i opieką nad chorymi; w tym kontekście wzywa Komisję do wsparcia krajowych rządów i do włączenia społeczeństwa obywatelskiego w rozwiązywanie problemu niskiej dostępności programów na rzecz zmniejszenia napiętnowania i dyskryminacji oraz zwiększania dostępu do wymiaru sprawiedliwości w ramach krajowych działań związanych z zapobieganiem HIV/AIDS;

| 13. | wzywa Komisję i Radę do prowadzenia prac wspólnie z UNAIDS i innymi partnerami w celu udoskonalenia mierników postępu i dzielenia się wiedzą na poziomie globalnym, krajowym i programowym w celu zmniejszania napiętnowania i dyskryminacji wynikających z HIV/AIDS, w tym wskaźników typowych dla kluczowych społeczności oraz kwestii praw człowieka dotyczących HIV i mechanizmów ochrony na poziomie międzynarodowym; |
| --- | --- |

13.

wzywa Komisję i Radę do prowadzenia prac wspólnie z UNAIDS i innymi partnerami w celu udoskonalenia mierników postępu i dzielenia się wiedzą na poziomie globalnym, krajowym i programowym w celu zmniejszania napiętnowania i dyskryminacji wynikających z HIV/AIDS, w tym wskaźników typowych dla kluczowych społeczności oraz kwestii praw człowieka dotyczących HIV i mechanizmów ochrony na poziomie międzynarodowym;

| 14. | wzywa Komisję i Radę do wsparcia prac nowo ustanowionej Światowej Komisji ds. HIV i Prawa w celu zagwarantowania, że przepisy przyczyniać się będą do skutecznego zapobiegania rozprzestrzenianiu się HIV/AIDS; |
| --- | --- |

14.

wzywa Komisję i Radę do wsparcia prac nowo ustanowionej Światowej Komisji ds. HIV i Prawa w celu zagwarantowania, że przepisy przyczyniać się będą do skutecznego zapobiegania rozprzestrzenianiu się HIV/AIDS;

| 15. | wzywa Komisję i Radę do włączenia Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej w gromadzenie dalszych rzetelnych informacji dotyczących sytuacji w zakresie praw człowieka ludzi żyjących z HIV/AIDS oraz innych kluczowych społeczności w Europie, ze szczególnym uwzględnieniem ich narażenia na wieloraką i międzysektorową dyskryminację; |
| --- | --- |

15.

wzywa Komisję i Radę do włączenia Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej w gromadzenie dalszych rzetelnych informacji dotyczących sytuacji w zakresie praw człowieka ludzi żyjących z HIV/AIDS oraz innych kluczowych społeczności w Europie, ze szczególnym uwzględnieniem ich narażenia na wieloraką i międzysektorową dyskryminację;

| 16. | wzywa wszystkie państwa członkowskie i Komisję do przeznaczenia przynajmniej 20 % wszystkich funduszy rozwojowych na podstawową opiekę zdrowotną i edukację, do zwiększenia wkładu do światowego funduszu na rzecz zwalczania AIDS, gruźlicy i malarii oraz do zwiększenia środków na inne programy na rzecz wzmocnienia systemów opieki zdrowotnej i systemów wspólnotowych; ponadto wzywa kraje rozwijające się do nadania najwyższej rangi wydatkom w dziedzinie zdrowia ogólnie, a na zwalczanie HIV/AIDS w szczególności, a także wzywa Komisję do stworzenia zachęt dla krajów partnerskich w celu nadania ochronie zdrowia rangi sektora priorytetowego w krajowych dokumentach strategicznych; |
| --- | --- |

16.

wzywa wszystkie państwa członkowskie i Komisję do przeznaczenia przynajmniej 20 % wszystkich funduszy rozwojowych na podstawową opiekę zdrowotną i edukację, do zwiększenia wkładu do światowego funduszu na rzecz zwalczania AIDS, gruźlicy i malarii oraz do zwiększenia środków na inne programy na rzecz wzmocnienia systemów opieki zdrowotnej i systemów wspólnotowych; ponadto wzywa kraje rozwijające się do nadania najwyższej rangi wydatkom w dziedzinie zdrowia ogólnie, a na zwalczanie HIV/AIDS w szczególności, a także wzywa Komisję do stworzenia zachęt dla krajów partnerskich w celu nadania ochronie zdrowia rangi sektora priorytetowego w krajowych dokumentach strategicznych;

| 17. | wzywa wszystkie państwa członkowskie i Komisję do odwrócenia niepokojącej tendencji do ograniczania środków przeznaczanych na propagowanie praw oraz zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego w krajach rozwijających się oraz do wspierania strategii politycznych dotyczących leczenia chorób przenoszonych drogą płciową oraz dostępności artykułów związanych ze zdrowiem reprodukcyjnym, na które składają się ratujące życie lekarstwa i środki antykoncepcyjne, w tym prezerwatywy; |
| --- | --- |

17.

wzywa wszystkie państwa członkowskie i Komisję do odwrócenia niepokojącej tendencji do ograniczania środków przeznaczanych na propagowanie praw oraz zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego w krajach rozwijających się oraz do wspierania strategii politycznych dotyczących leczenia chorób przenoszonych drogą płciową oraz dostępności artykułów związanych ze zdrowiem reprodukcyjnym, na które składają się ratujące życie lekarstwa i środki antykoncepcyjne, w tym prezerwatywy;

| 18. | wzywa UE do kontynuowania prac przy użyciu zestawu instrumentów finansowych na poziomie globalnym i krajowym, będących uzupełnieniem wsparcia budżetowego, oraz za pośrednictwem właściwych organizacji i mechanizmów, które okazały się skuteczne w uwzględnianiu wymiaru HIV/AIDS dotyczącego praw człowieka, zwłaszcza organizacji społeczeństwa obywatelskiego i organizacji społecznych; |
| --- | --- |

18.

wzywa UE do kontynuowania prac przy użyciu zestawu instrumentów finansowych na poziomie globalnym i krajowym, będących uzupełnieniem wsparcia budżetowego, oraz za pośrednictwem właściwych organizacji i mechanizmów, które okazały się skuteczne w uwzględnianiu wymiaru HIV/AIDS dotyczącego praw człowieka, zwłaszcza organizacji społeczeństwa obywatelskiego i organizacji społecznych;

| 19. | wzywa Komisję, państwa członkowskie i społeczność międzynarodową do przyjęcia przepisów zapewniających dostęp do przystępnych cenowo i skutecznych metod leczenia HIV, w tym leczenia antyretrowirusowego oraz innych bezpiecznych i skutecznych leków, metod diagnostycznych oraz powiązanych technologii służących profilaktyce, leczeniu HIV i uśmierzaniu jego objawów, a także zwalczaniu powiązanych z HIV trudnych do wyleczenia infekcji oraz przypadłości; |
| --- | --- |

19.

wzywa Komisję, państwa członkowskie i społeczność międzynarodową do przyjęcia przepisów zapewniających dostęp do przystępnych cenowo i skutecznych metod leczenia HIV, w tym leczenia antyretrowirusowego oraz innych bezpiecznych i skutecznych leków, metod diagnostycznych oraz powiązanych technologii służących profilaktyce, leczeniu HIV i uśmierzaniu jego objawów, a także zwalczaniu powiązanych z HIV trudnych do wyleczenia infekcji oraz przypadłości;

| 20. | krytykuje dwustronne i regionalne porozumienia handlowe zawierające postanowienia wykraczające poza porozumienie WTO w sprawie TRIPS („TRIPS-plus”), które skutecznie ograniczają lub wręcz znoszą ustalone w deklaracji z Ad-Dauhy w sprawie TRIPS z 2001 r. gwarancje zapewniające pierwszeństwo zdrowia wobec interesów handlowych; podkreśla odpowiedzialność krajów, które wywierają nacisk na kraje rozwijające się, aby podpisywały takie porozumienia o wolnym handlu; |
| --- | --- |

20.

krytykuje dwustronne i regionalne porozumienia handlowe zawierające postanowienia wykraczające poza porozumienie WTO w sprawie TRIPS („TRIPS-plus”), które skutecznie ograniczają lub wręcz znoszą ustalone w deklaracji z Ad-Dauhy w sprawie TRIPS z 2001 r. gwarancje zapewniające pierwszeństwo zdrowia wobec interesów handlowych; podkreśla odpowiedzialność krajów, które wywierają nacisk na kraje rozwijające się, aby podpisywały takie porozumienia o wolnym handlu;

| 21. | podkreśla, że obowiązkowe licencje i zróżnicowane ceny nie są pełnym rozwiązaniem problemu, i wzywa Komisję do zaproponowania nowych rozwiązań w celu zapewnienia rzeczywistego dostępu do leczenia HIV/AIDS po przystępnej cenie; |
| --- | --- |

21.

podkreśla, że obowiązkowe licencje i zróżnicowane ceny nie są pełnym rozwiązaniem problemu, i wzywa Komisję do zaproponowania nowych rozwiązań w celu zapewnienia rzeczywistego dostępu do leczenia HIV/AIDS po przystępnej cenie;

| 22. | pochwala przyjęcie przez grupę roboczą Rady ds. praw człowieka dokumentu pt. „Zestaw narzędzi służących promowaniu i ochronie wszystkich praw człowieka przysługujących lesbijkom, gejom, biseksualistom i osobom transgenderowym”, a ponadto wzywa Radę i Komisję do wdrożenia zawartych w nim zaleceń; |
| --- | --- |

22.

pochwala przyjęcie przez grupę roboczą Rady ds. praw człowieka dokumentu pt. „Zestaw narzędzi służących promowaniu i ochronie wszystkich praw człowieka przysługujących lesbijkom, gejom, biseksualistom i osobom transgenderowym”, a ponadto wzywa Radę i Komisję do wdrożenia zawartych w nim zaleceń;

| 23. | wzywa instytucje UE, które w ramach swoich uprawnień opracowują roczne sprawozdania w sprawie sytuacji w zakresie praw człowieka, o włączenie do tych sprawozdań zagadnień z zakresu praw człowieka powiązanych z kwestią HIV w taki sposób, aby uwzględnić sytuację osób żyjących z HIV oraz osób narażonych na zakażenie; |
| --- | --- |

23.

wzywa instytucje UE, które w ramach swoich uprawnień opracowują roczne sprawozdania w sprawie sytuacji w zakresie praw człowieka, o włączenie do tych sprawozdań zagadnień z zakresu praw człowieka powiązanych z kwestią HIV w taki sposób, aby uwzględnić sytuację osób żyjących z HIV oraz osób narażonych na zakażenie;

| 24. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do ponownego potwierdzenia ich wsparcia dla postulatów ust. 16 konkluzji Rady na temat realizacji programu przeciwdziałania HIV/AIDS z listopada 2009 r. dotyczących: rozpoczęcia procesu szeroko zakrojonych konsultacji z państwami członkowskimi i innymi zainteresowanymi stronami na rzecz przygotowania europejskiego programu przeciwdziałania HIV/AIDS, malarii i gruźlicy za pośrednictwem działań zewnętrznych na 2012 rok i po nim; zdecydowanego poparcia ustanowienia unijnych grup działania, które staną się impulsem dla Komisji i państw członkowskich do wspólnych wysiłków w wyznaczonych obszarach priorytetowych; |
| --- | --- |

24.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do ponownego potwierdzenia ich wsparcia dla postulatów ust. 16 konkluzji Rady na temat realizacji programu przeciwdziałania HIV/AIDS z listopada 2009 r. dotyczących: rozpoczęcia procesu szeroko zakrojonych konsultacji z państwami członkowskimi i innymi zainteresowanymi stronami na rzecz przygotowania europejskiego programu przeciwdziałania HIV/AIDS, malarii i gruźlicy za pośrednictwem działań zewnętrznych na 2012 rok i po nim; zdecydowanego poparcia ustanowienia unijnych grup działania, które staną się impulsem dla Komisji i państw członkowskich do wspólnych wysiłków w wyznaczonych obszarach priorytetowych;

| 25. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, parlamentom państw członkowskich, Sekretarzowi Generalnemu ONZ, Wspólnemu Programowi Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. HIV/AIDS, Światowej Organizacji Zdrowia oraz organizatorom XVIII międzynarodowej konferencji poświęconej AIDS. |
| --- | --- |

25.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, parlamentom państw członkowskich, Sekretarzowi Generalnemu ONZ, Wspólnemu Programowi Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. HIV/AIDS, Światowej Organizacji Zdrowia oraz organizatorom XVIII międzynarodowej konferencji poświęconej AIDS.

---

(1)  Zgodnie z Wytycznymi politycznymi UNAIDS dotyczącymi kryminalizacji przenoszenia wirusa HIV rządy powinny uznawać za przestępstwo jedynie przypadki celowego zakażenia, tzn. sytuacje, gdy dana osoba zna swój status serologiczny i działając umyślnie w celu zakażenia HIV rzeczywiście doprowadza do przeniesienia wirusa.

(2)  Wspieranie i uwzględnianie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego oraz praw osób żyjących z HIV są kluczowym elementem opartego na prawach człowieka podejścia do HIV. Powinno się ono opierać na prawie osób żyjących z HIV do pełnego i satysfakcjonującego życia seksualnego i poszanowaniu ich wyborów i życzeń związanych z reprodukcją.

---

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/101 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/101

---

Czwartek, 8 lipca 2010 r.Wejście w życie z dniem 1 sierpnia 2010 r. konwencji o broni kasetowej i rola UE

P7_TA(2010)0285

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie wejścia w życie Konwencji o broni kasetowej (CCM) oraz roli UE

2011/C 351 E/16

Parlament Europejski,

uwzględniając Konwencję o broni kasetowej (CCM) przyjętą przez 107 krajów na konferencji dyplomatycznej, która odbyła się w Dublinie w dniach 19–30 maja 2008 r.,

uwzględniając oświadczenie sekretarza generalnego ONZ z dnia 30 maja 2008 r., w którym zachęcił on państwa do niezwłocznego podpisania i ratyfikowania tej ważnej umowy oraz stwierdził, że oczekuje jej rychłego wejścia w życie,

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 20 listopada 2008 r. w sprawie konwencji o broni kasetowej (1),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie wdrażania europejskiej strategii bezpieczeństwa oraz wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (2),

uwzględniając art. 110 ust. 4 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że CCM jest otwarta do podpisu od dnia 3 grudnia 2008 r. (najpierw w Oslo, a następnie w siedzibie ONZ w Nowym Jorku) i że wejdzie w życie pierwszego dnia szóstego miesiąca od ratyfikowania jej przez trzydzieste państwo, czyli w dniu 1 sierpnia 2010 r., |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że CCM jest otwarta do podpisu od dnia 3 grudnia 2008 r. (najpierw w Oslo, a następnie w siedzibie ONZ w Nowym Jorku) i że wejdzie w życie pierwszego dnia szóstego miesiąca od ratyfikowania jej przez trzydzieste państwo, czyli w dniu 1 sierpnia 2010 r.,

| B. | mając na uwadze, że CCM definiuje broń kasetową jako broń, która służy do rozpraszania lub uwalniania podpocisków (każdy o wadze mniejszej niż 20 kilogramów) i obejmuje również te podpociski, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że CCM definiuje broń kasetową jako broń, która służy do rozpraszania lub uwalniania podpocisków (każdy o wadze mniejszej niż 20 kilogramów) i obejmuje również te podpociski,

| C. | mając na uwadze, że CCM zakaże stosowania, produkcji, składowania i przekazywania broni kasetowej jako kategorii broni, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że CCM zakaże stosowania, produkcji, składowania i przekazywania broni kasetowej jako kategorii broni,

| D. | mając na uwadze, że CCM zobowiąże państwa-strony konwencji do likwidacji składów takiej broni, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że CCM zobowiąże państwa-strony konwencji do likwidacji składów takiej broni,

| E. | mając na uwadze, że CCM ustanowi nowe humanitarne standardy pomocy ofiarom oraz zobowiąże odnośne państwa do usunięcia niewybuchów broni kasetowej, które pozostały po konfliktach, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że CCM ustanowi nowe humanitarne standardy pomocy ofiarom oraz zobowiąże odnośne państwa do usunięcia niewybuchów broni kasetowej, które pozostały po konfliktach,

| F. | mając na uwadze, że broń kasetowa stosowana na obszarach zaludnionych stanowi poważne zagrożenie dla osób cywilnych ze względu na zazwyczaj skutki śmiertelne na szeroka skalę i że po zakończeniu konfliktu stosowanie tej broni powoduje wiele tragicznych obrażeń i zgonów ludności cywilnej, gdyż pozostawione w terenie podpociski będące niewypałami są często znajdowane przez dzieci i inne niewinne, niczego niepodejrzewające osoby, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że broń kasetowa stosowana na obszarach zaludnionych stanowi poważne zagrożenie dla osób cywilnych ze względu na zazwyczaj skutki śmiertelne na szeroka skalę i że po zakończeniu konfliktu stosowanie tej broni powoduje wiele tragicznych obrażeń i zgonów ludności cywilnej, gdyż pozostawione w terenie podpociski będące niewypałami są często znajdowane przez dzieci i inne niewinne, niczego niepodejrzewające osoby,

| G. | mając na uwadze, że do tej pory dwadzieścia państw członkowskich UE podpisało CCM, jedenaście ratyfikowało tę konwencję, a siedem ani jej nie podpisało, ani nie ratyfikowało, |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że do tej pory dwadzieścia państw członkowskich UE podpisało CCM, jedenaście ratyfikowało tę konwencję, a siedem ani jej nie podpisało, ani nie ratyfikowało,

| H. | mając na uwadze, że po wejściu CCM w życie w dniu 1 sierpnia 2010 r. proces przystąpienia do konwencji stanie się bardziej wymagający, ponieważ państwa będą musiały przystąpić do tej konwencji, stosując jednostopniową procedurę, |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że po wejściu CCM w życie w dniu 1 sierpnia 2010 r. proces przystąpienia do konwencji stanie się bardziej wymagający, ponieważ państwa będą musiały przystąpić do tej konwencji, stosując jednostopniową procedurę,

| I. | mając na uwadze, że poparcie ze strony większości państw członkowskich UE, inicjatyw międzyparlamentarnych oraz ogromnej liczby organizacji społeczeństwa obywatelskiego miało decydujące znaczenie dla udanego zakończenia „procesu z Oslo” skutkującego CCM, |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że poparcie ze strony większości państw członkowskich UE, inicjatyw międzyparlamentarnych oraz ogromnej liczby organizacji społeczeństwa obywatelskiego miało decydujące znaczenie dla udanego zakończenia „procesu z Oslo” skutkującego CCM,

| J. | mając na uwadze, że podpisanie i ratyfikowanie CCM przez wszystkie 27 państw członkowskich UE przed jej wejściem w życie w dniu 1 sierpnia 2010 r. dałoby silny sygnał polityczny na rzecz stworzenia świata wolnego od broni kasetowej oraz realizacji celów UE w odniesieniu do walki z rozprzestrzenianiem broni, która zabija na oślep, |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że podpisanie i ratyfikowanie CCM przez wszystkie 27 państw członkowskich UE przed jej wejściem w życie w dniu 1 sierpnia 2010 r. dałoby silny sygnał polityczny na rzecz stworzenia świata wolnego od broni kasetowej oraz realizacji celów UE w odniesieniu do walki z rozprzestrzenianiem broni, która zabija na oślep,

| 1. | z zadowoleniem przyjmuje rychłe wejście w życie konwencji o broni kasetowej (CCM) w dniu 1 sierpnia 2010 r.; |
| --- | --- |

1.

z zadowoleniem przyjmuje rychłe wejście w życie konwencji o broni kasetowej (CCM) w dniu 1 sierpnia 2010 r.;

| 2. | wzywa do pilnego podpisania i ratyfikowania CCM do końca 2010 r. wszystkie państwa członkowskie UE i kraje kandydujące, w tym państwa, które nie podpisały tej konwencji, czyli Estonię, Finlandię, Grecję, Łotwę, Polskę, Rumunię, Słowację i Turcję, oraz państwa, które podpisały konwencję, lecz jej nie ratyfikowały, czyli Bułgarię, Cypr, Czechy, Węgry, Włochy, Litwę, Holandię, Portugalię i Szwecję; |
| --- | --- |

2.

wzywa do pilnego podpisania i ratyfikowania CCM do końca 2010 r. wszystkie państwa członkowskie UE i kraje kandydujące, w tym państwa, które nie podpisały tej konwencji, czyli Estonię, Finlandię, Grecję, Łotwę, Polskę, Rumunię, Słowację i Turcję, oraz państwa, które podpisały konwencję, lecz jej nie ratyfikowały, czyli Bułgarię, Cypr, Czechy, Węgry, Włochy, Litwę, Holandię, Portugalię i Szwecję;

| 3. | wyraża uznanie dla wszystkich państw, które podpisały i ratyfikowały CCM i przyjęły również moratoria na stosowanie, produkcję i przekazywania broni kasetowej, a także zniszczyły swoje składy takiej broni; |
| --- | --- |

3.

wyraża uznanie dla wszystkich państw, które podpisały i ratyfikowały CCM i przyjęły również moratoria na stosowanie, produkcję i przekazywania broni kasetowej, a także zniszczyły swoje składy takiej broni;

| 4. | wzywa wszystkie państwa członkowskie UE, które podpisały CCM, do wykorzystania każdej okazji – m.in. spotkań dwustronnych, dialogu wojskowego i forów wielostronnych – aby zachęcić państwa niebędące stronami CCM do jak najszybszego podpisania i ratyfikowania tej konwencji lub przystąpienia do niej oraz – zgodnie z ich zobowiązaniami wynikającymi z art. 21 CCM – do dołożenia wszelkich starań, aby zniechęcić państwa niebędące stronami konwencji do stosowania broni kasetowej; |
| --- | --- |

4.

wzywa wszystkie państwa członkowskie UE, które podpisały CCM, do wykorzystania każdej okazji – m.in. spotkań dwustronnych, dialogu wojskowego i forów wielostronnych – aby zachęcić państwa niebędące stronami CCM do jak najszybszego podpisania i ratyfikowania tej konwencji lub przystąpienia do niej oraz – zgodnie z ich zobowiązaniami wynikającymi z art. 21 CCM – do dołożenia wszelkich starań, aby zniechęcić państwa niebędące stronami konwencji do stosowania broni kasetowej;

| 5. | wzywa państwa członkowskie UE, żeby nie podejmowały żadnych działań, które mogą prowadzić do omijania lub naruszania CCM i jej postanowień; w szczególności wzywa wszystkie państwa członkowskie UE, żeby nie przyjmowały, nie zatwierdzały ani następnie nie ratyfikowały żadnego protokołu do konwencji o broni konwencjonalnej (CCW), który zezwala na zastosowanie broni kasetowej, co byłoby sprzeczne z zakazem takiej broni przewidzianym na mocy art. 1 i 2 CCM; wzywa Radę i państwa członkowskie UE do podjęcia stosownych działań na kolejnym spotkaniu w sprawie CCW w dniach od 30 sierpnia do 3 września 2010 r. w Genewie; |
| --- | --- |

5.

wzywa państwa członkowskie UE, żeby nie podejmowały żadnych działań, które mogą prowadzić do omijania lub naruszania CCM i jej postanowień; w szczególności wzywa wszystkie państwa członkowskie UE, żeby nie przyjmowały, nie zatwierdzały ani następnie nie ratyfikowały żadnego protokołu do konwencji o broni konwencjonalnej (CCW), który zezwala na zastosowanie broni kasetowej, co byłoby sprzeczne z zakazem takiej broni przewidzianym na mocy art. 1 i 2 CCM; wzywa Radę i państwa członkowskie UE do podjęcia stosownych działań na kolejnym spotkaniu w sprawie CCW w dniach od 30 sierpnia do 3 września 2010 r. w Genewie;

| 6. | apeluje do państw członkowskich UE, które jeszcze nie są stroną CCM, aby do momentu przystąpienia do konwencji podjęły przejściowe działania, obejmujące wprowadzenie moratorium na stosowanie, produkcję i przekazywanie broni kasetowej oraz rozpoczęcie likwidacji składów broni kasetowej w trybie pilnym; |
| --- | --- |

6.

apeluje do państw członkowskich UE, które jeszcze nie są stroną CCM, aby do momentu przystąpienia do konwencji podjęły przejściowe działania, obejmujące wprowadzenie moratorium na stosowanie, produkcję i przekazywanie broni kasetowej oraz rozpoczęcie likwidacji składów broni kasetowej w trybie pilnym;

| 7. | wzywa wszystkie państwa do wzięcia udziału w nadchodzącym pierwszym spotkaniu państw-stron konwencji, które odbędzie się w dniach 8-12 listopada 2010 r. w Wientianie w Laosie, najbardziej „skażonym” bronią kasetową kraju na świecie; |
| --- | --- |

7.

wzywa wszystkie państwa do wzięcia udziału w nadchodzącym pierwszym spotkaniu państw-stron konwencji, które odbędzie się w dniach 8-12 listopada 2010 r. w Wientianie w Laosie, najbardziej „skażonym” bronią kasetową kraju na świecie;

| 8. | wzywa państwa członkowskie do podjęcia działań na rzecz rozpoczęcia wdrażania konwencji, włącznie z niszczeniem składów broni, usuwaniem jej i udzielaniem pomocy ofiarom, a także do wniesienia wkładu w finansowanie lub różne formy pomocy dla innych państw pragnących przystąpić do wdrażania konwencji; |
| --- | --- |

8.

wzywa państwa członkowskie do podjęcia działań na rzecz rozpoczęcia wdrażania konwencji, włącznie z niszczeniem składów broni, usuwaniem jej i udzielaniem pomocy ofiarom, a także do wniesienia wkładu w finansowanie lub różne formy pomocy dla innych państw pragnących przystąpić do wdrażania konwencji;

| 9. | wzywa państwa członkowskie UE, które podpisały tę konwencję, do przyjęcia przepisów wdrażających ją na szczeblu krajowym; |
| --- | --- |

9.

wzywa państwa członkowskie UE, które podpisały tę konwencję, do przyjęcia przepisów wdrażających ją na szczeblu krajowym;

| 10. | wzywa wysoką przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa do dołożenia wszelkich starań na rzecz zapewnienia przystąpienia Unii do CCM, które jest możliwe po wejściu w życie traktatu lizbońskiego, a ponadto do opracowania strategii na pierwszą konferencję przeglądową w postaci decyzji Rady w sprawie wspólnego stanowiska; |
| --- | --- |

10.

wzywa wysoką przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa do dołożenia wszelkich starań na rzecz zapewnienia przystąpienia Unii do CCM, które jest możliwe po wejściu w życie traktatu lizbońskiego, a ponadto do opracowania strategii na pierwszą konferencję przeglądową w postaci decyzji Rady w sprawie wspólnego stanowiska;

| 11. | wzywa Radę i Komisję do włączenia do porozumień z krajami trzecimi zakazu broni kasetowej jako klauzuli standardowej obok klauzuli standardowej dotyczącej nierozprzestrzeniania broni masowego rażenia; |
| --- | --- |

11.

wzywa Radę i Komisję do włączenia do porozumień z krajami trzecimi zakazu broni kasetowej jako klauzuli standardowej obok klauzuli standardowej dotyczącej nierozprzestrzeniania broni masowego rażenia;

| 12. | wzywa Radę i Komisję do uczynienia z walki z bronią kasetową nieodłącznej części programów pomocy zagranicznej Wspólnoty w celu wsparcia krajów trzecich w niszczeniu zapasów oraz udzielaniu pomocy humanitarnej; |
| --- | --- |

12.

wzywa Radę i Komisję do uczynienia z walki z bronią kasetową nieodłącznej części programów pomocy zagranicznej Wspólnoty w celu wsparcia krajów trzecich w niszczeniu zapasów oraz udzielaniu pomocy humanitarnej;

| 13. | wzywa państwa członkowskie UE, Radę i Komisję do podjęcia działań na rzecz powstrzymania krajów trzecich od dostarczania broni kasetowej podmiotom niepaństwowym; |
| --- | --- |

13.

wzywa państwa członkowskie UE, Radę i Komisję do podjęcia działań na rzecz powstrzymania krajów trzecich od dostarczania broni kasetowej podmiotom niepaństwowym;

| 14. | wzywa państwa członkowskie UE do przejrzystości w działaniach podejmowanych w wyniku niniejszej rezolucji i do publicznego składania sprawozdań z działalności objętej omawianą konwencją; |
| --- | --- |

14.

wzywa państwa członkowskie UE do przejrzystości w działaniach podejmowanych w wyniku niniejszej rezolucji i do publicznego składania sprawozdań z działalności objętej omawianą konwencją;

| 15. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wiceprzewodniczącej Komisji i zarazem wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich UE i krajów kandydujących, sekretarzowi generalnemu ONZ oraz Koalicji przeciwko Broni Kasetowej. |
| --- | --- |

15.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wiceprzewodniczącej Komisji i zarazem wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich UE i krajów kandydujących, sekretarzowi generalnemu ONZ oraz Koalicji przeciwko Broni Kasetowej.

---

(1)  Dz.U. C 16 E z 22.1.2010, s. 61.

(2)  Teksty przyjęte, P7_TA(2010)0061.

---

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/103 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/103

---

Czwartek, 8 lipca 2010 r.Przyszłość WPR po 2013 r.

P7_TA(2010)0286

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie przyszłości wspólnej polityki rolnej po 2013 r. (2009/2236(INI))

2011/C 351 E/17

Parlament Europejski,

uwzględniając część trzecią tytułu III Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając ocenę funkcjonowania reformy wspólnej polityki rolnej,

uwzględniając dokument Komisji „Europa 2020: Strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu” (COM(2010)2020),

uwzględniając swoją analizę zatytułowaną „System płatności jednolitych po 2013 r.: nowe podejście, nowy cel”,

uwzględniając sprawozdanie międzynarodowej grupy roboczej ds. oceny wpływu nauk i technologii rolniczych na rozwój (IAASTD) sporządzone przez Organizację Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) oraz Bank Światowy, które podpisało 58 państw,

uwzględniając publikację Komisji zatytułowaną „Perspektywy rynków rolnych i dochodów rolniczych w Unii Europejskiej na lata 2008–2015”,

uwzględniając dokument Komisji „WPR z perspektywy: od interwencji rynkowych do innowacji politycznych”,

uwzględniając analizę „Dostarczanie dóbr publicznych przez rolnictwo w Unii Europejskiej” sporządzoną przez Instytut Europejskiej Polityki Ochrony Środowiska,

uwzględniając białą księgę Komisji zatytułowaną „Adaptacja do zmian klimatu: europejskie ramy działania” (COM(2009)0147), a także dokumenty robocze służb Komisji zatytułowane „Adaptacja do zmian klimatu: wyzwanie dla europejskiego rolnictwa i obszarów wiejskich” (SEC(2009)0417) oraz „Rola europejskiego rolnictwa w łagodzeniu zmian klimatu” (SEC(2009)093),

uwzględniając analizę „Reforma WPR po 2013 r.: uwagi dotyczące dłuższej perspektywy”, sporządzoną przez Notre Europe,

uwzględniając dokument roboczy w sprawie przyszłości wspólnej polityki rolnej po 2013 r. (1),

uwzględniając rezolucję z dnia 29 marca 2007 r. w sprawie włączenia nowych państw członkowskich do WPR (2),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie rolnictwa UE i zmian klimatu (3),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 marca 2010 r. w sprawie polityki jakości produktów rolnych: jaką strategię wybrać? (4),

uwzględniając art. 48 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz opinię Komisji Budżetowej (A7-0204/2010),

| A. | mając na uwadze, że UE musi nadal zapewniać bezpieczeństwo żywnościowe swoim obywatelom i brać udział w dostarczaniu żywności dla całego świata, jednocześnie lepiej i bardziej spójnie współpracując z resztą świata, w szczególności z krajami rozwijającymi się, aby pomagać im w długoterminowym rozwoju sektorów rolnictwa w zrównoważony sposób, maksymalnie zwiększający wiedzę na szczeblu lokalnym; mając na uwadze, że w obecnej sytuacji, w której ogólna liczba głodujących przekracza miliard, a w Unii Europejskiej ponad 40 milionom osób ubogich brakuje żywności, należy wykorzystać postęp naukowy, jeżeli może on przynieść odpowiednie rozwiązania mające na celu złagodzenie głodu na świecie, zwłaszcza poprzez efektywniejsze wykorzystanie zasobów, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że UE musi nadal zapewniać bezpieczeństwo żywnościowe swoim obywatelom i brać udział w dostarczaniu żywności dla całego świata, jednocześnie lepiej i bardziej spójnie współpracując z resztą świata, w szczególności z krajami rozwijającymi się, aby pomagać im w długoterminowym rozwoju sektorów rolnictwa w zrównoważony sposób, maksymalnie zwiększający wiedzę na szczeblu lokalnym; mając na uwadze, że w obecnej sytuacji, w której ogólna liczba głodujących przekracza miliard, a w Unii Europejskiej ponad 40 milionom osób ubogich brakuje żywności, należy wykorzystać postęp naukowy, jeżeli może on przynieść odpowiednie rozwiązania mające na celu złagodzenie głodu na świecie, zwłaszcza poprzez efektywniejsze wykorzystanie zasobów,

| B. | mając na uwadze, że według FAO do 2050 r. globalne zapotrzebowanie na żywność podwoi się, liczba ludności na świecie ma wzrosnąć z 7 mld obecnie do 9 mld, a światowa produkcja żywności będzie musiała odpowiednio wzrosnąć w kontekście presji związanej z zasobami naturalnymi, co oznacza, że produkcja żywności na świecie będzie musiała wzrosnąć przy jednoczesnym mniejszym zużyciu wody, energii, nawozów i pestycydów oraz przy mniejszej powierzchni gruntów, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że według FAO do 2050 r. globalne zapotrzebowanie na żywność podwoi się, liczba ludności na świecie ma wzrosnąć z 7 mld obecnie do 9 mld, a światowa produkcja żywności będzie musiała odpowiednio wzrosnąć w kontekście presji związanej z zasobami naturalnymi, co oznacza, że produkcja żywności na świecie będzie musiała wzrosnąć przy jednoczesnym mniejszym zużyciu wody, energii, nawozów i pestycydów oraz przy mniejszej powierzchni gruntów,

| C. | mając na uwadze, że celami WPR, wymienionymi w art. 39 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), jest zwiększenie wydajności rolnictwa, zapewnienie odpowiedniego poziomu życia ludności wiejskiej, stabilizacja rynków, zagwarantowanie dostępności dostaw oraz rozsądnych cen dostaw do konsumentów; mając na uwadze, że do tej pory wspólna polityka rolna w dużym stopniu osiągnęła swoje cele i przyczyniła się do wspierania integracji UE, spójności terytorialnej w Europie oraz funkcjonowania wspólnego rynku; jednak przyczyniła się tylko częściowo do zapewnienia odpowiedniego poziomu życia ludności wiejskiej i jeszcze nie osiągnęła stabilizacji rynków, ponieważ rynki stały się wyjątkowo niestabilne i zagrażają bezpieczeństwu żywnościowemu; mając na uwadze, że potrzebne są dalsze wysiłki, aby WPR osiągnęła swoje cele, przy jednoczesnym zachowaniu środowiska naturalnego i miejsc pracy na obszarach wiejskich, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że celami WPR, wymienionymi w art. 39 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), jest zwiększenie wydajności rolnictwa, zapewnienie odpowiedniego poziomu życia ludności wiejskiej, stabilizacja rynków, zagwarantowanie dostępności dostaw oraz rozsądnych cen dostaw do konsumentów; mając na uwadze, że do tej pory wspólna polityka rolna w dużym stopniu osiągnęła swoje cele i przyczyniła się do wspierania integracji UE, spójności terytorialnej w Europie oraz funkcjonowania wspólnego rynku; jednak przyczyniła się tylko częściowo do zapewnienia odpowiedniego poziomu życia ludności wiejskiej i jeszcze nie osiągnęła stabilizacji rynków, ponieważ rynki stały się wyjątkowo niestabilne i zagrażają bezpieczeństwu żywnościowemu; mając na uwadze, że potrzebne są dalsze wysiłki, aby WPR osiągnęła swoje cele, przy jednoczesnym zachowaniu środowiska naturalnego i miejsc pracy na obszarach wiejskich,

| D. | mając na uwadze, że rolnictwo i leśnictwo pozostają ważnymi sektorami gospodarki, a jednocześnie dostarczają niezbędne dobra publiczne, utrzymując zasoby naturalne i krajobrazy o walorach kulturowych, stanowiące warunek konieczny wszelkiej działalności człowieka na obszarach wiejskich, mając również na uwadze, że sektory te już teraz w przeważający sposób przyczyniają się do osiągnięcia europejskich celów klimatycznych i energetycznych w UE, szczególnie celów dotyczących energii odnawialnej z biomasy pochodzącej z rolnictwa i leśnictwa, a ich udział w realizacji tych celów musi nadal rosnąć w przyszłości, a także mając na uwadze, że te źródła bioenergii przyczyniają się również do zmniejszenia zależności energetycznej UE, a w kontekście rosnących cen energii – do tworzenia nowych miejsc pracy i zwiększenia dochodów w sektorze, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że rolnictwo i leśnictwo pozostają ważnymi sektorami gospodarki, a jednocześnie dostarczają niezbędne dobra publiczne, utrzymując zasoby naturalne i krajobrazy o walorach kulturowych, stanowiące warunek konieczny wszelkiej działalności człowieka na obszarach wiejskich, mając również na uwadze, że sektory te już teraz w przeważający sposób przyczyniają się do osiągnięcia europejskich celów klimatycznych i energetycznych w UE, szczególnie celów dotyczących energii odnawialnej z biomasy pochodzącej z rolnictwa i leśnictwa, a ich udział w realizacji tych celów musi nadal rosnąć w przyszłości, a także mając na uwadze, że te źródła bioenergii przyczyniają się również do zmniejszenia zależności energetycznej UE, a w kontekście rosnących cen energii – do tworzenia nowych miejsc pracy i zwiększenia dochodów w sektorze,

| E. | mając na uwadze, że obywatele UE czerpią znaczne korzyści z WPR, jeśli chodzi o dostępność i wybór bezpiecznej żywności o wysokiej jakości i w rozsądnej cenie, bezpieczeństwo żywnościowe, ochronę środowiska, tworzenie miejsc pracy oraz środki przeciwdziałania zmianom klimatu, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że obywatele UE czerpią znaczne korzyści z WPR, jeśli chodzi o dostępność i wybór bezpiecznej żywności o wysokiej jakości i w rozsądnej cenie, bezpieczeństwo żywnościowe, ochronę środowiska, tworzenie miejsc pracy oraz środki przeciwdziałania zmianom klimatu,

| F. | mając na uwadze, że 13,6 mln osób jest obecnie zatrudnionych bezpośrednio w sektorach rolnictwa, leśnictwa i rybołówstwa, a kolejnych 5 mln pracuje w branży rolno-spożywczej, w której UE jest największym światowym producentem żywności i napojów; mając na uwadze, że stanowi to 8,6 % całkowitego zatrudnienia w UE i 4 % PKB UE, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że 13,6 mln osób jest obecnie zatrudnionych bezpośrednio w sektorach rolnictwa, leśnictwa i rybołówstwa, a kolejnych 5 mln pracuje w branży rolno-spożywczej, w której UE jest największym światowym producentem żywności i napojów; mając na uwadze, że stanowi to 8,6 % całkowitego zatrudnienia w UE i 4 % PKB UE,

| G. | mając na uwadze, że na skutek ostatnich rozszerzeń UE (2004 r. i 2007 r.) rolnicza siła robocza zwiększyła się o 7 mln osób, a obszar użytków rolnych wzrósł o 40 %; mając na uwadze, że w ostatniej dekadzie realny dochód per capita w rolnictwie w UE-27 spadł o 12,2 %, stopniowo obniżając się do poziomów z 1995 r.; mając na uwadze, że średnie dochody z działalności rolniczej w UE-27 wynoszą mniej niż 50 % średnich dochodów w pozostałych gałęziach gospodarki, podczas gdy koszty produkcji, takie jak koszty nawozów, energii elektrycznej i paliwa, osiągnęły najwyższy poziom w ciągu ostatnich 15 lat, bardzo utrudniając ciągłość produkcji rolnej w UE, |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że na skutek ostatnich rozszerzeń UE (2004 r. i 2007 r.) rolnicza siła robocza zwiększyła się o 7 mln osób, a obszar użytków rolnych wzrósł o 40 %; mając na uwadze, że w ostatniej dekadzie realny dochód per capita w rolnictwie w UE-27 spadł o 12,2 %, stopniowo obniżając się do poziomów z 1995 r.; mając na uwadze, że średnie dochody z działalności rolniczej w UE-27 wynoszą mniej niż 50 % średnich dochodów w pozostałych gałęziach gospodarki, podczas gdy koszty produkcji, takie jak koszty nawozów, energii elektrycznej i paliwa, osiągnęły najwyższy poziom w ciągu ostatnich 15 lat, bardzo utrudniając ciągłość produkcji rolnej w UE,

| H. | mając na uwadze, że ponieważ 7 % rolników w Europie nie ukończyło 35 roku życia, a 4,5 miliona rolników w wieku ponad 65 lat zaprzestanie pracy do 2020 r., przyszłość sektora rolnego może być zagrożona, jeśli liczba rolników będzie nadal spadać, |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że ponieważ 7 % rolników w Europie nie ukończyło 35 roku życia, a 4,5 miliona rolników w wieku ponad 65 lat zaprzestanie pracy do 2020 r., przyszłość sektora rolnego może być zagrożona, jeśli liczba rolników będzie nadal spadać,

| I. | mając na uwadze, że tereny UE są wykorzystywane głównie do celów rolniczych i że rolnictwo obejmuje 47 % całego terytorium Unii Europejskiej; mając na uwadze, że w całej UE istnieje 13,7 mln gospodarstw rolnych, których produkcja opiewa na 337 mld EUR; mając również na uwadze, że 15 % obszarów rolnych w UE (około 26 milionów hektarów) znajduje się w regionach górskich oraz mając na uwadze, że niekorzystne warunki naturalne na tych obszarach utrudniają prowadzenie działalności rolniczej, |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że tereny UE są wykorzystywane głównie do celów rolniczych i że rolnictwo obejmuje 47 % całego terytorium Unii Europejskiej; mając na uwadze, że w całej UE istnieje 13,7 mln gospodarstw rolnych, których produkcja opiewa na 337 mld EUR; mając również na uwadze, że 15 % obszarów rolnych w UE (około 26 milionów hektarów) znajduje się w regionach górskich oraz mając na uwadze, że niekorzystne warunki naturalne na tych obszarach utrudniają prowadzenie działalności rolniczej,

| J. | mając na uwadze, że średni obszar gospodarstw rolnych zwiększył się na skutek restrukturyzacji sektora, ale w UE wciąż przeważają małe gospodarstwa rolne, a średni obszar gospodarstwa rolnego wynosi 12,6 ha; mając na uwadze, że gospodarstwa produkujące na własne potrzeby pozostają wielkim wyzwaniem, zwłaszcza w nowych państwach członkowskich, gdzie produkcją rolną na własne potrzeby zajmuje się połowa całej siły roboczej, oraz mając na uwadze, że małe gospodarstwa rolne i prowadzący je rolnicy mają szczególne znaczenie w dostarczaniu pozaporodukcyjnych dóbr publicznych, |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że średni obszar gospodarstw rolnych zwiększył się na skutek restrukturyzacji sektora, ale w UE wciąż przeważają małe gospodarstwa rolne, a średni obszar gospodarstwa rolnego wynosi 12,6 ha; mając na uwadze, że gospodarstwa produkujące na własne potrzeby pozostają wielkim wyzwaniem, zwłaszcza w nowych państwach członkowskich, gdzie produkcją rolną na własne potrzeby zajmuje się połowa całej siły roboczej, oraz mając na uwadze, że małe gospodarstwa rolne i prowadzący je rolnicy mają szczególne znaczenie w dostarczaniu pozaporodukcyjnych dóbr publicznych,

| K. | mając na uwadze, że kryzys gospodarczy miał poważny negatywny wpływ na rolnictwo, w latach 2008-2009 r. dochody gospodarstw rolnych spadły średnio o 12,2 %, a bezrobocie na obszarach wiejskich wzrosło w ostatnim roku; mając na uwadze, że bezpośrednim skutkiem kryzysu gospodarczego był spadek konsumpcji w Europie, średnio o 10,55 % w latach 2008–2009, a w niektórych państwach członkowskich nawet o ponad 20 %; mając na uwadze, że inne skutki kryzysu gospodarczego obejmowały brak dostępu do kredytów dla rolników oraz obciążenie budżetu państw członkowskich, osłabiające ich możliwości zapewnienia współfinansowania, |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że kryzys gospodarczy miał poważny negatywny wpływ na rolnictwo, w latach 2008-2009 r. dochody gospodarstw rolnych spadły średnio o 12,2 %, a bezrobocie na obszarach wiejskich wzrosło w ostatnim roku; mając na uwadze, że bezpośrednim skutkiem kryzysu gospodarczego był spadek konsumpcji w Europie, średnio o 10,55 % w latach 2008–2009, a w niektórych państwach członkowskich nawet o ponad 20 %; mając na uwadze, że inne skutki kryzysu gospodarczego obejmowały brak dostępu do kredytów dla rolników oraz obciążenie budżetu państw członkowskich, osłabiające ich możliwości zapewnienia współfinansowania,

| L. | mając na uwadze, że wahania cen stanowią cechę charakterystyczną rynków rolnych, jednak w ostatnim czasie drastycznie się one nasiliły wskutek połączenia czynników – w tym skrajnych warunków pogodowych, cen energii, spekulacji, zmian popytu – i zgodnie z przewidywaniami OECD i FAO należy oczekiwać ich dalszego nasilania się, prowadzącego do znacznej zmienności koniunktury w przypadku cen towarów rolnych na rynkach europejskich; mając na uwadze, że w latach 2006–2008 ceny niektórych towarów znacznie wzrosły, w niektórych przypadkach nawet o 180 % (zboża); mając na uwadze, że w 2009 r. nastąpił gwałtowny spadek cen przetworów mlecznych (średnio o 40 %); mając na uwadze, że ucierpiały także inne produkty, takie jak zboża, owoce i warzywa, oliwa itp., a ogromne wahania cen odbiły się na producentach i nie zawsze były korzystne dla konsumentów, |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że wahania cen stanowią cechę charakterystyczną rynków rolnych, jednak w ostatnim czasie drastycznie się one nasiliły wskutek połączenia czynników – w tym skrajnych warunków pogodowych, cen energii, spekulacji, zmian popytu – i zgodnie z przewidywaniami OECD i FAO należy oczekiwać ich dalszego nasilania się, prowadzącego do znacznej zmienności koniunktury w przypadku cen towarów rolnych na rynkach europejskich; mając na uwadze, że w latach 2006–2008 ceny niektórych towarów znacznie wzrosły, w niektórych przypadkach nawet o 180 % (zboża); mając na uwadze, że w 2009 r. nastąpił gwałtowny spadek cen przetworów mlecznych (średnio o 40 %); mając na uwadze, że ucierpiały także inne produkty, takie jak zboża, owoce i warzywa, oliwa itp., a ogromne wahania cen odbiły się na producentach i nie zawsze były korzystne dla konsumentów,

| M. | mając na uwadze, że wskaźniki rolno-środowiskowe odzwierciedlają znaczny potencjał sektora rolnego w działaniach mających na celu złagodzenie skutków zmian klimatu, zwłaszcza w odniesieniu do pochłaniania dwutlenku węgla, bezpośredniego zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych netto i produkcji energii odnawialnej, które zapewniają rzeczywiste oszczędności emisji; mając na uwadze, że prowadzona w zrównoważony sposób działalność rolnicza ma zasadnicze znaczenie dla zachowania różnorodności biologicznej, gospodarki wodnej i walki z erozją gleby oraz może stanowić kluczowy czynnik w radzeniu sobie ze zmianami klimatu, |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że wskaźniki rolno-środowiskowe odzwierciedlają znaczny potencjał sektora rolnego w działaniach mających na celu złagodzenie skutków zmian klimatu, zwłaszcza w odniesieniu do pochłaniania dwutlenku węgla, bezpośredniego zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych netto i produkcji energii odnawialnej, które zapewniają rzeczywiste oszczędności emisji; mając na uwadze, że prowadzona w zrównoważony sposób działalność rolnicza ma zasadnicze znaczenie dla zachowania różnorodności biologicznej, gospodarki wodnej i walki z erozją gleby oraz może stanowić kluczowy czynnik w radzeniu sobie ze zmianami klimatu,

| N. | mając na uwadze, że w latach 1990–2007 emisje gazów cieplarnianych powodowane działalnością rolniczą (w tym hodowlą żywego inwentarza) zmniejszyły się o 20 % w 27 państwach członkowskich; mając na uwadze, że odsetek tych emisji pochodzących z rolnictwa spadł z 11 % w 1990 r. do 9,3 % w 2007 r., między innymi na skutek efektywniejszego wykorzystywania nawozów i gnojówki, niedawnych reform strukturalnych WPR oraz stopniowego wdrażania reform w zakresie rolnictwa i środowiska naturalnego, |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że w latach 1990–2007 emisje gazów cieplarnianych powodowane działalnością rolniczą (w tym hodowlą żywego inwentarza) zmniejszyły się o 20 % w 27 państwach członkowskich; mając na uwadze, że odsetek tych emisji pochodzących z rolnictwa spadł z 11 % w 1990 r. do 9,3 % w 2007 r., między innymi na skutek efektywniejszego wykorzystywania nawozów i gnojówki, niedawnych reform strukturalnych WPR oraz stopniowego wdrażania reform w zakresie rolnictwa i środowiska naturalnego,

| O. | mając na uwadze, że UE stała się importerem netto produktów rolnych importującym co roku produkty o wartości ponad 87,6 mld EUR (ok. 20 % światowego importu towarów rolnych); mając na uwadze, że w niektórych przypadkach bilans handlowy stawał się coraz korzystniejszy dla państw trzecich (obecnie UE importuje z krajów Wspólnego Rynku Południa (Mercosur) produkty rolne o wartości 19 mld EUR, a eksportuje do nich produkty o wartości poniżej 1 mld EUR); mając na uwadze, że kraje UE odczuwają coraz większy deficyt w handlu produktami rolnymi, |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że UE stała się importerem netto produktów rolnych importującym co roku produkty o wartości ponad 87,6 mld EUR (ok. 20 % światowego importu towarów rolnych); mając na uwadze, że w niektórych przypadkach bilans handlowy stawał się coraz korzystniejszy dla państw trzecich (obecnie UE importuje z krajów Wspólnego Rynku Południa (Mercosur) produkty rolne o wartości 19 mld EUR, a eksportuje do nich produkty o wartości poniżej 1 mld EUR); mając na uwadze, że kraje UE odczuwają coraz większy deficyt w handlu produktami rolnymi,

| P. | mając na uwadze, że UE pozostaje czołowym światowym eksporterem towarów rolnych (mniej więcej 17 % całkowitego handlu światowego); mając na uwadze, że w ostatniej dekadzie udział UE w rynku znacznie się zmniejszył (w 2000 r. na UE przypadało ok. 19 % handlu światowego); mając na uwadze, że UE wywozi głównie produkty o wysokiej wartości dodanej i produkty przetworzone (67 % całego wywozu produktów rolnych z UE), |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że UE pozostaje czołowym światowym eksporterem towarów rolnych (mniej więcej 17 % całkowitego handlu światowego); mając na uwadze, że w ostatniej dekadzie udział UE w rynku znacznie się zmniejszył (w 2000 r. na UE przypadało ok. 19 % handlu światowego); mając na uwadze, że UE wywozi głównie produkty o wysokiej wartości dodanej i produkty przetworzone (67 % całego wywozu produktów rolnych z UE),

| Q. | mając na uwadze, że produkty wysokiej jakości mają zasadnicze znaczenie dla potencjału produkcyjnego i eksportowego Unii Europejskiej i stanowią bardzo dużą część jej handlu międzynarodowego; mając na uwadze, że UE wywozi powszechnie znane produkty o znacznej wartości gospodarczej, a w przypadku produktów o chronionych nazwach pochodzenia i oznaczeniach geograficznych wartość netto tych produktów i artykułów spożywczych wynosi 14 mld EUR rocznie (z wyłączeniem win i napojów spirytusowych, których udział w wywozie z UE także jest znaczny); mając na uwadze, że z myślą o utrzymaniu produkcji wysokiej jakości, aby sprostać oczekiwaniom konsumentów, należy uwzględnić szczególne potrzeby tych sektorów w celu zapewnienia ich konkurencyjności, w tym potrzebę skuteczniejszej ochrony oznaczeń geograficznych UE i chronionych nazw pochodzenia ze strony partnerów handlowych z krajów trzecich, |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że produkty wysokiej jakości mają zasadnicze znaczenie dla potencjału produkcyjnego i eksportowego Unii Europejskiej i stanowią bardzo dużą część jej handlu międzynarodowego; mając na uwadze, że UE wywozi powszechnie znane produkty o znacznej wartości gospodarczej, a w przypadku produktów o chronionych nazwach pochodzenia i oznaczeniach geograficznych wartość netto tych produktów i artykułów spożywczych wynosi 14 mld EUR rocznie (z wyłączeniem win i napojów spirytusowych, których udział w wywozie z UE także jest znaczny); mając na uwadze, że z myślą o utrzymaniu produkcji wysokiej jakości, aby sprostać oczekiwaniom konsumentów, należy uwzględnić szczególne potrzeby tych sektorów w celu zapewnienia ich konkurencyjności, w tym potrzebę skuteczniejszej ochrony oznaczeń geograficznych UE i chronionych nazw pochodzenia ze strony partnerów handlowych z krajów trzecich,

| R. | mając na uwadze, że wskaźniki wsparcia rolnictwa (producer support estimates, PSE) wskazują, że całkowite wsparcie gospodarstw rolnych w UE jest stopniowo ograniczane od 2000 r. i obecnie w ujęciu per capita jest porównywalne z wysokością wsparcia przeznaczanego przez najważniejszych partnerów handlowych UE, podczas gdy w ciągu ostatnich kilku lat inni partnerzy utrzymali i zwiększyli subsydia zakłócające handel, |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że wskaźniki wsparcia rolnictwa (producer support estimates, PSE) wskazują, że całkowite wsparcie gospodarstw rolnych w UE jest stopniowo ograniczane od 2000 r. i obecnie w ujęciu per capita jest porównywalne z wysokością wsparcia przeznaczanego przez najważniejszych partnerów handlowych UE, podczas gdy w ciągu ostatnich kilku lat inni partnerzy utrzymali i zwiększyli subsydia zakłócające handel,

| S. | mając na uwadze, że dotychczasowa dystrybucja i poziom wsparcia pomiędzy państwami członkowskimi i rolnikami wynika z dystrybucji i poziomu tego wsparcia w przeszłości, kiedy było ono powiązane z rodzajem i wielkością produkcji i stanowiło rekompensatę za spadek dochodów rolników spowodowany znaczną obniżką cen gwarantowanych; mając na uwadze, że taki sposób dystrybucji nie tylko budzi uzasadnione poczucie niesprawiedliwości ze strony części rolników UE, ale jego utrzymanie jest poza tym nieuzasadnione wobec celów stawianych WPR w przyszłości, |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że dotychczasowa dystrybucja i poziom wsparcia pomiędzy państwami członkowskimi i rolnikami wynika z dystrybucji i poziomu tego wsparcia w przeszłości, kiedy było ono powiązane z rodzajem i wielkością produkcji i stanowiło rekompensatę za spadek dochodów rolników spowodowany znaczną obniżką cen gwarantowanych; mając na uwadze, że taki sposób dystrybucji nie tylko budzi uzasadnione poczucie niesprawiedliwości ze strony części rolników UE, ale jego utrzymanie jest poza tym nieuzasadnione wobec celów stawianych WPR w przyszłości,

| T. | mając na uwadze, że od 2007 r. mechanizmy dobrowolnej modulacji pozwoliły na przesunięcie środków finansowych pomiędzy pomocą bezpośrednią a rozwojem obszarów wiejskich, nie służąc jednak przy tym poprawie przejrzystości, ani uwidocznieniu i uproszczeniu środków finansowych przeznaczonych na rolnictwo, |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że od 2007 r. mechanizmy dobrowolnej modulacji pozwoliły na przesunięcie środków finansowych pomiędzy pomocą bezpośrednią a rozwojem obszarów wiejskich, nie służąc jednak przy tym poprawie przejrzystości, ani uwidocznieniu i uproszczeniu środków finansowych przeznaczonych na rolnictwo,

| U. | mając na uwadze, że udział wydatków na WPR w budżecie UE stale spada, z prawie 75 % w 1985 r. do planowanych 39,3 % w 2013 r.; mając na uwadze, że stanowi to mniej niż 0,45 % PKB UE; mając na uwadze, że wydatki budżetowe na środki rynkowe spadły jeszcze bardziej – z 74 % łącznych wydatków na WPR w 1992 r. do mniej niż 10 % obecnie; mając na uwadze, że wydatki na WPR cały czas przesuwano od wspierania rynku i dotacji wywozowych ku płatnościom niezwiązanym z wielkością produkcji i rozwojowi obszarów wiejskich, |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że udział wydatków na WPR w budżecie UE stale spada, z prawie 75 % w 1985 r. do planowanych 39,3 % w 2013 r.; mając na uwadze, że stanowi to mniej niż 0,45 % PKB UE; mając na uwadze, że wydatki budżetowe na środki rynkowe spadły jeszcze bardziej – z 74 % łącznych wydatków na WPR w 1992 r. do mniej niż 10 % obecnie; mając na uwadze, że wydatki na WPR cały czas przesuwano od wspierania rynku i dotacji wywozowych ku płatnościom niezwiązanym z wielkością produkcji i rozwojowi obszarów wiejskich,

| V. | mając na uwadze, że reformy te radykalnie zmieniły instrumenty wsparcia rolnictwa, zachowano jednak trzy podstawowe zasady WPR, a mianowicie:






  — | jednolitego rynku, |
| --- | --- | --- |

V.

mając na uwadze, że reformy te radykalnie zmieniły instrumenty wsparcia rolnictwa, zachowano jednak trzy podstawowe zasady WPR, a mianowicie:

—

jednolitego rynku,

| — | preferencji wspólnotowej, |
| --- | --- |

—

preferencji wspólnotowej,

| — | solidarności finansowej, |
| --- | --- |

—

solidarności finansowej,

| W. | mając na uwadze, że skoro po 2013 r. WPR będzie musiała podjąć wiele wyzwań i dążyć do osiągnięcia szerzej nakreślonych celów, bardzo ważne jest, aby środki budżetowe, które UE przeznacza na WPR, pozostały co najmniej na obecnym poziomie, |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że skoro po 2013 r. WPR będzie musiała podjąć wiele wyzwań i dążyć do osiągnięcia szerzej nakreślonych celów, bardzo ważne jest, aby środki budżetowe, które UE przeznacza na WPR, pozostały co najmniej na obecnym poziomie,

| X. | mając na uwadze, że w myśl Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej wieloletnie ramy finansowe to prawnie wiążący akt, z którym musi być zgodny roczny budżet, |
| --- | --- |

X.

mając na uwadze, że w myśl Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej wieloletnie ramy finansowe to prawnie wiążący akt, z którym musi być zgodny roczny budżet,

| Y. | mając na uwadze, że wydatki na pomoc bezpośrednią stanowią 0,38 % PKB UE (dane z 2008 r.) oraz że wydatki związane z polityką rozwoju obszarów wiejskich stanowią 0,11 % PKB UE, |
| --- | --- |

Y.

mając na uwadze, że wydatki na pomoc bezpośrednią stanowią 0,38 % PKB UE (dane z 2008 r.) oraz że wydatki związane z polityką rozwoju obszarów wiejskich stanowią 0,11 % PKB UE,

| Z. | mając na uwadze, że obecne niewysokie marginesy dostępne w dziale 2 począwszy od roku budżetowego 2011 przysporzą Unii poważnych trudności w zakresie właściwej reakcji na kryzysy rynkowe i niespodziewane wydarzenia na świecie i mogą pozbawić sensu roczną procedurę budżetową, |
| --- | --- |

Z.

mając na uwadze, że obecne niewysokie marginesy dostępne w dziale 2 począwszy od roku budżetowego 2011 przysporzą Unii poważnych trudności w zakresie właściwej reakcji na kryzysy rynkowe i niespodziewane wydarzenia na świecie i mogą pozbawić sensu roczną procedurę budżetową,

| AA. | mając na uwadze, że wraz z wejściem w życie Traktatu z Lizbony Parlament Europejski uzyskał kompetencje w zakresie kształtowania polityki rolnej Unii, nie tylko pod względem wieloletnich programów rolnych, ale także zmiany rocznego budżetu przeznaczonego na rolnictwo, co nałożyło na Parlament obowiązek zapewnienia uczciwej i zrównoważonej wspólnej polityki rolnej, |
| --- | --- |

AA.

mając na uwadze, że wraz z wejściem w życie Traktatu z Lizbony Parlament Europejski uzyskał kompetencje w zakresie kształtowania polityki rolnej Unii, nie tylko pod względem wieloletnich programów rolnych, ale także zmiany rocznego budżetu przeznaczonego na rolnictwo, co nałożyło na Parlament obowiązek zapewnienia uczciwej i zrównoważonej wspólnej polityki rolnej,

| AB. | mając na uwadze, że wraz z wejściem w życie Traktatu z Lizbony wspólna polityka rolna jest objęta zwykłą procedurą prawodawczą, a Parlament Europejski ma ważne obowiązki dotyczące pomocy w przyjmowaniu rozsądnego i skutecznego prawodawstwa w tym obszarze, |
| --- | --- |

AB.

mając na uwadze, że wraz z wejściem w życie Traktatu z Lizbony wspólna polityka rolna jest objęta zwykłą procedurą prawodawczą, a Parlament Europejski ma ważne obowiązki dotyczące pomocy w przyjmowaniu rozsądnego i skutecznego prawodawstwa w tym obszarze,

| AC. | mając na uwadze, że według ostatniego Eurobarometru 90 % ankietowanych obywateli UE uważa, że rolnictwo i obszary wiejskie są ważne dla przyszłości Europy, 83 % ankietowanych obywateli UE opowiada się za wsparciem finansowym dla rolników, a przeciętnie ankietowani uważają, że decyzje w sprawie polityki rolnej powinny być nadal podejmowane na szczeblu UE, |
| --- | --- |

AC.

mając na uwadze, że według ostatniego Eurobarometru 90 % ankietowanych obywateli UE uważa, że rolnictwo i obszary wiejskie są ważne dla przyszłości Europy, 83 % ankietowanych obywateli UE opowiada się za wsparciem finansowym dla rolników, a przeciętnie ankietowani uważają, że decyzje w sprawie polityki rolnej powinny być nadal podejmowane na szczeblu UE,

| AD. | mając na uwadze, że cele i istota przyszłej wspólnej polityki rolnej muszą być przedmiotem szerokiej dyskusji społecznej, aby zwiększyć powszechną znajomość WPR; mając również na uwadze, że należy zatem pochwalić inicjatywę Komisji w sprawie publicznej debaty na temat przyszłości WPR po 2013 r., |
| --- | --- |

AD.

mając na uwadze, że cele i istota przyszłej wspólnej polityki rolnej muszą być przedmiotem szerokiej dyskusji społecznej, aby zwiększyć powszechną znajomość WPR; mając również na uwadze, że należy zatem pochwalić inicjatywę Komisji w sprawie publicznej debaty na temat przyszłości WPR po 2013 r.,

| AE. | mając na uwadze, że WPR powinna być nastawiona na zachowanie i rozwój wielofunkcyjnego, kompleksowego i zrównoważonego rolnictwa w Europie, |
| --- | --- |

AE.

mając na uwadze, że WPR powinna być nastawiona na zachowanie i rozwój wielofunkcyjnego, kompleksowego i zrównoważonego rolnictwa w Europie,

Ewolucja WPR: od zakłócania rynku do zorientowania na rynek

| 1. | przypomina, że w ciągu ostatnich 25 lat WPR przeszła radykalne reformy, które spowodowały zwłaszcza zasadnicze przesunięcie nacisku ze wspierania produkcji na wspieranie producentów (5), co ograniczyło regularne zakupy interwencyjne i wywożenie europejskich nadwyżek po cenach dumpingowych na rynki światowe (6) i sprawiło, że WPR i rolnicy w UE stali się badziej zorientowani na rynek; |
| --- | --- |

1.

przypomina, że w ciągu ostatnich 25 lat WPR przeszła radykalne reformy, które spowodowały zwłaszcza zasadnicze przesunięcie nacisku ze wspierania produkcji na wspieranie producentów (5), co ograniczyło regularne zakupy interwencyjne i wywożenie europejskich nadwyżek po cenach dumpingowych na rynki światowe (6) i sprawiło, że WPR i rolnicy w UE stali się badziej zorientowani na rynek;

| 2. | przypomina, że WPR odegrała zasadniczą rolę w zwiększeniu produkcji i wyżywieniu ludności Europy po drugiej wojnie światowej; przypomina ponadto, że WPR była pierwszą wspólną polityką EWG, która utorowała drogę do współpracy i integracji europejskiej w innych obszarach polityki; |
| --- | --- |

2.

przypomina, że WPR odegrała zasadniczą rolę w zwiększeniu produkcji i wyżywieniu ludności Europy po drugiej wojnie światowej; przypomina ponadto, że WPR była pierwszą wspólną polityką EWG, która utorowała drogę do współpracy i integracji europejskiej w innych obszarach polityki;

| 3. | zaznacza, że instrumenty rynkowe WPR właściwe dla każdego z sektorów odgrywają zasadniczą rolę i są obecnie wykorzystywane jako sieci bezpieczeństwa, które pomagają zmniejszyć wahania rynku, aby zagwarantować rolnikom pewny poziom stabilności; podkreśla, że zmieniona polityka rynkowa nie doprowadziła do ograniczenia zależności rolników od skupu; zauważa ponadto że od czasu wprowadzenia płatności jednolitych niezwiązanych z wielkością produkcji nastąpiło zdecydowane odejście od środków zakłócających handel, zgodnie z wymogami WTO; |
| --- | --- |

3.

zaznacza, że instrumenty rynkowe WPR właściwe dla każdego z sektorów odgrywają zasadniczą rolę i są obecnie wykorzystywane jako sieci bezpieczeństwa, które pomagają zmniejszyć wahania rynku, aby zagwarantować rolnikom pewny poziom stabilności; podkreśla, że zmieniona polityka rynkowa nie doprowadziła do ograniczenia zależności rolników od skupu; zauważa ponadto że od czasu wprowadzenia płatności jednolitych niezwiązanych z wielkością produkcji nastąpiło zdecydowane odejście od środków zakłócających handel, zgodnie z wymogami WTO;

| 4. | zauważa, że reformy WPR z 1992 r. i 1999 r., a w szczególności reformę z 2003 r. poddaną ocenie funkcjonowania i wprowadzającą zasadę oddzielenia płatności od produkcji oraz różne reformy sektorowe przeprowadzono z myślą o umożliwieniu rolnikom w UE lepszego reagowania na sygnały i warunki rynkowe; chciałby, aby tę tendencję utrzymano w ramach dalszych reform, ponieważ nadal potrzebne są pewne środki rynkowe uwzględniające szczególną specyfikę produkcji rolnej; |
| --- | --- |

4.

zauważa, że reformy WPR z 1992 r. i 1999 r., a w szczególności reformę z 2003 r. poddaną ocenie funkcjonowania i wprowadzającą zasadę oddzielenia płatności od produkcji oraz różne reformy sektorowe przeprowadzono z myślą o umożliwieniu rolnikom w UE lepszego reagowania na sygnały i warunki rynkowe; chciałby, aby tę tendencję utrzymano w ramach dalszych reform, ponieważ nadal potrzebne są pewne środki rynkowe uwzględniające szczególną specyfikę produkcji rolnej;

| 5. | zaznacza, że rozwój obszarów wiejskich stanowi obecnie integralną część struktury WPR i powinien pozostać istotnym elementem przyszłej WPR poprzez dobrze wyposażoną strategię rozwoju obszarów wiejskich, koncentrując się na społecznościach wiejskich, poprawie stanu środowiska naturalnego, modernizacji i restrukturyzacji rolnictwa, wzmacnianiu spójności na obszarach wiejskich UE, ożywieniu obszarów o niekorzystnych warunkach i zagrożonych opuszczeniem, usprawnianiu wprowadzania produktów na rynek i konkurencyjności oraz utrzymaniu zatrudnienia i tworzeniu nowych miejsc pracy na obszarach wiejskich, a także na ogóle nowych wyzwań określonych w ocenie funkcjonowania reformy, takich jak zmiany klimatu, energia odnawialna, gospodarka wodna i różnorodność biologiczna; |
| --- | --- |

5.

zaznacza, że rozwój obszarów wiejskich stanowi obecnie integralną część struktury WPR i powinien pozostać istotnym elementem przyszłej WPR poprzez dobrze wyposażoną strategię rozwoju obszarów wiejskich, koncentrując się na społecznościach wiejskich, poprawie stanu środowiska naturalnego, modernizacji i restrukturyzacji rolnictwa, wzmacnianiu spójności na obszarach wiejskich UE, ożywieniu obszarów o niekorzystnych warunkach i zagrożonych opuszczeniem, usprawnianiu wprowadzania produktów na rynek i konkurencyjności oraz utrzymaniu zatrudnienia i tworzeniu nowych miejsc pracy na obszarach wiejskich, a także na ogóle nowych wyzwań określonych w ocenie funkcjonowania reformy, takich jak zmiany klimatu, energia odnawialna, gospodarka wodna i różnorodność biologiczna;

| 6. | przypomina, że rolnictwo zawsze wytwarzało dobra publiczne, które obecnie mogą być nazywane prototypowym dobrem publicznym; podkreśla znaczenie bezpieczeństwa żywnościowego i bezpieczeństwa żywności, a także wysoką wartość odżywczą produktów rolnych, które powinny nadal stanowić podstawową rację bytu WPR, odpowiadającą jej istocie i reprezentującą najważniejsze obawy obywateli Europy; niedawno zidentyfikowane wtórne dobra publiczne, np. środowisko naturalne, zagospodarowanie terenów lub dobrostan zwierząt, choć także należą do celów WPR, stanowią uzupełnienie prototypowych dóbr publicznych i nie powinny ich zastępować; |
| --- | --- |

6.

przypomina, że rolnictwo zawsze wytwarzało dobra publiczne, które obecnie mogą być nazywane prototypowym dobrem publicznym; podkreśla znaczenie bezpieczeństwa żywnościowego i bezpieczeństwa żywności, a także wysoką wartość odżywczą produktów rolnych, które powinny nadal stanowić podstawową rację bytu WPR, odpowiadającą jej istocie i reprezentującą najważniejsze obawy obywateli Europy; niedawno zidentyfikowane wtórne dobra publiczne, np. środowisko naturalne, zagospodarowanie terenów lub dobrostan zwierząt, choć także należą do celów WPR, stanowią uzupełnienie prototypowych dóbr publicznych i nie powinny ich zastępować;

| 7. | z zadowoleniem przyjmuje uznanie wielorakiego udziału rolników w dostarczaniu dóbr publicznych takich jak utrzymanie stanu środowiska naturalnego, produkcja żywności wysokiej jakości, dobre praktyki hodowli zwierząt, kształtowanie i wzbogacanie różnorodności i jakości cennych krajobrazów w UE oraz przejście do bardziej zrównoważonego rolnictwa nie tylko poprzez spełnienie podstawowych wymogów dotyczących zasad dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska (GAEC), lecz także osiąganie jeszcze wyższych standardów dzięki programom rolno-środowiskowym, rolnictwu precyzyjnemu, produkcji organicznej i wszelkim innym formom zrównoważonych praktyk rolniczych; |
| --- | --- |

7.

z zadowoleniem przyjmuje uznanie wielorakiego udziału rolników w dostarczaniu dóbr publicznych takich jak utrzymanie stanu środowiska naturalnego, produkcja żywności wysokiej jakości, dobre praktyki hodowli zwierząt, kształtowanie i wzbogacanie różnorodności i jakości cennych krajobrazów w UE oraz przejście do bardziej zrównoważonego rolnictwa nie tylko poprzez spełnienie podstawowych wymogów dotyczących zasad dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska (GAEC), lecz także osiąganie jeszcze wyższych standardów dzięki programom rolno-środowiskowym, rolnictwu precyzyjnemu, produkcji organicznej i wszelkim innym formom zrównoważonych praktyk rolniczych;

| 8. | przypomina, że WPR jest najbardziej zintegrowaną strategią polityczną UE, dlatego logicznie rzecz biorąc jej udział w budżecie UE jest największy; uznaje, że jej udział w budżecie stale się zmniejsza z ok. 75 % całkowitego budżetu UE w 1985 r. do 39,3 % do 2013 r. (7), co stanowi mniej niż 0,45 % łącznego PKB UE (8), a zarazem że pojawiło się nowych 12 państw członkowskich UE, co sprawiło, że środki finansowe są obecnie rozdzielane między większą liczbę państw członkowskich; |
| --- | --- |

8.

przypomina, że WPR jest najbardziej zintegrowaną strategią polityczną UE, dlatego logicznie rzecz biorąc jej udział w budżecie UE jest największy; uznaje, że jej udział w budżecie stale się zmniejsza z ok. 75 % całkowitego budżetu UE w 1985 r. do 39,3 % do 2013 r. (7), co stanowi mniej niż 0,45 % łącznego PKB UE (8), a zarazem że pojawiło się nowych 12 państw członkowskich UE, co sprawiło, że środki finansowe są obecnie rozdzielane między większą liczbę państw członkowskich;

| 9. | w związku z tym uważa, że WPR przeszła ewolucję, w wyniku której stała się bardziej ekologiczna i zorientowana na rynek oraz radykalnie zmniejszyła swoje oddziaływanie na kraje rozwijające się, wspierając jednocześnie rolników produkujących wysokiej jakości żywność dla konsumentów europejskich; |
| --- | --- |

9.

w związku z tym uważa, że WPR przeszła ewolucję, w wyniku której stała się bardziej ekologiczna i zorientowana na rynek oraz radykalnie zmniejszyła swoje oddziaływanie na kraje rozwijające się, wspierając jednocześnie rolników produkujących wysokiej jakości żywność dla konsumentów europejskich;

Wyzwania, na które musi odpowiedzieć WPR po 2013 r.

| 10. | zaznacza, że bezpieczeństwo żywnościowe pozostaje kluczowym wyzwaniem dla rolnictwa nie tylko w UE, ale na całym świecie, zwłaszcza w krajach rozwijających się, ponieważ według FAO do 2050 r. liczba ludności na świecie wzrośnie z 7 mld do 9 mld i prognozuje się, że zapotrzebowanie na żywność podwoi się (zwłaszcza w gospodarkach wschodzących takich jak Chiny i Indie); |
| --- | --- |

10.

zaznacza, że bezpieczeństwo żywnościowe pozostaje kluczowym wyzwaniem dla rolnictwa nie tylko w UE, ale na całym świecie, zwłaszcza w krajach rozwijających się, ponieważ według FAO do 2050 r. liczba ludności na świecie wzrośnie z 7 mld do 9 mld i prognozuje się, że zapotrzebowanie na żywność podwoi się (zwłaszcza w gospodarkach wschodzących takich jak Chiny i Indie);

| 11. | potwierdza, że Europa musi w dalszym ciągu wnosić wkład w dostawy żywności na świecie, przyczyniając się do zaspokojenia tego zapotrzebowania, zważywszy na coraz częstsze odchodzenie od działalności rolnej oraz ograniczone zasoby wody i energii spowodowane wpływem zmian klimatu, które znacznie ograniczą możliwość zwiększenia dostaw przez Europę; |
| --- | --- |

11.

potwierdza, że Europa musi w dalszym ciągu wnosić wkład w dostawy żywności na świecie, przyczyniając się do zaspokojenia tego zapotrzebowania, zważywszy na coraz częstsze odchodzenie od działalności rolnej oraz ograniczone zasoby wody i energii spowodowane wpływem zmian klimatu, które znacznie ograniczą możliwość zwiększenia dostaw przez Europę;

| 12. | zauważa, że światowy kryzys energetyczny oraz rosnące ceny energii spowodują wzrost kosztów produkcji rolnej, co doprowadzi do wzrostu cen żywności i nasilenia się wahań cen rynkowych zarówno dla rolników, jak i konsumentów, co będzie miało negatywny wpływ na stabilność dostaw żywności i poważnie ograniczy możliwość utrzymania bieżących poziomów produkcji oraz ich zwiększenia; uważa jednak, że samowystarczalność energetyczna sektorów rolnictwa i leśnictwa mogłaby zwiększyć ich trwałość; |
| --- | --- |

12.

zauważa, że światowy kryzys energetyczny oraz rosnące ceny energii spowodują wzrost kosztów produkcji rolnej, co doprowadzi do wzrostu cen żywności i nasilenia się wahań cen rynkowych zarówno dla rolników, jak i konsumentów, co będzie miało negatywny wpływ na stabilność dostaw żywności i poważnie ograniczy możliwość utrzymania bieżących poziomów produkcji oraz ich zwiększenia; uważa jednak, że samowystarczalność energetyczna sektorów rolnictwa i leśnictwa mogłaby zwiększyć ich trwałość;

| 13. | uważa, że rolnictwo może znacząco przyczynić się do zwalczania zmian klimatu, nadal ograniczając swoje emisje gazów cieplarnianych (GHG) i zwiększając pochłanianie dwutlenku węgla; |
| --- | --- |

13.

uważa, że rolnictwo może znacząco przyczynić się do zwalczania zmian klimatu, nadal ograniczając swoje emisje gazów cieplarnianych (GHG) i zwiększając pochłanianie dwutlenku węgla;

| 14. | uznaje znaczące postępy, jakich dokonano w rolnictwie z myślą o redukcji emisji gazów cieplarnianych i stawieniu czoła bardziej ogólnym problemom środowiska naturalnego (zarządzanie zasobami wodnymi, glebą, różnorodnością biologiczną, biomasą itp.), uważa jednak, że konieczne będzie kontynuowanie tych wysiłków, aby dostosować sposoby produkcji do bardziej zrównoważonego modelu rozwoju, który łączy wydajność środowiskową, społeczną i gospodarczą; |
| --- | --- |

14.

uznaje znaczące postępy, jakich dokonano w rolnictwie z myślą o redukcji emisji gazów cieplarnianych i stawieniu czoła bardziej ogólnym problemom środowiska naturalnego (zarządzanie zasobami wodnymi, glebą, różnorodnością biologiczną, biomasą itp.), uważa jednak, że konieczne będzie kontynuowanie tych wysiłków, aby dostosować sposoby produkcji do bardziej zrównoważonego modelu rozwoju, który łączy wydajność środowiskową, społeczną i gospodarczą;

| 15. | przypomina, że trzeba spełniać oczekiwania konsumentów dotyczące gwarancji bezpieczeństwa żywności oraz ich postulaty w zakresie wyższych norm jakości, większego dobrostanu zwierząt i korzystnego stosunku jakości do ceny; |
| --- | --- |

15.

przypomina, że trzeba spełniać oczekiwania konsumentów dotyczące gwarancji bezpieczeństwa żywności oraz ich postulaty w zakresie wyższych norm jakości, większego dobrostanu zwierząt i korzystnego stosunku jakości do ceny;

| 16. | uważa, że poprzez ustanowienie odpowiedniego finansowania i pomocy na ten cel WPR musi nadal umożliwiać radzenie sobie oraz oferować wymierną pomoc w walce z takimi zagrożeniami jak porzucanie gruntów rolnych, wyludnianie obszarów wiejskich i starzenie się ludności wiejskiej w UE, aby zapewnić długoterminową stabilność społeczności wiejskich w UE; uważa, że dlatego też konieczny jest dalszy ukierunkowany na cel rozwój obszarów wiejskich w ramach WPR; |
| --- | --- |

16.

uważa, że poprzez ustanowienie odpowiedniego finansowania i pomocy na ten cel WPR musi nadal umożliwiać radzenie sobie oraz oferować wymierną pomoc w walce z takimi zagrożeniami jak porzucanie gruntów rolnych, wyludnianie obszarów wiejskich i starzenie się ludności wiejskiej w UE, aby zapewnić długoterminową stabilność społeczności wiejskich w UE; uważa, że dlatego też konieczny jest dalszy ukierunkowany na cel rozwój obszarów wiejskich w ramach WPR;

| 17. | uważa, że WPR musi pozwalać na natychmiastowe reagowanie na skutki kryzysu gospodarczego odczuwane przez gospodarstwa rolne, takie jak brak dostępu do kredytów dla rolników, ograniczenia dochodów gospodarstw (9) i rosnące bezrobocie na obszarach wiejskich; |
| --- | --- |

17.

uważa, że WPR musi pozwalać na natychmiastowe reagowanie na skutki kryzysu gospodarczego odczuwane przez gospodarstwa rolne, takie jak brak dostępu do kredytów dla rolników, ograniczenia dochodów gospodarstw (9) i rosnące bezrobocie na obszarach wiejskich;

| 18. | w związku z tym zwraca uwagę na fakt, że różnice w zdolności reagowania państw członkowskich na kryzys gospodarczy mogą skutkować coraz większymi dysproporcjami między obszarami wiejskimi w UE; |
| --- | --- |

18.

w związku z tym zwraca uwagę na fakt, że różnice w zdolności reagowania państw członkowskich na kryzys gospodarczy mogą skutkować coraz większymi dysproporcjami między obszarami wiejskimi w UE;

| 19. | uznaje, że WPR musi uwzględniać różnice struktur i potrzeb modernizacyjnych rolnictwa w rozszerzonej UE, dążąc do wyrównania poziomu rozwoju i spójności; |
| --- | --- |

19.

uznaje, że WPR musi uwzględniać różnice struktur i potrzeb modernizacyjnych rolnictwa w rozszerzonej UE, dążąc do wyrównania poziomu rozwoju i spójności;

| 20. | uważa, że w świetle tych wyzwań priorytety WPR po 2013 r. powinny być uwzględnione w silnej, zrównoważonej, rzetelnej, wiarygodnej i wielopłaszczyznowej polityce żywnościowej i rolnej, która wysyła zdecydowane sygnały w kierunku skutecznego wsparcia rolników w ukierunkowany sposób oraz zapewnia odpowiedzi w związku z obawami społeczności wiejskiej, przynosząc korzyści całemu społeczeństwu; |
| --- | --- |

20.

uważa, że w świetle tych wyzwań priorytety WPR po 2013 r. powinny być uwzględnione w silnej, zrównoważonej, rzetelnej, wiarygodnej i wielopłaszczyznowej polityce żywnościowej i rolnej, która wysyła zdecydowane sygnały w kierunku skutecznego wsparcia rolników w ukierunkowany sposób oraz zapewnia odpowiedzi w związku z obawami społeczności wiejskiej, przynosząc korzyści całemu społeczeństwu;

Potrzeba zapewnienia silnej WPR po 2013 r.

Zaspokojenie potrzeb społeczno-gospodarczych

| 21. | uważa, że w świetle strategii Europa 2020 potrzebna jest silna i zrównoważona europejska wspólna polityka rolna, aby służyć interesom wszystkich europejskich rolników i przynosić społeczeństwu większe korzyści; uważa, że powinna ona umożliwić rolnictwu odegranie przypadającej mu roli w gospodarce europejskiej, a także zapewnić narzędzia pozwalające mu konkurować na rynkach światowych; uważa, że UE ze względów strategicznych nie może liczyć na to, że inne części świata uwzględnią europejskie bezpieczeństwo żywnościowe w kontekście zmian klimatu, niestabilności politycznej w pewnych regionach świata oraz możliwych wybuchów epidemii lub innych wydarzeń, które mogą negatywnie wpłynąć na wydajność produkcji; |
| --- | --- |

21.

uważa, że w świetle strategii Europa 2020 potrzebna jest silna i zrównoważona europejska wspólna polityka rolna, aby służyć interesom wszystkich europejskich rolników i przynosić społeczeństwu większe korzyści; uważa, że powinna ona umożliwić rolnictwu odegranie przypadającej mu roli w gospodarce europejskiej, a także zapewnić narzędzia pozwalające mu konkurować na rynkach światowych; uważa, że UE ze względów strategicznych nie może liczyć na to, że inne części świata uwzględnią europejskie bezpieczeństwo żywnościowe w kontekście zmian klimatu, niestabilności politycznej w pewnych regionach świata oraz możliwych wybuchów epidemii lub innych wydarzeń, które mogą negatywnie wpłynąć na wydajność produkcji;

| 22. | przypomina, że rolnictwo UE pozostaje kluczowym sektorem jej gospodarki, stanowiącym istotny wkład w PKB UE oraz miejsca pracy zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio poprzez efekt mnożnikowy zarówno na wyższych, jak i niższych szczeblach rynku branży żywności i napojów; w związku z tym uważa, że silne rolnictwo i silna branża żywności i napojów są nierozerwalne i mają wpływ na wzajemne powodzenie, zwłaszcza w odniesieniu do wywozów; |
| --- | --- |

22.

przypomina, że rolnictwo UE pozostaje kluczowym sektorem jej gospodarki, stanowiącym istotny wkład w PKB UE oraz miejsca pracy zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio poprzez efekt mnożnikowy zarówno na wyższych, jak i niższych szczeblach rynku branży żywności i napojów; w związku z tym uważa, że silne rolnictwo i silna branża żywności i napojów są nierozerwalne i mają wpływ na wzajemne powodzenie, zwłaszcza w odniesieniu do wywozów;

| 23. | przypomina, że jedną z przyczyn, dla których UE potrzebuje silnej WPR, jest potrzeba przyczynienia się do utrzymania i rozwoju funkcjonujących i dynamicznych społeczności wiejskich leżących u podstaw europejskiej różnorodności kulturowej, i że są one kluczem do stabilnego i zrównoważonego rozwoju społeczno-gospodarczego na całym terytorium europejskim; jest zdania, że wiąże się to z koniecznością ograniczenia różnic społeczno-gospodarczych między społecznościami wiejskimi i miejskimi, tak aby uniknąć coraz powszechniejszego porzucania gruntów i wyludniania się wsi, co pogłębia izolację obszarów wiejskich; |
| --- | --- |

23.

przypomina, że jedną z przyczyn, dla których UE potrzebuje silnej WPR, jest potrzeba przyczynienia się do utrzymania i rozwoju funkcjonujących i dynamicznych społeczności wiejskich leżących u podstaw europejskiej różnorodności kulturowej, i że są one kluczem do stabilnego i zrównoważonego rozwoju społeczno-gospodarczego na całym terytorium europejskim; jest zdania, że wiąże się to z koniecznością ograniczenia różnic społeczno-gospodarczych między społecznościami wiejskimi i miejskimi, tak aby uniknąć coraz powszechniejszego porzucania gruntów i wyludniania się wsi, co pogłębia izolację obszarów wiejskich;

| 24. | zaznacza, że istnieje pilna potrzeba przyciągnięcia młodszych pokoleń i kobiet na obszary wiejskie poprzez długofalową politykę oraz zapewnienia tym ludziom nowych, alternatywnych możliwości gospodarczych, aby zagwarantować stabilność społeczności wiejskich; uważa, że należy zbadać nowe sposoby przyciągnięcia młodych ludzi, takie jak dostępność korzystnych pożyczek i kredytów na inwestycje oraz uznawanie ich umiejętności zawodowych, aby zapewnić, że będą mogli względnie łatwo włączyć się do gospodarki wiejskiej; dostrzega przeszkody, przed jakimi stają młodzi rolnicy chcący wejść do sektora rolnego, takie jak wysokie koszty rozpoczęcia działalności, niekiedy zaporowy koszt gruntu i problemy z dostępem do możliwości kredytowych, zwłaszcza w trudnych czasach; |
| --- | --- |

24.

zaznacza, że istnieje pilna potrzeba przyciągnięcia młodszych pokoleń i kobiet na obszary wiejskie poprzez długofalową politykę oraz zapewnienia tym ludziom nowych, alternatywnych możliwości gospodarczych, aby zagwarantować stabilność społeczności wiejskich; uważa, że należy zbadać nowe sposoby przyciągnięcia młodych ludzi, takie jak dostępność korzystnych pożyczek i kredytów na inwestycje oraz uznawanie ich umiejętności zawodowych, aby zapewnić, że będą mogli względnie łatwo włączyć się do gospodarki wiejskiej; dostrzega przeszkody, przed jakimi stają młodzi rolnicy chcący wejść do sektora rolnego, takie jak wysokie koszty rozpoczęcia działalności, niekiedy zaporowy koszt gruntu i problemy z dostępem do możliwości kredytowych, zwłaszcza w trudnych czasach;

| 25. | uważa, że należy zająć się problemem wzrostu bezrobocia na obszarach wiejskich, zachowując istniejące miejsca pracy, zachęcając do tworzenia miejsc pracy wysokiej jakości i stwarzając dodatkowe możliwości w zakresie różnicowania i nowych źródeł dochodów; |
| --- | --- |

25.

uważa, że należy zająć się problemem wzrostu bezrobocia na obszarach wiejskich, zachowując istniejące miejsca pracy, zachęcając do tworzenia miejsc pracy wysokiej jakości i stwarzając dodatkowe możliwości w zakresie różnicowania i nowych źródeł dochodów;

| 26. | przypomina, co słusznie zasugerowano w art. 39 Traktatu z Lizbony, że rolnictwo jest szczególnym sektorem, na którym odbijają się długoterminowy cykl produkcji oraz różnego typu nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku, takie jak duże wahania rynku, duże narażenie na klęski żywiołowe, wysoki stopień ryzyka, brak elastyczności popytu oraz pozycja rolników jako „cenobiorców”, a nie „cenotwórców” w łańcuchu żywnościowym; |
| --- | --- |

26.

przypomina, co słusznie zasugerowano w art. 39 Traktatu z Lizbony, że rolnictwo jest szczególnym sektorem, na którym odbijają się długoterminowy cykl produkcji oraz różnego typu nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku, takie jak duże wahania rynku, duże narażenie na klęski żywiołowe, wysoki stopień ryzyka, brak elastyczności popytu oraz pozycja rolników jako „cenobiorców”, a nie „cenotwórców” w łańcuchu żywnościowym;

| 27. | uważa, że w przypadku niektórych działów rolnictwa, które wymagają znacznych inwestycji kapitałowych w okresie wieloletnich cykli produkcyjnych (produkcja mleka, owoców cytrusowych, wina, oliwek oraz ogólnie owoców), należy wprowadzić nowe metody zarządzania dostawami; |
| --- | --- |

27.

uważa, że w przypadku niektórych działów rolnictwa, które wymagają znacznych inwestycji kapitałowych w okresie wieloletnich cykli produkcyjnych (produkcja mleka, owoców cytrusowych, wina, oliwek oraz ogólnie owoców), należy wprowadzić nowe metody zarządzania dostawami;

| 28. | w szczególności zaznacza, że w przyszłości europejska polityka rolna musi pozostać polityką wspólną oraz że tylko zrównoważony i sprawiedliwy system wsparcia w całej UE ze wspólnym zestawem celów i zasad – choć przy uznaniu specyfiki niektórych sektorów i regionów – może zapewnić rolnikom odpowiednie warunki i właściwie funkcjonujący jednolity rynek ze sprawiedliwymi warunkami konkurencji w odniesieniu do produktów rolnych i rolników w UE, osiągając przez to lepszy stosunek jakości do ceny aniżeli w przypadku zrenacjonalizowanych i być może sprzecznych ze sobą polityk rolnych w poszczególnych państwach członkowskich; |
| --- | --- |

28.

w szczególności zaznacza, że w przyszłości europejska polityka rolna musi pozostać polityką wspólną oraz że tylko zrównoważony i sprawiedliwy system wsparcia w całej UE ze wspólnym zestawem celów i zasad – choć przy uznaniu specyfiki niektórych sektorów i regionów – może zapewnić rolnikom odpowiednie warunki i właściwie funkcjonujący jednolity rynek ze sprawiedliwymi warunkami konkurencji w odniesieniu do produktów rolnych i rolników w UE, osiągając przez to lepszy stosunek jakości do ceny aniżeli w przypadku zrenacjonalizowanych i być może sprzecznych ze sobą polityk rolnych w poszczególnych państwach członkowskich;

| 29. | jest zdania, że w ramach WPR muszą współistnieć:






  — | rolnictwo o silnej wartości dodanej, którego produkty, także te wysokiej jakości i przetworzone, pomogą mu zdobyć światowe rynki; |
| --- | --- | --- |

29.

jest zdania, że w ramach WPR muszą współistnieć:

—

rolnictwo o silnej wartości dodanej, którego produkty, także te wysokiej jakości i przetworzone, pomogą mu zdobyć światowe rynki;

| — | rolnictwo otwarte na rynki regionalne; |
| --- | --- |

—

rolnictwo otwarte na rynki regionalne;

| — | rolnictwo oparte na rynkach lokalnych; należy zauważyć, że do grupy tej należą drobni producenci rolni czerpiący niewielkie dochody, którzy, jeśli porzucą gospodarkę rolną, będą mieć poważne problemy ze znalezieniem pracy poza sektorem rolnictwa ze względu na wiek, kwalifikacje, doświadczenie, zwłaszcza w kontekście recesji i wysokiego bezrobocia; |
| --- | --- |

—

rolnictwo oparte na rynkach lokalnych; należy zauważyć, że do grupy tej należą drobni producenci rolni czerpiący niewielkie dochody, którzy, jeśli porzucą gospodarkę rolną, będą mieć poważne problemy ze znalezieniem pracy poza sektorem rolnictwa ze względu na wiek, kwalifikacje, doświadczenie, zwłaszcza w kontekście recesji i wysokiego bezrobocia;

Zapewnienie korzyści pod względem dóbr publicznych

| 30. | podkreśla, że żywność jest najważniejszym dobrem publicznym wytwarzanym przez rolnictwo; uznaje, że rolnicy dostarczają wielu dóbr publicznych, za które rynek ich nie wynagradza; w związku z tym nalega na ich sprawiedliwe wynagradzanie oraz dalsze motywowanie do dostarczania bezpiecznych produktów wyższej jakości, skuteczniejszego zapewniania dobrostanu zwierząt i pozytywnego wpływania na ochronę środowiska naturalnego, oprócz tworzenia miejsc pracy, w celu zachowania krajobrazu wiejskiego w całej Europie; |
| --- | --- |

30.

podkreśla, że żywność jest najważniejszym dobrem publicznym wytwarzanym przez rolnictwo; uznaje, że rolnicy dostarczają wielu dóbr publicznych, za które rynek ich nie wynagradza; w związku z tym nalega na ich sprawiedliwe wynagradzanie oraz dalsze motywowanie do dostarczania bezpiecznych produktów wyższej jakości, skuteczniejszego zapewniania dobrostanu zwierząt i pozytywnego wpływania na ochronę środowiska naturalnego, oprócz tworzenia miejsc pracy, w celu zachowania krajobrazu wiejskiego w całej Europie;

| 31. | w związku z tym przypomina, że jeżeli nie utrzyma się zrównoważonej (trwałej ekonomicznie, społecznie i środowiskowo w długofalowej perspektywie) działalności rolniczej w całej UE, zagrożone będzie zapewnianie dóbr publicznych; |
| --- | --- |

31.

w związku z tym przypomina, że jeżeli nie utrzyma się zrównoważonej (trwałej ekonomicznie, społecznie i środowiskowo w długofalowej perspektywie) działalności rolniczej w całej UE, zagrożone będzie zapewnianie dóbr publicznych;

| 32. | uznaje, że pokolenia rolników kształtowały cenne krajobrazy w UE, w związku z czym należy ich wynagradzać za dalsze takie działania podejmowane w zrównoważony sposób, zwłaszcza na obszarach górskich i o niekorzystnych warunkach naturalnych; uważa, że rolnicy wnoszą czynny wkład w wielką wartość kulturalną i atrakcyjność Europy, stwarzając perspektywy udanego rozwoju turystyki wiejskiej; zwraca uwagę, że ich uzupełnieniem powinna być jednak europejska polityka regionalna i instrumenty krajowe, aby poprzez odpowiednią synergię stworzyć stabilne warunki regionalne, które są ważnym warunkiem istnienia efektywnego rolnictwa; |
| --- | --- |

32.

uznaje, że pokolenia rolników kształtowały cenne krajobrazy w UE, w związku z czym należy ich wynagradzać za dalsze takie działania podejmowane w zrównoważony sposób, zwłaszcza na obszarach górskich i o niekorzystnych warunkach naturalnych; uważa, że rolnicy wnoszą czynny wkład w wielką wartość kulturalną i atrakcyjność Europy, stwarzając perspektywy udanego rozwoju turystyki wiejskiej; zwraca uwagę, że ich uzupełnieniem powinna być jednak europejska polityka regionalna i instrumenty krajowe, aby poprzez odpowiednią synergię stworzyć stabilne warunki regionalne, które są ważnym warunkiem istnienia efektywnego rolnictwa;

| 33. | zaznacza, że rolnicy mają potencjał w zakresie korzystnego wpływu na środowisko naturalne, zgodnego z zapotrzebowaniem społecznym, w szczególności w zakresie zachowania i odnowy gleby, dobrej gospodarki wodnej, poprawy jakości wody i ochrony różnorodności biologicznej użytków rolnych, oraz że należy ich zachęcać do takich działań, a także popierać inwestycje idące w tym kierunku; |
| --- | --- |

33.

zaznacza, że rolnicy mają potencjał w zakresie korzystnego wpływu na środowisko naturalne, zgodnego z zapotrzebowaniem społecznym, w szczególności w zakresie zachowania i odnowy gleby, dobrej gospodarki wodnej, poprawy jakości wody i ochrony różnorodności biologicznej użytków rolnych, oraz że należy ich zachęcać do takich działań, a także popierać inwestycje idące w tym kierunku;

| 34. | podkreśla, że uzależnianie przyznawania pomocy bezpośredniej od spełniania obowiązujących wymogów, a także od utrzymywania terenów rolnych w dobrych warunkach agronomicznych i środowiskowych pozostaje najwłaściwszym sposobem na optymalizację świadczenia usług ekosystemowych przez rolników oraz na reagowanie na nowe wyzwania związane ze środowiskiem naturalnym; poprzez zapewnianie dostarczania podstawowych dóbr publicznych, zauważa, że wprowadzenie warunkowania względami ekologicznymi stworzyło wiele problemów administracyjnych i związanych z akceptowaniem przez rolników, którzy mieli wrażenie utraty pewnej swobody w pracy, wzywa zatem do ograniczenia obciążeń administracyjnych spoczywających na rolnikach dzięki uproszczonemu systemowi obowiązujących wymogów; |
| --- | --- |

34.

podkreśla, że uzależnianie przyznawania pomocy bezpośredniej od spełniania obowiązujących wymogów, a także od utrzymywania terenów rolnych w dobrych warunkach agronomicznych i środowiskowych pozostaje najwłaściwszym sposobem na optymalizację świadczenia usług ekosystemowych przez rolników oraz na reagowanie na nowe wyzwania związane ze środowiskiem naturalnym; poprzez zapewnianie dostarczania podstawowych dóbr publicznych, zauważa, że wprowadzenie warunkowania względami ekologicznymi stworzyło wiele problemów administracyjnych i związanych z akceptowaniem przez rolników, którzy mieli wrażenie utraty pewnej swobody w pracy, wzywa zatem do ograniczenia obciążeń administracyjnych spoczywających na rolnikach dzięki uproszczonemu systemowi obowiązujących wymogów;

| 35. | uważa, że dzięki poprawie kształcenia i szkolenia zawodowego osób zatrudnionych w sektorze rolnictwa, dzięki lepszemu wykorzystaniu innowacji w dziedzinie badań i rozwoju, a także dzięki zwiększeniu wydajności produkcji rolnej można w znaczącym stopniu złagodzić wpływ rolnictwa na klimat; |
| --- | --- |

35.

uważa, że dzięki poprawie kształcenia i szkolenia zawodowego osób zatrudnionych w sektorze rolnictwa, dzięki lepszemu wykorzystaniu innowacji w dziedzinie badań i rozwoju, a także dzięki zwiększeniu wydajności produkcji rolnej można w znaczącym stopniu złagodzić wpływ rolnictwa na klimat;

| 36. | uważa, zgodnie z wynikami najnowszych dostępnych badań, że bez wspólnej polityki rolnej i dobrych praktyk rolnych w całej UE wykształciłyby się nietrwałe formy produkcji (skrajna intensyfikacja na najlepszych gruntach oraz powszechne porzucanie gruntów rolnych na obszarach o niekorzystnych warunkach), co spowodowałoby poważne szkody dla środowiska naturalnego; obstaje przy tym, że koszty wsparcia za pośrednictwem silnej WPR są niczym w porównaniu z kosztami braku działania i jego niezamierzonymi negatywnymi konsekwencjami; |
| --- | --- |

36.

uważa, zgodnie z wynikami najnowszych dostępnych badań, że bez wspólnej polityki rolnej i dobrych praktyk rolnych w całej UE wykształciłyby się nietrwałe formy produkcji (skrajna intensyfikacja na najlepszych gruntach oraz powszechne porzucanie gruntów rolnych na obszarach o niekorzystnych warunkach), co spowodowałoby poważne szkody dla środowiska naturalnego; obstaje przy tym, że koszty wsparcia za pośrednictwem silnej WPR są niczym w porównaniu z kosztami braku działania i jego niezamierzonymi negatywnymi konsekwencjami;

Nowe priorytety WPR na XXI w.

| 37. | uważa, że rolnictwo może istotnie przyczynić się do osiągnięcia priorytetów nowej strategii UE 2020 dotyczących walki ze zmianami klimatu i tworzenia nowych miejsc pracy poprzez ekologiczny rozwój i dostarczanie energii odnawialnych przy jednoczesnym dalszym zapewnianiu bezpieczeństwa żywnościowego konsumentom europejskim dzięki wytwarzaniu bezpiecznych produktów wysokiej jakości; |
| --- | --- |

37.

uważa, że rolnictwo może istotnie przyczynić się do osiągnięcia priorytetów nowej strategii UE 2020 dotyczących walki ze zmianami klimatu i tworzenia nowych miejsc pracy poprzez ekologiczny rozwój i dostarczanie energii odnawialnych przy jednoczesnym dalszym zapewnianiu bezpieczeństwa żywnościowego konsumentom europejskim dzięki wytwarzaniu bezpiecznych produktów wysokiej jakości;

Sprawiedliwa WPR

| 38. | nalega, by rolnictwo UE pozostało konkurencyjne w obliczu zaciekłej konkurencji i środków zakłócających handel ze strony partnerów handlowych lub krajów, w których producenci nie podlegają tak wysokim standardom jak w UE, w szczególności w odniesieniu do jakości produktów, bezpieczeństwa żywności, środowiska naturalnego, przepisów socjalnych i dobrostanu zwierząt; w związku z tym uważa, że poprawa konkurencyjności na różnych poziomach (rynek lokalny, regionalny, wewnętrzny oraz rynki światowe) powinna nadal stanowić zasadniczy cel WPR po 2013 r., aby zapewnić UE posiadanie szerokiej gamy zróżnicowanej żywności wysokiej jakości oraz innych artykułów rolnych, których udział w rynku światowym będzie się nadal zwiększał, a także aby zapewnić rolnikom sprawiedliwy handel i opłacalne ceny; |
| --- | --- |

38.

nalega, by rolnictwo UE pozostało konkurencyjne w obliczu zaciekłej konkurencji i środków zakłócających handel ze strony partnerów handlowych lub krajów, w których producenci nie podlegają tak wysokim standardom jak w UE, w szczególności w odniesieniu do jakości produktów, bezpieczeństwa żywności, środowiska naturalnego, przepisów socjalnych i dobrostanu zwierząt; w związku z tym uważa, że poprawa konkurencyjności na różnych poziomach (rynek lokalny, regionalny, wewnętrzny oraz rynki światowe) powinna nadal stanowić zasadniczy cel WPR po 2013 r., aby zapewnić UE posiadanie szerokiej gamy zróżnicowanej żywności wysokiej jakości oraz innych artykułów rolnych, których udział w rynku światowym będzie się nadal zwiększał, a także aby zapewnić rolnikom sprawiedliwy handel i opłacalne ceny;

| 39. | przypomina, że rolnicy w UE produkują żywność zgodnie z najwyższymi normami bezpieczeństwa, jakości i dobrostanu zwierząt i powinni być za to wynagradzani; uważa, że import z państw trzecich powinien – przy poszanowaniu praw i obowiązków WTO – spełniać te same wymogi dla zapewnienia uczciwej konkurencji i zagwarantowania, aby konsumenci dokonywali świadomego wyboru w kwestii kupowanych produktów, zwłaszcza w oparciu o wiarygodną identyfikowalność; wzywa Komisję do obrony interesów europejskich rolników w kontekście wielostronnych i dwustronnych umów handlowych negocjowanych w imieniu UE; |
| --- | --- |

39.

przypomina, że rolnicy w UE produkują żywność zgodnie z najwyższymi normami bezpieczeństwa, jakości i dobrostanu zwierząt i powinni być za to wynagradzani; uważa, że import z państw trzecich powinien – przy poszanowaniu praw i obowiązków WTO – spełniać te same wymogi dla zapewnienia uczciwej konkurencji i zagwarantowania, aby konsumenci dokonywali świadomego wyboru w kwestii kupowanych produktów, zwłaszcza w oparciu o wiarygodną identyfikowalność; wzywa Komisję do obrony interesów europejskich rolników w kontekście wielostronnych i dwustronnych umów handlowych negocjowanych w imieniu UE;

| 40. | utrzymuje, że prowadzenie działalności rolniczej w całej Europie ma zasadnicze znaczenie dla zachowania zróżnicowanej lokalnej produkcji żywności, zapewnienia dynamiki społeczno-gospodarczej obszarów wiejskich oraz miejsc pracy, zwłaszcza w kontekście obecnego kryzysu gospodarczego, oraz zapobiegania porzucaniu gruntów rolnych na całym obszarze wiejskim UE poprzez stałą ochronę środowiska i zarządzanie krajobrazem; uważa zatem, że regiony o niekorzystnych warunkach powinny dostać szansę przezwyciężenia dodatkowych przeszkód spowodowanych ich szczególną sytuacją i podjęcia działań niezbędnych w celu dostosowania się do niej; uważa, że należy się zająć specyficznym wyzwaniem, jakie stwarzają gospodarstwa produkujące na własne potrzeby; |
| --- | --- |

40.

utrzymuje, że prowadzenie działalności rolniczej w całej Europie ma zasadnicze znaczenie dla zachowania zróżnicowanej lokalnej produkcji żywności, zapewnienia dynamiki społeczno-gospodarczej obszarów wiejskich oraz miejsc pracy, zwłaszcza w kontekście obecnego kryzysu gospodarczego, oraz zapobiegania porzucaniu gruntów rolnych na całym obszarze wiejskim UE poprzez stałą ochronę środowiska i zarządzanie krajobrazem; uważa zatem, że regiony o niekorzystnych warunkach powinny dostać szansę przezwyciężenia dodatkowych przeszkód spowodowanych ich szczególną sytuacją i podjęcia działań niezbędnych w celu dostosowania się do niej; uważa, że należy się zająć specyficznym wyzwaniem, jakie stwarzają gospodarstwa produkujące na własne potrzeby;

| 41. | podkreśla, że rolnicy potrzebują długoterminowych perspektyw inwestycyjnych i odpowiednich dochodów, aby prowadzić działalność; wzywa do zagwarantowania sprawiedliwej i stabilnej stopy zwrotu dla społeczności rolniczej jako zasadniczego celu WPR, przy zapewnieniu konsumentom korzystnego stosunku jakości do ceny i sprawiedliwego traktowania, mianowicie poprzez zwiększenie konkurencyjności sektora rolnego i umożliwienie rolnikom pokrywania rzeczywistych kosztów i reagowania na sygnały rynkowe; |
| --- | --- |

41.

podkreśla, że rolnicy potrzebują długoterminowych perspektyw inwestycyjnych i odpowiednich dochodów, aby prowadzić działalność; wzywa do zagwarantowania sprawiedliwej i stabilnej stopy zwrotu dla społeczności rolniczej jako zasadniczego celu WPR, przy zapewnieniu konsumentom korzystnego stosunku jakości do ceny i sprawiedliwego traktowania, mianowicie poprzez zwiększenie konkurencyjności sektora rolnego i umożliwienie rolnikom pokrywania rzeczywistych kosztów i reagowania na sygnały rynkowe;

| 42. | wzywa do przedsięwzięcia środków, które wzmocnią siłę przetargową i możliwości zarządzania producentów surowców i organizacji producentów w stosunku do innych podmiotów gospodarczych łańcucha dostaw żywności oraz zachęcą do tworzenia organizacji zacieśniających więzi między różnymi podmiotami poszczególnych sektorów w zakresie, w jakim mogą one poprawić wymianę informacji oraz adekwatność podaży do zapotrzebowania konsumentów; jest zdania, że takie środki mogłyby poprawić funkcjonowanie łańcucha dostaw żywności, przy większej przejrzystości cen żywności i z zastosowaniem działań mających na celu walkę z nieuczciwymi praktykami handlowymi, aby rolnicy uzyskali wartość dodaną, na jaką zasługują; uważa, że cele te mogą wymagać dostosowania lub wyjaśnienia unijnych zasad konkurencji, aby uwzględnić specyfikę rynków rolnych, pod warunkiem że nie utrudni to właściwego funkcjonowania jednolitego rynku; |
| --- | --- |

42.

wzywa do przedsięwzięcia środków, które wzmocnią siłę przetargową i możliwości zarządzania producentów surowców i organizacji producentów w stosunku do innych podmiotów gospodarczych łańcucha dostaw żywności oraz zachęcą do tworzenia organizacji zacieśniających więzi między różnymi podmiotami poszczególnych sektorów w zakresie, w jakim mogą one poprawić wymianę informacji oraz adekwatność podaży do zapotrzebowania konsumentów; jest zdania, że takie środki mogłyby poprawić funkcjonowanie łańcucha dostaw żywności, przy większej przejrzystości cen żywności i z zastosowaniem działań mających na celu walkę z nieuczciwymi praktykami handlowymi, aby rolnicy uzyskali wartość dodaną, na jaką zasługują; uważa, że cele te mogą wymagać dostosowania lub wyjaśnienia unijnych zasad konkurencji, aby uwzględnić specyfikę rynków rolnych, pod warunkiem że nie utrudni to właściwego funkcjonowania jednolitego rynku;

| 43. | uważa, że przyszła WPR winna obejmować elastyczne i skuteczne środki rynkowe, aby zapewnić odpowiednią sieć bezpieczeństwa w celu zapobieżenia skrajnej niestabilności cen, zapewnienia większego stopnia stabilności oraz szybkiego i skutecznego reagowania na kryzysy gospodarcze występujące w sektorze; jest zdania, że powinien temu towarzyszyć system zarządzania ryzykiem pomagający zmniejszyć do minimum skutki klęsk żywiołowych i katastrof zdrowotnych; |
| --- | --- |

43.

uważa, że przyszła WPR winna obejmować elastyczne i skuteczne środki rynkowe, aby zapewnić odpowiednią sieć bezpieczeństwa w celu zapobieżenia skrajnej niestabilności cen, zapewnienia większego stopnia stabilności oraz szybkiego i skutecznego reagowania na kryzysy gospodarcze występujące w sektorze; jest zdania, że powinien temu towarzyszyć system zarządzania ryzykiem pomagający zmniejszyć do minimum skutki klęsk żywiołowych i katastrof zdrowotnych;

| 44. | jest zdania, że aby lepiej zarządzać rynkiem i uniknąć kryzysu nadprodukcji, należy utrzymać specyficzne instrumenty zarządzania potencjałem produkcji, z jakich korzystają niektóre sektory, w oparciu o sprawiedliwe i niedyskryminacyjne zasady; |
| --- | --- |

44.

jest zdania, że aby lepiej zarządzać rynkiem i uniknąć kryzysu nadprodukcji, należy utrzymać specyficzne instrumenty zarządzania potencjałem produkcji, z jakich korzystają niektóre sektory, w oparciu o sprawiedliwe i niedyskryminacyjne zasady;

| 45. | wzywa do sprawiedliwego podziału płatności w ramach WPR i nalega, by był on sprawiedliwy zarówno wobec rolników z nowych, jak i ze starych państw członkowskich; |
| --- | --- |

45.

wzywa do sprawiedliwego podziału płatności w ramach WPR i nalega, by był on sprawiedliwy zarówno wobec rolników z nowych, jak i ze starych państw członkowskich;

| 46. | uważa, że redukcja dopłat bezpośrednich w ramach pierwszego filaru miałaby druzgocące skutki, nie tylko dla rolników, ale również, w takim samym stopniu, dla obszarów wiejskich, dla usług użyteczności publicznej związanych z rolnictwem, dla konsumentów i społeczeństwa, biorąc pod uwagę, że to ostatnie jest beneficjentem jako całość; dopłaty bezpośrednie mają zatem podstawowe znaczenie i muszą zostać utrzymane,; zwraca uwagę na możliwość niekorzystnego wpływu jakiegokolwiek ograniczenia finansowania WPR na wartość gospodarstw rolnych, co może mieć poważne skutki, zwłaszcza dla rolników, którzy zaciągnęli pożyczki bankowe, w szczególności biorąc pod uwagę kryzys gospodarczy, jaki mocno dotknął rolnictwo europejskie; |
| --- | --- |

46.

uważa, że redukcja dopłat bezpośrednich w ramach pierwszego filaru miałaby druzgocące skutki, nie tylko dla rolników, ale również, w takim samym stopniu, dla obszarów wiejskich, dla usług użyteczności publicznej związanych z rolnictwem, dla konsumentów i społeczeństwa, biorąc pod uwagę, że to ostatnie jest beneficjentem jako całość; dopłaty bezpośrednie mają zatem podstawowe znaczenie i muszą zostać utrzymane,; zwraca uwagę na możliwość niekorzystnego wpływu jakiegokolwiek ograniczenia finansowania WPR na wartość gospodarstw rolnych, co może mieć poważne skutki, zwłaszcza dla rolników, którzy zaciągnęli pożyczki bankowe, w szczególności biorąc pod uwagę kryzys gospodarczy, jaki mocno dotknął rolnictwo europejskie;

| 47. | uważa, że opłacalne gospodarstwa rolne oferujące zatrudnienie i usługi dla obszaru, na którym się znajdują, mają zasadnicze znaczenie dla podtrzymania prawidłowego rozwoju społeczności wiejskich; w związku z tym uważa, że WPR powinna angażować społeczności lokalne w celu stworzenia niezbędnych warunków dla ich rentowności społeczno-gospodarczej, w tym poprzez utrzymanie rodzinnych gospodarstw wiejskich oraz ciągłą restrukturyzację i modernizację gospodarstw, tam gdzie zachodzi taka potrzeba; przypomina, że środki prowadzące do zróżnicowania oraz rozwój infrastruktury obszarów wiejskich są w tym kontekście również ważne; |
| --- | --- |

47.

uważa, że opłacalne gospodarstwa rolne oferujące zatrudnienie i usługi dla obszaru, na którym się znajdują, mają zasadnicze znaczenie dla podtrzymania prawidłowego rozwoju społeczności wiejskich; w związku z tym uważa, że WPR powinna angażować społeczności lokalne w celu stworzenia niezbędnych warunków dla ich rentowności społeczno-gospodarczej, w tym poprzez utrzymanie rodzinnych gospodarstw wiejskich oraz ciągłą restrukturyzację i modernizację gospodarstw, tam gdzie zachodzi taka potrzeba; przypomina, że środki prowadzące do zróżnicowania oraz rozwój infrastruktury obszarów wiejskich są w tym kontekście również ważne;

Zrównoważona WPR

| 48. | uważa, że rolnictwo ma do odegrania zasadniczą rolę w walce ze zmianami klimatu poprzez zmniejszenie emisji gazów cieplarnianych, zwiększenie możliwości pochłaniania dwutlenku węgla oraz rozwój i częstsze wykorzystywanie odnawialnych źródeł energii oraz agromateriałów; uważa, że w miarę potrzeb należy włączyć zagadnienia dotyczące klimatu do środków podejmowanych w ramach WPR; |
| --- | --- |

48.

uważa, że rolnictwo ma do odegrania zasadniczą rolę w walce ze zmianami klimatu poprzez zmniejszenie emisji gazów cieplarnianych, zwiększenie możliwości pochłaniania dwutlenku węgla oraz rozwój i częstsze wykorzystywanie odnawialnych źródeł energii oraz agromateriałów; uważa, że w miarę potrzeb należy włączyć zagadnienia dotyczące klimatu do środków podejmowanych w ramach WPR;

| 49. | uważa, że wydajność produkcji ma zasadnicze znaczenie dla bardziej zrównoważonego zarządzania ograniczonymi zasobami oraz że rolnicy powinni wprowadzać innowacje w swoich technikach produkcji, wykorzystując najskuteczniejsze finansowe, naukowe i techniczne narzędzia zarządzania, aby pomóc w zaspokojeniu rosnącego zapotrzebowania na żywność i odnawialne substancje pochodzące z produkcji rolnej w sposób bardziej zrównoważony i trwały pod względem gospodarczym, społecznym i środowiskowym; |
| --- | --- |

49.

uważa, że wydajność produkcji ma zasadnicze znaczenie dla bardziej zrównoważonego zarządzania ograniczonymi zasobami oraz że rolnicy powinni wprowadzać innowacje w swoich technikach produkcji, wykorzystując najskuteczniejsze finansowe, naukowe i techniczne narzędzia zarządzania, aby pomóc w zaspokojeniu rosnącego zapotrzebowania na żywność i odnawialne substancje pochodzące z produkcji rolnej w sposób bardziej zrównoważony i trwały pod względem gospodarczym, społecznym i środowiskowym;

| 50. | w kontekście strategii UE 2020 podkreśla, że badania i rozwój, wykorzystanie nowych technologii oraz dobre praktyki rolnicze są istotne dla poprawy konkurencyjności i wzrostu produkcji przy jednoczesnym ograniczeniu wykorzystania pestycydów, nawozów oraz wyczerpywalnych zasobów takich jak woda i energia; uznaje, że należy nadal zachęcać do inwestowania w innowacyjne rolnictwo między innymi poprzez WPR oraz unijne programy ramowe badań i rozwoju, by stawić czoła nowym wyzwaniom; |
| --- | --- |

50.

w kontekście strategii UE 2020 podkreśla, że badania i rozwój, wykorzystanie nowych technologii oraz dobre praktyki rolnicze są istotne dla poprawy konkurencyjności i wzrostu produkcji przy jednoczesnym ograniczeniu wykorzystania pestycydów, nawozów oraz wyczerpywalnych zasobów takich jak woda i energia; uznaje, że należy nadal zachęcać do inwestowania w innowacyjne rolnictwo między innymi poprzez WPR oraz unijne programy ramowe badań i rozwoju, by stawić czoła nowym wyzwaniom;

| 51. | w związku z tym zaleca aktywną obecność w regionach doradców agronomicznych, którzy wspieraliby próby dostarczania przez rolników przyrodniczych dóbr publicznych; |
| --- | --- |

51.

w związku z tym zaleca aktywną obecność w regionach doradców agronomicznych, którzy wspieraliby próby dostarczania przez rolników przyrodniczych dóbr publicznych;

| 52. | uważa, że należy wprowadzić zabezpieczenia w celu zagwarantowania możliwości dalszego wykorzystywania biotechnologii w rolnictwie bez wywierania wpływu na istniejące metody produkcji; |
| --- | --- |

52.

uważa, że należy wprowadzić zabezpieczenia w celu zagwarantowania możliwości dalszego wykorzystywania biotechnologii w rolnictwie bez wywierania wpływu na istniejące metody produkcji;

Ekologiczna WPR

| 53. | zauważa, że do tej pory rynek nie wynagradza odpowiednio rolników za ochronę środowiska naturalnego i innych dóbr publicznych; w związku z tym uważa, że WPR musi kłaść większy nacisk na zrównoważone rolnictwo, oferując rolnikom odpowiednie ekonomiczne zachęty do świadczenia optymalnych usług ekosystemowych i dalszego doskonalenia rzetelnego zarządzania zasobami środowiskowymi użytków rolnych w UE; podkreśla, że należy to osiągnąć bez dodatkowych obciążeń finansowych lub biurokratycznych dla rolników; |
| --- | --- |

53.

zauważa, że do tej pory rynek nie wynagradza odpowiednio rolników za ochronę środowiska naturalnego i innych dóbr publicznych; w związku z tym uważa, że WPR musi kłaść większy nacisk na zrównoważone rolnictwo, oferując rolnikom odpowiednie ekonomiczne zachęty do świadczenia optymalnych usług ekosystemowych i dalszego doskonalenia rzetelnego zarządzania zasobami środowiskowymi użytków rolnych w UE; podkreśla, że należy to osiągnąć bez dodatkowych obciążeń finansowych lub biurokratycznych dla rolników;

| 54. | uważa, że rolnicy, dzięki polepszeniu czynników produkcji wynikającemu z postępu wiedzy, mogą przyczynić się do rozwoju ekologicznego oraz reagować na kryzys energetyczny dzięki rozwojowi energii ekologicznej w takich postaciach jak biomasa, bioodpady, biogaz, biopaliwa drugiej generacji oraz energia wiatrowa, słoneczna i wodna wytwarzana na małą skalę, co pozwoli także na stworzenie nowych ekologicznych miejsc pracy; |
| --- | --- |

54.

uważa, że rolnicy, dzięki polepszeniu czynników produkcji wynikającemu z postępu wiedzy, mogą przyczynić się do rozwoju ekologicznego oraz reagować na kryzys energetyczny dzięki rozwojowi energii ekologicznej w takich postaciach jak biomasa, bioodpady, biogaz, biopaliwa drugiej generacji oraz energia wiatrowa, słoneczna i wodna wytwarzana na małą skalę, co pozwoli także na stworzenie nowych ekologicznych miejsc pracy;

Wspólna i prosta polityka

| 55. | utrzymuje, że znaczenie wspólnej polityki rolnej jest większe niż kiedykolwiek, jeśli chodzi o zagwarantowanie transgranicznego wymiaru dostaw żywności, zmian klimatu, wysokich wspólnych norm w zakresie ochrony środowiska naturalnego, bezpieczeństwa i jakości produktów oraz dobrostanu zwierząt w ramach właściwie funkcjonującego jednolitego rynku; |
| --- | --- |

55.

utrzymuje, że znaczenie wspólnej polityki rolnej jest większe niż kiedykolwiek, jeśli chodzi o zagwarantowanie transgranicznego wymiaru dostaw żywności, zmian klimatu, wysokich wspólnych norm w zakresie ochrony środowiska naturalnego, bezpieczeństwa i jakości produktów oraz dobrostanu zwierząt w ramach właściwie funkcjonującego jednolitego rynku;

| 56. | uważa, że należy uprościć zarządzanie w ramach nowej, przejrzystej WPR poprzez uproszczenie systemów wsparcia oraz zmniejszyć obciążenia biurokratyczne i administracyjne nakładane na rolników, w szczególności w odniesieniu do drobnych producentów, aby rolnicy mogli skupić się na swoim głównym zadaniu, jakim jest dostarczanie produktów rolnych wysokiej jakości; uważa, że można to osiągnąć, między innymi przechodząc do stosowania narzędzi określających cele i uprawniających rolników do wyboru własnych systemów upraw pozwalających osiągnąć wyznaczone cele, takich jak porozumienia celowe, zwykłe umowy i wieloletnie płatności; |
| --- | --- |

56.

uważa, że należy uprościć zarządzanie w ramach nowej, przejrzystej WPR poprzez uproszczenie systemów wsparcia oraz zmniejszyć obciążenia biurokratyczne i administracyjne nakładane na rolników, w szczególności w odniesieniu do drobnych producentów, aby rolnicy mogli skupić się na swoim głównym zadaniu, jakim jest dostarczanie produktów rolnych wysokiej jakości; uważa, że można to osiągnąć, między innymi przechodząc do stosowania narzędzi określających cele i uprawniających rolników do wyboru własnych systemów upraw pozwalających osiągnąć wyznaczone cele, takich jak porozumienia celowe, zwykłe umowy i wieloletnie płatności;

| 57. | zachęca do wprowadzenia odpowiednich instrumentów przeznaczonych do ukazywania istoty WPR nie tylko rolnikom, ale także wszystkim obywatelom europejskim poprzez informowanie ich w przejrzysty sposób o celach do zrealizowania, dostępnych środkach oraz oczekiwanych pozytywnych skutkach realizacji WPR; |
| --- | --- |

57.

zachęca do wprowadzenia odpowiednich instrumentów przeznaczonych do ukazywania istoty WPR nie tylko rolnikom, ale także wszystkim obywatelom europejskim poprzez informowanie ich w przejrzysty sposób o celach do zrealizowania, dostępnych środkach oraz oczekiwanych pozytywnych skutkach realizacji WPR;

| 58. | uważa, że konieczne jest bardziej proporcjonalne i oparte na ocenie ryzyka podejście Komisji do stosowania kontroli regulacyjnych, przeprowadzania kontroli zgodności i nakazywania korekt finansowych; |
| --- | --- |

58.

uważa, że konieczne jest bardziej proporcjonalne i oparte na ocenie ryzyka podejście Komisji do stosowania kontroli regulacyjnych, przeprowadzania kontroli zgodności i nakazywania korekt finansowych;

| 59. | domaga się wczesnego i systematycznego informowania Parlamentu Europejskiego na temat aktualnej sytuacji budżetu przeznaczonego na rolnictwo; |
| --- | --- |

59.

domaga się wczesnego i systematycznego informowania Parlamentu Europejskiego na temat aktualnej sytuacji budżetu przeznaczonego na rolnictwo;

Realizacja sprawiedliwej, ekologicznej i zrównoważonej WPR

| 60. | zgodnie z konkluzjami z wiosennego szczytu Rady Europejskiej dotyczącymi Europy w 2020 r. oczekuje reformy WPR, która dostarczy instrumenty umożliwiające inteligentny i ekologiczny rozwój sprzyjający włączeniu społecznemu; |
| --- | --- |

60.

zgodnie z konkluzjami z wiosennego szczytu Rady Europejskiej dotyczącymi Europy w 2020 r. oczekuje reformy WPR, która dostarczy instrumenty umożliwiające inteligentny i ekologiczny rozwój sprzyjający włączeniu społecznemu;

| 61. | uznaje szeroki zakres bieżących i nowych priorytetów WPR i zauważa, że przystępując do Unii Europejskiej, nowe państwa członkowskie miały uzasadnione oczekiwania, że otrzymywane przez nie wsparcie w ramach WPR z czasem będzie porównywalne ze wsparciem dla starych państw członkowskich; ażeby w pełni odpowiedzieć na nowe wyzwania i zrealizować priorytety zreformowanej WPR, wzywa, by kwoty przeznaczone na WPR w budżecie na 2013 r. były przynajmniej utrzymane w następnym okresie programowania finansowego; |
| --- | --- |

61.

uznaje szeroki zakres bieżących i nowych priorytetów WPR i zauważa, że przystępując do Unii Europejskiej, nowe państwa członkowskie miały uzasadnione oczekiwania, że otrzymywane przez nie wsparcie w ramach WPR z czasem będzie porównywalne ze wsparciem dla starych państw członkowskich; ażeby w pełni odpowiedzieć na nowe wyzwania i zrealizować priorytety zreformowanej WPR, wzywa, by kwoty przeznaczone na WPR w budżecie na 2013 r. były przynajmniej utrzymane w następnym okresie programowania finansowego;

| 62. | wzywa do zastosowania w budżecie WPR mechanizmu elastyczności stosowanego pod koniec roku, umożliwiającego przeniesienie i ponowny przydział niewykorzystanych środków na następny rok; |
| --- | --- |

62.

wzywa do zastosowania w budżecie WPR mechanizmu elastyczności stosowanego pod koniec roku, umożliwiającego przeniesienie i ponowny przydział niewykorzystanych środków na następny rok;

| 63. | nalega na nieprzeprowadzanie ponownej nacjonalizacji WPR i w związku z tym uważa, że wsparcie bezpośrednie powinno być nadal finansowane w pełni z budżetu UE i odrzuca dalsze współfinansowanie, które mogłoby zaszkodzić sprawiedliwej konkurencji na jednolitym rynku w UE; |
| --- | --- |

63.

nalega na nieprzeprowadzanie ponownej nacjonalizacji WPR i w związku z tym uważa, że wsparcie bezpośrednie powinno być nadal finansowane w pełni z budżetu UE i odrzuca dalsze współfinansowanie, które mogłoby zaszkodzić sprawiedliwej konkurencji na jednolitym rynku w UE;

| 64. | wzywa do sprawiedliwego podziału środków z WPR pomiędzy rolników w całej UE; przypomina, że poszanowanie różnorodności rolnictwa w UE wymaga ustanowienia obiektywnych kryteriów w celu określenia sprawiedliwego systemu podziału; uważa, że bezpośrednie płatności przyczyniają się do dostarczania dóbr publicznych, pomagają stabilizować dochody rolników i zabezpieczają przed zagrożeniami, częściowo rekompensują oczekiwane przez społeczeństwo w UE wysokie normy i ciągle zmniejszają bariery celne, a także wynagradzają za dostarczanie nieuwzględnianych na rynku podstawowych dóbr publicznych;






  — | uważa, że samo ustalanie wysokości wsparcia w oparciu o areał w hektarach nie będzie wystarczające, aby zmniejszyć dysproporcje w podziale środków wsparcia bezpośredniego pomiędzy państwa członkowskie i oddać szeroką różnorodność, jaka charakteryzuje rolnictwo europejskie, dlatego wzywa Komisję, by w celu bardziej zrównoważonego podziału środków zaproponowała dodatkowe obiektywne kryteria i oceniła ich potencjalny wpływ, biorąc pod uwagę złożoność sektora rolnego i różnice pomiędzy państwami członkowskimi; |
| --- | --- | --- |

64.

wzywa do sprawiedliwego podziału środków z WPR pomiędzy rolników w całej UE; przypomina, że poszanowanie różnorodności rolnictwa w UE wymaga ustanowienia obiektywnych kryteriów w celu określenia sprawiedliwego systemu podziału; uważa, że bezpośrednie płatności przyczyniają się do dostarczania dóbr publicznych, pomagają stabilizować dochody rolników i zabezpieczają przed zagrożeniami, częściowo rekompensują oczekiwane przez społeczeństwo w UE wysokie normy i ciągle zmniejszają bariery celne, a także wynagradzają za dostarczanie nieuwzględnianych na rynku podstawowych dóbr publicznych;

—

uważa, że samo ustalanie wysokości wsparcia w oparciu o areał w hektarach nie będzie wystarczające, aby zmniejszyć dysproporcje w podziale środków wsparcia bezpośredniego pomiędzy państwa członkowskie i oddać szeroką różnorodność, jaka charakteryzuje rolnictwo europejskie, dlatego wzywa Komisję, by w celu bardziej zrównoważonego podziału środków zaproponowała dodatkowe obiektywne kryteria i oceniła ich potencjalny wpływ, biorąc pod uwagę złożoność sektora rolnego i różnice pomiędzy państwami członkowskimi;

| — | wzywa do jasnego określenia sprawiedliwych i obiektywnych kryteriów dotyczących podziału środków przeznaczonych na rozwój obszarów wiejskich; |
| --- | --- |

—

wzywa do jasnego określenia sprawiedliwych i obiektywnych kryteriów dotyczących podziału środków przeznaczonych na rozwój obszarów wiejskich;

| 65. | uważa, że wsparcie bezpośrednie we wszystkich państwach członkowskich powinno być określane w kolejnym okresie programowania finansowego w oparciu o obszar; byłby to wystarczający okres przejściowy umożliwiający rolnikom i strukturom rolnym wciąż wykorzystującym wielkości historyczne przystosowanie się do zmian i uniknięcie zbyt radykalnej redystrybucji wsparcia, nie ograniczając przy tym procesu szybkiego doprowadzenia do zrównoważonego podziału środków pomiędzy państwami członkowskimi; uważa, że odejście od wielkości historycznych może stanowić szczególne wyzwanie dla państw członkowskich lub regionów o stosunkowo dużej ilości niezgłoszonych gruntów kwalifikowalnych (tzw. naked land); wzywa do pełnego uwzględnienia szczególnych potrzeb takich regionów podczas planowania przyszłego wsparcia; uważa także, że państwa członkowskie i regiony muszą nadal móc elastycznie korzystać z regionalizacji systemu płatności obszarowych w sposób odzwierciedlający ich konkretne priorytety przy poszanowaniu zasad uczciwej konkurencji na rynku wewnętrznym; |
| --- | --- |

65.

uważa, że wsparcie bezpośrednie we wszystkich państwach członkowskich powinno być określane w kolejnym okresie programowania finansowego w oparciu o obszar; byłby to wystarczający okres przejściowy umożliwiający rolnikom i strukturom rolnym wciąż wykorzystującym wielkości historyczne przystosowanie się do zmian i uniknięcie zbyt radykalnej redystrybucji wsparcia, nie ograniczając przy tym procesu szybkiego doprowadzenia do zrównoważonego podziału środków pomiędzy państwami członkowskimi; uważa, że odejście od wielkości historycznych może stanowić szczególne wyzwanie dla państw członkowskich lub regionów o stosunkowo dużej ilości niezgłoszonych gruntów kwalifikowalnych (tzw. naked land); wzywa do pełnego uwzględnienia szczególnych potrzeb takich regionów podczas planowania przyszłego wsparcia; uważa także, że państwa członkowskie i regiony muszą nadal móc elastycznie korzystać z regionalizacji systemu płatności obszarowych w sposób odzwierciedlający ich konkretne priorytety przy poszanowaniu zasad uczciwej konkurencji na rynku wewnętrznym;

| 66. | uważa, że nie należy powracać do płatności związanych z wielkością produkcji jako zasady przewodniej WPR; jednak z uwagi na przejście od modelu wielkości historycznych do modelu wsparcia obszarowego w związku z decyzjami podjętymi w następstwie oceny stanu WPR uważa, że państwom członkowskim należy pozostawić odpowiedni margines elastyczności; uważa, że taka elastyczność pozwoli państwom członkowskim odpowiedzieć na konkretne potrzeby na ich obszarze i uniknąć całkowitego wstrzymania produkcji lub ograniczenia zróżnicowania rolnictwa; stoi na stanowisku, że taka elastyczność wyrazi się w płatnościach powiązanych z wielkością produkcji dla narażonych sektorów rolnictwa i terytoriów oraz obszarów wrażliwych z punktu widzenia środowiska naturalnego, zgodnie z wymogami WTO, gwarantując jednocześnie sprawiedliwe warunki rynkowe dla rolników w całej UE; |
| --- | --- |

66.

uważa, że nie należy powracać do płatności związanych z wielkością produkcji jako zasady przewodniej WPR; jednak z uwagi na przejście od modelu wielkości historycznych do modelu wsparcia obszarowego w związku z decyzjami podjętymi w następstwie oceny stanu WPR uważa, że państwom członkowskim należy pozostawić odpowiedni margines elastyczności; uważa, że taka elastyczność pozwoli państwom członkowskim odpowiedzieć na konkretne potrzeby na ich obszarze i uniknąć całkowitego wstrzymania produkcji lub ograniczenia zróżnicowania rolnictwa; stoi na stanowisku, że taka elastyczność wyrazi się w płatnościach powiązanych z wielkością produkcji dla narażonych sektorów rolnictwa i terytoriów oraz obszarów wrażliwych z punktu widzenia środowiska naturalnego, zgodnie z wymogami WTO, gwarantując jednocześnie sprawiedliwe warunki rynkowe dla rolników w całej UE;

| 67. | stwierdza, że należy określić główne składowe – bezpieczeństwo żywnościowe i sprawiedliwy handel, trwały rozwój, rolnictwo w całej Europie, jakość żywności, różnorodność biologiczna i ochrona środowiska naturalnego oraz rozwój ekologiczny – aby doprowadzić do stworzenia sprawiedliwej i bardziej zrównoważonej WPR; uważa, że należy zachować strukturę opartą na dwóch filarach, unikając jednocześnie powielania celów polityki i instrumentów, jak również odzwierciedlić treść wymienionych wyżej składowych; |
| --- | --- |

67.

stwierdza, że należy określić główne składowe – bezpieczeństwo żywnościowe i sprawiedliwy handel, trwały rozwój, rolnictwo w całej Europie, jakość żywności, różnorodność biologiczna i ochrona środowiska naturalnego oraz rozwój ekologiczny – aby doprowadzić do stworzenia sprawiedliwej i bardziej zrównoważonej WPR; uważa, że należy zachować strukturę opartą na dwóch filarach, unikając jednocześnie powielania celów polityki i instrumentów, jak również odzwierciedlić treść wymienionych wyżej składowych;

| 68. | uważa, że z myślą o uproszczeniu, jasności i wspólnym podejściu już na początku reformy należy uzgodnić wsparcie dla każdego z priorytetów WPR; |
| --- | --- |

68.

uważa, że z myślą o uproszczeniu, jasności i wspólnym podejściu już na początku reformy należy uzgodnić wsparcie dla każdego z priorytetów WPR;

Bezpieczeństwo żywnościowe i sprawiedliwy handel

| 69. | twierdzi, że rentowność gospodarstw rolnych i wysoka jakość życia rolników stanowią niezbędne warunki prowadzenia działalności rolniczej; dlatego też uważa, że powinna istnieć podstawowa, finansowana przez UE bezpośrednia płatność obszarowa dla wszystkich rolników w UE, aby zapewnić równowagę społeczną i gospodarczą europejskiego modelu produkcji rolnej, który powinien zapewniać konsumentom europejskim podstawowe bezpieczeństwo żywnościowe, umożliwić rolnikom konkurencyjną produkcję żywności wysokiej jakości, zapewnić prowadzenie działalności rolniczej i wspierać miejsca pracy na obszarach wiejskich w całej UE oraz dostarczać dobra publiczne stanowiące punkt odniesienia poprzez wymogi dotyczące zasady wzajemnej zgodności w odniesieniu do dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska, a także wysokie standardy jakości i dobrostanu zwierząt; |
| --- | --- |

69.

twierdzi, że rentowność gospodarstw rolnych i wysoka jakość życia rolników stanowią niezbędne warunki prowadzenia działalności rolniczej; dlatego też uważa, że powinna istnieć podstawowa, finansowana przez UE bezpośrednia płatność obszarowa dla wszystkich rolników w UE, aby zapewnić równowagę społeczną i gospodarczą europejskiego modelu produkcji rolnej, który powinien zapewniać konsumentom europejskim podstawowe bezpieczeństwo żywnościowe, umożliwić rolnikom konkurencyjną produkcję żywności wysokiej jakości, zapewnić prowadzenie działalności rolniczej i wspierać miejsca pracy na obszarach wiejskich w całej UE oraz dostarczać dobra publiczne stanowiące punkt odniesienia poprzez wymogi dotyczące zasady wzajemnej zgodności w odniesieniu do dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska, a także wysokie standardy jakości i dobrostanu zwierząt;

| 70. | wzywa do włączenia bezwzględnego wymogu wynagradzania jedynie za czynną produkcję rolniczą, poprzez zawarcie w zasadzie wzajemnej zgodności wymogów dotyczących minimalnej działalności jako warunku otrzymania płatności, i zaleca, aby proporcjonalność była podstawową zasadą egzekwowania przepisów; |
| --- | --- |

70.

wzywa do włączenia bezwzględnego wymogu wynagradzania jedynie za czynną produkcję rolniczą, poprzez zawarcie w zasadzie wzajemnej zgodności wymogów dotyczących minimalnej działalności jako warunku otrzymania płatności, i zaleca, aby proporcjonalność była podstawową zasadą egzekwowania przepisów;

Trwały rozwój

| 71. | uważa, że należy udostępnić rolnikom finansowaną przez UE dopłatę obszarową za pośrednictwem zwykłych umów wieloletnich wynagradzających ich za redukcję emisji dwutlenku węgla na jednostkę produkcji lub zwiększanie pochłaniania dwutlenku węgla przez glebę poprzez zrównoważone metody produkcji oraz produkcję biomasy, którą można wykorzystać do produkcji długotrwałych agromateriałów; |
| --- | --- |

71.

uważa, że należy udostępnić rolnikom finansowaną przez UE dopłatę obszarową za pośrednictwem zwykłych umów wieloletnich wynagradzających ich za redukcję emisji dwutlenku węgla na jednostkę produkcji lub zwiększanie pochłaniania dwutlenku węgla przez glebę poprzez zrównoważone metody produkcji oraz produkcję biomasy, którą można wykorzystać do produkcji długotrwałych agromateriałów;

| 72. | zaznacza, że przyniosłoby to podwójną korzyść, zwiększając trwałość i zrównoważenie gospodarcze rolnictwa UE dzięki niższym emisjom dwutlenku węgla lub poprawie wydajności, a także gwarantując rolnikom możliwość odnoszenia korzyści finansowych ze zwiększonego pochłaniania dwutlenku węgla na ich terenie oraz traktowanie ich na równi z innymi branżami objętymi ETS UE; wzywa do odpowiedniego określenia jasnych i wymiernych kryteriów oraz celów, co umożliwi jak najszybsze wdrożenie tych dopłat w każdym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

72.

zaznacza, że przyniosłoby to podwójną korzyść, zwiększając trwałość i zrównoważenie gospodarcze rolnictwa UE dzięki niższym emisjom dwutlenku węgla lub poprawie wydajności, a także gwarantując rolnikom możliwość odnoszenia korzyści finansowych ze zwiększonego pochłaniania dwutlenku węgla na ich terenie oraz traktowanie ich na równi z innymi branżami objętymi ETS UE; wzywa do odpowiedniego określenia jasnych i wymiernych kryteriów oraz celów, co umożliwi jak najszybsze wdrożenie tych dopłat w każdym państwie członkowskim;

Rolnictwo w całej Europie

| 73. | wzywa do dalszego przyjmowania konkretnych środków stanowiących rekompensatę dla rolników prowadzących produkcję na obszarach o niekorzystnych warunkach naturalnych takich jak obszary o niekorzystnym ukształtowaniu terenu, w tym na przykład tereny górzyste, obszary wrażliwe pod względem środowiska naturalnego lub regiony najbardziej dotknięte zmianami klimatu oraz regiony peryferyjne, aby zagwarantować prowadzenie działalności rolniczej, ciągłość zarządzania gruntami i produkcję lokalnej żywności w całej UE, co zmniejszy groźbę porzucania gruntów rolnych i zapewni zrównoważoną gospodarkę terytorialną w całej UE oraz racjonalny rozwój produkcji rolnej; |
| --- | --- |

73.

wzywa do dalszego przyjmowania konkretnych środków stanowiących rekompensatę dla rolników prowadzących produkcję na obszarach o niekorzystnych warunkach naturalnych takich jak obszary o niekorzystnym ukształtowaniu terenu, w tym na przykład tereny górzyste, obszary wrażliwe pod względem środowiska naturalnego lub regiony najbardziej dotknięte zmianami klimatu oraz regiony peryferyjne, aby zagwarantować prowadzenie działalności rolniczej, ciągłość zarządzania gruntami i produkcję lokalnej żywności w całej UE, co zmniejszy groźbę porzucania gruntów rolnych i zapewni zrównoważoną gospodarkę terytorialną w całej UE oraz racjonalny rozwój produkcji rolnej;

| 74. | jest zdania, że każda reforma systemu obszarów o niekorzystnych warunkach gospodarowania, w szczególności w zakresie sposobu ich wytyczania i klasyfikacji, powinna uwzględniać trudności, na jakie napotykają rolnicy we wszystkich częściach UE, jako że różnią się one znacznie od siebie w zależności od różnych uwarunkowań biofizycznych i klimatycznych; uważa, że w przypadku obszarów, które w oparciu o wszelkie nowe przepisy mogą zostać wyłączone z systemu, należy określić odpowiedni okres ich stopniowego wyłączenia; |
| --- | --- |

74.

jest zdania, że każda reforma systemu obszarów o niekorzystnych warunkach gospodarowania, w szczególności w zakresie sposobu ich wytyczania i klasyfikacji, powinna uwzględniać trudności, na jakie napotykają rolnicy we wszystkich częściach UE, jako że różnią się one znacznie od siebie w zależności od różnych uwarunkowań biofizycznych i klimatycznych; uważa, że w przypadku obszarów, które w oparciu o wszelkie nowe przepisy mogą zostać wyłączone z systemu, należy określić odpowiedni okres ich stopniowego wyłączenia;

| 75. | zwraca uwagę na szczególną rolę, jaką rolnicy odgrywają na obszarach podmiejskich, gdzie zasoby wiejskie i rolne mogą być znacznie obciążone; podkreśla, że należy utrzymać produkcję żywności i wytwarzanie dóbr publicznych w pobliżu obszarów zamieszkiwanych przez ludność miast; |
| --- | --- |

75.

zwraca uwagę na szczególną rolę, jaką rolnicy odgrywają na obszarach podmiejskich, gdzie zasoby wiejskie i rolne mogą być znacznie obciążone; podkreśla, że należy utrzymać produkcję żywności i wytwarzanie dóbr publicznych w pobliżu obszarów zamieszkiwanych przez ludność miast;

Jakość żywności

| 76. | podkreśla, że rozwój polityki jakości produktów spożywczych, zwłaszcza w zakresie oznaczenia geograficznego (ChNP/ChOG), powinno stanowić priorytet WPR i że należy pogłębić i wzmocnić tę politykę, aby Unia Europejska mogła utrzymać pozycję lidera w tej dziedzinie; uważa, że w odniesieniu do tych produktów wysokiej jakości należy zezwolić na stosowanie nowatorskich instrumentów zarządzania, ochrony i promocji, które umożliwiłyby ich harmonijny rozwój i zapewniły dalszy duży wkład na rzecz zrównoważonego wzrostu gospodarczego i konkurencyjności rolnictwa europejskiego; |
| --- | --- |

76.

podkreśla, że rozwój polityki jakości produktów spożywczych, zwłaszcza w zakresie oznaczenia geograficznego (ChNP/ChOG), powinno stanowić priorytet WPR i że należy pogłębić i wzmocnić tę politykę, aby Unia Europejska mogła utrzymać pozycję lidera w tej dziedzinie; uważa, że w odniesieniu do tych produktów wysokiej jakości należy zezwolić na stosowanie nowatorskich instrumentów zarządzania, ochrony i promocji, które umożliwiłyby ich harmonijny rozwój i zapewniły dalszy duży wkład na rzecz zrównoważonego wzrostu gospodarczego i konkurencyjności rolnictwa europejskiego;

Różnorodność biologiczna i ochrona środowiska naturalnego

| 77. | uważa, że rolnicy mogą w wydajny pod względem kosztów sposób przyczynić się do różnorodności biologicznej oraz ochrony środowiska naturalnego, jak również przystosowania się do zmian klimatu i łagodzenia ich; dlatego należy nadal do tego zachęcać; wzywa, by WPR umożliwiała objęcie zdecydowanej większości użytków rolnych programami rolno-środowiskowymi, aby wynagradzać rolników za świadczenie dodatkowych usług ekosystemowych, zachęcając jednocześnie do przechodzenia na bardziej zrównoważone i niskonakładowe modele produkcji, takie jak rolnictwo ekologiczne, rolnictwo zintegrowane, rozwój systemów rolnictwa o wysokich wartościach przyrodniczych oraz zrównoważone intensywne praktyki rolnicze; uważa, że wszystkie te środki w zakresie rozwoju obszarów wiejskich powinny pozostać współfinansowane, w razie potrzeby przy zwiększeniu budżetu; |
| --- | --- |

77.

uważa, że rolnicy mogą w wydajny pod względem kosztów sposób przyczynić się do różnorodności biologicznej oraz ochrony środowiska naturalnego, jak również przystosowania się do zmian klimatu i łagodzenia ich; dlatego należy nadal do tego zachęcać; wzywa, by WPR umożliwiała objęcie zdecydowanej większości użytków rolnych programami rolno-środowiskowymi, aby wynagradzać rolników za świadczenie dodatkowych usług ekosystemowych, zachęcając jednocześnie do przechodzenia na bardziej zrównoważone i niskonakładowe modele produkcji, takie jak rolnictwo ekologiczne, rolnictwo zintegrowane, rozwój systemów rolnictwa o wysokich wartościach przyrodniczych oraz zrównoważone intensywne praktyki rolnicze; uważa, że wszystkie te środki w zakresie rozwoju obszarów wiejskich powinny pozostać współfinansowane, w razie potrzeby przy zwiększeniu budżetu;

Rozwój ekologiczny

| 78. | uważa, że rozwój ekologiczny powinien stanowić podstawę nowej strategii rozwoju obszarów wiejskich koncentrującej się na tworzeniu nowych ekologicznych miejsc pracy poprzez:






  — | rozwój lokalnych narzędzi dynamicznych takich jak obrót lokalny, przetwórstwo lokalne, wsparcie dla projektów obejmujących wszystkie zainteresowane strony z lokalnego sektora rolniczego, |
| --- | --- | --- |

78.

uważa, że rozwój ekologiczny powinien stanowić podstawę nowej strategii rozwoju obszarów wiejskich koncentrującej się na tworzeniu nowych ekologicznych miejsc pracy poprzez:

—

rozwój lokalnych narzędzi dynamicznych takich jak obrót lokalny, przetwórstwo lokalne, wsparcie dla projektów obejmujących wszystkie zainteresowane strony z lokalnego sektora rolniczego,

| — | rozwój biomasy, bioodpadów, biogazu i produkcji energii odnawialnej na małą skalę, a także wspieranie produkcji biopaliw drugiej generacji, agromateriałów i ekologicznych substancji chemicznych, |
| --- | --- |

—

rozwój biomasy, bioodpadów, biogazu i produkcji energii odnawialnej na małą skalę, a także wspieranie produkcji biopaliw drugiej generacji, agromateriałów i ekologicznych substancji chemicznych,

| — | inwestycje w modernizację i innowacje oraz nowe badania i rozwój technik służących dostosowaniu się do zmian klimatu i łagodzeniu ich, |
| --- | --- |

—

inwestycje w modernizację i innowacje oraz nowe badania i rozwój technik służących dostosowaniu się do zmian klimatu i łagodzeniu ich,

| — | zapewnianie rolnikom szkoleń i doradztwa w zakresie stosowania nowych technik, by wspierać młodych rolników rozpoczynających działalność w branży; |
| --- | --- |

—

zapewnianie rolnikom szkoleń i doradztwa w zakresie stosowania nowych technik, by wspierać młodych rolników rozpoczynających działalność w branży;

| 79. | uważa, że aby wzmocnić kluczowe składowe WPR, powinna być wciąż dostępna odpowiednia sieć bezpieczeństwa; stoi na stanowisku, że ta sieć bezpieczeństwa powinna być wystarczająco elastyczna, aby uwzględniać zmiany na rynku, oraz powinna obejmować narzędzia takie jak publiczne i prywatne magazynowanie, interwencja, usuwanie nadmiaru produktów z rynku, które powinny być wykorzystywane w razie potrzeby jako ochrona przed skrajnymi wahaniami cen oraz jako narzędzie szybkiej reakcji w przypadku kryzysu; uważa, że w tym celu należy stworzyć specjalną linię rezerwową w budżecie UE, którą można by szybko uruchamiać w celu reagowania na występujące kryzysy; |
| --- | --- |

79.

uważa, że aby wzmocnić kluczowe składowe WPR, powinna być wciąż dostępna odpowiednia sieć bezpieczeństwa; stoi na stanowisku, że ta sieć bezpieczeństwa powinna być wystarczająco elastyczna, aby uwzględniać zmiany na rynku, oraz powinna obejmować narzędzia takie jak publiczne i prywatne magazynowanie, interwencja, usuwanie nadmiaru produktów z rynku, które powinny być wykorzystywane w razie potrzeby jako ochrona przed skrajnymi wahaniami cen oraz jako narzędzie szybkiej reakcji w przypadku kryzysu; uważa, że w tym celu należy stworzyć specjalną linię rezerwową w budżecie UE, którą można by szybko uruchamiać w celu reagowania na występujące kryzysy;

| 80. | apeluje, aby środki takie były wspierane instrumentami opracowanymi, aby pomóc ograniczyć niestabilność i stworzyć stabilne warunki dla przedsiębiorczości i planowania w rolnictwie; w tym kontekście uważa, że należy także rozważyć nowe innowacyjne narzędzia gospodarcze i finansowe takie jak polisy ubezpieczenia plonów na wszystkich szczeblach, rynki kontraktów terminowych i fundusze wspólnego inwestowania, zabezpieczające przed skrajnymi warunkami rynkowymi lub klimatycznymi, nie zakłócając rozwoju prywatnych systemów; |
| --- | --- |

80.

apeluje, aby środki takie były wspierane instrumentami opracowanymi, aby pomóc ograniczyć niestabilność i stworzyć stabilne warunki dla przedsiębiorczości i planowania w rolnictwie; w tym kontekście uważa, że należy także rozważyć nowe innowacyjne narzędzia gospodarcze i finansowe takie jak polisy ubezpieczenia plonów na wszystkich szczeblach, rynki kontraktów terminowych i fundusze wspólnego inwestowania, zabezpieczające przed skrajnymi warunkami rynkowymi lub klimatycznymi, nie zakłócając rozwoju prywatnych systemów;

| 81. | uważa, że pełna kontrola nad rozwojem potencjału produkcji może stanowić wartościowe narzędzie na rzecz zrównoważonego rozwoju wielu gałęzi rolnictwa; |
| --- | --- |

81.

uważa, że pełna kontrola nad rozwojem potencjału produkcji może stanowić wartościowe narzędzie na rzecz zrównoważonego rozwoju wielu gałęzi rolnictwa;

| 82. | obstaje przy tym, że aby uzupełnić środki rynkowe, należy w trybie pilnym wzmocnić pozycję producentów surowców w łańcuchu dostaw żywności poprzez szereg działań mających na celu zajęcie się problemami przejrzystości, stosunków umownych i nieuczciwych praktyk handlowych; uważa, że należy także zbadać ewentualne dostosowania do reguł konkurencji, aby umożliwić organizacjom producentów surowców wzrost skuteczności i wielkości, jeżeli zajdzie taka potrzeba, tak aby zwiększyć ich siłę negocjacyjną, co spowoduje, że będą mogli stawić czoła najważniejszym detalistom i przetwórcom; w związku z tym należy rozważyć możliwość powołania krajowych rzeczników/europejskiego rzecznika praw obywatelskich, aby rozwiązywać spory w ramach łańcucha dostaw żywności; |
| --- | --- |

82.

obstaje przy tym, że aby uzupełnić środki rynkowe, należy w trybie pilnym wzmocnić pozycję producentów surowców w łańcuchu dostaw żywności poprzez szereg działań mających na celu zajęcie się problemami przejrzystości, stosunków umownych i nieuczciwych praktyk handlowych; uważa, że należy także zbadać ewentualne dostosowania do reguł konkurencji, aby umożliwić organizacjom producentów surowców wzrost skuteczności i wielkości, jeżeli zajdzie taka potrzeba, tak aby zwiększyć ich siłę negocjacyjną, co spowoduje, że będą mogli stawić czoła najważniejszym detalistom i przetwórcom; w związku z tym należy rozważyć możliwość powołania krajowych rzeczników/europejskiego rzecznika praw obywatelskich, aby rozwiązywać spory w ramach łańcucha dostaw żywności;

| 83. | przypomina, że spośród obecnego zestawu narzędzi rynkowych i w kontekście zobowiązań podjętych w ramach WTO refundacje wywozowe powinny być stopniowo wycofywane w UE, równolegle do podobnych środków podejmowanych przez partnerów WTO; |
| --- | --- |

83.

przypomina, że spośród obecnego zestawu narzędzi rynkowych i w kontekście zobowiązań podjętych w ramach WTO refundacje wywozowe powinny być stopniowo wycofywane w UE, równolegle do podobnych środków podejmowanych przez partnerów WTO;

| 84. | uważa, że konieczne jest wspieranie konkurencyjności rolnictwa europejskiego wewnątrz Wspólnoty i poza jej granicami, aby sprostać głównym wyzwaniom przyszłości takim jak niezależność żywnościowa UE, dostarczanie żywności rosnącej populacji światowej, ochrona środowiska naturalnego, różnorodność biologiczna czy walka ze zmianą klimatu; |
| --- | --- |

84.

uważa, że konieczne jest wspieranie konkurencyjności rolnictwa europejskiego wewnątrz Wspólnoty i poza jej granicami, aby sprostać głównym wyzwaniom przyszłości takim jak niezależność żywnościowa UE, dostarczanie żywności rosnącej populacji światowej, ochrona środowiska naturalnego, różnorodność biologiczna czy walka ze zmianą klimatu;

| 85. | przypomina, że UE może finansować środki podejmowane przez państwa europejskie i kraje trzecie, w ramach których przekazywane są informacje na temat zalet europejskich produktów rolnych i artykułów spożywczych w Europie i na całym świecie lub w ramach których zalety te są promowane; uważa, że należy dokonać przeglądu budżetu przeznaczonego na te fundusze, tak aby zwiększyć widoczność produktów rolnych i artykułów spożywczych pochodzących z UE na rynkach UE i krajów trzecich; jest zdania, że należy zwiększyć skalę tych programów promocyjnych, a w ramach nowej WPR należy poszerzyć ich zakres i podnieść skuteczność; |
| --- | --- |

85.

przypomina, że UE może finansować środki podejmowane przez państwa europejskie i kraje trzecie, w ramach których przekazywane są informacje na temat zalet europejskich produktów rolnych i artykułów spożywczych w Europie i na całym świecie lub w ramach których zalety te są promowane; uważa, że należy dokonać przeglądu budżetu przeznaczonego na te fundusze, tak aby zwiększyć widoczność produktów rolnych i artykułów spożywczych pochodzących z UE na rynkach UE i krajów trzecich; jest zdania, że należy zwiększyć skalę tych programów promocyjnych, a w ramach nowej WPR należy poszerzyć ich zakres i podnieść skuteczność;

| 86. | uważa, że wspólna polityka rolna musi umożliwić dostęp wszystkich konsumentów, a w szczególności tych najuboższych, do zdrowszego żywienia w oparciu o bardziej zróżnicowaną gamę produktów oferowanych w dostępnych cenach; aby walczyć z ubóstwem i poprawić stan zdrowia, należy nadal prowadzić programy wsparcia dla najuboższych oraz rozszerzyć zakres programów mających na celu propagowanie większego spożycia owoców i warzyw w szkołach; |
| --- | --- |

86.

uważa, że wspólna polityka rolna musi umożliwić dostęp wszystkich konsumentów, a w szczególności tych najuboższych, do zdrowszego żywienia w oparciu o bardziej zróżnicowaną gamę produktów oferowanych w dostępnych cenach; aby walczyć z ubóstwem i poprawić stan zdrowia, należy nadal prowadzić programy wsparcia dla najuboższych oraz rozszerzyć zakres programów mających na celu propagowanie większego spożycia owoców i warzyw w szkołach;

| 87. | uważa, że u podstaw procesu projektowania i wdrażania nowej WPR powinny leżeć prostota, proporcjonalność i ograniczenie biurokracji i kosztów administracyjnych; |
| --- | --- |

87.

uważa, że u podstaw procesu projektowania i wdrażania nowej WPR powinny leżeć prostota, proporcjonalność i ograniczenie biurokracji i kosztów administracyjnych;

WPR a wieloletnie ramy finansowe i roczna procedura budżetowa

| 88. | mając na uwadze cele nowej wspólnej polityki rolnej, podkreśla potrzebę zapewnienia właściwego poziomu finansowania w nowych wieloletnich ramach finansowych, aby lepiej wspierać politykę w zależności od poważnych wyzwań, którym będzie musiał w nadchodzących latach stawić czoło ten sektor istotny dla bezpieczeństwa żywnościowego w UE; |
| --- | --- |

88.

mając na uwadze cele nowej wspólnej polityki rolnej, podkreśla potrzebę zapewnienia właściwego poziomu finansowania w nowych wieloletnich ramach finansowych, aby lepiej wspierać politykę w zależności od poważnych wyzwań, którym będzie musiał w nadchodzących latach stawić czoło ten sektor istotny dla bezpieczeństwa żywnościowego w UE;

| 89. | przypomina, że w ciągu ostatnich czterech lat obowiązywania bieżących wieloletnich ram finansowych możliwe było ustalenie budżetów rocznych jedynie w drodze wykorzystania istniejących marginesów w różnych działach wieloletnich ram finansowania lub odwołania się do przeglądu, o którym mowa w art. 23 Porozumienia Międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r., z wykorzystaniem marginesów dostępnych poniżej pułapów dla działu 2 w celu sfinansowania innych priorytetów UE; zwraca uwagę, że począwszy od roku budżetowego 2011 do momentu wygaśnięcia obecnych wieloletnich ram finansowych (2013 r.) marginesy poniżej pułapu działu 2 będą bardzo ograniczone; |
| --- | --- |

89.

przypomina, że w ciągu ostatnich czterech lat obowiązywania bieżących wieloletnich ram finansowych możliwe było ustalenie budżetów rocznych jedynie w drodze wykorzystania istniejących marginesów w różnych działach wieloletnich ram finansowania lub odwołania się do przeglądu, o którym mowa w art. 23 Porozumienia Międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r., z wykorzystaniem marginesów dostępnych poniżej pułapów dla działu 2 w celu sfinansowania innych priorytetów UE; zwraca uwagę, że począwszy od roku budżetowego 2011 do momentu wygaśnięcia obecnych wieloletnich ram finansowych (2013 r.) marginesy poniżej pułapu działu 2 będą bardzo ograniczone;

| 90. | podkreśla, że prawnie wiążący charakter wieloletnich ram finansowych wymaga wprowadzenia bardziej elastycznych ustaleń w dziedzinie wdrażania, tak aby Unia miała możliwość reagowania na nieprzewidziane wydarzenia w sposób odpowiednio elastyczny i skuteczny; |
| --- | --- |

90.

podkreśla, że prawnie wiążący charakter wieloletnich ram finansowych wymaga wprowadzenia bardziej elastycznych ustaleń w dziedzinie wdrażania, tak aby Unia miała możliwość reagowania na nieprzewidziane wydarzenia w sposób odpowiednio elastyczny i skuteczny;

| 91. | zwraca uwagę na fakt, że zgodnie z art. 314 ust. 3 TFUE Komisja nie może dokonywać zmian swego projektu budżetu po zwołaniu komitetu pojednawczego; przypomina, że jesienią Komisja musi przedstawić list w sprawie poprawek, aby zaktualizować prognozy dotyczące rolnictwa; nalega na udostępnienie tego listu przed głosowaniem w Parlamencie; zwraca się do właściwych komisji o stworzenie procedury wewnętrznej w celu określenia stanowiska Parlamentu w związku z posiedzeniem komitetu pojednawczego; |
| --- | --- |

91.

zwraca uwagę na fakt, że zgodnie z art. 314 ust. 3 TFUE Komisja nie może dokonywać zmian swego projektu budżetu po zwołaniu komitetu pojednawczego; przypomina, że jesienią Komisja musi przedstawić list w sprawie poprawek, aby zaktualizować prognozy dotyczące rolnictwa; nalega na udostępnienie tego listu przed głosowaniem w Parlamencie; zwraca się do właściwych komisji o stworzenie procedury wewnętrznej w celu określenia stanowiska Parlamentu w związku z posiedzeniem komitetu pojednawczego;

| 92. | przypomina, że projekty pilotażowe oraz działania przygotowawcze wprowadzone przez Parlament Europejski stały się ważnymi narzędziami formułowania priorytetów politycznych i wprowadzania nowych inicjatyw, które w wielu przypadkach stały się działaniami i programami UE, w tym w dziedzinie rolnictwa i rozwoju wsi; uważa, że projekty pilotażowe i działania przygotowawcze mogłyby w przyszłości stanowić również platformę umożliwiającą testowanie nowych pomysłów na reformy; |
| --- | --- |

92.

przypomina, że projekty pilotażowe oraz działania przygotowawcze wprowadzone przez Parlament Europejski stały się ważnymi narzędziami formułowania priorytetów politycznych i wprowadzania nowych inicjatyw, które w wielu przypadkach stały się działaniami i programami UE, w tym w dziedzinie rolnictwa i rozwoju wsi; uważa, że projekty pilotażowe i działania przygotowawcze mogłyby w przyszłości stanowić również platformę umożliwiającą testowanie nowych pomysłów na reformy;

| 93. | wzywa Komisję, aby w pełni uwzględniła zalecenia Parlamentu Europejskiego podczas prac nad komunikatem i sporządzania wniosków legislacyjnych; |
| --- | --- |

93.

wzywa Komisję, aby w pełni uwzględniła zalecenia Parlamentu Europejskiego podczas prac nad komunikatem i sporządzania wniosków legislacyjnych;

*

* *

| 94. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

94.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.

---

(1)  AGRI_DT (2010)439305.

(2)  Teksty przyjęte, P6_TA(2007)0101.

(3)  Teksty przyjęte, P7_TA(2010)0131.

(4)  Teksty przyjęte, P7_TA(2010)0088.

(5)  Patrz wykres 1 załączony do sprawozdania A7-0204/2010.

(6)  Patrz wykres 2 załączony do sprawozdania A7-0204/2010.

(7)  Zob. wykres 3 w załączniku do sprawozdania A7-0204/2010.

(8)  Zob. wykres 4 w załączniku do sprawozdania A7-0204/2010.

(9)  Zob. wykres 5 w załączniku do sprawozdania A7-0204/2010.

---

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/119 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/119

---

Czwartek, 8 lipca 2010 r.System przywozu do UE produktów rybołówstwa i akwakultury w perspektywie przyszłej reformy WPRyb

P7_TA(2010)0287

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie systemu przywozu produktów rybołówstwa i akwakultury do Unii Europejskiej w perspektywie reformy wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb) (2009/2238(INI))

2011/C 351 E/18

Parlament Europejski,

uwzględniając Konwencję Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r.,

uwzględniając porozumienie z dnia 4 sierpnia 1995 r. w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. odnoszących się do ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących oraz do zarządzania nimi („porozumienie nowojorskie”),

uwzględniając Kodeks odpowiedzialnego rybołówstwa FAO, przyjęty w dniu 31 października 1995 r.,

uwzględniając oświadczenie wydane na światowym szczycie na temat trwałego rozwoju zorganizowanym w Johannesburgu w dniach 26 sierpnia - 4 września 2002 r.,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (1),

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury (2),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 grudnia 2007 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury (3),

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1005/2008 z dnia 29 września 2008 r. ustanawiające wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania (4),

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 66/2010 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie oznakowania ekologicznego UE (5),

uwzględniając zieloną księgę Komisji zatytułowaną „Reforma wspólnej polityki rybołówstwa” (COM(2009)0163),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 lutego 2010 r. w sprawie zielonej księgi Komisji dotyczącej przyszłości wspólnej polityki rybołówstwa (6),

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Budowa zrównoważonej przyszłości dla akwakultury – Nowy impuls dla strategii zrównoważonego rozwoju europejskiej akwakultury” (COM(2009)0162),

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 czerwca 2010 r. w sprawie nowego impulsu dla strategii zrównoważonego rozwoju europejskiej akwakultury (7),

uwzględniając porozumienie ustanawiające Światową Organizację Handlu, zawarte w Marakeszu w dniu 15 kwietnia 1994 r.,

uwzględniając deklarację ministrialną w sprawie Światowej Organizacji Handlu, złożoną w Ad–Dausze w dniu 14 listopada 2001 r.,

uwzględniając komunikat Komisji pt. „Globalny wymiar Europy – Konkurowanie na światowym rynku” (COM(2006)0567),

uwzględniając swą rezolucję z dnia 7 maja 2009 r. w sprawie nowej roli i obowiązków Parlamentu przy wdrażaniu traktatu lizbońskiego (8),

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

uwzględniając art. 48 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rybołówstwa oraz opinię Komisji Handlu Międzynarodowego (A7–0207/2010),

| A. | mając na uwadze strategiczne znaczenie sektorów rybołówstwa i akwakultury dla zaopatrzenia ludności oraz równowagi żywnościowej poszczególnych państw członkowskich i całej Unii Europejskiej, a także znaczący wkład tych sektorów w dobrobyt społeczno-gospodarczy społeczności nadbrzeżnych, rozwój lokalny, zatrudnienie oraz utrzymanie tradycji kulturowych, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze strategiczne znaczenie sektorów rybołówstwa i akwakultury dla zaopatrzenia ludności oraz równowagi żywnościowej poszczególnych państw członkowskich i całej Unii Europejskiej, a także znaczący wkład tych sektorów w dobrobyt społeczno-gospodarczy społeczności nadbrzeżnych, rozwój lokalny, zatrudnienie oraz utrzymanie tradycji kulturowych,

| B. | mając na uwadze, że ryby są naturalnym zasobem, który, jeśli nim właściwie gospodarować, może nabrać odnawialnego charakteru i zapewniać zarówno pożywienie jak i zatrudnienie w UE i na całym świecie, ale należy go chronić, aby uniknąć uszczuplenia ławic i spowodowanego nim ubóstwa w przybrzeżnych społecznościach w UE i poza nią; mając na uwadze w związku z tym konieczność nasilenia skutecznej gospodarki rybołówstwem, uwzględniającej wymiar i wpływ handlu międzynarodowego na zasoby na świecie, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że ryby są naturalnym zasobem, który, jeśli nim właściwie gospodarować, może nabrać odnawialnego charakteru i zapewniać zarówno pożywienie jak i zatrudnienie w UE i na całym świecie, ale należy go chronić, aby uniknąć uszczuplenia ławic i spowodowanego nim ubóstwa w przybrzeżnych społecznościach w UE i poza nią; mając na uwadze w związku z tym konieczność nasilenia skutecznej gospodarki rybołówstwem, uwzględniającej wymiar i wpływ handlu międzynarodowego na zasoby na świecie,

| C. | mając na uwadze ambitną reformę wspólnej polityki rybołówstwa rozpoczętą przez Komisję Europejską przyjęciem zielonej księgi z dnia 22 kwietnia 2009 r. w celu poddania przeglądowi większości aspektów tej polityki, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze ambitną reformę wspólnej polityki rybołówstwa rozpoczętą przez Komisję Europejską przyjęciem zielonej księgi z dnia 22 kwietnia 2009 r. w celu poddania przeglądowi większości aspektów tej polityki,

| D. | mając też na uwadze nową strategię zrównoważonego rozwoju europejskiej akwakultury, określoną przez Komisję Europejską w komunikacie z dnia 8 kwietnia 2009 r. (COM (2009)0162), |
| --- | --- |

D.

mając też na uwadze nową strategię zrównoważonego rozwoju europejskiej akwakultury, określoną przez Komisję Europejską w komunikacie z dnia 8 kwietnia 2009 r. (COM (2009)0162),

| E. | mając na uwadze, że na światowym szczycie na temat trwałego rozwoju, który odbył się w 2002 r. Johannesburgu wyznaczono szczególne cele dotyczące zarządzania rybołówstwem, w tym doprowadzenia eksploatacji stad rybnych przed 2015 r. do poziomu zgodnego z maksymalnym zrównoważonym odłowem, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że na światowym szczycie na temat trwałego rozwoju, który odbył się w 2002 r. Johannesburgu wyznaczono szczególne cele dotyczące zarządzania rybołówstwem, w tym doprowadzenia eksploatacji stad rybnych przed 2015 r. do poziomu zgodnego z maksymalnym zrównoważonym odłowem,

| F. | mając na uwadze, że wspólnotowa produkcja produktów rybołówstwa i akwakultury spadła o około 30 % w ciągu ostatnich 10 lat, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że wspólnotowa produkcja produktów rybołówstwa i akwakultury spadła o około 30 % w ciągu ostatnich 10 lat,

| G. | mając na uwadze, że ten spadek związany jest zarówno ze zmniejszaniem się zasobów rybnych w wodach europejskich, jak i ze środkami, które słusznie wprowadzono, aby ograniczyć połowy oraz zapewnić zrównoważoną gospodarkę zasobami w ramach WPRyb, zarówno w wodach europejskich, jak i poza nimi, szczególnie w strefach, w których UE prowadzi połowy na mocy umów o partnerstwie w sprawie połowów, |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że ten spadek związany jest zarówno ze zmniejszaniem się zasobów rybnych w wodach europejskich, jak i ze środkami, które słusznie wprowadzono, aby ograniczyć połowy oraz zapewnić zrównoważoną gospodarkę zasobami w ramach WPRyb, zarówno w wodach europejskich, jak i poza nimi, szczególnie w strefach, w których UE prowadzi połowy na mocy umów o partnerstwie w sprawie połowów,

| H. | mając na uwadze, że z rybołówstwa europejskiego pochodzi mniej niż 6 % światowych połowów, |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że z rybołówstwa europejskiego pochodzi mniej niż 6 % światowych połowów,

| I. | mając na uwadze, że nawet jeżeli w zielonej księdze w sprawie reformy WPRyb przedstawiono dalekosiężną wizję ewentualnego odwrócenia się tendencji do zmniejszania się połowów, to przeciwnie – radykalne środki przewidywane w celu umożliwienia regeneracji zasobów (zmniejszenie zdolności połowowej flot, bardziej rygorystyczne środki zarządzania, wzmocnione kontrole itd.) w perspektywie krótko- i średnioterminowej będą mogły tę tendencję tylko nasilić, |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że nawet jeżeli w zielonej księdze w sprawie reformy WPRyb przedstawiono dalekosiężną wizję ewentualnego odwrócenia się tendencji do zmniejszania się połowów, to przeciwnie – radykalne środki przewidywane w celu umożliwienia regeneracji zasobów (zmniejszenie zdolności połowowej flot, bardziej rygorystyczne środki zarządzania, wzmocnione kontrole itd.) w perspektywie krótko- i średnioterminowej będą mogły tę tendencję tylko nasilić,

| J. | mając na uwadze ponadto, że pomimo określenia nowej strategii w tej dziedzinie, liczne ograniczenia nakładane na akwakulturę wspólnotową sprawiają, że mało prawdopodobne jest, aby nowe działania mogły znacząco zrównoważyć w krótkiej i średniej perspektywie spadkową tendencję produkcji w sektorze wydobywczym, |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze ponadto, że pomimo określenia nowej strategii w tej dziedzinie, liczne ograniczenia nakładane na akwakulturę wspólnotową sprawiają, że mało prawdopodobne jest, aby nowe działania mogły znacząco zrównoważyć w krótkiej i średniej perspektywie spadkową tendencję produkcji w sektorze wydobywczym,

| K. | mając na uwadze, że w tym kontekście istotne jest zachęcanie do dodatkowej produkcji europejskiej, zwłaszcza w nowych państwach członkowskich UE o udowodnionym dużym potencjale w zakresie akwakultury, |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że w tym kontekście istotne jest zachęcanie do dodatkowej produkcji europejskiej, zwłaszcza w nowych państwach członkowskich UE o udowodnionym dużym potencjale w zakresie akwakultury,

| L. | mając na uwadze, że wspólnotowy popyt na produkty rybołówstwa i akwakultury w Unii Europejskiej jest natomiast ogólnie coraz większy, przy szczególnie silnej dynamice na rynkach nowych państw członkowskich Europy Środkowej i Wschodniej, oraz że z uwagi na wpływ różnorodnych czynników oczekuje się stałego wzrostu spożycia w najbliższym dwudziestoleciu, |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że wspólnotowy popyt na produkty rybołówstwa i akwakultury w Unii Europejskiej jest natomiast ogólnie coraz większy, przy szczególnie silnej dynamice na rynkach nowych państw członkowskich Europy Środkowej i Wschodniej, oraz że z uwagi na wpływ różnorodnych czynników oczekuje się stałego wzrostu spożycia w najbliższym dwudziestoleciu,

| M. | mając na uwadze, że Unia Europejska jest obecnie największym światowym rynkiem produktów rybołówstwa i akwakultury (12 mln ton i 55 mld euro w 2007 r.), przed Japonią i Stanami Zjednoczonymi, że jest bardzo silnie zależna od przywozu z krajów trzecich, który pokrywa ponad 60 % popytu, oraz że ta zależność z pewnością jeszcze się pogłębi, |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że Unia Europejska jest obecnie największym światowym rynkiem produktów rybołówstwa i akwakultury (12 mln ton i 55 mld euro w 2007 r.), przed Japonią i Stanami Zjednoczonymi, że jest bardzo silnie zależna od przywozu z krajów trzecich, który pokrywa ponad 60 % popytu, oraz że ta zależność z pewnością jeszcze się pogłębi,

| N. | mając na uwadze, że przywóz produktów rybołówstwa i akwakultury do UE oraz warunki, w jakich ten przywóz jest prowadzony, wydają się absolutnie centralną kwestią wszelkich analiz politycznych prowadzonych przez Unię Europejską w dziedzinie rybołówstwa i akwakultury oraz muszą stać się przedmiotem szczególnej uwagi w ramach toczących się reform, |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że przywóz produktów rybołówstwa i akwakultury do UE oraz warunki, w jakich ten przywóz jest prowadzony, wydają się absolutnie centralną kwestią wszelkich analiz politycznych prowadzonych przez Unię Europejską w dziedzinie rybołówstwa i akwakultury oraz muszą stać się przedmiotem szczególnej uwagi w ramach toczących się reform,

| O. | mając na uwadze, że kwestię tę należy rozważać z uwzględnieniem wszystkich jej aspektów: handlowego, środowiskowego, społecznego, sanitarnego i jakościowego, |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że kwestię tę należy rozważać z uwzględnieniem wszystkich jej aspektów: handlowego, środowiskowego, społecznego, sanitarnego i jakościowego,

| P. | mając na uwadze, że nieselektywne połowy oraz wysoki poziom odrzutów niektórych przedsiębiorstw połowowych prowadzących eksport na rynek UE oznaczają, że marnuje się duże ilości ryb nadających się do spożycia, |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że nieselektywne połowy oraz wysoki poziom odrzutów niektórych przedsiębiorstw połowowych prowadzących eksport na rynek UE oznaczają, że marnuje się duże ilości ryb nadających się do spożycia,

| Q. | mając na uwadze, że refleksja musi szczególnie dotyczyć wspólnej organizacji rynków w sektorze produktów rybołówstwa i akwakultury, w przypadku którego obecne uregulowania wydają się pod pewnymi względami przestarzałe i wymagają pilnego przeglądu, |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że refleksja musi szczególnie dotyczyć wspólnej organizacji rynków w sektorze produktów rybołówstwa i akwakultury, w przypadku którego obecne uregulowania wydają się pod pewnymi względami przestarzałe i wymagają pilnego przeglądu,

| R. | mając na uwadze, że przemyślenia te wymagają również krytycznego spojrzenia na wspólną politykę handlową, jaką stosuje się w tym szczególnym sektorze, oraz na spójność decyzji podejmowanych w tych ramach z utrzymaniem opłacalnego i odpowiedzialnego europejskiego sektora rybołówstwa, |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że przemyślenia te wymagają również krytycznego spojrzenia na wspólną politykę handlową, jaką stosuje się w tym szczególnym sektorze, oraz na spójność decyzji podejmowanych w tych ramach z utrzymaniem opłacalnego i odpowiedzialnego europejskiego sektora rybołówstwa,

| S. | mając na uwadze, że chociaż produkty rybołówstwa i akwakultury są nadal przedmiotem teoretycznej ochrony celnej z tytułu wspólnej taryfy celnej, która jest nieco wyższa od średniej dla produktów nierolnych, ochronę tę w praktyce znacznie ograniczają różne odstępstwa i obniżki, autonomiczne lub umowne, których stosowanie sprawia, że przywóz faktycznie objęty klauzulą najwyższego uprzywilejowania (stosowaną, gdy nie określono inaczej) stanowi około 5 % całości, |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że chociaż produkty rybołówstwa i akwakultury są nadal przedmiotem teoretycznej ochrony celnej z tytułu wspólnej taryfy celnej, która jest nieco wyższa od średniej dla produktów nierolnych, ochronę tę w praktyce znacznie ograniczają różne odstępstwa i obniżki, autonomiczne lub umowne, których stosowanie sprawia, że przywóz faktycznie objęty klauzulą najwyższego uprzywilejowania (stosowaną, gdy nie określono inaczej) stanowi około 5 % całości,

| T. | mając na uwadze, że ta polityka otwarcia unijnego rynku produktów rybołówstwa i akwakultury na przywóz będzie z pewnością kontynuowana, zarówno na płaszczyźnie wielostronnej, w ramach negocjacji rundy dauhańskiej WTO, a szczególnie ich części dotyczącej dostępu do rynków nierolnych, jak i w ramach szeregu negocjacji związanych z preferencjami, prowadzonych obecnie z różnego rodzaju partnerami handlowymi z Azji, Ameryki Łacińskiej, Ameryki Południowej i basenu Morza Śródziemnego oraz z różnymi grupami krajów AKP, |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że ta polityka otwarcia unijnego rynku produktów rybołówstwa i akwakultury na przywóz będzie z pewnością kontynuowana, zarówno na płaszczyźnie wielostronnej, w ramach negocjacji rundy dauhańskiej WTO, a szczególnie ich części dotyczącej dostępu do rynków nierolnych, jak i w ramach szeregu negocjacji związanych z preferencjami, prowadzonych obecnie z różnego rodzaju partnerami handlowymi z Azji, Ameryki Łacińskiej, Ameryki Południowej i basenu Morza Śródziemnego oraz z różnymi grupami krajów AKP,

| U. | mając szczególnie na uwadze, że zakończenie prowadzonych w ramach agendy dauhańskiej negocjacji w sprawie dostępu do rynków nierolnych na obecnie przewidywanej podstawie „metody szwajcarskiej” o współczynniku 8 spowodowałoby zmniejszenie maksymalnej stawki celnej stosowanej do produktów rybołówstwa i akwakultury w UE z 26 % do około 6 %, a stawki średniej z 12 % do około 5 %, |
| --- | --- |

U.

mając szczególnie na uwadze, że zakończenie prowadzonych w ramach agendy dauhańskiej negocjacji w sprawie dostępu do rynków nierolnych na obecnie przewidywanej podstawie „metody szwajcarskiej” o współczynniku 8 spowodowałoby zmniejszenie maksymalnej stawki celnej stosowanej do produktów rybołówstwa i akwakultury w UE z 26 % do około 6 %, a stawki średniej z 12 % do około 5 %,

| V. | mając na uwadze, że taka decyzja, poza tym, że niemal całkowicie zredukowałaby efekt ochronny jeszcze obowiązujących taryf, pozbawiłaby też wszelkiego sensu preferencje dla krajów rozwijających się już przyznane lub będące przedmiotem obecnie prowadzonych negocjacji, poważnie je naruszając, oraz zachwiałaby samymi podstawami mechanizmów wspólnej organizacji rynków, pozwalając na modyfikowanie zasad dostępu do rynku wspólnotowego w zależności od potrzeb europejskiego przemysłu przetwórstwa produktów rybołówstwa i akwakultury (zawieszenia celne i kontyngenty celne), |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że taka decyzja, poza tym, że niemal całkowicie zredukowałaby efekt ochronny jeszcze obowiązujących taryf, pozbawiłaby też wszelkiego sensu preferencje dla krajów rozwijających się już przyznane lub będące przedmiotem obecnie prowadzonych negocjacji, poważnie je naruszając, oraz zachwiałaby samymi podstawami mechanizmów wspólnej organizacji rynków, pozwalając na modyfikowanie zasad dostępu do rynku wspólnotowego w zależności od potrzeb europejskiego przemysłu przetwórstwa produktów rybołówstwa i akwakultury (zawieszenia celne i kontyngenty celne),

| W. | mając na uwadze, że unijny wymóg zachowania spójności pomiędzy celami polityki rozwojowej (likwidacja ubóstwa, rozwój zrównoważonego rybołówstwa lokalnego) i polityki handlowej oznacza, że należy zachęcać kraje rozwijające się do eksportowania produktów rybołówstwa wytwarzając tym samym większe dodatkowe korzyści, pod warunkiem, że ryby pochodzą z dobrze zarządzanych i zrównoważonych łowisk oraz spełniają niezbędne wymogi sanitarne, |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że unijny wymóg zachowania spójności pomiędzy celami polityki rozwojowej (likwidacja ubóstwa, rozwój zrównoważonego rybołówstwa lokalnego) i polityki handlowej oznacza, że należy zachęcać kraje rozwijające się do eksportowania produktów rybołówstwa wytwarzając tym samym większe dodatkowe korzyści, pod warunkiem, że ryby pochodzą z dobrze zarządzanych i zrównoważonych łowisk oraz spełniają niezbędne wymogi sanitarne,

| X. | mając też na uwadze obserwowaną w ostatnich latach tendencję negocjatorów handlowych UE do łatwiejszego zgadzania się na odstępstwa od reguł preferencyjnego pochodzenia tradycyjnie stosowanych w przypadku produktów rybołówstwa i akwakultury, zarówno w odniesieniu do produktów surowych (kryteria przynależności statków), jak i do produktów przetworzonych (możliwość zachowania preferencyjnego pochodzenia pomimo wykorzystywania surowców niepochodzących z danego miejsca), |
| --- | --- |

X.

mając też na uwadze obserwowaną w ostatnich latach tendencję negocjatorów handlowych UE do łatwiejszego zgadzania się na odstępstwa od reguł preferencyjnego pochodzenia tradycyjnie stosowanych w przypadku produktów rybołówstwa i akwakultury, zarówno w odniesieniu do produktów surowych (kryteria przynależności statków), jak i do produktów przetworzonych (możliwość zachowania preferencyjnego pochodzenia pomimo wykorzystywania surowców niepochodzących z danego miejsca),

| Y. | mając na uwadze, że analiza przeprowadzona przez FAO dowiodła, że nawet jeżeli międzynarodowy handel produktami rybołówstwa może zaowocować podwyższoną gwarancją podaży żywności w krajach rozwijających się, musi on również prowadzić do intensywniejszych połowów w celu zapewnienia dostaw na rynek eksportowy, co może prowadzić do jeszcze większego uszczuplenia zasobów, zwracając uwagę na konieczność zapewnienia właściwego gospodarowania zasobami rybnymi oraz ich kontrolowania w celu zapobiegania uszczuplaniu zasobów, |
| --- | --- |

Y.

mając na uwadze, że analiza przeprowadzona przez FAO dowiodła, że nawet jeżeli międzynarodowy handel produktami rybołówstwa może zaowocować podwyższoną gwarancją podaży żywności w krajach rozwijających się, musi on również prowadzić do intensywniejszych połowów w celu zapewnienia dostaw na rynek eksportowy, co może prowadzić do jeszcze większego uszczuplenia zasobów, zwracając uwagę na konieczność zapewnienia właściwego gospodarowania zasobami rybnymi oraz ich kontrolowania w celu zapobiegania uszczuplaniu zasobów,

| Z. | mając na uwadze częściowo rozbieżne interesy wspólnotowych producentów produktów rybołówstwa i akwakultury (rybaków i hodowców zajmujących się akwakulturą), przemysłu przetwórczego, dystrybutorów, importerów oraz konsumentów, które to interesy polityka prowadzona na szczeblu europejskim powinna starać się godzić w sposób skuteczny i wyważony, |
| --- | --- |

Z.

mając na uwadze częściowo rozbieżne interesy wspólnotowych producentów produktów rybołówstwa i akwakultury (rybaków i hodowców zajmujących się akwakulturą), przemysłu przetwórczego, dystrybutorów, importerów oraz konsumentów, które to interesy polityka prowadzona na szczeblu europejskim powinna starać się godzić w sposób skuteczny i wyważony,

| AA. | mając na uwadze konieczność zapewnienia producentom wspólnotowym (rybakom i hodowcom) zadowalających rynków zbytu po wystarczająco opłacalnych cenach, mając na uwadze koszty, ograniczenia i różne nieprzewidziane sytuacje związane z ich działalnością, |
| --- | --- |

AA.

mając na uwadze konieczność zapewnienia producentom wspólnotowym (rybakom i hodowcom) zadowalających rynków zbytu po wystarczająco opłacalnych cenach, mając na uwadze koszty, ograniczenia i różne nieprzewidziane sytuacje związane z ich działalnością,

| AB. | mając na uwadze konieczność zapewnienia przetwórcom wspólnotowym przez cały rok dostępnych surowców o jednolitej jakości, w wystarczającej ilości i po stałych cenach, |
| --- | --- |

AB.

mając na uwadze konieczność zapewnienia przetwórcom wspólnotowym przez cały rok dostępnych surowców o jednolitej jakości, w wystarczającej ilości i po stałych cenach,

| AC. | mając na uwadze konieczność zaspokojenia zapotrzebowania konsumentów wspólnotowych na produkty dobrej jakości po konkurencyjnych cenach oraz uwzględnienia ich rosnącego zainteresowania informacjami o cechach, pochodzeniu, warunkach, w jakich zostały złowione lub wyprodukowane, |
| --- | --- |

AC.

mając na uwadze konieczność zaspokojenia zapotrzebowania konsumentów wspólnotowych na produkty dobrej jakości po konkurencyjnych cenach oraz uwzględnienia ich rosnącego zainteresowania informacjami o cechach, pochodzeniu, warunkach, w jakich zostały złowione lub wyprodukowane,

| AD. | mając na uwadze oddziaływanie przywozu na rynek wspólnotowy, zróżnicowane w zależności od przywożonych gatunków, od stopnia przetworzenia produktów oraz od wykorzystywanych kanałów dystrybucji, |
| --- | --- |

AD.

mając na uwadze oddziaływanie przywozu na rynek wspólnotowy, zróżnicowane w zależności od przywożonych gatunków, od stopnia przetworzenia produktów oraz od wykorzystywanych kanałów dystrybucji,

| AE. | mając na uwadze na przykład, że wpływ konkurencji ze strony przywozu na spadek cen pierwszej sprzedaży jest znacznie bardziej odczuwalny w odniesieniu do gatunków przemysłowych (przeznaczonych do przetwórstwa) niż w odniesieniu do gatunków nieprzemysłowych, |
| --- | --- |

AE.

mając na uwadze na przykład, że wpływ konkurencji ze strony przywozu na spadek cen pierwszej sprzedaży jest znacznie bardziej odczuwalny w odniesieniu do gatunków przemysłowych (przeznaczonych do przetwórstwa) niż w odniesieniu do gatunków nieprzemysłowych,

Uwagi ogólne

| 1. | ubolewa, że w zielonej księdze w sprawie reformy wspólnej polityki rybołówstwa tylko kilka zdań poświęcono kwestii przywozu oraz najwyraźniej nie doceniono znaczenia, jakie właściwe potraktowanie tej kwestii ma dla wiarygodności i powodzenia reformy; |
| --- | --- |

1.

ubolewa, że w zielonej księdze w sprawie reformy wspólnej polityki rybołówstwa tylko kilka zdań poświęcono kwestii przywozu oraz najwyraźniej nie doceniono znaczenia, jakie właściwe potraktowanie tej kwestii ma dla wiarygodności i powodzenia reformy;

| 2. | stwierdza, że liberalizacja dostępu importowanych produktów rybołówstwa i akwakultury do rynku wspólnotowego jest już bardzo zaawansowana, wskutek polityki handlowej, którą UE prowadziła przez ostatnich 20 lat; |
| --- | --- |

2.

stwierdza, że liberalizacja dostępu importowanych produktów rybołówstwa i akwakultury do rynku wspólnotowego jest już bardzo zaawansowana, wskutek polityki handlowej, którą UE prowadziła przez ostatnich 20 lat;

| 3. | stwierdza, że wspólnotowa produkcja produktów rybołówstwa i akwakultury zdecydowanie nie wystarcza, aby zaspokoić potrzeby przemysłu przetwórczego oraz rosnący popyt konsumencki, i że stan ten będzie się utrzymywał; w konsekwencji uznaje konieczność propagowania odpowiedzialnej konsumpcji opierającej się na jakości i trwałości, nie zaś na ilości, potrzebę poprawy gospodarowania zasobami ryb w celu wspierania odtwarzania zasobów rybnych oraz fakt, że przywóz nadal odgrywać będzie istotną rolę w zaopatrywaniu rynku wspólnotowego; |
| --- | --- |

3.

stwierdza, że wspólnotowa produkcja produktów rybołówstwa i akwakultury zdecydowanie nie wystarcza, aby zaspokoić potrzeby przemysłu przetwórczego oraz rosnący popyt konsumencki, i że stan ten będzie się utrzymywał; w konsekwencji uznaje konieczność propagowania odpowiedzialnej konsumpcji opierającej się na jakości i trwałości, nie zaś na ilości, potrzebę poprawy gospodarowania zasobami ryb w celu wspierania odtwarzania zasobów rybnych oraz fakt, że przywóz nadal odgrywać będzie istotną rolę w zaopatrywaniu rynku wspólnotowego;

| 4. | uznaje, że istnieje górna granica ilości ryb, jakie mogą być odławiane w sposób zrównoważony, zarówno w celach spożywczych, jak i przemysłowych, co oznacza, że dostawy ryb na rynek UE nie mogą być zwiększane w nieskończoność; |
| --- | --- |

4.

uznaje, że istnieje górna granica ilości ryb, jakie mogą być odławiane w sposób zrównoważony, zarówno w celach spożywczych, jak i przemysłowych, co oznacza, że dostawy ryb na rynek UE nie mogą być zwiększane w nieskończoność;

| 5. | podkreśla jednak nadrzędną konieczność zadbania o utrzymanie w UE zrównoważonych pod względem środowiskowym i ekonomicznie opłacalnych sektorów rybołówstwa i akwakultury, w tym ich składnika rzemieślniczego, które byłyby harmonijnie rozmieszczone na wybrzeżu i przyczyniałyby się do zachowania tożsamości kulturowej danych regionów, zapewniałyby zatrudnienie w całej branży oraz dostarczałyby bezpieczną i dobrą jakościowo żywność, co zakłada otrzymywanie przez rybaków sprawiedliwej zapłaty za ich produkty; podkreśla ponadto, że pracownicy sektora rybołówstwa powinni pracować w godnych warunkach i zgodnie z konwencjami MOP dotyczącymi bezpieczeństwa i higieny pracy; |
| --- | --- |

5.

podkreśla jednak nadrzędną konieczność zadbania o utrzymanie w UE zrównoważonych pod względem środowiskowym i ekonomicznie opłacalnych sektorów rybołówstwa i akwakultury, w tym ich składnika rzemieślniczego, które byłyby harmonijnie rozmieszczone na wybrzeżu i przyczyniałyby się do zachowania tożsamości kulturowej danych regionów, zapewniałyby zatrudnienie w całej branży oraz dostarczałyby bezpieczną i dobrą jakościowo żywność, co zakłada otrzymywanie przez rybaków sprawiedliwej zapłaty za ich produkty; podkreśla ponadto, że pracownicy sektora rybołówstwa powinni pracować w godnych warunkach i zgodnie z konwencjami MOP dotyczącymi bezpieczeństwa i higieny pracy;

| 6. | zauważa, że obecne możliwości łatwego wywozu produktów rybołówstwa i akwakultury na rynki wspólnotowe mogą mieć w pewnych warunkach negatywny wpływ na lokalną gospodarkę niektórych regionów, takich jak regiony peryferyjne, w zakresie sprzedaży ich lokalnychproduktów; |
| --- | --- |

6.

zauważa, że obecne możliwości łatwego wywozu produktów rybołówstwa i akwakultury na rynki wspólnotowe mogą mieć w pewnych warunkach negatywny wpływ na lokalną gospodarkę niektórych regionów, takich jak regiony peryferyjne, w zakresie sprzedaży ich lokalnychproduktów;

Uwagi szczegółowe

Polityka handlowa i celna

| 7. | uważa, że UE, jako największy na świecie importer produktów rybołówstwa, ponosi wspólną polityczną odpowiedzialność z innymi dużymi importerami ryb za dopilnowanie, aby zasady handlu WTO respektowały najwyższe możliwe globalne standardy gospodarowania rybołówstwem i jego ochrony; w tym celu wzywa Komisję do zagwarantowania, że sprawiedliwy, przejrzysty i trwały handel rybami zostanie w sposób wzmocniony ujęty w dwustronnych i wielostronnych umowach handlowych zawieranych przez UE; |
| --- | --- |

7.

uważa, że UE, jako największy na świecie importer produktów rybołówstwa, ponosi wspólną polityczną odpowiedzialność z innymi dużymi importerami ryb za dopilnowanie, aby zasady handlu WTO respektowały najwyższe możliwe globalne standardy gospodarowania rybołówstwem i jego ochrony; w tym celu wzywa Komisję do zagwarantowania, że sprawiedliwy, przejrzysty i trwały handel rybami zostanie w sposób wzmocniony ujęty w dwustronnych i wielostronnych umowach handlowych zawieranych przez UE;

| 8. | uważa, że racjonalna ochrona jest i powinna pozostać istotnym i uprawnionym instrumentem regulowania przywozu dostępnym dla władzy politycznej; przypomina, że ochrona taryfowa erga omnes jest główną wartością preferencji przyznanych UE niektórym krajom, zwłaszcza krajom rozwijającym się; przypomina, że zniesienie tej ochrony pozbawiłoby państwa korzystające z preferencji wszelkich korzyści, które obecnie im przysługują; przypomina również użyteczny charakter tej charakter tej ochrony taryfowej, która podlega zróżnicowaniu i może zostać zawieszona przez UE w przypadku gdy wspólnotowa produkcja surowców jest niewystarczająca dla zagwarantowania odpowiednich dostaw dla przetwórstwa; |
| --- | --- |

8.

uważa, że racjonalna ochrona jest i powinna pozostać istotnym i uprawnionym instrumentem regulowania przywozu dostępnym dla władzy politycznej; przypomina, że ochrona taryfowa erga omnes jest główną wartością preferencji przyznanych UE niektórym krajom, zwłaszcza krajom rozwijającym się; przypomina, że zniesienie tej ochrony pozbawiłoby państwa korzystające z preferencji wszelkich korzyści, które obecnie im przysługują; przypomina również użyteczny charakter tej charakter tej ochrony taryfowej, która podlega zróżnicowaniu i może zostać zawieszona przez UE w przypadku gdy wspólnotowa produkcja surowców jest niewystarczająca dla zagwarantowania odpowiednich dostaw dla przetwórstwa;

| 9. | w konsekwencji odrzuca promowaną w obecnie prowadzonej polityce handlowej wizję nieuchronnego zniesienia wszelkiej ochrony celnej w sektorze produktów rybołówstwa i akwakultury, na które to zniesienie producenci wspólnotowi – rybacy, hodowcy zajmujący się akwakulturą i przetwórcy – musieliby zgodzić się bez innej możliwości; |
| --- | --- |

9.

w konsekwencji odrzuca promowaną w obecnie prowadzonej polityce handlowej wizję nieuchronnego zniesienia wszelkiej ochrony celnej w sektorze produktów rybołówstwa i akwakultury, na które to zniesienie producenci wspólnotowi – rybacy, hodowcy zajmujący się akwakulturą i przetwórcy – musieliby zgodzić się bez innej możliwości;

| 10. | uważa, że sektory rybołówstwa i akwakultury są, podobnie jak sektor rolnictwa, sektorami strategicznymi, wielofunkcyjnymi, uzależnionymi od konserwacji oraz zrównoważonej eksploatacji zasobów naturalnych i pod względem niektórych elementów bardzo wrażliwymi, do których słabo nadaje się czysto wolnohandlowe podejście oparte na nieograniczonym poszukiwaniu relatywnych zysków; |
| --- | --- |

10.

uważa, że sektory rybołówstwa i akwakultury są, podobnie jak sektor rolnictwa, sektorami strategicznymi, wielofunkcyjnymi, uzależnionymi od konserwacji oraz zrównoważonej eksploatacji zasobów naturalnych i pod względem niektórych elementów bardzo wrażliwymi, do których słabo nadaje się czysto wolnohandlowe podejście oparte na nieograniczonym poszukiwaniu relatywnych zysków;

| 11. | ubolewa, że w odróżnieniu od negocjacji handlowych związanych z produktami rolnymi, prowadzonych przez komisarza ds. rolnictwa, negocjacje w sprawie produktów rybołówstwa i akwakultury traktowane są jako negocjacje „nierolnicze” i wchodzą w zakres kompetencji komisarza ds. handlu, dla którego są one często jedynie zmienną dostosowawczą w ramach szerszej problematyki; |
| --- | --- |

11.

ubolewa, że w odróżnieniu od negocjacji handlowych związanych z produktami rolnymi, prowadzonych przez komisarza ds. rolnictwa, negocjacje w sprawie produktów rybołówstwa i akwakultury traktowane są jako negocjacje „nierolnicze” i wchodzą w zakres kompetencji komisarza ds. handlu, dla którego są one często jedynie zmienną dostosowawczą w ramach szerszej problematyki;

| 12. | postuluje, aby kompetencje do prowadzenia negocjacji handlowych dotyczących produktów rybołówstwa i akwakultury przeszły z gestii komisarza ds. handlu w gestię komisarza ds. gospodarki morskiej i rybołówstwa; |
| --- | --- |

12.

postuluje, aby kompetencje do prowadzenia negocjacji handlowych dotyczących produktów rybołówstwa i akwakultury przeszły z gestii komisarza ds. handlu w gestię komisarza ds. gospodarki morskiej i rybołówstwa;

| 13. | domaga się, aby na podstawie szeregu analiz i konsultacji rozwinąć jasną i globalną wizję wspólnotowego rynku produktów rybołówstwa i akwakultury, gatunek po gatunku, przewidywanych zmian popytu i produkcji wspólnotowej oraz rynków zbytu, jakie należy utrzymać dla tej produkcji na warunkach uczciwej konkurencji; |
| --- | --- |

13.

domaga się, aby na podstawie szeregu analiz i konsultacji rozwinąć jasną i globalną wizję wspólnotowego rynku produktów rybołówstwa i akwakultury, gatunek po gatunku, przewidywanych zmian popytu i produkcji wspólnotowej oraz rynków zbytu, jakie należy utrzymać dla tej produkcji na warunkach uczciwej konkurencji;

| 14. | zwraca się również do Komisji o podjęcie starań zmierzających do bardziej rzetelnej i dokładnej oceny wpływu przywozu produktów rybołówstwa i akwakultury na rynek wspólnotowy, zwłaszcza w zakresie cen, oraz o podjęcie prac mających na celu wprowadzenie systemu gromadzenia i wymiany danych ułatwiających tę ocenę; |
| --- | --- |

14.

zwraca się również do Komisji o podjęcie starań zmierzających do bardziej rzetelnej i dokładnej oceny wpływu przywozu produktów rybołówstwa i akwakultury na rynek wspólnotowy, zwłaszcza w zakresie cen, oraz o podjęcie prac mających na celu wprowadzenie systemu gromadzenia i wymiany danych ułatwiających tę ocenę;

| 15. | domaga się, aby produkty rybołówstwa i akwakultury były traktowane jako produkty wrażliwe do celów stosowania „metody szwajcarskiej” w ramach negocjacji rundy dauhańskiej WTO w sprawie dostępu do rynków nierolnych, co pozwoli uniknąć radykalnego ograniczenia ochrony taryfowej, z jakiej korzystają jeszcze niektóre produkty na podstawie wspólnej taryfy celnej, a tym samym zachować wartość preferencji przyznawanych niektórym partnerom i skuteczność mechanizmów wspólnej organizacji rynków; |
| --- | --- |

15.

domaga się, aby produkty rybołówstwa i akwakultury były traktowane jako produkty wrażliwe do celów stosowania „metody szwajcarskiej” w ramach negocjacji rundy dauhańskiej WTO w sprawie dostępu do rynków nierolnych, co pozwoli uniknąć radykalnego ograniczenia ochrony taryfowej, z jakiej korzystają jeszcze niektóre produkty na podstawie wspólnej taryfy celnej, a tym samym zachować wartość preferencji przyznawanych niektórym partnerom i skuteczność mechanizmów wspólnej organizacji rynków;

| 16. | przypomina, że zgodnie z ust. 47 deklaracji ministerialnej z Ad-Dauhy z dnia 14 listopada 2001 r. negocjacje obecnej rundy są prowadzone na podstawie zasady całościowego zobowiązania oraz że dopóki runda nie zostanie zakończona jako w całość, Unia Europejska może zrewidować niektóre rozdziały swojego stanowiska; |
| --- | --- |

16.

przypomina, że zgodnie z ust. 47 deklaracji ministerialnej z Ad-Dauhy z dnia 14 listopada 2001 r. negocjacje obecnej rundy są prowadzone na podstawie zasady całościowego zobowiązania oraz że dopóki runda nie zostanie zakończona jako w całość, Unia Europejska może zrewidować niektóre rozdziały swojego stanowiska;

| 17. | zachęca też negocjatorów wspólnotowych na forum WTO do dalszego kategorycznego odmawiania uczestnictwa Unii Europejskiej w jakichkolwiek inicjatywach dotyczących wielostronnej liberalizacji sektorowej w dziedzinie produktów rybołówstwa i akwakultury; |
| --- | --- |

17.

zachęca też negocjatorów wspólnotowych na forum WTO do dalszego kategorycznego odmawiania uczestnictwa Unii Europejskiej w jakichkolwiek inicjatywach dotyczących wielostronnej liberalizacji sektorowej w dziedzinie produktów rybołówstwa i akwakultury;

| 18. | wzywa Komisję do postawienia wymogu, by ewentualne zawarcie negocjowanej obecnie na forum WTO umowy o dotacjach w sektorze rybołówstwa, zwłaszcza w zakresie środków regulacji rynku, nie doprowadziło do pogorszenia warunków uczciwej konkurencji dla producentów UE wobec dostawców z krajów trzecich; z zasady sprzeciwia się wszelkiej możliwości oddzielnego i wcześniejszego wdrożenia („early harvest”) takiej umowy, ponieważ nie należy tego oddzielać od innych części agendy dauhańskiej; |
| --- | --- |

18.

wzywa Komisję do postawienia wymogu, by ewentualne zawarcie negocjowanej obecnie na forum WTO umowy o dotacjach w sektorze rybołówstwa, zwłaszcza w zakresie środków regulacji rynku, nie doprowadziło do pogorszenia warunków uczciwej konkurencji dla producentów UE wobec dostawców z krajów trzecich; z zasady sprzeciwia się wszelkiej możliwości oddzielnego i wcześniejszego wdrożenia („early harvest”) takiej umowy, ponieważ nie należy tego oddzielać od innych części agendy dauhańskiej;

| 19. | zwraca się do negocjatorów wspólnotowych uczestniczących w negocjacjach dwustronnych i regionalnych, aby bardziej systematycznie domagali się rzeczywistych świadczeń w zamian za koncesje handlowe przyznawane krajom trzecim w zakresie przywozu produktów rybołówstwa i akwakultury oraz zdecydowanie bronili ofensywnych interesów Unii Europejskiej w tym sektorze, jeżeli takie istnieją; |
| --- | --- |

19.

zwraca się do negocjatorów wspólnotowych uczestniczących w negocjacjach dwustronnych i regionalnych, aby bardziej systematycznie domagali się rzeczywistych świadczeń w zamian za koncesje handlowe przyznawane krajom trzecim w zakresie przywozu produktów rybołówstwa i akwakultury oraz zdecydowanie bronili ofensywnych interesów Unii Europejskiej w tym sektorze, jeżeli takie istnieją;

| 20. | podkreśla, że Unia Europejska musi utrzymać kontrolę nad preferencjami handlowymi przyznawanymi niektórym partnerom, wymagając stosowania rygorystycznych reguł pochodzenia, opartych na koncepcji produktów „w pełni uzyskanych”; zwraca się o ostrożność przy udzielaniu zgody na ewentualne złagodzenie tradycyjnych kryteriów przynależności statków w przypadku produktów surowych i domaga się odrzucania wszelkich nowych wniosków o odstępstwa w dziedzinie produktów przetworzonych; uważa, że zasada zakazu zwrotu cła powinna być systematycznie stosowana, a możliwości kumulacji pochodzenia – ograniczone; |
| --- | --- |

20.

podkreśla, że Unia Europejska musi utrzymać kontrolę nad preferencjami handlowymi przyznawanymi niektórym partnerom, wymagając stosowania rygorystycznych reguł pochodzenia, opartych na koncepcji produktów „w pełni uzyskanych”; zwraca się o ostrożność przy udzielaniu zgody na ewentualne złagodzenie tradycyjnych kryteriów przynależności statków w przypadku produktów surowych i domaga się odrzucania wszelkich nowych wniosków o odstępstwa w dziedzinie produktów przetworzonych; uważa, że zasada zakazu zwrotu cła powinna być systematycznie stosowana, a możliwości kumulacji pochodzenia – ograniczone;

| 21. | domaga się od Komisji, aby poprawiła pod względem ilościowym i jakościowym analizy wpływu preferencji taryfowych przyznanych niektórym krajom w sektorze rybołówstwa i akwakultury, szczególnie z punktu widzenia rentowności przedsiębiorstw i zatrudnienia, zarówno w UE, jak i w krajach będących beneficjentami, zwłaszcza krajach AKP; podkreśla ponadto, że analizy te muszą zawierać prawidłowo oszacowane wyniki i uwzględniać w szczególny sposób zagrożone gatunki ryb; |
| --- | --- |

21.

domaga się od Komisji, aby poprawiła pod względem ilościowym i jakościowym analizy wpływu preferencji taryfowych przyznanych niektórym krajom w sektorze rybołówstwa i akwakultury, szczególnie z punktu widzenia rentowności przedsiębiorstw i zatrudnienia, zarówno w UE, jak i w krajach będących beneficjentami, zwłaszcza krajach AKP; podkreśla ponadto, że analizy te muszą zawierać prawidłowo oszacowane wyniki i uwzględniać w szczególny sposób zagrożone gatunki ryb;

| 22. | przypomina, że przemysł wspólnotowy może korzystać z instrumentów ochrony handlu unijnego w przypadku dumpingu, dotowania lub masowego i nagłego wzrostu przywozu niektórych kategorii produktów rybołówstwa i akwakultury; |
| --- | --- |

22.

przypomina, że przemysł wspólnotowy może korzystać z instrumentów ochrony handlu unijnego w przypadku dumpingu, dotowania lub masowego i nagłego wzrostu przywozu niektórych kategorii produktów rybołówstwa i akwakultury;

Aspekty środowiskowe, socjalne, sanitarne i jakościowe

| 23. | uważa, że jednym z podstawowych celów polityki wspólnotowej w dziedzinie przywozu produktów rybołówstwa i akwakultury musi być zadbanie o to, aby importowane produkty spełniały we wszystkich dziedzinach takie same wymogi, jakie nałożone są na produkcję wspólnotową; uważa, że ten cel jest zgodny z podstawowym dążeniem do równości, spójności i skuteczności środków stosowanych obecnie w tym sektorze lub przewidywanych w ramach reformy; zwraca ponadto uwagę, że przestrzeganie przez kraje trzecie wymogów UE może przyczynić się do stworzenia bardziej sprawiedliwych warunków konkurencji pomiędzy produkcją UE i produkcją w krajach trzecich w związku z podwyższonymi kosztami, jakie ponosić będą musiały kraje trzecie w związku z produkcją ryb zgodnie z normami UE; |
| --- | --- |

23.

uważa, że jednym z podstawowych celów polityki wspólnotowej w dziedzinie przywozu produktów rybołówstwa i akwakultury musi być zadbanie o to, aby importowane produkty spełniały we wszystkich dziedzinach takie same wymogi, jakie nałożone są na produkcję wspólnotową; uważa, że ten cel jest zgodny z podstawowym dążeniem do równości, spójności i skuteczności środków stosowanych obecnie w tym sektorze lub przewidywanych w ramach reformy; zwraca ponadto uwagę, że przestrzeganie przez kraje trzecie wymogów UE może przyczynić się do stworzenia bardziej sprawiedliwych warunków konkurencji pomiędzy produkcją UE i produkcją w krajach trzecich w związku z podwyższonymi kosztami, jakie ponosić będą musiały kraje trzecie w związku z produkcją ryb zgodnie z normami UE;

| 24. | obawia się, że masowe wejście na rynek wspólnotowy produktów rybołówstwa i akwakultury z krajów trzecich mogłoby wpłynąć na zwyczaje konsumentów w zakresie kupowania produktów; |
| --- | --- |

24.

obawia się, że masowe wejście na rynek wspólnotowy produktów rybołówstwa i akwakultury z krajów trzecich mogłoby wpłynąć na zwyczaje konsumentów w zakresie kupowania produktów;

| 25. | uważa, że intensyfikacja wysiłków UE związanych z ochroną zasobów i zrównoważonym charakterem rybołówstwa, prowadzonych w ramach WPRyb, jest niezgodna z przywozem produktów rybołówstwa i akwakultury pochodzących z krajów, które zwiększają nakłady połowowe nie bacząc na trwałość zasobów rybnych, a mając na względzie jedynie natychmiastowy zysk; |
| --- | --- |

25.

uważa, że intensyfikacja wysiłków UE związanych z ochroną zasobów i zrównoważonym charakterem rybołówstwa, prowadzonych w ramach WPRyb, jest niezgodna z przywozem produktów rybołówstwa i akwakultury pochodzących z krajów, które zwiększają nakłady połowowe nie bacząc na trwałość zasobów rybnych, a mając na względzie jedynie natychmiastowy zysk;

| 26. | podkreśla, że wspólnotowa polityka ochrony zasobów przyczynia się, zwłaszcza za pośrednictwem planów odbudowy zasobów i zarządzania, do pobudzania przywozu produktów rybołówstwa i akwakultury pochodzących z krajów trzecich oraz do umożliwiania im zastąpienia, niekiedy nieodwracalnego, produkcji wspólnotowej; zwraca się do Komisji o należyte uwzględnienie tego zagrożenia w trakcie opracowywania rzeczonych planów; |
| --- | --- |

26.

podkreśla, że wspólnotowa polityka ochrony zasobów przyczynia się, zwłaszcza za pośrednictwem planów odbudowy zasobów i zarządzania, do pobudzania przywozu produktów rybołówstwa i akwakultury pochodzących z krajów trzecich oraz do umożliwiania im zastąpienia, niekiedy nieodwracalnego, produkcji wspólnotowej; zwraca się do Komisji o należyte uwzględnienie tego zagrożenia w trakcie opracowywania rzeczonych planów;

| 27. | obawia się, że w sytuacji braku zdecydowanej polityki w tej dziedzinie znaczna atrakcyjność wspólnotowego rynku produktów rybołówstwa i akwakultury, charakteryzującego się bardzo szeroką dostępnością i silnie rosnącym popytem, może stanowić dla tych krajów stałą zachętę do nadmiernych połowów; |
| --- | --- |

27.

obawia się, że w sytuacji braku zdecydowanej polityki w tej dziedzinie znaczna atrakcyjność wspólnotowego rynku produktów rybołówstwa i akwakultury, charakteryzującego się bardzo szeroką dostępnością i silnie rosnącym popytem, może stanowić dla tych krajów stałą zachętę do nadmiernych połowów;

| 28. | cieszy się z niedawnego wejścia w życie rozporządzenia dotyczącego zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów oraz nakładającego wymóg certyfikacji na wszystkie produkty wprowadzane na rynek wspólnotowy; zachęca do rygorystycznego i skutecznego stosowania tego rozporządzenia, uznając jednocześnie, że wiele krajów rozwijających się potrzebuje pomocy we właściwym jego wdrażaniu i zwalczaniu nielegalnych połowów; przypomina jednak, że chodzi tu o wymóg minimalny, niewystarczający do zagwarantowania zrównoważonego charakteru połowów, z których pochodzą dane produkty; |
| --- | --- |

28.

cieszy się z niedawnego wejścia w życie rozporządzenia dotyczącego zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów oraz nakładającego wymóg certyfikacji na wszystkie produkty wprowadzane na rynek wspólnotowy; zachęca do rygorystycznego i skutecznego stosowania tego rozporządzenia, uznając jednocześnie, że wiele krajów rozwijających się potrzebuje pomocy we właściwym jego wdrażaniu i zwalczaniu nielegalnych połowów; przypomina jednak, że chodzi tu o wymóg minimalny, niewystarczający do zagwarantowania zrównoważonego charakteru połowów, z których pochodzą dane produkty;

| 29. | uważa, że oprócz stosowania wspólnotowych przepisów w zakresie połowów IUU, należy prowadzić z drugiej strony ściślejsze kontrole procesu wprowadzania do obrotu tego rodzaju ryb, mianowicie poprzez bardziej rygorystyczne kontrole w państwach członkowskich i przedsiębiorstwach, co do których podejrzewa się, że zaopatrują się w produkty pochodzące z nielegalnego rybołówstwa; |
| --- | --- |

29.

uważa, że oprócz stosowania wspólnotowych przepisów w zakresie połowów IUU, należy prowadzić z drugiej strony ściślejsze kontrole procesu wprowadzania do obrotu tego rodzaju ryb, mianowicie poprzez bardziej rygorystyczne kontrole w państwach członkowskich i przedsiębiorstwach, co do których podejrzewa się, że zaopatrują się w produkty pochodzące z nielegalnego rybołówstwa;

| 30. | zwraca się do Komisji, aby zastosowała wszystkie instrumenty, jakimi dysponuje, w celu zadbania o to, by główne kraje eksportujące produkty rybołówstwa i akwakultury do UE przestrzegały zobowiązań podjętych w Johannesburgu oraz stosowały rygorystyczną politykę ochrony zasobów; zachęca do współpracy z tymi krajami we wszystkich właściwych obszarach, a szczególnie w ramach regionalnych organizacji ds. rybołówstwa; |
| --- | --- |

30.

zwraca się do Komisji, aby zastosowała wszystkie instrumenty, jakimi dysponuje, w celu zadbania o to, by główne kraje eksportujące produkty rybołówstwa i akwakultury do UE przestrzegały zobowiązań podjętych w Johannesburgu oraz stosowały rygorystyczną politykę ochrony zasobów; zachęca do współpracy z tymi krajami we wszystkich właściwych obszarach, a szczególnie w ramach regionalnych organizacji ds. rybołówstwa;

| 31. | uważa z drugiej strony, że Unia Europejska musi jeszcze wzmocnić te zobowiązania, aby zagwarantować, że wszystkie produkty wywożone do UE pochodzą, bez wyjątku, z państw, które ratyfikowały najważniejsze międzynarodowe umowy w zakresie prawa morskiego, w szczególności Konwencję Narodów Zjednoczonych o prawie morskim i Konwencję o międzystrefowych zasobach rybnych i zasobach rybnych masowo migrujących, będących stronami umów zawartych z regionalnymi organizacjami ds. rybołówstwa, o ile eksport pochodzi z wód podlegających regulacji przez te organizacje; |
| --- | --- |

31.

uważa z drugiej strony, że Unia Europejska musi jeszcze wzmocnić te zobowiązania, aby zagwarantować, że wszystkie produkty wywożone do UE pochodzą, bez wyjątku, z państw, które ratyfikowały najważniejsze międzynarodowe umowy w zakresie prawa morskiego, w szczególności Konwencję Narodów Zjednoczonych o prawie morskim i Konwencję o międzystrefowych zasobach rybnych i zasobach rybnych masowo migrujących, będących stronami umów zawartych z regionalnymi organizacjami ds. rybołówstwa, o ile eksport pochodzi z wód podlegających regulacji przez te organizacje;

| 32. | zwraca uwagę na poważne utrudnienia, z jakimi spotykają się wspólnotowi rybacy, hodowcy zajmujący się akwakulturą i przetwórcy w konkurencji z niektórymi krajami trzecimi, wynikające z o wiele niższego kosztu siły roboczej w tych krajach i ze stosowanych tam mniej rygorystycznych standardów socjalnych; |
| --- | --- |

32.

zwraca uwagę na poważne utrudnienia, z jakimi spotykają się wspólnotowi rybacy, hodowcy zajmujący się akwakulturą i przetwórcy w konkurencji z niektórymi krajami trzecimi, wynikające z o wiele niższego kosztu siły roboczej w tych krajach i ze stosowanych tam mniej rygorystycznych standardów socjalnych;

| 33. | uważa, że problem „dumpingu socjalnego”, występujący również w kilku innych sektorach gospodarki, jest szczególnie ostry w sektorze produktów rybołówstwa i akwakultury, a szczególnie w działaniach z zakresu przetwórstwa, które wymagają znacznej siły roboczej; |
| --- | --- |

33.

uważa, że problem „dumpingu socjalnego”, występujący również w kilku innych sektorach gospodarki, jest szczególnie ostry w sektorze produktów rybołówstwa i akwakultury, a szczególnie w działaniach z zakresu przetwórstwa, które wymagają znacznej siły roboczej;

| 34. | zwraca się do Komisji, aby wdrożyła wszystkie instrumenty, jakimi dysponuje, w celu zadbania, by główne kraje eksportujące produkty rybołówstwa i akwakultury do UE przestrzegały co najmniej ośmiu konwencji MOP dotyczących podstawowych praw pracy; |
| --- | --- |

34.

zwraca się do Komisji, aby wdrożyła wszystkie instrumenty, jakimi dysponuje, w celu zadbania, by główne kraje eksportujące produkty rybołówstwa i akwakultury do UE przestrzegały co najmniej ośmiu konwencji MOP dotyczących podstawowych praw pracy;

| 35. | nalega, aby wszystkie przyznawane przez UE preferencje handlowe dotyczące produktów rybołówstwa i akwakultury były ściśle uzależnione od spełnienia rygorystycznych wymogów środowiskowych i socjalnych; postuluje też, aby przepisy włączane w tym celu do zawieranych umów obejmowały wiarygodne mechanizmy nadzoru przestrzegania podjętych zobowiązań i mechanizmy zawieszania lub po prostu wycofywania preferencji w przypadku naruszeń; w przypadku krajów rozwijających się domaga się wprowadzenia programów zaprojektowanych specjalnie w celu udzielania wsparcia technicznego oraz, w razie potrzeby, wsparcia finansowego, tak aby wspomagać zainteresowane państwa w przestrzeganiu wymogów socjalnych i środowiskowych; |
| --- | --- |

35.

nalega, aby wszystkie przyznawane przez UE preferencje handlowe dotyczące produktów rybołówstwa i akwakultury były ściśle uzależnione od spełnienia rygorystycznych wymogów środowiskowych i socjalnych; postuluje też, aby przepisy włączane w tym celu do zawieranych umów obejmowały wiarygodne mechanizmy nadzoru przestrzegania podjętych zobowiązań i mechanizmy zawieszania lub po prostu wycofywania preferencji w przypadku naruszeń; w przypadku krajów rozwijających się domaga się wprowadzenia programów zaprojektowanych specjalnie w celu udzielania wsparcia technicznego oraz, w razie potrzeby, wsparcia finansowego, tak aby wspomagać zainteresowane państwa w przestrzeganiu wymogów socjalnych i środowiskowych;

| 36. | podkreśla, że istotne znaczenie ma rygorystyczne objęcie importowanych produktów rybołówstwa i akwakultury, włącznie z paszą dla zwierząt i surowcami przeznaczonych do jej produkcji, przepisami wspólnotowymi dotyczącymi standardów i kontroli sanitarnych z uwzględnieniem wszystkich ich aspektów (bezpieczeństwo żywności, identyfikowalność, zapobieganie), które są niezbędne dla ochrony konsumentów; wzywa w związku z tym Komisję, aby poprawiła program inspekcji w państwach trzecich, dostosowując misje Biura ds. żywności i weterynarii, przede wszystkim poprzez zwiększenie liczby obiektów kontrolowanych podczas każdej misji, aby uzyskać wyniki dokładniej odzwierciedlające rzeczywistą sytuację w danym państwie trzecim; |
| --- | --- |

36.

podkreśla, że istotne znaczenie ma rygorystyczne objęcie importowanych produktów rybołówstwa i akwakultury, włącznie z paszą dla zwierząt i surowcami przeznaczonych do jej produkcji, przepisami wspólnotowymi dotyczącymi standardów i kontroli sanitarnych z uwzględnieniem wszystkich ich aspektów (bezpieczeństwo żywności, identyfikowalność, zapobieganie), które są niezbędne dla ochrony konsumentów; wzywa w związku z tym Komisję, aby poprawiła program inspekcji w państwach trzecich, dostosowując misje Biura ds. żywności i weterynarii, przede wszystkim poprzez zwiększenie liczby obiektów kontrolowanych podczas każdej misji, aby uzyskać wyniki dokładniej odzwierciedlające rzeczywistą sytuację w danym państwie trzecim;

| 37. | apeluje o wzmożoną ostrożność przy uznawaniu wymogów stosowanych w niektórych krajach trzecich za równoważne z wymogami Unii Europejskiej do celów stosowania tych przepisów orz przy zatwierdzaniu wykazów krajów i zakładów upoważnionych do eksportu produktów rybołówstwa i akwakultury do UE; uważa, że DG SANCO powinna być w stanie usunąć poszczególne statki lub zakłady przetwórstwa z zatwierdzonych list w przypadkach, gdy nie spełniają one minimalnych wymogów; |
| --- | --- |

37.

apeluje o wzmożoną ostrożność przy uznawaniu wymogów stosowanych w niektórych krajach trzecich za równoważne z wymogami Unii Europejskiej do celów stosowania tych przepisów orz przy zatwierdzaniu wykazów krajów i zakładów upoważnionych do eksportu produktów rybołówstwa i akwakultury do UE; uważa, że DG SANCO powinna być w stanie usunąć poszczególne statki lub zakłady przetwórstwa z zatwierdzonych list w przypadkach, gdy nie spełniają one minimalnych wymogów;

| 38. | zwraca się o jeszcze większą czujność względem produktów pochodzących z nowych form szczególnie intensywnej akwakultury, praktykowanych w niektórych regionach świata, oraz o krytyczne przyglądanie się technikom i procedurom stosowanym dla zwiększenia produktywności tych farm, a także ich ewentualnemu wpływowi na zdrowie, jak również ich lokalnemu oddziaływaniu społecznemu i środowiskowemu; |
| --- | --- |

38.

zwraca się o jeszcze większą czujność względem produktów pochodzących z nowych form szczególnie intensywnej akwakultury, praktykowanych w niektórych regionach świata, oraz o krytyczne przyglądanie się technikom i procedurom stosowanym dla zwiększenia produktywności tych farm, a także ich ewentualnemu wpływowi na zdrowie, jak również ich lokalnemu oddziaływaniu społecznemu i środowiskowemu;

| 39. | domaga się, aby intensywność i częstotliwość kontroli prowadzonych na wszystkich poziomach, a szczególnie skutecznie zharmonizowanych i przejrzystych kontroli na granicach, były proporcjonalne do ryzyka związanego z danymi produktami w zależności szczególnie od ich charakteru i pochodzenia; zwraca się do państw członkowskich o przeznaczenie na to wszelkich koniecznych zasobów finansowych i kadrowych; |
| --- | --- |

39.

domaga się, aby intensywność i częstotliwość kontroli prowadzonych na wszystkich poziomach, a szczególnie skutecznie zharmonizowanych i przejrzystych kontroli na granicach, były proporcjonalne do ryzyka związanego z danymi produktami w zależności szczególnie od ich charakteru i pochodzenia; zwraca się do państw członkowskich o przeznaczenie na to wszelkich koniecznych zasobów finansowych i kadrowych;

Reforma wspólnej organizacji rynków

| 40. | przypomina swoje liczne rezolucje, przyjęte w czasie 6. kadencji, w których zwracał się do Komisji o niezwłoczne przeprowadzenie ambitnej reformy wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa w celu zwiększenia jej wkładu w gwarantowanie dochodów w sektorze, zapewnienie stabilności rynku, lepsze wprowadzanie do obrotu produktów rybołówstwa i zwiększenie ich wartości dodanej; ubolewa nad opóźnieniem w tej dziedzinie; odsyła do wspomnianych rezolucji, w których określono, jakie powinny być główne osie tej reformy; |
| --- | --- |

40.

przypomina swoje liczne rezolucje, przyjęte w czasie 6. kadencji, w których zwracał się do Komisji o niezwłoczne przeprowadzenie ambitnej reformy wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa w celu zwiększenia jej wkładu w gwarantowanie dochodów w sektorze, zapewnienie stabilności rynku, lepsze wprowadzanie do obrotu produktów rybołówstwa i zwiększenie ich wartości dodanej; ubolewa nad opóźnieniem w tej dziedzinie; odsyła do wspomnianych rezolucji, w których określono, jakie powinny być główne osie tej reformy;

| 41. | podkreśla, że nowe mechanizmy wprowadzone w tych ramach będą absolutnie musiały uwzględniać nieuniknioną rzeczywistość w postaci bardzo dynamicznej konkurencji ze strony taniego przywozu będącego skutkiem praktyk szkodliwych dla środowiska lub mających formę dumpingu socjalnego i pomimo tego dążyć do zagwarantowania normalnego zbytu produkcji wspólnotowej w wystarczająco opłacalnych cenach; |
| --- | --- |

41.

podkreśla, że nowe mechanizmy wprowadzone w tych ramach będą absolutnie musiały uwzględniać nieuniknioną rzeczywistość w postaci bardzo dynamicznej konkurencji ze strony taniego przywozu będącego skutkiem praktyk szkodliwych dla środowiska lub mających formę dumpingu socjalnego i pomimo tego dążyć do zagwarantowania normalnego zbytu produkcji wspólnotowej w wystarczająco opłacalnych cenach;

Informacje dla konsumentów

| 42. | wyraża przekonanie, że europejscy konsumenci często dokonywaliby innych wyborów, gdyby byli lepiej informowani na temat rzeczywistego rodzaju, pochodzenia geograficznego i warunków produkcji, połowów i jakości produktów oferowanych do sprzedaży; |
| --- | --- |

42.

wyraża przekonanie, że europejscy konsumenci często dokonywaliby innych wyborów, gdyby byli lepiej informowani na temat rzeczywistego rodzaju, pochodzenia geograficznego i warunków produkcji, połowów i jakości produktów oferowanych do sprzedaży;

| 43. | podkreśla, że pilne jest wprowadzenie rygorystycznych i przejrzystych kryteriów certyfikacji i oznakowania w zakresie jakości i identyfikowalności produktów europejskiego rybołówstwa i akwakultury oraz promowanie jak najszybszego wprowadzenia specjalnego ekologicznego wspólnotowego oznaczenia tych produktów w celu położenia kresu niekontrolowanemu rozpowszechnianiu się prywatnych systemów certyfikacji; |
| --- | --- |

43.

podkreśla, że pilne jest wprowadzenie rygorystycznych i przejrzystych kryteriów certyfikacji i oznakowania w zakresie jakości i identyfikowalności produktów europejskiego rybołówstwa i akwakultury oraz promowanie jak najszybszego wprowadzenia specjalnego ekologicznego wspólnotowego oznaczenia tych produktów w celu położenia kresu niekontrolowanemu rozpowszechnianiu się prywatnych systemów certyfikacji;

| 44. | uważa, że ekologiczna certyfikacja i ekologiczne oznakowanie produktów rybołówstwa i akwakultury powinno być procesem przejrzystym, łatwo zrozumiałym dla konsumenta i dostępnym dla całego sektora bez wyjątku, jeżeli zostaną ściśle spełnione podstawowe kryteria ich przyznawania; |
| --- | --- |

44.

uważa, że ekologiczna certyfikacja i ekologiczne oznakowanie produktów rybołówstwa i akwakultury powinno być procesem przejrzystym, łatwo zrozumiałym dla konsumenta i dostępnym dla całego sektora bez wyjątku, jeżeli zostaną ściśle spełnione podstawowe kryteria ich przyznawania;

Akwakultura

| 45. | podkreśla rosnący udział produktów akwakultury w przywozie produktów rybołówstwa i akwakultury do Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

45.

podkreśla rosnący udział produktów akwakultury w przywozie produktów rybołówstwa i akwakultury do Unii Europejskiej;

| 46. | przypisuje to zjawisko znacznej ekspansji akwakultury w niektórych regionach świata w ostatnim dziesięcioleciu, kiedy to akwakultura wspólnotowa, odpowiadająca jedynie 2 % produkcji światowej, przeżywała okres stagnacji; |
| --- | --- |

46.

przypisuje to zjawisko znacznej ekspansji akwakultury w niektórych regionach świata w ostatnim dziesięcioleciu, kiedy to akwakultura wspólnotowa, odpowiadająca jedynie 2 % produkcji światowej, przeżywała okres stagnacji;

| 47. | stwierdza, że zastępowanie świeżych produktów pochodzenia europejskiego niektórymi rodzajami produktów akwakultury z przywozu wywiera duży wpływ na zwyczaje konsumentów i zapotrzebowanie europejskich przedsiębiorstw zajmujących się dystrybucją; |
| --- | --- |

47.

stwierdza, że zastępowanie świeżych produktów pochodzenia europejskiego niektórymi rodzajami produktów akwakultury z przywozu wywiera duży wpływ na zwyczaje konsumentów i zapotrzebowanie europejskich przedsiębiorstw zajmujących się dystrybucją;

| 48. | uważa, że oparta na zasadzie dobrowolności polityka pomocy na rzecz rozwoju zrównoważonej akwakultury wspólnotowej mającej ograniczony wpływ środowiskowy jest jednym z kluczowych punktów polityki mającej na celu ograniczenie zależności od przywozu w sektorze produktów rybołówstwa i akwakultury, wspieranie działalności wewnątrz Unii Europejskiej oraz zaspokojenie silnie rosnącego popytu poprzez bogatszą i bardziej zróżnicowaną ofertę; podkreśla w związku z tym konieczność położenia dużego nacisku na badania naukowe i rozwój w dziedzinie europejskich produktów akwakultury; |
| --- | --- |

48.

uważa, że oparta na zasadzie dobrowolności polityka pomocy na rzecz rozwoju zrównoważonej akwakultury wspólnotowej mającej ograniczony wpływ środowiskowy jest jednym z kluczowych punktów polityki mającej na celu ograniczenie zależności od przywozu w sektorze produktów rybołówstwa i akwakultury, wspieranie działalności wewnątrz Unii Europejskiej oraz zaspokojenie silnie rosnącego popytu poprzez bogatszą i bardziej zróżnicowaną ofertę; podkreśla w związku z tym konieczność położenia dużego nacisku na badania naukowe i rozwój w dziedzinie europejskich produktów akwakultury;

| 49. | odsyła w tej kwestii do swojej rezolucji z dnia 17 czerwca 2010 r. w sprawie nowego impulsu dla strategii zrównoważonego rozwoju europejskiej akwakultury; |
| --- | --- |

49.

odsyła w tej kwestii do swojej rezolucji z dnia 17 czerwca 2010 r. w sprawie nowego impulsu dla strategii zrównoważonego rozwoju europejskiej akwakultury;

| 50. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do uwzględnienia głównych zaleceń zawartych w tym sprawozdaniu w ich wnioskach i decyzjach odnoszących się do reformy wspólnej polityki rybołówstwa; |
| --- | --- |

50.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do uwzględnienia głównych zaleceń zawartych w tym sprawozdaniu w ich wnioskach i decyzjach odnoszących się do reformy wspólnej polityki rybołówstwa;

*

* *

| 51. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji. |
| --- | --- |

51.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji.

---

(1)  Dz.U. L 358 z 31.12.2002, s. 59.

(2)  Dz.U. L 17 z 21.1.2000, s. 22.

(3)  Dz.U. C 323 E z 18.12.2008, s. 271.

(4)  Dz.U. L 286 z 29.10.2008, s. 1.

(5)  Dz.U. L 27 z 30.1.2010, s. 1.

(6)  Teksty przyjęte, P7_TA(2010)0039.

(7)  Teksty przyjęte, P7_TA(2010)0243.

(8)  Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0373.

---

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/128 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/128

---

Czwartek, 8 lipca 2010 r.Łamanie praw człowieka w Zimbabwe, w szczególności sprawa Farai Maguwu

P7_TA(2010)0288

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie Zimbabwe, szczególnie przypadku Faraia Maguwu

2011/C 351 E/19

Parlament Europejski,

uwzględniając swoje poprzednie liczne rezolucje w sprawie Zimbabwe, z których ostatnia została przyjęta w dniu 17 grudnia 2008 r. (1),

uwzględniając wspólne stanowisko Rady 2010/92/WPZiB z dnia 15 lutego 2010 r. (2) przedłużające do dnia 20 lutego 2011 r. obowiązywanie środków ograniczających w odniesieniu do Zimbabwe nałożonych na mocy wspólnego stanowiska 2004/161/WPZiB (3) oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 1226/2008 z dnia 8 grudnia 2008 r. (4) zmieniające wspólne stanowisko,

uwzględniając konkluzje Rady do Spraw Zagranicznych z dnia 22 lutego 2010 r. w sprawie Zimbabwe oraz konkluzje 10. ministerialnego dialogu politycznego między UE a Republiką Południowej Afryki z dnia 11 maja 2010 r. w sprawie Zimbabwe,

uwzględniając poprzednie rezolucje ONZ w sprawie spornych diamentów, a w szczególności rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ 1459(2003) w sprawie systemu certyfikacji procesu Kimberley,

uwzględniając system certyfikacji procesu Kimberley, wymagający od uczestników poświadczenia, że surowiec diamentowy nie jest wykorzystywany do finansowania konfliktów zbrojnych,

uwzględniając Afrykańską kartę praw człowieka i ludów, którą Zimbabwe ratyfikowało,

uwzględniając komunikat z 7. sesji plenarnej systemu certyfikacji procesu Kimberley, która odbyła się w Swakopmund (Namibia) w dniu 5 listopada 2009 r., w szczególności jego ust. 13, 14 i 22,

uwzględniając posiedzenie międzysesyjne procesu Kimberley, które odbyło się w Tel Awiwie (Izrael) w dniach 21–24 czerwca 2010 r.,

uwzględniając umowę z Kotonu o partnerstwie między UE a AKP, podpisaną w dniu 23 czerwca 2000 r.,

uwzględniając art. 122 ust. 5 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że Zimbabwe dobrowolnie uczestniczy w systemie certyfikacji procesu Kimberley, pozwalającym członkom na sprzedaż surowca diamentowego na legalnym rynku międzynarodowym, pod warunkiem że handel ten nie służy finansowaniu konfliktów zbrojnych, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że Zimbabwe dobrowolnie uczestniczy w systemie certyfikacji procesu Kimberley, pozwalającym członkom na sprzedaż surowca diamentowego na legalnym rynku międzynarodowym, pod warunkiem że handel ten nie służy finansowaniu konfliktów zbrojnych,

| B. | mając na uwadze, że proces Kimberley nie obejmuje obecnie nadużyć praw człowieka, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że proces Kimberley nie obejmuje obecnie nadużyć praw człowieka,

| C. | mając na uwadze, że w ciągu najbliższych kilku lat Zimbabwe mogłaby stać się jednym z największych producentów diamentów na świecie, gdyby złoże diamentów w Marange (Chiadzwa) w prowincji Manicaland, potencjalnie generujące miliardy euro dochodu, zostało objęte pełną eksploatacją, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że w ciągu najbliższych kilku lat Zimbabwe mogłaby stać się jednym z największych producentów diamentów na świecie, gdyby złoże diamentów w Marange (Chiadzwa) w prowincji Manicaland, potencjalnie generujące miliardy euro dochodu, zostało objęte pełną eksploatacją,

| D. | mając na uwadze, że w listopadzie 2009 r. w Swakopmund (Namibia) Zimbabwe zobowiązało się do podjęcia szeregu działań w celu zagwarantowania, że wydobycie diamentów w Marange będzie prowadzone zgodnie z systemem certyfikacji procesu Kimberley, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że w listopadzie 2009 r. w Swakopmund (Namibia) Zimbabwe zobowiązało się do podjęcia szeregu działań w celu zagwarantowania, że wydobycie diamentów w Marange będzie prowadzone zgodnie z systemem certyfikacji procesu Kimberley,

| E. | mając na uwadze, że na międzysesyjnym posiedzeniu procesu Kimberley w Tel Awiwie w dniach 21–23 czerwca 2010 r. nie udało się osiągnąć porozumienia co do ewentualnego objęcia kwestii praw człowieka procesem Kimberley, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że na międzysesyjnym posiedzeniu procesu Kimberley w Tel Awiwie w dniach 21–23 czerwca 2010 r. nie udało się osiągnąć porozumienia co do ewentualnego objęcia kwestii praw człowieka procesem Kimberley,

| F. | mając na uwadze, że liczne międzynarodowe organizacje poza rządowe (w tym Human Rights Watch, Global Witness i Partnerstwo Afryka-Kanada) wyrażają poważne zaniepokojenie sytuacją w zakresie praw człowieka w Chiadzwa, w szczególności w związku z łamaniem praw człowieka przez siły bezpieczeństwa Zimbabwe, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że liczne międzynarodowe organizacje poza rządowe (w tym Human Rights Watch, Global Witness i Partnerstwo Afryka-Kanada) wyrażają poważne zaniepokojenie sytuacją w zakresie praw człowieka w Chiadzwa, w szczególności w związku z łamaniem praw człowieka przez siły bezpieczeństwa Zimbabwe,

| G. | mając na uwadze, że Farai Maguwu, obywatel Zimbabwe i założyciel/ dyrektor Centrum Badań i Rozwoju (CRD), zajmującej się prawami człowieka organizacji pozarządowej z siedzibą w Manicaland, stwierdził poważne naruszenia praw człowieka popełniane przez państwowe siły bezpieczeństwa w szeregu kopalni diamentów w Zimbabwe, a zwłaszcza w Chiadzwa, |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że Farai Maguwu, obywatel Zimbabwe i założyciel/ dyrektor Centrum Badań i Rozwoju (CRD), zajmującej się prawami człowieka organizacji pozarządowej z siedzibą w Manicaland, stwierdził poważne naruszenia praw człowieka popełniane przez państwowe siły bezpieczeństwa w szeregu kopalni diamentów w Zimbabwe, a zwłaszcza w Chiadzwa,

| H. | mając na uwadze, że Farai Maguwu został aresztowany przez władze Zimbabwe 3 czerwca 2010 r. pod zarzutem rozpowszechniania informacji na szkodę państwa Zimbabwe i od tego czasu jest przetrzymywany w złych warunkach, nie otrzymuje podstawowych potrzebnych mu leków, odmówiono mu także prawa do rozpatrzenia jego sprawy przez sędziego w ciągu 48 godzin od zatrzymania i prawa do zwolnienia za kaucją, |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że Farai Maguwu został aresztowany przez władze Zimbabwe 3 czerwca 2010 r. pod zarzutem rozpowszechniania informacji na szkodę państwa Zimbabwe i od tego czasu jest przetrzymywany w złych warunkach, nie otrzymuje podstawowych potrzebnych mu leków, odmówiono mu także prawa do rozpatrzenia jego sprawy przez sędziego w ciągu 48 godzin od zatrzymania i prawa do zwolnienia za kaucją,

| 1. | domaga się natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia Faraia Maguwu oraz potępia warunki jego aresztowania i przetrzymywania; |
| --- | --- |

1.

domaga się natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia Faraia Maguwu oraz potępia warunki jego aresztowania i przetrzymywania;

| 2. | nalega, aby władze Zimbabwe wywiązywały się ze zobowiązań w ramach procesu Kimberley, poczynionych na posiedzeniu w Swakopmund, dokonały pełnej demilitaryzacji złoża diamentów w Marange oraz wprowadziły właściwe środki mające na celu utrzymanie praworządności i porządku w sposób zapewniający poszanowanie praw miejscowej ludności; |
| --- | --- |

2.

nalega, aby władze Zimbabwe wywiązywały się ze zobowiązań w ramach procesu Kimberley, poczynionych na posiedzeniu w Swakopmund, dokonały pełnej demilitaryzacji złoża diamentów w Marange oraz wprowadziły właściwe środki mające na celu utrzymanie praworządności i porządku w sposób zapewniający poszanowanie praw miejscowej ludności;

| 3. | wzywa do dokonania przeglądu procesu Kimberley w celu właściwego uwzględnienia zasad dotyczących praw człowieka; |
| --- | --- |

3.

wzywa do dokonania przeglądu procesu Kimberley w celu właściwego uwzględnienia zasad dotyczących praw człowieka;

| 4. | nalega, aby rząd Zimbabwe wykorzystał znaczne dochody, jakie przyniesie prawdopodobnie kopalnia diamentów w Chiadzwa, jako podstawę ożywienia całej gospodarki Zimbabwe oraz jako środek finansowania opieki zdrowotnej, edukacji i świadczeń społecznych obecnie zapewnianych przez międzynarodowych darczyńców, i w tym celu apeluje do rządu o ustanowienie niezależnego diamentowego funduszu powierniczego, który byłby oddany do dyspozycji obywateli Zimbabwe; |
| --- | --- |

4.

nalega, aby rząd Zimbabwe wykorzystał znaczne dochody, jakie przyniesie prawdopodobnie kopalnia diamentów w Chiadzwa, jako podstawę ożywienia całej gospodarki Zimbabwe oraz jako środek finansowania opieki zdrowotnej, edukacji i świadczeń społecznych obecnie zapewnianych przez międzynarodowych darczyńców, i w tym celu apeluje do rządu o ustanowienie niezależnego diamentowego funduszu powierniczego, który byłby oddany do dyspozycji obywateli Zimbabwe;

| 5. | wzywa rząd Zimbabwe do zagwarantowania i chronienia nieograniczonego prawa do wolności słowa w Zimbabwe, tak aby organizacje pozarządowe (takie jak Ośrodek Badań i Rozwoju prowadzony przez Faraia Maguwu) mogły swobodnie wyrażać opinie bez obawy przed prześladowaniami lub uwięzieniem; |
| --- | --- |

5.

wzywa rząd Zimbabwe do zagwarantowania i chronienia nieograniczonego prawa do wolności słowa w Zimbabwe, tak aby organizacje pozarządowe (takie jak Ośrodek Badań i Rozwoju prowadzony przez Faraia Maguwu) mogły swobodnie wyrażać opinie bez obawy przed prześladowaniami lub uwięzieniem;

| 6. | apeluje, aby proces Kimberley zapewniał obserwatorowi ds. Zimbabwe działanie w pełni niezależne, rzetelne i z poszanowaniem praw człowieka; |
| --- | --- |

6.

apeluje, aby proces Kimberley zapewniał obserwatorowi ds. Zimbabwe działanie w pełni niezależne, rzetelne i z poszanowaniem praw człowieka;

| 7. | wzywa Republikę Południowej Afryki i Południowoafrykańską Wspólnotę Rozwoju (SADC), aby – w interesie własnym, a także w interesie Zimbabwe i szerszego regionu Afryki południowej – podjęły dynamiczne działania mające wspierać przywrócenie pełnej demokracji w Zimbabwe oraz poszanowanie praworządności i praw człowieka należnych obywatelom Zimbabwe; uznaje, że Robert Mugabe i jego bliscy współpracownicy pozostają przeszkodą w procesie odbudowy politycznej i gospodarczej oraz pojednania w Zimbabwe, gdyż dla własnej korzyści sprzeniewierzają gospodarcze zasoby kraju; |
| --- | --- |

7.

wzywa Republikę Południowej Afryki i Południowoafrykańską Wspólnotę Rozwoju (SADC), aby – w interesie własnym, a także w interesie Zimbabwe i szerszego regionu Afryki południowej – podjęły dynamiczne działania mające wspierać przywrócenie pełnej demokracji w Zimbabwe oraz poszanowanie praworządności i praw człowieka należnych obywatelom Zimbabwe; uznaje, że Robert Mugabe i jego bliscy współpracownicy pozostają przeszkodą w procesie odbudowy politycznej i gospodarczej oraz pojednania w Zimbabwe, gdyż dla własnej korzyści sprzeniewierzają gospodarcze zasoby kraju;

| 8. | z zadowoleniem przyjmuje niedawne uaktualnienie (dokonane w lutym 2010 r.) wykazu UE niepożądanych osób fizycznych i prawnych posiadających powiązania z reżimem Mugabe; podkreśla, że te środki ograniczające są wymierzone wyłącznie przeciw częściom składowym reżimu Zimbabwe i w żaden sposób nie dotkną ogółu obywateli Zimbabwe; |
| --- | --- |

8.

z zadowoleniem przyjmuje niedawne uaktualnienie (dokonane w lutym 2010 r.) wykazu UE niepożądanych osób fizycznych i prawnych posiadających powiązania z reżimem Mugabe; podkreśla, że te środki ograniczające są wymierzone wyłącznie przeciw częściom składowym reżimu Zimbabwe i w żaden sposób nie dotkną ogółu obywateli Zimbabwe;

| 9. | podkreśla znaczenie dialogu między Unią Europejską a Zimbabwe i z zadowoleniem przyjmuje postępy poczynione w tym kierunku; |
| --- | --- |

9.

podkreśla znaczenie dialogu między Unią Europejską a Zimbabwe i z zadowoleniem przyjmuje postępy poczynione w tym kierunku;

| 10. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom państw członkowskich i państw kandydujących, wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa i zarazem wiceprzewodniczącej Komisji Europejskiej, rządom i parlamentom Zimbabwe i Republiki Południowej Afryki, współprzewodniczącym Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego UE-AKP, instytucjom Unii Afrykańskiej, w tym Parlamentowi Panafrykańskiemu, sekretarzowi generalnemu ONZ, sekretarzowi generalnemu SADC, rotacyjnemu przewodniczącemu procesu Kimberley (Izrael) oraz sekretarzowi generalnemu Wspólnoty Narodów. |
| --- | --- |

10.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom państw członkowskich i państw kandydujących, wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa i zarazem wiceprzewodniczącej Komisji Europejskiej, rządom i parlamentom Zimbabwe i Republiki Południowej Afryki, współprzewodniczącym Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego UE-AKP, instytucjom Unii Afrykańskiej, w tym Parlamentowi Panafrykańskiemu, sekretarzowi generalnemu ONZ, sekretarzowi generalnemu SADC, rotacyjnemu przewodniczącemu procesu Kimberley (Izrael) oraz sekretarzowi generalnemu Wspólnoty Narodów.

---

(1)  Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0640.

(2)  Dz.U. L 41 z 16.2.2010, s. 6.

(3)  Dz.U. L 50 z 20.2.2004, s. 66.

(4)  Dz.U. L 331 z 10.12.2008, s. 11.

---

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/130 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/130

---

Czwartek, 8 lipca 2010 r.Wenezuela, w szczególności sprawa Marii Lourdes Afiuni

P7_TA(2010)0289

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie Wenezueli, w szczególności w sprawie Marii Lourdes Afiuni

2011/C 351 E/20

Parlament Europejski,

uwzględniając poprzednie rezolucje w sprawie sytuacji w Wenezueli, a w szczególności rezolucje z dnia 11 lutego 2010 r., 7 maja 2009 r., 23 października 2008 r. oraz 24 maja 2007 r.,

uwzględniając art. 122 ust. 5 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że podział i niezależność władz stanowią podstawę każdego demokratycznego państwa konstytucyjnego, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że podział i niezależność władz stanowią podstawę każdego demokratycznego państwa konstytucyjnego,

| B. | mając na uwadze, że w dniu 10 grudnia 2009 r. Maria Lourdes Afiuni, „sędzia kontrolny” w Caracas, działając zgodnie z prawem wenezuelskim i opinią grupy roboczej ONZ ds. arbitralnego aresztowania, udzieliła warunkowego zwolnienia (pod rygorystycznymi warunkami, m.in. przy zatrzymaniu paszportu) Eligiowi Cedeño, który jest przetrzymywany w areszcie przed rozprawą sądową od lutego 2007 r., |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że w dniu 10 grudnia 2009 r. Maria Lourdes Afiuni, „sędzia kontrolny” w Caracas, działając zgodnie z prawem wenezuelskim i opinią grupy roboczej ONZ ds. arbitralnego aresztowania, udzieliła warunkowego zwolnienia (pod rygorystycznymi warunkami, m.in. przy zatrzymaniu paszportu) Eligiowi Cedeño, który jest przetrzymywany w areszcie przed rozprawą sądową od lutego 2007 r.,

| C. | mając na uwadze, że zgodnie z prawem wenezuelskim areszt przed rozprawą sądową ogranicza się do dwóch lat oraz że sędzia Afiuni, wydając przedmiotowe postanowienie, podtrzymała prawa człowieka chronione na mocy prawa wenezuelskiego i międzynarodowego, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że zgodnie z prawem wenezuelskim areszt przed rozprawą sądową ogranicza się do dwóch lat oraz że sędzia Afiuni, wydając przedmiotowe postanowienie, podtrzymała prawa człowieka chronione na mocy prawa wenezuelskiego i międzynarodowego,

| D. | mając na uwadze, że sędzię Afiuni natychmiast i bez postawienia zarzutów przed sądem aresztowali urzędnicy DISIP (dyrekcji wywiadu i prewencji), a 12 grudnia 2009 r. przeniesiono ją do INOF (Instituto Nacional de Orientación Femenina) – najściślej strzeżonego więzienia, w którym wciąż jest przetrzymywana po ponad sześciu miesiącach w warunkach nadal zagrażających jej integralności fizycznej i psychicznej, gdyż do 24 uwięzionych z nią osób zostało skazanych przez nią za przestępstwa takie jak zabójstwa, przemyt narkotyków i porwania; od czasu zatrzymania stała się ona celem zniewag, pogróżek, słownych i fizycznych ataków oraz zamachów na jej życie, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że sędzię Afiuni natychmiast i bez postawienia zarzutów przed sądem aresztowali urzędnicy DISIP (dyrekcji wywiadu i prewencji), a 12 grudnia 2009 r. przeniesiono ją do INOF (Instituto Nacional de Orientación Femenina) – najściślej strzeżonego więzienia, w którym wciąż jest przetrzymywana po ponad sześciu miesiącach w warunkach nadal zagrażających jej integralności fizycznej i psychicznej, gdyż do 24 uwięzionych z nią osób zostało skazanych przez nią za przestępstwa takie jak zabójstwa, przemyt narkotyków i porwania; od czasu zatrzymania stała się ona celem zniewag, pogróżek, słownych i fizycznych ataków oraz zamachów na jej życie,

| E. | mając na uwadze, że w dniu 11 grudnia 2009 r. prezydent Hugo Chávez w przemówieniu wyemitowanym w telewizji nazwał ją bandytką, zwracając się do prokuratora generalnego o zastosowanie najwyższego wymiaru kary, a nawet nalegając na Zgromadzenie Narodowe, żeby przyjęło nową ustawę zaostrzającą wyroki za postępowanie tego rodzaju, która miałaby być stosowana wstecz, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że w dniu 11 grudnia 2009 r. prezydent Hugo Chávez w przemówieniu wyemitowanym w telewizji nazwał ją bandytką, zwracając się do prokuratora generalnego o zastosowanie najwyższego wymiaru kary, a nawet nalegając na Zgromadzenie Narodowe, żeby przyjęło nową ustawę zaostrzającą wyroki za postępowanie tego rodzaju, która miałaby być stosowana wstecz,

| F. | mając na uwadze, że art. 26 konstytucji wenezuelskiej stwierdza, że sądownictwo powinno być autonomiczne i niezależne oraz że prezydent Republiki Wenezueli ma gwarantować niezależność sądownictwa, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że art. 26 konstytucji wenezuelskiej stwierdza, że sądownictwo powinno być autonomiczne i niezależne oraz że prezydent Republiki Wenezueli ma gwarantować niezależność sądownictwa,

| G. | mając na uwadze, że w związku z twierdzeniami prezydenta skierowanymi przeciwko sędzi Afiuni oskarżono ją o nadużycie władzy, korupcję, współudział i pomoc w ucieczce oraz że mimo wykazania przez śledczego, że nie otrzymała pieniędzy, a zatem brak jest dowodów na korupcję, wciąż pozostaje ona w więzieniu, |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że w związku z twierdzeniami prezydenta skierowanymi przeciwko sędzi Afiuni oskarżono ją o nadużycie władzy, korupcję, współudział i pomoc w ucieczce oraz że mimo wykazania przez śledczego, że nie otrzymała pieniędzy, a zatem brak jest dowodów na korupcję, wciąż pozostaje ona w więzieniu,

| H. | mając na uwadze, że sprawa sędzi Afiuni spowodowała wydanie szeregu sprawozdań, rezolucji i oświadczeń potępiających władze wenezuelskie oraz wyrażających solidarność, jako że prawnicy i pracownicy wymiaru sprawiedliwości z całego świata, organizacje pozarządowe takie jak Amnesty International i Human Rights Watch oraz Wysoki Komisarz Narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka wyrazili zaniepokojenie jej sytuacją i stwierdzili, że została uwięziona za swoją uczciwość i walkę o niezależność sądownictwa, zaś Międzyamerykańska Komisja Praw Człowieka zażądała zastosowania środków tymczasowych w celu zapewnienia jej osobistego bezpieczeństwa, |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że sprawa sędzi Afiuni spowodowała wydanie szeregu sprawozdań, rezolucji i oświadczeń potępiających władze wenezuelskie oraz wyrażających solidarność, jako że prawnicy i pracownicy wymiaru sprawiedliwości z całego świata, organizacje pozarządowe takie jak Amnesty International i Human Rights Watch oraz Wysoki Komisarz Narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka wyrazili zaniepokojenie jej sytuacją i stwierdzili, że została uwięziona za swoją uczciwość i walkę o niezależność sądownictwa, zaś Międzyamerykańska Komisja Praw Człowieka zażądała zastosowania środków tymczasowych w celu zapewnienia jej osobistego bezpieczeństwa,

| I. | mając na uwadze, że sprawa sędzi Afiuni nie jest odosobnionym atakiem władz politycznych na sądownictwo, skoro niektórych sędziów zdymisjonowano, a inni postanowili opuścić kraj, |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że sprawa sędzi Afiuni nie jest odosobnionym atakiem władz politycznych na sądownictwo, skoro niektórych sędziów zdymisjonowano, a inni postanowili opuścić kraj,

| J. | mając na uwadze, że również w innych dziedzinach demokracja w Wenezueli ulega pogorszeniu, w szczególności w odniesieniu do wolności prasy, w tym Internetu, która to prasa jest stale atakowana przez rząd i przeciwko której podjęto wiele działań, m.in. zamykanie gazet, rozgłośni radiowych, stron internetowych i kanałów telewizyjnych, |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że również w innych dziedzinach demokracja w Wenezueli ulega pogorszeniu, w szczególności w odniesieniu do wolności prasy, w tym Internetu, która to prasa jest stale atakowana przez rząd i przeciwko której podjęto wiele działań, m.in. zamykanie gazet, rozgłośni radiowych, stron internetowych i kanałów telewizyjnych,

| K. | mając na uwadze, że wolność mediów ma podstawowe znaczenie dla demokracji i przestrzegania podstawowych wolności z uwagi na zasadniczą rolę mediów w zagwarantowaniu swobody wyrażania poglądów i idei, należytym poszanowaniu praw mniejszości, m.in. opozycyjnych grup politycznych, oraz przyczynianiu się do skutecznego włączania jednostek do procesów demokratycznych, co umożliwia odbycie wolnych i uczciwych wyborów, |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że wolność mediów ma podstawowe znaczenie dla demokracji i przestrzegania podstawowych wolności z uwagi na zasadniczą rolę mediów w zagwarantowaniu swobody wyrażania poglądów i idei, należytym poszanowaniu praw mniejszości, m.in. opozycyjnych grup politycznych, oraz przyczynianiu się do skutecznego włączania jednostek do procesów demokratycznych, co umożliwia odbycie wolnych i uczciwych wyborów,

| L. | mając na uwadze, że w związku z wyborami parlamentarnymi, które mają się odbyć 26 września 2010 r., Narodowa Rada Wyborcza na wniosek rządu zmieniła granice okręgów wyborczych dla wyborów 167 członków Zgromadzenia Narodowego, przy czym zmiany te dotykają do 80 % krajów rządzonych przez opozycję, |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że w związku z wyborami parlamentarnymi, które mają się odbyć 26 września 2010 r., Narodowa Rada Wyborcza na wniosek rządu zmieniła granice okręgów wyborczych dla wyborów 167 członków Zgromadzenia Narodowego, przy czym zmiany te dotykają do 80 % krajów rządzonych przez opozycję,

| M. | mając na uwadze, że działania takie jak konfiskata i wywłaszczanie, dotykające od 2005 r. ponad 760 przedsiębiorstw, a w niektórych przypadkach naruszające interesy UE, podważają podstawowe prawa socjalne i gospodarcze obywateli, |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że działania takie jak konfiskata i wywłaszczanie, dotykające od 2005 r. ponad 760 przedsiębiorstw, a w niektórych przypadkach naruszające interesy UE, podważają podstawowe prawa socjalne i gospodarcze obywateli,

| N. | mając na uwadze, że sytuacja polityczna w Wenezueli jest napięta, czego przejawem jest nękanie, grożenie, zastraszanie, oraz polityczne i kryminalne prześladowanie skierowane przeciwko opozycji demokratycznej, jej przedstawicielom, jej demokratycznie wybranym burmistrzom i gubernatorom, ruchowi studenckiemu, członkom armii i pracownikom wymiaru sprawiedliwości, przeciwnikom oficjalnej polityki Chaveza, dziennikarzom i mediom, co doprowadziło do uwięzienia wielu z nich z powodów politycznych, |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że sytuacja polityczna w Wenezueli jest napięta, czego przejawem jest nękanie, grożenie, zastraszanie, oraz polityczne i kryminalne prześladowanie skierowane przeciwko opozycji demokratycznej, jej przedstawicielom, jej demokratycznie wybranym burmistrzom i gubernatorom, ruchowi studenckiemu, członkom armii i pracownikom wymiaru sprawiedliwości, przeciwnikom oficjalnej polityki Chaveza, dziennikarzom i mediom, co doprowadziło do uwięzienia wielu z nich z powodów politycznych,

| 1. | wyraża ubolewanie z powodu ataków na niezawisłość wymiaru sprawiedliwości; wyraża zaniepokojenie aresztowaniem sędzi Marii Lourdes Afiuni i uznaje je za naruszenie jej podstawowych praw osobistych i bardzo poważne zagrożenie dla niezawisłości wymiaru sprawiedliwości, który jest podstawowym filarem praworządności; |
| --- | --- |

1.

wyraża ubolewanie z powodu ataków na niezawisłość wymiaru sprawiedliwości; wyraża zaniepokojenie aresztowaniem sędzi Marii Lourdes Afiuni i uznaje je za naruszenie jej podstawowych praw osobistych i bardzo poważne zagrożenie dla niezawisłości wymiaru sprawiedliwości, który jest podstawowym filarem praworządności;

| 2. | wzywa do uwolnienia sędzi Marii Lourdes Afiuni oraz wzywa rząd Wenezueli do przestrzegania zasad praworządności, poprzez ułatwienie sprawiedliwego szybkiego procesu przy uwzględnieniu wszelkich niezbędnych gwarancji prawnych; |
| --- | --- |

2.

wzywa do uwolnienia sędzi Marii Lourdes Afiuni oraz wzywa rząd Wenezueli do przestrzegania zasad praworządności, poprzez ułatwienie sprawiedliwego szybkiego procesu przy uwzględnieniu wszelkich niezbędnych gwarancji prawnych;

| 3. | wyraża zaniepokojenie warunkami aresztu, w którym przebywa sędzia Maria Lourdes Afiuni, a które stanowią zagrożenie dla jej zdrowia fizycznego i psychicznego, i wzywa władze zakładu karnego do dokładnego i bezzwłocznego stosowania względem sędzi Afiuni środków i zaleceń określonych przez Ogólnoamerykańską Komisję Praw Człowieka dnia 11 stycznia 2010 r., |
| --- | --- |

3.

wyraża zaniepokojenie warunkami aresztu, w którym przebywa sędzia Maria Lourdes Afiuni, a które stanowią zagrożenie dla jej zdrowia fizycznego i psychicznego, i wzywa władze zakładu karnego do dokładnego i bezzwłocznego stosowania względem sędzi Afiuni środków i zaleceń określonych przez Ogólnoamerykańską Komisję Praw Człowieka dnia 11 stycznia 2010 r.,

| 4. | potępia publiczne obraźliwe i uwłaczające oświadczenia wygłoszone przez prezydenta Republiki Wenezuelskiej nt. sędzi Afiuni, w których domaga się on maksymalnego wymiaru kary i zmiany przepisów, by umożliwić surowsze sankcjonowanie; wyraża przekonanie, że oświadczenia te wpływają na zaostrzenie warunków aresztu, w którym przetrzymywana jest sędzia Afiuni, i są atakiem na niezawisłość wymiaru sprawiedliwości ze strony prezydenta kraju, który winien być głównym gwarantem jego niezależności; |
| --- | --- |

4.

potępia publiczne obraźliwe i uwłaczające oświadczenia wygłoszone przez prezydenta Republiki Wenezuelskiej nt. sędzi Afiuni, w których domaga się on maksymalnego wymiaru kary i zmiany przepisów, by umożliwić surowsze sankcjonowanie; wyraża przekonanie, że oświadczenia te wpływają na zaostrzenie warunków aresztu, w którym przetrzymywana jest sędzia Afiuni, i są atakiem na niezawisłość wymiaru sprawiedliwości ze strony prezydenta kraju, który winien być głównym gwarantem jego niezależności;

| 5. | przypomina rządowi Boliwariańskiej Republiki Wenezueli o jego zobowiązaniu do poszanowania prawa do wolności wypowiedzi i wyrażania opinii, jak również wolności prasy i niezawisłości wymiaru sprawiedliwości, zgodnie z postanowieniami konstytucji Wenezueli oraz poszczególnych międzynarodowych i regionalnych konwencji i kart, których Wenezuela jest sygnatariuszem; wyraża przekonanie, że wenezuelskie media powinny ukazywać różnorodność życia politycznego i społecznego w Wenezueli; |
| --- | --- |

5.

przypomina rządowi Boliwariańskiej Republiki Wenezueli o jego zobowiązaniu do poszanowania prawa do wolności wypowiedzi i wyrażania opinii, jak również wolności prasy i niezawisłości wymiaru sprawiedliwości, zgodnie z postanowieniami konstytucji Wenezueli oraz poszczególnych międzynarodowych i regionalnych konwencji i kart, których Wenezuela jest sygnatariuszem; wyraża przekonanie, że wenezuelskie media powinny ukazywać różnorodność życia politycznego i społecznego w Wenezueli;

| 6. | apeluje do wiceprzewodniczącej Komisji/ wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa o zwrócenie się do władz wenezuelskich z petycją, w której zostaną wyrażone obawy UE w związku z poszanowaniem praw człowieka, demokracji i zasad praworządności w tym południowoamerykańskim kraju, a także zostaną stanowczo podtrzymane interesy i prawa własności obywateli i przedsiębiorstw z państw członkowskich UE; |
| --- | --- |

6.

apeluje do wiceprzewodniczącej Komisji/ wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa o zwrócenie się do władz wenezuelskich z petycją, w której zostaną wyrażone obawy UE w związku z poszanowaniem praw człowieka, demokracji i zasad praworządności w tym południowoamerykańskim kraju, a także zostaną stanowczo podtrzymane interesy i prawa własności obywateli i przedsiębiorstw z państw członkowskich UE;

| 7. | przypomina, że zgodnie z Międzyamerykańską kartą demokratyczną Organizacji Państw Amerykańskich w demokracji, oprócz jasnego i prawowitego dojścia do władzy, popartego i uzyskanego w drodze wyborów, władza ta musi być również prawowicie sprawowana, przy poszanowaniu pluralizmu i przestrzeganiu ustalonych zasad postępowania, obowiązującej konstytucji, przepisów prawa i zasad praworządności będących gwarancją w pełni demokratycznego działania, które powinno koniecznie obejmować demokratyczne i pokojowe poszanowanie przeciwników politycznych, zwłaszcza jeżeli zostali oni wybrani głosami oddanymi przez wyborców; |
| --- | --- |

7.

przypomina, że zgodnie z Międzyamerykańską kartą demokratyczną Organizacji Państw Amerykańskich w demokracji, oprócz jasnego i prawowitego dojścia do władzy, popartego i uzyskanego w drodze wyborów, władza ta musi być również prawowicie sprawowana, przy poszanowaniu pluralizmu i przestrzeganiu ustalonych zasad postępowania, obowiązującej konstytucji, przepisów prawa i zasad praworządności będących gwarancją w pełni demokratycznego działania, które powinno koniecznie obejmować demokratyczne i pokojowe poszanowanie przeciwników politycznych, zwłaszcza jeżeli zostali oni wybrani głosami oddanymi przez wyborców;

| 8. | w związku z wyborami parlamentarnymi w dniu 26 września 2010 r. wzywa rząd Wenezueli do poszanowania zasad demokracji, wolności wypowiedzi, zgromadzeń, zrzeszania się i wolnych wyborów, a także do zaproszenia Unii Europejskiej i organów międzynarodowych do obserwacji tych wyborów; |
| --- | --- |

8.

w związku z wyborami parlamentarnymi w dniu 26 września 2010 r. wzywa rząd Wenezueli do poszanowania zasad demokracji, wolności wypowiedzi, zgromadzeń, zrzeszania się i wolnych wyborów, a także do zaproszenia Unii Europejskiej i organów międzynarodowych do obserwacji tych wyborów;

| 9. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wysokiej przedstawiciel Unii ds. polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, rządowi i Zgromadzeniu Narodowemu Boliwariańskiej Republiki Wenezueli, zgromadzeniu parlamentarnemu EUROLAT oraz sekretarzowi generalnemu Organizacji Państw Amerykańskich. |
| --- | --- |

9.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wysokiej przedstawiciel Unii ds. polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, rządowi i Zgromadzeniu Narodowemu Boliwariańskiej Republiki Wenezueli, zgromadzeniu parlamentarnemu EUROLAT oraz sekretarzowi generalnemu Organizacji Państw Amerykańskich.

---

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/132 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/132

---

Czwartek, 8 lipca 2010 r.Korea Północna

P7_TA(2010)0290

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie Korei Północnej

2011/C 351 E/21

Parlament Europejski,

uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Półwyspu Koreańskiego,

uwzględniając Kartę Organizacji Narodów Zjednoczonych, Powszechną deklarację praw człowieka, międzynarodowe pakty praw człowieka oraz inne instrumenty prawne w zakresie praw człowieka,

uwzględniając rezolucję Rady Praw Człowieka Organizacji Narodów Zjednoczonych pt. „Sytuacja w zakresie praw człowieka w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej” przyjętą dnia 25 marca 2010 r. i popartą przez państwa członkowskie UE, w której potępiono „regularne, powszechne, poważne naruszanie praw obywatelskich, politycznych, gospodarczych, społecznych i kulturalnych” oraz „poważny, powszechny i regularny brak poszanowania praw człowieka” w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej,

uwzględniając rezolucje nr 1718 (2006) oraz 1874 (2009) Rady Bezpieczeństwa ONZ,

uwzględniając rezolucję Trzeciego Komitetu Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych w sprawie sytuacji w zakresie praw człowieka w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej przyjętą na jego 64. posiedzeniu w dniu 19 listopada 2009 r.,

uwzględniając decyzję Rady nr 2009/1002/WPZiB z dnia 22 grudnia 2009 r.,

uwzględniając powszechne sprawozdanie w sprawie Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej z dnia 7 listopada 2009 r. oraz zgodę Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej, by odnieść się do 117 zaleceń zawartych w sprawozdaniu grupy roboczej nt. uniwersalnego mechanizmu oceny okresowej, przyjętym przez Radę Praw Człowieka dnia 18 marca 2010 r.,

uwzględniając sprawozdanie specjalnego sprawozdawcy Vitita Muntarbhorna z dnia 17 lutego 2010 r. w sprawie sytuacji w zakresie praw człowieka w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej,

uwzględniając 29. rundę dialogu UE-Chiny dotyczącego praw człowieka, która odbyła się w Madrycie w dniu 29 czerwca 2010 r. i podczas której dyskutowano nad zagadnieniem uchodźców północnokoreańskich,

uwzględniając art. 122 ust. 5 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że sytuacja w zakresie praw człowieka w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej wciąż budzi ogromne zaniepokojenie, zaś sytuacja humanitarna daje poważne powody do obaw, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że sytuacja w zakresie praw człowieka w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej wciąż budzi ogromne zaniepokojenie, zaś sytuacja humanitarna daje poważne powody do obaw,

| B. | mając na uwadze, że w rezolucji pt. „Sytuacja w zakresie praw człowieka w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej” z dnia 25 marca 2010 r. Rada Praw Człowieka Organizacji Narodów Zjednoczonych wyraziła głębokie zaniepokojenie powtarzającymi się doniesieniami o regularnych, powszechnych i poważnych naruszeniach praw obywatelskich, politycznych, gospodarczych, społecznych i kulturalnych w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że w rezolucji pt. „Sytuacja w zakresie praw człowieka w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej” z dnia 25 marca 2010 r. Rada Praw Człowieka Organizacji Narodów Zjednoczonych wyraziła głębokie zaniepokojenie powtarzającymi się doniesieniami o regularnych, powszechnych i poważnych naruszeniach praw obywatelskich, politycznych, gospodarczych, społecznych i kulturalnych w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej,

| C. | mając na uwadze, że w swym sporządzanym co roku dla Rady Praw Człowieka ONZ sprawozdaniu specjalny sprawozdawca Narodów Zjednoczonych ds. sytuacji w zakresie praw człowieka w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej uznał sytuację w tym kraju za „katastrofalną”, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że w swym sporządzanym co roku dla Rady Praw Człowieka ONZ sprawozdaniu specjalny sprawozdawca Narodów Zjednoczonych ds. sytuacji w zakresie praw człowieka w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej uznał sytuację w tym kraju za „katastrofalną”,

| D. | mając na uwadze, że rząd Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej nie uznaje mandatu specjalnego sprawozdawcy ds. sytuacji w zakresie praw człowieka w tym kraju, odmówił mu wjazdu na teren kraju i nie przystaje na współpracę w ramach mechanizmów ONZ w zakresie praw człowieka, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że rząd Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej nie uznaje mandatu specjalnego sprawozdawcy ds. sytuacji w zakresie praw człowieka w tym kraju, odmówił mu wjazdu na teren kraju i nie przystaje na współpracę w ramach mechanizmów ONZ w zakresie praw człowieka,

| E. | mając na uwadze, że w swym sprawozdaniu specjalny sprawozdawca ONZ stwierdza, że wznowienie rozmów sześciostronnych poświęconych denuklearyzacji stanowiłoby również okazję do stworzenia atmosfery sprzyjającej poprawie w zakresie ochrony praw człowieka, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że w swym sprawozdaniu specjalny sprawozdawca ONZ stwierdza, że wznowienie rozmów sześciostronnych poświęconych denuklearyzacji stanowiłoby również okazję do stworzenia atmosfery sprzyjającej poprawie w zakresie ochrony praw człowieka,

| F. | mając na uwadze, że specjalny sprawozdawca zasugerował, by Rada Bezpieczeństwa ONZ rozważyła naruszenia praw człowieka w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej oraz by utworzono komisję śledczą ds. domniemanych zbrodni przeciwko ludzkości, których dopuszcza się rząd Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że specjalny sprawozdawca zasugerował, by Rada Bezpieczeństwa ONZ rozważyła naruszenia praw człowieka w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej oraz by utworzono komisję śledczą ds. domniemanych zbrodni przeciwko ludzkości, których dopuszcza się rząd Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej,

| G. | mając na uwadze, że liczne międzynarodowe organizacje pozarządowe działające w dziedzinie praw człowieka wzywają Unię Europejską do dokładniejszego zajęcia się kwestią poszanowania praw człowieka w Korei Północnej, |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że liczne międzynarodowe organizacje pozarządowe działające w dziedzinie praw człowieka wzywają Unię Europejską do dokładniejszego zajęcia się kwestią poszanowania praw człowieka w Korei Północnej,

| H. | mając na uwadze, że w swej rezolucji Rada Praw Człowieka ONZ wyraziła ubolewanie z powodu poważnych, powszechnych i regularnych naruszeń praw człowieka w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej, w szczególności torturowania więźniów politycznych i repatriowanych obywateli KRLD oraz umieszczania ich w obozach pracy, |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że w swej rezolucji Rada Praw Człowieka ONZ wyraziła ubolewanie z powodu poważnych, powszechnych i regularnych naruszeń praw człowieka w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej, w szczególności torturowania więźniów politycznych i repatriowanych obywateli KRLD oraz umieszczania ich w obozach pracy,

| I. | mając na uwadze, że władze państwowe Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej regularnie wykonują pozasądowe egzekucje, dokonują arbitralnych aresztowań oraz odpowiadają za zniknięcia obywateli, |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że władze państwowe Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej regularnie wykonują pozasądowe egzekucje, dokonują arbitralnych aresztowań oraz odpowiadają za zniknięcia obywateli,

| J. | mając na uwadze, że wymiar sprawiedliwości nie jest niezawisły, kara śmierci jest stosowana w przypadku wielu przestępstw przeciwko państwu, a katalog wykroczeń, za które jest wymierzana, jest okresowo poszerzany w kodeksie karnym, zaś obywatele – w tym dzieci – są zmuszani do udziału w publicznych egzekucjach, |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że wymiar sprawiedliwości nie jest niezawisły, kara śmierci jest stosowana w przypadku wielu przestępstw przeciwko państwu, a katalog wykroczeń, za które jest wymierzana, jest okresowo poszerzany w kodeksie karnym, zaś obywatele – w tym dzieci – są zmuszani do udziału w publicznych egzekucjach,

| K. | mając na uwadze, że rząd Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej nie zezwala na istnienie zorganizowanej opozycji politycznej, przeprowadzanie wolnych i sprawiedliwych wyborów, ogranicza wolność mediów, wolność wyznania, wolność stowarzyszeń i porozumień zbiorowych, |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że rząd Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej nie zezwala na istnienie zorganizowanej opozycji politycznej, przeprowadzanie wolnych i sprawiedliwych wyborów, ogranicza wolność mediów, wolność wyznania, wolność stowarzyszeń i porozumień zbiorowych,

| L. | mając na uwadze, że kwestia porwań i naruszenia nietykalności cielesnej obywateli krajów trzecich, w tym Japończyków, obywateli Korei Południowej oraz innych krajów, prawdopodobnie również obywateli UE, pozostaje nierozwiązana i wymaga zdecydowanego działania społeczności międzynarodowej, |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że kwestia porwań i naruszenia nietykalności cielesnej obywateli krajów trzecich, w tym Japończyków, obywateli Korei Południowej oraz innych krajów, prawdopodobnie również obywateli UE, pozostaje nierozwiązana i wymaga zdecydowanego działania społeczności międzynarodowej,

| M. | mając na uwadze, że wielu mieszkańców Korei Północnej ucieka do Chińskiej Republiki Ludowej, gdzie wiele kobiet pada rzekomo ofiarami handlu ludźmi i przymusowych małżeństw; mając na uwadze, że ChRL rzekomo przymusowo wydala północnokoreańskich uchodźców do KRLD, łamiąc międzynarodowe standardy zabraniające odsyłania uchodźców i rzekomo zabrania również obywatelom KRLD korzystania z procedur azylowych UNHCR, łamiąc konwencję ONZ w sprawie uchodźców z 1951 r. oraz protokół do niej z 1967 r., do których ChRL przystąpiła, a także mając na uwadze niepokojące doniesienia na temat losu osób zmuszonych do powrotu, |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że wielu mieszkańców Korei Północnej ucieka do Chińskiej Republiki Ludowej, gdzie wiele kobiet pada rzekomo ofiarami handlu ludźmi i przymusowych małżeństw; mając na uwadze, że ChRL rzekomo przymusowo wydala północnokoreańskich uchodźców do KRLD, łamiąc międzynarodowe standardy zabraniające odsyłania uchodźców i rzekomo zabrania również obywatelom KRLD korzystania z procedur azylowych UNHCR, łamiąc konwencję ONZ w sprawie uchodźców z 1951 r. oraz protokół do niej z 1967 r., do których ChRL przystąpiła, a także mając na uwadze niepokojące doniesienia na temat losu osób zmuszonych do powrotu,

| N. | mając na uwadze, że w wyniku orzekania winy zbiorowej całe rodziny trafiają do więzienia, w tym dzieci i dziadkowie; mając na uwadze, że więźniowie ci są poddawani najpoważniejszym aktom łamania praw człowieka, są torturowani, głodzeni i przymuszani do ciężkiej pracy, oraz mając na uwadze, że według szacunków około 100 000 więźniów mogło już umrzeć, przede wszystkim z wyczerpania lub w wyniku nieleczonych chorób, |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że w wyniku orzekania winy zbiorowej całe rodziny trafiają do więzienia, w tym dzieci i dziadkowie; mając na uwadze, że więźniowie ci są poddawani najpoważniejszym aktom łamania praw człowieka, są torturowani, głodzeni i przymuszani do ciężkiej pracy, oraz mając na uwadze, że według szacunków około 100 000 więźniów mogło już umrzeć, przede wszystkim z wyczerpania lub w wyniku nieleczonych chorób,

| O. | mając na uwadze, że obrazy satelitarne i różne relacje uciekinierów z Korei Północnej potwierdzają, że Korea Północna prowadzi przynajmniej sześć obozów koncentracyjnych dla przeciwników politycznych, w których przetrzymywanych jest 150 000 więźniów politycznych, oraz mając na uwadze, że dodając do tej liczby wszystkie pozostałe kategorie więźniów (na przykład przymusowych repatriantów z Chin), szacuje się, że w więzieniach przebywa ponad 200 000 osób, |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że obrazy satelitarne i różne relacje uciekinierów z Korei Północnej potwierdzają, że Korea Północna prowadzi przynajmniej sześć obozów koncentracyjnych dla przeciwników politycznych, w których przetrzymywanych jest 150 000 więźniów politycznych, oraz mając na uwadze, że dodając do tej liczby wszystkie pozostałe kategorie więźniów (na przykład przymusowych repatriantów z Chin), szacuje się, że w więzieniach przebywa ponad 200 000 osób,

| P. | mając na uwadze, że duża część ludności stale głoduje i w dużej mierze polega wyłącznie na międzynarodowej pomocy żywnościowej, oraz mając na uwadze, że we wrześniu 2009 r. Światowy Program Żywności poinformował, że kobiety i dzieci z Korei Północnej cierpią na niedożywienie, |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że duża część ludności stale głoduje i w dużej mierze polega wyłącznie na międzynarodowej pomocy żywnościowej, oraz mając na uwadze, że we wrześniu 2009 r. Światowy Program Żywności poinformował, że kobiety i dzieci z Korei Północnej cierpią na niedożywienie,

| Q. | mając na uwadze, że w społeczeństwie obowiązuje polityka „wojsko najpierw” oraz ideologia juche, która wymaga czczenia przywódcy państwa, |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że w społeczeństwie obowiązuje polityka „wojsko najpierw” oraz ideologia juche, która wymaga czczenia przywódcy państwa,

| R. | mając na uwadze, że według wiarygodnych doniesień uciekinierów obywatele muszą uczestniczyć w kampaniach mobilizacji do pracy przymusowej, a dostęp do edukacji i możliwości zatrudnienia zależą od songbun (statusu klasy społecznej), określanego lojalnością danej osoby lub jej rodziny w stosunku do reżimu, |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że według wiarygodnych doniesień uciekinierów obywatele muszą uczestniczyć w kampaniach mobilizacji do pracy przymusowej, a dostęp do edukacji i możliwości zatrudnienia zależą od songbun (statusu klasy społecznej), określanego lojalnością danej osoby lub jej rodziny w stosunku do reżimu,

| S. | mając na uwadze, że reforma walutowa z dnia 30 listopada 2009 r. spowodowała ogromne straty dla już kulejącej gospodarki i doprowadziła do pogłębienia ubóstwa nieuprzywilejowanych grup społecznych, czego wynikiem było poważne niezadowolenie społeczne, |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że reforma walutowa z dnia 30 listopada 2009 r. spowodowała ogromne straty dla już kulejącej gospodarki i doprowadziła do pogłębienia ubóstwa nieuprzywilejowanych grup społecznych, czego wynikiem było poważne niezadowolenie społeczne,

| T. | mając na uwadze, że żaden dziennikarz zagraniczny nie ma nieograniczonego dostępu do KRLD, a także mając na uwadze, że koreańska Centralna Agencja Prasowa jest jedynym źródłem informacji dla wszystkich środków przekazu w Korei Północnej, a stacje radiowe i telewizyjne mogą otrzymywać sygnały jedynie z rządowych nadajników, natomiast odbiór zagranicznych programów jest surowo zabroniony i podlega surowym karom; mając na uwadze, że ogół społeczeństwa nie ma dostępu do Internetu, |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że żaden dziennikarz zagraniczny nie ma nieograniczonego dostępu do KRLD, a także mając na uwadze, że koreańska Centralna Agencja Prasowa jest jedynym źródłem informacji dla wszystkich środków przekazu w Korei Północnej, a stacje radiowe i telewizyjne mogą otrzymywać sygnały jedynie z rządowych nadajników, natomiast odbiór zagranicznych programów jest surowo zabroniony i podlega surowym karom; mając na uwadze, że ogół społeczeństwa nie ma dostępu do Internetu,

| 1. | wzywa KRLD do natychmiastowego położenia kresu poważnemu, powszechnemu i regularnemu łamaniu praw człowieka w stosunku do własnych obywateli, które może urosnąć do rangi zbrodni przeciw ludzkości i zostać w związku z tym objęte jurysdykcją Międzynarodowego Trybunału Karnego; |
| --- | --- |

1.

wzywa KRLD do natychmiastowego położenia kresu poważnemu, powszechnemu i regularnemu łamaniu praw człowieka w stosunku do własnych obywateli, które może urosnąć do rangi zbrodni przeciw ludzkości i zostać w związku z tym objęte jurysdykcją Międzynarodowego Trybunału Karnego;

| 2. | wzywa KRLD do natychmiastowego i ostatecznego zaprzestania publicznych egzekucji oraz zniesienia kary śmierci w tym kraju; |
| --- | --- |

2.

wzywa KRLD do natychmiastowego i ostatecznego zaprzestania publicznych egzekucji oraz zniesienia kary śmierci w tym kraju;

| 3. | wzywa KRLD do zaprzestania pozasądowych egzekucji i przymusowych zaginięć, zaprzestania wykorzystywania tortur i pracy przymusowej, uwolnienia więźniów politycznych i zezwolenia obywatelom na swobodne podróżowanie; |
| --- | --- |

3.

wzywa KRLD do zaprzestania pozasądowych egzekucji i przymusowych zaginięć, zaprzestania wykorzystywania tortur i pracy przymusowej, uwolnienia więźniów politycznych i zezwolenia obywatelom na swobodne podróżowanie;

| 4. | wzywa władze KRLD do zapewnienia dostępu do żywności i pomocy humanitarnej dla wszystkich obywateli w zależności od potrzeb; |
| --- | --- |

4.

wzywa władze KRLD do zapewnienia dostępu do żywności i pomocy humanitarnej dla wszystkich obywateli w zależności od potrzeb;

| 5. | wzywa KRLD do zapewnienia wolności wypowiedzi i wolności prasy, jak również wolnego od cenzury dostępu do Internetu dla obywateli; |
| --- | --- |

5.

wzywa KRLD do zapewnienia wolności wypowiedzi i wolności prasy, jak również wolnego od cenzury dostępu do Internetu dla obywateli;

| 6. | wzywa UE do wsparcia ustanowienia komisji śledczej ONZ w celu oceny przeszłych i obecnych przypadków łamania praw człowieka w KRLD, tak aby określić, w jakim wymiarze te przypadki i bezkarność towarzysząca nadużyciom mogą stanowić zbrodnię przeciw ludzkości, i wzywa państwa członkowskie UE do wypromowania na Zgromadzeniu Ogólnym ONZ idei rezolucji w tej sprawie; |
| --- | --- |

6.

wzywa UE do wsparcia ustanowienia komisji śledczej ONZ w celu oceny przeszłych i obecnych przypadków łamania praw człowieka w KRLD, tak aby określić, w jakim wymiarze te przypadki i bezkarność towarzysząca nadużyciom mogą stanowić zbrodnię przeciw ludzkości, i wzywa państwa członkowskie UE do wypromowania na Zgromadzeniu Ogólnym ONZ idei rezolucji w tej sprawie;

| 7. | w kontekście powagi sytuacji wzywa Unię Europejską do wyznaczenia specjalnego przedstawiciela UE ds. KRLD dla zapewnienia stałej obserwacji i koordynacji zarówno w ramach Unii Europejskiej, jak i z kluczowymi partnerami, takimi jak Stany Zjednoczone i Korea Południowa; |
| --- | --- |

7.

w kontekście powagi sytuacji wzywa Unię Europejską do wyznaczenia specjalnego przedstawiciela UE ds. KRLD dla zapewnienia stałej obserwacji i koordynacji zarówno w ramach Unii Europejskiej, jak i z kluczowymi partnerami, takimi jak Stany Zjednoczone i Korea Południowa;

| 8. | wzywa władze KRLD do wdrożenia zaleceń sprawozdania grupy roboczej ds. uniwersalnego mechanizmu oceny okresowej Rady Praw Człowieka i w pierwszej kolejności do zezwolenia na kontrole wszelkiego rodzaju więzień i aresztów przez Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża i innych niezależnych ekspertów oraz na zezwolenie specjalnym sprawozdawcom ONZ na wjazd na teren kraju; |
| --- | --- |

8.

wzywa władze KRLD do wdrożenia zaleceń sprawozdania grupy roboczej ds. uniwersalnego mechanizmu oceny okresowej Rady Praw Człowieka i w pierwszej kolejności do zezwolenia na kontrole wszelkiego rodzaju więzień i aresztów przez Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża i innych niezależnych ekspertów oraz na zezwolenie specjalnym sprawozdawcom ONZ na wjazd na teren kraju;

| 9. | wzywa rząd KRLD do dopilnowania przeprowadzenia wszechstronnego dochodzenia, którego wynik będzie przejrzysty i zadowalający, przekazania ostatecznie i w pełni wszystkich informacji na temat obywateli UE i obywateli krajów trzecich, co do których istnieją podejrzenia, że zostali uprowadzeni przez agentów służb KRLD w ubiegłych latach oraz do natychmiastowego uwolnienia tych porwanych, którzy nadal są przetrzymywani na terenie KRLD; |
| --- | --- |

9.

wzywa rząd KRLD do dopilnowania przeprowadzenia wszechstronnego dochodzenia, którego wynik będzie przejrzysty i zadowalający, przekazania ostatecznie i w pełni wszystkich informacji na temat obywateli UE i obywateli krajów trzecich, co do których istnieją podejrzenia, że zostali uprowadzeni przez agentów służb KRLD w ubiegłych latach oraz do natychmiastowego uwolnienia tych porwanych, którzy nadal są przetrzymywani na terenie KRLD;

| 10. | domaga się, aby państwa członkowskie UE nadal przyznawały uchodźcom z Korei Północnej azyl i przyjęły bardziej systematyczne podejście w zakresie organizacji europejskiej i międzynarodowej ochrony dla obywateli Korei Północnej uciekających z powodu tragicznej sytuacji w domu, oraz wzywa Komisję do dalszego wspierania organizacji społeczeństwa obywatelskiego, które pomagają uchodźcom z KRLD; |
| --- | --- |

10.

domaga się, aby państwa członkowskie UE nadal przyznawały uchodźcom z Korei Północnej azyl i przyjęły bardziej systematyczne podejście w zakresie organizacji europejskiej i międzynarodowej ochrony dla obywateli Korei Północnej uciekających z powodu tragicznej sytuacji w domu, oraz wzywa Komisję do dalszego wspierania organizacji społeczeństwa obywatelskiego, które pomagają uchodźcom z KRLD;

| 11. | wzywa ChRL do zaprzestania aresztowań i odsyłania uchodźców z Korei Północnej do KRLD, do wypełnienia zobowiązań wynikających z konwencji w sprawie uchodźców z 1951 r. oraz protokołu do niej z 1967 r., do wydania zgody na dostęp UNHCR do uchodźców z Korei Północnej, aby określić ich status i pomóc w ich bezpiecznym przesiedleniu, oraz do przyznania kobietom z Korei Północnej, których małżonkowie są obywatelami ChRL, statusu rezydenta; |
| --- | --- |

11.

wzywa ChRL do zaprzestania aresztowań i odsyłania uchodźców z Korei Północnej do KRLD, do wypełnienia zobowiązań wynikających z konwencji w sprawie uchodźców z 1951 r. oraz protokołu do niej z 1967 r., do wydania zgody na dostęp UNHCR do uchodźców z Korei Północnej, aby określić ich status i pomóc w ich bezpiecznym przesiedleniu, oraz do przyznania kobietom z Korei Północnej, których małżonkowie są obywatelami ChRL, statusu rezydenta;

| 12. | wzywa ChRL, aby wykorzystała swoje bliskie kontakty z KRLD do promowania reform gospodarczych i społecznych w tym kraju w celu poprawy warunków życia i praw społecznych obywateli Korei Północnej; |
| --- | --- |

12.

wzywa ChRL, aby wykorzystała swoje bliskie kontakty z KRLD do promowania reform gospodarczych i społecznych w tym kraju w celu poprawy warunków życia i praw społecznych obywateli Korei Północnej;

| 13. | wzywa Komisję do poruszania kwestii sytuacji praw człowieka w KRLD oraz sytuacji uchodźców z tego kraju we wszystkich rozmowach wysokiego szczebla między UE i ChRL oraz w prowadzonym między UE a Chinami dialogu dotyczącym praw człowieka; |
| --- | --- |

13.

wzywa Komisję do poruszania kwestii sytuacji praw człowieka w KRLD oraz sytuacji uchodźców z tego kraju we wszystkich rozmowach wysokiego szczebla między UE i ChRL oraz w prowadzonym między UE a Chinami dialogu dotyczącym praw człowieka;

| 14. | wzywa Komisję do kontynuowania istniejących programów pomocy humanitarnej oraz utrzymania istniejących kanałów komunikacji z Koreańską Republiką Ludowo-Demokratyczną i do rygorystycznego śledzenia dystrybucji pomocy żywnościowej i pomocy humanitarnej w Korei Północnej, tak aby spełnić międzynarodowe normy przejrzystości i odpowiedzialności; |
| --- | --- |

14.

wzywa Komisję do kontynuowania istniejących programów pomocy humanitarnej oraz utrzymania istniejących kanałów komunikacji z Koreańską Republiką Ludowo-Demokratyczną i do rygorystycznego śledzenia dystrybucji pomocy żywnościowej i pomocy humanitarnej w Korei Północnej, tak aby spełnić międzynarodowe normy przejrzystości i odpowiedzialności;

| 15. | wzywa Komisję i państwa członkowskie UE do kontynuacji aktywnego dialogu i wspierania organizacji pozarządowych i podmiotów społeczeństwa obywatelskiego starających się nawiązać kontakty w KRLD w celu propagowania zmian prowadzących do poprawy sytuacji w zakresie praw człowieka; |
| --- | --- |

15.

wzywa Komisję i państwa członkowskie UE do kontynuacji aktywnego dialogu i wspierania organizacji pozarządowych i podmiotów społeczeństwa obywatelskiego starających się nawiązać kontakty w KRLD w celu propagowania zmian prowadzących do poprawy sytuacji w zakresie praw człowieka;

| 16. | wzywa Komisję do uwzględnienia w umowie o wolnym handlu między UE a Republiką Korei klauzuli dotyczącej monitorowania praw pracowników zatrudnionych w strefie przemysłowej Kaesong w KRLD; |
| --- | --- |

16.

wzywa Komisję do uwzględnienia w umowie o wolnym handlu między UE a Republiką Korei klauzuli dotyczącej monitorowania praw pracowników zatrudnionych w strefie przemysłowej Kaesong w KRLD;

| 17. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji państwom członkowskim i krajom kandydującym, wiceprzewodniczącej Komisji/ wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Radzie, Komisji, rządowi Republiki Korei, rządowi Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej i rządowi Chińskiej Republiki Ludowej, a także sekretarzowi generalnemu ONZ. |
| --- | --- |

17.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji państwom członkowskim i krajom kandydującym, wiceprzewodniczącej Komisji/ wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Radzie, Komisji, rządowi Republiki Korei, rządowi Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej i rządowi Chińskiej Republiki Ludowej, a także sekretarzowi generalnemu ONZ.

---

II Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Parlament Europejski

Wtorek, 6 lipca 2010 r.

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/137 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/137

---

Wtorek, 6 lipca 2010 r.Wniosek o obronę immunitetu poselskiego Waldemara Tomaszewskiego

P7_TA(2010)0252

Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie wniosku Waldemara Tomaszewskiego o skorzystanie z immunitetu i przywilejów (2010/2047(IMM))

2011/C 351 E/22

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Waldemara Tomaszewskiego o skorzystanie z immunitetu przekazany przewodniczącemu Parlamentu Europejskiego w dniu 2 lutego 2010 r. i ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 24 marca 2010 r.,

po wysłuchaniu wyjaśnień Waldemara Tomaszewskiego zgodnie z art. 7 ust. 3 Regulaminu,

uwzględniając art. 8 i 9 Protokołu (nr 7) w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej załączonego do Traktatów oraz art. 6 ust. 2 Aktu dotyczącego wyborów przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich z dnia 20 września 1976 r.,

uwzględniając statut posła do Parlamentu Europejskiego przyjęty dnia 28 września 2005 r.,

uwzględniając art. 6 ust. 2 oraz art. 7 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A7-0214/2010),

| A. | mając na uwadze, że Waldemar Tomaszewski jest posłem do Parlamentu Europejskiego, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że Waldemar Tomaszewski jest posłem do Parlamentu Europejskiego,

| B. | mając na uwadze, że przeciwko Waldemarowi Tomaszewskiemu nie jest prowadzone dochodzenie sądowe w rozumieniu art. 8 Protokołu, w związku z czym nie chodzi o przypadek dotyczący immunitetu poselskiego, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że przeciwko Waldemarowi Tomaszewskiemu nie jest prowadzone dochodzenie sądowe w rozumieniu art. 8 Protokołu, w związku z czym nie chodzi o przypadek dotyczący immunitetu poselskiego,

| C. | mając na uwadze, że zgodnie z postanowieniami „Kodeksu postępowania polityków szczebla państwowego” (zwanego dalej „kodeksem postępowania”), uchwalonego dnia 19 września 2006 r. (N.X-816), którego przestrzeganie gwarantuje Główna Komisja Etyki Służbowej Republiki Litewskiej, organ polityczny powołany uchwałą z dnia 1 lipca 2008 r. (N.X.-1777), ma on również zastosowanie do posłów do Parlamentu Europejskiego wybranych na Litwie, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że zgodnie z postanowieniami „Kodeksu postępowania polityków szczebla państwowego” (zwanego dalej „kodeksem postępowania”), uchwalonego dnia 19 września 2006 r. (N.X-816), którego przestrzeganie gwarantuje Główna Komisja Etyki Służbowej Republiki Litewskiej, organ polityczny powołany uchwałą z dnia 1 lipca 2008 r. (N.X.-1777), ma on również zastosowanie do posłów do Parlamentu Europejskiego wybranych na Litwie,

| D. | mając na uwadze, że w dniu 22 stycznia 2010 r. Główna Komisja Etyki Służbowej Republiki Litewskiej podjęła decyzję o „publicznym upomnieniu” Waldemara Tomaszewskiego na mocy ww. kodeksu odnośnie do działalności politycznej, którą prowadzi on jako poseł do Parlamentu Europejskiego, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że w dniu 22 stycznia 2010 r. Główna Komisja Etyki Służbowej Republiki Litewskiej podjęła decyzję o „publicznym upomnieniu” Waldemara Tomaszewskiego na mocy ww. kodeksu odnośnie do działalności politycznej, którą prowadzi on jako poseł do Parlamentu Europejskiego,

| E. | mając na uwadze, że zgodnie z postanowieniami art. 2 statutu posła do Parlamentu Europejskiego (1)„posłowie są wolni i niezależni”, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że zgodnie z postanowieniami art. 2 statutu posła do Parlamentu Europejskiego (1)„posłowie są wolni i niezależni”,

| F. | mając na uwadze zasadę pierwszeństwa prawa Unii, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze zasadę pierwszeństwa prawa Unii,

| G. | mając na uwadze, że zarówno przedmiotowa decyzja, jak i przepisy Republiki Litewskiej, na których decyzja ta się opiera, pociągają za sobą naruszenie prawa Unii, nie przestrzegając zasady wolności i niezależności posłów do Parlamentu Europejskiego ustanowionej w art. 2 statutu posła, |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że zarówno przedmiotowa decyzja, jak i przepisy Republiki Litewskiej, na których decyzja ta się opiera, pociągają za sobą naruszenie prawa Unii, nie przestrzegając zasady wolności i niezależności posłów do Parlamentu Europejskiego ustanowionej w art. 2 statutu posła,

| H. | mając na uwadze, że obowiązkiem Komisji Europejskiej, jako strażniczki Traktatów, jest wszczęcie postępowania w sprawie naruszenia przeciwko Republice Litewskiej na mocy art. 258 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że obowiązkiem Komisji Europejskiej, jako strażniczki Traktatów, jest wszczęcie postępowania w sprawie naruszenia przeciwko Republice Litewskiej na mocy art. 258 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| 1. | zwraca się do Komisji Europejskiej o zobowiązanie władz litewskich do przestrzegania prawa Unii Europejskiej poprzez wszczęcie, w razie konieczności, postępowania w sprawie naruszenia prawa wspólnotowego, przewidzianego w art. 258 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

1.

zwraca się do Komisji Europejskiej o zobowiązanie władz litewskich do przestrzegania prawa Unii Europejskiej poprzez wszczęcie, w razie konieczności, postępowania w sprawie naruszenia prawa wspólnotowego, przewidzianego w art. 258 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do niezwłocznego przekazania niniejszej decyzji oraz sprawozdania sporządzonego przez komisję przedmiotowo właściwą Komisji Europejskiej i właściwym władzom Republiki Litewskiej. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do niezwłocznego przekazania niniejszej decyzji oraz sprawozdania sporządzonego przez komisję przedmiotowo właściwą Komisji Europejskiej i właściwym władzom Republiki Litewskiej.

---

(1)  Dz.U. L 262 z 7.10.2005, s. 1.

---

III Akty przygotowawcze

Parlament Europejski

Wtorek, 6 lipca 2010 r.

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/139 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/139

---

Wtorek, 6 lipca 2010 r.Przystąpienie do Konwencji o wystawach międzynarodowych podpisanej w Paryżu dnia 22 listopada 1928 r. ***

P7_TA(2010)0248

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie projektu decyzji Rady upoważniającej państwa członkowskie do przystąpienia do Konwencji o wystawach międzynarodowych podpisanej w Paryżu dnia 22 listopada 1928 r. i uzupełnionej protokołami z dnia 10 maja 1948 r., 16 listopada 1966 r., 30 listopada 1972 r. oraz zmianą z dnia 24 czerwca 1982 r. i zmianą z dnia 31 maja 1988 r. (08100/2010 – C7-0105/2010 – 2010/0015(NLE))

2011/C 351 E/23

(Zgoda)

Parlament Europejski,

uwzględniając projekt decyzji Rady (08100/2010),

uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na podstawie art. 207 ust. 4 akapit pierwszy oraz art. 218 ust. 6 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C7-0105/2010),

uwzględniając art. 81 i 90 Regulaminu,

uwzględniając zalecenie Komisji Handlu Międzynarodowego (A7-0201/2010),

| 1. | wyraża zgodę na projekt decyzji Rady; |
| --- | --- |

1.

wyraża zgodę na projekt decyzji Rady;

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich.

---

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/140 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/140

---

Wtorek, 6 lipca 2010 r.Podpisanie Protokołu dotyczącego zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną do Konwencji barcelońskiej ***

P7_TA(2010)0249

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Protokołu dotyczącego zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną Morza Śródziemnego do Konwencji o ochronie środowiska morskiego i regionu przybrzeżnego Morza Śródziemnego (09132/2010 – C7-0128/2010 – 2010/0016(NLE))

2011/C 351 E/24

(Zgoda)

Parlament Europejski,

uwzględniając projekt decyzji Rady (09132/2010),

uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę zgodnie z art. 192 ust. 1 i art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając art. 81 i art. 90 ust. 8 Regulaminu,

uwzględniając zalecenie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0191/2010),

| 1. | wyraża zgodę na zawarcie protokołu, |
| --- | --- |

1.

wyraża zgodę na zawarcie protokołu,

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich.

---

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/140 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/140

---

Wtorek, 6 lipca 2010 r.Umowa między Unią Europejską a Islandią i Norwegią w sprawie stosowania niektórych przepisów decyzji Rady 2008/615/WSiSW i 2008/616/WSiSW ***

P7_TA(2010)0250

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia umowy między Unią Europejską a Islandią i Norwegią w sprawie stosowania niektórych przepisów decyzji Rady 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, i decyzji Rady 2008/616/WSiSW w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, w tym załącznika do tej decyzji (05309/2010 – C7-0031/2010 – 2009/0191(NLE))

2011/C 351 E/25

(Zgoda)

Parlament Europejski,

uwzględniając tekst umowy między Unią Europejską a Islandią i Norwegią w sprawie stosowania niektórych przepisów decyzji Rady 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, i decyzji Rady 2008/616/WSiSW w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, w tym załącznika do tej decyzji (05060/2009),

uwzględniając wniosek dotyczący decyzji Rady (05309/2010),

uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na podstawie art. 218 ust. 6 lit. a) w związku z art. 82 ust. 1 lit. d) i art. 87 ust. 2 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C7-0031/2010),

uwzględniając art. 81 i art. 90 ust. 8 Regulaminu,

uwzględniając zalecenie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0173/2010),

| 1. | wyraża zgodę na przyjęcie umowy; |
| --- | --- |

1.

wyraża zgodę na przyjęcie umowy;

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania swojego stanowiska Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz rządom i parlamentom Islandii i Norwegii. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania swojego stanowiska Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz rządom i parlamentom Islandii i Norwegii.

---

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/141 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/141

---

Wtorek, 6 lipca 2010 r.Uczestnictwo Szwajcarii i Liechtensteinu w działaniach agencji FRONTEX ***

P7_TA(2010)0251

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia w imieniu Unii porozumienia między Unią Europejską z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu z drugiej strony, w sprawie warunków uczestnictwa tych państw w działaniach Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej (05707/2010 – C7-0217/2009 – 2009/0073(NLE))

2011/C 351 E/26

(Zgoda)

Parlament Europejski,

uwzględniając projekt porozumienia między Wspólnotą Europejską z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu z drugiej strony, w sprawie warunków uczestnictwa tych państw w działaniach Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej (10701/2009),

uwzględniając wniosek dotyczący decyzji Rady (COM(2009)0255,

uwzględniając wniosek dotyczący decyzji Rady (05707/2010),

uwzględniając art. 62, akapit pierwszy, pkt 2 lit. a) i art. 66 oraz art. 300 ust. 2 i 3 Traktatu WE, na mocy których Rada skonsultowała się z Parlamentem (C7-0217/2009),

uwzględniając komunikat Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady pt. „Konsekwencje wejścia w życie traktatu lizbońskiego dla trwających międzyinstytucjonalnych procedur decyzyjnych” (COM(2009)0665),

uwzględniając art. 77 ust. 2 lit. b), art. 74 i art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) pkt (v) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając art. 81 i art. 90 ust. 8 Regulaminu,

uwzględniając zalecenie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0172/2010),

| 1. | wyraża zgodę na zawarcie porozumienia; |
| --- | --- |

1.

wyraża zgodę na zawarcie porozumienia;

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich, Konfederacji Szwajcarskiej oraz Księstwa Liechtensteinu. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich, Konfederacji Szwajcarskiej oraz Księstwa Liechtensteinu.

---

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/142 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/142

---

Wtorek, 6 lipca 2010 r.Jakość danych statystycznych w zakresie jakości danych statystycznych w kontekście procedury nadmiernego deficytu *

P7_TA(2010)0253

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. w sprawie wniosku w sprawie rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 479/2009 w zakresie jakości danych statystycznych w kontekście procedury nadmiernego deficytu (COM(2010)0053 – C7-0064/2010 – 2010/0035(NLE))

2011/C 351 E/27

(Konsultacja)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2010)0053),

uwzględniając art. 126 ust. 14 akapit trzeci Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którym Rada skonsultowała się z Parlamentem (C7–0064/2010),

uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego z dnia 31 marca 2010 r. (1),

uwzględniając art. 55 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A7–0220/2010),

| 1. | zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 293 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 293 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

| 3. | zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament; |
| --- | --- |

3.

zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament;

| 4. | zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku Komisji; |
| --- | --- |

4.

zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku Komisji;

| 5. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

5.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

| TEKST PROPONOWANY PRZEZ KOMISJĘ | POPRAWKA |
| --- | --- |
| Poprawka 1 |
| Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający


  Punkt 1 a preambuły (nowy) |
| | (1a) | Niestety ani ostrzeżenia Komisji (Eurostatu) z 2004 r., ani inicjatywy Komisji w tej dziedzinie, określone w komunikacie z dnia 22 grudnia 2004 r. zatytułowanym „W stronę europejskiej strategii zarządzania statystykami fiskalnymi” (2) nie nakłoniły Rady do zreformowania ram zarządzania statystykami fiskalnymi, które były opóźnione już wtedy. Gdyby podjęto działania w odpowiednim czasie, można byłoby znacznie wcześniej wskazać błędy w przekazywanych odpowiednich danych dotyczących deficytu publicznego, dzięki czemu można byłoby co najmniej złagodzić kryzys. W związku z tym niezwykle istotne jest, aby Komisja (Eurostat) otrzymał odpowiednimi ramami uprawnień, właściwy personel i możliwie dużą niezależność. |

TEKST PROPONOWANY PRZEZ KOMISJĘ

POPRAWKA

Poprawka 1

Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający

Punkt 1 a preambuły (nowy)

(1a)

Niestety ani ostrzeżenia Komisji (Eurostatu) z 2004 r., ani inicjatywy Komisji w tej dziedzinie, określone w komunikacie z dnia 22 grudnia 2004 r. zatytułowanym „W stronę europejskiej strategii zarządzania statystykami fiskalnymi” (2) nie nakłoniły Rady do zreformowania ram zarządzania statystykami fiskalnymi, które były opóźnione już wtedy. Gdyby podjęto działania w odpowiednim czasie, można byłoby znacznie wcześniej wskazać błędy w przekazywanych odpowiednich danych dotyczących deficytu publicznego, dzięki czemu można byłoby co najmniej złagodzić kryzys. W związku z tym niezwykle istotne jest, aby Komisja (Eurostat) otrzymał odpowiednimi ramami uprawnień, właściwy personel i możliwie dużą niezależność.

Poprawka 2

Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający

Punkt 1 b preambuły (nowy)

| (1b) | Komisja powinna oceniać sposób, w jaki finansowe dane statystyczne poszczególnych państw członkowskich były gromadzone i oceniane w przeszłości, i wyciągnąć z tego wnioski. Wnioski te należy przedstawić Parlamentowi Europejskiemu. |
| --- | --- |

(1b)

Komisja powinna oceniać sposób, w jaki finansowe dane statystyczne poszczególnych państw członkowskich były gromadzone i oceniane w przeszłości, i wyciągnąć z tego wnioski. Wnioski te należy przedstawić Parlamentowi Europejskiemu.

Poprawka 3

Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający

Punkt 3 preambuły

| (3) | Poprawione ramy zarządzania w zakresie statystyk fiskalnych zasadniczo funkcjonują dobrze i dają zadowalające wyniki pod względem przekazywania odpowiednich danych fiskalnych w zakresie deficytu i długu publicznego
  . W szczególności państwa członkowskie wykazały
  wolę współpracy w dobrej wierze i operacyjną zdolność do przekazywania danych fiskalnych wysokiej jakości. |
| --- | --- |

(3)

Poprawione ramy zarządzania w zakresie statystyk fiskalnych zasadniczo funkcjonują dobrze i dają zadowalające wyniki pod względem przekazywania odpowiednich danych fiskalnych w zakresie deficytu i długu publicznego
  . W szczególności państwa członkowskie wykazały
  wolę współpracy w dobrej wierze i operacyjną zdolność do przekazywania danych fiskalnych wysokiej jakości.

| (3) | Mimo że
  poprawione ramy zarządzania w zakresie statystyk fiskalnych zasadniczo funkcjonują dobrze i dają zadowalające wyniki pod względem przekazywania odpowiednich danych fiskalnych w zakresie deficytu i długu publicznego
  , a większość państw członkowskich wykazało
  wolę współpracy w dobrej wierze i operacyjną zdolność do przekazywania danych fiskalnych wysokiej jakości
  , to należało wykorzystać istniejące wcześniej możliwości zwiększenia jakości i zakresu danych przekazywanych Komisji (Eurostatowi)
  . |
| --- | --- |

(3)

Mimo że
  poprawione ramy zarządzania w zakresie statystyk fiskalnych zasadniczo funkcjonują dobrze i dają zadowalające wyniki pod względem przekazywania odpowiednich danych fiskalnych w zakresie deficytu i długu publicznego
  , a większość państw członkowskich wykazało
  wolę współpracy w dobrej wierze i operacyjną zdolność do przekazywania danych fiskalnych wysokiej jakości
  , to należało wykorzystać istniejące wcześniej możliwości zwiększenia jakości i zakresu danych przekazywanych Komisji (Eurostatowi)
  .

Poprawka 4

Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający

Punkt 4 preambuły

| (4) | Jednakże ostatnie wydarzenia pokazały również jasno, że obecne ramy zarządzania w zakresie statystyk fiskalnych nie zmniejszają w wystarczającym stopniu ryzyka celowego przekazania Komisji nieprawidłowych lub niedokładnych danych. |
| --- | --- |

(4)

Jednakże ostatnie wydarzenia pokazały również jasno, że obecne ramy zarządzania w zakresie statystyk fiskalnych nie zmniejszają w wystarczającym stopniu ryzyka celowego przekazania Komisji nieprawidłowych lub niedokładnych danych.

| (4) | Jednakże ostatnie wydarzenia
  w Unii
  pokazały również jasno, że obecne ramy zarządzania w zakresie statystyk fiskalnych nie zmniejszają w wystarczającym stopniu ryzyka celowego przekazania Komisji nieprawidłowych lub niedokładnych danych. |
| --- | --- |

(4)

Jednakże ostatnie wydarzenia
  w Unii
  pokazały również jasno, że obecne ramy zarządzania w zakresie statystyk fiskalnych nie zmniejszają w wystarczającym stopniu ryzyka celowego przekazania Komisji nieprawidłowych lub niedokładnych danych.

Poprawka 5

Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający

Punkt 4 a preambuły (nowy)

| (4a) | Wiarygodność danych statystycznych udostępnianych przez Komisję (Eurostat) na poziomie Unii zależy bezpośrednio od wiarygodności danych statystycznych gromadzonych przez państwa członkowskie na poziomie krajowym. |
| --- | --- |

(4a)

Wiarygodność danych statystycznych udostępnianych przez Komisję (Eurostat) na poziomie Unii zależy bezpośrednio od wiarygodności danych statystycznych gromadzonych przez państwa członkowskie na poziomie krajowym.

Poprawka 6

Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający

Punkt 4 b preambuły (nowy)

| (4b) | Zapewnienie niezależności instytucjonalnej wszystkich ustawowych organów statystycznych ma zasadnicze znaczenie dla uniknięcia wszelkich zbędnych nacisków ze strony rządów danych krajów. |
| --- | --- |

(4b)

Zapewnienie niezależności instytucjonalnej wszystkich ustawowych organów statystycznych ma zasadnicze znaczenie dla uniknięcia wszelkich zbędnych nacisków ze strony rządów danych krajów.

Poprawka 7

Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający

Punkt 5 preambuły

| (5) | W związku z powyższym Komisja (Eurostat) powinna posiadać dodatkowe uprawnienia dostępu do szerszego zakresu informacji na potrzeby oceny jakości danych. |
| --- | --- |

(5)

W związku z powyższym Komisja (Eurostat) powinna posiadać dodatkowe uprawnienia dostępu do szerszego zakresu informacji na potrzeby oceny jakości danych.

| (5) | W związku z powyższym Komisja (Eurostat) powinna posiadać dodatkowe uprawnienia dostępu do szerszego zakresu informacji na potrzeby oceny jakości danych.
  Istotne jest, aby dane otrzymywane od państw członkowskich były w odpowiednim czasie przekazywane również Dyrekcji Generalnej Statystyki Europejskiego Banku Centralnego. |
| --- | --- |

(5)

W związku z powyższym Komisja (Eurostat) powinna posiadać dodatkowe uprawnienia dostępu do szerszego zakresu informacji na potrzeby oceny jakości danych.
  Istotne jest, aby dane otrzymywane od państw członkowskich były w odpowiednim czasie przekazywane również Dyrekcji Generalnej Statystyki Europejskiego Banku Centralnego.

Poprawka 8

Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający

Punkt 5 a preambuły (nowy)

| (5a) | Porównywanie danych ekonomicznych wymaga stosowania jednolitej metodologii. Komisja powinna zatem wspierać ujednolicanie systemu gromadzenia danych statystycznych. |
| --- | --- |

(5a)

Porównywanie danych ekonomicznych wymaga stosowania jednolitej metodologii. Komisja powinna zatem wspierać ujednolicanie systemu gromadzenia danych statystycznych.

Poprawka 9

Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający

Punkt 6 preambuły

| (6) | Komisja (Eurostat), przeprowadzając wizyty kontrolne w państwach członkowskich, których informacje statystyczne są przedmiotem kontroli, powinna mieć prawo do dostępu do rachunków instytucji rządowych na poziomie centralnym, regionalnym, lokalnym i zabezpieczeń społecznych, w tym do otrzymania szczegółowych informacji rachunkowych będących ich podstawą, odpowiednich badań i kwestionariuszy statystycznych oraz innych istotnych informacji, przestrzegając przepisów z zakresu ochrony danych oraz poufności informacji statystycznych. |
| --- | --- |

(6)

Komisja (Eurostat), przeprowadzając wizyty kontrolne w państwach członkowskich, których informacje statystyczne są przedmiotem kontroli, powinna mieć prawo do dostępu do rachunków instytucji rządowych na poziomie centralnym, regionalnym, lokalnym i zabezpieczeń społecznych, w tym do otrzymania szczegółowych informacji rachunkowych będących ich podstawą, odpowiednich badań i kwestionariuszy statystycznych oraz innych istotnych informacji, przestrzegając przepisów z zakresu ochrony danych oraz poufności informacji statystycznych.

| (6) | Komisja (Eurostat), przeprowadzając wizyty kontrolne w państwach członkowskich, których informacje statystyczne są przedmiotem kontroli, powinna mieć prawo do dostępu do rachunków instytucji rządowych na poziomie centralnym, regionalnym, lokalnym i zabezpieczeń społecznych, w tym do otrzymania szczegółowych informacji rachunkowych będących ich podstawą, odpowiednich badań i kwestionariuszy statystycznych oraz innych istotnych informacji,
  w tym o transakcjach pozabilansowych,
  przestrzegając przepisów z zakresu ochrony danych oraz poufności informacji statystycznych. |
| --- | --- |

(6)

Komisja (Eurostat), przeprowadzając wizyty kontrolne w państwach członkowskich, których informacje statystyczne są przedmiotem kontroli, powinna mieć prawo do dostępu do rachunków instytucji rządowych na poziomie centralnym, regionalnym, lokalnym i zabezpieczeń społecznych, w tym do otrzymania szczegółowych informacji rachunkowych będących ich podstawą, odpowiednich badań i kwestionariuszy statystycznych oraz innych istotnych informacji,
  w tym o transakcjach pozabilansowych,
  przestrzegając przepisów z zakresu ochrony danych oraz poufności informacji statystycznych.

Poprawka 10

Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający

Punkt 6 a preambuły (nowy)

| (6a) | Aby Komisja (Eurostat) mogła odpowiedzialnie pełnić funkcje nadzorcze w szerszym zakresie, należy zwiększyć liczbę wykwalifikowanych pracowników w odpowiednich działach. Dodatkowe wydatki na personel i inne koszty powinny być pokryte z przesunięć budżetowych i za pomocą przesunięć pracowników w ramach Komisji. |
| --- | --- |

(6a)

Aby Komisja (Eurostat) mogła odpowiedzialnie pełnić funkcje nadzorcze w szerszym zakresie, należy zwiększyć liczbę wykwalifikowanych pracowników w odpowiednich działach. Dodatkowe wydatki na personel i inne koszty powinny być pokryte z przesunięć budżetowych i za pomocą przesunięć pracowników w ramach Komisji.

Poprawka 11

Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający

Punkt 7 preambuły

| (7) | Podstawowym przedmiotem kontroli powinny być rachunki publiczne poszczególnych instytucji rządowych i samorządowych, a także instytucji publicznych zaklasyfikowanych poza sektorem instytucji rządowych i samorządowych, a rachunki te powinny być oceniane pod kątem ich wykorzystania statystycznego. |
| --- | --- |

(7)

Podstawowym przedmiotem kontroli powinny być rachunki publiczne poszczególnych instytucji rządowych i samorządowych, a także instytucji publicznych zaklasyfikowanych poza sektorem instytucji rządowych i samorządowych, a rachunki te powinny być oceniane pod kątem ich wykorzystania statystycznego.

| (7) | Podstawowym przedmiotem kontroli powinny być rachunki publiczne poszczególnych instytucji rządowych i samorządowych, a także instytucji publicznych zaklasyfikowanych poza sektorem instytucji rządowych i samorządowych, a rachunki te powinny być oceniane pod kątem ich wykorzystania statystycznego.
  Do oceny budżetowej należy wykorzystywać zarówno analizy średniookresowe, jak i wieloletnie ramy finansowe. |
| --- | --- |

(7)

Podstawowym przedmiotem kontroli powinny być rachunki publiczne poszczególnych instytucji rządowych i samorządowych, a także instytucji publicznych zaklasyfikowanych poza sektorem instytucji rządowych i samorządowych, a rachunki te powinny być oceniane pod kątem ich wykorzystania statystycznego.
  Do oceny budżetowej należy wykorzystywać zarówno analizy średniookresowe, jak i wieloletnie ramy finansowe.

Poprawka 12

Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający

Punkt 8 a preambuły (nowy)

| (8a) | Państwa członkowskie powinny przekazywać Komisji (Eurostatowi) wszystkie informacje statystyczne i budżetowe na podstawie ujednoliconej i uznanej na poziomie międzynarodowym metody rachunkowości. |
| --- | --- |

(8a)

Państwa członkowskie powinny przekazywać Komisji (Eurostatowi) wszystkie informacje statystyczne i budżetowe na podstawie ujednoliconej i uznanej na poziomie międzynarodowym metody rachunkowości.

Poprawka 13

Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający

Punkt 8 b preambuły (nowy)

| (8b) | Komisja powinna rozważyć możliwość wprowadzenia sankcji w ramach paktu stabilności i wzrostu w przypadku przekazywania przez państwa członkowskie zniekształconych statystyk makroekonomicznych. Komisja powinna rozważyć również zaostrzenie takich sankcji wobec państw członkowskich, które fałszują statystyki makroekonomiczne dotyczące ich deficytu budżetowego i długu publicznego. |
| --- | --- |

(8b)

Komisja powinna rozważyć możliwość wprowadzenia sankcji w ramach paktu stabilności i wzrostu w przypadku przekazywania przez państwa członkowskie zniekształconych statystyk makroekonomicznych. Komisja powinna rozważyć również zaostrzenie takich sankcji wobec państw członkowskich, które fałszują statystyki makroekonomiczne dotyczące ich deficytu budżetowego i długu publicznego.

Poprawka 14

Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający

Artykuł 1 – punkt -1 (nowy)

Rozporządzenie (WE) nr 479/2009

Artykuł 2 – ustęp 1

| (-1) | w art. 2 ust. 1 otrzymuje brzmienie:



  „1.   »Dane określające planowany poziom deficytu publicznego oraz długu publicznego« oznaczają dane ustalone przez państwa członkowskie na rok bieżący. Stanowią one najnowsze oficjalne prognozy, uwzględniające ostatnio podjęte decyzje budżetowe oraz najnowsze wydarzenia i perspektywy gospodarcze, a także miesięczne i kwartalne wyniki. Ich przygotowanie następuje możliwie najbliżej terminu przekazania danych.” |
| --- | --- |

(-1)

w art. 2 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   »Dane określające planowany poziom deficytu publicznego oraz długu publicznego« oznaczają dane ustalone przez państwa członkowskie na rok bieżący. Stanowią one najnowsze oficjalne prognozy, uwzględniające ostatnio podjęte decyzje budżetowe oraz najnowsze wydarzenia i perspektywy gospodarcze, a także miesięczne i kwartalne wyniki. Ich przygotowanie następuje możliwie najbliżej terminu przekazania danych.”

Poprawka 15

Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający

Artykuł 1 – punkt 2

Rozporządzenie (WE) nr 479/2009

Artykuł 8 – ustęp 2 – akapit pierwszy

2.   Państwa członkowskie możliwie jak najszybciej zapewniają Komisji (Eurostatowi) dostęp do wszystkich informacji
  , o które
  są proszone w związku z oceną jakości danych
  , w tym informacji statystycznych, takich jak
  dane z rachunków krajowych, wykazy, tabele notyfikacji procedury nadmiernego deficytu, dodatkowe kwestionariusze i wyjaśnienia związane z notyfikacjami
  .

2.   Państwa członkowskie możliwie jak najszybciej zapewniają Komisji (Eurostatowi) dostęp do wszystkich informacji
  statystycznych i budżetowych, o które
  są proszone w związku z oceną jakości danych
  Informacje te opierają się na ujednoliconej i uznanej na poziomie międzynarodowym metodzie rachunkowości określonej w porozumieniu z Komisją (Eurostat). Informacje statystyczne i budżetowe obejmują w szczególności:

| a) | dane z rachunków narodowych
  ; |
| --- | --- |

a)

dane z rachunków narodowych
  ;

| b) | wykazy
  ; |
| --- | --- |

b)

wykazy
  ;

| c) | tabele notyfikacji procedury nadmiernego deficytu
  ; |
| --- | --- |

c)

tabele notyfikacji procedury nadmiernego deficytu
  ;

| d) | dodatkowe kwestionariusze i wyjaśnienia związane z notyfikacjami
  procedury nadmiernego deficytu; |
| --- | --- |

d)

dodatkowe kwestionariusze i wyjaśnienia związane z notyfikacjami
  procedury nadmiernego deficytu;

| e) | informacje z głównego urzędu rachunkowego, ministerstwa finansów lub odpowiedniego organu regionalnego dotyczące wykonania budżetu danego państwa członkowskiego i budżetu regionalnego; |
| --- | --- |

e)

informacje z głównego urzędu rachunkowego, ministerstwa finansów lub odpowiedniego organu regionalnego dotyczące wykonania budżetu danego państwa członkowskiego i budżetu regionalnego;

| f) | rachunki organów pozabudżetowych lub organizacji non-profit i podobnych organów, które rządowego w rachunkach narodowych należą do sektora rządowego; |
| --- | --- |

f)

rachunki organów pozabudżetowych lub organizacji non-profit i podobnych organów, które rządowego w rachunkach narodowych należą do sektora rządowego;

| g) | pełne informacje dotyczące wszelkiego rodzaju organów pozabilansowych; |
| --- | --- |

g)

pełne informacje dotyczące wszelkiego rodzaju organów pozabilansowych;

| (h) | rachunki funduszy ubezpieczeń społecznych; oraz |
| --- | --- |

(h)

rachunki funduszy ubezpieczeń społecznych; oraz

| i) | badania samorządów terytorialnych. |
| --- | --- |

i)

badania samorządów terytorialnych.

Poprawka 16

Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający

Artykuł 1 – punkt 3

Rozporządzenie (WE) nr 479/2009

Artykuł 11 – ustęp 3 – akapit pierwszy

3.   Inspekcje metodologiczne mają na celu monitorowanie procesów i weryfikowanie rachunków stanowiących uzasadnienie dla przekazywanych rzeczywistych danych oraz wyciągnięcie szczegółowych wniosków na temat jakości przekazywanych danych, w rozumieniu art. 8 ust. 1.

3.   Inspekcje metodologiczne
  mogą być niezapowiedziane i
  mają na celu monitorowanie procesów
  , w tym niezależności krajowego organu statystycznego od rządu,
  i weryfikowanie rachunków stanowiących uzasadnienie dla przekazywanych rzeczywistych danych oraz wyciągnięcie szczegółowych wniosków na temat jakości przekazywanych danych, w rozumieniu art. 8 ust. 1.

Poprawka 17

Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający

Artykuł 1 – punkt 3

Rozporządzenie (WE) nr 479/2009

Artykuł 11 – ustęp 3 – akapit drugi

Inspekcje metodologiczne są przeprowadzane jedynie
  w wyjątkowych przypadkach wyraźnego stwierdzenia poważnych zagrożeń lub problemów związanych z jakością
  danych.

Inspekcje metodologiczne
  , zapowiedziane lub niezapowiedziane,
  są przeprowadzane jedynie
  jeżeli podejrzewa się, że istnieją poważne zagrożenia lub problemy związane z jakością
  danych.
  Komisja sporządza wykaz przypadków, które należy rozpatrzyć jako istotne ryzyko lub problem w zakresie jakości danych. Wykaz ten jest sporządzany po konsultacji z CMFB.

Poprawka 18

Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający

Artykuł 1 – punkt 4

Rozporządzenie (WE) nr 479/2009

Artykuł 12 – ustęp 1 – akapit pierwszy

1.   Państwa członkowskie, na żądanie Komisji (Eurostatu), zapewniają pomoc ekspertów w zakresie rachunków narodowych, w tym na etapie przygotowania i przeprowadzania inspekcji metodologicznych. W wykonywaniu swoich obowiązków eksperci służą niezależną wiedzą fachową. Wykaz ekspertów w zakresie rachunków narodowych jest tworzony na podstawie wniosków przesłanych Komisji (Eurostatowi) przez krajowe organy odpowiedzialne za sprawozdawczość w ramach procedury nadmiernego deficytu.

1.   Państwa członkowskie, na żądanie Komisji (Eurostatu), zapewniają pomoc ekspertów w zakresie rachunków narodowych, w tym na etapie przygotowania i przeprowadzania inspekcji metodologicznych
  , które mogą być również przeprowadzane bez zapowiedzi
  . W wykonywaniu swoich obowiązków eksperci służą niezależną wiedzą fachową.
  W wykonywaniu swoich obowiązków eksperci służą niezależną wiedzą fachową i przechodzą specjalne szkolenia w celu zapewnienia wysokiego poziomu wiedzy specjalistycznej oraz bezstronności.
  Wykaz ekspertów w zakresie rachunków narodowych jest tworzony na podstawie wniosków przesłanych Komisji (Eurostatowi) przez krajowe organy odpowiedzialne za sprawozdawczość w ramach procedury nadmiernego deficytu.

Poprawka 19

Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający

Artykuł 1 – punkt 5

Rozporządzenie (WE) nr 479/2009

Artykuł 12 – ustęp 2 – akapit pierwszy

2.   W ramach inspekcji metodologicznych Komisja (Eurostat) ma prawo do dostępu do rachunków wszystkich instytucji rządowych na poziomie centralnym, regionalnym, lokalnym i zabezpieczeń społecznych, w tym do otrzymania szczegółowych informacji rachunkowych będących ich podstawą, takich jak transakcje i bilanse, istotne statystyczne badania i kwestionariusze oraz pozostałe powiązane informacje, takie jak dokumenty analityczne i dane rachunkowe innych organów publicznych.

2.   W ramach inspekcji metodologicznych
  , które mogą być również przeprowadzane bez zapowiedzi,
  Komisja (Eurostat) ma prawo do dostępu do rachunków wszystkich instytucji rządowych na poziomie centralnym, regionalnym, lokalnym i zabezpieczeń społecznych
  (włącznie z publicznym funduszem emerytalnym)
  , w tym do otrzymania szczegółowych informacji rachunkowych będących ich podstawą, takich jak transakcje i bilanse, istotne statystyczne badania i kwestionariusze oraz pozostałe powiązane informacje, takie jak dokumenty analityczne i dane rachunkowe innych organów publicznych.

Poprawka 20

Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający

Artykuł 1 – punkt 5

Rozporządzenie (WE) nr 479/2009

Artykuł 12 – ustęp 2 – akapit pierwszy a (nowy)

Przedstawiciele Europejskiego Banku Centralnego mogą być obecni i wspomagać urzędników Komisji (Eurostatu) podczas inspekcji metodologicznych.

Poprawka 21

Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający

Artykuł 1 – punkt 5

Rozporządzenie (WE) nr 479/2009

Artykuł 12 – ustęp 2 – akapit pierwszy b (nowy)

Komisja (Eurostat) może przeprowadzać inspekcje na miejscu i może być upoważniony do przeprowadzania rozmów z dowolną organizacją, którą uzna za istotną w ramach wykonywanej pracy.

Poprawka 22

Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający

Artykuł 1 – punkt 5

Rozporządzenie (WE) nr 479/2009

Artykuł 12 – ustęp 2 – akapit drugi

Państwa członkowskie podejmują wszelkie niezbędne środki w celu ułatwienia przeprowadzenia inspekcji metodologicznych. Inspekcje te mogą dotyczyć krajowych organów zaangażowanych w pracę nad sprawozdaniem w ramach procedury nadmiernego deficytu, a także wszystkich służb bezpośrednio lub pośrednio zaangażowanych w sporządzanie rachunków publicznych i długu publicznego. Państwa członkowskie dopilnowują, aby te organy i służby krajowe, a także, jeżeli to konieczne, organy krajowe ponoszące odpowiedzialność służbową za kontrolę rachunków publicznych udzielały pracownikom Komisji lub innym ekspertom, o których mowa w ust. 1, pomocy niezbędnej przy wypełnianiu ich obowiązków, w tym udostępniały dokumenty uzasadniające przekazane dane w zakresie rzeczywistego deficytu i długu publicznego oraz będące ich podstawą rachunki sektora publicznego. Pochodzące z krajowego systemu statystycznego dane poufne są przekazywane jedynie Komisji (Eurostatowi).

Państwa członkowskie podejmują wszelkie niezbędne środki w celu ułatwienia przeprowadzenia inspekcji metodologicznych
  , które mogą być również prowadzone bez zapowiedzi
  . Inspekcje te mogą dotyczyć krajowych organów zaangażowanych w pracę nad sprawozdaniem w ramach procedury nadmiernego deficytu, a także wszystkich służb bezpośrednio lub pośrednio zaangażowanych w sporządzanie rachunków publicznych i długu publicznego. Państwa członkowskie dopilnowują, aby te organy i służby krajowe, a także, jeżeli to konieczne, organy krajowe ponoszące odpowiedzialność służbową za kontrolę rachunków publicznych udzielały pracownikom Komisji lub innym ekspertom, o których mowa w ust. 1, pomocy niezbędnej przy wypełnianiu ich obowiązków, w tym udostępniały dokumenty uzasadniające przekazane dane w zakresie rzeczywistego deficytu i długu publicznego oraz będące ich podstawą rachunki sektora publicznego. Pochodzące z krajowego systemu statystycznego dane poufne są przekazywane jedynie Komisji (Eurostatowi).

Poprawka 23

Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający

Artykuł 1 – punkt 5 a (nowy)

Rozporządzenie (WE) nr 479/2009

Artykuł 16 – ustęp 1

| (5a) | w art. 16 ust. 1 otrzymuje brzmienie:



  „1.   Państwa członkowskie dbają o to, aby aktualne dane przekazane Komisji (Eurostatowi) zostały dostarczone zgodnie z zasadami określonymi w art. 2 i 12 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 223/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie statystyki europejskiej (3). W tym względzie, obowiązkiem narodowych organów statystycznych jest zapewnienie zgodności przekazanych danych z art. 1 niniejszego rozporządzenia oraz z podstawowymi zasadami rachunkowości ESA 95. Państwa członkowskie zapewniają swoim organom statystycznym dostęp do wszelkich odpowiednich informacji niezbędnych do wykonywania tego zadania. |
| --- | --- |

(5a)

w art. 16 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Państwa członkowskie dbają o to, aby aktualne dane przekazane Komisji (Eurostatowi) zostały dostarczone zgodnie z zasadami określonymi w art. 2 i 12 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 223/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie statystyki europejskiej (3). W tym względzie, obowiązkiem narodowych organów statystycznych jest zapewnienie zgodności przekazanych danych z art. 1 niniejszego rozporządzenia oraz z podstawowymi zasadami rachunkowości ESA 95. Państwa członkowskie zapewniają swoim organom statystycznym dostęp do wszelkich odpowiednich informacji niezbędnych do wykonywania tego zadania.

---

(1)  Dz.U. C 103 z 22.4.2010, s. 1.

(2)  
  COM(2004)0832.

(3)  

  Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 164.
  ”

---

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/149 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/149

---

Wtorek, 6 lipca 2010 r.Prawa pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym ***II

P7_TA(2010)0256

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. dotyczące stanowiska Rady w pierwszym czytaniu w sprawie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (05218/3/2010 – C7-0077/2010 – 2008/0237(COD))

2011/C 351 E/28

(Zwykła procedura ustawodawcza: drugie czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając stanowisko Rady w pierwszym czytaniu (05218/3/2010 – C7-0077/2010),

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2008)0817),

uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 71 ust. 1 Traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C6-0469/2008),

uwzględniając własne stanowisko zajęte w pierwszym czytaniu (1),

uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady pt. „Konsekwencje wejścia w życie traktatu lizbońskiego dla trwających międzyinstytucjonalnych procedur decyzyjnych” (COM(2009)0665),

uwzględniając art. 294 ust. 7 i art. 91 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 16 lipca 2009 r. (2),

po konsultacji z Komitetem Regionów,

uwzględniając art. 66 Regulaminu,

uwzględniając zalecenie do drugiego czytania przedstawione przez Komisję Transportu i Turystyki (A7-0174/2010),

| 1. | przyjmuje w drugim czytaniu swoje stanowisko określone poniżej; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje w drugim czytaniu swoje stanowisko określone poniżej;

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji i parlamentom państw członkowskich.

---

(1)  Teksty przyjęte z dnia 23 kwietnia 2009 r., P6_TA(2009)0281.

(2)  Dz.U. C 317 z 23.12.2009, s. 99.

---

Wtorek, 6 lipca 2010 r.P7_TC2-COD(2008)0237

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 6 lipca 2010 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2010 dotyczącego praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2006/2004

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 91 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

po konsultacji z Komitetem Regionów,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Działanie Unii w dziedzinie transportu autobusowego i autokarowego powinno zmierzać, między innymi, do zapewnienia pasażerom wysokiego poziomu ochrony, porównywalnego z innymi rodzajami transportu i dostępnego wszędzie, gdzie podróżują. Ponadto należy w pełni uwzględniać ogólne wymogi ochrony konsumentów. |
| --- | --- |

(1)

Działanie Unii w dziedzinie transportu autobusowego i autokarowego powinno zmierzać, między innymi, do zapewnienia pasażerom wysokiego poziomu ochrony, porównywalnego z innymi rodzajami transportu i dostępnego wszędzie, gdzie podróżują. Ponadto należy w pełni uwzględniać ogólne wymogi ochrony konsumentów.

| (2) | Ponieważ pasażerowie autobusów lub autokarów są słabszą stroną umowy transportowej, wszystkim pasażerom należy zapewnić minimalny poziom ochrony. |
| --- | --- |

(2)

Ponieważ pasażerowie autobusów lub autokarów są słabszą stroną umowy transportowej, wszystkim pasażerom należy zapewnić minimalny poziom ochrony.

| (3) | Działania Unii zmierzające do poprawy praw pasażerów w sektorze transportu autobusowego i autokarowego powinny uwzględniać specyfikę tego sektora, zdominowanego przez małe i średnie przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(3)

Działania Unii zmierzające do poprawy praw pasażerów w sektorze transportu autobusowego i autokarowego powinny uwzględniać specyfikę tego sektora, zdominowanego przez małe i średnie przedsiębiorstwa.

| (4) | Biorąc pod uwagę specyfikę szczególnych usług regularnych i działalności transportowej prowadzonej na potrzeby własne, te typy transportu powinny zostać wyłączone z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia. Szczególne usługi regularne powinny obejmować wyspecjalizowane usługi przewozu osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej, przewóz pracowników na trasie między miejscem zamieszkania a miejscem pracy, przewóz uczniów i studentów do instytucji edukacyjnej i z powrotem. |
| --- | --- |

(4)

Biorąc pod uwagę specyfikę szczególnych usług regularnych i działalności transportowej prowadzonej na potrzeby własne, te typy transportu powinny zostać wyłączone z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia. Szczególne usługi regularne powinny obejmować wyspecjalizowane usługi przewozu osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej, przewóz pracowników na trasie między miejscem zamieszkania a miejscem pracy, przewóz uczniów i studentów do instytucji edukacyjnej i z powrotem.

| (5) | Biorąc pod uwagę specyfikę regularnych usług miejskich, podmiejskich i regionalnych,
  stanowiących część usług zintegrowanych z usługami miejskimi lub podmiejskimi,
  państwa członkowskie powinny mieć prawo do wyłączenia tych typów transportu ze stosowania znacznej części niniejszego rozporządzenia. Aby zdefiniować
  te
  regularne usługi miejskie, podmiejskie i regionalne, państwa członkowskie powinny uwzględnić takie kryteria, jak
  podział administracyjny, położenie geograficzne,
  odległość, częstotliwość usług, liczba zaplanowanych przystanków, rodzaj używanych autobusów lub autokarów, system biletowy, fluktuacje liczby pasażerów w godzinach szczytu i poza godzinami szczytu, oznaczenia autobusów i rozkłady jazdy. |
| --- | --- |

(5)

Biorąc pod uwagę specyfikę regularnych usług miejskich, podmiejskich i regionalnych,
  stanowiących część usług zintegrowanych z usługami miejskimi lub podmiejskimi,
  państwa członkowskie powinny mieć prawo do wyłączenia tych typów transportu ze stosowania znacznej części niniejszego rozporządzenia. Aby zdefiniować
  te
  regularne usługi miejskie, podmiejskie i regionalne, państwa członkowskie powinny uwzględnić takie kryteria, jak
  podział administracyjny, położenie geograficzne,
  odległość, częstotliwość usług, liczba zaplanowanych przystanków, rodzaj używanych autobusów lub autokarów, system biletowy, fluktuacje liczby pasażerów w godzinach szczytu i poza godzinami szczytu, oznaczenia autobusów i rozkłady jazdy.

| (6) | Pasażerowie
  powinni móc polegać na zasadach odpowiedzialności podobnych do zasad stosowanych w innych rodzajach transportu w razie wypadków skutkujących śmiercią lub obrażeniami
  . |
| --- | --- |

(6)

Pasażerowie
  powinni móc polegać na zasadach odpowiedzialności podobnych do zasad stosowanych w innych rodzajach transportu w razie wypadków skutkujących śmiercią lub obrażeniami
  .

| (7) | Przewoźnicy powinni ponosić odpowiedzialność za utratę lub uszkodzenie bagażu pasażerów na warunkach porównywalnych z warunkami mającymi zastosowanie w innych

  rodzajach

  transportu
  . |
| --- | --- |

(7)

Przewoźnicy powinni ponosić odpowiedzialność za utratę lub uszkodzenie bagażu pasażerów na warunkach porównywalnych z warunkami mającymi zastosowanie w innych

  rodzajach

  transportu
  .

| (8) | Oprócz odszkodowania – zgodnie
  z
  krajowym prawem właściwym – w przypadku śmierci lub odniesienia obrażeń lub utraty lub uszkodzenia bagażu w związku z wypadkami związanymi ze skorzystaniem z autobusu lub autokaru pasażerowie powinni być uprawnieni do uzyskania pomocy w odniesieniu do ich natychmiastowych praktycznych
  i finansowych
  potrzeb w wyniku wypadku. Pomoc ta
  powinna
  objąć
  w razie konieczności
  pierwszą pomoc, zakwaterowanie, żywność, ubiór
  , transport i wydatki związane z pogrzebem
  .
  W przypadku śmierci bądź odniesionych obrażeń ciała przewoźnik dodatkowo dokonuje płatności zaliczkowych, aby pokryć natychmiastowe potrzeby finansowe środkami w wysokości proporcjonalnej do poniesionych szkód, pod warunkiem, że istnieją dowody oparte na domniemaniu faktycznym, że wina leży po stronie przewoźnika. |
| --- | --- |

(8)

Oprócz odszkodowania – zgodnie
  z
  krajowym prawem właściwym – w przypadku śmierci lub odniesienia obrażeń lub utraty lub uszkodzenia bagażu w związku z wypadkami związanymi ze skorzystaniem z autobusu lub autokaru pasażerowie powinni być uprawnieni do uzyskania pomocy w odniesieniu do ich natychmiastowych praktycznych
  i finansowych
  potrzeb w wyniku wypadku. Pomoc ta
  powinna
  objąć
  w razie konieczności
  pierwszą pomoc, zakwaterowanie, żywność, ubiór
  , transport i wydatki związane z pogrzebem
  .
  W przypadku śmierci bądź odniesionych obrażeń ciała przewoźnik dodatkowo dokonuje płatności zaliczkowych, aby pokryć natychmiastowe potrzeby finansowe środkami w wysokości proporcjonalnej do poniesionych szkód, pod warunkiem, że istnieją dowody oparte na domniemaniu faktycznym, że wina leży po stronie przewoźnika.

| (9) | Usługi świadczone pasażerom autobusów i autokarów powinny przynosić korzyści obywatelom w ogólności. W związku z tym osoby niepełnosprawne i osoby o ograniczonej sprawności ruchowej, spowodowanej niepełnosprawnością, wiekiem lub jakimkolwiek innym czynnikiem, powinny mieć możliwość korzystania z usług transportu autobusowego i autokarowego porównywalną z możliwością, jaką mają pozostali obywatele. Osoby niepełnosprawne i osoby o ograniczonej sprawności ruchowej mają takie same jak wszyscy inni obywatele prawa do swobodnego przemieszczania się, do wolności wyboru oraz do niedyskryminacji. |
| --- | --- |

(9)

Usługi świadczone pasażerom autobusów i autokarów powinny przynosić korzyści obywatelom w ogólności. W związku z tym osoby niepełnosprawne i osoby o ograniczonej sprawności ruchowej, spowodowanej niepełnosprawnością, wiekiem lub jakimkolwiek innym czynnikiem, powinny mieć możliwość korzystania z usług transportu autobusowego i autokarowego porównywalną z możliwością, jaką mają pozostali obywatele. Osoby niepełnosprawne i osoby o ograniczonej sprawności ruchowej mają takie same jak wszyscy inni obywatele prawa do swobodnego przemieszczania się, do wolności wyboru oraz do niedyskryminacji.

| (10) | W świetle art. 9 Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych oraz w celu zapewnienia osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej możliwości podróżowania autobusem lub autokarem porównywalnych z możliwościami, jakie mają pozostali obywatele, należy ustalić zasady niedyskryminacji i pomocy podczas podróży. Osoby te powinny mieć zatem dostęp do przewozu i nie należy odmawiać im transportu ze względu na ich niepełnosprawność lub ograniczenie ruchowe, z wyjątkiem przypadków uzasadnionych względami bezpieczeństwa lub konstrukcją pojazdów lub infrastrukturą. W ramach odpowiedniego ustawodawstwa dotyczącego ochrony pracowników osoby niepełnosprawne i osoby o ograniczonej sprawności ruchowej powinny mieć prawo do pomocy w terminalach i na pokładzie pojazdów. Ze względu na włączenie społeczne osoby takie powinny otrzymywać pomoc bezpłatnie. Przewoźnicy powinni ustanowić warunki dostępu, najlepiej przy użyciu europejskiego systemu normalizacji. |
| --- | --- |

(10)

W świetle art. 9 Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych oraz w celu zapewnienia osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej możliwości podróżowania autobusem lub autokarem porównywalnych z możliwościami, jakie mają pozostali obywatele, należy ustalić zasady niedyskryminacji i pomocy podczas podróży. Osoby te powinny mieć zatem dostęp do przewozu i nie należy odmawiać im transportu ze względu na ich niepełnosprawność lub ograniczenie ruchowe, z wyjątkiem przypadków uzasadnionych względami bezpieczeństwa lub konstrukcją pojazdów lub infrastrukturą. W ramach odpowiedniego ustawodawstwa dotyczącego ochrony pracowników osoby niepełnosprawne i osoby o ograniczonej sprawności ruchowej powinny mieć prawo do pomocy w terminalach i na pokładzie pojazdów. Ze względu na włączenie społeczne osoby takie powinny otrzymywać pomoc bezpłatnie. Przewoźnicy powinni ustanowić warunki dostępu, najlepiej przy użyciu europejskiego systemu normalizacji.

| (11) | Decydując o budowie nowych terminali oraz w związku z poważnymi remontami, podmioty zarządzające terminalami powinny
  bez wyjątku
  brać pod uwagę potrzeby osób niepełnosprawnych
  oraz
  osób o ograniczonej sprawności ruchowej
  zgodnie z wymogami „projektowania dla wszystkich”
  . W każdym razie podmioty zarządzające terminalami powinny wyznaczyć punkty, w których osoby takie mogą zgłosić przybycie i potrzebę pomocy. |
| --- | --- |

(11)

Decydując o budowie nowych terminali oraz w związku z poważnymi remontami, podmioty zarządzające terminalami powinny
  bez wyjątku
  brać pod uwagę potrzeby osób niepełnosprawnych
  oraz
  osób o ograniczonej sprawności ruchowej
  zgodnie z wymogami „projektowania dla wszystkich”
  . W każdym razie podmioty zarządzające terminalami powinny wyznaczyć punkty, w których osoby takie mogą zgłosić przybycie i potrzebę pomocy.

| (12) | Podobnie, przewoźnicy powinni uwzględnić te potrzeby przy podejmowaniu decyzji w sprawie projektowania nowych i nowo remontowanych pojazdów. |
| --- | --- |

(12)

Podobnie, przewoźnicy powinni uwzględnić te potrzeby przy podejmowaniu decyzji w sprawie projektowania nowych i nowo remontowanych pojazdów.

| (13) | W razie potrzeby państwa członkowskie powinny poprawić istniejącą infrastrukturę, aby umożliwić przewoźnikom zapewnienie dostępu osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej oraz świadczenie właściwej pomocy. |
| --- | --- |

(13)

W razie potrzeby państwa członkowskie powinny poprawić istniejącą infrastrukturę, aby umożliwić przewoźnikom zapewnienie dostępu osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej oraz świadczenie właściwej pomocy.

| (14) | Aby odpowiedzieć na potrzeby osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej, należy odpowiednio wyszkolić personel. Z myślą o ułatwieniu wzajemnego uznawania krajowych kwalifikacji kierowców można wprowadzić szkolenie uświadamiające na temat niepełnosprawności w ramach wstępnej kwalifikacji lub okresowego szkolenia, o których mowa w dyrektywie 2003/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie wstępnej kwalifikacji i okresowego szkolenia kierowców niektórych pojazdów drogowych do przewozu rzeczy lub osób (3). Aby zapewnić spójność między wprowadzeniem wymogów dotyczących szkolenia a terminami ustalonymi w tej dyrektywie, należy dopuścić możliwość wyłączenia podczas ograniczonego okresu. |
| --- | --- |

(14)

Aby odpowiedzieć na potrzeby osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej, należy odpowiednio wyszkolić personel. Z myślą o ułatwieniu wzajemnego uznawania krajowych kwalifikacji kierowców można wprowadzić szkolenie uświadamiające na temat niepełnosprawności w ramach wstępnej kwalifikacji lub okresowego szkolenia, o których mowa w dyrektywie 2003/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie wstępnej kwalifikacji i okresowego szkolenia kierowców niektórych pojazdów drogowych do przewozu rzeczy lub osób (3). Aby zapewnić spójność między wprowadzeniem wymogów dotyczących szkolenia a terminami ustalonymi w tej dyrektywie, należy dopuścić możliwość wyłączenia podczas ograniczonego okresu.

| (15) | Przy organizowaniu szkolenia w zakresie niepełnosprawności należy ▐ konsultować się z organizacjami reprezentującymi osoby niepełnosprawne lub osoby o ograniczonej sprawności ruchowej lub włączać te organizacje
  w przygotowywanie programu
  takiego szkolenia. |
| --- | --- |

(15)

Przy organizowaniu szkolenia w zakresie niepełnosprawności należy ▐ konsultować się z organizacjami reprezentującymi osoby niepełnosprawne lub osoby o ograniczonej sprawności ruchowej lub włączać te organizacje
  w przygotowywanie programu
  takiego szkolenia.

| (16) | Prawa pasażerów autobusów i autokarów powinny obejmować otrzymanie informacji o usłudze przed podróżą i w jej trakcie. Wszystkie istotne informacje udzielane pasażerom autobusów i autokarów powinny być również udzielane w formatach alternatywnych, przystępnych dla osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej
  , tj. z wykorzystaniem dużego druku, jasnego języka, alfabetu Braille'a, komunikacji elektronicznej, do której możliwy jest dostęp przy użyciu technologii adaptacyjnej, a także kaset wideo
  . |
| --- | --- |

(16)

Prawa pasażerów autobusów i autokarów powinny obejmować otrzymanie informacji o usłudze przed podróżą i w jej trakcie. Wszystkie istotne informacje udzielane pasażerom autobusów i autokarów powinny być również udzielane w formatach alternatywnych, przystępnych dla osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej
  , tj. z wykorzystaniem dużego druku, jasnego języka, alfabetu Braille'a, komunikacji elektronicznej, do której możliwy jest dostęp przy użyciu technologii adaptacyjnej, a także kaset wideo
  .

| (17) | Niniejsze rozporządzenie nie powinno ograniczać prawa przewoźników do dochodzenia odszkodowania od dowolnej osoby, w tym stron trzecich, zgodnie z krajowym prawem właściwym. |
| --- | --- |

(17)

Niniejsze rozporządzenie nie powinno ograniczać prawa przewoźników do dochodzenia odszkodowania od dowolnej osoby, w tym stron trzecich, zgodnie z krajowym prawem właściwym.

| (18) | Niedogodności, których doświadczają pasażerowie z powodu odwołania lub
  znacznych
  opóźnień podróży powinny zostać ograniczone. W tym celu pasażerom rozpoczynającym podróż w terminalach należy zapewnić odpowiednią opiekę i informacje
  w sposób dostępny dla wszystkich
  . Pasażerowie powinni mieć także możliwość odwołania podróży i otrzymania zwrotu kosztu biletów lub kontynuowania podróży lub zmiany trasy podróży na zadowalających warunkach.
  Jeżeli przewoźnicy nie udzielą pasażerom niezbędnej pomocy, pasażerowie powinni mieć prawo dochodzenia rekompensaty finansowej. |
| --- | --- |

(18)

Niedogodności, których doświadczają pasażerowie z powodu odwołania lub
  znacznych
  opóźnień podróży powinny zostać ograniczone. W tym celu pasażerom rozpoczynającym podróż w terminalach należy zapewnić odpowiednią opiekę i informacje
  w sposób dostępny dla wszystkich
  . Pasażerowie powinni mieć także możliwość odwołania podróży i otrzymania zwrotu kosztu biletów lub kontynuowania podróży lub zmiany trasy podróży na zadowalających warunkach.
  Jeżeli przewoźnicy nie udzielą pasażerom niezbędnej pomocy, pasażerowie powinni mieć prawo dochodzenia rekompensaty finansowej.

| (19) | Przewoźnicy powinni za pośrednictwem zrzeszeń zawodowych współpracować w celu przyjęcia uzgodnień na poziomie
  regionalnym,
  krajowym lub europejskim przy zaangażowaniu zainteresowanych stron, zrzeszeń zawodowych oraz stowarzyszeń konsumentów, pasażerów i osób niepełnosprawnych; uzgodnienia te powinny mieć na celu
  sprawniejsze udzielanie informacji i
  poprawę opieki nad pasażerami, zwłaszcza w przypadku odwołań i dużych opóźnień. |
| --- | --- |

(19)

Przewoźnicy powinni za pośrednictwem zrzeszeń zawodowych współpracować w celu przyjęcia uzgodnień na poziomie
  regionalnym,
  krajowym lub europejskim przy zaangażowaniu zainteresowanych stron, zrzeszeń zawodowych oraz stowarzyszeń konsumentów, pasażerów i osób niepełnosprawnych; uzgodnienia te powinny mieć na celu
  sprawniejsze udzielanie informacji i
  poprawę opieki nad pasażerami, zwłaszcza w przypadku odwołań i dużych opóźnień.

| (20) | Niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć wpływu na prawa pasażerów określone dyrektywą Rady 90/314/EWG z dnia 13 czerwca 1990 r. w sprawie zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek (4). Niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć zastosowania w przypadku odwołania wycieczki zorganizowanej z powodów innych niż odwołanie usługi transportu autobusowego lub autokarowego. |
| --- | --- |

(20)

Niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć wpływu na prawa pasażerów określone dyrektywą Rady 90/314/EWG z dnia 13 czerwca 1990 r. w sprawie zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek (4). Niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć zastosowania w przypadku odwołania wycieczki zorganizowanej z powodów innych niż odwołanie usługi transportu autobusowego lub autokarowego.

| (21) | Pasażerom powinna zostać zapewniona pełna informacja o prawach przysługujących im na mocy niniejszego rozporządzenia, tak aby mogli oni skutecznie korzystać z tych praw. |
| --- | --- |

(21)

Pasażerom powinna zostać zapewniona pełna informacja o prawach przysługujących im na mocy niniejszego rozporządzenia, tak aby mogli oni skutecznie korzystać z tych praw.

| (22) | Pasażerowie powinni mieć możliwość korzystania ze swoich praw poprzez odpowiednie procedury wnoszenia skarg wprowadzone przez przewoźników lub, w odpowiednim przypadku, poprzez zgłaszanie skarg do organu(-ów) wyznaczonego(-ych) do tego celu przez właściwe państwo członkowskie. |
| --- | --- |

(22)

Pasażerowie powinni mieć możliwość korzystania ze swoich praw poprzez odpowiednie procedury wnoszenia skarg wprowadzone przez przewoźników lub, w odpowiednim przypadku, poprzez zgłaszanie skarg do organu(-ów) wyznaczonego(-ych) do tego celu przez właściwe państwo członkowskie.

| (23) | Państwa członkowskie powinny zapewnić przestrzeganie niniejszego rozporządzenia i wyznaczyć właściwy(-e) organ(-y) odpowiedzialny(-e) za nadzór i egzekwowanie przepisów. Nie powinno to mieć wpływu na prawa pasażerów do dochodzenia przed sądem zadośćuczynienia prawnego na mocy prawa krajowego. |
| --- | --- |

(23)

Państwa członkowskie powinny zapewnić przestrzeganie niniejszego rozporządzenia i wyznaczyć właściwy(-e) organ(-y) odpowiedzialny(-e) za nadzór i egzekwowanie przepisów. Nie powinno to mieć wpływu na prawa pasażerów do dochodzenia przed sądem zadośćuczynienia prawnego na mocy prawa krajowego.

| (24) | Z uwzględnieniem procedur ustanowionych przez państwa członkowskie w odniesieniu do składania skarg, skarga dotycząca pomocy powinna w miarę możliwości być wnoszona do organu(-ów) wyznaczonego(-ych) do egzekwowania niniejszego rozporządzenia w państwie członkowskim, gdzie znajduje się miejsce, w którym pasażerowie wchodzą na pokład pojazdu lub w którym opuszczają pokład pojazdu. |
| --- | --- |

(24)

Z uwzględnieniem procedur ustanowionych przez państwa członkowskie w odniesieniu do składania skarg, skarga dotycząca pomocy powinna w miarę możliwości być wnoszona do organu(-ów) wyznaczonego(-ych) do egzekwowania niniejszego rozporządzenia w państwie członkowskim, gdzie znajduje się miejsce, w którym pasażerowie wchodzą na pokład pojazdu lub w którym opuszczają pokład pojazdu.

| (25) | Państwa członkowskie powinny ustanowić sankcje mające zastosowanie w przypadku naruszeń niniejszego rozporządzenia oraz dopilnować, aby sankcje te były stosowane. Sankcje te powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. |
| --- | --- |

(25)

Państwa członkowskie powinny ustanowić sankcje mające zastosowanie w przypadku naruszeń niniejszego rozporządzenia oraz dopilnować, aby sankcje te były stosowane. Sankcje te powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

| (26) | Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, a mianowicie zapewnienie pasażerom w transporcie autobusowym i autokarowym we wszystkich państwach członkowskich równoważnego poziomu ochrony i pomocy, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, a ze względu na rozmiary i skutki działania możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodne z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia wspomnianych celów. |
| --- | --- |

(26)

Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, a mianowicie zapewnienie pasażerom w transporcie autobusowym i autokarowym we wszystkich państwach członkowskich równoważnego poziomu ochrony i pomocy, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, a ze względu na rozmiary i skutki działania możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodne z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia wspomnianych celów.

| (27) | Niniejsze rozporządzenie nie powinno stanowić uszczerbku dla dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (5). |
| --- | --- |

(27)

Niniejsze rozporządzenie nie powinno stanowić uszczerbku dla dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (5).

| (28) | Egzekwowanie niniejszego rozporządzenia powinno opierać się na rozporządzeniu (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 2004 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów („rozporządzenie w sprawie współpracy w dziedzinie ochrony konsumentów”) (6). Należy zatem odpowiednio zmienić to rozporządzenie. |
| --- | --- |

(28)

Egzekwowanie niniejszego rozporządzenia powinno opierać się na rozporządzeniu (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 2004 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów („rozporządzenie w sprawie współpracy w dziedzinie ochrony konsumentów”) (6). Należy zatem odpowiednio zmienić to rozporządzenie.

| (29) | Państwa członkowskie powinny promować korzystanie z transportu publicznego i wprowadzać interoperacyjne, intermodalne systemy informacyjne, umożliwiając przekazywanie informacji o rozkładach jazdy i zintegrowanego podawania cen i wydawania biletów w celu zoptymalizowania wykorzystywania i interoperacyjności różnych środków transportu. Usługi te muszą być dostępne dla osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej. |
| --- | --- |

(29)

Państwa członkowskie powinny promować korzystanie z transportu publicznego i wprowadzać interoperacyjne, intermodalne systemy informacyjne, umożliwiając przekazywanie informacji o rozkładach jazdy i zintegrowanego podawania cen i wydawania biletów w celu zoptymalizowania wykorzystywania i interoperacyjności różnych środków transportu. Usługi te muszą być dostępne dla osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej.

| (30) | Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, o których mowa w art. 6 Traktatu o Unii Europejskiej, mając również na względzie dyrektywę Rady 2000/43/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzającą w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne (7) oraz dyrektywę Rady 2004/113/WE z dnia 13 grudnia 2004 r. wprowadzającą w życie zasadę równego traktowania mężczyzn i kobiet w zakresie dostępu do towarów i usług oraz dostarczania towarów i usług (8), |
| --- | --- |

(30)

Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, o których mowa w art. 6 Traktatu o Unii Europejskiej, mając również na względzie dyrektywę Rady 2000/43/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzającą w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne (7) oraz dyrektywę Rady 2004/113/WE z dnia 13 grudnia 2004 r. wprowadzającą w życie zasadę równego traktowania mężczyzn i kobiet w zakresie dostępu do towarów i usług oraz dostarczania towarów i usług (8),

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Rozdział I

Przepisy ogólne

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie ustanawia przepisy w zakresie transportu autobusowego i autokarowego dotyczące:

| a) | niedyskryminacji pasażerów w zakresie warunków transportu oferowanych przez przewoźników; |
| --- | --- |

a)

niedyskryminacji pasażerów w zakresie warunków transportu oferowanych przez przewoźników;

| b) | praw pasażerów w przypadku wypadków związanych ze skorzystaniem z autobusu lub autokaru skutkujących śmiercią lub odniesieniem obrażeń lub utratą lub uszkodzeniem bagażu; |
| --- | --- |

b)

praw pasażerów w przypadku wypadków związanych ze skorzystaniem z autobusu lub autokaru skutkujących śmiercią lub odniesieniem obrażeń lub utratą lub uszkodzeniem bagażu;

| c) | niedyskryminacji osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej oraz obowiązkowej pomocy dla nich; |
| --- | --- |

c)

niedyskryminacji osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej oraz obowiązkowej pomocy dla nich;

| d) | praw pasażerów w przypadkach odwołania lub opóźnienia; |
| --- | --- |

d)

praw pasażerów w przypadkach odwołania lub opóźnienia;

| e) | minimalnych informacji przekazywanych pasażerom; |
| --- | --- |

e)

minimalnych informacji przekazywanych pasażerom;

| f) | rozpatrywania skarg; |
| --- | --- |

f)

rozpatrywania skarg;

| g) | ogólnych zasad egzekwowania przepisów. |
| --- | --- |

g)

ogólnych zasad egzekwowania przepisów.

Artykuł 2

Zakres stosowania

1.   Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do pasażerów podróżujących w ramach usług regularnych:

| a) | w przypadku gdy miejsce, w którym pasażerowie wchodzą na pokład pojazdu, znajduje się na terytorium państwa członkowskiego; lub |
| --- | --- |

a)

w przypadku gdy miejsce, w którym pasażerowie wchodzą na pokład pojazdu, znajduje się na terytorium państwa członkowskiego; lub

| b) | w przypadku gdy miejsce, w którym pasażerowie wchodzą na pokład pojazdu, znajduje się poza terytorium państwa członkowskiego, a miejsce, w którym opuszczają pokład pojazdu, znajduje się na terytorium państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

b)

w przypadku gdy miejsce, w którym pasażerowie wchodzą na pokład pojazdu, znajduje się poza terytorium państwa członkowskiego, a miejsce, w którym opuszczają pokład pojazdu, znajduje się na terytorium państwa członkowskiego.

2.   Ponadto niniejsze rozporządzenie, z wyjątkiem
  art. 11-18 oraz rozdziałów IV
  –VI, ma zastosowanie do pasażerów podróżujących w ramach usług okazjonalnych, w przypadku gdy początkowe miejsce, w którym pasażerowie wchodzą na pokład pojazdu, lub docelowe miejsce, w którym opuszczają pokład pojazdu, znajduje się na terytorium państwa członkowskiego.

3.   Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do szczególnych usług regularnych i działalności transportowej prowadzonej na potrzeby własne.

4.   Z wyjątkiem art. 4 ust. 2, art.
  7, 9,
  11, art. 12 ust. 1,
  art. 13 ust. 1, art 15 ust. 1, art. 18, art. 19 ust. 1, art. 19 ust. 2, art. 21, 25, 27, 28 oraz 29
  państwa członkowskie mogą wyłączyć z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia regularne usługi miejskie
  i
  podmiejskie,
  jak również regularne
  usługi
  regionalne, jeżeli stanowią one część usług zintegrowanych z usługami miejskimi lub podmiejskimi,
  w tym usługi transgraniczne tego typu.

▐

5.   Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o wyłączeniach dotyczących różnych typów usług, które przyznano na podstawie
  ust. 4 ...

   (9). Komisja podejmuje odpowiednie działania, jeżeli uzna, że takie wyłączenie nie jest zgodne z przepisami niniejszego artykułu. Do dnia ... (10) Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące wyłączeń przyznanych na podstawie
  ust. 4
  .

6.   Niniejsze rozporządzenie nie
  jest sprzeczne z istniejącymi przepisami dotyczącymi
  wymogów technicznych
  dla
  autobusów lub autokarów lub infrastruktury na przystankach i w terminalach.

Artykuł 3

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia zastosowanie mają następujące definicje:

| a) | „usługi regularne” oznaczają usługi polegające na przewozie osób autobusem lub autokarem w określonych odstępach czasu i na określonych trasach, przy czym pasażerowie są zabierani z określonych z góry przystanków i dowożeni na z góry określone przystanki; |
| --- | --- |

a)

„usługi regularne” oznaczają usługi polegające na przewozie osób autobusem lub autokarem w określonych odstępach czasu i na określonych trasach, przy czym pasażerowie są zabierani z określonych z góry przystanków i dowożeni na z góry określone przystanki;

| b) | „szczególne usługi regularne” oznaczają usługi regularne bez względu na to, przez kogo są organizowane, które polegają na przewozie autobusem lub autokarem określonych kategorii pasażerów z wyłączeniem innych pasażerów; |
| --- | --- |

b)

„szczególne usługi regularne” oznaczają usługi regularne bez względu na to, przez kogo są organizowane, które polegają na przewozie autobusem lub autokarem określonych kategorii pasażerów z wyłączeniem innych pasażerów;

| c) | „działalność transportowa prowadzona na potrzeby własne” oznacza działalność prowadzoną przy pomocy autobusu lub autokaru w celach niekomercyjnych i niezarobkowych przez osobę fizyczną lub prawną, przy czym:






  — | działalność transportowa jest dla tej osoby fizycznej lub prawnej działalnością o charakterze wyłącznie pomocniczym, oraz |
| --- | --- | --- |

c)

„działalność transportowa prowadzona na potrzeby własne” oznacza działalność prowadzoną przy pomocy autobusu lub autokaru w celach niekomercyjnych i niezarobkowych przez osobę fizyczną lub prawną, przy czym:

—

działalność transportowa jest dla tej osoby fizycznej lub prawnej działalnością o charakterze wyłącznie pomocniczym, oraz

| — | używane pojazdy są własnością tej osoby fizycznej lub prawnej lub zostały przez nią pozyskane na warunkach odroczenia płatności, lub są przedmiotem długoterminowej umowy leasingu, oraz pojazdy te są prowadzone przez członka personelu osoby fizycznej lub prawnej lub przez tę osobę fizyczną lub przez personel zatrudniony przez dane przedsiębiorstwo lub pozostający w jego dyspozycji na mocy zobowiązania umownego; |
| --- | --- |

—

używane pojazdy są własnością tej osoby fizycznej lub prawnej lub zostały przez nią pozyskane na warunkach odroczenia płatności, lub są przedmiotem długoterminowej umowy leasingu, oraz pojazdy te są prowadzone przez członka personelu osoby fizycznej lub prawnej lub przez tę osobę fizyczną lub przez personel zatrudniony przez dane przedsiębiorstwo lub pozostający w jego dyspozycji na mocy zobowiązania umownego;

| d) | „usługi okazjonalne” oznaczają usługi, które nie są objęte definicją usług regularnych oraz których główną cechą jest to, że obejmują przewóz autobusem lub autokarem grup pasażerów utworzonych z inicjatywy zleceniodawcy lub samego przewoźnika; |
| --- | --- |

d)

„usługi okazjonalne” oznaczają usługi, które nie są objęte definicją usług regularnych oraz których główną cechą jest to, że obejmują przewóz autobusem lub autokarem grup pasażerów utworzonych z inicjatywy zleceniodawcy lub samego przewoźnika;

| e) | „umowa transportowa” oznacza umowę przewozu zawartą między przewoźnikiem a pasażerem, dotyczącą świadczenia co najmniej jednej usługi regularnej lub okazjonalnej; |
| --- | --- |

e)

„umowa transportowa” oznacza umowę przewozu zawartą między przewoźnikiem a pasażerem, dotyczącą świadczenia co najmniej jednej usługi regularnej lub okazjonalnej;

| f) | „bilet” oznacza ważny dokument lub inny dowód zawarcia umowy transportowej; |
| --- | --- |

f)

„bilet” oznacza ważny dokument lub inny dowód zawarcia umowy transportowej;

| g) | „przewoźnik” oznacza osobę fizyczną lub prawną inną niż organizator wycieczek
  , biuro podróży
  lub sprzedawca biletów oferującą ogółowi społeczeństwa transport w ramach usług regularnych lub okazjonalnych; |
| --- | --- |

g)

„przewoźnik” oznacza osobę fizyczną lub prawną inną niż organizator wycieczek
  , biuro podróży
  lub sprzedawca biletów oferującą ogółowi społeczeństwa transport w ramach usług regularnych lub okazjonalnych;

| h) | „wykonujący przewóz” oznacza osobę fizyczną lub prawną inną niż przewoźnik, która faktycznie wykonuje całość lub część przewozu; |
| --- | --- |

h)

„wykonujący przewóz” oznacza osobę fizyczną lub prawną inną niż przewoźnik, która faktycznie wykonuje całość lub część przewozu;

| i) | „sprzedawca biletów” oznacza każdego pośrednika zawierającego umowy transportowe w imieniu przewoźnika; |
| --- | --- |

i)

„sprzedawca biletów” oznacza każdego pośrednika zawierającego umowy transportowe w imieniu przewoźnika;

| j) | „biuro podróży” oznacza każdego pośrednika działającego w imieniu pasażera w sprawach zawierania umów transportowych; |
| --- | --- |

j)

„biuro podróży” oznacza każdego pośrednika działającego w imieniu pasażera w sprawach zawierania umów transportowych;

| k) | „organizator wycieczek” oznacza organizatora
  innego
  niż przewoźnik, w rozumieniu art. 2 ust. 2 ▐ dyrektywy 90/314/EWG; |
| --- | --- |

k)

„organizator wycieczek” oznacza organizatora
  innego
  niż przewoźnik, w rozumieniu art. 2 ust. 2 ▐ dyrektywy 90/314/EWG;

| l) | „osoba niepełnosprawna” lub „osoba o ograniczonej sprawności ruchowej” oznacza każdą osobę, której sprawność ruchowa podczas korzystania ze środków transportu jest ograniczona w wyniku jakiejkolwiek niepełnosprawności fizycznej (sensorycznej lub motorycznej, trwałej lub przejściowej), niepełnosprawności intelektualnej, upośledzenia lub jakiejkolwiek innej przyczyny niepełnosprawności bądź z powodu wieku i której sytuacja wymaga należytej uwagi i dostosowania usług udostępnianych wszystkim pasażerom do jej szczególnych potrzeb; |
| --- | --- |

l)

„osoba niepełnosprawna” lub „osoba o ograniczonej sprawności ruchowej” oznacza każdą osobę, której sprawność ruchowa podczas korzystania ze środków transportu jest ograniczona w wyniku jakiejkolwiek niepełnosprawności fizycznej (sensorycznej lub motorycznej, trwałej lub przejściowej), niepełnosprawności intelektualnej, upośledzenia lub jakiejkolwiek innej przyczyny niepełnosprawności bądź z powodu wieku i której sytuacja wymaga należytej uwagi i dostosowania usług udostępnianych wszystkim pasażerom do jej szczególnych potrzeb;

| m) | „warunki dostępu” oznaczają odnośne normy, wytyczne i informacje dotyczące dostępu do autobusów lub wyznaczonych terminali, wraz z istniejącymi w nich rozwiązaniami przeznaczonymi dla osób niepełnosprawnych lub osób o ograniczonej sprawności ruchowej; |
| --- | --- |

m)

„warunki dostępu” oznaczają odnośne normy, wytyczne i informacje dotyczące dostępu do autobusów lub wyznaczonych terminali, wraz z istniejącymi w nich rozwiązaniami przeznaczonymi dla osób niepełnosprawnych lub osób o ograniczonej sprawności ruchowej;

| n) | „rezerwacja” oznacza rezerwację miejsca siedzącego na pokładzie autobusu lub autokaru w ramach usługi regularnej o określonym czasie rozpoczęcia podróży; |
| --- | --- |

n)

„rezerwacja” oznacza rezerwację miejsca siedzącego na pokładzie autobusu lub autokaru w ramach usługi regularnej o określonym czasie rozpoczęcia podróży;

| o) | „terminal” oznacza terminal obsługiwany przez dany personel, w którym zgodnie z określoną trasą usługi regularnej planowany jest przystanek służący wejściu na pokład pojazdu lub jego opuszczeniu przez pasażerów, wyposażony w obiekty takie jak stanowisko odprawy, poczekalnia lub kasa biletowa; |
| --- | --- |

o)

„terminal” oznacza terminal obsługiwany przez dany personel, w którym zgodnie z określoną trasą usługi regularnej planowany jest przystanek służący wejściu na pokład pojazdu lub jego opuszczeniu przez pasażerów, wyposażony w obiekty takie jak stanowisko odprawy, poczekalnia lub kasa biletowa;

| p) | „przystanek autobusowy” oznacza każde miejsce inne niż terminal, w którym zgodnie z określoną trasą usługi regularnej planowany jest przystanek służący wejściu na pokład pojazdu lub jego opuszczeniu przez pasażerów; |
| --- | --- |

p)

„przystanek autobusowy” oznacza każde miejsce inne niż terminal, w którym zgodnie z określoną trasą usługi regularnej planowany jest przystanek służący wejściu na pokład pojazdu lub jego opuszczeniu przez pasażerów;

| q) | „podmiot zarządzający terminalem” oznacza jednostkę organizacyjną w państwie członkowskim odpowiedzialną za zarządzanie wyznaczonym terminalem; |
| --- | --- |

q)

„podmiot zarządzający terminalem” oznacza jednostkę organizacyjną w państwie członkowskim odpowiedzialną za zarządzanie wyznaczonym terminalem;

| r) | „odwołanie” oznacza niewykonanie usługi regularnej, która została uprzednio zaplanowana; |
| --- | --- |

r)

„odwołanie” oznacza niewykonanie usługi regularnej, która została uprzednio zaplanowana;

| s) | „opóźnienie” oznacza różnicę między zaplanowanym czasem rozpoczęcia usługi regularnej zgodnie z opublikowanym rozkładem a rzeczywistym czasem jej rozpoczęcia. |
| --- | --- |

s)

„opóźnienie” oznacza różnicę między zaplanowanym czasem rozpoczęcia usługi regularnej zgodnie z opublikowanym rozkładem a rzeczywistym czasem jej rozpoczęcia.

Artykuł 4

Bilety i niedyskryminacyjne warunki umowne

1.   Przewoźnicy udostępniają pasażerowi bilet, chyba że inne dokumenty upoważniają do transportu. Bilet może być wydany w formie elektronicznej.

2.   Bez uszczerbku dla taryf socjalnych warunki umowne i taryfy stosowane przez przewoźników są oferowane ogółowi społeczeństwa bez jakiejkolwiek, bezpośredniej lub pośredniej, dyskryminacji ze względu na obywatelstwo klienta końcowego lub siedzibę przewoźnika lub sprzedawcy biletów w Unii.

Artykuł 5

Inne strony wykonujące

1.   W przypadku gdy wykonywanie obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia zostało powierzone wykonującemu przewóz, sprzedawcy biletów lub jakiejkolwiek innej osobie, przewoźnik, biuro podróży, organizator wycieczek lub podmiot zarządzający terminalem, którzy powierzyli wykonanie takich obowiązków, są mimo wszystko odpowiedzialni za działania i zaniechania tej strony wykonującej.

2.   Ponadto strona, której przewoźnik, biuro podróży, organizator wycieczek lub podmiot zarządzający terminalem powierzyli wykonanie obowiązku, podlega przepisom niniejszego rozporządzenia w zakresie powierzonego obowiązku.

Artykuł 6

Niedopuszczalność uchyleń

1.   Prawa i obowiązki wynikające z niniejszego rozporządzenia nie podlegają ograniczeniu ani uchyleniu, w szczególności na mocy klauzuli derogacyjnej lub ograniczającej zawartej w umowie transportowej.

2.   Przewoźnicy mogą oferować pasażerom warunki umowne korzystniejsze od warunków określonych w niniejszym rozporządzeniu.

Rozdział II

Odszkodowanie i pomoc w razie wypadków

Artykuł 7

Odpowiedzialność za śmierć oraz obrażenia poniesione przez pasażerów

1.   Zgodnie
  z niniejszym rozdziałem przewoźnicy ponoszą odpowiedzialność za straty lub szkody powstałe w wyniku śmierci pasażerów bądź odniesionych przez nich obrażeń ciała, spowodowanych wypadkami wynikającymi ze świadczenia usług transportu autobusowego i autokarowego, mającymi miejsce, gdy pasażer znajduje się w pojeździe, wsiada do niego lub wysiada
  .

2.   
  Niewynikająca z umowy odpowiedzialność przewoźników za szkody nie podlega żadnym ograniczeniom finansowym, czy to zdefiniowanym przepisami prawa, konwencją czy umową.

3.
     
  W przypadku wszelkich roszczeń na kwotę do 220 000 EUR na pasażera, przewoźnik nie może wyłączyć ani ograniczyć swojej odpowiedzialności wykazując, że zapewnił wymaganą opiekę zgodnie z ust. 4 lit. a), chyba że całkowita kwota powstałego roszczenia jest wyższa niż kwota obowiązkowego ubezpieczenia wymagana zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/103/WE z dnia 16 września 2009 r. w sprawie ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych i egzekwowania obowiązku ubezpieczania od takiej odpowiedzialności (11) na mocy krajowych przepisów państwa członkowskiego, w którym znajduje się zwykle autobus lub autokar. W takiej sytuacji odpowiedzialność ograniczona jest do tej kwoty.

4.
     
  Przewoźnik nie powinien ponosić odpowiedzialności na mocy ust. 1:

| a) | jeżeli wypadek spowodowany został przez okoliczności, które nie były związane ze świadczeniem usług transportu autobusowego i autokarowego ani których przewoźnik nie mógł uniknąć, mimo zapewnienia opieki wymaganej w szczególnych okolicznościach sprawy, bądź którego następstwom nie mogło zapobiec; |
| --- | --- |

a)

jeżeli wypadek spowodowany został przez okoliczności, które nie były związane ze świadczeniem usług transportu autobusowego i autokarowego ani których przewoźnik nie mógł uniknąć, mimo zapewnienia opieki wymaganej w szczególnych okolicznościach sprawy, bądź którego następstwom nie mogło zapobiec;

| b) | w zakresie, w jakim wypadek jest winą pasażera lub został spowodowany jego niedbalstwem. |
| --- | --- |

b)

w zakresie, w jakim wypadek jest winą pasażera lub został spowodowany jego niedbalstwem.

Żaden z przepisów niniejszego rozporządzenia:

| a) | nie oznacza, że wspólnotowy przewoźnik lotniczy jest jedyną stroną zobowiązaną do zapłaty odszkodowania; lub |
| --- | --- |

a)

nie oznacza, że wspólnotowy przewoźnik lotniczy jest jedyną stroną zobowiązaną do zapłaty odszkodowania; lub

| b) | nie ogranicza żadnych praw przewoźnika dotyczących dochodzenia zadośćuczynienia od jakiejkolwiek innej strony zgodnie z właściwymi przepisami prawa państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

b)

nie ogranicza żadnych praw przewoźnika dotyczących dochodzenia zadośćuczynienia od jakiejkolwiek innej strony zgodnie z właściwymi przepisami prawa państwa członkowskiego.

Artykuł 8

Odszkodowanie

1.
     
  W przypadku śmierci pasażera, odszkodowanie z tytułu odpowiedzialności, o której mowa w art. 7 obejmuje:

| a) | wszelkie niezbędne koszty występujące po śmierci pasażera, w tym koszt transportu ciała i wydatki pogrzebowe; |
| --- | --- |

a)

wszelkie niezbędne koszty występujące po śmierci pasażera, w tym koszt transportu ciała i wydatki pogrzebowe;

| b) | jeśli śmierć nie nastąpi natychmiast, odszkodowanie, o którym mowa w ust. 2. |
| --- | --- |

b)

jeśli śmierć nie nastąpi natychmiast, odszkodowanie, o którym mowa w ust. 2.

2.
     
  W przypadku odniesienia przez pasażera obrażeń ciała bądź innych szkód fizycznych lub psychicznych, odszkodowanie obejmuje

| a) | wszelkie niezbędne koszty, w szczególności leczenia i transportu; |
| --- | --- |

a)

wszelkie niezbędne koszty, w szczególności leczenia i transportu;

| b) | rekompensatę za straty finansowe, wynikające z całkowitej bądź częściowej niezdolności do pracy lub zwiększonych potrzeb. |
| --- | --- |

b)

rekompensatę za straty finansowe, wynikające z całkowitej bądź częściowej niezdolności do pracy lub zwiększonych potrzeb.

3.
     
  Jeżeli wskutek śmierci pasażera osoba, do zapewnienia utrzymania której pasażer był lub byłby zobowiązany prawnie zostanie pozbawiona środków do życia, również ta osoba otrzymuje rekompensatę za taką stratę.

Artykuł 9

Natychmiastowe praktyczne
  i finansowe
  potrzeby pasażerów

W razie wypadku związanego ze skorzystaniem z autobusu lub autokaru przewoźnik zapewnia ▐ pomoc w odniesieniu do
  ich
  natychmiastowych praktycznych potrzeb
  w wyniku
  wypadku.
  Pomoc ta obejmuje w razie konieczności pierwszą pomoc, zakwaterowanie, żywność, ubiór, transport i wydatki związane z pogrzebem. W przypadku śmierci bądź odniesionych obrażeń ciała przewoźnik dodatkowo dokonuje płatności zaliczkowych, aby pokryć natychmiastowe potrzeby finansowe środkami w wysokości proporcjonalnej do poniesionych szkód, pod warunkiem, że istnieją dowody oparte na domniemaniu faktycznym, że wina leży po stronie przewoźnika.
  Żadna
  dokonana płatność bądź udzielona
  pomoc nie stanowi uznania odpowiedzialności.

Artykuł 10

Odpowiedzialność za utracony i uszkodzony bagaż

1.
     
  Przewoźnicy ponoszą odpowiedzialność za utratę lub uszkodzenie bagażu powierzonego ich opiece. Maksymalna wysokość rekompensaty wynosi 1 800 EUR na pasażera.

2.
     
  W razie wypadku wynikającego ze świadczenia usług transportu autobusowego i autokarowego, przewoźnicy ponoszą odpowiedzialność za utratę lub uszkodzenie rzeczy osobistych, które pasażerowie mieli na sobie lub przy sobie jako bagaż podręczny. Maksymalna wysokość rekompensaty wynosi 1 300 EUR na pasażera.

3.
     
  Przewoźnik nie odpowiada za szkody, o których mowa w ust. 1 i 2, jeżeli:

| a) | utrata lub uszkodzenie zostało spowodowane przez okoliczności, które nie były związane ze świadczeniem usług transportu autobusowego i autokarowego, oraz jeżeli przewoźnik mimo zachowania nakazanej sytuacją staranności nie mógł uniknąć tych okoliczności lub nie mógł zapobiec ich skutkom; |
| --- | --- |

a)

utrata lub uszkodzenie zostało spowodowane przez okoliczności, które nie były związane ze świadczeniem usług transportu autobusowego i autokarowego, oraz jeżeli przewoźnik mimo zachowania nakazanej sytuacją staranności nie mógł uniknąć tych okoliczności lub nie mógł zapobiec ich skutkom;

| b) | szkoda nastąpiła z winy pasażera lub w wyniku jego niedbalstwa. |
| --- | --- |

b)

szkoda nastąpiła z winy pasażera lub w wyniku jego niedbalstwa.

Rozdział III

Prawa osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej

Artykuł 11

Prawo do transportu

1.   Przewoźnicy, biura podróży i organizatorzy wycieczek nie mogą odmówić przyjęcia rezerwacji, wydania lub udostępnienia w inny sposób biletu ani przyjęcia danej osoby na pokład pojazdu ze względu na niepełnosprawność lub ograniczenie ruchowe.

2.   Osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej rezerwacje oraz bilety oferowane są bez dodatkowych opłat.

Artykuł 12

Odstępstwa i warunki specjalne

1.   Niezależnie od art. 11 ust. 1, przewoźnicy, biura podróży i organizatorzy wycieczek mogą odmówić przyjęcia rezerwacji, wydania lub udostępnienia w inny sposób biletu lub przyjęcia danej osoby na pokład ze względu na niepełnosprawność lub ograniczenie ruchowe:

| a) | aby spełnić obowiązujące wymogi w zakresie bezpieczeństwa ustanowione na mocy prawa międzynarodowego, unijnego lub krajowego lub aby spełnić wymogi w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa ustalone przez właściwe organy; |
| --- | --- |

a)

aby spełnić obowiązujące wymogi w zakresie bezpieczeństwa ustanowione na mocy prawa międzynarodowego, unijnego lub krajowego lub aby spełnić wymogi w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa ustalone przez właściwe organy;

| b) | w przypadku gdy konstrukcja pojazdu lub infrastruktura, w tym przystanki autobusowe i terminale, fizycznie uniemożliwiają wejście na pokład pojazdu, jego opuszczenie lub przewóz osoby niepełnosprawnej lub osoby o ograniczonej sprawności ruchowej w sposób bezpieczny i operacyjnie wykonalny. |
| --- | --- |

b)

w przypadku gdy konstrukcja pojazdu lub infrastruktura, w tym przystanki autobusowe i terminale, fizycznie uniemożliwiają wejście na pokład pojazdu, jego opuszczenie lub przewóz osoby niepełnosprawnej lub osoby o ograniczonej sprawności ruchowej w sposób bezpieczny i operacyjnie wykonalny.

2.   W przypadku odmowy przyjęcia rezerwacji, wydania lub udostępnienia w inny sposób biletu ze względów, o których mowa w ust. 1, przewoźnicy, biura podróży i organizatorzy wycieczek dokładają ▐ starań, aby poinformować daną osobę o akceptowalnej alternatywnej usłudze realizowanej przez danego przewoźnika.

3.   W przypadku gdy osobie niepełnosprawnej lub osobie o ograniczonej sprawności ruchowej, mającej rezerwację lub bilet, która spełniła wymogi art. 16 ust. 1 lit. a), mimo wszystko odmówiono przyjęcia na pokład ze względu na jej niepełnosprawność lub ograniczenie ruchowe, osobie tej i wszelkim osobom towarzyszącym w rozumieniu ust. 4 niniejszego artykułu oferuje się wybór pomiędzy:

| a) | prawem do zwrotu kwoty zapłaconej za bilet oraz, w stosownych przypadkach, nieodpłatną powrotną usługą transportową do punktu rozpoczęcia podróży, określonego w umowie transportowej, w najwcześniejszym możliwym terminie; a |
| --- | --- |

a)

prawem do zwrotu kwoty zapłaconej za bilet oraz, w stosownych przypadkach, nieodpłatną powrotną usługą transportową do punktu rozpoczęcia podróży, określonego w umowie transportowej, w najwcześniejszym możliwym terminie; a

| b) | chyba że nie jest to wykonalne – kontynuacją podróży lub zmianą trasy za pośrednictwem rozsądnej alternatywnej usługi transportowej do miejsca przeznaczenia określonego w umowie transportowej. |
| --- | --- |

b)

chyba że nie jest to wykonalne – kontynuacją podróży lub zmianą trasy za pośrednictwem rozsądnej alternatywnej usługi transportowej do miejsca przeznaczenia określonego w umowie transportowej.

Prawo do zwrotu kwoty zapłaconej za bilet nie przestaje przysługiwać w razie braku powiadomienia zgodnie z art. 16 ust. 1 lit. a).

4.   
  Jeżeli
  przewoźnik, biuro podróży
  bądź
  organizator wycieczek
  odmawia przyjęcia rezerwacji osoby
  ,
  wydania lub dostarczenia w inny sposób tej osobie biletu bądź przyjęcia jej na pokład na podstawie niepełnosprawności bądź ograniczonej sprawności ruchowej z przyczyn wymienionych w ust. 1 niniejszego artykułu bądź w przypadku, gdy załoga danego pojazdu składa się tylko z osoby kierującej pojazdem i nie jest w stanie zapewnić
  osobie niepełnosprawnej lub osobie o ograniczonej sprawności ruchowej
  wszelkiego wsparcia, o którym mowa w załączniku I część b), osoba niepełnosprawna lub osoba o ograniczonej sprawności ruchowej może zażądać, aby
  towarzyszyła
  jej
  inna osoba będąca w stanie udzielić pomocy danej osobie niepełnosprawnej lub osobie o ograniczonej sprawności ruchowej ▐. Taka osoba towarzysząca jest przewożona nieodpłatnie i, jeżeli jest to wykonalne, ma miejsce siedzące obok osoby niepełnosprawnej lub osoby o ograniczonej sprawności ruchowej.

5.   W przypadku gdy przewoźnicy, biura podróży lub organizatorzy wycieczek korzystają z możliwości przewidzianej w ust. 1, natychmiast informują osobę niepełnosprawną lub osobę o ograniczonej sprawności ruchowej o powodach oraz, na wniosek, informują ją na piśmie w ciągu pięciu dni roboczych od złożenia wniosku.

Artykuł 13

Dostępność i informacja

1.   Przy współpracy z organizacjami przedstawicielskimi osób niepełnosprawnych lub osób o ograniczonej sprawności ruchowej, przewoźnicy i podmioty zarządzające terminalami, w stosownych przypadkach za pośrednictwem swoich organizacji, ustanawiają lub posiadają niedyskryminacyjne warunki dostępu osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej do transportu.

2.   Warunki dostępu, o których mowa w ust. 1, są podawane przez przewoźników i podmioty zarządzające terminalami do publicznej wiadomości
  w przystępnych formatach i
  w tych samych językach, w których informacje są zazwyczaj udostępniane wszystkim pasażerom.
  Przy udzielaniu tych informacji szczególną uwagę zwraca się na potrzeby osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej.

3.
     
  Na żądanie przewoźnicy natychmiast udostępniają kopie przepisów prawa międzynarodowego, unijnego lub krajowego ustanawiające wymogi bezpieczeństwa, stanowiące podstawę dla niedyskryminacyjnych zasad dostępu. Należy je udostępniać w przystępnych formatach.

4.   Organizatorzy wycieczek udostępniają warunki dostępu, o których mowa w ust. 1, mające zastosowanie do podróży w ramach zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek, które są przez nich organizowane, sprzedawane lub oferowane na sprzedaż.

5.   Informacje w sprawie warunków dostępu, o których mowa w ust. 2 i 4, są fizycznie udostępniane na żądanie pasażera.

6.   Przewoźnicy, biura podróży i organizatorzy wycieczek zapewniają osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej dostęp do podanych we właściwych i przystępnych formatach wszelkich istotnych informacji ogólnych na temat podróży i warunków przewozu, w tym, w odpowiednich przypadkach, na temat rezerwacji i informacji on-line. Informacje te są fizycznie udostępniane na żądanie pasażera.

Artykuł 14

Wyznaczanie terminali

Państwa członkowskie wyznaczają terminale autobusowe i autokarowe, w których udzielana jest pomoc dla osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej. Państwa członkowskie informują o tym Komisję. Komisja udostępnia w Internecie wykaz wyznaczonych terminali autobusowych i autokarowych.

Artykuł 15

Prawo do uzyskania pomocy w wyznaczonych terminalach i na pokładzie autobusów i autokarów

1.   
  ▐
  Przewoźnicy i podmioty zarządzające terminalami, w ramach zakresu swoich kompetencji, udzielają w wyznaczonych przez państwa członkowskie terminalach nieodpłatnej pomocy osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej,
  co najmniej w stopniu określonym
  w części a) załącznika I.

2.   
  ▐
  Przewoźnicy udzielają na pokładzie autobusów i autokarów nieodpłatnej pomocy osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej,
  co najmniej w zakresie określonym
  w części b) załącznika I.

Artykuł 16

Warunki udzielania pomocy

1.   Przewoźnicy i podmioty zarządzające terminalami współpracują w celu udzielania pomocy osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej, pod warunkiem że:

| a) | przewoźnicy, podmioty zarządzające terminalami, biura podróży lub organizatorzy wycieczek zostali powiadomieni o potrzebie udzielenia takiej pomocy danej osobie najpóźniej
  24 godziny
  przed koniecznością udzielenia pomocy; oraz |
| --- | --- |

a)

przewoźnicy, podmioty zarządzające terminalami, biura podróży lub organizatorzy wycieczek zostali powiadomieni o potrzebie udzielenia takiej pomocy danej osobie najpóźniej
  24 godziny
  przed koniecznością udzielenia pomocy; oraz

| b) | dana osoba sama stawi się w wyznaczonym miejscu:






  (i) | w czasie określonym z góry przez przewoźnika, nieprzekraczającym 60 minut przed opublikowanym czasem odjazdu
  , o ile przewoźnik i pasażer nie uzgodnią krótszego terminu
  ; lub |
| --- | --- | --- |

b)

dana osoba sama stawi się w wyznaczonym miejscu:

(i)

w czasie określonym z góry przez przewoźnika, nieprzekraczającym 60 minut przed opublikowanym czasem odjazdu
  , o ile przewoźnik i pasażer nie uzgodnią krótszego terminu
  ; lub

| (ii) | jeśli nie zostanie określony czas, nie później niż 30 minut przed opublikowanym czasem odjazdu. |
| --- | --- |

(ii)

jeśli nie zostanie określony czas, nie później niż 30 minut przed opublikowanym czasem odjazdu.

2.   W uzupełnieniu ust. 1, osoby niepełnosprawne lub osoby o ograniczonej sprawności ruchowej powiadamiają przewoźnika, biuro podróży lub organizatora wycieczek w momencie dokonywania rezerwacji lub kupowania biletu w przedsprzedaży o szczególnych potrzebach w zakresie miejsc siedzących, pod warunkiem że potrzeby te są w tym czasie znane.

3.   Przewoźnicy, podmioty zarządzające terminalami, biura podróży i organizatorzy wycieczek podejmują wszelkie środki niezbędne do ułatwienia przyjmowania powiadomień o potrzebie pomocy od osób niepełnosprawnych lub osób o ograniczonej sprawności ruchowej. Obowiązek ten ma zastosowanie we wszystkich wyznaczonych terminalach i ich punktach sprzedaży, włącznie ze sprzedażą telefoniczną i przez Internet.

4.   Jeżeli powiadomienie nie zostanie dokonane zgodnie z ust. 1 lit. a) i ust. 2, przewoźnicy, podmioty zarządzające terminalami, biura podróży i organizatorzy wycieczek podejmują wszelkie zasadne wysiłki w celu zapewnienia, aby pomoc została udzielona w sposób umożliwiający osobie niepełnosprawnej lub osobie o ograniczonej sprawności ruchowej wejście na pokład odjeżdżającego pojazdu, przesiadkę do odpowiedniego pojazdu lub opuszczenie pokładu pojazdu przyjeżdżającego, na który zakupiła bilet.

5.   Podmiot zarządzający terminalem wyznacza punkt wewnątrz lub na zewnątrz terminalu, w którym osoby niepełnosprawne lub osoby o ograniczonej sprawności ruchowej mogą zgłosić swoje przybycie i potrzebę uzyskania pomocy. Punkt ten jest wyraźnie oznakowany i oferuje w przystępnych formatach podstawowe informacje dotyczące terminalu i udzielanej pomocy.

Artykuł 17

Przekazywanie informacji stronom trzecim

W przypadku gdy biura podróży lub organizatorzy wycieczek otrzymają powiadomienie, o którym mowa w art. 16 ust. 1 lit. a), przekazują tę informację jak najszybciej, w czasie normalnych godzin pracy, przewoźnikowi lub podmiotowi zarządzającemu terminalem.

Artykuł 18

Szkolenie

1.   Przewoźnicy i, w stosownych przypadkach, podmioty zarządzające terminalami ustanawiają procedury szkolenia w zakresie niepełnosprawności, w tym instruktażu, i zapewniają, by:

| a) | ich personel, poza kierowcami, w tym pracownicy zatrudnieni przez jakąkolwiek inną stronę wykonującą, udzielający bezpośredniej pomocy osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej przeszli szkolenie lub instruktaż opisane w załączniku II część a) i b); oraz |
| --- | --- |

a)

ich personel, poza kierowcami, w tym pracownicy zatrudnieni przez jakąkolwiek inną stronę wykonującą, udzielający bezpośredniej pomocy osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej przeszli szkolenie lub instruktaż opisane w załączniku II część a) i b); oraz

| b) | ich personel, w tym kierowcy, którzy bezpośrednio zajmują się podróżnymi lub kwestiami związanymi z podróżnymi, przeszli szkolenie lub instruktaż opisane w załączniku II część a). |
| --- | --- |

b)

ich personel, w tym kierowcy, którzy bezpośrednio zajmują się podróżnymi lub kwestiami związanymi z podróżnymi, przeszli szkolenie lub instruktaż opisane w załączniku II część a).

2.   Państwo członkowskie może na maksymalny okres dwóch lat od dnia ... (12), przyznać zwolnienie ze stosowania ust. 1 lit. b) w odniesieniu do szkolenia kierowców.

Artykuł 19

Odszkodowanie za wózki inwalidzkie i inny sprzęt służący do poruszania się

1.   Przewoźnicy i podmioty zarządzające terminalami odpowiadają za spowodowaną utratę lub uszkodzenie wózków inwalidzkich, innego sprzętu służącego do poruszania się lub urządzeń pomocniczych ▐. Utrata lub uszkodzenie podlegają odszkodowaniu ze strony przewoźnika lub podmiotu zarządzającego terminalem odpowiedzialnych za tę utratę lub uszkodzenie.

2.   Odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1, jest równe kosztowi zastąpienia lub naprawy utraconego lub uszkodzonego sprzętu lub urządzeń.

3.   W razie potrzeby podejmuje się wszelkie działania mające na celu szybkie zapewnienie tymczasowego sprzętu lub urządzeń zastępczych. Wózki inwalidzkie, inny sprzęt służący do poruszania się lub urządzenia pomocnicze mają w miarę możliwości właściwości techniczne i funkcjonalne, które są podobne do właściwości utraconego lub uszkodzonego sprzętu lub urządzeń.

▐

Rozdział IV

Prawa pasażerów w przypadku odwołania lub opóźnienia

Artykuł 20

Kontynuacja podróży, zmiana trasy i zwrot kosztów

1.   Jeżeli przewoźnik z uzasadnionych względów spodziewa się, że usługa regularna będzie odwołana lub odjazd z terminalu będzie opóźniony o ponad 120 minut
  lub w przypadku nadkompletu
  , pasażerowi niezwłocznie daje się wybór pomiędzy:

| a) | kontynuacją podróży lub zmianą trasy do miejsca docelowego,
  bez dodatkowych kosztów i
  na warunkach porównywalnych do warunków przewidzianych w umowie transportowej, w najwcześniejszym możliwym terminie; |
| --- | --- |

a)

kontynuacją podróży lub zmianą trasy do miejsca docelowego,
  bez dodatkowych kosztów i
  na warunkach porównywalnych do warunków przewidzianych w umowie transportowej, w najwcześniejszym możliwym terminie;

| b) | zwrotem ceny biletu oraz, w stosownych przypadkach, nieodpłatną powrotną usługą autobusem lub autokarem do punktu rozpoczęcia podróży, określonego w umowie transportowej, w najwcześniejszym możliwym terminie. |
| --- | --- |

b)

zwrotem ceny biletu oraz, w stosownych przypadkach, nieodpłatną powrotną usługą autobusem lub autokarem do punktu rozpoczęcia podróży, określonego w umowie transportowej, w najwcześniejszym możliwym terminie.

| c) | oprócz zwrotu ceny biletu, o którym mowa w lit. b), przysługuje prawo do rekompensaty w wysokości 50 % ceny biletu, jeżeli przewoźnik nie zaproponuje kontynuacji podróży lub zmiany trasy do miejsca docelowego, o których mowa w lit. a). Wypłata odszkodowania następuje w ciągu miesiąca od złożenia wniosku o odszkodowanie. |
| --- | --- |

c)

oprócz zwrotu ceny biletu, o którym mowa w lit. b), przysługuje prawo do rekompensaty w wysokości 50 % ceny biletu, jeżeli przewoźnik nie zaproponuje kontynuacji podróży lub zmiany trasy do miejsca docelowego, o których mowa w lit. a). Wypłata odszkodowania następuje w ciągu miesiąca od złożenia wniosku o odszkodowanie.

2.
     
  W przypadku awarii autobusu lub autokaru pasażerom oferuje się transport z miejsca wystąpienia awarii do odpowiedniego miejsca oczekiwania lub dworca, z którego możliwe będzie kontynuowanie podróży.

3.   W przypadku gdy usługa regularna zostaje odwołana lub odjazd jest opóźniony o ponad 120 minut, pasażerowie mają prawo do takiej kontynuacji podróży lub zmiany trasy lub uzyskania zwrotu ceny biletu od przewoźnika.

4.   Płatność zwrotu kosztów przewidzianego w ust. 1 lit. b) i ust. 3 jest dokonywana w ciągu 14 dni od złożenia oferty lub otrzymania wniosku. Płatność pokrywa pełny koszt biletu według ceny zakupu, za niewykonaną(-e) część(części) podróży oraz za już wykonaną(-e) część(części) podróży, jeżeli podróż nie służy już w żaden sposób realizacji jakiegokolwiek celu związanego z pierwotnym planem podróży pasażera. W przypadku biletów kuponowych lub biletów sezonowych płatność ta równa jest proporcjonalnej części pełnego kosztu tych biletów. Zwrot kosztów ma formę pieniężną, chyba że pasażer akceptuje inną formę zwrotu kosztów.

Artykuł 21

Informacje

1.   W przypadku odwołania lub opóźnienia rozpoczęcia usługi regularnej przewoźnik lub, w stosownych przypadkach, podmiot zarządzający terminalem, jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż 30 minut po planowanym czasie rozpoczęcia podróży, informuje pasażerów rozpoczynających podróż z terminalu o sytuacji oraz o przypuszczalnym czasie rozpoczęcia podróży, gdy tylko taka informacja będzie dostępna.

2.   Jeżeli z powodu odwołania lub opóźnienia pasażerowie nie zdążą na połączenie zgodne z rozkładem jazdy, przewoźnik lub, w stosownych przypadkach, podmiot zarządzający terminalem podejmuje racjonalnie uzasadnione starania w celu poinformowania tych pasażerów o połączeniach alternatywnych.

3.   Przewoźnik lub, w stosownych przypadkach, podmiot zarządzający terminalem zapewniają, by osoby niepełnosprawne i osoby o ograniczonej sprawności ruchowej otrzymały w przystępnych formatach informacje, o których mowa w ust. 1 i 2.

Artykuł 22

Pomoc w przypadku odwołania lub opóźnienia odjazdu

1.   W przypadku podróży o planowanym czasie dłuższym niż trzy godziny przewoźnik w razie odwołania lub opóźnienia odjazdu z terminalu powyżej
  jednej godziny
  oferuje pasażerom nieodpłatnie:

| a) | przekąski, posiłki lub napoje odpowiednio do czasu oczekiwania lub opóźnienia, pod warunkiem że są one dostępne w autobusie lub w terminalu lub mogą zostać w rozsądnym zakresie dostarczone; |
| --- | --- |

a)

przekąski, posiłki lub napoje odpowiednio do czasu oczekiwania lub opóźnienia, pod warunkiem że są one dostępne w autobusie lub w terminalu lub mogą zostać w rozsądnym zakresie dostarczone;

| b) | ▐ pokój hotelowy lub inne zakwaterowanie, jak również pomoc w zorganizowaniu transportu między terminalem a miejscem zakwaterowania, w przypadku gdy konieczny jest pobyt przez jedną lub więcej nocy. |
| --- | --- |

b)

▐ pokój hotelowy lub inne zakwaterowanie, jak również pomoc w zorganizowaniu transportu między terminalem a miejscem zakwaterowania, w przypadku gdy konieczny jest pobyt przez jedną lub więcej nocy.

2.   Stosując niniejszy artykuł, przewoźnik zwraca szczególną uwagę na potrzeby osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej oraz wszelkich osób towarzyszących.

Artykuł 23

Dalsze roszczenia

Żaden z przepisów niniejszego rozdziału nie uniemożliwia pasażerom dochodzenia przed sądami krajowymi odszkodowania zgodnie z przepisami krajowymi z tytułu szkód wynikających z odwołania lub opóźnienia usług regularnych.

Artykuł 24

Dodatkowe środki poprawiające obsługę pasażerów

Przewoźnicy współpracują w celu przyjęcia uzgodnień na poziomie krajowym lub europejskim, przy zaangażowaniu zainteresowanych stron, zrzeszeń zawodowych oraz stowarzyszeń konsumentów, pasażerów i osób niepełnosprawnych. Środki te mają na celu poprawę opieki przysługującej pasażerom, szczególnie w razie dużych opóźnień oraz przerwania lub odwołania podróży, dając pierwszeństwo pasażerom o specjalnych potrzebach wynikających z niepełnosprawności, ograniczonej sprawności ruchowej, choroby, starszego wieku I ciąży, a także uwzględniając pasażerów towarzyszących i pasażerów podróżujących z małymi dziećmi.

Rozdział V

Zasady ogólne dotyczące informacji i skarg

Artykuł 25

Prawo do informacji dotyczących podróży

Przewoźnicy i pomioty zarządzające terminalami w ramach swoich odnośnych zakresów kompetencji dostarczają pasażerom odpowiednich informacji
  od chwili dokonania rezerwacji i
  podczas całej podróży w przystępnych formatach
  i zgodnie z powszechnym modelem konceptualnym dotyczącym danych i systemów związanych z transportem publicznym
  .

Artykuł 26

Informacje dotyczące praw pasażerów

1.   Przewoźnicy i pomioty zarządzające terminalami w ramach swoich odnośnych zakresów kompetencji zapewniają, aby pasażerowie otrzymywali odpowiednie i zrozumiałe informacje dotyczące ich praw na mocy niniejszego rozporządzenia
  w chwili dokonywania rezerwacji, a
  najpóźniej w momencie odjazdu. Informacje te są udostępniane
  w dostępnych formatach i zgodnie z powszechnym modelem konceptualnym dotyczącym danych i systemów związanych z transportem publicznym,
  w terminalach i, w stosownych przypadkach, w Internecie. ▐ Informacje takie obejmują dane kontaktowe organu(-ów) odpowiedzialnego(-ych) za egzekwowanie przepisów wyznaczonego(-ch) przez państwo członkowskie zgodnie z art. 29 ust. 1.

2.   W celu wypełnienia obowiązku informacyjnego, o którym mowa w ust. 1, przewoźnicy i podmioty zarządzające terminalami mogą korzystać ze streszczenia przepisów niniejszego rozporządzenia przygotowanego przez Komisję we wszystkich językach urzędowych instytucji Unii Europejskiej i im udostępnionego.

Artykuł 27

Skargi

Przewoźnicy opracowują lub stosują istniejący mechanizm rozpatrywania skarg odnoszący się do praw i obowiązków określonych w
  niniejszym rozporządzeniu
  .

Artykuł 28

Składanie skarg

W przypadku gdy pasażer objęty niniejszym rozporządzeniem chce wnieść skargę do przewoźnika, ▐ składa ją w ciągu trzech miesięcy od dnia, w którym usługa regularna została wykonana lub w którym usługa regularna powinna była zostać wykonana. W ciągu jednego miesiąca od dnia wpłynięcia skargi przewoźnik powiadamia pasażera, że jego skarga została uznana, oddalona lub jest w dalszym ciągu rozpatrywana. Termin, w jakim ma zostać udzielona ostateczna odpowiedź, nie przekracza
  dwóch
  miesięcy od dnia wpłynięcia skargi.

Rozdział VI

Egzekwowanie i krajowe organy odpowiedzialne za egzekwowanie przepisów

Artykuł 29

Krajowe organy odpowiedzialne za egzekwowanie przepisów

1.   Każde państwo członkowskie wyznacza ▐ istniejący(-e) organ(-y) odpowiedzialny(-e) za egzekwowanie niniejszego rozporządzenia
  lub w razie braku istniejącego organu – nowy organ
  . Każdy organ podejmuje środki konieczne do zapewnienia zgodności z niniejszym rozporządzeniem.

Każdy organ – pod względem swojej organizacji, decyzji finansowych, struktury prawnej i procesu decyzyjnego – jest niezależny od przewoźników, organizatorów wycieczek i podmiotów zarządzających terminalami.

2.   Państwa członkowskie informują Komisję o organie(-ach) wyznaczonym(-ych) zgodnie z niniejszym artykułem.

3.   Każdy pasażer może ▐ wnieść do właściwego organu wyznaczonego na mocy ust. 1 lub do jakiegokolwiek innego właściwego organu wyznaczonego przez państwo członkowskie skargę w sprawie domniemanego naruszenia niniejszego rozporządzenia.

Państwo członkowskie może postanowić ▐
  ,
  że na pierwszym etapie pasażer wnosi skargę ▐ do przewoźnika
  , w którym to przypadku
  krajowy organ odpowiedzialny za egzekwowanie przepisów lub inny odpowiedni organ wyznaczony przez państwo członkowskie działa jako instancja odwoławcza dla skarg, które nie zostały rozwiązane z zastosowaniem art. 28.

Artykuł 30

Sprawozdanie z egzekwowania przepisów

W terminie do dnia 1 czerwca ... (13) oraz później co dwa lata, organy odpowiedzialne za egzekwowanie przepisów wyznaczone na mocy art. 29 ust. 1 publikują sprawozdanie ze swoich działań prowadzonych w ciągu poprzedzających dwóch lat kalendarzowych, zawierające w szczególności opis działań podjętych w celu wprowadzenia w życie niniejszego rozporządzenia oraz dane statystyczne dotyczące skarg i zastosowanych kar.

Artykuł 31

Współpraca organów odpowiedzialnych za egzekwowanie przepisów

Krajowe organy odpowiedzialne za egzekwowanie przepisów, o których mowa w art. 29 ust. 1, wymieniają między sobą, w stosownych przypadkach, informacje dotyczące swojej pracy, zasad podejmowania decyzji oraz praktyk. Komisja wspomaga je w wykonywaniu tego zadania.

Artykuł 32

Sankcje

Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące sankcji mających zastosowanie w przypadku naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia i podejmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia ich stosowanie. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tych przepisach i środkach do dnia ... (14) oraz niezwłocznie powiadamiają ją o wszelkich późniejszych zmianach, które ich dotyczą.

Rozdział VII

Przepisy końcowe

Artykuł 33

Sprawozdanie

Do dnia... (15) Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące działania i skutków niniejszego rozporządzenia. W razie konieczności sprawozdaniu towarzyszą wnioski ustawodawcze dotyczące wykonania w stopniu bardziej szczegółowym przepisów niniejszego rozporządzenia lub jego zmiany.

Artykuł 34

Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 2006/2004

W załączniku do rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 dodaje się następujący punkt:

| „18. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2010 z dnia ... dotyczące praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym. (16)
   (18) |
| --- | --- |

„18.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2010 z dnia ... dotyczące praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym. (16)
   (18)

Artykuł 35

Artykuł 35

Wejście w życie

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia ... (19).

19

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 317 z 23.12.2009, s. 99.

1

(2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. (Dz.U. C 184 E z 8.7.2010, s. 312, stanowisko Rady z dnia 11 marca 2010 r. (Dz.U. C 122 E z 11.5.2010, s. 1) i stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r.

2

(3)  Dz.U. L 226 z 10.9.2003, s. 4.

3

(4)  Dz.U. L 158 z 23.6.1990, s. 59.

4

(5)  Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.

5

(6)  Dz.U. L 364 z 9.12.2004, s. 1.

6

(7)  Dz.U. L 180 z 19.7.2000, s. 22.

7

(8)  Dz.U. L 373 z 21.12.2004, s. 37.

8

(9)  
  Dz.U.: proszę wstawić datę: trzy miesiące od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

9

Dz.U.: proszę wstawić datę: trzy miesiące od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

(10)  Dz.U.: proszę wstawić datę: pięć lat miesiące od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

10

(11)  

  Dz.U. L 263 z 7.10.2009, s. 11

  .

11

Dz.U. L 263 z 7.10.2009, s. 11

(12)  Dz.U.: proszę wstawić datę rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

12

(13)  Dz.U.: proszę wstawić datę: dwa lata od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

13

(14)  Dz.U.: proszę wstawić datę rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

14

(15)  Dz.U.: proszę wstawić datę: trzy lata od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

15

(16)  Dz.U. ... ()

16

(17)  Dz.U.: proszę wstawić odniesienia do publikacji niniejszego rozporządzenia.”

(18)  Dz.U.: proszę wstawić numer i datę przyjecia niniejszego rozporządzenia.

18

(19)  Dz.U.: proszę wstawić datę: dwa lata po dacie opublikowaniu.

19

Wtorek, 6 lipca 2010 r.ZAŁĄCZNIK I

Pomoc udzielana osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej

a)   Pomoc w wyznaczonych terminalach

Pomoc i rozwiązania niezbędne, by osoby niepełnosprawne i osoby o ograniczonej sprawności ruchowej mogły:

| — | poinformować o swoim przybyciu do terminalu i zwrócić się o pomoc w wyznaczonych punktach; |
| --- | --- |

—

poinformować o swoim przybyciu do terminalu i zwrócić się o pomoc w wyznaczonych punktach;

| — | przemieścić się z wyznaczonego punktu do stanowiska odprawy, poczekalni oraz miejsca wejścia na pokład pojazdu; |
| --- | --- |

—

przemieścić się z wyznaczonego punktu do stanowiska odprawy, poczekalni oraz miejsca wejścia na pokład pojazdu;

| — | wejść na pokład pojazdu, korzystając z wind, wózków inwalidzkich lub innej potrzebnej pomocy, odpowiednio do sytuacji; |
| --- | --- |

—

wejść na pokład pojazdu, korzystając z wind, wózków inwalidzkich lub innej potrzebnej pomocy, odpowiednio do sytuacji;

| — | załadować swój bagaż; |
| --- | --- |

—

załadować swój bagaż;

| — | odebrać swój bagaż; |
| --- | --- |

—

odebrać swój bagaż;

| — | opuścić pokład pojazdu; |
| --- | --- |

—

opuścić pokład pojazdu;

| — | przewozić ze sobą w autobusie lub autokarze certyfikowanego psa przewodnika; |
| --- | --- |

—

przewozić ze sobą w autobusie lub autokarze certyfikowanego psa przewodnika;

| — | udać się na swoje miejsce siedzące. |
| --- | --- |

—

udać się na swoje miejsce siedzące.

b)   Pomoc na pokładzie pojazdu

Pomoc i rozwiązania niezbędne, by osoby niepełnosprawne i osoby o ograniczonej sprawności ruchowej mogły:

| — | uzyskać istotne informacje o podróży w przystępnych formatach, pod warunkiem że zwróci się o nie pasażer; |
| --- | --- |

—

uzyskać istotne informacje o podróży w przystępnych formatach, pod warunkiem że zwróci się o nie pasażer;

| — | skorzystać z toalety na pokładzie, jeżeli znajduje się tam personel inny niż kierowca. |
| --- | --- |

—

skorzystać z toalety na pokładzie, jeżeli znajduje się tam personel inny niż kierowca.

| — | wejść na pokład pojazdu/opuścić pokład pojazdu podczas przerw w podróży, jeżeli na pokładzie pojazdu poza kierowcą jest inny personel. |
| --- | --- |

—

wejść na pokład pojazdu/opuścić pokład pojazdu podczas przerw w podróży, jeżeli na pokładzie pojazdu poza kierowcą jest inny personel.

Wtorek, 6 lipca 2010 r.ZAŁĄCZNIK II

Szkolenie w zakresie niepełnosprawności

a)   Szkolenie uświadamiające na temat niepełnosprawności

Szkolenie personelu zajmującego się bezpośrednio podróżnymi obejmuje:

| — | odpowiednią wiedzę o pasażerach z upośledzeniami fizycznymi, sensorycznymi (słuchu i wzroku), ukrytymi lub w zakresie uczenia się oraz odpowiednie reagowanie na takie osoby, w tym umiejętność rozróżniania możliwości osób, których sprawność ruchowa, orientacja lub zdolność komunikacji mogą być ograniczone; |
| --- | --- |

—

odpowiednią wiedzę o pasażerach z upośledzeniami fizycznymi, sensorycznymi (słuchu i wzroku), ukrytymi lub w zakresie uczenia się oraz odpowiednie reagowanie na takie osoby, w tym umiejętność rozróżniania możliwości osób, których sprawność ruchowa, orientacja lub zdolność komunikacji mogą być ograniczone;

| — | bariery, w obliczu których stoją osoby niepełnosprawne i osoby o ograniczonej sprawności ruchowej, w tym bariery w zakresie postaw, bariery środowiskowe/fizyczne i organizacyjne; |
| --- | --- |

—

bariery, w obliczu których stoją osoby niepełnosprawne i osoby o ograniczonej sprawności ruchowej, w tym bariery w zakresie postaw, bariery środowiskowe/fizyczne i organizacyjne;

| — | wiedzę na temat certyfikowanego psa przewodnika, w tym zadania i potrzeby psa przewodnika; |
| --- | --- |

—

wiedzę na temat certyfikowanego psa przewodnika, w tym zadania i potrzeby psa przewodnika;

| — | reagowanie w nieoczekiwanych sytuacjach; |
| --- | --- |

—

reagowanie w nieoczekiwanych sytuacjach;

| — | umiejętności interpersonalne oraz metody komunikowania się z osobami głuchymi i niedosłyszącymi, osobami niedowidzącymi, osobami z upośledzeniem mowy i osobami z upośledzeniem w zakresie uczenia się; |
| --- | --- |

—

umiejętności interpersonalne oraz metody komunikowania się z osobami głuchymi i niedosłyszącymi, osobami niedowidzącymi, osobami z upośledzeniem mowy i osobami z upośledzeniem w zakresie uczenia się;

| — | ostrożne obsługiwanie, w sposób pozwalający uniknąć uszkodzeń, wózków inwalidzkich oraz innego sprzętu służącego do poruszania się (dla całego personelu odpowiedzialnego za zajmowanie się bagażem, jeżeli taki jest). |
| --- | --- |

—

ostrożne obsługiwanie, w sposób pozwalający uniknąć uszkodzeń, wózków inwalidzkich oraz innego sprzętu służącego do poruszania się (dla całego personelu odpowiedzialnego za zajmowanie się bagażem, jeżeli taki jest).

b)   Szkolenie z zakresu pomocy osobom niepełnosprawnym

Szkolenie personelu udzielającego bezpośredniej pomocy osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej obejmuje:

| — | umiejętności udzielania użytkownikom wózków inwalidzkich pomocy w przemieszczaniu się na wózek i z wózka; |
| --- | --- |

—

umiejętności udzielania użytkownikom wózków inwalidzkich pomocy w przemieszczaniu się na wózek i z wózka;

| — | umiejętności udzielania pomocy osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej podróżującym z certyfikowanym psem przewodnikiem, w tym rola i potrzeby takich psów; |
| --- | --- |

—

umiejętności udzielania pomocy osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej podróżującym z certyfikowanym psem przewodnikiem, w tym rola i potrzeby takich psów;

| — | techniki pomagania osobom z upośledzeniem wzroku oraz obchodzenia się z certyfikowanymi psami przewodnikami i ich przewozu; |
| --- | --- |

—

techniki pomagania osobom z upośledzeniem wzroku oraz obchodzenia się z certyfikowanymi psami przewodnikami i ich przewozu;

| — | zapoznanie się z rodzajami sprzętu, który może być wykorzystywany przez osoby niepełnosprawne i osoby o ograniczonej sprawności ruchowej, a także umiejętność obchodzenia się z takim sprzętem; |
| --- | --- |

—

zapoznanie się z rodzajami sprzętu, który może być wykorzystywany przez osoby niepełnosprawne i osoby o ograniczonej sprawności ruchowej, a także umiejętność obchodzenia się z takim sprzętem;

| — | użycie sprzętu umożliwiającego wejście na pokład pojazdu i opuszczenie go oraz znajomość właściwych procedur pomocy przy wsiadaniu na pokład pojazdu i opuszczaniu go, zapewniających bezpieczeństwo i godność osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej; |
| --- | --- |

—

użycie sprzętu umożliwiającego wejście na pokład pojazdu i opuszczenie go oraz znajomość właściwych procedur pomocy przy wsiadaniu na pokład pojazdu i opuszczaniu go, zapewniających bezpieczeństwo i godność osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej;

| — | zrozumienie potrzeby niezawodnej i profesjonalnej pomocy; jak również świadomość, że niektóre osoby niepełnosprawne mogą doświadczać podczas podróży poczucia bezbronności ze względu na zależność od udzielenia pomocy; |
| --- | --- |

—

zrozumienie potrzeby niezawodnej i profesjonalnej pomocy; jak również świadomość, że niektóre osoby niepełnosprawne mogą doświadczać podczas podróży poczucia bezbronności ze względu na zależność od udzielenia pomocy;

| — | znajomość zasad pierwszej pomocy. |
| --- | --- |

—

znajomość zasad pierwszej pomocy.

---

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/168 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/168

---

Wtorek, 6 lipca 2010 r.Prawa pasażerów podróżujących drogą morską i drogą wodną śródlądową ***II

P7_TA(2010)0257

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. dotyczący stanowiska Rady w pierwszym czytaniu w sprawie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady o prawach pasażerów podróżujących drogą morską i drogą wodną śródlądową oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (14849/3/2009 – C7-0076/2010 – 2008/0246(COD))

2011/C 351 E/29

(Zwykła procedura ustawodawcza: drugie czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając stanowisko Rady zajęte w pierwszym czytaniu (14849/3/2009 – C7-0076/2010),

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi i Radzie (COM(2008)0816),

uwzględniając art. 251 ust. 2, art. 71 ust. 1 i art. 80 ust. 2 Traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C6-0476/2008),

uwzględniając stanowisko Parlamentu przyjęte w pierwszym czytaniu (1),

uwzględniając komunikat Komisji dla Parlamentu i Rady pt. „Konsekwencje wejścia w życie traktatu lizbońskiego dla trwających międzyinstytucjonalnych procedur decyzyjnych” (COM(2009)0665),

uwzględniając art. 294 ust. 7 oraz art. 91 ust. 1 i art. 100 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 16 lipca 2009 r. (2),

po konsultacji z Komitetem Regionów,

uwzględniając art. 66 Regulaminu,

uwzględniając zalecenie do drugiego czytania przedstawione przez Komisję Transportu i Turystyki (A7–0177/2010),

| 1. | przyjmuje w drugim czytaniu stanowisko określone poniżej; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje w drugim czytaniu stanowisko określone poniżej;

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji i parlamentom państw członkowskich.

---

(1)  Teksty przyjęte z dnia 23.4.2009, P6_TA(2009)0280.

(2)  Dz.U. C 317 z 23.12.2009, s. 89.

---

Wtorek, 6 lipca 2010 r.P7_TC2-COD(2008)0246

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 6 lipca 2010 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2008 o prawach pasażerów podróżujących drogą morską i drogą wodną śródlądową oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2006/2004

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) nr 1177//2010.)

---

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/169 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/169

---

Wtorek, 6 lipca 2010 r.Inteligentne systemy transportowe ***II

P7_TA(2010)0258

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. dotyczącego stanowiska Rady w pierwszym czytaniu mającego na celu przyjęcie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej ramy wdrażania inteligentnych systemów transportowych w dziedzinie transportu drogowego oraz ich interfejsów z innymi rodzajami transportu (06103/4/2010 – C7-0119/2010 – 2008/0263(COD))

2011/C 351 E/30

(Zwykła procedura ustawodawcza: drugie czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając stanowisko Rady zajęte w pierwszym czytaniu (06103/4/2010-C7-0119/2010),

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2008) 0887),

uwzględniając art. 251 ust. 2 i art. 71 ust. 1 Traktatu WE, na podstawie których Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C6-0512/2008),

uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady zatytułowany „Konsekwencje wejścia w życie traktatu lizbońskiego dla trwających międzyinstytucjonalnych procedur decyzyjnych” (COM(2009)0665),

uwzględniając art. 294 ust. 7 i art. 91 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając swoje stanowisko zajęte w pierwszym czytaniu (1),

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 13 maja 2009 r. (2),

po konsultacji z Komitetem Regionów,

uwzględniając art. 70 i art. 72 Regulaminu,

uwzględniając zalecenie do drugiego czytania przedstawione przez Komisję Transportu i Turystyki (A7–0211/2010),

| 1. | zatwierdza stanowisko Rady; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza stanowisko Rady;

| 2. | zatwierdza wspólne oświadczenie Parlamentu, Rady i Komisji załączone do niniejszej rezolucji; |
| --- | --- |

2.

zatwierdza wspólne oświadczenie Parlamentu, Rady i Komisji załączone do niniejszej rezolucji;

| 3. | przyjmuje do wiadomości oświadczenia Komisji załączone do niniejszej rezolucji; |
| --- | --- |

3.

przyjmuje do wiadomości oświadczenia Komisji załączone do niniejszej rezolucji;

| 4. | stwierdza, że akt zostaje przyjęty zgodnie ze stanowiskiem Rady; |
| --- | --- |

4.

stwierdza, że akt zostaje przyjęty zgodnie ze stanowiskiem Rady;

| 5. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do podpisania aktu wraz z przewodniczącym Rady, zgodnie z art. 297 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

5.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do podpisania aktu wraz z przewodniczącym Rady, zgodnie z art. 297 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

| 6. | zobowiązuje swojego sekretarza generalnego do podpisania aktu po stwierdzeniu należytego zakończenia wszystkich procedur oraz do zlecenia, w porozumieniu z sekretarzem generalnym Rady, publikacji aktu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

6.

zobowiązuje swojego sekretarza generalnego do podpisania aktu po stwierdzeniu należytego zakończenia wszystkich procedur oraz do zlecenia, w porozumieniu z sekretarzem generalnym Rady, publikacji aktu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;

| 7. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji i parlamentom krajowym. |
| --- | --- |

7.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji i parlamentom krajowym.

---

(1)  Teksty przyjęte, 23.4.2009, P6_TA(2009)0283.

(2)  Dz.U. C 277 z 17.11.2009, s. 85.

---

Wtorek, 6 lipca 2010 r.ZAŁĄCZNIK

Oświadczenia

dotyczące dyrektywy 2010/40/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 lipca 2010 r. ustanawiającej ramy wdrażania inteligentnych systemów transportowych w dziedzinie transportu drogowego oraz ich interfejsów z innymi rodzajami transportu

Oświadczenie Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji w sprawie art. 290 TFUE

„Parlament Europejski, Rada i Komisja oświadczają, że przepisy tej dyrektywy nie przesądzają o przyszłym stanowisku tych instytucji w odniesieniu do stosowania art. 290 TFUE lub poszczególnych aktów ustawodawczych zawierających takie przepisy.”

Oświadczenie Komisji w sprawie realizacji działań priorytetowych w zakresie inteligentnych systemów transportowych (ITS)

Oświadczenie Komisji w sprawie realizacji działań priorytetowych w zakresie inteligentnych systemów transportowych (ITS)

| „1. | Artykuł 6 ust. 2 tekstu stanowiska Rady po pierwszym czytaniu ma następujące brzmienie:






  2. | Komisja dąży do przyjęcia specyfikacji dotyczących jednego lub większej liczby działań priorytetowych do dnia ... (1).
  Najpóźniej w terminie 12 miesięcy od przyjęcia niezbędnych specyfikacji dotyczących działania priorytetowego Komisja, w stosownych przypadkach, po przeprowadzeniu oceny skutków obejmującej analizę kosztów i korzyści, przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek w sprawie wdrożenia tego działania priorytetowego, zgodnie z art. 294 TFUE. |
| --- | --- | --- |

„1.

Artykuł 6 ust. 2 tekstu stanowiska Rady po pierwszym czytaniu ma następujące brzmienie:

2.

Komisja dąży do przyjęcia specyfikacji dotyczących jednego lub większej liczby działań priorytetowych do dnia ... (1).

Najpóźniej w terminie 12 miesięcy od przyjęcia niezbędnych specyfikacji dotyczących działania priorytetowego Komisja, w stosownych przypadkach, po przeprowadzeniu oceny skutków obejmującej analizę kosztów i korzyści, przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek w sprawie wdrożenia tego działania priorytetowego, zgodnie z art. 294 TFUE.

| 2. | Na podstawie dostępnych obecnie informacji Komisja uważa, że przyjęcie niezbędnych specyfikacji dotyczących działań priorytetowych, o których mowa w art. 3, mogłoby się odbyć zgodnie z następującym orientacyjnym harmonogramem:

  Tabela 1:   Orientacyjny harmonogram przyjmowania specyfikacji dotyczących działań priorytetowych







  Przedmiot specyfikacji: | Najpóźniej do końca roku: |
| --- | --- | --- |
| świadczenie w całej UE usług w zakresie informacji o transporcie multimodalnym zgodnie z art. 3 lit. a) | 2014 |
| świadczenie w całej UE usług informacyjnych w czasie rzeczywistym dotyczących ruchu zgodnie z art. 3 lit. b) | 2013 |
| dane i procedury dotyczące przekazywania – w miarę możliwości – użytkownikom dróg bezpłatnie minimalnego zakresu powszechnych informacji o ruchu związanych z bezpieczeństwem zgodnie z art. 3 lit. c) | 2012 |
| zharmonizowane przepisy dotyczące interoperacyjnej pomocy e-Call w całej UE zgodnie z art. 3 lit. d) | 2012 |
| świadczenie usług informacyjnych dotyczących pewnych i bezpiecznych miejscach parkingowych dla samochodów ciężarowych i pojazdów użytkowych zgodnie z art. 3 lit. e) | 2012 |
| świadczenie usług rezerwacji dotyczących pewnych i bezpiecznych miejsc parkingowych dla samochodów ciężarowych i pojazdów użytkowych zgodnie z art. 3 lit. f) | 2013 |

2.

Na podstawie dostępnych obecnie informacji Komisja uważa, że przyjęcie niezbędnych specyfikacji dotyczących działań priorytetowych, o których mowa w art. 3, mogłoby się odbyć zgodnie z następującym orientacyjnym harmonogramem:

Tabela 1:   Orientacyjny harmonogram przyjmowania specyfikacji dotyczących działań priorytetowych

Przedmiot specyfikacji:

Najpóźniej do końca roku:

świadczenie w całej UE usług w zakresie informacji o transporcie multimodalnym zgodnie z art. 3 lit. a)

2014

świadczenie w całej UE usług informacyjnych w czasie rzeczywistym dotyczących ruchu zgodnie z art. 3 lit. b)

2013

dane i procedury dotyczące przekazywania – w miarę możliwości – użytkownikom dróg bezpłatnie minimalnego zakresu powszechnych informacji o ruchu związanych z bezpieczeństwem zgodnie z art. 3 lit. c)

2012

zharmonizowane przepisy dotyczące interoperacyjnej pomocy e-Call w całej UE zgodnie z art. 3 lit. d)

2012

świadczenie usług informacyjnych dotyczących pewnych i bezpiecznych miejscach parkingowych dla samochodów ciężarowych i pojazdów użytkowych zgodnie z art. 3 lit. e)

2012

świadczenie usług rezerwacji dotyczących pewnych i bezpiecznych miejsc parkingowych dla samochodów ciężarowych i pojazdów użytkowych zgodnie z art. 3 lit. f)

2013

Powyższy orientacyjny harmonogram oparty jest na założeniu, że Parlament Europejski i Rada szybko osiągną porozumienie co do dyrektywy w sprawie inteligentnych systemów transportowych w drugim czytaniu na początku roku 2010.”

Oświadczenie Komisji dotyczące odpowiedzialności

Oświadczenie Komisji dotyczące odpowiedzialności

„Wdrażanie i użytkowanie aplikacji i usług w zakresie inteligentnych systemów transportowych może uwidocznić pewne kwestie dotyczące odpowiedzialności, które mogą się stać poważną przeszkodą dla szerokiego upowszechnienia rynkowego niektórych usług w zakresie inteligentnych systemów transportowych. Rozwiązanie tych kwestii jest jednym z działań priorytetowych zaproponowanych przez Komisję w planie działań w zakresie inteligentnych systemów transportowych.

Uwzględniając obowiązujące obecnie prawodawstwo krajowe i wspólnotowe w dziedzinie odpowiedzialności, w szczególności dyrektywę 1999/34/WE, Komisja będzie uważnie śledziła rozwój sytuacji w państwach członkowskich w odniesieniu do wdrażania i użytkowania aplikacji i usług w zakresie inteligentnych systemów transportowych. Jeżeli okaże się to konieczne i właściwe, Komisja opracuje wytyczne dotyczące odpowiedzialności, w szczególności opisujące odpowiedzialność zainteresowanych stron w odniesieniu do wdrażania i użytkowania aplikacji i usług w zakresie inteligentnych systemów transportowych.”

Oświadczenie Komisji w sprawie notyfikowania aktów delegowanych

Oświadczenie Komisji w sprawie notyfikowania aktów delegowanych

„Komisja Europejska przyjmuje do wiadomości, że – oprócz przypadków, w których akt ustawodawczy przewiduje tryb pilny – Parlament Europejski i Rada uznają, że notyfikacja aktów delegowanych uwzględnia przerwy w pracach instytucji (zimową, letnią i związaną z wyborami do Parlamentu Europejskiego), tak aby Parlament Europejski i Rada mogły wykonywać swoje prerogatywy w terminach przewidzianych w odnośnych aktach ustawodawczych, i jest gotowa działać w zgodzie z powyższym.”

---

(1)  Proszę wpisać datę: 30 miesięcy po wejściu w życie niniejszej dyrektywy.

1

---

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/171 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/171

---

Wtorek, 6 lipca 2010 r.Formalności sprawozdawcze dla statków wchodzących do lub wychodzących z portów ***I

P7_TA(2010)0259

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2010 r. W sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie formalności sprawozdawczych dla statków wchodzących do lub wychodzących z portów państw członkowskich Wspólnoty i uchylającej dyrektywę 2002/6/WE (COM(2009)0011 – C6-0030/2009 – 2009/0005(COD))

2011/C 351 E/31

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając projekt Komisji przedstawiony Parlamentowi i Radzie (COM(2009)0011),

uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 80 ust. 2 Traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C6-0030/2009),

uwzględniając komunikat Komisji skierowany do Parlamentu i Rady zatytułowany. „Konsekwencje wejścia w życie traktatu lizbońskiego dla trwających międzyinstytucjonalnych procedur decyzyjnych” (COM(2009)0665),

uwzględniając art. 294 ust. 3 lit. a) i art. 100 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 4 listopada 2009 r. (1),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 17 czerwca 2009 r. (2),

uwzględniając art. 55 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki (A7–0064/2010),

| 1. | przyjmuje w pierwszym czytaniu swoje stanowisko określone poniżej; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje w pierwszym czytaniu swoje stanowisko określone poniżej;

| 2. | zatwierdza wspólne oświadczenie Parlamentu, Rady i Komisji załączone do niniejszej rezolucji; |
| --- | --- |

2.

zatwierdza wspólne oświadczenie Parlamentu, Rady i Komisji załączone do niniejszej rezolucji;

| 3. | przyjmuje do wiadomości oświadczenia Komisji załączone do niniejszej rezolucji; |
| --- | --- |

3.

przyjmuje do wiadomości oświadczenia Komisji załączone do niniejszej rezolucji;

| 4. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

4.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

| 5. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji i parlamentom krajowym. |
| --- | --- |

5.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji i parlamentom krajowym.

---

(1)  Dz.U. C 128 z 18.5.2010, s. 131.

(2)  Dz.U. C 211 z 4.9.2009, s. 65.

---

Wtorek, 6 lipca 2010 r.P7_TC1-COD(2009)0005

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 6 lipca 2010 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/.../UE w sprawie formalności sprawozdawczych dla statków wchodzących do lub wychodzących z portów państw członkowskich i uchylająca dyrektywę 2002/6/WE

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, dyrektywy 2010/65/UE)

Wtorek, 6 lipca 2010 r.ZAŁĄCZNIK

Wspólne oświadczenie Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji w sprawie przyznawania świadectw zwolnienia z pilotażu

Z myślą o ułatwieniu żeglugi morskiej bliskiego zasięgu oraz biorąc pod uwagę standardy w zakresie usług pilotażowych już ustalone w wielu państwach członkowskich i rolę pilotów morskich w działaniu na rzecz bezpieczeństwa na morzu i ochrony środowiska morskiego, Parlament Europejski, Rada i Komisja dostrzegają potrzebę rozważenia jasnych ram dotyczących przyznawania świadectw zwolnienia z pilotażu w europejskich portach morskich zgodnie z celem określonym w komunikacie Komisji odnoszącym się do utworzenia europejskiego obszaru transportu morskiego bez granic, a także w komunikacie Komisji w sprawie europejskiej polityki portowej (COM(2007)0616), jak również z uwzględnieniem tego, że każdy obszar pilotażowy wymaga wysokospecjalistycznego doświadczenia i znajomości warunków lokalnych. Komisja wkrótce rozważy tę kwestię, uwzględniając znaczenie bezpieczeństwa na morzu i ochrony środowiska morskiego, we współpracy z zainteresowanymi stronami, w szczególności w zakresie stosowania odpowiednich, przejrzystych i proporcjonalnych warunków. Komisja przedstawi wynik oceny pozostałym instytucjom i, w stosownym przypadku, zaproponuje dalsze działania.

Oświadczenie Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji w sprawie art. 290 TFUE

Parlament Europejski, Rada i Komisja oświadczają, że przepisy niniejszej dyrektywy nie przesądzają o przyszłym stanowisku tych instytucji w odniesieniu do stosowania art. 290 TFUE lub poszczególnych aktów ustawodawczych zawierających takie przepisy.

Oświadczenie Komisji dotyczące powiadomienia o aktach delegowanych

Komisja Europejska przyjmuje do wiadomości, że – z wyjątkiem przypadków, w których akt ustawodawczy przewiduje procedurę w trybie pilnym – Parlament Europejski i Rada uważają, że powiadomienie o aktach delegowanych powinno uwzględniać okresy przerw w pracach instytucji (zimą, latem oraz w czasie wyborów europejskich), tak aby Parlament Europejski i Rada mogły wykonywać swoje uprawnienia w granicach czasowych określonych w odpowiednich aktach ustawodawczych, i jest gotowa stosować się do tej zasady.

---

Środa, 7 lipca 2010 r.

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/174 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/174

---

Środa, 7 lipca 2010 r.Nowa żywność ***II

P7_TA(2010)0266

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lipca 2010 r. w sprawie stanowiska Rady przyjętego w pierwszym czytaniu w sprawie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie nowej żywności, zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1331/2008 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 258/97 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1852/2001 (11261/3/2009 – C7-0078/2010 – 2008/0002(COD))

2011/C 351 E/32

(Zwykła procedura ustawodawcza: drugie czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając stanowisko Rady w pierwszym czytaniu (11261/3/2009 – C7-0078/2010),

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2007)0872),

uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 95 ust. 1 Traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C6-0027/2008),

uwzględniając swoje stanowisko w pierwszym czytaniu (1),

uwzględniając komunikat Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady pt. „Konsekwencje wejścia w życie traktatu lizbońskiego dla trwających międzyinstytucjonalnych procedur decyzyjnych” (COM(2009)0665),

uwzględniając art. 294 ust. 7 i art. 114 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 29 maja 2008 r. (2),

uwzględniając art. 66 Regulaminu,

uwzględniając zalecenie do drugiego czytania przedstawione przez Komisję Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7–0152/2010),

| 1. | przyjmuje niżej przedstawione stanowisko w drugim czytaniu; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje niżej przedstawione stanowisko w drugim czytaniu;

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji i parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji i parlamentom narodowym.

---

(1)  Dz.U. C 117 E z 6.5.2010, s. 236.

(2)  Dz.U. C 224 z 30.8.2008, s. 81.

---

Środa, 7 lipca 2010 r.P7_TC2-COD(2008)0002

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 7 lipca 2010 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2010 w sprawie nowej żywności, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1331/2008 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 258/97 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1852/2001

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W realizacji polityki unijnej oraz uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), konieczne jest zapewnienie wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego i ochrony konsumentów, jak również wysokiego poziomu dobrostanu zwierząt i ochrony środowiska. Ponadto zawsze powinno się stosować zasadę ostrożności określoną w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającym ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującym Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającym procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności

   (3). |
| --- | --- |

(1)

W realizacji polityki unijnej oraz uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), konieczne jest zapewnienie wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego i ochrony konsumentów, jak również wysokiego poziomu dobrostanu zwierząt i ochrony środowiska. Ponadto zawsze powinno się stosować zasadę ostrożności określoną w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającym ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującym Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającym procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności

   (3).

| (2) | Realizując polityki Unii, należy zapewnić wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego
  , który powinien być nadrzędny w stosunku do funkcjonowania rynku wewnętrznego
  . |
| --- | --- |

(2)

Realizując polityki Unii, należy zapewnić wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego
  , który powinien być nadrzędny w stosunku do funkcjonowania rynku wewnętrznego
  .

| (3) | Artykuł 13 TFUE wyjaśnia, że przy formułowaniu i wykonywaniu strategii politycznych Unia i państwa członkowskie mają w pełni uwzględniać wymagania w zakresie dobrostanu zwierząt jako istot zdolnych do odczuwania. |
| --- | --- |

(3)

Artykuł 13 TFUE wyjaśnia, że przy formułowaniu i wykonywaniu strategii politycznych Unia i państwa członkowskie mają w pełni uwzględniać wymagania w zakresie dobrostanu zwierząt jako istot zdolnych do odczuwania.

| (4) | Standardy określone w przepisach unijnych muszą stosować się do wszystkich produktów żywnościowych wprowadzanych na rynek w Unii, w tym także do żywności importowanej z krajów trzecich. |
| --- | --- |

(4)

Standardy określone w przepisach unijnych muszą stosować się do wszystkich produktów żywnościowych wprowadzanych na rynek w Unii, w tym także do żywności importowanej z krajów trzecich.

| (5) | W swojej rezolucji z dnia 3 września 2008 r. w sprawie klonowania zwierząt w celu produkcji żywności

   (4)

  Parlament Europejski wezwał Komisję do przedłożenia wniosków zakazujących w celu produkcji żywności: (i) klonowania zwierząt, (ii) hodowli klonowanych zwierząt lub ich potomstwa, (iii) wprowadzania na rynek produktów mięsnych lub mlecznych pochodzących z klonowanych zwierząt lub ich potomstwa oraz (iv) importu klonowanych zwierząt, ich potomstwa i nasienia, importu zarodków klonowanych zwierząt lub ich potomstwa oraz importu produktów mięsnych lub mlecznych pochodzących z klonowanych zwierząt lub ich potomstwa. |
| --- | --- |

(5)

W swojej rezolucji z dnia 3 września 2008 r. w sprawie klonowania zwierząt w celu produkcji żywności

   (4)

  Parlament Europejski wezwał Komisję do przedłożenia wniosków zakazujących w celu produkcji żywności: (i) klonowania zwierząt, (ii) hodowli klonowanych zwierząt lub ich potomstwa, (iii) wprowadzania na rynek produktów mięsnych lub mlecznych pochodzących z klonowanych zwierząt lub ich potomstwa oraz (iv) importu klonowanych zwierząt, ich potomstwa i nasienia, importu zarodków klonowanych zwierząt lub ich potomstwa oraz importu produktów mięsnych lub mlecznych pochodzących z klonowanych zwierząt lub ich potomstwa.

| (6) | Komitet Naukowy ds. Pojawiających się i Nowo Rozpoznanych Zagrożeń dla Zdrowia (SCENIHR) przyjął w dniach 28-29 września 2005 r. opinię, w której stwierdził, że istnieją „poważne luki w wiedzy koniecznej do oceny ryzyka. Obejmują one charakterystykę nanocząsteczek, ich wykrywanie i pomiar, reakcję na określone dawki, trwałość i utrzymywanie się nanocząsteczek u ludzi i w środowisku naturalnym, a także wszelkie aspekty toksykologii i toksykologii środowiskowej związane z nanocząsteczkami”. Ponadto zgodnie z konkluzją SCENIHR „istniejące metody toksykologiczne i ekotoksykologiczne mogą nie wystarczyć do rozpatrzenia wszystkich kwestii pojawiających się w związku z nanocząsteczkami”. |
| --- | --- |

(6)

Komitet Naukowy ds. Pojawiających się i Nowo Rozpoznanych Zagrożeń dla Zdrowia (SCENIHR) przyjął w dniach 28-29 września 2005 r. opinię, w której stwierdził, że istnieją „poważne luki w wiedzy koniecznej do oceny ryzyka. Obejmują one charakterystykę nanocząsteczek, ich wykrywanie i pomiar, reakcję na określone dawki, trwałość i utrzymywanie się nanocząsteczek u ludzi i w środowisku naturalnym, a także wszelkie aspekty toksykologii i toksykologii środowiskowej związane z nanocząsteczkami”. Ponadto zgodnie z konkluzją SCENIHR „istniejące metody toksykologiczne i ekotoksykologiczne mogą nie wystarczyć do rozpatrzenia wszystkich kwestii pojawiających się w związku z nanocząsteczkami”.

| (7) | Unijne przepisy dotyczące nowej żywności ustanowiono rozporządzeniem (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 1997 r. dotyczącym nowej żywności i nowych składników żywności (5) oraz rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1852/2001 z dnia 20 września 2001 r. ustanawiającym szczegółowe zasady udostępniania opinii publicznej niektórych informacji oraz ochrony informacji przekazywanych na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 258/97 (6). Dla zachowania jasności rozporządzenie (WE) nr 258/97 i rozporządzenie (WE) nr 1852/2001 powinny zostać uchylone, a rozporządzenie (WE) nr 258/97 powinno zostać zastąpione niniejszym rozporządzeniem. Zalecenie Komisji 97/618/WE z dnia 29 lipca 1997 r. dotyczące aspektów naukowych i sposobu przedstawienia informacji niezbędnych do uzasadnienia wniosków o wprowadzenie na rynek nowej żywności i nowych składników żywności oraz opracowania wstępnych sprawozdań oceniających na podstawie rozporządzenia (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady (7) powinno zatem stać się nieaktualne w odniesieniu do nowej żywności. |
| --- | --- |

(7)

Unijne przepisy dotyczące nowej żywności ustanowiono rozporządzeniem (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 1997 r. dotyczącym nowej żywności i nowych składników żywności (5) oraz rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1852/2001 z dnia 20 września 2001 r. ustanawiającym szczegółowe zasady udostępniania opinii publicznej niektórych informacji oraz ochrony informacji przekazywanych na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 258/97 (6). Dla zachowania jasności rozporządzenie (WE) nr 258/97 i rozporządzenie (WE) nr 1852/2001 powinny zostać uchylone, a rozporządzenie (WE) nr 258/97 powinno zostać zastąpione niniejszym rozporządzeniem. Zalecenie Komisji 97/618/WE z dnia 29 lipca 1997 r. dotyczące aspektów naukowych i sposobu przedstawienia informacji niezbędnych do uzasadnienia wniosków o wprowadzenie na rynek nowej żywności i nowych składników żywności oraz opracowania wstępnych sprawozdań oceniających na podstawie rozporządzenia (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady (7) powinno zatem stać się nieaktualne w odniesieniu do nowej żywności.

| (8) | Aby zapewnić ciągłość w odniesieniu do rozporządzenia (WE) nr 258/97, nadal powinno obowiązywać kryterium, zgodnie z którym jako nowa żywność klasyfikowana jest taka żywność, która nie była w znacznym stopniu wykorzystywana w Unii do spożycia przez ludzi przed wejściem w życie rozporządzenia (WE) 258/97, a mianowicie przed dniem 15 maja 1997 r. Wykorzystywanie w Unii odnosi się do wykorzystywania w państwach członkowskich niezależnie od daty ich przystąpienia do Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(8)

Aby zapewnić ciągłość w odniesieniu do rozporządzenia (WE) nr 258/97, nadal powinno obowiązywać kryterium, zgodnie z którym jako nowa żywność klasyfikowana jest taka żywność, która nie była w znacznym stopniu wykorzystywana w Unii do spożycia przez ludzi przed wejściem w życie rozporządzenia (WE) 258/97, a mianowicie przed dniem 15 maja 1997 r. Wykorzystywanie w Unii odnosi się do wykorzystywania w państwach członkowskich niezależnie od daty ich przystąpienia do Unii Europejskiej.

| (9) | ▐ Obowiązująca definicja nowej żywności powinna zostać doprecyzowana
  , poprzez wyjaśnienie kryteriów dotyczących nowości,
  i uaktualniona poprzez zastąpienie istniejących obecnie kategorii odniesieniem do ogólnej definicji żywności zawartej w ▐ rozporządzeniu
  (WE) nr 178/2002
  . |
| --- | --- |

(9)

▐ Obowiązująca definicja nowej żywności powinna zostać doprecyzowana
  , poprzez wyjaśnienie kryteriów dotyczących nowości,
  i uaktualniona poprzez zastąpienie istniejących obecnie kategorii odniesieniem do ogólnej definicji żywności zawartej w ▐ rozporządzeniu
  (WE) nr 178/2002
  .

| (10) | Żywność o nowej lub celowo zmienionej pierwotnej strukturze molekularnej, żywność składająca się lub wyizolowana z mikroorganizmów, grzybów lub alg, nowe odmiany mikroorganizmów o nieznanej historii bezpiecznego wykorzystania oraz koncentraty substancji, które w sposób naturalny występują w roślinach, powinny być uznawane za nową żywność w sposób zdefiniowany w niniejszym rozporządzeniu. |
| --- | --- |

(10)

Żywność o nowej lub celowo zmienionej pierwotnej strukturze molekularnej, żywność składająca się lub wyizolowana z mikroorganizmów, grzybów lub alg, nowe odmiany mikroorganizmów o nieznanej historii bezpiecznego wykorzystania oraz koncentraty substancji, które w sposób naturalny występują w roślinach, powinny być uznawane za nową żywność w sposób zdefiniowany w niniejszym rozporządzeniu.

| (11) | Trzeba również doprecyzować, że żywność należy uważać za nową, jeżeli wytworzono ją za pomocą technologii produkcji niestosowanej dotychczas w produkcji żywności
  wprowadzanej na rynek i konsumowanej
  . Zwłaszcza nowe technologie w hodowli i w zakresie procesów produkcji żywności, które mają wpływ na żywność, a przez to mogą wpływać na bezpieczeństwo żywności, powinny zostać objęte niniejszym rozporządzeniem. Do nowej żywności należy w związku z tym zaliczać żywność pochodzącą ze zwierząt
  i roślin
  uzyskanych nietradycyjnymi metodami hodowlanymi oraz ▐ żywność
  zmienioną
  w nowych procesach produkcji
  , takich jak np. nanotechnologie i nanonauki
  , które mogą mieć wpływ na żywność ▐. Żywności pochodzącej z nowych odmian roślin lub od ras zwierząt uzyskanych tradycyjnymi metodami hodowlanymi nie należy uważać za nową żywność. ▐ |
| --- | --- |

(11)

Trzeba również doprecyzować, że żywność należy uważać za nową, jeżeli wytworzono ją za pomocą technologii produkcji niestosowanej dotychczas w produkcji żywności
  wprowadzanej na rynek i konsumowanej
  . Zwłaszcza nowe technologie w hodowli i w zakresie procesów produkcji żywności, które mają wpływ na żywność, a przez to mogą wpływać na bezpieczeństwo żywności, powinny zostać objęte niniejszym rozporządzeniem. Do nowej żywności należy w związku z tym zaliczać żywność pochodzącą ze zwierząt
  i roślin
  uzyskanych nietradycyjnymi metodami hodowlanymi oraz ▐ żywność
  zmienioną
  w nowych procesach produkcji
  , takich jak np. nanotechnologie i nanonauki
  , które mogą mieć wpływ na żywność ▐. Żywności pochodzącej z nowych odmian roślin lub od ras zwierząt uzyskanych tradycyjnymi metodami hodowlanymi nie należy uważać za nową żywność. ▐

| (12) | Klonowanie zwierząt jest sprzeczne z dyrektywą Rady 98/58/WE z dnia 20 lipca 1998 r. dotyczącą ochrony zwierząt hodowlanych

   (8),
  załącznik do której stanowi w pkt 20, że naturalna i sztuczna hodowla lub procedury dotyczące hodowli, które powodują lub mogą spowodować cierpienie lub zranienie danych zwierząt, nie mogą być praktykowane. Z tego względu nie wolno umieszczać w wykazie wspólnotowym żywności wyprodukowanej ze sklonowanych zwierząt lub ich potomstwa. |
| --- | --- |

(12)

Klonowanie zwierząt jest sprzeczne z dyrektywą Rady 98/58/WE z dnia 20 lipca 1998 r. dotyczącą ochrony zwierząt hodowlanych

   (8),
  załącznik do której stanowi w pkt 20, że naturalna i sztuczna hodowla lub procedury dotyczące hodowli, które powodują lub mogą spowodować cierpienie lub zranienie danych zwierząt, nie mogą być praktykowane. Z tego względu nie wolno umieszczać w wykazie wspólnotowym żywności wyprodukowanej ze sklonowanych zwierząt lub ich potomstwa.

| (13) | Europejska Grupa
  ds. Etyki w Nauce i Nowych Technologiach,
  ustanowiona
  decyzją Komisji z dnia 16 grudnia 1997 r.
  , stwierdziła w opinii (nr 23) z dnia 16 stycznia 2008 r. w sprawie etycznych aspektów klonowania zwierząt do celów produkcji żywności, iż „nie znajduje przekonywujących argumentów dla uzasadnienia produkcji żywności z klonowanych zwierząt i ich potomstwa”. Komitet Naukowy Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) zatwierdził w opinii z dnia 15 lipca 2008 r. w sprawie klonowania zwierząt

   (9)

  , iż „odkryto, negatywny, często poważny i prowadzący do śmierci wpływ (...) na zdrowie i dobrostan znacznej liczby sklonowanych zwierząt”
  . |
| --- | --- |

(13)

Europejska Grupa
  ds. Etyki w Nauce i Nowych Technologiach,
  ustanowiona
  decyzją Komisji z dnia 16 grudnia 1997 r.
  , stwierdziła w opinii (nr 23) z dnia 16 stycznia 2008 r. w sprawie etycznych aspektów klonowania zwierząt do celów produkcji żywności, iż „nie znajduje przekonywujących argumentów dla uzasadnienia produkcji żywności z klonowanych zwierząt i ich potomstwa”. Komitet Naukowy Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) zatwierdził w opinii z dnia 15 lipca 2008 r. w sprawie klonowania zwierząt

   (9)

  , iż „odkryto, negatywny, często poważny i prowadzący do śmierci wpływ (...) na zdrowie i dobrostan znacznej liczby sklonowanych zwierząt”
  .

| (14) | Żywność pochodząca z klonowanych zwierząt i ich potomstwa powinna jednak zostać wyłączona z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia. Powinna być ona regulowana odrębnymi przepisami, przyjętymi w drodze zwykłej procedury ustawodawczej, a nie powinna podlegać jednolitej procedurze udzielania zezwoleń. Przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia Komisja powinna przedstawić odpowiedni wniosek ustawodawczy. Do czasu wejścia w życie rozporządzenia dotyczącego klonowanych zwierząt powinno obowiązywać moratorium na wprowadzanie na rynek żywności pochodzącej z klonowanych zwierząt lub ich potomstwa. |
| --- | --- |

(14)

Żywność pochodząca z klonowanych zwierząt i ich potomstwa powinna jednak zostać wyłączona z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia. Powinna być ona regulowana odrębnymi przepisami, przyjętymi w drodze zwykłej procedury ustawodawczej, a nie powinna podlegać jednolitej procedurze udzielania zezwoleń. Przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia Komisja powinna przedstawić odpowiedni wniosek ustawodawczy. Do czasu wejścia w życie rozporządzenia dotyczącego klonowanych zwierząt powinno obowiązywać moratorium na wprowadzanie na rynek żywności pochodzącej z klonowanych zwierząt lub ich potomstwa.

| (15) | Należy przyjąć środki wykonawcze w celu ustalenia
  dalszych
  kryteriów, które ułatwią ocenę tego, czy żywność była w znacznym stopniu wykorzystywana w Unii do spożycia przez ludzi przed dniem 15 maja 1997 r. Jeśli ▐ żywność była wykorzystywana wyłącznie jako suplement żywnościowy lub w suplemencie żywnościowym, zgodnie z definicją zawartą w dyrektywie 2002/46/WE
  Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 czerwca 2002 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do suplementów żywnościowych

   (10),
  przed tą datą, może być wprowadzana
  na rynek po tej dacie w celu takiego samego wykorzystania, bez uważania jej za nową żywność. Takie wykorzystywanie żywności jako suplementu żywnościowego lub w suplemencie żywnościowym nie powinno jednak być brane pod uwagę przy ocenie tego, czy dana żywność była w znacznym stopniu wykorzystywana w Unii do spożycia przez ludzi przed dniem 15 maja 1997 r. Dlatego
  inne
  wykorzystanie danej żywności,
  tj.
  inne niż jako suplementu żywnościowego, wymaga uzyskania zezwolenia zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. |
| --- | --- |

(15)

Należy przyjąć środki wykonawcze w celu ustalenia
  dalszych
  kryteriów, które ułatwią ocenę tego, czy żywność była w znacznym stopniu wykorzystywana w Unii do spożycia przez ludzi przed dniem 15 maja 1997 r. Jeśli ▐ żywność była wykorzystywana wyłącznie jako suplement żywnościowy lub w suplemencie żywnościowym, zgodnie z definicją zawartą w dyrektywie 2002/46/WE
  Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 czerwca 2002 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do suplementów żywnościowych

   (10),
  przed tą datą, może być wprowadzana
  na rynek po tej dacie w celu takiego samego wykorzystania, bez uważania jej za nową żywność. Takie wykorzystywanie żywności jako suplementu żywnościowego lub w suplemencie żywnościowym nie powinno jednak być brane pod uwagę przy ocenie tego, czy dana żywność była w znacznym stopniu wykorzystywana w Unii do spożycia przez ludzi przed dniem 15 maja 1997 r. Dlatego
  inne
  wykorzystanie danej żywności,
  tj.
  inne niż jako suplementu żywnościowego, wymaga uzyskania zezwolenia zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

| (16) | Stosowanie nanomateriałów technicznych w produkcji żywności mogłoby wzrastać wraz z dalszym rozwojem technologii. W celu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego ▐ konieczne jest opracowanie spójnej definicji nanomateriałów technicznych ▐. |
| --- | --- |

(16)

Stosowanie nanomateriałów technicznych w produkcji żywności mogłoby wzrastać wraz z dalszym rozwojem technologii. W celu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego ▐ konieczne jest opracowanie spójnej definicji nanomateriałów technicznych ▐.

| (17) | Obecnie dostępne metody badań nie są odpowiednie do oceny
  zagrożeń związanych z nanomateriałami
  . Należy w pilnym trybie opracować metody badań bez udziału zwierząt w celu badania nanomateriałów
  . |
| --- | --- |

(17)

Obecnie dostępne metody badań nie są odpowiednie do oceny
  zagrożeń związanych z nanomateriałami
  . Należy w pilnym trybie opracować metody badań bez udziału zwierząt w celu badania nanomateriałów
  .

| (18) | Jedynie nanomateriały umieszczone w wykazie zatwierdzonych substancji mogą znajdować się w opakowaniach artykułów spożywczych wraz z określeniem limitu migracji do lub na powierzchnię produktów żywnościowych znajdujących się w tych opakowaniach. |
| --- | --- |

(18)

Jedynie nanomateriały umieszczone w wykazie zatwierdzonych substancji mogą znajdować się w opakowaniach artykułów spożywczych wraz z określeniem limitu migracji do lub na powierzchnię produktów żywnościowych znajdujących się w tych opakowaniach.

| (19) | Produkty żywnościowe
  o zmienionej formule
  wyprodukowane
  z istniejących
  składników żywności
  dostępnych na rynku Unii
  , w szczególności przez zmianę
  składu
  składników żywności lub
  ich
  ilości, nie powinny być uznawane za nową żywność. ▐ |
| --- | --- |

(19)

Produkty żywnościowe
  o zmienionej formule
  wyprodukowane
  z istniejących
  składników żywności
  dostępnych na rynku Unii
  , w szczególności przez zmianę
  składu
  składników żywności lub
  ich
  ilości, nie powinny być uznawane za nową żywność. ▐

| (20) | Przepisy dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (11) powinny być stosowane w przypadku gdy produkt, przy uwzględnieniu wszystkich jego cech charakterystycznych, może być objęty zarówno definicją „produktu leczniczego”, jak i definicją produktu podlegającego innym przepisom unijnym. W związku z tym jeśli państwo członkowskie ustali zgodnie z dyrektywą 2001/83/WE, że dany produkt jest produktem leczniczym, powinno ono mieć możliwość ograniczenia wprowadzania na rynek takiego produktu zgodnie z prawem unijnym. Ponadto produkty lecznicze są wyłączone z definicji żywności określonej w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002 i nie powinny być objęte niniejszym rozporządzeniem. |
| --- | --- |

(20)

Przepisy dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (11) powinny być stosowane w przypadku gdy produkt, przy uwzględnieniu wszystkich jego cech charakterystycznych, może być objęty zarówno definicją „produktu leczniczego”, jak i definicją produktu podlegającego innym przepisom unijnym. W związku z tym jeśli państwo członkowskie ustali zgodnie z dyrektywą 2001/83/WE, że dany produkt jest produktem leczniczym, powinno ono mieć możliwość ograniczenia wprowadzania na rynek takiego produktu zgodnie z prawem unijnym. Ponadto produkty lecznicze są wyłączone z definicji żywności określonej w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002 i nie powinny być objęte niniejszym rozporządzeniem.

| (21) | Nowa żywność, która uzyskała zezwolenie na mocy rozporządzenia (WE) nr 258/97, powinna zachować swój status nowej żywności, jednak na jej nowe wykorzystanie każdorazowo konieczne powinno być uzyskanie zezwolenia. |
| --- | --- |

(21)

Nowa żywność, która uzyskała zezwolenie na mocy rozporządzenia (WE) nr 258/97, powinna zachować swój status nowej żywności, jednak na jej nowe wykorzystanie każdorazowo konieczne powinno być uzyskanie zezwolenia.

| (22) | Żywność przeznaczona do celów technologicznych lub genetycznie zmodyfikowana nie powinna być objęta zakresem stosowania niniejszego rozporządzenia. W związku z tym z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia należy wyłączyć genetycznie zmodyfikowaną żywność wchodzącą w zakres stosowania rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 (12), żywność wykorzystywaną jedynie jako dodatki do żywności wchodzące w zakres stosowania rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 (13), środki aromatyzujące wchodzące w zakres stosowania rozporządzenia (WE) nr 1334/2008 (14), enzymy wchodzące w zakres stosowania rozporządzenia (WE) nr 1332/2008 (15) oraz rozpuszczalniki do ekstrakcji wchodzące w zakres stosowania dyrektywy 2009/32/WE (16). |
| --- | --- |

(22)

Żywność przeznaczona do celów technologicznych lub genetycznie zmodyfikowana nie powinna być objęta zakresem stosowania niniejszego rozporządzenia. W związku z tym z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia należy wyłączyć genetycznie zmodyfikowaną żywność wchodzącą w zakres stosowania rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 (12), żywność wykorzystywaną jedynie jako dodatki do żywności wchodzące w zakres stosowania rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 (13), środki aromatyzujące wchodzące w zakres stosowania rozporządzenia (WE) nr 1334/2008 (14), enzymy wchodzące w zakres stosowania rozporządzenia (WE) nr 1332/2008 (15) oraz rozpuszczalniki do ekstrakcji wchodzące w zakres stosowania dyrektywy 2009/32/WE (16).

| (23) | Stosowanie witamin i składników mineralnych regulują szczegółowe przepisy sektorowe prawa żywnościowego. W związku z tym z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia należy wyłączyć witaminy i składniki mineralne wchodzące w zakres stosowania dyrektywy 2002/46/WE, rozporządzenia (WE) nr 1925/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie dodawania do żywności witamin i składników mineralnych oraz niektórych innych substancji (17) oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/39/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego (przekształcenie) (18). Te szczegółowe akty prawne nie dotyczą jednak przypadków, gdy witaminy i składniki mineralne, które uzyskały zezwolenie, są uzyskiwane przy zastosowaniu metod produkcji lub nowych źródeł, które nie były wzięte pod uwagę, gdy wydawano zezwolenie. Dlatego też do czasu wprowadzenia zmiany do tych szczegółowych aktów prawnych, takie witaminy i składniki mineralne nie powinny być wyłączone z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia, gdy metody produkcji lub nowe źródła powodują istotne zmiany w składzie lub strukturze witamin lub składników mineralnych, co z kolei ma wpływ na ich wartość odżywczą, sposób, w jaki podlegają metabolizmowi lub poziom substancji niepożądanych. |
| --- | --- |

(23)

Stosowanie witamin i składników mineralnych regulują szczegółowe przepisy sektorowe prawa żywnościowego. W związku z tym z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia należy wyłączyć witaminy i składniki mineralne wchodzące w zakres stosowania dyrektywy 2002/46/WE, rozporządzenia (WE) nr 1925/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie dodawania do żywności witamin i składników mineralnych oraz niektórych innych substancji (17) oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/39/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego (przekształcenie) (18). Te szczegółowe akty prawne nie dotyczą jednak przypadków, gdy witaminy i składniki mineralne, które uzyskały zezwolenie, są uzyskiwane przy zastosowaniu metod produkcji lub nowych źródeł, które nie były wzięte pod uwagę, gdy wydawano zezwolenie. Dlatego też do czasu wprowadzenia zmiany do tych szczegółowych aktów prawnych, takie witaminy i składniki mineralne nie powinny być wyłączone z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia, gdy metody produkcji lub nowe źródła powodują istotne zmiany w składzie lub strukturze witamin lub składników mineralnych, co z kolei ma wpływ na ich wartość odżywczą, sposób, w jaki podlegają metabolizmowi lub poziom substancji niepożądanych.

| (24) | Nowa żywność, inna niż witaminy i składniki mineralne, przeznaczona do specjalnego zastosowania żywieniowego, wzbogacania żywności lub jako suplementy żywnościowe, powinna być oceniana zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Powinna ona również nadal podlegać przepisom zawartym w dyrektywie 2002/46/WE, w rozporządzeniu (WE) nr 1925/2006, w dyrektywie 2009/39/WE oraz w dyrektywach szczególnych, o których mowa w dyrektywie 2009/39/WE i w załączniku I do niej. |
| --- | --- |

(24)

Nowa żywność, inna niż witaminy i składniki mineralne, przeznaczona do specjalnego zastosowania żywieniowego, wzbogacania żywności lub jako suplementy żywnościowe, powinna być oceniana zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Powinna ona również nadal podlegać przepisom zawartym w dyrektywie 2002/46/WE, w rozporządzeniu (WE) nr 1925/2006, w dyrektywie 2009/39/WE oraz w dyrektywach szczególnych, o których mowa w dyrektywie 2009/39/WE i w załączniku I do niej.

| (25) | Komisja powinna ustanowić prostą i przejrzystą procedurę w odniesieniu do przypadków, w których nie dysponuje informacjami
  na temat spożycia przez ludzi przed dniem 15 maja 1997 r.
  Należy włączyć w tę procedurę państwa członkowskie. Procedura powinna zostać przyjęta nie później niż ...

   (19). |
| --- | --- |

(25)

Komisja powinna ustanowić prostą i przejrzystą procedurę w odniesieniu do przypadków, w których nie dysponuje informacjami
  na temat spożycia przez ludzi przed dniem 15 maja 1997 r.
  Należy włączyć w tę procedurę państwa członkowskie. Procedura powinna zostać przyjęta nie później niż ...

   (19).

| (26) | Nowa żywność powinna być wprowadzana na rynek w Unii tylko wtedy, gdy jest bezpieczna i nie wprowadza konsumenta w błąd.
  Ocena jej bezpieczeństwa powinna opierać się na zasadzie ostrożności określonej w art. 7 rozporządzenia (WE) nr 178/2002.
  Ponadto nie powinna się różnić od ▐ żywności
  , którą ma zastąpić,
  w
  żaden
  sposób, który byłby niekorzystny pod względem żywieniowym dla konsumenta. |
| --- | --- |

(26)

Nowa żywność powinna być wprowadzana na rynek w Unii tylko wtedy, gdy jest bezpieczna i nie wprowadza konsumenta w błąd.
  Ocena jej bezpieczeństwa powinna opierać się na zasadzie ostrożności określonej w art. 7 rozporządzenia (WE) nr 178/2002.
  Ponadto nie powinna się różnić od ▐ żywności
  , którą ma zastąpić,
  w
  żaden
  sposób, który byłby niekorzystny pod względem żywieniowym dla konsumenta.

| (27) | Konieczne jest zastosowanie zharmonizowanej scentralizowanej procedury oceny bezpieczeństwa i wydawania zezwoleń, która jest skuteczna, ograniczona w czasie i przejrzysta. W celu dalszej harmonizacji różnych procedur wydawania zezwoleń dotyczących żywności, ocenę bezpieczeństwa nowej żywności i umieszczanie jej w wykazie unijnym należy przeprowadzać zgodnie z procedurą określoną w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1331/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. ustanawiającym jednolitą procedurę wydawania zezwoleń na stosowanie dodatków do żywności, enzymów spożywczych i środków aromatyzujących (20), która powinna mieć zastosowanie we wszystkich przypadkach, w których niniejsze rozporządzenie nie przewiduje odstępstwa. Po otrzymaniu wniosku o wydanie zezwolenia dotyczącego nowej żywności Komisja powinna ocenić ważność i zasadność wniosku. Zezwolenie dotyczące nowej żywności powinno również uwzględniać inne czynniki odnoszące się do przedmiotowej kwestii, w tym czynniki związane z etyką, środowiskiem, dobrostanem zwierząt oraz zasadę ostrożności. |
| --- | --- |

(27)

Konieczne jest zastosowanie zharmonizowanej scentralizowanej procedury oceny bezpieczeństwa i wydawania zezwoleń, która jest skuteczna, ograniczona w czasie i przejrzysta. W celu dalszej harmonizacji różnych procedur wydawania zezwoleń dotyczących żywności, ocenę bezpieczeństwa nowej żywności i umieszczanie jej w wykazie unijnym należy przeprowadzać zgodnie z procedurą określoną w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1331/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. ustanawiającym jednolitą procedurę wydawania zezwoleń na stosowanie dodatków do żywności, enzymów spożywczych i środków aromatyzujących (20), która powinna mieć zastosowanie we wszystkich przypadkach, w których niniejsze rozporządzenie nie przewiduje odstępstwa. Po otrzymaniu wniosku o wydanie zezwolenia dotyczącego nowej żywności Komisja powinna ocenić ważność i zasadność wniosku. Zezwolenie dotyczące nowej żywności powinno również uwzględniać inne czynniki odnoszące się do przedmiotowej kwestii, w tym czynniki związane z etyką, środowiskiem, dobrostanem zwierząt oraz zasadę ostrożności.

| (28) | Ponadto należy określić kryteria oceny potencjalnych zagrożeń wynikających z nowej żywności. W celu zapewnienia zharmonizowanej naukowej oceny nowej żywności, takie oceny powinny być prowadzone przez Urząd. |
| --- | --- |

(28)

Ponadto należy określić kryteria oceny potencjalnych zagrożeń wynikających z nowej żywności. W celu zapewnienia zharmonizowanej naukowej oceny nowej żywności, takie oceny powinny być prowadzone przez Urząd.

| (29) | W procedurze wydawania zezwoleń konieczne jest uwzględnienie aspektów etycznych i ochrony środowiska jako części oceny ryzyka. Te aspekty powinny być oceniane odpowiednio przez Europejską Grupę ds. Etyki w Nauce i Nowych Technologiach oraz Europejską Agencję Środowiska. |
| --- | --- |

(29)

W procedurze wydawania zezwoleń konieczne jest uwzględnienie aspektów etycznych i ochrony środowiska jako części oceny ryzyka. Te aspekty powinny być oceniane odpowiednio przez Europejską Grupę ds. Etyki w Nauce i Nowych Technologiach oraz Europejską Agencję Środowiska.

| (30) | W celu uproszczenia procedur wnioskodawcy powinni mieć możliwość składania jednego wniosku dotyczącego żywności regulowanej różnymi przepisami sektorowymi prawa żywnościowego. W związku z tym należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1331/2008. W następstwie wejścia w życie traktatu z Lizbony w dniu 1 grudnia 2009 r., Unia Europejska zastąpiła Wspólnotę Europejską i stała się jej następcą prawnym, i słowo „Wspólnota” należy zastąpić w całym tekście tego rozporządzenia słowem „Unia”. |
| --- | --- |

(30)

W celu uproszczenia procedur wnioskodawcy powinni mieć możliwość składania jednego wniosku dotyczącego żywności regulowanej różnymi przepisami sektorowymi prawa żywnościowego. W związku z tym należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1331/2008. W następstwie wejścia w życie traktatu z Lizbony w dniu 1 grudnia 2009 r., Unia Europejska zastąpiła Wspólnotę Europejską i stała się jej następcą prawnym, i słowo „Wspólnota” należy zastąpić w całym tekście tego rozporządzenia słowem „Unia”.

| (31) | Jeśli tradycyjna żywność z państw trzecich znajduje się w wykazie tradycyjnej żywności z państw trzecich, powinna istnieć możliwość wprowadzania jej na rynek w Unii pod warunkami, które odpowiadają warunkom, dla których wykazano historię bezpiecznego stosowania żywności. Jeśli chodzi o ocenę i zarządzanie w zakresie bezpieczeństwa tradycyjnej żywności z państw trzecich, należy uwzględniać historię bezpiecznego stosowania tej żywności w państwie, z którego dana żywność pochodzi. Historia bezpiecznego stosowania żywności nie powinna obejmować zastosowań innych niż żywnościowe ani tych, które wykraczają poza ramy normalnej diety. |
| --- | --- |

(31)

Jeśli tradycyjna żywność z państw trzecich znajduje się w wykazie tradycyjnej żywności z państw trzecich, powinna istnieć możliwość wprowadzania jej na rynek w Unii pod warunkami, które odpowiadają warunkom, dla których wykazano historię bezpiecznego stosowania żywności. Jeśli chodzi o ocenę i zarządzanie w zakresie bezpieczeństwa tradycyjnej żywności z państw trzecich, należy uwzględniać historię bezpiecznego stosowania tej żywności w państwie, z którego dana żywność pochodzi. Historia bezpiecznego stosowania żywności nie powinna obejmować zastosowań innych niż żywnościowe ani tych, które wykraczają poza ramy normalnej diety.

| (32) | W stosownych przypadkach i opierając się na wynikach oceny bezpieczeństwa, należy wprowadzić wymogi dotyczące monitorowania stosowania nowej żywności przeznaczonej do spożycia przez ludzi po jej wprowadzeniu na rynek. |
| --- | --- |

(32)

W stosownych przypadkach i opierając się na wynikach oceny bezpieczeństwa, należy wprowadzić wymogi dotyczące monitorowania stosowania nowej żywności przeznaczonej do spożycia przez ludzi po jej wprowadzeniu na rynek.

| (33) | Umieszczenie nowej żywności w unijnym wykazie nowej żywności ▐ nie powinno wpływać na możliwość dokonania oceny skutków ogólnej konsumpcji substancji, którą dodano do tej żywności lub stosowano w jej produkcji, lub porównywalnego produktu zgodnie z
  art. 8 rozporządzenia
  (WE) nr 1925/2006. |
| --- | --- |

(33)

Umieszczenie nowej żywności w unijnym wykazie nowej żywności ▐ nie powinno wpływać na możliwość dokonania oceny skutków ogólnej konsumpcji substancji, którą dodano do tej żywności lub stosowano w jej produkcji, lub porównywalnego produktu zgodnie z
  art. 8 rozporządzenia
  (WE) nr 1925/2006.

| (34) | W szczególnych okolicznościach, w celu stymulowania badań i rozwoju w przemyśle rolno-spożywczym, a przez to również innowacji,
  właściwe jest zapewnienie ochrony inwestycji dokonanych przez innowatorów podczas gromadzenia informacji i danych na poparcie wniosku składanego zgodnie z niniejszym rozporządzeniem
  .
  Nowo
  uzyskane dowody naukowe i zastrzeżone dane dostarczone na poparcie wniosku o umieszczenie nowej żywności w wykazie unijnym ▐ przez określony czas nie powinny być wykorzystywane na rzecz
  innego
  wnioskodawcy bez zgody
  pierwszego
  wnioskodawcy. Ochrona danych naukowych dostarczonych przez jednego wnioskodawcę nie powinna uniemożliwiać innym wnioskodawcom starań o umieszczenie nowej żywności w wykazie unijnym na podstawie ich własnych danych naukowych.
  Ochrona danych osobowych nie powinna ponadto stać na przeszkodzie przejrzystości i dostępowi do informacji dotyczących danych wykorzystywanych do oceny bezpieczeństwa nowej żywności. Powinno się jednakże przestrzegać prawa własności intelektualnej. |
| --- | --- |

(34)

W szczególnych okolicznościach, w celu stymulowania badań i rozwoju w przemyśle rolno-spożywczym, a przez to również innowacji,
  właściwe jest zapewnienie ochrony inwestycji dokonanych przez innowatorów podczas gromadzenia informacji i danych na poparcie wniosku składanego zgodnie z niniejszym rozporządzeniem
  .
  Nowo
  uzyskane dowody naukowe i zastrzeżone dane dostarczone na poparcie wniosku o umieszczenie nowej żywności w wykazie unijnym ▐ przez określony czas nie powinny być wykorzystywane na rzecz
  innego
  wnioskodawcy bez zgody
  pierwszego
  wnioskodawcy. Ochrona danych naukowych dostarczonych przez jednego wnioskodawcę nie powinna uniemożliwiać innym wnioskodawcom starań o umieszczenie nowej żywności w wykazie unijnym na podstawie ich własnych danych naukowych.
  Ochrona danych osobowych nie powinna ponadto stać na przeszkodzie przejrzystości i dostępowi do informacji dotyczących danych wykorzystywanych do oceny bezpieczeństwa nowej żywności. Powinno się jednakże przestrzegać prawa własności intelektualnej.

| (35) | Nowa żywność podlega ogólnym wymogom w zakresie etykietowania określonym w dyrektywie 2000/13/WE
  Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstwa państw członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych

   (21). W niektórych przypadkach niezbędne może okazać się zamieszczenie na etykiecie dodatkowych informacji, zwłaszcza odnoszących się do opisu żywności, jej źródła lub warunków stosowania. Dlatego
  włączenie nowej żywności do unijnego wykazu może podlegać szczególnym warunkom dotyczącym stosowania lub obowiązkom w zakresie etykietowania
  . |
| --- | --- |

(35)

Nowa żywność podlega ogólnym wymogom w zakresie etykietowania określonym w dyrektywie 2000/13/WE
  Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstwa państw członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych

   (21). W niektórych przypadkach niezbędne może okazać się zamieszczenie na etykiecie dodatkowych informacji, zwłaszcza odnoszących się do opisu żywności, jej źródła lub warunków stosowania. Dlatego
  włączenie nowej żywności do unijnego wykazu może podlegać szczególnym warunkom dotyczącym stosowania lub obowiązkom w zakresie etykietowania
  .

| (36) | Rozporządzenie (WE) nr 1924/2006
  Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności

   (22) harmonizuje przepisy państw członkowskich odnoszące się do oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych. Oświadczenia dotyczące nowej żywności powinny być zatem dokonywane wyłącznie zgodnie z tym rozporządzeniem.
  Jeżeli wnioskodawca pragnie dołączyć do nowej żywności oświadczenie zdrowotne, które musi być zatwierdzone zgodnie z art. 17 lub art. 18 rozporządzenia (WE) nr 1924/2006, a zarówno wnioski w sprawie nowej żywności i oświadczenia zdrowotnego zawierają wniosek o ochronę poufnych danych, na życzenie wnioskodawcy, okresy ochrony danych powinny rozpoczynać się jednocześnie i biec równolegle. |
| --- | --- |

(36)

Rozporządzenie (WE) nr 1924/2006
  Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności

   (22) harmonizuje przepisy państw członkowskich odnoszące się do oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych. Oświadczenia dotyczące nowej żywności powinny być zatem dokonywane wyłącznie zgodnie z tym rozporządzeniem.
  Jeżeli wnioskodawca pragnie dołączyć do nowej żywności oświadczenie zdrowotne, które musi być zatwierdzone zgodnie z art. 17 lub art. 18 rozporządzenia (WE) nr 1924/2006, a zarówno wnioski w sprawie nowej żywności i oświadczenia zdrowotnego zawierają wniosek o ochronę poufnych danych, na życzenie wnioskodawcy, okresy ochrony danych powinny rozpoczynać się jednocześnie i biec równolegle.

| (37) | W konkretnych przypadkach należy
  konsultować się z Europejską Grupą ds. Etyki w Nauce i Nowych Technologiach
  (EGE)
  celem zasięgnięcia opinii w sprawie zagadnień etycznych dotyczących
  wykorzystania nowych technologii i
  wprowadzania na rynek nowej żywności. |
| --- | --- |

(37)

W konkretnych przypadkach należy
  konsultować się z Europejską Grupą ds. Etyki w Nauce i Nowych Technologiach
  (EGE)
  celem zasięgnięcia opinii w sprawie zagadnień etycznych dotyczących
  wykorzystania nowych technologii i
  wprowadzania na rynek nowej żywności.

| (38) | Nowa żywność wprowadzona na rynek w Unii na mocy rozporządzenia (WE) nr 258/97 nadal powinna być wprowadzana na rynek. Nowa żywność, która uzyskała zezwolenie zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97, powinna zostać umieszczona w unijnym wykazie nowej żywności ustanowionym w niniejszym rozporządzeniu. Ponadto wnioski złożone na podstawie rozporządzenia (WE) nr 258/97
  , w stosunku do których
  wstępne sprawozdanie oceniające przewidziane w
  art. 6 ust. 3 tego rozporządzenia
  nie zostało jeszcze przekazane Komisji
  oraz w stosunku do których
  wymagane jest sprawozdanie dotyczące dodatkowej oceny zgodnie z
  art. 6 ust. 3 lub ust. 4 tego rozporządzenia przed datą stosowania niniejszego rozporządzenia, należy uważać za wnioski złożone na mocy niniejszego rozporządzenia
  .
  W przypadku konieczności wydania opinii urząd i państwa członkowskie powinny brać pod uwagę wynik wstępnej oceny.
  Pozostałe wnioski złożone na podstawie art. 4 rozporządzenia (WE) nr 258/97 przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia powinny zostać rozpatrzone na podstawie przepisów rozporządzenia (WE) nr 258/97. |
| --- | --- |

(38)

Nowa żywność wprowadzona na rynek w Unii na mocy rozporządzenia (WE) nr 258/97 nadal powinna być wprowadzana na rynek. Nowa żywność, która uzyskała zezwolenie zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97, powinna zostać umieszczona w unijnym wykazie nowej żywności ustanowionym w niniejszym rozporządzeniu. Ponadto wnioski złożone na podstawie rozporządzenia (WE) nr 258/97
  , w stosunku do których
  wstępne sprawozdanie oceniające przewidziane w
  art. 6 ust. 3 tego rozporządzenia
  nie zostało jeszcze przekazane Komisji
  oraz w stosunku do których
  wymagane jest sprawozdanie dotyczące dodatkowej oceny zgodnie z
  art. 6 ust. 3 lub ust. 4 tego rozporządzenia przed datą stosowania niniejszego rozporządzenia, należy uważać za wnioski złożone na mocy niniejszego rozporządzenia
  .
  W przypadku konieczności wydania opinii urząd i państwa członkowskie powinny brać pod uwagę wynik wstępnej oceny.
  Pozostałe wnioski złożone na podstawie art. 4 rozporządzenia (WE) nr 258/97 przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia powinny zostać rozpatrzone na podstawie przepisów rozporządzenia (WE) nr 258/97.

| (39) | Rozporządzenie (WE) nr 882/2004 (23) określa ogólne zasady w zakresie przeprowadzania kontroli urzędowych w celu sprawdzenia zgodności z prawem żywnościowym. Państwa członkowskie powinny być wezwane do prowadzenia kontroli urzędowych zgodnie z tym rozporządzeniem w celu egzekwowania zgodności z niniejszym rozporządzeniem. |
| --- | --- |

(39)

Rozporządzenie (WE) nr 882/2004 (23) określa ogólne zasady w zakresie przeprowadzania kontroli urzędowych w celu sprawdzenia zgodności z prawem żywnościowym. Państwa członkowskie powinny być wezwane do prowadzenia kontroli urzędowych zgodnie z tym rozporządzeniem w celu egzekwowania zgodności z niniejszym rozporządzeniem.

| (40) | Zastosowanie mają wymogi w zakresie higieny środków spożywczych określone w rozporządzeniu (WE) nr 852/2004 (24). |
| --- | --- |

(40)

Zastosowanie mają wymogi w zakresie higieny środków spożywczych określone w rozporządzeniu (WE) nr 852/2004 (24).

| (41) | Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie ustanowienie zharmonizowanych zasad wprowadzania nowej żywności na rynek w Unii, nie może być osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie i w związku z tym może być lepiej osiągnięty na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. |
| --- | --- |

(41)

Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie ustanowienie zharmonizowanych zasad wprowadzania nowej żywności na rynek w Unii, nie może być osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie i w związku z tym może być lepiej osiągnięty na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

| (42) | Państwa członkowskie powinny ustanowić przepisy w sprawie sankcji obowiązujących w przypadkach naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia i podjąć wszelkie środki niezbędne dla zapewnienia ich stosowania. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
  ▐ |
| --- | --- |

(42)

Państwa członkowskie powinny ustanowić przepisy w sprawie sankcji obowiązujących w przypadkach naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia i podjąć wszelkie środki niezbędne dla zapewnienia ich stosowania. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

▐

| (43) | ▐ Komisja powinna zostać uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do kryteriów, zgodnie z którymi żywność może być uznana za w znacznym stopniu wykorzystywaną w Unii do spożycia przez ludzi przed dniem 15 maja 1997 r.
  , w odniesieniu do określenia, czy dany rodzaj żywności wchodzi w zakres niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do dostosowania definicji „nanomateriałów technicznych”do postępu technicznego i naukowego oraz do definicji uzgodnionych później na szczeblu międzynarodowym, w odniesieniu do przepisów dotyczących sposobu postępowania w przypadkach, kiedy Komisja nie posiada żadnych informacji na temat wykorzystania danej żywności do spożycia przez ludzi przed dniem 15 maja 1997 r., a także w odniesieniu do przepisów dotyczących stosowania art. 4 ust. 1 i art. 9 oraz aktualizacji wykazu unijnego
  . Szczególnie istotne jest
  , aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym z ekspertami
  , |
| --- | --- |

(43)

▐ Komisja powinna zostać uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do kryteriów, zgodnie z którymi żywność może być uznana za w znacznym stopniu wykorzystywaną w Unii do spożycia przez ludzi przed dniem 15 maja 1997 r.
  , w odniesieniu do określenia, czy dany rodzaj żywności wchodzi w zakres niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do dostosowania definicji „nanomateriałów technicznych”do postępu technicznego i naukowego oraz do definicji uzgodnionych później na szczeblu międzynarodowym, w odniesieniu do przepisów dotyczących sposobu postępowania w przypadkach, kiedy Komisja nie posiada żadnych informacji na temat wykorzystania danej żywności do spożycia przez ludzi przed dniem 15 maja 1997 r., a także w odniesieniu do przepisów dotyczących stosowania art. 4 ust. 1 i art. 9 oraz aktualizacji wykazu unijnego
  . Szczególnie istotne jest
  , aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym z ekspertami
  ,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Rozdział I

Przepisy wstępne

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie ustanawia zharmonizowane zasady wprowadzania na rynek w Unii nowej żywności w celu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony
  życia i
  zdrowia ludzkiego
  , zdrowia i dobrostanu zwierząt, środowiska
  i interesów konsumentów, przy jednoczesnym zapewnieniu
  przejrzystości i
  sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego
  oraz pobudzaniu innowacji w przemyśle rolno-spożywczym
  .

Artykuł 2

Zakres stosowania

1.   Niniejsze rozporządzenie stosuje się do wprowadzania na rynek w Unii nowej żywności.

2.   Niniejszego rozporządzenia nie stosuje się do:

| a) | żywności w przypadku i w zakresie, w jakim jest ona stosowana jako:






  (i) | dodatki do żywności wchodzące w zakres stosowania rozporządzenia (WE) nr 1333/2008; |
| --- | --- | --- |

a)

żywności w przypadku i w zakresie, w jakim jest ona stosowana jako:

(i)

dodatki do żywności wchodzące w zakres stosowania rozporządzenia (WE) nr 1333/2008;

| (ii) | środki aromatyzujące wchodzące w zakres stosowania rozporządzenia (WE) nr 1334/2008; |
| --- | --- |

(ii)

środki aromatyzujące wchodzące w zakres stosowania rozporządzenia (WE) nr 1334/2008;

| (iii) | rozpuszczalniki do ekstrakcji stosowane do produkcji środków spożywczych i wchodzące w zakres stosowania dyrektywy 2009/32/WE; |
| --- | --- |

(iii)

rozpuszczalniki do ekstrakcji stosowane do produkcji środków spożywczych i wchodzące w zakres stosowania dyrektywy 2009/32/WE;

| (iv) | enzymy spożywcze wchodzące w zakres stosowania rozporządzenia (WE) nr 1332/2008; |
| --- | --- |

(iv)

enzymy spożywcze wchodzące w zakres stosowania rozporządzenia (WE) nr 1332/2008;

| (v) | witaminy i składniki mineralne wchodzące odpowiednio w zakres stosowania dyrektywy 2002/46/WE, rozporządzenia (WE) nr 1925/2006 lub dyrektywy 2009/39/WE, z wyjątkiem witamin i składników mineralnych, które uzyskały już zezwolenie, ale które są uzyskiwane przez zastosowanie metod produkcji lub nowych źródeł, które nie były wzięte pod uwagę, gdy wydawano na nie zezwolenie na mocy przepisów szczegółowych, w przypadku gdy takie metody produkcji lub nowe źródła powodują istotne zmiany, o których mowa w art. 3 ust. 2 lit. a) ppkt (iii) niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

(v)

witaminy i składniki mineralne wchodzące odpowiednio w zakres stosowania dyrektywy 2002/46/WE, rozporządzenia (WE) nr 1925/2006 lub dyrektywy 2009/39/WE, z wyjątkiem witamin i składników mineralnych, które uzyskały już zezwolenie, ale które są uzyskiwane przez zastosowanie metod produkcji lub nowych źródeł, które nie były wzięte pod uwagę, gdy wydawano na nie zezwolenie na mocy przepisów szczegółowych, w przypadku gdy takie metody produkcji lub nowe źródła powodują istotne zmiany, o których mowa w art. 3 ust. 2 lit. a) ppkt (iii) niniejszego rozporządzenia;

| b) | żywności wchodzącej w zakres stosowania rozporządzenia (WE) nr 1829/2003; |
| --- | --- |

b)

żywności wchodzącej w zakres stosowania rozporządzenia (WE) nr 1829/2003;

| c) | żywności pochodzącej ze sklonowanych zwierząt i ich potomstwa. Przed ...

   (25)

  Komisja przedstawi wniosek ustawodawczy zakazujący wprowadzania na rynek Unii żywności pochodzącej ze sklonowanych zwierząt i ich potomstwa. Wniosek ten zostanie przekazany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. |
| --- | --- |

c)

żywności pochodzącej ze sklonowanych zwierząt i ich potomstwa. Przed ...

   (25)

  Komisja przedstawi wniosek ustawodawczy zakazujący wprowadzania na rynek Unii żywności pochodzącej ze sklonowanych zwierząt i ich potomstwa. Wniosek ten zostanie przekazany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

3.
     
  W koniecznych przypadkach oraz z uwzględnieniem zakresu określonego w niniejszym artykule Komisja może określić za pomocą aktów delegowanych zgodnie z art. 20 i na warunkach określonych w art. 21 i 22, czy dany rodzaj żywności wchodzi w zakres niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

Definicje

1.   Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje określone w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002.

2.   Ponadto stosuje się następujące definicje:

| a) | „nowa żywność” oznacza ▐:






  (i) | żywność
  , która nie była w znacznym stopniu wykorzystywana do spożycia przez ludzi
  w Unii przed dniem 15 maja 1997 r. ▐; |
| --- | --- | --- |

a)

„nowa żywność” oznacza ▐:

(i)

żywność
  , która nie była w znacznym stopniu wykorzystywana do spożycia przez ludzi
  w Unii przed dniem 15 maja 1997 r. ▐;

| (ii) | żywność pochodzenia roślinnego
  lub zwierzęcego
  , w przypadku gdy nietradycyjne metody hodowlane, niestosowane ▐ przed 15 maja 1997 r.,
  stosuje się do roślin i zwierząt z wyjątkiem żywności pochodzącej ze sklonowanych zwierząt i ich potomstwa
  ; |
| --- | --- |

(ii)

żywność pochodzenia roślinnego
  lub zwierzęcego
  , w przypadku gdy nietradycyjne metody hodowlane, niestosowane ▐ przed 15 maja 1997 r.,
  stosuje się do roślin i zwierząt z wyjątkiem żywności pochodzącej ze sklonowanych zwierząt i ich potomstwa
  ;

| (iii) | żywność, do której stosuje się nowy proces produkcji, niestosowany do produkcji żywności w Unii przed dniem 15 maja 1997 r., jeżeli ten proces produkcji powoduje istotne zmiany w składzie lub strukturze żywności, co z kolei ma wpływ na jej wartość odżywczą, sposób, w jaki podlega metabolizmowi, lub poziom substancji niepożądanych; |
| --- | --- |

(iii)

żywność, do której stosuje się nowy proces produkcji, niestosowany do produkcji żywności w Unii przed dniem 15 maja 1997 r., jeżeli ten proces produkcji powoduje istotne zmiany w składzie lub strukturze żywności, co z kolei ma wpływ na jej wartość odżywczą, sposób, w jaki podlega metabolizmowi, lub poziom substancji niepożądanych;

| (iv) | żywność zawierającą nanomateriały techniczne lub z nich się składającą; |
| --- | --- |

(iv)

żywność zawierającą nanomateriały techniczne lub z nich się składającą;

▐

| b) | „nanomateriał techniczny” oznacza każdy celowo wytworzony materiał, którego jeden lub więcej wymiarów jest rzędu 100 nm lub mniej lub który składa się z dyskretnych części funkcjonalnych, wewnątrz lub na powierzchni, z których wiele ma jeden lub więcej wymiarów rzędu 100 nm lub mniej, włączając struktury, aglomeraty lub agregaty, które mogą mieć wielkość powyżej 100 nm, ale zachowują właściwości charakterystyczne nanoskali;
  Właściwości charakterystyczne nanoskali obejmują:






  (i) | właściwości związane z obszernym określonym obszarem powierzchni rozpatrywanych materiałów; lub |
| --- | --- | --- |

b)

„nanomateriał techniczny” oznacza każdy celowo wytworzony materiał, którego jeden lub więcej wymiarów jest rzędu 100 nm lub mniej lub który składa się z dyskretnych części funkcjonalnych, wewnątrz lub na powierzchni, z których wiele ma jeden lub więcej wymiarów rzędu 100 nm lub mniej, włączając struktury, aglomeraty lub agregaty, które mogą mieć wielkość powyżej 100 nm, ale zachowują właściwości charakterystyczne nanoskali;

Właściwości charakterystyczne nanoskali obejmują:

(i)

właściwości związane z obszernym określonym obszarem powierzchni rozpatrywanych materiałów; lub

| (ii) | szczególne właściwości fizyko-chemiczne różniące się od właściwości tego samego materiału występującego w innej postaci niż nanomateriał; |
| --- | --- |

(ii)

szczególne właściwości fizyko-chemiczne różniące się od właściwości tego samego materiału występującego w innej postaci niż nanomateriał;

| c) | „klonowane zwierzęta” oznaczają zwierzęta wyhodowane za pomocą metody bezpłciowego, sztucznego rozmnażania, służącej wyhodowaniu jednakowej lub nieomal jednakowej genetycznie kopii pojedynczego zwierzęcia; |
| --- | --- |

c)

„klonowane zwierzęta” oznaczają zwierzęta wyhodowane za pomocą metody bezpłciowego, sztucznego rozmnażania, służącej wyhodowaniu jednakowej lub nieomal jednakowej genetycznie kopii pojedynczego zwierzęcia;

| d) | „potomstwo sklonowanego zwierzęcia” oznacza zwierzęta wyhodowane za pomocą rozmnażania płciowego, jeżeli co najmniej jedno z rodziców jest zwierzęciem sklonowanym; |
| --- | --- |

d)

„potomstwo sklonowanego zwierzęcia” oznacza zwierzęta wyhodowane za pomocą rozmnażania płciowego, jeżeli co najmniej jedno z rodziców jest zwierzęciem sklonowanym;

| e) | „tradycyjna żywność z państwa trzeciego” oznacza nową
  , naturalną, niewyprodukowaną w procesach inżynieryjnych
  żywność ▐, która ma historię stosowania w państwie trzecim,
  świadczącą o tym, że
  dana żywność była
  przez co najmniej 25 lat przed ...

   (26) i nadal jest częścią
  normalnej
  diety stosowanej ▐ przez znaczną część ludności kraju; |
| --- | --- |

e)

„tradycyjna żywność z państwa trzeciego” oznacza nową
  , naturalną, niewyprodukowaną w procesach inżynieryjnych
  żywność ▐, która ma historię stosowania w państwie trzecim,
  świadczącą o tym, że
  dana żywność była
  przez co najmniej 25 lat przed ...

   (26) i nadal jest częścią
  normalnej
  diety stosowanej ▐ przez znaczną część ludności kraju;

| f) | „historia bezpiecznego stosowania żywności w państwie trzecim” oznacza, że bezpieczeństwo danej żywności jest potwierdzone na podstawie danych dotyczących składu i na podstawie doświadczeń wynikających z jej stosowania w przeszłości i obecnie przez co najmniej 25 lat w zwyczajowej diecie przez znaczną część ludności kraju. |
| --- | --- |

f)

„historia bezpiecznego stosowania żywności w państwie trzecim” oznacza, że bezpieczeństwo danej żywności jest potwierdzone na podstawie danych dotyczących składu i na podstawie doświadczeń wynikających z jej stosowania w przeszłości i obecnie przez co najmniej 25 lat w zwyczajowej diecie przez znaczną część ludności kraju.

3.   
  Ze względu na różne definicje nanomateriałów opublikowane przez różne organy na szczeblu międzynarodowym oraz stałe postępy techniczne i naukowe w dziedzinie nanotechnologii, Komisja dostosuje ust. 2 lit. c) niniejszego artykułu do rozwoju technicznego i naukowego oraz do definicji uzgodnionych na poziomie międzynarodowymw późniejszym czasie, za pomocą aktów delegowanych zgodnie z art. 20 i na warunkach określonych w art. 21 i 22.

Artykuł 4

Gromadzenie danych na temat klasyfikacji
  nowej żywności

1.   
  Komisja zbiera informacje od państw członkowskich lub podmiotów działających
  w sektorze spożywczym
  lub wszelkich innych zainteresowanych stron w celu ustalenia, czy dana żywność podlega zakresowi
  stosowania niniejszego rozporządzenia.
  Państwa członkowskie, podmioty gospodarcze lub inne zainteresowane strony przekazują Komisji informacje o stopniu, w jakim dana żywność była wykorzystywana w Unii do spożycia przez ludzi przed dniem 15 maja 1997 r.

2.   
  Komisja publikuje te dane oraz wnioski wyciągnięte z gromadzonych danych i dane na ich poparcie niemające charakteru poufnego.

3.   
  W celu zagwarantowania kompletności informacji dotyczących klasyfikacji nowej żywności, Komisja – nie później niż do ...

   (27)

  – przyjmujee przepisy dotyczące sposobu postępowania w przypadkach, kiedy Komisja nie posiada żadnych informacji na temat wykorzystania danej żywności do spożycia przez ludzi przed 15 maja 1997 r. za pomocą aktów delegowanych zgodnie z art. 20 i na warunkach określonych w art. 21 i 22.

4.   Komisja może przyjąć
  szczegółowe przepisy dotyczące stosowania ust. 1, szczególnie w odniesieniu do rodzaju informacji, jakie mają być pobierane od państw członkowskich lub podmiotów działających w sektorze spożywczym, za pomocą aktów delegowanych zgodnie z art. 20 i na warunkach określonych w art. 21 i 22
  .

Artykuł 5

Unijny wykaz nowej żywności

Jedynie nowa żywność, którą włączono do unijnego wykazu nowej żywności (zwanego dalej „unijnym wykazem”), może być wprowadzana na rynek. Komisja prowadzi i publikuje unijny wykaz na przeznaczonej do tego celu ogólnodostępnej stronie stanowiącej część strony internetowej Komisji.

Rozdział II

Wymogi dotyczące wprowadzania nowej żywności na rynek w Unii

Artykuł 6

Zakaz dotyczący nowej żywności niezgodnej z niniejszym rozporządzeniem

Nowa żywność nie jest wprowadzana na
  rynek ▐, jeśli jest ona niezgodna
  z przepisami niniejszego rozporządzenia
  .

▐

Artykuł 7

Ogólne warunki dotyczące umieszczania nowej żywności w wykazach unijnych

1.   Nowa żywność może zostać umieszczona we właściwym wykazie unijnym wyłącznie wtedy, gdy spełnia następujące warunki:

| a) | zgodnie z dostępnymi dowodami naukowymi nie zagraża zdrowiu konsumenta
  i zwierząt, co oznacza, że łączne i synergiczne skutki oraz ewentualne negatywne skutki dla konkretnych grup ludności zostaną uwzględnione w ocenie ryzyka
  ; |
| --- | --- |

a)

zgodnie z dostępnymi dowodami naukowymi nie zagraża zdrowiu konsumenta
  i zwierząt, co oznacza, że łączne i synergiczne skutki oraz ewentualne negatywne skutki dla konkretnych grup ludności zostaną uwzględnione w ocenie ryzyka
  ;

| b) | nie wprowadza konsumenta w błąd; |
| --- | --- |

b)

nie wprowadza konsumenta w błąd;

| c) | jeżeli ma zastąpić inną żywność, nie różni się od niej w taki sposób, że jej zwykłe spożycie byłoby niekorzystne pod względem żywieniowym dla konsumenta
  ; |
| --- | --- |

c)

jeżeli ma zastąpić inną żywność, nie różni się od niej w taki sposób, że jej zwykłe spożycie byłoby niekorzystne pod względem żywieniowym dla konsumenta
  ;

| d) | przy ocenie ryzyka uwzględnia się opinię Europejskiej Agencji Środowiska, która publikowana jest nie później niż w dniu publikacji oceny Urzędu i która dotyczy tego, w jakim stopniu proces produkcji i zwykła konsumpcja mają negatywny wpływ na środowisko; |
| --- | --- |

d)

przy ocenie ryzyka uwzględnia się opinię Europejskiej Agencji Środowiska, która publikowana jest nie później niż w dniu publikacji oceny Urzędu i która dotyczy tego, w jakim stopniu proces produkcji i zwykła konsumpcja mają negatywny wpływ na środowisko;

| e) | przy ocenie ryzyka uwzględnia się opinię Europejskiej Grupy ds. Etyki w Nauce i Nowych Technologiach, która publikowana jest nie później niż w dniu publikacji oceny Urzędu i która dotyczy zakresu, w jakim istnieją zastrzeżenia etyczne; |
| --- | --- |

e)

przy ocenie ryzyka uwzględnia się opinię Europejskiej Grupy ds. Etyki w Nauce i Nowych Technologiach, która publikowana jest nie później niż w dniu publikacji oceny Urzędu i która dotyczy zakresu, w jakim istnieją zastrzeżenia etyczne;

| f) | nowa żywność, która może mieć negatywne skutki dla konkretnych grup ludności, uzyska zezwolenie wyłącznie w przypadku wdrożenia konkretnych środków przeciwdziałających takim negatywnym skutkom; |
| --- | --- |

f)

nowa żywność, która może mieć negatywne skutki dla konkretnych grup ludności, uzyska zezwolenie wyłącznie w przypadku wdrożenia konkretnych środków przeciwdziałających takim negatywnym skutkom;

| g) | nie pochodzi ze sklonowanego zwierzęcia lub jego potomstwa; |
| --- | --- |

g)

nie pochodzi ze sklonowanego zwierzęcia lub jego potomstwa;

| h) | ustanowione zostaną poziomy spożycia nowej żywności jako takiej, jako części składowej innych środków spożywczych lub kategorii środków spożywczych, jeżeli wymaga tego bezpieczne stosowanie; |
| --- | --- |

h)

ustanowione zostaną poziomy spożycia nowej żywności jako takiej, jako części składowej innych środków spożywczych lub kategorii środków spożywczych, jeżeli wymaga tego bezpieczne stosowanie;

| i) | łączne skutki nowej żywności stosowanej w różnych produktach spożywczych lub kategoriach środków spożywczych zostały ocenione
  . |
| --- | --- |

i)

łączne skutki nowej żywności stosowanej w różnych produktach spożywczych lub kategoriach środków spożywczych zostały ocenione
  .

2.
     
  Żywność, w stosunku do której zastosowano procesy produkcji wymagające specjalnych metod oceny ryzyka (na przykład żywność wyprodukowana przy zastosowaniu nanotechnologii), nie może być włączona do unijnego wykazu, dopóki stosowanie tych konkretnych metod nie zostanie zatwierdzone przez urząd, a odpowiednie procedury oceny bezpieczeństwa oparte na tych metodach nie wykażą, że stosowanie takiej żywności jest bezpieczne.

3.
     
  Nowa żywność może zostać objęta unijnym wykazem jedynie wówczas, gdy właściwy organ przedłożył opinię stwierdzającą, że żywność ta nie jest szkodliwa dla zdrowia.

4.
     
  W razie wątpliwości wynikających na przykład z wystarczającej pewności naukowej lub braku danych należy stosować zasadę ostrożności, a dany produkt spożywczy nie jest włączany do unijnego wykazu.

Artykuł 8

Treść wykazu unijnego

1.   
  Komisja uaktualnia
  unijny
  wykaz, między innymi w przypadkach związanych z ochroną danych, o których mowa w art. 14,
  zgodnie z procedurą określoną w rozporządzeniu (WE) nr 1331/2008.
  W drodze odstępstwa od art. 7 ust. 4-6 rozporządzenia (WE) nr 1331/2008, rozporządzenie aktualizujące wykaz unijny przyjmuje się za pomocą aktów delegowanych zgodnie z art. 20 i na warunkach określonych w art. 21 i 22. Komisja publikuje unijny wykaz na specjalnej stronie swojej witryny internetowej.

2.   Treść wpisu dotyczącego nowej żywności w wykazie unijnym obejmuje
  :

| a) | specyfikację danej żywności
  ; |
| --- | --- |

a)

specyfikację danej żywności
  ;

| b) | zamierzone zastosowanie żywności; |
| --- | --- |

b)

zamierzone zastosowanie żywności;

| c) | warunki stosowania
  ; |
| --- | --- |

c)

warunki stosowania
  ;

| d) | w stosownych przypadkach dodatkowe szczególne wymogi dotyczące etykietowania w celu poinformowania konsumenta końcowego
  ; |
| --- | --- |

d)

w stosownych przypadkach dodatkowe szczególne wymogi dotyczące etykietowania w celu poinformowania konsumenta końcowego
  ;

| e) | datę wpisu nowej żywności do unijnego wykazu oraz datę otrzymania wniosku; |
| --- | --- |

e)

datę wpisu nowej żywności do unijnego wykazu oraz datę otrzymania wniosku;

| f) | nazwę i adres wnioskodawcy; |
| --- | --- |

f)

nazwę i adres wnioskodawcy;

| g) | datę i wyniki ostatniej inspekcji zgodnie z wymogami dotyczącymi monitorowania, o których mowa w art. 12; |
| --- | --- |

g)

datę i wyniki ostatniej inspekcji zgodnie z wymogami dotyczącymi monitorowania, o których mowa w art. 12;

| h) | fakt, że wpis opiera się na najnowszych dowodach naukowych lub poufnych danych pierwotnego wnioskodawcy chronionych zgodnie z art. 14; |
| --- | --- |

h)

fakt, że wpis opiera się na najnowszych dowodach naukowych lub poufnych danych pierwotnego wnioskodawcy chronionych zgodnie z art. 14;

| i) | fakt, że nowa żywność może być wprowadzana na rynek wyłącznie przez wnioskodawcę wymienionego w pkt (f), chyba że kolejny wnioskodawca uzyska zezwolenie dotyczące żywności bez uszczerbku dla poufnych danych pierwotnego wnioskodawcy. |
| --- | --- |

i)

fakt, że nowa żywność może być wprowadzana na rynek wyłącznie przez wnioskodawcę wymienionego w pkt (f), chyba że kolejny wnioskodawca uzyska zezwolenie dotyczące żywności bez uszczerbku dla poufnych danych pierwotnego wnioskodawcy.

3.
     
  W odniesieniu do wszystkich nowych produktów spożywczych wymagany jest monitoring po wprowadzeniu na rynek. Wszystkie nowe produkty spożywcze, które uzyskały zezwolenie na wprowadzenie do obrotu, podlegają przeglądowi po pięciu latach oraz w przypadku dostępności większej liczby dowodów naukowych. W trakcie monitoringu należy zwrócić szczególną uwagę na kategorie populacji o najwyższym poziomie spożycia żywności.

4.
     
  W przypadku gdy nowa żywność zawiera substancję, która może stanowić zagrożenie dla zdrowia ludzkiego w razie nadmiernego spożycia, wymaga ona zezwolenia na stosowanie do poziomu maksymalnego dla pewnych środków spożywczych lub kategorii środków spożywczych.

5.
     
  Jakikolwiek składnik użyty w postaci nanomateriału jest wyraźnie wskazany w wykazie składników. Wyraz „nano” występuje w nawiasie po nazwie składnika.

6.
     
  Przed upływem okresu, o którym mowa w art. 14 ust. 1, unijny wykaz zostaje uaktualniony zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, aby – o ile żywność dopuszczona do obrotu nadal spełnia warunki ustanowione w niniejszym rozporządzeniu – szczegółowe wskazania, o których mowa w ust. 2 lit. h) niniejszego artykułu, nie widniały już w wykazie.

7.
     
  W celu aktualizacji unijnego wykazu poprzez wpis nowej żywności, w przypadku gdy nowa żywność nie zawiera lub nie składa się z żywności będącej przedmiotem ochrony danych na mocy art. 14 oraz:

| a) | nowa żywność odpowiada istniejącej żywności w zakresie jej składu, sposobu jej trawienia i poziomu niepożądanych substancji, lub |
| --- | --- |

a)

nowa żywność odpowiada istniejącej żywności w zakresie jej składu, sposobu jej trawienia i poziomu niepożądanych substancji, lub

| b) | nowa żywność zawiera lub składa się z żywności zatwierdzonej uprzednio do spożycia w Unii, oraz w przypadku gdy można przewidzieć, że nowe zamierzone zastosowanie nie zwiększy znacząco spożycia wśród konsumentów, w tym wśród grup wrażliwych, |
| --- | --- |

b)

nowa żywność zawiera lub składa się z żywności zatwierdzonej uprzednio do spożycia w Unii, oraz w przypadku gdy można przewidzieć, że nowe zamierzone zastosowanie nie zwiększy znacząco spożycia wśród konsumentów, w tym wśród grup wrażliwych,

wówczas stosuje się odpowiednio procedurę powiadomienia, o której mowa w art. 9, w drodze odstępstwa od ust. 1 niniejszego artykułu.

Artykuł 9

Tradycyjna żywność z państwa trzeciego

1.   
  Podmiot działający na rynku spożywczym (prowadzący przedsiębiorstwo spożywcze), który zamierza wprowadzić do obrotu
  w Unii tradycyjną żywność z państwa trzeciego
  , powiadamia o tym Komisję, podając
  nazwę ▐ żywności, jej skład
  i
  kraj pochodzenia ▐.

Do powiadomienia należy dołączyć udokumentowane dane świadczące o historii bezpiecznego stosowania danej żywności w dowolnym kraju trzecim.

2.   Komisja niezwłocznie przesyła
  powiadomienie wraz z materiałem świadczącym o historii bezpiecznego stosowania danej żywności, o której mowa w ust. 1,
  państwom członkowskim i urzędowi
  oraz podaje je do publicznej wiadomości za pomocą swojej strony internetowej
  .

3.   
  W ciągu czterech miesięcy od daty przekazania przez Komisję, zgodnie z ust. 2, powiadomienia przewidzianego w ust. 1, państwo członkowskie i Urząd mogą poinformować Komisję, że mają naukowo uzasadnione zastrzeżenia do bezpieczeństwa w odniesieniu do wprowadzenia do obrotu tradycyjnej żywności, dla której złożono wniosek.

W takim przypadku żywność nie zostaje wprowadzona do obrotu w Unii, a zastosowanie mają art. 5-8. Powiadomienie określone w ust. 1 niniejszego artykułu uważa się za wniosek, o którym mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1331/2008. Wnioskodawca ma również prawo do wycofania powiadomienia.

Komisja odpowiednio, bez zbędnej zwłoki i przy użyciu środków mogących stanowić dowód, informuje zainteresowany podmiot działający na rynku spożywczym nie później niż pięć miesięcy od daty powiadomienia przewidzianego w ust. 1.

4.   
  Jeżeli nie przedstawiono naukowo uzasadnionych zastrzeżeń dotyczących bezpieczeństwa i żadna taka informacja nie wpłynęła do zainteresowanego podmiotu działającego na rynku spożywczym zgodnie z ust. 3, dana tradycyjna żywność może zostać wprowadzona do obrotu w Unii po pięciu miesiącach od daty powiadomienia przewidzianego w ust. 1.

5.   
  Komisja publikuje na przeznaczonej do tego celu własnej stronie internetowej wykaz tradycyjnej żywności z krajów trzecich, która może być wprowadzana do obrotu w Unii zgodnie z ust. 4. Strona ta jest dostępna poprzez odsyłacz ze strony wykazu unijnego, o którym mowa w art. 5.

6.   
  W celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania procedury powiadamiania przewidzianej w niniejszym artykule Komisja do ...

   (28)

  przyjmuje szczegółowe przepisy dotyczące stosowania niniejszego artykułu za pomocą aktów delegowanych zgodnie z art. 20 i na warunkach określonych w art. 21 i 22.

Artykuł 10

Wskazówki techniczne

Bez uszczerbku dla postanowień art. 9 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1331/2008
  i przed ... (28)
  , Komisja, w stosownych przypadkach, w ścisłej współpracy z Urzędem,podmiotami działającymi na rynku spożywczym oraz małymi i średnimi przedsiębiorstwami,
  udostępnia wskazówki i narzędzia techniczne w celu pomocy
  podmiotom w sektorze spożywczym, zwłaszcza małym i średnim przedsiębiorstwom,
  w opracowaniu i składaniu wniosków na mocy niniejszego rozporządzenia.
  Zalecenie Komisji 97/618/WE jest dostępne do wykorzystania przez wnioskodawców do momentu zastąpienia go zmienionymi wskazówkami i narzędziami technicznymi wydanymi zgodnie z niniejszym artykułem.

Wskazówki i narzędzia techniczne są publikowane nie później niż ... (28) na przeznaczonej do tego celu ogólnodostępnej stronie stanowiącej część strony internetowej Komisji.

Artykuł 11

Opinia urzędu

Przy dokonywaniu oceny bezpieczeństwa nowej żywności, w stosownych przypadkach, urząd w szczególności:

| a) | rozważa, czy
  nowa
  żywność
  , niezależnie od tego, czy ma on zastąpić lub nie żywność już obecną na rynku, nie stanowi zagrożenia pod względem szkodliwości lub toksyczności dla zdrowia ludzi, przy jednoczesnym uwzględnieniu również skutków wszelkich nowych cech
  ; |
| --- | --- |

a)

rozważa, czy
  nowa
  żywność
  , niezależnie od tego, czy ma on zastąpić lub nie żywność już obecną na rynku, nie stanowi zagrożenia pod względem szkodliwości lub toksyczności dla zdrowia ludzi, przy jednoczesnym uwzględnieniu również skutków wszelkich nowych cech
  ;

| b) | uwzględnia historię bezpiecznego stosowania
  danej
  żywności
  tradycyjnej z kraju trzeciego
  . |
| --- | --- |

b)

uwzględnia historię bezpiecznego stosowania
  danej
  żywności
  tradycyjnej z kraju trzeciego
  .

Artykuł 12

Obowiązki
  podmiotów działających w sektorze spożywczym

1.   Ze względów bezpieczeństwa żywności i na podstawie opinii urzędu Komisja
  wprowadza
  wymóg dotyczący monitorowania po wprowadzeniu na rynek.
  Monitoring ten ma miejsce po pięciu latach od daty włączenia nowej żywności do unijnego wykazu.

2.
     
  Wymogi dotyczące monitorowania mają zastosowanie również do nowej żywności już wprowadzonej na rynek, w tym zatwierdzonej na mocy procedury uproszczonej powiadomienia, określonej w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 258/97.

3.
     
  Państwa członkowskie wyznaczają właściwe organy odpowiedzialne za monitoring po wprowadzeniu do obrotu.

4.   Producent
  i podmiot działający na rynku spożywczym lub Urząd niezwłocznie informują
  Komisję o:

| a) | wszelkich nowych informacjach naukowych lub technicznych, które mogą mieć wpływ na ocenę bezpieczeństwa stosowania nowej żywności; |
| --- | --- |

a)

wszelkich nowych informacjach naukowych lub technicznych, które mogą mieć wpływ na ocenę bezpieczeństwa stosowania nowej żywności;

| b) | wszelkich zakazach lub ograniczeniach nałożonych przez właściwy organ jakiegokolwiek państwa trzeciego, w którym nowa żywność jest wprowadzana na rynek. |
| --- | --- |

b)

wszelkich zakazach lub ograniczeniach nałożonych przez właściwy organ jakiegokolwiek państwa trzeciego, w którym nowa żywność jest wprowadzana na rynek.

Każdy podmiot działający na rynku spożywczym informuje Komisję i właściwe władze państwa członkowskiego, w którym prowadzi działalność, o wszelkich problemach ze zdrowiem, o których został poinformowany przez konsumentów lub organizacje ochrony konsumentów.

Właściwe organy państw członkowskich sporządzają sprawozdanie dla Komisji w terminie trzech miesięcy od zakończenia kontroli. Komisja przedstawia sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie najpóźniej w rok po upływie okresu pięciu lat, o którym mowa w ust. 1.

Artykuł 13

Europejska Grupa ds. Etyki w Nauce i Nowych Technologii

W stosownych przypadkach
  Komisja może, z własnej inicjatywy lub na wniosek państwa członkowskiego, zasięgnąć opinii Europejskiej Grupy ds. Etyki w Nauce i Nowych
  Technologii
  w celu uzyskania opinii tej grupyw kwestiach etycznych dotyczących nauki i nowych technologii szczególnie ważnych w kontekście etyki.

Komisja podaje
  taką
  opinię
  Europejskiej Grupy ds. Etyki w Nauce i Nowych Technologii
  do publicznej wiadomości.

Artykuł 14

Ochrona
  danych

1.   Na prośbę wnioskodawcy, popartą właściwymi i możliwymi do zweryfikowania informacjami zawartymi w dokumentacji dotyczącej wniosku, nowo opracowane dowody naukowe
  i zastrzeżone
  dane naukowe
  przedstawione
  na poparcie wniosku nie mogą ▐ zostać wykorzystane na rzecz innego wniosku przez okres pięciu lat od daty umieszczenia danej nowej żywności w unijnym wykazie

  , chyba że kolejny wnioskodawca uzgodnił z wcześniejszym wnioskodawcą, że takie dane i informacje mogą zostać wykorzystane oraz w przypadku gdy
  :

| a) | wcześniejszy wnioskodawca miał w momencie składania
  wcześniejszego
  wniosku wyłączne prawo powoływania się na zastrzeżone dane;
  oraz |
| --- | --- |

a)

wcześniejszy wnioskodawca miał w momencie składania
  wcześniejszego
  wniosku wyłączne prawo powoływania się na zastrzeżone dane;
  oraz

| b) | wcześniejszy wnioskodawca miał w momencie składania
  wcześniejszego
  wniosku wyłączne prawo powoływania się na zastrzeżone dane ▐; |
| --- | --- |

b)

wcześniejszy wnioskodawca miał w momencie składania
  wcześniejszego
  wniosku wyłączne prawo powoływania się na zastrzeżone dane ▐;

| c) | zezwolenie dotyczące nowej żywności nie mogłoby zostać udzielone bez przedłożenia przez wcześniejszego wnioskodawcę zastrzeżonych danych ▐; oraz |
| --- | --- |

c)

zezwolenie dotyczące nowej żywności nie mogłoby zostać udzielone bez przedłożenia przez wcześniejszego wnioskodawcę zastrzeżonych danych ▐; oraz

| d) | dane naukowe i inne informacje zostały przez wcześniejszego wnioskodawcę zgłoszone przy składaniu wcześniejszego wniosku jako zastrzeżone
  . |
| --- | --- |

d)

dane naukowe i inne informacje zostały przez wcześniejszego wnioskodawcę zgłoszone przy składaniu wcześniejszego wniosku jako zastrzeżone
  .

Wcześniejszy wnioskodawca może jednak uzgodnić z kolejnym wnioskodawcą, że takie dane i informacje mogą zostać wykorzystane.

2.
     
  Dane z projektów badawczych sfinansowane częściowo lub w całości przez Unię lub instytucje publiczne, publikuje się wraz z wnioskiem, i są swobodnie dostępne do wykorzystywania przez innych wnioskodawców.

3.
     
  Aby uniknąć powtarzania badań na kręgowcach zezwala się na odwołanie się kolejnego wnioskodawcy do badań na kręgowcach i innych badań, dzięki którym można uniknąć testów na zwierzętach. Właściciel danych może zażądać odpowiedniej rekompensaty za wykorzystanie danych.

4.   Komisja określa, po konsultacji z wnioskodawcą, które informacje należy objąć ochroną, o której mowa w ust. 1, oraz powiadamia wnioskodawcę, urząd i państwa członkowskie o swojej decyzji.

▐

Artykuł 15

Ujednolicona ochrona danych

Niezależnie od udzielenia zezwolenia na nową żywność zgodnie z art. 7 i 14 rozporządzenia (WE) nr 1331/2008 lub zezwolenia na umieszczenie oświadczenia zdrowotnego zgodnie z art. 17, 18 i 25 rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 dane dotyczące zezwolenia i publikacji zezwolenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej są identyczne, a okresy ochrony danych powinny biec równolegle, jeżeli występuje się o zezwolenie na nową żywność i na umieszczenie oświadczenia zdrowotnego dotyczącego tej żywności oraz jeżeli przepisy obu rozporządzeń gwarantują ochronę danych i wystąpi o nią wnioskodawca.

Artykuł 16

Środki nadzoru i kontroli

Aby wyegzekwować zgodność z niniejszym rozporządzeniem, przeprowadzane są kontrole urzędowe zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 882/2004.

Rozdział III

Przepisy ogólne

Artykuł 17

Sankcje

Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące sankcji obowiązujących w przypadkach naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia i podejmują wszelkie niezbędne środki, by zapewnić ich stosowanie. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Państwa członkowskie powiadamiają o tych przepisach Komisję
  do dnia ...

   (29), i bezzwłocznie powiadamiają Komisję o wszelkich późniejszych zmianach dotyczących tych przepisów.

Artykuł 18

Przywileje państw członkowskich

1.
     
  Jeżeli państwo członkowskie na podstawie nowych informacji lub w efekcie przeprowadzenia oceny istniejących informacji, posiada uzasadnione podstawy, by uznać, że stosowanie żywności lub składnika żywności zgodnego z wymaganiami niniejszego rozporządzenia stanowi zagrożenie dla zdrowia ludzkiego lub środowiska naturalnego, wspomniane państwo członkowskie może okresowo ograniczyć lub zawiesić handel oraz wykorzystanie danej żywności lub składnika żywności na własnym terytorium. Informuje o tym natychmiast pozostałe państwa członkowskie i Komisję, przedstawiając uzasadnienie swojej decyzji.

2.
     
  Komisja, w ścisłej współpracy z Urzędem, bezzwłocznie rozpatruje podstawy, o których mowa w ust. 1, i przyjmuje stosowne środki. Państwo członkowskie, które podjęło decyzję określoną w ust. 1, może ją utrzymać do wejścia w życie tych środków.

Artykuł 19

Akty delegowane

Aby osiągnąć cele niniejszego rozporządzenia wymienione w art. 1, Komisja przyjmuje, nie później niż ... (30), dalsze kryteria oceny tego, czy dana żywność była w znacznym stopniu wykorzystywana w Unii do spożycia przez ludzi przed dniem 15 maja 1997 r., o czym mowa w art. 3 ust. 2 lit. a), w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 20 i na warunkach określonych w art. 21 i 22.

Artykuł 20

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art.
  2 ust. 3, art. 3 ust. 3, art. 4 ust. 3, art. 4 ust. 4, art. 8 ust.1, art. 9 ust. 6 i
  art. 19, powierza się Komisji na okres pięciu lat od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Komisja przedkłada sprawozdanie na temat przekazanych uprawnień w terminie sześciu miesięcy przed końcem tego pięcioletniego okresu. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na taki sam okres, chyba że Parlament Europejski lub Rada odwoła je zgodnie z art. 21.

2.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i Radę.

3.   Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych powierzone Komisji podlegają warunkom określonym w art. 21 i 22.

Artykuł 21

Odwołanie przekazania uprawnień

1.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art.
  2 ust. 3, art. 3 ust. 3, art. 4 ust. 3, art. 4 ust. 4, art. 8 ust. 1, art. 9 ust. 6 i
  art. 19, może w dowolnym momencie zostać odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę.

2.   Instytucja, która rozpoczęła wewnętrzną procedurę prowadzącą do podjęcia decyzji, czy zamierza odwołać przekazanie uprawnień,
  stara się o tym poinformować
  drugą instytucję i Komisję
  w rozsądnym czasie
  przed podjęciem ostatecznej decyzji, wskazując przekazane uprawnienia, które mogłyby zostać odwołane, oraz
  możliwe
  uzasadnienie odwołania.

3.   Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnień określonych w tej decyzji. Staje się ona skuteczna natychmiast lub w późniejszym terminie, który jest w niej określony. Nie wpływa ona na ważność aktów delegowanych już obowiązujących. Zostaje ona opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 22

Sprzeciw wobec aktów delegowanych

1.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego w terminie
  dwóch
  miesięcy od daty powiadomienia..

Na wniosek Parlamentu Europejskiego lub Rady okres ten jest przedłużany o dwa miesiące.

2.   Jeżeli przed upływem tego terminu ani Parlament Europejski ani Rada nie wyrażą sprzeciwu wobec aktu delegowanego
  , jest on publikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i
  wchodzi w życie z dniem w nim określonym.

Akt delegowany może być opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wejść w życie przed upływem tego terminu, jeżeli Parlament Europejski i Rada poinformują Komisję, że nie zamierzają zgłosić sprzeciwu.

3.   Jeżeli Parlament Europejski lub Rada wyrażą sprzeciw wobec aktu delegowanego, nie wchodzi on w życie. Instytucja, która wyraża sprzeciw wobec aktu delegowanego, podaje uzasadnienie.

Artykuł 23

Przegląd

1.   Do dnia... (31) i na podstawie zebranych doświadczeń Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z wykonania niniejszego rozporządzenia, w szczególności art. 3, 9 i 14, wraz z odpowiednimi wnioskami ustawodawczymi w stosownych przypadkach.

2.   
  Nie później niż ...

   (32), Komisja
  przekazuje
  Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat wszelkich aspektów żywności produkowanej ze zwierząt wyhodowanych z zastosowaniem techniki klonowania oraz z ich potomstwa, wraz z odpowiednimi wnioskami ustawodawczymi w stosownych przypadkach.

3.   Sprawozdania i wszelkie wnioski podaje się do wiadomości publicznej.

Rozdział IV

Przepisy przejściowe i końcowe

Artykuł 24

Uchylenie

Rozporządzenie (WE) nr 258/97 i rozporządzenie (WE) nr 1852/2001 uchyla się ze skutkiem od dnia ... (33), z wyjątkiem przypadków w których na rozpatrzenie oczekują wnioski podlegające art. 26 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 25

Ustanowienie wykazu unijnego

Nie później niż ... (33), Komisja ustanawia wykaz unijny poprzez wpisanie do tego wykazu nowej żywności, która uzyskała zezwolenie lub o której powiadomiono zgodnie z art. 4, 5 i 7 rozporządzenia (WE) nr 258/97, uwzględniając również odpowiednio wszystkie obowiązujące warunki wydawania zezwoleń.

Artykuł 26

Środki przejściowe

1.   Wszelkie wnioski dotyczące wprowadzania nowej żywności na rynek ▐ złożone państwu członkowskiemu na podstawie art. 4 rozporządzenia (WE) nr 258/97,
  w stosunku do którego sprawozdanie dotyczące wstępnej oceny, o którym mowa w art. 6 ust. 3 tego rozporządzenia, nie zostało przekazane Komisji
  przed... (33),
  uważa się za wnioski złożone zgodnie z niniejszym rozporządzeniem
  .

2.   Pozostałe ▐ wnioski złożone na podstawie
  art. 3 ust. 4,
  art. 4
  i 5
  rozporządzenia (WE) nr 258/97 przed ... (33), rozpatruje się na podstawie przepisów ▐ rozporządzenia
  (WE) nr 258/97
  .

▐

Artykuł 27

Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1331/2008

W rozporządzeniu (WE) nr 1331/2008 wprowadza się niniejszym następujące zmiany:

| 1) | Tytuł otrzymuje brzmienie: |
| --- | --- |

1)

Tytuł otrzymuje brzmienie:

| 2) | Art. 1 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
  „1.   Niniejsze rozporządzenie ustanawia ▐ procedurę ▐ oceny i wydawania zezwoleń (zwaną dalej „jednolitą procedurą”) na stosowanie dodatków do żywności, enzymów spożywczych, środków aromatyzujących do żywności
  i źródeł
  środków aromatyzujących ▐ stosowanych lub przeznaczonych do stosowania w środkach spożywczych lub na ich powierzchni oraz nowej żywności bądź na ich powierzchni (zwanych dalej „substancjami lub produktami”), która to procedura przyczynia się do swobodnego przepływu żywności w Unii i do zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego i ▐ ochrony interesów konsumentów. ▐.
  2.   
  Procedura ustanawia
  uregulowania proceduralne dotyczące uaktualniania wykazów substancji i produktów, których wprowadzanie na rynek jest dozwolone w Unii zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1333/2008, z rozporządzeniem (WE) nr 1332/2008, z rozporządzeniem (WE) nr 1334/2008 i z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../... z dnia... w sprawie nowej żywności (34)
   (36) (zwanymi dalej „przepisami sektorowymi prawa żywnościowego”).
  ▐ |
| --- | --- |

2)

Art. 1 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1.   Niniejsze rozporządzenie ustanawia ▐ procedurę ▐ oceny i wydawania zezwoleń (zwaną dalej „jednolitą procedurą”) na stosowanie dodatków do żywności, enzymów spożywczych, środków aromatyzujących do żywności
  i źródeł
  środków aromatyzujących ▐ stosowanych lub przeznaczonych do stosowania w środkach spożywczych lub na ich powierzchni oraz nowej żywności bądź na ich powierzchni (zwanych dalej „substancjami lub produktami”), która to procedura przyczynia się do swobodnego przepływu żywności w Unii i do zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego i ▐ ochrony interesów konsumentów. ▐.

2.   
  Procedura ustanawia
  uregulowania proceduralne dotyczące uaktualniania wykazów substancji i produktów, których wprowadzanie na rynek jest dozwolone w Unii zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1333/2008, z rozporządzeniem (WE) nr 1332/2008, z rozporządzeniem (WE) nr 1334/2008 i z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../... z dnia... w sprawie nowej żywności (34)
   (36) (zwanymi dalej „przepisami sektorowymi prawa żywnościowego”).

▐

| 3) | W art. 1 ust. 3, art. 2 ust. 1 i 2, art. 9 ust. 2, art. 12 ust. 1 oraz art. 13
  słowa
  „substancja” i „substancje” zastępuje się przez „substancja lub produkt” bądź „substancje lub produkty”. |
| --- | --- |

3)

W art. 1 ust. 3, art. 2 ust. 1 i 2, art. 9 ust. 2, art. 12 ust. 1 oraz art. 13
  słowa
  „substancja” i „substancje” zastępuje się przez „substancja lub produkt” bądź „substancje lub produkty”.

| 4) | Tytuł art. 2 otrzymuje brzmienie: |
| --- | --- |

4)

Tytuł art. 2 otrzymuje brzmienie:

| 5) | W art. 4 dodaje się następujący ustęp:
  „3.   Dopuszcza się złożenie jednego wniosku dotyczącego substancji lub produktu w celu aktualizacji różnych wykazów unijnych podlegających różnym przepisom sektorowym prawa żywnościowego, o ile taki wniosek spełnia wymogi wszystkich przepisów sektorowych prawa żywnościowego.”. |
| --- | --- |

5)

W art. 4 dodaje się następujący ustęp:

„3.   Dopuszcza się złożenie jednego wniosku dotyczącego substancji lub produktu w celu aktualizacji różnych wykazów unijnych podlegających różnym przepisom sektorowym prawa żywnościowego, o ile taki wniosek spełnia wymogi wszystkich przepisów sektorowych prawa żywnościowego.”.

| 6) | Na początku art. 6 ust. 1 dodaje się następujące zdanie:
  „Jeżeli istnieją uzasadnione naukowo zastrzeżenia dotyczące bezpieczeństwa, określa się dodatkowe informacje dotyczące oceny ryzyka i wymaga się ich od wnioskodawcy.”.
  ▐ |
| --- | --- |

6)

Na początku art. 6 ust. 1 dodaje się następujące zdanie:

„Jeżeli istnieją uzasadnione naukowo zastrzeżenia dotyczące bezpieczeństwa, określa się dodatkowe informacje dotyczące oceny ryzyka i wymaga się ich od wnioskodawcy.”.

▐

| 7) | Słowa „Wspólnota” i „wspólnotowy” zostają zastąpione słowami „Unia” i „unijny” w całym tekście. |
| --- | --- |

7)

Słowa „Wspólnota” i „wspólnotowy” zostają zastąpione słowami „Unia” i „unijny” w całym tekście.

Artykuł 28

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Stosuje się je od dnia ... (37)

Jednakże art. 25, 26 i 27 stosuje się od dnia ... (38). Ponadto, na zasadzie odstępstwa od akapitu drugiego niniejszego artykułu i na zasadzie odstępstwa od art. 16 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1331/2008 od dnia ... (38) można składać zgodnie z niniejszym rozporządzeniem wnioski o wydanie zezwolenia dotyczącego żywności, o której mowa w art. 3 ust. 2 lit. a) ppkt (iv) niniejszego rozporządzenia w przypadku, gdy żywność taka jest już obecna na rynku w Unii w tym dniu.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 224 z 30.8.2008, s. 81.

1

(2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 25 marca 2009 r. (Dz.U. C 117 E z 6.5.2010, s. 236), stanowisko Rady przyjęte w pierwszym czytaniu z dnia 15 marca 2010 r. (Dz.U. C 122 E z 11.5.2010, s. 38), stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lipca 2010 r.

2

(3)  

  Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1.

3

Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1.

(4)  

  Dz.U. C 295 E z 4.12.2009, s. 42.

4

Dz.U. C 295 E z 4.12.2009, s. 42.

(5)  Dz.U. L 43 z 14.2.1997, s. 1.

5

(6)  Dz.U. L 253 z 21.9.2001, s. 17.

6

(7)  Dz.U. L 253 z 16.9.1997, s. 1.

7

(8)  

  Dz.U. L 221 z 8.8.1998, s. 23.

8

Dz.U. L 221 z 8.8.1998, s. 23.

(9)  
  Dziennik EFSA (2008)767, s. 32.

9

Dziennik EFSA (2008)767, s. 32.

(10)  Dz.U. L 183 z 12.7.2002, s. 51.

10

(11)  Dz.U. L 311 z 28.11.2001, s. 67.

11

(12)  Rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 1).

12

(13)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 16).

13

(14)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1334/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie środków aromatyzujących i niektórych składników żywności o właściwościach aromatyzujących do użycia w oraz na środkach spożywczych (Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 34).

14

(15)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1332/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie enzymów spożywczych (Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 7).

15

(16)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/32/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych państw członkowskich dotyczących rozpuszczalników do ekstrakcji stosowanych w produkcji środków spożywczych i składników żywności (przekształcenie) (Dz.U. L 141 z 6.6.2009, s. 3).

16

(17)  Dz.U. L 404 z 30.12.2006, s. 26.

17

(18)  Dz.U. L 124 z 20.5.2009, s. 21.

18

(19)  
  Dz.U.: proszę wstawić datę: sześć miesięcy po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.

19

Dz.U.: proszę wstawić datę: sześć miesięcy po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.

(20)  Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 1.

20

(21)  Dz.U. L 109 z 6.5.2000, s. 29.

21

(22)  Dz.U. L 404 z 30.12.2006, s. 9.

22

(23)  Rozporządzenie (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz.U. L 165 z 30.4.2004, s. 1).

23

(24)  Rozporządzenie (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 1).

24

(25)  
  Dz.U: proszę wstawić datę: sześć miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

25

Dz.U: proszę wstawić datę: sześć miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(26)  
  Dz.U: proszę wstawić datę: sześć miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

26

Dz.U: proszę wstawić datę: sześć miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(27)  
  Dz.U.: proszę wstawić datę: sześć miesięcy po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.

27

Dz.U.: proszę wstawić datę: sześć miesięcy po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.

(28)  
  Dz.U: proszę wstawić datę: sześć miesięcy po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.

28

Dz.U: proszę wstawić datę: sześć miesięcy po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.

(29)  Dz.U.: proszę wstawić datę:
  12 miesięcy
  od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

29

12 miesięcy

(30)  Dz.U: proszę wstawić datę: 24 miesiące od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

30

(31)  Dz.U.: proszę wstawić datę: 5 lat po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.

31

(32)  Dz.U: proszę wstawić datę:
  trzy lata i sześć miesięcy
  od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

32

trzy lata i sześć miesięcy

(33)  Dz.U.: proszę wstawić datę: 24 miesiące od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

33

(34)  Dz.U. L... ().

34

(35)  Dz.U.: proszę wstawić odniesienie do publikacji niniejszego rozporządzenia.”.

(36)  Dz.U.: proszę wstawić numer i datę niniejszego rozporządzenia.

36

(37)  Dz.U.: proszę wstawić datę: 24 miesiące od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

37

(38)  Dz.U.: proszę wstawić datę wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

38

---

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/193 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/193

---

Środa, 7 lipca 2010 r.Emisje przemysłowe (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) (przekształcenie) ***II

P7_TA(2010)0267

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lipca 2010 r. w sprawie stanowiska przyjętego przez Radę w pierwszym czytaniu w sprawie przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) (przekształcenie) (11962/2/2009 – C7-0034/2010 – 2007/0286(COD))

2011/C 351 E/33

(Zwykła procedura ustawodawcza: drugie czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając stanowisko Rady w pierwszym czytaniu (11962/2/2009 – C7-0034/2010),

uwzględniając wniosek Komisji skierowany do Parlamentu i Rady (COM(2007)0844),

uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 175 ust. 1 traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C6-0002/2008),

uwzględniając komunikat Komisji skierowany do Parlamentu i Rady pt. „Konsekwencje wejścia w życie traktatu lizbońskiego dla trwających międzyinstytucjonalnych procedur decyzyjnych” (COM(2009)0665),

uwzględniając art. 294 ust. 7 i art. 192 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając swoje stanowisko w pierwszym czytaniu (1),

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 14 stycznia 2009 r. (2),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 9 października 2008 r. (3),

uwzględniając art. 66 Regulaminu,

uwzględniając zalecenie do drugiego czytania przedstawione przez Komisję Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0145/2010),

| 1. | przyjmuje w drugim czytaniu swoje stanowisko określone poniżej; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje w drugim czytaniu swoje stanowisko określone poniżej;

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji i parlamentom krajowym. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji i parlamentom krajowym.

---

(1)  Dz.U. C 87 E z 1.4.2010, s. 191.

(2)  Dz.U. C 182 z 4.8.2009, s. 46.

(3)  Dz.U. C 325 z 19.12.2008, s. 60.

---

Środa, 7 lipca 2010 r.P7_TC2-COD(2007)0286

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 7 lipca 2010 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/.../UE w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) (wersja przekształcona)

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, dyrektywy 2010/75/UE)

---

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/194 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/194

---

Środa, 7 lipca 2010 r.Obowiązki podmiotów wprowadzających drewno i produkty z drewna na rynek ***II

P7_TA(2010)0268

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lipca 2010 r. dotyczące stanowiska Rady w pierwszym czytaniu mającego na celu przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego obowiązki podmiotów wprowadzających drewno i produkty z drewna na rynek (05885/4/2010 – C7-0053/2010 – 2008/0198(COD))

2011/C 351 E/34

(Zwykła procedura ustawodawcza: drugie czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając stanowisko Rady w pierwszym czytaniu (05885/4/2010 – C7-0053/2010),

uwzględniając projekt Komisji przedstawiony Parlamentowi i Radzie (COM(2008)0644),

uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 175 ust. 1 traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C6-0373/2008),

uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu i Rady zatytułowany „Konsekwencje wejścia w życie traktatu lizbońskiego dla trwających międzyinstytucjonalnych procedur decyzyjnych” (COM(2009)0665),

uwzględniając art. 294 ust. 7 i art. 192 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając swoje stanowisko w pierwszym czytaniu (1),

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 1 października 2009 r. (2),

po konsultacji z Komitetem Regionów,

uwzględniając art. 66 Regulaminu,

uwzględniając zalecenia do drugiego czytania przedstawione przez Komisję Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0149/2010),

| 1. | przyjmuje w drugim czytaniu stanowisko określone poniżej; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje w drugim czytaniu stanowisko określone poniżej;

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji i parlamentom państw członkowskich.

---

(1)  Teksty przyjęte, 22.4.2009, P6_TA(2009)0225.

(2)  Dz.U. C 318 z 23.12.2009, s. 88.

---

Środa, 7 lipca 2010 r.P7_TC2-COD(2008)0198

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 7 lipca 2010 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2010 ustanawiającego obowiązki podmiotów wprowadzających do obrotu drewno i produkty z drewna

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) nr 995/2010)

---

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/195 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/195

---

Środa, 7 lipca 2010 r.Uprawnienia Europejskiego Organu Nadzoru Bankowego, Europejskiego Organu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych oraz Europejskiego Organu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych ***I

P7_TA(2010)0269

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywy 98/26/WE, 2002/87/WE, 2003/6/WE, 2003/41/WE, 2003/71/WE, 2004/39/WE, 2004/109/WE, 2005/60/WE, 2006/48/WE, 2006/49/WE i 2009/65/WE w odniesieniu do uprawnień Europejskiego Organu Nadzoru Bankowego, Europejskiego Organu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych oraz Europejskiego Organu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (COM(2009)0576 – C7-0251/2009 – 2009/0161(COD))

2011/C 351 E/35

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Wniosek został zmieniony w dniu 7 lipca 2010 r. w następujący sposób (1):

POPRAWKI PARLAMENTU (2)

do wniosku Komisji

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

zmieniająca dyrektywy 1998/26/WE, 2002/87/WE, 2003/6/WE, 2003/41/WE, 2003/71/WE, 2004/39/WE, 2004/109/WE, 2005/60/WE, 2006/48/WE, 2006/49/WE i 2009/65/WE w odniesieniu do uprawnień Europejskiego Organu Nadzoru Bankowego, Europejskiego Organu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych oraz Europejskiego Organu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 50, 53 ust. 1, art. 62 i 114,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (3),

uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego (3),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (4),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Kryzys finansowy, który wystąpił na przełomie 2007 i 2008 r., ujawnił istotne braki w nadzorze finansowym, zarówno w poszczególnych przypadkach, jak i w całym systemie finansowym.
  Nadzór oparty na modelach krajowych nie nadąża
  za rzeczywistością, w której europejskie rynki finansowe są zintegrowane i połączone, a liczne przedsiębiorstwa finansowe działają na szczeblu transgranicznym ▐. Kryzys ujawnił niedociągnięcia w zakresie współpracy, koordynacji, spójnego stosowania przepisów
  Unii
  i zaufania pomiędzy krajowymi organami nadzoru. |
| --- | --- |

(1)

Kryzys finansowy, który wystąpił na przełomie 2007 i 2008 r., ujawnił istotne braki w nadzorze finansowym, zarówno w poszczególnych przypadkach, jak i w całym systemie finansowym.
  Nadzór oparty na modelach krajowych nie nadąża
  za rzeczywistością, w której europejskie rynki finansowe są zintegrowane i połączone, a liczne przedsiębiorstwa finansowe działają na szczeblu transgranicznym ▐. Kryzys ujawnił niedociągnięcia w zakresie współpracy, koordynacji, spójnego stosowania przepisów
  Unii
  i zaufania pomiędzy krajowymi organami nadzoru.

| (1a) | Parlament Europejski regularnie wzywał do wzmocnienia bardziej wyrównanych warunków konkurencji dla wszystkich podmiotów działających na szczeblu Unii, a jednocześnie wskazywał uchybienia w zakresie unijnego nadzoru nad coraz bardziej zintegrowanymi rynkami finansowymi. |
| --- | --- |

(1a)

Parlament Europejski regularnie wzywał do wzmocnienia bardziej wyrównanych warunków konkurencji dla wszystkich podmiotów działających na szczeblu Unii, a jednocześnie wskazywał uchybienia w zakresie unijnego nadzoru nad coraz bardziej zintegrowanymi rynkami finansowymi.

| (2) | W opublikowanym dnia 25 lutego 2009 r. raporcie utworzonej na wniosek Komisji grupy wysokiego szczebla pod przewodnictwem Jacques’a de Larosière’a
  (sprawozdanie de Larosière'a)
  stwierdzono, że należy wzmocnić ramy nadzorcze, aby zmniejszyć groźbę wystąpienia w przyszłości kryzysów finansowych i ograniczyć ich skutki. Dlatego też zalecono daleko idące reformy struktury nadzoru sektora finansowego w
  Unii Europejskiej
  . W
  sprawozdaniu de Larosière'a wyrażono
  również opinię, że należy stworzyć Europejski System Organów Nadzoru Finansowego
  (ESFS)
  złożony z trzech europejskich organów nadzoru
  (ESA) – każdy z nich odpowiedzialny
  odpowiednio za jeden sektor
  :
  bankowości, ▐ papierów wartościowych oraz ▐ ubezpieczeń i pracowniczych programów emerytalnych, a także że należy powołać Europejską Radę ds. Ryzyka Systemowego |
| --- | --- |

(2)

W opublikowanym dnia 25 lutego 2009 r. raporcie utworzonej na wniosek Komisji grupy wysokiego szczebla pod przewodnictwem Jacques’a de Larosière’a
  (sprawozdanie de Larosière'a)
  stwierdzono, że należy wzmocnić ramy nadzorcze, aby zmniejszyć groźbę wystąpienia w przyszłości kryzysów finansowych i ograniczyć ich skutki. Dlatego też zalecono daleko idące reformy struktury nadzoru sektora finansowego w
  Unii Europejskiej
  . W
  sprawozdaniu de Larosière'a wyrażono
  również opinię, że należy stworzyć Europejski System Organów Nadzoru Finansowego
  (ESFS)
  złożony z trzech europejskich organów nadzoru
  (ESA) – każdy z nich odpowiedzialny
  odpowiednio za jeden sektor
  :
  bankowości, ▐ papierów wartościowych oraz ▐ ubezpieczeń i pracowniczych programów emerytalnych, a także że należy powołać Europejską Radę ds. Ryzyka Systemowego

| (3) | W swoim komunikacie z dnia 4 marca 2009 r. zatytułowanym „Realizacja europejskiego planu naprawy” (5) Komisja zaproponowała
  przedstawienie
  projektu legislacyjnego w sprawie utworzenia ESFS, natomiast w komunikacie z dnia 27 maja 2009 r. zatytułowanym „Europejski nadzór finansowy” (6) przedstawiła więcej szczegółów
  dotyczących
  możliwej struktury
  tych
  nowych ram nadzorczych. |
| --- | --- |

(3)

W swoim komunikacie z dnia 4 marca 2009 r. zatytułowanym „Realizacja europejskiego planu naprawy” (5) Komisja zaproponowała
  przedstawienie
  projektu legislacyjnego w sprawie utworzenia ESFS, natomiast w komunikacie z dnia 27 maja 2009 r. zatytułowanym „Europejski nadzór finansowy” (6) przedstawiła więcej szczegółów
  dotyczących
  możliwej struktury
  tych
  nowych ram nadzorczych.

| (4) | W konkluzjach z dnia 19 czerwca 2009 r. Rada Europejska zaleciła utworzenie Europejskiego Systemu Organów Nadzoru Finansowego złożonego z trzech nowych
  ESA
  . System ten powinien mieć na celu podniesienie jakości i spójności nadzoru krajowego, wzmocnienie nadzoru nad grupami transgranicznymi, opracowanie jednolitego zbioru przepisów UE obowiązującego wszystkie instytucje finansowe na rynku wewnętrznym
  oraz zapewnienie odpowiedniej harmonizacji kryteriów i metodologii, które będą stosowane przez właściwe organy do oceny ryzyka instytucji kredytowych
  . Rada Europejska zaznaczyła, że
  ESA
  powinny również mieć uprawnienia nadzorcze w stosunku do agencji ratingowych oraz zwróciła się do Komisji o przygotowanie konkretnych wniosków dotyczących możliwości odgrywania przez ESFS istotnej roli w sytuacjach kryzysowych. |
| --- | --- |

(4)

W konkluzjach z dnia 19 czerwca 2009 r. Rada Europejska zaleciła utworzenie Europejskiego Systemu Organów Nadzoru Finansowego złożonego z trzech nowych
  ESA
  . System ten powinien mieć na celu podniesienie jakości i spójności nadzoru krajowego, wzmocnienie nadzoru nad grupami transgranicznymi, opracowanie jednolitego zbioru przepisów UE obowiązującego wszystkie instytucje finansowe na rynku wewnętrznym
  oraz zapewnienie odpowiedniej harmonizacji kryteriów i metodologii, które będą stosowane przez właściwe organy do oceny ryzyka instytucji kredytowych
  . Rada Europejska zaznaczyła, że
  ESA
  powinny również mieć uprawnienia nadzorcze w stosunku do agencji ratingowych oraz zwróciła się do Komisji o przygotowanie konkretnych wniosków dotyczących możliwości odgrywania przez ESFS istotnej roli w sytuacjach kryzysowych.

| (5) | W dniu 23 września 2009 r. Komisja przyjęła wnioski w sprawie trzech rozporządzeń ustanawiających
  ESFS
  , w tym powołanie trzech
  ESA
  . |
| --- | --- |

(5)

W dniu 23 września 2009 r. Komisja przyjęła wnioski w sprawie trzech rozporządzeń ustanawiających
  ESFS
  , w tym powołanie trzech
  ESA
  .

| (6) | Aby
  ESFS
  mógł działać efektywnie, konieczne są zmiany w prawodawstwie
  Unii
  w obszarach objętych zakresem działania trzech
  ESA
  . Zmiany te dotyczą określenia zakresu niektórych uprawnień
  ESA
  , włączenia niektórych ich uprawnień ▐ ustanowionych w prawodawstwie
  Unii
  oraz zmian mających na celu zapewnienie ich sprawnego i skutecznego funkcjonowania w ramach
  ESFS
  . |
| --- | --- |

(6)

Aby
  ESFS
  mógł działać efektywnie, konieczne są zmiany w prawodawstwie
  Unii
  w obszarach objętych zakresem działania trzech
  ESA
  . Zmiany te dotyczą określenia zakresu niektórych uprawnień
  ESA
  , włączenia niektórych ich uprawnień ▐ ustanowionych w prawodawstwie
  Unii
  oraz zmian mających na celu zapewnienie ich sprawnego i skutecznego funkcjonowania w ramach
  ESFS
  .

| (7) | Powołaniu trzech ▐ ESA towarzyszyć powinno opracowanie jednolitego zbioru ▐ przepisów, który zapewni
  spójną harmonizację
  i jednakowe stosowanie prawodawstwa, a tym samym przyczyni się do bardziej efektywnego działania rynku wewnętrznego. ▐ |
| --- | --- |

(7)

Powołaniu trzech ▐ ESA towarzyszyć powinno opracowanie jednolitego zbioru ▐ przepisów, który zapewni
  spójną harmonizację
  i jednakowe stosowanie prawodawstwa, a tym samym przyczyni się do bardziej efektywnego działania rynku wewnętrznego. ▐

| (7a) | Rozporządzenia ustanawiające ESFS przewidują możliwość opracowywania przez ESA projektów norm technicznych w obszarach szczegółowo określonych w odpowiednim prawodawstwie, przedstawianych Komisji do przyjęcia zgodnie z art. 290 i 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w drodze aktów delegowanych lub wykonawczych. Niniejsza dyrektywa określa pierwszy zbiór takich obszarów; propozycja ta nie narusza możliwości włączania w przyszłości innych obszarów. |
| --- | --- |

(7a)

Rozporządzenia ustanawiające ESFS przewidują możliwość opracowywania przez ESA projektów norm technicznych w obszarach szczegółowo określonych w odpowiednim prawodawstwie, przedstawianych Komisji do przyjęcia zgodnie z art. 290 i 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w drodze aktów delegowanych lub wykonawczych. Niniejsza dyrektywa określa pierwszy zbiór takich obszarów; propozycja ta nie narusza możliwości włączania w przyszłości innych obszarów.

| (7b) | Odpowiednie prawodawstwo powinno określać obszary, w których ESA są uprawnione do opracowywania projektów norm technicznych, jak również sposób przyjmowania tych projektów. W przypadku aktów delegowanych odpowiednie prawodawstwo powinno określać elementy, warunki i wymogi wyszczególnione w art. 290 TFUE, natomiast przepisy i ogólne zasady dotyczące trybu kontroli aktów wykonawczych powinny opierać się na decyzji 1999/468/WE do momentu przyjęcia rozporządzenia, o którym mowa w art. 291 TFUE. |
| --- | --- |

(7b)

Odpowiednie prawodawstwo powinno określać obszary, w których ESA są uprawnione do opracowywania projektów norm technicznych, jak również sposób przyjmowania tych projektów. W przypadku aktów delegowanych odpowiednie prawodawstwo powinno określać elementy, warunki i wymogi wyszczególnione w art. 290 TFUE, natomiast przepisy i ogólne zasady dotyczące trybu kontroli aktów wykonawczych powinny opierać się na decyzji 1999/468/WE do momentu przyjęcia rozporządzenia, o którym mowa w art. 291 TFUE.

| (8) | Wyznaczając obszary, odnośnie do których opracowywane będą normy techniczne, należy zachować odpowiednią równowagę między potrzebą opracowania jednolitego zbioru zharmonizowanych przepisów a dążeniem do uniknięcia
  nadmiernie skomplikowanych uregulowań i ich zbyt skomplikowanego egzekwowania
  . Należy wybrać tylko te obszary, w przypadku których spójne przepisy techniczne przyczynią się istotnie i
  skutecznie do osiągnięcia celów odnośnego prawodawstwa przy jednoczesnym zagwarantowaniu, że decyzje polityczne będą podejmowane przez Parlament Europejski, Radę i Komisję przy zachowaniu zwyczajowych procedur
  . |
| --- | --- |

(8)

Wyznaczając obszary, odnośnie do których opracowywane będą normy techniczne, należy zachować odpowiednią równowagę między potrzebą opracowania jednolitego zbioru zharmonizowanych przepisów a dążeniem do uniknięcia
  nadmiernie skomplikowanych uregulowań i ich zbyt skomplikowanego egzekwowania
  . Należy wybrać tylko te obszary, w przypadku których spójne przepisy techniczne przyczynią się istotnie i
  skutecznie do osiągnięcia celów odnośnego prawodawstwa przy jednoczesnym zagwarantowaniu, że decyzje polityczne będą podejmowane przez Parlament Europejski, Radę i Komisję przy zachowaniu zwyczajowych procedur
  .

| (9) | Kwestie, których dotyczą normy techniczne, powinny być rzeczywiście kwestiami technicznymi, wymagającymi do ich opracowania wiedzy specjalistycznej ekspertów w dziedzinie nadzoru. Normy techniczne
  przyjęte jako akty delegowane
  powinny
  dalej rozwijać, definiować i
  określać warunki
  spójnej harmonizacji
  przepisów zawartych w instrumentach podstawowych przyjętych przez Parlament Europejski i Radę
  , uzupełniających lub zmieniających niektóre niezasadnicze elementy aktu ustawodawczego
  .
  Z drugiej strony normy techniczne przyjęte jako akty wykonawcze powinny ustalać warunki jednolitego stosowania prawnie wiążących aktów UE.
  Opracowywanie norm technicznych nie powinno zatem
  prowadzić
  do dokonywania wyborów politycznych
  .
  ▐ |
| --- | --- |

(9)

Kwestie, których dotyczą normy techniczne, powinny być rzeczywiście kwestiami technicznymi, wymagającymi do ich opracowania wiedzy specjalistycznej ekspertów w dziedzinie nadzoru. Normy techniczne
  przyjęte jako akty delegowane
  powinny
  dalej rozwijać, definiować i
  określać warunki
  spójnej harmonizacji
  przepisów zawartych w instrumentach podstawowych przyjętych przez Parlament Europejski i Radę
  , uzupełniających lub zmieniających niektóre niezasadnicze elementy aktu ustawodawczego
  .
  Z drugiej strony normy techniczne przyjęte jako akty wykonawcze powinny ustalać warunki jednolitego stosowania prawnie wiążących aktów UE.
  Opracowywanie norm technicznych nie powinno zatem
  prowadzić
  do dokonywania wyborów politycznych
  .
  ▐

| (9a) | W przypadku aktów delegowanych właściwe jest wprowadzenie procedury przyjmowania norm technicznych przewidzianej w art. 7-7d rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA] i rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA]. Normy wykonawcze powinny zostać przyjęte zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 7e rozporządzenia (UE) nr ... /2010 [EBA], rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA] i rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA]. Rada Europejska zatwierdziła tak zwane czteropoziomowe podejście Lamfalussy’ego, aby proces regulacyjny w zakresie prawodawstwa UE w dziedzinie finansowej uczynić efektywniejszym i bardziej przejrzystym. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów wykonawczych w wielu obszarach; obowiązują liczne rozporządzenia i dyrektywy poziomu drugiego opracowane przez Komisję. W przypadkach gdy normy techniczne są sporządzane w celu dalszego opracowywania, doprecyzowywania lub określania warunków stosowania takich środków poziomu drugiego, powinny być one przyjmowane dopiero po przyjęciu tych środków poziomu drugiego i powinny być zgodne z treścią środka poziomu drugiego. |
| --- | --- |

(9a)

W przypadku aktów delegowanych właściwe jest wprowadzenie procedury przyjmowania norm technicznych przewidzianej w art. 7-7d rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA] i rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA]. Normy wykonawcze powinny zostać przyjęte zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 7e rozporządzenia (UE) nr ... /2010 [EBA], rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA] i rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA]. Rada Europejska zatwierdziła tak zwane czteropoziomowe podejście Lamfalussy’ego, aby proces regulacyjny w zakresie prawodawstwa UE w dziedzinie finansowej uczynić efektywniejszym i bardziej przejrzystym. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów wykonawczych w wielu obszarach; obowiązują liczne rozporządzenia i dyrektywy poziomu drugiego opracowane przez Komisję. W przypadkach gdy normy techniczne są sporządzane w celu dalszego opracowywania, doprecyzowywania lub określania warunków stosowania takich środków poziomu drugiego, powinny być one przyjmowane dopiero po przyjęciu tych środków poziomu drugiego i powinny być zgodne z treścią środka poziomu drugiego.

| (9b) | Wiążące normy techniczne przyczyniają się do opracowania jednolitego zbioru przepisów dotyczących prawodawstwa w dziedzinie usług finansowych zatwierdzonego przez Radę Europejską w konkluzjach z czerwca 2009 roku. Jako że pewne wymogi zawarte w aktach ustawodawczych UE nie są w pełni zharmonizowane, oraz zgodnie z zasadą nadzoru ostrożnościowego, wiążące normy techniczne w zakresie opracowywania, doprecyzowywania lub określania warunków stosowania tych wymogów nie powinny uniemożliwiać państwom członkowskim wnoszenia o dodatkowe informacje ani nakładania ostrzejszych wymogów. Normy techniczne powinny zatem umożliwiać państwom członkowskim takie działanie w konkretnych obszarach, jeżeli taka ostrożnościowa uznaniowość jest przewidziana w tych aktach ustawodawczych. |
| --- | --- |

(9b)

Wiążące normy techniczne przyczyniają się do opracowania jednolitego zbioru przepisów dotyczących prawodawstwa w dziedzinie usług finansowych zatwierdzonego przez Radę Europejską w konkluzjach z czerwca 2009 roku. Jako że pewne wymogi zawarte w aktach ustawodawczych UE nie są w pełni zharmonizowane, oraz zgodnie z zasadą nadzoru ostrożnościowego, wiążące normy techniczne w zakresie opracowywania, doprecyzowywania lub określania warunków stosowania tych wymogów nie powinny uniemożliwiać państwom członkowskim wnoszenia o dodatkowe informacje ani nakładania ostrzejszych wymogów. Normy techniczne powinny zatem umożliwiać państwom członkowskim takie działanie w konkretnych obszarach, jeżeli taka ostrożnościowa uznaniowość jest przewidziana w tych aktach ustawodawczych.

| (10) | Zgodnie z rozporządzeniami ustanawiającymi ESFS, przed przedstawieniem norm technicznych Komisji europejskie organy nadzoru powinny przeprowadzić, w stosownych przypadkach, otwarte konsultacje społeczne na temat tych standardów oraz dokonać analizy ewentualnych kosztów i korzyści z nimi związanych. |
| --- | --- |

(10)

Zgodnie z rozporządzeniami ustanawiającymi ESFS, przed przedstawieniem norm technicznych Komisji europejskie organy nadzoru powinny przeprowadzić, w stosownych przypadkach, otwarte konsultacje społeczne na temat tych standardów oraz dokonać analizy ewentualnych kosztów i korzyści z nimi związanych.

| (11) | Rozporządzenia ustanawiające ESFS przewidują mechanizm rozstrzygania sporów między właściwymi organami krajowymi. W przypadku gdy właściwy organ nie wyraża zgody na stosowanie procedury, na podjęte działanie lub jego niepodjęcie przez inny właściwy organ w dziedzinach
  określonych w prawodawstwie Unii zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [ESMA] i rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [EIOPA],
  w których zgodnie z odpowiednim prawodawstwem wymagana jest współpraca, koordynacja lub wspólny proces decyzyjny ze strony właściwych organów krajowych więcej niż jednego państwa członkowskiego, na wniosek jednego z właściwych organów, których to dotyczy,
  ESA powinny mieć możliwość pomocy
  krajowym organom w wypracowaniu porozumienia w terminie określonym przez
  ESA
  , który uwzględnia odpowiednie terminy określone w prawodawstwie, jak również pilność i złożoność sporu. Jeśli spór będzie trwał nadal,
  ESA powinny mieć możliwość rozstrzygnięcia sprawy
  . |
| --- | --- |

(11)

Rozporządzenia ustanawiające ESFS przewidują mechanizm rozstrzygania sporów między właściwymi organami krajowymi. W przypadku gdy właściwy organ nie wyraża zgody na stosowanie procedury, na podjęte działanie lub jego niepodjęcie przez inny właściwy organ w dziedzinach
  określonych w prawodawstwie Unii zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [ESMA] i rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [EIOPA],
  w których zgodnie z odpowiednim prawodawstwem wymagana jest współpraca, koordynacja lub wspólny proces decyzyjny ze strony właściwych organów krajowych więcej niż jednego państwa członkowskiego, na wniosek jednego z właściwych organów, których to dotyczy,
  ESA powinny mieć możliwość pomocy
  krajowym organom w wypracowaniu porozumienia w terminie określonym przez
  ESA
  , który uwzględnia odpowiednie terminy określone w prawodawstwie, jak również pilność i złożoność sporu. Jeśli spór będzie trwał nadal,
  ESA powinny mieć możliwość rozstrzygnięcia sprawy
  .

| (12) | Art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA] i rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA]
  przewidujący możliwość rozstrzygania sporów w rozporządzeniach ustanawiających ESFS nie wymaga, co do zasady, dokonania zmian następczych w odpowiednim prawodawstwie. Jednakże w obszarach, w których odpowiednie prawodawstwo przewiduje już pewną formę niewiążącej mediacji lub w których istnieją terminy na podejmowanie wspólnych decyzji przez jeden lub więcej właściwych organów krajowych, zmiany są konieczne dla zapewnienia jasności i zminimalizowania zakłóceń w procesie podejmowania wspólnych decyzji, lecz również po to, by w razie konieczności spór mogły rozstrzygnąć
  ESA
  .
  Wiążąca procedura rozstrzygania sporów została opracowana w celu rozwiązywania sytuacji, w których właściwe organy nadzoru nie są w stanie porozumieć się między sobą w kwestiach proceduralnych lub zasadniczych dotyczących zgodności z prawem Unii. |
| --- | --- |

(12)

Art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA] i rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA]
  przewidujący możliwość rozstrzygania sporów w rozporządzeniach ustanawiających ESFS nie wymaga, co do zasady, dokonania zmian następczych w odpowiednim prawodawstwie. Jednakże w obszarach, w których odpowiednie prawodawstwo przewiduje już pewną formę niewiążącej mediacji lub w których istnieją terminy na podejmowanie wspólnych decyzji przez jeden lub więcej właściwych organów krajowych, zmiany są konieczne dla zapewnienia jasności i zminimalizowania zakłóceń w procesie podejmowania wspólnych decyzji, lecz również po to, by w razie konieczności spór mogły rozstrzygnąć
  ESA
  .
  Wiążąca procedura rozstrzygania sporów została opracowana w celu rozwiązywania sytuacji, w których właściwe organy nadzoru nie są w stanie porozumieć się między sobą w kwestiach proceduralnych lub zasadniczych dotyczących zgodności z prawem Unii.

| (12a) | W związku z tym niniejsza dyrektywa powinna określać sytuacje, w których może zaistnieć potrzeba rozstrzygnięcia kwestii proceduralnych lub zasadniczych w kontekście zgodności z prawem Unii oraz w których organy nadzoru mogą nie być w stanie rozstrzygnąć danej kwestii we własnym zakresie. W takiej sytuacji jeden z zaangażowanych organów nadzoru powinien móc zgłosić daną kwestię właściwemu europejskiemu organowi nadzoru. Europejski organ nadzoru powinien działać zgodnie z procedurą określoną w rozporządzeniu ustanawiającym ten organ oraz w niniejszej dyrektywie. Europejski organ nadzoru powinien móc wymagać od właściwych organów podjęcia konkretnych działań lub zrezygnowania z nich w celu rozstrzygnięcia danej sprawy oraz zapewnienia zgodności z prawem Unii, uwzględniając wiążące skutki dla odnośnych właściwych organów. W przypadkach gdy odnośne prawodawstwo Unii przyznaje prawo decydowania państwom członkowskim, decyzje podjęte przez europejski organ nadzoru nie powinny zastępować wykonywania tego prawa przez właściwe organy zgodnie z prawem Unii. |
| --- | --- |

(12a)

W związku z tym niniejsza dyrektywa powinna określać sytuacje, w których może zaistnieć potrzeba rozstrzygnięcia kwestii proceduralnych lub zasadniczych w kontekście zgodności z prawem Unii oraz w których organy nadzoru mogą nie być w stanie rozstrzygnąć danej kwestii we własnym zakresie. W takiej sytuacji jeden z zaangażowanych organów nadzoru powinien móc zgłosić daną kwestię właściwemu europejskiemu organowi nadzoru. Europejski organ nadzoru powinien działać zgodnie z procedurą określoną w rozporządzeniu ustanawiającym ten organ oraz w niniejszej dyrektywie. Europejski organ nadzoru powinien móc wymagać od właściwych organów podjęcia konkretnych działań lub zrezygnowania z nich w celu rozstrzygnięcia danej sprawy oraz zapewnienia zgodności z prawem Unii, uwzględniając wiążące skutki dla odnośnych właściwych organów. W przypadkach gdy odnośne prawodawstwo Unii przyznaje prawo decydowania państwom członkowskim, decyzje podjęte przez europejski organ nadzoru nie powinny zastępować wykonywania tego prawa przez właściwe organy zgodnie z prawem Unii.

| (13) | Dyrektywa 2006/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe (7) przewiduje mechanizmy mediacji lub wspólnego podejmowania decyzji w zakresie określania oddziałów istotnych do celów członkostwa w kolegiach organów nadzoru, zatwierdzania modeli i oceny ryzyka grupy. We wszystkich tych obszarach zmiana powinna jasno określać, że w razie sporu trwającego w określonym przedziale czasowym Europejski Organ Nadzoru Bankowego może rozstrzygać spór, wykorzystując procedurę opisaną w rozporządzeniu
  (UE) nr .../2010
  [EBA]. Podejście to wyjaśnia, że o
  ile Europejski Organ Nadzoru Bankowego nie powinien zastępować wykonywania uprawnień decyzyjnych przez właściwe organy zgodnie z prawem Unii,
  spory mogą zostać rozstrzygnięte, a współpraca wzmocniona przed podjęciem ostatecznej decyzji lub wydaniem jej instytucji. |
| --- | --- |

(13)

Dyrektywa 2006/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe (7) przewiduje mechanizmy mediacji lub wspólnego podejmowania decyzji w zakresie określania oddziałów istotnych do celów członkostwa w kolegiach organów nadzoru, zatwierdzania modeli i oceny ryzyka grupy. We wszystkich tych obszarach zmiana powinna jasno określać, że w razie sporu trwającego w określonym przedziale czasowym Europejski Organ Nadzoru Bankowego może rozstrzygać spór, wykorzystując procedurę opisaną w rozporządzeniu
  (UE) nr .../2010
  [EBA]. Podejście to wyjaśnia, że o
  ile Europejski Organ Nadzoru Bankowego nie powinien zastępować wykonywania uprawnień decyzyjnych przez właściwe organy zgodnie z prawem Unii,
  spory mogą zostać rozstrzygnięte, a współpraca wzmocniona przed podjęciem ostatecznej decyzji lub wydaniem jej instytucji.

| (14) | Celem dopilnowania ▐
  płynnego przekazania nowym
  ESA
  obecnych zadań
  Komitetu Europejskich Organów Nadzoru Bankowego
  (CEBS)
  , Komitetu Europejskich Organów Nadzoru ds. Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych
  (CEIOPS) i
  Komitetu Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych
  (CESR)
  ,
  odniesienia do tych komitetów
  powinny zostać zastąpione w stosownym prawodawstwie odniesieniami odpowiednio do: Europejskiego Organu Nadzoru Bankowego
  (EBA)
  , Europejskiego Organu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych
  (EIOPA)
  oraz Europejskiego Organu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych
  (ESMA)
  . |
| --- | --- |

(14)

Celem dopilnowania ▐
  płynnego przekazania nowym
  ESA
  obecnych zadań
  Komitetu Europejskich Organów Nadzoru Bankowego
  (CEBS)
  , Komitetu Europejskich Organów Nadzoru ds. Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych
  (CEIOPS) i
  Komitetu Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych
  (CESR)
  ,
  odniesienia do tych komitetów
  powinny zostać zastąpione w stosownym prawodawstwie odniesieniami odpowiednio do: Europejskiego Organu Nadzoru Bankowego
  (EBA)
  , Europejskiego Organu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych
  (EIOPA)
  oraz Europejskiego Organu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych
  (ESMA)
  .

| (14a) | Dostosowanie procedur komitetowych do TFUE, a zwłaszcza do jego art. 290 i 291, powinno przebiegać stopniowo i zostać w pełni zakończone w ciągu trzech lat. W celu uwzględnienia technicznego rozwoju rynków finansowych oraz określenia wymogów ustanowionych w zmienionych dyrektywach Komisja powinna być uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 TFUE. |
| --- | --- |

(14a)

Dostosowanie procedur komitetowych do TFUE, a zwłaszcza do jego art. 290 i 291, powinno przebiegać stopniowo i zostać w pełni zakończone w ciągu trzech lat. W celu uwzględnienia technicznego rozwoju rynków finansowych oraz określenia wymogów ustanowionych w zmienionych dyrektywach Komisja powinna być uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 TFUE.

| (14b) | Parlament Europejski lub Rada powinny dysponować trzymiesięcznym okresem od daty powiadomienia na zgłoszenie zastrzeżeń do aktu delegowanego. Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady okres ten może być przedłużony o trzy miesiące, gdy chodzi o obszary budzące istotne zaniepokojenie. Parlament Europejski i Rada mogą poinformować pozostałe instytucje, że nie zamierzają zgłaszać sprzeciwu. To wczesne zatwierdzanie aktów delegowanych jest szczególnie wskazane w razie konieczności przestrzegania terminów, np. w celu zastosowania się do określonych w akcie podstawowym harmonogramów dotyczących przyjmowania przez Komisję aktów delegowanych. |
| --- | --- |

(14b)

Parlament Europejski lub Rada powinny dysponować trzymiesięcznym okresem od daty powiadomienia na zgłoszenie zastrzeżeń do aktu delegowanego. Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady okres ten może być przedłużony o trzy miesiące, gdy chodzi o obszary budzące istotne zaniepokojenie. Parlament Europejski i Rada mogą poinformować pozostałe instytucje, że nie zamierzają zgłaszać sprzeciwu. To wczesne zatwierdzanie aktów delegowanych jest szczególnie wskazane w razie konieczności przestrzegania terminów, np. w celu zastosowania się do określonych w akcie podstawowym harmonogramów dotyczących przyjmowania przez Komisję aktów delegowanych.

| (14c) | W deklaracji nr 39 dotyczącej art. 290 TFUE, dołączonej do aktu końcowego konferencji międzyrządowej, która przyjęła Traktat z Lizbony podpisany w dniu 13 grudnia 2007 r., uczestnicy konferencji odnotowali wyrażony przez Komisję zamiar dalszego konsultowania się z ekspertami powołanymi przez państwa członkowskie podczas przygotowywania projektów aktów delegowanych w dziedzinie usług finansowych zgodnie z ustaloną praktyką. |
| --- | --- |

(14c)

W deklaracji nr 39 dotyczącej art. 290 TFUE, dołączonej do aktu końcowego konferencji międzyrządowej, która przyjęła Traktat z Lizbony podpisany w dniu 13 grudnia 2007 r., uczestnicy konferencji odnotowali wyrażony przez Komisję zamiar dalszego konsultowania się z ekspertami powołanymi przez państwa członkowskie podczas przygotowywania projektów aktów delegowanych w dziedzinie usług finansowych zgodnie z ustaloną praktyką.

| (15) | Nowa struktura nadzoru ustanowiona w ramach ESFS będzie wymagać ścisłej współpracy pomiędzy krajowymi organami nadzoru a
  ESA
  . Zmiany w odpowiednim prawodawstwie powinny zapewnić wyeliminowanie przeszkód prawnych utrudniających wykonywanie obowiązków w zakresie wymiany informacji przewidzianych w ▐ rozporządzeniach ustanawiających
  ESA
  . |
| --- | --- |

(15)

Nowa struktura nadzoru ustanowiona w ramach ESFS będzie wymagać ścisłej współpracy pomiędzy krajowymi organami nadzoru a
  ESA
  . Zmiany w odpowiednim prawodawstwie powinny zapewnić wyeliminowanie przeszkód prawnych utrudniających wykonywanie obowiązków w zakresie wymiany informacji przewidzianych w ▐ rozporządzeniach ustanawiających
  ESA
  .

| (15a) | Informacje poufne, przekazywane lub wymieniane pomiędzy właściwymi organami a Europejskim Organem Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych lub Europejską Radą ds. Ryzyka Systemowego, powinny podlegać obowiązkowi zachowania tajemnicy służbowej, jakiemu podlegają osoby obecnie lub w przeszłości zatrudnione przez właściwe organy otrzymujące informacje. |
| --- | --- |

(15a)

Informacje poufne, przekazywane lub wymieniane pomiędzy właściwymi organami a Europejskim Organem Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych lub Europejską Radą ds. Ryzyka Systemowego, powinny podlegać obowiązkowi zachowania tajemnicy służbowej, jakiemu podlegają osoby obecnie lub w przeszłości zatrudnione przez właściwe organy otrzymujące informacje.

| (16) | ▐ Rozporządzenia ustanawiające ESFS przewidują, że
  ESA
  mogą nawiązywać kontakty z organami nadzoru z państw trzecich i zapewniać pomoc w przygotowywaniu decyzji w sprawie równoważności systemów nadzoru w państwach trzecich. Należy zatem zmienić dyrektywę 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych (8) oraz dyrektywę 2006/48/WE, aby umożliwić
  ESA
  zawieranie umów o współpracy z państwami trzecimi oraz wymianę informacji w sytuacjach, gdy wspomniane państwa trzecie mogą dostarczyć gwarancji tajemnicy zawodowej. |
| --- | --- |

(16)

▐ Rozporządzenia ustanawiające ESFS przewidują, że
  ESA
  mogą nawiązywać kontakty z organami nadzoru z państw trzecich i zapewniać pomoc w przygotowywaniu decyzji w sprawie równoważności systemów nadzoru w państwach trzecich. Należy zatem zmienić dyrektywę 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych (8) oraz dyrektywę 2006/48/WE, aby umożliwić
  ESA
  zawieranie umów o współpracy z państwami trzecimi oraz wymianę informacji w sytuacjach, gdy wspomniane państwa trzecie mogą dostarczyć gwarancji tajemnicy zawodowej.

| (17) | Stworzenie jednolitego skonsolidowanego wykazu lub rejestru dla każdej kategorii
  przedsiębiorstw
  finansowych w
  Unii Europejskiej
  , będące obecnie obowiązkiem każdego właściwego organu krajowego, przyczyni się do poprawy przejrzystości i lepszego odzwierciedlenia sytuacji na jednolitym rynku finansowym.
  ESA
  należy powierzyć obowiązek sporządzania, publikacji i regularnej aktualizacji rejestrów i wykazów podmiotów finansowych w
  Unii Europejskiej
  . Dotyczy to wykazów zezwoleń na wykonywanie działalności wydawanych instytucjom kredytowym przez krajowe organy nadzoru.
  Dotyczy także
  rejestrów wszystkich przedsiębiorstw inwestycyjnych i wykazów rynków regulowanych na mocy dyrektywy 2004/39/WE. Podobnie
  ESMA
  należy powierzyć obowiązek sporządzania, publikacji i regularnej aktualizacji wykazu zatwierdzonych prospektów emisyjnych i świadectw zatwierdzenia na mocy dyrektywy 2003/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie prospektu emisyjnego publikowanego w związku z publiczną ofertą lub dopuszczeniem do obrotu papierów wartościowych▐ (9). |
| --- | --- |

(17)

Stworzenie jednolitego skonsolidowanego wykazu lub rejestru dla każdej kategorii
  przedsiębiorstw
  finansowych w
  Unii Europejskiej
  , będące obecnie obowiązkiem każdego właściwego organu krajowego, przyczyni się do poprawy przejrzystości i lepszego odzwierciedlenia sytuacji na jednolitym rynku finansowym.
  ESA
  należy powierzyć obowiązek sporządzania, publikacji i regularnej aktualizacji rejestrów i wykazów podmiotów finansowych w
  Unii Europejskiej
  . Dotyczy to wykazów zezwoleń na wykonywanie działalności wydawanych instytucjom kredytowym przez krajowe organy nadzoru.
  Dotyczy także
  rejestrów wszystkich przedsiębiorstw inwestycyjnych i wykazów rynków regulowanych na mocy dyrektywy 2004/39/WE. Podobnie
  ESMA
  należy powierzyć obowiązek sporządzania, publikacji i regularnej aktualizacji wykazu zatwierdzonych prospektów emisyjnych i świadectw zatwierdzenia na mocy dyrektywy 2003/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie prospektu emisyjnego publikowanego w związku z publiczną ofertą lub dopuszczeniem do obrotu papierów wartościowych▐ (9).

| (18) | W obszarach, w których
  ESA
  są zobligowane do opracowywania projektów norm technicznych, normy te powinny zostać przedstawione Komisji w terminie trzech lat od
  powołania ESA z zastrzeżeniem innego terminu określonego odnośną regulacją
  . |
| --- | --- |

(18)

W obszarach, w których
  ESA
  są zobligowane do opracowywania projektów norm technicznych, normy te powinny zostać przedstawione Komisji w terminie trzech lat od
  powołania ESA z zastrzeżeniem innego terminu określonego odnośną regulacją
  .

| (18a) | Zadania ESMA w odniesieniu do dyrektywy 98/26/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 maja 1998 r. w sprawie zamknięcia rozliczeń w systemach płatności i rozrachunku papierów wartościowych (10) powinny pozostawać bez uszczerbku dla kompetencji Europejskiego Systemu Banków Centralnych w zakresie popierania należytego funkcjonowania systemów płatniczych zgodnie z art. 127 ust. 2 tiret czwarte TFUE. |
| --- | --- |

(18a)

Zadania ESMA w odniesieniu do dyrektywy 98/26/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 maja 1998 r. w sprawie zamknięcia rozliczeń w systemach płatności i rozrachunku papierów wartościowych (10) powinny pozostawać bez uszczerbku dla kompetencji Europejskiego Systemu Banków Centralnych w zakresie popierania należytego funkcjonowania systemów płatniczych zgodnie z art. 127 ust. 2 tiret czwarte TFUE.

| (18b) | Normy techniczne, które ma opracować EIOPA zgodnie z niniejszą dyrektywą i w odniesieniu do dyrektywy 2003/41/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie działalności instytucji pracowniczych programów emerytalnych oraz nadzoru nad takimi instytucjami (11) powinna pozostawać bez uszczerbku dla kompetencji państw członkowskich w zakresie wymogów ostrożnościowych dotyczących takich instytucji, zgodnie z dyrektywą 2003/41/WE. |
| --- | --- |

(18b)

Normy techniczne, które ma opracować EIOPA zgodnie z niniejszą dyrektywą i w odniesieniu do dyrektywy 2003/41/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie działalności instytucji pracowniczych programów emerytalnych oraz nadzoru nad takimi instytucjami (11) powinna pozostawać bez uszczerbku dla kompetencji państw członkowskich w zakresie wymogów ostrożnościowych dotyczących takich instytucji, zgodnie z dyrektywą 2003/41/WE.

| (18c) | Zgodnie z art. 13 ust. 5 dyrektywy 2003/71/WE w sprawie prospektu emisyjnego publikowanego w związku z publiczną ofertą lub dopuszczeniem do obrotu papierów wartościowych właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego może delegować zatwierdzenie prospektu emisyjnego właściwemu organowi innego państwa członkowskiego, z zastrzeżeniem zgody tego organu. Zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA] należy ogólnie powiadamiać organ o takich zgodach na delegowanie co najmniej jeden miesiąc zanim staną się one skuteczne. Zważywszy jednak na doświadczenie związane z delegowaniem zatwierdzenia na mocy dyrektywy 2003/71/WE, w którym określone są krótsze terminy, właściwe jest niestosowanie do tej sytuacji art. 13 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA]. |
| --- | --- |

(18c)

Zgodnie z art. 13 ust. 5 dyrektywy 2003/71/WE w sprawie prospektu emisyjnego publikowanego w związku z publiczną ofertą lub dopuszczeniem do obrotu papierów wartościowych właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego może delegować zatwierdzenie prospektu emisyjnego właściwemu organowi innego państwa członkowskiego, z zastrzeżeniem zgody tego organu. Zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA] należy ogólnie powiadamiać organ o takich zgodach na delegowanie co najmniej jeden miesiąc zanim staną się one skuteczne. Zważywszy jednak na doświadczenie związane z delegowaniem zatwierdzenia na mocy dyrektywy 2003/71/WE, w którym określone są krótsze terminy, właściwe jest niestosowanie do tej sytuacji art. 13 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA].

| (18d) | ESA nie powinny na tym etapie opracowywać projektu norm technicznych dotyczących obowiązujących wymogów, zgodnie z którymi osoby które faktycznie kierują działalnością przedsiębiorstw inwestycyjnych, instytucji kredytowych, UCITS i ich spółek zarządzających cieszą się wystarczająco nieposzlakowaną opinią i mają wystarczające doświadczenie do zapewnienia należytego i ostrożnego zarządzania tymi podmiotami. Z uwagi na znaczenie tych wymogów ESA powinny jednak traktować priorytetowo określanie w wytycznych najlepszych praktyk oraz zapewnianie dostosowania praktyk nadzorczych i ostrożnościowych do tych najlepszych praktyk. ESA powinny postępować analogicznie w przypadku wymogów ostrożnościowych dotyczących siedzib zarządu tych instytucji. |
| --- | --- |

(18d)

ESA nie powinny na tym etapie opracowywać projektu norm technicznych dotyczących obowiązujących wymogów, zgodnie z którymi osoby które faktycznie kierują działalnością przedsiębiorstw inwestycyjnych, instytucji kredytowych, UCITS i ich spółek zarządzających cieszą się wystarczająco nieposzlakowaną opinią i mają wystarczające doświadczenie do zapewnienia należytego i ostrożnego zarządzania tymi podmiotami. Z uwagi na znaczenie tych wymogów ESA powinny jednak traktować priorytetowo określanie w wytycznych najlepszych praktyk oraz zapewnianie dostosowania praktyk nadzorczych i ostrożnościowych do tych najlepszych praktyk. ESA powinny postępować analogicznie w przypadku wymogów ostrożnościowych dotyczących siedzib zarządu tych instytucji.

| (18e) | Celem opracowania projektu norm technicznych w odniesieniu do metody ratingów wewnętrznych, zaawansowanej metody pomiaru oraz wewnętrznych metod dotyczących ryzyka rynkowego, zgodnie z niniejszą dyrektywą, powinno być zapewnienie jakości i pewności takich metod, a także spójności ich przeglądów dokonywanych przez właściwe organy. Dzięki tym normom właściwe organy powinny umożliwiać instytucjom opracowywanie różnych podejść na podstawie ich doświadczeń i specyficznych potrzeb w ramach wymogów określonych w dyrektywach 2006/48/WE i 2006/49/WE oraz z zastrzeżeniem spełnienia wymogów wynikających z norm technicznych. |
| --- | --- |

(18e)

Celem opracowania projektu norm technicznych w odniesieniu do metody ratingów wewnętrznych, zaawansowanej metody pomiaru oraz wewnętrznych metod dotyczących ryzyka rynkowego, zgodnie z niniejszą dyrektywą, powinno być zapewnienie jakości i pewności takich metod, a także spójności ich przeglądów dokonywanych przez właściwe organy. Dzięki tym normom właściwe organy powinny umożliwiać instytucjom opracowywanie różnych podejść na podstawie ich doświadczeń i specyficznych potrzeb w ramach wymogów określonych w dyrektywach 2006/48/WE i 2006/49/WE oraz z zastrzeżeniem spełnienia wymogów wynikających z norm technicznych.

| (19) | Z uwagi na fakt, iż cele niniejszej dyrektywy, to znaczy poprawa funkcjonowania rynku wewnętrznego poprzez zagwarantowanie wysokiego poziomu, skuteczności i spójności regulacji ostrożnościowej i nadzoru ostrożnościowego; ochrona deponentów, inwestorów i beneficjentów, a tym samym przedsiębiorstw i konsumentów; ochrona integralności, efektywności i prawidłowego funkcjonowania rynków finansowych; utrzymanie stabilności i
  trwałości
  systemu finansowego
  , zachowanie realnej gospodarki, ochrona finansów publicznych i
  wzmocnienie międzynarodowej koordynacji nadzoru finansowego, nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na zakres działania możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie
  Unii
  ,
  Unia
  może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia wyżej opisanych celów. |
| --- | --- |

(19)

Z uwagi na fakt, iż cele niniejszej dyrektywy, to znaczy poprawa funkcjonowania rynku wewnętrznego poprzez zagwarantowanie wysokiego poziomu, skuteczności i spójności regulacji ostrożnościowej i nadzoru ostrożnościowego; ochrona deponentów, inwestorów i beneficjentów, a tym samym przedsiębiorstw i konsumentów; ochrona integralności, efektywności i prawidłowego funkcjonowania rynków finansowych; utrzymanie stabilności i
  trwałości
  systemu finansowego
  , zachowanie realnej gospodarki, ochrona finansów publicznych i
  wzmocnienie międzynarodowej koordynacji nadzoru finansowego, nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na zakres działania możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie
  Unii
  ,
  Unia
  może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia wyżej opisanych celów.

| (19a) | Do dnia 1 stycznia 2014 r. Komisja powinna zdać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z przedłożonego przez ESA projektu norm technicznych przewidziane w niniejszej dyrektywie oraz przedstawić wszelkie stosowne wnioski. |
| --- | --- |

(19a)

Do dnia 1 stycznia 2014 r. Komisja powinna zdać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z przedłożonego przez ESA projektu norm technicznych przewidziane w niniejszej dyrektywie oraz przedstawić wszelkie stosowne wnioski.

| (20) | Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 98/26/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 maja 1998 r. w sprawie zamknięcia rozliczeń w systemach płatności i rozrachunku papierów wartościowych (12), dyrektywę 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego▐ (13), dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie wykorzystywania poufnych informacji i manipulacji na rynku (nadużyć na rynku) (14), dyrektywę 2003/41/WE▐ (15), dyrektywę 2003/71/WE, dyrektywę 2004/39/WE, dyrektywę 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie harmonizacji wymogów dotyczących przejrzystości informacji o emitentach, których papiery wartościowe dopuszczane są do obrotu na rynku regulowanym▐ (16), dyrektywę 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie przeciwdziałania korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu (17), dyrektywę 2006/48/WE▐ (18), dyrektywę 2006/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie adekwatności kapitałowej firm inwestycyjnych i instytucji kredytowych (19) oraz dyrektywę 2009/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia
  13 lipca 2009 r.
  w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (20), |
| --- | --- |

(20)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 98/26/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 maja 1998 r. w sprawie zamknięcia rozliczeń w systemach płatności i rozrachunku papierów wartościowych (12), dyrektywę 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego▐ (13), dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie wykorzystywania poufnych informacji i manipulacji na rynku (nadużyć na rynku) (14), dyrektywę 2003/41/WE▐ (15), dyrektywę 2003/71/WE, dyrektywę 2004/39/WE, dyrektywę 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie harmonizacji wymogów dotyczących przejrzystości informacji o emitentach, których papiery wartościowe dopuszczane są do obrotu na rynku regulowanym▐ (16), dyrektywę 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie przeciwdziałania korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu (17), dyrektywę 2006/48/WE▐ (18), dyrektywę 2006/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie adekwatności kapitałowej firm inwestycyjnych i instytucji kredytowych (19) oraz dyrektywę 2009/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia
  13 lipca 2009 r.
  w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (20),

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Zmiany w dyrektywie 98/26/WE

W dyrektywie 98/26/WE wprowadza się następujące zmiany:

| (1) | artykuł 6 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Państwo członkowskie, o którym mowa w ust. 2, natychmiast informuje
  Europejską Radę ds. Ryzyka Systemowego,
  pozostałe państwa członkowskie i Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych ustanowiony rozporządzeniem
  (UE) nr .../2010
  Parlamentu Europejskiego i Rady (21)

  (ESMA)
  . |
| --- | --- |

(1)

artykuł 6 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Państwo członkowskie, o którym mowa w ust. 2, natychmiast informuje
  Europejską Radę ds. Ryzyka Systemowego,
  pozostałe państwa członkowskie i Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych ustanowiony rozporządzeniem
  (UE) nr .../2010
  Parlamentu Europejskiego i Rady (21)

  (ESMA)
  .

| (2) | w art. 10 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
  „Państwa członkowskie określają systemy, które mają zostać objęte zakresem niniejszej dyrektywy, oraz odpowiednich operatorów systemów, którzy mają zostać objęci zakresem niniejszej dyrektywy, oraz zgłaszają dane systemy i operatorów
  ESMA
  oraz informują ten organ o władzach wyznaczonych zgodnie z art. 6 ust. 2.
  ESMA
  publikuje te informacje na swojej stronie internetowej.”; |
| --- | --- |

(2)

w art. 10 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Państwa członkowskie określają systemy, które mają zostać objęte zakresem niniejszej dyrektywy, oraz odpowiednich operatorów systemów, którzy mają zostać objęci zakresem niniejszej dyrektywy, oraz zgłaszają dane systemy i operatorów
  ESMA
  oraz informują ten organ o władzach wyznaczonych zgodnie z art. 6 ust. 2.
  ESMA
  publikuje te informacje na swojej stronie internetowej.”;

| (2a) | dodaje się art. 10a w brzmieniu:



  „Artykuł 10a



  1.
     
  Właściwe organy współpracują z Europejskim Organem Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych dla celów niniejszej dyrektywy zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [ESMA].




  2.
     
  Właściwe organy niezwłocznie udzielają ESMA wszelkich informacji niezbędnych mu do wypełniania jego obowiązków, zgodnie z art. 20 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA].”. |
| --- | --- |

(2a)

dodaje się art. 10a w brzmieniu:

„Artykuł 10a

1.
     
  Właściwe organy współpracują z Europejskim Organem Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych dla celów niniejszej dyrektywy zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [ESMA].

2.
     
  Właściwe organy niezwłocznie udzielają ESMA wszelkich informacji niezbędnych mu do wypełniania jego obowiązków, zgodnie z art. 20 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA].”.

Artykuł 2

Zmiany w dyrektywie 2002/87/WE

W dyrektywie 2002/87/WE wprowadza się następujące zmiany:

| (1) | w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:






  (a) | ustęp 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Koordynator wyznaczony zgodnie z art. 10 informuje przedsiębiorstwo dominujące stojące na czele grupy lub, w przypadku braku przedsiębiorstwa dominującego, podmiot objęty regulacją, o najwyższej sumie bilansowej w najważniejszym sektorze finansowym w grupie, o tym, że grupa została zidentyfikowana jako konglomerat finansowy, oraz że wyznaczono koordynatora. Koordynator informuje również właściwe organy, które udzieliły zezwolenia podmiotom objętym regulacją, należącym do grupy, oraz właściwe organy państwa członkowskiego, w którym mieści się siedziba zarządu finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, jak również Wspólny Komitet Europejskich Organów Nadzoru
  (JCESA)
  ustanowiony
  art. 40
  rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
  (UE) nr .../2010 [EBA]
  , rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
  (UE) nr .../2010 [EIOPA]
  oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
  (UE) nr .../2010 [ESMA]

   (22) (zwany dalej »Wspólnym Komitetem«). |
| --- | --- | --- |

(1)

w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:

(a)

ustęp 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Koordynator wyznaczony zgodnie z art. 10 informuje przedsiębiorstwo dominujące stojące na czele grupy lub, w przypadku braku przedsiębiorstwa dominującego, podmiot objęty regulacją, o najwyższej sumie bilansowej w najważniejszym sektorze finansowym w grupie, o tym, że grupa została zidentyfikowana jako konglomerat finansowy, oraz że wyznaczono koordynatora. Koordynator informuje również właściwe organy, które udzieliły zezwolenia podmiotom objętym regulacją, należącym do grupy, oraz właściwe organy państwa członkowskiego, w którym mieści się siedziba zarządu finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, jak również Wspólny Komitet Europejskich Organów Nadzoru
  (JCESA)
  ustanowiony
  art. 40
  rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
  (UE) nr .../2010 [EBA]
  , rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
  (UE) nr .../2010 [EIOPA]
  oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
  (UE) nr .../2010 [ESMA]

   (22) (zwany dalej »Wspólnym Komitetem«).

| (b) | dodaje się ustęp ▐ w brzmieniu:
  „3.   
  JCESA
  publikuje
  na swojej stronie internetowej
  wykaz zidentyfikowanych konglomeratów finansowych i aktualizuje go.
  Informacje te są dostępne poprzez hiperłącze na stronie internetowej każdego z europejskich organów nadzoru.”; |
| --- | --- |

(b)

dodaje się ustęp ▐ w brzmieniu:

„3.   
  JCESA
  publikuje
  na swojej stronie internetowej
  wykaz zidentyfikowanych konglomeratów finansowych i aktualizuje go.
  Informacje te są dostępne poprzez hiperłącze na stronie internetowej każdego z europejskich organów nadzoru.”;

| (1a) | w art. 9 ust. 2 dodaje się literę w brzmieniu:










  „(ca) | opracowanie szczegółowego, systematycznie aktualizowanego i przynamniej raz w roku poddawanego przeglądowi systemu rozwiązań, który obejmie zorganizowany mechanizm wczesnego reagowania, szybkie działania naprawcze i plan na wypadek upadłości.”; |
| --- | --- | --- |

(1a)

w art. 9 ust. 2 dodaje się literę w brzmieniu:

„(ca)

opracowanie szczegółowego, systematycznie aktualizowanego i przynamniej raz w roku poddawanego przeglądowi systemu rozwiązań, który obejmie zorganizowany mechanizm wczesnego reagowania, szybkie działania naprawcze i plan na wypadek upadłości.”;

| (1b) | tytuł sekcji 3 otrzymuje brzmienie: |
| --- | --- |

(1b)

tytuł sekcji 3 otrzymuje brzmienie:

| (1c) | w sekcji 3 dodaje się artykuł w brzmieniu:



  „Artykuł 10



  Zgodnie z art. 42 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA] oraz rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA] Wspólny Komitet zapewnia spójny międzysektorowy i transgraniczny nadzór oraz zgodność z ustawodawstwem Unii Europejskiej.”; |
| --- | --- |

(1c)

w sekcji 3 dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 10

Zgodnie z art. 42 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA] oraz rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA] Wspólny Komitet zapewnia spójny międzysektorowy i transgraniczny nadzór oraz zgodność z ustawodawstwem Unii Europejskiej.”;

| (1d) | artykuł 10 ust. 1 otrzymuje brzmienie:




  „1.
     
  W celu zapewnienia właściwego dodatkowego nadzoru nad podmiotami objętymi regulacją, należącymi do konglomeratu finansowego, koordynator indywidualny odpowiedzialny za koordynację i sprawowanie dodatkowego nadzoru jest wyznaczany spośród właściwych organów danych państw członkowskich, włącznie z państwem członkowskim, w którym znajduje się siedziba zarządu finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej. Dane identyfikacyjne koordynatora są publikowane na stronie internetowej JCESA.”; |
| --- | --- |

(1d)

artykuł 10 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.
     
  W celu zapewnienia właściwego dodatkowego nadzoru nad podmiotami objętymi regulacją, należącymi do konglomeratu finansowego, koordynator indywidualny odpowiedzialny za koordynację i sprawowanie dodatkowego nadzoru jest wyznaczany spośród właściwych organów danych państw członkowskich, włącznie z państwem członkowskim, w którym znajduje się siedziba zarządu finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej. Dane identyfikacyjne koordynatora są publikowane na stronie internetowej JCESA.”;

| (1e) | artykuł 11 ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:




  „W celu uproszczenia i ustanowienia dodatkowego i europejskiego nadzoru w oparciu o szeroką podstawę prawną, koordynator oraz inne odpowiednie właściwe organy, a także – w miarę potrzeby – inne zaangażowane właściwe organy wprowadzają ustalenia koordynacyjne. Ustalenia koordynacyjne mogą powierzać dodatkowe zadania koordynatorowi i mogą wyszczególniać procedury dotyczące procesu podejmowania decyzji między odpowiednimi właściwymi organami, jak określono w art. 3, 4, 5 ust. 4, art. 6, 12 ust. 2, art. 16 i 18, jak również dotyczące współpracy z innymi właściwymi organami.




  Zgodnie z art. 8 oraz procedurami ustalonymi w art. 42 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA] oraz rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA] JCESA opracowuje wytyczne mające na celu osiągnięcie zbieżności praktyk nadzoru pod względem spójności ustaleń koordynacyjnych w zakresie nadzoru zgodnie z art. 131a dyrektywy 2006/48/WE oraz art. 248 ust. 4 dyrektywy 2009/138/WE.”; |
| --- | --- |

(1e)

artykuł 11 ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„W celu uproszczenia i ustanowienia dodatkowego i europejskiego nadzoru w oparciu o szeroką podstawę prawną, koordynator oraz inne odpowiednie właściwe organy, a także – w miarę potrzeby – inne zaangażowane właściwe organy wprowadzają ustalenia koordynacyjne. Ustalenia koordynacyjne mogą powierzać dodatkowe zadania koordynatorowi i mogą wyszczególniać procedury dotyczące procesu podejmowania decyzji między odpowiednimi właściwymi organami, jak określono w art. 3, 4, 5 ust. 4, art. 6, 12 ust. 2, art. 16 i 18, jak również dotyczące współpracy z innymi właściwymi organami.

Zgodnie z art. 8 oraz procedurami ustalonymi w art. 42 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA] oraz rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA] JCESA opracowuje wytyczne mające na celu osiągnięcie zbieżności praktyk nadzoru pod względem spójności ustaleń koordynacyjnych w zakresie nadzoru zgodnie z art. 131a dyrektywy 2006/48/WE oraz art. 248 ust. 4 dyrektywy 2009/138/WE.”;

| (1f) | w art. 12 ust. 1 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:




  „Właściwe organy mogą również wymieniać informacje, które mogą być potrzebne do celów wykonania powierzonych im zadań dotyczących podmiotów objętych regulacją należących do konglomeratu finansowego, zgodnie z zasadami sektorowymi, z następującymi organami: bankami centralnymi, Europejskim Systemem Banków Centralnych, Europejskim Bankiem Centralnym oraz Europejską Radą ds. Ryzyka Systemowego zgodnie z art. 21 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESRB].”; |
| --- | --- |

(1f)

w art. 12 ust. 1 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„Właściwe organy mogą również wymieniać informacje, które mogą być potrzebne do celów wykonania powierzonych im zadań dotyczących podmiotów objętych regulacją należących do konglomeratu finansowego, zgodnie z zasadami sektorowymi, z następującymi organami: bankami centralnymi, Europejskim Systemem Banków Centralnych, Europejskim Bankiem Centralnym oraz Europejską Radą ds. Ryzyka Systemowego zgodnie z art. 21 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESRB].”;

| (1g) | dodaje się artykuł w brzmieniu:



  „Artykuł 12a



  1.
     
  Właściwe organy współpracują z JCESA dla celów niniejszej dyrektywy zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [EIOPA] oraz rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [ESMA].




  2.
     
  Właściwe organy przekazują JCESA wszelkie informacje niezbędne mu do wypełniania obowiązków zgodnie z art. 20 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA] oraz rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA].”; |
| --- | --- |

(1g)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 12a

1.
     
  Właściwe organy współpracują z JCESA dla celów niniejszej dyrektywy zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [EIOPA] oraz rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [ESMA].

2.
     
  Właściwe organy przekazują JCESA wszelkie informacje niezbędne mu do wypełniania obowiązków zgodnie z art. 20 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA] oraz rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA].”;

| (1h) | artykuł 14 ust. 1 otrzymuje brzmienie:




  „1.
     
  Państwa członkowskie dopilnowują, by nie istniały żadne przeszkody prawne w ramach ich jurysdykcji zabraniające osobom fizycznym i prawnym objętym zakresem dodatkowego i europejskiego nadzoru wymiany między sobą wszelkich informacji właściwych do celów dodatkowego i europejskiego nadzoru, bez względu na to, czy są one podmiotem objętym regulacją, oraz wymiany informacji zgodnie z niniejszą dyrektywą, a także z europejskimi organami nadzoru zgodnie z art. 20 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA] oraz rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA], w koniecznych przypadkach za pośrednictwem JCESA.”; |
| --- | --- |

(1h)

artykuł 14 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.
     
  Państwa członkowskie dopilnowują, by nie istniały żadne przeszkody prawne w ramach ich jurysdykcji zabraniające osobom fizycznym i prawnym objętym zakresem dodatkowego i europejskiego nadzoru wymiany między sobą wszelkich informacji właściwych do celów dodatkowego i europejskiego nadzoru, bez względu na to, czy są one podmiotem objętym regulacją, oraz wymiany informacji zgodnie z niniejszą dyrektywą, a także z europejskimi organami nadzoru zgodnie z art. 20 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA] oraz rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA], w koniecznych przypadkach za pośrednictwem JCESA.”;

| (1i) | art. 16 akapit drugi otrzymuje brzmienie:




  „Bez uszczerbku dla przepisów art. 17 ust. 2 JCESA oraz państwa członkowskie mogą ustalić, jakie środki mogą podejmować właściwe organy w odniesieniu do holdingowych spółek finansowych o działalności mieszanej. Zgodnie z art. 8 oraz procedurą ustaloną w art. 42 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA] oraz rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA] JCESA może opracować wytyczne dotyczące środków w zakresie holdingowych spółek finansowych o działalności mieszanej.”; |
| --- | --- |

(1i)

art. 16 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Bez uszczerbku dla przepisów art. 17 ust. 2 JCESA oraz państwa członkowskie mogą ustalić, jakie środki mogą podejmować właściwe organy w odniesieniu do holdingowych spółek finansowych o działalności mieszanej. Zgodnie z art. 8 oraz procedurą ustaloną w art. 42 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA] oraz rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA] JCESA może opracować wytyczne dotyczące środków w zakresie holdingowych spółek finansowych o działalności mieszanej.”;

| (2) | artykuł 18 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „Bez uszczerbku dla zasad sektorowych
  ,
  w przypadku
  gdy stosuje się
  art. 5 ust. 3
  ,
  właściwe organy weryfikują, czy podmioty objęte regulacją, których przedsiębiorstwo dominujące posiada siedzibę zarządu w
  państwie trzecim
  , podlegają nadzorowi właściwych organów
  tego
  państwa trzeciego, równoważnemu nadzorowi przewidzianemu przepisami niniejszej dyrektywy w sprawie dodatkowego nadzoru nad podmiotami objętymi regulacją, określonymi w art. 5 ust. 2. Weryfikację przeprowadzają właściwe organy, które pełniłyby funkcję koordynatora, gdyby miały zostać zastosowane kryteria określone w art. 10 ust. 2, na wniosek przedsiębiorstwa dominującego lub jakiegokolwiek podmiotu objętego regulacją, który otrzymał zezwolenie w
  Unii
  , lub z własnej inicjatywy.
  Takie właściwe organy zasięgają opinii innych odpowiednich właściwych organów oraz uwzględniają wszelkie stosowane
  wytyczne
  przygotowane przez
  JCESA
  zgodnie z art.
  8 i 42 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA] oraz rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA].
  Do tego celu przed podjęciem decyzji właściwe organy zasięgają opinii
  JCESA
  .”; |
| --- | --- |

(2)

artykuł 18 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„Bez uszczerbku dla zasad sektorowych
  ,
  w przypadku
  gdy stosuje się
  art. 5 ust. 3
  ,
  właściwe organy weryfikują, czy podmioty objęte regulacją, których przedsiębiorstwo dominujące posiada siedzibę zarządu w
  państwie trzecim
  , podlegają nadzorowi właściwych organów
  tego
  państwa trzeciego, równoważnemu nadzorowi przewidzianemu przepisami niniejszej dyrektywy w sprawie dodatkowego nadzoru nad podmiotami objętymi regulacją, określonymi w art. 5 ust. 2. Weryfikację przeprowadzają właściwe organy, które pełniłyby funkcję koordynatora, gdyby miały zostać zastosowane kryteria określone w art. 10 ust. 2, na wniosek przedsiębiorstwa dominującego lub jakiegokolwiek podmiotu objętego regulacją, który otrzymał zezwolenie w
  Unii
  , lub z własnej inicjatywy.

Takie właściwe organy zasięgają opinii innych odpowiednich właściwych organów oraz uwzględniają wszelkie stosowane
  wytyczne
  przygotowane przez
  JCESA
  zgodnie z art.
  8 i 42 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA] oraz rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA].
  Do tego celu przed podjęciem decyzji właściwe organy zasięgają opinii
  JCESA
  .”;

| (2a) | w art. 18 dodaje się ustęp w brzmieniu:




  „1a.
     
  Jeżeli właściwy organ stwierdzi, że państwo trzecie dysponuje równoważnym nadzorem, wbrew opinii innego właściwego organu, ten drugi organ może skierować sprawę pod rozwagę JCESA, który może podjąć działania zgodnie z art. 11 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA] oraz rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA].”; |
| --- | --- |

(2a)

w art. 18 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„1a.
     
  Jeżeli właściwy organ stwierdzi, że państwo trzecie dysponuje równoważnym nadzorem, wbrew opinii innego właściwego organu, ten drugi organ może skierować sprawę pod rozwagę JCESA, który może podjąć działania zgodnie z art. 11 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA] oraz rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA].”;

| (2b) | artykuł 19 ust. 2 otrzymuje brzmienie:




  „2.
     
  Bez uszczerbku dla art. 218 ust. 1 i 2 TFUE, Komisja, wspierana przez JCESA, Europejski Komitet Bankowy, Europejski Komitet ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych oraz Komitet ds. Konglomeratów Finansowych bada wyniki rokowań, określonych w ust. 1, a także wynikającą z nich sytuację.”; |
| --- | --- |

(2b)

artykuł 19 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.
     
  Bez uszczerbku dla art. 218 ust. 1 i 2 TFUE, Komisja, wspierana przez JCESA, Europejski Komitet Bankowy, Europejski Komitet ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych oraz Komitet ds. Konglomeratów Finansowych bada wyniki rokowań, określonych w ust. 1, a także wynikającą z nich sytuację.”;

| (3) | tytuł rozdziału III poprzedzający art. 20 otrzymuje brzmienie: |
| --- | --- |

(3)

tytuł rozdziału III poprzedzający art. 20 otrzymuje brzmienie:

| (4) | w art. 20 ust. 1
  akapit pierwszy otrzymuje brzmienie
  :


  „1.
     
  Komisja przyjmuje za pomocą aktów delegowanych zgodnie z art. 21, 21a i 21b dostosowania, jakie mają zostać wprowadzone w niniejszej dyrektywie w następujących obszarach:










  a) | bardziej precyzyjne formułowanie definicji określonych w art. 2 w celu uwzględnienia rozwoju sytuacji na rynkach finansowych w zakresie stosowania niniejszej dyrektywy, |
| --- | --- | --- |

(4)

w art. 20 ust. 1
  akapit pierwszy otrzymuje brzmienie
  :

„1.
     
  Komisja przyjmuje za pomocą aktów delegowanych zgodnie z art. 21, 21a i 21b dostosowania, jakie mają zostać wprowadzone w niniejszej dyrektywie w następujących obszarach:

a)

bardziej precyzyjne formułowanie definicji określonych w art. 2 w celu uwzględnienia rozwoju sytuacji na rynkach finansowych w zakresie stosowania niniejszej dyrektywy,

| b) | bardziej precyzyjne formułowanie definicji określonych w art. 2 w celu zapewnienia spójnej harmonizacji i jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy w Unii, |
| --- | --- |

b)

bardziej precyzyjne formułowanie definicji określonych w art. 2 w celu zapewnienia spójnej harmonizacji i jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy w Unii,

| c) | dostosowanie terminologii oraz określanie definicji w niniejszej dyrektywie zgodnie z późniejszymi aktami Unii w sprawie podmiotów objętych regulacją i w sprawach pokrewnych, |
| --- | --- |

c)

dostosowanie terminologii oraz określanie definicji w niniejszej dyrektywie zgodnie z późniejszymi aktami Unii w sprawie podmiotów objętych regulacją i w sprawach pokrewnych,

| d) | bardziej precyzyjne definiowanie metod obliczania wymienionych w załączniku i w celu uwzględnienia rozwoju sytuacji na rynkach finansowych oraz technik nadzoru ostrożnościowego, |
| --- | --- |

d)

bardziej precyzyjne definiowanie metod obliczania wymienionych w załączniku i w celu uwzględnienia rozwoju sytuacji na rynkach finansowych oraz technik nadzoru ostrożnościowego,

| e) | koordynowanie przepisów przyjętych na podstawie art. 7 i 8 oraz załącznika II w celu zachęcania do spójnej harmonizacji i jednolitego stosowania w Unii.”; |
| --- | --- |

e)

koordynowanie przepisów przyjętych na podstawie art. 7 i 8 oraz załącznika II w celu zachęcania do spójnej harmonizacji i jednolitego stosowania w Unii.”;

| (5) | w
  art. 21
  wprowadza się następujące zmiany:










  (a) | ustęp 2 otrzymuje brzmienie:




  „2.
     
  Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 20 ust. 1 powierza się Komisji na okres czterech lat od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazanych uprawnień w terminie najpóźniej sześciu miesięcy przed zakończeniem okresu czterech lat. Przekazanie uprawnień jest automatycznie przedłużane na taki sam okres, chyba że Parlament Europejski lub Rada odwołają je zgodnie z art. 21b.”; |
| --- | --- | --- |

(5)

w
  art. 21
  wprowadza się następujące zmiany:

(a)

ustęp 2 otrzymuje brzmienie:

„2.
     
  Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 20 ust. 1 powierza się Komisji na okres czterech lat od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazanych uprawnień w terminie najpóźniej sześciu miesięcy przed zakończeniem okresu czterech lat. Przekazanie uprawnień jest automatycznie przedłużane na taki sam okres, chyba że Parlament Europejski lub Rada odwołają je zgodnie z art. 21b.”;

| (b) | dodaje się następujące ustępy:




  „2a.
     
  Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i Radę.




  2b.
     
  Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych przyznaje się Komisji na warunkach określonych w art. 21a i 21b.”; |
| --- | --- |

(b)

dodaje się następujące ustępy:

„2a.
     
  Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i Radę.

2b.
     
  Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych przyznaje się Komisji na warunkach określonych w art. 21a i 21b.”;

| (c) | skreśla się ust. 3; |
| --- | --- |

(c)

skreśla się ust. 3;

| (d) | ustęp 4 otrzymuje brzmienie:




  „4.
     
  JCESA może wydawać ogólne wytyczne dotyczące tego, czy dodatkowy system nadzoru właściwych władz w państwach trzecich pozwala osiągnąć cele dodatkowego nadzoru określonego w niniejszej dyrektywie, w odniesieniu do podmiotów objętych regulacją, należących do konglomeratu finansowego, na którego czele stoi podmiot, którego siedziba zarządu znajduje się poza Unią. JCESA poddaje takie wytyczne rewizji i uwzględnia wszelkie zmiany dodatkowego nadzoru sprawowanego przez takie właściwe organy.”; |
| --- | --- |

(d)

ustęp 4 otrzymuje brzmienie:

„4.
     
  JCESA może wydawać ogólne wytyczne dotyczące tego, czy dodatkowy system nadzoru właściwych władz w państwach trzecich pozwala osiągnąć cele dodatkowego nadzoru określonego w niniejszej dyrektywie, w odniesieniu do podmiotów objętych regulacją, należących do konglomeratu finansowego, na którego czele stoi podmiot, którego siedziba zarządu znajduje się poza Unią. JCESA poddaje takie wytyczne rewizji i uwzględnia wszelkie zmiany dodatkowego nadzoru sprawowanego przez takie właściwe organy.”;

| (e) | skreśla się ust. 5
  . |
| --- | --- |

(e)

skreśla się ust. 5
  .

| (6) | dodaje się artykuły w
  brzmieniu:

  „Artykuł 21a


  Odwołanie przekazania uprawnień



  1.
     
  Delegowanie uprawnień, o których mowa w art. 20 ust. 1, może zostać w dowolnym momencie cofnięte przez Parlament Europejski lub przez Radę.




  2.
     
  Instytucja, która rozpoczęła wewnętrzną procedurę w celu podjęcia decyzji, czy odwołać przekazanie uprawnień, dokłada starań, aby poinformować drugą instytucję i Komisję odpowiednio wcześnie przed podjęciem ostatecznej decyzji, wskazując przekazane uprawnienia, które mogłyby zostać odwołane.




  3.
     
  Wydanie decyzji o uchyleniu powoduje zakończenie delegacji uprawnień w niej wymienionych. Staje się ona skuteczna natychmiast lub od późniejszej daty, która jest w niej określona. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych. Jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.



  Artykuł 21b


  Sprzeciw wobec aktów delegowanych



  1.
     
  W terminie trzech miesięcy od dnia powiadomienia Parlament Europejski lub Rada mogą zgłaszać sprzeciw wobec aktu delegowanego. Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten może zostać przedłużony o trzy miesiące.




  2.
     
  Jeżeli przed upływem tego okresu ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyrażą sprzeciwu wobec aktu delegowanego, akt ten publikowany jest w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wchodzi w życie z dniem w nim określonym.




  Akt delegowany może być opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wejść w życie przed upływem tego terminu, jeżeli Parlament Europejski i Rada poinformują Komisję, że nie zamierzają zgłosić sprzeciwu.




  3.
     
  Jeżeli Parlament Europejski lub Rada wyrażą sprzeciw wobec aktu delegowanego, nie wchodzi on w życie. Zgodnie z art. 296 TFUE instytucja, która wyraziła sprzeciw, wskazuje powody swego sprzeciwu wobec aktu delegowanego.



  Artykuł 21c


  Normy techniczne

  1.   W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji i
  jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy, zgodnie z art. 42 rozporządzenia
  (UE) nr .../2010
  [EBA], rozporządzenia
  (UE) nr .../2010
  [EIOPA] i rozporządzenia
  (UE) nr .../2010
  [ESMA], europejskie organy nadzoru mogą opracowywać ▐:






  a) | projekty norm technicznych w odniesieniu do
  art. 2 ust. 11 celem określania ▐ stosowania art. 17 dyrektywy Rady 78/660/EWG (23) w kontekście niniejszej dyrektywy, |
| --- | --- | --- |

(6)

dodaje się artykuły w
  brzmieniu:

„Artykuł 21a

Odwołanie przekazania uprawnień

1.
     
  Delegowanie uprawnień, o których mowa w art. 20 ust. 1, może zostać w dowolnym momencie cofnięte przez Parlament Europejski lub przez Radę.

2.
     
  Instytucja, która rozpoczęła wewnętrzną procedurę w celu podjęcia decyzji, czy odwołać przekazanie uprawnień, dokłada starań, aby poinformować drugą instytucję i Komisję odpowiednio wcześnie przed podjęciem ostatecznej decyzji, wskazując przekazane uprawnienia, które mogłyby zostać odwołane.

3.
     
  Wydanie decyzji o uchyleniu powoduje zakończenie delegacji uprawnień w niej wymienionych. Staje się ona skuteczna natychmiast lub od późniejszej daty, która jest w niej określona. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych. Jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 21b

Sprzeciw wobec aktów delegowanych

1.
     
  W terminie trzech miesięcy od dnia powiadomienia Parlament Europejski lub Rada mogą zgłaszać sprzeciw wobec aktu delegowanego. Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten może zostać przedłużony o trzy miesiące.

2.
     
  Jeżeli przed upływem tego okresu ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyrażą sprzeciwu wobec aktu delegowanego, akt ten publikowany jest w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wchodzi w życie z dniem w nim określonym.

Akt delegowany może być opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wejść w życie przed upływem tego terminu, jeżeli Parlament Europejski i Rada poinformują Komisję, że nie zamierzają zgłosić sprzeciwu.

3.
     
  Jeżeli Parlament Europejski lub Rada wyrażą sprzeciw wobec aktu delegowanego, nie wchodzi on w życie. Zgodnie z art. 296 TFUE instytucja, która wyraziła sprzeciw, wskazuje powody swego sprzeciwu wobec aktu delegowanego.

Artykuł 21c

Normy techniczne

1.   W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji i
  jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy, zgodnie z art. 42 rozporządzenia
  (UE) nr .../2010
  [EBA], rozporządzenia
  (UE) nr .../2010
  [EIOPA] i rozporządzenia
  (UE) nr .../2010
  [ESMA], europejskie organy nadzoru mogą opracowywać ▐:

a)

projekty norm technicznych w odniesieniu do
  art. 2 ust. 11 celem określania ▐ stosowania art. 17 dyrektywy Rady 78/660/EWG (23) w kontekście niniejszej dyrektywy,

| b) | projekty norm technicznych w odniesieniu do
  art. 2 ust. 17 w celu
  ustanowienia procedur lub określenia kryteriów
  ustalania »odpowiednich właściwych władz«, |
| --- | --- |

b)

projekty norm technicznych w odniesieniu do
  art. 2 ust. 17 w celu
  ustanowienia procedur lub określenia kryteriów
  ustalania »odpowiednich właściwych władz«,

| c) | projekty norm technicznych w odniesieniu do
  art. 3 ust. 5 celem określania ▐ alternatywnych parametrów identyfikacji konglomeratów finansowych, |
| --- | --- |

c)

projekty norm technicznych w odniesieniu do
  art. 3 ust. 5 celem określania ▐ alternatywnych parametrów identyfikacji konglomeratów finansowych,

| d) | projekty norm technicznych w odniesieniu do
  art. 6 ust. 2 celem
  zapewnienia jednolitego
  stosowania metod obliczania wymienionych w załączniku I część II, lecz bez uszczerbku dla art. 6 ust. 4, |
| --- | --- |

d)

projekty norm technicznych w odniesieniu do
  art. 6 ust. 2 celem
  zapewnienia jednolitego
  stosowania metod obliczania wymienionych w załączniku I część II, lecz bez uszczerbku dla art. 6 ust. 4,

| e) | projekty norm technicznych w odniesieniu do
  art. 7 ust. 2 celem
  zapewnienia jednolitego stosowania procedur
  objęcia danego elementu wchodzącego w zakres definicji »koncentracji ryzyka« kontrola nadzorczą, o której mowa w akapicie drugim
  tego artykułu
  , |
| --- | --- |

e)

projekty norm technicznych w odniesieniu do
  art. 7 ust. 2 celem
  zapewnienia jednolitego stosowania procedur
  objęcia danego elementu wchodzącego w zakres definicji »koncentracji ryzyka« kontrola nadzorczą, o której mowa w akapicie drugim
  tego artykułu
  ,

| f) | projekty norm technicznych w odniesieniu do
  art. 8 ust. 2 celem
  zapewnienia jednolitego stosowania procedur
  objęcia danego elementu wchodzącego w zakres definicji »transakcji dokonywanych między przedsiębiorstwami należącymi do tej samej grupy« kontrolą nadzorczą, o której mowa w akapicie drugim
  tego artykułu
  . |
| --- | --- |

f)

projekty norm technicznych w odniesieniu do
  art. 8 ust. 2 celem
  zapewnienia jednolitego stosowania procedur
  objęcia danego elementu wchodzącego w zakres definicji »transakcji dokonywanych między przedsiębiorstwami należącymi do tej samej grupy« kontrolą nadzorczą, o której mowa w akapicie drugim
  tego artykułu
  .

2.   
  Komisji przyznawane są uprawnienia do przyjmowania projektów norm technicznych, o których mowa w ust. 1 lit. a), b) i c), zgodnie z procedurą określoną w art. 7-7d rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA] i rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA]. Komisja jest także uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych norm technicznych, o których mowa w ust. 1 lit. d), e) i f), zgodnie z art. 7e rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA] i rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA].”.

Artykuł 3

Zmiany w dyrektywie 2003/6/WE

W dyrektywie 2003/6/WE wprowadza się następujące zmiany:

| (-1) | w art. 1 wprowadza się następujące zmiany:










  (a) | pkt 5 otrzymuje brzmienie:




  „5.
     
  »Przyjęte praktyki rynkowe« oznaczają praktyki, których można racjonalnie oczekiwać na co najmniej jednym rynku finansowm i które zostały zaakceptowane przez właściwy organ zgodnie z normami przyjętymi przez Komisję zgodnie z procedurą aktów delegowanych przewidzianą w art. 17, 17a i 17b.




  Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) ustanowiony rozporządzeniem (UE) nr .../2010 Parlamentu Europejskiego i Rady może opracowywać projekty wykonawczych norm technicznych w celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania aktów delegowanych przyjętych przez Komisję zgodnie z akapitami pierwszym i trzecim w odniesieniu do przyjętych praktyk rynkowych.




  Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych norm technicznych, o których mowa w akapicie drugim, zgodnie z art. 7e rozporządzenia (UE) nr ... /2010[ESMA].”; |
| --- | --- | --- |

(-1)

w art. 1 wprowadza się następujące zmiany:

(a)

pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„5.
     
  »Przyjęte praktyki rynkowe« oznaczają praktyki, których można racjonalnie oczekiwać na co najmniej jednym rynku finansowm i które zostały zaakceptowane przez właściwy organ zgodnie z normami przyjętymi przez Komisję zgodnie z procedurą aktów delegowanych przewidzianą w art. 17, 17a i 17b.

Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) ustanowiony rozporządzeniem (UE) nr .../2010 Parlamentu Europejskiego i Rady może opracowywać projekty wykonawczych norm technicznych w celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania aktów delegowanych przyjętych przez Komisję zgodnie z akapitami pierwszym i trzecim w odniesieniu do przyjętych praktyk rynkowych.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych norm technicznych, o których mowa w akapicie drugim, zgodnie z art. 7e rozporządzenia (UE) nr ... /2010[ESMA].”;

| (b) | akapit drugi otrzymuje brzmienie:




  „W celu uwzględnienia rozwoju sytuacji na rynkach finansowych oraz zapewnienia jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy w Unii, Komisja wprowadza przy pomocy aktów delegowanych środki dotyczące pkt 1, 2 i 3 niniejszego artykułu. Środki te przyjmowane są zgodnie z procedurą aktów delegowanych przewidzianą w art. 17, 17a i 17b.”; |
| --- | --- |

(b)

akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„W celu uwzględnienia rozwoju sytuacji na rynkach finansowych oraz zapewnienia jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy w Unii, Komisja wprowadza przy pomocy aktów delegowanych środki dotyczące pkt 1, 2 i 3 niniejszego artykułu. Środki te przyjmowane są zgodnie z procedurą aktów delegowanych przewidzianą w art. 17, 17a i 17b.”;

| (-1a) | w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:










  (a) | w ust. 10 akapit drugi otrzymuje brzmienie:




  „Środki te przyjmowane są zgodnie z procedurą aktów delegowanych przewidzianą w art. 17, 17a i 17b.”; |
| --- | --- | --- |

(-1a)

w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:

(a)

w ust. 10 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Środki te przyjmowane są zgodnie z procedurą aktów delegowanych przewidzianą w art. 17, 17a i 17b.”;

| (b) | dodaje się ustęp w brzmieniu:




  „10a.
     
  ESMA może opracowywać projekty wykonawczych norm technicznych w celu zapewnienia spójnej harmonizacji i jednolitych warunków stosowania prawnie wiążących aktów Unii przyjętych przez Komisję zgodnie z ust. 10 akapit pierwszy tiret szóste.




  Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 7e rozporządzenia (UE) nr ... /2010 [ESMA].”; |
| --- | --- |

(b)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„10a.
     
  ESMA może opracowywać projekty wykonawczych norm technicznych w celu zapewnienia spójnej harmonizacji i jednolitych warunków stosowania prawnie wiążących aktów Unii przyjętych przez Komisję zgodnie z ust. 10 akapit pierwszy tiret szóste.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 7e rozporządzenia (UE) nr ... /2010 [ESMA].”;

| (-1b) | w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:










  (a) | istniejący tekst staje się ust. 1 i otrzymuje brzmienie:




  „1.
     
  Zakazy przewidziane w niniejszej dyrektywie nie mają zastosowania do obrotu akcjami własnymi w programach odkupu lub do stabilizacji instrumentów finansowych, pod warunkiem że taki obrót dokonywany jest zgodnie ze środkami wykonawczymi. Środki te przyjmowane są zgodnie z procedurą aktów delegowanych przewidzianą w art. 17, 17a i 17b.”; |
| --- | --- | --- |

(-1b)

w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:

(a)

istniejący tekst staje się ust. 1 i otrzymuje brzmienie:

„1.
     
  Zakazy przewidziane w niniejszej dyrektywie nie mają zastosowania do obrotu akcjami własnymi w programach odkupu lub do stabilizacji instrumentów finansowych, pod warunkiem że taki obrót dokonywany jest zgodnie ze środkami wykonawczymi. Środki te przyjmowane są zgodnie z procedurą aktów delegowanych przewidzianą w art. 17, 17a i 17b.”;

| (b) | dodaje się ustęp w brzmieniu:




  „1a.
     
  ESMA może opracowywać projekty wykonawczych norm technicznych w celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania aktów delegowanych przyjętych przez Komisję zgodnie z ust. 1.




  Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 7e rozporządzenia (UE) nr ... /2010[ESMA].”; |
| --- | --- |

(b)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„1a.
     
  ESMA może opracowywać projekty wykonawczych norm technicznych w celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania aktów delegowanych przyjętych przez Komisję zgodnie z ust. 1.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 7e rozporządzenia (UE) nr ... /2010[ESMA].”;

| (-1c) | artykuł 14 ust. 4 otrzymuje brzmienie:




  „4.
     
  Państwa członkowskie co roku przedstawiają ESMA zbiorczą informację o wszystkich środkach administracyjnych i sankcjach zastosowanych zgodnie z ust. 1 i 2.




  Właściwy organ przedstawia jednocześnie ESMA wszystkie sankcje, które są podawane do informacji publicznej, zgodnie z akapitem pierwszym. Jeżeli podana do wiadomości publicznej sankcja dotyczy przedsiębiorstwa inwestycyjnego posiadającego zezwolenie zgodnie z dyrektywą 2004/39/WE, ESMA dodaje odniesienie do opublikowanej sankcji w rejestrze przedsiębiorstw inwestycyjnych ustanowionym zgodnie z art. 5 ust. 3 dyrektywy 2004/39/WE.”; |
| --- | --- |

(-1c)

artykuł 14 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.
     
  Państwa członkowskie co roku przedstawiają ESMA zbiorczą informację o wszystkich środkach administracyjnych i sankcjach zastosowanych zgodnie z ust. 1 i 2.

Właściwy organ przedstawia jednocześnie ESMA wszystkie sankcje, które są podawane do informacji publicznej, zgodnie z akapitem pierwszym. Jeżeli podana do wiadomości publicznej sankcja dotyczy przedsiębiorstwa inwestycyjnego posiadającego zezwolenie zgodnie z dyrektywą 2004/39/WE, ESMA dodaje odniesienie do opublikowanej sankcji w rejestrze przedsiębiorstw inwestycyjnych ustanowionym zgodnie z art. 5 ust. 3 dyrektywy 2004/39/WE.”;

| (-1d) | dodaje się artykuł w brzmieniu:



  „Artykuł 15a



  1.
     
  Właściwe organy współpracują z ESMA dla celów niniejszej dyrektywy zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [ESMA].




  2.
     
  Właściwe organy niezwłocznie udzielają ESMA wszelkich informacji niezbędnych mu do wypełniania jego obowiązków, zgodnie z art. 20 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA].”; |
| --- | --- |

(-1d)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 15a

1.
     
  Właściwe organy współpracują z ESMA dla celów niniejszej dyrektywy zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [ESMA].

2.
     
  Właściwe organy niezwłocznie udzielają ESMA wszelkich informacji niezbędnych mu do wypełniania jego obowiązków, zgodnie z art. 20 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA].”;

| (1) | w art. 16
  wprowadza się następujące zmiany
  :








  (a) | w
  ust. 2 akapit czwarty otrzymuje brzmienie:
  „Bez uszczerbku dla przepisów
  art. 258 TFUE
  właściwy organ, którego wniosek o udzielenie informacji pozostał bez odpowiedzi w rozsądnym terminie lub którego wniosek o udzielenie informacji został odrzucony, może zgłosić
  ESMA
  tę odmowę lub niepodjęcie działania w rozsądnym terminie. W
  takim przypadku ESMA
  może podjąć działania
  zgodnie z art. 11 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA], bez uszczerbku dla możliwości odmowy działania na wniosek o udzielenie informacji przewidziany w akapicie drugim oraz możliwości podjęcia działania przez ESMA w tych przypadkach zgodnie z art. 9 niniejszego rozporządzenia.”; |
| --- | --- | --- |

(1)

w art. 16
  wprowadza się następujące zmiany
  :

(a)

w
  ust. 2 akapit czwarty otrzymuje brzmienie:

„Bez uszczerbku dla przepisów
  art. 258 TFUE
  właściwy organ, którego wniosek o udzielenie informacji pozostał bez odpowiedzi w rozsądnym terminie lub którego wniosek o udzielenie informacji został odrzucony, może zgłosić
  ESMA
  tę odmowę lub niepodjęcie działania w rozsądnym terminie. W
  takim przypadku ESMA
  może podjąć działania
  zgodnie z art. 11 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA], bez uszczerbku dla możliwości odmowy działania na wniosek o udzielenie informacji przewidziany w akapicie drugim oraz możliwości podjęcia działania przez ESMA w tych przypadkach zgodnie z art. 9 niniejszego rozporządzenia.”;

| (b) | ust. 4 akapit piąty otrzymuje brzmienie:
  „Bez uszczerbku dla przepisów art.
  258 TFUE
  właściwy organ, którego wniosek o rozpoczęcie dochodzenia lub wniosek o zezwolenie na towarzyszenie jego pracowników pracownikom właściwego organu innego państwa członkowskiego pozostał bez odpowiedzi w rozsądnym terminie lub został odrzucony, może zgłosić
  ESMA
  tę odmowę lub niepodjęcie działania w rozsądnym terminie.
  W takim przypadku ESMA
  może podjąć działania
  zgodnie z art. 11 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA], bez uszczerbku dla możliwości odmowy działania na wniosek o udzielenie informacji przewidziany w art. 16 ust. 4 akapit czwarty oraz możliwości podjęcia działania przez ESMA w tych przypadkach zgodnie z art. 9 niniejszego rozporządzenia.”; |
| --- | --- |

(b)

ust. 4 akapit piąty otrzymuje brzmienie:

„Bez uszczerbku dla przepisów art.
  258 TFUE
  właściwy organ, którego wniosek o rozpoczęcie dochodzenia lub wniosek o zezwolenie na towarzyszenie jego pracowników pracownikom właściwego organu innego państwa członkowskiego pozostał bez odpowiedzi w rozsądnym terminie lub został odrzucony, może zgłosić
  ESMA
  tę odmowę lub niepodjęcie działania w rozsądnym terminie.
  W takim przypadku ESMA
  może podjąć działania
  zgodnie z art. 11 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA], bez uszczerbku dla możliwości odmowy działania na wniosek o udzielenie informacji przewidziany w art. 16 ust. 4 akapit czwarty oraz możliwości podjęcia działania przez ESMA w tych przypadkach zgodnie z art. 9 niniejszego rozporządzenia.”;

| (c) | ustęp 5 otrzymuje brzmienie:
  „
  5.
     W celu zapewnienia
  jednolitych warunków
  stosowania ust. 2 i 4
  ESMA
  może opracowywać projekty
  wykonawczych
  norm technicznych
  dotyczących procedur i form
  wymiany informacji i kontroli transgranicznych
  zgodnie z niniejszym artykułem
  .
  Komisja
  jest uprawniona do przyjmowania
  projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w
  art. 7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [ESMA].”; |
| --- | --- |

(c)

ustęp 5 otrzymuje brzmienie:

„
  5.
     W celu zapewnienia
  jednolitych warunków
  stosowania ust. 2 i 4
  ESMA
  może opracowywać projekty
  wykonawczych
  norm technicznych
  dotyczących procedur i form
  wymiany informacji i kontroli transgranicznych
  zgodnie z niniejszym artykułem
  .

Komisja
  jest uprawniona do przyjmowania
  projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w
  art. 7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [ESMA].”;

| (1a) | w art. 17 wprowadza się następujące zmiany:










  (a) | ustęp 2a otrzymuje brzmienie:




  „2a.
     
  Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 1, 6 ust. 10, art. 8, 14 ust. 2 i art. 16 ust. 5, powierza się Komisji na okres czterech lat od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazanych uprawnień w terminie najpóźniej sześciu miesięcy przed zakończeniem okresu czterech lat. Przekazanie uprawnień jest automatycznie przedłużane na taki sam okres, chyba że Parlament Europejski lub Rada odwołają je zgodnie z art. 17a.”; |
| --- | --- | --- |

(1a)

w art. 17 wprowadza się następujące zmiany:

(a)

ustęp 2a otrzymuje brzmienie:

„2a.
     
  Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 1, 6 ust. 10, art. 8, 14 ust. 2 i art. 16 ust. 5, powierza się Komisji na okres czterech lat od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazanych uprawnień w terminie najpóźniej sześciu miesięcy przed zakończeniem okresu czterech lat. Przekazanie uprawnień jest automatycznie przedłużane na taki sam okres, chyba że Parlament Europejski lub Rada odwołają je zgodnie z art. 17a.”;

| (b) | dodaje się następujące ustępy:




  „2aa.
     
  Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i Radę.




  2ab.
     
  Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych przyznaje się Komisji na warunkach określonych w art. 17a i 17b.”; |
| --- | --- |

(b)

dodaje się następujące ustępy:

„2aa.
     
  Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i Radę.

2ab.
     
  Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych przyznaje się Komisji na warunkach określonych w art. 17a i 17b.”;

| (c) | skreśla się ust. 3; |
| --- | --- |

(c)

skreśla się ust. 3;

| (1b) | dodaje się następujące artykuły:



  „Artykuł 17a


  Odwołanie przekazania uprawnień



  1.
     
  Parlament Europejski lub Rada mogą w dowolnym momencie odwołać przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 1, 6 ust. 10, art. 8, 14 ust. 2 i art. 16 ust. 5.




  2.
     
  Instytucja, która rozpoczęła wewnętrzną procedurę w celu podjęcia decyzji, czy odwołać przekazanie uprawnień, dokłada starań, aby poinformować drugą instytucję i Komisję odpowiednio wcześnie przed podjęciem ostatecznej decyzji, wskazując przekazane uprawnienia, które mogłyby zostać odwołane.




  3.
     
  Wydanie decyzji o uchyleniu powoduje zakończenie delegacji uprawnień w niej wymienionych. Staje się ona skuteczna natychmiast lub od późniejszej daty, która jest w niej określona. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych. Jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.



  Artykuł 17b


  Sprzeciw wobec aktów delegowanych



  1.
     
  W terminie trzech miesięcy od dnia powiadomienia Parlament Europejski lub Rada mogą zgłaszać sprzeciw wobec aktu delegowanego. Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten może zostać przedłużony o trzy miesiące.




  2.
     
  Jeżeli przed upływem tego okresu ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyrażą sprzeciwu wobec aktu delegowanego, akt ten publikowany jest w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wchodzi w życie z dniem w nim określonym.




  Akt delegowany może być opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wejść w życie przed upływem tego terminu, jeżeli Parlament Europejski i Rada poinformują Komisję, że nie zamierzają zgłosić sprzeciwu.




  3.
     
  Jeżeli Parlament Europejski lub Rada wyrażą sprzeciw wobec aktu delegowanego, nie wchodzi on w życie. Zgodnie z art. 296 TFUE instytucja, która wyraziła sprzeciw, wskazuje powody swego sprzeciwu wobec aktu delegowanego.”. |
| --- | --- |

(1b)

dodaje się następujące artykuły:

„Artykuł 17a

Odwołanie przekazania uprawnień

1.
     
  Parlament Europejski lub Rada mogą w dowolnym momencie odwołać przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 1, 6 ust. 10, art. 8, 14 ust. 2 i art. 16 ust. 5.

2.
     
  Instytucja, która rozpoczęła wewnętrzną procedurę w celu podjęcia decyzji, czy odwołać przekazanie uprawnień, dokłada starań, aby poinformować drugą instytucję i Komisję odpowiednio wcześnie przed podjęciem ostatecznej decyzji, wskazując przekazane uprawnienia, które mogłyby zostać odwołane.

3.
     
  Wydanie decyzji o uchyleniu powoduje zakończenie delegacji uprawnień w niej wymienionych. Staje się ona skuteczna natychmiast lub od późniejszej daty, która jest w niej określona. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych. Jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 17b

Sprzeciw wobec aktów delegowanych

1.
     
  W terminie trzech miesięcy od dnia powiadomienia Parlament Europejski lub Rada mogą zgłaszać sprzeciw wobec aktu delegowanego. Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten może zostać przedłużony o trzy miesiące.

2.
     
  Jeżeli przed upływem tego okresu ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyrażą sprzeciwu wobec aktu delegowanego, akt ten publikowany jest w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wchodzi w życie z dniem w nim określonym.

Akt delegowany może być opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wejść w życie przed upływem tego terminu, jeżeli Parlament Europejski i Rada poinformują Komisję, że nie zamierzają zgłosić sprzeciwu.

3.
     
  Jeżeli Parlament Europejski lub Rada wyrażą sprzeciw wobec aktu delegowanego, nie wchodzi on w życie. Zgodnie z art. 296 TFUE instytucja, która wyraziła sprzeciw, wskazuje powody swego sprzeciwu wobec aktu delegowanego.”.

Artykuł 4

Zmiany w dyrektywie 2003/41/WE

W dyrektywie 2003/41/WE wprowadza się następujące zmiany:

| (-1) | w art. 9 wprowadza się następujące zmiany:










  (a) | litera a) otrzymuje brzmienie:










  „a) | instytucja jest zarejestrowana w krajowym rejestrze przez właściwy organ nadzorczy lub zatwierdzona; w przypadku działalności transgranicznej, określonej w art. 20, rejestr wskazuje również państwa członkowskie, w których działa dana instytucja; informacje te należy przekazać Europejskiemu Organowi Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (EIOPA), który publikuje je na swojej stronie internetowej;”; |
| --- | --- | --- | --- |

(-1)

w art. 9 wprowadza się następujące zmiany:

(a)

litera a) otrzymuje brzmienie:

„a)

instytucja jest zarejestrowana w krajowym rejestrze przez właściwy organ nadzorczy lub zatwierdzona; w przypadku działalności transgranicznej, określonej w art. 20, rejestr wskazuje również państwa członkowskie, w których działa dana instytucja; informacje te należy przekazać Europejskiemu Organowi Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (EIOPA), który publikuje je na swojej stronie internetowej;”;

| (b) | ustęp 5 otrzymuje brzmienie:




  „5.
     
  W przypadku działalności transgranicznej określonej w art. 20, warunki działania instytucji podlegają obowiązkowi uprzedniego uzyskania zezwolenia właściwych organów rodzimego państwa członkowskiego. Udzielając takiego zezwolenia, państwa członkowskie niezwłocznie zawiadamiają EIOPA.”; |
| --- | --- |

(b)

ustęp 5 otrzymuje brzmienie:

„5.
     
  W przypadku działalności transgranicznej określonej w art. 20, warunki działania instytucji podlegają obowiązkowi uprzedniego uzyskania zezwolenia właściwych organów rodzimego państwa członkowskiego. Udzielając takiego zezwolenia, państwa członkowskie niezwłocznie zawiadamiają EIOPA.”;

| (1) | w art. 13 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | istniejący tekst staje się ust. 1; |
| --- | --- | --- |

(1)

w art. 13 wprowadza się następujące zmiany:

a)

istniejący tekst staje się ust. 1;

| b) | dodaje się ustęp ▐ w brzmieniu:
  „2.   
  EIOPA,
  ustanowiony rozporządzeniem (UE) nr .../...,
  może opracowywać projekty wykonawcze norm dotyczące formularzy i formatu dokumentów wymienionych w ust. 1 lit. c) ppkt (i)-(vi).


  Komisja
  jest uprawniona do przyjmowania
  projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w
  art. 7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  .”; |
| --- | --- |

b)

dodaje się ustęp ▐ w brzmieniu:

„2.   
  EIOPA,
  ustanowiony rozporządzeniem (UE) nr .../...,
  może opracowywać projekty wykonawcze norm dotyczące formularzy i formatu dokumentów wymienionych w ust. 1 lit. c) ppkt (i)-(vi).

Komisja
  jest uprawniona do przyjmowania
  projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w
  art. 7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  .”;

| (1a) | artykuł 14 ust. 4 akapit drugi otrzymuje brzmienie:




  „Każda decyzja o zabronieniu działalności instytucji poparta jest szczegółowym uzasadnieniem i przekazywana do wiadomości zainteresowanej instytucji. O decyzji powiadamiany jest również EIOPA.”; |
| --- | --- |

(1a)

artykuł 14 ust. 4 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Każda decyzja o zabronieniu działalności instytucji poparta jest szczegółowym uzasadnieniem i przekazywana do wiadomości zainteresowanej instytucji. O decyzji powiadamiany jest również EIOPA.”;

| (1b) | w art. 15 ust. 6 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:




  „6.
     
  W związku z dalszą harmonizacją przepisów dotyczących wyliczania rezerw technicznych, które mogą być uzasadnione - zwłaszcza stopy procentowe i inne założenia wywierające wpływ na poziom rezerw technicznych – Komisja, korzystając z porad EIOPA, wydaje co dwa lata lub na żądanie państwa członkowskiego sprawozdanie o sytuacji dotyczącej rozwoju działalności transgranicznej.”; |
| --- | --- |

(1b)

w art. 15 ust. 6 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„6.
     
  W związku z dalszą harmonizacją przepisów dotyczących wyliczania rezerw technicznych, które mogą być uzasadnione - zwłaszcza stopy procentowe i inne założenia wywierające wpływ na poziom rezerw technicznych – Komisja, korzystając z porad EIOPA, wydaje co dwa lata lub na żądanie państwa członkowskiego sprawozdanie o sytuacji dotyczącej rozwoju działalności transgranicznej.”;

| (2) | w art. 20 dodaje się ustęp ▐ w brzmieniu:
  „11.   ▐ Państwa członkowskie
  przekazują EIOPA sprawozdania dotyczące krajowych
  przepisów o charakterze ostrożnościowym dotyczących obszaru pracowniczych programów emerytalnych nieobjętych odniesieniem do krajowego prawa socjalnego i prawa pracy zawartym w ust. 1. ▐


  Państwa członkowskie regularnie, przynajmniej co dwa lata, uaktualniają te informacje, a EIOPA udostępnia je na swojej stronie internetowej.




  W celu zapewnienia jednolitego stosowania niniejszego ustępu EIOPA opracowuje projekty wykonawczych norm technicznych określających procedury, które właściwe władze państw członkowskich powinny realizować, oraz formaty i szablony, które powinny one stosować, podczas przekazywania EIOPA istotnych informacji i ich uaktualniania. Organ przedstawia Komisji te projekty wykonawczych norm technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.


  Komisja
  jest uprawniona do przyjmowania
  projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie
  trzecim
  , zgodnie z procedurą określoną w
  art. 7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [EIOPA].”; |
| --- | --- |

(2)

w art. 20 dodaje się ustęp ▐ w brzmieniu:

„11.   ▐ Państwa członkowskie
  przekazują EIOPA sprawozdania dotyczące krajowych
  przepisów o charakterze ostrożnościowym dotyczących obszaru pracowniczych programów emerytalnych nieobjętych odniesieniem do krajowego prawa socjalnego i prawa pracy zawartym w ust. 1. ▐

Państwa członkowskie regularnie, przynajmniej co dwa lata, uaktualniają te informacje, a EIOPA udostępnia je na swojej stronie internetowej.

W celu zapewnienia jednolitego stosowania niniejszego ustępu EIOPA opracowuje projekty wykonawczych norm technicznych określających procedury, które właściwe władze państw członkowskich powinny realizować, oraz formaty i szablony, które powinny one stosować, podczas przekazywania EIOPA istotnych informacji i ich uaktualniania. Organ przedstawia Komisji te projekty wykonawczych norm technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.

Komisja
  jest uprawniona do przyjmowania
  projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie
  trzecim
  , zgodnie z procedurą określoną w
  art. 7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [EIOPA].”;

| (2a) | w art. 21 wprowadza się następujące zmiany:










  (a) | tytuł otrzymuje brzmienie: |
| --- | --- | --- |

(2a)

w art. 21 wprowadza się następujące zmiany:

(a)

tytuł otrzymuje brzmienie:

| (b) | dodaje się ustęp w brzmieniu:




  „2a.
     
  Właściwe organy współpracują z EIOPA dla celów niniejszej dyrektywy zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [EIOPA].




  Właściwe organy niezwłocznie udzielają EIOPA wszelkich informacji niezbędnych mu do wypełniania jego obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy i rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA], zgodnie z art. 20 tego rozporządzenia.”; |
| --- | --- |

(b)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„2a.
     
  Właściwe organy współpracują z EIOPA dla celów niniejszej dyrektywy zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [EIOPA].

Właściwe organy niezwłocznie udzielają EIOPA wszelkich informacji niezbędnych mu do wypełniania jego obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy i rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA], zgodnie z art. 20 tego rozporządzenia.”;

| (c) | ustęp 3 otrzymuje brzmienie:




  „3.
     
  Każde państwo członkowskie powiadamia Komisję i EIOPA o wszelkich poważniejszych trudnościach, jakie mogą powstać w związku ze stosowaniem niniejszej dyrektywy.




  Komisja, EIOPA i właściwe władze zainteresowanych państw członkowskich zbadają takie trudności tak szybko jak to możliwe w celu znalezienia właściwego rozwiązania.”. |
| --- | --- |

(c)

ustęp 3 otrzymuje brzmienie:

„3.
     
  Każde państwo członkowskie powiadamia Komisję i EIOPA o wszelkich poważniejszych trudnościach, jakie mogą powstać w związku ze stosowaniem niniejszej dyrektywy.

Komisja, EIOPA i właściwe władze zainteresowanych państw członkowskich zbadają takie trudności tak szybko jak to możliwe w celu znalezienia właściwego rozwiązania.”.

Artykuł 5

Zmiany w dyrektywie 2003/71/WE

W dyrektywie 2003/71/WE wprowadza się następujące zmiany:

| (-1) | w art. 4 dodaje się ustęp w brzmieniu:




  „3a.
     
  W celu zapewnienia spójnej harmonizacji ninieszej dyrektywy Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) może opracować projekty regulacyjnych norm technicznych w celu określenia warunków stosowania wyłączeń dotyczących ust. 1 lit. a), d) i e), oraz ust. 2 lit. a), b), e), f), g) i h).




  Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów regulacyjnych norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 7a-7d rozporządzenia (UE) nr ... /2010[ESMA].”; |
| --- | --- |

(-1)

w art. 4 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3a.
     
  W celu zapewnienia spójnej harmonizacji ninieszej dyrektywy Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) może opracować projekty regulacyjnych norm technicznych w celu określenia warunków stosowania wyłączeń dotyczących ust. 1 lit. a), d) i e), oraz ust. 2 lit. a), b), e), f), g) i h).

Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów regulacyjnych norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 7a-7d rozporządzenia (UE) nr ... /2010[ESMA].”;

| (-1a) | w art. 5 ust. 2 dodaje się akapity w brzmieniu:




  „W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszej dyrektywy ESMA opracowuje projekty wykonawczych norm technicznych w celu zapewnienia jednolitego stosowania aktów delegowanych przyjętych przez Komisję zgodnie z ust. 5 w odniesieniu do jednolitego szablonu prezentacji podsumowania oraz stworzenia inwestorom możliwości porównania danego papieru wartościowego z innymi stosownymi produktami.




  Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 7e rozporządzenia (UE) nr ... /2010[ESMA].”; |
| --- | --- |

(-1a)

w art. 5 ust. 2 dodaje się akapity w brzmieniu:

„W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszej dyrektywy ESMA opracowuje projekty wykonawczych norm technicznych w celu zapewnienia jednolitego stosowania aktów delegowanych przyjętych przez Komisję zgodnie z ust. 5 w odniesieniu do jednolitego szablonu prezentacji podsumowania oraz stworzenia inwestorom możliwości porównania danego papieru wartościowego z innymi stosownymi produktami.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 7e rozporządzenia (UE) nr ... /2010[ESMA].”;

| (-1b) | w art. 7 dodaje się ustęp w brzmieniu:




  „3a.
     
  ESMA może opracowywać projekty wykonawczych norm technicznych w celu zapewnienia jednolitego stosowania aktów delegowanych przyjętych przez Komisję zgodnie z ust. 1.




  Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 7e rozporządzenia (UE) nr ... /2010[ESMA].”; |
| --- | --- |

(-1b)

w art. 7 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3a.
     
  ESMA może opracowywać projekty wykonawczych norm technicznych w celu zapewnienia jednolitego stosowania aktów delegowanych przyjętych przez Komisję zgodnie z ust. 1.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 7e rozporządzenia (UE) nr ... /2010[ESMA].”;

| (1) | w art. 8 dodaje się ustęp ▐ w brzmieniu:
  „5.   
  ESMA może opracowywać
  projekty
  wykonawczych
  norm technicznych w celu
  zapewnienia jednolitych
  warunków stosowania
  aktów delegowanych
  przyjętych przez Komisję zgodnie z ust. 4. Organ przedstawia Komisji te projekty norm technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.
  Komisja
  jest uprawniona do przyjmowania
  projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w
  art. 7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [ESMA].”; |
| --- | --- |

(1)

w art. 8 dodaje się ustęp ▐ w brzmieniu:

„5.   
  ESMA może opracowywać
  projekty
  wykonawczych
  norm technicznych w celu
  zapewnienia jednolitych
  warunków stosowania
  aktów delegowanych
  przyjętych przez Komisję zgodnie z ust. 4. Organ przedstawia Komisji te projekty norm technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.

Komisja
  jest uprawniona do przyjmowania
  projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w
  art. 7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [ESMA].”;

| (2) | w art. 13 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:
  „Właściwy organ zawiadamia
  ESMA
  o zatwierdzeniu prospektu
  emisyjnego i suplementu do niego
  w tym samym czasie, w którym informacja na temat
  tego
  zatwierdzenia przekazywana jest, odpowiednio, emitentowi, oferującemu lub osobie wnioskującej o dopuszczenie do obrotu na rynku regulowanym.
  Właściwe organy powiadamiają ESMA w tym samym czasie i przedkładają mu egzemplarz wspomnianego prospektu emisyjnego i suplementu do niego.”; |
| --- | --- | --- |

(2)

w art. 13 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Właściwy organ zawiadamia
  ESMA
  o zatwierdzeniu prospektu
  emisyjnego i suplementu do niego
  w tym samym czasie, w którym informacja na temat
  tego
  zatwierdzenia przekazywana jest, odpowiednio, emitentowi, oferującemu lub osobie wnioskującej o dopuszczenie do obrotu na rynku regulowanym.
  Właściwe organy powiadamiają ESMA w tym samym czasie i przedkładają mu egzemplarz wspomnianego prospektu emisyjnego i suplementu do niego.”;

| b) | ustęp 5 otrzymuje brzmienie:
  „5.   Właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego może delegować zatwierdzenie prospektu emisyjnego właściwemu organowi innego państwa członkowskiego, z zastrzeżeniem uprzedniego zawiadomienia
  ESMA
  oraz zgody właściwego organu. O takiej delegacji powiadamia się emitenta, oferującego lub osobę wnioskującą o dopuszczenie do obrotu na rynku regulowanym w terminie trzech dni roboczych od dnia wydania decyzji przez właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego. Termin określony w ust. 2 stosuje się od tej daty.
  Artykuł 13 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA] nie ma zastosowania do delegowania zatwierdzenia prospektu emisyjnego zgodnie z niniejszym ustępem.




  W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszej dyrektywy i ułatwienia komunikacji między organami nadzoru i z ESMA, ESMA może opracowywać projekty wykonawczych norm technicznych, by ustanawiać standardowe formularze, szablony i procedury dotyczące zawiadomień przewidzianych w niniejszym ustępie.




  Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych norm technicznych, o których mowa w akapicie drugim, zgodnie z art. 7e rozporządzenia (UE) nr ... /2010[ESMA].
  ”
  ;. |
| --- | --- |

b)

ustęp 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   Właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego może delegować zatwierdzenie prospektu emisyjnego właściwemu organowi innego państwa członkowskiego, z zastrzeżeniem uprzedniego zawiadomienia
  ESMA
  oraz zgody właściwego organu. O takiej delegacji powiadamia się emitenta, oferującego lub osobę wnioskującą o dopuszczenie do obrotu na rynku regulowanym w terminie trzech dni roboczych od dnia wydania decyzji przez właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego. Termin określony w ust. 2 stosuje się od tej daty.
  Artykuł 13 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA] nie ma zastosowania do delegowania zatwierdzenia prospektu emisyjnego zgodnie z niniejszym ustępem.

W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszej dyrektywy i ułatwienia komunikacji między organami nadzoru i z ESMA, ESMA może opracowywać projekty wykonawczych norm technicznych, by ustanawiać standardowe formularze, szablony i procedury dotyczące zawiadomień przewidzianych w niniejszym ustępie.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych norm technicznych, o których mowa w akapicie drugim, zgodnie z art. 7e rozporządzenia (UE) nr ... /2010[ESMA].
  ”
  ;.

| (3) | w art. 14
  wprowadza się następujące zmiany:










  (a) | ustęp 1 otrzymuje brzmienie:




  „1.
     
  Emitent, oferujący lub osoba wnioskująca o dopuszczenie do obrotu na rynku regulowanym przekazują po zatwierdzeniu prospekt emisyjny właściwemu organowi rodzimego państwa członkowskiego i za pośrednictwem właściwego organu udostępniają ESMA oraz podają go do publicznej wiadomości, niezwłocznie i w każdym przypadku z odpowiednim wyprzedzeniem i najpóźniej w momencie rozpoczęcia publicznej oferty lub dopuszczenia do obrotu przedmiotowych papierów wartościowych. Ponadto w przypadku pierwszej publicznej oferty kategorii akcji niedopuszczonych jeszcze do obrotu na rynku regulowanym, która po raz pierwszy ma zostać dopuszczona do obrotu, prospekt emisyjny udostępnia się co najmniej sześć dni roboczych przed zakończeniem oferty.”; |
| --- | --- | --- |

(3)

w art. 14
  wprowadza się następujące zmiany:

(a)

ustęp 1 otrzymuje brzmienie:

„1.
     
  Emitent, oferujący lub osoba wnioskująca o dopuszczenie do obrotu na rynku regulowanym przekazują po zatwierdzeniu prospekt emisyjny właściwemu organowi rodzimego państwa członkowskiego i za pośrednictwem właściwego organu udostępniają ESMA oraz podają go do publicznej wiadomości, niezwłocznie i w każdym przypadku z odpowiednim wyprzedzeniem i najpóźniej w momencie rozpoczęcia publicznej oferty lub dopuszczenia do obrotu przedmiotowych papierów wartościowych. Ponadto w przypadku pierwszej publicznej oferty kategorii akcji niedopuszczonych jeszcze do obrotu na rynku regulowanym, która po raz pierwszy ma zostać dopuszczona do obrotu, prospekt emisyjny udostępnia się co najmniej sześć dni roboczych przed zakończeniem oferty.”;

| (b) | dodaje się ustęp ▐ w brzmieniu:
  „4a.   
  ESMA
  publikuje na swojej stronie internetowej wykaz prospektów emisyjnych zatwierdzonych zgodnie z przepisami art. 13, w stosownych przypadkach wraz z hiperłączem do prospektu emisyjnego opublikowanego na stronie internetowej właściwego organu macierzystego państwa członkowskiego lub na stronie internetowej emitenta lub na stronie internetowej rynku regulowanego. Opublikowany wykaz jest aktualizowany
  , a każdy element
  pozostaje na stronie internetowej przez okres co najmniej 12 miesięcy.”; |
| --- | --- |

(b)

dodaje się ustęp ▐ w brzmieniu:

„4a.   
  ESMA
  publikuje na swojej stronie internetowej wykaz prospektów emisyjnych zatwierdzonych zgodnie z przepisami art. 13, w stosownych przypadkach wraz z hiperłączem do prospektu emisyjnego opublikowanego na stronie internetowej właściwego organu macierzystego państwa członkowskiego lub na stronie internetowej emitenta lub na stronie internetowej rynku regulowanego. Opublikowany wykaz jest aktualizowany
  , a każdy element
  pozostaje na stronie internetowej przez okres co najmniej 12 miesięcy.”;

| (4) | w art. 16 dodaje się ustęp ▐ w brzmieniu:
  „3.   W celu
  zapewnienia spójnej harmonizacji, określenia wymogów przewidzianych w niniejszym artykule
  i uwzględnienia technicznego rozwoju na rynkach finansowych
  ESMA
  opracowuje projekty norm
  regulacyjnych, aby określić sytuacje, w których nowy znaczący czynnik, istotny błąd lub niedokładność odnoszące się do informacji zawartych w prospekcie emisyjnym wymagają opublikowania suplementu do prospektu emisyjnego; ESMA
  przedstawia Komisji te projekty norm
  regulacyjnych
  do dnia 1 stycznia 2014 r.
  Komisja
  jest uprawniona do przyjmowania projektów
  norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art.
  7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [ESMA].”; |
| --- | --- |

(4)

w art. 16 dodaje się ustęp ▐ w brzmieniu:

„3.   W celu
  zapewnienia spójnej harmonizacji, określenia wymogów przewidzianych w niniejszym artykule
  i uwzględnienia technicznego rozwoju na rynkach finansowych
  ESMA
  opracowuje projekty norm
  regulacyjnych, aby określić sytuacje, w których nowy znaczący czynnik, istotny błąd lub niedokładność odnoszące się do informacji zawartych w prospekcie emisyjnym wymagają opublikowania suplementu do prospektu emisyjnego; ESMA
  przedstawia Komisji te projekty norm
  regulacyjnych
  do dnia 1 stycznia 2014 r.

Komisja
  jest uprawniona do przyjmowania projektów
  norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art.
  7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [ESMA].”;

| (5) | w art. 17
  wprowadza się następujące zmiany
  :








  (a) | ustęp 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   Bez uszczerbku dla przepisów art. 23, w przypadku gdy publiczna oferta lub dopuszczenie do obrotu na rynku regulowanym ma miejsce w jednym (lub więcej) państwie członkowskim lub w państwie członkowskim innym niż rodzime państwo członkowskie, prospekt emisyjny, i wszelkie suplementy do niego, zatwierdzony w rodzimym państwie członkowskim ważny jest do celów publicznej oferty lub dopuszczenia do obrotu w dowolnej liczbie przyjmujących państw członkowskich, pod warunkiem że
  ESMA
  oraz właściwy organ każdego przyjmującego państwa członkowskiego zostały powiadomione zgodnie z art. 18. Właściwe organy przyjmujących państw członkowskich nie prowadzą żadnego postępowania zatwierdzającego ani administracyjnego odnoszącego się do prospektów emisyjnych.”; |
| --- | --- | --- |

(5)

w art. 17
  wprowadza się następujące zmiany
  :

(a)

ustęp 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Bez uszczerbku dla przepisów art. 23, w przypadku gdy publiczna oferta lub dopuszczenie do obrotu na rynku regulowanym ma miejsce w jednym (lub więcej) państwie członkowskim lub w państwie członkowskim innym niż rodzime państwo członkowskie, prospekt emisyjny, i wszelkie suplementy do niego, zatwierdzony w rodzimym państwie członkowskim ważny jest do celów publicznej oferty lub dopuszczenia do obrotu w dowolnej liczbie przyjmujących państw członkowskich, pod warunkiem że
  ESMA
  oraz właściwy organ każdego przyjmującego państwa członkowskiego zostały powiadomione zgodnie z art. 18. Właściwe organy przyjmujących państw członkowskich nie prowadzą żadnego postępowania zatwierdzającego ani administracyjnego odnoszącego się do prospektów emisyjnych.”;

| (b) | ustęp 2 otrzymuje brzmienie:




  „2.
     
  Jeżeli po zatwierdzeniu prospektu emisyjnego ujawnione zostaną nowe znaczące czynniki, istotne błędy lub niedokładności, określone w art. 16, właściwy organ rodzimego państwa członkowskiego wymaga zatwierdzenia publikacji suplementu przewidzianego w art. 13 ust. 1. ESMA i właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego mogą poinformować właściwy organ rodzimego państwa członkowskiego o potrzebie uzyskania nowych informacji.”; |
| --- | --- |

(b)

ustęp 2 otrzymuje brzmienie:

„2.
     
  Jeżeli po zatwierdzeniu prospektu emisyjnego ujawnione zostaną nowe znaczące czynniki, istotne błędy lub niedokładności, określone w art. 16, właściwy organ rodzimego państwa członkowskiego wymaga zatwierdzenia publikacji suplementu przewidzianego w art. 13 ust. 1. ESMA i właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego mogą poinformować właściwy organ rodzimego państwa członkowskiego o potrzebie uzyskania nowych informacji.”;

| (6) | w art. 18 dodaje się akapity w brzmieniu:
  „3.   Właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego powiadamia
  ESMA
  o świadectwie zatwierdzenia prospektu emisyjnego w tym samym czasie, w którym o świadectwie powiadamiany jest właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego.


  ESMA
  i właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego publikują na swoich stronach internetowych wykaz świadectw zatwierdzenia
  prospektów emisyjnych (w tym w stosownych przypadkach suplementów do tych prospektów)
  , o których zostały powiadomione zgodnie z niniejszym artykułem, w stosownych przypadkach wraz z hiperłączem do
  tych elementów
  opublikowanych na stronie internetowej właściwego organu macierzystego państwa członkowskiego lub na stronie internetowej emitenta lub na stronie internetowej rynku regulowanego. Opublikowany wykaz jest aktualizowany
  , a każdy element
  pozostaje na stronie internetowej przez okres co najmniej 12 miesięcy.
  4.   W celu zapewnienia jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy i uwzględnienia technicznego rozwoju na rynkach finansowych
  ESMA
  może opracowywać projekty norm
  wykonawczych
  ,
  by ustanawiać standardowe formularze, szablony i procedury dotyczące
  powiadamiania o świadectwie zatwierdzenia, przekazywania egzemplarza prospektu, tłumaczenia podsumowania i każdego suplementu do prospektu.
  Komisja
  jest uprawniona do przyjmowania
  projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w
  art. 7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [ESMA].”; |
| --- | --- |

(6)

w art. 18 dodaje się akapity w brzmieniu:

„3.   Właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego powiadamia
  ESMA
  o świadectwie zatwierdzenia prospektu emisyjnego w tym samym czasie, w którym o świadectwie powiadamiany jest właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego.

ESMA
  i właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego publikują na swoich stronach internetowych wykaz świadectw zatwierdzenia
  prospektów emisyjnych (w tym w stosownych przypadkach suplementów do tych prospektów)
  , o których zostały powiadomione zgodnie z niniejszym artykułem, w stosownych przypadkach wraz z hiperłączem do
  tych elementów
  opublikowanych na stronie internetowej właściwego organu macierzystego państwa członkowskiego lub na stronie internetowej emitenta lub na stronie internetowej rynku regulowanego. Opublikowany wykaz jest aktualizowany
  , a każdy element
  pozostaje na stronie internetowej przez okres co najmniej 12 miesięcy.

4.   W celu zapewnienia jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy i uwzględnienia technicznego rozwoju na rynkach finansowych
  ESMA
  może opracowywać projekty norm
  wykonawczych
  ,
  by ustanawiać standardowe formularze, szablony i procedury dotyczące
  powiadamiania o świadectwie zatwierdzenia, przekazywania egzemplarza prospektu, tłumaczenia podsumowania i każdego suplementu do prospektu.

Komisja
  jest uprawniona do przyjmowania
  projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w
  art. 7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [ESMA].”;

| (7) | w art. 21
  wprowadza się następujące zmiany
  :








  (a) | dodaje się następujące ustępy:




  „1a.
     
  Właściwe organy współpracują z ESMA dla celów niniejszej dyrektywy zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [ESMA].




  1b.
     
  Właściwe organy niezwłocznie udzielają ESMA wszelkich informacji niezbędnych mu do wypełniania jego obowiązków, zgodnie z art. 20 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA].”; |
| --- | --- | --- |

(7)

w art. 21
  wprowadza się następujące zmiany
  :

(a)

dodaje się następujące ustępy:

„1a.
     
  Właściwe organy współpracują z ESMA dla celów niniejszej dyrektywy zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [ESMA].

1b.
     
  Właściwe organy niezwłocznie udzielają ESMA wszelkich informacji niezbędnych mu do wypełniania jego obowiązków, zgodnie z art. 20 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA].”;

| (b) | w
  ust. 2 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
  „Państwa członkowskie powiadamiają Komisję,
  ESMA i
  właściwe organy innych państw członkowskich o wszelkich uzgodnieniach zawartych w odniesieniu do delegacji zadań, w tym o dokładnych warunkach regulujących taką delegację.”; |
| --- | --- |

(b)

w
  ust. 2 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„Państwa członkowskie powiadamiają Komisję,
  ESMA i
  właściwe organy innych państw członkowskich o wszelkich uzgodnieniach zawartych w odniesieniu do delegacji zadań, w tym o dokładnych warunkach regulujących taką delegację.”;

| (c) | w ust. 4 dodaje się akapit w brzmieniu:




  „ESMA może brać udział w kontrolach w siedzibach zgodnie z lit. d) przeprowadzanych wspólnie przez co najmniej dwa właściwe organy.”; |
| --- | --- |

(c)

w ust. 4 dodaje się akapit w brzmieniu:

„ESMA może brać udział w kontrolach w siedzibach zgodnie z lit. d) przeprowadzanych wspólnie przez co najmniej dwa właściwe organy.”;

| (8) | w art. 22 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ustęp 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Ustęp 1 nie uniemożliwia właściwym organom wymiany informacji poufnych ani przekazywania informacji poufnych
  ESMA
  lub Europejskiej Radzie ds. Ryzyka Systemowego
  , z zastrzeżeniem ograniczeń związanych z informacjami dotyczącymi poszczególnych przedsiębiorstw i konsekwencji dla państw trzecich, zgodnie z przepisami odpowiednio rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA] i rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESRB].
  Informacje wymieniane pomiędzy właściwymi organami a
  ESMA
  lub Europejską Radą ds. Ryzyka Systemowego podlegają obowiązkowi zachowania tajemnicy służbowej, jakiemu podlegają osoby obecnie lub w przeszłości zatrudnione przez właściwe organy otrzymujące informacje.”; |
| --- | --- | --- |

(8)

w art. 22 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ustęp 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Ustęp 1 nie uniemożliwia właściwym organom wymiany informacji poufnych ani przekazywania informacji poufnych
  ESMA
  lub Europejskiej Radzie ds. Ryzyka Systemowego
  , z zastrzeżeniem ograniczeń związanych z informacjami dotyczącymi poszczególnych przedsiębiorstw i konsekwencji dla państw trzecich, zgodnie z przepisami odpowiednio rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA] i rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESRB].
  Informacje wymieniane pomiędzy właściwymi organami a
  ESMA
  lub Europejską Radą ds. Ryzyka Systemowego podlegają obowiązkowi zachowania tajemnicy służbowej, jakiemu podlegają osoby obecnie lub w przeszłości zatrudnione przez właściwe organy otrzymujące informacje.”;

| b) | dodaje się ustęp ▐ w brzmieniu:
  „4.   W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji niniejszego artykułu i
  uwzględnienia technicznego rozwoju na rynkach finansowych
  ESMA opracowuje
  projekty norm
  regulacyjnych, aby określić sytuacje wymagane na mocy ust. 2.


  Komisja
  jest uprawniona do przyjmowania projektów
  norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art.
  7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [ESMA].”. |
| --- | --- |

b)

dodaje się ustęp ▐ w brzmieniu:

„4.   W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji niniejszego artykułu i
  uwzględnienia technicznego rozwoju na rynkach finansowych
  ESMA opracowuje
  projekty norm
  regulacyjnych, aby określić sytuacje wymagane na mocy ust. 2.

Komisja
  jest uprawniona do przyjmowania projektów
  norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art.
  7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [ESMA].”.

| (8a) | artykuł 23 otrzymuje brzmienie:



  „Artykuł 23


  Środki zapobiegawcze



  1.
     
  W przypadku gdy właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego uzna, że emitent lub instytucje finansowe odpowiedzialne za publiczną ofertę popełniły nieprawidłowości lub że emitent naruszył swoje obowiązki wynikające z dopuszczenia papierów wartościowych do obrotu na rynku regulowanym, przekazuje swoje ustalenia właściwemu organowi macierzystego państwa członkowskiego i ESMA.




  2.
     
  Jeżeli mimo podjęcia środków przez właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego lub gdy środki te okazały się nieodpowiednie, emitent lub instytucja finansowa odpowiedzialne za publiczną ofertę nie przestają naruszać odpowiednich ustawowych lub wykonawczych przepisów, właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego po powiadomieniu właściwego organu macierzystego państwa członkowskiego i ESMA podejmuje wszelkie właściwe środki w celu ochrony inwestorów oraz przy najbliższej okazji powiadamia o nich Komisję i ESMA.”. |
| --- | --- |

(8a)

artykuł 23 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 23

Środki zapobiegawcze

1.
     
  W przypadku gdy właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego uzna, że emitent lub instytucje finansowe odpowiedzialne za publiczną ofertę popełniły nieprawidłowości lub że emitent naruszył swoje obowiązki wynikające z dopuszczenia papierów wartościowych do obrotu na rynku regulowanym, przekazuje swoje ustalenia właściwemu organowi macierzystego państwa członkowskiego i ESMA.

2.
     
  Jeżeli mimo podjęcia środków przez właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego lub gdy środki te okazały się nieodpowiednie, emitent lub instytucja finansowa odpowiedzialne za publiczną ofertę nie przestają naruszać odpowiednich ustawowych lub wykonawczych przepisów, właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego po powiadomieniu właściwego organu macierzystego państwa członkowskiego i ESMA podejmuje wszelkie właściwe środki w celu ochrony inwestorów oraz przy najbliższej okazji powiadamia o nich Komisję i ESMA.”.

Artykuł 6

Zmiany w dyrektywie 2004/39/WE

W dyrektywie 2004/39/WE wprowadza się następujące zmiany:

| (-1) | artykuł 2 ust. 3 otrzymuje brzmienie:




  „3.
     
  Aby uwzględnić rozwój sytuacji na rynkach finansowych oraz zapewnić jednolite stosowanie niniejszej dyrektywy, w odniesieniu do wyłączeń określonych w lit. c), i) oraz k), stanowiąc w formie aktów delegowanych zgodnie z procedurą określoną w art. 64, 64a, 64b, Komisja określa kryteria ustalania, kiedy działalność można uznać za dodatkową względem głównego zakresu działalności na poziomie grupy, a także ustalania, w jakich przypadkach działalność prowadzona jest okazjonalnie.”; |
| --- | --- |

(-1)

artykuł 2 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.
     
  Aby uwzględnić rozwój sytuacji na rynkach finansowych oraz zapewnić jednolite stosowanie niniejszej dyrektywy, w odniesieniu do wyłączeń określonych w lit. c), i) oraz k), stanowiąc w formie aktów delegowanych zgodnie z procedurą określoną w art. 64, 64a, 64b, Komisja określa kryteria ustalania, kiedy działalność można uznać za dodatkową względem głównego zakresu działalności na poziomie grupy, a także ustalania, w jakich przypadkach działalność prowadzona jest okazjonalnie.”;

| (-1a) | art. 4 ust. 2 otrzymuje brzmienie:




  „2.
     
  Aby uwzględnić rozwój sytuacji na rynkach finansowych i zapewnić jednolite stosowanie niniejszej dyrektywy Komisja wyjaśnia w formie aktów delegowanych zgodnie z postanowieniami art. 64, 64a i 64b definicje zawarte w ust. 1 tego artykułu.”; |
| --- | --- |

(-1a)

art. 4 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.
     
  Aby uwzględnić rozwój sytuacji na rynkach finansowych i zapewnić jednolite stosowanie niniejszej dyrektywy Komisja wyjaśnia w formie aktów delegowanych zgodnie z postanowieniami art. 64, 64a i 64b definicje zawarte w ust. 1 tego artykułu.”;

| (1) | artykuł 5 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Państwa członkowskie ▐ rejestrują wszystkie przedsiębiorstwa inwestycyjne. Rejestr jest ogólnie dostępny i zawiera informacje w sprawie usług lub działalności, do których świadczenia i prowadzenia przedsiębiorstwo inwestycyjne jest uprawnione. Rejestr ten uaktualnia się na bieżąco.
  Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) powiadamiany jest o każdym udzielonym zezwoleniu.




  ESMA
  ustanawia wykaz wszystkich przedsiębiorstw inwestycyjnych w
  Unii
  .
  Wykaz ten zawiera informacje na temat usług lub działań, do których świadczenia i prowadzenia jest uprawnione przedsiębiorstwo inwestycyjne, jest on na bieżąco uaktualniany. ESMA
  publikuje ten wykaz
  na swojej stronie internetowej
  i aktualizuje go.


  Jeżeli właściwy organ cofnął zezwolenie zgodnie z art. 8 lit. b)-d), informacja o tym fakcie jest zamieszczana w rejestrze na okres pięciu lat.”; |
| --- | --- |

(1)

artykuł 5 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Państwa członkowskie ▐ rejestrują wszystkie przedsiębiorstwa inwestycyjne. Rejestr jest ogólnie dostępny i zawiera informacje w sprawie usług lub działalności, do których świadczenia i prowadzenia przedsiębiorstwo inwestycyjne jest uprawnione. Rejestr ten uaktualnia się na bieżąco.
  Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) powiadamiany jest o każdym udzielonym zezwoleniu.

ESMA
  ustanawia wykaz wszystkich przedsiębiorstw inwestycyjnych w
  Unii
  .
  Wykaz ten zawiera informacje na temat usług lub działań, do których świadczenia i prowadzenia jest uprawnione przedsiębiorstwo inwestycyjne, jest on na bieżąco uaktualniany. ESMA
  publikuje ten wykaz
  na swojej stronie internetowej
  i aktualizuje go.

Jeżeli właściwy organ cofnął zezwolenie zgodnie z art. 8 lit. b)-d), informacja o tym fakcie jest zamieszczana w rejestrze na okres pięciu lat.”;

| (2) | w art. 7 dodaje się ustęp ▐ w brzmieniu:
  „4.   W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  niniejszego artykułu
  oraz art. 9 ust. 2-4, art. 10 ust. 1 i 2 oraz art. 12 ESMA opracowuje
  projekty norm
  regulacyjnych
  w celu
  :










  a) | określenia informacji, jakie należy przekazać właściwym organom na mocy art. 7 ust. 2, w tym programu działań, |
| --- | --- | --- |

(2)

w art. 7 dodaje się ustęp ▐ w brzmieniu:

„4.   W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  niniejszego artykułu
  oraz art. 9 ust. 2-4, art. 10 ust. 1 i 2 oraz art. 12 ESMA opracowuje
  projekty norm
  regulacyjnych
  w celu
  :

a)

określenia informacji, jakie należy przekazać właściwym organom na mocy art. 7 ust. 2, w tym programu działań,

| b) | określenia wymogów, jakie mają zastosowanie do zarządzania przedsiębiorstwem inwestycyjnym zgodnie z art. 9 ust. 4, oraz informacji dotyczących powiadomienia, przewidzianych w art. 9 ust. 2, |
| --- | --- |

b)

określenia wymogów, jakie mają zastosowanie do zarządzania przedsiębiorstwem inwestycyjnym zgodnie z art. 9 ust. 4, oraz informacji dotyczących powiadomienia, przewidzianych w art. 9 ust. 2,

| c) | określenia wymogów mających zastosowanie do akcjonariuszy i wspólników posiadających znaczne pakiety akcji, jak również przeszkody, które mogą uniemożliwiać właściwym organom skuteczne wykonywanie funkcji nadzorczych, zgodnie z art. 10 ust. 1 i 2. |
| --- | --- |

c)

określenia wymogów mających zastosowanie do akcjonariuszy i wspólników posiadających znaczne pakiety akcji, jak również przeszkody, które mogą uniemożliwiać właściwym organom skuteczne wykonywanie funkcji nadzorczych, zgodnie z art. 10 ust. 1 i 2.

ESMA przedstawia Komisji projekty regulacyjnych norm technicznych, o których mowa w lit. a) i b), do dnia 1 stycznia 2014 r.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów regulacyjnych norm technicznych, o których mowa w lit. a), b) i c), zgodnie z art. 7-7d rozporządzenia (UE) nr ... /2010.

W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania art. 7 ust. 2 i art. 9 ust. 2, ESMA może opracowywać projekty wykonawczych norm technicznych w celu określenia standardowych formularzy, szablonów i procedur dotyczących powiadomień lub przekazywania informacji przewidzianych w tych artykułach
  .

ESMA przedstawia Komisji projekty wykonawczych i regulacyjnych norm technicznych, o których mowa w akapicie czwartym, do dnia 1 stycznia 2014 r.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych norm technicznych, o których mowa w akapicie czwartym, zgodnie z art. 7e rozporządzenia (UE) nr ... /2010.”;

| (2a) | w art. 8 dodaje się ustęp w brzmieniu:




  „ESMA powiadamiany jest o każdym przypadku cofnięcia zezwolenia.”; |
| --- | --- |

(2a)

w art. 8 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„ESMA powiadamiany jest o każdym przypadku cofnięcia zezwolenia.”;

| (3) | w art. 10a dodaje się ustęp ▐ w następującym brzmieniu:
  „8.   W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  ninieszeego artykułu
  ESMA
  opracowuje projekty norm
  regulacyjnych, aby sporządzić wyczerpujący wykaz informacji, o których mowa w ust. 4, i które potencjalni nabywcy muszą umieścić w swoich powiadomieniach, bez uszczerbku dla art. 10a ust. 2.




  ESMA przedstawia Komisji te projekty regulacyjnych norm technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.




  Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów norm regulacyjnych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 7-7d rozporządzenia (UE) nr ... /2010.


  W celu zapewnienia
  jednolitych warunków stosowania art. 10, 10a i 10b ESMA
  opracowuje projekty
  wykonawczych
  norm technicznych
  , aby ustanowić standardowe procedury, formularze, szablony i procedury dla
  procesu konsultacji między odpowiednimi właściwymi organami, o którym mowa w art. 10 ust. 4.


  ESMA przedstawia Komisji te projekty norm technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.


  Komisja
  jest uprawniona do przyjmowania
  projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie
  trzecim
  , zgodnie z procedurą określoną w
  art. 7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [ESMA].”; |
| --- | --- |

(3)

w art. 10a dodaje się ustęp ▐ w następującym brzmieniu:

„8.   W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  ninieszeego artykułu
  ESMA
  opracowuje projekty norm
  regulacyjnych, aby sporządzić wyczerpujący wykaz informacji, o których mowa w ust. 4, i które potencjalni nabywcy muszą umieścić w swoich powiadomieniach, bez uszczerbku dla art. 10a ust. 2.

ESMA przedstawia Komisji te projekty regulacyjnych norm technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów norm regulacyjnych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 7-7d rozporządzenia (UE) nr ... /2010.

W celu zapewnienia
  jednolitych warunków stosowania art. 10, 10a i 10b ESMA
  opracowuje projekty
  wykonawczych
  norm technicznych
  , aby ustanowić standardowe procedury, formularze, szablony i procedury dla
  procesu konsultacji między odpowiednimi właściwymi organami, o którym mowa w art. 10 ust. 4.

ESMA przedstawia Komisji te projekty norm technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.

Komisja
  jest uprawniona do przyjmowania
  projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie
  trzecim
  , zgodnie z procedurą określoną w
  art. 7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [ESMA].”;

| (3a) | w art. 10b ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:




  „W celu uwzględnienia rozwoju sytuacji na rynkach finansowych oraz zapewnienia jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy Komisja przyjmuje, w formie aktów delegowanych zgodnie z postanowieniami art. 64, 64a i 64b, środki służące dostosowaniu kryteriów określonych w akapicie pierwszym tego ustępu.”; |
| --- | --- |

(3a)

w art. 10b ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„W celu uwzględnienia rozwoju sytuacji na rynkach finansowych oraz zapewnienia jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy Komisja przyjmuje, w formie aktów delegowanych zgodnie z postanowieniami art. 64, 64a i 64b, środki służące dostosowaniu kryteriów określonych w akapicie pierwszym tego ustępu.”;

| (3b) | artykuł 13 ust. 10 otrzymuje brzmienie:




  „W celu uwzględnienia rozwoju sytuacji na rynkach finansowych oraz zapewnienia jednolitego stosowania ust. 2-9 Komisja przyjmuje przy pomocy aktów delegowanych, zgodnie z postanowieniami art. 64, 64a i 64b, środki wykonawcze, które określają konkretne wymogi organizacyjne nakładane na przedsiębiorstwa inwestycyjne świadczące różnego rodzaju usługi inwestycyjne i/lub prowadzące działalność inwestycyjną oraz świadczące usługi dodatkowe, lub połączenie powyższych.”; |
| --- | --- |

(3b)

artykuł 13 ust. 10 otrzymuje brzmienie:

„W celu uwzględnienia rozwoju sytuacji na rynkach finansowych oraz zapewnienia jednolitego stosowania ust. 2-9 Komisja przyjmuje przy pomocy aktów delegowanych, zgodnie z postanowieniami art. 64, 64a i 64b, środki wykonawcze, które określają konkretne wymogi organizacyjne nakładane na przedsiębiorstwa inwestycyjne świadczące różnego rodzaju usługi inwestycyjne i/lub prowadzące działalność inwestycyjną oraz świadczące usługi dodatkowe, lub połączenie powyższych.”;

| (3c) | w art. 15 wprowadza się następujące zmiany:










  (a) | ustęp 1 otrzymuje brzmienie:




  „1.
     
  Państwa członkowskie powiadamiają Komisję i ESMA o wszelkich ogólnych przeszkodach napotykanych przez przedsiębiorstwa inwestycyjne tych państw przy podejmowaniu działalności lub świadczeniu usług inwestycyjnych i/lub prowadzeniu działalności inwestycyjnej w jakimkolwiek państwie trzecim.”; |
| --- | --- | --- |

(3c)

w art. 15 wprowadza się następujące zmiany:

(a)

ustęp 1 otrzymuje brzmienie:

„1.
     
  Państwa członkowskie powiadamiają Komisję i ESMA o wszelkich ogólnych przeszkodach napotykanych przez przedsiębiorstwa inwestycyjne tych państw przy podejmowaniu działalności lub świadczeniu usług inwestycyjnych i/lub prowadzeniu działalności inwestycyjnej w jakimkolwiek państwie trzecim.”;

| (b) | ustęp 2 otrzymuje brzmienie:




  „2.
     
  W przypadku gdy na podstawie informacji przekazywanych zgodnie z ust. 1 Komisja dochodzi do wniosku, że państwo trzecie nie zapewnia unijnym przedsiębiorstwom inwestycyjnym skutecznego dostępu do rynku, porównywalnego z dostępem przyznanym przez Unię przedsiębiorstwom inwestycyjnym z tego państwa trzeciego, Komisja przedkłada Radzie, z uwzględnieniem wytycznych Europejskiego Organu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych, wnioski o stosowny mandat do podjęcia negocjacji celem uzyskania porównywalnych możliwości konkurowania unijnych przedsiębiorstw inwestycyjnych. Rada stanowi kwalifikowaną większością.




  Parlament Europejski otrzymuje bezzwłocznie pełne informacje na wszystkich etapach procedury zgodnie z art. 217 TFUE.




  ESMA wspiera Komisję dla celów niniejszego artykułu.”; |
| --- | --- |

(b)

ustęp 2 otrzymuje brzmienie:

„2.
     
  W przypadku gdy na podstawie informacji przekazywanych zgodnie z ust. 1 Komisja dochodzi do wniosku, że państwo trzecie nie zapewnia unijnym przedsiębiorstwom inwestycyjnym skutecznego dostępu do rynku, porównywalnego z dostępem przyznanym przez Unię przedsiębiorstwom inwestycyjnym z tego państwa trzeciego, Komisja przedkłada Radzie, z uwzględnieniem wytycznych Europejskiego Organu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych, wnioski o stosowny mandat do podjęcia negocjacji celem uzyskania porównywalnych możliwości konkurowania unijnych przedsiębiorstw inwestycyjnych. Rada stanowi kwalifikowaną większością.

Parlament Europejski otrzymuje bezzwłocznie pełne informacje na wszystkich etapach procedury zgodnie z art. 217 TFUE.

ESMA wspiera Komisję dla celów niniejszego artykułu.”;

| (3d) | w art. 16 ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:




  „Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych może opracowywać wytyczne dotyczące metod monitorowania, o których mowa w niniejszym artykule.”; |
| --- | --- |

(3d)

w art. 16 ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych może opracowywać wytyczne dotyczące metod monitorowania, o których mowa w niniejszym artykule.”;

| (3e) | w art. 18 ust. 3 wprowadzenie w akapicie pierwszym otrzymuje brzmienie:




  „3.
     
  W celu uwzględnienia postępów na rynkach finansowych oraz zapewnienia spójnej harmonizacji i jednolitego stosowania ust. 1 i 2, stanowiąc w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 64, 64a i 64b, Komisja:” |
| --- | --- |

(3e)

w art. 18 ust. 3 wprowadzenie w akapicie pierwszym otrzymuje brzmienie:

„3.
     
  W celu uwzględnienia postępów na rynkach finansowych oraz zapewnienia spójnej harmonizacji i jednolitego stosowania ust. 1 i 2, stanowiąc w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 64, 64a i 64b, Komisja:”

| (3f) | w art. 19 ust. 6 tiret pierwsze otrzymuje brzmienie:










  „— | powyższe usługi dotyczą akcji dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym lub równorzędnym rynku państwa trzeciego, instrumentów rynku pieniężnego, obligacji lub innych form zabezpieczenia zadłużenia w papierach wartościowych (z wyłączeniem obligacji lub zadłużenia zabezpieczonego w papierach wartościowych obejmujących instrumenty pochodne), przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe oraz innych niekompleksowych instrumentów finansowych. Rynek państwa trzeciego uznaje się za równorzędny do rynku regulowanego, jeżeli spełnia wymogi równorzędne do ustanowionych na podstawie tytułu III. Komisja i ESMA publikują na swoich stronach internetowych wykaz rynków uznawanych za równorzędne. Wykaz ten jest uaktualniany okresowo. ESMA wspomaga Komisję w tej ocenie rynków państw trzecich.”. |
| --- | --- | --- |

(3f)

w art. 19 ust. 6 tiret pierwsze otrzymuje brzmienie:

„—

powyższe usługi dotyczą akcji dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym lub równorzędnym rynku państwa trzeciego, instrumentów rynku pieniężnego, obligacji lub innych form zabezpieczenia zadłużenia w papierach wartościowych (z wyłączeniem obligacji lub zadłużenia zabezpieczonego w papierach wartościowych obejmujących instrumenty pochodne), przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe oraz innych niekompleksowych instrumentów finansowych. Rynek państwa trzeciego uznaje się za równorzędny do rynku regulowanego, jeżeli spełnia wymogi równorzędne do ustanowionych na podstawie tytułu III. Komisja i ESMA publikują na swoich stronach internetowych wykaz rynków uznawanych za równorzędne. Wykaz ten jest uaktualniany okresowo. ESMA wspomaga Komisję w tej ocenie rynków państw trzecich.”.

| (3g) | w art. 19 ust. 10 wprowadzenie w akapicie pierwszym otrzymuje brzmienie:




  „10.
     
  W celu zapewnienia niezbędnej ochrony inwestorów oraz jednolitego stosowania ust. 1-8 Komisja w formie aktów delegowanych, zgodnie z art. 64, 64a i 64b, przyjmuje środki zapewniające, że świadcząc usługi inwestycyjne lub dodatkowe na rzecz klientów, przedsiębiorstwa inwestycyjne wypełniają zasady w nich określone. Te środki uwzględniają:”. |
| --- | --- |

(3g)

w art. 19 ust. 10 wprowadzenie w akapicie pierwszym otrzymuje brzmienie:

„10.
     
  W celu zapewnienia niezbędnej ochrony inwestorów oraz jednolitego stosowania ust. 1-8 Komisja w formie aktów delegowanych, zgodnie z art. 64, 64a i 64b, przyjmuje środki zapewniające, że świadcząc usługi inwestycyjne lub dodatkowe na rzecz klientów, przedsiębiorstwa inwestycyjne wypełniają zasady w nich określone. Te środki uwzględniają:”.

| (3h) | w art. 21 ust. 6 wprowadzenie w akapicie pierwszym otrzymuje brzmienie:




  „6.
     
  W celu zapewnienia niezbędnej ochrony inwestorów, uczciwego i należytego funkcjonowania rynków finansowych oraz jednolitego stosowania ust. 1, 3 i 4 Komisja przyjmuje w formie aktów delegowanych, zgodnie z art. 64, 64a i 64b, środki dotyczące:” |
| --- | --- |

(3h)

w art. 21 ust. 6 wprowadzenie w akapicie pierwszym otrzymuje brzmienie:

„6.
     
  W celu zapewnienia niezbędnej ochrony inwestorów, uczciwego i należytego funkcjonowania rynków finansowych oraz jednolitego stosowania ust. 1, 3 i 4 Komisja przyjmuje w formie aktów delegowanych, zgodnie z art. 64, 64a i 64b, środki dotyczące:”

| (3i) | w art. 22 ust. 3 wprowadzenie w akapicie pierwszym otrzymuje brzmienie:




  „3.
     
  W celu zapewnienia, że środki dotyczące ochrony inwestorów oraz uczciwego i należytego funkcjonowania rynków finansowych uwzględniają postępy techniczne na rynkach finansowych, oraz w celu zapewnienia jednolitego stosowania ust. 1 i 2 Komisja przyjmuje w formie aktów delegowanych, zgodnie z art. 64, 64a i 64b, środki, które określają:”. |
| --- | --- |

(3i)

w art. 22 ust. 3 wprowadzenie w akapicie pierwszym otrzymuje brzmienie:

„3.
     
  W celu zapewnienia, że środki dotyczące ochrony inwestorów oraz uczciwego i należytego funkcjonowania rynków finansowych uwzględniają postępy techniczne na rynkach finansowych, oraz w celu zapewnienia jednolitego stosowania ust. 1 i 2 Komisja przyjmuje w formie aktów delegowanych, zgodnie z art. 64, 64a i 64b, środki, które określają:”.

| (3j) | w art. 23 ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:




  „3.
     
  Państwa członkowskie, które podejmują decyzję o zezwoleniu przedsiębiorstwu inwestycyjnemu na wyznaczenie przedstawicieli, ustanawiają rejestr publiczny. Przedstawicieli rejestruje się w rejestrze publicznym państwa członkowskiego, w którym mają siedzibę. ESMS publikuje na swojej stronie odniesienia/ hiperłącza do rejestrów publicznych ustanowionych zgodnie z niniejszym artykułem przez państwa członkowskie, które podejmą decyzję o zezwoleniu przedsiębiorstwom inwestycyjnym na wyznaczenie przedstawicieli.”. |
| --- | --- |

(3j)

w art. 23 ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„3.
     
  Państwa członkowskie, które podejmują decyzję o zezwoleniu przedsiębiorstwu inwestycyjnemu na wyznaczenie przedstawicieli, ustanawiają rejestr publiczny. Przedstawicieli rejestruje się w rejestrze publicznym państwa członkowskiego, w którym mają siedzibę. ESMS publikuje na swojej stronie odniesienia/ hiperłącza do rejestrów publicznych ustanowionych zgodnie z niniejszym artykułem przez państwa członkowskie, które podejmą decyzję o zezwoleniu przedsiębiorstwom inwestycyjnym na wyznaczenie przedstawicieli.”.

| (3k) | w art. 24 ust. 5 wprowadzenie w akapicie pierwszym otrzymuje brzmienie:




  „5.
     
  W celu zapewnienia konsekwentnej harmonizacji i jednolitego stosowania ust. 2, 3 i 4 w świetle zmian w praktykach rynkowych oraz w celu ułatwienia skutecznego funkcjonowania jednolitego rynku Komisja w formie aktów delegowanych, zgodnie z art. 64, 64a i 64b, ustala:”. |
| --- | --- |

(3k)

w art. 24 ust. 5 wprowadzenie w akapicie pierwszym otrzymuje brzmienie:

„5.
     
  W celu zapewnienia konsekwentnej harmonizacji i jednolitego stosowania ust. 2, 3 i 4 w świetle zmian w praktykach rynkowych oraz w celu ułatwienia skutecznego funkcjonowania jednolitego rynku Komisja w formie aktów delegowanych, zgodnie z art. 64, 64a i 64b, ustala:”.

| (3l) | w art. 25 wprowadza się następujące zmiany:










  a) | ustęp 1 otrzymuje brzmienie:




  „1.
     
  Bez uszczerbku dla przydziału obowiązków dotyczących wprowadzania w życie dyrektywy 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie wykorzystywania poufnych informacji i manipulacji na rynku (nadużyć na rynku) państwa członkowskie koordynowane przez ESMA, zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA], zapewniają wprowadzenie odpowiednich środków umożliwiających właściwym władzom monitorowanie działalności przedsiębiorstw inwestycyjnych w celu zapewnienia, że działają one uczciwie, rzetelnie i profesjonalnie oraz w sposób promujący integralność rynku.”. |
| --- | --- | --- |

(3l)

w art. 25 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ustęp 1 otrzymuje brzmienie:

„1.
     
  Bez uszczerbku dla przydziału obowiązków dotyczących wprowadzania w życie dyrektywy 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie wykorzystywania poufnych informacji i manipulacji na rynku (nadużyć na rynku) państwa członkowskie koordynowane przez ESMA, zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA], zapewniają wprowadzenie odpowiednich środków umożliwiających właściwym władzom monitorowanie działalności przedsiębiorstw inwestycyjnych w celu zapewnienia, że działają one uczciwie, rzetelnie i profesjonalnie oraz w sposób promujący integralność rynku.”.

| b) | ustęp 2 otrzymuje brzmienie:




  „2.
     
  Państwa członkowskie wymagają, aby przedsiębiorstwa inwestycyjne przechowywały do dyspozycji właściwych władz przez przynajmniej pięć lat właściwe dane odnoszące się do wszystkich transakcji na instrumentach finansowych, które realizują na własny rachunek, czy też w imieniu klienta. W przypadku transakcji zawieranych w imieniu klientów, zapisy obejmują wszelkie informacje i szczegółowe dane dotyczące tożsamości klienta oraz informacje wymagane zgodne z dyrektywą Rady 91/308/EWG z dnia 10 czerwca 1991 r. w sprawie uniemożliwienia korzystania z systemu finansowego w celu prania brudnych pieniędzy.




  ESMA może zwrócić się o dostęp do tych informacji zgodnie z procedurą i warunkami określonymi w art. 20 rozporządzenia (UE) nr .../2010”. |
| --- | --- |

b)

ustęp 2 otrzymuje brzmienie:

„2.
     
  Państwa członkowskie wymagają, aby przedsiębiorstwa inwestycyjne przechowywały do dyspozycji właściwych władz przez przynajmniej pięć lat właściwe dane odnoszące się do wszystkich transakcji na instrumentach finansowych, które realizują na własny rachunek, czy też w imieniu klienta. W przypadku transakcji zawieranych w imieniu klientów, zapisy obejmują wszelkie informacje i szczegółowe dane dotyczące tożsamości klienta oraz informacje wymagane zgodne z dyrektywą Rady 91/308/EWG z dnia 10 czerwca 1991 r. w sprawie uniemożliwienia korzystania z systemu finansowego w celu prania brudnych pieniędzy.

ESMA może zwrócić się o dostęp do tych informacji zgodnie z procedurą i warunkami określonymi w art. 20 rozporządzenia (UE) nr .../2010”.

| c) | ustęp 7 otrzymuje brzmienie:




  „7.
     
  W celu zapewnienia, że środki ochrony integralności ryku zmieniono w sposób uwzględniający postęp techniczny na rynkach finansowych, oraz zapewnienia spójnej harmonizacji i jednolitego stosowania ust. 1-5, Komisja, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 64, 64a i 64b, ustala metody i uzgodnienia dotyczące składania sprawozdań z transakcji finansowych, formy i treści tych sprawozdań, oraz kryteriów dotyczących określania właściwego rynku, zgodnie z ust. 3.”. |
| --- | --- |

c)

ustęp 7 otrzymuje brzmienie:

„7.
     
  W celu zapewnienia, że środki ochrony integralności ryku zmieniono w sposób uwzględniający postęp techniczny na rynkach finansowych, oraz zapewnienia spójnej harmonizacji i jednolitego stosowania ust. 1-5, Komisja, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 64, 64a i 64b, ustala metody i uzgodnienia dotyczące składania sprawozdań z transakcji finansowych, formy i treści tych sprawozdań, oraz kryteriów dotyczących określania właściwego rynku, zgodnie z ust. 3.”.

| (3m) | w art. 27 wprowadza się następujące zmiany:










  a) | ustęp 2 otrzymuje brzmienie:




  „2.
     
  Właściwy organ rynku najbardziej odpowiedniego z punktu widzenia płynności określonej w art. 25 w zakresie danych kategorii akcji, przynajmniej raz w roku i w oparciu o średnią wartość arytmetyczną zleceń realizowanych na rynku w odniesieniu do tych akcji, ustalają kategorię, do której akcje te należą. Te informacje są udostępniane wszystkim uczestnikom rynku i przekazywane Europejskiemu Organowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych. Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych publikuje te informacje na swojej stronie internetowej.”; |
| --- | --- | --- |

(3m)

w art. 27 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ustęp 2 otrzymuje brzmienie:

„2.
     
  Właściwy organ rynku najbardziej odpowiedniego z punktu widzenia płynności określonej w art. 25 w zakresie danych kategorii akcji, przynajmniej raz w roku i w oparciu o średnią wartość arytmetyczną zleceń realizowanych na rynku w odniesieniu do tych akcji, ustalają kategorię, do której akcje te należą. Te informacje są udostępniane wszystkim uczestnikom rynku i przekazywane Europejskiemu Organowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych. Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych publikuje te informacje na swojej stronie internetowej.”;

| b) | w ust. 7 wprowadzenie w akapicie pierwszym otrzymuje brzmienie:




  „7.
     
  W celu zapewnienia jednolitego stosowania ust. 1–6, w sposób popierający skuteczną wycenę akcji oraz w celu maksymalnego wykorzystania możliwości przedsiębiorstw inwestycyjnych do zawierania transakcji jak najkorzystniejszych dla klientów, Komisja przyjmuje w formie aktów delegowanych, zgodnie z art. 64, 64a i 64b, środki, które:”. |
| --- | --- |

b)

w ust. 7 wprowadzenie w akapicie pierwszym otrzymuje brzmienie:

„7.
     
  W celu zapewnienia jednolitego stosowania ust. 1–6, w sposób popierający skuteczną wycenę akcji oraz w celu maksymalnego wykorzystania możliwości przedsiębiorstw inwestycyjnych do zawierania transakcji jak najkorzystniejszych dla klientów, Komisja przyjmuje w formie aktów delegowanych, zgodnie z art. 64, 64a i 64b, środki, które:”.

| (3n) | w art. 28 ust. 3 wprowadzenie w akapicie pierwszym otrzymuje brzmienie:




  „3.
     
  W celu zapewnienia przejrzystego i należytego funkcjonowania rynków oraz jednolitego stosowania ust. 1 Komisja przyjmuje w formie aktów delegowanych, zgodnie z art. 64, 64a i 64b, środki, które:” |
| --- | --- |

(3n)

w art. 28 ust. 3 wprowadzenie w akapicie pierwszym otrzymuje brzmienie:

„3.
     
  W celu zapewnienia przejrzystego i należytego funkcjonowania rynków oraz jednolitego stosowania ust. 1 Komisja przyjmuje w formie aktów delegowanych, zgodnie z art. 64, 64a i 64b, środki, które:”

| (3o) | w art. 29 ust. 3 wprowadzenie w akapicie pierwszym otrzymuje brzmienie:




  „3.
     
  W celu zapewnienia jednolitego stosowania ust. 1 i 2 Komisja przyjmuje w formie aktów delegowanych, zgodnie z art. 64, 64a i 64b, środki w odniesieniu do:” |
| --- | --- |

(3o)

w art. 29 ust. 3 wprowadzenie w akapicie pierwszym otrzymuje brzmienie:

„3.
     
  W celu zapewnienia jednolitego stosowania ust. 1 i 2 Komisja przyjmuje w formie aktów delegowanych, zgodnie z art. 64, 64a i 64b, środki w odniesieniu do:”

| (3p) | w art. 30 ust. 3 wprowadzenie w akapicie pierwszym otrzymuje brzmienie:




  „3.
     
  W celu zapewnienia skutecznego i właściwego funkcjonowania rynków finansowych oraz jednolitego stosowania ust. 1 i 2 Komisja, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 64, 64a i 64b, przyjmuje środki dotyczące:” |
| --- | --- |

(3p)

w art. 30 ust. 3 wprowadzenie w akapicie pierwszym otrzymuje brzmienie:

„3.
     
  W celu zapewnienia skutecznego i właściwego funkcjonowania rynków finansowych oraz jednolitego stosowania ust. 1 i 2 Komisja, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 64, 64a i 64b, przyjmuje środki dotyczące:”

| (4) | W art. 31
  wprowadza się następujące zmiany
  :








  a) | w ust. 2 akapit drugi otrzymuje brzmienie:




  „W przypadkach gdy przedsiębiorstwo inwestycyjne zamierza korzystać z usług przedstawicieli, na wniosek właściwego organu przyjmującego państwa członkowskiego oraz we właściwym czasie, właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego przedsiębiorstwa inwestycyjnego przekazuje tożsamość przedstawicieli, z których usług przedsiębiorstwo inwestycyjne zamierza korzystać w tym państwie członkowskim. Przyjmujące państwo członkowskie może podawać takie informacje do publicznej wiadomości. Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych może zwrócić się o dostęp do tych informacji zgodnie z procedurą i warunkami określonymi w art. 20 rozporządzenia (UE) nr .../2010”. |
| --- | --- | --- |

(4)

W art. 31
  wprowadza się następujące zmiany
  :

a)

w ust. 2 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„W przypadkach gdy przedsiębiorstwo inwestycyjne zamierza korzystać z usług przedstawicieli, na wniosek właściwego organu przyjmującego państwa członkowskiego oraz we właściwym czasie, właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego przedsiębiorstwa inwestycyjnego przekazuje tożsamość przedstawicieli, z których usług przedsiębiorstwo inwestycyjne zamierza korzystać w tym państwie członkowskim. Przyjmujące państwo członkowskie może podawać takie informacje do publicznej wiadomości. Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych może zwrócić się o dostęp do tych informacji zgodnie z procedurą i warunkami określonymi w art. 20 rozporządzenia (UE) nr .../2010”.

| b) | dodaje się ustęp 7 w brzmieniu:
  „7.   W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  niniejszego artykułu,
  ESMA
  może opracowywać projekty norm
  regulacyjnych w celu określenia informacji, które należy udostępnić zgodnie z
  ust. 2, 4 i ▐ 6 ▐.
  Komisja
  jest uprawniona do przyjmowania projektów
  norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art.
  7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  . [ESMA].


  W celu zapewnienia jednolitego stosowania niniejszego artykułu ESMA może opracowywać projekty wykonawczych norm technicznych, by ustanawiać standardowe formularze, szablony i procedury do celów przekazywania informacji zgodnie z ust. 3, 4 i 6.




  Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych norm technicznych, o których mowa w trzecim akapicie, zgodnie z procedurą określoną w art. 7e rozporządzenia (UE) nr ... /2010.”. |
| --- | --- |

b)

dodaje się ustęp 7 w brzmieniu:

„7.   W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  niniejszego artykułu,
  ESMA
  może opracowywać projekty norm
  regulacyjnych w celu określenia informacji, które należy udostępnić zgodnie z
  ust. 2, 4 i ▐ 6 ▐.

Komisja
  jest uprawniona do przyjmowania projektów
  norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art.
  7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  . [ESMA].

W celu zapewnienia jednolitego stosowania niniejszego artykułu ESMA może opracowywać projekty wykonawczych norm technicznych, by ustanawiać standardowe formularze, szablony i procedury do celów przekazywania informacji zgodnie z ust. 3, 4 i 6.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych norm technicznych, o których mowa w trzecim akapicie, zgodnie z procedurą określoną w art. 7e rozporządzenia (UE) nr ... /2010.”.

| (5) | w art. 32 dodaje się ustęp ▐ w brzmieniu:
  „10.   W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  niniejszego artykułu,
  ESMA
  może opracowywać projekty norm
  regulacyjnych w celu określenia informacji, które należy udostępnić zgodnie z
  ust. 2, 4 i
  9.




  Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów norm regulacyjnych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 7-7d rozporządzenia (UE) nr ... /2010.”




  W celu zapewnienia jednolitego stosowania niniejszego artykułu ESMA może opracowywać projekty wykonawczych norm technicznych, by ustanawiać standardowe formularze, szablony i procedury do celów przekazywania informacji zgodnie z ust. 3 i 9.


  Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w
  trzecim
  akapicie, zgodnie z procedurą określoną w
  art. 7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010.
  ▐”. |
| --- | --- |

(5)

w art. 32 dodaje się ustęp ▐ w brzmieniu:

„10.   W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  niniejszego artykułu,
  ESMA
  może opracowywać projekty norm
  regulacyjnych w celu określenia informacji, które należy udostępnić zgodnie z
  ust. 2, 4 i
  9.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów norm regulacyjnych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 7-7d rozporządzenia (UE) nr ... /2010.”

W celu zapewnienia jednolitego stosowania niniejszego artykułu ESMA może opracowywać projekty wykonawczych norm technicznych, by ustanawiać standardowe formularze, szablony i procedury do celów przekazywania informacji zgodnie z ust. 3 i 9.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w
  trzecim
  akapicie, zgodnie z procedurą określoną w
  art. 7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010.
  ▐”.

| (5a) | w art. 36 dodaje się ustęp w brzmieniu:




  „5a.
     
  O wszelkim cofnięciu zezwolenia powiadamia się ESMA.”. |
| --- | --- |

(5a)

w art. 36 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„5a.
     
  O wszelkim cofnięciu zezwolenia powiadamia się ESMA.”.

| (5b) | w art. 39 dodaje się ustęp w brzmieniu:




  „1a.
     
  W celu uwzględnienia postępu na rynkach finansowych oraz zapewnienia spójnej harmonizacji i jednolitego stosowania niniejszego artykułu, ESMA opracowuje projekty wykonawczych norm technicznych w celu określenia warunków stosowania lit. d). Organ przedstawia Komisji te projekty norm technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.




  Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych norm technicznych, o których mowa w trzecim akapicie, zgodnie z procedurą określoną w art. 7e rozporządzenia (UE) nr ... /2010.”. |
| --- | --- |

(5b)

w art. 39 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„1a.
     
  W celu uwzględnienia postępu na rynkach finansowych oraz zapewnienia spójnej harmonizacji i jednolitego stosowania niniejszego artykułu, ESMA opracowuje projekty wykonawczych norm technicznych w celu określenia warunków stosowania lit. d). Organ przedstawia Komisji te projekty norm technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych norm technicznych, o których mowa w trzecim akapicie, zgodnie z procedurą określoną w art. 7e rozporządzenia (UE) nr ... /2010.”.

| (5c) | w art. 40 ust. 6 wprowadzenie do akapitu pierwszego otrzymuje brzmienie:




  „6.
     
  W celu zapewnienia spójnej harmonizacji i jednolitego stosowania ust. 1-5 Komisja, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 64, 64a i 64b:”. |
| --- | --- |

(5c)

w art. 40 ust. 6 wprowadzenie do akapitu pierwszego otrzymuje brzmienie:

„6.
     
  W celu zapewnienia spójnej harmonizacji i jednolitego stosowania ust. 1-5 Komisja, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 64, 64a i 64b:”.

| (5d) | artykuł 41 ust. 2 otrzymuje brzmienie:




  „2.
     
  Właściwe organy, które domagają się zawieszenia lub wycofania instrumentu finansowego z obrotu na jednym lub na większej liczbie rynków regulowanych, bezzwłocznie podają niniejszą decyzję do publicznej wiadomości i powiadamiają Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych oraz właściwe organy innych państw członkowskich. Z wyjątkiem przypadków, gdy powyższe może spowodować znaczną szkodę dla interesów inwestorów lub należytego funkcjonowania rynku wewnętrznego, właściwe władze innych państw członkowskich zwracają się o zawieszenie lub usunięcie tego instrumentu finansowego z obrotu na rynkach regulowanych i MTF, które są prowadzone pod ich nadzorem.”. |
| --- | --- |

(5d)

artykuł 41 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.
     
  Właściwe organy, które domagają się zawieszenia lub wycofania instrumentu finansowego z obrotu na jednym lub na większej liczbie rynków regulowanych, bezzwłocznie podają niniejszą decyzję do publicznej wiadomości i powiadamiają Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych oraz właściwe organy innych państw członkowskich. Z wyjątkiem przypadków, gdy powyższe może spowodować znaczną szkodę dla interesów inwestorów lub należytego funkcjonowania rynku wewnętrznego, właściwe władze innych państw członkowskich zwracają się o zawieszenie lub usunięcie tego instrumentu finansowego z obrotu na rynkach regulowanych i MTF, które są prowadzone pod ich nadzorem.”.

| (5e) | w art. 42 wprowadza się następujące zmiany:










  a) | w ust. 6 akapit drugi otrzymuje brzmienie:




  „Rynek regulowany przekazuje właściwym władzom rodzimego państwa członkowskiego informacje dotyczące państwa członkowskiego, w którym zamierza wprowadzić takie uzgodnienia. Właściwe władze rodzimego państwa członkowskiego w terminie jednego miesiąca przekazują te informacje państwu członkowskiemu, w którym rynek regulowany zamierza wprowadzić takie uzgodnienia. ESMA może zwrócić się o dostęp do tych informacji zgodnie z procedurą i warunkami określonymi w art. 20 rozporządzenia (UE) nr .../2010”;. |
| --- | --- | --- |

(5e)

w art. 42 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 6 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Rynek regulowany przekazuje właściwym władzom rodzimego państwa członkowskiego informacje dotyczące państwa członkowskiego, w którym zamierza wprowadzić takie uzgodnienia. Właściwe władze rodzimego państwa członkowskiego w terminie jednego miesiąca przekazują te informacje państwu członkowskiemu, w którym rynek regulowany zamierza wprowadzić takie uzgodnienia. ESMA może zwrócić się o dostęp do tych informacji zgodnie z procedurą i warunkami określonymi w art. 20 rozporządzenia (UE) nr .../2010”;.

| b) | dodaje się ustęp w brzmieniu




  „7a.
     
  W celu uwzględnienia postępu na rynkach finansowych oraz zapewnienia spójnej harmonizacji i jednolitego stosowania niniejszego artykułu, ESMA opracowuje projekty norm technicznych w celu określenia warunków stosowania ust. 1. Organ przedstawia Komisji te projekty wykonawczych norm technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.




  Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych norm technicznych, o których mowa w trzecim akapicie, zgodnie z procedurą określoną w art. 7e rozporządzenia (UE) nr ... /2010.”. |
| --- | --- |

b)

dodaje się ustęp w brzmieniu

„7a.
     
  W celu uwzględnienia postępu na rynkach finansowych oraz zapewnienia spójnej harmonizacji i jednolitego stosowania niniejszego artykułu, ESMA opracowuje projekty norm technicznych w celu określenia warunków stosowania ust. 1. Organ przedstawia Komisji te projekty wykonawczych norm technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych norm technicznych, o których mowa w trzecim akapicie, zgodnie z procedurą określoną w art. 7e rozporządzenia (UE) nr ... /2010.”.

| (5f) | w art. 44 ust. 3 wprowadzenie w akapicie pierwszym otrzymuje brzmienie:




  „3.
     
  W celu uwzględnienia postępu na rynkach finansowych oraz zapewnienia spójnej harmonizacji i jednolitego stosowania ust. 1 i 2, stanowiąc w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 64, 64a i 64b, Komisja przyjmuje środki w zakresie:”. |
| --- | --- |

(5f)

w art. 44 ust. 3 wprowadzenie w akapicie pierwszym otrzymuje brzmienie:

„3.
     
  W celu uwzględnienia postępu na rynkach finansowych oraz zapewnienia spójnej harmonizacji i jednolitego stosowania ust. 1 i 2, stanowiąc w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 64, 64a i 64b, Komisja przyjmuje środki w zakresie:”.

| (5g) | w art. 45 ust. 3 wprowadzenie do akapitu pierwszego otrzymuje brzmienie:




  „3.
     
  W celu zapewnienia skutecznego i właściwego funkcjonowania rynków finansowych, uwzględnienia postępu rynków finansowych oraz zapewnienia spójnej harmonizacji i jednolitego stosowania niniejszego artykułu Komisja w formie aktów delegowanych, zgodnie z art. 64, 64a i 64b, przyjmuje środki odnoszące się do:”. |
| --- | --- |

(5g)

w art. 45 ust. 3 wprowadzenie do akapitu pierwszego otrzymuje brzmienie:

„3.
     
  W celu zapewnienia skutecznego i właściwego funkcjonowania rynków finansowych, uwzględnienia postępu rynków finansowych oraz zapewnienia spójnej harmonizacji i jednolitego stosowania niniejszego artykułu Komisja w formie aktów delegowanych, zgodnie z art. 64, 64a i 64b, przyjmuje środki odnoszące się do:”.

| (6) | artykuł 47 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 47


  Wykaz rynków regulowanych

  Każde państwo członkowskie opracowuje wykaz rynków regulowanych, dla których jest rodzimym państwem członkowskim, i przesyła ten wykaz innym państwom członkowskim i
  ESMA
  . Przekazywanie podobnych informacji ma miejsce w odniesieniu do każdej zmiany w tym wykazie.
  ESMA
  publikuje wykaz wszystkich rynków regulowanych na swojej stronie internetowej i ▐ aktualizuje
  go
  .”. |
| --- | --- |

(6)

artykuł 47 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 47

Wykaz rynków regulowanych

Każde państwo członkowskie opracowuje wykaz rynków regulowanych, dla których jest rodzimym państwem członkowskim, i przesyła ten wykaz innym państwom członkowskim i
  ESMA
  . Przekazywanie podobnych informacji ma miejsce w odniesieniu do każdej zmiany w tym wykazie.
  ESMA
  publikuje wykaz wszystkich rynków regulowanych na swojej stronie internetowej i ▐ aktualizuje
  go
  .”.

| (7) | w art. 48 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ustęp 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   Każde państwo członkowskie wyznacza właściwe władze, które wykonują obowiązki przewidziane w niniejszej dyrektywie. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję,
  ESMA
  i właściwe władze innych państw członkowskich o tożsamości właściwych władz odpowiedzialnych za wykonywanie każdego z obowiązków i o ewentualnym podziale tych obowiązków.”; |
| --- | --- | --- |

(7)

w art. 48 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ustęp 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Każde państwo członkowskie wyznacza właściwe władze, które wykonują obowiązki przewidziane w niniejszej dyrektywie. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję,
  ESMA
  i właściwe władze innych państw członkowskich o tożsamości właściwych władz odpowiedzialnych za wykonywanie każdego z obowiązków i o ewentualnym podziale tych obowiązków.”;

| (b) | w ust. 2 akapit
  trzeci
  otrzymuje brzmienie:
  „Państwa członkowskie powiadamiają Komisję,
  ESMA i
  właściwe władze innych państw członkowskich o wszelkich uzgodnieniach wprowadzonych w odniesieniu do powierzania zadań, w tym o dokładnych warunkach regulujących takie powierzanie zadań.”; |
| --- | --- |

(b)

w ust. 2 akapit
  trzeci
  otrzymuje brzmienie:

„Państwa członkowskie powiadamiają Komisję,
  ESMA i
  właściwe władze innych państw członkowskich o wszelkich uzgodnieniach wprowadzonych w odniesieniu do powierzania zadań, w tym o dokładnych warunkach regulujących takie powierzanie zadań.”;

| c) | ustęp 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   
  ESMA
  publikuje wykaz właściwych władz, o których mowa w ust. 1 i 2, na swojej stronie internetowej i ▐ aktualizuje
  go
  .”. |
| --- | --- |

c)

ustęp 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   
  ESMA
  publikuje wykaz właściwych władz, o których mowa w ust. 1 i 2, na swojej stronie internetowej i ▐ aktualizuje
  go
  .”.

| (7a) | w art. 51 dodaje się ustępy w brzmieniu:




  „Państwa członkowskie przedstawiają co roku Europejskiemu Organowi Nadzoru i Papierów Wartościowych zbiorczą informację o wszystkich środkach administracyjnych i sankcjach zastosowanych zgodnie z ust. 1 i 2.




  Właściwy organ przedstawia jednocześnie ESMA wszystkie sankcje, które są podawane do informacji publicznej, zgodnie z poprzednim akapitem. Jeżeli podana do wiadomości publicznej sankcja dotyczy przedsiębiorstwa inwestycyjnego posiadającego zezwolenie zgodnie z niniejszą dyrektywą, ESMA dodaje odniesienie do opublikowanej sankcji do rejestru przedsiębiorstw inwestycyjnych ustanowionego zgodnie z art. 5 ust. 3 niniejszej dyrektywy.”. |
| --- | --- |

(7a)

w art. 51 dodaje się ustępy w brzmieniu:

„Państwa członkowskie przedstawiają co roku Europejskiemu Organowi Nadzoru i Papierów Wartościowych zbiorczą informację o wszystkich środkach administracyjnych i sankcjach zastosowanych zgodnie z ust. 1 i 2.

Właściwy organ przedstawia jednocześnie ESMA wszystkie sankcje, które są podawane do informacji publicznej, zgodnie z poprzednim akapitem. Jeżeli podana do wiadomości publicznej sankcja dotyczy przedsiębiorstwa inwestycyjnego posiadającego zezwolenie zgodnie z niniejszą dyrektywą, ESMA dodaje odniesienie do opublikowanej sankcji do rejestru przedsiębiorstw inwestycyjnych ustanowionego zgodnie z art. 5 ust. 3 niniejszej dyrektywy.”.

| (8) | w art. 53 dodaje się ustęp ▐ w brzmieniu:
  „3.   Właściwe władze powiadamiają
  ESMA o przewidzianych
  w ramach ich jurysdykcji
  procedurach wnoszenia skarg i procedurach odszkodowawczych
  , o których mowa w ust. 1.


  ESMA
  publikuje wykaz wszystkich pozasądowych mechanizmów na swojej stronie internetowej i ▐ aktualizuje
  go
  .”. |
| --- | --- |

(8)

w art. 53 dodaje się ustęp ▐ w brzmieniu:

„3.   Właściwe władze powiadamiają
  ESMA o przewidzianych
  w ramach ich jurysdykcji
  procedurach wnoszenia skarg i procedurach odszkodowawczych
  , o których mowa w ust. 1.

ESMA
  publikuje wykaz wszystkich pozasądowych mechanizmów na swojej stronie internetowej i ▐ aktualizuje
  go
  .”.

| (8a) | Tytuł rozdziału II otrzymuje brzmienie: |
| --- | --- |

(8a)

Tytuł rozdziału II otrzymuje brzmienie:

| (8b) | w art. 56 ust. 1 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:




  „Aby ułatwić i przyspieszyć współpracę, a w szczególności wymianę informacji, państwa członkowskie wyznaczają jeden właściwy organ pełniący rolę punktu kontaktowego do celów niniejszej dyrektywy. Państwa członkowskie przekazują Komisji, ESMA i pozostałym państwom członkowskim tożsamość władz uprawnionych do otrzymywania informacji na mocy tego ustępu. ESMA publikuje wykaz wszystkich tych organów na swojej stronie internetowej i aktualizuje go.”; |
| --- | --- |

(8b)

w art. 56 ust. 1 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„Aby ułatwić i przyspieszyć współpracę, a w szczególności wymianę informacji, państwa członkowskie wyznaczają jeden właściwy organ pełniący rolę punktu kontaktowego do celów niniejszej dyrektywy. Państwa członkowskie przekazują Komisji, ESMA i pozostałym państwom członkowskim tożsamość władz uprawnionych do otrzymywania informacji na mocy tego ustępu. ESMA publikuje wykaz wszystkich tych organów na swojej stronie internetowej i aktualizuje go.”;

| (8c) | artykuł 56 ust. 4 otrzymuje brzmienie:




  „Jeżeli właściwe organy mają uzasadnione powody, by domniemywać, że działania sprzeczne z przepisami niniejszej dyrektywy, prowadzone przez podmioty niepodlegające ich nadzorowi, są lub były realizowane na terytorium innego państwa członkowskiego, powiadamia o tym właściwe organy innego państwa członkowskiego oraz Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych we właściwej dla nich formie. Organ ten podejmuje stosowne działania. Informuje on właściwy organ, który zgłosił naruszenie, oraz Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych, o wynikach swoich działań i, w miarę możliwości, o istotnych zmianach sytuacji na poszczególnych etapach. Ustęp ten stosuje się bez uszczerbku dla uprawnień właściwego organu, który przekazał informację.”. |
| --- | --- |

(8c)

artykuł 56 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„Jeżeli właściwe organy mają uzasadnione powody, by domniemywać, że działania sprzeczne z przepisami niniejszej dyrektywy, prowadzone przez podmioty niepodlegające ich nadzorowi, są lub były realizowane na terytorium innego państwa członkowskiego, powiadamia o tym właściwe organy innego państwa członkowskiego oraz Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych we właściwej dla nich formie. Organ ten podejmuje stosowne działania. Informuje on właściwy organ, który zgłosił naruszenie, oraz Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych, o wynikach swoich działań i, w miarę możliwości, o istotnych zmianach sytuacji na poszczególnych etapach. Ustęp ten stosuje się bez uszczerbku dla uprawnień właściwego organu, który przekazał informację.”.

| (8d) | artykuł 56 ust. 5 otrzymuje brzmienie:




  „5.
     
  W celu zapewnienia jednolitego stosowania ust. 1 i 2, Komisja, w formie aktów delegowanych, zgodnie z art. 64, 64a i 64b, określa metody współpracy właściwych organów i przyjmuje kryteria, na których podstawie działalność rynku regulowanego w przyjmującym państwie członkowskim można uznać za mającą istotne znaczenie dla funkcjonowania rynków papierów wartościowych i ochrony inwestorów w tym przyjmującym państwie członkowskim.”; |
| --- | --- |

(8d)

artykuł 56 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.
     
  W celu zapewnienia jednolitego stosowania ust. 1 i 2, Komisja, w formie aktów delegowanych, zgodnie z art. 64, 64a i 64b, określa metody współpracy właściwych organów i przyjmuje kryteria, na których podstawie działalność rynku regulowanego w przyjmującym państwie członkowskim można uznać za mającą istotne znaczenie dla funkcjonowania rynków papierów wartościowych i ochrony inwestorów w tym przyjmującym państwie członkowskim.”;

| (9) | W art. 56 dodaje się ust. 6 w brzmieniu:
  „6.   W celu zapewnienia
  jednolitych warunków
  stosowania
  niniejszego artykułu ESMA
  może opracowywać projekty
  wykonawczych
  norm technicznych,
  by ustanawiać standardowe formularze, szablony i procedury do celów realizacji uzgodnień dotyczących współpracy zgodnie z ust. 2
  .
  Komisja
  jest uprawniona
  do przyjmowania projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w
  art. 7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [ESMA].”; |
| --- | --- |

(9)

W art. 56 dodaje się ust. 6 w brzmieniu:

„6.   W celu zapewnienia
  jednolitych warunków
  stosowania
  niniejszego artykułu ESMA
  może opracowywać projekty
  wykonawczych
  norm technicznych,
  by ustanawiać standardowe formularze, szablony i procedury do celów realizacji uzgodnień dotyczących współpracy zgodnie z ust. 2
  .

Komisja
  jest uprawniona
  do przyjmowania projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w
  art. 7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [ESMA].”;

| (10) | w art. 57 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | istniejący tekst staje się ustępem 1. |
| --- | --- | --- |

(10)

w art. 57 wprowadza się następujące zmiany:

a)

istniejący tekst staje się ustępem 1.

| aa) | dodaje się ustęp w brzmieniu:




  „1a.
     
  W celu konwergencji praktyk nadzorczych Organ może brać udział w pracach kolegiów organów nadzorczych, w tym w kontrolach w siedzibach przeprowadzanych wspólnie przez dwa lub więcej właściwych organów zgodnie z art. 12 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2010 [ESMA].”; |
| --- | --- |

aa)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„1a.
     
  W celu konwergencji praktyk nadzorczych Organ może brać udział w pracach kolegiów organów nadzorczych, w tym w kontrolach w siedzibach przeprowadzanych wspólnie przez dwa lub więcej właściwych organów zgodnie z art. 12 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2010 [ESMA].”;

| b) | dodaje się ustęp 2 w brzmieniu:
  „2.   W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  ust. 1,
  ESMA
  może opracowywać projekty norm
  regulacyjnych
  w celu określenia
  informacji podlegających wymianie między właściwymi organami podczas
  współpracy w zakresie działalności nadzorczej, weryfikacji na miejscu lub dochodzeń.
  Komisja
  jest uprawniona do przyjmowania projektów
  norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z
  art
  .
  7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [ESMA].


  W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania ust. 1 ESMA może opracowywać projekty wykonawczych norm technicznych, by ustanawiać standardowe formularze, szablony i procedury dla właściwych organów do celów współpracy w zakresie działalności nadzorczej, weryfikacji na miejscu lub dochodzeń.




  Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych norm technicznych, o których mowa w akapicie trzecim, zgodnie z procedurą określoną w art. 7e rozporządzenia (UE) nr ... /2010.”; |
| --- | --- |

b)

dodaje się ustęp 2 w brzmieniu:

„2.   W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  ust. 1,
  ESMA
  może opracowywać projekty norm
  regulacyjnych
  w celu określenia
  informacji podlegających wymianie między właściwymi organami podczas
  współpracy w zakresie działalności nadzorczej, weryfikacji na miejscu lub dochodzeń.

Komisja
  jest uprawniona do przyjmowania projektów
  norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z
  art
  .
  7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [ESMA].

W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania ust. 1 ESMA może opracowywać projekty wykonawczych norm technicznych, by ustanawiać standardowe formularze, szablony i procedury dla właściwych organów do celów współpracy w zakresie działalności nadzorczej, weryfikacji na miejscu lub dochodzeń.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych norm technicznych, o których mowa w akapicie trzecim, zgodnie z procedurą określoną w art. 7e rozporządzenia (UE) nr ... /2010.”;

| (11) | w art. 58 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ustęp 4 otrzymuje brzmienie:
  „4.   W celu zapewnienia
  jednolitych warunków
  stosowania ust. 1 i 2
  ESMA
  może opracowywać projekty
  wykonawcze
  norm technicznych,
  by ustanawiać standardowe formularze, szablony i procedury do celów wymiany informacji.


  Komisja
  jest uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w trzecim akapicie, zgodnie z procedurą określoną w
  art. 7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  .”; |
| --- | --- | --- |

(11)

w art. 58 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ustęp 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   W celu zapewnienia
  jednolitych warunków
  stosowania ust. 1 i 2
  ESMA
  może opracowywać projekty
  wykonawcze
  norm technicznych,
  by ustanawiać standardowe formularze, szablony i procedury do celów wymiany informacji.

Komisja
  jest uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w trzecim akapicie, zgodnie z procedurą określoną w
  art. 7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  .”;

| b) | ustęp 5 otrzymuje brzmienie:
  „
  5.
     Artykuły 54, 58 i 63 nie stanowią przeszkody dla właściwych władz do przekazywania
  ESMA
  , Europejskiej Radzie ds. Ryzyka Systemowego ustanowionej rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady
  (UE) nr .../2010
  , bankom centralnym, Europejskiemu Systemowi Banków Centralnych oraz Europejskiemu Bankowi Centralnemu, w ramach ich kompetencji jako władz monetarnych oraz, w stosownych przypadkach, innym władzom publicznym odpowiedzialnym za nadzorowanie systemów płatniczych i rozliczeniowych, informacji poufnych na potrzeby wykonania ich zadań; podobnie władze te lub organy nie będą powstrzymywane przed przekazywaniem właściwym władzom informacji, których mogą one potrzebować do celów wykonywania funkcji przewidzianych w niniejszej dyrektywie.”; |
| --- | --- |

b)

ustęp 5 otrzymuje brzmienie:

„
  5.
     Artykuły 54, 58 i 63 nie stanowią przeszkody dla właściwych władz do przekazywania
  ESMA
  , Europejskiej Radzie ds. Ryzyka Systemowego ustanowionej rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady
  (UE) nr .../2010
  , bankom centralnym, Europejskiemu Systemowi Banków Centralnych oraz Europejskiemu Bankowi Centralnemu, w ramach ich kompetencji jako władz monetarnych oraz, w stosownych przypadkach, innym władzom publicznym odpowiedzialnym za nadzorowanie systemów płatniczych i rozliczeniowych, informacji poufnych na potrzeby wykonania ich zadań; podobnie władze te lub organy nie będą powstrzymywane przed przekazywaniem właściwym władzom informacji, których mogą one potrzebować do celów wykonywania funkcji przewidzianych w niniejszej dyrektywie.”;

| (11a) | art. 59 ust. 2 otrzymuje brzmienie:




  „2.
     
  „W przypadku takiej odmowy właściwy organ powiadamia właściwe władze, które się o to zwracają, oraz ESMA, przedstawiając możliwie najbardziej szczegółowe informacje.”. |
| --- | --- |

(11a)

art. 59 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.
     
  „W przypadku takiej odmowy właściwy organ powiadamia właściwe władze, które się o to zwracają, oraz ESMA, przedstawiając możliwie najbardziej szczegółowe informacje.”.

| (12) | w art. 60 dodaje się ustęp ▐ w brzmieniu:
  „4.   W celu zapewnienia
  jednolitych warunków
  stosowania
  ust. 1 i 2 ESMA
  może opracowywać projekty
  wykonawczych
  norm technicznych,
  by ustanawiać standardowe formularze, szablony i procedury do celów prowadzenia konsultacji z innymi właściwymi władzami przed udzieleniem zezwolenia
  .
  Komisja
  jest uprawniona
  do przyjmowania projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w
  art. 7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [ESMA].”. |
| --- | --- |

(12)

w art. 60 dodaje się ustęp ▐ w brzmieniu:

„4.   W celu zapewnienia
  jednolitych warunków
  stosowania
  ust. 1 i 2 ESMA
  może opracowywać projekty
  wykonawczych
  norm technicznych,
  by ustanawiać standardowe formularze, szablony i procedury do celów prowadzenia konsultacji z innymi właściwymi władzami przed udzieleniem zezwolenia
  .

Komisja
  jest uprawniona
  do przyjmowania projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w
  art. 7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [ESMA].”.

| (13) | w art. 62 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 1 akapit drugi zdanie trzecie otrzymuje brzmienie:
  „Komisję i
  ESMA
  bezzwłocznie informuje się o takich środkach.”. |
| --- | --- | --- |

(13)

w art. 62 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 1 akapit drugi zdanie trzecie otrzymuje brzmienie:

„Komisję i
  ESMA
  bezzwłocznie informuje się o takich środkach.”.

| b) | w ust. 2 akapit trzeci zdanie drugie otrzymuje brzmienie:
  „Komisję i
  ESMA
  bezzwłocznie informuje się o takich środkach.”. |
| --- | --- |

b)

w ust. 2 akapit trzeci zdanie drugie otrzymuje brzmienie:

„Komisję i
  ESMA
  bezzwłocznie informuje się o takich środkach.”.

| c) | w ust. 3 akapit drugi zdanie drugie otrzymuje brzmienie:
  „Komisję i
  ESMA
  bezzwłocznie informuje się o takich środkach.”. |
| --- | --- |

c)

w ust. 3 akapit drugi zdanie drugie otrzymuje brzmienie:

„Komisję i
  ESMA
  bezzwłocznie informuje się o takich środkach.”.

| (13a) | Dodaje się artykuł w brzmieniu:



  „Artykuł 62a



  1.
     
  Właściwe organy współpracują z ESMA dla celów niniejszej dyrektywy zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [ESMA].




  2.
     
  Właściwe organy udzielają ESMA niezwłocznie wszelkich informacji niezbędnych mu do wypełniania jego obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy i rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA], zgodnie z art. 20 tego rozporządzenia.”. |
| --- | --- |

(13a)

Dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 62a

1.
     
  Właściwe organy współpracują z ESMA dla celów niniejszej dyrektywy zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [ESMA].

2.
     
  Właściwe organy udzielają ESMA niezwłocznie wszelkich informacji niezbędnych mu do wypełniania jego obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy i rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA], zgodnie z art. 20 tego rozporządzenia.”.

| (14) | Artykuł 63 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   Państwa członkowskie i,
  zgodnie z art. 18 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA], ESMA
  mogą zawrzeć porozumienia o współpracy przewidujące wymianę informacji z właściwymi władzami państw trzecich, wyłącznie jeżeli ujawniane informacje podlegają gwarancji zachowania tajemnicy zawodowej przynajmniej równorzędnej do tej wymaganej na mocy art. 54. Taka wymiana informacji musi mieć na celu wykonanie zadań tych właściwych władz.
  Państwa członkowskie i
  ESMA
  mogą przekazywać państwom trzecim dane osobowe zgodnie z rozdziałem IV dyrektywy 95/46/WE.
  Państwa członkowskie i
  ESMA
  mogą również zawierać porozumienia o współpracy przewidujące wymianę informacji z władzami, organami i osobami fizycznymi lub prawnymi państw trzecich, odpowiedzialnymi za
  jedną lub więcej następujących kwestii
  :






  a) | nadzorowanie instytucji kredytowych, innych organizacji finansowych, zakładów ubezpieczeń i rynków finansowych; |
| --- | --- | --- |

(14)

Artykuł 63 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Państwa członkowskie i,
  zgodnie z art. 18 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA], ESMA
  mogą zawrzeć porozumienia o współpracy przewidujące wymianę informacji z właściwymi władzami państw trzecich, wyłącznie jeżeli ujawniane informacje podlegają gwarancji zachowania tajemnicy zawodowej przynajmniej równorzędnej do tej wymaganej na mocy art. 54. Taka wymiana informacji musi mieć na celu wykonanie zadań tych właściwych władz.

Państwa członkowskie i
  ESMA
  mogą przekazywać państwom trzecim dane osobowe zgodnie z rozdziałem IV dyrektywy 95/46/WE.

Państwa członkowskie i
  ESMA
  mogą również zawierać porozumienia o współpracy przewidujące wymianę informacji z władzami, organami i osobami fizycznymi lub prawnymi państw trzecich, odpowiedzialnymi za
  jedną lub więcej następujących kwestii
  :

a)

nadzorowanie instytucji kredytowych, innych organizacji finansowych, zakładów ubezpieczeń i rynków finansowych;

| b) | prowadzenie postępowania w sprawie likwidacji i upadłości przedsiębiorstw inwestycyjnych i postępowania w innych podobnych sprawach; |
| --- | --- |

b)

prowadzenie postępowania w sprawie likwidacji i upadłości przedsiębiorstw inwestycyjnych i postępowania w innych podobnych sprawach;

| c) | prowadzenie ustawowych kontroli sprawozdań finansowych przedsiębiorstw inwestycyjnych i innych instytucji finansowych, instytucji kredytowych i zakładów ubezpieczeń, w wykonywaniu ich funkcji nadzorczych lub które zarządzają planami rekompensat w wykonywaniu powierzonych im funkcji; |
| --- | --- |

c)

prowadzenie ustawowych kontroli sprawozdań finansowych przedsiębiorstw inwestycyjnych i innych instytucji finansowych, instytucji kredytowych i zakładów ubezpieczeń, w wykonywaniu ich funkcji nadzorczych lub które zarządzają planami rekompensat w wykonywaniu powierzonych im funkcji;

| (d) | nadzorowanie organów uczestniczących w postępowaniach w sprawie likwidacji i upadłości przedsiębiorstw inwestycyjnych i postępowaniach w innych podobnych sprawach; |
| --- | --- |

(d)

nadzorowanie organów uczestniczących w postępowaniach w sprawie likwidacji i upadłości przedsiębiorstw inwestycyjnych i postępowaniach w innych podobnych sprawach;

| e) | nadzorowanie osób odpowiedzialnych za wykonywanie ustawowej kontroli sprawozdań finansowych zakładów ubezpieczeń, instytucji kredytowych, przedsiębiorstw inwestycyjnych i innych instytucji finansowych. |
| --- | --- |

e)

nadzorowanie osób odpowiedzialnych za wykonywanie ustawowej kontroli sprawozdań finansowych zakładów ubezpieczeń, instytucji kredytowych, przedsiębiorstw inwestycyjnych i innych instytucji finansowych.

Porozumienia o współpracy, o których mowa w akapicie trzecim, mogą być zawierane wyłącznie, jeżeli ujawniane informacje podlegają gwarancji zachowania tajemnicy zawodowej przynajmniej równorzędnej do tej wymaganej na mocy art. 54. Taka wymiana informacji
  ma
  na celu wykonywanie zadań powierzonych tym władzom lub organom lub osobom fizycznym lub prawnym.”.

| (14a) | w art. 64 wprowadza się następujące zmiany:










  a) | ustęp 2 otrzymuje brzmienie:




  „2.
     
  Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 2 art. 4, art. 10b ust. 1, art. 13 ust. 10, artykułach 18, 19, 21, 22, 24, 25, 27, 28, 29, 30, 40, 44, 45 i art. 56 ust. 2, przyznaje się Komisji na okres czterech lat od dnia wejścia w życie niniejszej dyrektywy. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazanych uprawnień w terminie najpóźniej sześciu miesięcy przed zakończeniem okresu czterech lat. Przekazanie uprawnień jest automatycznie przedłużane na taki sam okres, chyba że Parlament Europejski lub Rada odwołają je zgodnie z art. 64c.”; |
| --- | --- | --- |

(14a)

w art. 64 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ustęp 2 otrzymuje brzmienie:

„2.
     
  Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 2 art. 4, art. 10b ust. 1, art. 13 ust. 10, artykułach 18, 19, 21, 22, 24, 25, 27, 28, 29, 30, 40, 44, 45 i art. 56 ust. 2, przyznaje się Komisji na okres czterech lat od dnia wejścia w życie niniejszej dyrektywy. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazanych uprawnień w terminie najpóźniej sześciu miesięcy przed zakończeniem okresu czterech lat. Przekazanie uprawnień jest automatycznie przedłużane na taki sam okres, chyba że Parlament Europejski lub Rada odwołają je zgodnie z art. 64c.”;

| b) | dodaje się następujące ustępy:










  „-2a. | Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i Radę. |
| --- | --- | --- |

b)

dodaje się następujące ustępy:

„-2a.

Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i Radę.

| -2b. | Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych są przyznawane Komisji na warunkach określonych w art. 64a i 64b.”; |
| --- | --- |

-2b.

Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych są przyznawane Komisji na warunkach określonych w art. 64a i 64b.”;

| c) | ustęp 2a otrzymuje brzmienie:




  „2a.
     
  Żaden z przyjętych aktów delegowanych nie może zmienić istotnych postanowień niniejszej dyrektywy.”; |
| --- | --- |

c)

ustęp 2a otrzymuje brzmienie:

„2a.
     
  Żaden z przyjętych aktów delegowanych nie może zmienić istotnych postanowień niniejszej dyrektywy.”;

| (d) | skreśla się ust. 4. |
| --- | --- |

(d)

skreśla się ust. 4.

| (14b) | dodaje się następujące artykuły:



  „Artykuł 64a


  Odwołanie przekazania uprawnień



  1.
     
  Przekazanie uprawnień, o których mowa w art. 2, art. 4, art. 10b ust. 1, art. 13 ust. 10, artykuły 18, 19, 21, 22, 24, 25, 27, 28, 29, 30, 40, 44, 45 i art. 56 ust. 2, może w każdej chwili zostać odwołane przez Parlament Europejski lub Radę.




  2.
     
  Instytucja, która rozpoczęła wewnętrzną procedurę w celu podjęcia decyzji, czy odwołać przekazanie uprawnień, dokłada starań, aby poinformować drugą instytucję i Komisję odpowiednio wcześnie przed podjęciem ostatecznej decyzji, wskazując przekazane uprawnienia, które mogłyby zostać odwołane.




  3.
     
  Wydanie decyzji o uchyleniu powoduje zakończenie delegacji uprawnień w niej wymienionych. Staje się ona skuteczna natychmiast lub od późniejszej daty, która jest w niej określona. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych. Jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.



  Artykuł 64b


  Sprzeciw wobec aktów delegowanych



  1.
     
  W terminie trzech miesięcy od dnia powiadomienia Parlament Europejski lub Rada mogą zgłaszać sprzeciw wobec aktu delegowanego. Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten może zostać przedłużony o trzy miesiące.




  2.
     
  Jeżeli przed upływem tego okresu ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyrażą sprzeciwu wobec aktu delegowanego, akt ten publikowany jest w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wchodzi w życie z dniem w nim określonym.




  Akt delegowany może być opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wejść w życie przed upływem tego terminu, jeżeli Parlament Europejski i Rada poinformują Komisję, że nie zamierzają zgłosić sprzeciwu.




  3.
     
  W przypadku sprzeciwu wobec aktu delegowanego ze strony Parlamentu Europejskiego lub Rady akt delegowany nie wchodzi w życie. Zgodnie z art. 296 TFUE instytucja, która wyraziła sprzeciw, wskazuje powody swego sprzeciwu wobec aktu delegowanego.”. |
| --- | --- |

(14b)

dodaje się następujące artykuły:

„Artykuł 64a

Odwołanie przekazania uprawnień

1.
     
  Przekazanie uprawnień, o których mowa w art. 2, art. 4, art. 10b ust. 1, art. 13 ust. 10, artykuły 18, 19, 21, 22, 24, 25, 27, 28, 29, 30, 40, 44, 45 i art. 56 ust. 2, może w każdej chwili zostać odwołane przez Parlament Europejski lub Radę.

2.
     
  Instytucja, która rozpoczęła wewnętrzną procedurę w celu podjęcia decyzji, czy odwołać przekazanie uprawnień, dokłada starań, aby poinformować drugą instytucję i Komisję odpowiednio wcześnie przed podjęciem ostatecznej decyzji, wskazując przekazane uprawnienia, które mogłyby zostać odwołane.

3.
     
  Wydanie decyzji o uchyleniu powoduje zakończenie delegacji uprawnień w niej wymienionych. Staje się ona skuteczna natychmiast lub od późniejszej daty, która jest w niej określona. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych. Jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 64b

Sprzeciw wobec aktów delegowanych

1.
     
  W terminie trzech miesięcy od dnia powiadomienia Parlament Europejski lub Rada mogą zgłaszać sprzeciw wobec aktu delegowanego. Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten może zostać przedłużony o trzy miesiące.

2.
     
  Jeżeli przed upływem tego okresu ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyrażą sprzeciwu wobec aktu delegowanego, akt ten publikowany jest w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wchodzi w życie z dniem w nim określonym.

Akt delegowany może być opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wejść w życie przed upływem tego terminu, jeżeli Parlament Europejski i Rada poinformują Komisję, że nie zamierzają zgłosić sprzeciwu.

3.
     
  W przypadku sprzeciwu wobec aktu delegowanego ze strony Parlamentu Europejskiego lub Rady akt delegowany nie wchodzi w życie. Zgodnie z art. 296 TFUE instytucja, która wyraziła sprzeciw, wskazuje powody swego sprzeciwu wobec aktu delegowanego.”.

Artykuł 7

Zmiany w dyrektywie 2004/109/WE

W dyrektywie 2004/109/WE wprowadza się następujące zmiany:

| (-1) | w art. 2 ust. 3 wprowadza się następujące zmiany:










  a) | akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:




  „3.
     
  W celu uwzględnienia postępu technicznego na rynkach finansowych oraz zapewnienia spójnej harmonizacji i określenia wymogów przedstawionych w ust. 1 Komisja przyjmuje, zgodnie z procedurami, o których mowa w art. 27 ust. 2 i 2a, akty delegowane i środki wykonawcze dotyczące definicji określonych w ust. 1.” |
| --- | --- | --- |

(-1)

w art. 2 ust. 3 wprowadza się następujące zmiany:

a)

akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„3.
     
  W celu uwzględnienia postępu technicznego na rynkach finansowych oraz zapewnienia spójnej harmonizacji i określenia wymogów przedstawionych w ust. 1 Komisja przyjmuje, zgodnie z procedurami, o których mowa w art. 27 ust. 2 i 2a, akty delegowane i środki wykonawcze dotyczące definicji określonych w ust. 1.”

| b) | akapit trzeci otrzymuje brzmienie:




  „Środki, o których mowa w akapicie drugim lit. a) i b), są określane w formie aktów delegowanych, zgodnie z art. 27, 27a i 27b.”. |
| --- | --- |

b)

akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„Środki, o których mowa w akapicie drugim lit. a) i b), są określane w formie aktów delegowanych, zgodnie z art. 27, 27a i 27b.”.

| (-1a) | w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:










  a) | W ust. 2 dodaje się literę w następującym brzmieniu:










  „(aa) | załącznik zawierający streszczenie informacji na temat rachunków rocznych z podziałem na państwa;”; |
| --- | --- | --- | --- |

(-1a)

w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:

a)

W ust. 2 dodaje się literę w następującym brzmieniu:

„(aa)

załącznik zawierający streszczenie informacji na temat rachunków rocznych z podziałem na państwa;”;

| (b) | ustęp 6 otrzymuje brzmienie:




  „6.
     
  Komisja przyjmuje w formie aktów delegowanych zgodnie z postanowieniami art. 27, 27a i 27b środki, dążąc do uwzględnienia postępu technicznego na rynkach finansowych oraz zapewnienia spójnej harmonizacji i jednolitego stosowania wymogów ustanowionych w ust. 1. Komisja określa w szczególności warunki techniczne publicznego udostępniania opublikowanego rocznego sprawozdania finansowego, w tym także raportu z badania. Komisja może również, w razie potrzeby, dostosować pięcioletni okres, o którym mowa w ust. 1.” |
| --- | --- |

(b)

ustęp 6 otrzymuje brzmienie:

„6.
     
  Komisja przyjmuje w formie aktów delegowanych zgodnie z postanowieniami art. 27, 27a i 27b środki, dążąc do uwzględnienia postępu technicznego na rynkach finansowych oraz zapewnienia spójnej harmonizacji i jednolitego stosowania wymogów ustanowionych w ust. 1. Komisja określa w szczególności warunki techniczne publicznego udostępniania opublikowanego rocznego sprawozdania finansowego, w tym także raportu z badania. Komisja może również, w razie potrzeby, dostosować pięcioletni okres, o którym mowa w ust. 1.”

| (-1b) | w art. 5 ust. 6 wprowadza się następujące zmiany:










  a) | akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:




  „6.
     
  Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 27 ust. 2 i 2a, Komisja przyjmuje środki, dążąc do uwzględnienia postępu technicznego na rynkach finansowych oraz do zapewnienia spójnej harmonizacji oraz określenia wymogów i zapewnienie jednolitego stosowania ust. 1–5 niniejszego artykułu.”; |
| --- | --- | --- |

(-1b)

w art. 5 ust. 6 wprowadza się następujące zmiany:

a)

akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„6.
     
  Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 27 ust. 2 i 2a, Komisja przyjmuje środki, dążąc do uwzględnienia postępu technicznego na rynkach finansowych oraz do zapewnienia spójnej harmonizacji oraz określenia wymogów i zapewnienie jednolitego stosowania ust. 1–5 niniejszego artykułu.”;

| b) | akapit trzeci otrzymuje brzmienie:




  „Środki, o których mowa w lit. a) przyjmowane są zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 27 ust. 2. Środki, o których mowa w lit. b) i c), są określane w formie aktów delegowanych i zgodnie z postanowieniami art. 27, 27a i 27b.”; |
| --- | --- |

b)

akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„Środki, o których mowa w lit. a) przyjmowane są zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 27 ust. 2. Środki, o których mowa w lit. b) i c), są określane w formie aktów delegowanych i zgodnie z postanowieniami art. 27, 27a i 27b.”;

| c) | akapit czwarty otrzymuje brzmienie:




  „W stosownych przypadkach Komisja może również dostosować pięcioletni okres, o którym mowa w ust. 1, w formie aktów delegowanych, zgodnie z art. 27, 27a i 27b.”. |
| --- | --- |

c)

akapit czwarty otrzymuje brzmienie:

„W stosownych przypadkach Komisja może również dostosować pięcioletni okres, o którym mowa w ust. 1, w formie aktów delegowanych, zgodnie z art. 27, 27a i 27b.”.

| (-1c) | w art. 9 ust. 7 wprowadza się następujące zmiany:










  a) | akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:




  „7.
     
  Komisja przyjmuje w formie aktów delegowanych zgodnie z postanowieniami art. 27, 27a i 27b środki, dążąc do uwzględnienia postępu technicznego na rynkach finansowych oraz zapewnienia spójnej harmonizacji i określenia wymogów ustanowionych w ust. 2, 4 i 5.”. |
| --- | --- | --- |

(-1c)

w art. 9 ust. 7 wprowadza się następujące zmiany:

a)

akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„7.
     
  Komisja przyjmuje w formie aktów delegowanych zgodnie z postanowieniami art. 27, 27a i 27b środki, dążąc do uwzględnienia postępu technicznego na rynkach finansowych oraz zapewnienia spójnej harmonizacji i określenia wymogów ustanowionych w ust. 2, 4 i 5.”.

| b) | akapit drugi otrzymuje brzmienie:




  „W formie aktów delegowanych zgodnie z art. 27, 27a i 27b Komisja określa maksymalną długość »krótkiego cyklu rozliczeniowego«, o którym mowa w ust. 4 niniejszego artykułu, a także odpowiednie mechanizmy sprawowania kontroli przez właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego.”. |
| --- | --- |

b)

akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„W formie aktów delegowanych zgodnie z art. 27, 27a i 27b Komisja określa maksymalną długość »krótkiego cyklu rozliczeniowego«, o którym mowa w ust. 4 niniejszego artykułu, a także odpowiednie mechanizmy sprawowania kontroli przez właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego.”.

| (1) | w art. 12 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ustępie 8
  :










  (i) | wprowadzająca część akapitu pierwszego otrzymuje brzmienie:




  „8.
     
  W celu uwzględnienia postępu technicznego na rynkach finansowych oraz zapewnienia spójnej harmonizacji i określenia wymogów ustanowionych w ust. 1, 2, 4, 5 i 6 niniejszego artykułu Komisja przyjmuje w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 27, 27a i 27b środki:”; |
| --- | --- | --- | --- |

(1)

w art. 12 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ustępie 8
  :

(i)

wprowadzająca część akapitu pierwszego otrzymuje brzmienie:

„8.
     
  W celu uwzględnienia postępu technicznego na rynkach finansowych oraz zapewnienia spójnej harmonizacji i określenia wymogów ustanowionych w ust. 1, 2, 4, 5 i 6 niniejszego artykułu Komisja przyjmuje w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 27, 27a i 27b środki:”;

| (ii) | skreśla się lit. a); |
| --- | --- |

(ii)

skreśla się lit. a);

| (iii) | skreśla się akapit drugi; |
| --- | --- |

(iii)

skreśla się akapit drugi;

| b) | dodaje się ustęp ▐ w brzmieniu:
  „9.   W celu zapewnienia
  jednolitych warunków
  stosowania ▐ niniejszego artykułu i uwzględnienia technicznego rozwoju na rynkach finansowych,
  ESMA może opracowywać
  projekty
  wykonawczych
  norm technicznych, by
  ustanawiać standardowe formularze, szablony i procedury służące
  przekazywaniu wymaganych informacji emitentowi zgodnie ust. 1 niniejszego artykułu lub w celu przekazywania informacji na mocy art. 19 ust. 3.
  Komisja
  jest uprawniona
  do przyjmowania projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w
  art. 7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [ESMA].”. |
| --- | --- |

b)

dodaje się ustęp ▐ w brzmieniu:

„9.   W celu zapewnienia
  jednolitych warunków
  stosowania ▐ niniejszego artykułu i uwzględnienia technicznego rozwoju na rynkach finansowych,
  ESMA może opracowywać
  projekty
  wykonawczych
  norm technicznych, by
  ustanawiać standardowe formularze, szablony i procedury służące
  przekazywaniu wymaganych informacji emitentowi zgodnie ust. 1 niniejszego artykułu lub w celu przekazywania informacji na mocy art. 19 ust. 3.

Komisja
  jest uprawniona
  do przyjmowania projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w
  art. 7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [ESMA].”.

| (2) | w art. 13 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ustępie 2 ▐:








  (i) | akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:




  „2.
     
  Komisja przyjmuje w formie aktów delegowanych zgodnie z postanowieniami art. 27, 27a i 27b środki, dążąc do uwzględnienia postępu technicznego na rynkach finansowych oraz zapewnienia spójnej harmonizacji i określenia wymogów ustanowionych w ust. 1. W szczególności określa ona:”; |
| --- | --- | --- | --- |

(2)

w art. 13 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ustępie 2 ▐:

(i)

akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„2.
     
  Komisja przyjmuje w formie aktów delegowanych zgodnie z postanowieniami art. 27, 27a i 27b środki, dążąc do uwzględnienia postępu technicznego na rynkach finansowych oraz zapewnienia spójnej harmonizacji i określenia wymogów ustanowionych w ust. 1. W szczególności określa ona:”;

| (ii) | lit. c) otrzymuje brzmienie:






  „c) | treść zawiadomienia, jakiego należy dokonać,”; |
| --- | --- | --- |

(ii)

lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

treść zawiadomienia, jakiego należy dokonać,”;

| (iii) | skreśla się akapit drugi; |
| --- | --- |

(iii)

skreśla się akapit drugi;

| (b) | dodaje się ustęp w brzmieniu:
  „3.   W celu zapewnienia
  jednolitych warunków
  stosowania ust. 1
  niniejszego artykułu
  i uwzględnienia technicznego rozwoju rynków finansowych,
  ESMA może opracowywać
  projekty
  wykonawczych
  norm technicznych, by
  ustanawiać standardowe formularze, szablony i procedury służące
  przekazywaniu wymaganych informacji emitentowi zgodnie ust. 1
  niniejszego artykułu
  lub w celu przekazywania informacji na mocy art. 19 ust. 3.
  Komisja
  jest uprawniona
  do przyjmowania projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o
  których mowa w akapicie pierwszym
  , zgodnie z procedurą określoną w
  art. 7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [ESMA].”. |
| --- | --- |

(b)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3.   W celu zapewnienia
  jednolitych warunków
  stosowania ust. 1
  niniejszego artykułu
  i uwzględnienia technicznego rozwoju rynków finansowych,
  ESMA może opracowywać
  projekty
  wykonawczych
  norm technicznych, by
  ustanawiać standardowe formularze, szablony i procedury służące
  przekazywaniu wymaganych informacji emitentowi zgodnie ust. 1
  niniejszego artykułu
  lub w celu przekazywania informacji na mocy art. 19 ust. 3.

Komisja
  jest uprawniona
  do przyjmowania projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o
  których mowa w akapicie pierwszym
  , zgodnie z procedurą określoną w
  art. 7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [ESMA].”.

| (2a) | artykuł 14 ust. 2 otrzymuje brzmienie:




  „2.
     
  Komisja przyjmuje w formie aktów delegowanych, zgodnie z postanowieniami art. 27, 27a i 27b środki, dążąc do uwzględnienia postępu technicznego na rynkach finansowych oraz zapewnienia spójnej harmonizacji i określenia wymogów ustanowionych w ust. 1.”. |
| --- | --- |

(2a)

artykuł 14 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.
     
  Komisja przyjmuje w formie aktów delegowanych, zgodnie z postanowieniami art. 27, 27a i 27b środki, dążąc do uwzględnienia postępu technicznego na rynkach finansowych oraz zapewnienia spójnej harmonizacji i określenia wymogów ustanowionych w ust. 1.”.

| (2b) | artykuł 17 ust. 4 otrzymuje brzmienie:




  „4.
     
  Komisja określa w formie aktów delegowanych zgodnie z postanowieniami art. 27, 27a i 27b środki, dążąc do uwzględnienia postępu technicznego na rynkach finansowych, oraz postępu w dziedzinie technologii informacyjnej i komunikowania się, a także zapewnienia spójnej harmonizacji i określenia wymogów ustanowionych w ust. 1, 2 i 3. W szczególności określa ona rodzaje instytucji finansowych, za pośrednictwem których akcjonariusz może korzystać ze swoich praw finansowych, przewidzianych w przepisach ust. 2 lit. c).”. |
| --- | --- |

(2b)

artykuł 17 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.
     
  Komisja określa w formie aktów delegowanych zgodnie z postanowieniami art. 27, 27a i 27b środki, dążąc do uwzględnienia postępu technicznego na rynkach finansowych, oraz postępu w dziedzinie technologii informacyjnej i komunikowania się, a także zapewnienia spójnej harmonizacji i określenia wymogów ustanowionych w ust. 1, 2 i 3. W szczególności określa ona rodzaje instytucji finansowych, za pośrednictwem których akcjonariusz może korzystać ze swoich praw finansowych, przewidzianych w przepisach ust. 2 lit. c).”.

| (2c) | artykuł 18 ust. 5 otrzymuje brzmienie:




  „5.
     
  Komisja określa w formie aktów delegowanych zgodnie z postanowieniami art. 27, 27a i 27b środki, dążąc do uwzględnienia postępu technicznego na rynkach finansowych, oraz postępu w dziedzinie technologii informacyjnej i komunikowania się, aby zapewnić spójną harmonizację i określić wymogi ustanowione w ust. 1-4. W szczególności określa ona rodzaje instytucji finansowych, za pośrednictwem których posiadacz dłużnych papierów wartościowych może wykonywać swoje prawa finansowe, o których mowa w ust. 2 lit. c).”. |
| --- | --- |

(2c)

artykuł 18 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.
     
  Komisja określa w formie aktów delegowanych zgodnie z postanowieniami art. 27, 27a i 27b środki, dążąc do uwzględnienia postępu technicznego na rynkach finansowych, oraz postępu w dziedzinie technologii informacyjnej i komunikowania się, aby zapewnić spójną harmonizację i określić wymogi ustanowione w ust. 1-4. W szczególności określa ona rodzaje instytucji finansowych, za pośrednictwem których posiadacz dłużnych papierów wartościowych może wykonywać swoje prawa finansowe, o których mowa w ust. 2 lit. c).”.

| (2d) | artykuł 19 ust. 4 otrzymuje brzmienie:




  „4.
     
  Dążąc do zapewnienia spójnej harmonizacji i określenia wymogów ustanowionych w ust. 1, 2 i 3, Komisja przyjmuje środki w formie aktów delegowanych zgodnie z postanowieniami art. 27, 27a i 27b.




  W szczególności Komisja określa procedurę, zgodnie z którą emitent, akcjonariusz lub posiadacz innych instrumentów finansowych lub osoba, o której mowa w art. 10, ma przekazywać informacje właściwemu organowi macierzystego państwa członkowskiego, odpowiednio na podstawie ust. 1 lub 3, aby:










  a) | umożliwić przekazywanie informacji drogą elektroniczną w macierzystym państwie członkowskim; |
| --- | --- | --- |

(2d)

artykuł 19 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.
     
  Dążąc do zapewnienia spójnej harmonizacji i określenia wymogów ustanowionych w ust. 1, 2 i 3, Komisja przyjmuje środki w formie aktów delegowanych zgodnie z postanowieniami art. 27, 27a i 27b.

W szczególności Komisja określa procedurę, zgodnie z którą emitent, akcjonariusz lub posiadacz innych instrumentów finansowych lub osoba, o której mowa w art. 10, ma przekazywać informacje właściwemu organowi macierzystego państwa członkowskiego, odpowiednio na podstawie ust. 1 lub 3, aby:

a)

umożliwić przekazywanie informacji drogą elektroniczną w macierzystym państwie członkowskim;

| b) | skoordynować przekazywanie rocznych sprawozdań finansowych, o których mowa w art. 4 niniejszej dyrektywy, z przekazywaniem rocznych informacji, o których mowa w art. 10 dyrektywy 2003/71/WE.”. |
| --- | --- |

b)

skoordynować przekazywanie rocznych sprawozdań finansowych, o których mowa w art. 4 niniejszej dyrektywy, z przekazywaniem rocznych informacji, o których mowa w art. 10 dyrektywy 2003/71/WE.”.

| (2e) | artykuł 21 ust. 4 otrzymuje brzmienie:




  „4.
     
  Dążąc do uwzględnienia postępu technicznego na rynkach finansowych, oraz postępu w dziedzinie technologii informacyjnej i komunikowania się, a także do określenia wymogów ustanowionych w ust. 1, 2 i 3, Komisja przyjmuje środki w formie aktów delegowanych zgodnie z postanowieniami art. 27, 27a i 27b.




  Komisja określa w szczególności:










  a) | minimalne standardy upowszechniania informacji regulowanych, o których mowa w ust. 1; |
| --- | --- | --- |

(2e)

artykuł 21 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.
     
  Dążąc do uwzględnienia postępu technicznego na rynkach finansowych, oraz postępu w dziedzinie technologii informacyjnej i komunikowania się, a także do określenia wymogów ustanowionych w ust. 1, 2 i 3, Komisja przyjmuje środki w formie aktów delegowanych zgodnie z postanowieniami art. 27, 27a i 27b.

Komisja określa w szczególności:

a)

minimalne standardy upowszechniania informacji regulowanych, o których mowa w ust. 1;

| b) | minimalne standardy centralnego systemu gromadzenia informacji, o którym mowa w ust. 2. |
| --- | --- |

b)

minimalne standardy centralnego systemu gromadzenia informacji, o którym mowa w ust. 2.

Komisja może także określić i aktualizować wykaz środków przekazu służących do publicznego rozpowszechniania informacji.”.

| (2f) | w art. 22 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:




  „1.
     
  ESMA opracowuje wytyczne, zgodnie z art. 8 rozporządzenia (EU) nr .../2010 [ESMA], w celu dalszego ułatwiania publicznego dostępu do informacji podlegających ujawnieniu na mocy przepisów dyrektywy 2003/6/WE, dyrektywy 2003/71/WE oraz niniejszej dyrektywy.”. |
| --- | --- |

(2f)

w art. 22 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„1.
     
  ESMA opracowuje wytyczne, zgodnie z art. 8 rozporządzenia (EU) nr .../2010 [ESMA], w celu dalszego ułatwiania publicznego dostępu do informacji podlegających ujawnieniu na mocy przepisów dyrektywy 2003/6/WE, dyrektywy 2003/71/WE oraz niniejszej dyrektywy.”.

| (2g) | w art. 23 wprowadza się następujące zmiany:










  a) | ustęp 1 otrzymuje brzmienie:




  „1.
     
  W przypadku, gdy statutowa siedziba emitenta znajduje się w kraju trzecim, właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego może zwolnić emitenta z obowiązku spełnienia wymagań określonych w art. 4–7 i art. 12 ust. 6, art. 14, 15 i art. 16–18 pod warunkiem, że w przepisach prawa danego kraju trzeciego określono analogiczne wymagania lub emitent ten spełnia wymagania określone w przepisach prawa kraju trzeciego, które właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego uznaje za równoważne.




  Właściwy organ powiadamia następnie ESMA o przyznanym zwolnieniu.”. |
| --- | --- | --- |

(2g)

w art. 23 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ustęp 1 otrzymuje brzmienie:

„1.
     
  W przypadku, gdy statutowa siedziba emitenta znajduje się w kraju trzecim, właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego może zwolnić emitenta z obowiązku spełnienia wymagań określonych w art. 4–7 i art. 12 ust. 6, art. 14, 15 i art. 16–18 pod warunkiem, że w przepisach prawa danego kraju trzeciego określono analogiczne wymagania lub emitent ten spełnia wymagania określone w przepisach prawa kraju trzeciego, które właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego uznaje za równoważne.

Właściwy organ powiadamia następnie ESMA o przyznanym zwolnieniu.”.

| b) | ustęp 4 otrzymuje brzmienie:




  „4.
     
  Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 27 ust. 2, dążąc do zapewnienia spójnej harmonizacji i jednolitego stosowania ust. 1, Komisja przyjmuje następujące środki wykonawcze:










  i) | ustanawiające mechanizm zapewniający stwierdzenie równoważności informacji, w tym sprawozdań finansowych, wymaganych na mocy niniejszej dyrektywy, i informacji, w tym sprawozdań finansowych, wymaganych zgodnie z przepisami ustawowymi, wykonawczymi lub administracyjnymi kraju trzeciego; |
| --- | --- | --- |

b)

ustęp 4 otrzymuje brzmienie:

„4.
     
  Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 27 ust. 2, dążąc do zapewnienia spójnej harmonizacji i jednolitego stosowania ust. 1, Komisja przyjmuje następujące środki wykonawcze:

i)

ustanawiające mechanizm zapewniający stwierdzenie równoważności informacji, w tym sprawozdań finansowych, wymaganych na mocy niniejszej dyrektywy, i informacji, w tym sprawozdań finansowych, wymaganych zgodnie z przepisami ustawowymi, wykonawczymi lub administracyjnymi kraju trzeciego;

| ii) | stwierdzające, że z uwagi na krajowe przepisy ustawowe, wykonawcze lub administracyjne, bądź na praktyki lub procedury oparte na międzynarodowych standardach ustanowionych przez organizacje międzynarodowe kraj trzeci, w którym zarejestrowany jest emitent, zapewnia równoważność z wymogami dotyczącymi informacji, o których mowa w niniejszej dyrektywie. |
| --- | --- |

ii)

stwierdzające, że z uwagi na krajowe przepisy ustawowe, wykonawcze lub administracyjne, bądź na praktyki lub procedury oparte na międzynarodowych standardach ustanowionych przez organizacje międzynarodowe kraj trzeci, w którym zarejestrowany jest emitent, zapewnia równoważność z wymogami dotyczącymi informacji, o których mowa w niniejszej dyrektywie.

W związku z akapitem pierwszym lit. ii) Komisja przyjmuje w formie aktów delegowanych i zgodnie z postanowieniami art. 27, 27a i 27b środki w odniesieniu do oceny standardów, które dotyczą emitentów z więcej niż jednego kraju.

Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 27 ust. 2, Komisja podejmuje niezbędne decyzje w sprawie równoważności standardów rachunkowości określonych w art. 30 ust. 3 wykorzystywanych przez emitentów z krajów trzecich nie później niż w ciągu pięciu lat od dnia, o którym mowa w art. 31. Jeżeli Komisja zdecyduje, iż standardy rachunkowości kraju trzeciego nie są równoważne, może zezwolić emitentom na dalsze stosowanie tych standardów rachunkowości przez odpowiedni okres przejściowy.

W związku z akapitem trzecim Komisja przyjmuje również w formie aktów delegowanych, zgodnie z art. 27, 27a i 27b, środki mające na celu ustanowienie ogólnych kryteriów równoważności w odniesieniu do standardów rachunkowości, które dotyczą emitentów z więcej niż jednego kraju.

Projekty aktów delegowanych są sporządzane przez Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych.”.

| c) | ustęp 5 otrzymuje brzmienie:




  „5.
     
  W celu zapewnienia spójnej harmonizacji i określenia wymogów ustanowionych w ust. 2 Komisja może, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 27, 27a i 27b, przyjąć środki określające rodzaj informacji ujawnianych w kraju trzecim, które mają znaczenie dla opinii publicznej w Unii.”. |
| --- | --- |

c)

ustęp 5 otrzymuje brzmienie:

„5.
     
  W celu zapewnienia spójnej harmonizacji i określenia wymogów ustanowionych w ust. 2 Komisja może, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 27, 27a i 27b, przyjąć środki określające rodzaj informacji ujawnianych w kraju trzecim, które mają znaczenie dla opinii publicznej w Unii.”.

| d) | w ust. 7 akapit drugi otrzymuje brzmienie:




  „Do celów akapitu pierwszego Komisja przyjmuje również w formie aktów delegowanych i zgodnie z postanowieniami art. 27, 27a i 27b środki mające na celu ustanowienie ogólnych kryteriów równoważności.”. |
| --- | --- |

d)

w ust. 7 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Do celów akapitu pierwszego Komisja przyjmuje również w formie aktów delegowanych i zgodnie z postanowieniami art. 27, 27a i 27b środki mające na celu ustanowienie ogólnych kryteriów równoważności.”.

| e) | dodaje się ustęp w brzmieniu:




  „7a.
     
  ESMA wspiera Komisję w realizacji zadań wynikających z niniejszego artykułu zgodnie z art. 18 rozporządzenia (EU) nr .../2010 [ESMA]” |
| --- | --- |

e)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„7a.
     
  ESMA wspiera Komisję w realizacji zadań wynikających z niniejszego artykułu zgodnie z art. 18 rozporządzenia (EU) nr .../2010 [ESMA]”

| (2h) | w art. 24 wprowadza się następujące zmiany:










  a) | ustęp 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:




  „1.
     
  Każde państwo członkowskie wyznacza organ centralny, o którym mowa w art. 21 ust. 1 dyrektywy 2003/71/WE, jako centralny właściwy organ administracyjny odpowiedzialny za wykonywanie obowiązków, o których mowa w niniejszej dyrektywie, i za zapewnienie stosowania przepisów przyjętych zgodnie z niniejszą dyrektywą. Państwa członkowskie informują o tym odpowiednio Komisję i ESMA.” |
| --- | --- | --- |

(2h)

w art. 24 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ustęp 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„1.
     
  Każde państwo członkowskie wyznacza organ centralny, o którym mowa w art. 21 ust. 1 dyrektywy 2003/71/WE, jako centralny właściwy organ administracyjny odpowiedzialny za wykonywanie obowiązków, o których mowa w niniejszej dyrektywie, i za zapewnienie stosowania przepisów przyjętych zgodnie z niniejszą dyrektywą. Państwa członkowskie informują o tym odpowiednio Komisję i ESMA.”

| b) | ustęp 3 otrzymuje brzmienie:




  „3.
     
  Państwa członkowskie informują Komisję, ESMA, zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia (EU) nr .../2010 [ESMA], i właściwe organy pozostałych państw członkowskich o wszelkich uzgodnieniach zawartych w odniesieniu do delegacji zadań, w tym także o dokładnych warunkach regulujących taką delegację.”. |
| --- | --- |

b)

ustęp 3 otrzymuje brzmienie:

„3.
     
  Państwa członkowskie informują Komisję, ESMA, zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia (EU) nr .../2010 [ESMA], i właściwe organy pozostałych państw członkowskich o wszelkich uzgodnieniach zawartych w odniesieniu do delegacji zadań, w tym także o dokładnych warunkach regulujących taką delegację.”.

| (3) | W art. 25
  wprowadza się następujące zmiany
  :








  a) | dodaje się następujące ustępy:




  „2a.
     
  Właściwe organy współpracują z ESMA dla celów niniejszej dyrektywy zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [ESMA].




  2b.
     
  Właściwe organy udzielają ESMA niezwłocznie wszelkich informacji niezbędnych mu do wypełniania jego obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy i rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA], zgodnie z art. 20 tego rozporządzenia.”; |
| --- | --- | --- |

(3)

W art. 25
  wprowadza się następujące zmiany
  :

a)

dodaje się następujące ustępy:

„2a.
     
  Właściwe organy współpracują z ESMA dla celów niniejszej dyrektywy zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [ESMA].

2b.
     
  Właściwe organy udzielają ESMA niezwłocznie wszelkich informacji niezbędnych mu do wypełniania jego obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy i rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA], zgodnie z art. 20 tego rozporządzenia.”;

| (b) | w ust. 3
  zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
  „Ustęp 1 nie uniemożliwia właściwym organom wymiany informacji poufnych ani ich przekazywania
  ESMA
  i Europejskiej Radzie ds. Ryzyka Systemowego
  (ESRB)
  ustanowionej rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady
  (EU) nr .../2010
  .”. |
| --- | --- |

(b)

w ust. 3
  zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„Ustęp 1 nie uniemożliwia właściwym organom wymiany informacji poufnych ani ich przekazywania
  ESMA
  i Europejskiej Radzie ds. Ryzyka Systemowego
  (ESRB)
  ustanowionej rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady
  (EU) nr .../2010
  .”.

| c) | artykuł 4 otrzymuje brzmienie:




  „4.
     
  Państwa członkowskie i Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych zgodnie z art. 18 rozporządzenia (EU) nr .../2010 [ESMA] mogą zawierać umowy o współpracy przewidujące wymianę informacji z właściwymi organami lub instytucjami krajów trzecich upoważnionymi w odpowiednim prawie krajowym do wykonywania wszelkich zadań przydzielonych właściwym organom w niniejszej dyrektywie zgodnie z art. 24. Państwa członkowskie informują ESMA o zawarciu umów o współpracy. Taka wymiana informacji podlega gwarancjom zachowania tajemnicy służbowej przynajmniej równoważnym z gwarancjami określonymi w niniejszym artykule. Taka wymiana informacji ma na celu wykonywanie zadań związanych z nadzorem przez wspomniane właściwe organy lub instytucje. W przypadku, gdy informacje pochodzą z innego państwa członkowskiego, nie mogą one zostać ujawnione bez wyraźnej zgody właściwych organów, które je ujawniły, oraz służą w stosownych przypadkach wyłącznie do tych celów, na które organy te wyraziły swoją zgodę.”. |
| --- | --- |

c)

artykuł 4 otrzymuje brzmienie:

„4.
     
  Państwa członkowskie i Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych zgodnie z art. 18 rozporządzenia (EU) nr .../2010 [ESMA] mogą zawierać umowy o współpracy przewidujące wymianę informacji z właściwymi organami lub instytucjami krajów trzecich upoważnionymi w odpowiednim prawie krajowym do wykonywania wszelkich zadań przydzielonych właściwym organom w niniejszej dyrektywie zgodnie z art. 24. Państwa członkowskie informują ESMA o zawarciu umów o współpracy. Taka wymiana informacji podlega gwarancjom zachowania tajemnicy służbowej przynajmniej równoważnym z gwarancjami określonymi w niniejszym artykule. Taka wymiana informacji ma na celu wykonywanie zadań związanych z nadzorem przez wspomniane właściwe organy lub instytucje. W przypadku, gdy informacje pochodzą z innego państwa członkowskiego, nie mogą one zostać ujawnione bez wyraźnej zgody właściwych organów, które je ujawniły, oraz służą w stosownych przypadkach wyłącznie do tych celów, na które organy te wyraziły swoją zgodę.”.

| (3a) | artykuł 26 otrzymuje brzmienie:



  „Artykuł 26


  Środki zapobiegawcze



  1.
     
  W przypadku gdy właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego uzna, że emitent lub posiadacz akcji albo innych instrumentów finansowych lub osoba lub podmiot, o których mowa w art. 10, dopuściły się nieprawidłowości lub naruszyły swoje obowiązki, przekazuje swoje ustalenia właściwemu organowi macierzystego państwa członkowskiego i ESMA.




  2.
     
  Jeżeli, mimo środków zastosowanych przez właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego, emitent lub posiadacz papierów wartościowych nadal narusza właściwe przepisy prawa bądź postanowienia w zakresie nadzoru, lub jeżeli środki te okazały się nieodpowiednie, właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego, po powiadomieniu właściwego organu macierzystego państwa członkowskiego, stosuje zgodnie z art. 3 ust. 2 wszystkie właściwe środki w celu ochrony inwestorów, informując o tym jak najszybciej Komisję i ESMA.”. |
| --- | --- |

(3a)

artykuł 26 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 26

Środki zapobiegawcze

1.
     
  W przypadku gdy właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego uzna, że emitent lub posiadacz akcji albo innych instrumentów finansowych lub osoba lub podmiot, o których mowa w art. 10, dopuściły się nieprawidłowości lub naruszyły swoje obowiązki, przekazuje swoje ustalenia właściwemu organowi macierzystego państwa członkowskiego i ESMA.

2.
     
  Jeżeli, mimo środków zastosowanych przez właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego, emitent lub posiadacz papierów wartościowych nadal narusza właściwe przepisy prawa bądź postanowienia w zakresie nadzoru, lub jeżeli środki te okazały się nieodpowiednie, właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego, po powiadomieniu właściwego organu macierzystego państwa członkowskiego, stosuje zgodnie z art. 3 ust. 2 wszystkie właściwe środki w celu ochrony inwestorów, informując o tym jak najszybciej Komisję i ESMA.”.

| (3b) | tytuł rozdziału VI otrzymuje brzmienie: |
| --- | --- |

(3b)

tytuł rozdziału VI otrzymuje brzmienie:

| (3c) | w art. 27 wprowadza się następujące zmiany:










  a) | ustęp 2a otrzymuje brzmienie:




  „2a.
     
  Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 2 ust. 3, art. 5 ust. 6, art. 9 ust. 7, art. 12 ust. 8, art. 13 ust. 2, art. 14 ust. 2, art. 17 ust. 4, art. 18 ust. 5, art. 19 ust. 4, art. 21 ust. 4, art. 23 ust. 5 i 7, przyznaje się Komisji na okres czterech lat od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazanych uprawnień w terminie najpóźniej sześciu miesięcy przed zakończeniem okresu czterech lat. Przekazanie uprawnień jest automatycznie przedłużane na taki sam okres, chyba że Parlament Europejski lub Rada odwołają je zgodnie z art. 27c.”; |
| --- | --- | --- |

(3c)

w art. 27 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ustęp 2a otrzymuje brzmienie:

„2a.
     
  Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 2 ust. 3, art. 5 ust. 6, art. 9 ust. 7, art. 12 ust. 8, art. 13 ust. 2, art. 14 ust. 2, art. 17 ust. 4, art. 18 ust. 5, art. 19 ust. 4, art. 21 ust. 4, art. 23 ust. 5 i 7, przyznaje się Komisji na okres czterech lat od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazanych uprawnień w terminie najpóźniej sześciu miesięcy przed zakończeniem okresu czterech lat. Przekazanie uprawnień jest automatycznie przedłużane na taki sam okres, chyba że Parlament Europejski lub Rada odwołają je zgodnie z art. 27c.”;

| b) | dodaje się następujące ustępy:




  „2aa.
     
  Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i Radę.




  2ab.
     
  Uprawnienie do przyjmowania aktów delegowanych przyznaje się Komisji na warunkach określonych w art. 27a i 27b.”. |
| --- | --- |

b)

dodaje się następujące ustępy:

„2aa.
     
  Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i Radę.

2ab.
     
  Uprawnienie do przyjmowania aktów delegowanych przyznaje się Komisji na warunkach określonych w art. 27a i 27b.”.

| (3d) | dodaje się następujące artykuły:



  „Artykuł 27a


  Odwołanie przekazania uprawnień



  1.
     
  Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 2 ust. 3, art. 5 ust. 6, art. 9 ust. 7, art. 12 ust. 8, art. 13 ust. 2, art. 14 ust. 2, art. 17 ust. 4, art. 18 ust. 5, art. 19 ust. 4, art. 21 ust. 4, art. 23 ust. 5 i 7, może zostać odwołane w dowolnym czasie przez Parlament Europejski lub Radę.




  2.
     
  Instytucja, która rozpoczęła wewnętrzną procedurę w celu podjęcia decyzji, czy odwołać przekazanie uprawnień, dokłada starań, aby poinformować drugą instytucję i Komisję odpowiednio wcześnie przed podjęciem ostatecznej decyzji, wskazując przekazane uprawnienia, które mogłyby zostać odwołane.




  3.
     
  Wydanie decyzji o uchyleniu powoduje zakończenie delegacji uprawnień w niej wymienionych. Staje się ona skuteczna natychmiast lub od późniejszej daty, która jest w niej określona. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych. Jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.



  Artykuł 27b


  Sprzeciw wobec aktów delegowanych



  1.
     
  W terminie trzech miesięcy od dnia powiadomienia Parlament Europejski lub Rada mogą zgłaszać sprzeciw wobec aktu delegowanego. Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten może zostać przedłużony o trzy miesiące.




  2.
     
  Jeżeli przed upływem tego okresu ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyrażą sprzeciwu wobec aktu delegowanego, akt ten publikowany jest w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wchodzi w życie z dniem w nim określonym.




  Akt delegowany może być opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wejść w życie przed upływem tego terminu, jeżeli Parlament Europejski i Rada poinformują Komisję, że nie zamierzają zgłosić sprzeciwu.




  3.
     
  W przypadku sprzeciwu wobec aktu delegowanego ze strony Parlamentu Europejskiego lub Rady akt delegowany nie wchodzi w życie. Zgodnie z art. 296 TFUE instytucja, która wyraziła sprzeciw, wskazuje powody swego sprzeciwu wobec aktu delegowanego.”. |
| --- | --- |

(3d)

dodaje się następujące artykuły:

„Artykuł 27a

Odwołanie przekazania uprawnień

1.
     
  Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 2 ust. 3, art. 5 ust. 6, art. 9 ust. 7, art. 12 ust. 8, art. 13 ust. 2, art. 14 ust. 2, art. 17 ust. 4, art. 18 ust. 5, art. 19 ust. 4, art. 21 ust. 4, art. 23 ust. 5 i 7, może zostać odwołane w dowolnym czasie przez Parlament Europejski lub Radę.

2.
     
  Instytucja, która rozpoczęła wewnętrzną procedurę w celu podjęcia decyzji, czy odwołać przekazanie uprawnień, dokłada starań, aby poinformować drugą instytucję i Komisję odpowiednio wcześnie przed podjęciem ostatecznej decyzji, wskazując przekazane uprawnienia, które mogłyby zostać odwołane.

3.
     
  Wydanie decyzji o uchyleniu powoduje zakończenie delegacji uprawnień w niej wymienionych. Staje się ona skuteczna natychmiast lub od późniejszej daty, która jest w niej określona. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych. Jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 27b

Sprzeciw wobec aktów delegowanych

1.
     
  W terminie trzech miesięcy od dnia powiadomienia Parlament Europejski lub Rada mogą zgłaszać sprzeciw wobec aktu delegowanego. Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten może zostać przedłużony o trzy miesiące.

2.
     
  Jeżeli przed upływem tego okresu ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyrażą sprzeciwu wobec aktu delegowanego, akt ten publikowany jest w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wchodzi w życie z dniem w nim określonym.

Akt delegowany może być opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wejść w życie przed upływem tego terminu, jeżeli Parlament Europejski i Rada poinformują Komisję, że nie zamierzają zgłosić sprzeciwu.

3.
     
  W przypadku sprzeciwu wobec aktu delegowanego ze strony Parlamentu Europejskiego lub Rady akt delegowany nie wchodzi w życie. Zgodnie z art. 296 TFUE instytucja, która wyraziła sprzeciw, wskazuje powody swego sprzeciwu wobec aktu delegowanego.”.

Artykuł 8

Zmiany w dyrektywie 2005/60/WE

W dyrektywie 2005/60/WE wprowadza się następujące zmiany:

| (-1a) | art. 11 ust. 4 otrzymuje brzmienie:




  „4.
     
  Państwa członkowskie informują się wzajemnie oraz informują ESA, w zakresie odpowiadającym celom niniejszej dyrektywy oraz zgodnie z właściwymi przepisami rozporządzenia (EU) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia (EU) nr .../2010 [EIOPA], oraz rozporządzenia (EU) nr .../2010 [ESMA], a także informują Komisję o przypadkach, w których uważają, że kraj trzeci spełnia warunki ustanowione w ust. 1 lub 2, lub w innych sytuacjach, które odpowiadają kryteriom technicznym ustanowionym zgodnie z art. 40 ust. 1 lit. b).”. |
| --- | --- |

(-1a)

art. 11 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.
     
  Państwa członkowskie informują się wzajemnie oraz informują ESA, w zakresie odpowiadającym celom niniejszej dyrektywy oraz zgodnie z właściwymi przepisami rozporządzenia (EU) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia (EU) nr .../2010 [EIOPA], oraz rozporządzenia (EU) nr .../2010 [ESMA], a także informują Komisję o przypadkach, w których uważają, że kraj trzeci spełnia warunki ustanowione w ust. 1 lub 2, lub w innych sytuacjach, które odpowiadają kryteriom technicznym ustanowionym zgodnie z art. 40 ust. 1 lit. b).”.

| (-1b) | artykuł 16 ust. 2 otrzymuje brzmienie:




  „2.
     
  Państwa członkowskie informują się wzajemnie oraz informują ESA, w zakresie odpowiadającym celom niniejszej dyrektywy oraz zgodnie z właściwymi przepisami rozporządzenia (EU) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia (EU) nr .../2010 [EIOPA], oraz rozporządzenia (EU) nr .../2010 [ESMA], a także informują Komisję o przypadkach, w których uważają, że kraj trzeci spełnia warunki ustanowione w ust. 1 lit. b).”. |
| --- | --- |

(-1b)

artykuł 16 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.
     
  Państwa członkowskie informują się wzajemnie oraz informują ESA, w zakresie odpowiadającym celom niniejszej dyrektywy oraz zgodnie z właściwymi przepisami rozporządzenia (EU) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia (EU) nr .../2010 [EIOPA], oraz rozporządzenia (EU) nr .../2010 [ESMA], a także informują Komisję o przypadkach, w których uważają, że kraj trzeci spełnia warunki ustanowione w ust. 1 lit. b).”.

| (-1c) | artykuł 28 ust. 7 otrzymuje brzmienie:




  „7.
     
  Państwa członkowskie informują się wzajemnie oraz informują ESA, w zakresie odpowiadającym celom niniejszej dyrektywy oraz zgodnie z właściwymi przepisami rozporządzenia (EU) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia (EU) nr .../2010 [EIOPA], oraz rozporządzenia (EU) nr .../2010 [ESMA], a także informują Komisję o przypadkach, w których uważają, że kraj trzeci spełnia warunki ustanowione w ust. 3, 4 i 5.”. |
| --- | --- |

(-1c)

artykuł 28 ust. 7 otrzymuje brzmienie:

„7.
     
  Państwa członkowskie informują się wzajemnie oraz informują ESA, w zakresie odpowiadającym celom niniejszej dyrektywy oraz zgodnie z właściwymi przepisami rozporządzenia (EU) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia (EU) nr .../2010 [EIOPA], oraz rozporządzenia (EU) nr .../2010 [ESMA], a także informują Komisję o przypadkach, w których uważają, że kraj trzeci spełnia warunki ustanowione w ust. 3, 4 i 5.”.

| (-1d) | artykuł 31 ust. 2 otrzymuje brzmienie:




  „2.
     
  Państwa członkowskie informują się wzajemnie oraz informują ESA, w zakresie odpowiadającym celom niniejszej dyrektywy oraz zgodnie z właściwymi przepisami rozporządzenia (EU) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia (EU) nr .../2010 [EIOPA], oraz rozporządzenia (EU) nr .../2010 [ESMA], a Komisja informuje każde z nich o przypadkach, w których ustawodawstwo kraju trzeciego nie pozwala na stosowanie środków wymaganych w ust. 1 akapit pierwszy i można podjąć skoordynowane działania w celu znalezienia rozwiązania.”. |
| --- | --- |

(-1d)

artykuł 31 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.
     
  Państwa członkowskie informują się wzajemnie oraz informują ESA, w zakresie odpowiadającym celom niniejszej dyrektywy oraz zgodnie z właściwymi przepisami rozporządzenia (EU) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia (EU) nr .../2010 [EIOPA], oraz rozporządzenia (EU) nr .../2010 [ESMA], a Komisja informuje każde z nich o przypadkach, w których ustawodawstwo kraju trzeciego nie pozwala na stosowanie środków wymaganych w ust. 1 akapit pierwszy i można podjąć skoordynowane działania w celu znalezienia rozwiązania.”.

| (1) | w art. 31 dodaje się ustęp ▐ w brzmieniu:
  „4.   W celu
  spójnej harmonizacji
  niniejszego artykułu
  i
  uwzględnienia technicznego rozwoju w zakresie zwalczania prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu Europejski Organ Nadzoru Bankowego
  ustanowiony rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [EBA],
  Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych
  ustanowiony rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [ESMA]
  oraz Europejski Organ Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych
  ustanowiony rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [EIOPA]
  ,
  uwzględniając istniejące ramy i współdziałając w stosownych przypadkach z innymi właściwymi organami UE w dziedzinie przeciwdziałania praniu pieniędzy i zwalczania finansowania terroryzmu
  , mogą opracowywać projekty norm
  regulacyjnych
  zgodnie z art. 42
  tych rozporządzeń w
  celu określenia rodzaju dodatkowych środków, o których mowa w ▐ ust. 3
  niniejszego artykułu,
  oraz minimalnego zakresu działań, które powinny podjąć instytucje kredytowe i finansowe, w przypadku gdy ustawodawstwo państwa trzeciego nie pozwala na stosowanie środków wymaganych na mocy ust. 1 akapit pierwszy
  niniejszego artykułu.


  Komisja
  jest uprawniona do przyjmowania
  projektów norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z
  art. 7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010.”. |
| --- | --- |

(1)

w art. 31 dodaje się ustęp ▐ w brzmieniu:

„4.   W celu
  spójnej harmonizacji
  niniejszego artykułu
  i
  uwzględnienia technicznego rozwoju w zakresie zwalczania prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu Europejski Organ Nadzoru Bankowego
  ustanowiony rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [EBA],
  Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych
  ustanowiony rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [ESMA]
  oraz Europejski Organ Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych
  ustanowiony rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [EIOPA]
  ,
  uwzględniając istniejące ramy i współdziałając w stosownych przypadkach z innymi właściwymi organami UE w dziedzinie przeciwdziałania praniu pieniędzy i zwalczania finansowania terroryzmu
  , mogą opracowywać projekty norm
  regulacyjnych
  zgodnie z art. 42
  tych rozporządzeń w
  celu określenia rodzaju dodatkowych środków, o których mowa w ▐ ust. 3
  niniejszego artykułu,
  oraz minimalnego zakresu działań, które powinny podjąć instytucje kredytowe i finansowe, w przypadku gdy ustawodawstwo państwa trzeciego nie pozwala na stosowanie środków wymaganych na mocy ust. 1 akapit pierwszy
  niniejszego artykułu.

Komisja
  jest uprawniona do przyjmowania
  projektów norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z
  art. 7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010.”.

| (2) | w art. 34 dodaje się akapit w brzmieniu:
  „
  3.
     W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  i uwzględnienia technicznego rozwoju w zakresie zwalczania prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu
  EBA, ESMA i EIOPA, uwzględniając istniejące ramy i współdziałając w stosownych przypadkach z innymi stosownymi organami UE w dziedzinie przeciwdziałania praniu pieniędzy i zwalczania finansowania terroryzmu
  , mogą opracowywać projekty norm
  regulacyjnych
  zgodnie z art. 42 rozporządzenia
  (UE) nr .../2010 [EBA],
  rozporządzenia
  (UE) nr .../2010 [ESMA]
  i rozporządzenia
  (UE) nr .../2010 [EIOPA]
  Parlamentu Europejskiego i Rady w celu określenia ▐ minimalnej treści informacji, o których mowa w ust. 2.
  Komisja
  jest uprawniona do przyjmowania
  projektów norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z
  art. 7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010.”. |
| --- | --- |

(2)

w art. 34 dodaje się akapit w brzmieniu:

„
  3.
     W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  i uwzględnienia technicznego rozwoju w zakresie zwalczania prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu
  EBA, ESMA i EIOPA, uwzględniając istniejące ramy i współdziałając w stosownych przypadkach z innymi stosownymi organami UE w dziedzinie przeciwdziałania praniu pieniędzy i zwalczania finansowania terroryzmu
  , mogą opracowywać projekty norm
  regulacyjnych
  zgodnie z art. 42 rozporządzenia
  (UE) nr .../2010 [EBA],
  rozporządzenia
  (UE) nr .../2010 [ESMA]
  i rozporządzenia
  (UE) nr .../2010 [EIOPA]
  Parlamentu Europejskiego i Rady w celu określenia ▐ minimalnej treści informacji, o których mowa w ust. 2.

Komisja
  jest uprawniona do przyjmowania
  projektów norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z
  art. 7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010.”.

| (2a) | Dodaje się następujący artykuł:



  „Artykuł 37a



  1.
     
  Właściwe organy współpracują z ESA dla celów niniejszej dyrektywy zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [EIOPA] oraz rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [ESMA].




  2.
     
  Właściwe organy przedstawiają ESA informacje niezbędne do wypełniania ich zadań zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [EIOPA] oraz rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [ESMA].”. |
| --- | --- |

(2a)

Dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 37a

1.
     
  Właściwe organy współpracują z ESA dla celów niniejszej dyrektywy zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [EIOPA] oraz rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [ESMA].

2.
     
  Właściwe organy przedstawiają ESA informacje niezbędne do wypełniania ich zadań zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [EIOPA] oraz rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [ESMA].”.

| (2b) | tytuł rozdziału VI otrzymuje brzmienie: |
| --- | --- |

(2b)

tytuł rozdziału VI otrzymuje brzmienie:

| (2c) | w art. 40 wprowadza się następujące zmiany:










  a) | w ust. 1:










  i) | akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:




  „1.
     
  W celu uwzględnienia rozwoju technicznego w zakresie zwalczania prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu oraz w celu zapewnienia spójnej harmonizacji i określenia wymogów ustanowionych w niniejszej dyrektywie Komisja może przyjąć następujące środki:”. |
| --- | --- | --- | --- |

(2c)

w art. 40 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 1:

i)

akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„1.
     
  W celu uwzględnienia rozwoju technicznego w zakresie zwalczania prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu oraz w celu zapewnienia spójnej harmonizacji i określenia wymogów ustanowionych w niniejszej dyrektywie Komisja może przyjąć następujące środki:”.

| ii) | akapit drugi otrzymuje brzmienie:




  „Środki te przyjmowane są w formie aktów delegowanych, zgodnie z art. 41, 41a i 41b.”. |
| --- | --- |

ii)

akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Środki te przyjmowane są w formie aktów delegowanych, zgodnie z art. 41, 41a i 41b.”.

| b) | w ust. 3 akapit drugi otrzymuje brzmienie:




  „Środki te przyjmowane są w formie aktów delegowanych, zgodnie z art. 41, 41a i 41b.”. |
| --- | --- |

b)

w ust. 3 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Środki te przyjmowane są w formie aktów delegowanych, zgodnie z art. 41, 41a i 41b.”.

| (2d) | w art. 41 wprowadza się następujące zmiany:










  a) | ustęp 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:




  „2.
     
  W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, uwzględniając przepisy jej art. 8 i pod warunkiem że środki przyjęte zgodnie z tą procedurą nie zmieniają istotnych przepisów niniejszej dyrektywy.”. |
| --- | --- | --- |

(2d)

w art. 41 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ustęp 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„2.
     
  W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, uwzględniając przepisy jej art. 8 i pod warunkiem że środki przyjęte zgodnie z tą procedurą nie zmieniają istotnych przepisów niniejszej dyrektywy.”.

| b) | ustęp 2a otrzymuje brzmienie:




  „2a.
     
  Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 40 powierza się Komisji na okres czterech lat od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazanych uprawnień w terminie najpóźniej sześciu miesięcy przed zakończeniem okresu czterech lat. Przekazanie uprawnień jest automatycznie przedłużane na taki sam okres, chyba że Parlament Europejski lub Rada odwołają je zgodnie z art. 41a.”; |
| --- | --- |

b)

ustęp 2a otrzymuje brzmienie:

„2a.
     
  Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 40 powierza się Komisji na okres czterech lat od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazanych uprawnień w terminie najpóźniej sześciu miesięcy przed zakończeniem okresu czterech lat. Przekazanie uprawnień jest automatycznie przedłużane na taki sam okres, chyba że Parlament Europejski lub Rada odwołają je zgodnie z art. 41a.”;

| c) | dodaje się następujące ustępy:




  „2b.
     
  Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i Radę.




  2c.
     
  Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych są przyznawane Komisji na warunkach określonych w art. 41a i 41b.”. |
| --- | --- |

c)

dodaje się następujące ustępy:

„2b.
     
  Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i Radę.

2c.
     
  Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych są przyznawane Komisji na warunkach określonych w art. 41a i 41b.”.

| (d) | skreśla się ust. 3. |
| --- | --- |

(d)

skreśla się ust. 3.

| (2e) | dodaje się następujące artykuły:



  „Artykuł 41a


  Odwołanie przekazania uprawnień



  1.
     
  Przekazane uprawnienia określone w art. 40 mogą zostać w każdej chwili odwołane przez Parlament Europejski lub Radę.




  2.
     
  Instytucja, która rozpoczęła wewnętrzną procedurę w celu podjęcia decyzji, czy odwołać przekazanie uprawnień, dokłada starań, aby poinformować drugą instytucję i Komisję odpowiednio wcześnie przed podjęciem ostatecznej decyzji, wskazując przekazane uprawnienia, które mogłyby zostać odwołane.




  3.
     
  Wydanie decyzji o uchyleniu powoduje zakończenie delegacji uprawnień w niej wymienionych. Staje się ona skuteczna natychmiast lub od późniejszej daty, która jest w niej określona. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych. Zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.”.



  „Artykuł 41b


  Sprzeciw wobec aktów delegowanych



  1.
     
  W terminie trzech miesięcy od dnia powiadomienia Parlament Europejski lub Rada mogą zgłaszać sprzeciw wobec aktu delegowanego. Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten może zostać przedłużony o trzy miesiące.




  2.
     
  Jeżeli przed upływem tego okresu ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyrażą sprzeciwu wobec aktu delegowanego, akt ten publikowany jest w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wchodzi w życie z dniem w nim określonym.




  Akt delegowany może być opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wejść w życie przed upływem tego terminu, jeżeli Parlament Europejski i Rada poinformują Komisję, że nie zamierzają zgłosić sprzeciwu.




  3.
     
  W przypadku sprzeciwu wobec aktu delegowanego ze strony Parlamentu Europejskiego lub Rady akt delegowany nie wchodzi w życie. Zgodnie z art. 296 TFUE instytucja, która wyraziła sprzeciw, wskazuje powody swego sprzeciwu wobec aktu delegowanego.”. |
| --- | --- |

(2e)

dodaje się następujące artykuły:

„Artykuł 41a

Odwołanie przekazania uprawnień

1.
     
  Przekazane uprawnienia określone w art. 40 mogą zostać w każdej chwili odwołane przez Parlament Europejski lub Radę.

2.
     
  Instytucja, która rozpoczęła wewnętrzną procedurę w celu podjęcia decyzji, czy odwołać przekazanie uprawnień, dokłada starań, aby poinformować drugą instytucję i Komisję odpowiednio wcześnie przed podjęciem ostatecznej decyzji, wskazując przekazane uprawnienia, które mogłyby zostać odwołane.

3.
     
  Wydanie decyzji o uchyleniu powoduje zakończenie delegacji uprawnień w niej wymienionych. Staje się ona skuteczna natychmiast lub od późniejszej daty, która jest w niej określona. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych. Zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.”.

„Artykuł 41b

Sprzeciw wobec aktów delegowanych

1.
     
  W terminie trzech miesięcy od dnia powiadomienia Parlament Europejski lub Rada mogą zgłaszać sprzeciw wobec aktu delegowanego. Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten może zostać przedłużony o trzy miesiące.

2.
     
  Jeżeli przed upływem tego okresu ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyrażą sprzeciwu wobec aktu delegowanego, akt ten publikowany jest w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wchodzi w życie z dniem w nim określonym.

Akt delegowany może być opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wejść w życie przed upływem tego terminu, jeżeli Parlament Europejski i Rada poinformują Komisję, że nie zamierzają zgłosić sprzeciwu.

3.
     
  W przypadku sprzeciwu wobec aktu delegowanego ze strony Parlamentu Europejskiego lub Rady akt delegowany nie wchodzi w życie. Zgodnie z art. 296 TFUE instytucja, która wyraziła sprzeciw, wskazuje powody swego sprzeciwu wobec aktu delegowanego.”.

Artykuł 9

Zmiany w dyrektywie 2006/48/WE

| (1) | artykuł 6 otrzymuje brzmienie
  :


  „1.
     
  Państwa członkowskie wymagają od instytucji kredytowych uzyskania zezwolenia przed rozpoczęciem działalności. Bez uszczerbku dla art. 7-12, ustanawiają one wymogi udzielenia takiego zezwolenia i informują o nich Komisję oraz Europejski Organ Nadzoru Bankowego (EBA) ustanowiony na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2010 [EBA].




  2.
     W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji i
  jednolitego stosowania niniejszego artykułu
  EBA opracowuje:










  a) | projekty norm regulacyjnych w zakresie informacji, które należy przekazać właściwym organom we wniosku o zezwolenie na prowadzenie działalności przez instytucje kredytowe, w tym program działalności, o którym mowa w art. 7, |
| --- | --- | --- |

(1)

artykuł 6 otrzymuje brzmienie
  :

„1.
     
  Państwa członkowskie wymagają od instytucji kredytowych uzyskania zezwolenia przed rozpoczęciem działalności. Bez uszczerbku dla art. 7-12, ustanawiają one wymogi udzielenia takiego zezwolenia i informują o nich Komisję oraz Europejski Organ Nadzoru Bankowego (EBA) ustanowiony na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2010 [EBA].

2.
     W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji i
  jednolitego stosowania niniejszego artykułu
  EBA opracowuje:

a)

projekty norm regulacyjnych w zakresie informacji, które należy przekazać właściwym organom we wniosku o zezwolenie na prowadzenie działalności przez instytucje kredytowe, w tym program działalności, o którym mowa w art. 7,

| b) | projekty norm regulacyjnych określające warunki spełnienia wymogów stanowionych w art. 8; |
| --- | --- |

b)

projekty norm regulacyjnych określające warunki spełnienia wymogów stanowionych w art. 8;

| c) | projekty wykonawczych norm technicznych w zakresie standardowych formularzy, szablonów i procedur przedstawiania informacji; |
| --- | --- |

c)

projekty wykonawczych norm technicznych w zakresie standardowych formularzy, szablonów i procedur przedstawiania informacji;

| (d) | projekty norm regulacyjnych określające wymogi mające zastosowanie do akcjonariuszy i udziałowców posiadających znaczne pakiety akcji, jak również przeszkody, które mogą uniemożliwiać właściwym organom skuteczne wykonywanie funkcji nadzorczych, zgodnie z art. 12. |
| --- | --- |

(d)

projekty norm regulacyjnych określające wymogi mające zastosowanie do akcjonariuszy i udziałowców posiadających znaczne pakiety akcji, jak również przeszkody, które mogą uniemożliwiać właściwym organom skuteczne wykonywanie funkcji nadzorczych, zgodnie z art. 12.

EBA przedstawia Komisji projekty norm technicznych, o których mowa w lit. a), b) i c), do dnia 1 stycznia 2014 r.

Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w
  lit. a), c) i d) pierwszego akapitu
  , zgodnie z procedurą określoną w
  art. 7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  .

Komisja jest także uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych norm technicznych, o których mowa w lit. b) pierwszego akapitu, zgodnie z procedurą określoną w art. 7e rozporządzenia (UE) nr ... /2010 [EBA].”.

| (1a) | Artykuł 9 ust. 2 lit. b) otrzymuje brzmienie:










  „b) | zainteresowane państwa członkowskie powiadamiają Komisję i EBA o powodach, którymi się kierują przy korzystaniu z tej możliwości; oraz”. |
| --- | --- | --- |

(1a)

Artykuł 9 ust. 2 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

zainteresowane państwa członkowskie powiadamiają Komisję i EBA o powodach, którymi się kierują przy korzystaniu z tej możliwości; oraz”.

| (2) | artykuł 14 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 14


  EBA
  jest powiadamiany o każdym udzielonym zezwoleniu.

  Nazwę każdej instytucji kredytowej, której udzielono zezwolenia, umieszcza się w wykazie.
  EBA
  publikuje ten wykaz
  na swojej stronie internetowej
  i aktualizuje go.”. |
| --- | --- |

(2)

artykuł 14 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 14

EBA
  jest powiadamiany o każdym udzielonym zezwoleniu.

Nazwę każdej instytucji kredytowej, której udzielono zezwolenia, umieszcza się w wykazie.
  EBA
  publikuje ten wykaz
  na swojej stronie internetowej
  i aktualizuje go.”.

| (2a) | artykuł 17 ust. 2 otrzymuje brzmienie:




  „2.
     
  Wycofanie zezwolenia jest uzasadniane i powiadamia się nim Komisję i EBA. Zainteresowana osoba jest powiadamiana o tych przyczynach.”. |
| --- | --- |

(2a)

artykuł 17 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.
     
  Wycofanie zezwolenia jest uzasadniane i powiadamia się nim Komisję i EBA. Zainteresowana osoba jest powiadamiana o tych przyczynach.”.

| (3) | w art. 19 dodaje się ustęp ▐ w brzmieniu:
  „W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji niniejszej dyrektywy EBA
  opracowuje projekty norm
  regulacyjnych, aby sporządzić wyczerpujący wykaz informacji, o których mowa w art. 19a ust. 4, i które potencjalni nabywcy muszą umieścić w swoich powiadomieniach, bez uszczerbku dla art. 19 ust. 3.




  EBA przedstawia Komisji te projekty norm technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.




  Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów norm regulacyjnych, o których mowa w lit. a) pierwszego akapitu, zgodnie z art. 7-7d rozporządzenia (UE) nr ... /2010.




  W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszej dyrektywy EMA opracowuje projekty wykonawczych norm technicznych, aby ustanowić wspólne procedury, formularze i szablony dla
  procesu konsultacji między odpowiednimi właściwymi organami, o którym mowa w art. 19b.


  EBA przedstawia Komisji te projekty norm technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.


  Komisja jest
  uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie
  czwartym
  , zgodnie z procedurą określoną w
  art. 7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [EBA].”. |
| --- | --- |

(3)

w art. 19 dodaje się ustęp ▐ w brzmieniu:

„W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji niniejszej dyrektywy EBA
  opracowuje projekty norm
  regulacyjnych, aby sporządzić wyczerpujący wykaz informacji, o których mowa w art. 19a ust. 4, i które potencjalni nabywcy muszą umieścić w swoich powiadomieniach, bez uszczerbku dla art. 19 ust. 3.

EBA przedstawia Komisji te projekty norm technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów norm regulacyjnych, o których mowa w lit. a) pierwszego akapitu, zgodnie z art. 7-7d rozporządzenia (UE) nr ... /2010.

W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszej dyrektywy EMA opracowuje projekty wykonawczych norm technicznych, aby ustanowić wspólne procedury, formularze i szablony dla
  procesu konsultacji między odpowiednimi właściwymi organami, o którym mowa w art. 19b.

EBA przedstawia Komisji te projekty norm technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.

Komisja jest
  uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie
  czwartym
  , zgodnie z procedurą określoną w
  art. 7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [EBA].”.

| (3a) | W art. 22 dodaje się ustępy w brzmieniu:




  „2a.
     
  W celu określenia wymogów ustanowionych w niniejszym artykule i zapewnienia konwergencji praktyk nadzorczych EBA może opracowywać projekty norm regulacyjnych, by określić zasady, procesy i mechanizmy, o których mowa w ust. 1, zgodnie z zasadami adekwatności i kompleksowości określonymi w ust. 2.




  Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów norm regulacyjnych, o których mowa w lit. a) pierwszego akapitu, zgodnie z procedurą określoną w art. 7-7d rozporządzenia (UE) nr ... /2010.




  2b.
     
  W celu ułatwienia wykonania i zapewnienia spójności informacji gromadzonych zgodnie z ust. 2a niniejszego artykułu oraz z zasadami polityki wynagrodzenia ustanowionymi w pkt 22 i 22a załącznika V, EBA może opracowywać projekty norm regulacyjnych, by określić zasady, procesy i mechanizmy, o których mowa w ust. 1, zgodnie z zasadami adekwatności i kompleksowości określonymi w ust. 2.




  Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów norm regulacyjnych, o których mowa w pierwszym akapicie, zgodnie z procedurą określoną w art. 7-7d rozporządzenia (UE) nr ... /2010.




  ESMA współpracuje ściśle z EBA przy opracowywaniu norm technicznych dotyczących polityki wynagrodzeń dla kategorii pracowników zaangażowanych w świadczenie usług inwestycyjnych i prowadzenie działalności inwestycyjnej w rozumieniu dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych.”. |
| --- | --- |

(3a)

W art. 22 dodaje się ustępy w brzmieniu:

„2a.
     
  W celu określenia wymogów ustanowionych w niniejszym artykule i zapewnienia konwergencji praktyk nadzorczych EBA może opracowywać projekty norm regulacyjnych, by określić zasady, procesy i mechanizmy, o których mowa w ust. 1, zgodnie z zasadami adekwatności i kompleksowości określonymi w ust. 2.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów norm regulacyjnych, o których mowa w lit. a) pierwszego akapitu, zgodnie z procedurą określoną w art. 7-7d rozporządzenia (UE) nr ... /2010.

2b.
     
  W celu ułatwienia wykonania i zapewnienia spójności informacji gromadzonych zgodnie z ust. 2a niniejszego artykułu oraz z zasadami polityki wynagrodzenia ustanowionymi w pkt 22 i 22a załącznika V, EBA może opracowywać projekty norm regulacyjnych, by określić zasady, procesy i mechanizmy, o których mowa w ust. 1, zgodnie z zasadami adekwatności i kompleksowości określonymi w ust. 2.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów norm regulacyjnych, o których mowa w pierwszym akapicie, zgodnie z procedurą określoną w art. 7-7d rozporządzenia (UE) nr ... /2010.

ESMA współpracuje ściśle z EBA przy opracowywaniu norm technicznych dotyczących polityki wynagrodzeń dla kategorii pracowników zaangażowanych w świadczenie usług inwestycyjnych i prowadzenie działalności inwestycyjnej w rozumieniu dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych.”.

| (4) | w art. 26 dodaje się ustęp ▐ w brzmieniu:

  „5.   W celu zapewnienia jednolitego stosowania art. 25, i niniejszego artykułu
  EBA
  opracowuje
  :










  a) | projekty norm
  regulacyjnych w celu określenia informacji, które należy przedstawić zgodnie z
  art. 25 i niniejszym
  artykułem,
  oraz |
| --- | --- | --- |

(4)

w art. 26 dodaje się ustęp ▐ w brzmieniu:

„5.   W celu zapewnienia jednolitego stosowania art. 25, i niniejszego artykułu
  EBA
  opracowuje
  :

a)

projekty norm
  regulacyjnych w celu określenia informacji, które należy przedstawić zgodnie z
  art. 25 i niniejszym
  artykułem,
  oraz

| b) | projekty wykonawczych norm technicznych, w celu ustanowienia standardowych formularzy, szablonów i procedury takiego powiadomienia. |
| --- | --- |

b)

projekty wykonawczych norm technicznych, w celu ustanowienia standardowych formularzy, szablonów i procedury takiego powiadomienia.

EBA przedstawia Komisji te projekty norm technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.

Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w
  lit. a) pierwszego akapitu
  , zgodnie z procedurą określoną w art.
  7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [EBA].".
  Komisja jest także uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych norm technicznych, o których mowa w lit. b) pierwszego akapitu, zgodnie z procedurą określoną w art. 7e rozporządzenia (UE) nr ... /2010
  [EBA].”.

| (5) | w art. 28 dodaje się ustęp ▐ w brzmieniu:

  „4.   W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji i
  jednolitego stosowania niniejszego artykułu
  EBA
  opracowuje
  :










  a) | projekty norm
  regulacyjnych w celu określenia informacji, które należy przedstawić zgodnie z niniejszym artykułem oraz |
| --- | --- | --- |

(5)

w art. 28 dodaje się ustęp ▐ w brzmieniu:

„4.   W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji i
  jednolitego stosowania niniejszego artykułu
  EBA
  opracowuje
  :

a)

projekty norm
  regulacyjnych w celu określenia informacji, które należy przedstawić zgodnie z niniejszym artykułem oraz

| b) | projekty wykonawczych norm technicznych, by ustanawiać standardowe formularze, szablony i procedury takiego powiadomienia. |
| --- | --- |

b)

projekty wykonawczych norm technicznych, by ustanawiać standardowe formularze, szablony i procedury takiego powiadomienia.

Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w
  lit. a) pierwszego akapitu
  , zgodnie z procedurą określoną w art.
  7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  .
  Komisja jest także uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych norm technicznych, o których mowa w lit. b) pierwszego akapitu, zgodnie z procedurą określoną w art. 7e rozporządzenia (UE) nr ... /2010
  [EBA].”.

| (6) | w art. 33 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
  „W nagłych przypadkach właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego mogą przed zastosowaniem procedury przewidzianej w art. 30 podjąć wszelkie środki ostrożności niezbędne do ochrony interesów deponentów, inwestorów i innych osób, na rzecz których świadczone są usługi. Komisja,
  EBA
  i właściwe organy innych zainteresowanych państw członkowskich są niezwłocznie powiadamiane o takich środkach.”. |
| --- | --- |

(6)

w art. 33 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„W nagłych przypadkach właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego mogą przed zastosowaniem procedury przewidzianej w art. 30 podjąć wszelkie środki ostrożności niezbędne do ochrony interesów deponentów, inwestorów i innych osób, na rzecz których świadczone są usługi. Komisja,
  EBA
  i właściwe organy innych zainteresowanych państw członkowskich są niezwłocznie powiadamiane o takich środkach.”.

| (6a) | artykuł 36 otrzymuje brzmienie:



  „Artykuł 36



  Państwa członkowskie powiadamiają Komisję i EBA o liczbie i charakterze przypadków odmowy na podstawie art. 25 i art. 26 ust. 1-3 lub podjęciu środków zgodnie z art. 30 ust. 3.”. |
| --- | --- |

(6a)

artykuł 36 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 36

Państwa członkowskie powiadamiają Komisję i EBA o liczbie i charakterze przypadków odmowy na podstawie art. 25 i art. 26 ust. 1-3 lub podjęciu środków zgodnie z art. 30 ust. 3.”.

| (6b) | artykuł 38 ust. 2 otrzymuje brzmienie:




  „2.
     
  Właściwe organy powiadamiają Komisję, EBA i Europejski Komitet Bankowy o wszystkich zezwoleniach udzielonych oddziałom instytucji kredytowych mających swoją siedzibę zarządu poza Unią Europejską.”. |
| --- | --- |

(6b)

artykuł 38 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.
     
  Właściwe organy powiadamiają Komisję, EBA i Europejski Komitet Bankowy o wszystkich zezwoleniach udzielonych oddziałom instytucji kredytowych mających swoją siedzibę zarządu poza Unią Europejską.”.

| (6c) | w art. 39 ust. 2 dodaje się literę w brzmieniu:










  „(ba) | że EBA jest w stanie uzyskać od właściwych organów państw członkowskich informacje otrzymane od krajowych organów krajów trzecich zgodnie z art. 20 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA];”. |
| --- | --- | --- |

(6c)

w art. 39 ust. 2 dodaje się literę w brzmieniu:

„(ba)

że EBA jest w stanie uzyskać od właściwych organów państw członkowskich informacje otrzymane od krajowych organów krajów trzecich zgodnie z art. 20 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA];”.

| (6d) | w art. 39 dodaje się akapit w brzmieniu:




  „3a.
     
  EBA wspiera Komisję dla celów niniejszego artykułu zgodnie z art. 18 rozporządzenia(UE) nr .../2010 [EBA].”. |
| --- | --- |

(6d)

w art. 39 dodaje się akapit w brzmieniu:

„3a.
     
  EBA wspiera Komisję dla celów niniejszego artykułu zgodnie z art. 18 rozporządzenia(UE) nr .../2010 [EBA].”.

| (7) | w art. 42 dodaje się akapit w brzmieniu:
  „W celu zapewnienia jednolitego stosowania niniejszego artykułu
  EBA
  opracowuje
  :










  a) | projekty norm
  regulacyjnych w celu określenia informacji w nich zawartych. |
| --- | --- | --- |

(7)

w art. 42 dodaje się akapit w brzmieniu:

„W celu zapewnienia jednolitego stosowania niniejszego artykułu
  EBA
  opracowuje
  :

a)

projekty norm
  regulacyjnych w celu określenia informacji w nich zawartych.

| b) | W celu zapewnienia jednolitego stosowania niniejszego artykułu, projekty wykonawczych norm technicznych służących ustanowieniu standardowych formularzy, szablonów i procedur dla
  informacji, które mogą ułatwić monitorowanie instytucji kredytowych. |
| --- | --- |

b)

W celu zapewnienia jednolitego stosowania niniejszego artykułu, projekty wykonawczych norm technicznych służących ustanowieniu standardowych formularzy, szablonów i procedur dla
  informacji, które mogą ułatwić monitorowanie instytucji kredytowych.

EBA
  przedstawia Komisji te projekty norm technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.

Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w
  lit. a) drugiego akapitu,
  zgodnie z procedurą określoną w art.
  7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  .
  Komisja jest także uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych norm technicznych, o których mowa w lit. b) drugiego akapitu, zgodnie z procedurą określoną w art. 7e rozporządzenia (UE) nr ... /2010
  [EBA].”.

| (8) | W art. 42a ust. 1 na końcu akapitu czwartego dodaje się treść w brzmieniu:
  „Jeśli pod koniec
  wstępnego
  terminu dwóch miesięcy
  jakikolwiek z właściwych organów
  skierował sprawę do Europejskiego Organu Nadzoru Bankowego zgodnie z art. 11 rozporządzenia
  (EU) nr .../2010 [EBA]
  ,
  właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego odraczają swoją decyzję i czekają
  na decyzję, którą Europejski Organ Nadzoru Bankowego może podjąć zgodnie z art. 11 ust 3 tego rozporządzenia.
  Właściwe ograny przyjmującego państwa członkowskiego podejmują decyzję
  zgodnie z ▐ decyzją
  Organu.
  Termin dwóch miesięcy uznaje się za termin zakończenia postępowania pojednawczego w rozumieniu tego rozporządzenia. Europejski Organ Nadzoru Bankowego podejmuje decyzję w terminie jednego miesiąca. Sprawy nie kieruje się do Europejskiego Organu Nadzoru Bankowego, jeśli
  wstępny
  termin dwóch miesięcy upłynął lub jeśli wspólna decyzja została podjęta.” |
| --- | --- |

(8)

W art. 42a ust. 1 na końcu akapitu czwartego dodaje się treść w brzmieniu:

„Jeśli pod koniec
  wstępnego
  terminu dwóch miesięcy
  jakikolwiek z właściwych organów
  skierował sprawę do Europejskiego Organu Nadzoru Bankowego zgodnie z art. 11 rozporządzenia
  (EU) nr .../2010 [EBA]
  ,
  właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego odraczają swoją decyzję i czekają
  na decyzję, którą Europejski Organ Nadzoru Bankowego może podjąć zgodnie z art. 11 ust 3 tego rozporządzenia.
  Właściwe ograny przyjmującego państwa członkowskiego podejmują decyzję
  zgodnie z ▐ decyzją
  Organu.
  Termin dwóch miesięcy uznaje się za termin zakończenia postępowania pojednawczego w rozumieniu tego rozporządzenia. Europejski Organ Nadzoru Bankowego podejmuje decyzję w terminie jednego miesiąca. Sprawy nie kieruje się do Europejskiego Organu Nadzoru Bankowego, jeśli
  wstępny
  termin dwóch miesięcy upłynął lub jeśli wspólna decyzja została podjęta.”

| (9) | w art. 42b wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ustęp 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   Podczas wykonywania swoich obowiązków właściwe organy uwzględniają konwergencję w odniesieniu do instrumentów nadzoru oraz praktyk nadzorczych w zastosowaniu przepisów ustawowych, wykonawczych i wymogów administracyjnych przyjętych na mocy niniejszej dyrektywy. W tym celu państwa członkowskie dopilnowują, by:






  a) | właściwe organy uczestniczyły w działaniach
  EBA, |
| --- | --- | --- | --- |

(9)

w art. 42b wprowadza się następujące zmiany:

a)

ustęp 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Podczas wykonywania swoich obowiązków właściwe organy uwzględniają konwergencję w odniesieniu do instrumentów nadzoru oraz praktyk nadzorczych w zastosowaniu przepisów ustawowych, wykonawczych i wymogów administracyjnych przyjętych na mocy niniejszej dyrektywy. W tym celu państwa członkowskie dopilnowują, by:

a)

właściwe organy uczestniczyły w działaniach
  EBA,

| b) | właściwe organy przestrzegały wytycznych i zaleceń
  EBA
  , a w przypadku ich nieprzestrzegania podawały powody takiej sytuacji, |
| --- | --- |

b)

właściwe organy przestrzegały wytycznych i zaleceń
  EBA
  , a w przypadku ich nieprzestrzegania podawały powody takiej sytuacji,

| c) | zakres kompetencji powierzonych właściwym organom na poziomie krajowym nie ograniczał wykonywania przez nie ich obowiązków wynikających z członkostwa w
  EBA
  na mocy niniejszej dyrektywy.”. |
| --- | --- |

c)

zakres kompetencji powierzonych właściwym organom na poziomie krajowym nie ograniczał wykonywania przez nie ich obowiązków wynikających z członkostwa w
  EBA
  na mocy niniejszej dyrektywy.”.

| b) | skreśla się ust. 2. |
| --- | --- |

b)

skreśla się ust. 2.

| (10) | artykuł 44 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Ustęp 1 nie stanowi przeszkody dla wymiany informacji między właściwymi organami różnych państw członkowskich lub dla przekazywania informacji przez właściwe organy
  EBA,
  zgodnie z niniejszą dyrektywą lub innymi dyrektywami mającymi zastosowanie do instytucji kredytowych,
  jak również z art. 16 i 20 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA]
  . Informacje te podlegają warunkom zachowania tajemnicy zawodowej określonym w ust. 1.”; |
| --- | --- |

(10)

artykuł 44 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Ustęp 1 nie stanowi przeszkody dla wymiany informacji między właściwymi organami różnych państw członkowskich lub dla przekazywania informacji przez właściwe organy
  EBA,
  zgodnie z niniejszą dyrektywą lub innymi dyrektywami mającymi zastosowanie do instytucji kredytowych,
  jak również z art. 16 i 20 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA]
  . Informacje te podlegają warunkom zachowania tajemnicy zawodowej określonym w ust. 1.”;

| (11) | ▐ art. 46 ▐ otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 46

  „Państwa członkowskie i
  EBA – zgodnie z art. 18 rozporządzenia UE nr .../2010 [EBA] –
  mogą zawierać umowy o współpracy, umożliwiające wymianę informacji z właściwymi organami państw trzecich lub z innymi organami bądź instytucjami państw trzecich w rozumieniu art. 47 i art. 48 ust. 1
  niniejszej dyrektywy
  , jedynie wówczas, gdy ujawniane informacje objęte są gwarancjami tajemnicy zawodowej co najmniej równoważnymi określonym w art. 44 ust. 1
  niniejszej dyrektywy
  .
  Taka wymiana informacji służy wykonywaniu zadań nadzorczych przez te organy lub instytucje.




  W przypadku gdy informacje pochodzą z innego państwa członkowskiego, nie mogą być ujawnione bez wyraźnej zgody organów, które je ujawniły, a w stosownych przypadkach, wyłącznie do celów, na które organy te wyraziły zgodę.”; |
| --- | --- |

(11)

▐ art. 46 ▐ otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 46

„Państwa członkowskie i
  EBA – zgodnie z art. 18 rozporządzenia UE nr .../2010 [EBA] –
  mogą zawierać umowy o współpracy, umożliwiające wymianę informacji z właściwymi organami państw trzecich lub z innymi organami bądź instytucjami państw trzecich w rozumieniu art. 47 i art. 48 ust. 1
  niniejszej dyrektywy
  , jedynie wówczas, gdy ujawniane informacje objęte są gwarancjami tajemnicy zawodowej co najmniej równoważnymi określonym w art. 44 ust. 1
  niniejszej dyrektywy
  .
  Taka wymiana informacji służy wykonywaniu zadań nadzorczych przez te organy lub instytucje.

W przypadku gdy informacje pochodzą z innego państwa członkowskiego, nie mogą być ujawnione bez wyraźnej zgody organów, które je ujawniły, a w stosownych przypadkach, wyłącznie do celów, na które organy te wyraziły zgodę.”;

| (12) | w art. 49 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ▐ akapit pierwszy
  otrzymuje brzmienie
  :


  „Przepisy niniejszej sekcji nie stanowią przeszkody w przekazywaniu przez właściwe organy informacji następującym podmiotom do celów wykonywania ich zadań:










  a) | bankom centralnym w Europejskim Systemie Banków Centralnych i innym organom pełniącym podobną funkcję w zakresie ich kompetencji jako organów monetarnych, w przypadku gdy informacje te są istotne w kontekście wykonywania ich zadań ustawowych, w tym prowadzenia polityki monetarnej i zapewniania związanej z tym płynności, nadzoru nad systemami płatności, rozliczeń i rozrachunku oraz zabezpieczenia stabilności systemu finansowego; |
| --- | --- | --- | --- |

(12)

w art. 49 wprowadza się następujące zmiany:

a)

▐ akapit pierwszy
  otrzymuje brzmienie
  :

„Przepisy niniejszej sekcji nie stanowią przeszkody w przekazywaniu przez właściwe organy informacji następującym podmiotom do celów wykonywania ich zadań:

a)

bankom centralnym w Europejskim Systemie Banków Centralnych i innym organom pełniącym podobną funkcję w zakresie ich kompetencji jako organów monetarnych, w przypadku gdy informacje te są istotne w kontekście wykonywania ich zadań ustawowych, w tym prowadzenia polityki monetarnej i zapewniania związanej z tym płynności, nadzoru nad systemami płatności, rozliczeń i rozrachunku oraz zabezpieczenia stabilności systemu finansowego;

| b) | w stosownych przypadkach, innym organom publicznym odpowiedzialnym za nadzorowanie systemów płatniczych; |
| --- | --- |

b)

w stosownych przypadkach, innym organom publicznym odpowiedzialnym za nadzorowanie systemów płatniczych;

| c) | Europejskiej Radzie ds. Ryzyka Systemowego
  (ESRB)
  , w sytuacji gdy informacje te są istotne dla wykonywania jej zadań statutowych na mocy rozporządzenia
  UE nr .../2010
  Parlamentu Europejskiego i Rady ▐. |
| --- | --- |

c)

Europejskiej Radzie ds. Ryzyka Systemowego
  (ESRB)
  , w sytuacji gdy informacje te są istotne dla wykonywania jej zadań statutowych na mocy rozporządzenia
  UE nr .../2010
  Parlamentu Europejskiego i Rady ▐.

Przepisy niniejszej sekcji nie stanowią przeszkody dla organów lub podmiotów, o których mowa w akapicie pierwszym, w przekazywaniu właściwym organom informacji, które mogą im być potrzebne do celów określonych w art. 45.”;

| b) | akapit czwarty otrzymuje brzmienie:
  „W sytuacji nadzwyczajnej, o której mowa w art. 130 ust. 1, państwa członkowskie zezwalają właściwym organom na
  niezwłoczne
  przekazywanie informacji bankom centralnym w Europejskim Systemie Banków Centralnych, w przypadku gdy takie informacje są istotne dla wykonywania ich zadań ustawowych, w tym prowadzenia polityki monetarnej i zapewniania związanej z tym płynności, nadzoru nad systemami płatności, rozliczeń i rozrachunku papierów wartościowych oraz zabezpieczenia stabilności systemu finansowego oraz na przekazywanie informacji
  ESRB zgodnie z rozporządzeniem (EU) nr .../2010 [ESRB]
  , w przypadku gdy takie informacje są istotne dla wykonywania jej zadań statutowych.”; |
| --- | --- |

b)

akapit czwarty otrzymuje brzmienie:

„W sytuacji nadzwyczajnej, o której mowa w art. 130 ust. 1, państwa członkowskie zezwalają właściwym organom na
  niezwłoczne
  przekazywanie informacji bankom centralnym w Europejskim Systemie Banków Centralnych, w przypadku gdy takie informacje są istotne dla wykonywania ich zadań ustawowych, w tym prowadzenia polityki monetarnej i zapewniania związanej z tym płynności, nadzoru nad systemami płatności, rozliczeń i rozrachunku papierów wartościowych oraz zabezpieczenia stabilności systemu finansowego oraz na przekazywanie informacji
  ESRB zgodnie z rozporządzeniem (EU) nr .../2010 [ESRB]
  , w przypadku gdy takie informacje są istotne dla wykonywania jej zadań statutowych.”;

| (13) | W art. 63a wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ustęp 4 otrzymuje brzmienie:
  „4.   Przepisy regulujące dany instrument określają taką wartość kapitału, niespłaconych odsetek lub dywidend, która pokrywa straty i nie utrudnia dokapitalizowania instytucji kredytowej poprzez odpowiednie mechanizmy, opracowane przez
  EBA
  na mocy ust. 6.”; |
| --- | --- | --- |

(13)

W art. 63a wprowadza się następujące zmiany:

a)

ustęp 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   Przepisy regulujące dany instrument określają taką wartość kapitału, niespłaconych odsetek lub dywidend, która pokrywa straty i nie utrudnia dokapitalizowania instytucji kredytowej poprzez odpowiednie mechanizmy, opracowane przez
  EBA
  na mocy ust. 6.”;

| b) | ustęp 6 otrzymuje brzmienie:
  „6.   W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  oraz konwergencji praktyk nadzorczych,
  EBA
  opracowuje projekty
  regulacyjnych
  norm technicznych
  w
  celu określenia
  wymogów mających zastosowanie do
  instrumentów, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu. Europejski Organ Nadzoru Bankowego przedstawia Komisji te projekty norm
  regulacyjnych
  do dnia 1 stycznia 2014 r.
  Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w
  poprzednim
  akapicie, zgodnie z procedurą określoną w art.
  7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [EBA].


  EBA
  wydaje również wytyczne w odniesieniu do instrumentów, o których mowa w art. 57 ustęp pierwszy lit. a).


  EBA
  monitoruje stosowanie
  tych wytycznych
  .”; |
| --- | --- |

b)

ustęp 6 otrzymuje brzmienie:

„6.   W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  oraz konwergencji praktyk nadzorczych,
  EBA
  opracowuje projekty
  regulacyjnych
  norm technicznych
  w
  celu określenia
  wymogów mających zastosowanie do
  instrumentów, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu. Europejski Organ Nadzoru Bankowego przedstawia Komisji te projekty norm
  regulacyjnych
  do dnia 1 stycznia 2014 r.

Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w
  poprzednim
  akapicie, zgodnie z procedurą określoną w art.
  7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [EBA].

EBA
  wydaje również wytyczne w odniesieniu do instrumentów, o których mowa w art. 57 ustęp pierwszy lit. a).

EBA
  monitoruje stosowanie
  tych wytycznych
  .”;

| (14) | Artykuł 74 ust. 2 akapit drugi otrzymuje brzmienie:


  „W celu zapewnienia jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy,
  od dnia 31 grudnia 2012 r. właściwe organy stosują jednolite formaty, częstotliwości, języki i terminy przedkładania sprawozdań na potrzeby przekazywania tych obliczeń przez instytucje kredytowe. W celu zapewnienia jednolitego stosowania dyrektywy
  EBA
  opracowuje projekty
  wykonawczych
  norm technicznych w celu wprowadzenia w
  Unii Europejskiej
  jednolitych formatów
  (wraz z załączonymi instrukcjami)
  , częstotliwości ▐ i terminów przedkładania sprawozdań przed dniem 1 stycznia 2012 r. Formaty sprawozdań są proporcjonalne do charakteru, skali i stopnia złożoności działalności instytucji kredytowych.


  W celu zapewnienia jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy EBA opracowuje również projekty norm wykonawczych w zakresie rozwiązań IT, które będą mieć zastosowanie do tych sprawozdań.


  Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie
  drugim i trzecim
  , zgodnie z art.
  7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [EBA].”; |
| --- | --- |

(14)

Artykuł 74 ust. 2 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„W celu zapewnienia jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy,
  od dnia 31 grudnia 2012 r. właściwe organy stosują jednolite formaty, częstotliwości, języki i terminy przedkładania sprawozdań na potrzeby przekazywania tych obliczeń przez instytucje kredytowe. W celu zapewnienia jednolitego stosowania dyrektywy
  EBA
  opracowuje projekty
  wykonawczych
  norm technicznych w celu wprowadzenia w
  Unii Europejskiej
  jednolitych formatów
  (wraz z załączonymi instrukcjami)
  , częstotliwości ▐ i terminów przedkładania sprawozdań przed dniem 1 stycznia 2012 r. Formaty sprawozdań są proporcjonalne do charakteru, skali i stopnia złożoności działalności instytucji kredytowych.

W celu zapewnienia jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy EBA opracowuje również projekty norm wykonawczych w zakresie rozwiązań IT, które będą mieć zastosowanie do tych sprawozdań.

Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie
  drugim i trzecim
  , zgodnie z art.
  7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [EBA].”;

| (15) | w art. 81 ust. 2 dodaje się akapity w brzmieniu:
  „W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  niniejszego artykułu
  EBA
  , konsultując się z
  ESMA
  , opracowuje projekty norm
  regulacyjnych
  w celu określenia metod oceny dotyczących oceny zdolności kredytowej.
  EBA
  przedstawia Komisji te projekty norm technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.
  Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w
  lit. a)
  akapitu drugiego, zgodnie z procedurą określoną w art.
  7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [EBA].”; |
| --- | --- |

(15)

w art. 81 ust. 2 dodaje się akapity w brzmieniu:

„W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  niniejszego artykułu
  EBA
  , konsultując się z
  ESMA
  , opracowuje projekty norm
  regulacyjnych
  w celu określenia metod oceny dotyczących oceny zdolności kredytowej.
  EBA
  przedstawia Komisji te projekty norm technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.

Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w
  lit. a)
  akapitu drugiego, zgodnie z procedurą określoną w art.
  7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [EBA].”;

| (16) | w art. 84 ust. 2 dodaje się akapity w brzmieniu:
  „W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  niniejszego artykułu
  EBA
  ,
  konsultując się z ESMA
  , opracowuje projekty norm
  regulacyjnych
  w celu określenia metod oceny dotyczących oceny zdolności kredytowej.
  EBA przedstawia Komisji te projekty norm technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.


  Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w
  lit. a)
  akapitu
  pierwszego
  , zgodnie z procedurą określoną w art.
  7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [EBA].”; |
| --- | --- |

(16)

w art. 84 ust. 2 dodaje się akapity w brzmieniu:

„W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  niniejszego artykułu
  EBA
  ,
  konsultując się z ESMA
  , opracowuje projekty norm
  regulacyjnych
  w celu określenia metod oceny dotyczących oceny zdolności kredytowej.
  EBA przedstawia Komisji te projekty norm technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.

Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w
  lit. a)
  akapitu
  pierwszego
  , zgodnie z procedurą określoną w art.
  7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [EBA].”;

| (17) | w art. 97 ust. 2 dodaje się akapity w brzmieniu:
  „W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  niniejszego artykułu
  EBA
  , konsultując się z
  ESMA
  , opracowuje projekty norm
  regulacyjnych
  w celu określenia metod oceny dotyczących oceny zdolności kredytowej.
  EBA
  przedstawia Komisji te projekty norm technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.
  Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w
  lit. a)
  akapitu
  pierwszego
  , zgodnie z procedurą określoną w art.
  7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [EBA].”; |
| --- | --- |

(17)

w art. 97 ust. 2 dodaje się akapity w brzmieniu:

„W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  niniejszego artykułu
  EBA
  , konsultując się z
  ESMA
  , opracowuje projekty norm
  regulacyjnych
  w celu określenia metod oceny dotyczących oceny zdolności kredytowej.
  EBA
  przedstawia Komisji te projekty norm technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.

Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w
  lit. a)
  akapitu
  pierwszego
  , zgodnie z procedurą określoną w art.
  7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [EBA].”;

| (18) | w art. 105 ust. 1 dodaje się akapity w brzmieniu:
  „W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  niniejszego artykułu,
  EBA
  może opracowywać projekty norm
  regulacyjnych
  w celu określenia
  warunków stosowania metod oceny
  ,
  zgodnie z którymi
  właściwe organy zezwalają
  instytucjom
  na stosowanie zaawansowanych metod pomiaru.
  Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w
  lit. a)
  akapitu drugiego, zgodnie z procedurą określoną w art.
  7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [EBA].”; |
| --- | --- |

(18)

w art. 105 ust. 1 dodaje się akapity w brzmieniu:

„W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  niniejszego artykułu,
  EBA
  może opracowywać projekty norm
  regulacyjnych
  w celu określenia
  warunków stosowania metod oceny
  ,
  zgodnie z którymi
  właściwe organy zezwalają
  instytucjom
  na stosowanie zaawansowanych metod pomiaru.

Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w
  lit. a)
  akapitu drugiego, zgodnie z procedurą określoną w art.
  7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [EBA].”;

| (19) | w artykule 106 ustęp 2, ▐ akapit
  drugi
  otrzymuje brzmienie:
  „W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  niniejszego artykułu,
  EBA
  opracowuje projekty norm
  regulacyjnych
  w celu określenia warunków stosowania wyłączeń, o których mowa w lit. c) i d),
  oraz określenia warunków wykorzystywanych do stwierdzenia istnienia grupy powiązanych klientów, o której mowa w ust. 3
  .
  EBA
  przedstawia Komisji te projekty norm technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.
  Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w
  lit. a)
  akapitu
  drugiego
  , zgodnie z procedurą określoną w art.
  7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [EBA].”; |
| --- | --- |

(19)

w artykule 106 ustęp 2, ▐ akapit
  drugi
  otrzymuje brzmienie:

„W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  niniejszego artykułu,
  EBA
  opracowuje projekty norm
  regulacyjnych
  w celu określenia warunków stosowania wyłączeń, o których mowa w lit. c) i d),
  oraz określenia warunków wykorzystywanych do stwierdzenia istnienia grupy powiązanych klientów, o której mowa w ust. 3
  .
  EBA
  przedstawia Komisji te projekty norm technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.

Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w
  lit. a)
  akapitu
  drugiego
  , zgodnie z procedurą określoną w art.
  7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [EBA].”;

| (20) | artykuł 110 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Państwa członkowskie zapewniają sporządzanie sprawozdań przynajmniej dwa razy w roku. Od dnia 31 grudnia 2012 r. właściwe organy stosują jednolite formaty, częstotliwości ▐ i terminy przedkładania sprawozdań. W celu zapewnienia jednolitego stosowania
  niniejszej
  dyrektywy
  EBA
  opracowuje projekty
  wykonawczych
  norm technicznych w celu wprowadzenia w
  Unii Europejskiej
  jednolitych formatów
  (wraz z załączonymi instrukcjami)
  , częstotliwości ▐ i terminów przedkładania sprawozdań przed dniem 1 stycznia 2012 r. Formaty sprawozdań są proporcjonalne do charakteru, skali i stopnia złożoności działalności instytucji kredytowych.


  W celu zapewnienia jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy EBA opracowuje również projekty norm wykonawczych w zakresie rozwiązań IT, które będą mieć zastosowanie do tych sprawozdań.


  Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym i
  drugim
  , zgodnie z procedurą określoną w art.
  7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [EBA].”; |
| --- | --- |

(20)

artykuł 110 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Państwa członkowskie zapewniają sporządzanie sprawozdań przynajmniej dwa razy w roku. Od dnia 31 grudnia 2012 r. właściwe organy stosują jednolite formaty, częstotliwości ▐ i terminy przedkładania sprawozdań. W celu zapewnienia jednolitego stosowania
  niniejszej
  dyrektywy
  EBA
  opracowuje projekty
  wykonawczych
  norm technicznych w celu wprowadzenia w
  Unii Europejskiej
  jednolitych formatów
  (wraz z załączonymi instrukcjami)
  , częstotliwości ▐ i terminów przedkładania sprawozdań przed dniem 1 stycznia 2012 r. Formaty sprawozdań są proporcjonalne do charakteru, skali i stopnia złożoności działalności instytucji kredytowych.

W celu zapewnienia jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy EBA opracowuje również projekty norm wykonawczych w zakresie rozwiązań IT, które będą mieć zastosowanie do tych sprawozdań.

Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym i
  drugim
  , zgodnie z procedurą określoną w art.
  7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [EBA].”;

| (20a) | w art. 111 ust. 1 akapit czwarty otrzymuje brzmienie:




  „Państwa członkowskie mogą ustalić niższy limit niż 150 milionów EUR i informują o tym EBA i Komisję.”. |
| --- | --- |

(20a)

w art. 111 ust. 1 akapit czwarty otrzymuje brzmienie:

„Państwa członkowskie mogą ustalić niższy limit niż 150 milionów EUR i informują o tym EBA i Komisję.”.

| (21) | artykuł 122a ustęp 10 otrzymuje brzmienie:
  „10.   
  EBA
  przedstawia Komisji coroczne sprawozdanie dotyczące przestrzegania przez właściwe organy przepisów niniejszego artykułu.
  W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  niniejszego artykułu EBA opracowuje projekty norm
  regulacyjnych dotyczących konwergencji praktyk nadzorczych w odniesieniu do
  niniejszego artykułu, w tym środki podejmowane w przypadku naruszenia zasad należytej staranności i obowiązków związanych z zarządzaniem ryzykiem.
  EBA
  przedstawia Komisji te projekty norm technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.
  Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów standardów
  regulacyjnych
  , o których mowa w
  lit. a)
  akapitu
  drugiego
  , zgodnie z procedurą określoną w art.
  7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [EBA].” |
| --- | --- |

(21)

artykuł 122a ustęp 10 otrzymuje brzmienie:

„10.   
  EBA
  przedstawia Komisji coroczne sprawozdanie dotyczące przestrzegania przez właściwe organy przepisów niniejszego artykułu.

W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  niniejszego artykułu EBA opracowuje projekty norm
  regulacyjnych dotyczących konwergencji praktyk nadzorczych w odniesieniu do
  niniejszego artykułu, w tym środki podejmowane w przypadku naruszenia zasad należytej staranności i obowiązków związanych z zarządzaniem ryzykiem.
  EBA
  przedstawia Komisji te projekty norm technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.

Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów standardów
  regulacyjnych
  , o których mowa w
  lit. a)
  akapitu
  drugiego
  , zgodnie z procedurą określoną w art.
  7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [EBA].”

| (22) | w art. 124 dodaje się
  następujący
  ustęp ▐ w brzmieniu:
  „6.   „W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  niniejszego artykułu,
  EBA może
  opracowywać projekty norm regulacyjnych w celu określenia warunków stosowania niniejszego artykułu oraz wspólnej procedury i
  metodologii
  oceny ryzyka.
  Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w
  lit. a)
  akapitu
  pierwszego
  , zgodnie z procedurą określoną w art.
  7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [EBA].” |
| --- | --- |

(22)

w art. 124 dodaje się
  następujący
  ustęp ▐ w brzmieniu:

„6.   „W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  niniejszego artykułu,
  EBA może
  opracowywać projekty norm regulacyjnych w celu określenia warunków stosowania niniejszego artykułu oraz wspólnej procedury i
  metodologii
  oceny ryzyka.

Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w
  lit. a)
  akapitu
  pierwszego
  , zgodnie z procedurą określoną w art.
  7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [EBA].”

| (22a) | artykuł 126 ust. 4 otrzymuje brzmienie:




  „4.
     
  Właściwe organy powiadamiają EBA i Komisję, jeżeli zawarto porozumienie, o jakim mowa w ust. 3.” |
| --- | --- |

(22a)

artykuł 126 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.
     
  Właściwe organy powiadamiają EBA i Komisję, jeżeli zawarto porozumienie, o jakim mowa w ust. 3.”

| (22b) | w art. 129 ust. 1 po akapicie pierwszym dodaje się akapit w brzmieniu:




  „Jeżeli organ odpowiedzialny za nadzór konsolidujący nie wypełni zadań, o których mowa w pierwszym akapicie, lub jeżeli organy krajowe nie współpracują z organem odpowiedzialnym za nadzór konsolidujący w stopniu wymaganym do realizacji zadań wyszczególnionych w akapicie pierwszym, każdy zainteresowany właściwy organ może powiadomić o tej sprawie EBA, który może podjąć działanie zgodnie z art. 11 rozporządzenia .../2010 [EBA].” |
| --- | --- |

(22b)

w art. 129 ust. 1 po akapicie pierwszym dodaje się akapit w brzmieniu:

„Jeżeli organ odpowiedzialny za nadzór konsolidujący nie wypełni zadań, o których mowa w pierwszym akapicie, lub jeżeli organy krajowe nie współpracują z organem odpowiedzialnym za nadzór konsolidujący w stopniu wymaganym do realizacji zadań wyszczególnionych w akapicie pierwszym, każdy zainteresowany właściwy organ może powiadomić o tej sprawie EBA, który może podjąć działanie zgodnie z art. 11 rozporządzenia .../2010 [EBA].”

| (23) | w art. 129 ust. 2 akapit piąty otrzymuje brzmienie:
  „▐
  Jeśli pod koniec terminu sześciu miesięcy
  dowolny
  właściwy organ skierował sprawę do
  EBA
  zgodnie z art. 11 rozporządzenia
  (UE) nr
  .../
  2010 [EBA],
  organ odpowiedzialny za nadzór skonsolidowany
  odracza swoją decyzję i
  czeka na decyzję, którą
  EBA
  może podjąć zgodnie z art. 11 ust 3 tego rozporządzenia
  dotyczącym jego decyzji
  , oraz podejmuje
  decyzję
  zgodne z ▐ decyzją
  EBA
  . Termin sześciu miesięcy uznaje się za termin zakończenia postępowania pojednawczego w rozumieniu tego rozporządzenia.
  EBA
  podejmuje decyzję w terminie jednego miesiąca. Sprawy nie kieruje się do
  EBA
  , jeśli termin sześciu miesięcy upłynął lub jeśli wspólna decyzja została podjęta.” |
| --- | --- |

(23)

w art. 129 ust. 2 akapit piąty otrzymuje brzmienie:

„▐

Jeśli pod koniec terminu sześciu miesięcy
  dowolny
  właściwy organ skierował sprawę do
  EBA
  zgodnie z art. 11 rozporządzenia
  (UE) nr
  .../
  2010 [EBA],
  organ odpowiedzialny za nadzór skonsolidowany
  odracza swoją decyzję i
  czeka na decyzję, którą
  EBA
  może podjąć zgodnie z art. 11 ust 3 tego rozporządzenia
  dotyczącym jego decyzji
  , oraz podejmuje
  decyzję
  zgodne z ▐ decyzją
  EBA
  . Termin sześciu miesięcy uznaje się za termin zakończenia postępowania pojednawczego w rozumieniu tego rozporządzenia.
  EBA
  podejmuje decyzję w terminie jednego miesiąca. Sprawy nie kieruje się do
  EBA
  , jeśli termin sześciu miesięcy upłynął lub jeśli wspólna decyzja została podjęta.”

| (23a) | W art. 129 ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:




  „EBA może opracowywać projekty wykonawczych norm technicznych w celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania systemu wpólnych decyzji, o którym mowa w niniejszym ustępie, w odniesieniu do wniosków o zezwolenie, o których mowa w art. 84 ust. 1, art. 87 ust. 9, art. 105 i części 6 załącznika III, w celu ułatwienia podejmowania wspólnych decyzji.




  Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych norm technicznych, o których mowa w dwóch poprzednich akapitach, zgodnie z procedurą określoną w art. 7e rozporządzenia (UE) nr ... /2010 [EBA].”; |
| --- | --- |

(23a)

W art. 129 ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

„EBA może opracowywać projekty wykonawczych norm technicznych w celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania systemu wpólnych decyzji, o którym mowa w niniejszym ustępie, w odniesieniu do wniosków o zezwolenie, o których mowa w art. 84 ust. 1, art. 87 ust. 9, art. 105 i części 6 załącznika III, w celu ułatwienia podejmowania wspólnych decyzji.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych norm technicznych, o których mowa w dwóch poprzednich akapitach, zgodnie z procedurą określoną w art. 7e rozporządzenia (UE) nr ... /2010 [EBA].”;

| (24) | w art. 129 ust. 3 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w akapicie trzecim
  pojęcie
  „Komitet Europejskich Organów Nadzoru Bankowego” zastępuje się „Europejskim Organem Nadzoru Bankowego”. |
| --- | --- | --- |

(24)

w art. 129 ust. 3 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w akapicie trzecim
  pojęcie
  „Komitet Europejskich Organów Nadzoru Bankowego” zastępuje się „Europejskim Organem Nadzoru Bankowego”.

| b) | akapit czwarty otrzymuje brzmienie:
  „W przypadku gdy właściwe organy nie podejmą tego typu wspólnej decyzji w terminie czterech miesięcy, decyzję o zastosowaniu art. 123, 124 i art. 136 ust. 2 podejmuje w ujęciu skonsolidowanym organ odpowiedzialny za nadzór skonsolidowany po należytym uwzględnieniu oceny ryzyka przedsiębiorstw zależnych przeprowadzonej przez właściwe organy. Jeśli pod koniec terminu sześciu miesięcy
  dowolny zainteresowany
  właściwy organ skierował sprawę do
  EBA
  zgodnie z art. 11 rozporządzenia
  (UE) nr
  .../
  2010 [EBA],
  organ odpowiedzialny za nadzór skonsolidowany
  odracza swoją decyzję i
  czeka na decyzję, którą
  EBA
  może podjąć zgodnie z art. 11 ust 3 tego rozporządzenia, oraz podejmuje
  decyzję
  zgodnie z ▐ decyzją
  EBA
  . Termin czterech miesięcy uznaje się za termin zakończenia postępowania pojednawczego w rozumieniu tego rozporządzenia.
  EBA
  podejmuje decyzję w terminie jednego miesiąca. Sprawy nie kieruje się do
  EBA
  , jeśli termin sześciu miesięcy upłynął lub jeśli wspólna decyzja została podjęta.”; |
| --- | --- |

b)

akapit czwarty otrzymuje brzmienie:

„W przypadku gdy właściwe organy nie podejmą tego typu wspólnej decyzji w terminie czterech miesięcy, decyzję o zastosowaniu art. 123, 124 i art. 136 ust. 2 podejmuje w ujęciu skonsolidowanym organ odpowiedzialny za nadzór skonsolidowany po należytym uwzględnieniu oceny ryzyka przedsiębiorstw zależnych przeprowadzonej przez właściwe organy. Jeśli pod koniec terminu sześciu miesięcy
  dowolny zainteresowany
  właściwy organ skierował sprawę do
  EBA
  zgodnie z art. 11 rozporządzenia
  (UE) nr
  .../
  2010 [EBA],
  organ odpowiedzialny za nadzór skonsolidowany
  odracza swoją decyzję i
  czeka na decyzję, którą
  EBA
  może podjąć zgodnie z art. 11 ust 3 tego rozporządzenia, oraz podejmuje
  decyzję
  zgodnie z ▐ decyzją
  EBA
  . Termin czterech miesięcy uznaje się za termin zakończenia postępowania pojednawczego w rozumieniu tego rozporządzenia.
  EBA
  podejmuje decyzję w terminie jednego miesiąca. Sprawy nie kieruje się do
  EBA
  , jeśli termin sześciu miesięcy upłynął lub jeśli wspólna decyzja została podjęta.”;

| c) | akapit piąty otrzymuje następujące brzmienie:
  „Decyzję o zastosowaniu art. 123, 124 i art. 136 ust. 2 podejmują właściwe organy odpowiedzialne za nadzór przedsiębiorstw zależnych od dominującej instytucji kredytowej w UE lub od dominującej finansowej spółki holdingowej w UE w ujęciu indywidualnym lub subskonsolidowanym po należytym rozpatrzeniu opinii i zastrzeżeń wyrażonych przez organ odpowiedzialny za nadzór skonsolidowany. Jeśli pod koniec terminu sześciu miesięcy
  dowolny zainteresowany
  właściwy organ skierował sprawę do
  EBA
  zgodnie z art. 11 rozporządzenia
  (UE) nr
  .../
  2010 [EBA],
  organ odpowiedzialny za nadzór skonsolidowany
  odracza swoją decyzję i
  czeka na decyzję, którą
  EBA
  może podjąć zgodnie z art. 11 ust 3 tego rozporządzenia, oraz podejmuje
  decyzję
  zgodnie z ▐ decyzją
  EBA
  . Termin czterech miesięcy uznaje się za termin zakończenia postępowania pojednawczego w rozumieniu tego rozporządzenia.
  EBA
  podejmuje decyzję w terminie jednego miesiąca. Sprawy nie kieruje się do
  EBA
  , jeśli termin sześciu miesięcy upłynął lub jeśli wspólna decyzja została podjęta.”. |
| --- | --- |

c)

akapit piąty otrzymuje następujące brzmienie:

„Decyzję o zastosowaniu art. 123, 124 i art. 136 ust. 2 podejmują właściwe organy odpowiedzialne za nadzór przedsiębiorstw zależnych od dominującej instytucji kredytowej w UE lub od dominującej finansowej spółki holdingowej w UE w ujęciu indywidualnym lub subskonsolidowanym po należytym rozpatrzeniu opinii i zastrzeżeń wyrażonych przez organ odpowiedzialny za nadzór skonsolidowany. Jeśli pod koniec terminu sześciu miesięcy
  dowolny zainteresowany
  właściwy organ skierował sprawę do
  EBA
  zgodnie z art. 11 rozporządzenia
  (UE) nr
  .../
  2010 [EBA],
  organ odpowiedzialny za nadzór skonsolidowany
  odracza swoją decyzję i
  czeka na decyzję, którą
  EBA
  może podjąć zgodnie z art. 11 ust 3 tego rozporządzenia, oraz podejmuje
  decyzję
  zgodnie z ▐ decyzją
  EBA
  . Termin czterech miesięcy uznaje się za termin zakończenia postępowania pojednawczego w rozumieniu tego rozporządzenia.
  EBA
  podejmuje decyzję w terminie jednego miesiąca. Sprawy nie kieruje się do
  EBA
  , jeśli termin sześciu miesięcy upłynął lub jeśli wspólna decyzja została podjęta.”.

| d) | siódmy akapit otrzymuje brzmienie:
  „W przypadku gdy przeprowadzano konsultacje z
  EBA
  , wszystkie właściwe organy biorą pod uwagę takie zalecenia i wyjaśniają wszelkie istotne odstępstwo od tych zaleceń.”. |
| --- | --- |

d)

siódmy akapit otrzymuje brzmienie:

„W przypadku gdy przeprowadzano konsultacje z
  EBA
  , wszystkie właściwe organy biorą pod uwagę takie zalecenia i wyjaśniają wszelkie istotne odstępstwo od tych zaleceń.”.

| e) | siódmy akapit otrzymuje brzmienie:
  „ ▐ EBA
  może
  opracowywać projekty
  wykonawczych
  norm technicznych w celu
  zapewnienia jednolitych
  warunków stosowania procesu podejmowania wspólnej decyzji, o którym mowa w niniejszym ustępie w odniesieniu do zastosowania art. 123, 124 i art.
  136 ust. 2 oraz w celu ułatwienia podejmowania wspólnych decyzji
  . ▐
  Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art.
  7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [EBA].”; |
| --- | --- |

e)

siódmy akapit otrzymuje brzmienie:

„ ▐ EBA
  może
  opracowywać projekty
  wykonawczych
  norm technicznych w celu
  zapewnienia jednolitych
  warunków stosowania procesu podejmowania wspólnej decyzji, o którym mowa w niniejszym ustępie w odniesieniu do zastosowania art. 123, 124 i art.
  136 ust. 2 oraz w celu ułatwienia podejmowania wspólnych decyzji
  . ▐

Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art.
  7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [EBA].”;

| (25) | W art. 130 ust. 1 akapity pierwszy i drugi otrzymują brzmienie:
  „130.   W razie wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej, w
  tym sytuacji określonej w art. 10 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA], oraz
  gdy zaistnieje niekorzystny rozwój sytuacji na rynkach ▐, co może zagrozić płynności rynkowej i stabilności sytemu finansowego w jednym z państw członkowskich, w którym przedsiębiorstwa należące do grupy uzyskały zezwolenie na prowadzenie działalności lub w którym ustanowiono oddziały istotne, o których mowa w art. 42a, organ odpowiedzialny za nadzór skonsolidowany, z zastrzeżeniem rozdziału 1 sekcji 2, zawiadamia o tym w najkrótszym możliwym terminie
  EBA, ESRB
  i organy, o których mowa w art. 49 akapit czwarty i w art. 50, oraz przekazuje wszystkie informacje mające zasadnicze znaczenie przy realizacji ich zadań. Obowiązki te mają zastosowanie w stosunku do wszystkich właściwych organów na mocy art. 125 i 126 oraz do właściwego organu określonego w art. 129 ust. 1. Obowiązki te mają zastosowanie do wszystkich właściwych organów na mocy art. 125 i 126 oraz do właściwego organu określonego w art. 129 ust. 1.
  Jeżeli organ, o którym mowa w art. 49 akapit czwarty, uzyskuje wiedzę o sytuacji opisanej w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zawiadamia o tym w najkrótszym możliwym terminie właściwe organy określone w art. 125 i 126 oraz
  EBA
  .”; |
| --- | --- |

(25)

W art. 130 ust. 1 akapity pierwszy i drugi otrzymują brzmienie:

„130.   W razie wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej, w
  tym sytuacji określonej w art. 10 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA], oraz
  gdy zaistnieje niekorzystny rozwój sytuacji na rynkach ▐, co może zagrozić płynności rynkowej i stabilności sytemu finansowego w jednym z państw członkowskich, w którym przedsiębiorstwa należące do grupy uzyskały zezwolenie na prowadzenie działalności lub w którym ustanowiono oddziały istotne, o których mowa w art. 42a, organ odpowiedzialny za nadzór skonsolidowany, z zastrzeżeniem rozdziału 1 sekcji 2, zawiadamia o tym w najkrótszym możliwym terminie
  EBA, ESRB
  i organy, o których mowa w art. 49 akapit czwarty i w art. 50, oraz przekazuje wszystkie informacje mające zasadnicze znaczenie przy realizacji ich zadań. Obowiązki te mają zastosowanie w stosunku do wszystkich właściwych organów na mocy art. 125 i 126 oraz do właściwego organu określonego w art. 129 ust. 1. Obowiązki te mają zastosowanie do wszystkich właściwych organów na mocy art. 125 i 126 oraz do właściwego organu określonego w art. 129 ust. 1.

Jeżeli organ, o którym mowa w art. 49 akapit czwarty, uzyskuje wiedzę o sytuacji opisanej w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zawiadamia o tym w najkrótszym możliwym terminie właściwe organy określone w art. 125 i 126 oraz
  EBA
  .”;

| (26) | w art. 131 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
  „Właściwe organy odpowiedzialne za udzielenie zezwolenia przedsiębiorstwu zależnemu przedsiębiorstwa dominującego będącego instytucją kredytową mogą na mocy dwustronnej umowy i
  zgodnie z art. 13 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA]
  przekazać swoje kompetencje w zakresie nadzoru właściwym organom, które udzieliły zezwolenia przedsiębiorstwu dominującemu i sprawują nad nim nadzór.
  EBA
  jest powiadamiany o istnieniu i treści takich porozumień. Przesyła on te informacje właściwym organom pozostałych państw członkowskich oraz Europejskiemu Komitetowi Bankowemu.”; |
| --- | --- |

(26)

w art. 131 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„Właściwe organy odpowiedzialne za udzielenie zezwolenia przedsiębiorstwu zależnemu przedsiębiorstwa dominującego będącego instytucją kredytową mogą na mocy dwustronnej umowy i
  zgodnie z art. 13 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA]
  przekazać swoje kompetencje w zakresie nadzoru właściwym organom, które udzieliły zezwolenia przedsiębiorstwu dominującemu i sprawują nad nim nadzór.
  EBA
  jest powiadamiany o istnieniu i treści takich porozumień. Przesyła on te informacje właściwym organom pozostałych państw członkowskich oraz Europejskiemu Komitetowi Bankowemu.”;

| (27) | w art.
  131a
  wprowadza się następujące zmiany:








  a) | ustęp 1 otrzymuje brzmienie:




  „1.
     
  Organ odpowiedzialny za nadzór konsolidujący ustanawia kolegia organów nadzoru w celu ułatwienia realizacji zadań, o których mowa w art. 129 i art. 130 ust. 1, oraz, w oparciu o wymogi poufności, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, oraz przy zgodności z prawem Unii, gwarantuje, w odpowiednich przypadkach, odpowiednią koordynację i współpracę z właściwymi organami krajów trzecich.




  EBA odgrywa wiodącą rolę w zapewnieniu wydajnego, skutecznego i konsekwentnego funkcjonowania kolegiów, o których mowa w niniejszym artykule, oraz wspiera i monitoruje takie ich funkcjonowanie, zgodnie z art. 12 rozporządzenia 9UE0 nr ...2010 [EBA]. EBA, jeżeli uzna to za stosowne, uczestniczy w tym procesie i jest uznawana za właściwy organ dla tego celu.




  Kolegia organów nadzoru zapewniają ramy umożliwiające organowi odpowiedzialnemu za nadzór konsolidujący, EBA i pozostałym zainteresowanycm właściwym organom realizację następujących zadań:










  a) | wymiany informacji między nimi i z EBA zgodnie z art. 12 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA]; |
| --- | --- | --- | --- |

(27)

w art.
  131a
  wprowadza się następujące zmiany:

a)

ustęp 1 otrzymuje brzmienie:

„1.
     
  Organ odpowiedzialny za nadzór konsolidujący ustanawia kolegia organów nadzoru w celu ułatwienia realizacji zadań, o których mowa w art. 129 i art. 130 ust. 1, oraz, w oparciu o wymogi poufności, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, oraz przy zgodności z prawem Unii, gwarantuje, w odpowiednich przypadkach, odpowiednią koordynację i współpracę z właściwymi organami krajów trzecich.

EBA odgrywa wiodącą rolę w zapewnieniu wydajnego, skutecznego i konsekwentnego funkcjonowania kolegiów, o których mowa w niniejszym artykule, oraz wspiera i monitoruje takie ich funkcjonowanie, zgodnie z art. 12 rozporządzenia 9UE0 nr ...2010 [EBA]. EBA, jeżeli uzna to za stosowne, uczestniczy w tym procesie i jest uznawana za właściwy organ dla tego celu.

Kolegia organów nadzoru zapewniają ramy umożliwiające organowi odpowiedzialnemu za nadzór konsolidujący, EBA i pozostałym zainteresowanycm właściwym organom realizację następujących zadań:

a)

wymiany informacji między nimi i z EBA zgodnie z art. 12 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA];

| b) | akceptacji, w stosownych przypadkach, powierzania zadań na zasadzie dobrowolności i przekazywania obowiązków na zasadzie dobrowolności; |
| --- | --- |

b)

akceptacji, w stosownych przypadkach, powierzania zadań na zasadzie dobrowolności i przekazywania obowiązków na zasadzie dobrowolności;

| c) | określania programów nadzoru na podstawie oceny ryzyka grupy zgodnie z art. 124; |
| --- | --- |

c)

określania programów nadzoru na podstawie oceny ryzyka grupy zgodnie z art. 124;

| d) | zwiększenia efektywności nadzoru poprzez wyeliminowanie powielających się wymogów nadzorczych, łącznie z tymi, które dotyczą wniosków o udzielanie informacji, o których mowa w art. 130 ust. 2 i art. 132 ust. 2; |
| --- | --- |

d)

zwiększenia efektywności nadzoru poprzez wyeliminowanie powielających się wymogów nadzorczych, łącznie z tymi, które dotyczą wniosków o udzielanie informacji, o których mowa w art. 130 ust. 2 i art. 132 ust. 2;

| e) | konsekwentnego stosowania wymogów ostrożnościowych na mocy niniejszej dyrektywy w stosunku do wszystkich podmiotów w ramach grupy bankowej, bez uszczerbku dla opcji i swobody działania przewidzianych w przepisach wspólnotowych; |
| --- | --- |

e)

konsekwentnego stosowania wymogów ostrożnościowych na mocy niniejszej dyrektywy w stosunku do wszystkich podmiotów w ramach grupy bankowej, bez uszczerbku dla opcji i swobody działania przewidzianych w przepisach wspólnotowych;

| f) | stosowania art. 129 ust. 1 lit. c), uwzględniając pracę wykonywaną przez inne fora utworzone w tym obszarze. |
| --- | --- |

f)

stosowania art. 129 ust. 1 lit. c), uwzględniając pracę wykonywaną przez inne fora utworzone w tym obszarze.

Właściwe organy i EBA wchodzące w skład kolegiów organów nadzoru ściśle ze sobą współpracują. Wymogi poufności na mocy rozdziału 1 sekcji 2 nie uniemożliwiają właściwym organom wymiany informacji poufnych w ramach kolegiów organów nadzoru. Ustanawianie i funkcjonowanie kolegiów organów nadzoru nie wpływa na prawa i obowiązki właściwych organów na mocy niniejszej dyrektywy.”

| b) | w ust. 2:










  i) | akapit drugi otrzymuje brzmienie:
  „W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji niniejszego artykułu i art. 42a ust. 3, EBA może opracowywać
  projekty norm
  regulacyjnych
  w celu określenia
  ogólnych warunków
  funkcjonowania kolegiów.


  Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów standardów regulacyjnych, o których mowa w lit. a) akapitu drugiego, zgodnie z art. 7-7d rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA].”; |
| --- | --- | --- |

b)

w ust. 2:

i)

akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji niniejszego artykułu i art. 42a ust. 3, EBA może opracowywać
  projekty norm
  regulacyjnych
  w celu określenia
  ogólnych warunków
  funkcjonowania kolegiów.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów standardów regulacyjnych, o których mowa w lit. a) akapitu drugiego, zgodnie z art. 7-7d rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA].”;

| ii) | akapit
  szósty
  otrzymuje brzmienie:
  „Z zastrzeżeniem wymogów poufności wynikających z rozdziału 1 sekcji 2 organ odpowiedzialny za nadzór skonsolidowany informuje
  EBA
  o działaniach kolegium organów nadzoru, w tym o sytuacjach nadzwyczajnych, oraz przekazuje
  EBA
  wszystkie informacje, które są szczególnie istotne w kontekście konwergencji w zakresie nadzoru.”; |
| --- | --- |

ii)

akapit
  szósty
  otrzymuje brzmienie:

„Z zastrzeżeniem wymogów poufności wynikających z rozdziału 1 sekcji 2 organ odpowiedzialny za nadzór skonsolidowany informuje
  EBA
  o działaniach kolegium organów nadzoru, w tym o sytuacjach nadzwyczajnych, oraz przekazuje
  EBA
  wszystkie informacje, które są szczególnie istotne w kontekście konwergencji w zakresie nadzoru.”;

| (27a) | w art. 132 ust. 1 po akapicie pierwszym dodaje się akapity w brzmieniu:




  „Właściwe organy współpracują z EBA dla celów niniejszej dyrektywy zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [EBA].




  Właściwe organy udzielają EBA wszelkich informacji niezbędnych mu do wypełniania jego obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy i rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA], zgodnie z art. 20 tego rozporządzenia.”; |
| --- | --- |

(27a)

w art. 132 ust. 1 po akapicie pierwszym dodaje się akapity w brzmieniu:

„Właściwe organy współpracują z EBA dla celów niniejszej dyrektywy zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [EBA].

Właściwe organy udzielają EBA wszelkich informacji niezbędnych mu do wypełniania jego obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy i rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA], zgodnie z art. 20 tego rozporządzenia.”;

| (27b) | w art. 140 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:




  „3.
     
  Właściwe organy odpowiedzialne za nadzór skonsolidowany sporządzają wykazy finansowych spółek holdingowych, o których mowa w art. 71 ust. 2. Wykazy te są przekazywane właściwym organom pozostałych państw członkowskich, EBA i Komisji.”; |
| --- | --- |

(27b)

w art. 140 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„3.
     
  Właściwe organy odpowiedzialne za nadzór skonsolidowany sporządzają wykazy finansowych spółek holdingowych, o których mowa w art. 71 ust. 2. Wykazy te są przekazywane właściwym organom pozostałych państw członkowskich, EBA i Komisji.”;

| (28) | w art. 143 ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | na końcu akapitu pierwszego dodaje się zdanie w brzmieniu:
  „
  EBA
  pomaga Komisji i Europejskiemu Komitetowi Bankowemu w wypełnianiu tych zadań, w tym określając czy tego rodzaju wytyczne powinny podlegać aktualizacji.”; |
| --- | --- | --- |

(28)

w art. 143 ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:

a)

na końcu akapitu pierwszego dodaje się zdanie w brzmieniu:

„
  EBA
  pomaga Komisji i Europejskiemu Komitetowi Bankowemu w wypełnianiu tych zadań, w tym określając czy tego rodzaju wytyczne powinny podlegać aktualizacji.”;

| b) | akapit drugi otrzymuje brzmienie:
  „Właściwy organ przeprowadzający weryfikację, o której mowa w ust. 1 akapit pierwszy, uwzględnia wszelkie takie wytyczne. Do tego celu przed podjęciem decyzji właściwy organ zasięga opinii
  EBA
  .”. |
| --- | --- |

b)

akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Właściwy organ przeprowadzający weryfikację, o której mowa w ust. 1 akapit pierwszy, uwzględnia wszelkie takie wytyczne. Do tego celu przed podjęciem decyzji właściwy organ zasięga opinii
  EBA
  .”.

| (28a) | akapit czwarty w art. 143 ust. 3 otrzymuje brzmienie:




  „Zostaną opracowane techniki nadzorcze umożliwiające osiągnięcie celów skonsolidowanego nadzoru, określone w niniejszym rozdziale, o czym zostaną poinformowane pozostałe zaangażowane właściwe organy, EBA i Komisja.” |
| --- | --- |

(28a)

akapit czwarty w art. 143 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„Zostaną opracowane techniki nadzorcze umożliwiające osiągnięcie celów skonsolidowanego nadzoru, określone w niniejszym rozdziale, o czym zostaną poinformowane pozostałe zaangażowane właściwe organy, EBA i Komisja.”

| (29) | w art. 144 dodaje się akapit w brzmieniu:
  „W celu zapewnienia jednolitego stosowania niniejszego artykułu, Europejski Organ Nadzoru Bankowego opracowuje projekty
  wykonawczych
  norm technicznych w celu określenia ▐
  formatu, struktury, spisu
  treści i
  daty
  corocznej publikacji ujawnianych informacji, o których mowa w niniejszym artykule. Organ przedstawia Komisji te projekty standardów technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.
  Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów
  wykonawczych
  standardów technicznych, o których mowa w akapicie trzecim, zgodnie z art.
  7e
  rozporządzenia
  (UE) nr .../2010 [EBA]
  .”; |
| --- | --- |

(29)

w art. 144 dodaje się akapit w brzmieniu:

„W celu zapewnienia jednolitego stosowania niniejszego artykułu, Europejski Organ Nadzoru Bankowego opracowuje projekty
  wykonawczych
  norm technicznych w celu określenia ▐
  formatu, struktury, spisu
  treści i
  daty
  corocznej publikacji ujawnianych informacji, o których mowa w niniejszym artykule. Organ przedstawia Komisji te projekty standardów technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.

Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów
  wykonawczych
  standardów technicznych, o których mowa w akapicie trzecim, zgodnie z art.
  7e
  rozporządzenia
  (UE) nr .../2010 [EBA]
  .”;

| (30) | w art. 150 dodaje się akapit w brzmieniu:






  a) | dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
  „3.   
  EBA
  opracowuje projekty
  wykonawczych
  norm technicznych w celu
  zapewnienia jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy w odniesieniu do:








  a) | warunków stosowania pkt 15 do 17 załącznika V, |
| --- | --- | --- | --- |

(30)

w art. 150 dodaje się akapit w brzmieniu:

a)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

„3.   
  EBA
  opracowuje projekty
  wykonawczych
  norm technicznych w celu
  zapewnienia jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy w odniesieniu do:

a)

warunków stosowania pkt 15 do 17 załącznika V,

| b) | warunków stosowania części 2 załącznika VI w odniesieniu do czynników ilościowych, o których mowa w pkt 12, czynników jakościowych, o których mowa w pkt 13 i wzorca, o którym mowa w pkt 14. |
| --- | --- |

b)

warunków stosowania części 2 załącznika VI w odniesieniu do czynników ilościowych, o których mowa w pkt 12, czynników jakościowych, o których mowa w pkt 13 i wzorca, o którym mowa w pkt 14.

EBA
  przedstawia Komisji te projekty
  wykonawczych
  norm technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.

Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art.
  7e
  rozporządzenia
  (UE) nr .../2010
  [EBA].”;

| (31) | w art. 156
  wprowadza się następujące zmiany
  :








  a) | pojęcie „Komitet Europejskich Organów Nadzoru Bankowego” zastępuje się „Europejskim Organem Nadzoru Bankowego”; |
| --- | --- | --- |

(31)

w art. 156
  wprowadza się następujące zmiany
  :

a)

pojęcie „Komitet Europejskich Organów Nadzoru Bankowego” zastępuje się „Europejskim Organem Nadzoru Bankowego”;

| b) | akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:




  „Komisja, we współpracy z EBA i państwami członkowskimi, oraz uwzględniając wkład Europejskiego Banku Centralnego, monitoruje okresowo, czy niniejsza dyrektywa, wraz z dyrektywą 2006/49/WE, ma znaczący wpływ na cykl gospodarczy i w świetle tego badania rozważa, czy uzasadnione byłoby podjęcie jakichś środków naprawczych.” |
| --- | --- |

b)

akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Komisja, we współpracy z EBA i państwami członkowskimi, oraz uwzględniając wkład Europejskiego Banku Centralnego, monitoruje okresowo, czy niniejsza dyrektywa, wraz z dyrektywą 2006/49/WE, ma znaczący wpływ na cykl gospodarczy i w świetle tego badania rozważa, czy uzasadnione byłoby podjęcie jakichś środków naprawczych.”

Artykuł 10

Poprawki do dyrektywy 2006/49/WE

W dyrektywie 2006/49/WE wprowadza się następujące zmiany:

| (1) | w art. 18 ▐ dodaje się
  następujący
  ustęp w brzmieniu:
  „5.   Europejski Organ Nadzoru Bankowego
  (EBA)
  ustanowiony rozporządzeniem
  (UE) nr .../2010
  Parlamentu Europejskiego i Rady ▐ może opracowywać projekty
  regulacyjnych
  norm technicznych ▐ w celu określenia
  warunków stosowania metod oceny
  , po spełnieniu których właściwe organy zezwalają instytucjom ▐ na stosowanie modeli wewnętrznych do celów obliczania wymogów kapitałowych na mocy niniejszej dyrektywy.
  Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w
  lit. a)
  akapitu pierwszego, zgodnie z art.
  7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr .../2010
  [EBA].”; |
| --- | --- |

(1)

w art. 18 ▐ dodaje się
  następujący
  ustęp w brzmieniu:

„5.   Europejski Organ Nadzoru Bankowego
  (EBA)
  ustanowiony rozporządzeniem
  (UE) nr .../2010
  Parlamentu Europejskiego i Rady ▐ może opracowywać projekty
  regulacyjnych
  norm technicznych ▐ w celu określenia
  warunków stosowania metod oceny
  , po spełnieniu których właściwe organy zezwalają instytucjom ▐ na stosowanie modeli wewnętrznych do celów obliczania wymogów kapitałowych na mocy niniejszej dyrektywy.

Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w
  lit. a)
  akapitu pierwszego, zgodnie z art.
  7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr .../2010
  [EBA].”;

| (1a) | w art. 22 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:




  „W przypadku gdy właściwe organy odstępują od stosowania skonsolidowanych wymogów dotyczących funduszy własnych, o których mowa w niniejszym artykule, powiadamiają o tym EBA i Komisję.”; |
| --- | --- |

(1a)

w art. 22 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

„W przypadku gdy właściwe organy odstępują od stosowania skonsolidowanych wymogów dotyczących funduszy własnych, o których mowa w niniejszym artykule, powiadamiają o tym EBA i Komisję.”;

| (1b) | w art. 32 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:










  a) | akapit drugi otrzymuje brzmienie:




  „Właściwe organy powiadamiają o tych procedurach EBA, Radę i Komisję”. |
| --- | --- | --- |

(1b)

w art. 32 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a)

akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Właściwe organy powiadamiają o tych procedurach EBA, Radę i Komisję”.

| b) | dodaje się ustęp w brzmieniu:




  „3a.
     
  Europejski Organ Nadzoru Bankowego wydaje wytyczne związane z procedurami, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.” |
| --- | --- |

b)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3a.
     
  Europejski Organ Nadzoru Bankowego wydaje wytyczne związane z procedurami, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.”

| (1c) | artykuł 36 ust. 1 otrzymuje brzmienie:




  „1.
     
  Państwa członkowskie wyznaczają organy właściwe do wykonywania obowiązków przewidzianych w niniejszej dyrektywie. Powiadamiają one o tym EBA i Komisję, zaznaczając podział obowiązków.”; |
| --- | --- |

(1c)

artykuł 36 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.
     
  Państwa członkowskie wyznaczają organy właściwe do wykonywania obowiązków przewidzianych w niniejszej dyrektywie. Powiadamiają one o tym EBA i Komisję, zaznaczając podział obowiązków.”;

| (1d) | w art. 38 ust. 1 dodaje się akapity w brzmieniu:




  „1.
     
  Właściwe organy współpracują z EBA dla celów niniejszej dyrektywy zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [EBA].




  2.
     
  Właściwe organy udzielają EBA niezwłocznie wszelkich informacji niezbędnych mu do wypełniania jego obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy i rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA], zgodnie z art. 20 tego rozporządzenia.”; |
| --- | --- |

(1d)

w art. 38 ust. 1 dodaje się akapity w brzmieniu:

„1.
     
  Właściwe organy współpracują z EBA dla celów niniejszej dyrektywy zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [EBA].

2.
     
  Właściwe organy udzielają EBA niezwłocznie wszelkich informacji niezbędnych mu do wypełniania jego obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy i rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA], zgodnie z art. 20 tego rozporządzenia.”;

Artykuł 11

Poprawki do dyrektywy 2009/65/WE
  (UCITS)

W dyrektywie 2009/65/WE wprowadza się następujące zmiany:

| (1) | w art. 5 dodaje się
  następujący
  ustęp ▐ w brzmieniu:
  „8.   W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  niniejszego artykułu,
  ESMA
  ▐ może opracowywać projekty
  regulacyjnych
  norm technicznych w celu określenia ▐ informacji, które należy udostępnić właściwym organom we wniosku o zezwolenie na prowadzenie działalności przez UCITS.
  Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w
  lit. a)
  akapitu pierwszego, zgodnie z procedurą określoną w art.
  7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr .../2010
  .”; |
| --- | --- |

(1)

w art. 5 dodaje się
  następujący
  ustęp ▐ w brzmieniu:

„8.   W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  niniejszego artykułu,
  ESMA
  ▐ może opracowywać projekty
  regulacyjnych
  norm technicznych w celu określenia ▐ informacji, które należy udostępnić właściwym organom we wniosku o zezwolenie na prowadzenie działalności przez UCITS.

Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w
  lit. a)
  akapitu pierwszego, zgodnie z procedurą określoną w art.
  7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr .../2010
  .”;

| (1a) | w art. 6 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:




  „ESMA powiadamiany jest o każdym udzielonym zezwoleniu i zamieszcza na swojej stronie internetowej aktualną listę spółek zarządzających, które otrzymały zezwolenie.” |
| --- | --- |

(1a)

w art. 6 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

„ESMA powiadamiany jest o każdym udzielonym zezwoleniu i zamieszcza na swojej stronie internetowej aktualną listę spółek zarządzających, które otrzymały zezwolenie.”

| (2) | w art. 7 dodaje się
  następujący
  ustęp ▐ w brzmieniu:
  „6.   W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  niniejszego artykułu
  ESMA opracowuje projekty
  standardów
  regulacyjnych
  w celu:








  a) | określenia informacji, jakich należy udzielić właściwym organom we wniosku spółki zarządzającej o wydanie zezwolenia, w tym programu działalności; |
| --- | --- | --- |

(2)

w art. 7 dodaje się
  następujący
  ustęp ▐ w brzmieniu:

„6.   W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  niniejszego artykułu
  ESMA opracowuje projekty
  standardów
  regulacyjnych
  w celu:

a)

określenia informacji, jakich należy udzielić właściwym organom we wniosku spółki zarządzającej o wydanie zezwolenia, w tym programu działalności;

| b) | określenia wymogów, jakie mają zastosowanie do spółki zarządzającej zgodnie z art. 7 ust. 2, oraz informacji dotyczących powiadomienia, przewidzianych art. 7 ust. 2; |
| --- | --- |

b)

określenia wymogów, jakie mają zastosowanie do spółki zarządzającej zgodnie z art. 7 ust. 2, oraz informacji dotyczących powiadomienia, przewidzianych art. 7 ust. 2;

| c) | określenia wymogów mających zastosowanie do akcjonariuszy i uczestników posiadających znaczne pakiety akcji, jak również by określić przeszkody, które mogą uniemożliwiać właściwym organom skuteczne wykonywanie funkcji nadzorczych, zgodnie z art. 8 ust. 1 i art. 10 ust. 1-2 dyrektywy 2004/39/WE, o czym mowa w art. 11 niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

c)

określenia wymogów mających zastosowanie do akcjonariuszy i uczestników posiadających znaczne pakiety akcji, jak również by określić przeszkody, które mogą uniemożliwiać właściwym organom skuteczne wykonywanie funkcji nadzorczych, zgodnie z art. 8 ust. 1 i art. 10 ust. 1-2 dyrektywy 2004/39/WE, o czym mowa w art. 11 niniejszej dyrektywy.

ESMA przedstawia Komisji projekty regulacyjnych norm technicznych, o których mowa w lit. a) i b), do dnia 1 stycznia 2014 r.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów regulacyjnych norm technicznych, o których mowa w lit. a), b) i c), zgodnie z art. 7-7d rozporządzenia (UE) nr ... /2010.

W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszego artykułu ESMA opracowuje projekty wykonawczych norm technicznych w celu określenia warunków stosowania standardowych formularzy, wzorów i procedur dotyczących powiadomień lub przekazywania informacji przewidzianych lit. a) i b) akapitu pierwszego.

ESMA przedstawia Komisji te projekty wykonawczych norm technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych norm technicznych, o których mowa w akapicie czwartym, zgodnie z art. 7e rozporządzenia (UE) nr ... /2010.”;

| (2a) | artykuł 9 ust. 2 otrzymuje brzmienie:




  „2.
     
  Państwa członkowskie informują ESMA oraz Komisję o wszelkich trudnościach ogólnych, jakie UCITS napotykają przy wprowadzaniu do obrotu swoich jednostek w dowolnym kraju trzecim.




  Komisja analizuje niezwłocznie te trudności w celu znalezienia odpowiedniego rozwiązania. Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych pomaga Komisji w realizacji tego zadania.”; |
| --- | --- |

(2a)

artykuł 9 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.
     
  Państwa członkowskie informują ESMA oraz Komisję o wszelkich trudnościach ogólnych, jakie UCITS napotykają przy wprowadzaniu do obrotu swoich jednostek w dowolnym kraju trzecim.

Komisja analizuje niezwłocznie te trudności w celu znalezienia odpowiedniego rozwiązania. Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych pomaga Komisji w realizacji tego zadania.”;

| (2b) | w art. 11 dodaje się akapit w brzmieniu:




  „3.
     
  W celu zapewnienia spójnej harmonizacji ninieszej dyrektywy ESMA, w oparciu o niniejszy artykuł, może opracowywać projekty norm regulacyjnych, aby sporządzić wyczerpujący wykaz informacji dotyczących art. 10b ust. 4 dyrektywy 2004/39/WE, które potencjalni nabywcy muszą umieścić w swoich powiadomieniach, bez uszczerbku dla art. 10a ust. 2 tej dyrektywy.




  Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów norm regulacyjnych, o których mowa w pierwszym akapicie, zgodnie z procedurą określoną w art. 7-7d rozporządzenia (UE) nr ... /2010.




  W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszego artykułu ESMA, w oparciu o niniejszy artykuł, może opracowywać projekty wykonawczych norm technicznych w celu określenia warunków stosowania standardowych formularzy, wzorów i procedur dotyczących procesu konsultacji między odpowiednimi właściwymi organami, dotyczących art. 10 ust. 4 dyrektywy 2004/39/WE.




  Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 7e rozporządzenia (UE) nr .../2010.” |
| --- | --- |

(2b)

w art. 11 dodaje się akapit w brzmieniu:

„3.
     
  W celu zapewnienia spójnej harmonizacji ninieszej dyrektywy ESMA, w oparciu o niniejszy artykuł, może opracowywać projekty norm regulacyjnych, aby sporządzić wyczerpujący wykaz informacji dotyczących art. 10b ust. 4 dyrektywy 2004/39/WE, które potencjalni nabywcy muszą umieścić w swoich powiadomieniach, bez uszczerbku dla art. 10a ust. 2 tej dyrektywy.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów norm regulacyjnych, o których mowa w pierwszym akapicie, zgodnie z procedurą określoną w art. 7-7d rozporządzenia (UE) nr ... /2010.

W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszego artykułu ESMA, w oparciu o niniejszy artykuł, może opracowywać projekty wykonawczych norm technicznych w celu określenia warunków stosowania standardowych formularzy, wzorów i procedur dotyczących procesu konsultacji między odpowiednimi właściwymi organami, dotyczących art. 10 ust. 4 dyrektywy 2004/39/WE.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 7e rozporządzenia (UE) nr .../2010.”

| (2c) | w art. 12 ust. 3 wprowadza się następujące zmiany:










  a) | akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:




  „3.
     
  Bez uszczerbku dla art. 116, Komisja przyjmie, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112, 112a i 112 b, do dnia 1 lipca 2010 r. środki określające procedury i ustalenia, o których mowa w ust. 1 lit. a) akapit drugi, oraz struktury i wymogi organizacyjne w celu zminimalizowania konfliktów interesów, o których mowa w ust. 1 lit. b) akapit drugi.”; |
| --- | --- | --- |

(2c)

w art. 12 ust. 3 wprowadza się następujące zmiany:

a)

akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„3.
     
  Bez uszczerbku dla art. 116, Komisja przyjmie, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112, 112a i 112 b, do dnia 1 lipca 2010 r. środki określające procedury i ustalenia, o których mowa w ust. 1 lit. a) akapit drugi, oraz struktury i wymogi organizacyjne w celu zminimalizowania konfliktów interesów, o których mowa w ust. 1 lit. b) akapit drugi.”;

| b) | skreśla się akapit drugi; |
| --- | --- |

b)

skreśla się akapit drugi;

| (3) | w art. 12 dodaje się
  następujący
  ustęp ▐ w brzmieniu:
  „4.   W celu zapewnienia jednolitych
  warunków
  stosowania niniejszego artykułu
  ESMA
  może opracowywać projekty
  wykonawczych
  norm technicznych w celu określenia
  aktów delegowanych
  przyjmowanych przez Komisję w zakresie procedur, ustaleń, struktur i wymogów organizacyjnych, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu.
  Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z
  art. 7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  .”; |
| --- | --- |

(3)

w art. 12 dodaje się
  następujący
  ustęp ▐ w brzmieniu:

„4.   W celu zapewnienia jednolitych
  warunków
  stosowania niniejszego artykułu
  ESMA
  może opracowywać projekty
  wykonawczych
  norm technicznych w celu określenia
  aktów delegowanych
  przyjmowanych przez Komisję w zakresie procedur, ustaleń, struktur i wymogów organizacyjnych, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu.

Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z
  art. 7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  .”;

| (3a) | w art. 14 ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:










  a) | akapit pierwszy zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:




  „2.
     
  Bez uszczerbku dla art. 116 Komisja przyjuje, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112, 112a i 112b, środki mające na celu zapewnienie, że spółka zarządzająca wywiązuje się z obowiązków określonych w ust. 1, a zwłaszcza w celu:”; |
| --- | --- | --- |

(3a)

w art. 14 ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:

a)

akapit pierwszy zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„2.
     
  Bez uszczerbku dla art. 116 Komisja przyjuje, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112, 112a i 112b, środki mające na celu zapewnienie, że spółka zarządzająca wywiązuje się z obowiązków określonych w ust. 1, a zwłaszcza w celu:”;

| b) | skreśla się akapit drugi; |
| --- | --- |

b)

skreśla się akapit drugi;

| (4) | W art. 14 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
  „3.   W celu zapewnienia jednolitych
  warunków
  stosowania niniejszego artykułu
  ESMA
  może opracowywać projekty
  wykonawczych
  norm technicznych w celu określenia przyjmowanych przez Komisję
  aktów delegowanych
  dotyczących kryteriów, zasad i kroków, o których mowa w ust.
  2
  lit. a), b) i c) niniejszego artykułu.
  Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art.
  7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  .”; |
| --- | --- |

(4)

W art. 14 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

„3.   W celu zapewnienia jednolitych
  warunków
  stosowania niniejszego artykułu
  ESMA
  może opracowywać projekty
  wykonawczych
  norm technicznych w celu określenia przyjmowanych przez Komisję
  aktów delegowanych
  dotyczących kryteriów, zasad i kroków, o których mowa w ust.
  2
  lit. a), b) i c) niniejszego artykułu.

Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art.
  7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  .”;

| (4a) | w art. 17 dodaje się akapit w brzmieniu:




  „10.
     
  W celu zapewnienia spójnej harmonizacji niniejszego artykułu ESMA może opracowywać projekty norm regulacyjnych w celu określenia informacji, które należy udostępnić zgodnie z ust. 1, 2, 3, 8 i 9.




  Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów norm regulacyjnych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 7-7d rozporządzenia (UE) nr ... /2010.




  W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszego artykułu ESMA może opracowywać projekty wykonawczych norm technicznych, by ustanawić standardowe formularze, wzory i procedury do celów przekazywania informacji zgodnie z ust. 3 i 9.




  Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych norm technicznych, o których mowa w akapicie trzecim, zgodnie z art. 7e rozporządzenia (UE) nr ... /2010.”; |
| --- | --- |

(4a)

w art. 17 dodaje się akapit w brzmieniu:

„10.
     
  W celu zapewnienia spójnej harmonizacji niniejszego artykułu ESMA może opracowywać projekty norm regulacyjnych w celu określenia informacji, które należy udostępnić zgodnie z ust. 1, 2, 3, 8 i 9.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów norm regulacyjnych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 7-7d rozporządzenia (UE) nr ... /2010.

W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszego artykułu ESMA może opracowywać projekty wykonawczych norm technicznych, by ustanawić standardowe formularze, wzory i procedury do celów przekazywania informacji zgodnie z ust. 3 i 9.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych norm technicznych, o których mowa w akapicie trzecim, zgodnie z art. 7e rozporządzenia (UE) nr ... /2010.”;

| (4b) | w art. 18 dodaje się akapit w brzmieniu:




  „4a.
     
  W celu zapewnienia spójnej harmonizacji niniejszego artykułu ESMA może opracowywać projekty norm regulacyjnych w celu określenia informacji, które należy udostępnić zgodnie z ust. 1, 2 i 4.




  Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów norm regulacyjnych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 7-7d rozporządzenia (UE) nr ... /2010.




  W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszego artykułu ESMA może opracowywać projekty wykonawczych norm technicznych, by ustanawić standardowe formularze, wzory i procedury do celów przekazywania informacji zgodnie z ust. 2 i 4.




  Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych norm technicznych, o których mowa w akapicie trzecim, zgodnie z art. 7e rozporządzenia (UE) nr ... /2010.”; |
| --- | --- |

(4b)

w art. 18 dodaje się akapit w brzmieniu:

„4a.
     
  W celu zapewnienia spójnej harmonizacji niniejszego artykułu ESMA może opracowywać projekty norm regulacyjnych w celu określenia informacji, które należy udostępnić zgodnie z ust. 1, 2 i 4.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów norm regulacyjnych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 7-7d rozporządzenia (UE) nr ... /2010.

W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszego artykułu ESMA może opracowywać projekty wykonawczych norm technicznych, by ustanawić standardowe formularze, wzory i procedury do celów przekazywania informacji zgodnie z ust. 2 i 4.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych norm technicznych, o których mowa w akapicie trzecim, zgodnie z art. 7e rozporządzenia (UE) nr ... /2010.”;

| (4c) | w art. 20 dodaje się akapit w brzmieniu:




  „4a.
     
  W celu zapewnienia spójnej harmonizacji i jednolitego stosowania niniejszego artykułu ESMA może opracowywać projekty regulacyjnych norm technicznych w celu określenia informacji, które należy przekazać właściwym organom we wniosku dotyczącym zarządzania UCTIS mającego siedzibę w innym państwie członkowskim.




  Komisja może przyjmować projekty norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 7 rozporządzenia (WE) nr .../2010 [ESMA].




  W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszego artykułu ESMA może opracowywać projekty wykonawczych norm technicznych, by ustanawiać standardowe formularze, wzory i procedury do celów wymiany informacji.




  Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych norm technicznych, o których mowa w akapicie trzecim, zgodnie z art. 7e rozporządzenia (UE) nr ... /2010.”; |
| --- | --- |

(4c)

w art. 20 dodaje się akapit w brzmieniu:

„4a.
     
  W celu zapewnienia spójnej harmonizacji i jednolitego stosowania niniejszego artykułu ESMA może opracowywać projekty regulacyjnych norm technicznych w celu określenia informacji, które należy przekazać właściwym organom we wniosku dotyczącym zarządzania UCTIS mającego siedzibę w innym państwie członkowskim.

Komisja może przyjmować projekty norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 7 rozporządzenia (WE) nr .../2010 [ESMA].

W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszego artykułu ESMA może opracowywać projekty wykonawczych norm technicznych, by ustanawiać standardowe formularze, wzory i procedury do celów wymiany informacji.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów wykonawczych norm technicznych, o których mowa w akapicie trzecim, zgodnie z art. 7e rozporządzenia (UE) nr ... /2010.”;

| (5) | w art. 21 ust. 7 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
  „7.   Przed zastosowaniem procedury ustanowionej w ust. 3, 4 lub 5, właściwe organy państwa członkowskiego goszczącego spółkę zarządzającą mogą, w nagłych przypadkach, zastosować wszelkie środki ostrożności niezbędne w celu ochrony interesów inwestorów i innych osób, wobec których świadczone są usługi. Komisja,
  ESMA
  i właściwe organy innych zainteresowanych państw członkowskich są jak najszybciej poinformowane o takich środkach.”; |
| --- | --- |

(5)

w art. 21 ust. 7 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„7.   Przed zastosowaniem procedury ustanowionej w ust. 3, 4 lub 5, właściwe organy państwa członkowskiego goszczącego spółkę zarządzającą mogą, w nagłych przypadkach, zastosować wszelkie środki ostrożności niezbędne w celu ochrony interesów inwestorów i innych osób, wobec których świadczone są usługi. Komisja,
  ESMA
  i właściwe organy innych zainteresowanych państw członkowskich są jak najszybciej poinformowane o takich środkach.”;

| (5a) | artykuł 21 ust. 7 akapit drugi otrzymuje brzmienie:




  „Po konsultacjach z właściwymi organami zainteresowanych państw członkowskich Komisja może zdecydować, że dane państwo członkowskie musi zmienić lub uchylić te środki, bez uszczerbku dla uprawnień ESMA określonych w art. 9 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA].” |
| --- | --- |

(5a)

artykuł 21 ust. 7 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Po konsultacjach z właściwymi organami zainteresowanych państw członkowskich Komisja może zdecydować, że dane państwo członkowskie musi zmienić lub uchylić te środki, bez uszczerbku dla uprawnień ESMA określonych w art. 9 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA].”

| (5b) | w art. 21 ust. 9 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:




  „9.
     
  Państwa członkowskie informują ESMA oraz Komisję o liczbie i charakterze przypadków odmowy wydania zezwolenia na podstawie art. 17 lub odrzucenia wniosku na podstawie art. 20 oraz o zastosowaniu wszelkich środków na podstawie ust. 5 niniejszego artykułu.”. |
| --- | --- |

(5b)

w art. 21 ust. 9 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„9.
     
  Państwa członkowskie informują ESMA oraz Komisję o liczbie i charakterze przypadków odmowy wydania zezwolenia na podstawie art. 17 lub odrzucenia wniosku na podstawie art. 20 oraz o zastosowaniu wszelkich środków na podstawie ust. 5 niniejszego artykułu.”.

| (5c) | w art. 23 ust. 6 wprowadza się następujące zmiany:










  a) | akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:




  „6.
     
  Komisja może przyjmować, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112, 112a i 112b, środki odnośnie do środków, jakie powinien podjąć depozytariusz, aby wywiązać się z obowiązków wobec UCITS, którym zarządza spółka zarządzająca prowadząca przedsiębiorstwo w innym państwie członkowskim, łącznie z danymi, które należy włączyć do umowy standardowej zawieranej przez depozytariusza i spółkę zarządzającą, zgodnie z ust. 5.”; |
| --- | --- | --- |

(5c)

w art. 23 ust. 6 wprowadza się następujące zmiany:

a)

akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„6.
     
  Komisja może przyjmować, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112, 112a i 112b, środki odnośnie do środków, jakie powinien podjąć depozytariusz, aby wywiązać się z obowiązków wobec UCITS, którym zarządza spółka zarządzająca prowadząca przedsiębiorstwo w innym państwie członkowskim, łącznie z danymi, które należy włączyć do umowy standardowej zawieranej przez depozytariusza i spółkę zarządzającą, zgodnie z ust. 5.”;

| b) | w art. 23 ust. 6 skreśla się akapit drugi; |
| --- | --- |

b)

w art. 23 ust. 6 skreśla się akapit drugi;

| 6. | W art. 29 dodaje się akapity w brzmieniu:
  „5.   W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  niniejszego artykułu
  ESMA
  może opracowywać projekty norm
  regulacyjnych
  w celu określenia
  :










  a) | informacji, jakich należy udzielić właściwym organom we wniosku spółki zarządzającej o wydanie zezwolenia, w tym programu działalności, oraz |
| --- | --- | --- |

6.

W art. 29 dodaje się akapity w brzmieniu:

„5.   W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  niniejszego artykułu
  ESMA
  może opracowywać projekty norm
  regulacyjnych
  w celu określenia
  :

a)

informacji, jakich należy udzielić właściwym organom we wniosku spółki zarządzającej o wydanie zezwolenia, w tym programu działalności, oraz

| b) | przeszkód, które mogą uniemożliwiać właściwym organom skuteczne wykonywanie funkcji nadzorczych, określonych w art. 29 ust. 1 lit. c). |
| --- | --- |

b)

przeszkód, które mogą uniemożliwiać właściwym organom skuteczne wykonywanie funkcji nadzorczych, określonych w art. 29 ust. 1 lit. c).

Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów norm regulacyjnych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 7-7d rozporządzenia (UE) nr ... /2010.

6.
     
  W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszego artykułu ESMA może opracowywać projekty wykonawczych norm technicznych, by ustanawić standardowe formularze, wzory i procedury do celów przekazywania informacji zgodnie z ust. 5 lit. a).

Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art.
  7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010 [ESMA]
  .”;

| (6a) | artykuł 32 ust. 6 otrzymuje brzmienie:




  „6.
     
  Państwa członkowskie informują Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych oraz Komisję, które spółki inwestycyjne korzystają z odstępstw przewidzianych w ust. 4 i 5.”; |
| --- | --- |

(6a)

artykuł 32 ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6.
     
  Państwa członkowskie informują Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych oraz Komisję, które spółki inwestycyjne korzystają z odstępstw przewidzianych w ust. 4 i 5.”;

| (6b) | w art. 33 ust. 6 wprowadza się następujące zmiany:










  a) | akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:




  „6.
     
  Komisja może przyjmować, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112, 112a i 112b, środki odnośnie do środków, jakie powinien podjąć depozytariusz, aby wywiązać się z obowiązków wobec UCITS, którym zarządza spółka zarządzająca prowadząca przedsiębiorstwo w innym państwie członkowskim, łącznie z danymi, które należy włączyć do umowy standardowej zawieranej przez depozytariusza i spółkę zarządzającą, zgodnie z ust. 5.”; |
| --- | --- | --- |

(6b)

w art. 33 ust. 6 wprowadza się następujące zmiany:

a)

akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„6.
     
  Komisja może przyjmować, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112, 112a i 112b, środki odnośnie do środków, jakie powinien podjąć depozytariusz, aby wywiązać się z obowiązków wobec UCITS, którym zarządza spółka zarządzająca prowadząca przedsiębiorstwo w innym państwie członkowskim, łącznie z danymi, które należy włączyć do umowy standardowej zawieranej przez depozytariusza i spółkę zarządzającą, zgodnie z ust. 5.”;

| b) | skreśla się akapit drugi; |
| --- | --- |

b)

skreśla się akapit drugi;

| (6c) | w art. 43 ust. 5 wprowadza się następujące zmiany:










  a) | akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:




  „5.
     
  Komisja może przyjmować, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112, 112a i 112b, środki określające szczegółową zawartość, format i sposób udostępnienia informacji, o których mowa w ust. 1 i 3.”; |
| --- | --- | --- |

(6c)

w art. 43 ust. 5 wprowadza się następujące zmiany:

a)

akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„5.
     
  Komisja może przyjmować, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112, 112a i 112b, środki określające szczegółową zawartość, format i sposób udostępnienia informacji, o których mowa w ust. 1 i 3.”;

| b) | skreśla się akapit drugi; |
| --- | --- |

b)

skreśla się akapit drugi;

| (7) | w art. 43 dodaje się ust. 6 w brzmieniu:
  „6.   W celu zapewnienia jednolitych
  warunków
  stosowania niniejszego artykułu
  ESMA
  może opracowywać projekty
  wykonawczych
  norm technicznych w celu określenia przyjmowanych przez Komisję
  aktów delegowanych
  dotyczących zawartości, formatu i sposobu udostępniania informacji, o których mowa w ust. 1 i 3 niniejszego artykułu.
  Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art.
  7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [ESMA].”; |
| --- | --- |

(7)

w art. 43 dodaje się ust. 6 w brzmieniu:

„6.   W celu zapewnienia jednolitych
  warunków
  stosowania niniejszego artykułu
  ESMA
  może opracowywać projekty
  wykonawczych
  norm technicznych w celu określenia przyjmowanych przez Komisję
  aktów delegowanych
  dotyczących zawartości, formatu i sposobu udostępniania informacji, o których mowa w ust. 1 i 3 niniejszego artykułu.

Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art.
  7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [ESMA].”;

| (8) | w art. 50 dodaje się
  następujący
  ustęp ▐ w brzmieniu:
  „4.   W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  niniejszego artykułu ESMA może opracowywać projekty
  regulacyjnych
  norm technicznych w celu określenia warunków stosowania przepisów dotyczących kategorii aktywów, w które mogą inwestować UCITS zgodnie z niniejszym artykułem i z przyjętymi przez Komisję
  aktami delegowanymi dotyczącymi takich przepisów
  .
  Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z
  art. 7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [ESMA]
  .”; |
| --- | --- |

(8)

w art. 50 dodaje się
  następujący
  ustęp ▐ w brzmieniu:

„4.   W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  niniejszego artykułu ESMA może opracowywać projekty
  regulacyjnych
  norm technicznych w celu określenia warunków stosowania przepisów dotyczących kategorii aktywów, w które mogą inwestować UCITS zgodnie z niniejszym artykułem i z przyjętymi przez Komisję
  aktami delegowanymi dotyczącymi takich przepisów
  .

Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z
  art. 7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [ESMA]
  .”;

| (9) | w art. 51
  wprowadza się następujące zmiany
  :








  a) | w ustępie pierwszym dodaje się akapit w brzmieniu:




  „Krajowe właściwe orany zapewniają przekazywanie EBA oraz ESRB wszelkich informacji otrzymanych na mocy poprzedniego ustępu, zagregowanych w odniesieniu do wszystkich spółek zarządzających lub inwestycyjnych, które podlegają ich nadzorowi, w celu monitorowania ryzyka systemowego na szczeblu Unii.”; |
| --- | --- | --- |

(9)

w art. 51
  wprowadza się następujące zmiany
  :

a)

w ustępie pierwszym dodaje się akapit w brzmieniu:

„Krajowe właściwe orany zapewniają przekazywanie EBA oraz ESRB wszelkich informacji otrzymanych na mocy poprzedniego ustępu, zagregowanych w odniesieniu do wszystkich spółek zarządzających lub inwestycyjnych, które podlegają ich nadzorowi, w celu monitorowania ryzyka systemowego na szczeblu Unii.”;

| b) | akapit czwarty otrzymuje brzmienie:




  „4.
     
  Bez uszczerbku dla art. 116 Komisja przyjmuje, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112, 112a i 112b, środki określające:










  a) | kryteria oceny adekwatności procesu zarządzania ryzykiem stosowanego przez spółkę zarządzającą zgodnie z ust. 1 akapit pierwszy; |
| --- | --- | --- |

b)

akapit czwarty otrzymuje brzmienie:

„4.
     
  Bez uszczerbku dla art. 116 Komisja przyjmuje, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112, 112a i 112b, środki określające:

a)

kryteria oceny adekwatności procesu zarządzania ryzykiem stosowanego przez spółkę zarządzającą zgodnie z ust. 1 akapit pierwszy;

| b) | szczegółowe przepisy dotyczące odpowiedniej i niezależnej wyceny wartości instrumentów pochodnych OTC; oraz |
| --- | --- |

b)

szczegółowe przepisy dotyczące odpowiedniej i niezależnej wyceny wartości instrumentów pochodnych OTC; oraz

| c) | szczegółowe przepisy dotyczące treści informacji i procedury, jaką należy zastosować w celu przekazania informacji, o których mowa w ust. 1 akapit trzeci, właściwym organom macierzystego państwa członkowskiego spółki zarządzającej.”; |
| --- | --- |

c)

szczegółowe przepisy dotyczące treści informacji i procedury, jaką należy zastosować w celu przekazania informacji, o których mowa w ust. 1 akapit trzeci, właściwym organom macierzystego państwa członkowskiego spółki zarządzającej.”;

| c) | dodaje się ustęp ▐ w brzmieniu:
  „5.   W celu zapewnienia jednolitych
  warunków
  stosowania niniejszego artykułu
  ESMA
  może opracowywać projekty
  wykonawczych
  norm technicznych w celu określenia przyjmowanych przez Komisję
  aktów delegowanych
  dotyczących kryteriów i zasad, o których mowa w ust. 4 lit. a), b) i c).
  Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art.
  7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [ESMA].”; |
| --- | --- |

c)

dodaje się ustęp ▐ w brzmieniu:

„5.   W celu zapewnienia jednolitych
  warunków
  stosowania niniejszego artykułu
  ESMA
  może opracowywać projekty
  wykonawczych
  norm technicznych w celu określenia przyjmowanych przez Komisję
  aktów delegowanych
  dotyczących kryteriów i zasad, o których mowa w ust. 4 lit. a), b) i c).

Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art.
  7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [ESMA].”;

| (9a) | w art. 52 ust. 4 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:




  „Państwa członkowskie przesyłają Komisji Europejskiej i ESMA wykaz kategorii obligacji, o których mowa w akapicie pierwszym, wraz z kategoriami upoważnionych do emitowania obligacji emitentów, zgodnie z przepisami i uzgodnieniami w zakresie nadzoru wymienionymi w tym akapicie, odpowiadających kryteriom określonym w niniejszym artykule. Do tych wykazów załącza się informację o statusie oferowanych gwarancji. Komisja i Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych niezwlocznie przekazują te informacje pozostałym państwom członkowskim wraz z uwagami, które uznają za stosowne, a także udostępniają te informacje opinii publicznej na swojej stronie internetowej. Takie informacje mogą być przedmiotem wymiany poglądów w ramach Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych, o którym mowa w art. 112 ust. 1.”; |
| --- | --- |

(9a)

w art. 52 ust. 4 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„Państwa członkowskie przesyłają Komisji Europejskiej i ESMA wykaz kategorii obligacji, o których mowa w akapicie pierwszym, wraz z kategoriami upoważnionych do emitowania obligacji emitentów, zgodnie z przepisami i uzgodnieniami w zakresie nadzoru wymienionymi w tym akapicie, odpowiadających kryteriom określonym w niniejszym artykule. Do tych wykazów załącza się informację o statusie oferowanych gwarancji. Komisja i Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych niezwlocznie przekazują te informacje pozostałym państwom członkowskim wraz z uwagami, które uznają za stosowne, a także udostępniają te informacje opinii publicznej na swojej stronie internetowej. Takie informacje mogą być przedmiotem wymiany poglądów w ramach Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych, o którym mowa w art. 112 ust. 1.”;

| (10) | w art. 60
  wprowadza się następujące zmiany
  :








  a) | w ust. 6:










  i) | akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:




  „6.
     
  Komisja może przyjmować, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112, 112a i 112b, środki określające:”; |
| --- | --- | --- | --- |

(10)

w art. 60
  wprowadza się następujące zmiany
  :

a)

w ust. 6:

i)

akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„6.
     
  Komisja może przyjmować, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112, 112a i 112b, środki określające:”;

| ii) | skreśla się akapit drugi; |
| --- | --- |

ii)

skreśla się akapit drugi;

| b) | dodaje się ustęp ▐ w brzmieniu:
  „7.   W celu zapewnienia jednolitych
  warunków
  stosowania niniejszego artykułu
  ESMA
  może opracowywać projekty
  wykonawczych
  norm technicznych w celu określenia przyjmowanych przez Komisję
  aktów delegowanych
  dotyczących kryteriów i zasad, o których mowa w ust. 6 lit. a), b) i c).
  Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z
  art. 7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  .”; |
| --- | --- |

b)

dodaje się ustęp ▐ w brzmieniu:

„7.   W celu zapewnienia jednolitych
  warunków
  stosowania niniejszego artykułu
  ESMA
  może opracowywać projekty
  wykonawczych
  norm technicznych w celu określenia przyjmowanych przez Komisję
  aktów delegowanych
  dotyczących kryteriów i zasad, o których mowa w ust. 6 lit. a), b) i c).

Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z
  art. 7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  .”;

| (11) | w art. 61
  wprowadza się następujące zmiany
  :








  a) | ustęp 3 otrzymuje brzmienie:




  „3.
     
  Komisja może przyjmować, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112, 112a i 112b, środki określające dokładniej:










  a) | szczegółowe informacje, które muszą zostać włączone do umowy, o której mowa w ust. 1; oraz |
| --- | --- | --- | --- |

(11)

w art. 61
  wprowadza się następujące zmiany
  :

a)

ustęp 3 otrzymuje brzmienie:

„3.
     
  Komisja może przyjmować, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112, 112a i 112b, środki określające dokładniej:

a)

szczegółowe informacje, które muszą zostać włączone do umowy, o której mowa w ust. 1; oraz

| b) | rodzaje nieprawidłowości wspomnianych w ust. 2, które uznaje się za mające negatywny wpływ na UCITS powiązane.”; |
| --- | --- |

b)

rodzaje nieprawidłowości wspomnianych w ust. 2, które uznaje się za mające negatywny wpływ na UCITS powiązane.”;

| b) | dodaje się ustęp ▐ w brzmieniu:
  „4.   W celu zapewnienia jednolitych
  warunków
  stosowania niniejszego artykułu
  ESMA
  może opracowywać projekty
  wykonawczych
  norm technicznych w celu określenia przyjmowanych przez Komisję
  aktów delegowanych
  dotyczących umów,
  środków
  i rodzajów nieprawidłowości, o których mowa w ust. 3 lit. a) i b).
  Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art.
  7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  .”; |
| --- | --- |

b)

dodaje się ustęp ▐ w brzmieniu:

„4.   W celu zapewnienia jednolitych
  warunków
  stosowania niniejszego artykułu
  ESMA
  może opracowywać projekty
  wykonawczych
  norm technicznych w celu określenia przyjmowanych przez Komisję
  aktów delegowanych
  dotyczących umów,
  środków
  i rodzajów nieprawidłowości, o których mowa w ust. 3 lit. a) i b).

Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art.
  7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  .”;

| (11a) | art. 62 ust. 4 otrzymuje brzmienie:




  „4.
     
  Komisja może przyjmować, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112, 112a i 112b, środki określające treść umowy, o której mowa w ust. 1 akapit pierwszy.”; |
| --- | --- |

(11a)

art. 62 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.
     
  Komisja może przyjmować, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112, 112a i 112b, środki określające treść umowy, o której mowa w ust. 1 akapit pierwszy.”;

| (11b) | artykuł 64 ust. 4 otrzymuje brzmienie:




  „4.
     
  Komisja może przyjmować, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112, 112a i 112b, środki określające:










  a) | format i sposób dostarczania informacji, o których mowa w ust. 1; lub |
| --- | --- | --- |

(11b)

artykuł 64 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.
     
  Komisja może przyjmować, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112, 112a i 112b, środki określające:

a)

format i sposób dostarczania informacji, o których mowa w ust. 1; lub

| b) | jeżeli UCITS powiązane przekazuje całość lub część swoich aktywów UCITS podstawowemu w zamian za jego jednostki, procedurę wyceny i audytu takiego wkładu rzeczowego oraz rolę w tym procesie depozytariusza UCITS powiązanego.”; |
| --- | --- |

b)

jeżeli UCITS powiązane przekazuje całość lub część swoich aktywów UCITS podstawowemu w zamian za jego jednostki, procedurę wyceny i audytu takiego wkładu rzeczowego oraz rolę w tym procesie depozytariusza UCITS powiązanego.”;

| (12) | w art. 64 dodaje się
  następujący
  ustęp ▐ w brzmieniu:
  „5.   W celu zapewnienia jednolitych
  warunków
  stosowania niniejszego artykułu
  dotyczących przekazywania informacji ESMA
  może opracowywać projekty
  wykonawczych
  norm technicznych w celu określenia przyjmowanych przez Komisję
  aktów delegowanych
  dotyczących
  formatu i sposobu udostępniania informacji oraz
  procedury, o których mowa w ust. 4 lit. a) i b).
  Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art.
  7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  .”; |
| --- | --- |

(12)

w art. 64 dodaje się
  następujący
  ustęp ▐ w brzmieniu:

„5.   W celu zapewnienia jednolitych
  warunków
  stosowania niniejszego artykułu
  dotyczących przekazywania informacji ESMA
  może opracowywać projekty
  wykonawczych
  norm technicznych w celu określenia przyjmowanych przez Komisję
  aktów delegowanych
  dotyczących
  formatu i sposobu udostępniania informacji oraz
  procedury, o których mowa w ust. 4 lit. a) i b).

Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art.
  7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  .”;

| (13) | w art. 69 dodaje się
  następujący
  ustęp ▐ w brzmieniu:
  „5.   W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  niniejszego artykułu
  ESMA
  może opracowywać projekty
  regulacyjnych
  norm technicznych w celu określenia przepisów dotyczących zawartości prospektu emisyjnego, sprawozdania rocznego oraz półrocznego sprawozdania, określonej w załączniku I, jak również formatu tych dokumentów.
  Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z
  art. 7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010.”; |
| --- | --- |

(13)

w art. 69 dodaje się
  następujący
  ustęp ▐ w brzmieniu:

„5.   W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  niniejszego artykułu
  ESMA
  może opracowywać projekty
  regulacyjnych
  norm technicznych w celu określenia przepisów dotyczących zawartości prospektu emisyjnego, sprawozdania rocznego oraz półrocznego sprawozdania, określonej w załączniku I, jak również formatu tych dokumentów.

Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z
  art. 7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010.”;

| (13a) | art. 75 ust. 4 otrzymuje brzmienie:




  „4.
     
  Komisja może przyjmować, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112, 112a i 112b, środki określające konkretne warunki, które muszą zostać spełnione w przypadku udostępniania prospektu emisyjnego na trwałym nośniku innym niż papier oraz za pośrednictwem strony internetowej, która nie stanowi trwałego nośnika informacji.”; |
| --- | --- |

(13a)

art. 75 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.
     
  Komisja może przyjmować, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112, 112a i 112b, środki określające konkretne warunki, które muszą zostać spełnione w przypadku udostępniania prospektu emisyjnego na trwałym nośniku innym niż papier oraz za pośrednictwem strony internetowej, która nie stanowi trwałego nośnika informacji.”;

| (13b) | artykuł 78 ust. 7 otrzymuje brzmienie:




  „7.
     
  Komisja przyjmuje, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112, 112a i 112b, środki określające:










  a) | szczegółową i wyczerpującą zawartość kluczowych informacji dla inwestorów, o których mowa w ust. 2, 3 i 4 i które muszą być udostępniane inwestorom; |
| --- | --- | --- |

(13b)

artykuł 78 ust. 7 otrzymuje brzmienie:

„7.
     
  Komisja przyjmuje, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112, 112a i 112b, środki określające:

a)

szczegółową i wyczerpującą zawartość kluczowych informacji dla inwestorów, o których mowa w ust. 2, 3 i 4 i które muszą być udostępniane inwestorom;

| b) | szczegółową i wyczerpującą zawartość kluczowych informacji dla inwestorów, które muszą być udostępniane inwestorom w następujących przypadkach szczególnych:










  (i) | w przypadku UCITS posiadających różne subfundusze – kluczowe informacje dla inwestorów, które muszą być udostępniane inwestorom nabywającym jednostki poszczególnych subfunduszy, w tym na temat sposobu przejścia z jednego subfunduszu do innego oraz kosztów z tym związanych; |
| --- | --- | --- |

b)

szczegółową i wyczerpującą zawartość kluczowych informacji dla inwestorów, które muszą być udostępniane inwestorom w następujących przypadkach szczególnych:

(i)

w przypadku UCITS posiadających różne subfundusze – kluczowe informacje dla inwestorów, które muszą być udostępniane inwestorom nabywającym jednostki poszczególnych subfunduszy, w tym na temat sposobu przejścia z jednego subfunduszu do innego oraz kosztów z tym związanych;

| (ii) | w przypadku UCITS oferujących różne kategorie jednostek – kluczowe informacje dla inwestorów, które muszą być udostępniane inwestorom nabywającym poszczególne kategorie jednostek; |
| --- | --- |

(ii)

w przypadku UCITS oferujących różne kategorie jednostek – kluczowe informacje dla inwestorów, które muszą być udostępniane inwestorom nabywającym poszczególne kategorie jednostek;

| (iii) | w przypadku modeli typu fundusz funduszy, kluczowe informacje dla inwestorów, które muszą być udostępniane inwestorom nabywającym jednostki UCITS inwestującego w inne UCITS lub inne przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania, o których mowa w art. 50 ust. 1 lit. e); |
| --- | --- |

(iii)

w przypadku modeli typu fundusz funduszy, kluczowe informacje dla inwestorów, które muszą być udostępniane inwestorom nabywającym jednostki UCITS inwestującego w inne UCITS lub inne przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania, o których mowa w art. 50 ust. 1 lit. e);

| (iv) | w przypadku modeli funduszy podstawowych i powiązanych – kluczowe informacje dla inwestorów, które muszą być udostępniane inwestorom nabywającym jednostki UCITS powiązanego; oraz |
| --- | --- |

(iv)

w przypadku modeli funduszy podstawowych i powiązanych – kluczowe informacje dla inwestorów, które muszą być udostępniane inwestorom nabywającym jednostki UCITS powiązanego; oraz

| (v) | w przypadku UCITS strukturyzowanych, UCITS z ochroną kapitału lub innych podobnych UCITS – kluczowe informacje dla inwestorów, które muszą być udostępniane inwestorom w związku ze szczególnymi cechami takich UCITS; oraz |
| --- | --- |

(v)

w przypadku UCITS strukturyzowanych, UCITS z ochroną kapitału lub innych podobnych UCITS – kluczowe informacje dla inwestorów, które muszą być udostępniane inwestorom w związku ze szczególnymi cechami takich UCITS; oraz

| c) | szczególne informacje o określonej w ust. 5 formie i sposobie przedstawiania kluczowych informacji dla inwestorów, które muszą być udostępniane inwestorom.” |
| --- | --- |

c)

szczególne informacje o określonej w ust. 5 formie i sposobie przedstawiania kluczowych informacji dla inwestorów, które muszą być udostępniane inwestorom.”

| (14) | w art. 78 dodaje się ust. 8 w brzmieniu:
  „8.   W celu zapewnienia jednolitych
  warunków
  stosowania niniejszego artykułu
  ESMA
  może opracowywać projekty
  wykonawczych
  norm technicznych w celu określenia przyjmowanych przez Komisję
  zgodnie z ust. 7 aktów delegowanych
  dotyczących informacji, o których mowa w ust. 3.
  Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art.
  7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  .”; |
| --- | --- |

(14)

w art. 78 dodaje się ust. 8 w brzmieniu:

„8.   W celu zapewnienia jednolitych
  warunków
  stosowania niniejszego artykułu
  ESMA
  może opracowywać projekty
  wykonawczych
  norm technicznych w celu określenia przyjmowanych przez Komisję
  zgodnie z ust. 7 aktów delegowanych
  dotyczących informacji, o których mowa w ust. 3.

Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art.
  7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  .”;

| (14a) | art. 81 ust. 2 otrzymuje brzmienie:




  „2.
     
  Komisja może przyjmować, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112, 112a i 112b, środki określające konkretne warunki, które muszą zostać spełnione w przypadku dostarczania kluczowych informacji dla inwestorów na trwałym nośniku innym niż papier lub za pośrednictwem strony internetowej, która nie stanowi trwałego nośnika.”; |
| --- | --- |

(14a)

art. 81 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.
     
  Komisja może przyjmować, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112, 112a i 112b, środki określające konkretne warunki, które muszą zostać spełnione w przypadku dostarczania kluczowych informacji dla inwestorów na trwałym nośniku innym niż papier lub za pośrednictwem strony internetowej, która nie stanowi trwałego nośnika.”;

| (14b) | w art. 83 dodaje się ustęp w następującym brzmieniu:




  „3.
     
  W celu zapewnienia spójnej harmonizacji niniejszego artykułu ESMA może opracowywać projekty norm regulacyjnych w celu określenia wymogów wynikających z niniejszego artykułu dotyczących zaciągania pożyczek.




  Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów norm regulacyjnych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 7-7d rozporządzenia (UE) nr ... /2010.”; |
| --- | --- |

(14b)

w art. 83 dodaje się ustęp w następującym brzmieniu:

„3.
     
  W celu zapewnienia spójnej harmonizacji niniejszego artykułu ESMA może opracowywać projekty norm regulacyjnych w celu określenia wymogów wynikających z niniejszego artykułu dotyczących zaciągania pożyczek.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania projektów norm regulacyjnych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 7-7d rozporządzenia (UE) nr ... /2010.”;

| (15) | w art. 84 dodaje się
  następujący
  ustęp ▐ w brzmieniu:
  „4
  .
     W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  niniejszego artykułu
  ESMA
  może opracowywać projekty
  regulacyjnych
  norm technicznych w celu określenia warunków,
  jakie musi spełnić UCITS po przyjęciu
  czasowego zawieszenia odkupu lub umorzenia jednostek UCITS, o którym mowa w ust. 2 lit. a), po podjęciu decyzji o zawieszeniu.
  Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z
  art. 7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010.”. |
| --- | --- |

(15)

w art. 84 dodaje się
  następujący
  ustęp ▐ w brzmieniu:

„4
  .
     W celu zapewnienia
  spójnej harmonizacji
  niniejszego artykułu
  ESMA
  może opracowywać projekty
  regulacyjnych
  norm technicznych w celu określenia warunków,
  jakie musi spełnić UCITS po przyjęciu
  czasowego zawieszenia odkupu lub umorzenia jednostek UCITS, o którym mowa w ust. 2 lit. a), po podjęciu decyzji o zawieszeniu.

Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów norm
  regulacyjnych
  , o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z
  art. 7-7d
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010.”.

| (15a) | w art. 95 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:




  „1.
     
  Komisja może przyjmować, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112, 112a i 112b, środki określające:










  a) | zakres informacji, o których mowa w art. 91 ust. 3; |
| --- | --- | --- |

(15a)

w art. 95 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

„1.
     
  Komisja może przyjmować, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112, 112a i 112b, środki określające:

a)

zakres informacji, o których mowa w art. 91 ust. 3;

| b) | ułatwienie właściwym organom państwa członkowskiego goszczącego UCITS dostępu do informacji lub dokumentów, o których mowa w art. 93 ust. 1, 2 i 3 zgodnie z art. 93 ust. 7.”. |
| --- | --- |

b)

ułatwienie właściwym organom państwa członkowskiego goszczącego UCITS dostępu do informacji lub dokumentów, o których mowa w art. 93 ust. 1, 2 i 3 zgodnie z art. 93 ust. 7.”.

| 16. | w art. 95 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   W celu zapewnienia jednolitych
  warunków
  stosowania art. 93
  ESMA
  może opracowywać projekty
  wykonawczych
  norm technicznych w celu określenia ▐:






  a) | formę i treść standardowego modelu powiadomienia stosowanego przez UCITS do celów powiadomienia, o którym mowa w art. 93 ust. 1, łącznie ze wskazaniem, do których dokumentów odnosi się tłumaczenie; |
| --- | --- | --- |

16.

w art. 95 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   W celu zapewnienia jednolitych
  warunków
  stosowania art. 93
  ESMA
  może opracowywać projekty
  wykonawczych
  norm technicznych w celu określenia ▐:

a)

formę i treść standardowego modelu powiadomienia stosowanego przez UCITS do celów powiadomienia, o którym mowa w art. 93 ust. 1, łącznie ze wskazaniem, do których dokumentów odnosi się tłumaczenie;

| b) | formy i treści standardowego modelu zaświadczenia stosowanego przez właściwe organy państw członkowskich, przewidzianego w art. 93 ust. 3, |
| --- | --- |

b)

formy i treści standardowego modelu zaświadczenia stosowanego przez właściwe organy państw członkowskich, przewidzianego w art. 93 ust. 3,

| c) | procedury wymiany informacji oraz wykorzystywania łączności elektronicznej przez właściwe organy do celów powiadamiania zgodnie z przepisami art. 93. |
| --- | --- |

c)

procedury wymiany informacji oraz wykorzystywania łączności elektronicznej przez właściwe organy do celów powiadamiania zgodnie z przepisami art. 93.

Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art.
  7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  .”;

| (16a) | art. 97 ust. 1 otrzymuje brzmienie:




  „1.
     
  Państwa członkowskie wyznaczają właściwe organy mające wykonywać zadania przewidziane w niniejszej dyrektywie. Informują o tym Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych i Komisję, wskazując podział obowiązków.”; |
| --- | --- |

(16a)

art. 97 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.
     
  Państwa członkowskie wyznaczają właściwe organy mające wykonywać zadania przewidziane w niniejszej dyrektywie. Informują o tym Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych i Komisję, wskazując podział obowiązków.”;

| (16b) | W art. 101 dodaje się ustęp w brzmieniu:




  „2a.
     
  Właściwe organy współpracują z ESMA dla celów niniejszej dyrektywy zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr .../... [ESMA].




  Właściwe organy niezwłocznie udzielają ESMA wszelkich informacji niezbędnych mu do wypełniania jego obowiązków, zgodnie z art. 20 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA].”; |
| --- | --- |

(16b)

W art. 101 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„2a.
     
  Właściwe organy współpracują z ESMA dla celów niniejszej dyrektywy zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr .../... [ESMA].

Właściwe organy niezwłocznie udzielają ESMA wszelkich informacji niezbędnych mu do wypełniania jego obowiązków, zgodnie z art. 20 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA].”;

| (17) | W art. 101 ust. 8 i 9 otrzymują brzmienie:
  „8.   Właściwe organy mogą zwrócić uwagę ESMA na sytuacje, w których wniosek:






  a) | o wymianę informacji przewidziany w art. 109 został odrzucony lub nie został rozpatrzony w odpowiednim terminie; |
| --- | --- | --- |

(17)

W art. 101 ust. 8 i 9 otrzymują brzmienie:

„8.   Właściwe organy mogą zwrócić uwagę ESMA na sytuacje, w których wniosek:

a)

o wymianę informacji przewidziany w art. 109 został odrzucony lub nie został rozpatrzony w odpowiednim terminie;

| b) | o przeprowadzenie dochodzenia lub kontroli na miejscu przewidziany w art. 110 został odrzucony lub nie został rozpatrzony w odpowiednim terminie; lub |
| --- | --- |

b)

o przeprowadzenie dochodzenia lub kontroli na miejscu przewidziany w art. 110 został odrzucony lub nie został rozpatrzony w odpowiednim terminie; lub

| c) | o udzielenie zezwolenia na to, by urzędnicy tego organu towarzyszyli urzędnikom właściwego organu innego państwa członkowskiego, został odrzucony lub nie został rozpatrzony w odpowiednim terminie. |
| --- | --- |

c)

o udzielenie zezwolenia na to, by urzędnicy tego organu towarzyszyli urzędnikom właściwego organu innego państwa członkowskiego, został odrzucony lub nie został rozpatrzony w odpowiednim terminie.

Bez uszczerbku dla postanowień art. 258 TFUE, ESMA może w takich przypadkach działać zgodnie z uprawnieniami powierzonymi mu na mocy art. 11 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA], bez uszczerbku dla możliwości odmowy działania na wniosek o udzielenie informacji lub o przeprowadzenie dochodzenia przewidziany w ust. 6 niniejszego artykułu oraz możliwości podjęcia działania przez ESMA w tych przypadkach zgodnie z art. 9 tego rozporządzenia.

9.   W celu zapewnienia jednolitego stosowania niniejszego artykułu
  ESMA
  może opracowywać projekty
  wykonawczych
  norm technicznych w celu
  opracowywania wspólnych procedur dotyczących współpracy między właściwymi organami w zakresie
  kontroli na miejscu i dochodzeń, o których mowa w ust. 4 i 5.

Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z
  art. 7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [ESMA].”;

| (18) | w art. 102 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ustęp 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
  „2.   Ustęp 1 nie stanowi przeszkody dla właściwych organów państw członkowskich w wymianie informacji zgodnie z niniejszą dyrektywą albo innym prawem
  Unii
  mającym zastosowanie do UCITS lub do przedsiębiorstw wnoszących wkład do ich działalności. Nie stanowi też przeszkody dla przekazywania tych informacji przez właściwe organy Europejskiemu
  ESMA zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr .../2010
  lub Europejskiej Radzie ds. Ryzyka Systemowego ustanowionej na mocy rozporządzenia
  (UE) nr .../2010
  Parlamentu Europejskiego i Rady. Informacje te podlegają warunkom zachowania tajemnicy zawodowej określonym w ust. 1
  niniejszego artykułu
  .”; |
| --- | --- | --- |

(18)

w art. 102 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ustęp 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„2.   Ustęp 1 nie stanowi przeszkody dla właściwych organów państw członkowskich w wymianie informacji zgodnie z niniejszą dyrektywą albo innym prawem
  Unii
  mającym zastosowanie do UCITS lub do przedsiębiorstw wnoszących wkład do ich działalności. Nie stanowi też przeszkody dla przekazywania tych informacji przez właściwe organy Europejskiemu
  ESMA zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr .../2010
  lub Europejskiej Radzie ds. Ryzyka Systemowego ustanowionej na mocy rozporządzenia
  (UE) nr .../2010
  Parlamentu Europejskiego i Rady. Informacje te podlegają warunkom zachowania tajemnicy zawodowej określonym w ust. 1
  niniejszego artykułu
  .”;

| b) | w ust. 5 dodaje się
  następującą
  literę ▐:






  „d) | Europejskim Organem Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA)
  ustanwionym rozporządzeniem
  (UE) nr .../2010
  Parlamentu Europejskiego i Rady, Europejskim Organem Nadzoru Bankowego (EBA) ustanwionym rozporządzeniem
  (UE) nr .../2010 Parlamentu Europejskiego i Rady
  , Europejskim Organem Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych
  (EIOPA)
  ustanowionym na mocy rozporządzenia
  (UE) nr .../2010
  Parlamentu Europejskiego i Rady oraz
  ESRB
  .”; |
| --- | --- | --- |

b)

w ust. 5 dodaje się
  następującą
  literę ▐:

„d)

Europejskim Organem Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA)
  ustanwionym rozporządzeniem
  (UE) nr .../2010
  Parlamentu Europejskiego i Rady, Europejskim Organem Nadzoru Bankowego (EBA) ustanwionym rozporządzeniem
  (UE) nr .../2010 Parlamentu Europejskiego i Rady
  , Europejskim Organem Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych
  (EIOPA)
  ustanowionym na mocy rozporządzenia
  (UE) nr .../2010
  Parlamentu Europejskiego i Rady oraz
  ESRB
  .”;

| (18a) | artykuł 103 ust. 3 otrzymuje brzmienie:




  „3.
     
  Państwa członkowskie przekazują ESMA, Komisji oraz pozostałym państwom członkowskim nazwy organów, które mogą otrzymywać informacje na mocy ust. 1.”; |
| --- | --- |

(18a)

artykuł 103 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.
     
  Państwa członkowskie przekazują ESMA, Komisji oraz pozostałym państwom członkowskim nazwy organów, które mogą otrzymywać informacje na mocy ust. 1.”;

| (18b) | artykuł 103 ust. 7 otrzymuje brzmienie:




  „7.
     
  Państwa członkowskie przekazują ESMA, Komisji oraz pozostałym państwom członkowskim nazwy organów, które mogą otrzymywać informacje na mocy ust. 4.”; |
| --- | --- |

(18b)

artykuł 103 ust. 7 otrzymuje brzmienie:

„7.
     
  Państwa członkowskie przekazują ESMA, Komisji oraz pozostałym państwom członkowskim nazwy organów, które mogą otrzymywać informacje na mocy ust. 4.”;

| (19) | artykuł 105 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 105

  W celu zapewnienia jednolitego stosowania przepisów niniejszej dyrektywy dotyczących wymiany informacji, ESMA może opracowywać projekty standardów technicznych w celu określenia warunków stosowania dotyczących procedur wymiany informacji między właściwymi organami oraz między właściwymi organami a ESMA.
  Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art.
  7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [ESMA].”; |
| --- | --- |

(19)

artykuł 105 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 105

W celu zapewnienia jednolitego stosowania przepisów niniejszej dyrektywy dotyczących wymiany informacji, ESMA może opracowywać projekty standardów technicznych w celu określenia warunków stosowania dotyczących procedur wymiany informacji między właściwymi organami oraz między właściwymi organami a ESMA.

Komisja
  jest uprawniona do
  przyjmowania projektów
  wykonawczych
  norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art.
  7e
  rozporządzenia
  (UE) nr ... /2010
  [ESMA].”;

| (20) | w art. 108 ust. 5 lit. b) akapity pierwszy i drugi otrzymują brzmienie:






  „b) | jeżeli to konieczne, przekazują sprawę
  ESMA
  , który może podjąć działanie zgodnie z uprawnieniami przyznanymi mu na mocy
  art. 11
  rozporządzenia
  (UE) nr .../2010
  [ESMA].
  Komisja oraz Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych są bezzwłocznie informowane o wszelkich środkach podjętych zgodnie z akapitem pierwszym lit. a).”; |
| --- | --- | --- |

(20)

w art. 108 ust. 5 lit. b) akapity pierwszy i drugi otrzymują brzmienie:

„b)

jeżeli to konieczne, przekazują sprawę
  ESMA
  , który może podjąć działanie zgodnie z uprawnieniami przyznanymi mu na mocy
  art. 11
  rozporządzenia
  (UE) nr .../2010
  [ESMA].

Komisja oraz Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych są bezzwłocznie informowane o wszelkich środkach podjętych zgodnie z akapitem pierwszym lit. a).”;

| (20a) | tytuł rozdziału XIII otrzymuje brzmienie: |
| --- | --- |

(20a)

tytuł rozdziału XIII otrzymuje brzmienie:

| (20b) | artykuł 111 otrzymuje brzmienie:



  „Artykuł 111



  Komisja może przyjąć zmiany techniczne do niniejszej dyrektywy w następujących obszarach:










  a) | wyjaśnianie definicji w celu zapewnienia spójnej harmonizacji i jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy w całej Unii; lub |
| --- | --- | --- |

(20b)

artykuł 111 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 111

Komisja może przyjąć zmiany techniczne do niniejszej dyrektywy w następujących obszarach:

a)

wyjaśnianie definicji w celu zapewnienia spójnej harmonizacji i jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy w całej Unii; lub

| b) | dostosowywanie terminologii i formułowanie definicji stosownie do kolejnych aktów dotyczących UCITS i spraw pokrewnych. |
| --- | --- |

b)

dostosowywanie terminologii i formułowanie definicji stosownie do kolejnych aktów dotyczących UCITS i spraw pokrewnych.

Środki te przyjmuje się w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112, 112a i 112b.”;

| (20c) | artykuł 112 otrzymuje brzmienie:



  „Artykuł 112



  1.
     
  Komisję wspiera Europejski Komitet Papierów Wartościowych ustanowiony decyzją Komisji 2001/528/WE.




  „2.
     
  Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 12, 14, 23, 33, 43, 51, 60, 61, 62, 64, 75, 78, 81, 95 i 111 powierza się Komisji na okres czterech lat od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazanych uprawnień w terminie najpóźniej sześciu miesięcy przed zakończeniem okresu czterech lat. Przekazanie uprawnień jest automatycznie przedłużane na taki sam okres, chyba że Parlament Europejski lub Rada odwołają je zgodnie z art. 64c.”




  2a.
     
  Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i Radę.




  2b.
     
  Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych przekazywane są Komisji na warunkach określonych w art. 112a i 112b.




  3.
     
  W przypadku odesłań do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem jej art. 8.”; |
| --- | --- |

(20c)

artykuł 112 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 112

1.
     
  Komisję wspiera Europejski Komitet Papierów Wartościowych ustanowiony decyzją Komisji 2001/528/WE.

„2.
     
  Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 12, 14, 23, 33, 43, 51, 60, 61, 62, 64, 75, 78, 81, 95 i 111 powierza się Komisji na okres czterech lat od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazanych uprawnień w terminie najpóźniej sześciu miesięcy przed zakończeniem okresu czterech lat. Przekazanie uprawnień jest automatycznie przedłużane na taki sam okres, chyba że Parlament Europejski lub Rada odwołają je zgodnie z art. 64c.”

2a.
     
  Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i Radę.

2b.
     
  Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych przekazywane są Komisji na warunkach określonych w art. 112a i 112b.

3.
     
  W przypadku odesłań do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem jej art. 8.”;

| (20d) | dodaje się następujące artykuły:



  „Artykuł 112a


  Odwołanie przekazania uprawnień



  1.
     
  Przekazanie uprawnień, o których mowa w art. 12, 14, 23, 33, 43, 51, 60, 61, 62, 64, 75, 78, 81, 95 i 111 może zostać odwołane przez Parlament Europejski lub Radę.




  2.
     
  Instytucja, która rozpoczęła wewnętrzną procedurę w celu podjęcia decyzji, czy odwołać przekazanie uprawnień, dokłada starań, aby poinformować drugą instytucję i Komisję odpowiednio wcześnie przed podjęciem ostatecznej decyzji, wskazując przekazane uprawnienia, które mogłyby zostać odwołane.




  3.
     
  Wydanie decyzji o uchyleniu powoduje zakończenie delegacji uprawnień w niej wymienionych. Staje się ona skuteczna natychmiast lub od późniejszej daty, która jest w niej określona. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych. Jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.



  „Artykuł 112b


  Sprzeciw wobec aktów delegowanych



  1.
     
  W terminie trzech miesięcy od dnia powiadomienia Parlament Europejski lub Rada mogą zgłaszać sprzeciw wobec aktu delegowanego. Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten może zostać przedłużony o trzy miesiące.




  2.
     
  Jeżeli przed upływem tego okresu ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyrażą sprzeciwu wobec aktu delegowanego, akt ten publikowany jest w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wchodzi w życie z dniem w nim określonym.




  Akt delegowany może być opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wejść w życie przed upływem tego terminu, jeżeli Parlament Europejski i Rada poinformują Komisję, że nie zamierzają zgłosić sprzeciwu.




  3.
     
  W przypadku sprzeciwu wobec aktu delegowanego ze strony Parlamentu Europejskiego lub Rady akt delegowany nie wchodzi w życie. Zgodnie z art. 296 TFUE instytucja, która wyraziła sprzeciw, wskazuje powody swego sprzeciwu wobec aktu delegowanego.”.” |
| --- | --- |

(20d)

dodaje się następujące artykuły:

„Artykuł 112a

Odwołanie przekazania uprawnień

1.
     
  Przekazanie uprawnień, o których mowa w art. 12, 14, 23, 33, 43, 51, 60, 61, 62, 64, 75, 78, 81, 95 i 111 może zostać odwołane przez Parlament Europejski lub Radę.

2.
     
  Instytucja, która rozpoczęła wewnętrzną procedurę w celu podjęcia decyzji, czy odwołać przekazanie uprawnień, dokłada starań, aby poinformować drugą instytucję i Komisję odpowiednio wcześnie przed podjęciem ostatecznej decyzji, wskazując przekazane uprawnienia, które mogłyby zostać odwołane.

3.
     
  Wydanie decyzji o uchyleniu powoduje zakończenie delegacji uprawnień w niej wymienionych. Staje się ona skuteczna natychmiast lub od późniejszej daty, która jest w niej określona. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych. Jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

„Artykuł 112b

Sprzeciw wobec aktów delegowanych

1.
     
  W terminie trzech miesięcy od dnia powiadomienia Parlament Europejski lub Rada mogą zgłaszać sprzeciw wobec aktu delegowanego. Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten może zostać przedłużony o trzy miesiące.

2.
     
  Jeżeli przed upływem tego okresu ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyrażą sprzeciwu wobec aktu delegowanego, akt ten publikowany jest w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wchodzi w życie z dniem w nim określonym.

Akt delegowany może być opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wejść w życie przed upływem tego terminu, jeżeli Parlament Europejski i Rada poinformują Komisję, że nie zamierzają zgłosić sprzeciwu.

3.
     
  W przypadku sprzeciwu wobec aktu delegowanego ze strony Parlamentu Europejskiego lub Rady akt delegowany nie wchodzi w życie. Zgodnie z art. 296 TFUE instytucja, która wyraziła sprzeciw, wskazuje powody swego sprzeciwu wobec aktu delegowanego.”.”

Artykuł 11a

Przegląd

Do dnia 1 stycznia 2014 r. Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, w którym określa, czy ESA przedłożyły projekty norm technicznych przewidziane w niniejszej dyrektywie, jeżeli ich przedłożenie jest obowiązkowe lub opcjonalne, oraz wszelkie odpowiednie wnioski.

Artykuł 12

Transpozycja

1.   Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 31 grudnia 2010 r. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 13

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 14

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w ... dnia ... r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Sprawa została następnie odesłana do komisji parlamentarnej zgodnie z art. 57 ust. 2 akapit drugi Regulaminu (A7-0163/2010).

1

(2)  Poprawki: nowe lub zmienione fragmenty tekstu zaznaczono wytłuszczonym
  drukiem i kursywą
  ; skreślenia zaznaczono symbolem ▐.

2

drukiem i kursywą

(3)  Opinia z dnia 18 marca 2010 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

3

(4)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia ...

4

(5)  COM(2009)0114.

5

(6)  COM(2009)0252.

6

(7)  Dz.U. L 177 z 30.6.2006, s. 1.

7

(8)  Dz.U. L 145 z 30.4.2004, s. 1.

8

(9)  Dz.U. L 345 z 31.12.2003, s. 64.

9

(10)  

  Dz.U. L 166 z 11.6.1998, s. 45.

10

Dz.U. L 166 z 11.6.1998, s. 45.

(11)  

  Dz.U. L 235 z 23.9.2003, s. 10.

11

Dz.U. L 235 z 23.9.2003, s. 10.

(12)  Dz.U. L 166 z 11.6.1998, s. 45.

12

(13)  Dz.U. L 35 z 11.2.2003, s. 1.

13

(14)  Dz.U. L 96 z 12.4.2003, s. 16.

14

(15)  Dz.U. L 235 z 23.9.2003, s. 10.

15

(16)  Dz.U. L 390 z 31.12.2004, s. 38.

16

(17)  Dz.U. L 309 z 25.11.2005, s. 15.

17

(18)  Dz.U. L 177 z 30.6.2006, s. 1.

18

(19)  Dz.U. L 177 z 30.6.2006, s. 201.

19

(20)  Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 32.

20

(21)  Dz.U. L ”;

21

(22)  Dz.U. L ”;

22

(23)  Dz.U. L 222 z 14.8.1978, s. 11.

23

---

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/267 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/267

---

Środa, 7 lipca 2010 r.Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych ***I

P7_TA(2010)0270

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (COM(2009)0503 – C7-0167/2009 – 2009/0144(COD))

2011/C 351 E/36

(Zwykła procedura legislacyjna: pierwsze czytanie)

Wniosek został zmieniony w dniu 7 lipca 2010 r. w następujący sposób (1):

POPRAWKI PARLAMENTU (2)

do wniosku Komisji w sprawie

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

ustanawiające Europejski Organ Nadzoru
  (giełdy i papiery wartościowe)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (3),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (4),

uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego (5),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (6),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Kryzys finansowy, który wystąpił na przełomie 2007 i 2008 r., ujawnił istotne braki w nadzorze finansowym, zarówno w poszczególnych przypadkach, jak i w podejściu do systemu finansowego jako całości. Nadzór oparty na modelach krajowych nie nadąża za
  finansową globalizacją ani za
  rzeczywistością, w której europejskie rynki finansowe są zintegrowane i połączone, a liczne przedsiębiorstwa finansowe działają na szczeblu transgranicznym. Kryzys ujawnił niedociągnięcia w zakresie współpracy, koordynacji, spójnego stosowania przepisów
  unijnych
  i zaufania pomiędzy krajowymi organami nadzoru. |
| --- | --- |

(1)

Kryzys finansowy, który wystąpił na przełomie 2007 i 2008 r., ujawnił istotne braki w nadzorze finansowym, zarówno w poszczególnych przypadkach, jak i w podejściu do systemu finansowego jako całości. Nadzór oparty na modelach krajowych nie nadąża za
  finansową globalizacją ani za
  rzeczywistością, w której europejskie rynki finansowe są zintegrowane i połączone, a liczne przedsiębiorstwa finansowe działają na szczeblu transgranicznym. Kryzys ujawnił niedociągnięcia w zakresie współpracy, koordynacji, spójnego stosowania przepisów
  unijnych
  i zaufania pomiędzy krajowymi organami nadzoru.

| (1a) | Na długo przed pojawieniem się kryzysu finansowego Parlament Europejski systematycznie apelował już o rzeczywiste wyrównanie szans dla wszystkich podmiotów na szczeblu unijnym, wskazując jednocześnie na istotne braki w nadzorze Unii Europejskiej nad coraz bardziej zintegrowanymi rynkami finansowymi (w swoich rezolucjach z dnia 13 kwietnia 2000 r. w sprawie komunikatu Komisji dotyczącego wprowadzania ram dla rynków finansowych: plan działania (7)



  , z dnia 21 listopada 2002 r. w sprawie zasad nadzoru ostrożnościowego w Unii Europejskiej (8)



  , z dnia 11 lipca 2007 r. w sprawie polityki usług finansowych (2005-2010) – białej księgi (9)



  , z dnia 23 września 2008 r. z zaleceniami dla Komisji w sprawie funduszy hedgingowych i niepublicznego rynku kapitałowego (10)



  , z dnia 9 października 2008 r. z zaleceniami dla Komisji w sprawie działań następczych w związku z metodą Lamfalussy’ego- przyszła struktura nadzoru (11)



  , z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie zmienionego wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Solvency II) (12)



  oraz z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie agencji ratingowych) (13)

  . |
| --- | --- |

(1a)

Na długo przed pojawieniem się kryzysu finansowego Parlament Europejski systematycznie apelował już o rzeczywiste wyrównanie szans dla wszystkich podmiotów na szczeblu unijnym, wskazując jednocześnie na istotne braki w nadzorze Unii Europejskiej nad coraz bardziej zintegrowanymi rynkami finansowymi (w swoich rezolucjach z dnia 13 kwietnia 2000 r. w sprawie komunikatu Komisji dotyczącego wprowadzania ram dla rynków finansowych: plan działania (7)



  , z dnia 21 listopada 2002 r. w sprawie zasad nadzoru ostrożnościowego w Unii Europejskiej (8)



  , z dnia 11 lipca 2007 r. w sprawie polityki usług finansowych (2005-2010) – białej księgi (9)



  , z dnia 23 września 2008 r. z zaleceniami dla Komisji w sprawie funduszy hedgingowych i niepublicznego rynku kapitałowego (10)



  , z dnia 9 października 2008 r. z zaleceniami dla Komisji w sprawie działań następczych w związku z metodą Lamfalussy’ego- przyszła struktura nadzoru (11)



  , z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie zmienionego wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Solvency II) (12)



  oraz z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie agencji ratingowych) (13)

  .

| (2) | W opublikowanym dnia 25 lutego 2009 r. raporcie utworzonej na wniosek Komisji grupy wysokiego szczebla pod przewodnictwem pana Jacques’a de Larosière’a
  (raport de Larosière'a)
  stwierdzono, że należy wzmocnić ramy nadzorcze, aby zmniejszyć groźbę wystąpienia w przyszłości kryzysów finansowych i ograniczyć ich skutki. Zalecono ▐ reformy struktury nadzoru sektora finansowego
  w Unii Europejskiej
  . Grupa ekspertów wyraziła również stanowisko, że należy stworzyć Europejski System Organów Nadzoru Finansowego (ESFS) złożony z trzech europejskich organów nadzoru odpowiedzialnych, odpowiednio,
  za sektor bankowości, sektor ubezpieczeń i pracowniczych programów emerytalnych oraz
  sektor papierów wartościowych, a także że należy powołać Europejską Radę ds. Ryzyka Systemowego.
  Zawarte w raporcie zalecenia dotyczyły minimalnego poziomu zmian, który eksperci ocenili jako konieczny, żeby uniknąć wystąpienia podobnego kryzysu w przyszłości. |
| --- | --- |

(2)

W opublikowanym dnia 25 lutego 2009 r. raporcie utworzonej na wniosek Komisji grupy wysokiego szczebla pod przewodnictwem pana Jacques’a de Larosière’a
  (raport de Larosière'a)
  stwierdzono, że należy wzmocnić ramy nadzorcze, aby zmniejszyć groźbę wystąpienia w przyszłości kryzysów finansowych i ograniczyć ich skutki. Zalecono ▐ reformy struktury nadzoru sektora finansowego
  w Unii Europejskiej
  . Grupa ekspertów wyraziła również stanowisko, że należy stworzyć Europejski System Organów Nadzoru Finansowego (ESFS) złożony z trzech europejskich organów nadzoru odpowiedzialnych, odpowiednio,
  za sektor bankowości, sektor ubezpieczeń i pracowniczych programów emerytalnych oraz
  sektor papierów wartościowych, a także że należy powołać Europejską Radę ds. Ryzyka Systemowego.
  Zawarte w raporcie zalecenia dotyczyły minimalnego poziomu zmian, który eksperci ocenili jako konieczny, żeby uniknąć wystąpienia podobnego kryzysu w przyszłości.

| (3) | W swoim komunikacie z dnia 4 marca 2009 r. zatytułowanym „Realizacja europejskiego planu naprawy” Komisja zaproponowała przedłożenie projektu legislacyjnego w sprawie utworzenia Europejskiego Systemu Organów Nadzoru Finansowego i Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego
  (ESRB)
  , natomiast w komunikacie z dnia 27 maja 2009 r. zatytułowanym „Europejski nadzór finansowy” przedstawiła więcej szczegółów na temat możliwej struktury takich nowych ram nadzorczych,
  ale nie uwzględniła wszystkich zaleceń sformułowanych w raporcie de Larosière'a
  . |
| --- | --- |

(3)

W swoim komunikacie z dnia 4 marca 2009 r. zatytułowanym „Realizacja europejskiego planu naprawy” Komisja zaproponowała przedłożenie projektu legislacyjnego w sprawie utworzenia Europejskiego Systemu Organów Nadzoru Finansowego i Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego
  (ESRB)
  , natomiast w komunikacie z dnia 27 maja 2009 r. zatytułowanym „Europejski nadzór finansowy” przedstawiła więcej szczegółów na temat możliwej struktury takich nowych ram nadzorczych,
  ale nie uwzględniła wszystkich zaleceń sformułowanych w raporcie de Larosière'a
  .

| (4) | W konkluzjach z dnia 19 czerwca 2009 r. Rada Europejska zaleciła utworzenie Europejskiego Systemu Organów Nadzoru Finansowego (ESFS) złożonego z trzech nowych europejskich organów nadzoru. System ten powinien mieć na celu podniesienie jakości i spójności nadzoru krajowego, wzmocnienie nadzoru nad grupami transgranicznymi oraz opracowanie jednolitego zbioru przepisów UE obowiązującego wszystkich uczestników rynków finansowych na jednolitym rynku. Rada Europejska zaznaczyła, że europejskie organy nadzoru powinny również posiadać uprawnienia nadzorcze w stosunku do agencji ratingowych oraz zwróciła się do Komisji o przygotowanie konkretnych wniosków dotyczących możliwości odgrywania przez ESFS istotnej roli w sytuacjach kryzysowych, podkreślając jednocześnie, że decyzje podjęte przez ESA nie powinny wpływać na obowiązki budżetowe państw członkowskich.
  Europejski Organ Nadzoru (giełdy i papiery wartościowe) (dalej „ESMA”) powinien również zająć się nadzorem repozytoriów transakcji. Komisja proszona jest o przedstawienie rozwiązania dla kwestii nadzoru partnerów centralnych przez ESMA, na wzór rozwiązania przyjętego w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie agencji ratingowych

   (14). |
| --- | --- |

(4)

W konkluzjach z dnia 19 czerwca 2009 r. Rada Europejska zaleciła utworzenie Europejskiego Systemu Organów Nadzoru Finansowego (ESFS) złożonego z trzech nowych europejskich organów nadzoru. System ten powinien mieć na celu podniesienie jakości i spójności nadzoru krajowego, wzmocnienie nadzoru nad grupami transgranicznymi oraz opracowanie jednolitego zbioru przepisów UE obowiązującego wszystkich uczestników rynków finansowych na jednolitym rynku. Rada Europejska zaznaczyła, że europejskie organy nadzoru powinny również posiadać uprawnienia nadzorcze w stosunku do agencji ratingowych oraz zwróciła się do Komisji o przygotowanie konkretnych wniosków dotyczących możliwości odgrywania przez ESFS istotnej roli w sytuacjach kryzysowych, podkreślając jednocześnie, że decyzje podjęte przez ESA nie powinny wpływać na obowiązki budżetowe państw członkowskich.
  Europejski Organ Nadzoru (giełdy i papiery wartościowe) (dalej „ESMA”) powinien również zająć się nadzorem repozytoriów transakcji. Komisja proszona jest o przedstawienie rozwiązania dla kwestii nadzoru partnerów centralnych przez ESMA, na wzór rozwiązania przyjętego w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie agencji ratingowych

   (14).

| (4a) | W sprawozdaniu Międzynarodowego Funduszu Walutowego z dnia 16 kwietnia 2010 r. zatytułowanym „Uczciwy i znaczący wkład sektora finansowego”, sporządzonym na żądanie szczytu G20 w Pittsburgu, stwierdzono że „koszt kryzysu sektora finansowego powinien zostać objęty i pokryty przez Wkład Finansowy na rzecz Stabliności (ang. Financial Stability Contribution – FSC) powiązany z realnym i skutecznym mechanizmem naprawczym. Odpowiednio zdefiniowane mechanizmy naprawcze sprawią, że w przyszłości rządy nie będą zmuszone do wykupywania instytucji zbyt dużych lub zbyt powiązanych, by upaść”. |
| --- | --- |

(4a)

W sprawozdaniu Międzynarodowego Funduszu Walutowego z dnia 16 kwietnia 2010 r. zatytułowanym „Uczciwy i znaczący wkład sektora finansowego”, sporządzonym na żądanie szczytu G20 w Pittsburgu, stwierdzono że „koszt kryzysu sektora finansowego powinien zostać objęty i pokryty przez Wkład Finansowy na rzecz Stabliności (ang. Financial Stability Contribution – FSC) powiązany z realnym i skutecznym mechanizmem naprawczym. Odpowiednio zdefiniowane mechanizmy naprawcze sprawią, że w przyszłości rządy nie będą zmuszone do wykupywania instytucji zbyt dużych lub zbyt powiązanych, by upaść”.

| (4b) | W komunikacie z dnia 3 marca 2010 r. zatytułowanym „Europa 2020” Komisja stwierdziła również, że podstawowym priorytetem w perspektywie krótkoterminowej jest „lepiej zapobiegać i – jeśli zajdzie taka potrzeba – lepiej radzić sobie z ewentualnymi kryzysami finansowymi” oraz stwierdziła, że „rozważy możliwość odpowiedniego udziału sektora finansowego, z uwzględnieniem szczególnej odpowiedzialności sektora finansowego w trakcie obecnego kryzysu.” |
| --- | --- |

(4b)

W komunikacie z dnia 3 marca 2010 r. zatytułowanym „Europa 2020” Komisja stwierdziła również, że podstawowym priorytetem w perspektywie krótkoterminowej jest „lepiej zapobiegać i – jeśli zajdzie taka potrzeba – lepiej radzić sobie z ewentualnymi kryzysami finansowymi” oraz stwierdziła, że „rozważy możliwość odpowiedniego udziału sektora finansowego, z uwzględnieniem szczególnej odpowiedzialności sektora finansowego w trakcie obecnego kryzysu.”

| (4c) | W dniu 25 marca 2010 r. Rada Europejska wyraźnie stwierdziła, że „szczególnie potrzebne są postępy w kwestiach takich jak instytucje systemowe, instrumenty finansowe stosowane w zarządzaniu w sytuacji kryzysowej.” |
| --- | --- |

(4c)

W dniu 25 marca 2010 r. Rada Europejska wyraźnie stwierdziła, że „szczególnie potrzebne są postępy w kwestiach takich jak instytucje systemowe, instrumenty finansowe stosowane w zarządzaniu w sytuacji kryzysowej.”

| (4d) | Rada Europejska ostatecznie stwierdziła w dniu 17 czerwca 2010 r., że „państwa członkowskie powinny wprowadzić system opłat i podatków nakładanych na instytucje finansowe, aby zapewnić równy podział obciążenia i określić zachęty służące ograniczeniu ryzyka systemowego. Takie opłaty lub podatki powinny być częścią struktury wiarygodnego rozwiązania ramowego.” |
| --- | --- |

(4d)

Rada Europejska ostatecznie stwierdziła w dniu 17 czerwca 2010 r., że „państwa członkowskie powinny wprowadzić system opłat i podatków nakładanych na instytucje finansowe, aby zapewnić równy podział obciążenia i określić zachęty służące ograniczeniu ryzyka systemowego. Takie opłaty lub podatki powinny być częścią struktury wiarygodnego rozwiązania ramowego.”

| (5) | Kryzys gospodarczy i finansowy stworzył realne i poważne zagrożenia dla stabilności
  systemu finansowego i funkcjonowania
  rynku wewnętrznego. Przywrócenie oraz utrzymanie stabilności i wiarygodności systemu finansowego jest bezwzględnym warunkiem wstępnym utrzymania zaufania na rynku wewnętrznym oraz jego spójności, a tym samym utrzymania i poprawy warunków umożliwiających ustanowienie w pełni zintegrowanego i działającego rynku wewnętrznego w obszarze usług finansowych. Ponadto głębiej i mocniej zintegrowane rynki finansowe oferują lepsze możliwości pozyskiwania finansowania i dywersyfikacji ryzyka, poprawiając tym samym odporność gospodarek na wstrząsy. |
| --- | --- |

(5)

Kryzys gospodarczy i finansowy stworzył realne i poważne zagrożenia dla stabilności
  systemu finansowego i funkcjonowania
  rynku wewnętrznego. Przywrócenie oraz utrzymanie stabilności i wiarygodności systemu finansowego jest bezwzględnym warunkiem wstępnym utrzymania zaufania na rynku wewnętrznym oraz jego spójności, a tym samym utrzymania i poprawy warunków umożliwiających ustanowienie w pełni zintegrowanego i działającego rynku wewnętrznego w obszarze usług finansowych. Ponadto głębiej i mocniej zintegrowane rynki finansowe oferują lepsze możliwości pozyskiwania finansowania i dywersyfikacji ryzyka, poprawiając tym samym odporność gospodarek na wstrząsy.

| (6) | Unia Europejska
  wyczerpała możliwości działań w ramach obecnej formuły komitetów europejskich organów nadzoru ▐.
  Unia Europejska
  nie może trwać w sytuacji, w której: brakuje mechanizmów zapewniających podejmowanie przez krajowe organy nadzoru najlepszych możliwych decyzji nadzorczych dotyczących instytucji transgranicznych; nie ma wystarczającej współpracy ani wymiany informacji pomiędzy krajowymi organami nadzoru; wspólne działanie podejmowane przez krajowe organy wymaga skomplikowanych ustaleń, aby uwzględnić mozaikę wymogów regulacyjnych i nadzorczych; krajowe rozwiązania są najczęściej jedynym wykonalnym wariantem odpowiedzi na problemy europejskie; istnieje wiele różnych interpretacji tych samych tekstów prawnych. Europejski System ▐ Nadzoru Finansowego
  (ESFS)
  powinien zostać zaprojektowany w taki sposób, aby zaradzić tym brakom i stworzyć system zgodny z celem, jakim jest stabilny i jednolity
  unijny
  rynek usług finansowych łączący krajowe organy nadzoru w silną sieć
  na szczeblu unijnym
  . |
| --- | --- |

(6)

Unia Europejska
  wyczerpała możliwości działań w ramach obecnej formuły komitetów europejskich organów nadzoru ▐.
  Unia Europejska
  nie może trwać w sytuacji, w której: brakuje mechanizmów zapewniających podejmowanie przez krajowe organy nadzoru najlepszych możliwych decyzji nadzorczych dotyczących instytucji transgranicznych; nie ma wystarczającej współpracy ani wymiany informacji pomiędzy krajowymi organami nadzoru; wspólne działanie podejmowane przez krajowe organy wymaga skomplikowanych ustaleń, aby uwzględnić mozaikę wymogów regulacyjnych i nadzorczych; krajowe rozwiązania są najczęściej jedynym wykonalnym wariantem odpowiedzi na problemy europejskie; istnieje wiele różnych interpretacji tych samych tekstów prawnych. Europejski System ▐ Nadzoru Finansowego
  (ESFS)
  powinien zostać zaprojektowany w taki sposób, aby zaradzić tym brakom i stworzyć system zgodny z celem, jakim jest stabilny i jednolity
  unijny
  rynek usług finansowych łączący krajowe organy nadzoru w silną sieć
  na szczeblu unijnym
  .

| (7) | ESFS
  powinien stanowić
  zintegrowaną
  sieć krajowych i
  unijnych
  organów nadzoru finansowego, w ramach której bieżący nadzór nad instytucjami finansowymi sprawowany jest na poziomie krajowym ▐. ESMA powinien odgrywać wiodącą rolę w organach nadzorczych nadzorujących transgranicznych uczestników rynku finansowego, a ponadto należy określić wyraźne zasady dotyczące nadzoru obowiązujące te organy. ESMA powinien zwracać szczególną uwagę na uczestników rynku finansowego, którzy mogą stwarzać ryzyko systemowe z tego względu, że ich upadek mógłby zagrozić stabilności systemu finansowego Unii Europejskiej, w przypadkach gdyby krajowemu organowi nadzoru nie udało się wykonać swoich uprawnień. Należy również osiągnąć większą harmonizację i spójne stosowanie przepisów dotyczących
  instytucji
  i rynków finansowych w całej
  Unii Europejskiej. Poza ESMA
  należy powołać Europejski Organ Nadzoru
  (ubezpieczenia i pracownicze programy emerytalne)
  , a także Europejski Organ Nadzoru
  (bankowość)
  i Europejski Organ Nadzoru
  (Wspólny Komitet) (zwany dalej „Wspólnym Komitetem”)
  . Europejska Rada ds. Ryzyka Systemowego powinna stanowić część ESFS. |
| --- | --- |

(7)

ESFS
  powinien stanowić
  zintegrowaną
  sieć krajowych i
  unijnych
  organów nadzoru finansowego, w ramach której bieżący nadzór nad instytucjami finansowymi sprawowany jest na poziomie krajowym ▐. ESMA powinien odgrywać wiodącą rolę w organach nadzorczych nadzorujących transgranicznych uczestników rynku finansowego, a ponadto należy określić wyraźne zasady dotyczące nadzoru obowiązujące te organy. ESMA powinien zwracać szczególną uwagę na uczestników rynku finansowego, którzy mogą stwarzać ryzyko systemowe z tego względu, że ich upadek mógłby zagrozić stabilności systemu finansowego Unii Europejskiej, w przypadkach gdyby krajowemu organowi nadzoru nie udało się wykonać swoich uprawnień. Należy również osiągnąć większą harmonizację i spójne stosowanie przepisów dotyczących
  instytucji
  i rynków finansowych w całej
  Unii Europejskiej. Poza ESMA
  należy powołać Europejski Organ Nadzoru
  (ubezpieczenia i pracownicze programy emerytalne)
  , a także Europejski Organ Nadzoru
  (bankowość)
  i Europejski Organ Nadzoru
  (Wspólny Komitet) (zwany dalej „Wspólnym Komitetem”)
  . Europejska Rada ds. Ryzyka Systemowego powinna stanowić część ESFS.

| (8) | Europejski Organ
  Nadzoru powinien
  zastąpić Komitet Europejskich Organów Nadzoru Bankowego ustanowiony decyzją Komisji 2009/78/WE (15), Komitet Europejskich Organów Nadzoru ds. Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych ustanowiony decyzją Komisji 2009/79/WE (16) oraz Komitet Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych ustanowiony decyzją Komisji 2009/77/WE (17) i przejąć wszystkie zadania i kompetencje tych komitetów
  , wraz z kontynuowaniem, w stosownych przypadkach, już rozpoczętych prac i projektów
  . Należy jasno określić zakres działań poszczególnych europejskich organów nadzoru ▐. Komisja powinna również uczestniczyć w sieci działań nadzorczych, jeżeli wymagają tego względy instytucjonalne i obowiązki wynikające
  z Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). |
| --- | --- |

(8)

Europejski Organ
  Nadzoru powinien
  zastąpić Komitet Europejskich Organów Nadzoru Bankowego ustanowiony decyzją Komisji 2009/78/WE (15), Komitet Europejskich Organów Nadzoru ds. Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych ustanowiony decyzją Komisji 2009/79/WE (16) oraz Komitet Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych ustanowiony decyzją Komisji 2009/77/WE (17) i przejąć wszystkie zadania i kompetencje tych komitetów
  , wraz z kontynuowaniem, w stosownych przypadkach, już rozpoczętych prac i projektów
  . Należy jasno określić zakres działań poszczególnych europejskich organów nadzoru ▐. Komisja powinna również uczestniczyć w sieci działań nadzorczych, jeżeli wymagają tego względy instytucjonalne i obowiązki wynikające
  z Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).

| (9) | ▐ ESMA powinien działać, mając na uwadze polepszenie funkcjonowania rynku wewnętrznego, ▐ zwłaszcza poprzez zapewnianie wysokiego poziomu, skuteczności i spójności regulacji i nadzoru, uwzględniając zróżnicowane interesy poszczególnych państw członkowskich
  i różny charakter uczestników rynku finansowego. ESMA powinien chronić wartości społeczne takie jak stabilność systemu finansowego, wypłacalność i płynność finansowa instytucji finansowych, przejrzystość rynków i produktów finansowych, oraz chronić deponentów i inwestorów. ESMA powinien również zapobiegać arbitrażowi regulacyjnemu i gwarantować równe warunki konkurencji oraz
  wzmocnić międzynarodową koordynację nadzoru finansowego, z korzyścią dla całej gospodarki, w tym dla uczestników rynku finansowego i innych zainteresowanych stron, konsumentów i pracowników. Do zadań ESMA
  powinno należeć
  również wspieranie konwergencji nadzorczej i udzielanie porad instytucjom UE w zakresie papierów wartościowych oraz regulacji i nadzoru rynków
  oraz w odniesieniu do
  powiązanych kwestii dotyczących ładu korporacyjnego i sprawozdawczości finansowej.
  ESMA powinien także ponosić ogólną odpowiedzialność za nadzór nad istniejącymi i nowymi produktami finansowymi lub rodzajami transakcji. |
| --- | --- |

(9)

▐ ESMA powinien działać, mając na uwadze polepszenie funkcjonowania rynku wewnętrznego, ▐ zwłaszcza poprzez zapewnianie wysokiego poziomu, skuteczności i spójności regulacji i nadzoru, uwzględniając zróżnicowane interesy poszczególnych państw członkowskich
  i różny charakter uczestników rynku finansowego. ESMA powinien chronić wartości społeczne takie jak stabilność systemu finansowego, wypłacalność i płynność finansowa instytucji finansowych, przejrzystość rynków i produktów finansowych, oraz chronić deponentów i inwestorów. ESMA powinien również zapobiegać arbitrażowi regulacyjnemu i gwarantować równe warunki konkurencji oraz
  wzmocnić międzynarodową koordynację nadzoru finansowego, z korzyścią dla całej gospodarki, w tym dla uczestników rynku finansowego i innych zainteresowanych stron, konsumentów i pracowników. Do zadań ESMA
  powinno należeć
  również wspieranie konwergencji nadzorczej i udzielanie porad instytucjom UE w zakresie papierów wartościowych oraz regulacji i nadzoru rynków
  oraz w odniesieniu do
  powiązanych kwestii dotyczących ładu korporacyjnego i sprawozdawczości finansowej.
  ESMA powinien także ponosić ogólną odpowiedzialność za nadzór nad istniejącymi i nowymi produktami finansowymi lub rodzajami transakcji.

| (9a) | ESMA powinien również należycie uwzględniać wpływ jego działań na konkurencję i innowacje w ramach rynku wewnętrznego, konkurencyjność Unii Europejskiej na świecie, integrację finansową i nową strategię Unii na rzecz tworzenia miejsc pracy i wzrostu. |
| --- | --- |

(9a)

ESMA powinien również należycie uwzględniać wpływ jego działań na konkurencję i innowacje w ramach rynku wewnętrznego, konkurencyjność Unii Europejskiej na świecie, integrację finansową i nową strategię Unii na rzecz tworzenia miejsc pracy i wzrostu.

| (9b) | Aby zrealizować te cele, ESMA powinien posiadać osobowość prawną i niezależność administracyjną i finansową. ESMA powinien posiadać „uprawnienia umożliwiające zapewnienie przestrzegania praw, w szczególności tych związanych z ryzykiem systemowym i ryzykiem transgranicznym” (Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego). |
| --- | --- |

(9b)

Aby zrealizować te cele, ESMA powinien posiadać osobowość prawną i niezależność administracyjną i finansową. ESMA powinien posiadać „uprawnienia umożliwiające zapewnienie przestrzegania praw, w szczególności tych związanych z ryzykiem systemowym i ryzykiem transgranicznym” (Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego).

| (9c) | Organy międzynarodowe (Międzynarodowy Fundusz Walutowy, Rada Stabilności Finansowej, Bank Rozrachunków Międzynarodowych) zdefiniowały ryzyko systemowe jako „ryzyko zakłócenia usług finansowych (i) spowodowane upośledzeniem całego lub części systemu finansowego i (ii) mogące spowodować poważne negatywne konsekwencje dla realnej gospodarki. Wszystkie rodzaje pośredników finansowych, rynków i infrastruktury potencjalnie mogą w pewnym stopniu mieć znaczenie systemowe”. |
| --- | --- |

(9c)

Organy międzynarodowe (Międzynarodowy Fundusz Walutowy, Rada Stabilności Finansowej, Bank Rozrachunków Międzynarodowych) zdefiniowały ryzyko systemowe jako „ryzyko zakłócenia usług finansowych (i) spowodowane upośledzeniem całego lub części systemu finansowego i (ii) mogące spowodować poważne negatywne konsekwencje dla realnej gospodarki. Wszystkie rodzaje pośredników finansowych, rynków i infrastruktury potencjalnie mogą w pewnym stopniu mieć znaczenie systemowe”.

| (9d) | Ryzyko transgraniczne według tych instytucji obejmuje wszelkiego rodzaju ryzyko spowodowane przez nierównowagę gospodarczą lub niepowodzenia finansowe w całej Unii Europejskiej lub w jej części, które może mieć poważne negatywne skutki dla transakcji między podmiotami gospodarczymi dwóch lub więcej państw członkowskich, dla funkcjonowania rynku wewnętrznego lub finansów publicznych Unii Europejskiej lub któregokolwiek z jej państw członkowskich; |
| --- | --- |

(9d)

Ryzyko transgraniczne według tych instytucji obejmuje wszelkiego rodzaju ryzyko spowodowane przez nierównowagę gospodarczą lub niepowodzenia finansowe w całej Unii Europejskiej lub w jej części, które może mieć poważne negatywne skutki dla transakcji między podmiotami gospodarczymi dwóch lub więcej państw członkowskich, dla funkcjonowania rynku wewnętrznego lub finansów publicznych Unii Europejskiej lub któregokolwiek z jej państw członkowskich;

| (10) | Trybunał Sprawiedliwości
  Unii Europejskiej
  w swoim wyroku z dnia 2 maja 2006 r. ▐ (Zjednoczone Królestwo przeciwko Parlamentowi Europejskiemu i Radzie Unii Europejskiej) stwierdził, że: „
  brzmienie art. 95 traktatu WE [obecnie art. 114 TFUE] nie pozwala na wniosek, iż przepisy przyjęte przez prawodawcę wspólnotowego na podstawie tego artykułu powinny zostać ograniczone, jeśli chodzi o ich adresatów, wyłącznie do poszczególnych państw członkowskich.
  W rzeczywistości bowiem może okazać się konieczne, według oceny tego prawodawcy, przewidzenie możliwości ustanowienia organu wspólnotowego mającego za zadanie przyczynianie się do realizacji procesu harmonizacji, w sytuacjach gdy stosowne wydaje się przyjęcie niewiążących środków towarzyszących lub o charakterze ramowym dla ułatwienia jednolitego wykonania i stosowania aktów opartych na tym postanowieniu (18)”. Cele i zadania ESMA polegające na udzielaniu właściwym krajowym organom nadzoru pomocy w zakresie spójnej interpretacji i stosowania przepisów
  unijnych
  oraz przyczynianiu się do stabilności finansowej koniecznej do integracji finansowej są ściśle związane z celami określonymi w dorobku prawnym
  Unii Europejskiej
  dotyczącym rynku wewnętrznego w obszarze usług finansowych. Należy zatem ustanowić Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych na mocy
  art. 114 TFUE. |
| --- | --- |

(10)

Trybunał Sprawiedliwości
  Unii Europejskiej
  w swoim wyroku z dnia 2 maja 2006 r. ▐ (Zjednoczone Królestwo przeciwko Parlamentowi Europejskiemu i Radzie Unii Europejskiej) stwierdził, że: „
  brzmienie art. 95 traktatu WE [obecnie art. 114 TFUE] nie pozwala na wniosek, iż przepisy przyjęte przez prawodawcę wspólnotowego na podstawie tego artykułu powinny zostać ograniczone, jeśli chodzi o ich adresatów, wyłącznie do poszczególnych państw członkowskich.
  W rzeczywistości bowiem może okazać się konieczne, według oceny tego prawodawcy, przewidzenie możliwości ustanowienia organu wspólnotowego mającego za zadanie przyczynianie się do realizacji procesu harmonizacji, w sytuacjach gdy stosowne wydaje się przyjęcie niewiążących środków towarzyszących lub o charakterze ramowym dla ułatwienia jednolitego wykonania i stosowania aktów opartych na tym postanowieniu (18)”. Cele i zadania ESMA polegające na udzielaniu właściwym krajowym organom nadzoru pomocy w zakresie spójnej interpretacji i stosowania przepisów
  unijnych
  oraz przyczynianiu się do stabilności finansowej koniecznej do integracji finansowej są ściśle związane z celami określonymi w dorobku prawnym
  Unii Europejskiej
  dotyczącym rynku wewnętrznego w obszarze usług finansowych. Należy zatem ustanowić Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych na mocy
  art. 114 TFUE.

| (11) | Do aktów prawnych określających zadania właściwych organów państw członkowskich, w tym współpracę między nimi i z Komisją, należą: dyrektywa 97/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 marca 1997 r. w sprawie systemów rekompensat dla inwestorów (19), dyrektywa 98/26/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 maja 1998 r. w sprawie zamknięcia rozliczeń w systemach płatności i rozrachunku papierów wartościowych (20), dyrektywa 2001/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie dopuszczenia papierów wartościowych do publicznego obrotu giełdowego oraz informacji dotyczących tych papierów wartościowych, które podlegają publikacji (21), dyrektywa 2002/47/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 czerwca 2002 r. w sprawie uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych (22), dyrektywa 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego (23), dyrektywa 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie wykorzystywania poufnych informacji i manipulacji na rynku (nadużyć na rynku) (24), dyrektywa 2003/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie prospektu emisyjnego publikowanego w związku z publiczną ofertą lub dopuszczeniem do obrotu papierów wartościowych i zmieniająca dyrektywę 2001/34/WE (25), dyrektywa 2004/25/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie ofert przejęcia (26), dyrektywa 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych (27), dyrektywa 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie harmonizacji wymogów dotyczących przejrzystości informacji o emitentach, których papiery wartościowe dopuszczane są do obrotu na rynku regulowanym oraz zmieniająca dyrektywę 2001/34/WE (28), dyrektywa 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie przeciwdziałania korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu (29), dyrektywa 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 2002 r. dotycząca sprzedaży konsumentom usług finansowych na odległość (30), dyrektywa 2006/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie adekwatności kapitałowej firm inwestycyjnych i instytucji kredytowych (wersja przeredagowana) (31), bez uszczerbku dla kompetencji Europejskiego Organu Nadzoru Bankowego w zakresie nadzoru ostrożnościowego, dyrektywa 2009/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 lipca 2009 r. dotycząca przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (32), dyrektywa ... (przyszła dyrektywa w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi) i rozporządzenie ... (przyszłe rozporządzenie w sprawie agencji ratingowych), w tym wszystkie dyrektywy, rozporządzenia i decyzje Komisji wydane na podstawie tych aktów prawnych oraz wszelkie przyszłe wspólnotowe akty prawne powierzające zadania ESMA. |
| --- | --- |

(11)

Do aktów prawnych określających zadania właściwych organów państw członkowskich, w tym współpracę między nimi i z Komisją, należą: dyrektywa 97/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 marca 1997 r. w sprawie systemów rekompensat dla inwestorów (19), dyrektywa 98/26/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 maja 1998 r. w sprawie zamknięcia rozliczeń w systemach płatności i rozrachunku papierów wartościowych (20), dyrektywa 2001/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie dopuszczenia papierów wartościowych do publicznego obrotu giełdowego oraz informacji dotyczących tych papierów wartościowych, które podlegają publikacji (21), dyrektywa 2002/47/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 czerwca 2002 r. w sprawie uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych (22), dyrektywa 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego (23), dyrektywa 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie wykorzystywania poufnych informacji i manipulacji na rynku (nadużyć na rynku) (24), dyrektywa 2003/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie prospektu emisyjnego publikowanego w związku z publiczną ofertą lub dopuszczeniem do obrotu papierów wartościowych i zmieniająca dyrektywę 2001/34/WE (25), dyrektywa 2004/25/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie ofert przejęcia (26), dyrektywa 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych (27), dyrektywa 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie harmonizacji wymogów dotyczących przejrzystości informacji o emitentach, których papiery wartościowe dopuszczane są do obrotu na rynku regulowanym oraz zmieniająca dyrektywę 2001/34/WE (28), dyrektywa 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie przeciwdziałania korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu (29), dyrektywa 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 2002 r. dotycząca sprzedaży konsumentom usług finansowych na odległość (30), dyrektywa 2006/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie adekwatności kapitałowej firm inwestycyjnych i instytucji kredytowych (wersja przeredagowana) (31), bez uszczerbku dla kompetencji Europejskiego Organu Nadzoru Bankowego w zakresie nadzoru ostrożnościowego, dyrektywa 2009/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 lipca 2009 r. dotycząca przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (32), dyrektywa ... (przyszła dyrektywa w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi) i rozporządzenie ... (przyszłe rozporządzenie w sprawie agencji ratingowych), w tym wszystkie dyrektywy, rozporządzenia i decyzje Komisji wydane na podstawie tych aktów prawnych oraz wszelkie przyszłe wspólnotowe akty prawne powierzające zadania ESMA.

| (12) | Termin „uczestnik rynków finansowych” powinien obejmować szereg zróżnicowanych uczestników, którzy podlegają przepisom wspólnotowym w tej dziedzinie. Może on obejmować zarówno osoby prawne, jak i fizyczne. Może on obejmować przykładowo przedsiębiorstwa inwestycyjne, UCITS oraz ich spółki zarządzające, zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, podmioty gospodarcze, izby rozrachunkowe, systemy rozliczeniowe, agencje ratingowe, emitentów, oferentów, inwestorów, osoby kontrolujące uczestników lub zainteresowane nimi, osoby zaangażowane w zarządzanie uczestnikami, a także inne osoby, w odniesieniu do których obowiązuje wymóg określony przepisami. Powinien on również obejmować instytucje finansowe, takie jak instytucje kredytowe i zakłady ubezpieczeń, jeżeli są one zaangażowane w działania objęte prawodawstwem wspólnotowym w tej dziedzinie. Definicja ta nie obejmuje właściwych organów w UE i w krajach trzecich oraz Komisji. |
| --- | --- |

(12)

Termin „uczestnik rynków finansowych” powinien obejmować szereg zróżnicowanych uczestników, którzy podlegają przepisom wspólnotowym w tej dziedzinie. Może on obejmować zarówno osoby prawne, jak i fizyczne. Może on obejmować przykładowo przedsiębiorstwa inwestycyjne, UCITS oraz ich spółki zarządzające, zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, podmioty gospodarcze, izby rozrachunkowe, systemy rozliczeniowe, agencje ratingowe, emitentów, oferentów, inwestorów, osoby kontrolujące uczestników lub zainteresowane nimi, osoby zaangażowane w zarządzanie uczestnikami, a także inne osoby, w odniesieniu do których obowiązuje wymóg określony przepisami. Powinien on również obejmować instytucje finansowe, takie jak instytucje kredytowe i zakłady ubezpieczeń, jeżeli są one zaangażowane w działania objęte prawodawstwem wspólnotowym w tej dziedzinie. Definicja ta nie obejmuje właściwych organów w UE i w krajach trzecich oraz Komisji.

| (13) | Pożądane jest, by ESMA wspierał spójne podejście w dziedzinie systemów rekompensat dla inwestorów celem zapewnienia równych szans dla wszystkich inwestorów i równorzędnego ich traktowania w całej
  Unii Europejskiej
  . Ponieważ systemy rekompensat dla inwestorów podlegają nadzorowi raczej w państwach członkowskich, a nie nadzorowi regulacyjnemu, właściwe jest, by ESMA mógł wykonywać swoje uprawnienia na mocy niniejszego rozporządzenia w stosunku do
  samego systemu
  rekompensat dla inwestorów oraz do podmiotu zarządzającego nim ▐.
  Rola ESMA powinna zostać poddana przeglądowi po utworzeniu europejskiego funduszu zabezpieczeń inwestorów. |
| --- | --- |

(13)

Pożądane jest, by ESMA wspierał spójne podejście w dziedzinie systemów rekompensat dla inwestorów celem zapewnienia równych szans dla wszystkich inwestorów i równorzędnego ich traktowania w całej
  Unii Europejskiej
  . Ponieważ systemy rekompensat dla inwestorów podlegają nadzorowi raczej w państwach członkowskich, a nie nadzorowi regulacyjnemu, właściwe jest, by ESMA mógł wykonywać swoje uprawnienia na mocy niniejszego rozporządzenia w stosunku do
  samego systemu
  rekompensat dla inwestorów oraz do podmiotu zarządzającego nim ▐.
  Rola ESMA powinna zostać poddana przeglądowi po utworzeniu europejskiego funduszu zabezpieczeń inwestorów.

| (14) | Istnieje potrzeba wprowadzenia skutecznego instrumentu ustanawiającego zharmonizowane
  regulacyjne
  normy techniczne w zakresie usług finansowych, tak by zapewnić, również poprzez jednolity zbiór przepisów, równe szanse i odpowiednią ochronę
  deponentów
  , inwestorów i konsumentów w całej Europie. Ponieważ ESMA charakteryzuje wysoki poziom wiedzy specjalistycznej, efektywne i właściwe jest powierzenie mu, w dziedzinach określonych prawem
  unijnym,
  opracowania projektów
  regulacyjnych
  norm technicznych, które nie wymagają podejmowania decyzji politycznych. Komisja powinna zatwierdzić te
  regulacyjne i wykonawcze
  normy techniczne zgodnie z
  art. 290 TFUE
  w celu nadania im wiążącej mocy prawnej. ▐ |
| --- | --- |

(14)

Istnieje potrzeba wprowadzenia skutecznego instrumentu ustanawiającego zharmonizowane
  regulacyjne
  normy techniczne w zakresie usług finansowych, tak by zapewnić, również poprzez jednolity zbiór przepisów, równe szanse i odpowiednią ochronę
  deponentów
  , inwestorów i konsumentów w całej Europie. Ponieważ ESMA charakteryzuje wysoki poziom wiedzy specjalistycznej, efektywne i właściwe jest powierzenie mu, w dziedzinach określonych prawem
  unijnym,
  opracowania projektów
  regulacyjnych
  norm technicznych, które nie wymagają podejmowania decyzji politycznych. Komisja powinna zatwierdzić te
  regulacyjne i wykonawcze
  normy techniczne zgodnie z
  art. 290 TFUE
  w celu nadania im wiążącej mocy prawnej. ▐

| (15) | Komisja powinna zatwierdzić te projekty regulacyjnych norm technicznych w celu nadania im wiążącej mocy prawnej. Zmiana norm może nastąpić jedynie w sytuacji nadzwyczajnej, pod warunkiem, że ESMA jest w bliskim kontakcie z rynkami finansowymi i bierze pod uwagę codzienną pracę tych rynków. Normy podlegałyby zmianom, jeżeli – przykładowo – projekty norm regulacyjnych byłyby niezgodne z prawem unijnym bądź byłyby sprzeczne z zasadą proporcjonalności lub z podstawowymi zasadami rynku wewnętrznego w obszarze usług finansowych określonymi w dorobku prawnym Wspólnoty dotyczącym usług finansowych. Komisja nie powinna zmieniać treści norm technicznych przygotowanych przez ESMA bez uprzedniej konsultacji z ESMA.
  Aby zapewnić sprawną i szybką procedurę przyjmowania tych norm, należy ustalić określony termin, w którym Komisja powinna podjąć decyzję w sprawie ich zatwierdzenia. |
| --- | --- |

(15)

Komisja powinna zatwierdzić te projekty regulacyjnych norm technicznych w celu nadania im wiążącej mocy prawnej. Zmiana norm może nastąpić jedynie w sytuacji nadzwyczajnej, pod warunkiem, że ESMA jest w bliskim kontakcie z rynkami finansowymi i bierze pod uwagę codzienną pracę tych rynków. Normy podlegałyby zmianom, jeżeli – przykładowo – projekty norm regulacyjnych byłyby niezgodne z prawem unijnym bądź byłyby sprzeczne z zasadą proporcjonalności lub z podstawowymi zasadami rynku wewnętrznego w obszarze usług finansowych określonymi w dorobku prawnym Wspólnoty dotyczącym usług finansowych. Komisja nie powinna zmieniać treści norm technicznych przygotowanych przez ESMA bez uprzedniej konsultacji z ESMA.
  Aby zapewnić sprawną i szybką procedurę przyjmowania tych norm, należy ustalić określony termin, w którym Komisja powinna podjąć decyzję w sprawie ich zatwierdzenia.

| (15a) | Komisja powinna mieć także uprawnienia do wdrażania aktów prawnych, zgodnie z postanowieniami art. 291 TFUE. |
| --- | --- |

(15a)

Komisja powinna mieć także uprawnienia do wdrażania aktów prawnych, zgodnie z postanowieniami art. 291 TFUE.

| (15b) | Regulacyjne i wykonawcze normy techniczne muszą brać pod uwagę zasadę proporcjonalności, tj. wymogi określone w tych normach winny być proporcjonalne do charakteru, skali i złożoności ryzyka nieodłącznie związanego z działalnością danej instytucji finansowej. |
| --- | --- |

(15b)

Regulacyjne i wykonawcze normy techniczne muszą brać pod uwagę zasadę proporcjonalności, tj. wymogi określone w tych normach winny być proporcjonalne do charakteru, skali i złożoności ryzyka nieodłącznie związanego z działalnością danej instytucji finansowej.

| (16) | W dziedzinach nieobjętych
  regulacyjnymi
  normami technicznymi ESMA powinien mieć uprawnienia do wydawania ▐ wytycznych i zaleceń w sprawie stosowania prawodawstwa
  Unii Europejskiej.
  W celu zapewnienia przejrzystości i zwiększenia przestrzegania przez krajowe organy nadzoru tych wytycznych i zaleceń, krajowe organy nadzoru powinny być zobowiązane do
  opublikowania
  powodów niezastosowania się do tych wytycznych i zaleceń,
  żeby zachować pełną przejrzystość wobec uczestników rynku
  . |
| --- | --- |

(16)

W dziedzinach nieobjętych
  regulacyjnymi
  normami technicznymi ESMA powinien mieć uprawnienia do wydawania ▐ wytycznych i zaleceń w sprawie stosowania prawodawstwa
  Unii Europejskiej.
  W celu zapewnienia przejrzystości i zwiększenia przestrzegania przez krajowe organy nadzoru tych wytycznych i zaleceń, krajowe organy nadzoru powinny być zobowiązane do
  opublikowania
  powodów niezastosowania się do tych wytycznych i zaleceń,
  żeby zachować pełną przejrzystość wobec uczestników rynku
  .

| (17) | Zapewnianie właściwego i pełnego stosowania prawa
  Unii Europejskiej
  jest podstawowym warunkiem wstępnym dla integralności,
  przejrzystości,
  efektywności i prawidłowego funkcjonowania rynków finansowych, stabilności systemu finansowego i równych warunków konkurencji dla
  instytucji finansowych w Unii Europejskiej
  . Należy zatem wprowadzić odpowiedni mechanizm obowiązujący w sytuacjach, w których ESMA stwierdzi przypadki
  niestosowania
  lub nieprawidłowego ▐ stosowania,
  a co za tym idzie naruszenie prawa Unii Europejskiej
  . Mechanizm ten powinien obowiązywać w dziedzinach, w których prawodawstwo wspólnotowe określa jasne i bezwarunkowe obowiązki. |
| --- | --- |

(17)

Zapewnianie właściwego i pełnego stosowania prawa
  Unii Europejskiej
  jest podstawowym warunkiem wstępnym dla integralności,
  przejrzystości,
  efektywności i prawidłowego funkcjonowania rynków finansowych, stabilności systemu finansowego i równych warunków konkurencji dla
  instytucji finansowych w Unii Europejskiej
  . Należy zatem wprowadzić odpowiedni mechanizm obowiązujący w sytuacjach, w których ESMA stwierdzi przypadki
  niestosowania
  lub nieprawidłowego ▐ stosowania,
  a co za tym idzie naruszenie prawa Unii Europejskiej
  . Mechanizm ten powinien obowiązywać w dziedzinach, w których prawodawstwo wspólnotowe określa jasne i bezwarunkowe obowiązki.

| (18) | Aby umożliwić podjęcie odpowiednich działań w przypadku nieprawidłowego lub niewystarczającego stosowania przepisów prawa wspólnotowego, należy wprowadzić mechanizm składający się z trzech kroków: na pierwszym poziomie ESMA powinien być uprawniony do zbadania domniemanego nieprawidłowego lub niewystarczającego wykonania obowiązków wynikających z przepisów prawa wspólnotowego przez organy krajowe w ramach ich praktyki nadzorczej, a następnie powinien wydać ▐ zalecenie.
  W przypadku gdy właściwy organ krajowy nie stosuje się do zalecenia, Komisja powinna mieć prawo do wydania formalnej opinii uwzględniającej zalecenie ESMA, w której wymaga od właściwego organu podjęcia działań koniecznych do zapewnienia przestrzegania prawa Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(18)

Aby umożliwić podjęcie odpowiednich działań w przypadku nieprawidłowego lub niewystarczającego stosowania przepisów prawa wspólnotowego, należy wprowadzić mechanizm składający się z trzech kroków: na pierwszym poziomie ESMA powinien być uprawniony do zbadania domniemanego nieprawidłowego lub niewystarczającego wykonania obowiązków wynikających z przepisów prawa wspólnotowego przez organy krajowe w ramach ich praktyki nadzorczej, a następnie powinien wydać ▐ zalecenie.
  W przypadku gdy właściwy organ krajowy nie stosuje się do zalecenia, Komisja powinna mieć prawo do wydania formalnej opinii uwzględniającej zalecenie ESMA, w której wymaga od właściwego organu podjęcia działań koniecznych do zapewnienia przestrzegania prawa Unii Europejskiej.

| (19) | Jeżeli organ krajowy nie zastosuje się do zalecenia
  w terminie wyznaczonym przez ESMA
  ,
  ESMA
  – w celu zapewniania przestrzegania prawa Unii Europejskiej – powinien ▐
  niezwłocznie skierować
  do danego krajowego organu nadzoru
  decyzję
  o bezpośrednich skutkach prawnych, na którą można się powoływać przed sądami i organami i która może być egzekwowana na mocy
  art. 258 TFUE
  . |
| --- | --- |

(19)

Jeżeli organ krajowy nie zastosuje się do zalecenia
  w terminie wyznaczonym przez ESMA
  ,
  ESMA
  – w celu zapewniania przestrzegania prawa Unii Europejskiej – powinien ▐
  niezwłocznie skierować
  do danego krajowego organu nadzoru
  decyzję
  o bezpośrednich skutkach prawnych, na którą można się powoływać przed sądami i organami i która może być egzekwowana na mocy
  art. 258 TFUE
  .

| (20) | W wyjątkowych sytuacjach uporczywej bezczynności właściwego organu ESMA powinien posiadać uprawnienia do przyjęcia w ostateczności decyzji skierowanych do poszczególnych instytucji finansowych. Uprawnienie to powinno być ograniczone do wyjątkowych przypadków, w których właściwy organ nie zastosuje się do
  skierowanej
  do niego
  formalnej opinii
  oraz w których prawo
  Unii Europejskiej
  ma bezpośrednie zastosowanie do instytucji finansowych na mocy istniejących (33) lub przyszłych rozporządzeń UE.
  W związku z powyższym Parlament Europejski i Rada oczekują na wdrożenie programu Komisji na 2010 r., w szczególności w odniesieniu do wniosku dotyczącego przeglądu dyrektywy w sprawie wymogów kapitałowych. |
| --- | --- |

(20)

W wyjątkowych sytuacjach uporczywej bezczynności właściwego organu ESMA powinien posiadać uprawnienia do przyjęcia w ostateczności decyzji skierowanych do poszczególnych instytucji finansowych. Uprawnienie to powinno być ograniczone do wyjątkowych przypadków, w których właściwy organ nie zastosuje się do
  skierowanej
  do niego
  formalnej opinii
  oraz w których prawo
  Unii Europejskiej
  ma bezpośrednie zastosowanie do instytucji finansowych na mocy istniejących (33) lub przyszłych rozporządzeń UE.
  W związku z powyższym Parlament Europejski i Rada oczekują na wdrożenie programu Komisji na 2010 r., w szczególności w odniesieniu do wniosku dotyczącego przeglądu dyrektywy w sprawie wymogów kapitałowych.

| (21) | Poważne zagrożenia dla prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych lub stabilności systemu finansowego w
  Unii Europejskiej
  wymagają szybkiej i skoordynowanej odpowiedzi na szczeblu
  Unii Europejskiej.
  ESMA powinien zatem móc zobowiązywać krajowe organy nadzoru do podejmowania konkretnych działań w celu zapobiegania sytuacjom nadzwyczajnym.
  Mając na uwadze delikatny charakter tej kwestii, uprawnienie do decydowania o wystąpieniu
  sytuacji nadzwyczajnej
  należy przyznać Komisji z jej własnej inicjatywy lub na żądanie Parlamentu Europejskiego, Rady, ESRB lub ESMA
  .
  Jeżeli Parlament Europejski, Rada, ESRP lub Europejski Organ Nadzoru są zdania, że prawdopodobne jest pojawienie się sytuacji nadzwyczajnej, powinny skontaktować się z Komisją. Czyniąc to, należy szczególną wagę przykładać do poufności. Jeżeli Komisja ogłosi istnienie sytuacji nadzwyczajnej, informuje o tym należycie Parlament Europejski i Radę. |
| --- | --- |

(21)

Poważne zagrożenia dla prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych lub stabilności systemu finansowego w
  Unii Europejskiej
  wymagają szybkiej i skoordynowanej odpowiedzi na szczeblu
  Unii Europejskiej.
  ESMA powinien zatem móc zobowiązywać krajowe organy nadzoru do podejmowania konkretnych działań w celu zapobiegania sytuacjom nadzwyczajnym.
  Mając na uwadze delikatny charakter tej kwestii, uprawnienie do decydowania o wystąpieniu
  sytuacji nadzwyczajnej
  należy przyznać Komisji z jej własnej inicjatywy lub na żądanie Parlamentu Europejskiego, Rady, ESRB lub ESMA
  .
  Jeżeli Parlament Europejski, Rada, ESRP lub Europejski Organ Nadzoru są zdania, że prawdopodobne jest pojawienie się sytuacji nadzwyczajnej, powinny skontaktować się z Komisją. Czyniąc to, należy szczególną wagę przykładać do poufności. Jeżeli Komisja ogłosi istnienie sytuacji nadzwyczajnej, informuje o tym należycie Parlament Europejski i Radę.

| (22) | W celu zapewnienia efektywnego i skutecznego nadzoru oraz zrównoważonego uwzględnienia stanowisk właściwych organów w poszczególnych państwach członkowskich ESMA powinien móc rozstrzygać spory między tymi właściwymi organami ze skutkiem wiążącym, w tym w ramach kolegiów nadzorczych. Należy wprowadzić postępowanie pojednawcze, podczas którego właściwe organy mogą dojść do porozumienia.
  Jeżeli nie osiągnie się porozumienia, ESMA wymaga od zainteresowanych właściwych organów podjęcia konkretnych działań lub zaprzestania działań w celu rozstrzygnięcia danej sprawy oraz zapewnienia zgodności z prawodawstwem UE, przy czym skutki tego postępowania byłyby wiążące dla zainteresowanych właściwych organów.
  W przypadku niepodejmowania działań przez właściwy krajowy organ nadzoru ESMA powinien być uprawniony do przyjęcia w ostateczności decyzji skierowanych bezpośrednio do
  instytucji
  finansowych w obszarach prawa
  unijnego
  bezpośrednio je obowiązującego. |
| --- | --- |

(22)

W celu zapewnienia efektywnego i skutecznego nadzoru oraz zrównoważonego uwzględnienia stanowisk właściwych organów w poszczególnych państwach członkowskich ESMA powinien móc rozstrzygać spory między tymi właściwymi organami ze skutkiem wiążącym, w tym w ramach kolegiów nadzorczych. Należy wprowadzić postępowanie pojednawcze, podczas którego właściwe organy mogą dojść do porozumienia.
  Jeżeli nie osiągnie się porozumienia, ESMA wymaga od zainteresowanych właściwych organów podjęcia konkretnych działań lub zaprzestania działań w celu rozstrzygnięcia danej sprawy oraz zapewnienia zgodności z prawodawstwem UE, przy czym skutki tego postępowania byłyby wiążące dla zainteresowanych właściwych organów.
  W przypadku niepodejmowania działań przez właściwy krajowy organ nadzoru ESMA powinien być uprawniony do przyjęcia w ostateczności decyzji skierowanych bezpośrednio do
  instytucji
  finansowych w obszarach prawa
  unijnego
  bezpośrednio je obowiązującego.

| (22a) | Kryzys pokazał, że zwykła współpraca pomiędzy organami krajowymi, które nie posiadają uprawnień poza terytorium danego kraju, jest zdecydowanie niewystarczająca do kontroli instytucji finansowych prowadzących działalność transgraniczną. |
| --- | --- |

(22a)

Kryzys pokazał, że zwykła współpraca pomiędzy organami krajowymi, które nie posiadają uprawnień poza terytorium danego kraju, jest zdecydowanie niewystarczająca do kontroli instytucji finansowych prowadzących działalność transgraniczną.

| (22b) | Ponadto „obecne uregulowania łączące branżowe prawa paszportowe, nadzór nad krajem pochodzenia i czysto krajowe ubezpieczenie depozytu nie stanowią odpowiedniej podstawy przyszłej regulacji europejskich, transgranicznych banków detalicznych” i nadzoru nad nimi (sprawozdanie Turnera). |
| --- | --- |

(22b)

Ponadto „obecne uregulowania łączące branżowe prawa paszportowe, nadzór nad krajem pochodzenia i czysto krajowe ubezpieczenie depozytu nie stanowią odpowiedniej podstawy przyszłej regulacji europejskich, transgranicznych banków detalicznych” i nadzoru nad nimi (sprawozdanie Turnera).

| (22c) | Jak stwierdza się w sprawozdaniu Turnera, „należyte uregulowania wymagają albo zwiększenia uprawnień krajowych, co oznacza mniejsze otwarcie rynku wewnętrznego, albo większego stopnia integracji europejskiej”. |
| --- | --- |

(22c)

Jak stwierdza się w sprawozdaniu Turnera, „należyte uregulowania wymagają albo zwiększenia uprawnień krajowych, co oznacza mniejsze otwarcie rynku wewnętrznego, albo większego stopnia integracji europejskiej”.

| (22d) | Rozwiązanie krajowe wiąże się z nadaniem państwu przyjmującemu prawa do zobowiązania instytucji zagranicznych do działania wyłącznie za pośrednictwem podwykonawców, a nie filii, oraz do nadzoru nad kapitałem i płynnością banków działających w danym kraju, co doprowadziłoby do większego protekcjonizmu. |
| --- | --- |

(22d)

Rozwiązanie krajowe wiąże się z nadaniem państwu przyjmującemu prawa do zobowiązania instytucji zagranicznych do działania wyłącznie za pośrednictwem podwykonawców, a nie filii, oraz do nadzoru nad kapitałem i płynnością banków działających w danym kraju, co doprowadziłoby do większego protekcjonizmu.

| (22e) | Rozwiązanie europejskie wymaga wzmocnienia roli ESMA w organach nadzoru oraz wzmocnienia nadzoru nad instytucjami finansowymi stwarzającymi ryzyko systemowe. |
| --- | --- |

(22e)

Rozwiązanie europejskie wymaga wzmocnienia roli ESMA w organach nadzoru oraz wzmocnienia nadzoru nad instytucjami finansowymi stwarzającymi ryzyko systemowe.

| (23) | Kolegia organów nadzorczych odgrywają istotną rolę w efektywnym, skutecznym i spójnym nadzorze
  instytucji
  finansowych działających na szczeblu transgranicznym. ESMA powinien
  odgrywać wiodącą rolę i
  mieć pełne prawa do uczestniczenia w kolegiach organów nadzorczych w celu usprawniania funkcjonowania kolegiów i procesu wymiany informacji w kolegiach oraz celem promowania konwergencji i spójności stosowania prawa
  unijnego
  przez kolegia.
  Jak zauważono w raporcie de Larosière’a, „należy unikać arbitrażu regulacyjnego i zakłóceń konkurencji wynikających z różnych praktyk nadzorczych, gdyż mogą one naruszyć stabilność finansową – między innymi poprzez zachęcanie do przenoszenia działalności finansowej do krajów o bardziej łagodnym systemie nadzoru. System nadzoru musi być postrzegany jako uczciwy i zrównoważony.” |
| --- | --- |

(23)

Kolegia organów nadzorczych odgrywają istotną rolę w efektywnym, skutecznym i spójnym nadzorze
  instytucji
  finansowych działających na szczeblu transgranicznym. ESMA powinien
  odgrywać wiodącą rolę i
  mieć pełne prawa do uczestniczenia w kolegiach organów nadzorczych w celu usprawniania funkcjonowania kolegiów i procesu wymiany informacji w kolegiach oraz celem promowania konwergencji i spójności stosowania prawa
  unijnego
  przez kolegia.
  Jak zauważono w raporcie de Larosière’a, „należy unikać arbitrażu regulacyjnego i zakłóceń konkurencji wynikających z różnych praktyk nadzorczych, gdyż mogą one naruszyć stabilność finansową – między innymi poprzez zachęcanie do przenoszenia działalności finansowej do krajów o bardziej łagodnym systemie nadzoru. System nadzoru musi być postrzegany jako uczciwy i zrównoważony.”

| (23a) | ESMA i krajowe organy nadzoru powinny wzmocnić nadzór nad instytucjami finansowymi spełniającymi kryteria ryzyka systemowego, ponieważ ich upadek mógłby zagrozić stabilności systemu finansowego Unii i naruszyć realną gospodarkę. |
| --- | --- |

(23a)

ESMA i krajowe organy nadzoru powinny wzmocnić nadzór nad instytucjami finansowymi spełniającymi kryteria ryzyka systemowego, ponieważ ich upadek mógłby zagrozić stabilności systemu finansowego Unii i naruszyć realną gospodarkę.

| (23b) | Należy określić kryteria ryzyka systemowego, uwzględniając międzynarodowe normy, w szczególności normy ustalone przez Radę Stabilności Finansowej (FSB), Międzynarodowy Fundusz Walutowy (IMF), Międzynarodowe Stowarzyszenie Organów Nadzoru Ubezpieczeniowego i grupę G-20. Wzajemne powiązania, substytucyjność i terminowość to zwyczajowo wykorzystywane kryteria identyfikacji ryzyka systemowego. |
| --- | --- |

(23b)

Należy określić kryteria ryzyka systemowego, uwzględniając międzynarodowe normy, w szczególności normy ustalone przez Radę Stabilności Finansowej (FSB), Międzynarodowy Fundusz Walutowy (IMF), Międzynarodowe Stowarzyszenie Organów Nadzoru Ubezpieczeniowego i grupę G-20. Wzajemne powiązania, substytucyjność i terminowość to zwyczajowo wykorzystywane kryteria identyfikacji ryzyka systemowego.

| (23c) | Należy ustanowić ramy postępowania z instytucjami znajdującymi się w trudnej sytuacji w celu ich ustabilizowania albo zamknięcia, ponieważ „wyraźnie wykazano, że stawka w kryzysie bankowym jest wysoka dla rządu i społeczeństw w szerokim ujęciu, gdyż taka sytuacja może zagrozić stabilności finansowej i realnej gospodarce” (raport de Larosière'a). Komisja powinna przedstawić odpowiednie propozycje dotyczące ustanowienia nowych ram zarządzania w sytuacji kryzysu finansowego. Kluczowe elementy zarządzania kryzysowego to wspólny zestaw zasad i mechanizmy naprawy finansów (egzekucja i finansowanie, tak aby poradzić sobie z kryzysem dużych, transgranicznych i/lub wzajemnie połączonych instytucji). |
| --- | --- |

(23c)

Należy ustanowić ramy postępowania z instytucjami znajdującymi się w trudnej sytuacji w celu ich ustabilizowania albo zamknięcia, ponieważ „wyraźnie wykazano, że stawka w kryzysie bankowym jest wysoka dla rządu i społeczeństw w szerokim ujęciu, gdyż taka sytuacja może zagrozić stabilności finansowej i realnej gospodarce” (raport de Larosière'a). Komisja powinna przedstawić odpowiednie propozycje dotyczące ustanowienia nowych ram zarządzania w sytuacji kryzysu finansowego. Kluczowe elementy zarządzania kryzysowego to wspólny zestaw zasad i mechanizmy naprawy finansów (egzekucja i finansowanie, tak aby poradzić sobie z kryzysem dużych, transgranicznych i/lub wzajemnie połączonych instytucji).

| (23d) | Należy powołać Europejski Fundusz Gwarancji Depozytów w celu zagwarantowania współodpowiedzialności transgranicznych podmiotów finansowych, ochrony interesów europejskich deponentów i zmniejszenia kosztów systemowego kryzysu finansowego ponoszonych przez podatników. Fundusz na szczeblu unijnym wydaje się być najskuteczniejszym sposobem ochrony interesów deponentów i najlepszą obroną przed zakłóceniami konkurencji. Oczywiste jest jednak, że rozwiązania stosowane w UE są nieuchronnie bardziej złożone i niektóre państwa członkowskie pragną zachować swoje systemy krajowe. ESMA winien zatem, w minimalnym zakresie, zharmonizować najważniejsze elementy systemów krajowych. ESMA może także dbać o to, aby instytucje finansowe były zobowiązane do dokonywania wpłat na rzecz tylko jednego systemu. |
| --- | --- |

(23d)

Należy powołać Europejski Fundusz Gwarancji Depozytów w celu zagwarantowania współodpowiedzialności transgranicznych podmiotów finansowych, ochrony interesów europejskich deponentów i zmniejszenia kosztów systemowego kryzysu finansowego ponoszonych przez podatników. Fundusz na szczeblu unijnym wydaje się być najskuteczniejszym sposobem ochrony interesów deponentów i najlepszą obroną przed zakłóceniami konkurencji. Oczywiste jest jednak, że rozwiązania stosowane w UE są nieuchronnie bardziej złożone i niektóre państwa członkowskie pragną zachować swoje systemy krajowe. ESMA winien zatem, w minimalnym zakresie, zharmonizować najważniejsze elementy systemów krajowych. ESMA może także dbać o to, aby instytucje finansowe były zobowiązane do dokonywania wpłat na rzecz tylko jednego systemu.

| (23e) | Europejski Fundusz Stabilności Giełd i Papierów Wartościowych powinien finansować uporządkowane interwencje służące zakończeniu działalności lub pomocy instytucjom finansowym, które przechodzą trudności mogące stanowić zagrożenie dla stabilności finansowej jednolitego rynku finansowego Unii Europejskiej. Fundusz powinien być finansowany z odpowiednich składek z sektora finansowego. Składki do Funduszu powinny zastąpić składki, które przekazywano do krajowych funduszy o podobnym charakterze. |
| --- | --- |

(23e)

Europejski Fundusz Stabilności Giełd i Papierów Wartościowych powinien finansować uporządkowane interwencje służące zakończeniu działalności lub pomocy instytucjom finansowym, które przechodzą trudności mogące stanowić zagrożenie dla stabilności finansowej jednolitego rynku finansowego Unii Europejskiej. Fundusz powinien być finansowany z odpowiednich składek z sektora finansowego. Składki do Funduszu powinny zastąpić składki, które przekazywano do krajowych funduszy o podobnym charakterze.

| (24) | Narzędziem przydatnym w funkcjonowaniu sieci organów nadzoru może być przekazywanie zadań i obowiązków, tak by ograniczyć powielanie zadań organów nadzoru, wspierać współpracę, a tym samym usprawnić proces nadzoru oraz zmniejszyć obciążenia spoczywające na instytucjach finansowych,
  zwłaszcza tych, które nie działają na skalę unijną
  . Rozporządzenie powinno zatem zapewniać jasne podstawy prawne dla takiego przekazywania zadań i obowiązków. Przekazywanie zadań oznacza, że zadania są wykonywane przez inny organ nadzoru, a nie przez właściwy organ nadzoru, podczas gdy odpowiedzialność za podejmowanie decyzji nadzorczych nadal spoczywa na organie przekazującym. Dzięki przekazywaniu obowiązków pojedynczy krajowy organ nadzoru, któremu przekazano obowiązki,
  powinien móc
  w swoim imieniu decydować o pewnych kwestiach dotyczących nadzoru zamiast
  ESMA lub zamiast
  innego krajowego organu nadzoru. Przekazywanie zadań i obowiązków powinno być regulowane zasadą przyznawania kompetencji nadzorczych organowi nadzoru, który ze względu na swoją pozycję jest odpowiedni do podjęcia działań w przedmiotowej sprawie. Przekazywanie obowiązków
  mogłoby
  być odpowiednim rozwiązaniem przykładowo ze względu na ekonomię skali lub zakresu, spójność w ramach nadzoru grupy oraz optymalizację wykorzystania wiedzy specjalistycznej między organami nadzoru. Odpowiednie prawodawstwo
  unijne
  może bliżej określać zasady przekazywania obowiązków w ramach umowy. ESMA powinien ułatwiać
  i monitorować
  zawieranie umów dotyczących przekazywania zadań i obowiązków między krajowymi organami nadzoru za pomocą wszelkich właściwych środków. ESMA powinien być informowany z wyprzedzeniem o zamierzonym zawarciu umowy w sprawie przekazania, tak by móc wyrazić swoją opinię w stosownych przypadkach. Powinien on scentralizować publikację takich umów, aby zapewnić terminowe, przejrzyste i łatwo dostępne informacje na temat umowy dla wszystkich zainteresowanych stron.
  ESMA powinien ustalać i upowszechniać dobre praktyki dotyczące przekazywania zadań i obowiązków oraz umów w sprawie przekazania. |
| --- | --- |

(24)

Narzędziem przydatnym w funkcjonowaniu sieci organów nadzoru może być przekazywanie zadań i obowiązków, tak by ograniczyć powielanie zadań organów nadzoru, wspierać współpracę, a tym samym usprawnić proces nadzoru oraz zmniejszyć obciążenia spoczywające na instytucjach finansowych,
  zwłaszcza tych, które nie działają na skalę unijną
  . Rozporządzenie powinno zatem zapewniać jasne podstawy prawne dla takiego przekazywania zadań i obowiązków. Przekazywanie zadań oznacza, że zadania są wykonywane przez inny organ nadzoru, a nie przez właściwy organ nadzoru, podczas gdy odpowiedzialność za podejmowanie decyzji nadzorczych nadal spoczywa na organie przekazującym. Dzięki przekazywaniu obowiązków pojedynczy krajowy organ nadzoru, któremu przekazano obowiązki,
  powinien móc
  w swoim imieniu decydować o pewnych kwestiach dotyczących nadzoru zamiast
  ESMA lub zamiast
  innego krajowego organu nadzoru. Przekazywanie zadań i obowiązków powinno być regulowane zasadą przyznawania kompetencji nadzorczych organowi nadzoru, który ze względu na swoją pozycję jest odpowiedni do podjęcia działań w przedmiotowej sprawie. Przekazywanie obowiązków
  mogłoby
  być odpowiednim rozwiązaniem przykładowo ze względu na ekonomię skali lub zakresu, spójność w ramach nadzoru grupy oraz optymalizację wykorzystania wiedzy specjalistycznej między organami nadzoru. Odpowiednie prawodawstwo
  unijne
  może bliżej określać zasady przekazywania obowiązków w ramach umowy. ESMA powinien ułatwiać
  i monitorować
  zawieranie umów dotyczących przekazywania zadań i obowiązków między krajowymi organami nadzoru za pomocą wszelkich właściwych środków. ESMA powinien być informowany z wyprzedzeniem o zamierzonym zawarciu umowy w sprawie przekazania, tak by móc wyrazić swoją opinię w stosownych przypadkach. Powinien on scentralizować publikację takich umów, aby zapewnić terminowe, przejrzyste i łatwo dostępne informacje na temat umowy dla wszystkich zainteresowanych stron.
  ESMA powinien ustalać i upowszechniać dobre praktyki dotyczące przekazywania zadań i obowiązków oraz umów w sprawie przekazania.

| (25) | ESMA powinien aktywnie wspierać konwergencję praktyk nadzorczych w całej
  Unii
  Europejskiej w celu stworzenia wspólnej kultury nadzoru. |
| --- | --- |

(25)

ESMA powinien aktywnie wspierać konwergencję praktyk nadzorczych w całej
  Unii
  Europejskiej w celu stworzenia wspólnej kultury nadzoru.

| (26) | Wzajemne oceny stanowią efektywne i skuteczne narządzie zwiększające spójność w ramach sieci organów nadzoru. ESMA powinien zatem opracować ramy metodyczne dla takich wzajemnych ocen i regularnie je przeprowadzać. Oceny te powinny koncentrować się nie tylko na konwergencji praktyk nadzorczych, ale również na zdolności organów nadzoru do osiągania wysokiej jakości wyników w zakresie nadzoru oraz niezależności właściwych organów.
  Należy upubliczniać wyniki wzajemnych ocen oraz rozpoznawać najlepsze wzorce, a następnie również je upubliczniać. |
| --- | --- |

(26)

Wzajemne oceny stanowią efektywne i skuteczne narządzie zwiększające spójność w ramach sieci organów nadzoru. ESMA powinien zatem opracować ramy metodyczne dla takich wzajemnych ocen i regularnie je przeprowadzać. Oceny te powinny koncentrować się nie tylko na konwergencji praktyk nadzorczych, ale również na zdolności organów nadzoru do osiągania wysokiej jakości wyników w zakresie nadzoru oraz niezależności właściwych organów.
  Należy upubliczniać wyniki wzajemnych ocen oraz rozpoznawać najlepsze wzorce, a następnie również je upubliczniać.

| (27) | ESMA powinien aktywnie wspierać skoordynowaną reakcję
  Unii Europejskiej
  w zakresie nadzoru, w szczególności w celu
  zapewnienia prawidłowego funkcjonowania
  i integralności rynków finansowych bądź stabilności systemu finansowego w
  Unii Europejskiej.
  Oprócz uprawnień do podejmowania działania w sytuacjach nadzwyczajnych, ESMA powinno zatem zostać powierzone zadanie ogólnej koordynacji w ramach
  ESFS.
  Niezakłócony przepływ wszystkich istotnych informacji pomiędzy właściwymi organami powinien stać się centralnym punktem działań ESMA. |
| --- | --- |

(27)

ESMA powinien aktywnie wspierać skoordynowaną reakcję
  Unii Europejskiej
  w zakresie nadzoru, w szczególności w celu
  zapewnienia prawidłowego funkcjonowania
  i integralności rynków finansowych bądź stabilności systemu finansowego w
  Unii Europejskiej.
  Oprócz uprawnień do podejmowania działania w sytuacjach nadzwyczajnych, ESMA powinno zatem zostać powierzone zadanie ogólnej koordynacji w ramach
  ESFS.
  Niezakłócony przepływ wszystkich istotnych informacji pomiędzy właściwymi organami powinien stać się centralnym punktem działań ESMA.

| (28) | Aby utrzymać stabilność systemu finansowego, należy określić na wczesnym etapie tendencje, potencjalne zagrożenia i słabości płynące z poziomu mikroostrożnościowego, na szczeblu transgranicznym i międzysektorowym. ESMA powinien, regularnie lub w razie konieczności doraźnie, monitorować i oceniać takie zmiany w obszarze podlegającym jego kompetencjom oraz, w stosownych przypadkach, informować Parlament Europejski, Radę, Komisję, inne europejskie organy nadzoru oraz
  ESRB
  . ESMA powinien również
  uruchamiać i
  koordynować
  ogólnounijne
  testy skrajnych warunków w celu oceny odporności
  instytucji
  finansowych na niekorzystne zmiany na rynku, dopilnowując przy tym, by na poziomie krajowym stosowano przy takich testach jak najbardziej spójną metodykę.
  W celu odpowiedniego wykonywania swoich funkcji ESMA powinien przeprowadzić analizy ekonomiczne rynków oraz wpływu, jaki miałyby ewentualne zmiany na rynku. |
| --- | --- |

(28)

Aby utrzymać stabilność systemu finansowego, należy określić na wczesnym etapie tendencje, potencjalne zagrożenia i słabości płynące z poziomu mikroostrożnościowego, na szczeblu transgranicznym i międzysektorowym. ESMA powinien, regularnie lub w razie konieczności doraźnie, monitorować i oceniać takie zmiany w obszarze podlegającym jego kompetencjom oraz, w stosownych przypadkach, informować Parlament Europejski, Radę, Komisję, inne europejskie organy nadzoru oraz
  ESRB
  . ESMA powinien również
  uruchamiać i
  koordynować
  ogólnounijne
  testy skrajnych warunków w celu oceny odporności
  instytucji
  finansowych na niekorzystne zmiany na rynku, dopilnowując przy tym, by na poziomie krajowym stosowano przy takich testach jak najbardziej spójną metodykę.
  W celu odpowiedniego wykonywania swoich funkcji ESMA powinien przeprowadzić analizy ekonomiczne rynków oraz wpływu, jaki miałyby ewentualne zmiany na rynku.

| (29) | Biorąc pod uwagę globalizację usług finansowych oraz rosnące znaczenie międzynarodowych norm, ESMA powinien
  reprezentować Unię Europejską w dialogu i współpracy
  z organami
  nadzoru z krajów trzecich
  . |
| --- | --- |

(29)

Biorąc pod uwagę globalizację usług finansowych oraz rosnące znaczenie międzynarodowych norm, ESMA powinien
  reprezentować Unię Europejską w dialogu i współpracy
  z organami
  nadzoru z krajów trzecich
  .

| (30) | ESMA powinien odgrywać rolę niezależnego organu doradczego dla Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji w dziedzinach podlegających jego kompetencjom. Powinien móc wydawać opinie na temat oceny ostrożnościowej połączeń i przejęć na mocy dyrektywy 2004/39/WE zmienionej dyrektywą 2007/44/WE (34). |
| --- | --- |

(30)

ESMA powinien odgrywać rolę niezależnego organu doradczego dla Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji w dziedzinach podlegających jego kompetencjom. Powinien móc wydawać opinie na temat oceny ostrożnościowej połączeń i przejęć na mocy dyrektywy 2004/39/WE zmienionej dyrektywą 2007/44/WE (34).

| (31) | Aby skutecznie wykonywać swoje obowiązki, ESMA powinien mieć prawo do zwracania się o wszelkie konieczne informacje
  dotyczące nadzoru ostrożnościowego
  . Aby uniknąć powielania obowiązków sprawozdawczych uczestników rynków finansowych, takie informacje powinny być normalnie dostarczane przez krajowe organy nadzoru znajdujące się najbliżej rynków i uczestników rynków finansowych,
  a ESMA powinien uwzględniać już istniejące statystyki. W ostateczności
  ESMA powinien
  mieć jednak możliwość skierowania należycie uzasadnionego i umotywowanego wniosku
  o informacje bezpośrednio do
  uczestnika
  rynków finansowych, jeżeli właściwy organ krajowy nie udostępnia lub nie może udostępnić takich informacji w odpowiednim czasie. Organy państw członkowskich powinny być zobowiązane do udzielenia pomocy ESMA w zakresie realizacji jego wniosków o informacje.
  W tym kontekście podstawowe znaczenie ma praca nad wspólnymi formatami sprawozdawczymi. |
| --- | --- |

(31)

Aby skutecznie wykonywać swoje obowiązki, ESMA powinien mieć prawo do zwracania się o wszelkie konieczne informacje
  dotyczące nadzoru ostrożnościowego
  . Aby uniknąć powielania obowiązków sprawozdawczych uczestników rynków finansowych, takie informacje powinny być normalnie dostarczane przez krajowe organy nadzoru znajdujące się najbliżej rynków i uczestników rynków finansowych,
  a ESMA powinien uwzględniać już istniejące statystyki. W ostateczności
  ESMA powinien
  mieć jednak możliwość skierowania należycie uzasadnionego i umotywowanego wniosku
  o informacje bezpośrednio do
  uczestnika
  rynków finansowych, jeżeli właściwy organ krajowy nie udostępnia lub nie może udostępnić takich informacji w odpowiednim czasie. Organy państw członkowskich powinny być zobowiązane do udzielenia pomocy ESMA w zakresie realizacji jego wniosków o informacje.
  W tym kontekście podstawowe znaczenie ma praca nad wspólnymi formatami sprawozdawczymi.

| (31a) | Środki służące gromadzeniu informacji powinny być bez uszczerbku dla ram prawnych europejskiego systemu statystycznego (ESS) i Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC) w dziedzinie statystyki. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem pozostawać bez uszczerbku dla rozporządzenia (WE) nr 223/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie statystyki europejskiej (35) i dla rozporządzenia Rady (WE) nr 2533/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczącego zbierania informacji statystycznych przez Europejski Bank Centralny (36). |
| --- | --- |

(31a)

Środki służące gromadzeniu informacji powinny być bez uszczerbku dla ram prawnych europejskiego systemu statystycznego (ESS) i Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC) w dziedzinie statystyki. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem pozostawać bez uszczerbku dla rozporządzenia (WE) nr 223/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie statystyki europejskiej (35) i dla rozporządzenia Rady (WE) nr 2533/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczącego zbierania informacji statystycznych przez Europejski Bank Centralny (36).

| (32) | Ścisła współpraca między ESMA a Europejską Radą ds. Ryzyka Systemowego ma podstawowe znaczenie dla pełnej efektywności funkcjonowania Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego oraz dla podejmowania działań następczych w związku z jej ostrzeżeniami i zaleceniami. ESMA
  i Europejska Rada ds. Ryzyka Systemowego
  powinny dzielić się
  między sobą
  wszelkimi istotnymi informacjami. Dane dotyczące poszczególnych przedsiębiorstw należy dostarczać tylko po otrzymaniu uzasadnionego wniosku. Po otrzymaniu ostrzeżeń lub zaleceń skierowanych przez ESRB do ESMA lub krajowego organu nadzoru, ESMA powinien ▐ zapewnić podjęcie działań następczych. |
| --- | --- |

(32)

Ścisła współpraca między ESMA a Europejską Radą ds. Ryzyka Systemowego ma podstawowe znaczenie dla pełnej efektywności funkcjonowania Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego oraz dla podejmowania działań następczych w związku z jej ostrzeżeniami i zaleceniami. ESMA
  i Europejska Rada ds. Ryzyka Systemowego
  powinny dzielić się
  między sobą
  wszelkimi istotnymi informacjami. Dane dotyczące poszczególnych przedsiębiorstw należy dostarczać tylko po otrzymaniu uzasadnionego wniosku. Po otrzymaniu ostrzeżeń lub zaleceń skierowanych przez ESRB do ESMA lub krajowego organu nadzoru, ESMA powinien ▐ zapewnić podjęcie działań następczych.

| (33) | ▐ ESMA powinien konsultować z zainteresowanymi stronami normy
  regulacyjne,
  wytyczne i zalecenia oraz stwarzać im odpowiednią możliwość przedstawienia uwag na temat proponowanych środków.
  Przed przyjęciem projektu norm regulacyjnych, wytycznych i zaleceń ESMA powinien dokonać oceny skutków.
  W celu zapewnienia efektywności należy ustanowić Grupę Zainteresowanych Stron z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych, reprezentującą w zrównoważonych proporcjach
  unijnych
  uczestników rynków finansowych
  (reprezentujące różne modele instytucji finansowych i przedsiębiorstw oraz instytucje finansowe i przedsiębiorstwa o różnej wielkości
  , w tym – w stosownych przypadkach – inwestorów instytucjonalnych i inne instytucje finansowe, które same korzystają z usług finansowych),
  MŚP, związki zawodowe, pracowników naukowych,
  konsumentów oraz inne podmioty detaliczne korzystające z usług bankowych, w tym MŚP. Grupa Zainteresowanych Stron z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych powinna aktywnie służyć jako platforma kontaktowa z innymi grupami użytkowników z obszaru usług finansowych ustanowionymi przez Komisję lub na mocy ustawodawstwa
  unijnego
  . |
| --- | --- |

(33)

▐ ESMA powinien konsultować z zainteresowanymi stronami normy
  regulacyjne,
  wytyczne i zalecenia oraz stwarzać im odpowiednią możliwość przedstawienia uwag na temat proponowanych środków.
  Przed przyjęciem projektu norm regulacyjnych, wytycznych i zaleceń ESMA powinien dokonać oceny skutków.
  W celu zapewnienia efektywności należy ustanowić Grupę Zainteresowanych Stron z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych, reprezentującą w zrównoważonych proporcjach
  unijnych
  uczestników rynków finansowych
  (reprezentujące różne modele instytucji finansowych i przedsiębiorstw oraz instytucje finansowe i przedsiębiorstwa o różnej wielkości
  , w tym – w stosownych przypadkach – inwestorów instytucjonalnych i inne instytucje finansowe, które same korzystają z usług finansowych),
  MŚP, związki zawodowe, pracowników naukowych,
  konsumentów oraz inne podmioty detaliczne korzystające z usług bankowych, w tym MŚP. Grupa Zainteresowanych Stron z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych powinna aktywnie służyć jako platforma kontaktowa z innymi grupami użytkowników z obszaru usług finansowych ustanowionymi przez Komisję lub na mocy ustawodawstwa
  unijnego
  .

| (33a) | Organizacje nienastawione na zysk – w przeciwieństwie do dobrze finansowanych i dobrze powiązanych przedstawicieli sektora – są marginalizowane w dyskusji nad przyszłością usług finansowych oraz w odnośnym procesie podejmowania decyzji. Ta niekorzystna sytuacja powinna zostać skorygowana przez odpowiednie finansowanie ich przedstawicieli w Grupie Zainteresowanych Stron z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych. |
| --- | --- |

(33a)

Organizacje nienastawione na zysk – w przeciwieństwie do dobrze finansowanych i dobrze powiązanych przedstawicieli sektora – są marginalizowane w dyskusji nad przyszłością usług finansowych oraz w odnośnym procesie podejmowania decyzji. Ta niekorzystna sytuacja powinna zostać skorygowana przez odpowiednie finansowanie ich przedstawicieli w Grupie Zainteresowanych Stron z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych.

| (34) | Państwa członkowskie są głównie odpowiedzialne za
  zapewnienie skoordynowanego zarządzania w sytuacjach kryzysowych i
  utrzymanie stabilności finansowej w sytuacjach kryzysowych, w szczególności w odniesieniu do stabilizowania poszczególnych uczestników rynków finansowych znajdujących się w trudnej sytuacji i rozwiązywania ich problemów.
  Działają one w ścisłej koordynacji w ramach UGW i zgodnie z jej zasadami.
  Środki podejmowane przez ESMA w sytuacjach nadzwyczajnych lub rozwiązywania sporów, wpływających na stabilność
  instytucji
  finansowych nie powinny
  znacząco
  wpływać na obowiązki budżetowe państw członkowskich. Należy ustanowić mechanizm umożliwiający państwom członkowskim powoływanie się na ten środek ochronny i – w ostateczności – przekazanie sprawy do decyzji Rady. Należy przyznać Radzie uprawnienia w tej dziedzinie, biorąc po uwagę szczególne obowiązki państw członkowskich w tym zakresie. |
| --- | --- |

(34)

Państwa członkowskie są głównie odpowiedzialne za
  zapewnienie skoordynowanego zarządzania w sytuacjach kryzysowych i
  utrzymanie stabilności finansowej w sytuacjach kryzysowych, w szczególności w odniesieniu do stabilizowania poszczególnych uczestników rynków finansowych znajdujących się w trudnej sytuacji i rozwiązywania ich problemów.
  Działają one w ścisłej koordynacji w ramach UGW i zgodnie z jej zasadami.
  Środki podejmowane przez ESMA w sytuacjach nadzwyczajnych lub rozwiązywania sporów, wpływających na stabilność
  instytucji
  finansowych nie powinny
  znacząco
  wpływać na obowiązki budżetowe państw członkowskich. Należy ustanowić mechanizm umożliwiający państwom członkowskim powoływanie się na ten środek ochronny i – w ostateczności – przekazanie sprawy do decyzji Rady. Należy przyznać Radzie uprawnienia w tej dziedzinie, biorąc po uwagę szczególne obowiązki państw członkowskich w tym zakresie.

| (34a) | W ciągu trzech lat od wejścia w życie rozporządzenia ustanawiającego taki mechanizm Komisja, na podstawie zdobytego doświadczenia, powinna określić na szczeblu Unii jasne i solidne wytyczne dotyczące tego, kiedy państwa członkowskie stosują środki ochronne. Stosowanie klauzuli w sprawie środków ochronnych przez państwa członkowskie powinno następnie być oceniane w odniesieniu do tych wytycznych. |
| --- | --- |

(34a)

W ciągu trzech lat od wejścia w życie rozporządzenia ustanawiającego taki mechanizm Komisja, na podstawie zdobytego doświadczenia, powinna określić na szczeblu Unii jasne i solidne wytyczne dotyczące tego, kiedy państwa członkowskie stosują środki ochronne. Stosowanie klauzuli w sprawie środków ochronnych przez państwa członkowskie powinno następnie być oceniane w odniesieniu do tych wytycznych.

| (34b) | Z zastrzeżeniem poszczególnych kompetencji państw członkowskich w sytuacjach kryzysowych, jeżeli państwo członkowskie zdecyduje się powołać na środek ochronny, oprócz ESMA, Rady i Komisji powinno jednocześnie powiadomić Parlament Europejski. Ponadto państwo członkowskie powinno wyjaśnić przyczyny, dla których powołało się na środek ochronny. ESMA powinien ustalić we współpracy z Komisją, jakie kolejne kroki należy podjąć. |
| --- | --- |

(34b)

Z zastrzeżeniem poszczególnych kompetencji państw członkowskich w sytuacjach kryzysowych, jeżeli państwo członkowskie zdecyduje się powołać na środek ochronny, oprócz ESMA, Rady i Komisji powinno jednocześnie powiadomić Parlament Europejski. Ponadto państwo członkowskie powinno wyjaśnić przyczyny, dla których powołało się na środek ochronny. ESMA powinien ustalić we współpracy z Komisją, jakie kolejne kroki należy podjąć.

| (35) | W ramach tego procesu decyzyjnego w odniesieniu do ESMA powinny obowiązywać przepisy wspólnotowe i ogólne zasady dotyczące prawidłowej procedury i przejrzystości. Prawo adresatów decyzji ESMA do złożenia wyjaśnień powinno być w pełni przestrzegane. Akty wydawane przez EPA stanowią integralną część prawa
  Unii Europejskiej
  . |
| --- | --- |

(35)

W ramach tego procesu decyzyjnego w odniesieniu do ESMA powinny obowiązywać przepisy wspólnotowe i ogólne zasady dotyczące prawidłowej procedury i przejrzystości. Prawo adresatów decyzji ESMA do złożenia wyjaśnień powinno być w pełni przestrzegane. Akty wydawane przez EPA stanowią integralną część prawa
  Unii Europejskiej
  .

| (36) | Głównym organem decyzyjnym ESMA powinna być Rada Organów Nadzoru złożona z przewodniczących właściwych organów krajowych w poszczególnych państwach członkowskich, na czele z przewodniczącym ESMA. W Radzie Organów Nadzoru zasiadać powinni w charakterze obserwatorów przedstawiciele Komisji, Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego oraz ▐
  Europejskiego Organu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych i Europejskiego Organu Nadzoru Bankowego
  . Członkowie Rady Organów Nadzoru powinni działać niezależnie i wyłącznie w interesie
  Unii Europejskiej.
  W odniesieniu do aktów prawnych natury ogólnej, w tym dotyczących przyjmowania
  regulacyjnych
  norm technicznych, wytycznych i zaleceń, a także kwestii budżetowych, właściwe jest stosowanie zasad kwalifikowanej większości głosów zgodnie z
  art. 16 TFUE
  , natomiast wszystkie inne decyzje powinny być przyjmowane zwykłą większością głosów. Sprawy dotyczące rozstrzygania sporów między krajowymi organami nadzoru powinny być rozpatrywane przez określony panel. |
| --- | --- |

(36)

Głównym organem decyzyjnym ESMA powinna być Rada Organów Nadzoru złożona z przewodniczących właściwych organów krajowych w poszczególnych państwach członkowskich, na czele z przewodniczącym ESMA. W Radzie Organów Nadzoru zasiadać powinni w charakterze obserwatorów przedstawiciele Komisji, Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego oraz ▐
  Europejskiego Organu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych i Europejskiego Organu Nadzoru Bankowego
  . Członkowie Rady Organów Nadzoru powinni działać niezależnie i wyłącznie w interesie
  Unii Europejskiej.
  W odniesieniu do aktów prawnych natury ogólnej, w tym dotyczących przyjmowania
  regulacyjnych
  norm technicznych, wytycznych i zaleceń, a także kwestii budżetowych, właściwe jest stosowanie zasad kwalifikowanej większości głosów zgodnie z
  art. 16 TFUE
  , natomiast wszystkie inne decyzje powinny być przyjmowane zwykłą większością głosów. Sprawy dotyczące rozstrzygania sporów między krajowymi organami nadzoru powinny być rozpatrywane przez określony panel.

| (36a) | Co do zasady, Rada Organów Nadzoru powinna podejmować decyzje zwykłą większością zgodnie z regułą mówiącą, że jednej osobie przysługuje jeden głos. W odniesieniu jednak do aktów dotyczących przyjmowania norm technicznych, wytycznych i zaleceń, a także kwestii budżetowych, właściwe jest stosowanie zasad kwalifikowanej większości zgodnie z Traktatem o Unii Europejskiej i z TFUE oraz z Protokołem (nr 36) w sprawie postanowień przejściowych do tych traktatów. Sprawy dotyczące rozstrzygania sporów między krajowymi organami nadzoru powinny być rozpatrywane przez określony, obiektywny panel, w skład którego wchodzą członkowie niebędący przedstawicielami właściwych organów, które są stronami danego sporu, i niemający żadnego interesu w konflikcie ani bezpośrednich powiązań z zainteresowanymi właściwymi organami. Skład panelu powinien być właściwie wyważony. Decyzja podjęta przez panel powinna zostać zatwierdzona przez Radę Organów Nadzoru zwykłą większością głosów zgodnie z zasadą mówiącą, że każdemu członkowi przysługuje jeden głos. Niemniej jednak w odniesieniu do decyzji podjętych przez organ odpowiedzialny za nadzór skonsolidowany, decyzja proponowana przez panel mogłaby zostać odrzucona przez członków stanowiących mniejszość blokującą, zgodnie z art. 16 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej i art. 3 Protokołu nr 36 w sprawie postanowień przejściowych załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(36a)

Co do zasady, Rada Organów Nadzoru powinna podejmować decyzje zwykłą większością zgodnie z regułą mówiącą, że jednej osobie przysługuje jeden głos. W odniesieniu jednak do aktów dotyczących przyjmowania norm technicznych, wytycznych i zaleceń, a także kwestii budżetowych, właściwe jest stosowanie zasad kwalifikowanej większości zgodnie z Traktatem o Unii Europejskiej i z TFUE oraz z Protokołem (nr 36) w sprawie postanowień przejściowych do tych traktatów. Sprawy dotyczące rozstrzygania sporów między krajowymi organami nadzoru powinny być rozpatrywane przez określony, obiektywny panel, w skład którego wchodzą członkowie niebędący przedstawicielami właściwych organów, które są stronami danego sporu, i niemający żadnego interesu w konflikcie ani bezpośrednich powiązań z zainteresowanymi właściwymi organami. Skład panelu powinien być właściwie wyważony. Decyzja podjęta przez panel powinna zostać zatwierdzona przez Radę Organów Nadzoru zwykłą większością głosów zgodnie z zasadą mówiącą, że każdemu członkowi przysługuje jeden głos. Niemniej jednak w odniesieniu do decyzji podjętych przez organ odpowiedzialny za nadzór skonsolidowany, decyzja proponowana przez panel mogłaby zostać odrzucona przez członków stanowiących mniejszość blokującą, zgodnie z art. 16 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej i art. 3 Protokołu nr 36 w sprawie postanowień przejściowych załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

| (37) | Zarząd złożony z przewodniczącego ESMA oraz przedstawicieli krajowych organów nadzoru i Komisji powinien zapewniać, aby ESMA wypełniał swoją misję i wykonywał powierzone mu zadania. Zarządowi należy przyznać konieczne uprawnienia do, między innymi, proponowania rocznego i wieloletniego programu prac, wykonywania pewnych uprawnień budżetowych, przyjmowania planu polityki kadrowej ESMA, przyjmowania przepisów szczególnych dotyczących prawa dostępu do dokumentów oraz przyjmowania sprawozdania rocznego. |
| --- | --- |

(37)

Zarząd złożony z przewodniczącego ESMA oraz przedstawicieli krajowych organów nadzoru i Komisji powinien zapewniać, aby ESMA wypełniał swoją misję i wykonywał powierzone mu zadania. Zarządowi należy przyznać konieczne uprawnienia do, między innymi, proponowania rocznego i wieloletniego programu prac, wykonywania pewnych uprawnień budżetowych, przyjmowania planu polityki kadrowej ESMA, przyjmowania przepisów szczególnych dotyczących prawa dostępu do dokumentów oraz przyjmowania sprawozdania rocznego.

| (38) | ESMA powinien reprezentować zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy przewodniczący wybrany przez
  Parlament Europejski w następstwie
  otwartego konkursu
  przeprowadzonego przez Komisję i po późniejszym sporządzeniu dla Komisji listy kandydatów.
  Zarządzanie ESMA powinno zostać powierzone dyrektorowi wykonawczemu, który powinien mieć prawo do uczestniczenia bez prawa głosu w obradach Rady Organów Nadzoru i Zarządu. |
| --- | --- |

(38)

ESMA powinien reprezentować zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy przewodniczący wybrany przez
  Parlament Europejski w następstwie
  otwartego konkursu
  przeprowadzonego przez Komisję i po późniejszym sporządzeniu dla Komisji listy kandydatów.
  Zarządzanie ESMA powinno zostać powierzone dyrektorowi wykonawczemu, który powinien mieć prawo do uczestniczenia bez prawa głosu w obradach Rady Organów Nadzoru i Zarządu.

| (39) | Aby zapewnić międzysektorową spójność prac europejskich organów nadzoru, powinny one ściśle ze sobą współpracować
  za pośrednictwem Europejskiego Organu Nadzoru (Wspólnego Komitetu) (zwanego dalej „Wspólnym Komitetem”)
  i w stosownych przypadkach wypracowywać wspólne stanowiska. Wspólny Komitet Europejskich Organów Nadzoru powinien
  koordynować funkcje trzech europejskich organów nadzoru związane z konglomeratami finansowymi
  . W stosownych przypadkach akty prawne również objęte kompetencjami Europejskiego Organu Nadzoru
  (ubezpieczenia i pracownicze programy emerytalne)
  lub Europejskiego Organu Nadzoru
  (bankowość)
  powinny być przyjmowane równolegle przez odnośne europejskie organu nadzoru.
  Pracami Wspólnego Komitetu powinni kierować na zasadzie corocznej rotacji przewodniczący trzech europejskich organów nadzoru. Przewodniczącym Wspólnego Komitetu powinien być wiceprzewodniczący Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego. Wspólny Komitet powinien posiadać stały sekretariat, zatrudniający pracowników oddelegowanych z trzech europejskich organów nadzoru, co pozwoli na nieformalną wymianę informacji oraz na wypracowanie wspólnego podejścia kulturowego między trzema europejskimi organami nadzoru. |
| --- | --- |

(39)

Aby zapewnić międzysektorową spójność prac europejskich organów nadzoru, powinny one ściśle ze sobą współpracować
  za pośrednictwem Europejskiego Organu Nadzoru (Wspólnego Komitetu) (zwanego dalej „Wspólnym Komitetem”)
  i w stosownych przypadkach wypracowywać wspólne stanowiska. Wspólny Komitet Europejskich Organów Nadzoru powinien
  koordynować funkcje trzech europejskich organów nadzoru związane z konglomeratami finansowymi
  . W stosownych przypadkach akty prawne również objęte kompetencjami Europejskiego Organu Nadzoru
  (ubezpieczenia i pracownicze programy emerytalne)
  lub Europejskiego Organu Nadzoru
  (bankowość)
  powinny być przyjmowane równolegle przez odnośne europejskie organu nadzoru.
  Pracami Wspólnego Komitetu powinni kierować na zasadzie corocznej rotacji przewodniczący trzech europejskich organów nadzoru. Przewodniczącym Wspólnego Komitetu powinien być wiceprzewodniczący Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego. Wspólny Komitet powinien posiadać stały sekretariat, zatrudniający pracowników oddelegowanych z trzech europejskich organów nadzoru, co pozwoli na nieformalną wymianę informacji oraz na wypracowanie wspólnego podejścia kulturowego między trzema europejskimi organami nadzoru.

| (40) | Konieczne jest, by strony, na które mają wpływ decyzje podejmowane przez ESMA, mogły wykorzystać niezbędne środki odwoławcze. W przypadku gdy ESMA przysługują uprawnienia decyzyjne, w celu skutecznej ochrony praw stron oraz z uwagi na ekonomię procesową, zainteresowane strony powinny mieć prawo odwoływania się do Komisji Odwoławczej. Ze względu na efektywność i spójność Komisja Odwoławcza powinna być wspólnym organem trzech europejskich organów nadzoru, niezależnym od ich struktur administracyjnych i regulacyjnych. Powinna istnieć możliwość wniesienia odwołania od decyzji Komisji Odwoławczej do Sądu Pierwszej Instancji i do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich. |
| --- | --- |

(40)

Konieczne jest, by strony, na które mają wpływ decyzje podejmowane przez ESMA, mogły wykorzystać niezbędne środki odwoławcze. W przypadku gdy ESMA przysługują uprawnienia decyzyjne, w celu skutecznej ochrony praw stron oraz z uwagi na ekonomię procesową, zainteresowane strony powinny mieć prawo odwoływania się do Komisji Odwoławczej. Ze względu na efektywność i spójność Komisja Odwoławcza powinna być wspólnym organem trzech europejskich organów nadzoru, niezależnym od ich struktur administracyjnych i regulacyjnych. Powinna istnieć możliwość wniesienia odwołania od decyzji Komisji Odwoławczej do Sądu Pierwszej Instancji i do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich.

| (41) | W celu zagwarantowania pełnej autonomii i niezależności ESMA powinien posiadać własny budżet, który byłby finansowany głównie z obowiązkowych składek krajowych organów nadzoru i z budżetu ogólnego Unii Europejskiej
  w ramach odrębnej sekcji budżetowej
  . Finansowanie ESMA przez Unię Europejską odbywa się na podstawie porozumienia osiągniętego przez władzę budżetową zgodnie z pkt 47 porozumienia międzyinstytucjonalnego z 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami
   (37)
  (PMI). W odniesieniu do wkładu
  Unii Europejskiej
  powinna mieć zastosowanie procedura budżetowa
  Unii Europejskiej
  . Księgi rachunkowe powinny być badane przez Trybunał Obrachunkowy.
  Budżet ogólny podlega procedurze udzielania absolutorium. |
| --- | --- |

(41)

W celu zagwarantowania pełnej autonomii i niezależności ESMA powinien posiadać własny budżet, który byłby finansowany głównie z obowiązkowych składek krajowych organów nadzoru i z budżetu ogólnego Unii Europejskiej
  w ramach odrębnej sekcji budżetowej
  . Finansowanie ESMA przez Unię Europejską odbywa się na podstawie porozumienia osiągniętego przez władzę budżetową zgodnie z pkt 47 porozumienia międzyinstytucjonalnego z 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami
   (37)
  (PMI). W odniesieniu do wkładu
  Unii Europejskiej
  powinna mieć zastosowanie procedura budżetowa
  Unii Europejskiej
  . Księgi rachunkowe powinny być badane przez Trybunał Obrachunkowy.
  Budżet ogólny podlega procedurze udzielania absolutorium.

| (42) | W odniesieniu do ESMA zastosowanie ma rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (38). ESMA powinien również przystąpić do Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 25 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Wspólnot Europejskich dotyczącego dochodzeń wewnętrznych prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (39). |
| --- | --- |

(42)

W odniesieniu do ESMA zastosowanie ma rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (38). ESMA powinien również przystąpić do Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 25 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Wspólnot Europejskich dotyczącego dochodzeń wewnętrznych prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (39).

| (43) | W celu zapewnienia otwartych i przejrzystych warunków zatrudnienia i równego traktowania pracowników w stosunku do pracowników ESMA powinien mieć zastosowanie Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich (40) i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich. |
| --- | --- |

(43)

W celu zapewnienia otwartych i przejrzystych warunków zatrudnienia i równego traktowania pracowników w stosunku do pracowników ESMA powinien mieć zastosowanie Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich (40) i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich.

| (44) | Niezbędna jest ochrona tajemnicy przedsiębiorstwa i innych poufnych informacji. ▐ Poufność informacji
  udostępnianych ESMA i
  wymienianych w obrębie sieci
  powinna podlegać surowym i skutecznym regułom dotyczącym ochrony poufności. |
| --- | --- |

(44)

Niezbędna jest ochrona tajemnicy przedsiębiorstwa i innych poufnych informacji. ▐ Poufność informacji
  udostępnianych ESMA i
  wymienianych w obrębie sieci
  powinna podlegać surowym i skutecznym regułom dotyczącym ochrony poufności.

| (45) | Ochronę osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych regulują: dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (41) oraz rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (42), które w pełni obowiązują w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych do celów niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(45)

Ochronę osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych regulują: dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (41) oraz rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (42), które w pełni obowiązują w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych do celów niniejszego rozporządzenia.

| (46) | Aby zapewnić przejrzyste funkcjonowanie ESMA, powinno mieć do niego zastosowanie rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (43). |
| --- | --- |

(46)

Aby zapewnić przejrzyste funkcjonowanie ESMA, powinno mieć do niego zastosowanie rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (43).

| (47) | Kraje niebędące członkami Unii Europejskiej powinny mieć możliwość uczestniczenia w pracach EIOPA, zgodnie z odpowiednimi umowami, które mają zostać zawarte przez
  Unię Europejską
  ; |
| --- | --- |

(47)

Kraje niebędące członkami Unii Europejskiej powinny mieć możliwość uczestniczenia w pracach EIOPA, zgodnie z odpowiednimi umowami, które mają zostać zawarte przez
  Unię Europejską
  ;

| (48) | Z uwagi na fakt, iż cele niniejszego rozporządzenia, to znaczy polepszenie funkcjonowania rynku wewnętrznego poprzez zagwarantowanie wysokiego poziomu, skuteczności i spójności regulacji ostrożnościowej i nadzoru ostrożnościowego; ochronę deponentów i inwestorów, ochronę integralności, efektywności i prawidłowego funkcjonowania rynków finansowych; utrzymanie stabilności systemu finansowego i wzmocnienie międzynarodowej koordynacji nadzoru finansowego, nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na rozmiary działania możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie
  unijnym
  ,
  Unia Europejska
  może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu
  o Unii Europejskiej
  . Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów. |
| --- | --- |

(48)

Z uwagi na fakt, iż cele niniejszego rozporządzenia, to znaczy polepszenie funkcjonowania rynku wewnętrznego poprzez zagwarantowanie wysokiego poziomu, skuteczności i spójności regulacji ostrożnościowej i nadzoru ostrożnościowego; ochronę deponentów i inwestorów, ochronę integralności, efektywności i prawidłowego funkcjonowania rynków finansowych; utrzymanie stabilności systemu finansowego i wzmocnienie międzynarodowej koordynacji nadzoru finansowego, nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na rozmiary działania możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie
  unijnym
  ,
  Unia Europejska
  może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu
  o Unii Europejskiej
  . Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

| (49) | Ponieważ Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych przejmuje wszystkie obecne zadania i uprawnienia Komitetu Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych, należy uchylić decyzję Komisji 2009/77/WE z dnia 23 stycznia 2009 r. ustanawiającą Komitet Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych, natomiast decyzja
  nr 716/2009/WE
  Parlamentu Europejskiego i Rady
  z dnia 16 września 2009 r.
  ustanawiająca wspólnotowy program wspierania określonych działań w obszarach usług finansowych, sprawozdawczości finansowej oraz badania sprawozdań finansowych (44) powinna zostać odpowiednio zmieniona. |
| --- | --- |

(49)

Ponieważ Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych przejmuje wszystkie obecne zadania i uprawnienia Komitetu Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych, należy uchylić decyzję Komisji 2009/77/WE z dnia 23 stycznia 2009 r. ustanawiającą Komitet Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych, natomiast decyzja
  nr 716/2009/WE
  Parlamentu Europejskiego i Rady
  z dnia 16 września 2009 r.
  ustanawiająca wspólnotowy program wspierania określonych działań w obszarach usług finansowych, sprawozdawczości finansowej oraz badania sprawozdań finansowych (44) powinna zostać odpowiednio zmieniona.

| (50) | Należy wyznaczyć termin wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, tak aby zagwarantować, że ESMA jest odpowiednio przygotowany do rozpoczęcia działalności oraz by zapewnić sprawne przekształcenie Komitetu Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych w ESMA, |
| --- | --- |

(50)

Należy wyznaczyć termin wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, tak aby zagwarantować, że ESMA jest odpowiednio przygotowany do rozpoczęcia działalności oraz by zapewnić sprawne przekształcenie Komitetu Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych w ESMA,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

USTANOWIENIE I STATUS PRAWNY

Artykuł 1

Ustanowienie organu i zakres jego działalności

1.   Niniejsze rozporządzenie ustanawia Europejski Organ Nadzoru
  (Giełdy i Papiery Wartościowe)
  (zwany dalej „ESMA”).

2.   ESMA działa
  w ramach uprawnień na mocy niniejszego rozporządzenia i
  w zakresie przepisów dyrektywy 97/9/WE, dyrektywy 98/26/WE, dyrektywy 2001/34/WE, dyrektywy 2002/47/WE, dyrektywy 2002/87/WE, dyrektywy 2003/6/WE, dyrektywy 2003/71/WE, ▐ dyrektywy 2004/39/WE, dyrektywy 2004/109/WE, ▐ dyrektywy 2009/65/WE, ▐ i dyrektywy 2006/49/WE, ▐ bez uszczerbku dla kompetencji Europejskiego Organu Nadzoru
  (bankowość)
  w zakresie nadzoru ostrożnościowego ▐, dyrektywy ... [przyszłej dyrektywy w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi] i rozporządzenia
  (WE) nr 1060/2009 oraz w zakresie stosownych fragmentów dyrektyw 2005/60/WE i 2002/65/WE w stopniu, w jakim mają one zastosowanie do przedsiębiorstw świadczących usługi inwestycyjne lub do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania wprowadzających do obrotu swoje jednostki lub udziały,
  w tym wszystkich dyrektyw, rozporządzeń i decyzji wydanych na podstawie tych aktów prawnych oraz wszelkich przyszłych
  unijnych
  aktów prawnych powierzających zadania ESMA.

2a.
     
  ESMA jest również właściwym organem dla zakresu działalności objętego prawodawstwem, o którym mowa w ust. 2, w tym kwestii ładu korporacyjnego, audytu i sprawozdawczości finansowej, pod warunkiem że takie działania ESMA są konieczne, by zapewnić skuteczne i spójne stosowanie prawodawstwa, o którym mowa w ust. 2.

3.   Przepisy niniejszego rozporządzenia pozostają bez uszczerbku dla uprawnień Komisji, w szczególności na mocy
  art. 258 TFUE
  , dotyczących zapewniania przestrzegania prawa
  Unii Europejskiej
  .

4.   Do celów ESMA należy
  ochrona interesów publicznych przez przyczynianie się do stabilności i efektywności systemu finansowego w perspektywie krótko-, średnio- i długoterminowej dla gospodarki Unii Europejskiej, jej obywateli i przedsiębiorstw. ESMA
  przyczynia się do: i) polepszenia funkcjonowania rynku wewnętrznego, w tym do wysokiego poziomu,
  prawidłowości, skuteczności i spójności regulacji i nadzoru; ▐ (ii) zapewniania integralności,
  przejrzystości,
  efektywności i prawidłowego funkcjonowania rynków finansowych; (iii) ▐ wzmocnienia międzynarodowej koordynacji nadzoru finansowego; (iv)
  zapobiegania arbitrażowi regulacyjnemu i gwarantowania równych warunków konkurencji; (v) zapewnienia właściwej regulacji i właściwego nadzoru nad ryzykiem inwestycyjnym i innymi rodzajami ryzyka; oraz (vi) wzmocnienia ochrony konsumenta. By osiągnąć powyższe cele,
  ESMA przyczynia się do zapewnienia spójnego, efektywnego i skutecznego stosowania
  aktów ustawodawczych Unii Europejskiej, o których mowa w ust. 2
  , wspiera konwergencję nadzorczą i przedstawia opinie Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji
  oraz dokonuje analizy ekonomicznej rynków, dążąc do osiągnięcia swoich celów
  .

Wykonując zadania powierzone mu na mocy niniejszego rozporządzenia, ESMA zwraca szczególną uwagę na ryzyko systemowe uczestników rynków finansowych, których upadek mógłby zagrozić działaniu systemu finansowego lub realnej gospodarki.

Wykonując swoje zadania, ESMA działa niezależnie i obiektywnie, mając na względzie wyłącznie interes Unii Europejskiej.

Artykuł 1a

Europejski System Nadzoru Finansowego

1.
     
  ESMA wchodzi w skład Europejskiego Systemu Nadzoru Finansowego (ESFS). Głównym celem ESFS jest zapewnienie właściwego wdrożenia przepisów dotyczących sektora finansów, zachowanie stabilności finansowej, zapewnienie zaufania do całego systemu finansowego i odpowiedniej ochrony konsumentów usług finansowych.

2.
     
  W skład ESFS wchodzą:

| a) | Europejski System Nadzoru Finansowego, w celu zrealizowania zadań określonych w rozporządzeniu (UE) nr .../2010 (ESRB) oraz w niniejszym rozporządzeniu; |
| --- | --- |

a)

Europejski System Nadzoru Finansowego, w celu zrealizowania zadań określonych w rozporządzeniu (UE) nr .../2010 (ESRB) oraz w niniejszym rozporządzeniu;

| b) | ESMA; |
| --- | --- |

b)

ESMA;

| c) | Europejski Organ Nadzoru (bankowość) ustanowiony na mocy rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA]; |
| --- | --- |

c)

Europejski Organ Nadzoru (bankowość) ustanowiony na mocy rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA];

| d) | Europejski Organ Nadzoru (ubezpieczenia i pracownicze programy emerytalne) ustanowiony na mocy rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA]; |
| --- | --- |

d)

Europejski Organ Nadzoru (ubezpieczenia i pracownicze programy emerytalne) ustanowiony na mocy rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA];

| e) | Europejski Organ Nadzoru (Wspólny Komitet) w celu zrealizowania zadań określonych w art. 40 do 43 (zwany dalej „Wspólnym Komitetem”); |
| --- | --- |

e)

Europejski Organ Nadzoru (Wspólny Komitet) w celu zrealizowania zadań określonych w art. 40 do 43 (zwany dalej „Wspólnym Komitetem”);

| f) | organy państw członkowskich określone w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA], rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA] oraz rozporządzenia (UE) nr .../2010[EBA]; |
| --- | --- |

f)

organy państw członkowskich określone w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA], rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA] oraz rozporządzenia (UE) nr .../2010[EBA];

| g) | Komisja, w celu realizacji zadań, o których mowa w art. 7 i 9; |
| --- | --- |

g)

Komisja, w celu realizacji zadań, o których mowa w art. 7 i 9;

3.
     
  ESMA prowadzi regularną i ścisłą współpracę z Europejską Radą ds. Ryzyka Systemowego, a także z Europejskim Organem Nadzoru (ubezpieczenia i pracownicze programy emerytalne) i Europejskim Organem Nadzoru (bankowość) za pośrednictwem Wspólnego Komitetu, zapewniając międzysektorową spójność prac i wypracowując wspólne stanowiska w dziedzinie nadzoru nad konglomeratami finansowymi oraz w innych międzysektorowych kwestiach.

4.
     
  Zgodnie z zasadą lojalnej współpracy z art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, strony ESFS współpracują we wzajemnym zaufaniu i szacunku, w szczególności zapewniając odpowiedni i rzetelny przepływ informacji między sobą.

5.
     
  Organy nadzoru, które wchodzą w skład ESFS, są zobowiązane do nadzoru instytucji finansowych działających w Unii Europejskiej zgodnie z aktami prawnymi, o których mowa w art. 1 ust. 2.

Artykuł 1b

Organy, o których mowa w art. 1a ust. 2 odpowiadają przed Parlamentem Europejskim.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

| (1) | „uczestnik rynków finansowych” oznacza jakąkolwiek osobę, w odniesieniu do której obowiązuje wymóg określony w art. 1 ust. 2 lub w krajowych przepisach wprowadzających w życie ten przepis; |
| --- | --- |

(1)

„uczestnik rynków finansowych” oznacza jakąkolwiek osobę, w odniesieniu do której obowiązuje wymóg określony w art. 1 ust. 2 lub w krajowych przepisach wprowadzających w życie ten przepis;

| (2) | „właściwe organy” oznaczają właściwe organy lub organy nadzoru określone w aktach prawnych wymienionych w art. 1 ust.2.
  W odniesieniu do dyrektyw 2002/65/WE i 2005/60/WE „właściwe organy” oznaczają organy właściwe do celów zapewnienia zgodności z wymogami tych dyrektyw przez przedsiębiorstwa świadczące usługi inwestycyjne lub przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania wprowadzające do obrotu swoje jednostki lub udziały. W odniesieniu do systemów rekompensat dla inwestorów właściwe organy oznaczają
  organy, które zarządzają krajowymi systemami rekompensat zgodnie z dyrektywą 97/9/WE
  , lub w przypadku gdy funkcjonowaniem systemu rekompensat dla inwestorów zarządza spółka prywatna – organ publiczny nadzorujący takie systemy na mocy tej dyrektywy
  . |
| --- | --- |

(2)

„właściwe organy” oznaczają właściwe organy lub organy nadzoru określone w aktach prawnych wymienionych w art. 1 ust.2.
  W odniesieniu do dyrektyw 2002/65/WE i 2005/60/WE „właściwe organy” oznaczają organy właściwe do celów zapewnienia zgodności z wymogami tych dyrektyw przez przedsiębiorstwa świadczące usługi inwestycyjne lub przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania wprowadzające do obrotu swoje jednostki lub udziały. W odniesieniu do systemów rekompensat dla inwestorów właściwe organy oznaczają
  organy, które zarządzają krajowymi systemami rekompensat zgodnie z dyrektywą 97/9/WE
  , lub w przypadku gdy funkcjonowaniem systemu rekompensat dla inwestorów zarządza spółka prywatna – organ publiczny nadzorujący takie systemy na mocy tej dyrektywy
  .

Artykuł 3

Status prawny

1.   ESMA jest organem
  Unii Europejskiej
  i posiada osobowość prawną.

2.   W każdym państwie członkowskich ESMA posiada zdolność prawną o najszerszym zakresie przyznanym przez prawo krajowe osobom prawnym. ESMA może w szczególności nabywać lub zbywać majątek ruchomy i nieruchomy oraz być stroną w postępowaniach sądowych.

3.   ESMA reprezentuje jego przewodniczący.

Artykuł 4

Skład

W skład ESMA wchodzą następujące organy:

| (1) | Rada Organów Nadzoru, która wykonuje zadania określone w art. 28; |
| --- | --- |

(1)

Rada Organów Nadzoru, która wykonuje zadania określone w art. 28;

| (2) | Zarząd, który wykonuje zadania określone w art. 32; |
| --- | --- |

(2)

Zarząd, który wykonuje zadania określone w art. 32;

| (3) | przewodniczący, który wykonuje zadania określone w art. 33; |
| --- | --- |

(3)

przewodniczący, który wykonuje zadania określone w art. 33;

| (4) | dyrektor wykonawczy, który wykonuje zadania określone w art. 38; |
| --- | --- |

(4)

dyrektor wykonawczy, który wykonuje zadania określone w art. 38;

| (5) | Komisja Odwoławcza, o której mowa w art. 44 i która wykonuje zadania określone w art. 46. |
| --- | --- |

(5)

Komisja Odwoławcza, o której mowa w art. 44 i która wykonuje zadania określone w art. 46.

Artykuł 5

Siedziba

Siedziba Europejskiego Organu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych mieści się
  we Frankfurcie
  .

Organ może mieć przedstawicielstwa w najważniejszych ośrodkach finansowych Unii Europejskiej.

ROZDZIAŁ II

ZADANIA I UPRAWNIENIA EUROPEJSKIEGO ORGANU NADZORU GIEŁD I PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH

Artykuł 6

Zadania i uprawnienia ESMA

1.   Zadania ESMA obejmują:

| a) | przyczynianie się do ustanowienia wysokiej jakości wspólnych standardów i praktyk regulacyjnych i nadzorczych, w szczególności poprzez przedstawianie opinii instytucjom Unii
  Europejskiej
  oraz poprzez opracowywanie wytycznych, zaleceń i projektów
  regulacyjnych norm
  technicznych
  i wykonawczych norm technicznych
  , które powinny opierać się na
  aktach ustawodawczych
  , o których mowa w art. 1 ust. 2. |
| --- | --- |

a)

przyczynianie się do ustanowienia wysokiej jakości wspólnych standardów i praktyk regulacyjnych i nadzorczych, w szczególności poprzez przedstawianie opinii instytucjom Unii
  Europejskiej
  oraz poprzez opracowywanie wytycznych, zaleceń i projektów
  regulacyjnych norm
  technicznych
  i wykonawczych norm technicznych
  , które powinny opierać się na
  aktach ustawodawczych
  , o których mowa w art. 1 ust. 2.

| b) | przyczynianie się do spójnego stosowania
  aktów ustawodawczych
  Unii
  Europejskiej
  , w szczególności poprzez wkład do wspólnej kultury nadzoru, zapewnianie spójnego, efektywnego i skutecznego stosowania
  aktów ustawodawczych
  , o
  których
  mowa w art. 1 ust. 2, zapobieganie arbitrażowi regulacyjnemu, mediacja i rozstrzyganie sporów między właściwymi organami,
  zapewnianie skutecznego i spójnego nadzoru uczestników rynków finansowych oraz zapewnianie
  spójności działań kolegiów organów nadzorczych oraz podejmowanie działań
  m.in.
  w sytuacjach nadzwyczajnych; |
| --- | --- |

b)

przyczynianie się do spójnego stosowania
  aktów ustawodawczych
  Unii
  Europejskiej
  , w szczególności poprzez wkład do wspólnej kultury nadzoru, zapewnianie spójnego, efektywnego i skutecznego stosowania
  aktów ustawodawczych
  , o
  których
  mowa w art. 1 ust. 2, zapobieganie arbitrażowi regulacyjnemu, mediacja i rozstrzyganie sporów między właściwymi organami,
  zapewnianie skutecznego i spójnego nadzoru uczestników rynków finansowych oraz zapewnianie
  spójności działań kolegiów organów nadzorczych oraz podejmowanie działań
  m.in.
  w sytuacjach nadzwyczajnych;

| c) | wspieranie i
  ułatwianie przekazywania zadań i obowiązków pomiędzy właściwymi organami; |
| --- | --- |

c)

wspieranie i
  ułatwianie przekazywania zadań i obowiązków pomiędzy właściwymi organami;

| d) | ścisłą współpracę z ESRB, w szczególności poprzez dostarczanie jej wszelkich informacji koniecznych do realizacji jej zadań oraz poprzez zapewnianie podejmowania odpowiednich działań następczych w związku z jej ostrzeżeniami i zaleceniami; |
| --- | --- |

d)

ścisłą współpracę z ESRB, w szczególności poprzez dostarczanie jej wszelkich informacji koniecznych do realizacji jej zadań oraz poprzez zapewnianie podejmowania odpowiednich działań następczych w związku z jej ostrzeżeniami i zaleceniami;

| e) | organizowanie i
  przeprowadzanie analiz wzajemnych ocen właściwych organów,
  w tym w udzielaniu porad w celu zwiększenia
  spójności wyników w zakresie nadzoru; |
| --- | --- |

e)

organizowanie i
  przeprowadzanie analiz wzajemnych ocen właściwych organów,
  w tym w udzielaniu porad w celu zwiększenia
  spójności wyników w zakresie nadzoru;

| f) | monitorowanie i ocenę zmian na rynku podlegającym kompetencjom ESMA; |
| --- | --- |

f)

monitorowanie i ocenę zmian na rynku podlegającym kompetencjom ESMA;

| (fa) | przeprowadzanie analiz ekonomicznych rynków w celu informowania organu udzielającego absolutorium o swoich zadaniach; |
| --- | --- |

(fa)

przeprowadzanie analiz ekonomicznych rynków w celu informowania organu udzielającego absolutorium o swoich zadaniach;

| (fb) | sprzyjanie ochronie deponentów i inwestorów; |
| --- | --- |

(fb)

sprzyjanie ochronie deponentów i inwestorów;

| (fc) | wspieranie zarządzania kryzysowego w podmiotach transgranicznych, w razie gdy kryzys może spowodować ryzyko systemowe, o którym mowa w art. 12b, prowadząc wszelkie wczesne interwencje i dokonując postępowania naprawczego lub upadłościowego dla takich podmiotów za pośrednictwem Działu Awaryjno-Naprawczego, o którym mowa w art. 12c; |
| --- | --- |

(fc)

wspieranie zarządzania kryzysowego w podmiotach transgranicznych, w razie gdy kryzys może spowodować ryzyko systemowe, o którym mowa w art. 12b, prowadząc wszelkie wczesne interwencje i dokonując postępowania naprawczego lub upadłościowego dla takich podmiotów za pośrednictwem Działu Awaryjno-Naprawczego, o którym mowa w art. 12c;

| g) | realizację wszelkich konkretnych zadań określonych w niniejszym rozporządzeniu lub w aktach ustawodawczych Unii, o których mowa w art. 1 ust. 2. |
| --- | --- |

g)

realizację wszelkich konkretnych zadań określonych w niniejszym rozporządzeniu lub w aktach ustawodawczych Unii, o których mowa w art. 1 ust. 2.

| (ga) | nadzorowanie tych uczestników rynków finansowych, które nie podlegają nadzorowi właściwych organów; |
| --- | --- |

(ga)

nadzorowanie tych uczestników rynków finansowych, które nie podlegają nadzorowi właściwych organów;

| (gb) | publikowanie i regularne aktualizowanie na stronie internetowej ESMA informacji dotyczących obszaru jego działań, w szczególności na rynku podlegającym jego kompetencjom, które to informacje odnoszą się do zarejestrowanych uczestników rynków finansowych, aby zapewnić opinii publicznej łatwy dostęp do informacji; |
| --- | --- |

(gb)

publikowanie i regularne aktualizowanie na stronie internetowej ESMA informacji dotyczących obszaru jego działań, w szczególności na rynku podlegającym jego kompetencjom, które to informacje odnoszą się do zarejestrowanych uczestników rynków finansowych, aby zapewnić opinii publicznej łatwy dostęp do informacji;

| (gc) | przejęcie, w stosownych przypadkach, wszystkich aktualnych i bieżących zadań Komitetu Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych; |
| --- | --- |

(gc)

przejęcie, w stosownych przypadkach, wszystkich aktualnych i bieżących zadań Komitetu Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych;

2.   Aby zrealizować zadania określone w ust. 1, ESMA posiada uprawnienia określone w niniejszym rozporządzeniu, w szczególności uprawnienia do podejmowania następujących działań:

| a) | opracowywanie projektów
  regulacyjnych norm technicznych
  w określonych przypadkach, o których mowa w art. 7; |
| --- | --- |

a)

opracowywanie projektów
  regulacyjnych norm technicznych
  w określonych przypadkach, o których mowa w art. 7;

| (aa) | opracowywanie projektów wykonawczych norm technicznych w określonych przypadkach, o których mowa w art. 7e; |
| --- | --- |

(aa)

opracowywanie projektów wykonawczych norm technicznych w określonych przypadkach, o których mowa w art. 7e;

| b) | wydawanie wytycznych i zaleceń, zgodnie z art. 8; |
| --- | --- |

b)

wydawanie wytycznych i zaleceń, zgodnie z art. 8;

| c) | wydawanie zaleceń w określonych przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 3; |
| --- | --- |

c)

wydawanie zaleceń w określonych przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 3;

| d) | podejmowanie indywidualnych decyzji skierowanych do właściwych organów w określonych przypadkach, o których mowa w art. 10 i 11; |
| --- | --- |

d)

podejmowanie indywidualnych decyzji skierowanych do właściwych organów w określonych przypadkach, o których mowa w art. 10 i 11;

| e) | podejmowanie indywidualnych decyzji skierowanych do uczestników rynków finansowych w określonych przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 6, art. 10 ust. 3 i art. 11 ust. 4; |
| --- | --- |

e)

podejmowanie indywidualnych decyzji skierowanych do uczestników rynków finansowych w określonych przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 6, art. 10 ust. 3 i art. 11 ust. 4;

| f) | wydawanie opinii dla Parlamentu Europejskiego, Rady lub Komisji, zgodnie z art. 19. |
| --- | --- |

f)

wydawanie opinii dla Parlamentu Europejskiego, Rady lub Komisji, zgodnie z art. 19.

| (fa) | gromadzenie niezbędnych informacji dotyczących uczestników rynków finansowych, jak określono w art. 20; |
| --- | --- |

(fa)

gromadzenie niezbędnych informacji dotyczących uczestników rynków finansowych, jak określono w art. 20;

| (fb) | opracowywania wspólnej metodyki oceny wpływu cech produktu i procesów dystrybucji na sytuację finansową uczestników rynków finansowych i na ochronę konsumentów; |
| --- | --- |

(fb)

opracowywania wspólnej metodyki oceny wpływu cech produktu i procesów dystrybucji na sytuację finansową uczestników rynków finansowych i na ochronę konsumentów;

| (fc) | stworzenie bazy danych zarejestrowanych uczestników rynków finansowych na rynku podlegającym jego kompetencjom oraz – jeżeli tak stanowią przepisy, o których mowa w art. 1 ust. 2 – na szczeblu centralnym. |
| --- | --- |

(fc)

stworzenie bazy danych zarejestrowanych uczestników rynków finansowych na rynku podlegającym jego kompetencjom oraz – jeżeli tak stanowią przepisy, o których mowa w art. 1 ust. 2 – na szczeblu centralnym.

| (fd) | opracowanie standardu regulacyjnego określającego minimalne informacje na temat transakcji i uczestników rynku, które są udostępniane ESMA, oraz określającego sposób koordynacji zbierania danych oraz powiązania obecnych krajowych baz danych, tak by ESMA miał zawsze dostęp do istotnych i koniecznych informacji na temat transakcji i rynków; |
| --- | --- |

(fd)

opracowanie standardu regulacyjnego określającego minimalne informacje na temat transakcji i uczestników rynku, które są udostępniane ESMA, oraz określającego sposób koordynacji zbierania danych oraz powiązania obecnych krajowych baz danych, tak by ESMA miał zawsze dostęp do istotnych i koniecznych informacji na temat transakcji i rynków;

3.   ESMA wykonuje wyłączne uprawnienia nadzorcze dotyczące jednostek posiadających zasięg ogólnounijny lub działalności gospodarczej o zasięgu ogólnounijnym, powierzone mu w
  aktach ustawodawczych, o których
  mowa w art. 1 ust. 2.

3a.
     
  W celu wykonywania wyłącznych uprawnień nadzorczych na mocy ust. 3
  ESMA posiada odpowiednie uprawnienia do przeprowadzania dochodzeń i egzekwowania, jak określono w odpowiednim prawodawstwie, a także posiada możliwość nakładania opłat.
  ESMA ściśle współpracuje z właściwymi organami i opiera się na ich wiedzy, strukturach i uprawnieniach w realizacji swych zadań.

Artykuł 6a

Ochrona konsumentów a działalność finansowa

1.
     
  W celu zaszczepiania ochrony deponentów i inwestorów ESMA obejmuje przewodnią rolę w propagowaniu przejrzystości, prostoty i uczciwości na rynku produktów i usług finansowych całego rynku wewnętrznego, m.in. poprzez

| (i) | zbieranie i analizowanie danych na temat trendów konsumenckich oraz sporządzanie sprawozdań na ten temat, |
| --- | --- |

(i)

zbieranie i analizowanie danych na temat trendów konsumenckich oraz sporządzanie sprawozdań na ten temat,

| (ii) | analizowanie i koordynowanie znajomości zagadnień finansowych i inicjatyw edukacyjnych, |
| --- | --- |

(ii)

analizowanie i koordynowanie znajomości zagadnień finansowych i inicjatyw edukacyjnych,

| (iii) | opracowywanie norm szkoleniowych dla przemysłu, |
| --- | --- |

(iii)

opracowywanie norm szkoleniowych dla przemysłu,

| (iv) | wnoszenie wkładu w rozwój wspólnych zasad ujawniania danych, |
| --- | --- |

(iv)

wnoszenie wkładu w rozwój wspólnych zasad ujawniania danych,

| (v) | ocenę w szczególności dostępności, podaży i kosztów uzyskania kredytu przez gospodarstwa domowe i przedsiębiorstwa, zwłaszcza MŚP. |
| --- | --- |

(v)

ocenę w szczególności dostępności, podaży i kosztów uzyskania kredytu przez gospodarstwa domowe i przedsiębiorstwa, zwłaszcza MŚP.

2.
     
  ESMA monitoruje nowe oraz istniejące formy działalności finansowej i może przyjmować wytyczne oraz zalecenia w dążeniu do propagowania bezpieczeństwa i dobrej kondycji rynków i zbieżności praktyk regulacyjnych.

3.
     
  ESMA może również wydawać ostrzeżenia w przypadku, gdy działalność finansowa stanowi zagrożenie dla celów określonych w art. 1 ust. 4.

4.
     
  Jako swą integralną część ESMA ustanawia komisję ds. innowacji finansowych, która skupia wszystkie istotne uprawnione krajowe organy nadzoru z myślą o osiągnięciu skoordynowanego stanowiska w sprawie podejścia regulacyjnego i nadzorczego w stosunku do nowych lub innowacyjnych form działalności finansowej oraz udzielaniu porad Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji Europejskiej.

5.
     
  W określonych przypadkach i na warunkach określonych w aktach ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust 2, lub jeśli wymaga tego sytuacja nadzwyczajna zgodnie z warunkami określonymi art. 10 ESMA może czasowo zakazać lub ograniczyć prowadzenia pewnych rodzajów działalności finansowej, które zagrażają prawidłowemu funkcjonowaniu i integralności rynków finansowych lub stabilności całego systemu finansowego w Unii lub jego części.

ESMA dokonuje przeglądu niniejszej decyzji w regularnych odstępach czasu.

ESMA może również oceniać potrzebę zakazywania lub ograniczania pewnych typów działalności finansowej, a w razie potrzeby - informować Komisję, aby ułatwić zatwierdzenie zakazu lub ograniczenia.

Artykuł 7

Regulacyjne normy
  techniczne

1.   
  Parlament Europejski i Rada mogą przekazywać Komisji uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych norm technicznych zgodnie z art. 290 TFUE w celu zapewnienia spójnej harmonizacji
  w dziedzinach szczegółowo określonych w
  aktach ustawodawczych
  , o
  których
  mowa w art. 1 ust. 2.
  Normy regulacyjne mają charakter techniczny, nie oznaczają decyzji strategicznych, ani wyborów politycznych, a ich treść jest określana aktami ustawodawczymi, na których się opierają. Projekty regulacyjnych norm technicznych opracowywane są przez ESMA i przedkładane
  Komisji do zatwierdzenia.
  Jeśli EBA nie przedłoży Komisji projektu w terminie określonym w aktach ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2, Komisja może przyjąć regulacyjne normy techniczne.

1a.
     Przed ich przedstawieniem Komisji ESMA przeprowadza ▐ otwarte konsultacje na temat
  regulacyjnych norm
  technicznych oraz dokonuje analizy ewentualnych kosztów i korzyści z nimi związanych,
  chyba że takie konsultacje i analizy są nieproporcjonalne w stosunku do zakresu i wpływu odnośnych norm technicznych lub w stosunku do szczególnie pilnego charakteru danej kwestii
  .
  ESMA zasięga również opinii lub porady Grupę Zainteresowanych Stron z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych, o której mowa w art. 22.

1b.
     
  Po otrzymaniu od ESMA
  projektów
  regulacyjnych norm technicznych
  Komisja
  przekazuje je bezzwłocznie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie
  . Komisja może przedłużyć ten okres o jeden miesiąc. Jeżeli wymaga tego interes
  Unii
  , Komisja może zatwierdzić projekty norm technicznych tylko częściowo lub ze zmianami.

▐

Artykuł 7a

Niezatwierdzenie lub zmiana projektu norm regulacyjnych

1.
     
  W przypadku gdy Komisja nie zamierza zatwierdzić projektu norm technicznych albo zamierza zatwierdzić je częściowo lub ze zmianami, odsyła projekt regulacyjnych norm technicznych do ESMA, proponując uzasadnione zmiany.

2.
     
  W terminie sześciu tygodni ESMA może wprowadzić zmiany do projektu regulacyjnych norm technicznych w oparciu o poprawki zaproponowane przez Komisję i przedłożyć je Komisji do zatwierdzenia. ESMA informuje Parlament Europejski, Radę i Komisje o swojej decyzji.

3.
     
  Jeśli ESMA nie zgadza się z decyzją Komisji o odrzuceniu lub zmianie pierwotnych propozycji, Parlament Europejski lub Rada mogą wezwać w terminie jednego miesiąca właściwego komisarza wraz z przewodniczącym ESMA na posiedzenie ad hoc właściwej komisji Parlamentu Europejskiego lub Rady, aby przedstawili oni i wyjaśnili swoje rozbieżności.

Artykuł 7b

Wykonywanie oddelegowanych uprawnień

1.
     
  Uprawnienia do przyjęcia regulacyjnych norm technicznych, o których mowa w art. 7, powierza się Komisji na okres czterech lat od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazanych uprawnień w terminie najpóźniej sześciu miesięcy przed zakończeniem okresu czterech lat. Przekazanie uprawnień jest automatycznie przedłużane na taki sam okres, chyba że Parlament Europejski lub Rada odwołają je zgodnie z art. 7c.

2.
     
  Z chwilą przyjęcia regulacyjnej normy technicznej Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i Radę.

3.
     
  W sprawozdaniu, o którym mowa w art. 35 ust. 2, przewodniczący ESMA informuje Parlament Europejski i Radę o normach regulacyjnych, które zostały przyjęte, a do których nie zastosowały się właściwe organy.

Artykuł 7c

Sprzeciw wobec regulacyjnych norm technicznych

1.
     
  Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec regulacyjnej normy technicznej w terminie trzech miesięcy od daty powiadomienia o niej przez Komisję. Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten jest przedłużany o kolejne trzy miesiące.

2.
     
  Regulacyjna norma techniczna zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i powinna wejść w życie przed upływem tego terminu, jeżeli zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformują Komisję, że nie zamierzają wyrażać sprzeciwu. Jeżeli po upływie tego okresu ani Parlament Europejski ani Rada nie wyrażą sprzeciwu wobec regulacyjnej normy technicznej, zostaje ona publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

3.
     
  Jak tylko Komisja przekaże projekt Parlamentowi Europejskiemu i Radzie instytucje te mogą przyjąć warunkowe oświadczenie informujące wyprzedzająco o niewyrażeniu sprzeciwu, które wchodzi życie, kiedy Komisja przyjmie regulacyjną normę techniczną bez wprowadzania zmian do projektu.

4.
     
  Jeśli Parlament Europejski lub Rada zgłoszą sprzeciw wobec regulacyjnej normy technicznej, nie wchodzi on w życie. Zgodnie z art. 296 TFUE instytucja, która wyraża sprzeciw wobec regulacyjnej normy technicznej, wskazuje powody takiego sprzeciwu.

Artykuł 7d

Odwołanie przekazania uprawnień

1.
     
  Przekazanie uprawnień określonych w art. 7 może zostać odwołane przez Parlament Europejski lub Radę.

2.
     
  Decyzja o odwołaniu przekazania uprawnień kładzie kres przekazaniu uprawnień.

3.
     
  Instytucja, która rozpoczęła wewnętrzną procedurę zmierzającą do podjęcia decyzji, czy zamierza ona odwołać przekazanie uprawnień, dokłada starań, by w odpowiednim czasie przed podjęciem ostatecznej decyzji, poinformować o tym drugą instytucję i Komisję, wskazując uprawnienia do regulacyjnej normy technicznej, które mogłyby zostać odwołane.

Artykuł 7e

Wykonawcze standardy techniczne

1.
     
  W przypadku gdy Parlament Europejski i Rada powierzają Komisji uprawnienia do przyjmowania wykonawczych norm technicznych zgodnie z art. 291 TFUE, w przypadku gdy niezbędne są jednolite warunki wykonywania prawnie wiążących aktów unijnych w obszarach szczegółowo określonych w prawodawstwie, o którym mowa w art. 1 ust. 2, zastosowanie ma, co następuje:

| a) | W przypadku gdy zgodnie z wyżej wymienionym prawodawstwem ESMA sporządza projekt wykonawczych norm technicznych z myślą o przedłożeniu Komisji, normy te są techniczne, nie obejmują wyborów politycznych i ograniczają się do określania warunków stosowania prawnie wiążących aktów unijnych. |
| --- | --- |

a)

W przypadku gdy zgodnie z wyżej wymienionym prawodawstwem ESMA sporządza projekt wykonawczych norm technicznych z myślą o przedłożeniu Komisji, normy te są techniczne, nie obejmują wyborów politycznych i ograniczają się do określania warunków stosowania prawnie wiążących aktów unijnych.

| b) | W przypadku gdy ESMA nie przedłoży Komisji projektu w terminie określonym w prawodawstwie, o którym mowa w art. 1 ust. 2, lub w przypadku gdy ESMA nie przedłoży projektu Komisji w terminie wskazanym we wniosku wystosowanym do ESMA przez Komisję zgodnie z art. 19, Komisja może przyjąć wykonawcze normy techniczne w drodze aktu wykonawczego. |
| --- | --- |

b)

W przypadku gdy ESMA nie przedłoży Komisji projektu w terminie określonym w prawodawstwie, o którym mowa w art. 1 ust. 2, lub w przypadku gdy ESMA nie przedłoży projektu Komisji w terminie wskazanym we wniosku wystosowanym do ESMA przez Komisję zgodnie z art. 19, Komisja może przyjąć wykonawcze normy techniczne w drodze aktu wykonawczego.

2.
     
  Przed przedstawieniem ich Komisji ESMA przeprowadza otwarte konsultacje na temat wykonawczych norm technicznych oraz dokonuje analizy ewentualnych kosztów i korzyści z nimi związanych, chyba że takie konsultacje i analizy są nieproporcjonalne w stosunku do zakresu i wpływu odnośnych norm technicznych lub w stosunku do szczególnie pilnego charakteru danej kwestii.

ESMA zasięga również opinii lub porady Grupę Zainteresowanych Stron z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych, o której mowa w art. 22.

3.
     
  Zgodnie z art. 291 TFUE ESMA przedstawia Komisji projekt wykonawczych norm technicznych do zatwierdzenia, a jednocześnie przedstawia je Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

4.
     
  W terminie trzech miesięcy od otrzymania projektu wykonawczych norm technicznych Komisja podejmuje decyzję w sprawie jego zatwierdzenia. Komisja może przedłużyć ten okres o jeden miesiąc. Jeżeli wymaga tego interes Unii, Komisja może zatwierdzić projekty norm tylko częściowo lub ze zmianami.

We wszystkich przypadkach, w których Komisja przyjmuje wykonawcze normy techniczne zmieniające projekt wykonawczych norm technicznych przedłożony przez ESMA, informuje o tym Parlament Europejski i Radę.

5.
     
  Komisja przyjmuje normy w drodze rozporządzeń lub decyzji oraz publikuje je w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 8

Wytyczne i zalecenia

1.
     W celu ustanowienia spójnych, efektywnych i skutecznych praktyk nadzorczych w ramach ESFS oraz zapewnienia wspólnego, jednolitego i spójnego stosowania prawa
  Unii Europejskiej
  , ESMA wydaje wytyczne i zalecenia skierowane do właściwych organów lub uczestników rynków finansowych.

1a.
     
  W stosownych przypadkach ESMA przeprowadza powszechne konsultacje społeczne w sprawie tych wytycznych i zaleceń, a także analizuje ewentualne koszty i korzyści z nimi związane. W stosownych przypadkach ESMA zasięga też opinii lub porady Grupy Zainteresowanych Stron z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych, o którym mowa w art. 22. Te konsultacje, analizy, opinie i rady są proporcjonalne do zasięgu, charakteru i wpływu wytycznych lub zaleceń.

2.
     Właściwe organy
  i uczestnicy rynków finansowych
  dokładają wszelkich starań, aby zastosować się do tych wytycznych i zaleceń.

W ciągu dwóch miesięcy od wydania wytycznej lub zalecenia każdy właściwy organ decyduje, czy zamierza
  zastosować się do tej wytycznej czy zalecenia.
  W przypadku, gdy
  właściwy organ nie
  zamierza się do nich zastosować,
  informuje ESMA
  , podając powody
  takiego postępowania.
  ESMA publikuje te powody.

W przypadku gdy właściwy organ nie stosuje danej wytycznej lub zalecenia, ESMA podaje ten fakt do wiadomości publicznej.

ESMA może indywidualnie w każdym przypadku podjąć decyzję o opublikowaniu przedstawionych przez właściwy organ powodów niezastosowania się do wytycznej lub zalecenia. Właściwy organ jest z wyprzedzeniem powiadamiany o takiej publikacji
  .

Jeżeli jest to wymagane w wytycznej lub zaleceniu, uczestnicy rynków finansowych jasno i szczegółowo informują, czy stosują się do tej wytycznej lub zalecenia.

2a.
     
  W sprawozdaniu, o którym mowa w art. 28 ust. 4a, przewodniczący ESMA informuje Parlament Europejski, Radę i Komisję o wydanych wytycznych i zaleceniach, wymieniając właściwe organy, które się do nich nie zastosowały, i określając, jak zamierza zagwarantować, że będą one stosować się do jego zaleceń i wytycznych w przyszłości.

Artykuł 9

Naruszenie unijnego prawa

1.   W przypadku gdy właściwy organ nie stosuje ▐
  aktów ustawodawczych, o których
  mowa w art. 1 ust. 2,
  lub stosuje je w sposób, który wydaje się stanowić naruszenie prawa Unii Europejskiej, w tym regulacyjnych norm technicznych i wykonawczych norm technicznych ustanowionych zgodni z art. 7 i 7e,
  w szczególności nie zapewniając spełnienia przez uczestników rynków finansowych wymogów ustanowionych w tym prawodawstwie, ESMA posiada uprawnienia określone w ust. 2, 3 i 6 niniejszego artykułu.

2.   Na wniosek jednego bądź większej liczby właściwych organów, Komisji,
  Parlamentu Europejskiego, Rady, Grupy Zainteresowanych Stron z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych
  lub z własnej inicjatywy i po poinformowaniu właściwego organu, którego to dotyczy, ESMA może przeprowadzać dochodzenia w sprawie domniemanego
  naruszenia lub niezastosowania prawa Unii Europejskiej.

2a.
     Bez uszczerbku dla uprawnień ustanowionych w art. 20 właściwy organ przekazuje ESMA
  niezwłocznie
  wszelkie informacje uznane przez ESMA za niezbędne dla prowadzonego przez niego dochodzenia.

3.   Najpóźniej w terminie dwóch miesięcy od rozpoczęcia dochodzenia, ESMA może skierować do właściwego organu, którego to dotyczy, zalecenie określające działania konieczne do zapewnienia przestrzegania prawa
  Unii Europejskiej
  .

W terminie dziesięciu dni roboczych od daty otrzymania zalecenia, właściwy organ informuje ESMA o działaniach jakie podjął, lub zamierza podjąć, aby zapewnić przestrzeganie prawa wspólnotowego.

4.   W przypadku gdy właściwy organ nie zapewnił przestrzegania prawa
  Unii Europejskiej
  w ciągu miesiąca od otrzymania zalecenia od ESMA, Komisja może, po uzyskaniu informacji od ESMA lub z własnej inicjatywy,
  wydać formalną opinię
  nakładającą na właściwy organ obowiązek podjęcia działań niezbędnych do przestrzegania prawa
  Unii Europejskiej
  .
  Formalna opinia Komisji uwzględnia zalecenie ESMA
  .

Komisja
  wydaje taką formalną opinię
  najpóźniej w terminie trzech miesięcy od przyjęcia zalecenia. Komisja może przedłużyć ten okres o jeden miesiąc.

▐

ESMA i właściwe organy przekazują Komisji wszelkie niezbędne informacje.

5.   W terminie dziesięciu dni roboczych od daty otrzymania
  formalnej opinii
  , o której mowa w ust. 4, właściwy organ informuje Komisję i ESMA o działaniach, jakie podjął, lub zamierza podjąć, aby
  zastosować się do formalnej opinii
  Komisji.

6.   Bez uszczerbku dla uprawnień Komisji na mocy art.
  258 TFUE
  , w przypadku gdy właściwy organ nie stosuje się do
  formalnej opinii
  , o której mowa w ust. 4 ▐, w okresie w niej przewidzianym, oraz w przypadku gdy konieczne jest terminowe zaradzenie nieprzestrzeganiu przepisów przez właściwy organ, w celu utrzymania bądź przywrócenia równych warunków konkurencji na rynku lub zapewnienia prawidłowego funkcjonowania systemu finansowego i jego stabilności, oraz w przypadku gdy odpowiednie wymogi przewidziane w prawodawstwie, o którym mowa w art. 1 ust. 2, mają bezpośrednie zastosowanie w odniesieniu do uczestników rynków finansowych
  na mocy aktów ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2,
  ESMA może przyjąć decyzję indywidualną, skierowaną do
  uczestników
  rynków finansowych, zobowiązującą
  ich
  do podjęcia działań niezbędnych do wypełnienia jej obowiązków wynikających z prawa
  Unii Europejskiej
  , w tym do zaprzestania określonych praktyk.

Decyzja ESMA jest zgodna z
  formalną opinią wydaną
  przez Komisję na mocy ust. 4.

7.   Decyzje przyjęte na mocy ust. 6 zastępują wszelkie decyzje przyjęte wcześniej przez właściwe organy w tej samej sprawie.

Podejmując
  działania ▐ w związku z
  kwestiami będącymi
  przedmiotem
  formalnej opinii
  na mocy ust. 4 lub
  decyzji na mocy ust.
  6,
  właściwe organy stosują się do formalnej opinii lub decyzji, w zależności od przypadku
  .

7a.
     
  W sprawozdaniu, o którym mowa w art. 28 ust. 4a, ESMA wymienia organy krajowe i uczestników rynków finansowych, którzy nie zastosowali się do decyzji, o których mowa w ust. 4 i 6.

Artykuł 10

Działania podejmowane w sytuacjach nadzwyczajnych

1.   W przypadku niekorzystnego rozwoju sytuacji, który może poważnie zagrozić prawidłowemu funkcjonowaniu i integralności rynków finansowych lub stabilności całego systemu finansowego w
  Unii Europejskiej
  lub jego części,
  ESMA aktywnie ułatwia i w razie potrzeby koordynuje wszelkie działania podejmowane przez odpowiednie krajowe właściwe organy nadzoru
  .

Aby umożliwić ESMA takie ułatwianie i koordynowanie działań, jest on dokładnie informowany o wszelkich istotnych zmianach, a także zapraszany do brania udziału w charakterze obserwatora we wszelkich stosownych spotkaniach organizowanych przez odpowiednie krajowe właściwe organy nadzoru.

1a.
     
  Komisja, z własnej inicjatywy lub na wniosek Parlamentu Europejskiego, Rady, ESRB lub ESMA, przyjmuje skierowaną do ESMA decyzję określającą istnienie sytuacji nadzwyczajnej dla celów niniejszego rozporządzenia
  .
  Komisja dokonuje przeglądu tej decyzji w miesięcznych odstępach, a w każdym razie raz na miesiąc, i ogłasza koniec sytuacji nadzwyczajnej jak tylko jest to uzasadnione.

Jeżeli Komisja ogłosi istnienie sytuacji nadzwyczajnej, niezwłocznie informuje o tym Parlament Europejski i Radę.

2.   W przypadku gdy Komisja przyjęła decyzję na mocy ust.
  1a i w wyjątkowych okolicznościach, kiedy niezbędne są skoordynowane działania organów krajowych w związku z niekorzystnym rozwojem sytuacji, który może poważnie zagrozić prawidłowemu funkcjonowaniu rynków finansowych i ich integralności lub stabilności całego systemu finansowego w Unii Europejskiej lub jego części,
  ESMA może przyjąć indywidualne decyzje zobowiązujące właściwe organy do podjęcia niezbędnych działań zgodnie z prawodawstwem, o którym mowa w art. 1 ust. 2, w celu likwidacji
  takiego rozwoju wypadków
  przez zapewnienie spełniania przez instytucje finansowe i właściwe organy wymogów ustanowionych w tym prawodawstwie.

3.   Bez uszczerbku dla uprawnień Komisji na mocy art.
  258 TFUE
  , w przypadku gdy właściwy organ nie stosuje się do decyzji EMSA, o której mowa w ust. 2, w okresie w niej przewidzianym, oraz w przypadku gdy odpowiednie wymogi przewidziane w
  aktach ustawodawczych
  ,
  o których
  mowa w art. 1 ust. 2, mają bezpośrednie zastosowanie w odniesieniu do uczestników rynków finansowych, ESMA może przyjąć skierowaną do uczestnika rynków finansowych decyzję indywidualną zobowiązującą go do podjęcia działań niezbędnych do wypełnienia jego obowiązków wynikających z tego prawodawstwa, w tym do zaprzestania określonych praktyk.

4.   Decyzje przyjęte na mocy ust. 3 zastępują wszelkie decyzje przyjęte wcześniej przez właściwe organy w tej samej sprawie.

Wszelkie działania podjęte przez właściwe organy w związku z
  kwestiami
  ,
  będącymi
  przedmiotem decyzji na mocy ust. 2 lub 3, są zgodne z tymi decyzjami.

Artykuł 11

Rozstrzyganie sporów między właściwymi organami

1.   Bez uszczerbku dla uprawnień ustanowionych w art. 9, w przypadku gdy właściwy organ nie wyraża zgody na stosowanie procedury, na podjęte działanie lub jego niepodjęcie przez inny właściwy organ w dziedzinach, w których zgodnie z
  aktami ustawodawczymi, o których
  mowa w art. 1 ust. 2, wymagana jest współpraca, koordynacja lub wspólny proces decyzyjny ze strony właściwych organów więcej niż jednego państwa członkowskiego,
  z własnej inicjatywy lub
  na wniosek jednego właściwego organu lub większej liczby właściwych organów, których to dotyczy, ESMA
  obejmuje główną rolę we wspieraniu organów
  w rozstrzygnięciu sporu zgodnie z procedurą określoną w ust. 2
  -4
  .

2.   Uwzględniając odpowiednie terminy określone w
  aktach ustawodawczych
  , o
  których
  mowa w art. 1 ust. 2 oraz stopień złożoności i nagłości sprawy, ESMA wyznacza termin zakończenia postępowania pojednawczego między właściwymi organami.
  Na tym etapie ESMA występuje w roli mediatora.

3.   Jeśli do momentu zakończenia postępowania pojednawczego zainteresowane właściwe organy nie rozstrzygną sporu, ESMA
  – zgodnie z procedurą określoną w art. 29 ust. 1 akapit trzeci – podejmuje
  decyzję zobowiązującą te organy do
  rozstrzygnięcia sporu i zobowiązania się do
  podjęcia
  konkretnych
  działań zgodnie z prawem
  Unii Europejskiej, ze skutkiem wiążącym dla zainteresowanych właściwych organów
  .

4.   Bez uszczerbku dla uprawnień Komisji na mocy art.
  258 TFUE,
  w przypadku gdy właściwy organ nie stosuje się do decyzji ESMA, a w ten sposób nie zapewnia spełniania przez uczestnika rynków finansowych wymogów mających do niego bezpośrednie zastosowanie na mocy
  aktów ustawodawczych
  , o
  których
  mowa w art. 1 ust. 2, ESMA
  przyjmuje
  skierowaną do instytucji finansowej decyzję indywidualną, zobowiązującą tę instytucję do podjęcia działań niezbędnych do wypełnienia jej obowiązków wynikających z prawa unijnego, w tym do zaprzestania określonych praktyk.

4a.
     
  Decyzje przyjęte na mocy ust. 4 zastępują wszelkie decyzje przyjęte wcześniej przez właściwe organy w tej samej sprawie. Wszelkie działania podjęte przez właściwe organy w związku z sytuacją faktyczną, będącą przedmiotem decyzji na mocy ust. 3 lub 4, są zgodne z tymi decyzjami.

4b.
     
  W sprawozdaniu, o którym mowa w art. 35 ust. 2, przewodniczący wymienia spory między właściwymi organami, osiągnięte porozumienia oraz decyzję przyjętą w celu rozstrzygnięcia takich sporów
  .

Artykuł 11a

Rozstrzyganie sporów między właściwymi organami na szczeblu międzysektorowym

Zgodnie z procedurą określoną w art. 11 i art. 42 Wspólny Komitet rozstrzyga spory międzysektorowe, które mogą wyniknąć między jednym właściwym organem a większą ich liczbą, jak określono w art. 2 ust. 2 niniejszego rozporządzenia i rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA] oraz rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA].

Artykuł 12

Kolegia organów nadzorczych

1.   ESMA przyczynia się do promowania
  i monitorowania
  skutecznego
  , efektywnego
  i spójnego funkcjonowania kolegiów organów nadzorczych, o których mowa w dyrektywie 2006/48/WE, a także wspiera spójność stosowania prawa
  unijnego
  w tych kolegiach.
  Personel ESMA może uczestniczyć we wszystkich działaniach, w tym w kontrolach w siedzibach, prowadzonych wspólnie przez dwa właściwe organy lub większą ich liczbę.

2.   ESMA
  prowadzi obrady
  kolegiów organów nadzorczych ▐, jeśli uzna to za stosowne.
  W tym celu
  ESMA uznaje się za „właściwy organ” w rozumieniu odpowiednich przepisów. ▐
  ESMA co najmniej:

| a) | gromadzi i wymienia wszelkie istotne informacje w normalnych i nadzwyczajnych sytuacjach w celu ułatwienia pracy kolegiom organów nadzorczych i utworzenia centralnego systemu i zarządzania nim celem udostępnienia tych informacji właściwym organom w kolegiach organów nadzorczych; |
| --- | --- |

a)

gromadzi i wymienia wszelkie istotne informacje w normalnych i nadzwyczajnych sytuacjach w celu ułatwienia pracy kolegiom organów nadzorczych i utworzenia centralnego systemu i zarządzania nim celem udostępnienia tych informacji właściwym organom w kolegiach organów nadzorczych;

| b) | uruchamia i koordynuje w całej Unii Europejskiej testy skrajnych warunków w celu oceny odporności instytucji finansowych, zwłaszcza tych wymienionych w art. 12b, na niekorzystne zmiany na rynku, dopilnowując przy tym, by na poziomie krajowym stosowano przy takich testach jak najbardziej spójną metodykę; |
| --- | --- |

b)

uruchamia i koordynuje w całej Unii Europejskiej testy skrajnych warunków w celu oceny odporności instytucji finansowych, zwłaszcza tych wymienionych w art. 12b, na niekorzystne zmiany na rynku, dopilnowując przy tym, by na poziomie krajowym stosowano przy takich testach jak najbardziej spójną metodykę;

| c) | planuje i prowadzi działalność nadzorczą w normalnych i nadzwyczajnych sytuacjach, w tym oceniając zagrożenia, na jakie są lub mogą być wystawione instytucje finansowe; oraz |
| --- | --- |

c)

planuje i prowadzi działalność nadzorczą w normalnych i nadzwyczajnych sytuacjach, w tym oceniając zagrożenia, na jakie są lub mogą być wystawione instytucje finansowe; oraz

| d) | nadzoruje zadania wykonywane przez właściwe organy. |
| --- | --- |

d)

nadzoruje zadania wykonywane przez właściwe organy.

3a.
     
  ESMA może określać normy regulacyjne i wykonawcze oraz wydawać wytyczne i zalecenia przyjęte zgodnie z art. 7, 7e i 8 w celu ujednolicenia funkcjonowania nadzoru i najlepszych praktyk przyjętych przez kolegia organów nadzorczych. Organy zatwierdzają pisemne uzgodnienia dotyczące funkcjonowania każdego z kolegiów w celu zagwarantowania harmonijnego funkcjonowania pomiędzy nimi.

3b.
     
  Prawnie wiążąca rola mediatora powinna umożliwić ESMA rozwiązywanie sporów między właściwymi organami zgodnie z procedurą określoną w art. 11. W przypadku niemożności osiągnięcia porozumienia w obrębie właściwego kolegium organów nadzorczych EMSA może podejmować decyzje nadzorcze stosowane bezpośrednio do odnośnych instytucji.

Artykuł 12a

Przepisy ogólne

1.
     
  ESMA w szczególności zajmuje się ryzykiem zakłócania usług finansowych, (i) spowodowanym upośledzeniem całego systemu finansowego lub jego części i (ii) mogącym spowodować poważne negatywne konsekwencje na rynku wewnętrznym i w realnej gospodarce (ryzyko systemowe). Wszystkie rodzaje pośredników finansowych, rynków i infrastruktury potencjalnie mogą w pewnym stopniu mieć znaczenie systemowe.

2.
     
  ESMA opracowuje we współpracy z Europejską Radą ds. Ryzyka Systemowego wspólny zestaw wskaźników jakościowych i ilościowych („deska rozdzielcza ryzyka”), który posłuży jako podstawa do wystawienia oceny przez organy nadzoru transgranicznym uczestnikom rynków finansowych określonym w art. 12b. Te oceny są regularnie weryfikowane w celu uwzględnienia istotnych zmian profilu ryzyka instytucji. Ocena organów nadzoru jest decydującym elementem przy podejmowaniu decyzji o bezpośrednim nadzorze lub interwencji w znajdującym się w trudnej sytuacji podmiocie.

3.
     
  Bez uszczerbku dla aktów ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2, ESMA przedstawia – jeśli zachodzi taka konieczność – dodatkowe projekty norm regulacyjnych i wykonawczych oraz wytyczne i zalecenia dla instytucji określonych w art. 12b.

4.
     
  ESMA nadzoruje podmioty transgraniczne, które mogą stwarzać ryzyko systemowe w rozumieniu art. 12b. W takim przypadku ESMA działa za pośrednictwem właściwych organów krajowych.

5.
     
  ESMA powołuje Dział Awaryjno-Naprawczy uprawiony do wprowadzania w życie jasno określonych sposobów działania i metod zarządzania w zakresie zarządzania kryzysowego od procedur wczesnej interwencji po postępowanie naprawcze i upadłościowe i ich prowadzenia.

Artykuł 12b

Wyróżnienie transgranicznych uczestników rynków finansowych, którzy mogą stwarzać potencjalne ryzyko systemowe

1.
     
  Rada Organów Nadzoru po konsultacji z ESRB może zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 29 ust. 1, wyróżnić transgranicznych uczestników rynków finansowych, którzy – z uwagi na ryzyko systemowe, jakie mogą stwarzać – powinni podlegać bezpośredniemu nadzorowi ESMA lub Działu Awaryjno-Naprawczego, o którym mowa w art. 12c.

2.
     
  Kryteria wyróżnienia takich uczestników rynków finansowych są spójne z kryteriami ustalonymi przez FSB, IMF oraz BIS.

Artykuł 12c

Dział Awaryjno-Naprawczy

1.
     
  Dział Awaryjno-Naprawczy chroni stabilność finansową i minimalizuje efekt epidemii, jaki znajdujące się w trudnej sytuacji instytucje wskazane w art. 12b powodują w pozostałej części systemu i w gospodarce ogółem, i ogranicza koszty ponoszone przez podatników, respektując zasadę proporcjonalności, hierarchię wierzycieli i gwarantując jednakowe traktowanie we wszystkich krajach.

2.
     
  Dział Awaryjno-Naprawczy ma uprawnienia do realizowania zadań określonych ust. 1 w celu uzdrowienia znajdujących się w trudnej sytuacji podmiotów lub podjęcia decyzji o likwidacji niewydolnych podmiotów (podstawowy warunek zapobieżenia pokusie nadużyć). Dział ten może między innymi zażądać dokonania modyfikacji wysokości kapitału lub płynności, rodzaju prowadzonej działalności, poprawy procedur, wyznaczenia lub zastąpienia zarządu, może zalecać uzyskanie wsparcia w postaci poręczenia, pożyczki lub wsparcia płynnościowego, zalecać całkowitą lub częściową sprzedaż, zamianę długów na akcje (przy zastosowaniu odpowiednich redukcji wartości) lub czasowo dany podmiot upaństwowić.

3.
     
  Dział Awaryjno-Naprawczy składa się z ekspertów wyznaczonych przez Radę Organów Nadzoru ESMA posiadających wiedzę i doświadczenie w zakresie restrukturyzacji, transformacji i likwidacji podmiotów finansowych.

Artykuł 12d

Europejski system zabezpieczeń inwestorów

1.
     
  ESMA przyczynia się do umocnienia krajowych systemów rekompensat inwestorów (IGS), zapewniając, iż będą one odpowiednio zasilone składkami instytucji finansowych, w tym uczestników rynków z siedzibą w krajach trzecich, i gwarantuje wysoki poziom ochrony wszystkim inwestorom za pomocą ram zharmonizowanych na szczeblu unijnym, co nie narusza stabilizującej ochronnej roli towarzystw gwarancji wzajemnych, o ile spełniają one normy Unii Europejskiej.

2.
     
  Artykuł 8 dotyczący uprawnień ESMA w zakresie przyjmowania wytycznych i zaleceń ma zastosowanie do systemów zabezpieczeń inwestorów.

3.
     
  Komisja może przyjmować regulacyjne i wykonawcze normy techniczne, jak określono w aktach ustawodawczych wymienionych w art. 1 ust. 2, zgodnie z procedurą określoną w art. 7-7d niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 12e

Europejski system postępowania naprawczego i osiągania porozumienia

1.
     
  Europejski Fundusz Stabilności Giełd i Papierów Wartościowych zostaje powołany w celu zwiększenia internalizacji kosztów systemu finansowego i udzielania pomocy w rozwiązywaniu sytuacji kryzysowych zmagającym się z trudnościami transgranicznym uczestnikom rynków finansowych. Uczestnicy rynków finansowych działający w tylko jednym państwie członkowskim mogą przyłączyć się do funduszu. Europejski Fundusz Stabilności Giełd i Papierów Wartościowych przyjmuje odpowiednie środki w celu uniknięcia sytuacji, w której dostępność pomocy powoduje pokusę nadużyć.

2.
     
  Europejski Fundusz Stabilności Giełd i Papierów Wartościowych finansowany jest za pośrednictwem bezpośrednich składek wszystkich uczestników rynków finansowych wymienionych w art. 12b oraz tych, którzy postanowili przyłączyć się do systemu na mocy ust. 1. Składki te są proporcjonalne do poziomu ryzyka, jakie stwarza każdy z uczestników rynków finansowych. Wymagane poziomy składek uwzględniają szerzej pojęte warunki gospodarcze, np. zdolność kredytowa dla przemysłu i MŚP, i konieczność utrzymania przez uczestników rynków finansowych kapitału na inne zobowiązania regulacyjne i operacyjne.

3.
     
  Europejskim Funduszem Stabilności administruje zarząd powoływany przez ESMA na okres pięciu lat. Członkowie zarządu są wybierani spośród kandydatów zaproponowanych przez władze krajowe. Fundusz powołuje również radę konsultacyjną złożoną z nieposiadających prawa głosu przedstawicieli uczestników rynków finansowych uczestniczących w Funduszu Stabilności. Zarząd Funduszu Stabilności może zaproponować, aby ESMA zlecił na zewnątrz zarządzanie płynnością Funduszu Stabilności renomowanym instytucjom (takim jak EBI). Fundusze te są inwestowane w bezpieczne i płynne instrumenty.

Artykuł 13

Przekazywanie zadań i obowiązków

1.   
  Za zgodą organu, któremu przekazano uprawnienia,
  właściwe organy mogą przekazywać swoje zadania i obowiązki
  ESMA lub
  innym właściwym organom nadzoru
  z zastrzeżeniem warunków określonych w niniejszym artykule
  . Państwa członkowskie mogą określić szczególne warunki dotyczące przekazywania obowiązków, które muszą zostać spełnione, zanim właściwe organy tych państw zawrą takie porozumienia, a także mogą ograniczyć zakres takiego przekazania do elementów niezbędnych dla skutecznego nadzoru nad transgranicznymi uczestnikami rynków finansowych lub transgranicznymi grupami finansowymi.

2.   ESMA
  zachęca do przekazywania
  zadań i obowiązków pomiędzy właściwymi organami
  i ułatwia je
  poprzez identyfikowanie zadań i obowiązków, które mogą zostać przekazane lub być wspólnie wykonywane, oraz poprzez promowanie najlepszych praktyk.

2a.
     
  Przekazanie obowiązków skutkuje ponownym podziałem kompetencji określonych w aktach ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2. Prawo organu, któremu przekazano obowiązki, reguluje procedurę, egzekwowanie oraz administracyjny i sądowy przegląd dotyczący przekazanych obowiązków.

3.   Właściwe organy informują ESMA o porozumieniach w sprawie przekazania zadań i obowiązków, które zamierzają zawrzeć. Porozumienia te powinny być zawierane nie wcześniej niż po upływie jednego miesiąca od poinformowania ESMA o zamiarze ich zawarcia.

ESMA może wydać opinię w sprawie zamierzonego porozumienia w ciągu miesiąca od uzyskania informacji o zamiarze jego zawarcia.

ESMA publikuje w odpowiedni sposób zawarte przez właściwe organy porozumienia w sprawie przekazania zadań i obowiązków, tak aby wszystkie zainteresowane strony były należycie poinformowane.

Artykuł 14

Wspólna kultura nadzoru

1.   EIOPA odgrywa aktywną rolę w tworzeniu wspólnej europejskiej kultury nadzoru i spójnych praktyk nadzorczych, a także w zapewnianiu jednolitych procedur i spójnych podejść na terytorium
  Unii Europejskiej
  oraz wykonuje przynajmniej następujące działania:

| a) | wydawanie opinii dla właściwych organów; |
| --- | --- |

a)

wydawanie opinii dla właściwych organów;

| b) | promowanie skutecznej dwustronnej i wielostronnej wymiany informacji pomiędzy właściwymi organami, z pełnym poszanowaniem obowiązujących przepisów w zakresie poufności i ochrony danych przewidzianych w odpowiednim prawodawstwie wspólnotowym; |
| --- | --- |

b)

promowanie skutecznej dwustronnej i wielostronnej wymiany informacji pomiędzy właściwymi organami, z pełnym poszanowaniem obowiązujących przepisów w zakresie poufności i ochrony danych przewidzianych w odpowiednim prawodawstwie wspólnotowym;

| c) | przyczynianie się do tworzenia wysokiej jakości jednolitych standardów nadzorczych, w tym w zakresie standardów sprawozdawczości
  , a także międzynarodowych standardów księgowości zgodnie z art. 1 ust. 2a
  ; |
| --- | --- |

c)

przyczynianie się do tworzenia wysokiej jakości jednolitych standardów nadzorczych, w tym w zakresie standardów sprawozdawczości
  , a także międzynarodowych standardów księgowości zgodnie z art. 1 ust. 2a
  ;

| d) | dokonywanie przeglądu stosowania odpowiednich
  regulacyjnych i wykonawczych norm
  technicznych przyjmowanych przez Komisję, wytycznych i zaleceń wydawanych przez ESMA, oraz, w stosownych przypadkach, proponowanie zmian; |
| --- | --- |

d)

dokonywanie przeglądu stosowania odpowiednich
  regulacyjnych i wykonawczych norm
  technicznych przyjmowanych przez Komisję, wytycznych i zaleceń wydawanych przez ESMA, oraz, w stosownych przypadkach, proponowanie zmian;

| e) | ustanawianie sektorowych i międzysektorowych programów szkoleń, ułatwianie wymian personelu oraz zachęcanie właściwych organów do częstszego korzystania z programów oddelegowania pracowników oraz innych narzędzi. |
| --- | --- |

e)

ustanawianie sektorowych i międzysektorowych programów szkoleń, ułatwianie wymian personelu oraz zachęcanie właściwych organów do częstszego korzystania z programów oddelegowania pracowników oraz innych narzędzi.

2.   Celem wspierania wspólnych podejść i praktyk nadzorczych ESMA tworzy, w stosownych przypadkach, nowe, praktyczne instrumenty i narzędzia służące zwiększaniu konwergencji.

Artykuł 15

Wzajemne oceny właściwych organów

1.   W celu dalszego wspierania spójności wyników w zakresie nadzoru ESMA
  organizuje i
  przeprowadza okresowo analizy wzajemnych ocen wszystkich bądź części działań realizowanych przez właściwe organy. W tym celu ESMA opracowuje metody umożliwiające obiektywną ocenę i porównanie analizowanych organów.
  Podczas dokonywania wzajemnych ocen uwzględnia się istniejące informacje i oceny już przeprowadzone w odniesieniu do zainteresowanych właściwych organów.

2.   Wzajemna ocena obejmuje ocenę między innymi następujących aspektów:

| a) | adekwatności
  zasobów i
  ustaleń
  dotyczących zarządzania, zapewniania niezbędnych środków i
  specjalistycznej wiedzy pracowników właściwego organu, przy szczególnym uwzględnieniu skutecznego stosowania
  regulacyjnych i wykonawczych norm technicznych, o których
  mowa
  w art. 7 i 7e oraz w aktach ustawodawczych wymienionych
  w art. 1 ust. 2, oraz zdolności reagowania na zmiany na rynku; |
| --- | --- |

a)

adekwatności
  zasobów i
  ustaleń
  dotyczących zarządzania, zapewniania niezbędnych środków i
  specjalistycznej wiedzy pracowników właściwego organu, przy szczególnym uwzględnieniu skutecznego stosowania
  regulacyjnych i wykonawczych norm technicznych, o których
  mowa
  w art. 7 i 7e oraz w aktach ustawodawczych wymienionych
  w art. 1 ust. 2, oraz zdolności reagowania na zmiany na rynku;

| b) | uzyskanego poziomu konwergencji w stosowaniu prawa
  unijnego
  i w praktykach nadzorczych, w tym
  regulacyjnych i nadzorczych
  normach technicznych, wytycznych i zaleceniach przyjętych na mocy art. 7 i 8, oraz stopnia, w którym praktyki nadzorcze osiągają cele wyznaczone w prawie
  unijnym
  ; |
| --- | --- |

b)

uzyskanego poziomu konwergencji w stosowaniu prawa
  unijnego
  i w praktykach nadzorczych, w tym
  regulacyjnych i nadzorczych
  normach technicznych, wytycznych i zaleceniach przyjętych na mocy art. 7 i 8, oraz stopnia, w którym praktyki nadzorcze osiągają cele wyznaczone w prawie
  unijnym
  ;

| c) | dobrych praktyk opracowanych przez poszczególne właściwe organy, których przyjęcie przez inne właściwe organy byłoby korzystne. |
| --- | --- |

c)

dobrych praktyk opracowanych przez poszczególne właściwe organy, których przyjęcie przez inne właściwe organy byłoby korzystne.

| d) | skuteczności i osiągniętego poziomu zbieżności odnośnie do egzekwowania przepisów przyjętych w ramach wprowadzania w życie prawa Unii Europejskiej, w tym środków administracyjnych i sankcji nałożonych na osoby odpowiedzialne w przypadkach, gdy nie spełniano tych przepisów. |
| --- | --- |

d)

skuteczności i osiągniętego poziomu zbieżności odnośnie do egzekwowania przepisów przyjętych w ramach wprowadzania w życie prawa Unii Europejskiej, w tym środków administracyjnych i sankcji nałożonych na osoby odpowiedzialne w przypadkach, gdy nie spełniano tych przepisów.

3.   Na podstawie wzajemnej oceny ESMA może wydawać
  wytyczne i
  zalecenia skierowane do zainteresowanych właściwych organów
  zgodnie z art. 8
  .
  ESMA bierze pod uwagę wynik wzajemnej oceny przy opracowywaniu projektów regulacyjnych lub wykonawczych norm technicznych zgodnie z art. 7 do 7e. Właściwe organy starają się zastosować do rady udzielonej przez ESMA. W przypadku gdy właściwy organ nie stosuje tych porad, informuje ESMA o powodach takiego postępowania.

ESMA podaje do publicznej wiadomości najlepsze wzorce, na jakie można wskazać na postawie tych wzajemnych ocen. Ponadto wszystkie inne wyniki wzajemnych ocen mogą być podawane do wiadomości publicznej, z zastrzeżeniem zgody właściwego organu będącego przedmiotem takiej wzajemnej oceny.

Artykuł 16

Funkcja koordynacji

EBA pełni rolę ogólnego koordynatora pomiędzy właściwymi organami, w tym w przypadku niekorzystnego rozwoju sytuacji, która może potencjalnie zagrozić prawidłowemu funkcjonowaniu i stabilności rynków finansowych, bądź też stabilności systemu finansowego
  w Unii Europejskiej
  .

ESMA wspiera skoordynowaną reakcję na poziomie
  unijnym
  , między innymi poprzez:

| (1) | ułatwianie wymiany informacji między właściwymi organami; |
| --- | --- |

(1)

ułatwianie wymiany informacji między właściwymi organami;

| (2) | określanie zakresu
  , a w miarę możliwości i w stosownych przypadkach,
  sprawdzanie wiarygodności informacji, które powinny być udostępnione wszystkim zainteresowanym właściwym organom; |
| --- | --- |

(2)

określanie zakresu
  , a w miarę możliwości i w stosownych przypadkach,
  sprawdzanie wiarygodności informacji, które powinny być udostępnione wszystkim zainteresowanym właściwym organom;

| (3) | bez uszczerbku dla przepisów art. 11
  , prowadzenie niewiążącej mediacji
  na wniosek właściwych organów lub z własnej inicjatywy; |
| --- | --- |

(3)

bez uszczerbku dla przepisów art. 11
  , prowadzenie niewiążącej mediacji
  na wniosek właściwych organów lub z własnej inicjatywy;

| (4) | niezwłoczne powiadamianie ESRB o wszelkich potencjalnych sytuacjach nadzwyczajnych. |
| --- | --- |

(4)

niezwłoczne powiadamianie ESRB o wszelkich potencjalnych sytuacjach nadzwyczajnych.

| (4a) | podejmowanie wszelkich odpowiednich działań w przypadku rozwoju sytuacji, która może zagrozić funkcjonowaniu rynków finansowych, celem ułatwienia koordynacji działań podejmowanych przez odpowiednie właściwe organy; |
| --- | --- |

(4a)

podejmowanie wszelkich odpowiednich działań w przypadku rozwoju sytuacji, która może zagrozić funkcjonowaniu rynków finansowych, celem ułatwienia koordynacji działań podejmowanych przez odpowiednie właściwe organy;

| (4b) | centralizowanie informacji otrzymanych od właściwych organów zgodnie z art. 12 i 20, będących wynikiem wypełniania przez instytucje prowadzące działalność w więcej niż jednym państwie członkowskim ich obowiązków z zakresu sprawozdawczości. ESMA dzieli się tymi informacjami z innymi zainteresowanym właściwymi organami. |
| --- | --- |

(4b)

centralizowanie informacji otrzymanych od właściwych organów zgodnie z art. 12 i 20, będących wynikiem wypełniania przez instytucje prowadzące działalność w więcej niż jednym państwie członkowskim ich obowiązków z zakresu sprawozdawczości. ESMA dzieli się tymi informacjami z innymi zainteresowanym właściwymi organami.

Artykuł 17

Ocena zmian na rynku

1.   ESMA monitoruje i ocenia zmiany zachodzące na rynku podlegającym jego kompetencjom oraz, w stosownych przypadkach, informuje Europejski Organ Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych, Europejski Organ Nadzoru Bankowego, ESRB oraz Parlament Europejski, Radę i Komisję o tendencjach w zakresie nadzoru mikroostrożnościowego, potencjalnych zagrożeniach i słabościach. Do swojej oceny ESMA załącza analizę ekonomiczną rynków, na których działają uczestnicy rynków finansowych, oraz ocenę skutków, jakie ewentualne zmiany na rynku mogą mieć dla tych rynków.

1a.
     ▐ ESMA uruchamia i koordynuje, we współpracy z ESRB,
  ogólnounijne
  oceny odporności ▐ uczestników rynków finansowych na niekorzystne zmiany na rynku. W tym celu ESMA opracowuje, na potrzeby stosowania przez właściwe organy:

| a) | wspólną metodykę oceny wpływu scenariuszy gospodarczych na sytuację finansową kluczowych uczestników rynków finansowych; |
| --- | --- |

a)

wspólną metodykę oceny wpływu scenariuszy gospodarczych na sytuację finansową kluczowych uczestników rynków finansowych;

| b) | wspólne podejścia w zakresie informowania o wynikach tych ocen odporności ▐ uczestników rynków finansowych. |
| --- | --- |

b)

wspólne podejścia w zakresie informowania o wynikach tych ocen odporności ▐ uczestników rynków finansowych.

| (ba) | wspólną metodykę oceny skutku poszczególnych produktów lub procesów dystrybucji dla pozycji finansowej uczestników rynków finansowych i dla procesu informowania deponentów, inwestorów i konsumentów. |
| --- | --- |

(ba)

wspólną metodykę oceny skutku poszczególnych produktów lub procesów dystrybucji dla pozycji finansowej uczestników rynków finansowych i dla procesu informowania deponentów, inwestorów i konsumentów.

2.   Bez uszczerbku dla zadań ESRB określonych w rozporządzeniu (WE) nr .../2010 [ESRB], co najmniej raz w roku, a w razie potrzeby częściej, ESMA przedstawia Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji i ESRB oceny tendencji, potencjalnych zagrożeń i słabości w obszarze podlegającym jej kompetencjom.

W ocenach tych ESMA zamieszcza klasyfikację głównych zagrożeń i słabości, a także, w stosownych przypadkach, zaleca działania zapobiegawcze bądź zaradcze.

3.   ESMA w odpowiedni sposób uwzględnia rozwój sytuacji oraz zagrożenia i słabości na poziomie międzysektorowym, współpracując przy tym ściśle z Europejskim Organem Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych oraz Europejskim Organem Nadzoru Bankowego
  za pośrednictwem Wspólnego Komitetu.

Artykuł 18

Stosunki międzynarodowe

1.
     Bez uszczerbku dla kompetencji
  unijnych
  instytucji
  i państw członkowskich
  ESMA może nawiązywać kontakty i zawierać porozumienia administracyjne z organami nadzoru, organizacjami międzynarodowymi oraz z administracjami krajów trzecich.
  Ustalenia te nie nakładają zobowiązań prawnych na Unię Europejską i jej państwa członkowskie, ani nie uniemożliwiają państwom członkowskim i ich właściwym organom zawierania dwustronnych lub wielostronnych porozumień z państwami trzecimi.

2.
     ESMA zapewnia pomoc w przygotowywaniu decyzji w sprawie równoważności systemów nadzoru w krajach trzecich zgodnie z
  aktami ustawodawczymi, o których
  mowa w art. 1 ust. 2.

3.
     
  W sprawozdaniu, o którym mowa w art. 28 ust. 4a, ESMA przedstawia ustalenia administracyjne uzgodnione z organizacjami międzynarodowymi lub administracjami krajów trzecich oraz wsparcie zapewnione przy przygotowywaniu odpowiadającym im decyzjom.

Artykuł 19

Inne zadania

1.   Na wniosek Parlamentu Europejskiego, Rady, Komisji lub z własnej inicjatywy ESMA może przedkładać Parlamentowi Europejskiemu, Radzie oraz Komisji opinie w sprawie wszelkich kwestii dotyczących obszaru podlegającego jego kompetencjom.

1a.
     
  W przypadku gdy ESMA nie przedstawi projektu technicznych regulacyjnych lub wykonawczych norm technicznych w terminie określonym w aktach ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2, lub jeśli nie określono terminu, Komisja może zażądać takiego projektu i wyznaczyć termin jego przedłożenia.

W związku z pilnym charakterem sprawy Komisja może zażądać przedłożenia projektu technicznych norm regulacyjnych lub wykonawczych przed terminem wyznaczonym w prawodawstwie, o którym mowa w art. 1 ust. 2. W taki przypadku Komisja podaje stosowne uzasadnienie.

2.   W zakresie ostrożnościowych ocen połączeń i przejęć objętych
  zakresem zastosowania dyrektywy
  2007/44/WE
  i które na mocy tej dyrektywy wymagają konsultacji między właściwymi organami z co najmniej dwóch państw członkowskich,
  ESMA może, ▐ na wniosek
  jednego z zainteresowanych
  właściwych organów, wydawać i publikować opinie w sprawie oceny ostrożnościowej
  , z wyjątkiem oceny dotyczącej kryteriów w art. 19a ust. 1 lit. e) dyrektywy 2006/48/WE
  .
  Opinia jest wydawana szybko, a w każdym razie przed końcem okresu oceny zgodnie z dyrektywą 2007/44/WE. Artykuł
  20
  ma zastosowanie do obszarów, na temat których ESMA może wydać opinię
  .

Artykuł 20

Gromadzenie informacji

1.   Na wniosek Europejskiego Organu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych właściwe organy ▐ państw członkowskich przekazują ESMA wszelkie informacje niezbędne do wykonywania obowiązków nałożonych na ESMA na mocy niniejszego rozporządzenia
  , pod warunkiem, że adresat ma zgodny z prawem dostęp do stosownych danych oraz że wniosek o informacje jest niezbędny w stosunku do danego rodzaju obowiązku
  .

1a.
     ESMA może również zwrócić się o przekazywanie informacji w regularnych odstępach czasu.
  W miarę możliwości we wnioskach tych wykorzystuje się wspólne formaty sprawozdawcze.

1b.
     
  Na podstawie należycie uzasadnionego wniosku właściwego organu państwa członkowskiego ESMA może przekazać mu wszelkie informacje niezbędne to tego, aby właściwy organ mógł wypełniać swoje obowiązki, zgodnie z obowiązkiem zachowania tajemnicy służbowej określonym w prawodawstwie sektorowym i w art. 56.

1c.
     
  Zanim ESMA zwróci się z wnioskiem o informacje zgodnie z niniejszym artykułem oraz w celu uniknięcia powielania obowiązku sprawozdawczości, ESMA w pierwszej kolejności uwzględnia istniejące statystyki wytworzone, rozpowszechnione i opracowane przez europejski system statystyczny i Europejski System Banków Centralnych.

2.   W przypadku gdy informacje nie są dostępne lub nie są terminowo udostępniane przez właściwe organy i inne organy władzy publicznej państw członkowskich, ESMA może
  skierować należycie uzasadniony i umotywowany wniosek do innych organów nadzoru, ministerstwa finansów, o ile dysponuje ono informacjami ostrożnościowymi, banku centralnego lub urzędu statystycznego zainteresowanego państwa członkowskiego.

2a.
     
  W przypadku gdy informacje nie są dostępne lub nie są udostępniane na mocy ust. 1, 1a, 1b, 1c lub 2 w sposób terminowy, ESMA może skierować należycie uzasadniony i umotywowany wniosek bezpośrednio do stosownych uczestników rynków finansowych. W umotywowanym wniosku podaje się powody, dla których dane dotyczące poszczególnych uczestników rynków finansowych są niezbędne.

ESMA informuje zainteresowane właściwe organy o wnioskach wystosowanych zgodnie z ust. 2 i 2a.

Na wniosek ESMA właściwe organy ▐ wspierają ESMA w gromadzeniu tych informacji.

3.   ESMA może wykorzystywać informacje poufne otrzymane
  na mocy niniejszego artykułu
  wyłącznie na potrzeby wykonywania obowiązków powierzonych ESMA na mocy niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 21

Relacje z ESRB

1.   
  ESMA ściśle i regularnie
  współpracuje z ESRB.

2.   ESMA regularnie przekazuje ESRB aktualne informacje niezbędne do realizacji zadań powierzonych ESRB. Dane niezbędne do realizacji zadań ESRB, a niebędące w postaci skróconej lub zbiorczej, są jej udostępniane na uzasadniony wniosek, zgodnie z art. [15] rozporządzenia (
  UE
  ) nr .../
  2010
  [ESRB].
  ESMA we współpracy z ESRB dysponuje właściwymi procedurami wewnętrznymi dotyczącymi przekazywania poufnych informacji, w szczególności odnoszących się do poszczególnych uczestników rynków finansowych.

3.   Zgodnie z ust. 4 i 5 ESMA zapewnia właściwe działania następcze w związku z ostrzeżeniami i zaleceniami ESRB, o których mowa w art. [16] rozporządzenia (WE) nr .../2010 [ESRB].

4.   Po otrzymaniu ostrzeżenia lub zalecenia ESRB skierowanego do ESMA, ESMA niezwłocznie zwołuje posiedzenie Rady Organów Nadzoru i ocenia skutki takiego ostrzeżenia lub zalecenia dla realizacji swoich zadań.

W drodze odpowiedniej procedury decyzyjnej ESMA podejmuje decyzję w sprawie
  jakichkolwiek
  działań, które należy podjąć w odpowiedzi na problemy wskazane w ostrzeżeniach i zaleceniach, zgodnie z uprawnieniami przyznanymi ESMA na mocy niniejszego rozporządzenia.

Jeżeli ESMA nie podejmuje działań w związku z zaleceniem, informuje
  Parlament Europejski, Radę i
  ESRB o powodach takiego postępowania.

5.   Po otrzymaniu ostrzeżenia lub zalecenia skierowanego przez ESRB do właściwego krajowego organu nadzoru, ESMA korzysta w stosownych przypadkach z uprawnień przyznanych na mocy niniejszego rozporządzenia, tak aby zapewnić terminowe podjęcie działań następczych.

W przypadku gdy adresat zalecenia ESRB nie zamierza się do niego zastosować, informuje o tym Radę Organów Nadzoru i omawia z nią powody niepodjęcia działania.

Właściwy organ należycie uwzględnia poglądy Rady Organów Nadzoru, informując
  Radę i
  ESRB zgodnie z art. [17] rozporządzenia (
  UE
  ) nr .../2010 [ESRB].

6.   Podczas realizacji zadań określonych w niniejszym rozporządzeniu ESMA w najwyższym stopniu uwzględnia ostrzeżenia i zalecenia ESRB.

Artykuł 22

Grupa Zainteresowanych Stron z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych

1.   
  By ułatwić
  prowadzenie konsultacji z zainteresowanymi stronami w dziedzinach związanych z zadaniami ESMA, powołuje się Grupę Zainteresowanych Stron z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych.
  Grupa Zainteresowanych Stron z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych konsultowana jest odnośnie do działań podejmowanych zgodnie z art. 7 dotyczącym regulacyjnych norm technicznych i wykonawczych norm technicznych oraz, w zakresie, w którym nie dotyczą one poszczególnych uczestników rynków finansowych, zgodnie z art. 8 dotyczącym wytycznych i zaleceń. Jeśli trzeba pilnie podjąć działania, a konsultacje stają się niemożliwe, informuje się jak najszybciej Grupę Zainteresowanych Stron z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych.

Grupa Zainteresowanych Stron z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych zbiera się co najmniej cztery razy w roku.

2.   W skład Grupy Zainteresowanych Stron z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych wchodzi 30 członków, reprezentujących w stosunku gwarantującym równowagę
  instytucje inwestycyjne działające w Unii
  ,
  przedstawicieli
  ich pracowników, a także konsumentów ▐ i osoby korzystające z usług finansowych
  oraz przedstawicieli MŚP
  .
  Co najmniej pięciu członków to niezależni, czołowi naukowcy. Liczba członków reprezentujących uczestników rynków finansowych nie przekracza dziesięciu.

3.   Członków Grupy Zainteresowanych Stron z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych wyznacza Rada Organów Nadzoru ESMA na wniosek odpowiednich zainteresowanych stron.

W podejmowanej w tej sprawie decyzji Rada Organów Nadzoru zapewnia, w miarę możliwości, odpowiednią równowagę geograficzną
  i płciową
  oraz reprezentację zainteresowanych stron z całej
  Unii Europejskiej
  .

4.
     Na potrzeby Grupy Zainteresowanych Stron z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych ESMA
  dostarcza wszelkich niezbędnych informacji i
  zapewnia odpowiednią pomoc sekretariatu.

Dla członków grupy zainteresowanych stron z organizacji typu non-profit zapewnia się odpowiedni zwrot kosztów podróży. Grupa może utworzyć grupy robocze do spraw technicznych.
  Kadencja członków Grupy Zainteresowanych Stron z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych wynosi dwa i pół roku, po tym okresie wybierani są nowi członkowie

Członkowie grupy mogą pełnić swoje funkcje przez dwie kolejne kadencje.

5.   Grupa Zainteresowanych Stron z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych może przedstawiać ESMA swoje opinie i doradzać mu we wszelkich kwestiach związanych z zadaniami ESMA
  ze szczególnym uwzględnieniem zadań określonych
  w art. 7
  -7e
  oraz art. 8,
  14, 15
  i
  17
  .

6.   Grupa Zainteresowanych Stron z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych uchwala swój regulamin wewnętrzny
  na podstawie porozumienia większości dwóch trzecich swych członków.

7.   ESMA podaje do wiadomości publicznej opinie i porady Grupy Zainteresowanych Stron z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych oraz wyniki prowadzonych konsultacji.

Artykuł 23

Środki ochronne

1.   ▐ W przypadku gdy dane państwo członkowskie uzna, że decyzja podjęta na mocy
  art. 10 ust. 2 lub
  art. 11 wpływa
  bezpośrednio i w znaczący sposób
  na jego obowiązki budżetowe,
  w ciągu dziesięciu dni roboczych
  od przekazania decyzji ESMA właściwemu organowi, państwo to powiadamia ESMA, Komisję
  i Parlament Europejski
  .
  W powiadomieniu tym państwo członkowskie uzasadnia, dlaczego przedmiotowa decyzja wpływa na jego obowiązki budżetowe, i dostarcza ocenę skutków dotyczącą skali tego wpływu.

2.   ▐ W terminie jednego miesiąca od powiadomienia ESMA i Komisji przez państwo członkowskie, ESMA informuje to państwo członkowskie, czy utrzymuje swoją decyzję, czy też ją zmienia bądź unieważnia.

W przypadku gdy ESMA utrzymuje
  lub zmienia
  swoją decyzję, Rada ▐ podejmuje decyzję
  w sprawie utrzymania lub unieważnienia decyzji ESMA
  .
  Decyzja o utrzymaniu decyzji ESMA jest podejmowana zwykłą większością głosów członków. Decyzja o odwołaniu decyzji ESMA jest podejmowana kwalifikowaną większością głosów członków. W innych przypadkach należy wziąć pod uwagę głosowanie zainteresowanych członków.

3.   ▐ W przypadku gdy Rada nie podejmie decyzji w terminie dziesięciu dni roboczych
  w przypadku art. 10 i jednego miesiąca w przypadku art. 11
  decyzję ESMA uznaje się za utrzymaną.

3a.
     
  Jeżeli decyzja podjęta na mocy art. 10 prowadzi do wykorzystania środków określonych zgodnie z art. 12d lub 12e, państwa członkowskie mogą nie wezwać Rady do utrzymania lub odwołania decyzji podjętej przez ESMA.

Artykuł 24

Procedury decyzyjne

1.   Przed podjęciem decyzji przewidzianych
  w niniejszym rozporządzeniu
  , ESMA informuje
  każdego wskazanego
  adresata danej decyzji o zamiarze jej podjęcia, wyznaczając termin, w którym adresat ten może wyrazić swoją opinię w tej sprawie, w pełni uwzględniając jej pilny charakter
  , złożoność i potencjalne skutki
  .
  Ma to odpowiednio zastosowanie do zaleceń, o których mowa w art. 9 ust. 4

2.   W decyzjach ESMA przedstawione są powody, dla których zostały one przyjęte.

3.   Adresaci decyzji ESMA są informowani o środkach odwoławczych przysługujących im na mocy niniejszego rozporządzenia.

4.   W przypadku gdy ESMA podjął decyzję na mocy art. 10 ust. 2 lub 3, w odpowiednich odstępach czasu dokonuje jej przeglądu.

5.   Decyzje podejmowane na mocy art. 9, 10 i 11 podaje się do wiadomości publicznej, określając właściwy organ lub uczestnika rynków finansowych, którego dotyczą, oraz główną treść tych decyzji,
  chyba że ich opublikowanie jest sprzeczne z interesem prawnym
  uczestnika rynków finansowych w zakresie ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa
  lub może poważnie zagrozić prawidłowemu funkcjonowaniu rynków finansowych i ich stabilności, bądź też stabilności całego systemu finansowego Unii Europejskiej lub jego części
  .

ROZDZIAŁ III

STRUKTURA ORGANIZACYJNA

Sekcja I

Rada Organów Nadzoru

Artykuł 25

Skład

1.   W skład Rady Organów Nadzoru wchodzą:

| a) | przewodniczący, któremu nie przysługuje prawo głosu; |
| --- | --- |

a)

przewodniczący, któremu nie przysługuje prawo głosu;

| b) | przewodniczący
  krajowych organów publicznych właściwych w zakresie nadzoru nad uczestnikami rynków finansowych
  w poszczególnych państwach członkowskich,
  którzy spotykają się osobiście co najmniej dwa razy w roku
  ; |
| --- | --- |

b)

przewodniczący
  krajowych organów publicznych właściwych w zakresie nadzoru nad uczestnikami rynków finansowych
  w poszczególnych państwach członkowskich,
  którzy spotykają się osobiście co najmniej dwa razy w roku
  ;

| c) | jeden przedstawiciel Komisji, któremu nie przysługuje prawo głosu; |
| --- | --- |

c)

jeden przedstawiciel Komisji, któremu nie przysługuje prawo głosu;

| d) | jeden przedstawiciel ESRB, któremu nie przysługuje prawo głosu; |
| --- | --- |

d)

jeden przedstawiciel ESRB, któremu nie przysługuje prawo głosu;

| e) | po jednym przedstawicielu z dwóch pozostałych europejskich organów nadzoru, którym nie przysługuje prawo głosu. |
| --- | --- |

e)

po jednym przedstawicielu z dwóch pozostałych europejskich organów nadzoru, którym nie przysługuje prawo głosu.

1a.
     
  Rada Organów Nadzoru zbiera się regularnie, co najmniej dwa razy w roku, na posiedzeniach z Grupą Zainteresowanych Stron z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych.

2.   Każdy właściwy organ ▐
  jest odpowiedzialny
  za powołanie spośród swojego personelu zastępcy wysokiego szczebla, który może zastąpić członka Rady Organów Nadzoru, o którym mowa w ust. 1 lit. b), w przypadku gdy osoba ta nie może uczestniczyć w posiedzeniach Rady.

2a.
     
  W państwach członkowskich, w których istnieje więcej niż jeden organ właściwy w zakresie nadzoru zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, organy te uzgadniają wspólnego przedstawiciela. Niemniej jednak, gdy Rada Organów Nadzoru ma omawiać kwestię, która nie należy do kompetencji krajowego organu reprezentowanego przez członka, o którym mowa w ust. 1 lit. b), członkowi temu może towarzyszyć przedstawiciel stosownego organu krajowego, któremu nie przysługuje prawo głosu.

3.   W celu zastosowania się do dyrektywy 97/9/WE członkowi Rady Organów Nadzoru, o którym mowa w ust. 1 lit. b), może towarzyszyć, w stosownych przypadkach, przedstawiciel odpowiednich organów zajmujących się zarządzaniem systemami
  zabezpieczeń inwestorów
  w poszczególnych państwach członkowskich, któremu nie przysługuje prawo głosu.

4.   Rada Organów Nadzoru może podjąć decyzję o dopuszczeniu obserwatorów.

Dyrektor wykonawczy może uczestniczyć w posiedzeniach Rady Organów Nadzoru bez prawa głosu.

Artykuł 26

Wewnętrzne komitety i panele

1.   Rada Organów Nadzoru może powoływać wewnętrzne komitety lub panele na potrzeby konkretnych zadań powierzonych Radzie Organów Nadzoru, a także może przekazywać realizację wyraźnie określonych zadań i podejmowanie wyraźnie określonych decyzji wewnętrznym komitetom lub panelom, Zarządowi lub przewodniczącemu.

2.   Do celów art. 11 Rada Organów Nadzoru zwołuje na potrzeby bezstronnego rozstrzygania sporów
  niezależny
  panel,
  o wyważonym składzie
  , w skład którego wchodzą przewodniczący i dwóch członków Rady, którzy nie mogą reprezentować właściwych organów będących stroną sporu
  , nie mają żadnego interesu w konflikcie ani bezpośrednich związków z zainteresowanymi właściwymi organami
  .

2a.
     
  Z zastrzeżeniem art. 11 ust. 2 panel proponuje Radzie Organów Nadzoru decyzję do ostatecznego przyjęcia, zgodnie z procedurą określoną w art. 29 ust. 1 akapit trzeci.

2b.
     
  Rada Organów Nadzoru przyjmuje regulamin wewnętrzny dla panelu, o którym mowa w ust. 2.

Artykuł 27

Niezależność

Podczas wykonywania zadań powierzonych Radzie Organów Nadzoru na mocy niniejszego rozporządzenia, przewodniczący i członkowie Rady Organów Nadzoru posiadający prawo głosu działają niezależnie i obiektywnie
  jedynie
  w interesie
  Unii jako całości
  , oraz nie zwracają się o instrukcje do instytucji lub organów
  unijnych
  , rządu żadnego z państw członkowskich lub do innego podmiotu publicznego lub prywatnego, ani nie przyjmują takich instrukcji.

Państwa członkowskie, instytucje Unii ani żadne inne podmioty publiczne bądź prywatne nie usiłują wywierać wpływu na członków Rady Organów Nadzoru w wykonywaniu przez swoich zadań.

Artykuł 28

Zadania

1.   Rada Organów Nadzoru wydaje wytyczne dotyczące prac ESMA i kieruje podejmowaniem decyzji, o których mowa w rozdziale II.

2.   Rada Organów Nadzoru przyjmuje opinie, zalecenia i decyzje oraz doradza w kwestiach, o których mowa w rozdziale II.

3.   Rada Organów Nadzoru mianuje przewodniczącego.

4.   Przed dniem 30 września każdego roku Rada Organów Nadzoru, działając na podstawie wniosku Zarządu, przyjmuje program prac ESMA na kolejny rok oraz przekazuje go do wiadomości Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji.

Program prac przyjmowany jest bez uszczerbku dla corocznej procedury budżetowej i podawany jest do publicznej wiadomości.

4a.
     
  Na wniosek Zarządu oraz na podstawie projektu sprawozdania, o którym mowa w art. 38 ust. 7, Rada Organów Nadzoru przyjmuje roczne sprawozdanie z działalności ESMA, w tym z wykonywania obowiązków przez przewodniczącego, i przekazuje je Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji, Trybunałowi Obrachunkowemu oraz Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu do dnia 15 czerwca każdego roku. Sprawozdanie to podawane jest do wiadomości publicznej.

5.   Rada Organów Nadzoru przyjmuje wieloletni program prac ESMA i przekazuje go do wiadomości Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji.

Wieloletni program prac przyjmowany jest bez uszczerbku dla corocznej procedury budżetowej i podawany jest do publicznej wiadomości.

6.   Rada Organów Nadzoru
  przyjmuje budżet
  zgodnie z art. 49.

7.   Rada Organów Nadzoru posiada władzę dyscyplinarną nad przewodniczącym i dyrektorem wykonawczym i może usunąć ich ze stanowiska zgodnie z (odpowiednio) art. 33 ust. 5 lub art. 36 ust. 5.

Artykuł 29

Proces decyzyjny

1.   Rada Organów Nadzoru
  podejmuje decyzje zwykłą
  większością swoich członków
  , zgodnie z regułą mówiącą, że każdemu członkowi przysługuje jeden głos
  .

W odniesieniu do aktów określonych w art. 7 i 8 oraz środków i decyzji podejmowanych na mocy przepisów rozdziału VI i w drodze odstępstwa od przepisów akapitu pierwszego Rada Organów Nadzoru podejmuje decyzje kwalifikowaną większością głosów swoich członków, jak określono w art. 16 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej i art. 3 Protokołu nr 36 w sprawie postanowień przejściowych załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i TFUE.

W odniesieniu do decyzji podejmowanych zgodnie z art. 11 ust. 3, w przypadku decyzji podejmowanych przez organ odpowiedzialny za nadzór skonsolidowany, decyzję zaproponowaną przez panel uznaje się za przyjętą, jeżeli została zatwierdzona zwykłą większością głosów członków, chyba że zostanie ona odrzucona przez członków stanowiących mniejszość blokującą zgodnie z art. 16 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej i art. 3 Protokołu nr 36 w sprawie postanowień przejściowych załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i TFUE.

W przypadku wszystkich innych decyzji podejmowanych zgodnie z art. 11 ust. 3 decyzję zaproponowaną przez panel przyjmuje się zwykłą większością członków Rady Organów Nadzoru, zgodnie z zasadą mówiącą, że każdemu członkowi przysługuje jeden głos.

2.   Posiedzenia Rady Organów Nadzoru zwoływane są przez przewodniczącego z własnej inicjatywy lub na wniosek jednej trzeciej członków, i przewodniczy im przewodniczący.

3.   Rada Organów Nadzoru uchwala i publikuje swój regulamin wewnętrzny.

4.   Przepisy regulaminu wewnętrznego określają szczegółową procedurę głosowania, w tym również, w stosownych przypadkach, zasady dotyczące kworum. Członkowie bez prawa głosu i obserwatorzy, z wyjątkiem przewodniczącego i dyrektora wykonawczego, nie uczestniczą w obradach Rady Organów Nadzoru poświęconych poszczególnym uczestnikom rynków finansowych, chyba że art. 61 lub prawodawstwo, o którym mowa w art. 1 ust. 2, stanowią inaczej.

Sekcja 2

Zarząd

Artykuł 30

Skład

1.   Zarząd składa się z przewodniczącego ▐ oraz
  sześciu innych
  członków ▐ Rady Organów Nadzoru
  wybranych spośród członków Rady Organów Nadzoru posiadających prawo głosu
  .

Każdy członek (poza przewodniczącym) ma zastępcę, który może zastąpić członka Zarządu, gdy osoba ta nie może uczestniczyć w posiedzeniach.

Kadencja członków wybranych przez Radę Organów Nadzoru wynosi dwa i pół roku. Kadencja może zostać odnowiona jednokrotnie.
  Skład Zarządu jest wyważony i proporcjonalny i odzwierciedla całą Unię Europejską. Mandaty się pokrywają, a zastosowanie mają odpowiednie warunki dotyczące rotacji.

2.   Zarząd podejmuje decyzje większością głosów obecnych członków. Każdy członek ma jeden głos.

Dyrektor wykonawczy
  i przedstawiciel Komisji uczestniczą
  w posiedzeniach Zarządu bez prawa głosu.

Przedstawiciel Komisji ma prawo głosu w sprawach, o których mowa w art. 49.

Zarząd uchwala i podaje do wiadomości publicznej swój regulamin wewnętrzny.

3.   Posiedzenia Zarządu zwoływane są przez przewodniczącego z własnej inicjatywy lub na wniosek przynajmniej jednej trzeciej członków, i przewodniczy im przewodniczący.

Zarząd zbiera się przed każdym posiedzeniem Rady Organów Nadzoru i tak często, jak uzna to za konieczne
  . Zarząd zbiera się co najmniej
  pięć
  razy w roku na sesji ▐.

4.   Członkowie Zarządu mogą korzystać z pomocy doradców lub ekspertów, z zastrzeżeniem przepisów regulaminu wewnętrznego.
  Członkowie nieposiadający prawa głosu, z wyjątkiem dyrektora wykonawczego, nie uczestniczą w żadnych obradach Zarządu dotyczących poszczególnych instytucji finansowych.

Artykuł 31

Niezależność

Członkowie Zarządu działają niezależnie i obiektywnie w
  wyłącznym
  interesie
  Unii jako całości
  , oraz nie zwracają się o instrukcje do instytucji lub organów
  unijnych
  , rządu żadnego z państw członkowskich, lub do innego podmiotu publicznego lub prywatnego, ani nie przyjmują takich instrukcji.

Żadne państwo członkowskie, instytucja lub organ unijny ani żadne inne podmioty publiczne lub prywatne nie usiłują wywierać wpływu na członków Zarządu.

Artykuł 32

Zadania

1.   Zarząd dopilnowuje, aby ESMA wypełniał swoją misję i wykonywał powierzone mu zadania zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

2.   Zarząd przedkłada Radzie Organów Nadzoru projekt rocznego i wieloletniego programu prac do zatwierdzenia.

3.   Zarząd wykonuje swoje uprawnienia budżetowe zgodnie z art. 49 i 50.

4.   Zarząd przyjmuje plan polityki kadrowej ESMA oraz, zgodnie z art. 54 ust. 2, niezbędne środki wykonawcze do regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich (zwanego dalej „regulaminem pracowniczym”).

5.   Zgodnie z art. 58 Zarząd przyjmuje przepisy szczególne dotyczące prawa dostępu do dokumentów ESMA.

6.   ▐ Na podstawie projektu rocznego sprawozdania, o którym mowa w art. 38 ust. 7, Zarząd
  przedkłada Radzie Organów Nadzoru do zatwierdzenia i przedłożenia Parlamentowi Europejskiemu
  ▐ roczne sprawozdanie z działalności ESMA,
  w tym z obowiązków przewodniczącego
  .

7.   Zarząd uchwala i podaje do wiadomości publicznej swój regulamin wewnętrzny.

8.   Zarząd powołuje i odwołuje członków Komisji Odwoławczej zgodnie z art. 44 ust. 3 i 5.

Sekcja 3

Przewodniczący

Artykuł 33

Powołanie i zadania

1.   ESMA jest reprezentowany przez przewodniczącego, który jest niezależnym profesjonalistą zatrudnionym w pełnym wymiarze czasu pracy.

Przewodniczący jest odpowiedzialny za przygotowywanie prac Rady Organów Nadzoru, a także za przewodniczenie posiedzeniom Rady Organów Nadzoru i Zarządu.

2.   Po przeprowadzeniu otwartej procedury kwalifikacyjnej
  , którą organizuje i prowadzi Komisja,
  przewodniczący powoływany jest przez Radę Organów Nadzoru na podstawie osiągnięć, umiejętności, wiedzy na temat instytucji finansowych i rynków oraz doświadczenia w zakresie regulacji rynków finansowych i nadzoru finansowego.

Komisja przedstawia listę trzech najlepszych kandydatów Parlamentowi Europejskiemu. Po przeprowadzeniu przesłuchań tych kandydatów Parlament Europejski wybiera jednego z nich. Wybrany w ten sposób kandydat zostaje powołany przez Radę Organów Nadzoru.

Rada Organów Nadzoru wybiera również spośród swoich członków zastępcę, który pełni obowiązki przewodniczącego w razie jego nieobecności.
  Zastępca ten nie jest członkiem Zarządu.

3.   Kadencja przewodniczącego wynosi pięć lat i może zostać jednokrotnie odnowiona.

4.   W okresie dziewięciu miesięcy poprzedzających koniec pięcioletniej kadencji przewodniczącego, Rada Organów Nadzoru ocenia:

| a) | wyniki osiągnięte podczas pierwszej kadencji i sposób ich osiągnięcia; |
| --- | --- |

a)

wyniki osiągnięte podczas pierwszej kadencji i sposób ich osiągnięcia;

| b) | zadania i potrzeby ESMA w następnych latach. |
| --- | --- |

b)

zadania i potrzeby ESMA w następnych latach.

Na podstawie tej oceny i po zatwierdzeniu przez Parlament Europejski Rada Organów Nadzoru może jednokrotnie odnowić kadencję przewodniczącego.

5.   Przewodniczący może zostać odwołany ze stanowiska wyłącznie
  przez Parlament Europejski w następstwie
  decyzji Rady Organów Nadzoru ▐.

Przewodniczący nie może powstrzymać Rady Organów Nadzoru od omawiania kwestii z nim związanych, w szczególności konieczności odwołania go ze stanowiska, i nie uczestniczy w obradach dotyczących tej sprawy.

Artykuł 34

Niezależność

Bez uszczerbku dla roli Rady Organów Nadzoru w odniesieniu do zadań przewodniczącego, przewodniczący nie zwraca się o instrukcje do instytucji lub organów wspólnotowych, rządu żadnego z państw członkowskich, lub do innego podmiotu publicznego lub prywatnego, ani nie przyjmuje takich instrukcji.

Państwa członkowskie, instytucje Unii ani żadne inne podmioty publiczne bądź prywatne nie usiłują wywierać wpływu na przewodniczącego/przewodniczącą w wykonywaniu jego lub jej zadań.

Zgodnie z regulaminem pracowniczym, o którym mowa w art. 54, po zakończeniu służby przewodniczący jest nadal zobowiązany do godziwego i rozważnego zachowania w odniesieniu do przyjmowania niektórych stanowisk lub pewnych korzyści.

Artykuł 35

Sprawozdanie

1.   Parlament Europejski
  i Rada mogą
  wezwać przewodniczącego lub jego zastępcę, przy jednoczesnym pełnym poszanowaniu ich niezależności, do
  złożenia oświadczenia
  ▐.
  Przewodniczący składa oświadczenie przed Parlamentem Europejskim i udziela odpowiedzi na wszelkie pytania posłów, jeżeli zostanie do tego wezwany
  .

2.   
  Przewodniczący przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, na żądanie i co najmniej 15 dni przed złożeniem oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, pisemne sprawozdanie z głównej działalności ESMA.

2a.
     
  Oprócz informacji, o których mowa w art. 7a -7e, 8, 9, 10, 11a i 18 sprawozdanie to powinno również zawierać wszelkie odpowiednie informacje, o które doraźnie wnosi Parlament Europejski.

Sekcja 4

Dyrektor wykonawczy

Artykuł 36

Powołanie

1.   ESMA jest zarządzany przez dyrektora wykonawczego, który jest niezależnym profesjonalistą zatrudnionym w pełnym wymiarze czasu pracy.

2.   Po przeprowadzeniu otwartej procedury kwalifikacyjnej
  i zatwierdzeniu przez Parlament Europejski
  dyrektor wykonawczy powoływany jest przez Radę Organów Nadzoru na podstawie osiągnięć, umiejętności, wiedzy na temat uczestników rynków finansowych i rynków, doświadczenia w zakresie regulacji rynków finansowych i nadzoru finansowego oraz doświadczenia na stanowisku kierowniczym.

3.   Kadencja dyrektora wykonawczego wynosi pięć lat i może zostać jednokrotnie odnowiona.

4.   W okresie dziewięciu miesięcy poprzedzających koniec pięcioletniej kadencji dyrektora wykonawczego, Rada Organów Nadzoru dokonuje jego oceny.

W ocenie tej Rada Organów Nadzoru uwzględnia w szczególności:

| a) | wyniki osiągnięte podczas pierwszej kadencji i sposób ich osiągnięcia; |
| --- | --- |

a)

wyniki osiągnięte podczas pierwszej kadencji i sposób ich osiągnięcia;

| b) | zadania i potrzeby ESMA w następnych latach. |
| --- | --- |

b)

zadania i potrzeby ESMA w następnych latach.

Na podstawie tej oceny Rada Organów Nadzoru może jednokrotnie odnowić kadencję dyrektora wykonawczego.

5.   Dyrektor wykonawczy może zostać odwołany ze stanowiska wyłącznie na mocy decyzji Rady Organów Nadzoru.

Artykuł 37

Niezależność

Bez uszczerbku dla odnośnych funkcji Zarządu i Rady Organów Nadzoru w odniesieniu do zadań dyrektora wykonawczego, dyrektor wykonawczy nie zwraca się o instrukcje do żadnego rządu, organu, organizacji lub osoby spoza ESMA, ani nie przyjmuje takich instrukcji.

Państwa członkowskie, instytucje UE oraz wszelkie inne podmioty publiczne bądź prywatne nie dążą do wywierania wpływu na dyrektora wykonawczego w wykonywaniu jego zadań.

Zgodnie z regulaminem pracowniczym, o którym mowa w art. 54, dyrektor wykonawczy po ustąpieniu ze stanowiska wciąż jest zobowiązany do postępowania w sposób uczciwy i roztropny przy obejmowaniu pewnych stanowisk lub przyjmowaniu pewnych korzyści.

Artykuł 38

Zadania

1.   Dyrektor wykonawczy jest odpowiedzialny za zarządzanie ESMA i przygotowuje prace Zarządu.

2.   Dyrektor wykonawczy jest odpowiedzialny za wykonanie rocznego programu prac ESMA pod kierownictwem Rady Organów Nadzoru i pod kontrolą Zarządu.

3.   Dyrektor wykonawczy podejmuje wszelkie niezbędne środki, w szczególności przyjmuje wewnętrzne instrukcje administracyjne oraz publikuje komunikaty, w celu zapewnienia funkcjonowania ESMA zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

4.   Dyrektor wykonawczy przygotowuje wieloletni program prac, o którym mowa w art. 32 ust. 2.

5.   Do dnia 30 czerwca każdego roku dyrektor wykonawczy przygotowuje projekt programu prac ESMA na kolejny rok, jak określono w art. 32 ust. 2.

6.   Dyrektor wykonawczy sporządza wstępny projekt budżetu ESMA zgodnie z art. 49 i wykonuje budżet ESMA zgodnie z art. 50.

7.   Każdego roku dyrektor wykonawczy przygotowuje projekt sprawozdania ▐, w tym rozdział poświęcony działalności regulacyjnej i nadzorczej ESMA oraz rozdział dotyczący spraw finansowo-administracyjnych.

8.   W odniesieniu do pracowników ESMA dyrektor wykonawczy wykonuje uprawnienia nadane mu na mocy art. 54 i zarządza kwestiami personalnymi.

ROZDZIAŁ IV

EUROPEJSKI SYSTEM ORGANÓW NADZORU FINANSOWEGO

Sekcja 1

Europejski Organ Nadzoru (Wspólny Komitet ▐)

Artykuł 40

Ustanowienie

1.   Niniejszym ustanawia się
  Europejski Organ Nadzoru (
  Wspólny Komitet ▐
  )
  .

2.   Wspólny Komitet ▐ stanowi forum, w ramach którego ESMA prowadzi regularną i ścisłą współpracę oraz zapewnia międzysektorową spójność
  z pozostałymi europejskimi organami nadzoru, zwłaszcza w odniesieniu do:

| — | konglomeratów finansowych; |
| --- | --- |

—

konglomeratów finansowych;

| — | księgowości i audytu; |
| --- | --- |

—

księgowości i audytu;

| — | analiz mikroostrożnościowych pod kątem rozwoju sytuacji, zagrożeń i słabości związanych ze stabilnością finansową; |
| --- | --- |

—

analiz mikroostrożnościowych pod kątem rozwoju sytuacji, zagrożeń i słabości związanych ze stabilnością finansową;

| — | detalicznych produktów inwestycyjnych |
| --- | --- |

—

detalicznych produktów inwestycyjnych

| — | środków przeciwdziałania praniu pieniędzy; oraz |
| --- | --- |

—

środków przeciwdziałania praniu pieniędzy; oraz

| — | wymiany informacji z Europejską Radą ds. Ryzyka Systemowego oraz rozwoju stosunków między Europejską Radą ds. Ryzyka Systemowego a Europejskimi Organami Nadzoru
  . |
| --- | --- |

—

wymiany informacji z Europejską Radą ds. Ryzyka Systemowego oraz rozwoju stosunków między Europejską Radą ds. Ryzyka Systemowego a Europejskimi Organami Nadzoru
  .

3.   
  Wspólny Komitet ma specjalny personel zapewniony przez trzy europejskie organy nadzoru, który działa jako sekretariat.
  ESMA wnosi odpowiednie środki na koszty ▐ administracyjne, koszty infrastruktury oraz koszty operacyjne.

Artykuł 40a

Nadzór

Jeżeli instytucja finansowa obejmuje różne sektory, Wspólny Komitet rozstrzyga spory zgodnie z art. 42 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 41

Skład

1.   W skład Wspólnego Komitetu
  wchodzą
  przewodniczący
  europejskich organów nadzoru
  , ▐ a także, w stosownych przypadkach, przewodniczący Podkomitetu powołanego na mocy art. 43.

2.   Dyrektor wykonawczy
  , przedstawiciel Komisji
  i ESRB są zapraszani do uczestniczenia w charakterze obserwatorów w posiedzeniach Wspólnego Komitetu ▐ oraz Podkomitetów, o których mowa w art. 43.

3.   Przewodniczący Wspólnego Komitetu ▐ wybierany jest co roku na zasadzie rotacji spośród przewodniczących Europejskiego Organu Nadzoru Bankowego, Europejskiego Organu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych oraz Europejskiego Organu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych.
  Przewodniczący Wspólnego Komitetu, mianowany zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu, jest również mianowany wiceprzewodniczącym Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego.

4.   Wspólny Komitet ▐ uchwala i publikuje swój regulamin wewnętrzny. W regulaminie mogą zostać wskazani dalsi uczestnicy posiedzeń Wspólnego Komitetu.

Posiedzenia Wspólnego Komitetu Europejskich Organów Nadzoru odbywają się co najmniej raz na dwa miesiące.

Artykuł 42

Wspólne stanowiska i wspólne akty

W ramach zadań ESMA określonych w rozdziale II, a w szczególności w kontekście wykonania dyrektywy 2002/87/WE, EIOPA wypracowuje w stosownych przypadkach wspólne stanowiska z Europejskim Organem Nadzoru Ubezpieczeń i Programów Emerytalnych oraz z Europejskim Organem Nadzoru Bankowego, w zależności od przypadku.

Akty na mocy art. 7, 9, 10 lub 11 niniejszego rozporządzenia związane ze stosowaniem dyrektywy 2002/87/WE i innego prawodawstwa, o którym mowa w art. 1 ust. 2, które wchodzą w zakres kompetencji również Europejskiego Organu Nadzoru
  (ubezpieczenia i programy emerytalne)
  lub Europejskiego Organu Nadzoru
  (bankowość)
  są przyjmowane równolegle, w stosownych przypadkach, przez ESMA i Europejski Organ Nadzoru (ubezpieczenia i pracownicze programy emerytalne) oraz Europejski Organ Nadzoru (bankowość).

Artykuł 43

Podkomitety

1.
     Do celów art. 42 w ramach Wspólnego Komitetu ▐ ustanawia się Podkomitet ds. Konglomeratów Finansowych.

2.
     W skład tego podkomitetu wchodzą osoby określone w art. 41 ust. 1 oraz po jednym przedstawicielu wysokiego szczebla z aktualnego personelu właściwego organu z każdego państwa członkowskiego.

3.
     Podkomitet wybiera spośród swoich członków przewodniczącego, który staje się również członkiem Wspólnego Komitetu ▐.

4.
     Wspólny Komitet może powoływać inne podkomitety.

Sekcja 3

Komisja Odwoławcza

Artykuł 44

Skład

1.   Komisja Odwoławcza jest wspólnym organem
  trzech europejskich organów nadzoru
  .

2.   W skład Komisji Odwoławczej wchodzi sześciu członków i sześciu zastępców
  ; są to osoby cieszące się dużym uznaniem, posiadające
  udokumentowaną
  odpowiednią wiedzę i
  zawodowe
  doświadczenie
  , również w zakresie nadzoru, na wystarczająco wysokim poziomie w dziedzinie bankowości, ubezpieczeń, rynków papierów wartościowych lub innych usług finansowych,
  z wyłączeniem aktualnego personelu właściwych organów albo innych krajowych lub
  unijnych
  instytucji zaangażowanych w działalność ESMA.
  Znaczna liczba członków Komisji Odwoławczej ma fachową wiedzę prawniczą wystarczającą do zapewnienia specjalistycznego doradztwa prawnego w sprawie legalności wykonywania uprawnień przez ESMA.

Komisja Odwoławcza wyznacza przewodniczącego.

Decyzje Komisji Odwoławczej przyjmowane są większością głosów co najmniej czterech z sześciu jej członków.
  W przypadkach gdy decyzja będąca przedmiotem odwołania jest objęta zakresem zastosowania niniejszego rozporządzenia, ta większość czterech członków obejmuje co najmniej jednego z dwóch członków Komisji Odwoławczej mianowanych przez ESMA.

Komisja Odwoławcza zwoływana jest przez przewodniczącego stosownie do potrzeb.

3.   Dwóch członków Komisji Odwoławczej i dwóch zastępców wyznacza Zarząd ESMA z listy wstępnie wyłonionych kandydatów zaproponowanej przez Komisję po opublikowaniu zaproszenia do wyrażenia zainteresowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz po konsultacji z Radą Organów Nadzoru.

Pozostali członkowie wyznaczani są zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr .../2010 [
  EBA
  ] oraz rozporządzeniem (WE) nr .../2010 [
  ESMA
  ].

4.   Kadencja członków Komisji Odwoławczej wynosi pięć lat. Kadencja może zostać odnowiona jednokrotnie.

5.   Członka Komisji Odwoławczej wyznaczonego przez Zarząd ESMA nie można odwołać ze stanowiska w czasie trwania kadencji, chyba że został uznany za winnego poważnego uchybienia, a Zarząd, po konsultacji z Radą Organów Nadzoru, podejmie decyzję o jego odwołaniu.

6.   ▐ Europejski Organ Nadzoru Bankowego, ▐ Europejski Organ Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych
  oraz Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych
  zapewniają Komisji Odwoławczej wsparcie operacyjne i pomoc sekretariatu
  za pośrednictwem Wspólnego Komitetu
  .

Artykuł 45

Niezależność i bezstronność

1.   Członkowie Komisji Odwoławczej podejmują decyzje w sposób niezależny. Nie są związani żadnymi instrukcjami. Nie mogą oni pełnić żadnych innych funkcji w ESMA, w Zarządzie ani w Radzie Organów Nadzoru.

2.   Członkowie Komisji Odwoławczej nie mogą brać udziału w postępowaniu odwoławczym, jeśli są nim zainteresowani osobiście lub jeśli wcześniej działali jako przedstawiciele jednej ze stron postępowania lub jeśli uczestniczyli w podejmowaniu decyzji stanowiącej przedmiot postępowania odwoławczego.

3.   Jeżeli członek komisji odwoławczej uważa, że inny członek nie powinien brać udziału w postępowaniu odwoławczym z przyczyn, o których mowa w ust. 1 i 2 bądź z innego powodu, powiadamia o tym Komisję Odwoławczą.

4.   Każda strona postępowania odwoławczego może zgłosić sprzeciw wobec udziału członka Komisji Odwoławczej z powodów, o których mowa w ust. 1 i 2, lub w przypadku podejrzenia o stronniczość.

Podstawą sprzeciwu nie może być przynależność państwowa członka; sprzeciw nie jest także dopuszczalny, jeżeli strona postępowania odwoławczego – wiedząc o powodach sprzeciwu – dokonała mimo tego jakiejkolwiek innej czynności procesowej niż sprzeciw co do składu Komisji Odwoławczej.

5.   Komisja Odwoławcza podejmuje decyzję dotyczącą działania, które należy podjąć w przypadkach określonych w ust. 1 i 2, bez udziału zainteresowanego członka.

Przy podejmowaniu tej decyzji zainteresowanego członka zastępuje w Komisji Odwoławczej jego zastępca, chyba że zastępca znajduje się w podobnej sytuacji. W takim przypadku przewodniczący wyznacza osobę zastępującą spośród innych zastępców.

6.   Członkowie Komisji Odwoławczej zobowiązują się działać niezależnie i w interesie publicznym.

W tym celu składają oni oświadczenie o zobowiązaniach i deklarację, w której wykazują brak interesów, który mógłby zaważyć na ich niezależności, albo ujawniają wszelkie bezpośrednie lub pośrednie interesy, które mogłyby zaważyć na ich niezależności.

Oświadczenie i deklaracja składane są corocznie w formie pisemnej i podawane są do publicznej wiadomości.

ROZDZIAŁ V

ŚRODKI ODWOŁAWCZE

Artykuł 46

Odwołania

1.   Każda osoba fizyczna lub prawna, w tym właściwe organy, może odwołać się od decyzji ESMA, o której mowa w art. 9, 10 i 11, oraz od każdej innej decyzji podjętej przez ESMA zgodnie z prawodawstwem, o którym mowa w art. 1 ust. 2, która jest do niej skierowana, oraz od decyzji, która dotyczy jej bezpośrednio i indywidualnie, mimo że została przyjęta w postaci decyzji skierowanej do innej osoby.

2.   Odwołanie wraz z uzasadnieniem składa się ESMA w formie pisemnej w terminie dwóch miesięcy od daty powiadomienia zainteresowanej osoby o decyzji lub – w razie braku takiego powiadomienia – od daty opublikowania decyzji przez ESMA.

Komisja Odwoławcza podejmuje decyzję w sprawie odwołania w terminie dwóch miesięcy od jego złożenia.

3.   Odwołanie wniesione zgodnie z ust. 1 nie ma skutku zawieszającego.

Komisja Odwoławcza może jednak zawiesić wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli uzna, że wymagają tego okoliczności.

4.   Jeżeli odwołanie jest dopuszczalne, Komisja Odwoławcza bada, czy jest ono uzasadnione. ▐ Wzywa ona strony postępowania odwoławczego do wnoszenia w określonym terminie uwag do pism, które do nich skierowała lub do pism pochodzących od innych stron postępowania odwoławczego. Strony postępowania odwoławczego są uprawnione do ustnego przedstawienia swojego stanowiska.

5.   Komisja Odwoławcza może ▐
  potwierdzić decyzję podjętą przez właściwy organ ESMA
  lub przekazać sprawę do rozstrzygnięcia właściwemu organowi ESMA. Decyzja Komisji Odwoławczej jest wiążąca dla tego organu
  i podejmuje on zmienioną decyzję w danej sprawie
  .

6.   Komisja Odwoławcza uchwala i publikuje swój regulamin wewnętrzny.

7.   ESMA publikuje zawierające uzasadnienie decyzje podejmowane przez Komisję Odwoławczą.

Artykuł 47

Skargi do Sądu ▐ i Trybunału Sprawiedliwości

1.   Od decyzji podjętej przez Komisję Odwoławczą lub – w przypadku gdy nie przysługuje odwołanie do Komisji Odwoławczej – od decyzji ESMA może zostać wniesiona skarga do Sądu ▐ lub Trybunału Sprawiedliwości, zgodnie z art.
  263 TFUE
  .

1a.
     
  Państwa członkowskie i instytucje unijne, jak i wszelkie osoby fizyczne i prawne mogą zaskarżyć decyzje podejmowane przez ESMA bezpośrednio do Trybunału Sprawiedliwości, zgodnie z art. 263 TFUE.

2.   W przypadku gdy ESMA jest zobowiązany do działania, ale zaniechał wydania decyzji, może zostać wszczęte postępowanie z tytułu zaniechania działania zgodnie z art.
  265 TFUE
  przed Sądem ▐ lub Trybunałem Sprawiedliwości.

3.   ESMA zobowiązany jest do podjęcia niezbędnych środków w celu wykonania wyroku Sądu ▐ lub Trybunału Sprawiedliwości.

ROZDZIAŁ VI

PRZEPISY FINANSOWE

Artykuł 48

Budżet ESMA

1.   Dochody ESMA,
  organu europejskiego zgodnie z art.185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002
  ,
  pochodzą w szczególności z połączenia następujących środków
  :

| a) | obowiązkowych składek uiszczanych
  przez ▐
  krajowe organy władzy publicznej właściwe w zakresie
  nadzoru
  nad instytucjami finansowymi
  ;
  składki wnosi się zgodnie z ważeniem głosów określonym w art. 3 ust. 3 Protokołu (nr 36) w sprawie postanowień przejściowych załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i TFUE;. |
| --- | --- |

a)

obowiązkowych składek uiszczanych
  przez ▐
  krajowe organy władzy publicznej właściwe w zakresie
  nadzoru
  nad instytucjami finansowymi
  ;
  składki wnosi się zgodnie z ważeniem głosów określonym w art. 3 ust. 3 Protokołu (nr 36) w sprawie postanowień przejściowych załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i TFUE;.

| b) | dotacji unijnej zapisanej
  w budżecie ogólnym Unii Europejskiej (sekcja „Komisja”);
  finansowanie ESMA przez Unię Europejską odbywa się na podstawie porozumienia zawartego przez władzę budżetową zgodnie z pkt. 47 porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami; |
| --- | --- |

b)

dotacji unijnej zapisanej
  w budżecie ogólnym Unii Europejskiej (sekcja „Komisja”);
  finansowanie ESMA przez Unię Europejską odbywa się na podstawie porozumienia zawartego przez władzę budżetową zgodnie z pkt. 47 porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami;

| c) | opłat uiszczanych
  na rzecz ESMA w przypadkach określonych w odpowiednich instrumentach prawa
  unijnego
  . |
| --- | --- |

c)

opłat uiszczanych
  na rzecz ESMA w przypadkach określonych w odpowiednich instrumentach prawa
  unijnego
  .

2.   Na wydatki ESMA składają się co najmniej koszty personelu, wynagrodzenia, koszty administracyjne, koszty infrastruktury,
  szkolenia zawodowego
  oraz koszty operacyjne.

3.   Dochody i wydatki równoważą się.

4.   Preliminarze wszystkich dochodów i wydatków ESMA są przygotowywane na każdy rok budżetowy pokrywający się z rokiem kalendarzowym i wykazywane są w budżecie ESMA.

Artykuł 49

Sporządzanie budżetu

1.   Do dnia 15 lutego każdego roku dyrektor wykonawczy sporządza projekt preliminarza dochodów i wydatków na następny rok budżetowy i przekazuje ten wstępny projekt budżetu Zarządowi
  i Radzie Organów Nadzoru
  wraz z planem zatrudnienia. Każdego roku
  Rada Organów Nadzoru
  , na podstawie wstępnego projektu sporządzonego przez dyrektora wykonawczego
  i zatwierdzonego przez Zarząd
  , przygotowuje preliminarz dochodów i wydatków ESMA na następny rok budżetowy. Do dnia 31 marca
  Rada Organów Nadzoru
  przekazuje Komisji preliminarz, w tym projekt planu zatrudnienia. Przed przyjęciem preliminarza projekt przygotowany przez dyrektora wykonawczego jest zatwierdzany przez
  Zarząd
  .

2.   Komisja przekazuje Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie (zwanymi dalej „władzą budżetową”) preliminarz wraz ze wstępnym projektem ogólnego budżetu Unii Europejskiej.

3.   Na podstawie preliminarza Komisja wprowadza do wstępnego projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej prognozy, które uważa za niezbędne w odniesieniu do planu zatrudnienia, oraz kwotę dotacji obciążającej budżet ogólny Unii Europejskiej, zgodnie z art.
  313 i 314
  Traktatu.

4.   Władza budżetowa przyjmuje plan zatrudnienia dla ESMA. Władza budżetowa zatwierdza środki na dotację dla ESMA.

5.   
  Rada Organów Nadzoru
  przyjmuje budżet ESMA. Budżet staje się budżetem ostatecznym po ostatecznym przyjęciu budżetu ogólnego Unii Europejskiej. W stosownych przypadkach budżet jest odpowiednio dostosowywany.

6.   Zarząd niezwłocznie powiadamia władzę budżetową o swoim zamiarze realizacji wszelkich projektów, które mogą mieć istotne skutki finansowe dla finansowania jego budżetu, zwłaszcza w zakresie projektów związanych z nieruchomościami, takich jak najem lub zakup budynków. Informuje on o tym fakcie Komisję. Jeżeli którakolwiek z władz budżetowych zamierza wydać opinię, powiadamia ESMA o tym zamiarze w terminie dwóch tygodni od otrzymania informacji o projekcie dotyczącym nieruchomości. W przypadku braku odpowiedzi, ESMA może przystąpić do planowanego działania.

6a.
     
  W pierwszym roku działania ESMA upływającym z dniem 31 grudnia 2011 r., budżet będzie zatwierdzany przez członków odpowiednich komitetów poziomu 3, po konsultacjach z Komisją, a następnie będzie przekazywany do zatwierdzenia Radzie i Parlamentowi.

Artykuł 50

Wykonanie i kontrola budżetu

1.   Dyrektor wykonawczy działa w charakterze urzędnika zatwierdzającego i wykonuje budżet ESMA.

2.   Do dnia 1 marca następującego po zamknięciu każdego roku budżetowego, księgowy ESMA przekazuje księgowemu Komisji oraz Trybunałowi Obrachunkowemu tymczasowe sprawozdanie finansowe wraz ze sprawozdaniem z zarządzania budżetem i finansami za dany rok budżetowy. Księgowy ESMA przesyła sprawozdanie z zarządzania budżetem i finansami również członkom Rady Organów Nadzoru, Parlamentu Europejskiego i Rady, do dnia 31 marca następnego roku.

Księgowy Komisji dokonuje następnie konsolidacji tymczasowych sprawozdań finansowych instytucji i organów zdecentralizowanych zgodnie z art. 128 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (45) (zwanego dalej „rozporządzeniem finansowym”).

3.   Po otrzymaniu uwag Trybunału Obrachunkowego w sprawie tymczasowych sprawozdań finansowych ESMA zgodnie z przepisami art. 129 rozporządzenia finansowego, dyrektor wykonawczy, działając na własną odpowiedzialność, sporządza ostateczne sprawozdanie finansowe ESMA i przekazuje je do zaopiniowania Zarządowi.

4.   Zarząd przedstawia opinię w sprawie ostatecznego sprawozdania finansowego ESMA.

5.   Do dnia 1 lipca następującego po zamknięciu roku budżetowego dyrektor wykonawczy przekazuje ostateczne sprawozdanie finansowe wraz z opinią Zarządu członkom Rady Organów Nadzoru, Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu.

6.   Ostateczne sprawozdanie finansowe jest publikowane.

7.   Dyrektor wykonawczy przesyła Trybunałowi Obrachunkowemu odpowiedź na jego uwagi do dnia 30 września. Kopię odpowiedzi przesyła również Zarządowi i Komisji.

8.   Dyrektor wykonawczy przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, na jego wniosek oraz zgodnie z art. 146 ust. 3 rozporządzenia finansowego, wszelkie informacje niezbędne do sprawnego przebiegu procedury udzielania absolutorium za dany rok budżetowy.

9.   Parlament Europejski, na zalecenie Rady stanowiącej większością kwalifikowaną, przed dniem 15 maja roku N + 2, udziela ESMA absolutorium z wykonania budżetu
  (obejmującego wszystkie koszty i przychody ESMA)
  za rok budżetowy N.

Artykuł 51

Zasady finansowe

Zasady finansowe mające zastosowanie w odniesieniu do ESMA przyjmuje Zarząd po konsultacji z Komisją. Zasady te nie mogą odbiegać od rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 (46), chyba że jest to wymagane ze względu na szczególne potrzeby operacyjne w zakresie funkcjonowania ESMA i jedynie jeśli Komisja wyrazi na to wcześniej zgodę.

Artykuł 52

Środki zwalczania nadużyć finansowych

1.   W celu zwalczania nadużyć finansowych, korupcji i wszelkiej innej nielegalnej działalności, wobec ESMA stosują się bez żadnych ograniczeń przepisy rozporządzenia (WE) nr 1073/1999.

2.   ESMA przystępuje do Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 25 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Wspólnot Europejskich dotyczącego wewnętrznych dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (47) oraz niezwłocznie przyjmuje stosowne przepisy odnoszące się do całego personelu ESMA.

3.   Decyzje dotyczące finansowania oraz wynikające z nich umowy oraz instrumenty wykonawcze muszą wyraźnie stwierdzać, że Trybunał Obrachunkowy i OLAF mogą, w razie potrzeby, przeprowadzać kontrole na miejscu wobec beneficjentów środków finansowych wydatkowanych przez ESMA oraz pracowników odpowiedzialnych za przydzielenie tych środków.

ROZDZIAŁ VII

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 53

Przywileje i immunitety

Do ESMA i jego pracowników zastosowanie ma Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich.

Artykuł 54

Personel

1.   Do pracowników ESMA, w tym do dyrektora wykonawczego
  i przewodniczącego
  , stosują się regulamin pracowniczy, warunki zatrudnienia innych pracowników oraz zasady przyjęte wspólnie przez instytucje
  unijne
  do celów stosowania regulaminu pracowniczego i warunków zatrudnienia.

2.   Zarząd, w porozumieniu z Komisją, przyjmuje niezbędne środki wykonawcze, zgodnie z ustaleniami przewidzianymi w art. 110 regulaminu pracowniczego.

3.   W odniesieniu do swoich pracowników ESMA korzysta z uprawnień przyznanych organowi powołującemu na mocy regulaminu pracowniczego oraz organowi uprawnionemu do zawierania umów na mocy warunków zatrudnienia innych pracowników.

4.   Zarząd przyjmuje przepisy umożliwiające oddelegowywanie ekspertów krajowych z państw członkowskich do ESMA.

Artykuł 55

Odpowiedzialność ESMA

1.   W przypadku odpowiedzialności pozaumownej ESMA naprawia szkody wyrządzone przez ESMA lub przez jego pracowników przy wykonywaniu swoich obowiązków zgodnie z zasadami ogólnymi wspólnymi dla systemów prawnych państw członkowskich. Trybunał Sprawiedliwości jest właściwy do orzekania w sporach dotyczących naprawy takich szkód.

2.   Osobistą odpowiedzialność finansową oraz odpowiedzialność dyscyplinarną pracowników ESMA wobec ESMA regulują odpowiednie przepisy mające zastosowanie do pracowników ESMA.

Artykuł 56

Obowiązek zachowania tajemnicy służbowej

1.   Członkowie Rady Organów Nadzoru i Zarządu, dyrektor wykonawczy, a także personel ESMA, w tym urzędnicy oddelegowani czasowo przez państwa członkowskie
  oraz wszystkie inne osoby wykonujące zadania na rzecz ESMA na podstawie umów
  , podlegają – również po zaprzestaniu pełnienia swoich funkcji – wymogom dotyczącym tajemnicy służbowej określonym w
  art. 339 TFUE
  oraz w odpowiednich przepisach prawa
  unijnego
  w tym zakresie.

Zgodnie z regulaminem pracowniczym, o którym mowa w art. 54, po zakończeniu służby pracownik jest nadal zobowiązany do godziwego i rozważnego zachowania w odniesieniu do przyjmowania niektórych stanowisk lub pewnych korzyści.

Żadne państwo członkowskie, instytucja lub organ unijny ani żadne inne podmioty publiczne lub prywatne nie usiłują wywierać wpływu na pracowników Zarządu.

2.   Bez uszczerbku dla przypadków, do których zastosowanie ma prawo karne, poufne informacje uzyskane przez osoby, o których mowa w ust. 1, podczas wykonywania ich obowiązków nie mogą zostać ujawnione żadnej innej osobie ani organowi, z wyjątkiem informacji w postaci skróconej lub zbiorczej uniemożliwiającej zidentyfikowanie poszczególnych
  instytucji
  finansowych.

Ponadto obowiązek przewidziany w ust. 1 oraz w akapicie pierwszym niniejszego ustępu nie uniemożliwia ESMA i krajowym organom nadzoru korzystania z informacji na potrzeby egzekwowania prawodawstwa, o którym mowa w art. 1 ust. 2, a w szczególności na potrzeby postępowania w celu przyjęcia decyzji.

3.   Ustępy 1 i 2 nie uniemożliwiają ESMA wymiany informacji z krajowymi organami nadzoru zgodnie z niniejszym rozporządzeniem oraz innymi przepisami prawa
  unijnego
  mającymi zastosowanie do uczestników rynków finansowych.

▐

Artykuł 57

Ochrona danych

Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla obowiązków państw członkowskich dotyczących przetwarzania przez nie danych osobowych na mocy dyrektywy 95/46/WE lub dla obowiązków ESMA dotyczących przetwarzania przez niego danych osobowych na mocy rozporządzenia (WE) nr 45/2001 podczas wypełniania powierzonych mu obowiązków.

Artykuł 58

Dostęp do dokumentów

1.   W odniesieniu do dokumentów pozostających w posiadaniu ESMA stosuje się rozporządzenie (WE) nr 1049/2001.

2.   Do dnia 31 maja 2011 r. Zarząd przyjmuje praktyczne środki dotyczące stosowania rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.

3.   Decyzje podejmowane przez EBA zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 mogą stanowić przedmiot skarg wnoszonych do Rzecznika Praw Obywatelskich lub postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości, po odwołaniu – w stosownych przypadkach – do Rady Organów Nadzoru, na warunkach określonych odpowiednio w art.
  228
  i
  263 TFUE
  .

Artykuł 59

Ustalenia językowe

1.   Do ESMA stosują się przepisy rozporządzenia Rady nr 1 (48).

2.   O wewnętrznych ustaleniach językowych ESMA decyduje Zarząd.

3.   Usługi tłumaczeniowe na potrzeby działalności organu zapewnia Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej.

Artykuł 60

Umowa w sprawie siedziby

Niezbędne ustalenia dotyczące lokali, które mają zostać przekazane ESMA w państwie członkowskim, w którym znajduje się jego siedziba, oraz obiektów udostępnianych przez to państwo, jak również szczegółowe przepisy mające zastosowanie w państwie członkowskim do dyrektora wykonawczego, członków Zarządu, pracowników ESMA i członków ich rodzin określa umowa w sprawie siedziby między ESMA a państwem członkowskim, która zostaje zawarta po uzyskaniu zgody Zarządu.

Państwo członkowskie zapewnia ESMA najlepsze możliwe warunki do prowadzenia działalności, w tym wielojęzyczne placówki szkolne o orientacji europejskiej i odpowiednie połączenia komunikacyjne.

Artykuł 61

Udział krajów trzecich

1.
     Udział w pracach ESMA jest otwarty dla krajów niebędących członkami Unii Europejskiej, które zawarły z
  Unią Europejską
  umowy przewidujące przyjęcie i stosowanie przez nie prawa
  unijnego
  w obszarze podlegającym kompetencjom ESMA, jak określono w art. 1 ust. 2.

1a.
     
  ESMA może zezwolić, aby w pracach uczestniczyły kraje trzecie stosujące przepisy uznane za równoważne w dziedzinach kompetencji ESMA, o których mowa w art. 1 ust. 2, zgodnie z przepisami dotyczącymi międzynarodowych porozumień zawieranych przez Unię na mocy art. 216 TFUE.

2.
     W odpowiednich postanowieniach tych umów określa się w szczególności charakter, zakres i aspekty proceduralne uczestnictwa tych krajów w pracach ESMA, w tym przepisy dotyczące wkładu finansowego i pracowników. W umowach można przewidzieć uczestnictwo tych krajów w posiedzeniach Rady Organów Nadzoru w charakterze obserwatora, dopilnowując jednocześnie, by kraje te nie mogły brać udziału w obradach dotyczących poszczególnych
  instytucji
  finansowych, chyba że są one nimi bezpośrednio zainteresowane.

ROZDZIAŁ VIII

PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE

Artykuł 62

Działania przygotowawcze

| -1. | W okresie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia a przed ustanowieniem ESMA, Komitet Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych ściśle współpracuje z Komisją w celu przygotowania się do zastąpienia Komitetu Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych przez ESMA. |
| --- | --- |

-1.

W okresie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia a przed ustanowieniem ESMA, Komitet Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych ściśle współpracuje z Komisją w celu przygotowania się do zastąpienia Komitetu Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych przez ESMA.

| 1. | Gdy ESMA zostanie już ustanowiony,
  Komisja ponosi odpowiedzialność za siedzibę administracyjną i początkowe prowadzenie działalności administracyjnej ESMA do czasu uzyskania przez niego zdolności operacyjnej niezbędnej do wykonywania własnego budżetu.
  W tym celu do czasu objęcia obowiązków przez dyrektora wykonawczego po jego
  /jej
  mianowaniu przez Radę Organów Nadzoru zgodnie z art. 36 Komisja może tymczasowo wyznaczyć jednego urzędnika do pełnienia obowiązków dyrektora wykonawczego.
  [Okres ten jest ograniczony do czasu uzyskania przez ESMA zdolności operacyjnej niezbędnej do wykonania własnego budżetu.] |
| --- | --- |

1.

Gdy ESMA zostanie już ustanowiony,
  Komisja ponosi odpowiedzialność za siedzibę administracyjną i początkowe prowadzenie działalności administracyjnej ESMA do czasu uzyskania przez niego zdolności operacyjnej niezbędnej do wykonywania własnego budżetu.

W tym celu do czasu objęcia obowiązków przez dyrektora wykonawczego po jego
  /jej
  mianowaniu przez Radę Organów Nadzoru zgodnie z art. 36 Komisja może tymczasowo wyznaczyć jednego urzędnika do pełnienia obowiązków dyrektora wykonawczego.
  [Okres ten jest ograniczony do czasu uzyskania przez ESMA zdolności operacyjnej niezbędnej do wykonania własnego budżetu.]

| 2. | Tymczasowy dyrektor wykonawczy może zatwierdzać wszelkie płatności w ramach środków przewidzianych w budżecie ESMA po ich zatwierdzeniu przez Zarząd, a także zawierać umowy, w tym m.in. umowy z pracownikami, po przyjęciu planu zatrudnienia ESMA. |
| --- | --- |

2.

Tymczasowy dyrektor wykonawczy może zatwierdzać wszelkie płatności w ramach środków przewidzianych w budżecie ESMA po ich zatwierdzeniu przez Zarząd, a także zawierać umowy, w tym m.in. umowy z pracownikami, po przyjęciu planu zatrudnienia ESMA.

| 3. | Ustępy 1 i 2 pozostają bez uszczerbku dla uprawnień Rady Organów Nadzoru i Zarządu. |
| --- | --- |

3.

Ustępy 1 i 2 pozostają bez uszczerbku dla uprawnień Rady Organów Nadzoru i Zarządu.

| 3a. | ESMA uznaje się za prawnego następcę Komitetu Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych. Wszystkie aktywa i zobowiązania oraz wszystkie bieżące operacje Komitetu Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych mogą zostać przekazane ESMA. Niezależny audytor sporządza sprawozdanie, w którym wykazuje końcową sytuację Komitetu Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych po stronie aktywów i zobowiązań. Sprawozdanie to jest badane i zatwierdzane przez członków Komitetu Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych oraz przez Komisję przed wszelkim przekazaniem aktywów lub zobowiązań. |
| --- | --- |

3a.

ESMA uznaje się za prawnego następcę Komitetu Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych. Wszystkie aktywa i zobowiązania oraz wszystkie bieżące operacje Komitetu Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych mogą zostać przekazane ESMA. Niezależny audytor sporządza sprawozdanie, w którym wykazuje końcową sytuację Komitetu Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych po stronie aktywów i zobowiązań. Sprawozdanie to jest badane i zatwierdzane przez członków Komitetu Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych oraz przez Komisję przed wszelkim przekazaniem aktywów lub zobowiązań.

Artykuł 63

Przepisy przejściowe dotyczące personelu

1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 54, wszystkie umowy o pracę
  i porozumienia o oddelegowaniu
  zawarte przez Komitet Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych lub jego sekretariat i obowiązujące w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia są uznawane do czasu ich wygaśnięcia. Umowy nie podlegają przedłużeniu.

2.   Wszystkim pracownikom ▐, o
  których
  mowa w ust. 1, proponuje się możliwość zawarcia umów na czas określony na mocy art. 2 lit. a) warunków zatrudnienia innych pracowników w różnych grupach zaszeregowania określonych w planie zatrudnienia ESMA.

Po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia organ uprawniony do zawierania umów przeprowadzi wewnętrzną procedurę kwalifikacyjną ograniczoną do pracowników ▐
  Komitetu
  Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych lub jego
  sekretariatu, o których mowa w ust. 1,
  w celu sprawdzenia umiejętności, operatywności i uczciwości zatrudnianych osób.
  Wewnętrzna procedura rekrutacyjna w pełni uwzględnia umiejętności i doświadczenie, jakie dana osoba wykaże podczas wykonywania swoich obowiązków przed zatrudnieniem.

3   W zależności od rodzaju i poziomu obejmowanych stanowisk, osobom, które pomyślnie przejdą procedurę kwalifikacyjną, zostaną zaoferowane umowy na czas określony co najmniej na okres pozostały do wygaśnięcia wcześniejszej umowy.

4.   Wobec pracowników posiadających wcześniejsze umowy, którzy podejmą decyzję o nieubieganiu się o umowę na czas określony lub którym nie zostaną zaoferowane takie umowy zgodnie z ust. 2, stosują się nadal odpowiednie przepisy krajowe dotyczące umów o pracę oraz inne odpowiednie instrumenty.

Artykuł 63a

Przepisy krajowe

Państwa członkowskie podejmują wszelkie właściwe działania, by zapewnić skuteczne stosowanie niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 64

Zmiany

W decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady
  nr 716/2009/WE ▐
  wprowadza się zmianę polegającą na wykreśleniu
  Komitetu Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych
  z wykazu beneficjentów wymienionych w sekcji B załącznika do tej decyzji.

Artykuł 65

Uchylenie

Decyzja Komisji 2009/77/WE ustanawiająca Komitet Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych ▐ traci moc
  z dniem 1 stycznia 2011 r.

Artykuł 66

Klauzula o przeglądzie

| -1. | Do dnia ... (49) Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie niezbędne wnioski w celu zwiększenia nadzoru nad instytucjami, które mogą stwarzać ryzyko systemowe, określone w art. 12b, oraz utworzenia nowych ram zarządzania kryzysem finansowym, w tym sposobów finansowania. |
| --- | --- |

-1.

Do dnia ... (49) Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie niezbędne wnioski w celu zwiększenia nadzoru nad instytucjami, które mogą stwarzać ryzyko systemowe, określone w art. 12b, oraz utworzenia nowych ram zarządzania kryzysem finansowym, w tym sposobów finansowania.

| 1. | Do dnia ... (50)

  , a następnie co trzy lata, Komisja
  przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie niezbędne wnioski w celu utworzenia wiarygodną strukturę rozwiązania sporów, w tym dotyczących wkładu uczestników rynków finansowych przeznaczonego na ograniczenie ryzyka systemowego i
  publikuje ogólne sprawozdanie dotyczące doświadczeń zgromadzonych w związku z działalnością ESMA oraz stosowaniem procedur ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.
  Sprawozdanie to ▐ zawiera
  między innymi
  ocenę
  :










  a) | konwergencji w zakresie standardowych praktyk nadzorczych osiągniętej przez właściwe organy; |
| --- | --- | --- |

1.

Do dnia ... (50)

  , a następnie co trzy lata, Komisja
  przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie niezbędne wnioski w celu utworzenia wiarygodną strukturę rozwiązania sporów, w tym dotyczących wkładu uczestników rynków finansowych przeznaczonego na ograniczenie ryzyka systemowego i
  publikuje ogólne sprawozdanie dotyczące doświadczeń zgromadzonych w związku z działalnością ESMA oraz stosowaniem procedur ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.

Sprawozdanie to ▐ zawiera
  między innymi
  ocenę
  :

a)

konwergencji w zakresie standardowych praktyk nadzorczych osiągniętej przez właściwe organy;

| b) | funkcjonowania kolegiów organów nadzorczych; |
| --- | --- |

b)

funkcjonowania kolegiów organów nadzorczych;

| c) | postępów dokonanych w zakresie konwergencji w dziedzinie zapobiegania kryzysom, zarządzania w sytuacjach kryzysowych i rozwiązywania takich sytuacji, w tym w dziedzinie europejskich mechanizmów finansowania; |
| --- | --- |

c)

postępów dokonanych w zakresie konwergencji w dziedzinie zapobiegania kryzysom, zarządzania w sytuacjach kryzysowych i rozwiązywania takich sytuacji, w tym w dziedzinie europejskich mechanizmów finansowania;

| d) | czy, szczególnie w świetle postępów osiągniętych w dziedzinach, o których mowa w lit. c), należy zwiększyć rolę ESMA w zakresie nadzoru nad uczestnikami rynków finansowych stwarzających potencjalne ryzyko systemowe i czy należy zwiększyć uprawnienia nadzorcze ESMA nad tymi uczestnikami rynków finansowych; |
| --- | --- |

d)

czy, szczególnie w świetle postępów osiągniętych w dziedzinach, o których mowa w lit. c), należy zwiększyć rolę ESMA w zakresie nadzoru nad uczestnikami rynków finansowych stwarzających potencjalne ryzyko systemowe i czy należy zwiększyć uprawnienia nadzorcze ESMA nad tymi uczestnikami rynków finansowych;

| e) | stosowania klauzuli ochronnej, o której mowa w art. 23, a w szczególności czy klauzula ta może nadmiernie przeszkadzać ESMA w pełnieniu roli, określonej w niniejszym rozporządzeniu. |
| --- | --- |

e)

stosowania klauzuli ochronnej, o której mowa w art. 23, a w szczególności czy klauzula ta może nadmiernie przeszkadzać ESMA w pełnieniu roli, określonej w niniejszym rozporządzeniu.

| 1a. | Sprawozdanie, o którym mowa w ust.1 bada także, czy:










  a) | należy przenieść organy do jednej siedziby, aby zwiększyć koordynację między nimi; |
| --- | --- | --- |

1a.

Sprawozdanie, o którym mowa w ust.1 bada także, czy:

a)

należy przenieść organy do jednej siedziby, aby zwiększyć koordynację między nimi;

| b) | należy nadal oddzielnie nadzorować banki, ubezpieczenia, pracownicze programy emerytalne, papiery wartościowe i rynki finansowe; |
| --- | --- |

b)

należy nadal oddzielnie nadzorować banki, ubezpieczenia, pracownicze programy emerytalne, papiery wartościowe i rynki finansowe;

| c) | należy kontrolować nadzór ostrożnościowy i prowadzenie działalności oddzielnie czy też powinien tego dokonywać ten sam organ nadzoru; |
| --- | --- |

c)

należy kontrolować nadzór ostrożnościowy i prowadzenie działalności oddzielnie czy też powinien tego dokonywać ten sam organ nadzoru;

| d) | należy uprościć i wzmocnić strukturę ESFS w celu zwiększenia spójności między poziomami makro i mikro oraz między europejskimi organami nadzoru; |
| --- | --- |

d)

należy uprościć i wzmocnić strukturę ESFS w celu zwiększenia spójności między poziomami makro i mikro oraz między europejskimi organami nadzoru;

| e) | ewolucja ESFS jest spójna z ewolucją w skali globalnej; |
| --- | --- |

e)

ewolucja ESFS jest spójna z ewolucją w skali globalnej;

| f) | w ramach ESFS istnieje wystarczająca różnorodność i wysoka jakość; |
| --- | --- |

f)

w ramach ESFS istnieje wystarczająca różnorodność i wysoka jakość;

| g) | istnieje odpowiedni poziom odpowiedzialności i przejrzystości w odniesieniu do wymogów dotyczących publikowania; |
| --- | --- |

g)

istnieje odpowiedni poziom odpowiedzialności i przejrzystości w odniesieniu do wymogów dotyczących publikowania;

| h) | wybór siedziby ESMA jest trafny; |
| --- | --- |

h)

wybór siedziby ESMA jest trafny;

| i) | należy utworzyć fundusz stabilności giełd i papierów wartościowych na szczeblu UE jako najlepszy sposób zwalczania zakłóceń konkurencji i postępowania w przypadku upadłości transgranicznego uczestnika rynków. |
| --- | --- |

i)

należy utworzyć fundusz stabilności giełd i papierów wartościowych na szczeblu UE jako najlepszy sposób zwalczania zakłóceń konkurencji i postępowania w przypadku upadłości transgranicznego uczestnika rynków.

| 2. | Sprawozdanie to jest przekazywane wraz z towarzyszącymi mu wnioskami (w stosownych przypadkach) Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. |
| --- | --- |

2.

Sprawozdanie to jest przekazywane wraz z towarzyszącymi mu wnioskami (w stosownych przypadkach) Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

Artykuł 67

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2011 r.
  , z wyjątkiem art. 62 i art. 63 ust. 1 i 2, które stosuje się od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.ESMA zostaje powołany w dniu rozpoczęcia stosowania
  .

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Sprawa została następnie odesłana do komisji parlamentarnej zgodnie z art. 57 ust. 2 akapit drugi Regulaminu (A7-0169/2010).

1

(2)  Poprawki: tekst nowy lub zmieniony jest zaznaczony
  wytłuszczoną kursywą
  ; skreślenia są zaznaczone symbolem ▐.

2

wytłuszczoną kursywą

(3)  Opinia z dnia 22 stycznia 2010 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

3

(4)  Dz.U. C, s. [...]..

4

(5)  Dz.U. C 13 z 20.01.10, s. 1.

5

(6)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia ....

6

(7)  

  Dz.U. C 40 z 07.02.2001, s. 453.

7

Dz.U. C 40 z 07.02.2001, s. 453.

(8)  

  Dz.U. C 25 E z 29.01.2004, s. 394.

8

Dz.U. C 25 E z 29.01.2004, s. 394.

(9)  

  Dz.U. C 175 E z 10.7.2008, s. 392.

9

Dz.U. C 175 E z 10.7.2008, s. 392.

(10)  

  Dz.U. C 8 E z 14.01.2010, s. 26.

10

Dz.U. C 8 E z 14.01.2010, s. 26.

(11)  

  Dz.U. C 9 E z 15.1.2010, s. 48.

11

Dz.U. C 9 E z 15.1.2010, s. 48.

(12)  
  Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0251.

12

Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0251.

(13)  
  Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0279.

13

Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0279.

(14)  

  Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 1.

14

Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 1.

(15)  Dz.U. L 25 z 29.1.2009, s. 23.

15

(16)  Dz.U. L 25 z 29.1.2009, s. 28.

16

(17)  Dz.U. L 25 z 29.1.2009, s. 18.

17

(18)  Punkt 44, dotychczas nieopublikowany w Zbiorze Orzeczeń.

18

(19)  Dz.U. L 84 z 26.03.97, s. 22.

19

(20)  
  Dz.U. L 166 z 11.06.98, s. 45.

20

Dz.U. L 166 z 11.06.98, s. 45.

(21)  Dz.U. L 184 z 06.07.01, s. 1.

21

(22)  Dz.U. L 168 z 27.06.02, s. 43.

22

(23)  Dz.U. L 35 z 11.02.03, s. 1.

23

(24)  Dz.U. L 96 z 12.04.03, s. 16.

24

(25)  Dz.U. L 345 z 31.12.03, s. 64.

25

(26)  
  Dz.U. L 142 z 30.04.04, s. 12.

26

Dz.U. L 142 z 30.04.04, s. 12.

(27)  Dz.U. L 145 z 30.04.04, s. 1.

27

(28)  Dz.U. L 390 z 31.12.04, s. 38.

28

(29)  
  Dz.U. L 309 z 25.11.05, s. 15.

29

Dz.U. L 309 z 25.11.05, s. 15.

(30)  Dz.U. L 271 z 9.10.2002, s. 16.

30

(31)  Dz.U. L 177 z 30.06.06, s. 201.

31

(32)  Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 32.

32

(33)  Do istniejących rozporządzeń objętych zakresem działania ESMA należą następujące rozporządzenia: rozporządzenie Komisji (WE) nr 1287/2006 z dnia 10 sierpnia 2006 r. wprowadzające środki wykonawcze do dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do zobowiązań przedsiębiorstw inwestycyjnych w zakresie prowadzenia rejestrów, sprawozdań z transakcji, przejrzystości rynkowej, dopuszczania instrumentów finansowych do obrotu oraz pojęć zdefiniowanych na potrzeby tejże dyrektywy (Dz.U. L 241 z 2.9.2006, s. 1); rozporządzenie Komisji (WE) nr 809/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. wykonujące dyrektywę 2003/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie informacji zawartych w prospektach emisyjnych oraz formy, włączenia przez odniesienie i publikacji takich prospektów emisyjnych oraz rozpowszechniania reklam (Dz.U. L 149 z 30.4.2004, s. 1); rozporządzenie Komisji (WE) nr 2273/2003 z dnia 22 grudnia 2003 r. wykonujące dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do zwolnień dla programów odkupu i stabilizacji instrumentów finansowych (Dz.U. L 336 z 23.12.2003, s. 33); rozporządzenie Komisji (WE) nr 1569/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające zgodnie z dyrektywami 2003/71/WE i 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady mechanizm ustalenia równoważności standardów rachunkowości stosowanych przez emitentów papierów wartościowych z krajów trzecich (Dz.U. L 340 z 22.12.2007, s. 66).

33

(34)  Dz.U. L 247 z 21.9.2007, s. 1.

34

(35)  

  Dz.U. L 87 z 31.03.09, s. 164.

35

Dz.U. L 87 z 31.03.09, s. 164.

(36)  

  Dz.U. L 318 z 27.11.98, s. 8.

36

Dz.U. L 318 z 27.11.98, s. 8.

(37)  

  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

37

Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

(38)  Dz.U. L 136 z 31.5.1999, s. 1.

38

(39)  Dz.U. L 136 z 31.5.1999, s. 15.

39

(40)  
  Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1.

40

Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1.

(41)  Dz.U. L 281 z 23.11.95, s. 31.

41

(42)  Dz.U. L 8 z 12.01.01, s. 1.

42

(43)  Dz.U. L 145 z 31.05.01, s. 43.

43

(44)  

  Dz.U. L 253 z 25.9.2009, s. 8.

44

Dz.U. L 253 z 25.9.2009, s. 8.

(45)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

45

(46)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

46

(47)  Dz.U. L 136 z 31.5.1999, s. 15.

47

(48)  Dz.U. 17 z 6.10.1958, s. 385/58.

48

(49)  
  sześć miesięcy od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia

49

sześć miesięcy od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia

(50)  
  trzy lata od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

50

trzy lata od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

---

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/321 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/321

---

Środa, 7 lipca 2010 r.Nadzór makroostrożnościowy nad systemem finansowym i ustanawiającego Europejską Radę ds. Ryzyka Systemowego ***I

P7_TA(2010)0271

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego wspólnotowego nadzoru makroostrożnościowego nad systemem finansowym i ustanawiającego Europejską Radę ds. Ryzyka Systemowego (COM(2009)0499 – C7-0166/2009 – 2009/0140(COD))

2011/C 351 E/37

(Zwykła procedura prawodawcza: pierwsze czytanie)

Wniosek został zmieniony w dniu 7 lipca 2010 r. w następujący sposób (1):

POPRAWKI PARLAMENTU (2)

do wniosku Komisji

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie unijnego nadzoru makroostrożnościowego nad systemem finansowym i ustanawiające Europejską Radę ds. Ryzyka Systemowego

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art.
  114
  ,

uwzględniając wniosek Komisji
  Europejskiej
  ,

uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego (3),

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (4),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą prawodawczą (5),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Stabilność finansowa jest warunkiem wstępnym, który musi zostać spełniony, aby realna gospodarka mogła zapewnić miejsca pracy, kredyty i wzrost.
  Kryzys finansowy ujawnił istotne braki w nadzorze finansowym, który nie był w stanie zapobiec nagromadzeniu się nadmiernych ryzyk w obrębie systemu finansowego.
  Kryzys ma ogromne konsekwencje dla podatników, dla wielu obywateli Unii, którzy pozostają bez pracy oraz dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP). Państwa członkowskie nie mogą sobie pozwolić na ratowanie instytucji finansowych, w razie gdyby pojawił się nowy kryzys na taką samą skalę, bez naruszenia zasad paktu stabilności i wzrostu. |
| --- | --- |

(1)

Stabilność finansowa jest warunkiem wstępnym, który musi zostać spełniony, aby realna gospodarka mogła zapewnić miejsca pracy, kredyty i wzrost.
  Kryzys finansowy ujawnił istotne braki w nadzorze finansowym, który nie był w stanie zapobiec nagromadzeniu się nadmiernych ryzyk w obrębie systemu finansowego.
  Kryzys ma ogromne konsekwencje dla podatników, dla wielu obywateli Unii, którzy pozostają bez pracy oraz dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP). Państwa członkowskie nie mogą sobie pozwolić na ratowanie instytucji finansowych, w razie gdyby pojawił się nowy kryzys na taką samą skalę, bez naruszenia zasad paktu stabilności i wzrostu.

| (1a) | Na długo przed kryzysem finansowym Parlament Europejski regularnie wzywał do wzmocnienia prawdziwie równych warunków konkurencji dla wszystkich podmiotów działających na szczeblu unijnym, a jednocześnie wskazywał znaczące uchybienia w zakresie unijnego nadzoru nad jeszcze bardziej zintegrowanymi rynkami finansowymi (w swoich rezolucjach z dnia 13 kwietnia 2000 r. dotyczących komunikatu Komisji w sprawie wprowadzania w życie ram dla rynków finansowych: plan działania

   (6)

  , z dnia 21 listopada 2002 r. w sprawie zasad nadzoru ostrożnościowego w Unii Europejskiej

   (7)

  , z dnia 11 lipca 20007 r. w sprawie polityki usług finansowych (2005-2010) – białej księgi

   (8)

  , z dnia 23 września 2008 r. z zaleceniami dla Komisji w sprawie funduszy hedgingowych i niepublicznego rynku kapitałowego

   (9)

  , z dnia 9 października 2008 r. z zaleceniami dla Komisji w sprawie działań następczych w związku z metodą Lamfalussy’ego: przyszła struktura nadzoru

   (10)

  , z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej ubezpieczeń na życie w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Solvency II)

   (11)

  oraz z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie agencji ratingowych

   (12)

  ). |
| --- | --- |

(1a)

Na długo przed kryzysem finansowym Parlament Europejski regularnie wzywał do wzmocnienia prawdziwie równych warunków konkurencji dla wszystkich podmiotów działających na szczeblu unijnym, a jednocześnie wskazywał znaczące uchybienia w zakresie unijnego nadzoru nad jeszcze bardziej zintegrowanymi rynkami finansowymi (w swoich rezolucjach z dnia 13 kwietnia 2000 r. dotyczących komunikatu Komisji w sprawie wprowadzania w życie ram dla rynków finansowych: plan działania

   (6)

  , z dnia 21 listopada 2002 r. w sprawie zasad nadzoru ostrożnościowego w Unii Europejskiej

   (7)

  , z dnia 11 lipca 20007 r. w sprawie polityki usług finansowych (2005-2010) – białej księgi

   (8)

  , z dnia 23 września 2008 r. z zaleceniami dla Komisji w sprawie funduszy hedgingowych i niepublicznego rynku kapitałowego

   (9)

  , z dnia 9 października 2008 r. z zaleceniami dla Komisji w sprawie działań następczych w związku z metodą Lamfalussy’ego: przyszła struktura nadzoru

   (10)

  , z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej ubezpieczeń na życie w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Solvency II)

   (11)

  oraz z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie agencji ratingowych

   (12)

  ).

| (2) | W listopadzie 2008 r. Komisja zleciła grupie wysokiego szczebla pod przewodnictwem Jacques’a de Larosière’a („grupa de Larosière’a”) opracowanie zaleceń w sprawie wzmocnienia europejskich rozwiązań w zakresie nadzoru, aby lepiej chronić obywateli i odbudować zaufanie do systemu finansowego. |
| --- | --- |

(2)

W listopadzie 2008 r. Komisja zleciła grupie wysokiego szczebla pod przewodnictwem Jacques’a de Larosière’a („grupa de Larosière’a”) opracowanie zaleceń w sprawie wzmocnienia europejskich rozwiązań w zakresie nadzoru, aby lepiej chronić obywateli i odbudować zaufanie do systemu finansowego.

| (3) | W swoim raporcie końcowym przedstawionym w dniu 25 lutego 2009 r.
  (sprawozdanie de Larosière’a)
  grupa de Larosière’a zaleciła m.in. utworzenie na poziomie
  Unii
  organu, którego zadaniem byłoby nadzorowanie ryzyka w systemie finansowym jako całości. |
| --- | --- |

(3)

W swoim raporcie końcowym przedstawionym w dniu 25 lutego 2009 r.
  (sprawozdanie de Larosière’a)
  grupa de Larosière’a zaleciła m.in. utworzenie na poziomie
  Unii
  organu, którego zadaniem byłoby nadzorowanie ryzyka w systemie finansowym jako całości.

| (4) | W komunikacie „Realizacja europejskiego planu naprawy” z dnia 4 marca 2009 r. Komisja przyjęła z zadowoleniem i poparła zalecenia grupy de Larosière’a. Podczas posiedzenia w dniach 19–20 marca 2009 r. Rada Europejska potwierdziła, że należy poprawić regulacje dotyczące instytucji finansowych i nadzór nad tymi instytucjami w UE i że podstawę tego działania powinien stanowić raport grupy de Larosière’a. |
| --- | --- |

(4)

W komunikacie „Realizacja europejskiego planu naprawy” z dnia 4 marca 2009 r. Komisja przyjęła z zadowoleniem i poparła zalecenia grupy de Larosière’a. Podczas posiedzenia w dniach 19–20 marca 2009 r. Rada Europejska potwierdziła, że należy poprawić regulacje dotyczące instytucji finansowych i nadzór nad tymi instytucjami w UE i że podstawę tego działania powinien stanowić raport grupy de Larosière’a.

| (5) | W swoim komunikacie „Europejski nadzór finansowy” z dnia 27 maja 2009 r. Komisja przedstawiła szereg reform obecnych rozwiązań mających na celu ochronę stabilności finansowej na poziomie
  Unii
  , w tym propozycję utworzenia Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (ESRB) odpowiedzialnej za nadzór makroostrożnościowy. Stanowisko Komisji zostało poparte przez Radę ECOFIN w dniu 9 czerwca 2009 r. i Radę Europejską podczas posiedzenia w dniach 18–19 czerwca; przyjęto także pozytywnie zamiar przedstawienia przez Komisję wniosków legislacyjnych, tak by nowy system zaczął obowiązywać w 2010 r. przyjęto także pozytywnie zamiar przedstawienia przez Komisję wniosków legislacyjnych, tak by nowy system zaczął obowiązywać w 2010 r. Rada wyraziła również stanowisko, zbieżne z opinią Komisji, że „EBC powinien zapewnić ESRB wsparcie analityczne, statystyczne, administracyjne i logistyczne, korzystając również z porad technicznych ze strony krajowych banków centralnych i krajowych organów nadzoru”.
  Wsparcie ze strony EBC dla ESRB oraz powierzone i przypisane ESRB zadania nie powinny naruszać zasady niezależności EBC w wykonywaniu jego zadań zgodnie z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). |
| --- | --- |

(5)

W swoim komunikacie „Europejski nadzór finansowy” z dnia 27 maja 2009 r. Komisja przedstawiła szereg reform obecnych rozwiązań mających na celu ochronę stabilności finansowej na poziomie
  Unii
  , w tym propozycję utworzenia Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (ESRB) odpowiedzialnej za nadzór makroostrożnościowy. Stanowisko Komisji zostało poparte przez Radę ECOFIN w dniu 9 czerwca 2009 r. i Radę Europejską podczas posiedzenia w dniach 18–19 czerwca; przyjęto także pozytywnie zamiar przedstawienia przez Komisję wniosków legislacyjnych, tak by nowy system zaczął obowiązywać w 2010 r. przyjęto także pozytywnie zamiar przedstawienia przez Komisję wniosków legislacyjnych, tak by nowy system zaczął obowiązywać w 2010 r. Rada wyraziła również stanowisko, zbieżne z opinią Komisji, że „EBC powinien zapewnić ESRB wsparcie analityczne, statystyczne, administracyjne i logistyczne, korzystając również z porad technicznych ze strony krajowych banków centralnych i krajowych organów nadzoru”.
  Wsparcie ze strony EBC dla ESRB oraz powierzone i przypisane ESRB zadania nie powinny naruszać zasady niezależności EBC w wykonywaniu jego zadań zgodnie z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).

| (5a) | Biorąc pod uwagę integrację międzynarodowych rynków finansowych, istnieje potrzeba zdecydowanego zaangażowania ze strony Unii na skalę globalną. ESRB powinna korzystać z wiedzy komitetu naukowego wysokiego szczebla i wziąć na siebie pełną odpowiedzialność na skalę globalną wymaganą, aby zapewnić, że głos Unii w sprawach dotyczących stabilności finansowej będzie słyszalny, szczególnie w zakresie współpracy z Międzynarodowym Funduszem Walutowym (MFW), Financial Services Board (FSB) i wszystkimi partnerami z G-20. |
| --- | --- |

(5a)

Biorąc pod uwagę integrację międzynarodowych rynków finansowych, istnieje potrzeba zdecydowanego zaangażowania ze strony Unii na skalę globalną. ESRB powinna korzystać z wiedzy komitetu naukowego wysokiego szczebla i wziąć na siebie pełną odpowiedzialność na skalę globalną wymaganą, aby zapewnić, że głos Unii w sprawach dotyczących stabilności finansowej będzie słyszalny, szczególnie w zakresie współpracy z Międzynarodowym Funduszem Walutowym (MFW), Financial Services Board (FSB) i wszystkimi partnerami z G-20.

| (5b) | ESRB powinna się między innymi przyczynić do realizacji zaleceń MFW, FSB i Banku Rozrachunków Międzynarodowych (BIS) zawartych we wstępnym rozpatrzeniu ich sprawozdania w sprawie wytycznych do oceny systemowej roli instytucji, rynków i instrumentów finansowych opublikowanego w październiku 2009 r., w których stwierdzają, że ryzyko systemowe musi być dynamiczne, aby uwzględniać ewolucję sektora finansowego i światowej gospodarki. Ryzyko systemowe może być postrzegane jako ryzyko zakłócenia usług finansowych spowodowanego upośledzeniem całego lub części systemu finansowego i które może spowodować poważne negatywne konsekwencje dla realnej gospodarki. |
| --- | --- |

(5b)

ESRB powinna się między innymi przyczynić do realizacji zaleceń MFW, FSB i Banku Rozrachunków Międzynarodowych (BIS) zawartych we wstępnym rozpatrzeniu ich sprawozdania w sprawie wytycznych do oceny systemowej roli instytucji, rynków i instrumentów finansowych opublikowanego w październiku 2009 r., w których stwierdzają, że ryzyko systemowe musi być dynamiczne, aby uwzględniać ewolucję sektora finansowego i światowej gospodarki. Ryzyko systemowe może być postrzegane jako ryzyko zakłócenia usług finansowych spowodowanego upośledzeniem całego lub części systemu finansowego i które może spowodować poważne negatywne konsekwencje dla realnej gospodarki.

| (5c) | Sprawozdanie w sprawie wytycznych do oceny systemowej roli instytucji finansowych stwierdza także, że ocena ryzyka systemowego może ulegać zmianie w zależności od sytuacji ekonomicznej. Będzie ona także uzależniona od infrastruktury finansowej i rozwiązań przewidzianych w ramach zarządzania kryzysowego oraz zdolności do zajęcia się problemami w momencie ich wystąpienia. Instytucje mogą być systemowo istotne dla lokalnych, krajowych lub międzynarodowych systemów finansowych i gospodarek. Kluczowe kryteria pomagające zidentyfikować systemową rolę rynków i instytucji to: ich wielkość (ilość usług finansowych świadczonych przez poszczególne elementy systemu finansowego), zastępowalność (zakres, w jakim inne elementy systemu mogą świadczyć te same usługi w razie zakłóceń) i wzajemne powiązania (powiązanie z innymi elementami sytemu). Ocena oparta na tych trzech kryteriach powinna zostać uzupełniona odniesieniem do wad sektora finansowego i potencjału ram instytucjonalnych do reagowania na problemy sektora finansowego. |
| --- | --- |

(5c)

Sprawozdanie w sprawie wytycznych do oceny systemowej roli instytucji finansowych stwierdza także, że ocena ryzyka systemowego może ulegać zmianie w zależności od sytuacji ekonomicznej. Będzie ona także uzależniona od infrastruktury finansowej i rozwiązań przewidzianych w ramach zarządzania kryzysowego oraz zdolności do zajęcia się problemami w momencie ich wystąpienia. Instytucje mogą być systemowo istotne dla lokalnych, krajowych lub międzynarodowych systemów finansowych i gospodarek. Kluczowe kryteria pomagające zidentyfikować systemową rolę rynków i instytucji to: ich wielkość (ilość usług finansowych świadczonych przez poszczególne elementy systemu finansowego), zastępowalność (zakres, w jakim inne elementy systemu mogą świadczyć te same usługi w razie zakłóceń) i wzajemne powiązania (powiązanie z innymi elementami sytemu). Ocena oparta na tych trzech kryteriach powinna zostać uzupełniona odniesieniem do wad sektora finansowego i potencjału ram instytucjonalnych do reagowania na problemy sektora finansowego.

| (5d) | Zadaniem ESRB powinny być monitorowanie i ocena ryzyka systemowego w normalnej sytuacji w celu zmniejszenia podatności systemu na ryzyko awarii elementów systemowych i zwiększenia odporności systemu finansowego na wstrząsy. W tym zakresie ESRB powinna zagwarantować stabilność finansową oraz zmniejszyć negatywny wpływ na rynek wewnętrzny i na realną gospodarkę. W celu spełnienia tego zadania ESRB powinna przeanalizować wszystkie istotne informacje, zwłaszcza odnośne ustawodawstwo mające potencjalny wpływ na stabilność finansową, takie jak przepisy dotyczące rachunkowości, upadłości i dofinansowania. |
| --- | --- |

(5d)

Zadaniem ESRB powinny być monitorowanie i ocena ryzyka systemowego w normalnej sytuacji w celu zmniejszenia podatności systemu na ryzyko awarii elementów systemowych i zwiększenia odporności systemu finansowego na wstrząsy. W tym zakresie ESRB powinna zagwarantować stabilność finansową oraz zmniejszyć negatywny wpływ na rynek wewnętrzny i na realną gospodarkę. W celu spełnienia tego zadania ESRB powinna przeanalizować wszystkie istotne informacje, zwłaszcza odnośne ustawodawstwo mające potencjalny wpływ na stabilność finansową, takie jak przepisy dotyczące rachunkowości, upadłości i dofinansowania.

| (6) | Prawidłowo funkcjonująca Unia i globalne systemy finansowe oraz zmniejszenie liczby dotyczących ich zagrożeń wymagają zwiększonej spójności między makro i mikro nadzorem. Jak stwierdzono w przygotowanym przez lorda Turnera dokumencie przeglądowym pt. „A regulatory response to the global banking crisis” z marca 2009 r., „Solidniejsze rozwiązania wymagają albo zwiększenia uprawnień władz krajowych, co oznacza mniejsze otwarcie jednolitego rynku, albo wyższego poziomu integracji europejskiej”. Mając na uwadze rolę solidnego systemu finansowego, jeśli chodzi o jego wkład na rzecz konkurencyjności i wzrostu w Unii i jego wpływu na realną gospodarkę, instytucje unijne, zgodnie z zaleceniami zawartymi w sprawozdaniu de Larosière’a, wybrały większy poziom europejskiej integracji. |
| --- | --- |

(6)

Prawidłowo funkcjonująca Unia i globalne systemy finansowe oraz zmniejszenie liczby dotyczących ich zagrożeń wymagają zwiększonej spójności między makro i mikro nadzorem. Jak stwierdzono w przygotowanym przez lorda Turnera dokumencie przeglądowym pt. „A regulatory response to the global banking crisis” z marca 2009 r., „Solidniejsze rozwiązania wymagają albo zwiększenia uprawnień władz krajowych, co oznacza mniejsze otwarcie jednolitego rynku, albo wyższego poziomu integracji europejskiej”. Mając na uwadze rolę solidnego systemu finansowego, jeśli chodzi o jego wkład na rzecz konkurencyjności i wzrostu w Unii i jego wpływu na realną gospodarkę, instytucje unijne, zgodnie z zaleceniami zawartymi w sprawozdaniu de Larosière’a, wybrały większy poziom europejskiej integracji.

| (6a) | Ten nowo zaplanowany system makronadzoru wymaga wiarygodnego i przywództwa na wysokim szczeblu. W związku z tym i z uwagi na jego kluczową rolę oraz jego międzynarodową i wewnętrzną wiarygodność, a także w duchu raportu de Larosière’a, przewodniczącym ESRB powinien być prezes EBC. Ponadto należy zwiększyć wymogi dotyczące odpowiedzialności, a także skład organów ESRB, aby uwzględnić szeroki zakres doświadczeń, środowisk i opinii. |
| --- | --- |

(6a)

Ten nowo zaplanowany system makronadzoru wymaga wiarygodnego i przywództwa na wysokim szczeblu. W związku z tym i z uwagi na jego kluczową rolę oraz jego międzynarodową i wewnętrzną wiarygodność, a także w duchu raportu de Larosière’a, przewodniczącym ESRB powinien być prezes EBC. Ponadto należy zwiększyć wymogi dotyczące odpowiedzialności, a także skład organów ESRB, aby uwzględnić szeroki zakres doświadczeń, środowisk i opinii.

| (6b) | W sprawozdaniu de Larosière’a stwierdzono także, że nadzór makroostrożnościowy nie ma znaczenia dopóki nie ma w pewnym stopniu wpływu na nadzór w skali mikro, a jednocześnie nadzór mikroostrożnościowy nie może skutecznie chronić stabilności finansowej bez właściwego uwzględnienia sytuacji w skali makro. |
| --- | --- |

(6b)

W sprawozdaniu de Larosière’a stwierdzono także, że nadzór makroostrożnościowy nie ma znaczenia dopóki nie ma w pewnym stopniu wpływu na nadzór w skali mikro, a jednocześnie nadzór mikroostrożnościowy nie może skutecznie chronić stabilności finansowej bez właściwego uwzględnienia sytuacji w skali makro.

| (6c) | Należy stworzyć europejski system nadzoru finansowego (ESFS) obejmujący podmioty sprawujące nadzór finansowy zarówno na szczeblu krajowym, jak i na szczeblu unijnym, funkcjonujący jako sieć. Zgodnie z zasadą lojalnej współpracy zapisaną w art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, strony ESFS powinny współpracować w zaufaniu i wzajemnym szacunku, szczególnie celem zapewnienia, aby następował między nimi przepływ odpowiednich i wiarygodnych informacji. Na szczeblu UE sieć powinna obejmować ESRB i trzy organy mikronadzoru: europejski organ nadzoru (bankowość) ustanowiony na mocy rozporządzenia (UE) nr .../2010, europejski organ nadzoru (giełda i papiery wartościowe) ustanowiony na mocy rozporządzenia (UE) nr .../2010 i europejski organ nadzoru (ubezpieczenia i pracownicze programy emerytalne) ustanowiony na mocy rozporządzenia (UE) nr .../2010.


  ▐ |
| --- | --- |

(6c)

Należy stworzyć europejski system nadzoru finansowego (ESFS) obejmujący podmioty sprawujące nadzór finansowy zarówno na szczeblu krajowym, jak i na szczeblu unijnym, funkcjonujący jako sieć. Zgodnie z zasadą lojalnej współpracy zapisaną w art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, strony ESFS powinny współpracować w zaufaniu i wzajemnym szacunku, szczególnie celem zapewnienia, aby następował między nimi przepływ odpowiednich i wiarygodnych informacji. Na szczeblu UE sieć powinna obejmować ESRB i trzy organy mikronadzoru: europejski organ nadzoru (bankowość) ustanowiony na mocy rozporządzenia (UE) nr .../2010, europejski organ nadzoru (giełda i papiery wartościowe) ustanowiony na mocy rozporządzenia (UE) nr .../2010 i europejski organ nadzoru (ubezpieczenia i pracownicze programy emerytalne) ustanowiony na mocy rozporządzenia (UE) nr .../2010.

▐

| (7a) | ESRB powinna posiadać Zarząd Główny, Komitet Sterujący, Sekretariat oraz Doradczy Komitet Naukowy. |
| --- | --- |

(7a)

ESRB powinna posiadać Zarząd Główny, Komitet Sterujący, Sekretariat oraz Doradczy Komitet Naukowy.

| (8) | W razie potrzeby ESRB powinna wydawać i
  podawać do wiadomości publicznej
  ostrzeżenia i zalecenia o charakterze ogólnym dotyczące całej
  Unii
  albo poszczególnych państw członkowskich lub grup państw członkowskich, w których przewidziany byłby konkretny termin na właściwą odpowiedź polityczną.
  Jeśli tego typu ostrzeżenia lub zalecenia kierowane są do jednego państwa członkowskiego lub grupy państw członkowskich, ESRB ma możliwość zaproponowania odpowiednich środków wsparcia. W stosownym przypadku Komisja może – z własnej inicjatywy lub na wniosek ESRB, organu nadzoru, Parlamentu Europejskiego lub Rady – podjąć decyzję skierowaną do organu nadzoru stanowiącą o wystąpieniu sytuacji nadzwyczajnej. |
| --- | --- |

(8)

W razie potrzeby ESRB powinna wydawać i
  podawać do wiadomości publicznej
  ostrzeżenia i zalecenia o charakterze ogólnym dotyczące całej
  Unii
  albo poszczególnych państw członkowskich lub grup państw członkowskich, w których przewidziany byłby konkretny termin na właściwą odpowiedź polityczną.
  Jeśli tego typu ostrzeżenia lub zalecenia kierowane są do jednego państwa członkowskiego lub grupy państw członkowskich, ESRB ma możliwość zaproponowania odpowiednich środków wsparcia. W stosownym przypadku Komisja może – z własnej inicjatywy lub na wniosek ESRB, organu nadzoru, Parlamentu Europejskiego lub Rady – podjąć decyzję skierowaną do organu nadzoru stanowiącą o wystąpieniu sytuacji nadzwyczajnej.

| (8a) | ESRB powinna podjąć decyzję o utrzymaniu zalecenia w poufności lub też o jego podaniu do publicznej wiadomości, pamiętając, że w niektórych okolicznościach publiczne ujawnienie zaleceń może przyczynić się do ich lepszego przestrzegania. |
| --- | --- |

(8a)

ESRB powinna podjąć decyzję o utrzymaniu zalecenia w poufności lub też o jego podaniu do publicznej wiadomości, pamiętając, że w niektórych okolicznościach publiczne ujawnienie zaleceń może przyczynić się do ich lepszego przestrzegania.

| (8b) | ESRB powinna opracować barwny kod umożliwiający zainteresowanym stronom lepszą ocenę charakteru zagrożenia. |
| --- | --- |

(8b)

ESRB powinna opracować barwny kod umożliwiający zainteresowanym stronom lepszą ocenę charakteru zagrożenia.

| (9) | Aby zwiększyć wagę i legitymację ostrzeżeń oraz zaleceń, powinny być one przekazywane za pośrednictwem
  Parlamentu Europejskiego
  , Rady,
  Komisji
  ,
  adresatów zaleceń
  oraz, w odpowiednich przypadkach,
  europejskich organów nadzoru
  . |
| --- | --- |

(9)

Aby zwiększyć wagę i legitymację ostrzeżeń oraz zaleceń, powinny być one przekazywane za pośrednictwem
  Parlamentu Europejskiego
  , Rady,
  Komisji
  ,
  adresatów zaleceń
  oraz, w odpowiednich przypadkach,
  europejskich organów nadzoru
  .

| (10) | ESRB powinna także monitorować przestrzeganie zaleceń na podstawie sprawozdań przedstawianych przez adresatów tych zaleceń, aby zapewnić faktyczną realizację jej ostrzeżeń i zaleceń. Adresaci zaleceń powinni odpowiednio
  uzasadnić każdy brak dostosowania się do zaleceń ESRB
  (mechanizm „działaj lub wyjaśnij”),
  w szczególności Parlamentowi Europejskiemu
  .
  ESRB powinna mieć możliwość zwrócenia się do Parlamentu Europejskiego i Rady, jeśli nie jest zadowolona z odpowiedzi adresatów na zalecenia.


  ▐ |
| --- | --- |

(10)

ESRB powinna także monitorować przestrzeganie zaleceń na podstawie sprawozdań przedstawianych przez adresatów tych zaleceń, aby zapewnić faktyczną realizację jej ostrzeżeń i zaleceń. Adresaci zaleceń powinni odpowiednio
  uzasadnić każdy brak dostosowania się do zaleceń ESRB
  (mechanizm „działaj lub wyjaśnij”),
  w szczególności Parlamentowi Europejskiemu
  .
  ESRB powinna mieć możliwość zwrócenia się do Parlamentu Europejskiego i Rady, jeśli nie jest zadowolona z odpowiedzi adresatów na zalecenia.

▐

| (12) | ESRB powinna składać sprawozdania Parlamentowi Europejskiemu i Radzie co najmniej raz w roku, a w okresach powszechnych trudności finansowych jeszcze częściej. |
| --- | --- |

(12)

ESRB powinna składać sprawozdania Parlamentowi Europejskiemu i Radzie co najmniej raz w roku, a w okresach powszechnych trudności finansowych jeszcze częściej.

| (13) | Wiodąca rola w nadzorze makroostrożnościowym powinna przypadać EBC i krajowym bankom centralnym, ponieważ dysponują one wiedzą ekspercką i spoczywają już na nich obowiązki dotyczące stabilności finansowej. Udział organów nadzoru mikroostrożnościowego w pracach ESRB jest niezbędny, aby ocena ryzyka makroostrożnościowego opierała się na pełnych i prawidłowych informacjach dotyczących zmian w systemie finansowym. W związku z powyższym przewodniczący europejskich organów nadzoru powinni być członkami z prawem głosu.
  W duchu otwartości członkami Zarządu Głównego powinno zostać sześć niezależnych osób, które nie powinny być członkami europejskiego organu nadzoru, wybranych na podstawie ich ogólnych kompetencji i zaangażowania w sprawy Unii oraz różnorodnych doświadczeń w dziedzinie nauki lub w sektorze prywatnym, w szczególności w MŚP, związkach zawodowych lub jako dostawcy lub użytkownicy usług finansowych, i spełniających wszelkie gwarancje w zakresie niezależności i poufności. W posiedzeniach Zarządu Głównego
  w charakterze członków bez prawa głosu
  powinni uczestniczyć po jednym przedstawicielu właściwych
  organów
  krajowych z każdego państwa członkowskiego
  . |
| --- | --- |

(13)

Wiodąca rola w nadzorze makroostrożnościowym powinna przypadać EBC i krajowym bankom centralnym, ponieważ dysponują one wiedzą ekspercką i spoczywają już na nich obowiązki dotyczące stabilności finansowej. Udział organów nadzoru mikroostrożnościowego w pracach ESRB jest niezbędny, aby ocena ryzyka makroostrożnościowego opierała się na pełnych i prawidłowych informacjach dotyczących zmian w systemie finansowym. W związku z powyższym przewodniczący europejskich organów nadzoru powinni być członkami z prawem głosu.
  W duchu otwartości członkami Zarządu Głównego powinno zostać sześć niezależnych osób, które nie powinny być członkami europejskiego organu nadzoru, wybranych na podstawie ich ogólnych kompetencji i zaangażowania w sprawy Unii oraz różnorodnych doświadczeń w dziedzinie nauki lub w sektorze prywatnym, w szczególności w MŚP, związkach zawodowych lub jako dostawcy lub użytkownicy usług finansowych, i spełniających wszelkie gwarancje w zakresie niezależności i poufności. W posiedzeniach Zarządu Głównego
  w charakterze członków bez prawa głosu
  powinni uczestniczyć po jednym przedstawicielu właściwych
  organów
  krajowych z każdego państwa członkowskiego
  .

| (14) | Udział członka Komisji przyczyni się do stworzenia połączenia z nadzorem makroekonomicznym i nadzorem finansowym prowadzonym przez
  Unię
  , natomiast obecność przewodniczącego Komitetu Ekonomiczno-Finansowego odzwierciedla rolę ministerstw finansów w ochronie stabilności finansowej. |
| --- | --- |

(14)

Udział członka Komisji przyczyni się do stworzenia połączenia z nadzorem makroekonomicznym i nadzorem finansowym prowadzonym przez
  Unię
  , natomiast obecność przewodniczącego Komitetu Ekonomiczno-Finansowego odzwierciedla rolę ministerstw finansów w ochronie stabilności finansowej.

| (14a) | Jako że banki i instytucje finansowe z krajów trzecich należących do Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu mogą działać w Unii, powinno być możliwe zaproszenie po jednym przedstawicielu wysokiego szczebla z każdego z tych państw, za zgodą tych państw, do uczestnictwa w posiedzeniach Zarządu Głównego ESRB. |
| --- | --- |

(14a)

Jako że banki i instytucje finansowe z krajów trzecich należących do Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu mogą działać w Unii, powinno być możliwe zaproszenie po jednym przedstawicielu wysokiego szczebla z każdego z tych państw, za zgodą tych państw, do uczestnictwa w posiedzeniach Zarządu Głównego ESRB.

| (15) | Konieczne jest, aby członkowie ESRB wykonywali swoje obowiązki w sposób bezstronny i brali pod uwagę wyłącznie stabilność finansową w Unii Europejskiej jako całości.
  W przypadku, gdy osiągnięcie konsensusu jest niemożliwe, przy
  podejmowaniu decyzji w sprawie ostrzeżeń i zaleceń ESRB głosy nie powinny być ważone, a decyzje powinny co do zasady zapadać zwykłą większością. |
| --- | --- |

(15)

Konieczne jest, aby członkowie ESRB wykonywali swoje obowiązki w sposób bezstronny i brali pod uwagę wyłącznie stabilność finansową w Unii Europejskiej jako całości.
  W przypadku, gdy osiągnięcie konsensusu jest niemożliwe, przy
  podejmowaniu decyzji w sprawie ostrzeżeń i zaleceń ESRB głosy nie powinny być ważone, a decyzje powinny co do zasady zapadać zwykłą większością.

| (16) | Ze względu na wzajemne powiązania instytucji i rynków finansowych monitorowanie i ocena potencjalnych ryzyk systemowych powinny opierać się na obszernym zestawie odpowiednich danych i wskaźników makroekonomicznych oraz mikrofinansowych.
  Wyżej wymienione ryzyka systemowe obejmują ryzyka zakłóceń usług finansowych spowodowanych poważnymi szkodami w całym systemie finansowym Unii lub w jego części, które mogą wywołać poważne negatywne skutki dla rynku wewnętrznego i dla realnej gospodarki. Każdy rodzaj instytucji finansowej i pośrednika, rynku, infrastruktury i instrumentu może być systemowo istotny.
  ESRB powinna w związku z tym mieć dostęp do wszystkich informacji niezbędnych do wykonywania jej obowiązków, zachowując je w poufności zgodnie z odpowiednimi wymogami. |
| --- | --- |

(16)

Ze względu na wzajemne powiązania instytucji i rynków finansowych monitorowanie i ocena potencjalnych ryzyk systemowych powinny opierać się na obszernym zestawie odpowiednich danych i wskaźników makroekonomicznych oraz mikrofinansowych.
  Wyżej wymienione ryzyka systemowe obejmują ryzyka zakłóceń usług finansowych spowodowanych poważnymi szkodami w całym systemie finansowym Unii lub w jego części, które mogą wywołać poważne negatywne skutki dla rynku wewnętrznego i dla realnej gospodarki. Każdy rodzaj instytucji finansowej i pośrednika, rynku, infrastruktury i instrumentu może być systemowo istotny.
  ESRB powinna w związku z tym mieć dostęp do wszystkich informacji niezbędnych do wykonywania jej obowiązków, zachowując je w poufności zgodnie z odpowiednimi wymogami.

| (17) | Uczestnicy rynku mogą wnieść cenny wkład w zrozumienie przemian mających wpływ na system finansowy. W razie potrzeby ESRB powinna zatem konsultować się z zainteresowanymi stronami z sektora prywatnego (przedstawicielami sektora finansowego, stowarzyszeniami konsumentów, grupami użytkowników z obszaru usług finansowych ustanowionego przez Komisję lub na mocy prawodawstwa
  Unii
  itp.) oraz dać im odpowiednią możliwość wypowiedzenia się.
  Ponadto, z uwagi na brak ścisłej definicji ryzyka systemowego oraz z uwagi na fakt, że ocena ryzyka systemowego może ulegać zmianie zależnie od sytuacji gospodarczej, ESRB powinna dysponować szerokim zakresem doświadczeń i umiejętności wśród swego personelu i doradców.


  ▐ |
| --- | --- |

(17)

Uczestnicy rynku mogą wnieść cenny wkład w zrozumienie przemian mających wpływ na system finansowy. W razie potrzeby ESRB powinna zatem konsultować się z zainteresowanymi stronami z sektora prywatnego (przedstawicielami sektora finansowego, stowarzyszeniami konsumentów, grupami użytkowników z obszaru usług finansowych ustanowionego przez Komisję lub na mocy prawodawstwa
  Unii
  itp.) oraz dać im odpowiednią możliwość wypowiedzenia się.
  Ponadto, z uwagi na brak ścisłej definicji ryzyka systemowego oraz z uwagi na fakt, że ocena ryzyka systemowego może ulegać zmianie zależnie od sytuacji gospodarczej, ESRB powinna dysponować szerokim zakresem doświadczeń i umiejętności wśród swego personelu i doradców.

▐

| (19) | Ustanowienie ESRB powinno przyczynić się bezpośrednio do osiągnięcia celów rynku wewnętrznego.
  Unijny
  nadzór makroostrożnościowy nad systemem finansowym stanowi integralny element nowych rozwiązań nadzorczych
  w Unii
  , ponieważ aspekt makroostrożnościowy jest ściśle związany z zadaniami w zakresie nadzoru mikroostrożnościowego, które zostały powierzone europejskim organom nadzoru. Tylko wdrożenie rozwiązań odpowiednio uwzględniających współzależność między zagrożeniami mikro- i makroostrożnościowymi może wzbudzić dostateczne zaufanie wszystkich zainteresowanych stron, tak by angażowały się one w transgraniczną działalność finansową. ESRB powinna monitorować i oceniać ryzyka dla stabilności finansowej wynikające z wydarzeń, które mogą oddziaływać na poziomie sektorowym lub na poziomie systemu finansowego jako całości. Przeciwdziałając takim zagrożeniom, ESRB wniosłaby bezpośredni wkład w zintegrowaną
  unijną
  strukturę nadzorczą niezbędną do promowania wśród państw członkowskich spójnych i udzielanych w odpowiednim czasie odpowiedzi politycznych, nie dopuszczając do przyjmowania rozbieżnych podejść i ulepszając działanie rynku wewnętrznego. |
| --- | --- |

(19)

Ustanowienie ESRB powinno przyczynić się bezpośrednio do osiągnięcia celów rynku wewnętrznego.
  Unijny
  nadzór makroostrożnościowy nad systemem finansowym stanowi integralny element nowych rozwiązań nadzorczych
  w Unii
  , ponieważ aspekt makroostrożnościowy jest ściśle związany z zadaniami w zakresie nadzoru mikroostrożnościowego, które zostały powierzone europejskim organom nadzoru. Tylko wdrożenie rozwiązań odpowiednio uwzględniających współzależność między zagrożeniami mikro- i makroostrożnościowymi może wzbudzić dostateczne zaufanie wszystkich zainteresowanych stron, tak by angażowały się one w transgraniczną działalność finansową. ESRB powinna monitorować i oceniać ryzyka dla stabilności finansowej wynikające z wydarzeń, które mogą oddziaływać na poziomie sektorowym lub na poziomie systemu finansowego jako całości. Przeciwdziałając takim zagrożeniom, ESRB wniosłaby bezpośredni wkład w zintegrowaną
  unijną
  strukturę nadzorczą niezbędną do promowania wśród państw członkowskich spójnych i udzielanych w odpowiednim czasie odpowiedzi politycznych, nie dopuszczając do przyjmowania rozbieżnych podejść i ulepszając działanie rynku wewnętrznego.

| (20) | Ze względu na integrację europejskich rynków finansowych państwa członkowskie nie mogą osiągnąć w sposób wystarczający celu, którym jest skuteczny nadzór makroostrożnościowy
  unijnego
  systemu finansowego, dlatego też
  Unia
  może przyjmować środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w przywołanym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia tych celów, |
| --- | --- |

(20)

Ze względu na integrację europejskich rynków finansowych państwa członkowskie nie mogą osiągnąć w sposób wystarczający celu, którym jest skuteczny nadzór makroostrożnościowy
  unijnego
  systemu finansowego, dlatego też
  Unia
  może przyjmować środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w przywołanym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia tych celów,

| (20a) | Jak zaproponowano w sprawozdaniu de Larosière'a, konieczne jest podejście etapowe, a Parlament Europejski i Rada powinny dokonać pełnego przeglądu ESFS, ESRB i ESA do ...

   (13)

  , |
| --- | --- |

(20a)

Jak zaproponowano w sprawozdaniu de Larosière'a, konieczne jest podejście etapowe, a Parlament Europejski i Rada powinny dokonać pełnego przeglądu ESFS, ESRB i ESA do ...

   (13)

  ,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1 ▐

1.
     Ustanawia się Europejską Radę ds. Ryzyka Systemowego, zwaną dalej „ESRB”.
  Jej siedziba znajduje się we Frankfurcie.

1a.
     
  ESRB będzie częścią Europejskiego Systemu Organów Nadzoru Finansowego (ESFS), którego celem jest zagwarantowanie nadzoru nad systemem finansowym Unii.

1b.
     
  W skład ESFS wchodzą:

| a) | ESRB; |
| --- | --- |

a)

ESRB;

| b) | europejski organ nadzoru (giełda i papiery wartościowe) ustanowiony na mocy rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA]; |
| --- | --- |

b)

europejski organ nadzoru (giełda i papiery wartościowe) ustanowiony na mocy rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA];

| c) | europejski organ nadzoru (ubezpieczenia i pracownicze programy emerytalne) ustanowiony na mocy rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA]; |
| --- | --- |

c)

europejski organ nadzoru (ubezpieczenia i pracownicze programy emerytalne) ustanowiony na mocy rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA];

| d) | europejski organ nadzoru (bankowość) ustanowiony na mocy rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA]; |
| --- | --- |

d)

europejski organ nadzoru (bankowość) ustanowiony na mocy rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA];

| e) | europejski organ nadzoru (Wspólny Komitet) przewidziany w art. 40 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA], i rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA]; |
| --- | --- |

e)

europejski organ nadzoru (Wspólny Komitet) przewidziany w art. 40 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA], i rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA];

| f) | organy państw członkowskich określone w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA] oraz rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA]; |
| --- | --- |

f)

organy państw członkowskich określone w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA] oraz rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA];

| g) | Komisja, do celów wykonywania zadań, o których mowa w art. 7 i art. 9 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia) (UE) nr .../2010 [ESMA] i rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA]. |
| --- | --- |

g)

Komisja, do celów wykonywania zadań, o których mowa w art. 7 i art. 9 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia) (UE) nr .../2010 [ESMA] i rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA].

Siedzibą europejskich organów nadzoru wymienionych w lit. b), c) i d) jest Frankfurt.

Mogą one posiadać przedstawicielstwa w najważniejszych centrach finansowych Unii Europejskiej.

1c.
     
  Zgodnie z zasadą lojalnej współpracy zapisaną w art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, strony ESFS współpracują w zaufaniu i wzajemnym szacunku, w szczególności zapewniając, aby następował między nimi przepływ odpowiednich i wiarygodnych informacji.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

| (a) | „instytucja finansowa” oznacza każde przedsiębiorstwo
  podlegające przepisom, o których mowa w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA] i rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA], oraz jakiekolwiek inne przedsiębiorstwo lub podmiot działający w Unii, których działalność finansowa może stanowić ryzyko systemowe, nawet jeśli nie mają one bezpośredniego związku z ogółem społeczeństwa; |
| --- | --- |

(a)

„instytucja finansowa” oznacza każde przedsiębiorstwo
  podlegające przepisom, o których mowa w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA] i rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA], oraz jakiekolwiek inne przedsiębiorstwo lub podmiot działający w Unii, których działalność finansowa może stanowić ryzyko systemowe, nawet jeśli nie mają one bezpośredniego związku z ogółem społeczeństwa;

| (b) | „system finansowy” oznacza wszystkie instytucje finansowe, rynki,
  produkty
  i infrastruktury rynkowe
  ; |
| --- | --- |

(b)

„system finansowy” oznacza wszystkie instytucje finansowe, rynki,
  produkty
  i infrastruktury rynkowe
  ;

| (ba) | „ryzyko systemowe” oznacza ryzyko zakłócenia systemu finansowego, które może wywołać poważne negatywne skutki dla rynku wewnętrznego i dla realnej gospodarki. Wszystkie rodzaje pośredników finansowych, rynków i infrastruktury mogą mieć w pewnym stopniu potencjalne znaczenie systemowe. |
| --- | --- |

(ba)

„ryzyko systemowe” oznacza ryzyko zakłócenia systemu finansowego, które może wywołać poważne negatywne skutki dla rynku wewnętrznego i dla realnej gospodarki. Wszystkie rodzaje pośredników finansowych, rynków i infrastruktury mogą mieć w pewnym stopniu potencjalne znaczenie systemowe.

Artykuł 3

Misja, cele i zadania

1.   ESRB jest odpowiedzialna za sprawowanie nadzoru makroostrożnościowego nad systemem finansowym
  w Unii
  w celu
  wsparcia
  przeciwdziałania ryzykom systemowym
  zagrażającym stabilności finansowej Unii i wynikającym ze zmian
  w obrębie systemu finansowego lub ograniczania tych ryzyk, aby zapobiegać okresom powszechnych trudności finansowych
  oraz
  przyczyniać się do sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego i zapewniać
  tym samym
  trwały wkład sektora finansowego we wzrost gospodarczy.

2.   Do celów ust. 1 ESRB wykonuje następujące zadania:

| (a) | identyfikowanie i/lub gromadzenie, w zależności od przypadku, oraz analizowanie wszystkich
  istotnych
  informacji z punktu widzenia
  celów opisanych
  w ust 1,
  w tym przepisów mogących mieć potencjalny wpływ na stabilność finansową, takich jak przepisy dotyczące rachunkowości, reorganizacji i likwidacji
  ; |
| --- | --- |

(a)

identyfikowanie i/lub gromadzenie, w zależności od przypadku, oraz analizowanie wszystkich
  istotnych
  informacji z punktu widzenia
  celów opisanych
  w ust 1,
  w tym przepisów mogących mieć potencjalny wpływ na stabilność finansową, takich jak przepisy dotyczące rachunkowości, reorganizacji i likwidacji
  ;

| (b) | identyfikowanie takich ryzyk
  systemowych
  i szeregowanie ich pod względem ważności; |
| --- | --- |

(b)

identyfikowanie takich ryzyk
  systemowych
  i szeregowanie ich pod względem ważności;

| (c) | wydawanie ostrzeżeń w sytuacjach, gdy
  takie
  ryzyko
  systemowe
  jest uznawane za znaczące
  , i w stosownych przypadkach podawanie ich do wiadomości publicznej
  ; |
| --- | --- |

(c)

wydawanie ostrzeżeń w sytuacjach, gdy
  takie
  ryzyko
  systemowe
  jest uznawane za znaczące
  , i w stosownych przypadkach podawanie ich do wiadomości publicznej
  ;

| (d) | ▐ wydawanie zaleceń w sprawie działań zaradczych
  w odniesieniu do zidentyfikowanego ryzyka i, w razie potrzeby,podawanie ich do wiadomości publicznej
  ; |
| --- | --- |

(d)

▐ wydawanie zaleceń w sprawie działań zaradczych
  w odniesieniu do zidentyfikowanego ryzyka i, w razie potrzeby,podawanie ich do wiadomości publicznej
  ;

| (da) | wydawanie poufnych ostrzeżeń skierowanych do Komisji, w przypadku stwierdzenia przez ESRB ryzyka wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej określonej w art. 10 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA], rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA] i rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA]; ESRB powinna przygotować ocenę sytuacji, aby Komisja mogła określić potrzebę podjęcia decyzji skierowanej do europejskich organów nadzoru stwierdzającej zaistnienie sytuacji nadzwyczajnej; |
| --- | --- |

(da)

wydawanie poufnych ostrzeżeń skierowanych do Komisji, w przypadku stwierdzenia przez ESRB ryzyka wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej określonej w art. 10 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA], rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA] i rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA]; ESRB powinna przygotować ocenę sytuacji, aby Komisja mogła określić potrzebę podjęcia decyzji skierowanej do europejskich organów nadzoru stwierdzającej zaistnienie sytuacji nadzwyczajnej;

| (e) | monitorowanie działań następczych w związku z ostrzeżeniami i zaleceniami; |
| --- | --- |

(e)

monitorowanie działań następczych w związku z ostrzeżeniami i zaleceniami;

| (f) | ścisła współpraca
  ze wszystkimi innymi stronami ESFS
  oraz, w stosownych przypadkach, udostępnianie europejskim organom nadzoru informacji na temat ryzyk systemowych, które są im potrzebne do realizacji ich zadań;
  w szczególności ESRB opracowuje we współpracy z europejskimi organami nadzoru wspólny zestaw wskaźników ilościowych i jakościowych („deska rozdzielcza ryzyka”), który posłuży za podstawę do oceny nadzorczej transgranicznych instytucji, które potencjalnie mogą stanowić ryzyko systemowe.



  Taka ocena będzie regularnie poddawana przeglądowi celem uwzględnienia istotnych zmian w profilu ryzyka danej instytucji. Ocena nadzorcza będzie czynnikiem decydującym przy podejmowaniu decyzji o bezpośrednim nadzorze nad niewydolną instytucją lub interwencji w niej; |
| --- | --- |

(f)

ścisła współpraca
  ze wszystkimi innymi stronami ESFS
  oraz, w stosownych przypadkach, udostępnianie europejskim organom nadzoru informacji na temat ryzyk systemowych, które są im potrzebne do realizacji ich zadań;
  w szczególności ESRB opracowuje we współpracy z europejskimi organami nadzoru wspólny zestaw wskaźników ilościowych i jakościowych („deska rozdzielcza ryzyka”), który posłuży za podstawę do oceny nadzorczej transgranicznych instytucji, które potencjalnie mogą stanowić ryzyko systemowe.

| (fa) | uczestnictwo, w stosownych przypadkach, we Wspólnym Komitecie; |
| --- | --- |

(fa)

uczestnictwo, w stosownych przypadkach, we Wspólnym Komitecie;

| (g) | koordynowanie działań z
  finansowymi
  instytucjami międzynarodowymi, w szczególności Międzynarodowym Funduszem Walutowym i Radą Stabilności Finansowej, oraz z właściwymi organami w krajach trzecich w sprawach dotyczących nadzoru makroostrożnościowego; |
| --- | --- |

(g)

koordynowanie działań z
  finansowymi
  instytucjami międzynarodowymi, w szczególności Międzynarodowym Funduszem Walutowym i Radą Stabilności Finansowej, oraz z właściwymi organami w krajach trzecich w sprawach dotyczących nadzoru makroostrożnościowego;

| (h) | wykonywanie innych podobnych zadań określonych w prawodawstwie
  unijnym
  . |
| --- | --- |

(h)

wykonywanie innych podobnych zadań określonych w prawodawstwie
  unijnym
  .

ROZDZIAŁ II

ORGANIZACJA

Artykuł 4

Struktura

1.   ESRB posiada Zarząd Główny, Komitet Sterujący
  ,
  ▐ Sekretariat
  oraz Doradczy Komitet Naukowy
  .

2.   Zarząd Główny podejmuje decyzje konieczne do realizacji zadań powierzonych ESRB.

3.   Komitet Sterujący wspiera proces decyzyjny ESRB,
  przygotowując posiedzenia
  Zarządu Głównego, analizując dokumenty, które będą przedmiotem obrad, oraz monitorując postępy w bieżącej pracy ESRB.

4.   Sekretariat
  jest odpowiedzialny za bieżącą działalność ESRB i sprawy kadrowe
  .
  Zapewnia on
  ESRB
  wysokiej jakości
  wsparcie analityczne, statystyczne, administracyjne i logistyczne, pod kierownictwem przewodniczącego Zarządu Głównego, zgodnie z
  rozporządzeniem (UE) Rady nr .../2010 [ESRB]
  .
  Sekretariat korzysta także z technicznych porad europejskich organów nadzoru, krajowych banków centralnych i krajowych organów nadzoru.

5.   ▐
  Doradczy
  Komitet
  Naukowy
  , o którym mowa w art. 12, ▐
  doradza
  ESRB ▐ i wspiera ją w sprawach związanych z jej pracami.

Artykuł 5

Przewodniczący

1.   Przewodniczący ▐ ESRB
  jest prezesem EBC
  .

1a.
     
  Pierwszy wiceprzewodniczący jest wybierany przez członków Rady Ogólnej EBC i spośród nich na okres 5 lat, z uwzględnieniem konieczności zapewnienia zrównoważonej reprezentacji państw członkowskich oraz państw strefy euro i spoza strefy euro. Jego mandat jest odnawialny jednokrotnie.

1b.
     
  Drugi wiceprzewodniczący będzie przewodniczącym Wspólnego Komitetu powołanego zgodnie z art. [XX] rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA] i rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA].

1c.
     
  Przewodniczący i wiceprzewodniczący przedstawią Parlamentowi Europejskiemu podczas wysłuchania publicznego sposób, w jaki zamierzają wykonywać obowiązki wynikające z niniejszego rozporządzenia.

2.   Przewodniczący przewodniczy posiedzeniom Zarządu Głównego i Komitetu Sterującego.

3.   Wiceprzewodniczący
  , według hierarchii ważności, przewodniczą
  Zarządowi Głównemu lub Komitetowi Sterującemu w razie nieobecności przewodniczącego.

4.   W przypadku gdy kadencja członków Rady Ogólnej EBC wybranych na stanowisko ▐
  pierwszego
  wiceprzewodniczącego zakończy się przed upływem powyższego pięcioletniego mandatu lub gdy ▐
  pierwszy
  wiceprzewodniczący z jakichkolwiek przyczyn nie jest w stanie wykonywać swoich obowiązków, wybierany jest nowy ▐
  pierwszy
  wiceprzewodniczący zgodnie z ust.
  1a
  .

5.   Przewodniczący reprezentuje ESRB na zewnątrz.

Artykuł 6

Zarząd Główny

1.   Członkami Zarządu Głównego posiadającymi prawo głosu są:

| a) | prezes i wiceprezes EBC; |
| --- | --- |

a)

prezes i wiceprezes EBC;

| b) | prezesi krajowych banków centralnych; |
| --- | --- |

b)

prezesi krajowych banków centralnych;

| c) | członek Komisji Europejskiej; |
| --- | --- |

c)

członek Komisji Europejskiej;

| d) | przewodniczący Europejskiego Organu Nadzoru Bankowego; |
| --- | --- |

d)

przewodniczący Europejskiego Organu Nadzoru Bankowego;

| e) | przewodniczący Europejskiego Organu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych; |
| --- | --- |

e)

przewodniczący Europejskiego Organu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych;

| f) | przewodniczący Europejskiego Organu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych; |
| --- | --- |

f)

przewodniczący Europejskiego Organu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych;

| fa) | sześć niezależnych osób powołanych przez członków Zarządu Głównego, posiadających prawo do głosu na wniosek Wspólnego Komitetu; kandydaci nie mogą być członkami europejskich organów nadzoru i są wybierani na podstawie ich ogólnych kompetencji, a także z uwagi na ich różnorodne doświadczenia w dziedzinie nauki lub w innych sektorach, w szczególności w MŚP, związkach zawodowych lub jako dostawcy lub użytkownicy usług finansowych; w momencie ich nominacji Wspólny Komitet wskazuje osoby wyznaczone również do zasiadania w Komitecie Sterującym; nominowane osoby nie mogą podczas wykonywania obowiązków zwracać się o instrukcje ani ich przyjmować od żadnych rządów, instytucji, organów, urzędów, podmiotów lub osób prywatnych; powstrzymują się oni od podejmowania wszelkich działań niezgodnych z charakterem ich funkcji lub wykonywaniem powierzonych im zadań. |
| --- | --- |

fa)

sześć niezależnych osób powołanych przez członków Zarządu Głównego, posiadających prawo do głosu na wniosek Wspólnego Komitetu; kandydaci nie mogą być członkami europejskich organów nadzoru i są wybierani na podstawie ich ogólnych kompetencji, a także z uwagi na ich różnorodne doświadczenia w dziedzinie nauki lub w innych sektorach, w szczególności w MŚP, związkach zawodowych lub jako dostawcy lub użytkownicy usług finansowych; w momencie ich nominacji Wspólny Komitet wskazuje osoby wyznaczone również do zasiadania w Komitecie Sterującym; nominowane osoby nie mogą podczas wykonywania obowiązków zwracać się o instrukcje ani ich przyjmować od żadnych rządów, instytucji, organów, urzędów, podmiotów lub osób prywatnych; powstrzymują się oni od podejmowania wszelkich działań niezgodnych z charakterem ich funkcji lub wykonywaniem powierzonych im zadań.

2.   Członkami Zarządu Głównego nieposiadającymi prawa głosu są:

| a) | jeden przedstawiciel wysokiego szczebla reprezentujący właściwy krajowy organ nadzoru na każde państwo członkowskie,
  zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu
  ; |
| --- | --- |

a)

jeden przedstawiciel wysokiego szczebla reprezentujący właściwy krajowy organ nadzoru na każde państwo członkowskie,
  zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu
  ;

| b) | przewodniczący Komitetu Ekonomiczno-Finansowego. |
| --- | --- |

b)

przewodniczący Komitetu Ekonomiczno-Finansowego.

3.   
  W odniesieniu do reprezentacji
  krajowych organów nadzoru ▐, właściwy przedstawiciel wysokiego szczebla
  podlega rotacji w zależności od omawianej sprawy, chyba że krajowe organy nadzoru zgodziły się na wspólnego przedstawiciela
  .

4.   Zarząd Główny ustanawia regulamin wewnętrzny ESRB.

Artykuł 7

Bezstronność

1.   Uczestnicząc w pracach Zarządu Głównego i Komitetu Sterującego lub prowadząc inne działania związane z ESRB, członkowie ESRB wykonują swoje obowiązki w sposób bezstronny i
  wyłącznie w interesie Unii Europejskiej jako całości
  .
  Nie
  zwracają się
  oni
  o instrukcje do państw członkowskich
  , instytucji Unii lub jakichkolwiek innych organów publicznych lub osób prywatnych,
  ani
  takich instrukcji
  nie przyjmują.

1a.
     
  Wykonując swoje obowiązki, członkowie Zarządu Głównego będący jednocześnie członkami Rady Ogólnej EBC działają niezależnie.

2.   Państwa członkowskie,
  instytucje Unii Europejskiej lub jakiekolwiek inne organy publiczne lub osoby prywatne
  nie dążą do wywierania wpływu na członków ESRB przy wykonywaniu przez nich zadań ESRB.

Artykuł 8

Tajemnica służbowa

1.   Członkowie Zarządu Głównego ESRB oraz wszystkie osoby, które wykonują lub wykonywały pracę dla ESRB lub związaną z ESRB (w tym odpowiedni personel banków centralnych,
  Doradczego
  Komitetu
  Naukowego
  , europejskich organów nadzoru oraz właściwych krajowych organów nadzoru państw członkowskich), nie mogą ujawniać informacji objętych tajemnicą służbową; obowiązek ten trwa również po zaprzestaniu wykonywania pracy.

2.   Informacje otrzymane przez członków ESRB mogą być wykorzystywane tylko w ramach pełnienia przez nich obowiązków oraz wykonywania zadań określonych w art. 3 ust. 2.

3.   Nie naruszając przepisów art. 16 i bez uszczerbku dla przepisów prawa karnego mających zastosowanie, poufne informacje uzyskane przez osoby, o których mowa w ust. 1, podczas wykonywania ich obowiązków nie mogą zostać ujawnione żadnej innej osobie ani organowi, z wyjątkiem informacji w postaci skróconej lub zbiorczej, tak by niemożliwe było zidentyfikowanie poszczególnych instytucji finansowych.

4.   ESRB uzgadnia
  i ustanawia wraz
  z europejskimi organami nadzoru szczegółowe procedury dotyczące zachowania poufności w celu chronienia informacji dotyczących poszczególnych instytucji finansowych lub informacji, na podstawie których mogą być zidentyfikowane poszczególne instytucje finansowe.

Artykuł 9

Posiedzenia Zarządu Głównego

1.   Zwyczajne posiedzenia plenarne Zarządu Głównego są zwoływane przez jego przewodniczącego i odbywają się co najmniej cztery razy w roku. Posiedzenie nadzwyczajne może być zwołane z inicjatywy przewodniczącego Zarządu Głównego lub na wniosek co najmniej jednej trzeciej członków posiadających prawo głosu.

2.   Podczas posiedzeń Zarządu Głównego wymagana jest osobista obecność członka – nie może on być reprezentowany przez inną osobę.

3.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 2, członek Zarządu Głównego, który nie może uczestniczyć w posiedzeniach przez dłuższy okres, może wyznaczyć swojego zastępcę. Takiego członka może także zastąpić osoba, która została oficjalnie wyznaczona jako tymczasowy zastępca przedstawiciela zgodnie z przepisami regulującymi właściwą instytucję.

3a.
     
  W stosownych przypadkach przedstawiciele wysokiego szczebla z międzynarodowych instytucji wykonujący inną powiązaną działalność mogą zostać zaproszeni do udziału w posiedzeniach Zarządu Głównego.

3b.
     
  W stosownych przypadkach i w trybie doraźnym, do udziału w posiedzeniach Zarządu Głównego może zostać zaproszony jeden wysokiego szczebla przedstawiciel kraju trzeciego, w szczególności kraju należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu, zależnie od omawianego tematu.

4.   Obrady mają charakter poufny.

Artykuł 10

Zasady głosowania w Zarządzie Głównym

1.   Każdemu członkowi Zarządu Głównego posiadającemu prawo głosu przysługuje jeden głos.

2.   
  Nie naruszając procedur głosowania określonych w art. 18 ust. 1,
  Zarząd Główny podejmuje decyzje zwykłą większością głosów obecnych członków posiadających prawo głosu. W przypadku równej liczby głosów decydujący jest głos przewodniczącego.

3.   Do głosowania na posiedzeniu Zarządu Głównego wymagane jest kworum wynoszące dwie trzecie członków posiadających prawo głosu. W przypadku braku wymaganego kworum przewodniczący może zwołać posiedzenie nadzwyczajne, na którym decyzje mogą być podejmowane
  przez kworum wynoszące jedną trzecią członków
  .
  Regulamin wewnętrzny określa odpowiednie wyprzedzenie, z jakim zwoływane jest posiedzenie nadzwyczajne.

3a.
     
  Na zasadzie odstępstwa od ust. 2, podanie do publicznej wiadomości ostrzeżenia lub zalecenia wymaga większości dwóch trzecich głosów.

Artykuł 11

Komitet Sterujący

1.   W skład Komitetu Sterującego wchodzi:

| a) | przewodniczący ESRB; |
| --- | --- |

a)

przewodniczący ESRB;

| b) | pierwszy
  wiceprzewodniczący ESRB; |
| --- | --- |

b)

pierwszy
  wiceprzewodniczący ESRB;

| ba) | wiceprezes EBC; |
| --- | --- |

ba)

wiceprezes EBC;

| c) | czterech
  innych członków Zarządu Głównego będących jednocześnie członkami Rady Ogólnej EBC,
  mając na uwadze potrzebę zrównoważonej reprezentacji państw członkowskich oraz państw ze strefy euro i spoza tej strefy
  . Członkowie ci są wybierani na
  trzyletnią
  kadencję przez i spośród członków Zarządu Głównego będących jednocześnie członkami Rady Ogólnej EBC; |
| --- | --- |

c)

czterech
  innych członków Zarządu Głównego będących jednocześnie członkami Rady Ogólnej EBC,
  mając na uwadze potrzebę zrównoważonej reprezentacji państw członkowskich oraz państw ze strefy euro i spoza tej strefy
  . Członkowie ci są wybierani na
  trzyletnią
  kadencję przez i spośród członków Zarządu Głównego będących jednocześnie członkami Rady Ogólnej EBC;

| d) | członek Komisji Europejskiej; |
| --- | --- |

d)

członek Komisji Europejskiej;

| e) | przewodniczący
  europejskiego organu nadzoru (bankowość)
  ; |
| --- | --- |

e)

przewodniczący
  europejskiego organu nadzoru (bankowość)
  ;

| f) | przewodniczący
  europejskiego organu nadzoru (ubezpieczenia i pracownicze programy emerytalne)
  ; |
| --- | --- |

f)

przewodniczący
  europejskiego organu nadzoru (ubezpieczenia i pracownicze programy emerytalne)
  ;

| g) | przewodniczący
  europejskiego organu nadzoru (giełdy i papiery wartościowe)
  ;
  ▐ |
| --- | --- |

g)

przewodniczący
  europejskiego organu nadzoru (giełdy i papiery wartościowe)
  ;

▐

| ha) | trzy z sześciu niezależnych osób, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. fa). |
| --- | --- |

ha)

trzy z sześciu niezależnych osób, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. fa).

W przypadku wakatu na stanowisku wybieralnego członka Komitetu Sterującego Zarząd Główny wybiera nowego członka.

2.   Posiedzenia Komitetu Sterującego są zwoływane przez jego przewodniczącego co najmniej raz na kwartał, przed każdym posiedzeniem Zarządu Głównego. Przewodniczący może także zwoływać posiedzenia doraźne.

Artykuł 12

Doradczy
  Komitet
  Naukowy

1.   W skład
  Doradczego
  Komitetu
  Naukowego
  wchodzi:

| a) | dziewięciu ekspertów o uznanych kompetencjach i zagwarantowanej niezależności wysuniętych przez Komitet Sterujący, którzy prezentują szeroki zakres doświadczeń i umiejętności i którzy zostaną zatwierdzeni przez Zarząd Główny na czteroletnią odnawialną kadencję; nominowane osoby nie mogą podczas wykonywania obowiązków zwracać się o instrukcje ani ich przyjmować od żadnych rządów, instytucji, organów, urzędów, podmiotów lub osób prywatnych; powstrzymują się one od podejmowania wszelkich działań niezgodnych z charakterem pełnionej funkcji lub z wykonywaniem powierzonych im zadań;


  ▐ |
| --- | --- |

a)

dziewięciu ekspertów o uznanych kompetencjach i zagwarantowanej niezależności wysuniętych przez Komitet Sterujący, którzy prezentują szeroki zakres doświadczeń i umiejętności i którzy zostaną zatwierdzeni przez Zarząd Główny na czteroletnią odnawialną kadencję; nominowane osoby nie mogą podczas wykonywania obowiązków zwracać się o instrukcje ani ich przyjmować od żadnych rządów, instytucji, organów, urzędów, podmiotów lub osób prywatnych; powstrzymują się one od podejmowania wszelkich działań niezgodnych z charakterem pełnionej funkcji lub z wykonywaniem powierzonych im zadań;

▐

| c) | jeden przedstawiciel
  europejskiego organu nadzoru (bankowość)
  ; |
| --- | --- |

c)

jeden przedstawiciel
  europejskiego organu nadzoru (bankowość)
  ;

| d) | jeden przedstawiciel
  europejskiego organu nadzoru (ubezpieczenia i pracownicze programy emerytalne)
  ; |
| --- | --- |

d)

jeden przedstawiciel
  europejskiego organu nadzoru (ubezpieczenia i pracownicze programy emerytalne)
  ;

| e) | jeden przedstawiciel
  europejskiego organu nadzoru (giełdy i papiery wartościowe)
  ; |
| --- | --- |

e)

jeden przedstawiciel
  europejskiego organu nadzoru (giełdy i papiery wartościowe)
  ;

| f) | dwóch przedstawicieli Komisji; |
| --- | --- |

f)

dwóch przedstawicieli Komisji;

| g) | jeden przedstawiciel Komitetu Ekonomiczno-Finansowego.
  ▐ |
| --- | --- |

g)

jeden przedstawiciel Komitetu Ekonomiczno-Finansowego.

▐

2.   Przewodniczący
  Doradczego
  Komitetu
  Naukowego
  jest powoływany przez Zarząd Główny na wniosek przewodniczącego Zarządu Głównego.

3.   Komitet wykonuje zadania, o których mowa w art. 4 ust. 5, na wniosek przewodniczącego Zarządu Głównego.

4.   Sekretariat ESRB wspiera prace
  Doradczego
  Komitetu
  Naukowego
  , a dyrektor Sekretariatu uczestniczy w jego posiedzeniach.

4a.
     
  W stosownych przypadkach Doradczy Komitet Naukowy organizuje na wczesnym etapie w sposób jawny i otwarty konsultacje z zainteresowanymi stronami, takimi jak uczestnicy rynku, organizacje konsumentów, eksperci akademiccy, mając jednocześnie na uwadze wymóg zachowania poufności.

4b.
     
  Doradczy Komitet Naukowy otrzymuje wszelkie środki niezbędne do pomyślnej realizacji zadań, w szczególności narzędzia analityczne i informatyczne.

Artykuł 13

Inne źródła doradztwa

Wykonując swoje zadania, ESRB zasięga w stosownych przypadkach
  opinii
  odpowiednich zainteresowanych stron z sektora prywatnego
  lub publicznego
  ,
  w szczególności, ale nie wyłącznie, opinii członków europejskich organów nadzoru
  .

Artykuł 14

Dostęp do dokumentów

1.   Do dokumentów znajdujących się w posiadaniu ESRB stosują się przepisy rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (14).

2.   Zarząd Główny przyjmie ustalenia dotyczące wykonania w praktyce rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 w terminie sześciu miesięcy od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

3.   Decyzje podejmowane przez ESRB na mocy art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 mogą stanowić przedmiot skargi złożonej do Rzecznika Praw Obywatelskich lub skargi przed Trybunałem Sprawiedliwości, zgodnie z warunkami określonymi, odpowiednio, w art.
  228
  i
  263 TFUE
  .

ROZDZIAŁ III

ZADANIA

Artykuł 15

Gromadzenie i wymiana informacji

1.   ESRB przekazuje europejskim organom nadzoru informacje na temat ryzyk systemowych, które są im potrzebne do realizacji ich zadań.

2.   Europejskie organy nadzoru,
  ESBC, Komisja, krajowe organy nadzoru i krajowe urzędy statystyczne
  współpracują ściśle z ESRB oraz dostarczają jej wszelkich informacji koniecznych do realizacji zadań ESRB zgodnie z prawodawstwem
  Unii Europejskiej
  .

3.   
  Z zastrzeżeniem postanowień art. 21 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA] i rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA],
  ESRB może zażądać od europejskich organów nadzoru informacji
  co do zasady
  w postaci skróconej lub zbiorczej, która uniemożliwia zidentyfikowanie poszczególnych instytucji finansowych. ▐

3a.
     
  Przed złożeniem wniosku o informacje zgodnie z niniejszym artykułem, ESRB uwzględnia w pierwszej kolejności już istniejące statystyki, które zostały przedstawione, rozpowszechnione i opracowane przez europejski system statystyczny i Europejski System Banków Centralnych (ESBC).

3b.
     
  Jeżeli żądane dane nie są tym organom dostępne lub nie mogą zostać udostępnione w odpowiednim terminie, ESRB może zwrócić się o te dane do ESBC, krajowych organów nadzoru lub krajowych urzędów statystycznych. Jeżeli wyżej wymienione organy nie dysponują stosownymi danymi, ESRB może zwrócić się o przekazanie takich danych do właściwego państwa członkowskiego.

3c.
     
  Jeśli ESRB żąda danych nieposiadających formy skrótowej ani zbiorczej, w uzasadnionym wniosku wyjaśnia, dlaczego dane dotyczące konkretnej instytucji finansowej zostały uznane za systemowo istotne i niezbędne w kontekście panującej na rynku sytuacji.

▐

5.   Przed każdym wystosowaniem żądania informacji
  w postaci innej niż skrócona lub zbiorcza,
  ESRB konsultuje się w odpowiedni sposób z właściwym europejskim organem nadzoru, aby upewnić się, czy żądanie to jest
  uzasadnione i
  stosowne.
  Jeśli właściwy europejski organ nadzoru nie uzna wniosku za uzasadniony i stosowny, niezwłocznie odsyła go z powrotem do ESRB i zwraca się o dodatkowe uzasadnienie. Po przedstawieniu przez ESRB właściwemu europejskiemu organowi nadzoru takiego dodatkowego uzasadnienia, adresat wniosku przekazuje ESRB wymagane dane, pod warunkiem że ma on do nich legalny dostęp.

Artykuł 16

Ostrzeżenia i zalecenia

1.   W przypadku ujawnienia znaczących ryzyk zagrażających osiągnięciu celu określonego w art. 3 ust. 1 ESRB wydaje ostrzeżenia oraz, w stosownych przypadkach, zalecenia w sprawie działań zaradczych,
  w tym, w razie potrzeby, w sprawie inicjatyw ustawodawczych
  .

2.   Ostrzeżenia lub zalecenia wydawane przez ESRB zgodnie z art. 3 ust. 2 lit. c) i d) mogą mieć charakter ogólny lub szczegółowy i są kierowane do całej
  Unii
  lub do jednego państwa członkowskiego lub większej ich liczby lub do jednego europejskiego organu nadzoru lub większej ich liczby lub do jednego krajowego organu nadzoru lub większej ich liczby.
  W przypadku gdy ostrzeżenie lub zalecenie jest kierowane do co najmniej jednego organu nadzoru, informuje się o tym zainteresowane państwo członkowskie.
  Zalecenia zawierają konkretny termin na właściwą odpowiedź polityczną. Zalecenia mogą być również kierowane do Komisji i dotyczyć odpowiedniego prawodawstwa
  unijnego
  .

3.   Ostrzeżenia lub zalecenia są przekazywane również
  Parlamentowi Europejskiemu
  , Radzie
  , Komisji
  ,
  adresatom zgodnie z ust. 2
  , a jeżeli są skierowane do krajowego organu nadzoru lub większej ich liczby, przekazuje się je również europejskim organom nadzoru.

4.   
  Aby zwiększyć świadomość ryzyka zagrażającego europejskiej gospodarce i priorytetowo traktować takie ryzyka, ESRB, w ścisłej współpracy z ESFS, opracowuje barwny kod odpowiadający sytuacjom o różnych poziomach ryzyka.

Po opracowaniu kryteriów takiej klasyfikacji ostrzeżenia i zalecenia ESRB będą wskazywać, w oparciu o poszczególne sytuacje i w stosownych przypadkach, do której kategorii należy dane ryzyko.

Artykuł 16a

Działania podejmowane w sytuacjach nadzwyczajnych

W przypadku niekorzystnego rozwoju sytuacji, który może poważnie zagrozić prawidłowemu funkcjonowaniu i integralności rynków finansowych lub stabilności całego systemu finansowego w Unii Europejskiej lub jego części, ESRB może wydać ostrzeżenie o sytuacji nadzwyczajnej.

W stosownym przypadku Komisja może – z własnej inicjatywy lub na wniosek ESRB, organu nadzoru, Parlamentu Europejskiego lub Rady – podjąć decyzję skierowaną do organu nadzoru stanowiącą o wystąpieniu sytuacji nadzwyczajnej. Komisja powinna dokonywać przeglądu tej decyzji w odpowiednich odstępach czasu, a obowiązkowo co najmniej raz w miesiącu, i ogłosić zażegnanie sytuacji nadzwyczajnej jak tylko będzie to stosowne.

W przypadku gdy Komisja stwierdzi zaistnienie sytuacji nadzwyczajnej, poinformuje o tym należycie i niezwłocznie Parlament Europejski i Radę.

Artykuł 17

Działania następcze w związku z zaleceniami ESRB

1.   W przypadku gdy zalecenie, o którym mowa w art. 3 ust. 2 lit. d), jest kierowane do państwa członkowskiego lub do większej ich liczby lub do europejskiego organu nadzoru lub większej ich liczby lub do jednego krajowego organu nadzoru lub większej ich liczby, adresaci są zobowiązani poinformować ESRB o działaniach podjętych w odpowiedzi na zalecenia lub wyjaśnić przyczyny braku działań.
  Informowani są
  :
  Parlament Europejski
  , Rada, a w stosownych przypadkach także europejskie organy nadzoru.

2.   W przypadku gdy ESRB ustali, że
  adresat jednego z jej zaleceń nie dostosował się do niego lub wykonał je niewłaściwie oraz że adresat ten
  nie
  uzasadnił takiego uchybienia,
  informuje o tym
  Parlament Europejski
  , Radę
  , Komisję
  , a w stosownych przypadkach także właściwe europejskie organy nadzoru.

2a.
     
  W przypadku podjęcia przez ESRB decyzji, o której mowa w ust. 2, Parlament Europejski może, w stosownym przypadku, zaprosić adresata na wymianę poglądów z właściwą komisją Parlamentu. Powyższa wymiana poglądów, w obecności ESRB, ma szczególne znaczenie, gdy decyzje podejmowane na szczeblu krajowym mają wpływ na co najmniej jedno państwo członkowskie (efekt domina).

Artykuł 18

Publiczne ostrzeżenia i zalecenia

1.   Zarząd Główny ESRB podejmuje w zależności od przypadku decyzje o podaniu do publicznej wiadomości ostrzeżenia lub zalecenia. Na zasadzie odstępstwa od art. 10 ust. 2 podanie do publicznej wiadomości ostrzeżenia lub zalecenia wymaga większości wynoszącej dwie trzecie głosów.
  Niezależnie od art. 10 ust. 3, do decyzji podejmowanych na mocy niniejszego ustępu ma każdorazowo zastosowanie kworum dwóch trzecich.

2.   Po podjęciu decyzji o podaniu do publicznej wiadomości ostrzeżenia lub zalecenia Zarząd Główny ESRB informuje o tej decyzji z wyprzedzeniem adresata(-ów) ostrzeżenia lub zalecenia.

2a.
     
  Adresatom ostrzeżeń i zaleceń wydanych przez ESRB należy zapewnić prawo podawania do wiadomości publicznej swoich opinii i uzasadnienia, także w odpowiedzi na ostrzeżenie i zalecenie opublikowane przez ESRB.

3.   Jeżeli Zarząd Główny ESRB zdecyduje o niepodawaniu do publicznej wiadomości ostrzeżenia lub zalecenia, adresaci oraz, w stosownych przypadkach, Rada i europejskie organy nadzoru, podejmują środki niezbędne do ochrony poufności tych ostrzeżeń i zaleceń. ▐

3a.
     
  Wszelkie dane, na których Zarząd Główny ESRB opiera swoje analizy przed wydaniem ostrzeżenia lub zalecenia podawane są do wiadomości publicznej w odpowiedniej anonimowej formie. W wypadku ostrzeżeń poufnych, informacje udostępnia się w odpowiednim czasie, który zostanie określony w regulaminie wewnętrznym ESRB.

ROZDZIAŁ IV

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 19

Odpowiedzialność i obowiązki
  sprawozdawcze

1.   Co najmniej raz w roku,
  ale w okresach powszechnych trudności finansowych częściej, przewodniczący ESRB jest zapraszany na roczne wysłuchanie przed Parlamentem Europejskim w związku z opublikowaniem rocznego sprawozdania ESRB dla Parlamentu Europejskiego
  i
  Rady
  .
  Wysłuchania te odbywają się w innym kontekście niż dialog walutowy między Parlamentem Europejskim a prezesem EBC.

1a.
     
  Sprawozdania, o których mowa w niniejszym artykule, zawierają informacje, które zgodnie z art. 18 Zarząd Główny ESRB postanawia podać do publicznej wiadomości. Sprawozdania te będą ogólnie dostępnie.

2.   ESRB jest również zobowiązana zbadać konkretne kwestie na wezwanie
  Parlamentu Europejskiego,
  Rady lub Komisji.

2a.
     
  Parlament Europejski może wezwać przewodniczącego ESRB i pozostałych członków Komitetu Sterującego do udziału w wysłuchaniu przed właściwymi komisjami Parlamentu Europejskiego.

Artykuł 20

Klauzula przeglądowa

Parlament Europejski i
  Rada
  dokonają
  do ...

   (15)

  przeglądu niniejszego rozporządzenia na podstawie sprawozdania Komisji ▐ i
  zdecydują
  , po otrzymaniu opinii EBC, czy
  cele
  i organizacja ESRB powinny zostać zmienione.

Sprawozdanie ocenia w szczególności, czy:

| a) | właściwe jest uproszczenie i wzmocnienie struktury ESFS w celu zwiększenia spójności między poziomami makro i mikro, a także pomiędzy europejskimi organami nadzoru; |
| --- | --- |

a)

właściwe jest uproszczenie i wzmocnienie struktury ESFS w celu zwiększenia spójności między poziomami makro i mikro, a także pomiędzy europejskimi organami nadzoru;

| b) | właściwe jest zwiększenie uprawnień regulacyjnych europejskich organów nadzoru; |
| --- | --- |

b)

właściwe jest zwiększenie uprawnień regulacyjnych europejskich organów nadzoru;

| c) | kształtowanie się ESFS jest spójne z przebiegiem globalnych zmian w tej dziedzinie; |
| --- | --- |

c)

kształtowanie się ESFS jest spójne z przebiegiem globalnych zmian w tej dziedzinie;

| d) | w ramach ESFS istnieje wystarczająca różnorodność i wysoka jakość; |
| --- | --- |

d)

w ramach ESFS istnieje wystarczająca różnorodność i wysoka jakość;

| e) | istnieje odpowiedni poziom odpowiedzialności i przejrzystości w odniesieniu do wymogów dotyczących publikowania. |
| --- | --- |

e)

istnieje odpowiedni poziom odpowiedzialności i przejrzystości w odniesieniu do wymogów dotyczących publikowania.

Artykuł 21

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w ...dnia [...] r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Sprawa została następnie odesłana do komisji parlamentarnej zgodnie z art. 57 ust. 2 akapit drugi Regulaminu (A7-0168/2010).

1

(2)  Poprawki polityczne: tekst nowy lub zmieniony został zaznaczony
  kursywą i wytłuszczonym drukiem
  ; symbol ▐ sygnalizuje skreślenia.

2

kursywą i wytłuszczonym drukiem

(3)  Dz.U. C 270 z 11.11.2009, s. 1.

3

(4)  Opinia z dnia 22 stycznia 2010 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

4

(5)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia ....

5

(6)  

  Dz.U. C 40 z 7.2.2001, s. 453.

6

Dz.U. C 40 z 7.2.2001, s. 453.

(7)  

  Dz.U. C 25 E z 29.1.2004, s. 394.

7

Dz.U. C 25 E z 29.1.2004, s. 394.

(8)  

  Dz.U. C 175 E z 10.7.2008, s. 392.

8

Dz.U. C 175 E z 10.7.2008, s. 392.

(9)  

  Dz.U. C 8 E z 14.1.2010, s. 26.

9

Dz.U. C 8 E z 14.1.2010, s. 26.

(10)  

  Dz.U. C 9 E z 15.1.2010, s. 48.

10

Dz.U. C 9 E z 15.1.2010, s. 48.

(11)  
  Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0251.

11

Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0251.

(12)  
  Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0279.

12

Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0279.

(13)  
  Trzy lata po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.

13

Trzy lata po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.

(14)  Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43.

14

(15)  
  Trzy lata po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.

15

Trzy lata po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.

---

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/337 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/337

---

Środa, 7 lipca 2010 r.Europejski Organ Nadzoru Bankowego ***I

P7_TA(2010)0272

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Europejski Organ Nadzoru Bankowego (COM(2009)0501 – C7-0169/2009 – 2009/0142(COD))

2011/C 351 E/38

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Wniosek został zmieniony w dniu 7 lipca 2010 r. w następujący sposób (1):

POPRAWKI PARLAMENTU (2)

do wniosku Komisji

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

ustanawiające Europejski Organ Nadzoru ▐
  (Europejski Organ Nadzoru Bankowego)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (3),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (4),

uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego (5),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (6),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Kryzys finansowy, który wystąpił na przełomie 2007 i 2008 r., ujawnił istotne braki w nadzorze finansowym, zarówno w poszczególnych przypadkach, jak i w podejściu do systemu finansowego jako całości. Nadzór oparty na modelach krajowych nie nadąża za
  globalizacją finansową i
  rzeczywistością, w której europejskie rynki finansowe są zintegrowane i połączone, a liczne przedsiębiorstwa finansowe działają na szczeblu transgranicznym. Kryzys ujawnił niedociągnięcia w zakresie współpracy, koordynacji, spójnego stosowania przepisów
  UE
  i zaufania pomiędzy krajowymi organami nadzoru. |
| --- | --- |

(1)

Kryzys finansowy, który wystąpił na przełomie 2007 i 2008 r., ujawnił istotne braki w nadzorze finansowym, zarówno w poszczególnych przypadkach, jak i w podejściu do systemu finansowego jako całości. Nadzór oparty na modelach krajowych nie nadąża za
  globalizacją finansową i
  rzeczywistością, w której europejskie rynki finansowe są zintegrowane i połączone, a liczne przedsiębiorstwa finansowe działają na szczeblu transgranicznym. Kryzys ujawnił niedociągnięcia w zakresie współpracy, koordynacji, spójnego stosowania przepisów
  UE
  i zaufania pomiędzy krajowymi organami nadzoru.

| (1a) | Na długo przed pojawieniem się kryzysu finansowego Parlament Europejski systematycznie apelował już o rzeczywiste wyrównanie szans dla wszystkich podmiotów na szczeblu unijnym, wskazując jednocześnie na istotne braki w nadzorze Unii nad coraz bardziej zintegrowanymi rynkami finansowymi (w swoich rezolucjach z dnia 13 kwietnia 2000 r. w sprawie komunikatu Komisji dotyczącego wprowadzania ram dla rynków finansowych: plan działania (7), z dnia 21 listopada 2002 r. w sprawie zasad nadzoru ostrożnościowego w Unii Europejskiej (8), z dnia 11 lipca 2007 r. w sprawie polityki usług finansowych (2005-2010) – białej księgi (9), z dnia 23 września 2008 r. z zaleceniami dla Komisji w sprawie funduszy hedgingowych i niepublicznego rynku kapitałowego (10), z dnia 9 października 2008 r. z zaleceniami dla Komisji w sprawie działań następczych w związku z metodą Lamfalussy’ego- przyszła struktura nadzoru (11), a także w swoich stanowiskach z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Solvency II) (12) oraz z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie agencji ratingowych (13)). |
| --- | --- |

(1a)

Na długo przed pojawieniem się kryzysu finansowego Parlament Europejski systematycznie apelował już o rzeczywiste wyrównanie szans dla wszystkich podmiotów na szczeblu unijnym, wskazując jednocześnie na istotne braki w nadzorze Unii nad coraz bardziej zintegrowanymi rynkami finansowymi (w swoich rezolucjach z dnia 13 kwietnia 2000 r. w sprawie komunikatu Komisji dotyczącego wprowadzania ram dla rynków finansowych: plan działania (7), z dnia 21 listopada 2002 r. w sprawie zasad nadzoru ostrożnościowego w Unii Europejskiej (8), z dnia 11 lipca 2007 r. w sprawie polityki usług finansowych (2005-2010) – białej księgi (9), z dnia 23 września 2008 r. z zaleceniami dla Komisji w sprawie funduszy hedgingowych i niepublicznego rynku kapitałowego (10), z dnia 9 października 2008 r. z zaleceniami dla Komisji w sprawie działań następczych w związku z metodą Lamfalussy’ego- przyszła struktura nadzoru (11), a także w swoich stanowiskach z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Solvency II) (12) oraz z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie agencji ratingowych (13)).

| (2) | W opublikowanym dnia 25 lutego 2009 r. raporcie utworzonej na wniosek Komisji grupy wysokiego szczebla pod przewodnictwem Jacques’a de Larosière’a
  (raport de Larosière'a)
  stwierdzono, że należy wzmocnić ramy nadzorcze, aby zmniejszyć groźbę wystąpienia w przyszłości kryzysów finansowych i ograniczyć ich skutki. Zalecono reformy struktury nadzoru sektora finansowego w
  Unii
  . Grupa ekspertów wyraziła również stanowisko, że należy stworzyć Europejski System Organów Nadzoru Finansowego (ESFS) złożony z trzech europejskich organów nadzoru odpowiedzialnych, odpowiednio, za sektor bankowości, sektor papierów wartościowych oraz sektor ubezpieczeń i pracowniczych programów emerytalnych, a także że należy powołać Europejską Radę ds. Ryzyka Systemowego.
  Zawarte w sprawozdaniu zalecenia dotyczyły minimalnego poziomu zmian, który eksperci ocenili jako konieczny, żeby uniknąć wystąpienia podobnego kryzysu w przyszłości. |
| --- | --- |

(2)

W opublikowanym dnia 25 lutego 2009 r. raporcie utworzonej na wniosek Komisji grupy wysokiego szczebla pod przewodnictwem Jacques’a de Larosière’a
  (raport de Larosière'a)
  stwierdzono, że należy wzmocnić ramy nadzorcze, aby zmniejszyć groźbę wystąpienia w przyszłości kryzysów finansowych i ograniczyć ich skutki. Zalecono reformy struktury nadzoru sektora finansowego w
  Unii
  . Grupa ekspertów wyraziła również stanowisko, że należy stworzyć Europejski System Organów Nadzoru Finansowego (ESFS) złożony z trzech europejskich organów nadzoru odpowiedzialnych, odpowiednio, za sektor bankowości, sektor papierów wartościowych oraz sektor ubezpieczeń i pracowniczych programów emerytalnych, a także że należy powołać Europejską Radę ds. Ryzyka Systemowego.
  Zawarte w sprawozdaniu zalecenia dotyczyły minimalnego poziomu zmian, który eksperci ocenili jako konieczny, żeby uniknąć wystąpienia podobnego kryzysu w przyszłości.

| (3) | W swoim komunikacie z dnia 4 marca 2009 r. zatytułowanym „Realizacja europejskiego planu naprawy” Komisja zaproponowała przedłożenie projektu legislacyjnego w sprawie utworzenia Europejskiego Systemu Organów Nadzoru Finansowego i Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego
  (ESRB)
  , natomiast w komunikacie z dnia 27 maja 2009 r. zatytułowanym „Europejski nadzór finansowy” przedstawiła więcej szczegółów na temat możliwej struktury takich nowych ram nadzorczych,
  ale nie uwzględniła wszystkich zaleceń sformułowanych w raporcie de Larosière'a
  . |
| --- | --- |

(3)

W swoim komunikacie z dnia 4 marca 2009 r. zatytułowanym „Realizacja europejskiego planu naprawy” Komisja zaproponowała przedłożenie projektu legislacyjnego w sprawie utworzenia Europejskiego Systemu Organów Nadzoru Finansowego i Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego
  (ESRB)
  , natomiast w komunikacie z dnia 27 maja 2009 r. zatytułowanym „Europejski nadzór finansowy” przedstawiła więcej szczegółów na temat możliwej struktury takich nowych ram nadzorczych,
  ale nie uwzględniła wszystkich zaleceń sformułowanych w raporcie de Larosière'a
  .

| (4) | W konkluzjach z dnia 19 czerwca 2009 r. Rada Europejska zaleciła utworzenie Europejskiego Systemu Organów Nadzoru Finansowego (ESFS) złożonego z trzech nowych europejskich organów nadzoru. System ten powinien mieć na celu podniesienie jakości i spójności nadzoru krajowego, wzmocnienie nadzoru nad grupami transgranicznymi oraz opracowanie jednolitego zbioru przepisów UE obowiązującego wszystkie instytucje finansowe na jednolitym rynku. Rada Europejska zaznaczyła, że europejskie organy nadzoru powinny również posiadać uprawnienia nadzorcze w stosunku do agencji ratingowych oraz zwróciła się do Komisji o przygotowanie konkretnych wniosków dotyczących możliwości odgrywania przez ESFS istotnej roli w sytuacjach kryzysowych, podkreślając jednocześnie, że decyzje podjęte przez ESA nie powinny wpływać na obowiązki budżetowe państw członkowskich. |
| --- | --- |

(4)

W konkluzjach z dnia 19 czerwca 2009 r. Rada Europejska zaleciła utworzenie Europejskiego Systemu Organów Nadzoru Finansowego (ESFS) złożonego z trzech nowych europejskich organów nadzoru. System ten powinien mieć na celu podniesienie jakości i spójności nadzoru krajowego, wzmocnienie nadzoru nad grupami transgranicznymi oraz opracowanie jednolitego zbioru przepisów UE obowiązującego wszystkie instytucje finansowe na jednolitym rynku. Rada Europejska zaznaczyła, że europejskie organy nadzoru powinny również posiadać uprawnienia nadzorcze w stosunku do agencji ratingowych oraz zwróciła się do Komisji o przygotowanie konkretnych wniosków dotyczących możliwości odgrywania przez ESFS istotnej roli w sytuacjach kryzysowych, podkreślając jednocześnie, że decyzje podjęte przez ESA nie powinny wpływać na obowiązki budżetowe państw członkowskich.

| (4a) | W sprawozdaniu Międzynarodowego Funduszu Walutowego z dnia 16 kwietnia 2010 r. zatytułowanym „Uczciwy i znaczący wkład sektora finansowego”, sporządzonym na żądanie szczytu G-20 w Pittsburgu, stwierdzono że „koszt kryzysu sektora finansowego powinien zostać objęty i pokryty przez Wkład Finansowy na rzecz Stabilności (ang. Financial Stability Contribution – FSC) powiązany z realnym i skutecznym mechanizmem naprawczym. Odpowiednio zdefiniowane mechanizmy naprawcze sprawią, że w przyszłości rządy nie będą zmuszone do wykupywania instytucji zbyt dużych lub zbyt powiązanych, by upaść”. |
| --- | --- |

(4a)

W sprawozdaniu Międzynarodowego Funduszu Walutowego z dnia 16 kwietnia 2010 r. zatytułowanym „Uczciwy i znaczący wkład sektora finansowego”, sporządzonym na żądanie szczytu G-20 w Pittsburgu, stwierdzono że „koszt kryzysu sektora finansowego powinien zostać objęty i pokryty przez Wkład Finansowy na rzecz Stabilności (ang. Financial Stability Contribution – FSC) powiązany z realnym i skutecznym mechanizmem naprawczym. Odpowiednio zdefiniowane mechanizmy naprawcze sprawią, że w przyszłości rządy nie będą zmuszone do wykupywania instytucji zbyt dużych lub zbyt powiązanych, by upaść”.

| (4b) | W komunikacie z dnia 3 marca 2010 r. zatytułowanym „Europa 2020” Komisja stwierdziła również, że podstawowym priorytetem w perspektywie krótkoterminowej jest „lepiej zapobiegać i – jeśli zajdzie taka potrzeba – lepiej radzić sobie z ewentualnymi kryzysami finansowymi” oraz stwierdziła, że „rozważy możliwość odpowiedniego udziału sektora finansowego, z uwzględnieniem szczególnej odpowiedzialności sektora finansowego w trakcie obecnego kryzysu.” |
| --- | --- |

(4b)

W komunikacie z dnia 3 marca 2010 r. zatytułowanym „Europa 2020” Komisja stwierdziła również, że podstawowym priorytetem w perspektywie krótkoterminowej jest „lepiej zapobiegać i – jeśli zajdzie taka potrzeba – lepiej radzić sobie z ewentualnymi kryzysami finansowymi” oraz stwierdziła, że „rozważy możliwość odpowiedniego udziału sektora finansowego, z uwzględnieniem szczególnej odpowiedzialności sektora finansowego w trakcie obecnego kryzysu.”

| (4c) | Rada Europejska wyraźnie stwierdziła w dniu 25 marca 2010 r., że „szczególnie potrzebne są postępy w kwestiach takich jak instytucje systemowe, instrumenty finansowe stosowane w zarządzaniu w sytuacji kryzysowej”. |
| --- | --- |

(4c)

Rada Europejska wyraźnie stwierdziła w dniu 25 marca 2010 r., że „szczególnie potrzebne są postępy w kwestiach takich jak instytucje systemowe, instrumenty finansowe stosowane w zarządzaniu w sytuacji kryzysowej”.

| (4d) | Rada Europejska ostatecznie stwierdziła w dniu 17 czerwca 2010 r., że „państwa członkowskie powinny wprowadzić system opłat i podatków nakładanych na instytucje finansowe, aby zapewnić równy podział obciążenia i określić zachęty służące ograniczeniu ryzyka systemowego. Takie opłaty lub podatki powinny być częścią struktury wiarygodnego rozwiązania ramowego.” |
| --- | --- |

(4d)

Rada Europejska ostatecznie stwierdziła w dniu 17 czerwca 2010 r., że „państwa członkowskie powinny wprowadzić system opłat i podatków nakładanych na instytucje finansowe, aby zapewnić równy podział obciążenia i określić zachęty służące ograniczeniu ryzyka systemowego. Takie opłaty lub podatki powinny być częścią struktury wiarygodnego rozwiązania ramowego.”

| (5) | Kryzys gospodarczy i finansowy stworzył realne i poważne zagrożenia dla stabilności
  systemu finansowego i funkcjonowania
  rynku wewnętrznego. Przywrócenie oraz utrzymanie stabilności i wiarygodności systemu finansowego jest bezwzględnym warunkiem wstępnym utrzymania zaufania na rynku wewnętrznym oraz jego spójności, a tym samym utrzymania i poprawy warunków umożliwiających ustanowienie w pełni zintegrowanego i działającego rynku wewnętrznego w obszarze usług finansowych. Ponadto głębiej i mocniej zintegrowane rynki finansowe oferują lepsze możliwości pozyskiwania finansowania i dywersyfikacji ryzyka, poprawiając tym samym odporność gospodarek na wstrząsy. |
| --- | --- |

(5)

Kryzys gospodarczy i finansowy stworzył realne i poważne zagrożenia dla stabilności
  systemu finansowego i funkcjonowania
  rynku wewnętrznego. Przywrócenie oraz utrzymanie stabilności i wiarygodności systemu finansowego jest bezwzględnym warunkiem wstępnym utrzymania zaufania na rynku wewnętrznym oraz jego spójności, a tym samym utrzymania i poprawy warunków umożliwiających ustanowienie w pełni zintegrowanego i działającego rynku wewnętrznego w obszarze usług finansowych. Ponadto głębiej i mocniej zintegrowane rynki finansowe oferują lepsze możliwości pozyskiwania finansowania i dywersyfikacji ryzyka, poprawiając tym samym odporność gospodarek na wstrząsy.

| (6) | Unia
  wyczerpała możliwości działań w ramach obecnej formuły komitetów europejskich organów nadzoru ▐.
  Unia Europejska
  nie może trwać w sytuacji, w której brakuje mechanizmów zapewniających podejmowanie przez krajowe organy nadzoru najlepszych możliwych decyzji nadzorczych dotyczących instytucji transgranicznych; nie ma wystarczającej współpracy ani wymiany informacji pomiędzy krajowymi organami nadzoru; wspólne działanie podejmowane przez krajowe organy wymaga skomplikowanych ustaleń, aby uwzględnić mozaikę wymogów regulacyjnych i nadzorczych; krajowe rozwiązania są najczęściej jedynym wykonalnym wariantem odpowiedzi na problemy europejskie; istnieje wiele różnych interpretacji tych samych tekstów prawnych. Europejski System ▐ Nadzoru Finansowego
  (ESFS)
  powinien zostać zaprojektowany w taki sposób, aby zaradzić tym brakom i stworzyć system zgodny z celem, jakim jest stabilny i jednolity
  unijny
  rynek usług finansowych łączący krajowe organy nadzoru w silną sieć
  unijną
  . |
| --- | --- |

(6)

Unia
  wyczerpała możliwości działań w ramach obecnej formuły komitetów europejskich organów nadzoru ▐.
  Unia Europejska
  nie może trwać w sytuacji, w której brakuje mechanizmów zapewniających podejmowanie przez krajowe organy nadzoru najlepszych możliwych decyzji nadzorczych dotyczących instytucji transgranicznych; nie ma wystarczającej współpracy ani wymiany informacji pomiędzy krajowymi organami nadzoru; wspólne działanie podejmowane przez krajowe organy wymaga skomplikowanych ustaleń, aby uwzględnić mozaikę wymogów regulacyjnych i nadzorczych; krajowe rozwiązania są najczęściej jedynym wykonalnym wariantem odpowiedzi na problemy europejskie; istnieje wiele różnych interpretacji tych samych tekstów prawnych. Europejski System ▐ Nadzoru Finansowego
  (ESFS)
  powinien zostać zaprojektowany w taki sposób, aby zaradzić tym brakom i stworzyć system zgodny z celem, jakim jest stabilny i jednolity
  unijny
  rynek usług finansowych łączący krajowe organy nadzoru w silną sieć
  unijną
  .

| (7) | ESFS
  powinien stanowić
  zintegrowaną
  sieć krajowych i unijnych organów nadzoru finansowego, w ramach której bieżący nadzór nad instytucjami finansowymi sprawowany jest na poziomie krajowym.
  Europejski Organ Nadzoru powinien odgrywać wiodącą rolę w organach nadzorczych nadzorujących transgraniczne instytucje finansowe, a ponadto należy określić wyraźne zasady dotyczące nadzoru obowiązujące te organy. EBA powinien zwracać szczególną uwagę na instytucje finansowe, które mogą stwarzać ryzyko systemowe z tego względu, że ich upadek mógłby zagrozić stabilności systemu finansowego Unii, w przypadkach gdy krajowemu organowi nadzoru nie udało się wykonać swoich uprawnień.
  Należy również osiągnąć większą harmonizację i spójne stosowanie przepisów dotyczących instytucji i rynków finansowych w całej
  Unii
  .
  Poza EBA
  należy powołać Europejski Organ Nadzoru ▐
  (ubezpieczenia i pracownicze programy emerytalne)
  i Europejski Organ Nadzoru
  (giełdy i papiery wartościowe),
  a także Europejski Organ Nadzoru
  (Wspólny Komitet). ESRB powinna wejść w skład EFSF. |
| --- | --- |

(7)

ESFS
  powinien stanowić
  zintegrowaną
  sieć krajowych i unijnych organów nadzoru finansowego, w ramach której bieżący nadzór nad instytucjami finansowymi sprawowany jest na poziomie krajowym.
  Europejski Organ Nadzoru powinien odgrywać wiodącą rolę w organach nadzorczych nadzorujących transgraniczne instytucje finansowe, a ponadto należy określić wyraźne zasady dotyczące nadzoru obowiązujące te organy. EBA powinien zwracać szczególną uwagę na instytucje finansowe, które mogą stwarzać ryzyko systemowe z tego względu, że ich upadek mógłby zagrozić stabilności systemu finansowego Unii, w przypadkach gdy krajowemu organowi nadzoru nie udało się wykonać swoich uprawnień.
  Należy również osiągnąć większą harmonizację i spójne stosowanie przepisów dotyczących instytucji i rynków finansowych w całej
  Unii
  .
  Poza EBA
  należy powołać Europejski Organ Nadzoru ▐
  (ubezpieczenia i pracownicze programy emerytalne)
  i Europejski Organ Nadzoru
  (giełdy i papiery wartościowe),
  a także Europejski Organ Nadzoru
  (Wspólny Komitet). ESRB powinna wejść w skład EFSF.

| (8) | Europejski Organ
  Nadzoru powinien
  zastąpić Komitet Europejskich Organów Nadzoru Bankowego ustanowiony decyzją Komisji 2009/78/WE (14), Komitet Europejskich Organów Nadzoru ds. Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych ustanowiony decyzją Komisji 2009/79/WE (15) oraz Komitet Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych ustanowiony decyzją Komisji 2009/77/WE (16) i przejąć wszystkie zadania i kompetencje tych komitetów,
  wraz z kontynuowaniem, w stosownych przypadkach, już rozpoczętych prac i projektów
  . Należy jasno określić zakres działań poszczególnych europejskich organów nadzoru. Komisja powinna również uczestniczyć w sieci działań nadzorczych, jeżeli wymagają tego względy instytucjonalne i obowiązki wynikające
  z Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(8)

Europejski Organ
  Nadzoru powinien
  zastąpić Komitet Europejskich Organów Nadzoru Bankowego ustanowiony decyzją Komisji 2009/78/WE (14), Komitet Europejskich Organów Nadzoru ds. Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych ustanowiony decyzją Komisji 2009/79/WE (15) oraz Komitet Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych ustanowiony decyzją Komisji 2009/77/WE (16) i przejąć wszystkie zadania i kompetencje tych komitetów,
  wraz z kontynuowaniem, w stosownych przypadkach, już rozpoczętych prac i projektów
  . Należy jasno określić zakres działań poszczególnych europejskich organów nadzoru. Komisja powinna również uczestniczyć w sieci działań nadzorczych, jeżeli wymagają tego względy instytucjonalne i obowiązki wynikające
  z Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

| (9) | EBA
  powinien
  działać, mając na uwadze polepszenie funkcjonowania rynku wewnętrznego, w tym zwłaszcza poprzez osiągnięcie wysokiego poziomu, skuteczności i spójności regulacji i nadzoru, uwzględniając zróżnicowane interesy poszczególnych państw członkowskich
  i różny charakter instytucji finansowych. EBA powinien
  chronić
  wartości społeczne takie jak stabilność systemu finansowego, wypłacalność i płynność finansowa instytucji finansowych, przejrzystość rynków i produktów finansowych, oraz chronić
  deponentów i inwestorów.
  EBA powinna również zapobiegać arbitrażowi regulacyjnemu i gwarantować równe warunki konkurencji
  oraz ▐ wzmocnić międzynarodową koordynację nadzoru finansowego, z korzyścią dla całej gospodarki, w tym dla instytucji finansowych i innych zainteresowanych stron, konsumentów i pracowników.
  Jego zadania powinny także obejmować promowanie spójności nadzoru i doradzanie instytucjom UE w dziedzinach bankowości, płatności, przepisów w zakresie elektronicznych usług finansowych i kontroli nad nimi oraz pokrewnych kwestii ładu korporacyjnego, audytów i sprawozdawczości finansowej. EBA powinien także ponosić ogólną odpowiedzialność za nadzór nad istniejącymi i nowymi produktami finansowymi lub rodzajami transakcji. |
| --- | --- |

(9)

EBA
  powinien
  działać, mając na uwadze polepszenie funkcjonowania rynku wewnętrznego, w tym zwłaszcza poprzez osiągnięcie wysokiego poziomu, skuteczności i spójności regulacji i nadzoru, uwzględniając zróżnicowane interesy poszczególnych państw członkowskich
  i różny charakter instytucji finansowych. EBA powinien
  chronić
  wartości społeczne takie jak stabilność systemu finansowego, wypłacalność i płynność finansowa instytucji finansowych, przejrzystość rynków i produktów finansowych, oraz chronić
  deponentów i inwestorów.
  EBA powinna również zapobiegać arbitrażowi regulacyjnemu i gwarantować równe warunki konkurencji
  oraz ▐ wzmocnić międzynarodową koordynację nadzoru finansowego, z korzyścią dla całej gospodarki, w tym dla instytucji finansowych i innych zainteresowanych stron, konsumentów i pracowników.
  Jego zadania powinny także obejmować promowanie spójności nadzoru i doradzanie instytucjom UE w dziedzinach bankowości, płatności, przepisów w zakresie elektronicznych usług finansowych i kontroli nad nimi oraz pokrewnych kwestii ładu korporacyjnego, audytów i sprawozdawczości finansowej. EBA powinien także ponosić ogólną odpowiedzialność za nadzór nad istniejącymi i nowymi produktami finansowymi lub rodzajami transakcji.

| (9a) | EBA powinien również należycie uwzględniać wpływ jego działań na konkurencję i innowacje w ramach rynku wewnętrznego, konkurencyjność Unii Europejskiej na świecie, integrację finansową i nową strategię Unii na rzecz tworzenia miejsc pracy i wzrostu. |
| --- | --- |

(9a)

EBA powinien również należycie uwzględniać wpływ jego działań na konkurencję i innowacje w ramach rynku wewnętrznego, konkurencyjność Unii Europejskiej na świecie, integrację finansową i nową strategię Unii na rzecz tworzenia miejsc pracy i wzrostu.

| (9b) | Aby zrealizować te cele, EBA powinien posiadać osobowość prawną i niezależność administracyjną i finansową. EBA powinien posiadać „uprawnienia umożliwiające zapewnienie przestrzegania praw, w szczególności tych związanych z ryzykiem systemowym i ryzykiem transgranicznym” (Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego). |
| --- | --- |

(9b)

Aby zrealizować te cele, EBA powinien posiadać osobowość prawną i niezależność administracyjną i finansową. EBA powinien posiadać „uprawnienia umożliwiające zapewnienie przestrzegania praw, w szczególności tych związanych z ryzykiem systemowym i ryzykiem transgranicznym” (Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego).

| (9c) | Ryzyko systemowe instytucje międzynarodowe (Międzynarodowy Fundusz Walutowy, Rada Stabilności Finansowej, Bank Rozrachunków Międzynarodowych) definiują jako „ryzyko zakłócenia usług finansowych (i) spowodowane upośledzeniem całego lub części systemu finansowego oraz (ii) mogące spowodować poważne negatywne konsekwencje dla realnej gospodarki. Wszystkie rodzaje pośredników finansowych, rynków i infrastruktury potencjalnie mogą w pewnym stopniu mieć znaczenie systemowe”. |
| --- | --- |

(9c)

Ryzyko systemowe instytucje międzynarodowe (Międzynarodowy Fundusz Walutowy, Rada Stabilności Finansowej, Bank Rozrachunków Międzynarodowych) definiują jako „ryzyko zakłócenia usług finansowych (i) spowodowane upośledzeniem całego lub części systemu finansowego oraz (ii) mogące spowodować poważne negatywne konsekwencje dla realnej gospodarki. Wszystkie rodzaje pośredników finansowych, rynków i infrastruktury potencjalnie mogą w pewnym stopniu mieć znaczenie systemowe”.

| (9d) | Ryzyko transgraniczne według tych instytucji obejmuje wszelkiego rodzaju ryzyko spowodowane przez nierównowagę gospodarczą lub niepowodzenia finansowe w całej Unii lub w jej części, które może mieć poważne negatywne skutki dla transakcji między podmiotami gospodarczymi dwóch lub więcej państw członkowskich, dla funkcjonowania rynku wewnętrznego lub finansów publicznych Unii lub któregokolwiek z jej państw członkowskich; |
| --- | --- |

(9d)

Ryzyko transgraniczne według tych instytucji obejmuje wszelkiego rodzaju ryzyko spowodowane przez nierównowagę gospodarczą lub niepowodzenia finansowe w całej Unii lub w jej części, które może mieć poważne negatywne skutki dla transakcji między podmiotami gospodarczymi dwóch lub więcej państw członkowskich, dla funkcjonowania rynku wewnętrznego lub finansów publicznych Unii lub któregokolwiek z jej państw członkowskich;

| (10) | Trybunał Sprawiedliwości
  Unii Europejskiej
  w swoim wyroku z dnia 2 maja 2006 r. w sprawie C-217/04 (Zjednoczone Królestwo przeciwko Parlamentowi Europejskiemu i Radzie Unii Europejskiej)
  stwierdził
  , że:
  „brzmienie art. 95 Traktatu WE [obecnie art. 114 TFUE] nie pozwala na wniosek, iż przepisy przyjęte przez prawodawcę wspólnotowego na podstawie tego artykułu powinny zostać ograniczone, jeśli chodzi o ich adresatów, wyłącznie do państw członkowskich. W rzeczywistości bowiem może okazać się konieczne, według oceny tego prawodawcy, przewidzenie możliwości ustanowienia organu wspólnotowego mającego za zadanie przyczynianie się do realizacji procesu harmonizacji, w sytuacjach gdy stosowne wydaje się przyjęcie niewiążących środków towarzyszących lub o charakterze ramowym dla ułatwienia jednolitego wykonania i stosowania aktów opartych na tym postanowieniu”.
  Cele i zadania EBA polegające na udzielaniu właściwym krajowym organom nadzoru pomocy w zakresie spójnej interpretacji i stosowania przepisów
  unijnych
  oraz przyczynianiu się do stabilności finansowej koniecznej do integracji finansowej są ściśle związane z celami określonymi w dorobku prawnym
  Unii
  dotyczącym rynku wewnętrznego w obszarze usług finansowych. Należy zatem ustanowić Europejski Organ Nadzoru Bankowego na mocy
  art. 114 TFUE. |
| --- | --- |

(10)

Trybunał Sprawiedliwości
  Unii Europejskiej
  w swoim wyroku z dnia 2 maja 2006 r. w sprawie C-217/04 (Zjednoczone Królestwo przeciwko Parlamentowi Europejskiemu i Radzie Unii Europejskiej)
  stwierdził
  , że:
  „brzmienie art. 95 Traktatu WE [obecnie art. 114 TFUE] nie pozwala na wniosek, iż przepisy przyjęte przez prawodawcę wspólnotowego na podstawie tego artykułu powinny zostać ograniczone, jeśli chodzi o ich adresatów, wyłącznie do państw członkowskich. W rzeczywistości bowiem może okazać się konieczne, według oceny tego prawodawcy, przewidzenie możliwości ustanowienia organu wspólnotowego mającego za zadanie przyczynianie się do realizacji procesu harmonizacji, w sytuacjach gdy stosowne wydaje się przyjęcie niewiążących środków towarzyszących lub o charakterze ramowym dla ułatwienia jednolitego wykonania i stosowania aktów opartych na tym postanowieniu”.
  Cele i zadania EBA polegające na udzielaniu właściwym krajowym organom nadzoru pomocy w zakresie spójnej interpretacji i stosowania przepisów
  unijnych
  oraz przyczynianiu się do stabilności finansowej koniecznej do integracji finansowej są ściśle związane z celami określonymi w dorobku prawnym
  Unii
  dotyczącym rynku wewnętrznego w obszarze usług finansowych. Należy zatem ustanowić Europejski Organ Nadzoru Bankowego na mocy
  art. 114 TFUE.

| (11) | Do aktów prawnych określających zadania właściwych organów państw członkowskich, w tym współpracę między nimi i z Komisją, należą: dyrektywa 2006/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe (17), dyrektywa 2006/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie adekwatności kapitałowej firm inwestycyjnych i instytucji kredytowych (18) oraz dyrektywa 94/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 1994 r. w sprawie systemów gwarancji depozytów (19). |
| --- | --- |

(11)

Do aktów prawnych określających zadania właściwych organów państw członkowskich, w tym współpracę między nimi i z Komisją, należą: dyrektywa 2006/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe (17), dyrektywa 2006/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie adekwatności kapitałowej firm inwestycyjnych i instytucji kredytowych (18) oraz dyrektywa 94/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 1994 r. w sprawie systemów gwarancji depozytów (19).

| (12) | Istniejące prawodawstwo
  Unii Europejskiej
  regulujące dziedziny, których dotyczy niniejsze rozporządzenie, obejmuje również dyrektywę 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego (20),
  rozporządzenie (WE) nr 1781/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r. w sprawie informacji o zleceniodawcach, które towarzyszą przekazom pieniężnym (21), dyrektywę 2009/110/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 września 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje pieniądza elektronicznego oraz nadzoru ostrożnościowego nad ich działalnością (22) oraz w stosownych fragmentach
  dyrektywę 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie przeciwdziałania korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu (23), dyrektywę 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 2002 r. dotyczącą sprzedaży konsumentom usług finansowych na odległość (24)

  oraz dyrektywę 2007/64/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego (25). |
| --- | --- |

(12)

Istniejące prawodawstwo
  Unii Europejskiej
  regulujące dziedziny, których dotyczy niniejsze rozporządzenie, obejmuje również dyrektywę 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego (20),
  rozporządzenie (WE) nr 1781/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r. w sprawie informacji o zleceniodawcach, które towarzyszą przekazom pieniężnym (21), dyrektywę 2009/110/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 września 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje pieniądza elektronicznego oraz nadzoru ostrożnościowego nad ich działalnością (22) oraz w stosownych fragmentach
  dyrektywę 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie przeciwdziałania korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu (23), dyrektywę 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 2002 r. dotyczącą sprzedaży konsumentom usług finansowych na odległość (24)

  oraz dyrektywę 2007/64/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego (25).

| (13) | Pożądane jest, by EBA wspierał spójne podejście w dziedzinie gwarancji depozytów celem zapewnienia równych szans dla wszystkich deponentów i równorzędnego ich traktowania w całej
  Unii.
  Ponieważ systemy gwarancji depozytów podlegają nadzorowi raczej w państwach członkowskich, a nie nadzorowi regulacyjnemu, właściwe jest, by EBA mógł wykonywać swoje uprawnienia na mocy niniejszego rozporządzenia w stosunku do samego systemu gwarancji depozytów oraz do jego operatora.
  Rola EBA powinna zostać poddana przeglądowi po utworzeniu Europejskiego Funduszu Gwarancji Depozytów. |
| --- | --- |

(13)

Pożądane jest, by EBA wspierał spójne podejście w dziedzinie gwarancji depozytów celem zapewnienia równych szans dla wszystkich deponentów i równorzędnego ich traktowania w całej
  Unii.
  Ponieważ systemy gwarancji depozytów podlegają nadzorowi raczej w państwach członkowskich, a nie nadzorowi regulacyjnemu, właściwe jest, by EBA mógł wykonywać swoje uprawnienia na mocy niniejszego rozporządzenia w stosunku do samego systemu gwarancji depozytów oraz do jego operatora.
  Rola EBA powinna zostać poddana przeglądowi po utworzeniu Europejskiego Funduszu Gwarancji Depozytów.

| (14) | Istnieje potrzeba wprowadzenia skutecznego instrumentu ustanawiającego zharmonizowane
  regulacyjne
  normy techniczne w zakresie usług finansowych, tak by zapewnić, również poprzez jednolity zbiór przepisów, równe szanse i odpowiednią ochronę deponentów, inwestorów i konsumentów w całej
  Unii.
  Ponieważ EBA charakteryzuje wysoki poziom wiedzy specjalistycznej, efektywne i właściwe jest powierzenie mu, w dziedzinach określonych prawem
  unijnym,
  opracowania projektów
  regulacyjnych
  norm technicznych, które nie wymagają podejmowania decyzji politycznych.
  Komisja powinna zatwierdzić te regulacyjne i wykonawcze normy techniczne zgodnie z prawem art. 290 TFUE w celu nadania im wiążącej mocy prawnej. |
| --- | --- |

(14)

Istnieje potrzeba wprowadzenia skutecznego instrumentu ustanawiającego zharmonizowane
  regulacyjne
  normy techniczne w zakresie usług finansowych, tak by zapewnić, również poprzez jednolity zbiór przepisów, równe szanse i odpowiednią ochronę deponentów, inwestorów i konsumentów w całej
  Unii.
  Ponieważ EBA charakteryzuje wysoki poziom wiedzy specjalistycznej, efektywne i właściwe jest powierzenie mu, w dziedzinach określonych prawem
  unijnym,
  opracowania projektów
  regulacyjnych
  norm technicznych, które nie wymagają podejmowania decyzji politycznych.
  Komisja powinna zatwierdzić te regulacyjne i wykonawcze normy techniczne zgodnie z prawem art. 290 TFUE w celu nadania im wiążącej mocy prawnej.

| (15) | Zmiana projektów regulacyjnych norm technicznych może nastąpić jedynie w sytuacji nadzwyczajnej, pod warunkiem, że EBA jest w bliskim kontakcie z rynkami finansowymi i bierze pod uwagę codzienną pracę tych rynków. Podlegałyby one zmianom, jeżeli przykładowo projekty norm regulacyjnych byłyby niezgodne z prawem unijnym bądź byłyby sprzeczne z zasadą proporcjonalności lub z podstawowymi zasadami rynku wewnętrznego w obszarze usług finansowych określonymi w dorobku prawnym Unii dotyczącym usług finansowych. Komisja nie powinna zmieniać treści norm technicznych przygotowanych przez EBA bez uprzedniej konsultacji z EBA.
  Aby zapewnić sprawną i przyspieszoną procedurę przyjmowania tych norm, należy ustalić określony termin, w którym Komisja powinna podjąć decyzję w sprawie ich zatwierdzenia. |
| --- | --- |

(15)

Zmiana projektów regulacyjnych norm technicznych może nastąpić jedynie w sytuacji nadzwyczajnej, pod warunkiem, że EBA jest w bliskim kontakcie z rynkami finansowymi i bierze pod uwagę codzienną pracę tych rynków. Podlegałyby one zmianom, jeżeli przykładowo projekty norm regulacyjnych byłyby niezgodne z prawem unijnym bądź byłyby sprzeczne z zasadą proporcjonalności lub z podstawowymi zasadami rynku wewnętrznego w obszarze usług finansowych określonymi w dorobku prawnym Unii dotyczącym usług finansowych. Komisja nie powinna zmieniać treści norm technicznych przygotowanych przez EBA bez uprzedniej konsultacji z EBA.
  Aby zapewnić sprawną i przyspieszoną procedurę przyjmowania tych norm, należy ustalić określony termin, w którym Komisja powinna podjąć decyzję w sprawie ich zatwierdzenia.

| (15a) | Komisja powinna mieć także uprawnienia do wdrażania prawnie wiążących aktów unijnych, zgodnie z postanowieniami art. 291 TFUE. Regulacyjne i wykonawcze normy techniczne muszą brać pod uwagę zasadę proporcjonalności, tj. wymogi określone w tych normach winny być proporcjonalne do charakteru, skali i złożoności ryzyka nieodłącznie związanego z działalnością danej instytucji finansowej. |
| --- | --- |

(15a)

Komisja powinna mieć także uprawnienia do wdrażania prawnie wiążących aktów unijnych, zgodnie z postanowieniami art. 291 TFUE. Regulacyjne i wykonawcze normy techniczne muszą brać pod uwagę zasadę proporcjonalności, tj. wymogi określone w tych normach winny być proporcjonalne do charakteru, skali i złożoności ryzyka nieodłącznie związanego z działalnością danej instytucji finansowej.

| (16) | W dziedzinach nieobjętych
  regulacyjnymi
  normami technicznymi EBA powinien mieć uprawnienia do wydawania wytycznych i zaleceń w sprawie stosowania prawodawstwa
  Unii.
  W celu zapewnienia przejrzystości i zwiększenia przestrzegania przez krajowe organy nadzoru tych wytycznych i zaleceń, krajowe organy nadzoru powinny być zobowiązane do
  opublikowania
  powodów niezastosowania się do tych wytycznych i zaleceń,
  żeby zachować pełną przejrzystość wobec uczestników rynku
  . |
| --- | --- |

(16)

W dziedzinach nieobjętych
  regulacyjnymi
  normami technicznymi EBA powinien mieć uprawnienia do wydawania wytycznych i zaleceń w sprawie stosowania prawodawstwa
  Unii.
  W celu zapewnienia przejrzystości i zwiększenia przestrzegania przez krajowe organy nadzoru tych wytycznych i zaleceń, krajowe organy nadzoru powinny być zobowiązane do
  opublikowania
  powodów niezastosowania się do tych wytycznych i zaleceń,
  żeby zachować pełną przejrzystość wobec uczestników rynku
  .

| (17) | Zapewnianie właściwego i pełnego stosowania prawa
  Unii Europejskiej
  jest podstawowym warunkiem wstępnym dla integralności,
  przejrzystości,
  efektywności i prawidłowego funkcjonowania rynków finansowych, stabilności systemu finansowego i równych warunków konkurencji dla
  instytucji finansowych w Unii Europejskiej
  . Należy zatem wprowadzić odpowiedni mechanizm obowiązujący w sytuacjach, w których EBA stwierdzi przypadki
  niestosowania
  lub nieprawidłowego ▐ stosowania,
  czyli naruszenie prawa Unii Europejskiej
  . Mechanizm ten powinien obowiązywać w dziedzinach, w których prawodawstwo
  Unii
  określa jasne i bezwarunkowe obowiązki. |
| --- | --- |

(17)

Zapewnianie właściwego i pełnego stosowania prawa
  Unii Europejskiej
  jest podstawowym warunkiem wstępnym dla integralności,
  przejrzystości,
  efektywności i prawidłowego funkcjonowania rynków finansowych, stabilności systemu finansowego i równych warunków konkurencji dla
  instytucji finansowych w Unii Europejskiej
  . Należy zatem wprowadzić odpowiedni mechanizm obowiązujący w sytuacjach, w których EBA stwierdzi przypadki
  niestosowania
  lub nieprawidłowego ▐ stosowania,
  czyli naruszenie prawa Unii Europejskiej
  . Mechanizm ten powinien obowiązywać w dziedzinach, w których prawodawstwo
  Unii
  określa jasne i bezwarunkowe obowiązki.

| (18) | Aby umożliwić podjęcie odpowiednich działań w przypadku nieprawidłowego lub niewystarczającego stosowania przepisów prawa
  Unii
  , należy wprowadzić mechanizm składający się z trzech kroków: Na pierwszym poziomie EBA powinien być uprawniony do zbadania domniemanego nieprawidłowego lub niewystarczającego wykonania obowiązków wynikających z przepisów prawa
  unijnego
  przez organy krajowe w ramach ich praktyki nadzorczej, a następnie powinien wydać zalecenie.
  W przypadku gdy właściwy organ krajowy nie stosuje się do zalecenia, Komisja powinna mieć prawo do wydania formalnej opinii uwzględniającej zalecenie EBA, w której wymaga od właściwego organu podjęcia działań koniecznych do zapewnienia przestrzegania prawa Unii. |
| --- | --- |

(18)

Aby umożliwić podjęcie odpowiednich działań w przypadku nieprawidłowego lub niewystarczającego stosowania przepisów prawa
  Unii
  , należy wprowadzić mechanizm składający się z trzech kroków: Na pierwszym poziomie EBA powinien być uprawniony do zbadania domniemanego nieprawidłowego lub niewystarczającego wykonania obowiązków wynikających z przepisów prawa
  unijnego
  przez organy krajowe w ramach ich praktyki nadzorczej, a następnie powinien wydać zalecenie.
  W przypadku gdy właściwy organ krajowy nie stosuje się do zalecenia, Komisja powinna mieć prawo do wydania formalnej opinii uwzględniającej zalecenie EBA, w której wymaga od właściwego organu podjęcia działań koniecznych do zapewnienia przestrzegania prawa Unii.

| (19) | Jeżeli organ krajowy nie zastosuje się do zalecenia
  w terminie wyznaczonym przez EBA
  ,
  EBA
  – w celu zapewniania przestrzegania prawa Unii – powinien ▐
  niezwłocznie skierować
  do danego krajowego organu nadzoru
  decyzję
  o bezpośrednich skutkach prawnych, na którą można się powoływać przed sądami i organami i która może być egzekwowana na mocy
  art. 258 TFUE
  . |
| --- | --- |

(19)

Jeżeli organ krajowy nie zastosuje się do zalecenia
  w terminie wyznaczonym przez EBA
  ,
  EBA
  – w celu zapewniania przestrzegania prawa Unii – powinien ▐
  niezwłocznie skierować
  do danego krajowego organu nadzoru
  decyzję
  o bezpośrednich skutkach prawnych, na którą można się powoływać przed sądami i organami i która może być egzekwowana na mocy
  art. 258 TFUE
  .

| (20) | W wyjątkowych sytuacjach uporczywej bezczynności właściwego organu EBA powinien posiadać uprawnienia do przyjęcia w ostateczności decyzji skierowanych do poszczególnych instytucji finansowych. Uprawnienie to powinno być ograniczone do wyjątkowych przypadków, w których właściwy organ nie zastosuje się do
  skierowanej
  do niego
  formalnej opinii
  oraz w których prawo
  Unii
  ma bezpośrednie zastosowanie do instytucji finansowych na mocy istniejących lub przyszłych rozporządzeń UE.
  W związku z powyższym Parlament Europejski i Rada oczekują na wdrożenie programu Komisji na 2010 r., w szczególności w odniesieniu do wniosku dotyczącego przeglądu dyrektywy w sprawie wymogów kapitałowych. |
| --- | --- |

(20)

W wyjątkowych sytuacjach uporczywej bezczynności właściwego organu EBA powinien posiadać uprawnienia do przyjęcia w ostateczności decyzji skierowanych do poszczególnych instytucji finansowych. Uprawnienie to powinno być ograniczone do wyjątkowych przypadków, w których właściwy organ nie zastosuje się do
  skierowanej
  do niego
  formalnej opinii
  oraz w których prawo
  Unii
  ma bezpośrednie zastosowanie do instytucji finansowych na mocy istniejących lub przyszłych rozporządzeń UE.
  W związku z powyższym Parlament Europejski i Rada oczekują na wdrożenie programu Komisji na 2010 r., w szczególności w odniesieniu do wniosku dotyczącego przeglądu dyrektywy w sprawie wymogów kapitałowych.

| (21) | Poważne zagrożenia dla prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych lub stabilności systemu finansowego w
  Unii Europejskiej
  wymagają szybkiej i skoordynowanej odpowiedzi na szczeblu
  Unii Europejskiej.
  EBA powinien zatem móc zobowiązywać krajowe organy nadzoru do podejmowania konkretnych działań w celu zapobiegania sytuacjom nadzwyczajnym.
  Mając na uwadze delikatny charakter tej kwestii, uprawnienie do decydowania o wystąpieniu sytuacji nadzwyczajnej należy przyznać Komisji z jej własnej inicjatywy lub na żądanie Parlamentu Europejskiego, Rady, ESRB lub EBA. Jeżeli Parlament Europejski, Rada, ESRP lub Europejski Organ Nadzoru są zdania, że prawdopodobne jest pojawienie się sytuacji nadzwyczajnej, powinny skontaktować się z Komisją. Czyniąc to, należy szczególną wagę przykładać do poufności. Jeżeli Komisja ogłosi istnienie sytuacji nadzwyczajnej, informuje o tym należycie Parlament Europejski i Radę. |
| --- | --- |

(21)

Poważne zagrożenia dla prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych lub stabilności systemu finansowego w
  Unii Europejskiej
  wymagają szybkiej i skoordynowanej odpowiedzi na szczeblu
  Unii Europejskiej.
  EBA powinien zatem móc zobowiązywać krajowe organy nadzoru do podejmowania konkretnych działań w celu zapobiegania sytuacjom nadzwyczajnym.
  Mając na uwadze delikatny charakter tej kwestii, uprawnienie do decydowania o wystąpieniu sytuacji nadzwyczajnej należy przyznać Komisji z jej własnej inicjatywy lub na żądanie Parlamentu Europejskiego, Rady, ESRB lub EBA. Jeżeli Parlament Europejski, Rada, ESRP lub Europejski Organ Nadzoru są zdania, że prawdopodobne jest pojawienie się sytuacji nadzwyczajnej, powinny skontaktować się z Komisją. Czyniąc to, należy szczególną wagę przykładać do poufności. Jeżeli Komisja ogłosi istnienie sytuacji nadzwyczajnej, informuje o tym należycie Parlament Europejski i Radę.

| (22) | W celu zapewnienia efektywnego i skutecznego nadzoru oraz zrównoważonego uwzględnienia stanowisk właściwych organów w poszczególnych państwach członkowskich EBA powinien móc rozstrzygać spory między tymi właściwymi organami ze skutkiem wiążącym, w tym w ramach kolegiów nadzorczych. Należy wprowadzić postępowanie pojednawcze, podczas którego właściwe organy mogą dojść do porozumienia.
  Jeżeli nie osiągnie się porozumienia, EBA powinien zażądać, by zainteresowane właściwe organy podjęły konkretne działanie lub by powstrzymały się od działania w celu rozstrzygnięcia danej sprawy oraz zapewnienia zgodności z prawodawstwem UE, przy czym skutki tego postępowania byłyby wiążące dla zainteresowanych właściwych organów. W przypadkach gdy odpowiednie prawodawstwo UE przyznaje prawo decydowania państwom członkowskim, decyzje podjęte przez EBA nie mogą zastąpić wykonania tego prawa decydowania w zgodzie z prawem Unii. W przypadku niepodejmowania działań przez dany krajowy organ nadzoru EBA powinien być uprawniony do przyjęcia w ostateczności decyzji skierowanych bezpośrednio do instytucji finansowych w obszarach prawa wspólnotowego bezpośrednio je obowiązującego. |
| --- | --- |

(22)

W celu zapewnienia efektywnego i skutecznego nadzoru oraz zrównoważonego uwzględnienia stanowisk właściwych organów w poszczególnych państwach członkowskich EBA powinien móc rozstrzygać spory między tymi właściwymi organami ze skutkiem wiążącym, w tym w ramach kolegiów nadzorczych. Należy wprowadzić postępowanie pojednawcze, podczas którego właściwe organy mogą dojść do porozumienia.
  Jeżeli nie osiągnie się porozumienia, EBA powinien zażądać, by zainteresowane właściwe organy podjęły konkretne działanie lub by powstrzymały się od działania w celu rozstrzygnięcia danej sprawy oraz zapewnienia zgodności z prawodawstwem UE, przy czym skutki tego postępowania byłyby wiążące dla zainteresowanych właściwych organów. W przypadkach gdy odpowiednie prawodawstwo UE przyznaje prawo decydowania państwom członkowskim, decyzje podjęte przez EBA nie mogą zastąpić wykonania tego prawa decydowania w zgodzie z prawem Unii. W przypadku niepodejmowania działań przez dany krajowy organ nadzoru EBA powinien być uprawniony do przyjęcia w ostateczności decyzji skierowanych bezpośrednio do instytucji finansowych w obszarach prawa wspólnotowego bezpośrednio je obowiązującego.

| (22a) | Kryzys pokazał, że zwykła współpraca pomiędzy organami krajowymi, które nie posiadają uprawnień poza terytorium danego kraju, jest zdecydowanie niewystarczająca do nadzoru nad instytucjami finansowymi prowadzącymi działalność transgraniczną. |
| --- | --- |

(22a)

Kryzys pokazał, że zwykła współpraca pomiędzy organami krajowymi, które nie posiadają uprawnień poza terytorium danego kraju, jest zdecydowanie niewystarczająca do nadzoru nad instytucjami finansowymi prowadzącymi działalność transgraniczną.

| (22b) | Ponadto „obecne uregulowania łączące branżowe prawa paszportowe, nadzór kraju pochodzenia i czysto krajowe ubezpieczenie depozytu nie stanowią odpowiedniej podstawy przyszłej regulacji i nadzoru europejskich, transgranicznych banków detalicznych” (sprawozdanie Turnera). |
| --- | --- |

(22b)

Ponadto „obecne uregulowania łączące branżowe prawa paszportowe, nadzór kraju pochodzenia i czysto krajowe ubezpieczenie depozytu nie stanowią odpowiedniej podstawy przyszłej regulacji i nadzoru europejskich, transgranicznych banków detalicznych” (sprawozdanie Turnera).

| (22c) | Jak stwierdza się w sprawozdaniu Turnera, „należyte uregulowania wymagają albo zwiększenia uprawnień krajowych, co oznacza mniejsze otwarcie rynku wewnętrznego, albo większego stopnia integracji europejskiej”. Rozwiązanie krajowe wiąże się z nadaniem państwu przyjmującemu prawa do zobowiązania instytucji zagranicznych do działania wyłącznie za pośrednictwem podwykonawców, a nie filii, oraz do nadzoru nad kapitałem i płynnością banków działających w danym kraju, co doprowadziłoby do większego protekcjonizmu. Rozwiązanie europejskie wymaga wzmocnienia roli EBA w organach nadzoru oraz wzmocnienia nadzoru nad instytucjami finansowymi stwarzającymi ryzyko systemowe. |
| --- | --- |

(22c)

Jak stwierdza się w sprawozdaniu Turnera, „należyte uregulowania wymagają albo zwiększenia uprawnień krajowych, co oznacza mniejsze otwarcie rynku wewnętrznego, albo większego stopnia integracji europejskiej”. Rozwiązanie krajowe wiąże się z nadaniem państwu przyjmującemu prawa do zobowiązania instytucji zagranicznych do działania wyłącznie za pośrednictwem podwykonawców, a nie filii, oraz do nadzoru nad kapitałem i płynnością banków działających w danym kraju, co doprowadziłoby do większego protekcjonizmu. Rozwiązanie europejskie wymaga wzmocnienia roli EBA w organach nadzoru oraz wzmocnienia nadzoru nad instytucjami finansowymi stwarzającymi ryzyko systemowe.

| (23) | Kolegia organów nadzorczych odgrywają istotną rolę w efektywnym, skutecznym i spójnym nadzorze instytucji finansowych działających na szczeblu transgranicznym. EBA powinien
  odgrywać wiodącą rolę i
  mieć pełne prawa do uczestniczenia w kolegiach organów nadzorczych w celu usprawniania funkcjonowania kolegiów i procesu wymiany informacji w kolegiach oraz celem promowania konwergencji i spójności stosowania prawa
  unijnego
  przez kolegia.
  Jak zauważono w raporcie de Larosière’a, „należy unikać arbitrażu regulacyjnego i zakłóceń konkurencji wynikających z różnych praktyk nadzorczych, gdyż mogą one naruszyć stabilność finansową – między innymi poprzez zachęcanie do przenoszenia działalności finansowej do krajów o bardziej łagodnym systemie nadzoru. System nadzoru musi być postrzegany jako uczciwy i zrównoważony.” |
| --- | --- |

(23)

Kolegia organów nadzorczych odgrywają istotną rolę w efektywnym, skutecznym i spójnym nadzorze instytucji finansowych działających na szczeblu transgranicznym. EBA powinien
  odgrywać wiodącą rolę i
  mieć pełne prawa do uczestniczenia w kolegiach organów nadzorczych w celu usprawniania funkcjonowania kolegiów i procesu wymiany informacji w kolegiach oraz celem promowania konwergencji i spójności stosowania prawa
  unijnego
  przez kolegia.
  Jak zauważono w raporcie de Larosière’a, „należy unikać arbitrażu regulacyjnego i zakłóceń konkurencji wynikających z różnych praktyk nadzorczych, gdyż mogą one naruszyć stabilność finansową – między innymi poprzez zachęcanie do przenoszenia działalności finansowej do krajów o bardziej łagodnym systemie nadzoru. System nadzoru musi być postrzegany jako uczciwy i zrównoważony.”

| (23a) | ESMA i krajowe organy nadzoru powinny wzmocnić nadzór nad instytucjami finansowymi spełniającymi kryteria ryzyka systemowego, ponieważ ich upadek mógłby zagrozić stabilności systemu finansowego Unii i naruszyć realną gospodarkę. |
| --- | --- |

(23a)

ESMA i krajowe organy nadzoru powinny wzmocnić nadzór nad instytucjami finansowymi spełniającymi kryteria ryzyka systemowego, ponieważ ich upadek mógłby zagrozić stabilności systemu finansowego Unii i naruszyć realną gospodarkę.

| (23b) | Należy zidentyfikować ryzyko systemowe przy uwzględnieniu norm międzynarodowych, w szczególności tych ustanowionych przez Radę Stabilności Finansowej, Międzynarodowy Fundusz Walutowy oraz Międzynarodowe Stowarzyszenie Organów Nadzoru Ubezpieczeniowego i G-20. Wzajemne powiązania, substytucyjność i terminowość to zwyczajowo wykorzystywane kryteria identyfikacji ryzyka systemowego. |
| --- | --- |

(23b)

Należy zidentyfikować ryzyko systemowe przy uwzględnieniu norm międzynarodowych, w szczególności tych ustanowionych przez Radę Stabilności Finansowej, Międzynarodowy Fundusz Walutowy oraz Międzynarodowe Stowarzyszenie Organów Nadzoru Ubezpieczeniowego i G-20. Wzajemne powiązania, substytucyjność i terminowość to zwyczajowo wykorzystywane kryteria identyfikacji ryzyka systemowego.

| (23c) | Należy ustanowić ramy postępowania z instytucjami znajdującymi się w trudnej sytuacji w celu ich ustabilizowania albo zamknięcia, ponieważ „wyraźnie wykazano, że stawka w kryzysie bankowym jest wysoka dla rządu i społeczeństw w szerszym ujęciu, gdyż taka sytuacja może zagrozić stabilności finansowej i realnej gospodarce” (raport de Larosière'a). Komisja powinna przedstawić odpowiednie propozycje dotyczące ustanowienia nowych ram zarządzania w sytuacji kryzysu finansowego. Kluczowe elementy zarządzania kryzysowego to wspólny zestaw zasad i mechanizmów naprawy finansów (egzekucja i finansowanie, tak aby poradzić sobie z kryzysem dużych, transgranicznych /lub wzajemnie powiązanych instytucji). |
| --- | --- |

(23c)

Należy ustanowić ramy postępowania z instytucjami znajdującymi się w trudnej sytuacji w celu ich ustabilizowania albo zamknięcia, ponieważ „wyraźnie wykazano, że stawka w kryzysie bankowym jest wysoka dla rządu i społeczeństw w szerszym ujęciu, gdyż taka sytuacja może zagrozić stabilności finansowej i realnej gospodarce” (raport de Larosière'a). Komisja powinna przedstawić odpowiednie propozycje dotyczące ustanowienia nowych ram zarządzania w sytuacji kryzysu finansowego. Kluczowe elementy zarządzania kryzysowego to wspólny zestaw zasad i mechanizmów naprawy finansów (egzekucja i finansowanie, tak aby poradzić sobie z kryzysem dużych, transgranicznych /lub wzajemnie powiązanych instytucji).

| (23d) | Należy powołać Europejski Fundusz Gwarancji Depozytów w celu zagwarantowania współodpowiedzialności transgranicznych podmiotów finansowych, ochrony interesów europejskich deponentów i zmniejszenia kosztów systemowego kryzysu finansowego ponoszonych przez podatników. Fundusz na szczeblu unijnym wydaje się być najskuteczniejszym sposobem ochrony interesów deponentów i najlepszą obroną przed zakłóceniami konkurencji. Oczywiste jest jednak, że reakcje w UE są nieuchronnie bardziej złożone i niektóre państwa członkowskie już zaczęły opracowywać lub nawet stosować takie systemy. W związku z tym minimalnym wymogiem jest to, aby EBA zapewniał harmonizację najważniejszych elementów systemów krajowych. EBA powinien także dbać o to, aby instytucje finansowe były zobowiązane do dokonywania wpłat na rzecz tylko jednego systemu. |
| --- | --- |

(23d)

Należy powołać Europejski Fundusz Gwarancji Depozytów w celu zagwarantowania współodpowiedzialności transgranicznych podmiotów finansowych, ochrony interesów europejskich deponentów i zmniejszenia kosztów systemowego kryzysu finansowego ponoszonych przez podatników. Fundusz na szczeblu unijnym wydaje się być najskuteczniejszym sposobem ochrony interesów deponentów i najlepszą obroną przed zakłóceniami konkurencji. Oczywiste jest jednak, że reakcje w UE są nieuchronnie bardziej złożone i niektóre państwa członkowskie już zaczęły opracowywać lub nawet stosować takie systemy. W związku z tym minimalnym wymogiem jest to, aby EBA zapewniał harmonizację najważniejszych elementów systemów krajowych. EBA powinien także dbać o to, aby instytucje finansowe były zobowiązane do dokonywania wpłat na rzecz tylko jednego systemu.

| (23e) | Europejski Fundusz Stabilności Bankowej powinien finansować uporządkowane interwencje służące zakończeniu działalności lub pomocy instytucjom finansowym, które przechodzą trudności mogące stanowić zagrożenie dla stabilności finansowej wewnętrznego rynku finansowego Unii. Fundusz powinien być finansowany z odpowiednich składek z sektora finansowego. Składki do Funduszu powinny zastąpić składki, które przekazywano do krajowych funduszy o podobnym charakterze. |
| --- | --- |

(23e)

Europejski Fundusz Stabilności Bankowej powinien finansować uporządkowane interwencje służące zakończeniu działalności lub pomocy instytucjom finansowym, które przechodzą trudności mogące stanowić zagrożenie dla stabilności finansowej wewnętrznego rynku finansowego Unii. Fundusz powinien być finansowany z odpowiednich składek z sektora finansowego. Składki do Funduszu powinny zastąpić składki, które przekazywano do krajowych funduszy o podobnym charakterze.

| (24) | Narzędziem przydatnym w funkcjonowaniu sieci organów nadzoru może być przekazywanie zadań i obowiązków, tak by ograniczyć powielanie zadań organów nadzoru, wspierać współpracę, a tym samym usprawnić proces nadzoru oraz zmniejszyć obciążenia spoczywające na instytucjach finansowych,
  zwłaszcza tych, które nie działają na skalę unijną
  .
  Niniejsze
  rozporządzenie powinno zatem zapewniać jasne podstawy prawne dla takiego przekazywania zadań i obowiązków. Przekazywanie zadań oznacza, że zadania są wykonywane przez inny organ nadzoru, a nie przez właściwy organ nadzoru, podczas gdy odpowiedzialność za podejmowanie decyzji nadzorczych nadal spoczywa na organie przekazującym. Dzięki przekazywaniu obowiązków pojedynczy krajowy organ nadzoru, któremu przekazano obowiązki, powinien móc w swoim imieniu decydować o pewnych kwestiach dotyczących nadzoru zamiast
  EBA lub
  innego krajowego organu nadzoru. Przekazywanie zadań i obowiązków powinno być regulowane zasadą przyznawania kompetencji nadzorczych organowi nadzoru, który ze względu na swoją pozycję jest odpowiedni do podjęcia działań w przedmiotowej sprawie. Przekazywanie obowiązków
  mogłoby
  być odpowiednim rozwiązaniem przykładowo ze względu na ekonomię skali lub zakresu, spójność w ramach nadzoru grupy oraz optymalizację wykorzystania wiedzy specjalistycznej między organami nadzoru. Odpowiednie prawodawstwo
  unijne
  może bliżej określać zasady przekazywania obowiązków w ramach umowy. EBA powinien ułatwiać
  i monitorować
  zawieranie umów dotyczących przekazywania zadań i obowiązków między krajowymi organami nadzoru za pomocą wszelkich właściwych środków. EBA powinien być informowany z wyprzedzeniem o zamierzonym zawarciu umowy w sprawie przekazania, tak by móc wyrazić swoją opinię w stosownych przypadkach. Powinien on scentralizować publikację takich umów, aby zapewnić terminowe, przejrzyste i łatwo dostępne informacje na temat umowy dla wszystkich zainteresowanych stron.
  EBA powinien ustalać i upowszechniać dobre praktyki dotyczące przekazywania zadań i obowiązków oraz umów w sprawie przekazania. |
| --- | --- |

(24)

Narzędziem przydatnym w funkcjonowaniu sieci organów nadzoru może być przekazywanie zadań i obowiązków, tak by ograniczyć powielanie zadań organów nadzoru, wspierać współpracę, a tym samym usprawnić proces nadzoru oraz zmniejszyć obciążenia spoczywające na instytucjach finansowych,
  zwłaszcza tych, które nie działają na skalę unijną
  .
  Niniejsze
  rozporządzenie powinno zatem zapewniać jasne podstawy prawne dla takiego przekazywania zadań i obowiązków. Przekazywanie zadań oznacza, że zadania są wykonywane przez inny organ nadzoru, a nie przez właściwy organ nadzoru, podczas gdy odpowiedzialność za podejmowanie decyzji nadzorczych nadal spoczywa na organie przekazującym. Dzięki przekazywaniu obowiązków pojedynczy krajowy organ nadzoru, któremu przekazano obowiązki, powinien móc w swoim imieniu decydować o pewnych kwestiach dotyczących nadzoru zamiast
  EBA lub
  innego krajowego organu nadzoru. Przekazywanie zadań i obowiązków powinno być regulowane zasadą przyznawania kompetencji nadzorczych organowi nadzoru, który ze względu na swoją pozycję jest odpowiedni do podjęcia działań w przedmiotowej sprawie. Przekazywanie obowiązków
  mogłoby
  być odpowiednim rozwiązaniem przykładowo ze względu na ekonomię skali lub zakresu, spójność w ramach nadzoru grupy oraz optymalizację wykorzystania wiedzy specjalistycznej między organami nadzoru. Odpowiednie prawodawstwo
  unijne
  może bliżej określać zasady przekazywania obowiązków w ramach umowy. EBA powinien ułatwiać
  i monitorować
  zawieranie umów dotyczących przekazywania zadań i obowiązków między krajowymi organami nadzoru za pomocą wszelkich właściwych środków. EBA powinien być informowany z wyprzedzeniem o zamierzonym zawarciu umowy w sprawie przekazania, tak by móc wyrazić swoją opinię w stosownych przypadkach. Powinien on scentralizować publikację takich umów, aby zapewnić terminowe, przejrzyste i łatwo dostępne informacje na temat umowy dla wszystkich zainteresowanych stron.
  EBA powinien ustalać i upowszechniać dobre praktyki dotyczące przekazywania zadań i obowiązków oraz umów w sprawie przekazania.

| (25) | EBA powinien aktywnie wspierać konwergencję praktyk nadzorczych w całej
  Unii Europejskiej
  w celu stworzenia wspólnej kultury nadzoru. |
| --- | --- |

(25)

EBA powinien aktywnie wspierać konwergencję praktyk nadzorczych w całej
  Unii Europejskiej
  w celu stworzenia wspólnej kultury nadzoru.

| (26) | Wzajemne oceny stanowią efektywne i skuteczne narządzie zwiększające spójność w ramach sieci organów nadzoru. EBA powinien zatem opracować ramy metodyczne dla takich wzajemnych ocen i regularnie je przeprowadzać. Oceny te powinny koncentrować się nie tylko na konwergencji praktyk nadzorczych, ale również na zdolności organów nadzoru do osiągania wysokiej jakości wyników w zakresie nadzoru oraz niezależności właściwych organów.
  Należy upubliczniać wyniki wzajemnych ocen oraz rozpoznawać najlepsze wzorce, a następnie również je upubliczniać. |
| --- | --- |

(26)

Wzajemne oceny stanowią efektywne i skuteczne narządzie zwiększające spójność w ramach sieci organów nadzoru. EBA powinien zatem opracować ramy metodyczne dla takich wzajemnych ocen i regularnie je przeprowadzać. Oceny te powinny koncentrować się nie tylko na konwergencji praktyk nadzorczych, ale również na zdolności organów nadzoru do osiągania wysokiej jakości wyników w zakresie nadzoru oraz niezależności właściwych organów.
  Należy upubliczniać wyniki wzajemnych ocen oraz rozpoznawać najlepsze wzorce, a następnie również je upubliczniać.

| (27) | EBA powinien aktywnie wspierać skoordynowaną reakcję
  Unii
  w zakresie nadzoru, w szczególności
  w celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania
  i integralności rynków finansowych bądź stabilności systemu finansowego w
  Unii.
  Oprócz uprawnień do podejmowania działania w sytuacjach nadzwyczajnych, EBA powinno zatem zostać powierzone zadanie ogólnej koordynacji w ramach
  ESFS.
  Niezakłócony przepływ wszystkich istotnych informacji pomiędzy właściwymi organami powinien stać się centralnym punktem działań EBA. |
| --- | --- |

(27)

EBA powinien aktywnie wspierać skoordynowaną reakcję
  Unii
  w zakresie nadzoru, w szczególności
  w celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania
  i integralności rynków finansowych bądź stabilności systemu finansowego w
  Unii.
  Oprócz uprawnień do podejmowania działania w sytuacjach nadzwyczajnych, EBA powinno zatem zostać powierzone zadanie ogólnej koordynacji w ramach
  ESFS.
  Niezakłócony przepływ wszystkich istotnych informacji pomiędzy właściwymi organami powinien stać się centralnym punktem działań EBA.

| (28) | Aby utrzymać stabilność systemu finansowego, należy określić na wczesnym etapie tendencje, potencjalne zagrożenia i słabości płynące z poziomu mikroostrożnościowego, na szczeblu transgranicznym i międzysektorowym. EBA powinien, regularnie lub w razie konieczności doraźnie, monitorować i oceniać takie zmiany w obszarze podlegającym jego kompetencjom oraz, w stosownych przypadkach, informować Parlament Europejski, Radę, Komisję, inne europejskie organy nadzoru oraz
  ESRB
  . EBA powinien również
  uruchamiać i
  koordynować
  ogólnounijne
  testy skrajnych warunków w celu oceny odporności instytucji finansowych na niekorzystne zmiany na rynku, dopilnowując przy tym, by na poziomie krajowym stosowano przy takich testach jak najbardziej spójną metodykę.
  W celu odpowiedniego wykonywania swoich funkcji EBA powinien przeprowadzić analizy ekonomiczne rynków oraz wpływu, jaki miałyby ewentualne zmiany na rynku. |
| --- | --- |

(28)

Aby utrzymać stabilność systemu finansowego, należy określić na wczesnym etapie tendencje, potencjalne zagrożenia i słabości płynące z poziomu mikroostrożnościowego, na szczeblu transgranicznym i międzysektorowym. EBA powinien, regularnie lub w razie konieczności doraźnie, monitorować i oceniać takie zmiany w obszarze podlegającym jego kompetencjom oraz, w stosownych przypadkach, informować Parlament Europejski, Radę, Komisję, inne europejskie organy nadzoru oraz
  ESRB
  . EBA powinien również
  uruchamiać i
  koordynować
  ogólnounijne
  testy skrajnych warunków w celu oceny odporności instytucji finansowych na niekorzystne zmiany na rynku, dopilnowując przy tym, by na poziomie krajowym stosowano przy takich testach jak najbardziej spójną metodykę.
  W celu odpowiedniego wykonywania swoich funkcji EBA powinien przeprowadzić analizy ekonomiczne rynków oraz wpływu, jaki miałyby ewentualne zmiany na rynku.

| (29) | Biorąc pod uwagę globalizację usług finansowych oraz rosnące znaczenie międzynarodowych standardów, EBA powinien
  reprezentować Unię w dialogu i współpracy
  z organami
  nadzoru z krajów trzecich
  . |
| --- | --- |

(29)

Biorąc pod uwagę globalizację usług finansowych oraz rosnące znaczenie międzynarodowych standardów, EBA powinien
  reprezentować Unię w dialogu i współpracy
  z organami
  nadzoru z krajów trzecich
  .

| (30) | EBA powinien odgrywać rolę niezależnego organu doradczego dla Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji w dziedzinach podlegających jego kompetencjom. Powinien móc wydawać opinie na temat oceny ostrożnościowej połączeń i przejęć na mocy dyrektywy 2006/48/WE. |
| --- | --- |

(30)

EBA powinien odgrywać rolę niezależnego organu doradczego dla Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji w dziedzinach podlegających jego kompetencjom. Powinien móc wydawać opinie na temat oceny ostrożnościowej połączeń i przejęć na mocy dyrektywy 2006/48/WE.

| (31) | Aby skutecznie wykonywać swoje obowiązki, EBA powinien mieć prawo do zwracania się o wszelkie konieczne informacje
  dotyczące nadzoru ostrożnościowego
  . Aby uniknąć powielania obowiązków sprawozdawczych instytucji finansowych, takie informacje powinny być normalnie dostarczane przez krajowe organy nadzoru znajdujące się najbliżej rynków i instytucji finansowych
  , a EBA powinien uwzględniać już istniejące statystyki
  .
  W ostateczności
  EBA powinien
  mieć jednak możliwość skierowania należycie uzasadnionego i umotywowanego wniosku o
  informacje bezpośrednio do instytucji finansowej ▐, jeżeli właściwy krajowy organ nie udostępnia lub nie może udostępnić takich informacji w odpowiednim czasie. Organy państw członkowskich powinny być zobowiązane do udzielenia pomocy EBA w zakresie realizacji jego wniosków o informacje.
  W tym kontekście podstawowe znaczenie ma praca nad wspólnymi formatami sprawozdawczymi. |
| --- | --- |

(31)

Aby skutecznie wykonywać swoje obowiązki, EBA powinien mieć prawo do zwracania się o wszelkie konieczne informacje
  dotyczące nadzoru ostrożnościowego
  . Aby uniknąć powielania obowiązków sprawozdawczych instytucji finansowych, takie informacje powinny być normalnie dostarczane przez krajowe organy nadzoru znajdujące się najbliżej rynków i instytucji finansowych
  , a EBA powinien uwzględniać już istniejące statystyki
  .
  W ostateczności
  EBA powinien
  mieć jednak możliwość skierowania należycie uzasadnionego i umotywowanego wniosku o
  informacje bezpośrednio do instytucji finansowej ▐, jeżeli właściwy krajowy organ nie udostępnia lub nie może udostępnić takich informacji w odpowiednim czasie. Organy państw członkowskich powinny być zobowiązane do udzielenia pomocy EBA w zakresie realizacji jego wniosków o informacje.
  W tym kontekście podstawowe znaczenie ma praca nad wspólnymi formatami sprawozdawczymi.

| (31a) | Środki służące gromadzeniu informacji nie powinny naruszać ram prawnych europejskiego systemu statystycznego (ESS) i Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC) w dziedzinie statystyki. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem pozostawać bez uszczerbku dla rozporządzenia (WE) nr 223/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie statystyki europejskiej (26) i dla rozporządzenia Rady (WE) nr 2533/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczącego zbierania informacji statystycznych przez Europejski Bank Centralny (27). |
| --- | --- |

(31a)

Środki służące gromadzeniu informacji nie powinny naruszać ram prawnych europejskiego systemu statystycznego (ESS) i Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC) w dziedzinie statystyki. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem pozostawać bez uszczerbku dla rozporządzenia (WE) nr 223/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie statystyki europejskiej (26) i dla rozporządzenia Rady (WE) nr 2533/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczącego zbierania informacji statystycznych przez Europejski Bank Centralny (27).

| (32) | Ścisła współpraca między EBA a
  ESRB
  ma podstawowe znaczenie dla pełnej efektywności funkcjonowania
  ESRB
  oraz dla podejmowania działań następczych w związku z jej ostrzeżeniami i zaleceniami. EBA
  i ESRB powinny
  dzielić się
  między sobą
  wszelkimi istotnymi informacjami. Dane dotyczące poszczególnych przedsiębiorstw należy dostarczać tylko po otrzymaniu uzasadnionego wniosku. Po otrzymaniu ostrzeżeń lub zaleceń skierowanych przez
  ESRB
  do EBA lub krajowego organu nadzoru, EBA powinien
  w stosownych przypadkach
  zapewnić podjęcie działań następczych. |
| --- | --- |

(32)

Ścisła współpraca między EBA a
  ESRB
  ma podstawowe znaczenie dla pełnej efektywności funkcjonowania
  ESRB
  oraz dla podejmowania działań następczych w związku z jej ostrzeżeniami i zaleceniami. EBA
  i ESRB powinny
  dzielić się
  między sobą
  wszelkimi istotnymi informacjami. Dane dotyczące poszczególnych przedsiębiorstw należy dostarczać tylko po otrzymaniu uzasadnionego wniosku. Po otrzymaniu ostrzeżeń lub zaleceń skierowanych przez
  ESRB
  do EBA lub krajowego organu nadzoru, EBA powinien
  w stosownych przypadkach
  zapewnić podjęcie działań następczych.

| (33) | ▐ EBA powinien konsultować z zainteresowanymi stronami normy
  regulacyjne,
  wytyczne i zalecenia oraz stwarzać im odpowiednią możliwość przedstawienia uwag na temat proponowanych środków.
  Przed przyjęciem projektów norm regulacyjnych, wytycznych lub zaleceń EBA powinien dokonać oceny skutków.
  W celu zapewnienia efektywności należy ustanowić Grupę Zainteresowanych Stron z Sektora Bankowości, reprezentującą w zrównoważonych proporcjach
  unijne
  instytucje kredytowe i przedsiębiorstwa inwestycyjne
  (reprezentujące różne modele instytucji finansowych i przedsiębiorstw oraz instytucje finansowe i przedsiębiorstwa o różnej wielkości
  , w tym w stosownych przypadkach inwestorów instytucjonalnych i inne instytucje finansowe, które same korzystają z usług finansowych),
  MŚP, związki zawodowe, pracowników naukowych
  , konsumentów oraz inne podmioty detaliczne korzystające z usług bankowych. Grupa Zainteresowanych Stron z Sektora Bankowości powinna aktywnie służyć jako platforma kontaktowa z innymi grupami użytkowników z obszaru usług finansowych ustanowionymi przez Komisję lub na mocy ustawodawstwa
  Unii
  . |
| --- | --- |

(33)

▐ EBA powinien konsultować z zainteresowanymi stronami normy
  regulacyjne,
  wytyczne i zalecenia oraz stwarzać im odpowiednią możliwość przedstawienia uwag na temat proponowanych środków.
  Przed przyjęciem projektów norm regulacyjnych, wytycznych lub zaleceń EBA powinien dokonać oceny skutków.
  W celu zapewnienia efektywności należy ustanowić Grupę Zainteresowanych Stron z Sektora Bankowości, reprezentującą w zrównoważonych proporcjach
  unijne
  instytucje kredytowe i przedsiębiorstwa inwestycyjne
  (reprezentujące różne modele instytucji finansowych i przedsiębiorstw oraz instytucje finansowe i przedsiębiorstwa o różnej wielkości
  , w tym w stosownych przypadkach inwestorów instytucjonalnych i inne instytucje finansowe, które same korzystają z usług finansowych),
  MŚP, związki zawodowe, pracowników naukowych
  , konsumentów oraz inne podmioty detaliczne korzystające z usług bankowych. Grupa Zainteresowanych Stron z Sektora Bankowości powinna aktywnie służyć jako platforma kontaktowa z innymi grupami użytkowników z obszaru usług finansowych ustanowionymi przez Komisję lub na mocy ustawodawstwa
  Unii
  .

| (33a) | Organizacje nienastawione na zysk – w przeciwieństwie do dobrze finansowanych i dobrze powiązanych przedstawicieli sektora – są marginalizowane w dyskusji nad przyszłością usług finansowych oraz w procesie podejmowania decyzji. Powinno się to zrównoważyć odpowiednim finansowaniem ich przedstawicieli w Grupie Zainteresowanych Stron z Sektora Bankowości. |
| --- | --- |

(33a)

Organizacje nienastawione na zysk – w przeciwieństwie do dobrze finansowanych i dobrze powiązanych przedstawicieli sektora – są marginalizowane w dyskusji nad przyszłością usług finansowych oraz w procesie podejmowania decyzji. Powinno się to zrównoważyć odpowiednim finansowaniem ich przedstawicieli w Grupie Zainteresowanych Stron z Sektora Bankowości.

| (34) | Państwa członkowskie są głównie odpowiedzialne za
  zapewnienie skoordynowanego zarządzania w sytuacjach kryzysowych i
  utrzymanie stabilności finansowej w sytuacjach kryzysowych, w szczególności w odniesieniu do stabilizowania poszczególnych instytucji finansowych znajdujących się w trudnej sytuacji i rozwiązywania ich problemów.
  Działają one w ścisłej koordynacji w ramach Unii Gospodarczej i Walutowej i zgodnie z jej zasadami.
  Środki podejmowane przez EBA w sytuacjach nadzwyczajnych lub rozwiązywania sporów, wpływających na stabilność instytucji finansowych nie powinny wpływać na obowiązki budżetowe państw członkowskich. Należy ustanowić mechanizm umożliwiający państwom członkowskim powoływanie się na ten środek ochronny i – w ostateczności – przekazanie sprawy do decyzji Rady. Należy przyznać Radzie uprawnienia w tej dziedzinie, biorąc po uwagę szczególne obowiązki państw członkowskich w tym zakresie. |
| --- | --- |

(34)

Państwa członkowskie są głównie odpowiedzialne za
  zapewnienie skoordynowanego zarządzania w sytuacjach kryzysowych i
  utrzymanie stabilności finansowej w sytuacjach kryzysowych, w szczególności w odniesieniu do stabilizowania poszczególnych instytucji finansowych znajdujących się w trudnej sytuacji i rozwiązywania ich problemów.
  Działają one w ścisłej koordynacji w ramach Unii Gospodarczej i Walutowej i zgodnie z jej zasadami.
  Środki podejmowane przez EBA w sytuacjach nadzwyczajnych lub rozwiązywania sporów, wpływających na stabilność instytucji finansowych nie powinny wpływać na obowiązki budżetowe państw członkowskich. Należy ustanowić mechanizm umożliwiający państwom członkowskim powoływanie się na ten środek ochronny i – w ostateczności – przekazanie sprawy do decyzji Rady. Należy przyznać Radzie uprawnienia w tej dziedzinie, biorąc po uwagę szczególne obowiązki państw członkowskich w tym zakresie.

| (34a) | W ciągu trzech lat od wejścia w życie rozporządzenia ustanawiającego taki mechanizm Komisja, na podstawie zdobytego doświadczenia, powinna określić na szczeblu Unii jasne i solidne wytyczne dotyczące tego, kiedy państwa członkowskie stosują środki ochronne. Stosowanie klauzuli w sprawie środków ochronnych przez państwa członkowskie powinno następnie być oceniane w odniesieniu do tych wytycznych. |
| --- | --- |

(34a)

W ciągu trzech lat od wejścia w życie rozporządzenia ustanawiającego taki mechanizm Komisja, na podstawie zdobytego doświadczenia, powinna określić na szczeblu Unii jasne i solidne wytyczne dotyczące tego, kiedy państwa członkowskie stosują środki ochronne. Stosowanie klauzuli w sprawie środków ochronnych przez państwa członkowskie powinno następnie być oceniane w odniesieniu do tych wytycznych.

| (34b) | Z zastrzeżeniem poszczególnych kompetencji państw członkowskich w sytuacjach kryzysowych, jeżeli państwo członkowskie zdecyduje się powołać na środek ochronny, oprócz EPA, Rady i Komisji powinno jednocześnie powiadomić Parlament Europejski. Ponadto państwo członkowskie powinno wyjaśnić przyczyny, dla których powołało się na środek ochronny. EPA powinien ustalić we współpracy z Komisją, jakie kolejne kroki należy podjąć. |
| --- | --- |

(34b)

Z zastrzeżeniem poszczególnych kompetencji państw członkowskich w sytuacjach kryzysowych, jeżeli państwo członkowskie zdecyduje się powołać na środek ochronny, oprócz EPA, Rady i Komisji powinno jednocześnie powiadomić Parlament Europejski. Ponadto państwo członkowskie powinno wyjaśnić przyczyny, dla których powołało się na środek ochronny. EPA powinien ustalić we współpracy z Komisją, jakie kolejne kroki należy podjąć.

| (35) | W ramach tego procesu decyzyjnego w odniesieniu do EBA powinny obowiązywać przepisy wspólnotowe i ogólne zasady dotyczące prawidłowej procedury i przejrzystości. Prawo adresatów decyzji EBA do złożenia wyjaśnień powinno być w pełni przestrzegane. Akty wydawane przez EPA stanowią integralną część prawa
  Unii
  . |
| --- | --- |

(35)

W ramach tego procesu decyzyjnego w odniesieniu do EBA powinny obowiązywać przepisy wspólnotowe i ogólne zasady dotyczące prawidłowej procedury i przejrzystości. Prawo adresatów decyzji EBA do złożenia wyjaśnień powinno być w pełni przestrzegane. Akty wydawane przez EPA stanowią integralną część prawa
  Unii
  .

| (36) | Głównym organem decyzyjnym EBA powinna być Rada Organów Nadzoru złożona z przewodniczących właściwych organów krajowych w poszczególnych państwach członkowskich, na czele z przewodniczącym EBA. W Radzie Organów Nadzoru zasiadać powinni w charakterze obserwatorów przedstawiciele Komisji,
  ESRB,
  Europejskiego Banku Centralnego oraz Europejskiego Organu Nadzoru
  (ubezpieczenia i pracownicze programy emerytalne) oraz Europejskiego Organu Nadzoru (giełdy i papiery wartościowe).
  Członkowie Rady Organów Nadzoru powinni działać niezależnie i wyłącznie w interesie
  Unii.
  W odniesieniu do aktów prawnych natury ogólnej, w tym dotyczących przyjmowania standardów
  regulacyjnych
  , wytycznych i zaleceń, a także kwestii budżetowych, właściwe
  byłoby
  stosowanie zasad kwalifikowanej większość głosów zgodnie z
  art. 16 TFUE
  , natomiast wszystkie inne decyzje powinny być przyjmowane zwykłą większością głosów. Sprawy dotyczące rozstrzygania sporów między krajowymi organami nadzoru powinny być rozpatrywane przez określony panel. |
| --- | --- |

(36)

Głównym organem decyzyjnym EBA powinna być Rada Organów Nadzoru złożona z przewodniczących właściwych organów krajowych w poszczególnych państwach członkowskich, na czele z przewodniczącym EBA. W Radzie Organów Nadzoru zasiadać powinni w charakterze obserwatorów przedstawiciele Komisji,
  ESRB,
  Europejskiego Banku Centralnego oraz Europejskiego Organu Nadzoru
  (ubezpieczenia i pracownicze programy emerytalne) oraz Europejskiego Organu Nadzoru (giełdy i papiery wartościowe).
  Członkowie Rady Organów Nadzoru powinni działać niezależnie i wyłącznie w interesie
  Unii.
  W odniesieniu do aktów prawnych natury ogólnej, w tym dotyczących przyjmowania standardów
  regulacyjnych
  , wytycznych i zaleceń, a także kwestii budżetowych, właściwe
  byłoby
  stosowanie zasad kwalifikowanej większość głosów zgodnie z
  art. 16 TFUE
  , natomiast wszystkie inne decyzje powinny być przyjmowane zwykłą większością głosów. Sprawy dotyczące rozstrzygania sporów między krajowymi organami nadzoru powinny być rozpatrywane przez określony panel.

| (36a) | Co do zasady, Rada Organów Nadzoru powinna podejmować decyzje zwykłą większością zgodnie z regułą mówiącą, że jednej osobie przysługuje jeden głos. W odniesieniu jednak do aktów dotyczących przyjmowania standardów technicznych, wytycznych i zaleceń, a także kwestii budżetowych, właściwe jest stosowanie zasad kwalifikowanej większości zgodnie z Traktatem o Unii Europejskiej i z TFUE oraz z Protokołem (nr 36) w sprawie postanowień przejściowych do tych traktatów. Sprawy dotyczące rozstrzygania sporów między krajowymi organami nadzoru powinny być rozpatrywane przez określony, obiektywny panel, w skład którego wchodzą członkowie niebędący przedstawicielami właściwych organów, które są stroną danego sporu, i niemający żadnego interesu w konflikcie ani bezpośrednich powiązań z zainteresowanymi właściwymi organami. Skład panelu powinien być właściwie wyważony. Decyzja podjęta przez panel powinna zostać zatwierdzona przez Radę Organów Nadzoru zwykłą większością głosów zgodnie z zasadą mówiącą, że każdemu członkowi przysługuje jeden głos. Niemniej jednak w odniesieniu do decyzji podjętych przez organ odpowiedzialny za nadzór skonsolidowany, decyzja proponowana przez panel mogłaby zostać odrzucona przez członków stanowiących mniejszość blokującą, zgodnie z art. 16 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej i art. 3 Protokołu nr 36 w sprawie postanowień przejściowych załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(36a)

Co do zasady, Rada Organów Nadzoru powinna podejmować decyzje zwykłą większością zgodnie z regułą mówiącą, że jednej osobie przysługuje jeden głos. W odniesieniu jednak do aktów dotyczących przyjmowania standardów technicznych, wytycznych i zaleceń, a także kwestii budżetowych, właściwe jest stosowanie zasad kwalifikowanej większości zgodnie z Traktatem o Unii Europejskiej i z TFUE oraz z Protokołem (nr 36) w sprawie postanowień przejściowych do tych traktatów. Sprawy dotyczące rozstrzygania sporów między krajowymi organami nadzoru powinny być rozpatrywane przez określony, obiektywny panel, w skład którego wchodzą członkowie niebędący przedstawicielami właściwych organów, które są stroną danego sporu, i niemający żadnego interesu w konflikcie ani bezpośrednich powiązań z zainteresowanymi właściwymi organami. Skład panelu powinien być właściwie wyważony. Decyzja podjęta przez panel powinna zostać zatwierdzona przez Radę Organów Nadzoru zwykłą większością głosów zgodnie z zasadą mówiącą, że każdemu członkowi przysługuje jeden głos. Niemniej jednak w odniesieniu do decyzji podjętych przez organ odpowiedzialny za nadzór skonsolidowany, decyzja proponowana przez panel mogłaby zostać odrzucona przez członków stanowiących mniejszość blokującą, zgodnie z art. 16 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej i art. 3 Protokołu nr 36 w sprawie postanowień przejściowych załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

| (37) | Zarząd złożony z przewodniczącego EBA oraz przedstawicieli krajowych organów nadzoru i Komisji powinien zapewniać, aby EBA wypełniał swoją misję i wykonywał powierzone mu zadania. Zarządowi należy przyznać konieczne uprawnienia do, między innymi, proponowania rocznego i wieloletniego programu prac, wykonywania pewnych uprawnień budżetowych, przyjmowania planu polityki kadrowej EBA, przyjmowania przepisów szczególnych dotyczących prawa dostępu do dokumentów oraz przyjmowania sprawozdania rocznego. |
| --- | --- |

(37)

Zarząd złożony z przewodniczącego EBA oraz przedstawicieli krajowych organów nadzoru i Komisji powinien zapewniać, aby EBA wypełniał swoją misję i wykonywał powierzone mu zadania. Zarządowi należy przyznać konieczne uprawnienia do, między innymi, proponowania rocznego i wieloletniego programu prac, wykonywania pewnych uprawnień budżetowych, przyjmowania planu polityki kadrowej EBA, przyjmowania przepisów szczególnych dotyczących prawa dostępu do dokumentów oraz przyjmowania sprawozdania rocznego.

| (38) | EBA powinien reprezentować zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy przewodniczący wybrany przez
  Parlament Europejski w następstwie
  otwartego konkursu
  przeprowadzonego przez Komisję i po późniejszym sporządzeniu dla Komisji listy kandydatów.
  Zarządzanie EBA powinno zostać powierzone dyrektorowi wykonawczemu, który powinien mieć prawo do uczestniczenia bez prawa głosu w obradach Rady Organów Nadzoru i Zarządu. |
| --- | --- |

(38)

EBA powinien reprezentować zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy przewodniczący wybrany przez
  Parlament Europejski w następstwie
  otwartego konkursu
  przeprowadzonego przez Komisję i po późniejszym sporządzeniu dla Komisji listy kandydatów.
  Zarządzanie EBA powinno zostać powierzone dyrektorowi wykonawczemu, który powinien mieć prawo do uczestniczenia bez prawa głosu w obradach Rady Organów Nadzoru i Zarządu.

| (39) | Aby zapewnić międzysektorową spójność prac europejskich organów nadzoru, powinny one ściśle ze sobą współpracować
  poprzez Europejskie Organy Nadzoru (Wspólny Komitet) (zwany dalej „Wspólnym Komitetem”)
  i w stosownych przypadkach wypracowywać wspólne stanowiska. Wspólny Komitet ▐ powinien
  koordynować funkcje trzech europejskich organów nadzoru związane z konglomeratami finansowymi
  . W stosownych przypadkach akty prawne również objęte kompetencjami Europejskiego Organu Nadzoru
  (ubezpieczenia i pracownicze programy emerytalne)
  lub Europejskiego Organu Nadzoru
  (giełdy i papiery wartościowe)
  powinny być przyjmowane równolegle przez odnośne europejskie organu nadzoru.
  Pracami Wspólnego Komitetu powinni kierować na zasadzie corocznej rotacji przewodniczący trzech europejskich organów nadzoru. Przewodniczącym Wspólnego Komitetu powinien być wiceprzewodniczący ESRB. Wspólny Komitet powinien posiadać stały sekretariat, zatrudniający pracowników oddelegowanych z trzech europejskich organów nadzoru, co pozwoli na nieformalną wymianę informacji oraz na wypracowanie wspólnego podejścia kulturowego między trzema europejskimi organami nadzoru. |
| --- | --- |

(39)

Aby zapewnić międzysektorową spójność prac europejskich organów nadzoru, powinny one ściśle ze sobą współpracować
  poprzez Europejskie Organy Nadzoru (Wspólny Komitet) (zwany dalej „Wspólnym Komitetem”)
  i w stosownych przypadkach wypracowywać wspólne stanowiska. Wspólny Komitet ▐ powinien
  koordynować funkcje trzech europejskich organów nadzoru związane z konglomeratami finansowymi
  . W stosownych przypadkach akty prawne również objęte kompetencjami Europejskiego Organu Nadzoru
  (ubezpieczenia i pracownicze programy emerytalne)
  lub Europejskiego Organu Nadzoru
  (giełdy i papiery wartościowe)
  powinny być przyjmowane równolegle przez odnośne europejskie organu nadzoru.
  Pracami Wspólnego Komitetu powinni kierować na zasadzie corocznej rotacji przewodniczący trzech europejskich organów nadzoru. Przewodniczącym Wspólnego Komitetu powinien być wiceprzewodniczący ESRB. Wspólny Komitet powinien posiadać stały sekretariat, zatrudniający pracowników oddelegowanych z trzech europejskich organów nadzoru, co pozwoli na nieformalną wymianę informacji oraz na wypracowanie wspólnego podejścia kulturowego między trzema europejskimi organami nadzoru.

| (40) | Konieczne jest, by strony, na które mają wpływ decyzje podejmowane przez EBA, mogły wykorzystać niezbędne środki odwoławcze. W przypadku gdy EBA przysługują uprawnienia decyzyjne, w celu skutecznej ochrony praw stron oraz z uwagi na ekonomię procesową, zainteresowane strony powinny mieć prawo odwoływania się do Komisji Odwoławczej. Ze względu na efektywność i spójność Komisja Odwoławcza powinna być wspólnym organem trzech europejskich organów nadzoru, niezależnym od ich struktur administracyjnych i regulacyjnych. Powinna istnieć możliwość wniesienia odwołania od decyzji Komisji Odwoławczej do Sądu Pierwszej Instancji i do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich. |
| --- | --- |

(40)

Konieczne jest, by strony, na które mają wpływ decyzje podejmowane przez EBA, mogły wykorzystać niezbędne środki odwoławcze. W przypadku gdy EBA przysługują uprawnienia decyzyjne, w celu skutecznej ochrony praw stron oraz z uwagi na ekonomię procesową, zainteresowane strony powinny mieć prawo odwoływania się do Komisji Odwoławczej. Ze względu na efektywność i spójność Komisja Odwoławcza powinna być wspólnym organem trzech europejskich organów nadzoru, niezależnym od ich struktur administracyjnych i regulacyjnych. Powinna istnieć możliwość wniesienia odwołania od decyzji Komisji Odwoławczej do Sądu Pierwszej Instancji i do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich.

| (41) | W celu zagwarantowania pełnej autonomii i niezależności EBA powinien posiadać własny budżet, który byłby finansowany głównie z obowiązkowych składek krajowych organów nadzoru i z budżetu ogólnego Unii Europejskiej.
  Finansowanie EBA przez Unię Europejską powinno odbywać się na podstawie porozumienia osiągniętego przez władzę budżetową zgodnie z pkt 47 porozumienia międzyinstytucjonalnego z 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (28) (PMI).
  Zastosowanie powinna mieć unijna procedura budżetowa ▐. Księgi rachunkowe powinny być badane przez Trybunał Obrachunkowy.
  Budżet ogólny powinien podlegać procedurze udzielania absolutorium. |
| --- | --- |

(41)

W celu zagwarantowania pełnej autonomii i niezależności EBA powinien posiadać własny budżet, który byłby finansowany głównie z obowiązkowych składek krajowych organów nadzoru i z budżetu ogólnego Unii Europejskiej.
  Finansowanie EBA przez Unię Europejską powinno odbywać się na podstawie porozumienia osiągniętego przez władzę budżetową zgodnie z pkt 47 porozumienia międzyinstytucjonalnego z 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (28) (PMI).
  Zastosowanie powinna mieć unijna procedura budżetowa ▐. Księgi rachunkowe powinny być badane przez Trybunał Obrachunkowy.
  Budżet ogólny powinien podlegać procedurze udzielania absolutorium.

| (42) | W odniesieniu do EBA zastosowanie ma rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (29). EBA powinien również przystąpić do Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 25 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Wspólnot Europejskich dotyczącego dochodzeń wewnętrznych prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (30). |
| --- | --- |

(42)

W odniesieniu do EBA zastosowanie ma rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (29). EBA powinien również przystąpić do Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 25 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Wspólnot Europejskich dotyczącego dochodzeń wewnętrznych prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (30).

| (43) | W celu zapewnienia otwartych i przejrzystych warunków zatrudnienia i równego traktowania pracowników w stosunku do pracowników EBA powinien mieć zastosowanie Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich (31). |
| --- | --- |

(43)

W celu zapewnienia otwartych i przejrzystych warunków zatrudnienia i równego traktowania pracowników w stosunku do pracowników EBA powinien mieć zastosowanie Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich (31).

| (44) | Niezbędna jest ochrona tajemnicy przedsiębiorstwa i innych poufnych informacji. ▐ Poufność informacji
  udostępnianych EBA i
  wymienianych w obrębie sieci
  powinna podlegać surowym i skutecznym zasadom zachowania poufności. |
| --- | --- |

(44)

Niezbędna jest ochrona tajemnicy przedsiębiorstwa i innych poufnych informacji. ▐ Poufność informacji
  udostępnianych EBA i
  wymienianych w obrębie sieci
  powinna podlegać surowym i skutecznym zasadom zachowania poufności.

| (45) | Ochronę osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych regulują: dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (32) oraz rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (33), które w pełni obowiązują w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych do celów niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(45)

Ochronę osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych regulują: dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (32) oraz rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (33), które w pełni obowiązują w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych do celów niniejszego rozporządzenia.

| (46) | Aby zapewnić przejrzyste funkcjonowanie EBA, powinno mieć do niego zastosowanie rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (34). |
| --- | --- |

(46)

Aby zapewnić przejrzyste funkcjonowanie EBA, powinno mieć do niego zastosowanie rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (34).

| (47) | Kraje niebędące członkami Unii Europejskiej powinny mieć możliwość uczestniczenia w pracach EIOPA, zgodnie z odpowiednimi umowami, które mają zostać zawarte przez
  Unię
  ; |
| --- | --- |

(47)

Kraje niebędące członkami Unii Europejskiej powinny mieć możliwość uczestniczenia w pracach EIOPA, zgodnie z odpowiednimi umowami, które mają zostać zawarte przez
  Unię
  ;

| (48) | Z uwagi na fakt, iż cele niniejszego rozporządzenia, to znaczy polepszenie funkcjonowania rynku wewnętrznego poprzez zagwarantowanie wysokiego poziomu, skuteczności i spójności regulacji ostrożnościowej i nadzoru ostrożnościowego; ochronę deponentów i inwestorów, ochronę integralności, efektywności i prawidłowego funkcjonowania rynków finansowych; utrzymanie stabilności systemu finansowego i wzmocnienie międzynarodowej koordynacji nadzoru finansowego, nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na rozmiary działania możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie
  Unii Europejskiej
  ,
  Unia Europejska
  może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu
  o Unii Europejskiej.
  Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów. |
| --- | --- |

(48)

Z uwagi na fakt, iż cele niniejszego rozporządzenia, to znaczy polepszenie funkcjonowania rynku wewnętrznego poprzez zagwarantowanie wysokiego poziomu, skuteczności i spójności regulacji ostrożnościowej i nadzoru ostrożnościowego; ochronę deponentów i inwestorów, ochronę integralności, efektywności i prawidłowego funkcjonowania rynków finansowych; utrzymanie stabilności systemu finansowego i wzmocnienie międzynarodowej koordynacji nadzoru finansowego, nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na rozmiary działania możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie
  Unii Europejskiej
  ,
  Unia Europejska
  może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu
  o Unii Europejskiej.
  Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

| (49) | Ponieważ Europejski Organ Nadzoru Bankowego przejmuje wszystkie obecne zadania i uprawnienia Komitetu Europejskich Organów Nadzoru Bankowego, należy uchylić decyzję Komisji 2009/78/WE z dnia 23 stycznia 2009 r. ustanawiającą Komitet Europejskich Organów Nadzoru Bankowego, natomiast decyzja nr 716/2009/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 września 2009 r. ustanawiająca wspólnotowy program wspierania określonych działań w obszarach usług finansowych, sprawozdawczości finansowej oraz badania sprawozdań finansowych (35) powinna zostać odpowiednio zmieniona. |
| --- | --- |

(49)

Ponieważ Europejski Organ Nadzoru Bankowego przejmuje wszystkie obecne zadania i uprawnienia Komitetu Europejskich Organów Nadzoru Bankowego, należy uchylić decyzję Komisji 2009/78/WE z dnia 23 stycznia 2009 r. ustanawiającą Komitet Europejskich Organów Nadzoru Bankowego, natomiast decyzja nr 716/2009/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 września 2009 r. ustanawiająca wspólnotowy program wspierania określonych działań w obszarach usług finansowych, sprawozdawczości finansowej oraz badania sprawozdań finansowych (35) powinna zostać odpowiednio zmieniona.

| (50) | Należy wyznaczyć termin wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, tak aby zagwarantować, że EBA jest odpowiednio przygotowany do rozpoczęcia działalności oraz by zapewnić sprawne przekształcenie Komitetu Europejskich Organów Nadzoru Bankowego w EBA, |
| --- | --- |

(50)

Należy wyznaczyć termin wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, tak aby zagwarantować, że EBA jest odpowiednio przygotowany do rozpoczęcia działalności oraz by zapewnić sprawne przekształcenie Komitetu Europejskich Organów Nadzoru Bankowego w EBA,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

USTANOWIENIE I STATUS PRAWNY

Artykuł 1

Ustanowienie organu i zakres jego działalności

1.   Niniejsze rozporządzenie ustanawia Europejski Organ Nadzoru ▐
  (Europejski Organ Nadzoru Bankowego, zwany dalej „EBA”).

2.   EBA działa w zakresie
  uprawnień przyznanych niniejszym rozporządzeniem oraz w zakresie
  przepisów dyrektywy 2006/48/WE, dyrektywy 2006/49/WE, dyrektywy 2002/87/WE,
  rozporządzenia (WE) 1781/2006, dyrektywy 94/19/WE i w zakresie stosownych fragmentów
  dyrektywy 2005/60/WE, dyrektywy 2002/65/WE,
  dyrektywy 2007/64/WE
  i
  dyrektywy 2009/110/WE w zakresie, w jakim akty te mają zastosowanie do instytucji kredytowych i finansowych oraz właściwych organów, które je nadzorują,
  w tym wszystkich dyrektyw, rozporządzeń i decyzji wydanych w oparciu o te akty oraz wszelkich przyszłych aktów
  Unii Europejskiej
  powierzających zadania EBA.

2a.
     
  EBA funkcjonuje również w zakresie działań prowadzonych przez instytucje kredytowe, konglomeraty finansowe, firmy inwestycyjne, instytucje płatnicze i instytucje pieniądza elektronicznego, wraz z kwestiami ładu korporacyjnego, audytu i sprawozdawczości finansowej, pod warunkiem że działania EBA są konieczne, by zapewnić skuteczne i spójne stosowanie prawodawstwa, o którym mowa w ust. 2.

3.   Przepisy niniejszego rozporządzenia pozostają bez uszczerbku dla uprawnień Komisji, w szczególności na mocy
  art. 258 TFUE
  , dotyczących zapewniania przestrzegania prawa
  Unii
  .

4.   Do celów EBA należy
  ochrona interesów publicznych przez przyczynianie się do stabilności i efektywności systemu finansowego w perspektywie krótko-, średnio- i długoterminowej dla gospodarki Unii Europejskiej, jej obywateli i przedsiębiorstw. EBA przyczynia się
  do:

| (i) | polepszenia funkcjonowania rynku wewnętrznego, w tym do
  należytego
  poziomu, skuteczności i spójności regulacji i nadzoru;
  ▐ |
| --- | --- |

(i)

polepszenia funkcjonowania rynku wewnętrznego, w tym do
  należytego
  poziomu, skuteczności i spójności regulacji i nadzoru;

▐

| (iii) | zapewniania integralności,
  przejrzystości,
  efektywności i prawidłowego funkcjonowania rynków finansowych;
  ▐ |
| --- | --- |

(iii)

zapewniania integralności,
  przejrzystości,
  efektywności i prawidłowego funkcjonowania rynków finansowych;

▐

| (v) | wzmocnienia międzynarodowej koordynacji nadzoru finansowego; |
| --- | --- |

(v)

wzmocnienia międzynarodowej koordynacji nadzoru finansowego;

| (va) | zapobiegania arbitrażowi regulacyjnemu i zapewniania równych warunków konkurencji, |
| --- | --- |

(va)

zapobiegania arbitrażowi regulacyjnemu i zapewniania równych warunków konkurencji,

| (vb) | zapewnienia właściwej regulacji i właściwego nadzoru nad ryzykiem kredytowym i innymi rodzajami ryzyka, oraz |
| --- | --- |

(vb)

zapewnienia właściwej regulacji i właściwego nadzoru nad ryzykiem kredytowym i innymi rodzajami ryzyka, oraz

| (vc) | przyczynianie się do zwiększania ochrony konsumenta
  . |
| --- | --- |

(vc)

przyczynianie się do zwiększania ochrony konsumenta
  .

By osiągnąć powyższe cele,
  EBA przyczynia się do zapewnienia spójnego, efektywnego i skutecznego stosowania
  aktów ustawodawczych Unii Europejskiej, o których mowa w ust. 2
  , wspiera konwergencję nadzorczą i przedstawia opinie Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji
  oraz dokonuje analizy ekonomicznej rynków, dążąc do osiągnięcia swoich celów
  .

Wykonując zadania powierzone mu na mocy niniejszego rozporządzenia, EBA zwraca szczególną uwagę na ryzyko systemowe uczestników rynków finansowych, których upadek mógłby zagrozić działaniu systemu finansowego lub realnej gospodarki.

Wykonując swoje zadania, EBA działa niezależnie i obiektywnie, mając na względzie wyłącznie interes Unii Europejskiej.

Artykuł 1a

Europejski System Nadzoru Finansowego

1.
     
  EBA wchodzi w skład Europejskiego Systemu Nadzoru Finansowego (ESFS). Głównym celem ESFS jest zapewnienie właściwego wdrażania przepisów dotyczących sektora finansów, zachowanie stabilności finansowej, zapewnienie zaufania do całego systemu finansowego i odpowiedniej ochrony konsumentów usług finansowych.

2.
     
  W skład ESFS wchodzą:

| a) | Europejski System Nadzoru Finansowego, w celu zrealizowania zadań określonych w rozporządzeniu (UE) nr .../2010 (ESRB) oraz w niniejszym rozporządzeniu; |
| --- | --- |

a)

Europejski System Nadzoru Finansowego, w celu zrealizowania zadań określonych w rozporządzeniu (UE) nr .../2010 (ESRB) oraz w niniejszym rozporządzeniu;

| b) | EBA; |
| --- | --- |

b)

EBA;

| c) | Europejski Organ Nadzoru (giełda i papiery wartościowe) ustanowiony na mocy rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA]; |
| --- | --- |

c)

Europejski Organ Nadzoru (giełda i papiery wartościowe) ustanowiony na mocy rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA];

| d) | Europejski Organ Nadzoru (ubezpieczenia i pracownicze programy emerytalne) ustanowiony na mocy rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA]; |
| --- | --- |

d)

Europejski Organ Nadzoru (ubezpieczenia i pracownicze programy emerytalne) ustanowiony na mocy rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA];

| e) | Europejski Organ Nadzoru (Wspólny Komitet) w celu zrealizowania zadań określonych w art. 40 do 43 (zwany dalej „Wspólnym Komitetem”); |
| --- | --- |

e)

Europejski Organ Nadzoru (Wspólny Komitet) w celu zrealizowania zadań określonych w art. 40 do 43 (zwany dalej „Wspólnym Komitetem”);

| f) | organy państw członkowskich określone w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA], rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA] oraz rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA]; |
| --- | --- |

f)

organy państw członkowskich określone w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA], rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA] oraz rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA];

| g) | Komisja, w celu realizacji zadań, o których mowa w art. 7 i 9. |
| --- | --- |

g)

Komisja, w celu realizacji zadań, o których mowa w art. 7 i 9.

3.
     
  EIOPA prowadzi regularną i ścisłą współpracę z ESRB oraz z EIOPA i ESMA za pośrednictwem Wspólnego Komitetu, zapewniając międzysektorową spójność prac i osiągając wspólne stanowiska w dziedzinie nadzoru konglomeratów finansowych oraz w innych międzysektorowych kwestiach.

4.
     
  Zgodnie z zasadą lojalnej współpracy z art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, strony ESFS współpracują we wzajemnym zaufaniu i szacunku, w szczególności zapewniając przepływ odpowiednich i rzetelnych informacji między sobą.

5.
     
  Organy nadzoru, które wchodzą w skład ESFS, są zobowiązane do nadzoru nad instytucjami finansowymi działającymi w Unii Europejskiej zgodnie z aktami prawnymi, o których mowa w art. 1 ust. 2.

Artykuł 1b

Odpowiedzialność przed Parlamentem Europejskim

Organy, o których mowa w art. 1a ust. 2 odpowiadają przed Parlamentem Europejskim.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

| (1) | „instytucje finansowe” oznaczają „instytucje kredytowe” określone w
  art. 4 ust. 1 dyrektywy
  2006/48/WE, „firmy inwestycyjne” określone w
  art. 3 ust. 1 lit. b) dyrektywy
  2006/49/WE oraz „konglomeraty finansowe” określone w
  art. 2 ust. 14 dyrektywy
  2002/87/WE
  , jednak w odniesieniu do dyrektywy 2005/60/WE „instytucje finansowe” oznaczają instytucje kredytowe i finansowe określone w art. 3 ust. 1 i 2 tej dyrektywy
  ; |
| --- | --- |

(1)

„instytucje finansowe” oznaczają „instytucje kredytowe” określone w
  art. 4 ust. 1 dyrektywy
  2006/48/WE, „firmy inwestycyjne” określone w
  art. 3 ust. 1 lit. b) dyrektywy
  2006/49/WE oraz „konglomeraty finansowe” określone w
  art. 2 ust. 14 dyrektywy
  2002/87/WE
  , jednak w odniesieniu do dyrektywy 2005/60/WE „instytucje finansowe” oznaczają instytucje kredytowe i finansowe określone w art. 3 ust. 1 i 2 tej dyrektywy
  ;

| (2) | „właściwe organy” oznaczają:








  (i) | właściwe organy określone w dyrektywach 2006/48/WE, 2006/49/WE
  i 2007/64/WE oraz właściwe organy, o których mowa w dyrektywie 2009/110/WE. |
| --- | --- | --- |

(2)

„właściwe organy” oznaczają:

(i)

właściwe organy określone w dyrektywach 2006/48/WE, 2006/49/WE
  i 2007/64/WE oraz właściwe organy, o których mowa w dyrektywie 2009/110/WE.

| (ii) | w odniesieniu do dyrektyw 2002/65/WE i 2005/60/WE - organy właściwe do celów zapewnienia przestrzegania przez instytucje kredytowe i finansowe wymogów tych dyrektyw; |
| --- | --- |

(ii)

w odniesieniu do dyrektyw 2002/65/WE i 2005/60/WE - organy właściwe do celów zapewnienia przestrzegania przez instytucje kredytowe i finansowe wymogów tych dyrektyw;

| (iii) | w odniesieniu do systemów gwarancji depozytów, organy, które zarządzają systemami gwarancji depozytów zgodnie z dyrektywą 94/19/
  WE, lub w przypadku gdy funkcjonowaniem systemu gwarancji depozytów zarządza spółka prywatna – organ publiczny nadzorujący takie systemy na mocy dyrektywy 94/19/WE
  . |
| --- | --- |

(iii)

w odniesieniu do systemów gwarancji depozytów, organy, które zarządzają systemami gwarancji depozytów zgodnie z dyrektywą 94/19/
  WE, lub w przypadku gdy funkcjonowaniem systemu gwarancji depozytów zarządza spółka prywatna – organ publiczny nadzorujący takie systemy na mocy dyrektywy 94/19/WE
  .

Artykuł 3

Status prawny

1.   ESMA jest organem
  unijnym
  i posiada osobowość prawną.

2.   W każdym państwie członkowskich EBA posiada zdolność prawną o najszerszym zakresie przyznanym przez prawo krajowe osobom prawnym. EBA może w szczególności nabywać lub zbywać majątek ruchomy i nieruchomy oraz być stroną w postępowaniach sądowych.

3.   EBA reprezentuje jego przewodniczący.

Artykuł 4

Skład

W skład EBA wchodzą następujące organy:

| (1) | Rada Organów Nadzoru, która wykonuje zadania określone w art. 28; |
| --- | --- |

(1)

Rada Organów Nadzoru, która wykonuje zadania określone w art. 28;

| (2) | Zarząd, który wykonuje zadania określone w art. 32; |
| --- | --- |

(2)

Zarząd, który wykonuje zadania określone w art. 32;

| (3) | przewodniczący, który wykonuje zadania określone w art. 33; |
| --- | --- |

(3)

przewodniczący, który wykonuje zadania określone w art. 33;

| (4) | dyrektor wykonawczy, który wykonuje zadania określone w art. 38; |
| --- | --- |

(4)

dyrektor wykonawczy, który wykonuje zadania określone w art. 38;

| (5) | Komisja Odwoławcza, o której mowa w art. 44 i która wykonuje zadania określone w art. 46. |
| --- | --- |

(5)

Komisja Odwoławcza, o której mowa w art. 44 i która wykonuje zadania określone w art. 46.

Artykuł 5

Siedziba główna
  i siedziba

Siedziba EBA mieści się we Frankfurcie.

EBA może mieć przedstawicielstwa w najważniejszych centrach finansowych Unii Europejskiej.

ROZDZIAŁ II

ZADANIA I UPRAWNIENIA EUROPEJSKIEGO ORGANU NADZORU BANKOWEGO

Artykuł 6

Zadania i uprawnienia EBA

1.   Zadania EBA obejmują:

| a) | przyczynianie się do ustanowienia wysokiej jakości wspólnych norm i praktyk regulacyjnych i nadzorczych, w szczególności poprzez przedstawianie opinii instytucjom
  Unii
  oraz poprzez opracowywanie wytycznych, zaleceń i projektów
  regulacyjnych
  norm technicznych
  i wykonawczych norm technicznych
  , które powinny opierać się na
  aktach ustawodawczych
  , o
  których
  mowa w art. 1 ust. 2. |
| --- | --- |

a)

przyczynianie się do ustanowienia wysokiej jakości wspólnych norm i praktyk regulacyjnych i nadzorczych, w szczególności poprzez przedstawianie opinii instytucjom
  Unii
  oraz poprzez opracowywanie wytycznych, zaleceń i projektów
  regulacyjnych
  norm technicznych
  i wykonawczych norm technicznych
  , które powinny opierać się na
  aktach ustawodawczych
  , o
  których
  mowa w art. 1 ust. 2.

| b) | przyczynianie się do spójnego stosowania
  aktów ustawodawczych Unii
  , w szczególności poprzez wkład do wspólnej kultury nadzoru, zapewnianie spójnego, efektywnego i skutecznego stosowania
  aktów ustawodawczych
  , o
  których
  mowa w art. 1 ust. 2, zapobieganie arbitrażowi regulacyjnemu, mediacja i rozstrzyganie sporów między właściwymi organami,
  zapewnianie skutecznego i spójnego nadzoru nad instytucjami finansowymi, zapewnianie
  spójności działań kolegiów organów nadzorczych oraz podejmowanie działań
  m.in.
  w sytuacjach nadzwyczajnych; |
| --- | --- |

b)

przyczynianie się do spójnego stosowania
  aktów ustawodawczych Unii
  , w szczególności poprzez wkład do wspólnej kultury nadzoru, zapewnianie spójnego, efektywnego i skutecznego stosowania
  aktów ustawodawczych
  , o
  których
  mowa w art. 1 ust. 2, zapobieganie arbitrażowi regulacyjnemu, mediacja i rozstrzyganie sporów między właściwymi organami,
  zapewnianie skutecznego i spójnego nadzoru nad instytucjami finansowymi, zapewnianie
  spójności działań kolegiów organów nadzorczych oraz podejmowanie działań
  m.in.
  w sytuacjach nadzwyczajnych;

| c) | wspieranie i
  ułatwianie przekazywania zadań i obowiązków pomiędzy właściwymi organami; |
| --- | --- |

c)

wspieranie i
  ułatwianie przekazywania zadań i obowiązków pomiędzy właściwymi organami;

| d) | ścisłą współpracę z ESRB, w szczególności poprzez dostarczanie jej wszelkich informacji koniecznych do realizacji jej zadań oraz poprzez zapewnianie podejmowania odpowiednich działań następczych w związku z jej ostrzeżeniami i zaleceniami; |
| --- | --- |

d)

ścisłą współpracę z ESRB, w szczególności poprzez dostarczanie jej wszelkich informacji koniecznych do realizacji jej zadań oraz poprzez zapewnianie podejmowania odpowiednich działań następczych w związku z jej ostrzeżeniami i zaleceniami;

| e) | organizowanie i
  przeprowadzanie analiz wzajemnych ocen właściwych organów,
  w tym udzielanie porad w celu zwiększenia spójności
  wyników w zakresie nadzoru; |
| --- | --- |

e)

organizowanie i
  przeprowadzanie analiz wzajemnych ocen właściwych organów,
  w tym udzielanie porad w celu zwiększenia spójności
  wyników w zakresie nadzoru;

| f) | monitorowanie i ocenę zmian na rynku podlegającym kompetencjom EBA; |
| --- | --- |

f)

monitorowanie i ocenę zmian na rynku podlegającym kompetencjom EBA;

| fa) | przeprowadzanie analiz ekonomicznych rynków w celu informowania o wykonywaniu zadań przez EBA; |
| --- | --- |

fa)

przeprowadzanie analiz ekonomicznych rynków w celu informowania o wykonywaniu zadań przez EBA;

| fb) | sprzyjanie ochronie deponentów i inwestorów; |
| --- | --- |

fb)

sprzyjanie ochronie deponentów i inwestorów;

| fc) | wspieranie zarządzania kryzysowego w instytucjach transgranicznych, w razie gdy kryzys może spowodować ryzyko systemowe, o którym mowa w art. 12b, prowadząc wszelkie wczesne interwencje i dokonując postępowania naprawczego lub upadłościowego dla takich instytucji za pośrednictwem Działu Awaryjno-Naprawczego ds. Banków, o którym mowa w art. 12c; |
| --- | --- |

fc)

wspieranie zarządzania kryzysowego w instytucjach transgranicznych, w razie gdy kryzys może spowodować ryzyko systemowe, o którym mowa w art. 12b, prowadząc wszelkie wczesne interwencje i dokonując postępowania naprawczego lub upadłościowego dla takich instytucji za pośrednictwem Działu Awaryjno-Naprawczego ds. Banków, o którym mowa w art. 12c;

| g) | realizację wszelkich konkretnych zadań określonych w niniejszym rozporządzeniu lub w
  aktach ustawodawczych
  , o
  których
  mowa w art. 1 ust. 2; |
| --- | --- |

g)

realizację wszelkich konkretnych zadań określonych w niniejszym rozporządzeniu lub w
  aktach ustawodawczych
  , o
  których
  mowa w art. 1 ust. 2;

| ga) | nadzorowanie tych instytucji finansowych, które nie podlegają nadzorowi właściwych organów; |
| --- | --- |

ga)

nadzorowanie tych instytucji finansowych, które nie podlegają nadzorowi właściwych organów;

| gb) | publikowanie i regularne aktualizowanie na stronie internetowej EBA informacji dotyczących obszaru jego działań, w szczególności w obrębie zakresu jego uprawnień, które to informacje odnoszą się do zarejestrowanych instytucji finansowych, aby zapewnić opinii publicznej łatwy dostęp do informacji; |
| --- | --- |

gb)

publikowanie i regularne aktualizowanie na stronie internetowej EBA informacji dotyczących obszaru jego działań, w szczególności w obrębie zakresu jego uprawnień, które to informacje odnoszą się do zarejestrowanych instytucji finansowych, aby zapewnić opinii publicznej łatwy dostęp do informacji;

| gc) | przejmowanie, w stosownych przypadkach, wszystkich aktualnych i bieżących zadań Komitetu Europejskich Organów Nadzoru Bankowego (CEBS); |
| --- | --- |

gc)

przejmowanie, w stosownych przypadkach, wszystkich aktualnych i bieżących zadań Komitetu Europejskich Organów Nadzoru Bankowego (CEBS);

2.   Aby zrealizować zadania określone w ust. 1, EBA posiada uprawnienia określone w niniejszym rozporządzeniu, w szczególności uprawnienia do podejmowania następujących działań:

| a) | opracowywanie projektów
  regulacyjnych
  norm technicznych w określonych przypadkach, o których mowa w art. 7; |
| --- | --- |

a)

opracowywanie projektów
  regulacyjnych
  norm technicznych w określonych przypadkach, o których mowa w art. 7;

| aa) | opracowywanie projektów wykonawczych norm technicznych w określonych przypadkach, o których mowa w art. 7e; |
| --- | --- |

aa)

opracowywanie projektów wykonawczych norm technicznych w określonych przypadkach, o których mowa w art. 7e;

| b) | wydawanie wytycznych i zaleceń, zgodnie z art. 8; |
| --- | --- |

b)

wydawanie wytycznych i zaleceń, zgodnie z art. 8;

| c) | wydawanie zaleceń w określonych przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 3; |
| --- | --- |

c)

wydawanie zaleceń w określonych przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 3;

| d) | podejmowanie indywidualnych decyzji skierowanych do właściwych organów w określonych przypadkach, o których mowa w art. 10 i 11; |
| --- | --- |

d)

podejmowanie indywidualnych decyzji skierowanych do właściwych organów w określonych przypadkach, o których mowa w art. 10 i 11;

| e) | podejmowanie indywidualnych decyzji skierowanych do instytucji finansowych w określonych przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 6, art. 10 ust. 3 i art. 11 ust. 4; |
| --- | --- |

e)

podejmowanie indywidualnych decyzji skierowanych do instytucji finansowych w określonych przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 6, art. 10 ust. 3 i art. 11 ust. 4;

| f) | wydawanie opinii dla Parlamentu Europejskiego, Rady lub Komisji, zgodnie z art. 19; |
| --- | --- |

f)

wydawanie opinii dla Parlamentu Europejskiego, Rady lub Komisji, zgodnie z art. 19;

| fa) | gromadzenie niezbędnych informacji dotyczących instytucji finansowych, jak określono w art. 20; |
| --- | --- |

fa)

gromadzenie niezbędnych informacji dotyczących instytucji finansowych, jak określono w art. 20;

| fb) | opracowywania wspólnej metodyki oceny wpływu charakterystyki produktu i procesu dystrybucji na sytuację finansową instytucji i na ochronę klientów; |
| --- | --- |

fb)

opracowywania wspólnej metodyki oceny wpływu charakterystyki produktu i procesu dystrybucji na sytuację finansową instytucji i na ochronę klientów;

| fc) | stworzenie bazy danych zarejestrowanych instytucji finansowych w obszarze podlegającym jego kompetencji oraz – jeżeli tak stanowią akty ustawodawcze, o których mowa w art. 1 ust. 2 – na szczeblu centralnym. |
| --- | --- |

fc)

stworzenie bazy danych zarejestrowanych instytucji finansowych w obszarze podlegającym jego kompetencji oraz – jeżeli tak stanowią akty ustawodawcze, o których mowa w art. 1 ust. 2 – na szczeblu centralnym.

| fd) | opracowanie regulacyjnej normy technicznej określającej minimalne informacje na temat transakcji i uczestników rynku, które są udostępniane EBA, oraz określającej sposób koordynacji zbierania danych oraz powiązania obecnych krajowych baz danych, tak by EBA miał zawsze dostęp do istotnych i koniecznych informacji na temat transakcji i rynków; |
| --- | --- |

fd)

opracowanie regulacyjnej normy technicznej określającej minimalne informacje na temat transakcji i uczestników rynku, które są udostępniane EBA, oraz określającej sposób koordynacji zbierania danych oraz powiązania obecnych krajowych baz danych, tak by EBA miał zawsze dostęp do istotnych i koniecznych informacji na temat transakcji i rynków;

3.   EBA wykonuje wyłączne uprawnienia nadzorcze dotyczące jednostek posiadających zasięg
  ogólnounijny
  lub działalności gospodarczej o zasięgu
  ogólnounijnym
  , powierzone mu w
  aktach ustawodawczych
  , o
  których
  mowa w art. 1 ust. 2.

4.
     W ▐ celu
  wykonywania wyłącznych uprawnień nadzorczych na mocy ust. 3
  EBA posiada odpowiednie uprawnienia do przeprowadzania dochodzeń i egzekwowania, jak określono w odpowiednim prawodawstwie, a także posiada możliwość nakładania opłat.
  EBA ściśle współpracuje z właściwymi organami i opiera się na ich wiedzy, strukturach i uprawnieniach w realizacji swych zadań.

Artykuł 6a

Zadania związane z ochroną konsumentów i działalnością finansową

1.
     
  Aby zwiększyć ochronę deponentów i inwestorów, EBA podejmuje przewodnią rolę w propagowaniu przejrzystości, prostoty i uczciwości na rynku produktów i usług finansowych całego jednolitego rynku, między innymi przez:

| i) | gromadzenie i analizowanie informacji na temat tendencji w zachowaniach konsumentów oraz składanie odnośnych sprawozdań, |
| --- | --- |

i)

gromadzenie i analizowanie informacji na temat tendencji w zachowaniach konsumentów oraz składanie odnośnych sprawozdań,

| ii) | analizowanie i koordynowanie znajomości zagadnień finansowych i inicjatyw edukacyjnych, |
| --- | --- |

ii)

analizowanie i koordynowanie znajomości zagadnień finansowych i inicjatyw edukacyjnych,

| iii) | opracowywanie norm szkoleniowych dla przemysłu, |
| --- | --- |

iii)

opracowywanie norm szkoleniowych dla przemysłu,

| iv) | wnoszenie wkładu w rozwój wspólnych zasad ujawniania danych oraz |
| --- | --- |

iv)

wnoszenie wkładu w rozwój wspólnych zasad ujawniania danych oraz

| v) | ocenę w szczególności dostępności, podaży i kosztów uzyskania kredytu przez gospodarstwa domowe i przedsiębiorstwa, zwłaszcza MŚP. |
| --- | --- |

v)

ocenę w szczególności dostępności, podaży i kosztów uzyskania kredytu przez gospodarstwa domowe i przedsiębiorstwa, zwłaszcza MŚP.

2.
     
  EBA monitoruje nowe oraz istniejące formy działalności finansowej i może przyjmować wytyczne oraz zalecenia w dążeniu do propagowania bezpieczeństwa i dobrej kondycji rynków i zbieżności praktyk regulacyjnych.

3.
     
  EBA może również wydawać ostrzeżenia w przypadku, gdy działalność finansowa stanowi zagrożenie dla celów określonych w art. 1 ust. 4.

4.
     
  Jako swą integralną część EBA ustanawia komisję ds. innowacji finansowych, w której gromadzą się wszystkie istotne właściwe krajowe organy nadzoru w celu osiągnięciu skoordynowanego podejścia regulacyjnego i nadzorczego w stosunku do nowych lub innowacyjnych form działalności finansowej oraz udzielania porad Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji.

5.
     
  EBA może wprowadzić czasowy zakaz lub ograniczenie prowadzenia pewnych rodzajów działalności finansowej, które zagrażają uporządkowaniu funkcjonowaniu i integralności rynków finansowych lub stabilności całego lub części systemu finansowego w Unii, w określonych przypadkach i na warunkach określonych w aktach ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2, lub jeśli jest to konieczne w przypadku sytuacji nadzwyczajnej zgodnie z warunkami określonymi w art. 10.

EBA dokonuje przeglądu tej decyzji w regularnych odstępach czasu.

EBA może również oceniać potrzebę zakazywania lub ograniczania pewnych form działalności finansowej i w razie potrzeby poinformować Komisję, aby ułatwić przyjęcie zakazu lub ograniczenia.

Artykuł 7

Regulacyjne normy
  techniczne

1.   
  Parlament Europejski i Rada mogą przekazywać Komisji uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych norm technicznych zgodnie z art. 290 TFUE w celu zapewnienia spójnej harmonizacji
  w dziedzinach szczegółowo określonych w
  aktach ustawodawczych
  , o
  których
  mowa w art. 1 ust. 2.
  Te normy regulacyjne mają charakter techniczny, nie oznaczają decyzji strategicznych, ani wyborów politycznych, a ich treść jest określana aktami ustawodawczymi, na których się opierają. Projekt regulacyjnych norm technicznych opracowywany jest przez EBA i przedkładany Komisji do zatwierdzenia. Jeśli EBA nie przedłoży Komisji projektu w terminie określonym w aktach ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2, Komisja może przyjąć regulacyjną normę techniczną.

2.   
  Przed ich przedstawieniem Komisji EBA przeprowadza otwarte konsultacje społeczne na temat regulacyjnych norm technicznych oraz dokonuje analizy ewentualnych kosztów i korzyści z nimi związanych, chyba że takie konsultacje i analizy są nieproporcjonalne w stosunku do zakresu i wpływu odnośnych regulacyjnych norm technicznych lub w stosunku do szczególnie pilnego charakteru danej kwestii. EBA zasięga również opinii lub porady Grupy Zainteresowanych Stron z Sektora Bankowości, o której mowa w art. 22.

3.
     
  Po otrzymaniu od EBA projektu regulacyjnej normy technicznej Komisja przekazuje go bezzwłocznie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

4.
     
  Komisja podejmuje decyzję o przyjęciu projektu regulacyjnej normy technicznej w ciągu trzech miesięcy od otrzymania projektu. Regulacyjne normy techniczne przyjmowane są w drodze rozporządzeń lub decyzji. Jeśli Komisja nie zamierza przyjąć normy, powiadamia o tym Parlament Europejski i Radę oraz podaje powody swojej decyzji.

Artykuł 7a

Niezatwierdzenie lub zmiana projektu norm regulacyjnych

1.
     
  W przypadku gdy Komisja nie zamierza zatwierdzić projektu regulacyjnych norm technicznych albo zamierza zatwierdzić je częściowo lub ze zmianami, odsyła EBA projekt regulacyjnych norm technicznych, proponując uzasadnione zmiany.

2.
     
  W terminie 6 tygodni EBA może wprowadzić zmiany do projektu regulacyjnych norm technicznych w oparciu o poprawki zaproponowane przez Komisję i przedłożyć projekt Komisji do zatwierdzenia. EBA informuje Parlament Europejski, Radę i Komisje o swojej decyzji.

3.
     
  Jeśli EBA nie zgadza się z decyzją Komisji o odrzuceniu lub zmianie pierwotnych propozycji, Parlament Europejski lub Rada mogą wezwać w terminie jednego miesiąca właściwego komisarza wraz z przewodniczącym EBA na posiedzenie ad hoc właściwej komisji Parlamentu Europejskiego lub Rady, aby przedstawili oni i wytłumaczyli swoje rozbieżności.

Artykuł 7b

Wykonanie przekazania uprawnień

1.
     
  Uprawnienia do przyjmowania norm regulacyjnych, o których mowa w art. 7, przyznaje się Komisji na okres czterech lat od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazanych uprawnień w terminie najpóźniej 6 miesięcy przed zakończeniem okresu czterech lat. Delegacja uprawnień jest automatycznie przedłużana na ten sam okres, chyba że Parlament lub Rada ją wycofają zgodnie z art. 7c.

2.
     
  Z chwilą przyjęcia normy regulacyjnej Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i Radę.

3.
     
  W sprawozdaniu, o którym mowa w art. 35 ust. 2, przewodniczący EBA powiadamia Parlament Europejski i Radę o normach regulacyjnych, które zostały zatwierdzone, a do których właściwe organy nie zastosowały się.

Artykuł 7c

Sprzeciw wobec norm regulacyjnych

1.
     
  W przypadku gdy Komisja przyjmuje akt delegowany w obszarach szczegółowo określonych w aktach ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2, stosuje się co następuje:

| a) | Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego w terminie trzech miesięcy od daty powiadomienia o przyjęciu przez Komisję normy regulacyjnej. Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten jest przedłużany o kolejne trzy miesiące, |
| --- | --- |

a)

Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego w terminie trzech miesięcy od daty powiadomienia o przyjęciu przez Komisję normy regulacyjnej. Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten jest przedłużany o kolejne trzy miesiące,

| b) | akt delegowany jest publikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wchodzi w życie przed upływem tego terminu, jeżeli Parlament Europejski i Rada poinformują Komisję, że nie zamierzają zgłosić sprzeciwu. Jeżeli po upływie tego okresu ani Parlament Europejski ani Rada nie wyrażą sprzeciwu wobec aktu delegowanego, akt ten publikowany jest w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

b)

akt delegowany jest publikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wchodzi w życie przed upływem tego terminu, jeżeli Parlament Europejski i Rada poinformują Komisję, że nie zamierzają zgłosić sprzeciwu. Jeżeli po upływie tego okresu ani Parlament Europejski ani Rada nie wyrażą sprzeciwu wobec aktu delegowanego, akt ten publikowany jest w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

| c) | jeśli Parlament Europejski lub Rada wyrażą sprzeciw wobec aktu delegowanego, nie wchodzi on w życie. Zgodnie z art. 296 TFUE instytucja, która wyraziła sprzeciw, wskazuje powody swego sprzeciwu wobec aktu delegowanego. |
| --- | --- |

c)

jeśli Parlament Europejski lub Rada wyrażą sprzeciw wobec aktu delegowanego, nie wchodzi on w życie. Zgodnie z art. 296 TFUE instytucja, która wyraziła sprzeciw, wskazuje powody swego sprzeciwu wobec aktu delegowanego.

2.
     
  Jeśli Komisja przyjmuje normę regulacyjną, która jest taka sama jak projekt normy regulacyjnej przedłożony przez EBA, zastosowanie ma ust. 1 lit a), b) i c), z wyjątkiem tego, że okres, w którym Parlament Europejski i Rada mogą wyrazić sprzeciw wynosi miesiąc od upłynięcia trzymiesięcznego terminu, o którym mowa w art. 7 ust. 4. Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten przedłużany jest o kolejny miesiąc.

3.
     
  Jak tylko Komisja przekaże projekt Parlamentowi Europejskiemu i Radzie instytucje te mogą przyjąć warunkowe oświadczenie informujące wyprzedzająco o niewyrażeniu sprzeciwu, które wejdzie w życie kiedy Komisja przyjmie regulacyjną normę techniczną bez wprowadzania zmian do projektu.

4.
     
  Jeżeli Parlament Europejski lub Rada wyrażą sprzeciw wobec normy regulacyjnej, nie wchodzi ona w życie. Zgodnie z art. 296 TFUE instytucja, która wyraziła sprzeciw, wskazuje powody swego sprzeciwu wobec regulacyjnej normy technicznej.

Artykuł 7d

Odwołanie przekazania uprawnień

1.
     
  Parlament Europejski lub Rada może odwołać przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 7.

2.
     
  Decyzja o odwołaniu przekazania uprawnień kładzie kres przekazaniu uprawnień.

3.
     
  Instytucja, która rozpoczęła wewnętrzną procedurę w celu podjęcia decyzji, czy zamierza ona odwołać przekazanie uprawnień, stara się poinformować drugą instytucję i Komisję, w odpowiednim czasie przed podjęciem ostatecznej decyzji, wskazując uprawnienia do regulacyjnej normy technicznej, które mogłyby zostać odwołane.

Artykuł 7e

Wykonawcze normy techniczne

1.
     
  Kiedy Parlament Europejski i Rada powierzają Komisji uprawnienia do przyjmowania wykonawczych norm technicznych zgodnie z art. 291 TFUE, jeśli niezbędne są jednolite warunki wykonywania prawnie wiążących aktów unijnych w obszarach szczegółowo określonych w aktach ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2, zastosowanie ma, co następuje:

| a) | kiedy zgodnie z aktami ustawodawczymi, o których mowa w art. 1 ust. 2, EBA sporządza projekt wykonawczych norm technicznych do przedłożenia Komisji, normy te są techniczne, nie obejmują wyborów politycznych i ograniczają się do określania warunków stosowania prawnie wiążących aktów unijnych, |
| --- | --- |

a)

kiedy zgodnie z aktami ustawodawczymi, o których mowa w art. 1 ust. 2, EBA sporządza projekt wykonawczych norm technicznych do przedłożenia Komisji, normy te są techniczne, nie obejmują wyborów politycznych i ograniczają się do określania warunków stosowania prawnie wiążących aktów unijnych,

| b) | jeśli EBA nie przedłoży Komisji projektu w terminie określonym w aktach ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2, lub wskazanym we wniosku wystosowanym do EBA przez Komisję zgodnie z art. 19, Komisja może przyjąć wykonawczą normę techniczną w drodze aktu wykonawczego. |
| --- | --- |

b)

jeśli EBA nie przedłoży Komisji projektu w terminie określonym w aktach ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2, lub wskazanym we wniosku wystosowanym do EBA przez Komisję zgodnie z art. 19, Komisja może przyjąć wykonawczą normę techniczną w drodze aktu wykonawczego.

2.
     
  Przed ich przedstawieniem Komisji EBA przeprowadza otwarte konsultacje na temat wykonawczych norm technicznych oraz dokonuje analizy ewentualnych kosztów i korzyści z nimi związanych, chyba że takie konsultacje i analizy są nieproporcjonalne w stosunku do zakresu i wpływu odnośnych norm technicznych lub w stosunku do szczególnie pilnego charakteru danej kwestii.

EBA zasięga również opinii lub porady Grupy Zainteresowanych Stron z Sektora Bankowości, o której mowa w art. 22.

3.
     
  Zgodnie z art. 291 TFUE EBA przedstawia Komisji projekty wykonawczych norm technicznych do zatwierdzenia, a jednocześnie przedstawia je Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

4.
     
  W terminie trzech miesięcy od otrzymania projektów wykonawczych norm technicznych Komisja podejmuje decyzję w sprawie ich zatwierdzenia. Komisja może przedłużyć ten okres o jeden miesiąc. Jeżeli leży to w interesie Unii, Komisja może zatwierdzić projekty norm tylko częściowo lub ze zmianami.

We wszystkich przypadkach jeśli Komisja przyjmuje wykonawcze normy techniczne zmieniające projekt norm wykonawczych przedłożony przez EBA, informuje o tym Parlament Europejski i Radę.

5.
     
  Komisja przyjmuje normy w drodze rozporządzeń lub decyzji i publikuje je w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 8

Wytyczne i zalecenia

1.
     W celu ustanowienia spójnych, efektywnych i skutecznych praktyk nadzorczych w ramach ESFS oraz zapewnienia wspólnego, jednolitego i spójnego stosowania prawa
  Unii
  , EBA wydaje wytyczne i zalecenia skierowane do właściwych organów lub instytucji finansowych.

1a.
     
  W stosownych przypadkach EBA przeprowadza powszechne konsultacje społeczne w sprawie wytycznych i zaleceń, a także analizuje ewentualne koszty i korzyści z nimi związane. W razie potrzeby EBA zasięga również opinii lub rady Grupy Zainteresowanych Stron z Sektora Bankowości, o której mowa w art. 22. Te konsultacje, analizy, opinie i rady są proporcjonalne do zasięgu, charakteru i wpływu wytycznych lub zaleceń.

2.
     Właściwe organy
  i instytucje finansowe
  dokładają wszelkich starań, aby zastosować się do tych wytycznych i zaleceń.
  W ciągu dwóch miesięcy od wydania wytycznej lub zalecenia każdy właściwy organ potwierdza, czy zamierza zastosować się do tej wytycznej czy zalecenia. Jeżeli właściwe władze nie zamierzają się do nich zastosować, powiadamiają o tym EBA, podając uzasadnienie. EBA publikuje te przyczyny.

W przypadku gdy właściwy organ nie stosuje
  danej wytycznej
  lub
  zalecenia
  , ▐ EBA
  podaje ten fakt do wiadomości publicznej
  .

EBA może, indywidualnie w każdym przypadku, podjąć decyzję o opublikowaniu przedstawionych przez właściwy organ powodów niezastosowania się do wytycznej lub zalecenia. Właściwy organ jest z wyprzedzeniem powiadamiany o takiej publikacji.

Jeżeli jest to wymagane w wytycznej lub zaleceniu, instytucje finansowe co roku jasno i szczegółowo informują, czy stosują się do tej wytycznej lub zalecenia.

2a.
     
  W sprawozdaniu, o którym mowa w art. 28 ust. 4a, EBA informuje Parlament Europejski, Radę i Komisję o wydanych wytycznych i zaleceniach, wymienia właściwe organy, które się do nich nie zastosowały, i określa, jak zamierza zagwarantować, że będą one stosować się do jego zaleceń i wytycznych w przyszłości.

Artykuł 9

Naruszenie prawa Unii

1.   W przypadku gdy właściwy organ nie stosuje ▐
  aktów ustawodawczych
  , o
  których
  mowa w art. 1 ust. 2,
  w tym regulacyjnych norm technicznych i wykonawczych norm technicznych ustanowionych zgodnie z art. 7 i 7e, lub zastosował je w sposób, który wydaje się stanowić naruszenie prawa Unii
  , w szczególności nie zapewniając spełnienia przez instytucje finansowe wymogów ustanowionych w tym prawodawstwie, EBA
  podejmuje działania zgodnie z uprawnieniami określonymi
  w ust. 2, 3 i 6 niniejszego artykułu.

2.   Na wniosek jednego bądź większej liczby właściwych organów,
  Parlamentu Europejskiego, Rady,
  Komisji,
  bądź Grupy Zainteresowanych Stron z Sektora Bankowości
  lub z własnej inicjatywy i po poinformowaniu właściwego organu, którego to dotyczy, EBA może przeprowadzać dochodzenia w sprawie domniemanego
  naruszenia lub niezastosowania
  prawa
  unijnego
  .

2a.
     Bez uszczerbku dla uprawnień ustanowionych w art. 20 właściwy organ niezwłocznie przekazuje EBA wszelkie informacje uznane przez ten EBA za niezbędne dla prowadzonego przez niego dochodzenia.

3.   Najpóźniej w terminie dwóch miesięcy od rozpoczęcia dochodzenia, EBA może skierować do właściwego organu, którego to dotyczy, zalecenie określające działania konieczne do zapewnienia przestrzegania prawa
  Unii
  .

3a.
     W terminie dziesięciu dni roboczych od daty otrzymania zalecenia, właściwy organ informuje EBA o działaniach, jakie podjął lub zamierza podjąć, aby zapewnić przestrzeganie prawa
  Unii
  .

4.   W przypadku gdy właściwy organ nie zapewnił przestrzegania prawa
  Unii
  w ciągu miesiąca od otrzymania zalecenia od EBA, Komisja może, po uzyskaniu informacji od EBA lub z własnej inicjatywy,
  wydać formalną opinię
  nakładającą na właściwy organ obowiązek podjęcia działań niezbędnych do przestrzegania prawa
  Unii
  .
  Formalna opinia Komisji uwzględnia zalecenie EBA.

Komisja
  wydaje taką formalną opinię
  najpóźniej w terminie trzech miesięcy od przyjęcia zalecenia. Komisja może przedłużyć ten okres o jeden miesiąc.

▐

EBA i właściwe organy przekazują Komisji wszelkie niezbędne informacje.

5.   W terminie dziesięciu dni roboczych od daty otrzymania
  formalnej opinii
  , o której mowa w ust. 4, właściwy organ informuje Komisję i EBA o działaniach, jakie podjął lub zamierza podjąć, aby
  zastosować się do formalnej opinii
  Komisji.

6.   Bez uszczerbku dla uprawnień Komisji na mocy art.
  258 TFUE
  , w przypadku gdy właściwy organ nie stosuje się do
  formalnej opinii
  , o której mowa w ust. 4 ▐, w okresie w niej przewidzianym, oraz w przypadku gdy konieczne jest terminowe zaradzenie nieprzestrzeganiu przepisów ▐, w celu utrzymania bądź przywrócenia równych warunków konkurencji na rynku lub zapewnienia prawidłowego funkcjonowania systemu finansowego i jego stabilności, oraz w przypadku gdy odpowiednie wymogi przewidziane w
  aktach ustawodawczych
  , o
  których
  mowa w art. 1 ust. 2, mają bezpośrednie zastosowanie w odniesieniu do instytucji finansowych
  zgodnie z aktami ustawodawczymi, o których mowa w art. 1 ust. 2,
  EBA może przyjąć decyzję indywidualną, skierowaną do instytucji finansowej, zobowiązującą ją do podjęcia działań niezbędnych do wypełnienia jej obowiązków wynikających z prawa
  Unii
  , w tym do zaprzestania określonych praktyk.

Decyzja EBA jest zgodna z
  formalną opinią wydaną
  przez Komisję na mocy ust. 4.

7.   Decyzje przyjęte na mocy ust. 6 zastępują wszelkie decyzje przyjęte wcześniej przez właściwe organy w tej samej sprawie.

Podejmując
  działania ▐ w związku z
  kwestiami będącymi
  przedmiotem
  formalnej opinii
  na mocy ust. 4 lub
  decyzji na mocy ust.
  6,
  właściwe organy stosują się do formalnej opinii lub decyzji, w zależności od przypadku
  .

7a.
     
  W sprawozdaniu, o którym mowa w art. 28 ust. 4a, EBA wymienia właściwe organy i instytucje finansowe, które nie zastosowały się do decyzji, o których mowa w ust. 4 i 6.

Artykuł 10

Działania podejmowane w sytuacjach nadzwyczajnych

1.   W przypadku niekorzystnego rozwoju sytuacji, które może poważnie zagrozić prawidłowemu funkcjonowaniu rynków finansowych i ich integralności lub stabilności całego systemu finansowego w
  Unii Europejskiej
  lub jego części,
  EBA aktywnie ułatwia i w razie potrzeby koordynuje wszelkie działania podejmowane przez odpowiednie krajowe właściwe organy nadzoru
  .

Aby umożliwić EBA takie ułatwianie i koordynowanie działań, organ ten jest dokładnie informowany o wszelkich istotnych zmianach; jest również zapraszany do brania udziału w charakterze obserwatora we wszelkich stosownych spotkaniach organizowanych przez odpowiednie krajowe właściwe organy nadzoru.

1a.
     
  Komisja, z własnej inicjatywy lub na wniosek Parlamentu Europejskiego, Rady, ESRB lub EBA, przyjmuje skierowaną do EBA decyzję określającą istnienie sytuacji nadzwyczajnej dla celów niniejszego rozporządzenia. Co miesiąc Komisja dokonuje przeglądu tej decyzji i ogłasza koniec sytuacji nadzwyczajnej, jak tylko jest to uzasadnione.

Jeżeli Komisja ogłosi istnienie sytuacji nadzwyczajnej, niezwłocznie informuje o tym należycie Parlament Europejski i Radę.

2.   W przypadku gdy Komisja przyjęła decyzję na mocy ust.
  1a i w wyjątkowych okolicznościach, kiedy niezbędne są skoordynowane działania organów krajowych w związku z niekorzystnym rozwojem sytuacji, który może zagrozić prawidłowemu funkcjonowaniu rynków finansowych i ich integralności lub stabilności całego systemu finansowego w Unii Europejskiej lub jego części,
  EBA może przyjąć indywidualne decyzje zobowiązujące właściwe organy do podjęcia niezbędnych działań zgodnie z
  aktami ustawodawczymi
  , o
  których
  mowa w art. 1 ust. 2, w celu
  zaradzenia takiemu rozwojowi sytuacji
  przez zapewnienie spełniania przez instytucje finansowe i właściwe organy wymogów ustanowionych w tym prawodawstwie.

3.   Bez uszczerbku dla uprawnień Komisji na mocy art.
  258 TFUE
  , w przypadku gdy właściwy organ nie stosuje się do decyzji EBA, o której mowa w ust. 2, w okresie w niej przewidzianym oraz w przypadku gdy odpowiednie wymogi przewidziane w
  aktach ustawodawczych
  , o
  których
  mowa w art. 1 ust. 2, mają bezpośrednie zastosowanie w odniesieniu do instytucji finansowych, EBA może przyjąć skierowaną do instytucji finansowej decyzję indywidualną zobowiązującą tę instytucję do podjęcia działań niezbędnych do wypełnienia jej obowiązków wynikających z tego prawodawstwa, w tym do zaprzestania określonych praktyk.

4.   Decyzje przyjęte na mocy ust. 3 zastępują wszelkie decyzje przyjęte wcześniej przez właściwe organy w tej samej sprawie.

Wszelkie działania podjęte przez właściwe organy w związku z sytuacją faktyczną, będącą przedmiotem decyzji na mocy ust. 2 lub 3, są zgodne z tymi decyzjami.

Artykuł 11

Rozstrzyganie sporów między właściwymi organami

1.   Bez uszczerbku dla uprawnień ustanowionych w art. 9, w przypadku gdy właściwy organ nie wyraża zgody na stosowanie procedury, na podjęte działanie lub jego niepodjęcie przez inny krajowy organ w dziedzinach, w których zgodnie z
  aktami ustawodawczymi
  , o
  których
  mowa w art. 1 ust. 2, wymagana jest współpraca, koordynacja lub wspólny proces decyzyjny ze strony właściwych organów więcej niż jednego państwa członkowskiego,
  z jego własnej inicjatywy lub
  na wniosek jednego lub więcej właściwych organów, których to dotyczy, EBA
  obejmuje główną rolę we wspieraniu właściwych organów
  w rozstrzyganiu sporu zgodnie z procedurą określoną w ust. 2 do 4.

2.   Uwzględniając odpowiednie terminy określone w
  aktach ustawodawczych
  , o
  których
  mowa w art. 1 ust. 2 oraz stopień złożoności i pilności sprawy, EBA wyznacza termin zakończenia postępowania pojednawczego między właściwymi organami.
  Na tym etapie EBA występuje w roli mediatora.

3.   Jeśli do momentu zakończenia postępowania pojednawczego zainteresowane właściwe organy nie rozstrzygną sporu, EBA
  – zgodnie z procedurą określoną w art. 29 ust. 1 akapit trzeci – podejmuje
  decyzję
  rozstrzygającą spór i
  zobowiązującą te organy do podjęcia konkretnych działań ▐, zgodnie z prawem
  Unii, ze skutkiem wiążącym dla zainteresowanych właściwych organów
  .

4.   Bez uszczerbku dla uprawnień Komisji na mocy art.
  258 TFUE
  , w przypadku gdy właściwy organ nie stosuje się do decyzji EBA, a w ten sposób nie zapewnia spełniania przez instytucję finansową wymogów mających do niej bezpośrednie zastosowanie na mocy
  aktów ustawodawczych
  , o
  których
  mowa w art. 1 ust. 2, EBA może przyjąć skierowaną do instytucji finansowej decyzję indywidualną, zobowiązującą tę instytucję do podjęcia działań niezbędnych do wypełnienia jej obowiązków wynikających z prawa wspólnotowego, w tym do zaprzestania określonych praktyk.

4a.
     
  Decyzje przyjęte na mocy ust. 4 zastępują wszelkie decyzje przyjęte wcześniej przez właściwe organy w tej samej sprawie. Wszelkie działania podjęte przez właściwe organy w związku z sytuacją faktyczną będącą przedmiotem decyzji na mocy ust. 3 lub 4, są zgodne z tymi decyzjami.

4b.
     
  W sprawozdaniu, o którym mowa w art. 28 ust. 4a, przewodniczący wymienia spory między właściwymi organami, osiągnięte porozumienia oraz decyzję przyjętą w celu rozstrzygnięcia takich sporów.

Artykuł 11a

Rozstrzyganie sporów między właściwymi organami na szczeblu międzysektorowym

Zgodnie z procedurą określoną w art. 11 i 42 Wspólny Komitet rozstrzyga spory międzysektorowe, które mogą wystąpić między dwoma lub większą liczbą właściwych organów, jak określono w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA] i rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA].

Artykuł 12

Kolegia organów nadzorczych

1.   EBA przyczynia się do promowania
  i monitorowania
  skutecznego,
  efektywnego
  i spójnego funkcjonowania kolegiów organów nadzorczych, o których mowa w dyrektywie 2006/48/WE, a także wspiera spójność stosowania prawa
  unijnego
  w ▐ kolegiach
  organów nadzorczych
  .
  Personel EBA może uczestniczyć we wszystkich działaniach, w tym w kontrolach na miejscu, prowadzonych wspólnie przez dwa właściwe organy lub większą ich liczbę.

2.   EBA
  prowadzi obrady
  kolegiów organów nadzorczych ▐ jeśli uzna to za stosowne.

W tym celu
  EBA uznaje się za „właściwy organ” w rozumieniu odpowiednich przepisów.

3.
     
  EBA zajmuje się co najmniej:

| a) | gromadzeniem i wymianą wszelkich istotnych informacji w normalnych i nadzwyczajnych sytuacjach w celu ułatwienia pracy kolegiów organów nadzorczych oraz utworzeniem centralnego systemu, za pomocą którego informacje te udostępniane są właściwym organom w kolegiach organów nadzorczych i zarządzaniem tym systemem; |
| --- | --- |

a)

gromadzeniem i wymianą wszelkich istotnych informacji w normalnych i nadzwyczajnych sytuacjach w celu ułatwienia pracy kolegiów organów nadzorczych oraz utworzeniem centralnego systemu, za pomocą którego informacje te udostępniane są właściwym organom w kolegiach organów nadzorczych i zarządzaniem tym systemem;

| b) | uruchamianiem i koordynacją ogólnounijnych testów skrajnych warunków w celu oceny odporności instytucji finansowych, zwłaszcza tych wymienionych w art. 12b, na niekorzystne zmiany na rynku, dopilnowując przy tym, by na poziomie krajowym stosowano przy takich testach jak najbardziej spójną metodykę; |
| --- | --- |

b)

uruchamianiem i koordynacją ogólnounijnych testów skrajnych warunków w celu oceny odporności instytucji finansowych, zwłaszcza tych wymienionych w art. 12b, na niekorzystne zmiany na rynku, dopilnowując przy tym, by na poziomie krajowym stosowano przy takich testach jak najbardziej spójną metodykę;

| c) | planowaniem i prowadzeniem działalności nadzorczej w normalnych i nadzwyczajnych sytuacjach, w tym oceniając zagrożenia, na jakie są lub mogą być wystawione instytucje finansowe; oraz |
| --- | --- |

c)

planowaniem i prowadzeniem działalności nadzorczej w normalnych i nadzwyczajnych sytuacjach, w tym oceniając zagrożenia, na jakie są lub mogą być wystawione instytucje finansowe; oraz

| d) | nadzorowaniem zadań wykonywanych przez właściwe organy. |
| --- | --- |

d)

nadzorowaniem zadań wykonywanych przez właściwe organy.

3a.
     
  EBA może określać normy regulacyjne i wykonawcze oraz wydawać wytyczne i zalecenia przyjęte zgodnie z art. 7, 7e i 8 w celu ujednolicenia funkcjonowania nadzoru i najlepszych praktyk przyjętych przez kolegia organów nadzorczych. Organy zatwierdzają pisemne uzgodnienia dotyczące funkcjonowania każdego z kolegiów w celu zagwarantowania ich harmonijnego funkcjonowania.

3b.
     
  Prawnie wiążąca rola mediatora powinna umożliwić EBA rozwiązywanie sporów między właściwymi organami zgodnie z procedurą określoną w art. 11. W razie braku porozumienia w ramach odnośnego kolegium organów nadzorczych EBA może podejmować decyzje nadzorcze mające bezpośrednie zastosowanie do danej instytucji.

Artykuł 12a

Przepisy ogólne

1.
     
  EBA zwraca szczególną uwagę na ryzyko zakłócenia usług finansowych (i) spowodowane upośledzeniem całego lub części systemu finansowego i (ii) mogące spowodować poważne negatywne konsekwencje dla rynku wewnętrznym i realnej gospodarki (ryzyko systemowe) oraz zajmuje się tym ryzykiem. Wszystkie rodzaje pośredników finansowych, rynków i infrastruktury potencjalnie mogą w pewnym stopniu mieć znaczenie systemowe.

2.
     
  EBA, we współpracy z Europejską Radą ds. Ryzyka Systemowego, opracowuje wspólny zestaw wskaźników jakościowych i ilościowych („deska rozdzielcza ryzyka”), który posłuży jako podstawa do wystawienia oceny przez organy nadzoru instytucjom transgranicznym określonym w art. 12b. Te oceny są regularnie weryfikowane w celu uwzględnienia istotnych zmian profilu ryzyka instytucji. Ocena organów nadzoru jest decydującym elementem przy podejmowaniu decyzji o bezpośrednim nadzorze lub interwencji w znajdującej się w trudnej sytuacji instytucji.

3.
     
  Niezależnie od aktów ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2, EBA proponuje, w razie potrzeby, dodatkowe projekty norm regulacyjnych lub wykonawczych, a także wytyczne i zalecenia dla instytucji określonych w art. 12b.

4.
     
  EBA nadzoruje instytucje transgraniczne, które mogą stwarzać ryzyko systemowe w rozumieniu art. 12b. W takim przypadku EBA działa za pośrednictwem właściwych organów.

5.
     
  EBA powołuje Dział Awaryjno-Naprawczy ds. Banków posiadający mandat do wprowadzania w życie jasno określonych sposobów działania i metod zarządzania w zakresie zarządzania kryzysowego, od procedur wczesnej interwencji po postępowanie naprawcze i upadłościowe i ich prowadzenie.

Artykuł 12b

Identyfikacja instytucji transgranicznych, które potencjalnie mogą stwarzać ryzyko systemowe

1.
     
  Rada Organów Nadzoru, po konsultacji z ESRB, może, zgodnie z procedurą określoną w art. 29 ust. 1, zidentyfikować instytucje transgraniczne, które – z uwagi na ryzyko systemowe, jakie mogą stwarzać – powinny podlegać bezpośredniemu nadzorowi EBA lub Działu Awaryjno-Naprawczego ds. Banków, o którym mowa w art. 12c.

2.
     
  Kryteria identyfikowania takich instytucji finansowych są spójne z kryteriami ustalonymi przez Radę Stabilności Finansowej (FSB), Międzynarodowy Fundusz Walutowy (IMF) oraz Bank Rozrachunków Międzynarodowych (BIS).

Artykuł 12c

Dział Awaryjno-Naprawczy ds. Banków

1.
     
  Dział Awaryjno-Naprawczy ds. Banków chroni stabilność finansową i minimalizuje efekt epidemii, jaki znajdujące się w trudnej sytuacji instytucje zidentyfikowane w art. 12b powodują w pozostałej części systemu i w gospodarce ogółem i ogranicza koszty ponoszone przez podatników, respektując zasadę proporcjonalności, hierarchię wierzycieli i gwarantując jednakowe traktowanie we wszystkich krajach.

2.
     
  Dział Awaryjno-Naprawczy ds. Banków ma uprawnienia do realizowania zadań określonych ust. 1 w celu uzdrowienia znajdujących się w trudnej sytuacji instytucji lub podjęcia decyzji o likwidacji niewydolnych instytucji (co ma decydujące znaczenie dla ograniczenia pokusy nadużyć). Dział ten może między innymi zażądać dokonania modyfikacji wysokości kapitału lub płynności, rodzaju prowadzonej działalności, poprawy procedur, wyznaczenia lub zastąpienia zarządu, może zalecać uzyskanie wsparcia w postaci poręczenia, pożyczki lub wsparcia płynnościowego, zalecać całkowitą lub częściową sprzedaż, utworzenie banku zachowującego „dobre” aktywa/banku likwidującego „złe” aktywa lub banku pomostowego, zamianę długów na akcje (przy zastosowaniu odpowiednich redukcji wartości) lub tymczasowo daną instytucję upaństwowić.

3.
     
  Dział Awaryjno-Naprawczy ds. Banków składa się z ekspertów wyznaczonych przez Radę Organów Nadzoru EBA posiadających wiedzę i doświadczenie w zakresie restrukturyzacji, transformacji i likwidacji instytucji finansowych.

Artykuł 12d

Europejskie systemy gwarancji depozytów

1.
     
  EBA przyczynia się do wzmocnienia europejskiej sieci krajowych systemów gwarancji depozytów działając w ramach uprawnień przyznanych mu w niniejszym rozporządzeniu w celu zapewnienia poprawnego stosowania dyrektywy 94/19/WE z myślą o zagwarantowaniu, że krajowe systemy gwarancji depozytów są odpowiednio finansowane za składek uiszczanych przez instytucje finansowe, w tym instytucje finansowe utworzone i przyjmujące depozyty w Unii, ale mające siedziby poza Unią, jak określono w dyrektywie 94/19/WE i w celu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony wszystkim deponentom w zharmonizowany sposób w całej Unii, co nie narusza stabilizacyjnej ochronnej roli wzajemnych systemów gwarancyjnych, pod warunkiem że spełniają one normy unijne.

2.
     
  Artykuł 8 dotyczący uprawnień EBA w zakresie przyjmowania wytycznych i zaleceń ma zastosowanie do systemów gwarancji depozytów.

3.
     
  Komisja może przyjmować regulacyjne i wykonawcze normy techniczne, jak określono w aktach ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2, zgodnie z procedurą ustaloną w art. 7 do 7d niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 12e

Europejski Fundusz Stabilności Bankowej

1.
     
  Europejski Fundusz Stabilności Bankowej (Fundusz) zostaje powołany w celu zwiększenia internalizacji kosztów systemu finansowego i udzielania pomocy w rozwiązywaniu sytuacji kryzysowych w zmagających się z trudnościami transgranicznych instytucjach finansowych. Instytucje finansowe działające w tylko jednym państwie członkowskim mogą przyłączyć się do Funduszu. Fundusz przyjmuje odpowiednie środki w celu uniknięcia sytuacji, w której dostępność pomocy powoduje pokusę nadużyć.

2.
     
  Europejski Fundusz Stabilności Bankowej jest finansowany z bezpośrednich składek wszystkich instytucji finansowych wymienionych w art. 12b ust. 1. Składki te są proporcjonalne do poziomu ryzyka i udziału w ryzyku systemowym, które każda z nich stwarza oraz wahań czynnika ryzyka ogólnego w czasie, zgodnie z ich „deską rozdzielczą ryzyka”. Wymagane poziomy składek uwzględniają szerzej pojęte warunki gospodarcze i konieczność utrzymania przez instytucje finansowe kapitału na inne zobowiązania regulacyjne i operacyjne.

3.
     
  Europejskim Funduszem Stabilności Bankowej administruje Zarząd powoływany przez EBA na okres pięciu lat. Członkowie zarządu są wybierani spośród kandydatów zaproponowanych przez władze krajowe. Fundusz ustanawia również Radę Konsultacyjną złożoną z nieposiadających prawa głosu przedstawicieli instytucji finansowych uczestniczących w Funduszu. Zarząd Funduszu może zaproponować, aby EBA zlecił na zewnątrz zarządzanie jego płynnością renomowanym instytucjom (takim jak EBI), które zainwestują te środki w bezpieczne i płynne instrumenty.

4.
     
  W przypadku gdy skumulowane środki ze składek banków nie są wystarczające do sprostania trudnościom, Fundusz ma możliwość zwiększenia swoich środków poprzez emisję instrumentów dłużnych lub inne środki finansowe.

Artykuł 13

Przekazywanie zadań i obowiązków

1.   
  Za zgodą osoby, której przekazano uprawnienia,
  właściwe organy mogą przekazywać swoje zadania i obowiązki
  EBA lub
  innym właściwym organom
  z zastrzeżeniem warunków określonych w niniejszym artykule
  .
  Państwa członkowskie mogą określić szczególne warunki dotyczące przekazywania obowiązków, które muszą zostać spełnione, zanim właściwe organy tych państw zawrą takie porozumienia; mogą również ograniczyć zakres takiego przekazania do elementów niezbędnych dla skutecznego nadzoru nad transgranicznymi instytucjami lub grupami finansowymi.

2.   EBA
  zachęca do przekazywania
  zadań i obowiązków pomiędzy właściwymi organami
  i ułatwia je
  poprzez identyfikowanie zadań i obowiązków, które mogą zostać przekazane lub być wspólnie wykonywane, oraz poprzez promowanie najlepszych praktyk.

2a.
     
  Przekazanie obowiązków skutkuje ponownym podziałem kompetencji określonych w aktach ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2. Prawo organu, któremu przekazano obowiązki, reguluje procedurę, egzekwowanie oraz administracyjny i sądowy przegląd dotyczący przekazanych obowiązków.

3.   Właściwe organy informują EBA o porozumieniach w sprawie przekazania zadań i obowiązków, które zamierzają zawrzeć. Porozumienia te powinny być zawierane nie wcześniej niż po upływie jednego miesiąca od poinformowania EBA o zamiarze ich zawarcia.

EBA może wydać opinię w sprawie zamierzonego porozumienia w ciągu miesiąca od uzyskania informacji o zamiarze jego zawarcia.

EBA publikuje w odpowiedni sposób zawarte przez właściwe organy porozumienia w sprawie przekazania zadań i obowiązków, tak aby wszystkie zainteresowane strony były należycie poinformowane.

Artykuł 14

Wspólna kultura nadzoru

1.   EBA odgrywa aktywną rolę w tworzeniu wspólnej europejskiej kultury nadzoru i spójnych praktyk nadzorczych, a także w zapewnianiu jednolitych procedur i spójnych podejść na terytorium
  Unii Europejskiej
  oraz wykonuje przynajmniej następujące działania:

| a) | wydawanie opinii dla właściwych organów; |
| --- | --- |

a)

wydawanie opinii dla właściwych organów;

| b) | promowanie skutecznej dwustronnej i wielostronnej wymiany informacji pomiędzy właściwymi organami, z pełnym poszanowaniem obowiązujących przepisów w zakresie poufności i ochrony danych przewidzianych w odpowiednim prawodawstwie wspólnotowym; |
| --- | --- |

b)

promowanie skutecznej dwustronnej i wielostronnej wymiany informacji pomiędzy właściwymi organami, z pełnym poszanowaniem obowiązujących przepisów w zakresie poufności i ochrony danych przewidzianych w odpowiednim prawodawstwie wspólnotowym;

| c) | przyczynianie się do tworzenia wysokiej jakości jednolitych norm nadzorczych, w tym w zakresie norm sprawozdawczości,
  a także międzynarodowych norm księgowości zgodnie z art. 1 ust. 2a
  ; |
| --- | --- |

c)

przyczynianie się do tworzenia wysokiej jakości jednolitych norm nadzorczych, w tym w zakresie norm sprawozdawczości,
  a także międzynarodowych norm księgowości zgodnie z art. 1 ust. 2a
  ;

| d) | dokonywanie przeglądu stosowania odpowiednich norm
  regulacyjnych i wykonawczych
  przyjmowanych przez Komisję, wytycznych i zaleceń wydawanych przez EBA, oraz, w stosownych przypadkach, proponowanie zmian; |
| --- | --- |

d)

dokonywanie przeglądu stosowania odpowiednich norm
  regulacyjnych i wykonawczych
  przyjmowanych przez Komisję, wytycznych i zaleceń wydawanych przez EBA, oraz, w stosownych przypadkach, proponowanie zmian;

| e) | ustanawianie sektorowych i międzysektorowych programów szkoleń, ułatwianie wymian personelu oraz zachęcanie właściwych organów do częstszego korzystania z programów oddelegowania pracowników oraz innych narzędzi. |
| --- | --- |

e)

ustanawianie sektorowych i międzysektorowych programów szkoleń, ułatwianie wymian personelu oraz zachęcanie właściwych organów do częstszego korzystania z programów oddelegowania pracowników oraz innych narzędzi.

2.   Celem wspierania wspólnych podejść i praktyk nadzorczych EBA może tworzyć, w stosownych przypadkach, nowe, praktyczne instrumenty i narzędzia służące zwiększaniu konwergencji.

Artykuł 15

Wzajemne oceny właściwych organów

1.   W celu dalszego wspierania spójności wyników w zakresie nadzoru EBA
  organizuje i
  przeprowadza okresowo analizy wzajemnych ocen wszystkich bądź części działań realizowanych przez właściwe organy. W tym celu EBA opracowuje metody umożliwiające obiektywną ocenę i porównanie analizowanych organów.
  Podczas dokonywania wzajemnych ocen uwzględnia się istniejące informacje i oceny już przeprowadzone w odniesieniu do zainteresowanych właściwych organów.

2.   Wzajemna ocena obejmuje ocenę między innymi następujących aspektów:

| a) | adekwatności
  zasobów i
  ustaleń
  dotyczących zarządzania
  właściwego organu, przy szczególnym uwzględnieniu skutecznego stosowania
  regulacyjnych norm technicznych i wykonawczych norm technicznych, o których mowa w art. 7 do 7e oraz aktów ustawodawczych
  , o
  których
  mowa w art. 1 ust. 2, oraz zdolności reagowania na zmiany na rynku; |
| --- | --- |

a)

adekwatności
  zasobów i
  ustaleń
  dotyczących zarządzania
  właściwego organu, przy szczególnym uwzględnieniu skutecznego stosowania
  regulacyjnych norm technicznych i wykonawczych norm technicznych, o których mowa w art. 7 do 7e oraz aktów ustawodawczych
  , o
  których
  mowa w art. 1 ust. 2, oraz zdolności reagowania na zmiany na rynku;

| b) | uzyskanego poziomu konwergencji w stosowaniu prawa
  Unii
  i w praktykach nadzorczych, w tym
  regulacyjnych i wykonawczych
  normach technicznych, wytycznych i zaleceniach przyjętych na mocy art. 7 i 8, oraz stopnia, w jakim praktyki nadzorcze osiągają cele wyznaczone w prawie
  Unii
  ; |
| --- | --- |

b)

uzyskanego poziomu konwergencji w stosowaniu prawa
  Unii
  i w praktykach nadzorczych, w tym
  regulacyjnych i wykonawczych
  normach technicznych, wytycznych i zaleceniach przyjętych na mocy art. 7 i 8, oraz stopnia, w jakim praktyki nadzorcze osiągają cele wyznaczone w prawie
  Unii
  ;

| c) | dobrych praktyk opracowanych przez poszczególne właściwe organy, których przyjęcie przez inne właściwe organy byłoby korzystne
  ; |
| --- | --- |

c)

dobrych praktyk opracowanych przez poszczególne właściwe organy, których przyjęcie przez inne właściwe organy byłoby korzystne
  ;

| ca) | skuteczności i osiągniętego poziomu zbieżności odnośnie do egzekwowania przepisów przyjętych w ramach wprowadzania w życie prawa Unii Europejskiej, w tym środków administracyjnych i sankcji nałożonych na osoby odpowiedzialne w przypadkach, gdy nie spełniano tych przepisów
  . |
| --- | --- |

ca)

skuteczności i osiągniętego poziomu zbieżności odnośnie do egzekwowania przepisów przyjętych w ramach wprowadzania w życie prawa Unii Europejskiej, w tym środków administracyjnych i sankcji nałożonych na osoby odpowiedzialne w przypadkach, gdy nie spełniano tych przepisów
  .

3.   Na podstawie wzajemnej oceny EBA może wydawać
  wytyczne i
  zalecenia skierowane do ▐ właściwych organów
  zgodnie z art. 8
  .
  EBA bierze pod uwagę wynik wzajemnej oceny przy opracowywaniu projektów regulacyjnych lub wykonawczych norm technicznych zgodnie z art. 7 do 7e. Właściwe organy starają się zastosować do rady udzielonej przez EBA. W przypadku gdy właściwy organ nie stosuje się do tych porad, informuje EBA o powodach takiego postępowania.

EBA podaje do publicznej wiadomości najlepsze praktyki, na jakie można wskazać na postawie tych wzajemnych ocen. Ponadto wszystkie inne wyniki wzajemnych ocen mogą być podawane do wiadomości publicznej, z zastrzeżeniem zgody właściwego organu będącego przedmiotem takiej wzajemnej oceny.

Artykuł 16

Funkcja koordynacji

EBA pełni rolę ogólnego koordynatora pomiędzy właściwymi organami, w tym w przypadku niekorzystnego rozwoju sytuacji, który może potencjalnie zagrozić prawidłowemu funkcjonowaniu i integralności rynków finansowych, bądź też stabilności systemu finansowego w
  Unii
  .

EBA wspiera skoordynowaną reakcję na poziomie
  Unii
  , między innymi przez:

| (1) | ułatwianie wymiany informacji między właściwymi organami; |
| --- | --- |

(1)

ułatwianie wymiany informacji między właściwymi organami;

| (2) | określanie zakresu i,
  w miarę możliwości i w stosownych przypadkach,
  sprawdzanie wiarygodności informacji, które powinny być udostępnione wszystkim zainteresowanym właściwym organom; |
| --- | --- |

(2)

określanie zakresu i,
  w miarę możliwości i w stosownych przypadkach,
  sprawdzanie wiarygodności informacji, które powinny być udostępnione wszystkim zainteresowanym właściwym organom;

| (3) | nie naruszając przepisów art. 11,
  prowadzenie niewiążącej mediacji
  na wniosek właściwych organów lub z własnej inicjatywy; |
| --- | --- |

(3)

nie naruszając przepisów art. 11,
  prowadzenie niewiążącej mediacji
  na wniosek właściwych organów lub z własnej inicjatywy;

| (4) | niezwłoczne powiadamianie ESRB o wszelkich potencjalnych sytuacjach nadzwyczajnych. |
| --- | --- |

(4)

niezwłoczne powiadamianie ESRB o wszelkich potencjalnych sytuacjach nadzwyczajnych.

| (4a) | podejmowanie wszelkich odpowiednich działań w przypadku rozwoju sytuacji, który może zagrozić funkcjonowaniu rynków finansowych, celem ułatwienia koordynacji działań podejmowanych przez odpowiednie właściwe organy; |
| --- | --- |

(4a)

podejmowanie wszelkich odpowiednich działań w przypadku rozwoju sytuacji, który może zagrozić funkcjonowaniu rynków finansowych, celem ułatwienia koordynacji działań podejmowanych przez odpowiednie właściwe organy;

| (4b) | centralizowanie informacji otrzymanych od właściwych organów zgodnie z art. 12 i 20 będących wynikiem wypełniania przez instytucje prowadzące działalność w więcej niż jednym państwie członkowskim ich regulacyjnych obowiązków z zakresu sprawozdawczości. EBA dzieli się tymi informacjami z innymi zainteresowanym właściwymi organami. |
| --- | --- |

(4b)

centralizowanie informacji otrzymanych od właściwych organów zgodnie z art. 12 i 20 będących wynikiem wypełniania przez instytucje prowadzące działalność w więcej niż jednym państwie członkowskim ich regulacyjnych obowiązków z zakresu sprawozdawczości. EBA dzieli się tymi informacjami z innymi zainteresowanym właściwymi organami.

Artykuł 17

Ocena zmian na rynku

1.   EBA monitoruje i ocenia zmiany zachodzące na rynku podlegającym jego kompetencjom oraz, w stosownych przypadkach, informuje
  EIOPA, ESMA
  , ESRB oraz Parlament Europejski, Radę i Komisję o tendencjach w zakresie nadzoru mikroostrożnościowego, potencjalnych zagrożeniach i słabościach.
  Do swojej oceny EBA włącza analizę ekonomiczną rynków, na których działają instytucje finansowe, oraz ocenę skutków, jakie ewentualne zmiany na rynku mogą mieć dla tych rynków.

1a.
     ▐ EBA uruchamia i koordynuje, we współpracy z ESRB,
  ogólnounijne
  oceny odporności instytucji finansowych na niekorzystne zmiany na rynku. W tym celu EBA opracowuje, na potrzeby stosowania przez właściwe organy:

| a) | wspólną metodykę oceny wpływu scenariuszy gospodarczych na sytuację finansową instytucji; |
| --- | --- |

a)

wspólną metodykę oceny wpływu scenariuszy gospodarczych na sytuację finansową instytucji;

| b) | wspólne podejścia w zakresie informowania o wynikach tych ocen odporności instytucji finansowych; |
| --- | --- |

b)

wspólne podejścia w zakresie informowania o wynikach tych ocen odporności instytucji finansowych;

| ba) | wspólną metodykę oceny wpływu poszczególnych produktów lub procesów dystrybucji na sytuację finansową instytucji i na proces informowania deponentów, inwestorów i konsumentów. |
| --- | --- |

ba)

wspólną metodykę oceny wpływu poszczególnych produktów lub procesów dystrybucji na sytuację finansową instytucji i na proces informowania deponentów, inwestorów i konsumentów.

2.   Bez uszczerbku dla zadań ESRB określonych w rozporządzeniu (UE) nr .../2010 [ESRB], co najmniej raz w roku, a w razie potrzeby częściej, EBA przedstawia Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji i ESRB oceny tendencji, potencjalnych zagrożeń i słabości w obszarze podlegającym jej kompetencjom.

W ocenach tych EBA zamieszcza klasyfikację głównych zagrożeń i słabości, a także, w stosownych przypadkach, zaleca działania zapobiegawcze bądź zaradcze.

3.   EBA w odpowiedni sposób uwzględnia rozwój sytuacji oraz zagrożenia i słabości na poziomie międzysektorowym, współpracując przy tym ściśle z
  EIOPA
  i
  ESMA za pośrednictwem Wspólnego Komitetu
  .

Artykuł 18

Stosunki międzynarodowe

1.
     Bez uszczerbku dla kompetencji instytucji
  unijnych i państw członkowskich
  EBA może nawiązywać kontakty ▐
  i
  zawierać porozumienia administracyjne z
  organami nadzoru,
  organizacjami międzynarodowymi oraz z administracjami krajów trzecich.
  Ustalenia te nie tworzą zobowiązań prawnych dla Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, ani nie uniemożliwiają państwom członkowskim i ich właściwym organom zawierania dwustronnych lub wielostronnych porozumień z krajami trzecimi.

2.
     EBA zapewnia pomoc w przygotowywaniu decyzji w sprawie równoważności systemów nadzoru w krajach trzecich zgodnie z
  aktami ustawodawczymi
  , o
  których
  mowa w art. 1 ust. 2.

3.
     
  W sprawozdaniu, o którym mowa w art. 28 ust. 4a, EBA przedstawia ustalenia administracyjne uzgodnione z organizacjami międzynarodowymi lub administracjami krajów trzecich oraz wsparcie zapewnione przy przygotowywaniu decyzji w sprawie równoważności.

Artykuł 19

Inne zadania

1.   Na wniosek Parlamentu Europejskiego, Rady, Komisji lub z własnej inicjatywy EBA może przedkładać Parlamentowi Europejskiemu, Radzie oraz Komisji opinie w sprawie wszelkich kwestii dotyczących obszaru podlegającego jego kompetencjom.

1a.
     
  W przypadku gdy EBA nie przedstawi projektu regulacyjnej lub wykonawczej normy technicznej w terminie określonym w aktach ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2 lub jeśli nie określono terminu, Komisja może zażądać takiego projektu i wyznaczyć termin jego przedłożenia.

W związku z pilnym charakterem sprawy Komisja może zażądać przedłożenia projektu regulacyjnej lub wykonawczej normy technicznej przez terminem wyznaczonym w aktach ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2. W takim przypadku Komisja podaje stosowne uzasadnienie.

2.   W zakresie ostrożnościowych ocen połączeń i przejęć objętych
  zakresem stosowania dyrektywy
  2007/44/WE
  i które na mocy tej dyrektywy wymagają konsultacji między właściwymi organami z co najmniej dwóch państw członkowskich,
  EBA może, ▐ na wniosek
  jednego z zainteresowanych
  właściwych organów, wydawać i publikować opinie w sprawie oceny ostrożnościowej
  , z wyjątkiem oceny dotyczącej kryteriów w art. 19a ust. 1 lit. e) dyrektywy 2006/48/WE
  .
  Opinia ta jest wydawana bezzwłocznie i w każdym razie przed upływem okresu oceny zgodnie z dyrektywą 2007/44/WE. W obszarach, w odniesieniu do których EBA może wydawać opinie, zastosowanie
  ma art. 20.

Artykuł 20

Gromadzenie informacji

1.   Na wniosek EBA właściwe organy ▐ państw członkowskich przekazują EBA wszelkie informacje niezbędne do wykonywania obowiązków nałożonych na EBA na mocy niniejszego rozporządzenia
  , pod warunkiem że adresat ma zgodny z prawem dostęp do właściwych danych oraz że wniosek o informacje jest niezbędny w stosunku do danego rodzaju obowiązku.
  .

1a.
     EBA może również zwrócić się o przekazywanie informacji w regularnych odstępach czasu.
  W miarę możliwości we wnioskach tych wykorzystuje się wspólne formaty sprawozdawcze.

1b.
     
  Na podstawie należycie uzasadnionego wniosku właściwego organu państwa członkowskiego EBA może przekazać mu wszelkie informacje niezbędne to tego, aby właściwy organ mógł wypełniać swoje obowiązki, zgodnie z obowiązkiem zachowania tajemnicy służbowej określonym w prawodawstwie sektorowym i w art. 56.

1c.
     
  Zanim EBA zwróci się z wnioskiem o informacje zgodnie z niniejszym artykułem oraz w celu uniknięcia powielania obowiązków sprawozdawczości, EBA w pierwszej kolejności uwzględnia istniejące statystyki wytworzone, rozpowszechnione i opracowane przez europejski system statystyczny i Europejski System Banków Centralnych.

2.   W przypadku gdy informacje nie są dostępne lub nie są terminowo udostępniane przez właściwe organy ▐, EBA może wystąpić z
  należycie uzasadnionym i umotywowanym
  wnioskiem
  do innych organów nadzoru, ministerstwa finansów, o ile dysponuje ono informacjami ostrożnościowymi, banku centralnego lub urzędu statystycznego zainteresowanego państwa członkowskiego
  .

2a.
     
  W przypadku gdy informacje nie są dostępne lub nie są udostępniane na mocy ust. 1 lub 2 w sposób terminowy, EBA może skierować należycie uzasadniony i umotywowany wniosek bezpośrednio do stosownych instytucji finansowych. W umotywowanym wniosku podaje się powody, dla których dane dotyczące poszczególnych instytucji finansowych są niezbędne.

EBA informuje zainteresowane właściwe organy o wnioskach wystosowanych zgodnie z ust. 2 i niniejszym ustępem.

Na wniosek EBA właściwe organy ▐ wspierają EBA w gromadzeniu tych informacji.

3.   EBA może wykorzystywać informacje poufne otrzymane
  na mocy niniejszego artykułu
  wyłącznie na potrzeby wykonywania obowiązków powierzonych EBA na mocy niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 21

Relacje z ESRB

1.   Europejski Organ Nadzoru Bankowego
  ściśle i regularnie
  współpracuje z ESRB.

2.   ▐ EBA regularnie przekazuje ESRB aktualne informacje niezbędne do realizacji zadań powierzonych ESRB. Dane niezbędne do realizacji zadań ESRB, a niebędące w postaci skróconej lub zbiorczej, są jej bezzwłocznie udostępniane na uzasadniony wniosek, zgodnie z art. [15] rozporządzenia (UE) nr .../
  2010
  [ESRB].
  We współpracy z ESRB EBA opracowuje odpowiednie procedury wewnętrzne umożliwiające przekazywanie informacji poufnych, zwłaszcza tych dotyczących poszczególnych instytucji finansowych.

3.   Zgodnie z ust. 4 i 5 EBA zapewnia właściwe działania następcze w związku z ostrzeżeniami i zaleceniami ESRB, o których mowa w art. [16] rozporządzenia (UE) nr .../
  2010
  [ESRB].

4.   Po otrzymaniu ostrzeżenia lub zalecenia ESRB skierowanego do EBA, EBA niezwłocznie zwołuje posiedzenie Rady Organów Nadzoru i ocenia skutki takiego ostrzeżenia lub zalecenia dla realizacji swoich zadań.

W drodze odpowiedniej procedury decyzyjnej EBA podejmuje decyzję w sprawie
  jakichkolwiek
  działań, które należy podjąć w odpowiedzi na problemy wskazane w ostrzeżeniach i zaleceniach, zgodnie z uprawnieniami przyznanymi EBA na mocy niniejszego rozporządzenia.

Jeżeli EBA nie podejmuje działań w związku z zaleceniem, informuje
  Parlament Europejski, Radę i
  ESRB o powodach takiego postępowania.

5.   Po otrzymaniu ostrzeżenia lub zalecenia skierowanego przez ESRB do właściwego krajowego organu nadzoru, EBA korzysta w stosownych przypadkach z uprawnień przyznanych na mocy niniejszego rozporządzenia, tak aby zapewnić terminowe podjęcie działań następczych.

W przypadku gdy adresat zalecenia ESRB nie zamierza się do niego zastosować, informuje o tym Radę Organów Nadzoru i omawia z nią powody niepodjęcia działania.

Właściwy organ należycie uwzględnia poglądy Rady Organów Nadzoru, informując
  Parlament Europejski, Radę i
  ESRB zgodnie z art. 17 rozporządzenia (UE) nr .../
  2010
  [ESRB].

6.   Podczas realizacji zadań określonych w niniejszym rozporządzeniu EBA w najwyższym stopniu uwzględnia ostrzeżenia i zalecenia ESRB.

Artykuł 22

Grupa Zainteresowanych Stron z Sektora Bankowości

1.   
  W celu ułatwienia
  prowadzenia konsultacji z zainteresowanymi stronami w dziedzinach związanych z zadaniami EBA, powołuje się Grupę Zainteresowanych Stron z Sektora Bankowości.
  Zasięga się opinii Grupy Zainteresowanych Stron z Sektora Bankowości w odniesieniu do działań podejmowanych zgodnie z art. 7 dotyczącym regulacyjnych norm technicznych i wykonawczych norm technicznych oraz, w zakresie, w którym nie dotyczą one poszczególnych instytucji finansowych, zgodnie z art. 8 dotyczącym wytycznych i zaleceń. Jeśli trzeba pilnie podjąć działania, a konsultacje stają się niemożliwe, informuje się jak najszybciej Grupę Zainteresowanych Stron z Sektora Bankowości.

Grupa Zainteresowanych Stron z Sektora Bankowości zbiera się co najmniej cztery razy w roku.

2.   W skład Grupy Zainteresowanych Stron z Sektora Bankowości wchodzi 30 członków, reprezentujących w stosunku gwarantującym równowagę instytucje kredytowe i inwestycyjne
  działające w Unii
  ,
  przedstawicieli
  ich pracowników, a także konsumentów i osoby korzystające z usług bankowych
  oraz przedstawicieli MŚP
  .
  Co najmniej pięciu członków to niezależni, wybitni naukowcy. Dziesięciu członków reprezentuje instytucje finansowe, a trzej z nich banki spółdzielcze i inwestycyjne.

▐

3.   Członków Grupy Zainteresowanych Stron z Sektora Bankowości wyznacza Rada Organów Nadzoru EBA na wniosek odpowiednich zainteresowanych stron. W podejmowanej w tej sprawie decyzji Rada Organów Nadzoru zapewnia, w miarę możliwości, odpowiednią równowagę geograficzną i płciową oraz reprezentację zainteresowanych stron z całej Unii Europejskiej.

▐

4.   
  EBA zapewnia Grupie Zainteresowanych Stron z Sektora Bankowości odpowiednią pomoc sekretariatu i dostarcza jej wszystkie niezbędne informacje. Dla członków grupy zainteresowanych stron z organizacji typu non-profit zapewnia się odpowiedni zwrot kosztów podróży. Grupa może utworzyć grupy robocze do spraw technicznych.
  Kadencja członków Grupy Zainteresowanych Stron z Sektora Bankowości wynosi dwa i pół roku, po tym okresie wybierani są nowi członkowie

Członkowie grupy mogą pełnić swoje funkcje przez dwie kolejne kadencje.

5.   Grupa Zainteresowanych Stron z Sektora Bankowości może przedstawiać EBA swoje opinie i doradzać mu we wszelkich kwestiach związanych z zadaniami EBA
  ze szczególnym uwzględnieniem zadań określonych w art. 7-7e, 8, 14, 15 i 17
  .

6.   Grupa Zainteresowanych Stron z Sektora Bankowości uchwala swój regulamin wewnętrzny na podstawie porozumienia osiągniętego większością dwóch trzecich głosów jej członków.

7.   EBA podaje do wiadomości publicznej opinie i porady Grupy Zainteresowanych Stron z Sektora Bankowości oraz wyniki prowadzonych konsultacji.

Artykuł 23

Środki ochronne

2.   W przypadku gdy dane państwo członkowskie uzna, że decyzja podjęta na mocy art. 10 ust. 2 lub art. 11 wpływa
  bezpośrednio i w znaczący sposób
  na jego obowiązki budżetowe,
  w ciągu dziesięciu dni roboczych
  od przekazania decyzji ESMA właściwemu organowi, państwo to powiadamia ESMA, Komisję
  i Parlament Europejski
  ▐.

W powiadomieniu tym państwo członkowskie uzasadnia, dlaczego przedmiotowa decyzja wpływa na jego obowiązki budżetowe, i dostarcza ocenę skutków dotyczącą skali tego wpływu.

2a.
     W terminie jednego miesiąca od powiadomienia EBA i Komisji przez państwo członkowskie, EBA informuje to państwo członkowskie, czy utrzymuje swoją decyzję, czy też ją zmienia bądź unieważnia.

3.   
  W przypadku gdy EIOPA utrzymuje lub zmienia swoją decyzję, Rada podejmuje decyzję w sprawie utrzymania lub unieważnienia decyzji EIOPA. Decyzja o utrzymaniu decyzji EIOPA podejmowana jest zwykłą większością głosów. Decyzja o unieważnieniu decyzji EIOPA podejmowana jest kwalifikowaną większości głosów. Ani w jednym ani w drugim przypadku nie bierze się pod uwagę głosów oddanych przez członków, których dotyczy ta decyzja.

3a.
     
  W przypadku gdy Rada nie podejmie decyzji w ciągu dziesięciu dni roboczych w przypadku art. 10 oraz w ciągu jednego miesiąca w przypadku art. 11, decyzja EIOPA uznaje się za utrzymaną.

3b.
     
  Jeśli decyzja przyjęta na mocy art. 10 prowadzi do wykorzystania środków ustanowionych zgodnie z art. 12d lub art. 12e, państwa członkowskie nie zwracają się do Rady o utrzymanie lub unieważnienie decyzji EBA.

Artykuł 24

Procedury decyzyjne

1.   Przed podjęciem decyzji przewidzianych
  w niniejszym rozporządzeniu
  , EBA informuje
  każdego wskazanego
  adresata danej decyzji o zamiarze jej podjęcia, wyznaczając termin, w którym adresat ten może wyrazić swoją opinię w tej sprawie, w pełni uwzględniając jej pilny charakter,
  złożoność i potencjalne skutki
  .
  Ma to odpowiednio zastosowanie do zaleceń, o których mowa w art. 9 ust. 4.

2.   W decyzjach EBA przedstawione są powody, dla których zostały one przyjęte.

3.   Adresaci decyzji EBA są informowani o środkach odwoławczych przysługujących im na mocy niniejszego rozporządzenia.

4.   W przypadku gdy EBA podjął decyzję na mocy art. 10 ust. 2 lub 3, w odpowiednich odstępach czasu dokonuje jej przeglądu.

5.   Decyzje podejmowane na mocy art. 9, 10 i 11 podaje się do wiadomości publicznej, określając właściwy organ lub instytucję finansową, którego lub której dotyczą, oraz główną treść tych decyzji, chyba że ich opublikowanie jest sprzeczne z interesem prawnym instytucji finansowej w zakresie ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa lub może poważnie zagrozić prawidłowemu funkcjonowaniu rynków finansowych i ich stabilności, bądź też stabilności całego systemu finansowego w Unii Europejskiej lub jego części.

ROZDZIAŁ III

STRUKTURA ORGANIZACYJNA

SEKCJA 1

RADA ORGANÓW NADZORU

Artykuł 25

Skład

1.   W skład Rady Organów Nadzoru wchodzą:

| (a) | przewodniczący, któremu nie przysługuje prawo głosu; |
| --- | --- |

(a)

przewodniczący, któremu nie przysługuje prawo głosu;

| (b) | przewodniczący krajowych organów publicznych właściwych w zakresie nadzoru nad instytucjami kredytowymi w poszczególnych państwach członkowskich
  , którzy spotykają się osobiście co najmniej dwa razy w roku
  ; |
| --- | --- |

(b)

przewodniczący krajowych organów publicznych właściwych w zakresie nadzoru nad instytucjami kredytowymi w poszczególnych państwach członkowskich
  , którzy spotykają się osobiście co najmniej dwa razy w roku
  ;

| (c) | jeden przedstawiciel Komisji, któremu nie przysługuje prawo głosu; |
| --- | --- |

(c)

jeden przedstawiciel Komisji, któremu nie przysługuje prawo głosu;

| (d) | jeden przedstawiciel Europejskiego Banku Centralnego, któremu nie przysługuje prawo głosu; |
| --- | --- |

(d)

jeden przedstawiciel Europejskiego Banku Centralnego, któremu nie przysługuje prawo głosu;

| (e) | jeden przedstawiciel ESRB, któremu nie przysługuje prawo głosu; |
| --- | --- |

(e)

jeden przedstawiciel ESRB, któremu nie przysługuje prawo głosu;

| (f) | po jednym przedstawicielu z dwóch pozostałych europejskich organów nadzoru, którym nie przysługuje prawo głosu. |
| --- | --- |

(f)

po jednym przedstawicielu z dwóch pozostałych europejskich organów nadzoru, którym nie przysługuje prawo głosu.

1a.
     
  Rada Organów Nadzoru zbiera się regularnie, co najmniej dwa razy w roku, na posiedzeniach z Grupą Zainteresowanych Stron z Sektora Bankowości.

2.   Każdy właściwy organ jest odpowiedzialny za powołanie spośród swojego personelu zastępcy wysokiego szczebla, który może zastąpić członka Rady Organów Nadzoru, o którym mowa w ust. 1 lit. b), w przypadku gdy osoba ta nie może uczestniczyć w posiedzeniach Rady.

3.   W przypadku gdy organ, o którym mowa w ust. 1 lit. b), nie jest bankiem centralnym, członek Rady Organów Nadzoru, o którym mowa w ust. 1 lit. b), może podjąć decyzję o tym, że będzie mu towarzyszył przedstawiciel banku centralnego państwa członkowskiego, któremu nie przysługuje prawo głosu.

3a.
     
  W państwach członkowskich, w których istnieje więcej niż jeden organ właściwy w zakresie nadzoru zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, organy te uzgadniają wspólnego przedstawiciela. Niemniej jednak, gdy Rada Organów Nadzoru ma omawiać kwestię, która nie znajduje się w kompetencjach krajowego organu reprezentowanego przez członka, o którym mowa w ust. 1 lit. b), członkowi temu może towarzyszyć przedstawiciel stosownego organu krajowego, któremu nie przysługuje prawo głosu.

4.   W celu zastosowania się do dyrektywy 94/19/WE członkowi Rady Organów Nadzoru, o którym mowa w ust. 1 lit. b), może towarzyszyć, w stosownych przypadkach, przedstawiciel odpowiednich organów zajmujących się zarządzaniem systemami gwarantowania depozytów w poszczególnych państwach członkowskich, któremu nie przysługuje prawo głosu.

5.   Rada Organów Nadzoru może podjąć decyzję o dopuszczeniu obserwatorów.

Dyrektor wykonawczy może uczestniczyć w posiedzeniach Rady Organów Nadzoru bez prawa głosu.

Artykuł 26

Wewnętrzne komitety i panele

1.   Rada Organów Nadzoru może powoływać wewnętrzne komitety lub panele na potrzeby konkretnych zadań powierzonych Radzie Organów Nadzoru, a także może przekazywać realizację wyraźnie określonych zadań i podejmowanie wyraźnie określonych decyzji wewnętrznym komitetom lub panelom, Zarządowi lub przewodniczącemu.

2.   Do celów art. 11 Rada Organów Nadzoru zwołuje na potrzeby bezstronnego rozstrzygania sporów
  niezależny
  panel,
  o wyważonym składzie
  , w skład którego wchodzą przewodniczący i dwóch członków Rady, którzy nie mogą reprezentować właściwych organów będących stroną sporu,
  nie mają żadnego interesu w konflikcie ani bezpośrednich związków z zainteresowanymi właściwymi organami
  .

2a.
     Z zastrzeżeniem art. 11 ust. 2 panel proponuje Radzie Organów Nadzoru decyzję do ostatecznego przyjęcia, zgodnie z procedurą określoną w art. 29 ust. 1 akapit trzeci.

2b.
     
  Rada Organów Nadzoru przyjmuje regulamin wewnętrzny dla panelu, o którym mowa w ust. 2.

Artykuł 27

Niezależność

1.
     Podczas wykonywania zadań powierzonych Radzie Organów Nadzoru na mocy niniejszego rozporządzenia, przewodniczący i członkowie Rady Organów Nadzoru posiadający prawo głosu działają niezależnie i obiektywnie w
  wyłącznym
  interesie
  Unii jako całości
  , oraz nie zwracają się o instrukcje do instytucji lub organów unijnych, rządu żadnego z państw członkowskich lub do innego podmiotu publicznego lub prywatnego, ani nie przyjmują takich instrukcji.

2.
     
  Państwa członkowskie, instytucje Unii ani żadne inne podmioty publiczne bądź prywatne nie usiłują wywierać wpływu na członków Rady Organów Nadzoru w wykonywaniu przez swoich zadań.

Artykuł 28

Zadania

1.   Rada Organów Nadzoru wydaje wytyczne dotyczące prac EBA i kieruje podejmowaniem decyzji, o których mowa w rozdziale II.

2.   Rada Organów Nadzoru przyjmuje opinie, zalecenia i decyzje oraz doradza w kwestiach, o których mowa w rozdziale II.

3.   Rada Organów Nadzoru mianuje przewodniczącego.

4.   Przed dniem 30 września każdego roku Rada Organów Nadzoru, działając na podstawie wniosku Zarządu, przyjmuje program prac EBA na kolejny rok oraz przekazuje go do wiadomości Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji.

Program prac przyjmowany jest bez uszczerbku dla corocznej procedury budżetowej i podawany jest do publicznej wiadomości.

4a.
     
  Na wniosek Zarządu oraz na podstawie projektu sprawozdania, o którym mowa w art. 38 ust. 7, Rada Organów Nadzoru przyjmuje roczne sprawozdanie z działalności EBA, w tym z wykonywania obowiązków przez przewodniczącego, i przekazuje je Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji, Trybunałowi Obrachunkowemu oraz Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu do dnia 15 czerwca każdego roku. Sprawozdanie to podawane jest do wiadomości publicznej.

5.   Rada Organów Nadzoru przyjmuje wieloletni program prac EBA i przekazuje go do wiadomości Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji.

Wieloletni program prac przyjmowany jest bez uszczerbku dla corocznej procedury budżetowej i podawany jest do publicznej wiadomości.

6.   Rada Organów Nadzoru
  przyjmuje budżet
  zgodnie z art. 49.

7.   Rada Organów Nadzoru posiada władzę dyscyplinarną nad przewodniczącym i dyrektorem wykonawczym i może usunąć ich ze stanowiska zgodnie z (odpowiednio) art. 33 ust. 5 lub art. 36 ust. 5.

Artykuł 29

Proces decyzyjny

1.   Decyzje Rady Organów Nadzoru podejmowane są zwykłą większością głosów jej członków, zgodnie z zasadą, że każdemu członkowi przysługuje jeden głos.

W odniesieniu do aktów określonych w art. 7 i 8 oraz środków i decyzji podejmowanych na mocy przepisów rozdziału VI i w drodze odstępstwa od przepisów akapitu pierwszego Rada Organów Nadzoru podejmuje decyzje kwalifikowaną większością głosów swoich członków, jak określono w art. 16 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej i art. 3 Protokołu (nr 36) w sprawie postanowień przejściowych załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i TFUE.

W odniesieniu do decyzji podejmowanych zgodnie z art. 11 ust. 3, w przypadku decyzji podejmowanych przez organ odpowiedzialny za nadzór skonsolidowany, decyzję zaproponowaną przez panel uznaje się za przyjętą, jeżeli została zatwierdzona zwykłą większością głosów członków, chyba że zostanie ona odrzucona przez członków stanowiących mniejszość blokującą zgodnie z art. 16 ust. 4 TFUE i art. 3 Protokołu (nr 36) w sprawie postanowień przejściowych załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i TFUE.

W przypadku wszystkich innych decyzji podejmowanych zgodnie z art. 11 ust. 3 decyzję zaproponowaną przez panel przyjmuje się zwykłą większością członków Rady Organów Nadzoru, zgodnie z zasadą mówiącą, że każdemu członkowi przysługuje jeden głos.

2.   Posiedzenia Rady Organów Nadzoru zwoływane są przez przewodniczącego z własnej inicjatywy lub na wniosek jednej trzeciej członków, i przewodniczy im przewodniczący.

3.   Rada Organów Nadzoru uchwala i publikuje swój regulamin wewnętrzny.

4.   Przepisy regulaminu wewnętrznego określają szczegółową procedurę głosowania, w tym również, w stosownych przypadkach, zasady dotyczące kworum. Członkowie bez prawa głosu i obserwatorzy, z wyjątkiem przewodniczącego i dyrektora wykonawczego, nie uczestniczą w obradach Rady Organów Nadzoru poświęconych poszczególnym instytucjom finansowym, chyba że art. 61 lub
  akty prawne
  , o których mowa w art. 1 ust. 2, stanowią inaczej.

SEKCJA 2

ZARZĄD

Artykuł 30

Skład

1.   Zarząd składa się z przewodniczącgo ▐ oraz
  sześciu innych
  członków ▐ Rady Organów Nadzoru
  wybranych spośród członków Rady Organów Nadzoru posiadających prawo głosu
  .

Każdy członek (poza przewodniczącym) ma zastępcę, który może zastąpić członka Zarządu, gdy osoba ta nie może uczestniczyć w posiedzeniach.

Kadencja członków wybranych przez Radę Organów Nadzoru wynosi dwa i pół roku. Kadencja może zostać odnowiona jednokrotnie.
  Skład Zarządu jest wyważony i proporcjonalny i odzwierciedla całą Unię Europejską. Mandaty nakładają się na siebie, a zastosowanie mają odpowiednie ustalenia dotyczące rotacji.

2.   Zarząd podejmuje decyzje większością głosów obecnych członków. Każdy członek ma jeden głos.

Dyrektor wykonawczy i przedstawiciel Komisji uczestniczą w posiedzeniach Zarządu bez prawa głosu.

Przedstawiciel Komisji ma prawo głosu w sprawach, o których mowa w art. 49.

Zarząd uchwala i podaje do wiadomości publicznej swój regulamin wewnętrzny.

3.   Posiedzenia Zarządu zwoływane są przez przewodniczącego z własnej inicjatywy lub na wniosek przynajmniej jednej trzeciej członków, i przewodniczy im przewodniczący.

Zarząd zbiera się przed każdym posiedzeniem Rady Organów Nadzoru i tak często, jak uzna to za konieczne
  . Zarząd zbiera się co najmniej
  pięć
  razy w roku na sesji ▐.

4.   Członkowie Zarządu mogą korzystać z pomocy doradców lub ekspertów, z zastrzeżeniem przepisów regulaminu wewnętrznego.
  Członkowie nieposiadający prawa głosu, z wyjątkiem dyrektora wykonawczego, nie uczestniczą w żadnych obradach Zarządu dotyczących poszczególnych instytucji finansowych.

Artykuł 31

Niezależność

Członkowie Zarządu działają niezależnie i obiektywnie w wyłącznym interesie Unii jako całości, oraz nie zwracają się o instrukcje do instytucji lub organów unijnych, rządu żadnego z państw członkowskich, lub do innego podmiotu publicznego lub prywatnego, ani nie przyjmują takich instrukcji.

Państwa członkowskie, instytucje lub organy unijne ani żadne inne podmioty publiczne lub prywatne nie próbują wywierać wpływu na członków Zarządu.

Artykuł 32

Zadania

1.   Zarząd dopilnowuje, aby EBA wypełniał swoją misję i wykonywał powierzone mu zadania zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

2.   Zarząd przedkłada Radzie Organów Nadzoru projekt rocznego i wieloletniego programu prac do zatwierdzenia.

3.   Zarząd wykonuje swoje uprawnienia budżetowe zgodnie z art. 49 i 50.

4.   Zarząd przyjmuje plan polityki kadrowej EBA oraz, zgodnie z art. 54 ust. 2, niezbędne środki wykonawcze do regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich („regulamin pracowniczy”).

5.   Zgodnie z art. 58 Zarząd przyjmuje przepisy szczególne dotyczące prawa dostępu do dokumentów EBA.

▐

6a.
     
  Na podstawie projektu rocznego sprawozdania, o którym mowa w art. 38 ust. 7, Zarząd przedkłada Radzie Organów Nadzoru do zatwierdzenia i przedłożenia Parlamentowi Europejskiemu roczne sprawozdanie z działalności EBA, w tym z zadań przewodniczącego.

7.   Zarząd uchwala i podaje do wiadomości publicznej swój regulamin wewnętrzny.

8.   Zarząd powołuje i odwołuje członków Komisji Odwoławczej zgodnie z art. 44 ust. 3 i 5.

SEKCJA 3

PRZEWODNICZĄCY

Artykuł 33

Powołanie i zadania

1.   EBA jest reprezentowany przez przewodniczącego, który jest niezależnym profesjonalistą zatrudnionym w pełnym wymiarze czasu pracy.

Przewodniczący jest odpowiedzialny za przygotowywanie prac Rady Organów Nadzoru, a także za przewodniczenie posiedzeniom Rady Organów Nadzoru i Zarządu.

2.   Po przeprowadzeniu otwartej procedury kwalifikacyjnej,
  organizowanej i zarządzanej przez Radę Organów Nadzoru,
  przewodniczący powoływany jest przez Radę Organów Nadzoru na podstawie osiągnięć, umiejętności, wiedzy na temat uczestników rynków finansowych i rynków oraz doświadczenia w zakresie regulacji rynków finansowych i nadzoru finansowego.

Komisja przedstawia krótką listę trzech kandydatów Parlamentowi Europejskiemu. Po przeprowadzeniu przesłuchań tych kandydatów Parlament Europejski wybiera jednego z nich. Wybrany w ten sposób kandydat zostaje wyznaczony przez Radę Organów Nadzoru.

Rada Organów Nadzoru wybiera również spośród swoich członków zastępcę, który pełni obowiązki przewodniczącego w razie jego nieobecności.
  Zastępcy nie wybiera się spośród członków Zarządu.

3.   Kadencja przewodniczącego wynosi pięć lat i może zostać jednokrotnie odnowiona.

4.   W okresie dziewięciu miesięcy poprzedzających koniec pięcioletniej kadencji przewodniczącego, Rada Organów Nadzoru ocenia:

| (a) | wyniki osiągnięte podczas pierwszej kadencji i sposób ich osiągnięcia; |
| --- | --- |

(a)

wyniki osiągnięte podczas pierwszej kadencji i sposób ich osiągnięcia;

| (b) | zadania i potrzeby EBA w następnych latach. |
| --- | --- |

(b)

zadania i potrzeby EBA w następnych latach.

Na podstawie tej oceny i po zatwierdzeniu przez Parlament Europejski Rada Organów Nadzoru może jednokrotnie odnowić kadencję przewodniczącego.

5.   Przewodniczacy może zostać odwołany ze stanowiska wyłącznie ▐ przez Parlament Europejski
  na mocy decyzji Rady Organów Nadzoru
  .

Przewodniczący nie może powstrzymać Rady Organów Nadzoru od omawiania kwestii z nim związanych, w szczególności konieczności odwołania go ze stanowiska, i nie uczestniczy w obradach dotyczących tej sprawy.

Artykuł 34

Niezależność

Bez uszczerbku dla roli Rady Organów Nadzoru w odniesieniu do zadań przewodniczącego, przewodniczący nie zwraca się o instrukcje do instytucji lub organów wspólnotowych, rządu żadnego z państw członkowskich, lub do innego podmiotu publicznego lub prywatnego, ani nie przyjmuje takich instrukcji.

Państwa członkowskie, instytucje Unii oraz wszelkie inne podmioty publiczne bądź prywatne nie dążą do wywierania wpływu na przewodniczącego/przewodniczącą w wykonywaniu jego lub jej zadań.

Zgodnie z regulaminem pracowniczym, o którym mowa w art. 54, po zakończeniu służby przewodniczący jest nadal zobowiązany do zachowania uczciwości i dyskrecji w odniesieniu do przyjmowaniu pewnych stanowisk lub korzyści.

Artykuł 35

Sprawozdanie

1.   Parlament Europejski
  i Rada mogą
  wezwać przewodniczącego lub jego zastępcę, przy jednoczesnym pełnym poszanowaniu ich niezależności, do
  złożenia oświadczenia
  ▐.
  Przewodniczący składa oświadczenie przed Parlamentem Europejskim i udziela odpowiedzi na wszelkie pytania posłów.

2.   
  Przewodniczący składa Parlamentowi Europejskiemu, na żądanie i co najmniej 15 dni przed złożeniem oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, pisemne sprawozdanie z głównych działań EBA.

2a.
     
  Oprócz informacji, o których mowa w art. 7a -7e, 8, 9, 10, 11a i 18 sprawozdanie to powinno również zawierać wszelkie odpowiednie informacje, których Parlament Europejski zażąda ad hoc.

SEKCJA 4

DYREKTOR WYKONAWCZY

Artykuł 36

Powołanie

1.   Po przeprowadzeniu otwartej procedury kwalifikacyjnej
  i zatwierdzeniu przez Parlament Europejski
  dyrektor wykonawczy powoływany jest przez Radę Organów Nadzoru na podstawie osiągnięć, umiejętności, wiedzy na temat uczestników rynków finansowych i rynków, doświadczenia w zakresie regulacji rynków finansowych i nadzoru finansowego oraz doświadczenia na stanowisku kierowniczym.

2.   Po przeprowadzeniu otwartej procedury kwalifikacyjnej dyrektor wykonawczy powoływany jest przez Radę Organów Nadzoru na podstawie osiągnięć, umiejętności, wiedzy na temat instytucji finansowych i rynków, doświadczenia w zakresie regulacji rynków finansowych i nadzoru finansowego oraz doświadczenia na stanowisku kierowniczym.

3.   Kadencja dyrektora wykonawczego wynosi pięć lat i może zostać jednokrotnie odnowiona.

4.   W okresie dziewięciu miesięcy poprzedzających koniec pięcioletniej kadencji dyrektora wykonawczego, Rada Organów Nadzoru dokonuje jego oceny.

W ocenie tej Rada Organów Nadzoru uwzględnia w szczególności:

| (a) | wyniki osiągnięte podczas pierwszej kadencji i sposób ich osiągnięcia; |
| --- | --- |

(a)

wyniki osiągnięte podczas pierwszej kadencji i sposób ich osiągnięcia;

| (b) | zadania i potrzeby EBA w następnych latach. |
| --- | --- |

(b)

zadania i potrzeby EBA w następnych latach.

Na podstawie tej oceny Rada Organów Nadzoru może jednokrotnie odnowić kadencję dyrektora wykonawczego.

5.   Dyrektor wykonawczy może zostać odwołany ze stanowiska wyłącznie na mocy decyzji Rady Organów Nadzoru.

Artykuł 37

Niezależność

1.
     Bez uszczerbku dla odnośnych funkcji Zarządu i Rady Organów Nadzoru w odniesieniu do zadań dyrektora wykonawczego, dyrektor wykonawczy nie zwraca się o instrukcje do żadnego rządu, organu, organizacji lub osoby spoza EBA, ani nie przyjmuje takich instrukcji.

1a.
     
  Państwa członkowskie, instytucje UE oraz wszelkie inne podmioty publiczne bądź prywatne nie dążą do wywierania wpływu na dyrektora wykonawczego w wykonywaniu jego zadań.

Zgodnie z regulaminem pracowniczym, o którym mowa w art. 54, dyrektor wykonawczy po ustąpieniu ze stanowiska wciąż jest zobowiązany do postępowania w sposób uczciwy i roztropny przy obejmowaniu pewnych stanowisk lub przyjmowaniu pewnych korzyści.

Artykuł 38

Zadania

1.   Dyrektor wykonawczy jest odpowiedzialny za zarządzanie EBA i przygotowuje prace Zarządu.

2.   Dyrektor wykonawczy jest odpowiedzialny za wykonanie rocznego programu prac EBA pod kierownictwem Rady Organów Nadzoru i pod kontrolą Zarządu.

3.   Dyrektor wykonawczy podejmuje wszelkie niezbędne środki, w szczególności przyjmuje wewnętrzne instrukcje administracyjne oraz publikuje komunikaty, w celu zapewnienia funkcjonowania EBA zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

4.   Dyrektor wykonawczy przygotowuje wieloletni program prac, o którym mowa w art. 32 ust. 2.

5.   Do dnia 30 czerwca każdego roku dyrektor wykonawczy przygotowuje dla Zarządu projekt programu prac EBA na kolejny rok, jak określono w art. 32 ust. 2.

6.   Dyrektor wykonawczy sporządza wstępny projekt budżetu EBA zgodnie z art. 49 i wykonuje budżet EBA zgodnie z art. 50.

7.   Każdego roku dyrektor wykonawczy przygotowuje projekt sprawozdania ▐, w tym rozdział poświęcony działalności regulacyjnej i nadzorczej EBA oraz rozdział dotyczący spraw finansowo-administracyjnych.

8.   W odniesieniu do pracowników EBA dyrektor wykonawczy wykonuje uprawnienia nadane mu na mocy art. 54 i zarządza kwestiami personalnymi.

ROZDZIAŁ IV

EUROPEJSKI SYSTEM ORGANÓW NADZORU FINANSOWEGO ▐

SEKCJA 2

EUROPEJSKIE ORGANY NADZORU (WSPÓLNY KOMITET)

Artykuł 40

Ustanowienie

1.   Niniejszym ustanawia się Wspólny Komitet Europejskich Organów Nadzoru.

2.   Wspólny Komitet ▐ stanowi forum, w ramach którego ESMA prowadzi regularną i ścisłą współpracę oraz zapewnia międzysektorową spójność
  z pozostałymi europejskimi organami nadzoru, zwłaszcza w odniesieniu do:

| — | konglomeratów finansowych; |
| --- | --- |

—

konglomeratów finansowych;

| — | księgowości i audytu; |
| --- | --- |

—

księgowości i audytu;

| — | analiz mikroostrożnościowych pod kątem rozwoju sytuacji, zagrożeń i słabości związanych ze stabilnością finansową; |
| --- | --- |

—

analiz mikroostrożnościowych pod kątem rozwoju sytuacji, zagrożeń i słabości związanych ze stabilnością finansową;

| — | detalicznych produktów inwestycyjnych; |
| --- | --- |

—

detalicznych produktów inwestycyjnych;

| — | środków przeciwdziałania praniu pieniędzy; oraz |
| --- | --- |

—

środków przeciwdziałania praniu pieniędzy; oraz

| — | wymiany informacji z ESRB oraz rozwoju stosunków między ESRB a europejskimi organami nadzoru. |
| --- | --- |

—

wymiany informacji z ESRB oraz rozwoju stosunków między ESRB a europejskimi organami nadzoru.

3.   
  Wspólny Komitet ma specjalny personel zapewniony przez trzy europejskie organy nadzoru, który działa jako sekretariat.
  EBA wnosi odpowiednie środki na potrzeby ▐ kosztów administracyjnych, kosztów infrastruktury oraz kosztów operacyjnych.

Artykuł 40a

Nadzór

Jeżeli instytucja finansowa obejmuje różne sektory, Wspólny Komitet rozstrzyga spory zgodnie z art. 42.

Artykuł 41

Skład

1.   W skład Wspólnego Komitetu wchodzą poszczególni przewodniczący
  Europejskich Organów Nadzoru
  , a także, w stosownych przypadkach, przewodniczący Podkomitetu powołanego na mocy art. 43.

2.   Dyrektor wykonawczy,
  przedstawiciel Komisji
  i ESRB są zapraszani do uczestniczenia w charakterze obserwatorów w posiedzeniach Wspólnego Komitetu ▐ oraz Podkomitetów, o których mowa w art. 43.

3.   Przewodniczący Wspólnego Komitetu ▐ wybierany jest co roku na zasadzie rotacji spośród przewodniczących Europejskiego Organu Nadzoru Bankowego, Europejskiego Organu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych oraz Europejskiego Organu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych.
  Przewodniczący Wspólnego Komitetu mianowany zgodnie z niniejszym ustępem jest również mianowany wiceprzewodniczącym ESRB.

4.   Wspólny Komitet ▐ uchwala i publikuje swój regulamin wewnętrzny. W regulaminie mogą zostać wskazani dalsi uczestnicy posiedzeń Wspólnego Komitetu.

Posiedzenia Wspólnego Komitetu ▐ odbywają się co najmniej raz na dwa miesiące.

Artykuł 42

Wspólne stanowiska i wspólne akty

W ramach zadań EBA określonych w rozdziale II, a w szczególności w kontekście wykonania dyrektywy 2002/87/WE, EBA wypracowuje w stosownych przypadkach wspólne stanowiska z Europejskim Organem Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych oraz z Europejskim Organem Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych, w zależności od przypadku.

Akty na mocy art. 7, 9, 10 lub 11 niniejszego rozporządzenia związane ze stosowaniem dyrektywy 2002/87/WE i
  innych aktów prawnych
  , o których mowa w art. 1 ust. 2, które wchodzą w zakres kompetencji również Europejskiego Organu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych lub Europejskiego Organu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych są przyjmowane równolegle, w stosownych przypadkach, przez EBA i Europejski Organ Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych oraz Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych.

Artykuł 43

Podkomitety

1.
     Do celów art. 42 w ramach Wspólnego Komitetu ▐ ustanawia się Podkomitet ds. Konglomeratów Finansowych.

2.
     W skład tego podkomitetu wchodzą osoby określone w art. 41 ust. 1 oraz po jednym przedstawicielu wysokiego szczebla z aktualnego personelu właściwego organu z każdego państwa członkowskiego.

3.
     Podkomitet wybiera spośród swoich członków przewodniczącego, który staje się również członkiem Wspólnego Komitetu ▐.

4.
     Wspólny Komitet może powoływać inne podkomitety.

SEKCJA 3

KOMISJA ODWOŁAWCZA

Artykuł 44

Skład

1.   Komisja Odwoławcza jest wspólnym organem trzech europejskich organów nadzoru.

2.   W skład Komisji Odwoławczej wchodzi sześciu członków i sześciu zastępców
  ; są to wysokocenione osoby
  posiadające
  udokumentowaną
  odpowiednią wiedzę i
  zawodowe
  doświadczenie
  , również w zakresie nadzoru, na wystarczająco wysokim poziomie w dziedzinie bankowości, ubezpieczeń, rynków papierów wartościowych lub innych usług finansowych,
  z wyłączeniem aktualnego personelu właściwych organów albo innych krajowych lub
  unijnych
  instytucji zaangażowanych w działalność EBA.
  Znaczna liczba członków Komisji Odwoławczej ma fachową wiedzę prawniczą wystarczającą do zapewnienia specjalistycznego doradztwa prawnego w sprawie legalności wykonywania uprawnień przez EBA.

Komisja Odwoławcza wyznacza przewodniczącego.

Decyzje Komisji Odwoławczej przyjmowane są większością głosów co najmniej czterech z sześciu jej członków.
  W przypadkach gdy decyzja będąca przedmiotem odwołania jest objęta zakresem zastosowania niniejszego rozporządzenia, ta większość czterech członków obejmuje co najmniej jednego z dwóch członków Komisji Odwoławczej mianowanych przez EBA.

Komisja Odwoławcza zwoływana jest przez przewodniczącego stosownie do potrzeb.

3.   Dwóch członków Komisji Odwoławczej i dwóch zastępców wyznacza Zarząd EBA z listy wstępnie wyłonionych kandydatów zaproponowanej przez Komisję po opublikowaniu zaproszenia do wyrażenia zainteresowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz po konsultacji z Radą Organów Nadzoru.

Pozostali członkowie wyznaczani są zgodnie z rozporządzeniem (
  UE
  ) nr .../
  2010
  [EIOPA] oraz rozporządzeniem (
  UE
  ) nr .../
  2010
  [ESMA].

4.   Kadencja członków Komisji Odwoławczej wynosi pięć lat. Kadencja może zostać odnowiona jednokrotnie.

5.   Członka Komisji Odwoławczej wyznaczonego przez Zarząd EBA nie można odwołać ze stanowiska w czasie trwania kadencji, chyba że został uznany za winnego poważnego uchybienia, a Zarząd, po konsultacji z Radą Organów Nadzoru, podejmie decyzję o jego odwołaniu.

6.   EBA, Europejski Organ Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych oraz Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych zapewniają Komisji Odwoławczej wsparcie operacyjne i pomoc sekretariatu
  za pośrednictwem Wspólnego Komitetu
  .

Artykuł 45

Niezależność i bezstronność

1.   Członkowie Komisji Odwoławczej podejmują decyzje w sposób niezależny. Nie są związani żadnymi instrukcjami. Nie mogą oni pełnić żadnych innych funkcji w EBA, w Zarządzie ani w Radzie Organów Nadzoru.

2.   Członkowie Komisji Odwoławczej nie mogą brać udziału w postępowaniu odwoławczym, jeśli są nim zainteresowani osobiście lub jeśli wcześniej działali jako przedstawiciele jednej ze stron postępowania lub jeśli uczestniczyli w podejmowaniu decyzji stanowiącej przedmiot postępowania odwoławczego.

3.   Jeżeli członek komisji odwoławczej uważa, że inny członek nie powinien brać udziału w postępowaniu odwoławczym z przyczyn, o których mowa w ust. 1 i 2 bądź z innego powodu, powiadamia o tym Komisję Odwoławczą.

4.   Każda strona postępowania odwoławczego może zgłosić sprzeciw wobec udziału członka Komisji Odwoławczej z powodów, o których mowa w ust. 1 i 2, lub w przypadku podejrzenia o stronniczość.

Podstawą sprzeciwu nie może być przynależność państwowa członka; sprzeciw nie jest także dopuszczalny, jeżeli strona postępowania odwoławczego – wiedząc o powodach sprzeciwu – dokonała mimo tego jakiejkolwiek innej czynności procesowej niż sprzeciw co do składu Komisji Odwoławczej.

5.   Komisja Odwoławcza podejmuje decyzję dotyczącą działania, które należy podjąć w przypadkach określonych w ust. 1 i 2, bez udziału zainteresowanego członka.

Przy podejmowaniu tej decyzji zainteresowanego członka zastępuje w Komisji Odwoławczej jego zastępca, chyba że zastępca znajduje się w podobnej sytuacji. W takim przypadku przewodniczący wyznacza osobę zastępującą spośród innych zastępców.

6.   Członkowie Komisji Odwoławczej zobowiązują się działać niezależnie i w interesie publicznym.

W tym celu składają oni oświadczenie o zobowiązaniach i deklarację, w której wykazują brak interesów, który mógłby zaważyć na ich niezależności, albo ujawniają wszelkie bezpośrednie lub pośrednie interesy, które mogłyby zaważyć na ich niezależności.

Oświadczenie i deklaracja składane są corocznie w formie pisemnej i podawane są do publicznej wiadomości.

ROZDZIAŁ V

ŚRODKI ODWOŁAWCZE

Artykuł 46

Odwołania

1.   Każda osoba fizyczna lub prawna, w tym właściwe organy, może odwołać się od decyzji EBA, o której mowa w art. 9, 10 i 11, oraz od każdej innej decyzji podjętej przez EBA zgodnie z
  aktami prawnymi
  , o których mowa w art. 1 ust. 2, która jest do niej skierowana, oraz od decyzji, która dotyczy jej bezpośrednio i indywidualnie, mimo że została przyjęta w postaci decyzji skierowanej do innej osoby.

2.   Odwołanie wraz z uzasadnieniem składa się EBA w formie pisemnej w terminie dwóch miesięcy od daty powiadomienia zainteresowanej osoby o decyzji lub – w razie braku takiego powiadomienia – od daty opublikowania decyzji przez EBA.

Komisja Odwoławcza podejmuje decyzję w sprawie odwołania w terminie dwóch miesięcy od jego złożenia.

3.   Odwołanie wniesione zgodnie z ust. 1 nie ma skutku zawieszającego.

Komisja Odwoławcza może jednak zawiesić wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli uzna, że wymagają tego okoliczności.

4.   Jeżeli odwołanie jest dopuszczalne, Komisja Odwoławcza bada, czy jest ono uzasadnione. ▐ Wzywa ona strony postępowania odwoławczego do wnoszenia w określonym terminie uwag do pism, które do nich skierowała lub do pism pochodzących od innych stron postępowania odwoławczego. Strony postępowania odwoławczego są uprawnione do ustnego przedstawienia swojego stanowiska.

5.   Komisja Odwoławcza może ▐
  potwierdzić decyzję podjętą przez właściwy organ EBA
  lub przekazać sprawę do rozstrzygnięcia właściwemu organowi EBA. Decyzja Komisji Odwoławczej jest wiążąca dla tego organu
  i podejmuje on zmienioną decyzję w danej sprawie
  .

6.   Komisja Odwoławcza uchwala i publikuje swój regulamin wewnętrzny.

7.   EBA publikuje zawierające uzasadnienie decyzje podejmowane przez Komisję Odwoławczą.

Artykuł 47

Skargi do
  Sądu ▐ i Trybunału Sprawiedliwości

1.   Od decyzji podjętej przez Komisję Odwoławczą lub – w przypadku gdy nie przysługuje odwołanie do Komisji Odwoławczej – od decyzji EBA może zostać wniesiona skarga do Sądu ▐ lub Trybunału Sprawiedliwości, zgodnie z art.
  263 TFUE
  .

1a.
     
  Państwa członkowskie i instytucje unijne, jak i wszelkie osoby fizyczne i prawne mogą zaskarżyć decyzje podejmowane przez EBA bezpośrednio do Trybunału Sprawiedliwości, zgodnie z art. 263 TFUE.

2.   W przypadku gdy EBA jest zobowiązany do działania, ale zaniechał wydania decyzji, może zostać wszczęte postępowanie z tytułu zaniechania działania zgodnie z art.
  265 TFUE
  przed Sądem ▐ lub Trybunałem Sprawiedliwości.

3.   EBA zobowiązany jest do podjęcia niezbędnych środków w celu wykonania wyroku Sądu ▐ lub Trybunału Sprawiedliwości.

ROZDZIAŁ VI

PRZEPISY FINANSOWE

Artykuł 48

Budżet Europejskiego Organu Nadzoru Bankowego

1.   Dochody EBA,
  organu europejskiego zgodnie z art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002
  obejmują w szczególności
  następujące składniki
  :

| (a) | obowiązkowe składki uiszczane przez krajowe organy władzy publicznej właściwe w zakresie nadzoru nad instytucjami finansowymi
  zgodnie z zasadą ważenia głosów określoną w art. 3 ust. 3 Protokołu (nr 36) w sprawie postanowień przejściowych załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i TFUE
  ; |
| --- | --- |

(a)

obowiązkowe składki uiszczane przez krajowe organy władzy publicznej właściwe w zakresie nadzoru nad instytucjami finansowymi
  zgodnie z zasadą ważenia głosów określoną w art. 3 ust. 3 Protokołu (nr 36) w sprawie postanowień przejściowych załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i TFUE
  ;

| (b) | dotację unijną zapisaną w budżecie ogólnym Unii Europejskiej (sekcja „Komisja”);
  finansowanie EBA przez Unię Europejską odbywa się na podstawie porozumienia zawartego przez władzę budżetową zgodnie z pkt 47 porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami. |
| --- | --- |

(b)

dotację unijną zapisaną w budżecie ogólnym Unii Europejskiej (sekcja „Komisja”);
  finansowanie EBA przez Unię Europejską odbywa się na podstawie porozumienia zawartego przez władzę budżetową zgodnie z pkt 47 porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami.

| (c) | opłaty uiszczane na rzecz EBA w przypadkach określonych w odpowiednich instrumentach prawa
  unijnego
  . |
| --- | --- |

(c)

opłaty uiszczane na rzecz EBA w przypadkach określonych w odpowiednich instrumentach prawa
  unijnego
  .

2.   Na wydatki EBA składają się co najmniej koszty personelu, wynagrodzenia, koszty administracyjne, koszty infrastruktury, szkolenia zawodowego oraz koszty operacyjne.

3.   Dochody i wydatki równoważą się.

4.   Preliminarze wszystkich dochodów i wydatków EBA są przygotowywane na każdy rok budżetowy pokrywający się z rokiem kalendarzowym i wykazywane są w budżecie EBA.

Artykuł 49

Sporządzanie budżetu

1.   Do dnia 15 lutego każdego roku dyrektor wykonawczy sporządza projekt preliminarza dochodów i wydatków na następny rok budżetowy i przekazuje ten wstępny projekt budżetu Zarządowi i Radzie Organów Nadzoru wraz z planem zatrudnienia. Każdego roku Rada Organów Nadzoru, na podstawie wstępnego projektu sporządzonego przez dyrektora wykonawczego i zatwierdzonego przez Zarząd, przygotowuje preliminarz dochodów i wydatków EIOPA na następny rok budżetowy. Do dnia 31 marca Rada Organów Nadzoru przekazuje Komisji preliminarz, w tym projekt planu zatrudnienia. Przed przyjęciem preliminarza projekt przygotowany przez dyrektora wykonawczego jest zatwierdzany przez Zarząd.

2.   Komisja przekazuje Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie (▐ „władza budżetowa”) preliminarz wraz ze wstępnym projektem ogólnego budżetu Unii Europejskiej.

3.   Na podstawie preliminarza Komisja wprowadza do wstępnego projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej prognozy, które uważa za niezbędne w odniesieniu do planu zatrudnienia, oraz kwotę dotacji obciążającej budżet ogólny Unii Europejskiej, zgodnie z art.
  313 i 314 TFUE
  .

4.   Władza budżetowa przyjmuje plan zatrudnienia dla EBA. Władza budżetowa zatwierdza środki na dotację dla EBA.

5.   
  Budżet EBA przyjmuje Rada Organów Nadzoru.
  Budżet staje się budżetem ostatecznym po ostatecznym przyjęciu budżetu ogólnego Unii Europejskiej. W stosownych przypadkach budżet jest odpowiednio dostosowywany.

6.   Zarząd niezwłocznie powiadamia władzę budżetową o swoim zamiarze realizacji wszelkich projektów, które mogą mieć istotne skutki finansowe dla finansowania jego budżetu, zwłaszcza w zakresie projektów związanych z nieruchomościami, takich jak najem lub zakup budynków. Informuje on o tym fakcie Komisję. Jeżeli którakolwiek z władz budżetowych zamierza wydać opinię, powiadamia EBA o tym zamiarze w terminie dwóch tygodni od otrzymania informacji o projekcie dotyczącym nieruchomości. W przypadku braku odpowiedzi, EBA może przystąpić do planowanego działania.

6a.
     
  W pierwszym roku działania EBA upływającym z dniem 31 grudnia 2011 r., budżet będzie zatwierdzany przez członków odpowiednich komitetów poziomu 3, po konsultacjach z Komisją, a następnie będzie przekazywany do zatwierdzenia Radzie i Parlamentowi.

Artykuł 50

Wykonanie i kontrola budżetu

1.   Dyrektor wykonawczy działa w charakterze urzędnika zatwierdzającego i wykonuje budżet EBA.

2.   Do dnia 1 marca następującego po zamknięciu każdego roku budżetowego, księgowy EBA przekazuje księgowemu Komisji oraz Trybunałowi Obrachunkowemu tymczasowe sprawozdanie finansowe wraz ze sprawozdaniem z zarządzania budżetem i finansami za dany rok budżetowy. Księgowy EBA przesyła sprawozdanie z zarządzania budżetem i finansami również członkom Rady Organów Nadzoru, Parlamentu Europejskiego i Rady, do dnia 31 marca następnego roku.

Księgowy Komisji dokonuje następnie konsolidacji tymczasowych sprawozdań finansowych instytucji i organów zdecentralizowanych zgodnie z art. 128 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (36) (zwanego dalej „rozporządzeniem finansowym”).

3.   Po otrzymaniu uwag Trybunału Obrachunkowego w sprawie tymczasowych sprawozdań finansowych EBA zgodnie z przepisami art. 129 rozporządzenia finansowego, dyrektor wykonawczy, działając na własną odpowiedzialność, sporządza ostateczne sprawozdanie finansowe EBA i przekazuje je do zaopiniowania Zarządowi.

4.   Zarząd przedstawia opinię w sprawie ostatecznego sprawozdania finansowego EBA.

5.   Do dnia 1 lipca następującego po zamknięciu roku budżetowego dyrektor wykonawczy przekazuje ostateczne sprawozdanie finansowe wraz z opinią Zarządu członkom Rady Organów Nadzoru, Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu.

6.   Ostateczne sprawozdanie finansowe jest publikowane.

7.   Dyrektor wykonawczy przesyła Trybunałowi Obrachunkowemu odpowiedź na jego uwagi do dnia 30 września. Kopię odpowiedzi przesyła również Zarządowi i Komisji.

8.   Dyrektor wykonawczy przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, na jego wniosek oraz zgodnie z art. 146 ust. 3 rozporządzenia finansowego, wszelkie informacje niezbędne do sprawnego przebiegu procedury udzielania absolutorium za dany rok budżetowy.

9.   Parlament Europejski, na zalecenie Rady stanowiącej większością kwalifikowaną, przed dniem 15 maja roku N + 2, udziela EBA absolutorium z wykonania budżetu
  (obejmującego wszystkie koszty i przychody EBA)
  za rok budżetowy N.

Artykuł 51

Zasady finansowe

Zasady finansowe mające zastosowanie w odniesieniu do EBA przyjmuje Zarząd po konsultacji z Komisją. Zasady te nie mogą odbiegać od rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 (37), chyba że jest to wymagane ze względu na szczególne potrzeby operacyjne w zakresie funkcjonowania EBA i jedynie jeśli Komisja wyrazi na to wcześniej zgodę.

Artykuł 52

Środki zwalczania nadużyć finansowych

1.   W celu zwalczania nadużyć finansowych, korupcji i wszelkiej innej nielegalnej działalności, wobec EBA stosują się bez żadnych ograniczeń przepisy rozporządzenia (WE) nr 1073/1999.

2.   EBA przystępuje do Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 25 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Wspólnot Europejskich dotyczącego wewnętrznych dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (38) oraz niezwłocznie przyjmuje stosowne przepisy odnoszące się do całego personelu EBA.

3.   Decyzje dotyczące finansowania oraz wynikające z nich umowy oraz instrumenty wykonawcze muszą wyraźnie stwierdzać, że Trybunał Obrachunkowy i OLAF mogą, w razie potrzeby, przeprowadzać kontrole na miejscu wobec beneficjentów środków finansowych wydatkowanych przez EBA oraz pracowników odpowiedzialnych za przydzielenie tych środków.

ROZDZIAŁ VII

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 53

Przywileje i immunitety

Do EBA i jego pracowników zastosowanie ma Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich.

Artykuł 54

Personel

1.   Do pracowników EBA, w tym do dyrektora wykonawczego
  i przewodniczącego
  , stosują się regulamin pracowniczy, warunki zatrudnienia innych pracowników oraz zasady przyjęte wspólnie przez instytucje
  Unii
  do celów stosowania regulaminu pracowniczego i warunków zatrudnienia.

2.   Zarząd, w porozumieniu z Komisją, przyjmuje niezbędne środki wykonawcze, zgodnie z ustaleniami przewidzianymi w art. 110 regulaminu pracowniczego.

3.   W odniesieniu do swoich pracowników EBA korzysta z uprawnień przyznanych organowi powołującemu na mocy regulaminu pracowniczego oraz organowi uprawnionemu do zawierania umów na mocy warunków zatrudnienia innych pracowników.

4.   Zarząd przyjmuje przepisy umożliwiające oddelegowywanie ekspertów krajowych z państw członkowskich do EBA.

Artykuł 55

Odpowiedzialność EBA

1.   W przypadku odpowiedzialności pozaumownej EBA naprawia szkody wyrządzone przez EBA lub przez jego pracowników przy wykonywaniu swoich obowiązków zgodnie z zasadami ogólnymi wspólnymi dla systemów prawnych państw członkowskich. Trybunał Sprawiedliwości jest właściwy do orzekania w sporach dotyczących naprawy takich szkód.

2.   Osobistą odpowiedzialność finansową oraz odpowiedzialność dyscyplinarną pracowników EBA wobec EBA regulują odpowiednie przepisy mające zastosowanie do pracowników EBA.

Artykuł 56

Obowiązek zachowania tajemnicy służbowej

1.   Członkowie Rady Organów Nadzoru i Zarządu, dyrektor wykonawczy, a także personel EBA, w tym urzędnicy oddelegowani czasowo przez państwa członkowskie
  oraz wszystkie inne osoby wykonujące zadania na rzecz EBA na podstawie umów
  , podlegają – również po zaprzestaniu pełnienia swoich funkcji – wymogom dotyczącym tajemnicy służbowej określonym w
  art. 339 TFUE
  oraz w odpowiednich przepisach prawa
  unijnego
  w tym zakresie.

Zgodnie z regulaminem pracowniczym, o którym mowa w art. 54, po zakończeniu służby pracownik jest nadal zobowiązany do godziwego i rozważnego zachowania w odniesieniu do przyjmowania niektórych stanowisk lub pewnych korzyści.

Państwa członkowskie, instytucje lub organy unijne ani żadne inne podmioty publiczne lub prywatne nie próbują wywierać wpływu na członków personelu EBA.

2.   Bez uszczerbku dla przypadków, do których zastosowanie ma prawo karne, poufne informacje uzyskane przez osoby, o których mowa w ust. 1, podczas wykonywania ich obowiązków nie mogą zostać ujawnione żadnej innej osobie ani organowi, z wyjątkiem informacji w postaci skróconej lub zbiorczej uniemożliwiającej zidentyfikowanie poszczególnych instytucji finansowych.

Ponadto obowiązek przewidziany w ust. 1 oraz w akapicie pierwszym niniejszego ustępu nie uniemożliwia EBA i krajowym organom nadzoru korzystania z informacji na potrzeby egzekwowania
  aktów prawnych
  , o których mowa w art. 1 ust. 2, a w szczególności na potrzeby postępowania w celu przyjęcia decyzji.

3.   Ustępy 1 i 2 nie uniemożliwiają EBA wymiany informacji z krajowymi organami nadzoru zgodnie z niniejszym rozporządzeniem oraz innymi przepisami prawa wspólnotowego mającymi zastosowanie do instytucji finansowych.

Informacje te podlegają warunkom dotyczącym tajemnicy służbowej określonym w ust. 1 i 2. EBA wprowadza w regulaminie wewnętrznym ustalenia praktyczne w zakresie wdrożenia zasad poufności określonych w ust. 1 i 2.

4.   EBA stosuje decyzję Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom (39).

Artykuł 57

Ochrona danych

Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla obowiązków państw członkowskich dotyczących przetwarzania przez nie danych osobowych na mocy dyrektywy 95/46/WE lub dla obowiązków EBA dotyczących przetwarzania przez niego danych osobowych na mocy rozporządzenia (WE) nr 45/2001 podczas wypełniania powierzonych mu obowiązków.

Artykuł 58

Dostęp do dokumentów

1.   W odniesieniu do dokumentów pozostających w posiadaniu EBA stosuje się rozporządzenie (WE) nr 1049/2001.

2.   Do dnia 31 maja 2011 r. Zarząd przyjmuje praktyczne środki dotyczące stosowania rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.

3.   Decyzje podejmowane przez EBA zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 mogą stanowić przedmiot skarg wnoszonych do Rzecznika Praw Obywatelskich lub postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości, po odwołaniu – w stosownych przypadkach – do Rady Organów Nadzoru, na warunkach określonych odpowiednio w art.
  228
  i
  263 TFUE
  .

Artykuł 59

Ustalenia językowe

1.   Do EBA stosują się przepisy rozporządzenia Rady nr 1 (40).

2.   O wewnętrznych ustaleniach językowych EBA decyduje Zarząd.

3.   Usługi tłumaczeniowe na potrzeby działalności organu zapewnia Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej.

Artykuł 60

Umowa w sprawie siedziby

Niezbędne ustalenia dotyczące lokali, które mają zostać przekazane EBA w państwie członkowskim, w którym znajduje się jego siedziba, oraz obiektów udostępnianych przez to państwo, jak również szczegółowe przepisy mające zastosowanie w państwie członkowskim do dyrektora wykonawczego, członków Zarządu, pracowników EBA i członków ich rodzin określa umowa w sprawie siedziby między EBA a państwem członkowskim, która zostaje zawarta po uzyskaniu zgody Zarządu.

Państwo członkowskie zapewnia EBA najlepsze możliwe warunki do prowadzenia działalności, w tym wielojęzyczne placówki szkolne o orientacji europejskiej i odpowiednie połączenia komunikacyjne.

Artykuł 61

Udział krajów trzecich

1.
     Udział w pracach EBA jest otwarty dla krajów niebędących członkami Unii Europejskiej, które zawarły z
  Unią Europejską
  umowy przewidujące przyjęcie i stosowanie przez nie prawa
  unijnego
  w obszarze podlegającym kompetencjom EBA, jak określono w art. 1 ust. 2.

1a.
     
  EBA może zezwolić na udział krajów trzecich, które stosują prawodawstwo uznane za równoważne w obszarach kompetencji EBA, o których mowa w art. 1 ust. 2, jak przewidziano w umowach międzynarodowych zawartych przez Unię zgodnie z art. 216 TFUE.

2.
     W odpowiednich postanowieniach tych umów określa się w szczególności charakter, zakres i aspekty proceduralne uczestnictwa tych krajów w pracach EBA, w tym przepisy dotyczące wkładu finansowego i pracowników. W umowach można przewidzieć uczestnictwo tych krajów w posiedzeniach Rady Organów Nadzoru w charakterze obserwatora, dopilnowując jednocześnie, by kraje te nie mogły brać udziału w obradach dotyczących poszczególnych instytucji finansowych, chyba że są one nimi bezpośrednio zainteresowane.

ROZDZIAŁ VIII

PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE

Artykuł 62

Działania przygotowawcze

| -1. | W okresie następującym po wejściu niniejszego rozporządzenia w życie oraz przed ustanowieniem EBA, CEBS prowadzi działania w ścisłej współpracy z Komisją, aby przygotować zastąpienie CEBS przez EBA. |
| --- | --- |

-1.

W okresie następującym po wejściu niniejszego rozporządzenia w życie oraz przed ustanowieniem EBA, CEBS prowadzi działania w ścisłej współpracy z Komisją, aby przygotować zastąpienie CEBS przez EBA.

| 1. | Gdy EBA zostanie już ustanowiony,
  Komisja ponosi odpowiedzialność za siedzibę administracyjną i początkowe prowadzenie działalności administracyjnej EBA do czasu uzyskania przez niego zdolności operacyjnej niezbędnej do wykonywania własnego budżetu.
  W tym celu do czasu objęcia obowiązków przez dyrektora wykonawczego po jego
  /jej
  mianowaniu przez Radę Organów Nadzoru zgodnie z art. 36 Komisja może tymczasowo wyznaczyć jednego urzędnika do pełnienia obowiązków dyrektora wykonawczego.
  Okres ten jest ograniczony do czasu uzyskania przez EBA zdolności operacyjnej niezbędnej do wykonywania własnego budżetu. |
| --- | --- |

1.

Gdy EBA zostanie już ustanowiony,
  Komisja ponosi odpowiedzialność za siedzibę administracyjną i początkowe prowadzenie działalności administracyjnej EBA do czasu uzyskania przez niego zdolności operacyjnej niezbędnej do wykonywania własnego budżetu.

W tym celu do czasu objęcia obowiązków przez dyrektora wykonawczego po jego
  /jej
  mianowaniu przez Radę Organów Nadzoru zgodnie z art. 36 Komisja może tymczasowo wyznaczyć jednego urzędnika do pełnienia obowiązków dyrektora wykonawczego.
  Okres ten jest ograniczony do czasu uzyskania przez EBA zdolności operacyjnej niezbędnej do wykonywania własnego budżetu.

| 2. | Tymczasowy dyrektor wykonawczy może zatwierdzać wszelkie płatności w ramach środków przewidzianych w budżecie EBA po ich zatwierdzeniu przez Zarząd, a także zawierać umowy, w tym m.in. umowy z pracownikami, po przyjęciu planu zatrudnienia EBA. |
| --- | --- |

2.

Tymczasowy dyrektor wykonawczy może zatwierdzać wszelkie płatności w ramach środków przewidzianych w budżecie EBA po ich zatwierdzeniu przez Zarząd, a także zawierać umowy, w tym m.in. umowy z pracownikami, po przyjęciu planu zatrudnienia EBA.

| 3. | Ustępy 1 i 2 pozostają bez uszczerbku dla uprawnień Rady Organów Nadzoru i Zarządu. |
| --- | --- |

3.

Ustępy 1 i 2 pozostają bez uszczerbku dla uprawnień Rady Organów Nadzoru i Zarządu.

| 3a. | EBA uznaje się za prawnego następcę CEBS. Wszystkie aktywa i zobowiązania oraz wszystkie bieżące operacje CEBS mogą zostać przekazane EBA. Niezależny audytor sporządza sprawozdanie, w którym wykazuje końcową sytuację CEBS po stronie aktywów i zobowiązań. Sprawozdanie to jest badane i zatwierdzane przez członków CEBS oraz przez Komisję przed wszelkim przekazaniem aktywów lub zobowiązań. |
| --- | --- |

3a.

EBA uznaje się za prawnego następcę CEBS. Wszystkie aktywa i zobowiązania oraz wszystkie bieżące operacje CEBS mogą zostać przekazane EBA. Niezależny audytor sporządza sprawozdanie, w którym wykazuje końcową sytuację CEBS po stronie aktywów i zobowiązań. Sprawozdanie to jest badane i zatwierdzane przez członków CEBS oraz przez Komisję przed wszelkim przekazaniem aktywów lub zobowiązań.

Artykuł 63

Przepisy przejściowe dotyczące personelu

1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 54, wszystkie umowy o pracę
  i porozumienia o oddelegowaniu
  zawarte przez
  CEBS
  lub jego sekretariat i obowiązujące w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia są uznawane do czasu ich wygaśnięcia. Umowy nie podlegają przedłużeniu.

2.   Wszystkim pracownikom posiadającym umowę o pracę, o której mowa w ust. 1, proponuje się możliwość zawarcia umów na czas określony na mocy art. 2 lit. a) warunków zatrudnienia innych pracowników w różnych grupach zaszeregowania określonych w planie zatrudnienia EBA.

Po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia organ uprawniony do zawierania umów przeprowadzi wewnętrzną procedurę kwalifikacyjną ograniczoną do pracowników ▐
  CEBS
  lub jego
  sekretariatu, o których mowa w ust. 1,
  w celu sprawdzenia umiejętności, operatywności i uczciwości zatrudnianych osób.
  Wewnętrzna procedura rekrutacyjna w pełni uwzględnia umiejętności i doświadczenie, jakie dana osoba wykaże podczas wykonywania swoich obowiązków przed zatrudnieniem.

3.   W zależności od rodzaju i poziomu obejmowanych stanowisk, osobom, które pomyślnie przejdą procedurę kwalifikacyjną, zostaną zaoferowane umowy na czas określony co najmniej na okres pozostały do wygaśnięcia wcześniejszej umowy.

4.   Wobec pracowników posiadających wcześniejsze umowy, którzy podejmą decyzję o nieubieganiu się o umowę na czas określony lub którym nie zostaną zaoferowane takie umowy zgodnie z ust. 2, stosują się nadal odpowiednie przepisy krajowe dotyczące umów o pracę oraz inne odpowiednie instrumenty.

Artykuł 63a

Przepisy krajowe

Państwa członkowskie podejmują wszelkie właściwe działania, by zapewnić skuteczne stosowanie niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 64

Zmiany

W decyzji ▐
  716/2009/WE
  wprowadza się zmianę polegającą na wykreśleniu
  CEBS
  z wykazu beneficjentów wymienionych w sekcji B załącznika do tej decyzji ▐.

Artykuł 65

Uchylenie

Decyzja Komisji 2009/78/WE ustanawiająca ▐
  CEBS
  traci moc
  z dniem 1 stycznia 2011 r.

Artykuł 66

Klauzula przeglądu

| -1. | Do dnia ... (41) Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie niezbędne wnioski w celu zwiększenia nadzoru nad instytucjami, które mogą stwarzać ryzyko systemowe, określone w art. 12b, oraz utworzenia nowych ram zarządzania kryzysem finansowym, w tym sposobów finansowania. |
| --- | --- |

-1.

Do dnia ... (41) Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie niezbędne wnioski w celu zwiększenia nadzoru nad instytucjami, które mogą stwarzać ryzyko systemowe, określone w art. 12b, oraz utworzenia nowych ram zarządzania kryzysem finansowym, w tym sposobów finansowania.

| 1. | Do dnia
  ... (42), a następnie co trzy lata Komisja publikuje ogólne sprawozdanie dotyczące doświadczeń zgromadzonych w związku z działalnością EBA oraz stosowaniem procedur ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. Sprawozdanie to ▐ zawiera
  między innymi
  ocenę
  :










  (a) | konwergencji w zakresie standardowych praktyk nadzorczych osiągniętej przez właściwe organy; |
| --- | --- | --- |

1.

Do dnia
  ... (42), a następnie co trzy lata Komisja publikuje ogólne sprawozdanie dotyczące doświadczeń zgromadzonych w związku z działalnością EBA oraz stosowaniem procedur ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. Sprawozdanie to ▐ zawiera
  między innymi
  ocenę
  :

(a)

konwergencji w zakresie standardowych praktyk nadzorczych osiągniętej przez właściwe organy;

| (b) | funkcjonowanie kolegiów organów nadzoru; |
| --- | --- |

(b)

funkcjonowanie kolegiów organów nadzoru;

| (c) | postępów dokonanych w zakresie konwergencji w dziedzinie zapobiegania kryzysom, zarządzania w sytuacjach kryzysowych i rozwiązywania takich sytuacji, w tym w dziedzinie europejskich mechanizmów finansowania; |
| --- | --- |

(c)

postępów dokonanych w zakresie konwergencji w dziedzinie zapobiegania kryzysom, zarządzania w sytuacjach kryzysowych i rozwiązywania takich sytuacji, w tym w dziedzinie europejskich mechanizmów finansowania;

| (d) | czy w szczególności w świetle postępów osiągniętych w odniesieniu do spraw z lit. c) powinno się zwiększyć rolę EBA w nadzorze instytucji finansowych, które stwarzają potencjalne zagrożenie systemowe, oraz czy EBA powinien wykonywać zwiększone uprawnienia nadzorcze wobec tych instytucji; |
| --- | --- |

(d)

czy w szczególności w świetle postępów osiągniętych w odniesieniu do spraw z lit. c) powinno się zwiększyć rolę EBA w nadzorze instytucji finansowych, które stwarzają potencjalne zagrożenie systemowe, oraz czy EBA powinien wykonywać zwiększone uprawnienia nadzorcze wobec tych instytucji;

| (e) | zastosowanie klauzuli ochronnej ustanowionej w art. 23. * Dz.U.: |
| --- | --- |

(e)

zastosowanie klauzuli ochronnej ustanowionej w art. 23. * Dz.U.:

| 1a. | Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, stwierdza, czy:










  (a) | należy nadal oddzielnie nadzorować banki, ubezpieczenia, pracownicze programy emerytalne, papiery wartościowe i rynki finansowe; |
| --- | --- | --- |

1a.

Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, stwierdza, czy:

(a)

należy nadal oddzielnie nadzorować banki, ubezpieczenia, pracownicze programy emerytalne, papiery wartościowe i rynki finansowe;

| (b) | należy kontrolować nadzór ostrożnościowy i prowadzenie działalności oddzielnie czy też powinien tego dokonywać ten sam organ nadzoru; |
| --- | --- |

(b)

należy kontrolować nadzór ostrożnościowy i prowadzenie działalności oddzielnie czy też powinien tego dokonywać ten sam organ nadzoru;

| (c) | należy uprościć i wzmocnić strukturę ESFS w celu zwiększenia spójności między poziomami makro i mikro oraz między europejskimi organami nadzoru; |
| --- | --- |

(c)

należy uprościć i wzmocnić strukturę ESFS w celu zwiększenia spójności między poziomami makro i mikro oraz między europejskimi organami nadzoru;

| (d) | ewolucja ESFS jest spójna z ewolucją w skali globalnej; |
| --- | --- |

(d)

ewolucja ESFS jest spójna z ewolucją w skali globalnej;

| (e) | w ramach ESFS istnieje wystarczająca różnorodność i wysoka jakość; |
| --- | --- |

(e)

w ramach ESFS istnieje wystarczająca różnorodność i wysoka jakość;

| (f) | istnieje odpowiedni poziom odpowiedzialności i przejrzystości w odniesieniu do wymogów dotyczących publikowania; |
| --- | --- |

(f)

istnieje odpowiedni poziom odpowiedzialności i przejrzystości w odniesieniu do wymogów dotyczących publikowania;

| (g) | należy zachować siedzibę EBA we Frankfurcie. |
| --- | --- |

(g)

należy zachować siedzibę EBA we Frankfurcie.

| 2. | Sprawozdanie to jest przekazywane wraz z towarzyszącymi mu wnioskami (w stosownych przypadkach) Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. |
| --- | --- |

2.

Sprawozdanie to jest przekazywane wraz z towarzyszącymi mu wnioskami (w stosownych przypadkach) Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

Artykuł 67

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2011 r.
  , z wyjątkiem art. 62 i art. 63 ust. 1 i 2, które stosuje się od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. EBA zostaje powołany w dniu rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w ▐

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Sprawa została następnie odesłana do komisji parlamentarnej zgodnie z art. 57 ust. 2 akapit drugi Regulaminu (A7-0166/2010).

1

(2)  Poprawki polityczne: tekst nowy lub zmieniony jest zaznaczony
  wytłuszczoną kursywą
  ; skreślenia są zaznaczone symbolem ▐.

2

wytłuszczoną kursywą

(3)  Opinia z dnia 22 stycznia 2010 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

3

(4)  Dz.U. C [...] z [...], s. [...].

4

(5)  Dz.U. C 13 z 20.1.2010, s. 1.

5

(6)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia ....

6

(7)  

  Dz.U. C 40 z 7.2.2001, s. 453.

7

Dz.U. C 40 z 7.2.2001, s. 453.

(8)  

  Dz.U. C 25 E z 29.1.2004, s. 394.

8

Dz.U. C 25 E z 29.1.2004, s. 394.

(9)  

  Dz.U. C 175 E z 10.7.2008, s. 392.

9

Dz.U. C 175 E z 10.7.2008, s. 392.

(10)  

  Dz.U. C 8 E z 14.1.2010, s. 26.

10

Dz.U. C 8 E z 14.1.2010, s. 26.

(11)  

  Dz.U. C 9 E z 15.1.2010, s. 48.

11

Dz.U. C 9 E z 15.1.2010, s. 48.

(12)  
  Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0251.

12

Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0251.

(13)  
  Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0279.

13

Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0279.

(14)  Dz.U. L 25 z 29.1.2009, s. 23.

14

(15)  Dz.U. L 25 z 29.1.2009, s. 28.

15

(16)  Dz.U. L 25 z 29.1.2009, s. 18.

16

(17)  Dz.U. L 177 z 30.6.2006, s. 1.

17

(18)  Dz.U. L 177 z 30.6.2006, s. 201.

18

(19)  Dz.U. L 135 z 31.5.1994, s. 5.

19

(20)  Dz.U. L 35 z 11.2.2003, s. 1.

20

(21)  

  Dz.U. L 345 z 8.12.2006, s. 1.

21

Dz.U. L 345 z 8.12.2006, s. 1.

(22)  

  Dz.U. L 267 z 10.10.2009, s. 7.

22

Dz.U. L 267 z 10.10.2009, s. 7.

(23)  Dz.U. L 309 z 25.11.2005, s. 15.

23

(24)  Dz.U. L 271 z 9.10.2002, s. 16.

24

(25)  

  Dz.U. L 319 z 5.12.2007, s. 1.

25

Dz.U. L 319 z 5.12.2007, s. 1.

(26)  

  Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 164.

26

Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 164.

(27)  

  Dz.U. L 318 z 27.11.1998, s. 8.

27

Dz.U. L 318 z 27.11.1998, s. 8.

(28)  

  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

28

Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

(29)  Dz.U. L 136 z 31.5.1999, s. 1.

29

(30)  Dz.U. L 136 z 31.5.1999, s. 15.

30

(31)  Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1.

31

(32)  Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.

32

(33)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

33

(34)  Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43.

34

(35)  Dz.U. L 253 z 25.9.2009, s. 8.

35

(36)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

36

(37)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

37

(38)  Dz.U. L 136 z 31.5.1999, s. 15.

38

(39)  Dz.U. L 317 z 3.12.2001, s. 1.

39

(40)  Dz.U. 17 z 6.10.1958, s. 385.

40

(41)  
  sześć miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

41

sześć miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(42)  
  trzy lata od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

42

trzy lata od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

---

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/391 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/391

---

Środa, 7 lipca 2010 r.Europejski Organ Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych ***I

P7_TA(2010)0273

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Europejski Organ Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (COM(2009)0502 – C7-0168/2009 – 2009/0143(COD))

2011/C 351 E/39

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Wniosek został zmieniony w dniu 7 lipca 2010 r. w następujący sposób (1):

POPRAWKI PARLAMENTU (2)

do wniosku Komisji

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

ustanawiające Europejski Organ
  Nadzoru
  (
  ubezpieczenia i pracownicze programy emerytalne
  )

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (3),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (4),

uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego (5),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (6),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Kryzys finansowy, który wystąpił na przełomie 2007 i 2008 r., ujawnił istotne braki w nadzorze finansowym, zarówno w poszczególnych przypadkach, jak i w podejściu do systemu finansowego jako całości. Nadzór oparty na modelach krajowych nie nadąża za
  globalizacją finansową i
  rzeczywistością, w której europejskie rynki finansowe są zintegrowane i połączone, a liczne przedsiębiorstwa finansowe działają na szczeblu transgranicznym. Kryzys ujawnił niedociągnięcia w zakresie współpracy, koordynacji, spójnego stosowania przepisów
  Unii
  i zaufania pomiędzy krajowymi organami nadzoru. |
| --- | --- |

(1)

Kryzys finansowy, który wystąpił na przełomie 2007 i 2008 r., ujawnił istotne braki w nadzorze finansowym, zarówno w poszczególnych przypadkach, jak i w podejściu do systemu finansowego jako całości. Nadzór oparty na modelach krajowych nie nadąża za
  globalizacją finansową i
  rzeczywistością, w której europejskie rynki finansowe są zintegrowane i połączone, a liczne przedsiębiorstwa finansowe działają na szczeblu transgranicznym. Kryzys ujawnił niedociągnięcia w zakresie współpracy, koordynacji, spójnego stosowania przepisów
  Unii
  i zaufania pomiędzy krajowymi organami nadzoru.

| (1a) | Na długo przed pojawieniem się kryzysu finansowego Parlament Europejski systematycznie apelował już o rzeczywiste wyrównanie szans dla wszystkich podmiotów na szczeblu unijnym, wskazując jednocześnie na istotne braki w nadzorze Unii nad coraz bardziej zintegrowanymi rynkami finansowymi (w swoich rezolucjach z dnia 13 kwietnia 2000 r. w sprawie komunikatu Komisji dotyczącego wprowadzania ram dla rynków finansowych: plan działania (7), z dnia 21 listopada 2002 r. w sprawie zasad nadzoru ostrożnościowego w Unii Europejskiej (8), z dnia 11 lipca 2007 r. w sprawie polityki usług finansowych (2005-2010) – białej księgi (9), z dnia 23 września 2008 r. z zaleceniami dla Komisji w sprawie funduszy hedgingowych i niepublicznego rynku kapitałowego (10), z dnia 9 października 2008 r. z zaleceniami dla Komisji w sprawie działań następczych w związku z metodą Lamfalussy’ego: przyszła struktura nadzoru (11), z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie zmienionego wniosku w sprawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Solvency II) (12) oraz z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie agencji ratingowych (13)). |
| --- | --- |

(1a)

Na długo przed pojawieniem się kryzysu finansowego Parlament Europejski systematycznie apelował już o rzeczywiste wyrównanie szans dla wszystkich podmiotów na szczeblu unijnym, wskazując jednocześnie na istotne braki w nadzorze Unii nad coraz bardziej zintegrowanymi rynkami finansowymi (w swoich rezolucjach z dnia 13 kwietnia 2000 r. w sprawie komunikatu Komisji dotyczącego wprowadzania ram dla rynków finansowych: plan działania (7), z dnia 21 listopada 2002 r. w sprawie zasad nadzoru ostrożnościowego w Unii Europejskiej (8), z dnia 11 lipca 2007 r. w sprawie polityki usług finansowych (2005-2010) – białej księgi (9), z dnia 23 września 2008 r. z zaleceniami dla Komisji w sprawie funduszy hedgingowych i niepublicznego rynku kapitałowego (10), z dnia 9 października 2008 r. z zaleceniami dla Komisji w sprawie działań następczych w związku z metodą Lamfalussy’ego: przyszła struktura nadzoru (11), z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie zmienionego wniosku w sprawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Solvency II) (12) oraz z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie agencji ratingowych (13)).

| (2) | W opublikowanym dnia 25 lutego 2009 r. raporcie utworzonej na wniosek Komisji grupy wysokiego szczebla pod przewodnictwem pana Jacques’a de Larosière’a
  (sprawozdanie de Larosière'a)
  stwierdzono, że należy wzmocnić ramy nadzorcze, aby zmniejszyć groźbę wystąpienia w przyszłości kryzysów finansowych i ograniczyć ich skutki. Zalecono reformy struktury nadzoru sektora finansowego w
  Unii
  . Grupa ekspertów wyraziła również stanowisko, że należy stworzyć Europejski System Organów Nadzoru Finansowego (ESFS) złożony z trzech europejskich organów nadzoru odpowiedzialnych, odpowiednio, za sektor bankowości, sektor papierów wartościowych oraz sektor ubezpieczeń i pracowniczych programów emerytalnych, a także że należy powołać Europejską Radę ds. Ryzyka Systemowego.
  Zawarte w sprawozdaniu zalecenia dotyczyły minimalnego poziomu zmian, który eksperci ocenili jako konieczny, żeby uniknąć wystąpienia podobnego kryzysu w przyszłości. |
| --- | --- |

(2)

W opublikowanym dnia 25 lutego 2009 r. raporcie utworzonej na wniosek Komisji grupy wysokiego szczebla pod przewodnictwem pana Jacques’a de Larosière’a
  (sprawozdanie de Larosière'a)
  stwierdzono, że należy wzmocnić ramy nadzorcze, aby zmniejszyć groźbę wystąpienia w przyszłości kryzysów finansowych i ograniczyć ich skutki. Zalecono reformy struktury nadzoru sektora finansowego w
  Unii
  . Grupa ekspertów wyraziła również stanowisko, że należy stworzyć Europejski System Organów Nadzoru Finansowego (ESFS) złożony z trzech europejskich organów nadzoru odpowiedzialnych, odpowiednio, za sektor bankowości, sektor papierów wartościowych oraz sektor ubezpieczeń i pracowniczych programów emerytalnych, a także że należy powołać Europejską Radę ds. Ryzyka Systemowego.
  Zawarte w sprawozdaniu zalecenia dotyczyły minimalnego poziomu zmian, który eksperci ocenili jako konieczny, żeby uniknąć wystąpienia podobnego kryzysu w przyszłości.

| (3) | ▐ wswoim komunikacie z dnia 4 marca 2009 r. zatytułowanym „Realizacja europejskiego planu naprawy”
  Komisja
  zaproponowała przedłożenie projektu legislacyjnego w sprawie utworzenia Europejskiego Systemu Organów Nadzoru Finansowego i Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego
  (ESRB)
  , natomiast w komunikacie z dnia 27 maja 2009 r. zatytułowanym „Europejski nadzór finansowy” ▐ przedstawiła więcej szczegółów na temat możliwej struktury takich nowych ram nadzorczych,
  ale nie uwzględniła wszystkich zaleceń zawartych w sprawozdaniu de Larosière’a
  . |
| --- | --- |

(3)

▐ wswoim komunikacie z dnia 4 marca 2009 r. zatytułowanym „Realizacja europejskiego planu naprawy”
  Komisja
  zaproponowała przedłożenie projektu legislacyjnego w sprawie utworzenia Europejskiego Systemu Organów Nadzoru Finansowego i Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego
  (ESRB)
  , natomiast w komunikacie z dnia 27 maja 2009 r. zatytułowanym „Europejski nadzór finansowy” ▐ przedstawiła więcej szczegółów na temat możliwej struktury takich nowych ram nadzorczych,
  ale nie uwzględniła wszystkich zaleceń zawartych w sprawozdaniu de Larosière’a
  .

| (4) | W konkluzjach z dnia 19 czerwca 2009 r. Rada Europejska zaleciła utworzenie Europejskiego Systemu Organów Nadzoru Finansowego (ESFS) złożonego z trzech nowych europejskich organów nadzoru. System ten powinien mieć na celu podniesienie jakości i spójności nadzoru krajowego, wzmocnienie nadzoru nad grupami transgranicznymi oraz opracowanie jednolitego zbioru przepisów UE obowiązującego wszystkie instytucje finansowe na jednolitym rynku. Rada Europejska zaznaczyła, że europejskie organy nadzoru powinny również posiadać uprawnienia nadzorcze w stosunku do agencji ratingowych oraz zwróciła się do Komisji o przygotowanie konkretnych wniosków dotyczących możliwości odgrywania przez ESFS istotnej roli w sytuacjach kryzysowych, podkreślając jednocześnie, że decyzje podjęte przez ESA nie powinny wpływać na obowiązki budżetowe państw członkowskich. |
| --- | --- |

(4)

W konkluzjach z dnia 19 czerwca 2009 r. Rada Europejska zaleciła utworzenie Europejskiego Systemu Organów Nadzoru Finansowego (ESFS) złożonego z trzech nowych europejskich organów nadzoru. System ten powinien mieć na celu podniesienie jakości i spójności nadzoru krajowego, wzmocnienie nadzoru nad grupami transgranicznymi oraz opracowanie jednolitego zbioru przepisów UE obowiązującego wszystkie instytucje finansowe na jednolitym rynku. Rada Europejska zaznaczyła, że europejskie organy nadzoru powinny również posiadać uprawnienia nadzorcze w stosunku do agencji ratingowych oraz zwróciła się do Komisji o przygotowanie konkretnych wniosków dotyczących możliwości odgrywania przez ESFS istotnej roli w sytuacjach kryzysowych, podkreślając jednocześnie, że decyzje podjęte przez ESA nie powinny wpływać na obowiązki budżetowe państw członkowskich.

| (4a) | Raport Międzynarodowego Funduszu Walutowego z dnia 16 kwietnia 2010 zatytułowany „Uczciwy i znaczący wkład sektora finansowego”, sporządzonym w odpowiedzi na wniosek szczytu G20 w Pittsburghu, stwierdzono że „bezpośredni koszt budżetowy kryzysu sektora finansowego powinien zostać objęty i pokryty przez Wkład Finansowy na rzecz Stabliności (ang. Financial Stability Contribution – FSC) pozwiązany z realnym i skutecznym mechanizmem naprawczym. Odpowiednio zdefiniowane mechanizmy naprawcze sprawią, że w przyszłości rządy nie będą zmuszone do wykupywania instytucji zbyt dużych lub zbyt powiązanych, by upaść”. |
| --- | --- |

(4a)

Raport Międzynarodowego Funduszu Walutowego z dnia 16 kwietnia 2010 zatytułowany „Uczciwy i znaczący wkład sektora finansowego”, sporządzonym w odpowiedzi na wniosek szczytu G20 w Pittsburghu, stwierdzono że „bezpośredni koszt budżetowy kryzysu sektora finansowego powinien zostać objęty i pokryty przez Wkład Finansowy na rzecz Stabliności (ang. Financial Stability Contribution – FSC) pozwiązany z realnym i skutecznym mechanizmem naprawczym. Odpowiednio zdefiniowane mechanizmy naprawcze sprawią, że w przyszłości rządy nie będą zmuszone do wykupywania instytucji zbyt dużych lub zbyt powiązanych, by upaść”.

| (4b) | W komunikacie z dnia 3 marca 2010 r. zatytułowanym „Europa 2020” Komisja stwierdziła także, że podstawowym priorytetem w perspektywie krótkoterminowej jest „lepiej zapobiegać i – jeśli zajdzie taka potrzeba – radzić sobie z ewentualnymi kryzysami finansowymi i która rozważy możliwość odpowiedniego udziału sektora finansowego, z uwzględnieniem szczególnej odpowiedzialności sektora finansowego w trakcie obecnego kryzysu.” |
| --- | --- |

(4b)

W komunikacie z dnia 3 marca 2010 r. zatytułowanym „Europa 2020” Komisja stwierdziła także, że podstawowym priorytetem w perspektywie krótkoterminowej jest „lepiej zapobiegać i – jeśli zajdzie taka potrzeba – radzić sobie z ewentualnymi kryzysami finansowymi i która rozważy możliwość odpowiedniego udziału sektora finansowego, z uwzględnieniem szczególnej odpowiedzialności sektora finansowego w trakcie obecnego kryzysu.”

| (4c) | Dnia 25 marca 2010 r. Rada Europejska jasno stwierdziła, że „zczególnie potrzebne są postępy w kwestiach takich jak instytucje systemowe, instrumenty finansowe stosowane w zarządzaniu w sytuacji kryzysowej”. |
| --- | --- |

(4c)

Dnia 25 marca 2010 r. Rada Europejska jasno stwierdziła, że „zczególnie potrzebne są postępy w kwestiach takich jak instytucje systemowe, instrumenty finansowe stosowane w zarządzaniu w sytuacji kryzysowej”.

| (4d) | Dnia 17 czerwca 2010 r. Rada Europejska stwierdziła, że „państwa członkowskie powinny wprowadzić system opłat i podatków nakładanych na instytucje finansowe, aby zapewnić równy podział obciążenia i określić zachęty służące ograniczeniu ryzyka systemowego. Takie opłaty lub podatki powinny być częścią struktury wiarygodnego rozwiązania ramowego.” |
| --- | --- |

(4d)

Dnia 17 czerwca 2010 r. Rada Europejska stwierdziła, że „państwa członkowskie powinny wprowadzić system opłat i podatków nakładanych na instytucje finansowe, aby zapewnić równy podział obciążenia i określić zachęty służące ograniczeniu ryzyka systemowego. Takie opłaty lub podatki powinny być częścią struktury wiarygodnego rozwiązania ramowego.”

| (5) | Kryzys gospodarczy i finansowy stworzył realne i poważne zagrożenia dla stabilności
  systemu finansowego i funkcjonowania
  rynku wewnętrznego. Przywrócenie oraz utrzymanie stabilności i wiarygodności systemu finansowego jest bezwzględnym warunkiem wstępnym utrzymania zaufania na rynku wewnętrznym oraz jego spójności, a tym samym utrzymania i poprawy warunków umożliwiających ustanowienie w pełni zintegrowanego i działającego rynku wewnętrznego w obszarze usług finansowych. Ponadto głębiej i mocniej zintegrowane rynki finansowe oferują lepsze możliwości pozyskiwania finansowania i dywersyfikacji ryzyka, poprawiając tym samym odporność gospodarek na wstrząsy. |
| --- | --- |

(5)

Kryzys gospodarczy i finansowy stworzył realne i poważne zagrożenia dla stabilności
  systemu finansowego i funkcjonowania
  rynku wewnętrznego. Przywrócenie oraz utrzymanie stabilności i wiarygodności systemu finansowego jest bezwzględnym warunkiem wstępnym utrzymania zaufania na rynku wewnętrznym oraz jego spójności, a tym samym utrzymania i poprawy warunków umożliwiających ustanowienie w pełni zintegrowanego i działającego rynku wewnętrznego w obszarze usług finansowych. Ponadto głębiej i mocniej zintegrowane rynki finansowe oferują lepsze możliwości pozyskiwania finansowania i dywersyfikacji ryzyka, poprawiając tym samym odporność gospodarek na wstrząsy.

| (6) | Unia
  wyczerpała możliwości działań w ramach obecnej formuły komitetów europejskich organów nadzoru ▐.
  Unia
  nie może trwać w sytuacji, w której brakuje mechanizmów zapewniających podejmowanie przez krajowe organy nadzoru najlepszych możliwych decyzji nadzorczych dotyczących instytucji transgranicznych; nie ma wystarczającej współpracy ani wymiany informacji pomiędzy krajowymi organami nadzoru; wspólne działanie podejmowane przez krajowe organy wymaga skomplikowanych ustaleń, aby uwzględnić mozaikę wymogów regulacyjnych i nadzorczych; krajowe rozwiązania są najczęściej jedynym wykonalnym wariantem odpowiedzi na problemy europejskie; istnieje wiele różnych interpretacji tych samych tekstów prawnych. Europejski System
  Nadzoru Finansowego (ESFS)
  powinien zostać zaprojektowany w taki sposób, aby zaradzić tym brakom i stworzyć system zgodny z celem, jakim jest stabilny i jednolity
  unijny
  rynek usług finansowych łączący krajowe organy nadzoru w silną sieć
  unijną
  . |
| --- | --- |

(6)

Unia
  wyczerpała możliwości działań w ramach obecnej formuły komitetów europejskich organów nadzoru ▐.
  Unia
  nie może trwać w sytuacji, w której brakuje mechanizmów zapewniających podejmowanie przez krajowe organy nadzoru najlepszych możliwych decyzji nadzorczych dotyczących instytucji transgranicznych; nie ma wystarczającej współpracy ani wymiany informacji pomiędzy krajowymi organami nadzoru; wspólne działanie podejmowane przez krajowe organy wymaga skomplikowanych ustaleń, aby uwzględnić mozaikę wymogów regulacyjnych i nadzorczych; krajowe rozwiązania są najczęściej jedynym wykonalnym wariantem odpowiedzi na problemy europejskie; istnieje wiele różnych interpretacji tych samych tekstów prawnych. Europejski System
  Nadzoru Finansowego (ESFS)
  powinien zostać zaprojektowany w taki sposób, aby zaradzić tym brakom i stworzyć system zgodny z celem, jakim jest stabilny i jednolity
  unijny
  rynek usług finansowych łączący krajowe organy nadzoru w silną sieć
  unijną
  .

| (7) | ESFS
  powinien stanowić
  zintegrowaną
  sieć krajowych i
  unijnych
  organów nadzoru finansowego, w ramach której bieżący nadzór nad instytucjami finansowymi sprawowany jest na poziomie krajowym.
  EIOPA powinna pełnić wiodącą rolę w kolegiach organów nadzoru monitorujących instytucje transgraniczne oraz należy zdefiniować dla nich jasne normy nadzoru. EIOPA powinna zwracać szczególną uwagę na instytucje finansowe, które mogą stwarzać ryzyko systemowe, ponieważ ich niepowodzenie może zagrozić stabilności unijnego systemu finansowego, w przypadkach gdy krajowemu organowi nie udało się wykonać swoich uprawnień.
  Należy również osiągnąć większą harmonizację i spójne stosowanie przepisów dotyczących instytucji i rynków finansowych w całej
  Unii
  .
  Oprócz EIOPA należy powołać
  Europejski Organ
  Nadzoru (bankowość)
  i Europejski Organ
  Nadzoru (giełdy i papiery wartościowe)
  ,
  a także
  Europejski Organ Nadzoru
  (Wspólny Komitet)
  .
  ESRB powinna stanowić część ESFS. |
| --- | --- |

(7)

ESFS
  powinien stanowić
  zintegrowaną
  sieć krajowych i
  unijnych
  organów nadzoru finansowego, w ramach której bieżący nadzór nad instytucjami finansowymi sprawowany jest na poziomie krajowym.
  EIOPA powinna pełnić wiodącą rolę w kolegiach organów nadzoru monitorujących instytucje transgraniczne oraz należy zdefiniować dla nich jasne normy nadzoru. EIOPA powinna zwracać szczególną uwagę na instytucje finansowe, które mogą stwarzać ryzyko systemowe, ponieważ ich niepowodzenie może zagrozić stabilności unijnego systemu finansowego, w przypadkach gdy krajowemu organowi nie udało się wykonać swoich uprawnień.
  Należy również osiągnąć większą harmonizację i spójne stosowanie przepisów dotyczących instytucji i rynków finansowych w całej
  Unii
  .
  Oprócz EIOPA należy powołać
  Europejski Organ
  Nadzoru (bankowość)
  i Europejski Organ
  Nadzoru (giełdy i papiery wartościowe)
  ,
  a także
  Europejski Organ Nadzoru
  (Wspólny Komitet)
  .
  ESRB powinna stanowić część ESFS.

| (8) | Europejski
  Organ
  Nadzoru powinien zastąpić Komitet Europejskich Organów Nadzoru Bankowego ustanowiony decyzją Komisji 2009/78/WE (14), Komitet Europejskich Organów Nadzoru ds. Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych ustanowiony decyzją Komisji 2009/79/WE (15) oraz Komitet Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych ustanowiony decyzją Komisji 2009/77/WE (16) i przejąć wszystkie zadania i kompetencje tych komitetów,
  wraz z kontynuowaniem, w stosownych przypadkach, już rozpoczętych prac i projektów
  . Należy jasno określić zakres działań poszczególnych europejskich organów nadzoru. Komisja powinna również uczestniczyć w sieci działań nadzorczych, jeżeli wymagają tego względy instytucjonalne i obowiązki wynikające z
  Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE)
  . |
| --- | --- |

(8)

Europejski
  Organ
  Nadzoru powinien zastąpić Komitet Europejskich Organów Nadzoru Bankowego ustanowiony decyzją Komisji 2009/78/WE (14), Komitet Europejskich Organów Nadzoru ds. Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych ustanowiony decyzją Komisji 2009/79/WE (15) oraz Komitet Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych ustanowiony decyzją Komisji 2009/77/WE (16) i przejąć wszystkie zadania i kompetencje tych komitetów,
  wraz z kontynuowaniem, w stosownych przypadkach, już rozpoczętych prac i projektów
  . Należy jasno określić zakres działań poszczególnych europejskich organów nadzoru. Komisja powinna również uczestniczyć w sieci działań nadzorczych, jeżeli wymagają tego względy instytucjonalne i obowiązki wynikające z
  Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE)
  .

| (9) | ▐ EIOPA ▐ powinien działać, mając na uwadze polepszenie funkcjonowania rynku wewnętrznego, ▐ wtym zwłaszcza poprzez osiągnięcie wysokiego poziomu, skuteczności i spójności regulacji i nadzoru, uwzględniając zróżnicowane interesy poszczególnych państw członkowskich
  i różny charakter instytucji finansowych
  .
  EIOPA powinien
  chronić
  wartości społeczne takie jak stabilność systemu finansowego
  ,
  przejrzystość rynków i produktów finansowych, oraz chronić
  deponentów i inwestorów.
  EIOPA powinien również zapobiegać arbitrażowi regulacyjnemu i gwarantować równe warunki konkurencji,
  a także wzmocnić międzynarodową koordynację nadzoru finansowego, z korzyścią dla całej gospodarki, w tym dla uczestników rynków finansowych i innych zainteresowanych stron, konsumentów i pracowników.
  Jego zadania powinny także obejmować promowanie spójności nadzoru i doradzanie instytucjom UE w dziedzinie ubezpieczeń, reasekuracji, pracowniczych programów emerytalnych i pośrednictwa ubezpieczeniowego oraz pokrewnych kwestii ładu korporacyjnego, audytów i sprawozdawczości finansowej. EIOPA należy także powierzyć ogólną odpowiedzialność za nadzór nad istniejącymi i nowymi produktami finansowymi/rodzajami transakcji. |
| --- | --- |

(9)

▐ EIOPA ▐ powinien działać, mając na uwadze polepszenie funkcjonowania rynku wewnętrznego, ▐ wtym zwłaszcza poprzez osiągnięcie wysokiego poziomu, skuteczności i spójności regulacji i nadzoru, uwzględniając zróżnicowane interesy poszczególnych państw członkowskich
  i różny charakter instytucji finansowych
  .
  EIOPA powinien
  chronić
  wartości społeczne takie jak stabilność systemu finansowego
  ,
  przejrzystość rynków i produktów finansowych, oraz chronić
  deponentów i inwestorów.
  EIOPA powinien również zapobiegać arbitrażowi regulacyjnemu i gwarantować równe warunki konkurencji,
  a także wzmocnić międzynarodową koordynację nadzoru finansowego, z korzyścią dla całej gospodarki, w tym dla uczestników rynków finansowych i innych zainteresowanych stron, konsumentów i pracowników.
  Jego zadania powinny także obejmować promowanie spójności nadzoru i doradzanie instytucjom UE w dziedzinie ubezpieczeń, reasekuracji, pracowniczych programów emerytalnych i pośrednictwa ubezpieczeniowego oraz pokrewnych kwestii ładu korporacyjnego, audytów i sprawozdawczości finansowej. EIOPA należy także powierzyć ogólną odpowiedzialność za nadzór nad istniejącymi i nowymi produktami finansowymi/rodzajami transakcji.

| (9a) | EIOPA należycie uwzględnia wpływ swej działalności na konkurencję i innowacje na rynku wewnętrznym, na globalną konkurencyjność Unii, integrację finansową i nową strategię Unii na rzecz zatrudnienia i wzrostu. |
| --- | --- |

(9a)

EIOPA należycie uwzględnia wpływ swej działalności na konkurencję i innowacje na rynku wewnętrznym, na globalną konkurencyjność Unii, integrację finansową i nową strategię Unii na rzecz zatrudnienia i wzrostu.

| (9b) | Aby zrealizować swe cele EIOPA posiada osobowość prawną, a także autonomię administracyjną i finansową. EIOPA powinna otrzymać „uprawnienia umożliwiające zapewnienie przestrzegania praw, w szczególności związanych z ryzykiem systemowym i ryzykiem transgranicznym”. |
| --- | --- |

(9b)

Aby zrealizować swe cele EIOPA posiada osobowość prawną, a także autonomię administracyjną i finansową. EIOPA powinna otrzymać „uprawnienia umożliwiające zapewnienie przestrzegania praw, w szczególności związanych z ryzykiem systemowym i ryzykiem transgranicznym”.

| (9c) | Ryzyko systemowe jest definiowane przez międzynarodowe instytucje (MFW, Rada Stabilności Finansowej (FSB), Bank Rozrachunków Międzynarodowych (BIS)) jako „ryzyko zakłócenia usług finansowych (i) spowodowane upośledzeniem całego lub części systemu finansowego oraz (ii) mogące spowodować poważne negatywne konsekwencje dla realnej gospodarki. Wszystkie rodzaje pośredników finansowych, rynków i infrastruktury potencjalnie mogą w pewnym stopniu mieć znaczenie systemowe.” |
| --- | --- |

(9c)

Ryzyko systemowe jest definiowane przez międzynarodowe instytucje (MFW, Rada Stabilności Finansowej (FSB), Bank Rozrachunków Międzynarodowych (BIS)) jako „ryzyko zakłócenia usług finansowych (i) spowodowane upośledzeniem całego lub części systemu finansowego oraz (ii) mogące spowodować poważne negatywne konsekwencje dla realnej gospodarki. Wszystkie rodzaje pośredników finansowych, rynków i infrastruktury potencjalnie mogą w pewnym stopniu mieć znaczenie systemowe.”

| (9d) | Ryzyko transgraniczne według tych instytucji obejmuje wszelkiego rodzaju ryzyko spowodowane przez nierównowagę gospodarczą lub niepowodzenia finansowe w całej Unii lub w jej części, które może mieć poważne negatywne skutki dla transakcji między podmiotami gospodarczymi dwóch lub więcej państw członkowskich, dla funkcjonowania rynku wewnętrznego lub finansów publicznych Unii lub któregokolwiek z jej państw członkowskich. |
| --- | --- |

(9d)

Ryzyko transgraniczne według tych instytucji obejmuje wszelkiego rodzaju ryzyko spowodowane przez nierównowagę gospodarczą lub niepowodzenia finansowe w całej Unii lub w jej części, które może mieć poważne negatywne skutki dla transakcji między podmiotami gospodarczymi dwóch lub więcej państw członkowskich, dla funkcjonowania rynku wewnętrznego lub finansów publicznych Unii lub któregokolwiek z jej państw członkowskich.

| (10) | Trybunał Sprawiedliwości
  Unii
  Europejskiej w swoim wyroku z dnia 2 maja 2006 r. w sprawie C-217/04 (Zjednoczone Królestwo przeciwko Parlamentowi Europejskiemu i Radzie Unii Europejskiej) stwierdził, że:
  „[...] brzmienie art. 95 TWE [obecnie art. 114 TFUE] nie pozwala na wniosek, iż przepisy przyjęte przez prawodawcę wspólnotowego na podstawie tego artykułu powinny zostać ograniczone, jeśli chodzi o ich adresatów, wyłącznie do państw członkowskich. W rzeczywistości bowiem może okazać się konieczne, według oceny tego prawodawcy, przewidzenie możliwości ustanowienia organu wspólnotowego mającego za zadanie przyczynianie się do realizacji procesu harmonizacji, w sytuacjach gdy stosowne wydaje się przyjęcie niewiążących środków towarzyszących lub o charakterze ramowym dla ułatwienia jednolitego wykonania i stosowania aktów opartych na tym postanowieniu”.
  Cele i zadania EIOPA polegające na udzielaniu właściwym krajowym organom nadzoru pomocy w zakresie spójnej interpretacji i stosowania przepisów
  unijnych
  oraz przyczynianiu się do stabilności finansowej koniecznej do integracji finansowej są ściśle związane z celami określonymi w dorobku prawnym
  Unii
  dotyczącym rynku wewnętrznego w obszarze usług finansowych. Należy zatem ustanowić EIOPA na mocy
  art. 114 TFUE
  . |
| --- | --- |

(10)

Trybunał Sprawiedliwości
  Unii
  Europejskiej w swoim wyroku z dnia 2 maja 2006 r. w sprawie C-217/04 (Zjednoczone Królestwo przeciwko Parlamentowi Europejskiemu i Radzie Unii Europejskiej) stwierdził, że:
  „[...] brzmienie art. 95 TWE [obecnie art. 114 TFUE] nie pozwala na wniosek, iż przepisy przyjęte przez prawodawcę wspólnotowego na podstawie tego artykułu powinny zostać ograniczone, jeśli chodzi o ich adresatów, wyłącznie do państw członkowskich. W rzeczywistości bowiem może okazać się konieczne, według oceny tego prawodawcy, przewidzenie możliwości ustanowienia organu wspólnotowego mającego za zadanie przyczynianie się do realizacji procesu harmonizacji, w sytuacjach gdy stosowne wydaje się przyjęcie niewiążących środków towarzyszących lub o charakterze ramowym dla ułatwienia jednolitego wykonania i stosowania aktów opartych na tym postanowieniu”.
  Cele i zadania EIOPA polegające na udzielaniu właściwym krajowym organom nadzoru pomocy w zakresie spójnej interpretacji i stosowania przepisów
  unijnych
  oraz przyczynianiu się do stabilności finansowej koniecznej do integracji finansowej są ściśle związane z celami określonymi w dorobku prawnym
  Unii
  dotyczącym rynku wewnętrznego w obszarze usług finansowych. Należy zatem ustanowić EIOPA na mocy
  art. 114 TFUE
  .

| (11) | Do aktów prawnych określających zadania dla krajowych organów nadzoru państw członkowskich, w tym współpracę między nimi i z Komisję, należą (17): dyrektywa 64/225/EWG z dnia 25 lutego 1964 r. w sprawie zniesienia ograniczeń swobody przedsiębiorczości i świadczenia usług w dziedzinie reasekuracji i retrocesji (18), pierwsza dyrektywa Rady 73/239/EWG z dnia 24 lipca 1973 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do podejmowania i prowadzenia działalności w dziedzinie ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie (19), dyrektywa Rady 73/240/EWG z dnia 24 lipca 1973 r. znosząca ograniczenia swobody przedsiębiorczości w zakresie ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie (20), dyrektywa Rady 76/580/EWG z dnia 29 czerwca 1976 r. zmieniająca dyrektywę 73/239/EWG w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do podejmowania i prowadzenia działalności w dziedzinie ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie (21), dyrektywa Rady 78/473/EWG z dnia 30 maja 1978 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do koasekuracji we Wspólnocie (22), dyrektywa Rady 84/641/EWG z dnia 10 grudnia 1984 r. zmieniająca, szczególnie w zakresie ubezpieczenia świadczenia pomocy turystycznej, pierwszą dyrektywę (73/239/EWG) w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do podejmowania i prowadzenia działalności w dziedzinie ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie (23), dyrektywa Rady 87/344/EWG z dnia 22 czerwca 1987 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do ubezpieczenia ochrony prawnej (24), druga dyrektywa Rady 88/357/EWG z dnia 22 czerwca 1988 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie i ustanowienia przepisów ułatwiających skuteczne korzystanie ze swobody świadczenia usług oraz zmieniająca dyrektywę 73/239/EWG (25), dyrektywa Rady 92/49/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie (trzecia dyrektywa w sprawie ubezpieczeń innych niż ubezpieczenia na życie) (26), dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 98/78/WE z dnia 27 października 1998 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad zakładami ubezpieczeń w grupach ubezpieczeniowych (27), dyrektywa 2001/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie reorganizacji i likwidacji zakładów ubezpieczeń (28), dyrektywa 2002/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. dotycząca ubezpieczeń na życie (29), dyrektywa 2002/92/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 grudnia 2002 r. w sprawie pośrednictwa ubezpieczeniowego (30) oraz dyrektywa 2003/41/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie działalności instytucji pracowniczych programów emerytalnych oraz nadzoru nad takimi instytucjami (31). |
| --- | --- |

(11)

Do aktów prawnych określających zadania dla krajowych organów nadzoru państw członkowskich, w tym współpracę między nimi i z Komisję, należą (17): dyrektywa 64/225/EWG z dnia 25 lutego 1964 r. w sprawie zniesienia ograniczeń swobody przedsiębiorczości i świadczenia usług w dziedzinie reasekuracji i retrocesji (18), pierwsza dyrektywa Rady 73/239/EWG z dnia 24 lipca 1973 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do podejmowania i prowadzenia działalności w dziedzinie ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie (19), dyrektywa Rady 73/240/EWG z dnia 24 lipca 1973 r. znosząca ograniczenia swobody przedsiębiorczości w zakresie ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie (20), dyrektywa Rady 76/580/EWG z dnia 29 czerwca 1976 r. zmieniająca dyrektywę 73/239/EWG w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do podejmowania i prowadzenia działalności w dziedzinie ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie (21), dyrektywa Rady 78/473/EWG z dnia 30 maja 1978 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do koasekuracji we Wspólnocie (22), dyrektywa Rady 84/641/EWG z dnia 10 grudnia 1984 r. zmieniająca, szczególnie w zakresie ubezpieczenia świadczenia pomocy turystycznej, pierwszą dyrektywę (73/239/EWG) w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do podejmowania i prowadzenia działalności w dziedzinie ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie (23), dyrektywa Rady 87/344/EWG z dnia 22 czerwca 1987 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do ubezpieczenia ochrony prawnej (24), druga dyrektywa Rady 88/357/EWG z dnia 22 czerwca 1988 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie i ustanowienia przepisów ułatwiających skuteczne korzystanie ze swobody świadczenia usług oraz zmieniająca dyrektywę 73/239/EWG (25), dyrektywa Rady 92/49/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie (trzecia dyrektywa w sprawie ubezpieczeń innych niż ubezpieczenia na życie) (26), dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 98/78/WE z dnia 27 października 1998 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad zakładami ubezpieczeń w grupach ubezpieczeniowych (27), dyrektywa 2001/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie reorganizacji i likwidacji zakładów ubezpieczeń (28), dyrektywa 2002/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. dotycząca ubezpieczeń na życie (29), dyrektywa 2002/92/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 grudnia 2002 r. w sprawie pośrednictwa ubezpieczeniowego (30) oraz dyrektywa 2003/41/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie działalności instytucji pracowniczych programów emerytalnych oraz nadzoru nad takimi instytucjami (31).

| (12) | Istniejące prawodawstwo
  Unii Europejskiej
  regulujące dziedziny, których dotyczy niniejsze rozporządzenie, obejmuje również dyrektywę 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego (32),
  rozporządzenie (WE) nr 1781/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r. w sprawie informacji o zleceniodawcach, które towarzyszą przekazom pieniężnym (33), dyrektywę 2009/110/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 września 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje pieniądza elektronicznego oraz nadzoru ostrożnościowego nad ich działalnością (34) oraz w stosownych fragmentach
  dyrektywę 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie przeciwdziałania korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu (35), ▐ dyrektywę 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 2002 r. dotyczącą sprzedaży konsumentom usług finansowych na odległość (36)

  i dyrektywę 2007/64/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego (37). |
| --- | --- |

(12)

Istniejące prawodawstwo
  Unii Europejskiej
  regulujące dziedziny, których dotyczy niniejsze rozporządzenie, obejmuje również dyrektywę 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego (32),
  rozporządzenie (WE) nr 1781/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r. w sprawie informacji o zleceniodawcach, które towarzyszą przekazom pieniężnym (33), dyrektywę 2009/110/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 września 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje pieniądza elektronicznego oraz nadzoru ostrożnościowego nad ich działalnością (34) oraz w stosownych fragmentach
  dyrektywę 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie przeciwdziałania korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu (35), ▐ dyrektywę 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 2002 r. dotyczącą sprzedaży konsumentom usług finansowych na odległość (36)

  i dyrektywę 2007/64/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego (37).

| (12a) | Pożądane jest, by EIOPA wspierał spójne podejście w dziedzinie gwarancji depozytów celem zapewnienia równych szans dla wszystkich deponentów i równorzędnego ich traktowania w całej Unii. Ponieważ systemy gwarancji depozytów podlegają nadzorowi raczej w państwach członkowskich, a nie nadzorowi regulacyjnemu, właściwe jest, by EIOPA mógł wykonywać swoje uprawnienia na mocy niniejszego rozporządzenia w stosunku do samego systemu gwarancji depozytów oraz do jego operatora. Rola EIOPA powinna zostać poddana przeglądowi po utworzeniu europejskiego funduszu gwarancji depozytów. |
| --- | --- |

(12a)

Pożądane jest, by EIOPA wspierał spójne podejście w dziedzinie gwarancji depozytów celem zapewnienia równych szans dla wszystkich deponentów i równorzędnego ich traktowania w całej Unii. Ponieważ systemy gwarancji depozytów podlegają nadzorowi raczej w państwach członkowskich, a nie nadzorowi regulacyjnemu, właściwe jest, by EIOPA mógł wykonywać swoje uprawnienia na mocy niniejszego rozporządzenia w stosunku do samego systemu gwarancji depozytów oraz do jego operatora. Rola EIOPA powinna zostać poddana przeglądowi po utworzeniu europejskiego funduszu gwarancji depozytów.

| (13) | Istnieje potrzeba wprowadzenia skutecznego instrumentu ustanawiającego zharmonizowane
  regulacyjne
  normy techniczne w zakresie usług finansowych, tak by zapewnić, również poprzez jednolity zbiór przepisów, równe szanse i odpowiednią ochronę deponentów, inwestorów i konsumentów w całej
  Unii
  . Ponieważ EIOPA charakteryzuje wysoki poziom wiedzy specjalistycznej, efektywne i właściwe jest powierzenie mu, w dziedzinach określonych prawem
  unijnym
  , opracowania projektów
  regulacyjnych
  norm technicznych, które nie wymagają podejmowania decyzji politycznych.
  Komisja powinna zatwierdzić te projekty regulacyjnych i wykonawczych norm technicznych zgodnie z art. 290 TFUE w celu nadania im wiążącej mocy prawnej. |
| --- | --- |

(13)

Istnieje potrzeba wprowadzenia skutecznego instrumentu ustanawiającego zharmonizowane
  regulacyjne
  normy techniczne w zakresie usług finansowych, tak by zapewnić, również poprzez jednolity zbiór przepisów, równe szanse i odpowiednią ochronę deponentów, inwestorów i konsumentów w całej
  Unii
  . Ponieważ EIOPA charakteryzuje wysoki poziom wiedzy specjalistycznej, efektywne i właściwe jest powierzenie mu, w dziedzinach określonych prawem
  unijnym
  , opracowania projektów
  regulacyjnych
  norm technicznych, które nie wymagają podejmowania decyzji politycznych.
  Komisja powinna zatwierdzić te projekty regulacyjnych i wykonawczych norm technicznych zgodnie z art. 290 TFUE w celu nadania im wiążącej mocy prawnej.

| (14) | Projekt regulacyjnych norm technicznych powinien podlegać zmianom tylko w bardzo szczególnych i wyjątkowych okolicznościach i pod warunkiem że to właśnie EIOPA znajduje się w ścisłym kontakcie potwierdzającym bieżącą działalność rynków finansowych. Podlegałyby one zmianom, jeżeli przykładowo projekty norm regulacyjnych byłyby niezgodne z prawem unijnym bądź byłyby sprzeczne z zasadą proporcjonalności lub z podstawowymi zasadami rynku wewnętrznego w obszarze usług finansowych określonymi w dorobku prawnym Unii dotyczącym usług finansowych. Komisja nie powinna zmieniać treści norm technicznych przygotowanych przez EIOPA bez uprzedniej konsultacji z EIOPA. Aby zapewnić sprawną i przyspieszoną procedurę przyjmowania tych norm, należy ustalić określony termin, w którym Komisja powinna podjąć decyzję w sprawie ich zatwierdzenia. |
| --- | --- |

(14)

Projekt regulacyjnych norm technicznych powinien podlegać zmianom tylko w bardzo szczególnych i wyjątkowych okolicznościach i pod warunkiem że to właśnie EIOPA znajduje się w ścisłym kontakcie potwierdzającym bieżącą działalność rynków finansowych. Podlegałyby one zmianom, jeżeli przykładowo projekty norm regulacyjnych byłyby niezgodne z prawem unijnym bądź byłyby sprzeczne z zasadą proporcjonalności lub z podstawowymi zasadami rynku wewnętrznego w obszarze usług finansowych określonymi w dorobku prawnym Unii dotyczącym usług finansowych. Komisja nie powinna zmieniać treści norm technicznych przygotowanych przez EIOPA bez uprzedniej konsultacji z EIOPA. Aby zapewnić sprawną i przyspieszoną procedurę przyjmowania tych norm, należy ustalić określony termin, w którym Komisja powinna podjąć decyzję w sprawie ich zatwierdzenia.

| (14a) | Komisja powinna także posiadać uprawnienia do wprowadzania w życie prawnie wiążących aktów Unii zgodnie z art. 291 TFUE. Regulacyjne i wykonawcze normy techniczne muszą uwzględniać zasadę proporcjonalności, tj. wymogi określone w tych normach powinny być proporcjonalne do charakteru, skali i złożoności ryzyka związanego z działalnością prowadzoną przez daną instytucję finansową. |
| --- | --- |

(14a)

Komisja powinna także posiadać uprawnienia do wprowadzania w życie prawnie wiążących aktów Unii zgodnie z art. 291 TFUE. Regulacyjne i wykonawcze normy techniczne muszą uwzględniać zasadę proporcjonalności, tj. wymogi określone w tych normach powinny być proporcjonalne do charakteru, skali i złożoności ryzyka związanego z działalnością prowadzoną przez daną instytucję finansową.

| (15) | W dziedzinach nieobjętych
  regulacyjnymi
  normami technicznymi EIOPA powinien mieć uprawnienia do wydawania wytycznych i zaleceń w sprawie stosowania prawodawstwa
  unijnego
  . W celu zapewnienia przejrzystości i zwiększenia przestrzegania przez krajowe organy nadzoru tych wytycznych i zaleceń, krajowe organy nadzoru powinny być zobowiązane do opublikowania powodów niezastosowania się do tych wytycznych i zaleceń,
  żeby zachować pełną przejrzystość wobec uczestników rynku. |
| --- | --- |

(15)

W dziedzinach nieobjętych
  regulacyjnymi
  normami technicznymi EIOPA powinien mieć uprawnienia do wydawania wytycznych i zaleceń w sprawie stosowania prawodawstwa
  unijnego
  . W celu zapewnienia przejrzystości i zwiększenia przestrzegania przez krajowe organy nadzoru tych wytycznych i zaleceń, krajowe organy nadzoru powinny być zobowiązane do opublikowania powodów niezastosowania się do tych wytycznych i zaleceń,
  żeby zachować pełną przejrzystość wobec uczestników rynku.

| (16) | Zapewnianie właściwego i pełnego stosowania prawa
  Unii
  jest podstawowym warunkiem wstępnym dla integralności,
  przejrzystości
  , efektywności i prawidłowego funkcjonowania rynków finansowych, stabilności systemu finansowego i równych warunków konkurencji dla instytucji finansowych w
  Unii
  . Należy zatem wprowadzić odpowiedni mechanizm obowiązujący w sytuacjach, w których EIOPA stwierdzi przypadki
  niestosowania
  lub nieprawidłowego ▐ stosowania
  stanowiące naruszenie
  prawa
  Unii.
  Mechanizm ten powinien obowiązywać w dziedzinach, w których prawodawstwo
  Unii
  określa jasne i bezwarunkowe obowiązki. |
| --- | --- |

(16)

Zapewnianie właściwego i pełnego stosowania prawa
  Unii
  jest podstawowym warunkiem wstępnym dla integralności,
  przejrzystości
  , efektywności i prawidłowego funkcjonowania rynków finansowych, stabilności systemu finansowego i równych warunków konkurencji dla instytucji finansowych w
  Unii
  . Należy zatem wprowadzić odpowiedni mechanizm obowiązujący w sytuacjach, w których EIOPA stwierdzi przypadki
  niestosowania
  lub nieprawidłowego ▐ stosowania
  stanowiące naruszenie
  prawa
  Unii.
  Mechanizm ten powinien obowiązywać w dziedzinach, w których prawodawstwo
  Unii
  określa jasne i bezwarunkowe obowiązki.

| (17) | Aby umożliwić podjęcie odpowiednich działań w przypadku nieprawidłowego lub niewystarczającego stosowania przepisów prawa
  unijnego
  , należy wprowadzić mechanizm składający się z trzech kroków: na pierwszym poziomie EIOPA powinien być uprawniony do zbadania domniemanego nieprawidłowego lub niewystarczającego wykonania obowiązków wynikających z przepisów prawa
  unijnego
  przez organy krajowe w ramach ich praktyki nadzorczej, a następnie powinien wydać zalecenie.
  W przypadku gdy właściwy organ krajowy nie stosuje się do zalecenia, Komisja powinna mieć prawo do wydania formalnej opinii uwzględniającej zalecenie EIOPA, w której wymaga od właściwego organu podjęcia działań koniecznych do zapewnienia przestrzegania prawa Unii. |
| --- | --- |

(17)

Aby umożliwić podjęcie odpowiednich działań w przypadku nieprawidłowego lub niewystarczającego stosowania przepisów prawa
  unijnego
  , należy wprowadzić mechanizm składający się z trzech kroków: na pierwszym poziomie EIOPA powinien być uprawniony do zbadania domniemanego nieprawidłowego lub niewystarczającego wykonania obowiązków wynikających z przepisów prawa
  unijnego
  przez organy krajowe w ramach ich praktyki nadzorczej, a następnie powinien wydać zalecenie.
  W przypadku gdy właściwy organ krajowy nie stosuje się do zalecenia, Komisja powinna mieć prawo do wydania formalnej opinii uwzględniającej zalecenie EIOPA, w której wymaga od właściwego organu podjęcia działań koniecznych do zapewnienia przestrzegania prawa Unii.

| (18) | Jeżeli organ krajowy nie zastosuje się do zalecenia
  w terminie wyznaczonym przez EIOPA, EIOPA
  – w celu zapewniania przestrzegania prawa
  unijnego
  – powinien
  niezwłocznie
  skierować do danego krajowego organu nadzoru decyzję o bezpośrednich skutkach prawnych, na którą można się powoływać przed sądami i organami i która może być egzekwowana na mocy
  art. 258 TFUE
  . |
| --- | --- |

(18)

Jeżeli organ krajowy nie zastosuje się do zalecenia
  w terminie wyznaczonym przez EIOPA, EIOPA
  – w celu zapewniania przestrzegania prawa
  unijnego
  – powinien
  niezwłocznie
  skierować do danego krajowego organu nadzoru decyzję o bezpośrednich skutkach prawnych, na którą można się powoływać przed sądami i organami i która może być egzekwowana na mocy
  art. 258 TFUE
  .

| (19) | W wyjątkowych sytuacjach uporczywej bezczynności właściwego organu EIOPA powinien posiadać uprawnienia do przyjęcia w ostateczności decyzji skierowanych do poszczególnych instytucji finansowych. Uprawnienie to powinno być ograniczone do wyjątkowych przypadków, w których właściwy organ nie zastosuje się do skierowanej do niego
  formalnej opinii
  oraz w których prawo
  Unii
  ma bezpośrednie zastosowanie do instytucji finansowych na mocy istniejących lub przyszłych rozporządzeń UE.
  W tym zakresie Parlament Europejski i Rada oczekują realizacji programu Komisji na 2010 r., zwłaszcza jeśli chodzi o wniosek dotyczący reformy dyrektywy w sprawie wymogów kapitałowych. |
| --- | --- |

(19)

W wyjątkowych sytuacjach uporczywej bezczynności właściwego organu EIOPA powinien posiadać uprawnienia do przyjęcia w ostateczności decyzji skierowanych do poszczególnych instytucji finansowych. Uprawnienie to powinno być ograniczone do wyjątkowych przypadków, w których właściwy organ nie zastosuje się do skierowanej do niego
  formalnej opinii
  oraz w których prawo
  Unii
  ma bezpośrednie zastosowanie do instytucji finansowych na mocy istniejących lub przyszłych rozporządzeń UE.
  W tym zakresie Parlament Europejski i Rada oczekują realizacji programu Komisji na 2010 r., zwłaszcza jeśli chodzi o wniosek dotyczący reformy dyrektywy w sprawie wymogów kapitałowych.

| (20) | Poważne zagrożenia dla prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych lub stabilności systemu finansowego w
  Unii Europejskiej
  wymagają szybkiej i skoordynowanej odpowiedzi na szczeblu
  Unii
  . EIOPA powinien zatem móc zobowiązywać krajowe organy nadzoru do podejmowania konkretnych działań w celu zapobiegania sytuacjom nadzwyczajnym.
  Zważywszy na delikatny charakter tej kwestii prawo do stwierdzania wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej powinna mieć Komisja, z inicjatywy własnej lub na wniosek Rady, ESRB, Parlamentu Europejskiego lub EIOPA. Jeżeli Parlament Europejski, Rada, ESRB lub europejskie organy nadzoru uznają, że prawdopodobne jest wystąpienie sytuacji nadzwyczajnej, powinny skontaktować się z Komisją. W tym procesie ogromne znaczenie ma należyta dbałość o poufność. Jeżeli Komisja stwierdzi zaistnienie sytuacji nadzwyczajnej powinna należycie poinformować Parlament Europejski i Radę. |
| --- | --- |

(20)

Poważne zagrożenia dla prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych lub stabilności systemu finansowego w
  Unii Europejskiej
  wymagają szybkiej i skoordynowanej odpowiedzi na szczeblu
  Unii
  . EIOPA powinien zatem móc zobowiązywać krajowe organy nadzoru do podejmowania konkretnych działań w celu zapobiegania sytuacjom nadzwyczajnym.
  Zważywszy na delikatny charakter tej kwestii prawo do stwierdzania wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej powinna mieć Komisja, z inicjatywy własnej lub na wniosek Rady, ESRB, Parlamentu Europejskiego lub EIOPA. Jeżeli Parlament Europejski, Rada, ESRB lub europejskie organy nadzoru uznają, że prawdopodobne jest wystąpienie sytuacji nadzwyczajnej, powinny skontaktować się z Komisją. W tym procesie ogromne znaczenie ma należyta dbałość o poufność. Jeżeli Komisja stwierdzi zaistnienie sytuacji nadzwyczajnej powinna należycie poinformować Parlament Europejski i Radę.

| (21) | W celu zapewnienia efektywnego i skutecznego nadzoru oraz zrównoważonego uwzględnienia stanowisk właściwych organów w poszczególnych państwach członkowskich EIOPA powinien móc rozstrzygać spory między tymi właściwymi organami ze skutkiem wiążącym, w tym w ramach kolegiów nadzorczych. Należy wprowadzić postępowanie pojednawcze, podczas którego właściwe organy mogą dojść do porozumienia.
  W razie braku porozumienia EIOPA powinien zażądać, by zainteresowane właściwe organy podjęły konkretne działanie lub by powstrzymały się od działania w celu rozstrzygnięcia danej sprawy oraz zapewnienia zgodności z prawodawstwem UE, przy czym skutki tego postępowania byłyby wiążące dla zainteresowanych właściwych organów. W przypadku niepodejmowania działań przez dany krajowy organ nadzoru EIOPA powinien być uprawniony do przyjęcia w ostateczności decyzji skierowanych bezpośrednio do instytucji finansowych w obszarach prawa unijnego bezpośrednio je obowiązującego. |
| --- | --- |

(21)

W celu zapewnienia efektywnego i skutecznego nadzoru oraz zrównoważonego uwzględnienia stanowisk właściwych organów w poszczególnych państwach członkowskich EIOPA powinien móc rozstrzygać spory między tymi właściwymi organami ze skutkiem wiążącym, w tym w ramach kolegiów nadzorczych. Należy wprowadzić postępowanie pojednawcze, podczas którego właściwe organy mogą dojść do porozumienia.
  W razie braku porozumienia EIOPA powinien zażądać, by zainteresowane właściwe organy podjęły konkretne działanie lub by powstrzymały się od działania w celu rozstrzygnięcia danej sprawy oraz zapewnienia zgodności z prawodawstwem UE, przy czym skutki tego postępowania byłyby wiążące dla zainteresowanych właściwych organów. W przypadku niepodejmowania działań przez dany krajowy organ nadzoru EIOPA powinien być uprawniony do przyjęcia w ostateczności decyzji skierowanych bezpośrednio do instytucji finansowych w obszarach prawa unijnego bezpośrednio je obowiązującego.

| (21a) | Kryzys pokazał, że sama współpraca krajowych organów, których jurysdykcja wygasa na granicy państwa, jest zdecydowanie niewystarczająca, aby nadzorować instytucje finansowe, które działają ponad granicami. |
| --- | --- |

(21a)

Kryzys pokazał, że sama współpraca krajowych organów, których jurysdykcja wygasa na granicy państwa, jest zdecydowanie niewystarczająca, aby nadzorować instytucje finansowe, które działają ponad granicami.

| (21b) | Ponadto, „obecne uregulowania łączące branżowe prawa paszportowe, nadzór kraju pochodzenia i czysto krajowe ubezpieczenie depozytu nie stanowią odpowiedniej podstawy przyszłej regulacji i nadzoru europejskich, transgranicznych banków detalicznych”(sprawozdanie Turnera). |
| --- | --- |

(21b)

Ponadto, „obecne uregulowania łączące branżowe prawa paszportowe, nadzór kraju pochodzenia i czysto krajowe ubezpieczenie depozytu nie stanowią odpowiedniej podstawy przyszłej regulacji i nadzoru europejskich, transgranicznych banków detalicznych”(sprawozdanie Turnera).

| (21c) | Jak stwierdza sprawozdanie Turnera, „należyte uregulowania wymagają albo zwiększenia uprawnień krajowych, co oznacza mniejsze otwarcie rynku wewnętrznego, albo większego stopnia integracji europejskiej”. |
| --- | --- |

(21c)

Jak stwierdza sprawozdanie Turnera, „należyte uregulowania wymagają albo zwiększenia uprawnień krajowych, co oznacza mniejsze otwarcie rynku wewnętrznego, albo większego stopnia integracji europejskiej”.

| (21d) | Rozwiązanie „krajowe” oznacza, że państwo przyjmujące mogłoby zobowiązać instytucje zagraniczne do działania wyłącznie za pośrednictwem podwykonawców, a nie filii, oraz mieć nadzór nad kapitałem i płynnością banków działających w danym kraju, co doprowadziłoby do większego protekcjonizmu. |
| --- | --- |

(21d)

Rozwiązanie „krajowe” oznacza, że państwo przyjmujące mogłoby zobowiązać instytucje zagraniczne do działania wyłącznie za pośrednictwem podwykonawców, a nie filii, oraz mieć nadzór nad kapitałem i płynnością banków działających w danym kraju, co doprowadziłoby do większego protekcjonizmu.

| (21e) | Rozwiązanie „europejskie” wzywa do wzmocnienia pozycji EIOPA w kolegium organów nadzorczych i do zwiększenia nadzoru nad instytucjami finansowymi stwarzającymi ryzyko systemowe. |
| --- | --- |

(21e)

Rozwiązanie „europejskie” wzywa do wzmocnienia pozycji EIOPA w kolegium organów nadzorczych i do zwiększenia nadzoru nad instytucjami finansowymi stwarzającymi ryzyko systemowe.

| (22) | Kolegia organów nadzorczych odgrywają istotną rolę w efektywnym, skutecznym i spójnym nadzorze instytucji finansowych działających na szczeblu transgranicznym. EIOPA powinien
  odgrywać wiodącą rolę i
  mieć pełne prawa do uczestniczenia w kolegiach organów nadzorczych w celu usprawniania funkcjonowania kolegiów i procesu wymiany informacji w kolegiach oraz celem promowania konwergencji i spójności stosowania prawa
  unijnego
  przez kolegia.
  Jak zauważono w sprawozdaniu de Larosière’a, „należy unikać arbitrażu regulacyjnego i zakłóceń konkurencji wynikających z różnych praktyk nadzorczych, gdyż mogą one naruszyć stabilność finansową – między innymi poprzez zachęcanie do przenoszenia działalności finansowej do krajów o bardziej łagodnym systemie nadzoru. System nadzoru musi być postrzegany jako uczciwy i zrównoważony.” |
| --- | --- |

(22)

Kolegia organów nadzorczych odgrywają istotną rolę w efektywnym, skutecznym i spójnym nadzorze instytucji finansowych działających na szczeblu transgranicznym. EIOPA powinien
  odgrywać wiodącą rolę i
  mieć pełne prawa do uczestniczenia w kolegiach organów nadzorczych w celu usprawniania funkcjonowania kolegiów i procesu wymiany informacji w kolegiach oraz celem promowania konwergencji i spójności stosowania prawa
  unijnego
  przez kolegia.
  Jak zauważono w sprawozdaniu de Larosière’a, „należy unikać arbitrażu regulacyjnego i zakłóceń konkurencji wynikających z różnych praktyk nadzorczych, gdyż mogą one naruszyć stabilność finansową – między innymi poprzez zachęcanie do przenoszenia działalności finansowej do krajów o bardziej łagodnym systemie nadzoru. System nadzoru musi być postrzegany jako uczciwy i zrównoważony.”

| (22a) | EIOPA i krajowe organy nadzoru powinny zwiększyć nadzór nad instytucjami finansowymi spełniającymi kryteria ryzyka systemowego, ponieważ mogą one zagrozić stabilności systemu finansowego Unii i zaszkodzić realnej gospodarce. |
| --- | --- |

(22a)

EIOPA i krajowe organy nadzoru powinny zwiększyć nadzór nad instytucjami finansowymi spełniającymi kryteria ryzyka systemowego, ponieważ mogą one zagrozić stabilności systemu finansowego Unii i zaszkodzić realnej gospodarce.

| (22b) | Należy określić ryzyko systemowe, uwzględniając międzynarodowe normy, w szczególności normy ustalone przez FSB, MFW, Międzynarodowe Stowarzyszenie Organów Nadzoru Ubezpieczeniowego i grupę G-20. Wzajemne powiązania, substytucyjność i terminowość to zwyczajowo wykorzystywane kryteria identyfikacji ryzyka systemowego. |
| --- | --- |

(22b)

Należy określić ryzyko systemowe, uwzględniając międzynarodowe normy, w szczególności normy ustalone przez FSB, MFW, Międzynarodowe Stowarzyszenie Organów Nadzoru Ubezpieczeniowego i grupę G-20. Wzajemne powiązania, substytucyjność i terminowość to zwyczajowo wykorzystywane kryteria identyfikacji ryzyka systemowego.

| (22c) | Należy ustanowić system radzenia sobie z przechodzącymi trudności instytucjami, aby ustabilizować ich sytuację lub je rozwiązać ponieważ „jasno wykazano, że w kryzysie bankowym gra toczy się o wysoką stawkę dla rządu i społeczeństwa jako ogółu, ponieważ taka sytuacja może zagrozić stabilności finansowej i realnej gospodarce” (sprawozdanie de Larosière’a). Komisja powinna wysunąć odpowiednie propozycje w sprawie ustanowienia nowych ram zarządzania kryzysem finansowym. Kluczowe elementy zarządzania kryzysowego to wspólny zestaw zasad i mechanizmy naprawy finansów (egzekucja i finansowanie, tak aby poradzić sobie z kryzysem dużych, transgranicznych i/lub wzajemnie połączonych instytucji). |
| --- | --- |

(22c)

Należy ustanowić system radzenia sobie z przechodzącymi trudności instytucjami, aby ustabilizować ich sytuację lub je rozwiązać ponieważ „jasno wykazano, że w kryzysie bankowym gra toczy się o wysoką stawkę dla rządu i społeczeństwa jako ogółu, ponieważ taka sytuacja może zagrozić stabilności finansowej i realnej gospodarce” (sprawozdanie de Larosière’a). Komisja powinna wysunąć odpowiednie propozycje w sprawie ustanowienia nowych ram zarządzania kryzysem finansowym. Kluczowe elementy zarządzania kryzysowego to wspólny zestaw zasad i mechanizmy naprawy finansów (egzekucja i finansowanie, tak aby poradzić sobie z kryzysem dużych, transgranicznych i/lub wzajemnie połączonych instytucji).

| (22d) | W celu zapewnienia współodpowiedzialności transgranicznych instytucji ubezpieczeniowych, ochrony interesów europejskich ubezpieczających oraz ograniczenia kosztów systemowego kryzysu finansowego obciążających podatników należy ustanowić Europejski Fundusz Ochrony Finansowej (zwany dalej „Funduszem”). Należy ustanowić Europejski Ubezpieczeniowy Program Gwarancyjny (zwany dalej „Funduszem”) celem sfinansowania działań interwencyjnych z zakresu rehabilitacji lub właściwego rozwiązania działalności w transgranicznych instytucjach finansowych, które przechodzą trudności mogące stanowić zagrożenie dla stabilności finansowej jednolitego europejskiego rynku finansowego, oraz celem internalizacji kosztów takich interwencji, w przypadku gdyby ich wkład do krajowych Ubezpieczeniowych Programów Gwarancyjnych nie był wystarczający. Środki funduszu powinny pochodzić ze składek tych podmiotów finansowych, długu emitowanego przez fundusz lub w wyjątkowych okolicznościach ze składek państw członkowskich, których sytuacja dotyczy, zgodnie z uprzednio ustalonymi kryteriami (zmieniony protokół ustaleń). Składki na Fundusz powinny zastąpić składki przekazywane na rzecz krajowych ubezpieczeniowych programów gwarancyjnych. |
| --- | --- |

(22d)

W celu zapewnienia współodpowiedzialności transgranicznych instytucji ubezpieczeniowych, ochrony interesów europejskich ubezpieczających oraz ograniczenia kosztów systemowego kryzysu finansowego obciążających podatników należy ustanowić Europejski Fundusz Ochrony Finansowej (zwany dalej „Funduszem”). Należy ustanowić Europejski Ubezpieczeniowy Program Gwarancyjny (zwany dalej „Funduszem”) celem sfinansowania działań interwencyjnych z zakresu rehabilitacji lub właściwego rozwiązania działalności w transgranicznych instytucjach finansowych, które przechodzą trudności mogące stanowić zagrożenie dla stabilności finansowej jednolitego europejskiego rynku finansowego, oraz celem internalizacji kosztów takich interwencji, w przypadku gdyby ich wkład do krajowych Ubezpieczeniowych Programów Gwarancyjnych nie był wystarczający. Środki funduszu powinny pochodzić ze składek tych podmiotów finansowych, długu emitowanego przez fundusz lub w wyjątkowych okolicznościach ze składek państw członkowskich, których sytuacja dotyczy, zgodnie z uprzednio ustalonymi kryteriami (zmieniony protokół ustaleń). Składki na Fundusz powinny zastąpić składki przekazywane na rzecz krajowych ubezpieczeniowych programów gwarancyjnych.

| (22e) | Ustanawia się Fundusz Stabilności Pracowniczych Programów Emerytalnych w celu sfinansowania działań interwencyjnych z zakresu właściwego rozwiązania działalności i działań ratunkowych instytucji finansowych, które przechodzą trudności mogące stanowić zagrożenie dla stabilności finansowej europejskiego jednolitego rynku finansowego. Fundusz powinien być finansowany z odpowiednich składek z sektora ubezpieczeń i emerytur pracowniczych. Składki do Funduszu powinny zastąpić składki, które przekazywano do krajowych funduszy o podobnym charakterze. |
| --- | --- |

(22e)

Ustanawia się Fundusz Stabilności Pracowniczych Programów Emerytalnych w celu sfinansowania działań interwencyjnych z zakresu właściwego rozwiązania działalności i działań ratunkowych instytucji finansowych, które przechodzą trudności mogące stanowić zagrożenie dla stabilności finansowej europejskiego jednolitego rynku finansowego. Fundusz powinien być finansowany z odpowiednich składek z sektora ubezpieczeń i emerytur pracowniczych. Składki do Funduszu powinny zastąpić składki, które przekazywano do krajowych funduszy o podobnym charakterze.

| (23) | Narzędziem przydatnym w funkcjonowaniu sieci organów nadzoru może być przekazywanie zadań i obowiązków, tak by ograniczyć powielanie zadań organów nadzoru, wspierać współpracę, a tym samym usprawnić proces nadzoru oraz zmniejszyć obciążenia spoczywające na instytucjach finansowych,
  zwłaszcza tych, które nie działają na skalę unijną. Niniejsze
  rozporządzenie powinno zatem zapewniać jasne podstawy prawne dla takiego przekazywania zadań i obowiązków. Przekazywanie zadań oznacza, że zadania są wykonywane przez inny organ nadzoru, a nie przez właściwy organ nadzoru, podczas gdy odpowiedzialność za podejmowanie decyzji nadzorczych nadal spoczywa na organie przekazującym. Dzięki przekazywaniu obowiązków pojedynczy krajowy organ nadzoru, któremu przekazano obowiązki,
  powinien
  móc w swoim imieniu decydować o pewnych kwestiach dotyczących nadzoru zamiast
  EIOPA lub
  zamiast innego krajowego organu nadzoru. Przekazywanie zadań i obowiązków powinno być regulowane zasadą przyznawania kompetencji nadzorczych organowi nadzoru, który ze względu na swoją pozycję jest odpowiedni do podjęcia działań w przedmiotowej sprawie. Przekazywanie obowiązków
  będzie
  odpowiednim rozwiązaniem przykładowo ze względu na ekonomię skali lub zakresu, spójność w ramach nadzoru grupy oraz optymalizację wykorzystania wiedzy specjalistycznej między organami nadzoru. Odpowiednie prawodawstwo
  unijne
  może bliżej określać zasady przekazywania obowiązków w ramach umowy. EIOPA powinien ułatwiać
  i monitorować
  zawieranie umów dotyczących przekazywania zadań i obowiązków między krajowymi organami nadzoru za pomocą wszelkich właściwych środków. EIOPA powinien być informowany z wyprzedzeniem o zamierzonym zawarciu umowy w sprawie przekazania, tak by móc wyrazić swoją opinię w stosownych przypadkach. Powinien on scentralizować publikację takich umów, aby zapewnić terminowe, przejrzyste i łatwo dostępne informacje na temat umowy dla wszystkich zainteresowanych stron.
  EIOPA powinien ustalać i upowszechniać dobre praktyki dotyczące przekazywania zadań i obowiązków oraz umów w sprawie przekazania. |
| --- | --- |

(23)

Narzędziem przydatnym w funkcjonowaniu sieci organów nadzoru może być przekazywanie zadań i obowiązków, tak by ograniczyć powielanie zadań organów nadzoru, wspierać współpracę, a tym samym usprawnić proces nadzoru oraz zmniejszyć obciążenia spoczywające na instytucjach finansowych,
  zwłaszcza tych, które nie działają na skalę unijną. Niniejsze
  rozporządzenie powinno zatem zapewniać jasne podstawy prawne dla takiego przekazywania zadań i obowiązków. Przekazywanie zadań oznacza, że zadania są wykonywane przez inny organ nadzoru, a nie przez właściwy organ nadzoru, podczas gdy odpowiedzialność za podejmowanie decyzji nadzorczych nadal spoczywa na organie przekazującym. Dzięki przekazywaniu obowiązków pojedynczy krajowy organ nadzoru, któremu przekazano obowiązki,
  powinien
  móc w swoim imieniu decydować o pewnych kwestiach dotyczących nadzoru zamiast
  EIOPA lub
  zamiast innego krajowego organu nadzoru. Przekazywanie zadań i obowiązków powinno być regulowane zasadą przyznawania kompetencji nadzorczych organowi nadzoru, który ze względu na swoją pozycję jest odpowiedni do podjęcia działań w przedmiotowej sprawie. Przekazywanie obowiązków
  będzie
  odpowiednim rozwiązaniem przykładowo ze względu na ekonomię skali lub zakresu, spójność w ramach nadzoru grupy oraz optymalizację wykorzystania wiedzy specjalistycznej między organami nadzoru. Odpowiednie prawodawstwo
  unijne
  może bliżej określać zasady przekazywania obowiązków w ramach umowy. EIOPA powinien ułatwiać
  i monitorować
  zawieranie umów dotyczących przekazywania zadań i obowiązków między krajowymi organami nadzoru za pomocą wszelkich właściwych środków. EIOPA powinien być informowany z wyprzedzeniem o zamierzonym zawarciu umowy w sprawie przekazania, tak by móc wyrazić swoją opinię w stosownych przypadkach. Powinien on scentralizować publikację takich umów, aby zapewnić terminowe, przejrzyste i łatwo dostępne informacje na temat umowy dla wszystkich zainteresowanych stron.
  EIOPA powinien ustalać i upowszechniać dobre praktyki dotyczące przekazywania zadań i obowiązków oraz umów w sprawie przekazania.

| (24) | EIOPA powinien aktywnie wspierać konwergencję praktyk nadzorczych w całej
  Unii Europejskiej
  w celu stworzenia wspólnej kultury nadzoru. |
| --- | --- |

(24)

EIOPA powinien aktywnie wspierać konwergencję praktyk nadzorczych w całej
  Unii Europejskiej
  w celu stworzenia wspólnej kultury nadzoru.

| (25) | Wzajemne oceny stanowią efektywne i skuteczne narządzie zwiększające spójność w ramach sieci organów nadzoru. EIOPA powinien zatem opracować ramy metodyczne dla takich wzajemnych ocen i regularnie je przeprowadzać. Oceny te powinny koncentrować się nie tylko na konwergencji praktyk nadzorczych, ale również na zdolności organów nadzoru do osiągania wysokiej jakości wyników w zakresie nadzoru oraz niezależności właściwych organów.
  Należy upubliczniać wyniki wzajemnych ocen oraz rozpoznawać najlepsze wzorce, a następnie również je upubliczniać. |
| --- | --- |

(25)

Wzajemne oceny stanowią efektywne i skuteczne narządzie zwiększające spójność w ramach sieci organów nadzoru. EIOPA powinien zatem opracować ramy metodyczne dla takich wzajemnych ocen i regularnie je przeprowadzać. Oceny te powinny koncentrować się nie tylko na konwergencji praktyk nadzorczych, ale również na zdolności organów nadzoru do osiągania wysokiej jakości wyników w zakresie nadzoru oraz niezależności właściwych organów.
  Należy upubliczniać wyniki wzajemnych ocen oraz rozpoznawać najlepsze wzorce, a następnie również je upubliczniać.

| (26) | EIOPA powinien aktywnie wspierać skoordynowaną reakcję
  Unii Europejskiej
  w zakresie nadzoru, w szczególności w celu
  zapewnienia
  prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych bądź stabilności systemu finansowego w
  Unii Europejskiej
  . Oprócz uprawnień do podejmowania działania w sytuacjach nadzwyczajnych EIOPA powinno zatem zostać powierzone zadanie ogólnej koordynacji w ramach
  ESFS
  . Niezakłócony przepływ wszystkich istotnych informacji pomiędzy właściwymi organami powinien stać się centralnym punktem działań EIOPA. |
| --- | --- |

(26)

EIOPA powinien aktywnie wspierać skoordynowaną reakcję
  Unii Europejskiej
  w zakresie nadzoru, w szczególności w celu
  zapewnienia
  prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych bądź stabilności systemu finansowego w
  Unii Europejskiej
  . Oprócz uprawnień do podejmowania działania w sytuacjach nadzwyczajnych EIOPA powinno zatem zostać powierzone zadanie ogólnej koordynacji w ramach
  ESFS
  . Niezakłócony przepływ wszystkich istotnych informacji pomiędzy właściwymi organami powinien stać się centralnym punktem działań EIOPA.

| (27) | Aby utrzymać stabilność systemu finansowego, należy określić na wczesnym etapie tendencje, potencjalne zagrożenia i słabości płynące z poziomu mikroostrożnościowego, na szczeblu transgranicznym i międzysektorowym. EIOPA powinien, regularnie lub w razie konieczności doraźnie, monitorować i oceniać takie zmiany w obszarze podlegającym jego kompetencjom oraz, w stosownych przypadkach, informować Parlament Europejski, Radę, Komisję, inne europejskie organy nadzoru oraz
  ESRB
  . EIOPA powinien również
  uruchamiać i
  koordynować
  ogólnounijne
  testy skrajnych warunków w celu oceny odporności instytucji finansowych na niekorzystne zmiany na rynku, dopilnowując przy tym, by na poziomie krajowym stosowano przy takich testach jak najbardziej spójną metodykę.
  W celu informowania organu udzielającego absolutorium o swoich zadaniach EIOPA powinien przeprowadzić analizy ekonomiczne rynków oraz wpływu, jaki miałyby ewentualne zmiany na rynku. |
| --- | --- |

(27)

Aby utrzymać stabilność systemu finansowego, należy określić na wczesnym etapie tendencje, potencjalne zagrożenia i słabości płynące z poziomu mikroostrożnościowego, na szczeblu transgranicznym i międzysektorowym. EIOPA powinien, regularnie lub w razie konieczności doraźnie, monitorować i oceniać takie zmiany w obszarze podlegającym jego kompetencjom oraz, w stosownych przypadkach, informować Parlament Europejski, Radę, Komisję, inne europejskie organy nadzoru oraz
  ESRB
  . EIOPA powinien również
  uruchamiać i
  koordynować
  ogólnounijne
  testy skrajnych warunków w celu oceny odporności instytucji finansowych na niekorzystne zmiany na rynku, dopilnowując przy tym, by na poziomie krajowym stosowano przy takich testach jak najbardziej spójną metodykę.
  W celu informowania organu udzielającego absolutorium o swoich zadaniach EIOPA powinien przeprowadzić analizy ekonomiczne rynków oraz wpływu, jaki miałyby ewentualne zmiany na rynku.

| (28) | Biorąc pod uwagę globalizację usług finansowych oraz rosnące znaczenie międzynarodowych standardów, EIOPA powinien
  reprezentować Unię Europejską w
  dialogu i współpracy z organami nadzoru
  z krajów trzecich
  . |
| --- | --- |

(28)

Biorąc pod uwagę globalizację usług finansowych oraz rosnące znaczenie międzynarodowych standardów, EIOPA powinien
  reprezentować Unię Europejską w
  dialogu i współpracy z organami nadzoru
  z krajów trzecich
  .

| (29) | EIOPA powinien odgrywać rolę niezależnego organu doradczego dla Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji w dziedzinach podlegających jego kompetencjom. Powinien móc wydawać opinie na temat oceny ostrożnościowej połączeń i przejęć na mocy dyrektywy 2006/48/WE. |
| --- | --- |

(29)

EIOPA powinien odgrywać rolę niezależnego organu doradczego dla Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji w dziedzinach podlegających jego kompetencjom. Powinien móc wydawać opinie na temat oceny ostrożnościowej połączeń i przejęć na mocy dyrektywy 2006/48/WE.

| (30) | Aby skutecznie wykonywać swoje obowiązki, EIOPA powinien mieć prawo do zwracania się o wszelkie konieczne informacje
  dotyczące nadzoru ostrożnościowego
  . Aby uniknąć powielania obowiązków sprawozdawczych instytucji finansowych, takie informacje powinny być normalnie dostarczane przez krajowe organy nadzoru znajdujące się najbliżej rynków i instytucji finansowych
  i uwzględniać już istniejące statystyki
  .
  W ostateczności
  EIOPA powinien
  mieć jednak możliwość skierowania należycie uzasadnionego i umotywowanego
  wniosku
  o
  informacje bezpośrednio
  do
  instytucji finansowej, ▐ jeżeli właściwy krajowy organ nie udostępnia lub nie może udostępnić takich informacji w odpowiednim czasie. Organy państw członkowskich powinny być zobowiązane do udzielenia pomocy EIOPA w zakresie realizacji jego wniosków o informacje.
  W tym kontekście podstawowe znaczenie ma praca nad wspólnymi formatami sprawozdawczymi. |
| --- | --- |

(30)

Aby skutecznie wykonywać swoje obowiązki, EIOPA powinien mieć prawo do zwracania się o wszelkie konieczne informacje
  dotyczące nadzoru ostrożnościowego
  . Aby uniknąć powielania obowiązków sprawozdawczych instytucji finansowych, takie informacje powinny być normalnie dostarczane przez krajowe organy nadzoru znajdujące się najbliżej rynków i instytucji finansowych
  i uwzględniać już istniejące statystyki
  .
  W ostateczności
  EIOPA powinien
  mieć jednak możliwość skierowania należycie uzasadnionego i umotywowanego
  wniosku
  o
  informacje bezpośrednio
  do
  instytucji finansowej, ▐ jeżeli właściwy krajowy organ nie udostępnia lub nie może udostępnić takich informacji w odpowiednim czasie. Organy państw członkowskich powinny być zobowiązane do udzielenia pomocy EIOPA w zakresie realizacji jego wniosków o informacje.
  W tym kontekście podstawowe znaczenie ma praca nad wspólnymi formatami sprawozdawczymi.

| (30a) | Środki służące gromadzeniu informacji powinny być bez uszczerbku dla ram prawnych europejskiego systemu statystycznego (ESS) i Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC) w dziedzinie statystyki. Niniejsze rozporządzenie powinno być zatem bez uszczerbku dla rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 223/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie statystyki europejskiej (38) lub rozporządzenia Rady (WE) nr 2533/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczącego zbierania informacji statystycznych przez Europejski Bank Centralny (39). |
| --- | --- |

(30a)

Środki służące gromadzeniu informacji powinny być bez uszczerbku dla ram prawnych europejskiego systemu statystycznego (ESS) i Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC) w dziedzinie statystyki. Niniejsze rozporządzenie powinno być zatem bez uszczerbku dla rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 223/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie statystyki europejskiej (38) lub rozporządzenia Rady (WE) nr 2533/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczącego zbierania informacji statystycznych przez Europejski Bank Centralny (39).

| (31) | Ścisła współpraca między EIOPA a
  ESRB
  ma podstawowe znaczenie dla pełnej efektywności funkcjonowania
  ESRB
  oraz dla podejmowania działań następczych w związku z jej ostrzeżeniami i zaleceniami. EIOPA
  i ESRB
  powinny dzielić się wszelkimi istotnymi informacjami. Dane dotyczące poszczególnych przedsiębiorstw należy dostarczać tylko po otrzymaniu uzasadnionego wniosku. Po otrzymaniu ostrzeżeń lub zaleceń skierowanych przez
  ESRB
  do EIOPA lub krajowego organu nadzoru, EIOPA powinien
  w stosownych przypadkach
  zapewnić podjęcie działań następczych. |
| --- | --- |

(31)

Ścisła współpraca między EIOPA a
  ESRB
  ma podstawowe znaczenie dla pełnej efektywności funkcjonowania
  ESRB
  oraz dla podejmowania działań następczych w związku z jej ostrzeżeniami i zaleceniami. EIOPA
  i ESRB
  powinny dzielić się wszelkimi istotnymi informacjami. Dane dotyczące poszczególnych przedsiębiorstw należy dostarczać tylko po otrzymaniu uzasadnionego wniosku. Po otrzymaniu ostrzeżeń lub zaleceń skierowanych przez
  ESRB
  do EIOPA lub krajowego organu nadzoru, EIOPA powinien
  w stosownych przypadkach
  zapewnić podjęcie działań następczych.

| (32) | ▐ EIOPA powinien konsultować z zainteresowanymi stronami normy
  regulacyjne
  , wytyczne i zalecenia oraz stwarzać im odpowiednią możliwość przedstawienia uwag na temat proponowanych środków.
  Przed przyjęciem projektów standardów regulacyjnych, wytycznych lub zaleceń EIOPA powinien dokonać oceny skutków.
  W celu zapewnienia efektywności należy ustanowić Grupę Zainteresowanych Stron z Sektora Ubezpieczeń, Reasekuracji i Pracowniczych Programów Emerytalnych, reprezentującą w zrównoważonych proporcjach
  unijne
  zakłady ubezpieczeń finansowych i reasekuracji finansowej oraz pracownicze programy emerytalne (w tym w stosownych przypadkach inwestorów instytucjonalnych i inne instytucje finansowe, które same korzystają z usług finansowych),
  związki zawodowe, pracowników naukowych
  i konsumentów oraz inne podmioty detaliczne korzystające z usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych oraz z pracowniczych programów emerytalnych, w tym MŚP. Grupa Zainteresowanych Stron z Sektora Ubezpieczeń, Reasekuracji i Pracowniczych Programów Emerytalnych powinna aktywnie służyć jako platforma kontaktowa z innymi grupami użytkowników z obszaru usług finansowych ustanowionymi przez Komisję lub na mocy ustawodawstwa
  unijnego
  . |
| --- | --- |

(32)

▐ EIOPA powinien konsultować z zainteresowanymi stronami normy
  regulacyjne
  , wytyczne i zalecenia oraz stwarzać im odpowiednią możliwość przedstawienia uwag na temat proponowanych środków.
  Przed przyjęciem projektów standardów regulacyjnych, wytycznych lub zaleceń EIOPA powinien dokonać oceny skutków.
  W celu zapewnienia efektywności należy ustanowić Grupę Zainteresowanych Stron z Sektora Ubezpieczeń, Reasekuracji i Pracowniczych Programów Emerytalnych, reprezentującą w zrównoważonych proporcjach
  unijne
  zakłady ubezpieczeń finansowych i reasekuracji finansowej oraz pracownicze programy emerytalne (w tym w stosownych przypadkach inwestorów instytucjonalnych i inne instytucje finansowe, które same korzystają z usług finansowych),
  związki zawodowe, pracowników naukowych
  i konsumentów oraz inne podmioty detaliczne korzystające z usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych oraz z pracowniczych programów emerytalnych, w tym MŚP. Grupa Zainteresowanych Stron z Sektora Ubezpieczeń, Reasekuracji i Pracowniczych Programów Emerytalnych powinna aktywnie służyć jako platforma kontaktowa z innymi grupami użytkowników z obszaru usług finansowych ustanowionymi przez Komisję lub na mocy ustawodawstwa
  unijnego
  .

| (32a) | Organizacje nienastawione na zysk – w przeciwieństwie do dobrze finansowanych i dobrze powiązanych przedstawicieli sektora – są marginalizowane w dyskusji nad przyszłością usług finansowych oraz w odnośnym procesie podejmowania decyzji. Powinno się to zrównoważyć odpowiednim finansowaniem ich przedstawicieli w Grupie Zainteresowanych Stron. |
| --- | --- |

(32a)

Organizacje nienastawione na zysk – w przeciwieństwie do dobrze finansowanych i dobrze powiązanych przedstawicieli sektora – są marginalizowane w dyskusji nad przyszłością usług finansowych oraz w odnośnym procesie podejmowania decyzji. Powinno się to zrównoważyć odpowiednim finansowaniem ich przedstawicieli w Grupie Zainteresowanych Stron.

| (33) | Państwa członkowskie są głównie odpowiedzialne
  za zapewnienie skoordynowanego zarządzania w sytuacjach kryzysowych i
  utrzymanie stabilności finansowej w
  sytuacjach
  kryzysowych, w szczególności w odniesieniu do stabilizowania poszczególnych instytucji finansowych znajdujących się w trudnej sytuacji i rozwiązywania ich problemów.
  Działają one w ścisłej koordynacji w ramach unii gospodarczej i walutowej i zgodnie z jej zasadami.
  Środki podejmowane przez EIOPA w sytuacjach nadzwyczajnych lub rozwiązywania sporów, wpływających na stabilność instytucji finansowych nie powinny
  znacząco
  wpływać na obowiązki budżetowe państw członkowskich. Należy ustanowić mechanizm umożliwiający państwom członkowskim powoływanie się na ten środek ochronny i – w ostateczności – przekazanie sprawy do decyzji Rady. Należy przyznać Radzie uprawnienia w tej dziedzinie, biorąc po uwagę szczególne obowiązki państw członkowskich w tym zakresie. |
| --- | --- |

(33)

Państwa członkowskie są głównie odpowiedzialne
  za zapewnienie skoordynowanego zarządzania w sytuacjach kryzysowych i
  utrzymanie stabilności finansowej w
  sytuacjach
  kryzysowych, w szczególności w odniesieniu do stabilizowania poszczególnych instytucji finansowych znajdujących się w trudnej sytuacji i rozwiązywania ich problemów.
  Działają one w ścisłej koordynacji w ramach unii gospodarczej i walutowej i zgodnie z jej zasadami.
  Środki podejmowane przez EIOPA w sytuacjach nadzwyczajnych lub rozwiązywania sporów, wpływających na stabilność instytucji finansowych nie powinny
  znacząco
  wpływać na obowiązki budżetowe państw członkowskich. Należy ustanowić mechanizm umożliwiający państwom członkowskim powoływanie się na ten środek ochronny i – w ostateczności – przekazanie sprawy do decyzji Rady. Należy przyznać Radzie uprawnienia w tej dziedzinie, biorąc po uwagę szczególne obowiązki państw członkowskich w tym zakresie.

| (33a) | W ciągu trzech lat od wejścia w życie rozporządzenia ustanawiającego taki mechanizm Komisja, na podstawie zdobytego doświadczenia, powinna określić na szczeblu Unii jasne i solidne wytyczne dotyczące tego, kiedy państwa członkowskie stosują środki ochronne. Stosowanie klauzuli w sprawie środków ochronnych przez państwa członkowskie powinno następnie być oceniane w odniesieniu do tych wytycznych. |
| --- | --- |

(33a)

W ciągu trzech lat od wejścia w życie rozporządzenia ustanawiającego taki mechanizm Komisja, na podstawie zdobytego doświadczenia, powinna określić na szczeblu Unii jasne i solidne wytyczne dotyczące tego, kiedy państwa członkowskie stosują środki ochronne. Stosowanie klauzuli w sprawie środków ochronnych przez państwa członkowskie powinno następnie być oceniane w odniesieniu do tych wytycznych.

| (33b) | Z zastrzeżeniem poszczególnych kompetencji państw członkowskich w sytuacjach kryzysowych, jeżeli państwo członkowskie zdecyduje się powołać na środek ochronny, oprócz EIOPA, Rady i Komisji powinno jednocześnie powiadomić Parlament Europejski. Ponadto państwo członkowskie powinno wyjaśnić przyczyny, dla których powołało się na środek ochronny. EIOPA powinien ustalić we współpracy z Komisją, jakie kolejne kroki należy podjąć. |
| --- | --- |

(33b)

Z zastrzeżeniem poszczególnych kompetencji państw członkowskich w sytuacjach kryzysowych, jeżeli państwo członkowskie zdecyduje się powołać na środek ochronny, oprócz EIOPA, Rady i Komisji powinno jednocześnie powiadomić Parlament Europejski. Ponadto państwo członkowskie powinno wyjaśnić przyczyny, dla których powołało się na środek ochronny. EIOPA powinien ustalić we współpracy z Komisją, jakie kolejne kroki należy podjąć.

| (34) | W ramach tego procesu decyzyjnego w odniesieniu do EIOPA powinny obowiązywać przepisy wspólnotowe i ogólne zasady dotyczące prawidłowej procedury i przejrzystości. Prawo adresatów decyzji EIOPA do złożenia wyjaśnień powinno być w pełni przestrzegane. Akty wydawane przez EIOPA stanowią integralną część prawa
  unijnego
  . |
| --- | --- |

(34)

W ramach tego procesu decyzyjnego w odniesieniu do EIOPA powinny obowiązywać przepisy wspólnotowe i ogólne zasady dotyczące prawidłowej procedury i przejrzystości. Prawo adresatów decyzji EIOPA do złożenia wyjaśnień powinno być w pełni przestrzegane. Akty wydawane przez EIOPA stanowią integralną część prawa
  unijnego
  .

| (35) | Głównym organem decyzyjnym EIOPA powinna być Rada Organów Nadzoru złożona z przewodniczących właściwych organów krajowych w poszczególnych państwach członkowskich, na czele z przewodniczącym EIOPA. W Radzie Organów Nadzoru zasiadać powinni w charakterze obserwatorów przedstawiciele Komisji,
  ESRB
  , Europejskiego Banku Centralnego, Europejskiego Organu
  Nadzoru (bankowość) oraz Europejskiego Organu Nadzoru (giełdy i papiery wartościowe)
  . Członkowie Rady Organów Nadzoru powinni działać niezależnie i wyłącznie w interesie
  Unii
  . W odniesieniu do aktów prawnych natury ogólnej, w tym dotyczących przyjmowania norm
  regulacyjnych
  , wytycznych i zaleceń, a także kwestii budżetowych, właściwe jest stosowanie zasad kwalifikowanej większość głosów zgodnie z
  art. 16 TFUE
  , natomiast wszystkie inne decyzje powinny być przyjmowane zwykłą większością głosów. Sprawy dotyczące rozstrzygania sporów między krajowymi organami nadzoru powinny być rozpatrywane przez określony panel. |
| --- | --- |

(35)

Głównym organem decyzyjnym EIOPA powinna być Rada Organów Nadzoru złożona z przewodniczących właściwych organów krajowych w poszczególnych państwach członkowskich, na czele z przewodniczącym EIOPA. W Radzie Organów Nadzoru zasiadać powinni w charakterze obserwatorów przedstawiciele Komisji,
  ESRB
  , Europejskiego Banku Centralnego, Europejskiego Organu
  Nadzoru (bankowość) oraz Europejskiego Organu Nadzoru (giełdy i papiery wartościowe)
  . Członkowie Rady Organów Nadzoru powinni działać niezależnie i wyłącznie w interesie
  Unii
  . W odniesieniu do aktów prawnych natury ogólnej, w tym dotyczących przyjmowania norm
  regulacyjnych
  , wytycznych i zaleceń, a także kwestii budżetowych, właściwe jest stosowanie zasad kwalifikowanej większość głosów zgodnie z
  art. 16 TFUE
  , natomiast wszystkie inne decyzje powinny być przyjmowane zwykłą większością głosów. Sprawy dotyczące rozstrzygania sporów między krajowymi organami nadzoru powinny być rozpatrywane przez określony panel.

| (35a) | Co do zasady, Rada Organów Nadzoru powinna podejmować decyzje zwykłą większością zgodnie z regułą mówiącą, że jednej osobie przysługuje jeden głos. W odniesieniu jednak do aktów dotyczących przyjmowania norm technicznych, wytycznych i zaleceń, a także kwestii budżetowych, właściwe jest stosowanie zasad kwalifikowanej większości zgodnie z Traktatem o Unii Europejskiej i z TFUE oraz z Protokołem (nr 36) w sprawie postanowień przejściowych do tych Traktatów. Sprawy dotyczące rozstrzygania sporów między krajowymi organami nadzoru powinny być rozpatrywane przez określony, obiektywny panel, w skład którego wchodzą członkowie niebędący przedstawicielami właściwych organów, które są stronami danego sporu, i niemający żadnego interesu w konflikcie ani bezpośrednich powiązań z zainteresowanymi właściwymi organami. Skład panelu powinien być właściwie wyważony. Decyzja podjęta przez panel powinna zostać zatwierdzona przez Radę Organów Nadzoru zwykłą większością głosów zgodnie z zasadą mówiącą, że każdemu członkowi przysługuje jeden głos. Niemniej jednak w odniesieniu do decyzji podjętych przez nadzorcę odpowiedzialnego za nadzór skonsolidowany, decyzja proponowana przez panel mogłaby zostać odrzucona przez członków stanowiących mniejszość blokującą, zgodnie z art. 16 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej i art. 3 Protokołu (nr 36) w sprawie postanowień przejściowych załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i TFUE. |
| --- | --- |

(35a)

Co do zasady, Rada Organów Nadzoru powinna podejmować decyzje zwykłą większością zgodnie z regułą mówiącą, że jednej osobie przysługuje jeden głos. W odniesieniu jednak do aktów dotyczących przyjmowania norm technicznych, wytycznych i zaleceń, a także kwestii budżetowych, właściwe jest stosowanie zasad kwalifikowanej większości zgodnie z Traktatem o Unii Europejskiej i z TFUE oraz z Protokołem (nr 36) w sprawie postanowień przejściowych do tych Traktatów. Sprawy dotyczące rozstrzygania sporów między krajowymi organami nadzoru powinny być rozpatrywane przez określony, obiektywny panel, w skład którego wchodzą członkowie niebędący przedstawicielami właściwych organów, które są stronami danego sporu, i niemający żadnego interesu w konflikcie ani bezpośrednich powiązań z zainteresowanymi właściwymi organami. Skład panelu powinien być właściwie wyważony. Decyzja podjęta przez panel powinna zostać zatwierdzona przez Radę Organów Nadzoru zwykłą większością głosów zgodnie z zasadą mówiącą, że każdemu członkowi przysługuje jeden głos. Niemniej jednak w odniesieniu do decyzji podjętych przez nadzorcę odpowiedzialnego za nadzór skonsolidowany, decyzja proponowana przez panel mogłaby zostać odrzucona przez członków stanowiących mniejszość blokującą, zgodnie z art. 16 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej i art. 3 Protokołu (nr 36) w sprawie postanowień przejściowych załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i TFUE.

| (36) | Zarząd złożony z przewodniczącego EIOPA oraz przedstawicieli krajowych organów nadzoru i Komisji powinien zapewniać, aby EIOPA wypełniał swoją misję i wykonywał powierzone mu zadania. Zarządowi należy przyznać konieczne uprawnienia do, między innymi, proponowania rocznego i wieloletniego programu prac, wykonywania pewnych uprawnień budżetowych, przyjmowania planu polityki kadrowej EIOPA, przyjmowania przepisów szczególnych dotyczących prawa dostępu do dokumentów oraz przyjmowania sprawozdania rocznego. |
| --- | --- |

(36)

Zarząd złożony z przewodniczącego EIOPA oraz przedstawicieli krajowych organów nadzoru i Komisji powinien zapewniać, aby EIOPA wypełniał swoją misję i wykonywał powierzone mu zadania. Zarządowi należy przyznać konieczne uprawnienia do, między innymi, proponowania rocznego i wieloletniego programu prac, wykonywania pewnych uprawnień budżetowych, przyjmowania planu polityki kadrowej EIOPA, przyjmowania przepisów szczególnych dotyczących prawa dostępu do dokumentów oraz przyjmowania sprawozdania rocznego.

| (37) | EIOPA powinien reprezentować zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy przewodniczący wybrany przez
  Parlament Europejski w następstwie
  otwartego konkursu
  przeprowadzonego przez Komisję i po późniejszym sporządzeniu dla Komisji listy kandydatów
  . Zarządzanie EIOPA powinno zostać powierzone dyrektorowi wykonawczemu, który powinien mieć prawo do uczestniczenia bez prawa głosu w obradach Rady Organów Nadzoru i Zarządu. |
| --- | --- |

(37)

EIOPA powinien reprezentować zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy przewodniczący wybrany przez
  Parlament Europejski w następstwie
  otwartego konkursu
  przeprowadzonego przez Komisję i po późniejszym sporządzeniu dla Komisji listy kandydatów
  . Zarządzanie EIOPA powinno zostać powierzone dyrektorowi wykonawczemu, który powinien mieć prawo do uczestniczenia bez prawa głosu w obradach Rady Organów Nadzoru i Zarządu.

| (38) | Aby zapewnić międzysektorową spójność prac europejskich organów nadzoru, powinny one ściśle ze sobą współpracować
  poprzez
  Europejskie Organy Nadzoru
  (Wspólny Komitet) (zwany dalej „Wspólnym Komitetem”)
  i w stosownych przypadkach wypracowywać wspólne stanowiska. Wspólny Komitet ▐ powinien
  koordynować funkcje trzech europejskich organów nadzoru związane z konglomeratami finansowymi
  . W stosownych przypadkach akty prawne również objęte kompetencjami
  Europejskiego Organu Nadzoru (bankowość)
  lub Europejskiego
  Organu Nadzoru (
  giełdy i papiery wartościowe
  )
  powinny być przyjmowane równolegle przez odnośne europejskie organy nadzoru.
  Pracami Wspólnego Komitetu powinni kierować na zasadzie corocznej rotacji przewodniczący trzech europejskich organów nadzoru. Przewodniczącym Wspólnego Komitetu powinien być wiceprzewodniczący ESRB. Wspólny Komitet powinien posiadać stały sekretariat, zatrudniający pracowników oddelegowanych z trzech europejskich organów nadzoru, co pozwoli na nieformalną wymianę informacji oraz na wypracowanie wspólnego podejścia kulturowego między trzema europejskimi organami nadzoru. |
| --- | --- |

(38)

Aby zapewnić międzysektorową spójność prac europejskich organów nadzoru, powinny one ściśle ze sobą współpracować
  poprzez
  Europejskie Organy Nadzoru
  (Wspólny Komitet) (zwany dalej „Wspólnym Komitetem”)
  i w stosownych przypadkach wypracowywać wspólne stanowiska. Wspólny Komitet ▐ powinien
  koordynować funkcje trzech europejskich organów nadzoru związane z konglomeratami finansowymi
  . W stosownych przypadkach akty prawne również objęte kompetencjami
  Europejskiego Organu Nadzoru (bankowość)
  lub Europejskiego
  Organu Nadzoru (
  giełdy i papiery wartościowe
  )
  powinny być przyjmowane równolegle przez odnośne europejskie organy nadzoru.
  Pracami Wspólnego Komitetu powinni kierować na zasadzie corocznej rotacji przewodniczący trzech europejskich organów nadzoru. Przewodniczącym Wspólnego Komitetu powinien być wiceprzewodniczący ESRB. Wspólny Komitet powinien posiadać stały sekretariat, zatrudniający pracowników oddelegowanych z trzech europejskich organów nadzoru, co pozwoli na nieformalną wymianę informacji oraz na wypracowanie wspólnego podejścia kulturowego między trzema europejskimi organami nadzoru.

| (39) | Konieczne jest, by strony, na które mają wpływ decyzje podejmowane przez EIOPA, mogły wykorzystać niezbędne środki odwoławcze. W przypadku gdy EIOPA przysługują uprawnienia decyzyjne, w celu skutecznej ochrony praw stron oraz z uwagi na ekonomię procesową, zainteresowane strony powinny mieć prawo odwoływania się do Komisji Odwoławczej. Ze względu na efektywność i spójność Komisja Odwoławcza powinna być wspólnym organem trzech europejskich organów nadzoru, niezależnym od ich struktur administracyjnych i regulacyjnych. Powinna istnieć możliwość wniesienia odwołania od decyzji Komisji Odwoławczej do Sądu Pierwszej Instancji i do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich. |
| --- | --- |

(39)

Konieczne jest, by strony, na które mają wpływ decyzje podejmowane przez EIOPA, mogły wykorzystać niezbędne środki odwoławcze. W przypadku gdy EIOPA przysługują uprawnienia decyzyjne, w celu skutecznej ochrony praw stron oraz z uwagi na ekonomię procesową, zainteresowane strony powinny mieć prawo odwoływania się do Komisji Odwoławczej. Ze względu na efektywność i spójność Komisja Odwoławcza powinna być wspólnym organem trzech europejskich organów nadzoru, niezależnym od ich struktur administracyjnych i regulacyjnych. Powinna istnieć możliwość wniesienia odwołania od decyzji Komisji Odwoławczej do Sądu Pierwszej Instancji i do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich.

| (40) | W celu zagwarantowania pełnej autonomii i niezależności EIOPA powinien posiadać własny budżet, który byłby finansowany głównie z obowiązkowych składek krajowych organów nadzoru i z budżetu ogólnego Unii Europejskiej.
  Finansowanie EIOPA przez Unię powinno odbywać się na podstawie porozumienia osiągniętego przez władzę budżetową zgodnie z pkt 47 porozumienia międzyinstytucjonalnego z 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (40) (PMI).
  Zastosowanie powinna mieć
  unijna
  procedura budżetow ▐. Księgi rachunkowe powinny być badane przez Trybunał Obrachunkowy.
  Budżet ogólny powinien podlegać procedurze udzielania absolutorium. |
| --- | --- |

(40)

W celu zagwarantowania pełnej autonomii i niezależności EIOPA powinien posiadać własny budżet, który byłby finansowany głównie z obowiązkowych składek krajowych organów nadzoru i z budżetu ogólnego Unii Europejskiej.
  Finansowanie EIOPA przez Unię powinno odbywać się na podstawie porozumienia osiągniętego przez władzę budżetową zgodnie z pkt 47 porozumienia międzyinstytucjonalnego z 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (40) (PMI).
  Zastosowanie powinna mieć
  unijna
  procedura budżetow ▐. Księgi rachunkowe powinny być badane przez Trybunał Obrachunkowy.
  Budżet ogólny powinien podlegać procedurze udzielania absolutorium.

| (41) | W odniesieniu do EIOPA zastosowanie ma rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (41). EIOPA powinien również przystąpić do Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 25 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Wspólnot Europejskich dotyczącego dochodzeń wewnętrznych prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (42). |
| --- | --- |

(41)

W odniesieniu do EIOPA zastosowanie ma rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (41). EIOPA powinien również przystąpić do Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 25 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Wspólnot Europejskich dotyczącego dochodzeń wewnętrznych prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (42).

| (42) | W celu zapewnienia otwartych i przejrzystych warunków zatrudnienia i równego traktowania pracowników w stosunku do pracowników EIOPA powinien mieć zastosowanie Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich (43). |
| --- | --- |

(42)

W celu zapewnienia otwartych i przejrzystych warunków zatrudnienia i równego traktowania pracowników w stosunku do pracowników EIOPA powinien mieć zastosowanie Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich (43).

| (43) | Niezbędna jest ochrona tajemnicy przedsiębiorstwa i innych poufnych informacji. Poufność informacji
  udostępnianych EIOPA i
  wymienianych w obrębie sieci powinna
  podlegać surowym i skutecznym zasadom zachowania poufności
  . |
| --- | --- |

(43)

Niezbędna jest ochrona tajemnicy przedsiębiorstwa i innych poufnych informacji. Poufność informacji
  udostępnianych EIOPA i
  wymienianych w obrębie sieci powinna
  podlegać surowym i skutecznym zasadom zachowania poufności
  .

| (44) | dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (44) oraz rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (45), które w pełni obowiązują w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych do celów niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(44)

dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (44) oraz rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (45), które w pełni obowiązują w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych do celów niniejszego rozporządzenia.

| (45) | Aby zapewnić przejrzyste funkcjonowanie EIOPA, powinno mieć do niego zastosowanie rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (46). |
| --- | --- |

(45)

Aby zapewnić przejrzyste funkcjonowanie EIOPA, powinno mieć do niego zastosowanie rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (46).

| (46) | Kraje niebędące członkami Unii Europejskiej powinny mieć możliwość uczestniczenia w pracach EIOPA, zgodnie z odpowiednimi umowami, które mają zostać zawarte przez
  Unię
  . |
| --- | --- |

(46)

Kraje niebędące członkami Unii Europejskiej powinny mieć możliwość uczestniczenia w pracach EIOPA, zgodnie z odpowiednimi umowami, które mają zostać zawarte przez
  Unię
  .

| (47) | Z uwagi na fakt, iż cele niniejszego rozporządzenia, to znaczy poprawa funkcjonowania rynku wewnętrznego poprzez zagwarantowanie wysokiego poziomu, skuteczności i spójności regulacji ostrożnościowej i nadzoru ostrożnościowego; ochrona deponentów, inwestorów i beneficjentów, a tym samym przedsiębiorstw i konsumentów; ochrona integralności, efektywności i prawidłowego funkcjonowania rynków finansowych; utrzymanie stabilności systemu finansowego i wzmocnienie międzynarodowej koordynacji nadzoru finansowego, nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na rozmiary działania możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie
  Unii
  ,
  Unia Europejska
  może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu
  o Unii Europejskiej
  . Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów. |
| --- | --- |

(47)

Z uwagi na fakt, iż cele niniejszego rozporządzenia, to znaczy poprawa funkcjonowania rynku wewnętrznego poprzez zagwarantowanie wysokiego poziomu, skuteczności i spójności regulacji ostrożnościowej i nadzoru ostrożnościowego; ochrona deponentów, inwestorów i beneficjentów, a tym samym przedsiębiorstw i konsumentów; ochrona integralności, efektywności i prawidłowego funkcjonowania rynków finansowych; utrzymanie stabilności systemu finansowego i wzmocnienie międzynarodowej koordynacji nadzoru finansowego, nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na rozmiary działania możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie
  Unii
  ,
  Unia Europejska
  może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu
  o Unii Europejskiej
  . Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

| (48) | Ponieważ EIOPA przejmuje wszystkie obecne zadania i uprawnienia Komitetu Europejskich Organów Nadzoru ds. Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych
  (CEIOPS)
  , należy uchylić decyzję Komisji 2009/79/WE z dnia 23 stycznia 2009 r. ustanawiającą Komitet Europejskich Organów Nadzoru ds. Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych, natomiast decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 716/2009/WE z dnia 16 września 2009 r. ustanawiająca wspólnotowy program wspierania określonych działań w obszarach usług finansowych, sprawozdawczości finansowej oraz badania sprawozdań finansowych (47) powinna zostać odpowiednio zmieniona. |
| --- | --- |

(48)

Ponieważ EIOPA przejmuje wszystkie obecne zadania i uprawnienia Komitetu Europejskich Organów Nadzoru ds. Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych
  (CEIOPS)
  , należy uchylić decyzję Komisji 2009/79/WE z dnia 23 stycznia 2009 r. ustanawiającą Komitet Europejskich Organów Nadzoru ds. Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych, natomiast decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 716/2009/WE z dnia 16 września 2009 r. ustanawiająca wspólnotowy program wspierania określonych działań w obszarach usług finansowych, sprawozdawczości finansowej oraz badania sprawozdań finansowych (47) powinna zostać odpowiednio zmieniona.

| (49) | Należy wyznaczyć termin wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, tak aby zagwarantować, że EIOPA jest odpowiednio przygotowany do rozpoczęcia działalności oraz by zapewnić sprawne przekształcenie
  CEIOPS
  , |
| --- | --- |

(49)

Należy wyznaczyć termin wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, tak aby zagwarantować, że EIOPA jest odpowiednio przygotowany do rozpoczęcia działalności oraz by zapewnić sprawne przekształcenie
  CEIOPS
  ,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE

ROZDZIAŁ I

USTANOWIENIE I STATUS PRAWNY

Artykuł 1

Ustanowienie organu i zakres jego działalności

1.   Niniejsze rozporządzenie ustanawia Europejski Organ
  Nadzoru
  (Europejski Organ
  ubezpieczeń i pracowniczych programów emerytalnych,
  „EIOPA”).

2.   EIOPA działa
  w zakresie uprawnień zawartych w niniejszym rozporządzeniu i
  przepisów
  dyrektywy 2009/138/WE
  , dyrektywy 2002/92/WE, dyrektywy 2003/41/WE, dyrektywy 2002/87/WE,
  i – w zakresie, w jakim akty te mają zastosowanie do zakładów ubezpieczeń, zakładów reasekuracji, instytucji pracowniczych programów emerytalnych i pośredników ubezpieczeniowych oraz właściwych organów, które je kontrolują w zakresie stosownych fragmentów
  dyrektywy 2005/60/WE
  oraz
  dyrektywy 2002/65/WE, w tym wszystkich dyrektyw, rozporządzeń i decyzji wydanych w oparciu o te akty oraz wszelkich przyszłych
  aktów ustawodawczych Unii Europejskiej
  powierzających zadania EIOPA.

2a.
     
  EIOPA funkcjonuje również w zakresie działań prowadzonych przez zakłady ubezpieczeń, zakłady reasekuracji, instytucji pracowniczych programów emerytalnych i pośredników ubezpieczeniowych, w tym kwestii ładu korporacyjnego, audytu i sprawozdawczości finansowej, pod warunkiem że działania EIOPA są konieczne, by zapewnić skuteczne i spójne stosowanie aktów ustawodawczych, o którym mowa w ust. 2.

3.   Przepisy niniejszego rozporządzenia pozostają bez uszczerbku dla uprawnień Komisji, w szczególności na mocy
  art. 258 TFUE
  , dotyczących zapewniania przestrzegania prawa
  Unii
  .

4.   Do celów EIOPA należy przyczynianie się do
  ochrony interesu publicznego przez wkład na rzecz stabilności systemu finansowego w perspektywie krótko-, średnio- i długoterminowej i jego skuteczność, dla gospodarki Unii, jej obywateli i przedsiębiorstw. EIOPA
  przyczynia się do:

| (i) | polepszenia funkcjonowania rynku wewnętrznego, w tym do
  należytego,
  skutecznego i spójnego poziomu regulacji i nadzoru;
  ▐ |
| --- | --- |

(i)

polepszenia funkcjonowania rynku wewnętrznego, w tym do
  należytego,
  skutecznego i spójnego poziomu regulacji i nadzoru;

▐

| (iii) | zapewniania integralności, przejrzystości, efektywności i prawidłowego funkcjonowania rynków finansowych;
  ▐ |
| --- | --- |

(iii)

zapewniania integralności, przejrzystości, efektywności i prawidłowego funkcjonowania rynków finansowych;

▐

| (v) | wzmocnienia międzynarodowej koordynacji nadzoru finansowego; |
| --- | --- |

(v)

wzmocnienia międzynarodowej koordynacji nadzoru finansowego;

| (va) | zapobiegania arbitrażowi regulacyjnemu i wkładu na rzecz równych warunków konkurencji; |
| --- | --- |

(va)

zapobiegania arbitrażowi regulacyjnemu i wkładu na rzecz równych warunków konkurencji;

| (vb) | zapewniania odpowiedniej regulacji i nadzoru zawierania ubepieczeń, programów emerytalnych i podejmowania ryzyka, oraz |
| --- | --- |

(vb)

zapewniania odpowiedniej regulacji i nadzoru zawierania ubepieczeń, programów emerytalnych i podejmowania ryzyka, oraz

| (vc) | zwiększenia ochrony konsumentów. |
| --- | --- |

(vc)

zwiększenia ochrony konsumentów.

By osiągnąć
  powyższe cele
  , EIOPA przyczynia się do zapewnienia spójnego, efektywnego i skutecznego stosowania
  aktów ustawodaczych Unii Europejskiej
  , o których mowa w
  ust. 2
  , wspiera konwergencję nadzorczą i przedstawia opinie Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji
  oraz dokonuje analizy ekonomicznej rynków, dążąc do osiągnięcia swoich celów.

5.   
  Wykonując zadania powierzone mu na mocy niniejszego rozporządzenia, EIOPA zwraca szczególną uwagę na ryzyko, jakie stwarzają instytucje systemowe, których upadek może zagrozić działaniu systemu finansowego lub realnej gospodarki.

Wykonując swoje zadania, EIOPA działa niezależnie i obiektywnie, mając na względzie wyłącznie interes Unii.

▐

Artykuł 1a

Europejski System Nadzoru Finansowego

1.
     
  EIOPA wchodzi w skład Europejskiego Systemu Nadzoru Finansowego (ESFS). Głównym celem ESFS jest zapewnienie właściwego wdrożenia przepisów dotyczących sektora finansów, tak aby zachować stabilność finansową, a tym samym zapewnić zaufanie do całego systemu finansowego i odpowiednią ochronę konsumentów usług finansowych.

2.
     
  W skład Europejskiego Systemu Nadzoru Finansowego wchodzą następujące organy:

| (a) | Europejska Rada ds. Ryzyka Systemowego, w celu realizacji zadań, o których mowa w rozporządzeniu (UE) nr .../2010 (ESRB) i w niniejszym rozporządzeniu; |
| --- | --- |

(a)

Europejska Rada ds. Ryzyka Systemowego, w celu realizacji zadań, o których mowa w rozporządzeniu (UE) nr .../2010 (ESRB) i w niniejszym rozporządzeniu;

| (b) | EIOPA, |
| --- | --- |

(b)

EIOPA,

| (c) | Europejski Organ Nadzoru (Europejski Organ Nadzoru Bankowego) ustanowiony na mocy rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA]; |
| --- | --- |

(c)

Europejski Organ Nadzoru (Europejski Organ Nadzoru Bankowego) ustanowiony na mocy rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA];

| (d) | Europejski Organ Nadzoru (Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) ustanowiony na mocy rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA]; |
| --- | --- |

(d)

Europejski Organ Nadzoru (Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) ustanowiony na mocy rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA];

| (e) | Europejski Organ Nadzoru (Wspólny Komitet) w celu realizacji zadań, o których mowa w art. 40-43 („Wspólny Komitet”); |
| --- | --- |

(e)

Europejski Organ Nadzoru (Wspólny Komitet) w celu realizacji zadań, o których mowa w art. 40-43 („Wspólny Komitet”);

| (f) | organy państw członkowskich określone w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA] oraz rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA]; |
| --- | --- |

(f)

organy państw członkowskich określone w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA], rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA] oraz rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA];

| (g) | Komisja – w celu realizacji zadań, o których mowa w art. 7 i 9. |
| --- | --- |

(g)

Komisja – w celu realizacji zadań, o których mowa w art. 7 i 9.

3.
     
  EIOPA prowadzi regularną i ścisłą współpracę z Europejską Radą ds. Ryzyka Systemowego, a także z Europejskim Organem Nadzoru (Europejski Organ Nadzoru Bankowego) i Europejskim Organem Nadzoru (Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) za pośrednictwem Wspólnego Komitetu, zapewniając międzysektorową spójność prac i wypracowując wspólne stanowiska w dziedzinie nadzoru konglomeratów finansowych oraz w innych międzysektorowych kwestiach.

4.
     
  Zgodnie z zasadą lojalnej współpracy z art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, strony ESFS współpracują we wzajemnym zaufaniu i szacunku, w szczególności zapewniając odpowiedni i rzetelny przepływ informacji między sobą.

5.
     
  Organy nadzoru, które są stronami w ESFS są zobowiązane do nadzoru instytucji finansowych działających w Unii zgodnie z aktami ustawodawczymi, o których mowa w art. 1 ust. 2.

Artykuł 1b

Odpowiedzialność wobec Parlamentu Europejskiego

Organy, o których mowa w art. 1a ust. 2 są odpowiedzialne wobec Parlamentu Europejskiego.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

| (1) | „instytucje finansowe” oznaczają przedsiębiorstwa,
  podmioty oraz osoby fizyczne i prawne podlegające dowolnemu z aktów prawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2, z tym że jeśli chodzi o dyrektywę 2005/60/WE „instytucje finansowe” oznaczają zakłady ubezpieczeń i pośredników ubezpieczeniowych, zgodnie z definicją tejże dyrektywy; |
| --- | --- |

(1)

„instytucje finansowe” oznaczają przedsiębiorstwa,
  podmioty oraz osoby fizyczne i prawne podlegające dowolnemu z aktów prawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2, z tym że jeśli chodzi o dyrektywę 2005/60/WE „instytucje finansowe” oznaczają zakłady ubezpieczeń i pośredników ubezpieczeniowych, zgodnie z definicją tejże dyrektywy;

| (2) | „
  właściwe
  organy” oznaczają:








  (i) | organy nadzoru określone w dyrektywie 2009/138/WE i właściwe organy określone w dyrektywie 2003/41/WE i 2002/92/WE; |
| --- | --- | --- |

(2)

„
  właściwe
  organy” oznaczają:

(i)

organy nadzoru określone w dyrektywie 2009/138/WE i właściwe organy określone w dyrektywie 2003/41/WE i 2002/92/WE;

| (ii) | w odniesieniu do dyrektyw 2002/65/WE i 2005/60/WE organy właściwe do celów zapewnienia zgodności z wymogami tych dyrektyw przez instytucje finansowe zdefiniowane w ust. 1. |
| --- | --- |

(ii)

w odniesieniu do dyrektyw 2002/65/WE i 2005/60/WE organy właściwe do celów zapewnienia zgodności z wymogami tych dyrektyw przez instytucje finansowe zdefiniowane w ust. 1.

Artykuł 3

Status prawny

1.   EIOPA jest organem
  Unii Europejskiej
  i posiada osobowość prawną.

2.   W każdym państwie członkowskich EIOPA posiada zdolność prawną o najszerszym zakresie przyznanym przez prawo krajowe osobom prawnym. EIOPA może w szczególności nabywać lub zbywać majątek ruchomy i nieruchomy oraz być stroną w postępowaniach sądowych.

3.   EIOPA reprezentuje jego przewodniczący.

Artykuł 4

Skład

W skład EIOPA wchodzą następujące organy:

| (1) | Rada Organów Nadzoru, która wykonuje zadania określone w art. 28; |
| --- | --- |

(1)

Rada Organów Nadzoru, która wykonuje zadania określone w art. 28;

| (2) | Zarząd, który wykonuje zadania określone w art. 32; |
| --- | --- |

(2)

Zarząd, który wykonuje zadania określone w art. 32;

| (3) | przewodniczący, który wykonuje zadania określone w art. 33; |
| --- | --- |

(3)

przewodniczący, który wykonuje zadania określone w art. 33;

| (4) | dyrektor wykonawczy, który wykonuje zadania określone w art. 38; |
| --- | --- |

(4)

dyrektor wykonawczy, który wykonuje zadania określone w art. 38;

| (5) | Komisja Odwoławcza, o której mowa w art. 44 i która wykonuje zadania określone w art. 46. |
| --- | --- |

(5)

Komisja Odwoławcza, o której mowa w art. 44 i która wykonuje zadania określone w art. 46.

Artykuł 5

Siedziba główna

Siedziba główna EIOPA mieści się we Frankfurcie.

EIOPA może posiadać przedstawicielstwa w najważniejszych ośrodkach finansowych Unii Europejskiej.

ROZDZIAŁ II

ZADANIA I UPRAWNIENIA EUROPEJSKIEGO ORGANU NADZORU UBEZPIECZEŃ I PRACOWNICZYCH PROGRAMÓW EMERYTALNYCH

Artykuł 6

Zadania i uprawnienia EIOPA

1.   Zadania EIOPA obejmują:

| (a) | przyczynianie się do ustanowienia wysokiej jakości wspólnych norm i praktyk regulacyjnych
  technicznych
  i nadzorczych
  technicznych
  , w szczególności poprzez przedstawianie opinii instytucjom
  Unii Europejskiej
  oraz poprzez opracowywanie wytycznych, zaleceń i projektów norm
  regulacyjnych technicznych i wykonawczych
  technicznych, które powinny opierać się na aktach ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2; |
| --- | --- |

(a)

przyczynianie się do ustanowienia wysokiej jakości wspólnych norm i praktyk regulacyjnych
  technicznych
  i nadzorczych
  technicznych
  , w szczególności poprzez przedstawianie opinii instytucjom
  Unii Europejskiej
  oraz poprzez opracowywanie wytycznych, zaleceń i projektów norm
  regulacyjnych technicznych i wykonawczych
  technicznych, które powinny opierać się na aktach ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2;

| (b) | przyczynianie się do spójnego stosowania
  aktów ustawodawczych Unii Europejskiej
  , w szczególności poprzez wkład do wspólnej kultury nadzoru, zapewnianie spójnego, efektywnego i skutecznego stosowania
  aktów ustawodawczych
  , o których mowa w art. 1 ust. 2, zapobieganie arbitrażowi regulacyjnemu, mediacja i rozstrzyganie sporów między
  właściwymi
  organami,
  zapewnianie skutecznego i spójnego nadzoru instytucji finansowych oraz
  spójności działań kolegiów organów nadzorczych oraz podejmowanie działań
  m.in.
  w sytuacjach nadzwyczajnych; |
| --- | --- |

(b)

przyczynianie się do spójnego stosowania
  aktów ustawodawczych Unii Europejskiej
  , w szczególności poprzez wkład do wspólnej kultury nadzoru, zapewnianie spójnego, efektywnego i skutecznego stosowania
  aktów ustawodawczych
  , o których mowa w art. 1 ust. 2, zapobieganie arbitrażowi regulacyjnemu, mediacja i rozstrzyganie sporów między
  właściwymi
  organami,
  zapewnianie skutecznego i spójnego nadzoru instytucji finansowych oraz
  spójności działań kolegiów organów nadzorczych oraz podejmowanie działań
  m.in.
  w sytuacjach nadzwyczajnych;

| (c) | wspieranie i
  ułatwianie przekazywania zadań i obowiązków pomiędzy
  właściwymi
  organami; |
| --- | --- |

(c)

wspieranie i
  ułatwianie przekazywania zadań i obowiązków pomiędzy
  właściwymi
  organami;

| (d) | ścisłą współpracę z ESRB, w szczególności poprzez dostarczanie jej wszelkich informacji koniecznych do realizacji jej zadań oraz poprzez zapewnianie podejmowania odpowiednich działań następczych w związku z jej ostrzeżeniami i zaleceniami; |
| --- | --- |

(d)

ścisłą współpracę z ESRB, w szczególności poprzez dostarczanie jej wszelkich informacji koniecznych do realizacji jej zadań oraz poprzez zapewnianie podejmowania odpowiednich działań następczych w związku z jej ostrzeżeniami i zaleceniami;

| (e) | organizowanie i
  przeprowadzanie analiz wzajemnych ocen
  właściwych
  organów,
  w tym udzielanie porad w celu
  zwiększenia spójności wyników w zakresie nadzoru; |
| --- | --- |

(e)

organizowanie i
  przeprowadzanie analiz wzajemnych ocen
  właściwych
  organów,
  w tym udzielanie porad w celu
  zwiększenia spójności wyników w zakresie nadzoru;

| (f) | monitorowanie i ocenę zmian na rynku podlegającym kompetencjom EIOPA; |
| --- | --- |

(f)

monitorowanie i ocenę zmian na rynku podlegającym kompetencjom EIOPA;

| (fa) | przeprowadzanie analiz ekonomicznych rynków w celu informowania organu udzielającego absolutorium o swoich zadaniach; |
| --- | --- |

(fa)

przeprowadzanie analiz ekonomicznych rynków w celu informowania organu udzielającego absolutorium o swoich zadaniach;

| (fb) | wspieranie ochrony właścicieli polis i uposażonych; |
| --- | --- |

(fb)

wspieranie ochrony właścicieli polis i uposażonych;

| (fc) | pomaganie w zarządzaniu kryzysowym w podmiotach transgranicznych, w razie gdy kryzys może spowodować ryzyko systemowe, o którym mowa w art. 12b, prowadząc wszelkie wczesne interwencje i dokonując postępowania naprawczego lub upadłościowego dla takich podmiotów za pośrednictwem Działu Awaryjno-Naprawczego ds. Ubezpieczeń i Programów Emerytalnych, o którym mowa w art. 12c; |
| --- | --- |

(fc)

pomaganie w zarządzaniu kryzysowym w podmiotach transgranicznych, w razie gdy kryzys może spowodować ryzyko systemowe, o którym mowa w art. 12b, prowadząc wszelkie wczesne interwencje i dokonując postępowania naprawczego lub upadłościowego dla takich podmiotów za pośrednictwem Działu Awaryjno-Naprawczego ds. Ubezpieczeń i Programów Emerytalnych, o którym mowa w art. 12c;

| (g) | realizację wszelkich konkretnych zadań określonych w niniejszym rozporządzeniu lub w
  aktach ustawodawczych Unii Europejskiej
  , o których mowa w art. 1 ust. 2; |
| --- | --- |

(g)

realizację wszelkich konkretnych zadań określonych w niniejszym rozporządzeniu lub w
  aktach ustawodawczych Unii Europejskiej
  , o których mowa w art. 1 ust. 2;

| (ga) | nadzorowanie tych instytucji finansowych, które nie podlegają nadzorowi właściwych organów; |
| --- | --- |

(ga)

nadzorowanie tych instytucji finansowych, które nie podlegają nadzorowi właściwych organów;

| (gb) | publikowanie i regularne aktualizowanie na stronie internetowej EIOPA informacji dotyczących obszaru jego działań, w szczególności w obszarze jego kompetencji, na temat zarejestrowanych instytucji finansowych, aby zapewnić opinii publicznej łatwy dostęp do informacji; |
| --- | --- |

(gb)

publikowanie i regularne aktualizowanie na stronie internetowej EIOPA informacji dotyczących obszaru jego działań, w szczególności w obszarze jego kompetencji, na temat zarejestrowanych instytucji finansowych, aby zapewnić opinii publicznej łatwy dostęp do informacji;

| (gc) | przejęcie, w stosownych przypadkach, wszystkich aktualnych i bieżących zadań Komitetu Organów Nadzoru ds. Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych. |
| --- | --- |

(gc)

przejęcie, w stosownych przypadkach, wszystkich aktualnych i bieżących zadań Komitetu Organów Nadzoru ds. Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych.

2.   Aby zrealizować zadania określone w ust. 1, EIOPA posiada uprawnienia określone w niniejszym rozporządzeniu, w szczególności do ▐:

| (a) | opracowywania projektów technicznych norm
  regulacyjnych
  w określonych przypadkach, o których mowa w art. 7; |
| --- | --- |

(a)

opracowywania projektów technicznych norm
  regulacyjnych
  w określonych przypadkach, o których mowa w art. 7;

| (aa) | opracowywania projektów wykonawczych norm technicznych w określonych przypadkach, o których mowa w art. 7e; |
| --- | --- |

(aa)

opracowywania projektów wykonawczych norm technicznych w określonych przypadkach, o których mowa w art. 7e;

| (b) | wydawania wytycznych i zaleceń, zgodnie z art. 8; |
| --- | --- |

(b)

wydawania wytycznych i zaleceń, zgodnie z art. 8;

| (c) | wydawania zaleceń w określonych przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 3; |
| --- | --- |

(c)

wydawania zaleceń w określonych przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 3;

| (d) | podejmowania indywidualnych decyzji skierowanych do
  właściwych
  organów w określonych przypadkach, o których mowa w art. 10 i 11; |
| --- | --- |

(d)

podejmowania indywidualnych decyzji skierowanych do
  właściwych
  organów w określonych przypadkach, o których mowa w art. 10 i 11;

| (e) | podejmowania indywidualnych decyzji skierowanych do instytucji finansowych w określonych przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 6, art. 10 ust. 3 i art. 11 ust. 4; |
| --- | --- |

(e)

podejmowania indywidualnych decyzji skierowanych do instytucji finansowych w określonych przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 6, art. 10 ust. 3 i art. 11 ust. 4;

| (f) | wydawania opinii dla Parlamentu Europejskiego, Rady lub Komisji, zgodnie z art. 19
  ; |
| --- | --- |

(f)

wydawania opinii dla Parlamentu Europejskiego, Rady lub Komisji, zgodnie z art. 19
  ;

| (fa) | gromadzenia niezbędnych informacji dotyczących instytucji finansowych, zgodnie z art. 20; |
| --- | --- |

(fa)

gromadzenia niezbędnych informacji dotyczących instytucji finansowych, zgodnie z art. 20;

| (fb) | opracowywania wspólnej metodyki oceny wpływu charakterystyki produktu i procesu dystrybucji na sytuację finansową instytucji i ochronę konsumenta; |
| --- | --- |

(fb)

opracowywania wspólnej metodyki oceny wpływu charakterystyki produktu i procesu dystrybucji na sytuację finansową instytucji i ochronę konsumenta;

| (fc) | stworzenia bazy danych zarejestrowanych instytucji finansowych w zakresie jego kompetencji oraz – jeżeli tak stanowią akty ustawodawcze, o których mowa w art. 1 ust. 2 – na szczeblu centralnym. |
| --- | --- |

(fc)

stworzenia bazy danych zarejestrowanych instytucji finansowych w zakresie jego kompetencji oraz – jeżeli tak stanowią akty ustawodawcze, o których mowa w art. 1 ust. 2 – na szczeblu centralnym.

| (fd) | opracowania normy regulacyjnej określającej minimalne informacje na temat transakcji i uczestników rynku, które są udostępniane EIOPA, oraz określającego sposób koordynacji zbierania danych oraz sposób powiązania obecnych krajowych baz danych, tak aby EIOPA zawsze mógł mieć dostęp do istotnych i koniecznych informacji na temat transakcji i rynku niezbędnych do wykonywania wyznaczonych mu w niniejszym rzoporządzeniu zadań; |
| --- | --- |

(fd)

opracowania normy regulacyjnej określającej minimalne informacje na temat transakcji i uczestników rynku, które są udostępniane EIOPA, oraz określającego sposób koordynacji zbierania danych oraz sposób powiązania obecnych krajowych baz danych, tak aby EIOPA zawsze mógł mieć dostęp do istotnych i koniecznych informacji na temat transakcji i rynku niezbędnych do wykonywania wyznaczonych mu w niniejszym rzoporządzeniu zadań;

| (fe) | realizację wszelkich konkretnych zadań określonych w niniejszym rozporządzeniu lub w aktach ustawodawczych Unii, o których mowa w art. 1 ust. 2. |
| --- | --- |

(fe)

realizację wszelkich konkretnych zadań określonych w niniejszym rozporządzeniu lub w aktach ustawodawczych Unii, o których mowa w art. 1 ust. 2.

3.   EIOPA wykonuje wyłączne uprawnienia nadzorcze dotyczące jednostek posiadających zasięg
  ogólnounijny
  lub prowadzących działalność gospodarczą o zasięgu
  ogólnounijnym
  , powierzone mu w
  aktach ustawodawczych
  , o których mowa w art. 1 ust. 2.

3a.
     W celu
  wykonywania wyłącznych uprawnień nadzorczych na mocy ust. 3
  EIOPA posiada odpowiednie uprawnienia do przeprowadzania dochodzeń i egzekwowania, jak określono w odpowiednim prawodawstwie, a także posiada możliwość nakładania opłat.
  EIOPA ściśle współpracuje z właściwymi organami i opiera się na ich wiedzy, strukturach i uprawnieniach w realizacji swych zadań.

Artykuł 6a

Zadania związane z ochroną konsumenta i działalnością finansową

1.
     
  Aby zwiększyć ochronę właścicieli polis i uposażonych, EIOPA podejmuje wiodącą rolę w propagowaniu przejrzystości, prostoty i uczciwości na jednolitym rynku produktów i usług finansowych, między innymi przez:

| (i) | zbieranie i analizowanie danych na temat trendów konsumenckich oraz sporządzanie sprawozdań na ten temat, |
| --- | --- |

(i)

zbieranie i analizowanie danych na temat trendów konsumenckich oraz sporządzanie sprawozdań na ten temat,

| (ii) | analizowanie i koordynowanie znajomości zagadnień finansowych i inicjatyw edukacyjnych, |
| --- | --- |

(ii)

analizowanie i koordynowanie znajomości zagadnień finansowych i inicjatyw edukacyjnych,

| (iii) | opracowywanie norm szkoleniowych dla przemysłu, |
| --- | --- |

(iii)

opracowywanie norm szkoleniowych dla przemysłu,

| (iv) | wnoszenie wkładu w rozwój wspólnych zasad ujawniania danych, |
| --- | --- |

(iv)

wnoszenie wkładu w rozwój wspólnych zasad ujawniania danych,

| (v) | ocenę zwłaszcza dostępności, podaży i kosztów ubezpieczenia w przypadku gospodarstw domowych i przedsiębiorstw, w szczególności MŚP. |
| --- | --- |

(v)

ocenę zwłaszcza dostępności, podaży i kosztów ubezpieczenia w przypadku gospodarstw domowych i przedsiębiorstw, w szczególności MŚP.

2.
     
  EIOPA monitoruje nowe oraz istniejące formy działalności finansowej i może przyjmować wytyczne oraz zalecenia mające na celu propagowanie bezpieczeństwa, dobrej kondycji rynków i zbieżności praktyk regulacyjnych.

3.
     
  EIOPA może też wydawać ostrzeżenia w przypadkach, gdy działalność finansowa stanowi poważne zaagrożenie dla celów określonych w art. 1 ust. 4.

4.
     
  EIOPA ustanawia będący jego integralną częścią Komitet ds. innowacji finansowej, w ramach którego spotykają się wszystkie odpowiednie właściwe organy w celu wypracowania skoordynowanego podejścia do nowej i innowacyjnej działalności finansowej z punktu widzenia regulacyjnego i nadzorczego oraz w celu udzielania porad Radzie, Parlamentowi Europejskiemu i Komisji Europejskiej.

5.
     
  EIOPA może nałożyć tymczasowe zakazy lub ograniczenia w odniesieniu do niektórych rodzajów działalności finansowej zagrażającej należytemu funkcjonowaniu i integralności rynków finansowych lub stabilności całości lub części systemu finansowego Unii w przypadkach i na warunkach określonych w aktach ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust.2, lub jeśli jest to konieczne w przypadku sytuacji nadzwyczajnej, zgodnie z art. 10 i na warunkach w nim zawartych. EIOPA może też nałożyć taki zakaz lub ograniczenie poprzez przyjęcie regulacyjnych norm technicznych zgodnie z art. 7.

EIOPA dokonuje przeglądu niniejszej decyzji w regularnych odstępach czasu.

Artykuł 7

Regulacyjne
  normy techniczne

1.   
  Parlament Europejski i Rada mogą przekazać uprawnienia Komisji do przyjęcia regulacyjnych norm technicznych na mocy art. 290 TFUE celem zapewnienia spójnej harmonizacji
  w dziedzinach szczegółowo określonych w
  aktach ustawodawczych
  , o których mowa w art. 1 ust. 2.
  Niniejsze normy są natury technicznej, nie wiążą się z podejmowaniem decyzji strategicznych lub politycznych, a ich treść określają akty legislacyjne będące ich podstawą. EIOPA opracowuje projekt regulacyjnych norm technicznych i przedstawia go Komisji do zatwierdzenia.

w przypadku, gdy EIOPA nie przedstawi projektu Komisji w okresie ustalonym w aktach ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2, Komisja może przyjąć regulacyjną normę techniczną.

1a.
     
  EIOPA przeprowadza otwarte konsultacje publiczne na temat regulacyjnych norm technicznych oraz dokonuje analizy ewentualnych kosztów i korzyści z nimi związanych, chyba że takie konsultacje i analizy są nieproporcjonalne w stosunku do zakresu i wpływu odnośnych regulacyjnych norm technicznych lub w stosunku do szczególnie pilnego charakteru danej kwestii przed przedstawieniem ich Komisji. EIOPA zasięga również opinii lub porady Grupy Zainteresowanych Stron, o której mowa w art. 22.

1b.
     
  Po otrzymaniu projektu regulacyjnej normy technicznej od EIOPA Komisja bezzwłocznie przesyła go Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

1c.
     
  Komisja podejmuje decyzję w sprawie przyjęcia projektu regulacyjnej normy technicznej w terminie trzech miesięcy od jego otrzymania. Regulacyjną normę techniczną przyjmuje się w drodze rozporządzeń lub decyzji W przypadku, gdy Komisja nie zamierza przyjąć normy, informuje ona o swojej decyzji oraz o jej powodach Parlament Europejski i Radę.

Artykuł 7a

Niezatwierdzenie lub zmiana projektu normy regulacyjnej

1.
     
  W przypadku, gdy Komisja nie zamierza zatwierdzić projektu regulacyjnych norm technicznych albo zamierza zatwierdzić je częściowo lub ze zmianami, odsyła EIOPA projekt regulacyjnych norm technicznych, proponując uzasadnione zmiany.

2.
     
  W ciągu sześciu tygodni EIOPA może w oparciu o zmiany zaproponowane przez Komisję wprowadzić poprawki w projektach regulacyjnych norm technicznych i ponownie przedłożyć je Komisji do zatwierdzenia. EIOPA powiadamia Parlament Europejski, Radę i Komisję o swojej decyzji.

3.
     
  W przypadku gdy EIOPA nie zgadza się z decyzją Komisji o odrzuceniu lub zmianie jego pierwotnych propozycji, Parlament Europejski lub Rada mogą wezwać w terminie jednego miesiąca właściwego komisarza i przewodniczącego EIOPA na posiedzenie ad hoc właściwej komisji Parlamentu Europejskiego lub Rady, żeby przedstawili i wyjaśnili zaistniałe rozbieżności.

Artykuł 7b

Wykonanie przekazanych uprawnień

1.
     
  Uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych norm technicznych, o których mowa w art. 7, przyznaje się Komisji na okres 4 lat od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazanych uprawnień w terminie najpóźniej 6 miesięcy przed zakończeniem okresu 4 lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada cofnie je zgodnie z art. 7 lit. c).

2.
     
  Z chwilą przyjęcia regulacyjnych norm technicznych Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i Radę.

3.
     
  W sprawozdaniu, o którym mowa w art. 35 ust. 2, przewodniczący EIOPA powiadamia Parlament Europejski i Radę o normach regulacyjnych, które zostały zatwierdzone, a których właściwe organy nie przestrzegały.

Artykuł 7c

Sprzeciw wobec regulacyjnych norm technicznych

1.
     
  Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec danej regulacyjnej normy technicznej w terminie trzech miesięcy od daty powiadomienia przez Komisję. Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten można wydłużyć o kolejne trzy miesiące.

2.
     
  Regulacyjna norma techniczna jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i powinna wejść w życie przed upływem tego terminu, jeżeli Parlament Europejski i Rada poinformują Komisję, że nie zamierzają zgłosić sprzeciwu. Jeżeli po upływie tego terminu ani Parlament Europejski ani Rada nie zgłoszą sprzeciwu wobec regulacyjnej normy technicznej, zostaje ona opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii.

3.
     
  Jak tylko Komisja przekaże projekt Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, instytucje te mogą przyjąć przedwczesne i warunkowe oświadczenie o braku sprzeciwu, które wejdzie w życie kiedy Komisja przyjmie regulacyjną normę techniczną bez wprowadzania zmian do projektu.

4.
     
  Jeżeli Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się regulacyjnej normie technicznej, norma ta nie wchodzi w życie. Zgodnie z art. 296 TFUE, instytucja, która wyraziła sprzeciw, wskazuje powody swego sprzeciwu wobec regulacyjnej normy technicznej.

Artykuł 7d

Odwołanie przekazanych uprawnień

1.
     
  Przekazanie uprawnień określonych w art. 7 może zostać odwołane przez Parlament Europejski lub Radę.

2.
     
  Decyzja o odwołaniu kładzie kres przekazaniu uprawnień.

3.
     
  Instytucja, która rozpoczęła wewnętrzną procedurę w celu podjęcia decyzji, czy zamierza ona odwołać przekazanie uprawnień, stara się poinformować drugą instytucję i Komisję, w odpowiednim czasie przed podjęciem ostatecznej decyzji, wskazując uprawnienia dotyczące regulacyjnych norm technicznych, które mogłyby zostać odwołane.

Artykuł 7e

Wdrażanie norm technicznych

1.
     
  W przypadku gdy Parlament Europejski i Rada przekażą Komisji prawo do przyjmowania regulacyjnych norm technicznych na mocy art. 291 TFUE w przypadku których konieczne są jednolite warunki wdrażania wiążących prawnie aktów Unijnych w dziedzinach szczegółowo określonych w aktach ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2, stosuje się następujące zasady:

| a) | w przypadku gdy, zgodnie w wyżej wymienionymi przepisami, EIOPA przygotuje i przedłoży Komisji projekt wdrażania norm technicznych, normy te są natury technicznej, nie obejmują decyzji politycznych i ograniczają się do określenia warunków stosowania wiążących prawnie aktów unijnych; |
| --- | --- |

a)

w przypadku gdy, zgodnie w wyżej wymienionymi przepisami, EIOPA przygotuje i przedłoży Komisji projekt wdrażania norm technicznych, normy te są natury technicznej, nie obejmują decyzji politycznych i ograniczają się do określenia warunków stosowania wiążących prawnie aktów unijnych;

| b) | w przypadku, gdy EIOPA nie przedstawi projektu Komisji w okresie ustalonym w aktach ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2 lub wskazanym w skierowanym przez Komisję do EIOPA wniosku zgodnie z art. 19, Komisja może przyjąć regulacyjną normę techniczną w drodze aktu wykonawczego. |
| --- | --- |

b)

w przypadku, gdy EIOPA nie przedstawi projektu Komisji w okresie ustalonym w aktach ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2 lub wskazanym w skierowanym przez Komisję do EIOPA wniosku zgodnie z art. 19, Komisja może przyjąć regulacyjną normę techniczną w drodze aktu wykonawczego.

2.
     
  Przed ich przedstawieniem Komisji EIOPA przeprowadza otwarte konsultacje publiczne na temat wdrażania norm technicznych oraz dokonuje analizy ewentualnych kosztów i korzyści z nimi związanych, chyba że takie konsultacje i analizy są nieproporcjonalne w stosunku do zakresu i wpływu odnośnych norm technicznych lub w stosunku do szczególnie pilnego charakteru danej kwestii.

EIOPA zasięga również opinii lub porady Grupy Zainteresowanych Stron, o której mowa w art. 22.

3.
     
  EIOPA przedstawia Komisji projekt wdrażania norm technicznych do zatwierdzenia Komisji zgodnie z z art. 291 TFUE, a jednocześnie przedstawia je Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

4.
     
  W terminie trzech miesięcy od otrzymania projektu wdrażania norm technicznych Komisja podejmuje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu wdrażania norm. Komisja może przedłużyć ten okres o jeden miesiąc. Jeżeli wymaga tego interes Unii Europejskiej, Komisja może zatwierdzić projekt norm tylko częściowo lub ze zmianami.

W każdym przypadku, gdy Komisja przyjmuje wykonawcze normy techniczne zmieniające projekt wykonawczych norm technicznych przedłożony przez EIOPA, informuje ona o tym Parlament Europejski i Radę.

5.
     
  Komisja przyjmuje standardy w drodze rozporządzeń lub decyzji oraz publikuje je w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 8

Wytyczne i zalecenia

1.
     W celu ustanowienia spójnych, efektywnych i skutecznych praktyk nadzorczych w ramach ESFS oraz zapewnienia wspólnego, jednolitego i spójnego stosowania prawa
  Unii Europejskiej
  , EIOPA wydaje wytyczne i zalecenia skierowane do
  właściwych
  organów lub instytucji finansowych.

1a.
     
  EIOPA przeprowadza, w stosownych przypadkach, konsultacje publiczne w sprawie tych wytycznych i zaleceń, a także analizuje ewentualne koszty i korzyści z nimi związane. EIOPA zasięga również, w stosownych przypadkach, opinii lub porady Grupy Zainteresowanych Stron, o której mowa w art. 22. Takie konsultacje, analizy, opinie i rady są proporcjonalne do zasięgu, charakteru i wpływu wytycznych lub zaleceń.

2.
     
  Właściwe
  organy
  i instytucje finansowe
  dokładają wszelkich starań, aby zastosować się do tych wytycznych i zaleceń.
  W ciągu dwóch miesięcy od wydania wytycznej lub zalecenia, każdy właściwy organ potwierdza, że zamierza zastosować się do tej wytycznej czy zalecenia. Jeżeli właściwe władze nie zamierzają się do nich zastosować, powiadamiają o tym EIOPA, podając uzasadnienie. EIOPA publikuje te przyczyny.

W przypadku gdy właściwy organ nie zastosuje się do wytycznej lub zalecenia, EIOPA podaje ten fakt do wiadomości publicznej.

EIOPA może, indywidualnie w każdym przypadku, podjąć decyzję o opublikowaniu przedstawionych przez właściwy organ powodów niezastosowania się do wytycznej lub zalecenia. Właściwy organ jest z wyprzedzeniem powiadamiany o takiej publikacji.

Jeśli dana wytyczna lub zalecenie zawiera taki wymóg, co roku instytucje finansowe jasno i szczegółowo informują, czy stosują się do tej wytycznej lub zalecenia.

2a.
     
  W sprawozdaniu, o którym mowa w art. 28 ust. 4 lit. a), EIOPA informuje Parlament Europejski, Radę i Komisję o wydanych wytycznych i zaleceniach, wymienia właściwe organy, które się do nich nie zastosowały, i określa, jak zamierza zagwarantować, że będą one stosować się do jego zaleceń i wytycznych w przyszłości.

Artykuł 9

Naruszenie prawa Unii

1.   W przypadku gdy
  właściwy
  organ nie stosuje ▐
  aktów ustawodawczych
  , o których mowa w art. 1 ust. 2
  lub stosuje je w sposób który wydaje się stanowić naruszenie prawa Unii Europejskiej, w tym regulacyjnych i wykonawczych norm technicznych, określonych zgodnie z art. 7 i 7e
  , w szczególności nie zapewniając spełnienia przez instytucje finansowe wymogów ustanowionych w tym prawodawstwie, EIOPA posiada uprawnienia określone w ust. 2, 3 i 6 niniejszego artykułu.

2.   Na wniosek
  co najmniej
  jednego
  właściwego
  organu, Komisji,
  Parlamentu Europejskiego, Rady, Grupy Zainteresowanych Stron
  ▐ lub też z własnej inicjatywy i po poinformowaniu
  właściwego
  organu, którego to dotyczy, EIOPA może przeprowadzać dochodzenia w sprawie domniemanego
  naruszenia lub niezastosowania
  prawa
  Unii
  .

2a.
     Bez uszczerbku dla uprawnień ustanowionych w art. 20
  właściwy
  organ
  bezzwłocznie
  przekazuje EIOPA wszelkie informacje uznane przez EIOPA za niezbędne dla prowadzonego przez niego dochodzenia.

3.   Najpóźniej w terminie dwóch miesięcy od rozpoczęcia dochodzenia, EIOPA może skierować do
  właściwego
  organu, którego to dotyczy, zalecenie określające działania konieczne do zapewnienia przestrzegania prawa
  Unii
  .

3a.
     W terminie dziesięciu dni roboczych od daty otrzymania zalecenia,

  właściwy

  organ informuje EIOPA o działaniach jakie podjął, lub zamierza podjąć, aby zapewnić przestrzeganie prawa

  Unii
  .

4.   W przypadku gdy właściwy organ nie zapewnił przestrzegania prawa
  Unii
  w ciągu miesiąca od otrzymania zalecenia od EIOPA, Komisja może, po uzyskaniu informacji od EIOPA lub z własnej inicjatywy,
  wydać formalną opinię
  nakładającą na
  właściwy
  organ obowiązek podjęcia działań niezbędnych do przestrzegania prawa
  Unii Europejskiej. Formalna opinia Komisji uwzględnia zalecenie EIOPA.

Komisja
  wydaje
  taką
  formalną opinię
  najpóźniej w terminie trzech miesięcy od przyjęcia zalecenia. Komisja może przedłużyć ten okres o jeden miesiąc.

▐

EIOPA i
  właściwe
  organy przekazują Komisji wszelkie niezbędne informacje.

5.   W terminie dziesięciu dni roboczych od daty otrzymania
  formalnej opinii
  , o której mowa w ust. 4,
  właściwy
  organ informuje Komisję i EIOPA o działaniach, jakie podjął, lub zamierza podjąć, aby
  zastosować się do formalnej opinii
  Komisji.

6.   Bez uszczerbku dla uprawnień Komisji na mocy
  art. 258 TFUE
  , w przypadku gdy
  właściwy
  organ nie stosuje się do
  formalnej opinii
  , o której mowa w ust. 4 ▐, w okresie w niej przewidzianym, oraz w przypadku gdy konieczne jest terminowe zaradzenie nieprzestrzeganiu przepisów ▐, w celu utrzymania bądź przywrócenia równych warunków konkurencji na rynku lub zapewnienia prawidłowego funkcjonowania systemu finansowego i jego stabilności, oraz w przypadku gdy odpowiednie wymogi przewidziane w
  aktach ustawodawczych
  , o których mowa w art. 1 ust. 2, mają bezpośrednie zastosowanie w odniesieniu do instytucji finansowych
  zgodnie z aktami ustawodawczymi, o których mowa w art. 1 ust. 2,
  EIOPA może przyjąć decyzję indywidualną, skierowaną do instytucji finansowej, zobowiązującą ją do podjęcia działań niezbędnych do wypełnienia jej obowiązków wynikających z prawa
  Unii
  , w tym do zaprzestania określonych praktyk.

Decyzja EIOPA jest zgodna z
  formalną opinią
  wydaną przez Komisję na mocy ust. 4.

7.   Decyzje przyjęte na mocy ust. 6 zastępują wszelkie decyzje przyjęte wcześniej przez właściwe organy w tej samej sprawie.

Podejmując
  działania ▐ wzwiązku z
  kwestiami będącymi przedmiotem formalnej opinii
  na mocy ust. 4
  lub decyzji na mocy ust.
  6
  , właściwe organy stosują się do formalnej opinii lub decyzji, w zależności od przypadku
  .

7a.
     
  W sprawozdaniu, o którym mowa w art. 28 ust. 4 lit. a), EIOPA wymienia właściwe organy i instytucje finansowe, które nie zastosowały się do decyzji, o których mowa w ust. 4 i 6.

Artykuł 10

Działania podejmowane w sytuacjach nadzwyczajnych

1.   W przypadku niekorzystnego rozwoju sytuacji, która może poważnie zagrozić prawidłowemu funkcjonowaniu rynków finansowych i ich
  integralności
  lub stabilności całego systemu finansowego w
  Unii Europejskiej
  lub jego części, EIOPA
  aktywnie ułatwia i w razie potrzeby koordynuje wszelkie działania podejmowane przez odpowiednie krajowe właściwe organy nadzoru
  .

Aby umożliwić EIOPA takie ułatwianie i koordynowanie działań, organ ten jest dokładnie informowany o wszelkich istotnych zmianach; jest również zapraszany do brania udziału w charakterze obserwatora we wszelkich stosownych spotkaniach organizowanych przez odpowiednie krajowe właściwe organy nadzoru.

1a.
     
  Komisja może przyjąć skierowaną do EIOPA decyzję w sprawie istnienia sytuacji nadzwyczajnej dla celów niniejszego rozporządzenia, z własnej inicjatywy lub na wniosek Parlamentu Europejskiego, Rady, ESRB lub EIOPA. Komisja dokonuje przeglądu tej decyzji w miesięcznych odstępach czasu i ogłasza koniec sytuacji nadzwyczajnej, kiedy jest to właściwe.

W przypadku stwierdzenia istnienia sytuacji nadzwyczajnej Komisja bezzwłocznie powiadamia Parlament Europejski i Radę.

2.   Jeśli Komisja przyjmie decyzję na mocy ust.
  1a i w wyjątkowych okolicznościach, kiedy niezbędne są skoordynowane działania organów krajowych w związku z niekorzystnym rozwojem sytuacji, który może zagrozić prawidłowemu funkcjonowaniu rynków finansowych i ich integralności lub stabilności całego systemu finansowego w Unii Europejskiej lub jego części,
  EIOPA może przyjąć indywidualne decyzje zobowiązujące
  właściwe
  organy do podjęcia niezbędnych działań zgodnie z
  aktami ustawodawczymi
  , o których mowa w art. 1 ust. 2, w celu likwidacji
  takich
  zagrożeń ▐ przez zapewnienie spełniania przez instytucje finansowe i
  właściwe
  organy wymogów ustanowionych w tym prawodawstwie.

3.   Bez uszczerbku dla uprawnień Komisji na mocy art.
  258 TFUE
  , w przypadku gdy
  właściwy
  organ nie stosuje się do decyzji, o której mowa w ust. 2, w okresie w niej przewidzianym oraz w przypadku gdy odpowiednie wymogi przewidziane w
  aktach ustawodawczych
  , o których mowa w art. 1 ust. 2, mają bezpośrednie zastosowanie w odniesieniu do instytucji finansowych, EIOPA może przyjąć skierowaną do instytucji finansowej decyzję indywidualną zobowiązującą tę instytucję do podjęcia działań niezbędnych do wypełnienia jej obowiązków wynikających z tego prawodawstwa, w tym do zaprzestania określonych praktyk.

4.   Decyzje przyjęte na mocy ust. 3 zastępują wszelkie decyzje przyjęte wcześniej przez właściwe organy w tej samej sprawie.

Wszelkie działania podjęte przez
  właściwe
  organy w związku z
  kwestiami
  będącymi przedmiotem decyzji na mocy ust. 2 lub 3, są zgodne z tymi decyzjami.

Artykuł 11

Rozstrzyganie sporów między
  właściwymi
  organami

1.   Bez uszczerbku dla uprawnień ustanowionych w art. 9, w przypadku gdy
  właściwy
  organ nie wyraża zgody na stosowanie procedury, na podjęte działanie lub jego niepodjęcie przez inny
  właściwy
  organ w dziedzinach, w których zgodnie z
  aktami ustawodawczymi
  , o których mowa w art. 1 ust. 2, wymagana jest współpraca, koordynacja lub wspólny proces decyzyjny ze strony
  właściwych
  organów więcej niż jednego państwa członkowskiego, EIOPA
  z inicjatywy własnej lub na wniosek jednego lub więcej właściwych organów, których to dotyczy, obejmuje główną rolę we wspieraniu właściwych organów
  w rozstrzygnięciu sporu zgodnie z procedurą określoną w ust. 2
  do 4
  .

2.   Uwzględniając odpowiednie terminy określone w
  aktach ustawodawczych
  , o których mowa w art. 1 ust. 2 oraz stopień złożoności i nagłości sprawy, EIOPA wyznacza termin zakończenia postępowania pojednawczego między
  właściwymi
  organami.
  Na tym etapie EIOPA występuje w roli mediatora.

3.   Jeśli do momentu zakończenia postępowania pojednawczego zainteresowane
  właściwe
  organy nie rozstrzygną sporu, EIOPA
  – zgodnie z procedurą określoną w art. 29 ust. 1 akapit trzeci – podejmuje
  decyzję
  rozstrzygającą spór i
  zobowiązującą te organy do podjęcia konkretnych działań ▐, zgodnie z prawem
  Unii
  ,
  ze skutkiem wiążącym dla zainteresowanych właściwych organów
  .

4.   Bez uszczerbku dla uprawnień Komisji na mocy art.
  258 TFUE
  , w przypadku gdy
  właściwy
  organ nie stosuje się do decyzji EIOPA, a w ten sposób nie zapewnia spełniania przez instytucję finansową wymogów mających do niej bezpośrednie zastosowanie na mocy
  aktów ustawodawczych
  , o których mowa w art. 1 ust. 2, EIOPA przyjmuje skierowaną do instytucji finansowej decyzję indywidualną, zobowiązującą tę instytucję do podjęcia działań niezbędnych do wypełnienia jej obowiązków wynikających z prawa
  Unii
  , w tym do zaprzestania określonych praktyk.

4a.
     
  Decyzje przyjęte na mocy ust. 4 zastępują wszelkie decyzje przyjęte wcześniej przez właściwe organy w tej samej sprawie. Wszelkie działania podjęte przez właściwe organy w związku z sytuacją faktyczną, będącą przedmiotem decyzji na mocy ust. 3 lub 4, są zgodne z tymi decyzjami.

4b.
     
  W sprawozdaniu, o którym mowa w art. 35 ust. 2, przewodniczący wymienia spory między właściwymi organami, osiągnięte porozumienia oraz decyzję podjętą w celu rozstrzygnięcia takich sporów.

Artykuł 11a

Rozstrzyganie sporów między właściwymi organami na szczeblu międzysektorowym

Wspólny Komitet, zgodnie z procedurą określoną w art. 11 i art. 42, rozstrzyga spory międzysektorowe, które mogą wynikać między jednym lub większą liczbą właściwych organów zgodnie z art. 2 ust. 2 niniejszego rozporządzenia oraz rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA] i rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EBA].

Artykuł 12

Kolegia organów nadzorczych

1.   EIOPA przyczynia się do promowania
  i monitorowania
  skutecznego,
  efektywnego
  i spójnego funkcjonowania kolegiów organów nadzorczych,
  o których mowa w dyrektywie 2006/48/WE,
  a także wspiera spójność stosowania prawa
  unijnego
  w tych kolegiach.
  Personel EIOPA może uczestniczyć we wszystkich działaniach, w tym w kontrolach w siedzibach, prowadzonych wspólnie przez dwa właściwe organy lub większą ich liczbę.

2.   EIOPA
  przewodzi obradom
  kolegiów organów nadzorczych ▐, jeśli uzna to za stosowne.
  W tym celu
  EIOPA
  uznawany jest
  za „
  właściwy
  organ” w rozumieniu odpowiednich przepisów.
  EIOPA:

| a) | gromadzi i wymienia wszelkie istotne informacje w normalnych i nadzwyczajnych sytuacjach w celu ułatwienia pracy kolegiom organów nadzorczych i utworzenia centralnego systemu i zarządzania nim celem udostępnienia tych informacji właściwym organom w kolegiach organów nadzorczych; |
| --- | --- |

a)

gromadzi i wymienia wszelkie istotne informacje w normalnych i nadzwyczajnych sytuacjach w celu ułatwienia pracy kolegiom organów nadzorczych i utworzenia centralnego systemu i zarządzania nim celem udostępnienia tych informacji właściwym organom w kolegiach organów nadzorczych;

| b) | uruchamia i koordynuje ogólnounijne testy skrajnych warunków w celu oceny odporności instytucji finansowych, zwłaszcza tych wymienionych w art. 12b, na niekorzystne zmiany na rynku, dopilnowując przy tym, by na poziomie krajowym stosowano przy takich testach jak najbardziej spójną metodykę; |
| --- | --- |

b)

uruchamia i koordynuje ogólnounijne testy skrajnych warunków w celu oceny odporności instytucji finansowych, zwłaszcza tych wymienionych w art. 12b, na niekorzystne zmiany na rynku, dopilnowując przy tym, by na poziomie krajowym stosowano przy takich testach jak najbardziej spójną metodykę;

| c) | planuje i prowadzi działalność nadzorczą w normalnych i nadzwyczajnych sytuacjach, w tym oceniając zagrożenia, na jakie są lub mogą być wystawione instytucje finansowe oraz; |
| --- | --- |

c)

planuje i prowadzi działalność nadzorczą w normalnych i nadzwyczajnych sytuacjach, w tym oceniając zagrożenia, na jakie są lub mogą być wystawione instytucje finansowe oraz;

| d) | nadzoruje zadania wykonywane przez właściwe organy. |
| --- | --- |

d)

nadzoruje zadania wykonywane przez właściwe organy.

3a.
     
  EIOPA może określać normy regulacyjne i wykonawcze oraz wydawać wytyczne i zalecenia przyjęte zgodnie z art. 7, 7e i 8 w celu ujednolicenia funkcjonowania nadzoru i najlepszych praktyk przyjętych przez kolegia organów nadzorczych. Organy zatwierdzają pisemne uzgodnienia dotyczące funkcjonowania każdego z kolegiów w celu zagwarantowania harmonijnego funkcjonowania pomiędzy nimi.

3b.
     
  Prawnie wiążąca rola mediatora powinna umożliwić EIOPA rozwiązywanie sporów między właściwymi organami zgodnie z procedurą określoną w art. 11. W razie braku porozumienia w ramach odnośnego kolegium organów nadzorczych EIOPA może podejmować decyzje nadzorcze mające bezpośrednie zastosowanie do danego podmiotu.

Artykuł 12a

Przepisy ogólne

1.
     
  EIOPA zwraca szczególną uwagę na ryzyko zakłócenia usług finansowych (i) spowodowane upośledzeniem całego lub części systemu finansowego i (ii) mogące spowodować poważne negatywne konsekwencje na rynku wewnętrznym i w realnej gospodarce (ryzyko systemowe) i zajmuje się tym ryzykiem. Wszystkie rodzaje pośredników finansowych, rynków i infrastruktury potencjalnie mogą w pewnym stopniu mieć znaczenie systemowe.

2.
     
  EIOPA, we współpracy z ESRB, opracowuje wspólny zestaw wskaźników jakościowych i ilościowych („deska rozdzielcza ryzyka”), który posłuży jako podstawa do wystawienia oceny przez organy nadzoru podmiotom transgranicznym określonym w art. 12b. Te oceny są regularnie weryfikowane w celu uwzględnienia istotnych zmian profilu ryzyka instytucji. Ocena organów nadzoru jest decydującym elementem przy podejmowaniu decyzji o bezpośrednim nadzorze lub interwencji w znajdującym się w trudnej sytuacji podmiocie.

3.
     
  Bez uszczerbku dla aktów ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2 EIOPA przedstawia – jeśli zachodzi taka konieczność – dodatkowe projekty standardów regulacyjnych i wdrożeniowych oraz wytyczne i zalecenia dla instytucji określonych w art. 12b.

4.
     
  EIOPA nadzoruje podmioty transgraniczne, które mogą stwarzać ryzyko systemowe w rozumieniu art. 12b. W takim przypadku EIOPA działa za pośrednictwem właściwych organów.

5.
     
  EIOPA powołuje Dział Awaryjno-Naprawczy uprawiony do wprowadzania w życie jasno określonych sposobów działania i metod zarządzania w zakresie zarządzania kryzysowego od procedur wczesnej interwencji po postępowanie naprawcze i upadłościowe i ich prowadzenia.

Artykuł 12b

Identyfikacja podmiotów transgranicznych, które potencjalnie mogą stanowić ryzyko systemowe

1.
     
  Rada Organów Nadzoru, po konsultacji z ESRB, może, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 29 ust. 1, zidentyfikować podmioty transgraniczne, które – z uwagi na ryzyko systemowe, jakie mogą stwarzać – powinny podlegać bezpośredniemu nadzorowi EIOPA lub Działu Awaryjno-Naprawczego, o którym mowa w art. 12c.

2.
     
  Kryteria identyfikowania takich podmiotów finansowych są spójne z kryteriami ustalonymi przez Radę Stabilności Finansowej (FSB), Międzynarodowy Fundusz Walutowy (IMF) oraz Bank Rozrachunków Międzynarodowych (BIS).

Artykuł 12c

Dział Awaryjno-Naprawczy

1.
     
  Dział Awaryjno-Naprawczy ds. Banków chroni stabilność finansową i minimalizuje efekt epidemii, jaki znajdujące się w trudnej sytuacji podmioty zidentyfikowane w art. 12b powodują w pozostałej części systemu i w gospodarce ogółem i ogranicza koszty ponoszone przez podatników, respektując zasadę proporcjonalności, hierarchię wierzycieli i gwarantując jednakowe traktowanie we wszystkich krajach.

2.
     
  Dział Awaryjno-Naprawczy ma uprawnienia do realizowania zadań określonych ust. 1 w celu uzdrowienia znajdujących się w trudnej sytuacji podmiotów lub podjęcia decyzji o likwidacji niewydolnych podmiotów (podstawowy warunek zapobieżenia pokusie nadużyć). Dział ten może między innymi zażądać dokonania modyfikacji wysokości kapitału lub płynności, rodzaju prowadzonej działalności, poprawy procedur, wyznaczenia lub zastąpienia zarządu, może zalecać uzyskanie wsparcia w postaci poręczenia, pożyczki lub wsparcia płynnościowego, zalecać całkowitą lub częściową sprzedaż, utworzenie banku zachowującego „dobre” aktywa/banku likwidującego „złe” aktywa lub banku pomostowego, zamianę długów na akcje (przy zastosowaniu odpowiednich redukcji wartości) lub częściowo dany podmiot upaństwowić.

3.
     
  Dział Awaryjno-Naprawczy ds. Banków składa się z ekspertów wyznaczonych przez Radę Organów Nadzoru EIOPA posiadających wiedzę i doświadczenie w zakresie restrukturyzacji, transformacji i likwidacji podmiotów finansowych.

Artykuł 12d

Europejskie ramy krajowych ubezpieczeniowych programów gwarancyjnych

1.
     
  EIOPA przyczynia się do rozwoju Europejskich ram krajowych ubezpieczeniowych programów gwarancyjnych działając zgodnie z uprawnieniami przyznanymi mu w tym rozporządzeniu celem zapewnienia, że krajowe ubezpieczeniowe programy gwarancyjne są odpowiednio finansowane ze składek pochodzących od odpowiednich instytucji finansowych, również takich, które działają na terenie Unii, lecz których siedziba znajduje się w innym państwie członkowskim lub poza Unią oraz zapewnia wysoki poziom ochrony wszystkim właścicielom polis w zharmonizowanych ramach w całej Unii.

2.
     
  Artykuł 8 dotyczący uprawnień EIOPA w zakresie przyjmowania wytycznych i zaleceń ma zastosowanie do rekompensat z tytułu ubezpieczenia.

3.
     
  Komisja może przyjmować regulacyjne i wykonawcze normy techniczne określone w aktach ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2 zgodnie z procedurą określoną w art. 7 - 7d niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 12e

Europejski Fundusz Stabilności Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych

1.
     
  Europejski Fundusz Stabilności Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych („Fundusz Stabilności”) zostaje powołany w celu zwiększenia internalizacji kosztów systemu finansowego, w tym pełnego odzyskiwania kosztów budżetowych, i udzielania pomocy w rozwiązywaniu sytuacji kryzysowych w zmagających się z trudnościami transgranicznych instytucjach finansowych. Instytucje finansowe działające tylko w jednym państwie członkowskim mogą przyłączyć się do funduszu. Fundusz Stabilności przyjmuje odpowiednie środki w celu uniknięcia sytuacji, w której dostępność pomocy powoduje pokusę nadużyć.

2.
     
  Fundusz Stabilności jest finansowany ze składek wszystkich podmiotów finansowych wymienionych w art. 12b. Składki te są proporcjonalne do poziomu ryzyka i udziału w ryzyku systemowym, które każdy z nich stwarza oraz wahań czynnika ryzyka ogólnego w czasie, zgodnie z ich „deską rozdzielczą ryzyka”. Wymagane poziomy składek uwzględniają szerzej pojęte warunki gospodarcze i konieczność utrzymania przez instytucje finansowe kapitału na inne zobowiązania regulacyjne i operacyjne.

3.
     
  Funduszem Stabilności administruje zarząd powoływany przez EIOPA na okres pięciu lat. Członkowie zarządu są wybierani spośród pracowników zaproponowanych przez władze krajowe. Fundusz Stabilności powołuje również radę konsultacyjną złożoną z nieposiadających prawa głosu przedstawicieli instytucji finansowych uczestniczących w Funduszu Stabilności. Zarząd Funduszu Stabilności może zaproponować, aby EIOPA zleciła na zewnątrz zarządzanie płynnością Funduszu Stabilności renomowanym instytucjom (takim jak EBI), która jest inwestowana w bezpieczne i płynne instrumenty.

4.
     
  W przypadku gdy skumulowane środki ze składek instytucji finansowych nie są wystarczające do stawienia czoła trudnościom, Fundusz Stabilności może zwiększyć swoje środki dzięki emisji instrumentów dłużnych lub za pomocą innych instrumentów finansowych.

Artykuł 13

Przekazywanie zadań i obowiązków

1.   Na mocy dwustronnej umowy
  właściwe
  organy mogą,
  za zgodą EIOPA
  przekazywać swoje zadania i obowiązki
  temu organowi lub
  innym
  właściwym
  organom,
  z zastrzeżeniem warunków określonych w niniejszym artykule
  .
  Państwa członkowskie mogą określić szczególne warunki dotyczące przekazywania obowiązków, które muszą zostać spełnione, zanim właściwe organy tych państw zawrą takie porozumienia; mogą również ograniczyć zakres takiego przekazania do elementów niezbędnych dla skutecznego nadzoru nad transgranicznymi instytucjami lub grupami finansowymi.

2.   EIOPA
  zachęca do przekazywania
  zadań i obowiązków pomiędzy
  właściwymi
  organami
  i ułatwia je
  poprzez identyfikowanie zadań i obowiązków, które mogą zostać przekazane lub być wspólnie wykonywane, oraz poprzez promowanie najlepszych praktyk.

2a.
     
  Przekazanie obowiązków skutkuje ponownym podziałem kompetencji określonych w aktach ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2. Prawo organu, któremu przekazano obowiązki, reguluje procedurę, egzekwowanie oraz administracyjny i sądowy przegląd dotyczący przekazanych obowiązków.

3.   
  Właściwe
  organy informują EIOPA o porozumieniach w sprawie przekazania zadań i obowiązków, które zamierzają zawrzeć. Porozumienia te powinny być zawierane nie wcześniej niż po upływie jednego miesiąca od poinformowania EIOPA o zamiarze ich zawarcia.

EIOPA może wydać opinię w sprawie zamierzonego porozumienia w ciągu miesiąca od uzyskania informacji o zamiarze jego zawarcia.

EIOPA publikuje w odpowiedni sposób zawarte przez
  właściwe
  organy porozumienia w sprawie przekazania zadań i obowiązków, tak aby wszystkie zainteresowane strony były należycie poinformowane.

Artykuł 14

Wspólna kultura nadzoru

1.   EIOPA odgrywa aktywną rolę w tworzeniu wspólnej europejskiej kultury nadzoru i spójnych praktyk nadzorczych, a także w zapewnianiu jednolitych procedur i spójnych podejść na terytorium
  Unii Europejskiej
  oraz wykonuje przynajmniej następujące działania:

| a) | wydawanie opinii dla
  właściwych
  organów; |
| --- | --- |

a)

wydawanie opinii dla
  właściwych
  organów;

| b) | promowanie skutecznej dwustronnej i wielostronnej wymiany informacji pomiędzy
  właściwymi
  organami, z pełnym poszanowaniem obowiązujących przepisów w zakresie poufności i ochrony danych przewidzianych w odpowiednim prawodawstwie
  Unii Europejskiej
  ; |
| --- | --- |

b)

promowanie skutecznej dwustronnej i wielostronnej wymiany informacji pomiędzy
  właściwymi
  organami, z pełnym poszanowaniem obowiązujących przepisów w zakresie poufności i ochrony danych przewidzianych w odpowiednim prawodawstwie
  Unii Europejskiej
  ;

| c) | przyczynianie się do tworzenia wysokiej jakości jednolitych standardów nadzorczych, w tym w zakresie standardów sprawozdawczości
  i międzynarodowych standardów rachunkowości, zgodnie z art. 1 ust. 2 lit. a); |
| --- | --- |

c)

przyczynianie się do tworzenia wysokiej jakości jednolitych standardów nadzorczych, w tym w zakresie standardów sprawozdawczości
  i międzynarodowych standardów rachunkowości, zgodnie z art. 1 ust. 2 lit. a);

| d) | dokonywanie przeglądu stosowania odpowiednich
  regulacyjnych i wykonawczych norm
  technicznych przyjmowanych przez Komisję, wytycznych i zaleceń wydawanych przez EIOPA, oraz, w stosownych przypadkach, proponowanie zmian; |
| --- | --- |

d)

dokonywanie przeglądu stosowania odpowiednich
  regulacyjnych i wykonawczych norm
  technicznych przyjmowanych przez Komisję, wytycznych i zaleceń wydawanych przez EIOPA, oraz, w stosownych przypadkach, proponowanie zmian;

| e) | ustanawianie sektorowych i międzysektorowych programów szkoleń, ułatwianie wymian personelu oraz zachęcanie
  właściwych
  organów do częstszego korzystania z programów oddelegowania pracowników oraz innych narzędzi. |
| --- | --- |

e)

ustanawianie sektorowych i międzysektorowych programów szkoleń, ułatwianie wymian personelu oraz zachęcanie
  właściwych
  organów do częstszego korzystania z programów oddelegowania pracowników oraz innych narzędzi.

2.   Celem wspierania wspólnych podejść i praktyk nadzorczych EIOPA tworzy, w stosownych przypadkach, nowe, praktyczne instrumenty i narzędzia służące zwiększaniu konwergencji.

Artykuł 15

Wzajemne oceny
  właściwych
  organów

1.   W celu dalszego wspierania spójności wyników w zakresie nadzoru EIOPA
  organizuje i
  przeprowadza okresowo analizy wzajemnych ocen wszystkich bądź części działań realizowanych przez
  właściwe
  organy. W tym celu EIOPA opracowuje metody umożliwiające obiektywną ocenę i porównanie analizowanych organów.
  Podczas dokonywania wzajemnych ocen uwzględnia się istniejące informacje i oceny już przeprowadzone w odniesieniu do zainteresowanych właściwych organów.

2.   Wzajemna ocena obejmuje ocenę między innymi następujących aspektów:

| a) | adekwatności
  zasobów i ustaleń dotyczących zarządzania
  ▐
  właściwego
  organu, przy szczególnym uwzględnieniu skutecznego stosowania
  regulacyjnych i wykonawczych norm technicznych, o których mowa w art. 7 - 7e oraz aktów ustawodawczych wymienionych w
  art. 1 ust. 2, oraz zdolności reagowania na zmiany na rynku; |
| --- | --- |

a)

adekwatności
  zasobów i ustaleń dotyczących zarządzania
  ▐
  właściwego
  organu, przy szczególnym uwzględnieniu skutecznego stosowania
  regulacyjnych i wykonawczych norm technicznych, o których mowa w art. 7 - 7e oraz aktów ustawodawczych wymienionych w
  art. 1 ust. 2, oraz zdolności reagowania na zmiany na rynku;

| b) | uzyskanego poziomu konwergencji w stosowaniu prawa
  Unii
  i w praktykach nadzorczych, w tym
  w regulacyjnych i wykonawczych normach
  technicznych, wytycznych i zaleceniach przyjętych na mocy art. 7 i 8, oraz stopnia, w którym praktyki nadzorcze osiągają cele wyznaczone w prawie
  Unii; |
| --- | --- |

b)

uzyskanego poziomu konwergencji w stosowaniu prawa
  Unii
  i w praktykach nadzorczych, w tym
  w regulacyjnych i wykonawczych normach
  technicznych, wytycznych i zaleceniach przyjętych na mocy art. 7 i 8, oraz stopnia, w którym praktyki nadzorcze osiągają cele wyznaczone w prawie
  Unii;

| c) | dobrych praktyk opracowanych przez poszczególne
  właściwe
  organy, których przyjęcie przez inne
  właściwe
  organy byłoby korzystne. |
| --- | --- |

c)

dobrych praktyk opracowanych przez poszczególne
  właściwe
  organy, których przyjęcie przez inne
  właściwe
  organy byłoby korzystne.

| d) | skuteczności i uzyskanego poziomu odnośnie do egzekwowania przepisów przyjętych w ramach wprowadzania w życie prawa Unii Europejskiej, w tym środków administracyjnych i sankcji nałożonych na osoby odpowiedzialne w przypadkach, gdy nie spełniono tych przepisów. |
| --- | --- |

d)

skuteczności i uzyskanego poziomu odnośnie do egzekwowania przepisów przyjętych w ramach wprowadzania w życie prawa Unii Europejskiej, w tym środków administracyjnych i sankcji nałożonych na osoby odpowiedzialne w przypadkach, gdy nie spełniono tych przepisów.

3.   Na podstawie wzajemnej oceny EIOPA,
  zgodnie z art. 8,
  może wydawać
  wytyczne i
  zalecenia skierowane do
  właściwych
  organów.
  EIOPA uwzględnia wyniki wzajemnych ocen w opracowywaniu projektu regulacyjnych lub wykonawczych norm technicznych, zgodnie z art. 7 - 7e. Właściwe organy starają się stosować do porad udzielonych przez EIOPA
  . W przypadku gdy właściwy organ nie stosuje tych porad, informuje EIOPA o powodach takiego postępowania.

EIOPA podaje do publicznej informacji najlepsze wzorce, jakie można określić na podstawie wspomnianych wzajemnych ocen. Ponadto, wszystkie inne wyniki wzajemnych ocen mogą być podawane do wiadomości publicznej, z zastrzeżeniem zgody właściwego organu będącego przedmiotem takiej wzajemnej oceny.

Artykuł 16

Funkcja koordynacji

1.
     EIOPA pełni rolę ogólnego koordynatora pomiędzy
  właściwymi
  organami, w tym w przypadku niekorzystnego rozwoju sytuacji, która może potencjalnie zagrozić prawidłowemu funkcjonowaniu i stabilności rynków finansowych, bądź też stabilności systemu finansowego w
  Unii Europejskiej
  .

2.
     EIOPA wspiera skoordynowaną reakcję na poziomie
  Unii Europejskiej
  , między innymi poprzez:

| (1) | ułatwianie wymiany informacji między
  właściwymi
  organami; |
| --- | --- |

(1)

ułatwianie wymiany informacji między
  właściwymi
  organami;

| (2) | określanie zakresu,
  a w miarę możliwości i w stosownych przypadkach
  , sprawdzanie wiarygodności informacji, które powinny być udostępnione wszystkim zainteresowanym
  właściwym
  organom; |
| --- | --- |

(2)

określanie zakresu,
  a w miarę możliwości i w stosownych przypadkach
  , sprawdzanie wiarygodności informacji, które powinny być udostępnione wszystkim zainteresowanym
  właściwym
  organom;

| (3) | bez uszczerbku dla przepisów art. 11, prowadzenie niewiążącej mediacji na wniosek właściwych organów lub z własnej inicjatywy; |
| --- | --- |

(3)

bez uszczerbku dla przepisów art. 11, prowadzenie niewiążącej mediacji na wniosek właściwych organów lub z własnej inicjatywy;

| (4) | niezwłoczne powiadamianie ESRB o wszelkich potencjalnych sytuacjach nadzwyczajnych; |
| --- | --- |

(4)

niezwłoczne powiadamianie ESRB o wszelkich potencjalnych sytuacjach nadzwyczajnych;

| (4a) | podejmowanie wszelkich stosownych działań w przypadku wydarzeń mogących zagrozić funkcjonowaniu rynków finansowych z myślą o ułatwieniu koordynacji działań podejmowanych przez właściwe organy; |
| --- | --- |

(4a)

podejmowanie wszelkich stosownych działań w przypadku wydarzeń mogących zagrozić funkcjonowaniu rynków finansowych z myślą o ułatwieniu koordynacji działań podejmowanych przez właściwe organy;

| (4b) | centralizowanie otrzymanych od właściwych organów informacji zgodnie z art. 12 i 20, jako wynik obowiązku sprawozdawczości dla instytucji działających w więcej niż jednym państwie członkowskim. EIOPA udostępnia uzyskane informacje innym zainteresowanym właściwym organom. |
| --- | --- |

(4b)

centralizowanie otrzymanych od właściwych organów informacji zgodnie z art. 12 i 20, jako wynik obowiązku sprawozdawczości dla instytucji działających w więcej niż jednym państwie członkowskim. EIOPA udostępnia uzyskane informacje innym zainteresowanym właściwym organom.

Artykuł 17

Ocena zmian na rynku

1.   EIOPA monitoruje i ocenia zmiany zachodzące na rynku podlegającym jego kompetencjom oraz, w stosownych przypadkach, informuje Europejski Organ
  Nadzoru (Europejski Organ Nadzoru Bankowego)
  , Europejski Organ
  Nadzoru (Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych)
  , ESRB oraz Parlament Europejski, Radę i Komisję o tendencjach w zakresie nadzoru mikroostrożnościowego, potencjalnych zagrożeniach i słabościach.
  Do swojej oceny EIOPA załącza analizę ekonomiczną rynków, na których działają instytucje finansowe oraz ocenę skutków, jakie ewentualne zmiany na rynku mogą mieć dla tych rynków.

1a.
     W szczególności EIOPA uruchamia i koordynuje, we współpracy z ESRB,
  ogólnounijne
  oceny odporności instytucji finansowych na niekorzystne zmiany na rynku. W tym celu EIOPA opracowuje, na potrzeby stosowania przez
  właściwe
  organy:

| a) | wspólną metodykę oceny wpływu scenariuszy gospodarczych na sytuację finansową instytucji; |
| --- | --- |

a)

wspólną metodykę oceny wpływu scenariuszy gospodarczych na sytuację finansową instytucji;

| b) | wspólne podejścia w zakresie informowania o wynikach tych ocen odporności instytucji finansowych; |
| --- | --- |

b)

wspólne podejścia w zakresie informowania o wynikach tych ocen odporności instytucji finansowych;

| (ba) | wspólną metodykę oceny skutku poszczególnych produktów lub procesów dystrybucji dla pozycji finansowej instytucji i dla procesu informowania właścicieli polis, uposażonych i konsumentów. |
| --- | --- |

(ba)

wspólną metodykę oceny skutku poszczególnych produktów lub procesów dystrybucji dla pozycji finansowej instytucji i dla procesu informowania właścicieli polis, uposażonych i konsumentów.

2.   Bez uszczerbku dla zadań ESRB określonych w rozporządzeniu (UE) nr .../2010 [ESRB], co najmniej raz w roku, a w razie potrzeby częściej, EIOPA przedstawia Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji i ESRB oceny tendencji, potencjalnych zagrożeń i słabości w obszarze podlegającym jej kompetencjom.

W ocenach tych EIOPA zamieszcza klasyfikację głównych zagrożeń i słabości, a także, w stosownych przypadkach, zaleca działania zapobiegawcze bądź zaradcze.

3.   EIOPA w odpowiedni sposób uwzględnia rozwój sytuacji oraz zagrożenia i słabości na poziomie międzysektorowym, współpracując przy tym ściśle z Europejskim Organem
  Nadzoru (Europejski Organ Nadzoru Bankowego)
  i Europejskim Organem
  Nadzoru (Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) za pośrednictwem Wspólnego Komitetu.

Artykuł 18

Stosunki międzynarodowe

1.
     Bez uszczerbku dla kompetencji instytucji
  Unii Europejskiej i państw członkowskich
  EIOPA może nawiązywać kontakty i zawierać porozumienia administracyjne z
  organami nadzoru
  , organizacjami międzynarodowymi oraz z administracjami krajów trzecich.
  Porozumienia te nie tworzą zobowiązań prawnych dla Unii Europejskiej ani państw członkowskich, nie uniemożliwiają też państwom członkowskim i właściwym organom zawierania dwustronnych lub wielostronnych porozumień z krajami trzecimi.

2.
     EIOPA zapewnia pomoc w przygotowywaniu decyzji w sprawie równoważności systemów nadzoru w krajach trzecich zgodnie z
  aktami ustawodawczymi
  , o których mowa w art. 1 ust. 2.

3.
     
  W sprawozdaniu, o którym mowa w art. 28 ust. 4 lit. a) EIOPA określa ustalenia administracyjne i odpowiadające im decyzje oraz zakres udzielanej pomocy w przygotowaniu decyzji w sprawie równoważności uzgodniony z organizacjami międzynarodowymi, organami administracji lub krajami trzecimi oraz zakres udzielanej pomocy w przygotowaniu decyzji w sprawie równoważności.

Artykuł 19

Inne zadania

1.   Na wniosek Parlamentu Europejskiego, Rady, Komisji lub z własnej inicjatywy EIOPA może przedkładać Parlamentowi Europejskiemu, Radzie oraz Komisji opinie w sprawie wszelkich kwestii dotyczących obszaru podlegającego jego kompetencjom.

1a.
     
  W przypadku, gdy EIOPA nie przedstawi projektu regulacyjnych i wykonawczych norm technicznych w terminie wyznaczonym w aktach ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2 lub w przypadku, gdy termin nie został wyznaczony, Komisja może zażądać takiego projektu i wyznaczyć termin jego przedstawienia.

Komisja może w pilnych przypadkach zażądać przedstawienia projektu regulacyjnych i wykonawczych norm technicznych przed terminem wyznaczonym przez akty ustawodawcze, o których mowa w art. 1 ust. 2. W takim przypadku Komisja składa odpowiednie wyjaśnienie.

2.   W zakresie ostrożnościowych ocen połączeń i przejęć objętych
  zakresem zastosowania dyrektywy 2009/138/WE i które na mocy tej dyrektywy wymagają konsultacji między właściwymi organami z co najmniej dwóch państw członkowskich
  , EIOPA może ▐, na wniosek
  jednego z zainteresowanych właściwych
  organów, wydawać i publikować opinie w sprawie oceny ostrożnościowej ▐.
  Opinia jest wydawana szybko, a w każdym razie przed końcem okresu oceny zgodnie z dyrektywą 2009/138/WE. W obszarach, w których EIOPA może wydawać opinie
  , zastosowanie ma art. 20.

Artykuł 20

Gromadzenie informacji

1.   Na wniosek EIOPA właściwe organy ▐ państw członkowskich przekazują EIOPA wszelkie informacje niezbędne do wykonywania obowiązków nałożonych na EIOPA na mocy niniejszego rozporządzenia,
  pod warunkiem, że adresat wniosku ma prawny dostęp do właściwych danych i że wniosek o udzielenie informacji jest konieczny ze względu na charakter odnośnego obowiązku
  .

1a.
     EIOPA może również zwrócić się o przekazywanie informacji w regularnych odstępach czasu.
  W miarę możliwości wnioski o przekazanie informacji sporządza się w oparciu o wspólne formaty sprawozdawczości.

1b.
     
  Na należycie uzasadniony wniosek właściwego organu państwa członkowskiego EIOPA może dostarczyć wszelkich informacji niezbędnych właściwemu organowi w wypełnianiu swoich obowiązków, zgodnie z obowiązkiem zachowania tajemnicy służbowej określonym w prawodawstwie sektorowym oraz w art. 56.

1c.
     
  Zanim EIOPA zwróci się z wnioskiem o informacje zgodnie z niniejszym artykułem, aby uniknąć powielania obowiązków sprawozdawczych, w pierwszej kolejności uwzględnia on wszelkie istniejące statystyki wytworzone, rozpowszechnione i opracowane przez europejski system statystyczny i Europejski System Banków Centralnych.

2.   W przypadku gdy informacje nie są dostępne lub nie są terminowo udostępniane przez
  właściwe
  organy ▐, EIOPA może
  skierować należycie uzasadniony i umotywowany wniosek do innych organów nadzoru, ministerstwa finansów, o ile dysponuje ono informacjami z zakresu nadzoru, banku centralnego lub urzędu statystycznego zainteresowanego państwa członkowskiego.

2a.
     
  W przypadku gdy informacje nie są dostępne lub nie są udostępniane na mocy ust. 1 lub 2 w sposób terminowy, EIOPA może skierować należycie uzasadniony i umotywowany wniosek bezpośrednio do stosownych instytucji finansowych. W umotywowanym wniosku podaje się powody, dla których dane dotyczące poszczególnych instytucji finansowych są niezbędne.

EIOPA informuje zainteresowane właściwe organy o wnioskach wystosowanych zgodnie z ust. 2 i 2a.

Na wniosek EIOPA
  właściwe
  organy ▐ wspierają EIOPA w gromadzeniu tych informacji.

3.   EIOPA może wykorzystywać informacje poufne otrzymane ▐
  na mocy niniejszego artykułu
  wyłącznie na potrzeby wykonywania obowiązków nałożonych na EIOPA na mocy niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 21

Relacje z ESRB

1.   EIOPA
  ściśle i regularnie
  współpracuje z ESRB.

2.   ▐ EIOPA regularnie przekazuje ESRB aktualne informacje niezbędne do realizacji zadań powierzonych ESRB. Dane niezbędne do realizacji zadań ESRB, a niebędące w postaci skróconej lub zbiorczej, są jej udostępniane na uzasadniony wniosek, zgodnie z art. [15] rozporządzenia (
  UE
  ) nr .../2010 [ESRB].
  EIOPA we współpracy z ESRB ustanawia odpowiednie wewnętrzneprocedury przekazywania poufnych informacji, zwłaszcza dotyczących poszczególnych instytucji finansowych.

3.   Zgodnie z ust. 4 i 5 EIOPA zapewnia właściwe działania następcze w związku z ostrzeżeniami i zaleceniami ESRB, o których mowa w art. [16] rozporządzenia (
  UE
  ) nr .../2010 [ESRB].

4.   Po otrzymaniu ostrzeżenia lub zalecenia ESRB skierowanego do EIOPA, EIOPA niezwłocznie zwołuje posiedzenie Rady Organów Nadzoru i ocenia skutki takiego ostrzeżenia lub zalecenia dla realizacji swoich zadań.

W drodze odpowiedniej procedury decyzyjnej EIOPA podejmuje decyzję w sprawie
  jakichkolwiek
  działań, które należy podjąć w odpowiedzi na problemy wskazane w ostrzeżeniach i zaleceniach, zgodnie z uprawnieniami przyznanymi EIOPA na mocy niniejszego rozporządzenia.

Jeżeli EIOPA nie podejmuje działań w związku z zaleceniem, informuje
  Parlament Europejski, Radę i
  ESRB o powodach takiego postępowania.

5.   Po otrzymaniu ostrzeżenia lub zalecenia skierowanego przez ESRB do
  właściwego
  krajowego organu nadzoru, EIOPA korzysta w stosownych przypadkach z uprawnień przyznanych na mocy niniejszego rozporządzenia, tak aby zapewnić terminowe podjęcie działań następczych.

W przypadku gdy adresat zalecenia ESRB nie zamierza się do niego zastosować, informuje o tym Radę Organów Nadzoru i omawia z nią powody niepodjęcia działania.

Właściwy
  organ należycie uwzględnia poglądy Rady Organów Nadzoru, informując
  Radę i
  ESRB zgodnie z art. 17 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESRB].

6.   Podczas realizacji zadań określonych w niniejszym rozporządzeniu EIOPA w najwyższym stopniu uwzględnia ostrzeżenia i zalecenia ESRB.

Artykuł 22

Grupa Zainteresowanych Stron z Sektora Ubezpieczeń i Reasekuracji i
  Grupa Zainteresowanych Stron z
  Pracowniczych Programów Emerytalnych

1.   
  W celu ułatwienia
  konsultacji z zainteresowanymi stronami w dziedzinach związanych z zadaniami EIOPA, powołuje się Grupę Zainteresowanych Stron z Sektora Ubezpieczeń i Reasekuracji
  oraz Grupę Zainteresowanych Stron z Sektora
  Pracowniczych Programów Emerytalnych
  („Grupy Zainteresowanych Stron”). Opinii Grup Zainteresowanych Stron zasięga się w sprawie działań podejmowanych zgodnie z art. 7 dotyczącym regulacyjnych i wykonawczych norm technicznych, oraz, w zasięgu niedotyczącym poszczególnych instytucji finansowych, z art. 8 dotyczącym wytycznych i zaleceń. Jeśli trzeba pilnie podjąć działania, a konsultacje stają się niemożliwe, informuje się jak najszybciej Grupy Zainteresowanych Stron.

Grupy Zainteresowanych Stron zbierają się co najmniej cztery razy w roku w tym samym czasie i w tym samym miejscu i informują się nawzajem o kwestiach będących przedmiotem dyskusji, które nie są stanowią przedmiotu wspólnej dyskusji.

Członkowie jednej grupy zainteresowanych stron mogą być również członkami innej grupy zainteresowanych stron.

2.   W skład Grupy Zainteresowanych Stron z Sektora Ubezpieczeń i Reasekuracji ▐ wchodzi 30 członków reprezentujących w zrównoważonych proporcjach zakłady ubezpieczeń, reasekuracji i
  pośredników ubezpieczeniowych działających na terenie Unii,
  ich pracowników, jak również konsumentów i użytkowników usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych ▐
  oraz przedstawicieli MŚP
  .
  Co najmniej pięciu członków to niezależni, wybitni naukowcy. Dziesięciu członków grupy to przedstawiciele instytucji finansowych,z których trzech reprezentuje spółdzielcze lub wzajemne zakłady ubezpieczeń i reasekuracji

2a.
     
  W skład Grupy Zainteresowanych Stron z Pracowniczych Programów Emerytalnych wchodzi 30 członków, reprezentujących w stosunku gwarantującym równowagę instytucje pracowniczych programów emerytalnych działające na terenie Unii, ich pracowników, a także konsumentów i osoby korzystające z usług pracowniczych programów emerytalnych oraz przedstawicieli MŚP. Co najmniej pięciu członków to niezależni, wybitni naukowcy. Dziesięciu członków grupy to przedstawiciele instytucji finansowych.

3.   Członków
  Grup
  Zainteresowanych Stron ▐ wyznacza Rada Organów Nadzoru EIOPA na wniosek odpowiednich zainteresowanych stron. W podejmowanej w tej sprawie decyzji Rada Organów Nadzoru zapewnia, w miarę możliwości, odpowiednią równowagę geograficzną i
  płciową oraz
  reprezentację zainteresowanych stron z całej
  Unii Europejskiej
  .

W podejmowanej w tej sprawie decyzji Rada Organów Nadzoru zapewnia, że wszyscy członkowie niebędący przedstawicielami zawodowych uczestników rynku lub ich pracowników ujawniają wszelki potencjalny konflikt interesów.

3a.
     EIOPA zapewnia
  Grupom Zainteresowanych Stron
  odpowiednią pomoc sekretariatu
  i dostarcza jej wszystkie niezbędne informacje. Członkowie Grup Zainteresowanych Stron reprezentujących organizacje non-profit otrzymują odpowiedni zwrot kosztów podróży. Grupy mogą powoływać grupy robocze zajmujące się kwestiami technicznymi.

4.   Kadencja członków
  Grup
  Zainteresowanych Stron ▐ wynosi dwa i pół roku, po tym okresie wybierani są nowi członkowie

Członkowie grup mogą pełnić swoje funkcje przez dwie kolejne kadencje.

5.   
  Grupy
  Zainteresowanych Stron ▐
  mogą
  przedstawiać EIOPA swoje opinie i doradzać mu we wszelkich kwestiach związanych z zadaniami EIOPA,
  ze szczególnym uwzględnieniem zadań określonych w art. 7–7e, w art. 8, 14, 15 i 17
  .

6.   
  Grupy
  Zainteresowanych Stron ▐
  uchwalają
  swój regulamin wewnętrzny
  na podstawie porozumienia osiągniętego większością dwóch trzecich głosów członków
  .

7.   EIOPA podaje do wiadomości publicznej opinie i porady
  Grup
  Zainteresowanych Stron ▐ oraz wyniki prowadzonych konsultacji.

Artykuł 23

Środki ochronne

1.   W przypadku gdy dane państwo członkowskie uzna, że decyzja podjęta na mocy
  art. 10 ust. 2 lub
  art. 11 wpływa
  bezpośrednio i w znacznym stopniu
  na jego obowiązki budżetowe, w ciągu
  dziesięciu dni roboczych
  od przekazania decyzji EIOPA
  właściwemu
  organowi, państwo to
  powiadamia o tym
  EIOPA, Komisję
  i Parlament Europejski
  .
  W powiadomieniu tym państwo członkowskie uzasadnia, dlaczego przedmiotowa decyzja wpływa na jego obowiązki budżetowe, i dostarcza ocenę skutków dotyczącą skali tego wpływu.

2.   
  W terminie jednego miesiąca od powiadomienia EIOPA i Komisji przez państwo członkowskie, EIOPA informuje to państwo członkowskie, czy utrzymuje swoją decyzję, czy też ją zmienia bądź unieważnia.

3.   
  W przypadku gdy EIOPA utrzymuje lub zmienia swoją decyzję, Rada podejmuje decyzję w sprawie utrzymania lub unieważnienia decyzji EIOPA. Decyzja o utrzymaniu decyzji EIOPA podejmowana jest zwykłą większością głosów. Decyzja o unieważnieniu decyzji EIOPA podejmowana jest kwalifikowaną większości głosów. Ani w jednym ani w drugim przypadku nie bierze się pod uwagę głosów oddanych przez członków, których dotyczy ta decyzja.

3a.
     W przypadku gdy Rada nie podejmie decyzji w ciągu dziesięciu dni roboczych
  w przypadku art. 10 oraz w ciągu jednego miesiąca w przypadku art. 11
  , decyzję EIOPA uznaje się za utrzymaną.

3b.
     
  Jeżeli decyzja podjęta na mocy art. 10 prowadzi do wykorzystania środków określonych zgodnie z art. 12d lub 12e, państwa członkowskie nie mogą wezwać Rady do utrzymania lub odwołania decyzji podjętej przez EIOPA.

Artykuł 24

Procedury decyzyjne

1.   Przed podjęciem decyzji przewidzianych
  w niniejszym rozporządzeniu
  , EIOPA informuje
  każdego wskazanego
  adresata danej decyzji o zamiarze jej podjęcia, wyznaczając termin, w którym adresat ten może wyrazić swoją opinię w tej sprawie, w pełni uwzględniając jej pilny charakter,
  złożoność i potencjalne skutki
  .
  Ma to odpowiednio zastosowanie do zaleceń, o których mowa w art. 9 ust. 4.

2.   W decyzjach EIOPA przedstawione są powody, dla których zostały one przyjęte.

3.   Adresaci decyzji EIOPA są informowani o środkach odwoławczych przysługujących im na mocy niniejszego rozporządzenia.

4.   W przypadku gdy EIOPA podjął decyzję na mocy art. 10 ust. 2 lub 3, w odpowiednich odstępach czasu dokonuje jej przeglądu.

5.   Decyzje podejmowane na mocy art. 9, 10 i 11 podaje się do wiadomości publicznej, określając
  właściwy
  organ lub instytucję finansową, którego lub której dotyczą, oraz główną treść tych decyzji,
  chyba że ich opublikowanie jest sprzeczne z interesem prawnym
  instytucji
  finansowych
  w zakresie ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa
  lub może poważnie zagrozić prawidłowemu funkcjonowaniu rynków finansowych i ich integralności, bądź też stabilności całego systemu finansowego w Unii Europejskiej lub jego części
  .

ROZDZIAŁ III

STRUKTURA ORGANIZACYJNA

Sekcja 1

RADA ORGANÓW NADZORU

Artykuł 25

Skład

1.   W skład Rady Organów Nadzoru wchodzą:

| a) | przewodniczący, któremu nie przysługuje prawo głosu; |
| --- | --- |

a)

przewodniczący, któremu nie przysługuje prawo głosu;

| b) | przewodniczący krajowych organów
  publicznych
  właściwego w zakresie nadzoru nad instytucjami finansowymi,
  o których mowa w art. 2 ust. 1,
  w poszczególnych państwach członkowskich,
  którzy spotykają się osobiście co najmniej dwa razy w roku; |
| --- | --- |

b)

przewodniczący krajowych organów
  publicznych
  właściwego w zakresie nadzoru nad instytucjami finansowymi,
  o których mowa w art. 2 ust. 1,
  w poszczególnych państwach członkowskich,
  którzy spotykają się osobiście co najmniej dwa razy w roku;

| c) | jeden przedstawiciel Komisji, któremu nie przysługuje prawo głosu; |
| --- | --- |

c)

jeden przedstawiciel Komisji, któremu nie przysługuje prawo głosu;

| d) | jeden przedstawiciel ESRB, któremu nie przysługuje prawo głosu; |
| --- | --- |

d)

jeden przedstawiciel ESRB, któremu nie przysługuje prawo głosu;

| e) | po jednym przedstawicielu z dwóch pozostałych europejskich organów nadzoru, którym nie przysługuje prawo głosu. |
| --- | --- |

e)

po jednym przedstawicielu z dwóch pozostałych europejskich organów nadzoru, którym nie przysługuje prawo głosu.

1a.
     
  Rada Organów Nadzoru zwołuje regularnie, a przynajmniej dwa razy w roku, posiedzenia Grup Zainteresowanych Stron.

2.   Każdy
  właściwy
  organ ▐ jest odpowiedzialny za powołanie spośród swojego personelu zastępcy wysokiego szczebla, który może zastąpić członka Rady Organów Nadzoru, o którym mowa w ust. 1 lit. b), w przypadku gdy osoba ta nie może uczestniczyć w posiedzeniach Rady.

2a.
     
  W krajach, w których istnieje więcej niż jeden organ właściwy w zakresie nadzoru zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, organy te ustalają między sobą sposób wspólnego sprawowania tego przedstawicielstwa, w tym kwestię głosów na mocy art. 29;

3.   Rada Organów Nadzoru może podjąć decyzję o dopuszczeniu obserwatorów.

Dyrektor wykonawczy może uczestniczyć w posiedzeniach Rady Organów Nadzoru bez prawa głosu.

Artykuł 26

Wewnętrzne komitety i panele

1.   Rada Organów Nadzoru może powoływać wewnętrzne komitety lub panele na potrzeby konkretnych zadań powierzonych Radzie Organów Nadzoru, a także może przekazywać realizację wyraźnie określonych zadań i podejmowanie wyraźnie określonych decyzji wewnętrznym komitetom lub panelom, Zarządowi lub przewodniczącemu.

2.   Do celów art. 11 Rada Organów Nadzoru zwołuje na potrzeby
  bezstronnego
  rozstrzygania sporów
  niezależny
  panel,
  którego skład jest proporcjonalny
  i
  którego członkami są
  przewodniczący i dwóch członków Rady, którzy nie
  reprezentują właściwych
  organów będących stroną sporu
  ani nie mają żadnego interesu w konflikcie lub bezpośrednich powiązań z zainteresowanymi właściwymi organami
  .

2a.
     
  Z zastrzeżeniem art. 11 ust. 2 panel proponuje Radzie Organów Nadzoru decyzję do ostatecznego przyjęcia, zgodnie z procedurą określoną w art. 29 ust. 1 akapit trzeci.

2b.
     
  Rada Organów Nadzoru przyjmuje regulamin wewnętrzny dla panelu, o którym mowa w ust. 2.

Artykuł 27

Niezależność

1.
     Podczas wykonywania zadań powierzonych Radzie Organów Nadzoru na mocy niniejszego rozporządzenia, przewodniczący i członkowie Rady Organów Nadzoru posiadający prawo głosu działają niezależnie i obiektywnie w wyłącznym interesie
  Unii jako całości
  , oraz nie zwracają się o instrukcje do instytucji lub organów
  unijnych
  , rządu żadnego z państw członkowskich lub do innego podmiotu publicznego lub prywatnego, ani nie przyjmują takich instrukcji.

2.
     
  Państwa członkowskie, instytucje UE ani żadne inne podmioty publiczne bądź prywatne nie dążą do wywierania wpływu na członków Rady Organów Nadzoru w wykonywaniu przez nich ich zadań.

Artykuł 28

Zadania

1.   Rada Organów Nadzoru wydaje wytyczne dotyczące prac EIOPA i kieruje podejmowaniem decyzji, o których mowa w rozdziale II.

2.   Rada Organów Nadzoru przyjmuje opinie, zalecenia i decyzje oraz doradza w kwestiach, o których mowa w rozdziale II.

3.   Rada Organów Nadzoru mianuje przewodniczącego.

4.   Przed dniem 30 września każdego roku Rada Organów Nadzoru, działając na podstawie wniosku Zarządu, przyjmuje program prac EIOPA na kolejny rok oraz przekazuje go do wiadomości Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji.

Program prac przyjmowany jest bez uszczerbku dla corocznej procedury budżetowej i podawany jest do publicznej wiadomości.

4a.
     
  Rada Organów Nadzoru na podstawie wniosku Zarządu przyjmuje roczne sprawozdanie z działalności EIOPA, w tym ze sprawowania obowiązków przez przewodniczącego, na podstawie projektu sprawozdania, o którym mowa w art. 38 ust. 7, i przekazuje je Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji, Trybunałowi Obrachunkowemu oraz Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu do dnia 15 czerwca każdego roku. Sprawozdanie to podawane jest do wiadomości publicznej.

5.   Rada Organów Nadzoru przyjmuje wieloletni program prac EIOPA i przekazuje go do wiadomości Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji.

Wieloletni program prac przyjmowany jest bez uszczerbku dla corocznej procedury budżetowej i podawany jest do publicznej wiadomości.

6.   Rada Organów Nadzoru
  przyjmuje
  ▐
  budżet
  zgodnie z art. 49.

7.   Rada Organów Nadzoru posiada władzę dyscyplinarną nad przewodniczącym i dyrektorem wykonawczym i może usunąć ich ze stanowiska zgodnie z (odpowiednio) art. 33 ust. 5 lub art. 36 ust. 5.

Artykuł 29

Proces decyzyjny

1.   ▐
  Rada Organów Nadzoru podejmuje decyzje
  zwykłą większością głosów
  swoich
  członków
  , zgodnie z regułą mówiącą, że każdemu członkowi przysługuje jeden głos
  . ▐

W odniesieniu do aktów określonych w art. 7 i 8 oraz środków i decyzji podejmowanych na mocy przepisów rozdziału VI i w drodze odstępstwa od przepisów akapitu pierwszego Rada Organów Nadzoru podejmuje decyzje kwalifikowaną większością głosów swoich członków, jak określono w art. 16 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej i art. 3 Protokołu nr 36 w sprawie postanowień przejściowych załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i TFUE.

W odniesieniu do decyzji podejmowanych zgodnie z art. 11 ust. 3, w przypadku decyzji podejmowanych przez nadzorcę odpowiedzialnego za nadzór skonsolidowany, decyzję zaproponowaną przez panel uznaje się za przyjętą, jeżeli została zatwierdzona zwykłą większością głosów członków, chyba że zostanie ona odrzucona przez członków stanowiących mniejszość blokującą zgodnie z art. 16 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej i art. 3 Protokołu nr 36 w sprawie postanowień przejściowych załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i TFUE.

W przypadku wszystkich innych decyzji podejmowanych zgodnie z art. 11 ust. 3 decyzję zaproponowaną przez panel przyjmuje się zwykłą większością członków Rady Organów Nadzoru, zgodnie z zasadą mówiącą, że każdemu członkowi przysługuje jeden głos.

2.   Posiedzenia Rady Organów Nadzoru zwoływane są przez przewodniczącego z własnej inicjatywy lub na wniosek jednej trzeciej członków, i przewodniczy im przewodniczący.

3.   Rada Organów Nadzoru uchwala i publikuje swój regulamin wewnętrzny.

4.   Przepisy regulaminu wewnętrznego określają szczegółową procedurę głosowania, w tym również, w stosownych przypadkach, zasady dotyczące kworum. Członkowie bez prawa głosu i obserwatorzy, z wyjątkiem przewodniczącego i dyrektora wykonawczego, nie uczestniczą w obradach Rady Organów Nadzoru poświęconych poszczególnym instytucjom finansowym, chyba że art. 61 lub
  akty ustawodawcze, o których
  mowa w art. 1 ust. 2, stanowią inaczej.

Sekcja 2

ZARZĄD

Artykuł 30

Skład

1.   
  W skład Zarządu wchodzi przewodniczący i sześciu innych
  członków Rady
  Organów Nadzoru, wybieranych przez i spośród członków Rady Organów Nadzoru posiadających prawo głosu
  .

Każdy członek (poza przewodniczącym) ma zastępcę, który może zastąpić członka Zarządu, gdy osoba ta nie może uczestniczyć w posiedzeniach.

Kadencja członków wybranych przez Radę Organów Nadzoru wynosi dwa i pół roku. Kadencja może zostać odnowiona jednokrotnie.
  Skład Zarządu jest wyważony i proporcjonalny i odzwierciedla całą Unię Europejską. Mandaty się pokrywają, a zastosowanie mają odpowiednie warunki dotyczące rotacji.

2.   Zarząd podejmuje decyzje większością głosów obecnych członków. Każdy członek ma jeden głos.

Dyrektor wykonawczy
  i przedstawiciel Komisji uczestniczą
  w posiedzeniach Zarządu bez prawa głosu.

Przedstawiciel Komisji ma prawo głosu w sprawach, o których mowa w art. 49.

Zarząd uchwala i podaje do wiadomości publicznej swój regulamin wewnętrzny.

3.   Posiedzenia Zarządu zwoływane są przez przewodniczącego z własnej inicjatywy lub na wniosek przynajmniej jednej trzeciej członków, i przewodniczy im przewodniczący.

Zarząd zbiera się przed każdym posiedzeniem Rady Organów Nadzoru i tak często, jak uzna to za konieczne
  . Zarząd zbiera się co najmniej
  pięć
  razy w roku na sesji ▐.

4.   Członkowie Zarządu mogą korzystać z pomocy doradców lub ekspertów, z zastrzeżeniem przepisów regulaminu wewnętrznego.
  Członkowie nieposiadający prawa głosu, z wyjątkiem dyrektora wykonawczego, nie uczestniczą w żadnych obradach Zarządu dotyczących poszczególnych instytucji finansowych.

Artykuł 31

Niezależność

Członkowie Zarządu działają niezależnie i obiektywnie w
  wyłącznym
  interesie
  Unii jako całości
  , oraz nie zwracają się o instrukcje do instytucji lub organów
  unijnych
  , rządu żadnego z państw członkowskich, lub do innego podmiotu publicznego lub prywatnego, ani nie przyjmują takich instrukcji.

Państwa członkowskie, instytucje lub organy Unii Europejskiej ani żadne inne podmioty publiczne lub prywatne nie próbują wywierać wpływu na członków Zarządu.

Artykuł 32

Zadania

1.   Zarząd dopilnowuje, aby EIOPA wypełniał swoją misję i wykonywał powierzone mu zadania zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

2.   Zarząd przedkłada Radzie Organów Nadzoru projekt rocznego i wieloletniego programu prac do zatwierdzenia.

3.   Zarząd wykonuje swoje uprawnienia budżetowe zgodnie z art. 49 i 50.

4.   Zarząd przyjmuje plan polityki kadrowej EIOPA oraz, zgodnie z art. 54 ust. 2, niezbędne środki wykonawcze do regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich (zwanego dalej „regulaminem pracowniczym”).

5.   Zgodnie z art. 58 Zarząd przyjmuje przepisy szczególne dotyczące prawa dostępu do dokumentów EIOPA.

6.   ▐ Na podstawie projektu rocznego sprawozdania, o którym mowa w art. 38 ust. 7, Zarząd
  proponuje Radzie Organów Nadzoru do zatwierdzenia i przekazania Parlamentowi Europejskiemu
  roczne sprawozdanie z działalności EIOPA
  , w tym ze sprawowania obowiązków przez przewodniczącego. ▐

7.   Zarząd uchwala i podaje do wiadomości publicznej swój regulamin wewnętrzny.

8.   Zarząd powołuje i odwołuje członków Komisji Odwoławczej zgodnie z art. 44 ust. 3 i 5.

Sekcja 3

PRZEWODNICZĄCY

Artykuł 33

Powołanie i zadania

1.   EIOPA jest reprezentowany przez przewodniczącego, który jest niezależnym profesjonalistą zatrudnionym w pełnym wymiarze czasu pracy.

Przewodniczący jest odpowiedzialny za przygotowywanie prac Rady Organów Nadzoru, a także za przewodniczenie posiedzeniom Rady Organów Nadzoru i Zarządu.

2.   Po przeprowadzeniu otwartej procedury kwalifikacyjnej
  , organizowanej i zarządzanej przez Komisję,
  przewodniczący powoływany jest przez Radę Organów Nadzoru na podstawie osiągnięć, umiejętności, wiedzy na temat instytucji finansowych i rynków oraz doświadczenia w zakresie regulacji rynków finansowych i nadzoru finansowego.

Komisja przedstawia krótką listę trzech kandydatów Parlamentowi Europejskiemu. Po przeprowadzeniu przesłuchań tych kandydatów Parlament Europejski wybiera jednego z nich. Wybrany w ten sposób kandydat zostaje wyznaczony przez Radę Organów Nadzoru.

Rada Organów Nadzoru wybiera również spośród swoich członków zastępcę, który pełni obowiązki przewodniczącego w razie jego nieobecności.
  Zastępca ten nie jest członkiem Zarządu.

3.   Kadencja przewodniczącego wynosi pięć lat i może zostać jednokrotnie odnowiona.

4.   W okresie dziewięciu miesięcy poprzedzających koniec pięcioletniej kadencji przewodniczącego, Rada Organów Nadzoru ocenia:

| (a) | wyniki osiągnięte podczas pierwszej kadencji i sposób ich osiągnięcia; |
| --- | --- |

(a)

wyniki osiągnięte podczas pierwszej kadencji i sposób ich osiągnięcia;

| (b) | zadania i potrzeby EIOPA w następnych latach. |
| --- | --- |

(b)

zadania i potrzeby EIOPA w następnych latach.

Na podstawie tej oceny i po zatwierdzeniu przez Parlament Europejski Rada Organów Nadzoru może jednokrotnie odnowić kadencję przewodniczącego.

5.   Przewodniczacy może zostać odwołany ze stanowiska wyłącznie
  przez
  Parlament Europejski na mocy decyzji Rady Organów Nadzoru.

Przewodniczący nie może powstrzymać Rady Organów Nadzoru od omawiania kwestii z nim związanych, w szczególności konieczności odwołania go ze stanowiska, i nie uczestniczy w obradach dotyczących tej sprawy.

Artykuł 34

Niezależność

Bez uszczerbku dla roli Rady Organów Nadzoru w odniesieniu do zadań przewodniczącego, przewodniczący nie zwraca się o instrukcje do instytucji lub organów
  Unii Europejskiej
  , rządu żadnego z państw członkowskich, lub do innego podmiotu publicznego lub prywatnego, ani nie przyjmuje takich instrukcji.

Państwa członkowskie, instytucje Unii oraz wszelkie inne podmioty publiczne bądź prywatne nie dążą do wywierania wpływu na przewodniczącego w wykonywaniu jego zadań.

Zgodnie z regulaminem pracowniczym, o którym mowa w art. 54, po zakończeniu służby przewodniczący jest nadal zobowiązany do zachowania uczciwości i dyskrecji w odniesieniu do przyjmowaniu pewnych stanowisk lub korzyści.

Artykuł 35

Sprawozdanie

1.   Parlament Europejski
  i Rada mogą
  wezwać przewodniczącego lub jego zastępcę, przy jednoczesnym pełnym poszanowaniu ich niezależności, do
  złożenia oświadczenia
  .
  Przewodniczący składa oświadczenie przed Parlamentem Europejskim i udziela
  odpowiedzi na
  wszelkie
  pytania
  posłów, kiedy tylko zostanie zgłoszony taki wniosek
  .

2.   ▐
  Przewodniczący przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, na żądanie i co najmniej 15 dni przed złożeniem oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, pisemne sprawozdanie z głównych działań EIOPA
  .

2a.
     
  Poza informacjami, o których mowa w art. 7a-7e, 8, 9, 10, 11a i 18, sprawozdanie zawiera również wszelkie odpowiednie informacje, o które doraźnie wnosi Parlament Europejski.

Sekcja 4

DYREKTOR WYKONAWCZY

Artykuł 36

Powołanie

1.   EIOPA jest zarządzany przez dyrektora wykonawczego, który jest niezależnym profesjonalistą zatrudnionym w pełnym wymiarze czasu pracy.

2.   Po przeprowadzeniu otwartej procedury kwalifikacyjnej
  i po zatwierdzeniu przez Parlament Europejski
  dyrektor wykonawczy powoływany jest przez Radę Organów Nadzoru na podstawie osiągnięć, umiejętności, wiedzy na temat instytucji finansowych i rynków, doświadczenia w zakresie regulacji rynków finansowych i nadzoru finansowego oraz doświadczenia na stanowisku kierowniczym.

3.   Kadencja dyrektora wykonawczego wynosi pięć lat i może zostać jednokrotnie odnowiona.

4.   W okresie dziewięciu miesięcy poprzedzających koniec pięcioletniej kadencji dyrektora wykonawczego, Rada Organów Nadzoru dokonuje jego oceny.

W ocenie tej Rada Organów Nadzoru uwzględnia w szczególności:

| (a) | wyniki osiągnięte podczas pierwszej kadencji i sposób ich osiągnięcia; |
| --- | --- |

(a)

wyniki osiągnięte podczas pierwszej kadencji i sposób ich osiągnięcia;

| (b) | zadania i potrzeby EIOPA w następnych latach. |
| --- | --- |

(b)

zadania i potrzeby EIOPA w następnych latach.

Na podstawie tej oceny Rada Organów Nadzoru może jednokrotnie odnowić kadencję dyrektora wykonawczego.

5.   Dyrektor wykonawczy może zostać odwołany ze stanowiska wyłącznie na mocy decyzji Rady Organów Nadzoru.

Artykuł 37

Niezależność

1.
     Bez uszczerbku dla odnośnych funkcji Zarządu i Rady Organów Nadzoru w odniesieniu do zadań dyrektora wykonawczego, dyrektor wykonawczy nie zwraca się o instrukcje do żadnego rządu, organu, organizacji lub osoby spoza EIOPA, ani nie przyjmuje takich instrukcji.

2.
     
  Państwa członkowskie, instytucje UE oraz wszelkie inne podmioty publiczne bądź prywatne nie dążą do wywierania wpływu na dyrektora wykonawczego w wykonywaniu jego zadań.

Zgodnie z regulaminem pracowniczym, o którym mowa w art. 54, po zakończeniu służby dyrektor wykonawczy jest nadal zobowiązany do zachowania roztropności oraz dyskrecji w odniesieniu do przyjmowania pewnych stanowisk lub korzyści.

Artykuł 38

Zadania

1.   Dyrektor wykonawczy jest odpowiedzialny za zarządzanie EIOPA i przygotowuje prace Zarządu.

2.   Dyrektor wykonawczy jest odpowiedzialny za wykonanie rocznego programu prac EIOPA pod kierownictwem Rady Organów Nadzoru i pod kontrolą Zarządu.

3.   Dyrektor wykonawczy podejmuje wszelkie niezbędne środki, w szczególności przyjmuje wewnętrzne instrukcje administracyjne oraz publikuje komunikaty, w celu zapewnienia funkcjonowania EIOPA zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

4.   Dyrektor wykonawczy przygotowuje wieloletni program prac, o którym mowa w art. 32 ust. 2.

5.   Do dnia 30 czerwca każdego roku dyrektor wykonawczy przygotowuje dla Zarządu projekt programu prac EIOPA na kolejny rok, jak określono w art. 32 ust. 2.

6.   Dyrektor wykonawczy sporządza wstępny projekt budżetu EIOPA zgodnie z art. 49 i wykonuje budżet EIOPA zgodnie z art. 50.

7.   Każdego roku dyrektor wykonawczy przygotowuje projekt sprawozdania rocznego, w tym rozdział poświęcony działalności regulacyjnej i nadzorczej EIOPA oraz rozdział dotyczący spraw finansowo-administracyjnych.

8.   W odniesieniu do pracowników EIOPA dyrektor wykonawczy wykonuje uprawnienia nadane mu na mocy art. 54 i zarządza kwestiami personalnymi.

ROZDZIAŁ IV

EUROPEJSKI SYSTEM ORGANÓW NADZORU FINANSOWEGO ▐

Sekcja 2

WSPÓLNY KOMITET EUROPEJKSKICH ORGANÓW NADZORU

Artykuł 40

Ustanowienie

1.   Niniejszym ustanawia się ▐
  Europejski Organ Nadzoru (Wspólny Komitet)
  .

2.   Wspólny Komitet Europejskich Organów Nadzoru stanowi forum, w ramach którego EIOPA prowadzi regularną i ścisłą współpracę oraz zapewnia międzysektorową spójność z
  pozostałymi europejskimi organami nadzoru, zwłaszcza w odniesieniu do:

| — | konglomeratów finansowych; |
| --- | --- |

—

konglomeratów finansowych;

| — | księgowości i audytu; |
| --- | --- |

—

księgowości i audytu;

| — | analiz mikroostrożnościowych rozwoju sytuacji oraz zagrożeń i słabości na poziomie międzysektorowym w odniesieniu do stabilności finansowej; |
| --- | --- |

—

analiz mikroostrożnościowych rozwoju sytuacji oraz zagrożeń i słabości na poziomie międzysektorowym w odniesieniu do stabilności finansowej;

| — | detalicznych produktów inwestycyjnych; |
| --- | --- |

—

detalicznych produktów inwestycyjnych;

| — | środków przeciwdziałania praniu pieniędzy; oraz |
| --- | --- |

—

środków przeciwdziałania praniu pieniędzy; oraz

| — | wymiany informacji z Europejską Radą ds. Ryzyka Systemowego oraz rozwoju stosunków między Europejską Radą ds. Ryzyka Systemowego a Europejskimi Organami Nadzoru. |
| --- | --- |

—

wymiany informacji z Europejską Radą ds. Ryzyka Systemowego oraz rozwoju stosunków między Europejską Radą ds. Ryzyka Systemowego a Europejskimi Organami Nadzoru.

3.   
  Wspólny Komitet dysponuje specjalnym personelem pochodzącym z trzech europejskich organów nadzoru i pełniącym funkcję sekretariatu.
  EIOPA wnosi odpowiednie środki na potrzeby
  wydatków administracyjnych
  , ▐ kosztów infrastruktury oraz kosztów operacyjnych.

Artykuł 40a

Nadzór

W przypadku gdy instytucja finansowa działa w różnych sektorach, Wspólny Komitet rozwiązuje spory zgodnie z art. 42 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 41

Skład

1.   W skład Wspólnego Komitetu ▐
  wchodzą poszczególni przewodniczący europejskich organów nadzoru
  , a także, w stosownych przypadkach, przewodniczący Podkomitetu powołanego na mocy art. 43.

2.   Dyrektor wykonawczy,
  przedstawiciel Komisji
  i ESRB są zapraszani do uczestniczenia w charakterze obserwatorów w posiedzeniach Wspólnego Komitetu oraz Podkomitetów, o których mowa w art. 43.

3.   Przewodniczący Wspólnego Komitetu ▐ wybierany jest co roku na zasadzie rotacji spośród przewodniczących Europejskiego Organu Nadzoru Bankowego, Europejskiego Organu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych oraz Europejskiego Organu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych.
  Przewodniczący Wspólnego Komitetu wyznaczony zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu jest również wiceprzewodniczącym Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego.

4.   Wspólny Komitet ▐ uchwala i publikuje swój regulamin wewnętrzny. W regulaminie mogą zostać wskazani dalsi uczestnicy posiedzeń Wspólnego Komitetu.

Posiedzenia Wspólnego Komitetu ▐ odbywają się co najmniej raz na dwa miesiące.

Artykuł 42

Wspólne stanowiska i wspólne akty

W ramach zadań EIOPA określonych w rozdziale II, a w szczególności w kontekście wykonania dyrektywy 2002/87/WE, EIOPA wypracowuje w stosownych przypadkach wspólne stanowiska z Europejskim Organem Nadzoru Bankowego oraz z Europejskim Organem Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych, w zależności od przypadku.

Akty na mocy art. 7, 9, 10 lub 11 niniejszego rozporządzenia związane ze stosowaniem dyrektywy 2002/87/WE i
  innych aktów ustawodawczych, o których
  mowa w art. 1 ust. 2, które wchodzą w zakres kompetencji również Europejskiego Organu Nadzoru Bankowego lub Europejskiego Organu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych są przyjmowane równolegle, w stosownych przypadkach, przez EIOPA i Europejski Organ Nadzoru Bankowego oraz Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych.

Artykuł 43

Podkomitety

1.
     Do celów art. 42 w ramach Wspólnego Komitetu ▐ ustanawia się Podkomitet ds. Konglomeratów Finansowych.

2.
     W skład tego podkomitetu wchodzą osoby określone w art. 41 ust. 1 oraz po jednym przedstawicielu wysokiego szczebla z aktualnego personelu
  właściwego
  organu z każdego państwa członkowskiego.

3.
     Podkomitet wybiera spośród swoich członków przewodniczącego, który staje się również członkiem Wspólnego Komitetu ▐.

4.
     Wspólny Komitet może powoływać inne podkomitety.

Sekcja 3

KOMISJA ODWOŁAWCZA

Artykuł 44

Skład

1.   Komisja Odwoławcza jest wspólnym organem
  trzech europejskich organów nadzoru
  .

2.   W skład Komisji Odwoławczej wchodzi sześciu członków i sześciu zastępców
  członków; są to wysokocenione osoby posiadające udokumentowaną
  odpowiednią wiedzę i
  zawodowe
  doświadczenie
  , również w zakresie nadzoru, na wystarczająco wysokim poziomie w dziedzinie bankowości, ubezpieczeń, rynków papierów wartościowych lub innych usług finansowych
  , z wyłączeniem aktualnego personelu
  właściwych
  organów
  albo
  innych krajowych
  lub unijnych
  instytucji zaangażowanych w działalność EIOPA.
  Znaczna liczba członków Komisji Odwoławczej posiada wystarczającą fachową wiedzę prawną umożliwiającą świadczenie fachowych porad prawnych dotyczących wykonywania uprawnień przez EIOPA.

Komisja Odwoławcza wyznacza przewodniczącego.

Decyzje Komisji Odwoławczej przyjmowane są większością głosów co najmniej czterech z sześciu jej członków.
  W przypadkach gdy decyzja będąca przedmiotem odwołania jest objęta zakresem zastosowania niniejszego rozporządzenia, ta większość czterech członków obejmuje co najmniej jednego z dwóch członków Komisji Odwoławczej mianowanych przez EIOPA.

Komisja Odwoławcza zwoływana jest przez przewodniczącego stosownie do potrzeb.

3.   Dwóch członków Komisji Odwoławczej i dwóch zastępców wyznacza Zarząd EIOPA z listy wstępnie wyłonionych kandydatów zaproponowanej przez Komisję po opublikowaniu zaproszenia do wyrażenia zainteresowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz po konsultacji z Radą Organów Nadzoru.

Pozostali członkowie wyznaczani są zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [EBA] oraz rozporządzeniem (UE) nr .../2010 [ESMA].

4.   Kadencja członków Komisji Odwoławczej wynosi pięć lat. Kadencja może zostać odnowiona jednokrotnie.

5.   Członka Komisji Odwoławczej wyznaczonego przez Zarząd EIOPA nie można odwołać ze stanowiska w czasie trwania kadencji, chyba że został uznany za winnego poważnego uchybienia, a Zarząd, po konsultacji z Radą Organów Nadzoru, podejmie decyzję o jego odwołaniu.

6.   ▐ Europejski Organ Nadzoru Bankowego,
  Europejski Organ Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych
  oraz Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych zapewniają Komisji Odwoławczej
  odpowiednie
  wsparcie operacyjne i pomoc sekretariatu
  za pośrednictwem Wspólnego Komitetu
  .

Artykuł 45

Niezależność i bezstronność

1.   Członkowie Komisji Odwoławczej podejmują decyzje w sposób niezależny. Nie są związani żadnymi instrukcjami. Nie mogą oni pełnić żadnych innych funkcji w EIOPA, w Zarządzie ani w Radzie Organów Nadzoru.

2.   Członkowie Komisji Odwoławczej nie mogą brać udziału w postępowaniu odwoławczym, jeśli są nim zainteresowani osobiście lub jeśli wcześniej działali jako przedstawiciele jednej ze stron postępowania lub jeśli uczestniczyli w podejmowaniu decyzji stanowiącej przedmiot postępowania odwoławczego.

3.   Jeżeli członek komisji odwoławczej uważa, że inny członek nie powinien brać udziału w postępowaniu odwoławczym z przyczyn, o których mowa w ust. 1 i 2 bądź z innego powodu, powiadamia o tym Komisję Odwoławczą.

4.   Każda strona postępowania odwoławczego może zgłosić sprzeciw wobec udziału członka Komisji Odwoławczej z powodów, o których mowa w ust. 1 i 2, lub w przypadku podejrzenia o stronniczość.

Podstawą sprzeciwu nie może być przynależność państwowa członka; sprzeciw nie jest także dopuszczalny, jeżeli strona postępowania odwoławczego – wiedząc o powodach sprzeciwu – dokonała mimo tego jakiejkolwiek innej czynności procesowej niż sprzeciw co do składu Komisji Odwoławczej.

5.   Komisja Odwoławcza podejmuje decyzję dotyczącą działania, które należy podjąć w przypadkach określonych w ust. 1 i 2, bez udziału zainteresowanego członka.

Przy podejmowaniu tej decyzji zainteresowanego członka zastępuje w Komisji Odwoławczej jego zastępca, chyba że zastępca znajduje się w podobnej sytuacji. W takim przypadku przewodniczący wyznacza osobę zastępującą spośród innych zastępców.

6.   Członkowie Komisji Odwoławczej zobowiązują się działać niezależnie i w interesie publicznym.

W tym celu składają oni oświadczenie o zobowiązaniach i deklarację, w której wykazują brak interesów, który mógłby zaważyć na ich niezależności, albo ujawniają wszelkie bezpośrednie lub pośrednie interesy, które mogłyby zaważyć na ich niezależności.

Oświadczenie i deklaracja składane są corocznie w formie pisemnej i podawane są do publicznej wiadomości.

ROZDZIAŁ V

ŚRODKI ODWOŁAWCZE

Artykuł 46

Odwołania

1.   Każda osoba fizyczna lub prawna, w tym
  właściwe
  organy,
  mogą
  odwołać się od decyzji EIOPA, o której mowa w art. 9, 10 i 11, oraz od każdej innej decyzji podjętej przez EIOPA zgodnie z prawodawstwem, o którym mowa w art. 1 ust. 2, która jest do
  nich
  skierowana, oraz od decyzji, która dotyczy
  ich
  bezpośrednio i indywidualnie, mimo że została przyjęta w postaci decyzji skierowanej do innej osoby.

2.   Odwołanie wraz z uzasadnieniem składa się EIOPA w formie pisemnej w terminie dwóch miesięcy od daty powiadomienia zainteresowanej osoby o decyzji lub – w razie braku takiego powiadomienia – od daty opublikowania decyzji przez EIOPA.

Komisja Odwoławcza podejmuje decyzję w sprawie odwołania w terminie dwóch miesięcy od jego złożenia.

3.   Odwołanie wniesione zgodnie z ust. 1 nie ma skutku zawieszającego.

Komisja Odwoławcza może jednak zawiesić wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli uzna, że wymagają tego okoliczności.

4.   Jeżeli odwołanie jest dopuszczalne, Komisja Odwoławcza bada, czy jest ono uzasadnione. ▐
  Komisja
  wzywa strony postępowania odwoławczego do wnoszenia w określonym terminie uwag do pism, które do nich skierowała lub do pism pochodzących od innych stron postępowania odwoławczego. Strony postępowania odwoławczego są uprawnione do ustnego przedstawienia swojego stanowiska.

5.   Komisja Odwoławcza może ▐
  potwierdzić decyzję podjętą przez właściwy organ
  EIOPA lub przekazać sprawę do rozstrzygnięcia właściwemu organowi EIOPA. Decyzja Komisji Odwoławczej jest wiążąca dla tego organu
  , który przyjmuje zmienioną decyzję dotyczącą odnośnej sprawy.

6.   Komisja Odwoławcza uchwala i publikuje swój regulamin wewnętrzny.

7.   EIOPA publikuje zawierające uzasadnienie decyzje podejmowane przez Komisję Odwoławczą.

Artykuł 47

Skargi do Sądu ▐ i Trybunału Sprawiedliwości

1.   Od decyzji podjętej przez Komisję Odwoławczą lub – w przypadku gdy nie przysługuje odwołanie do Komisji Odwoławczej – od decyzji EIOPA może zostać wniesiona skarga do Sądu ▐ lub Trybunału Sprawiedliwości, zgodnie z art.
  263 TFUE
  .

1a.
     
  Państwa członkowskie i instytucje unijne, jak i wszelkie osoby fizyczne i prawne mogą zaskarżyć bezpośrednio do Trybunału Sprawiedliwości decyzje podejmowane przez EIOPA, zgodnie z art. 263 TFUE.

2.   W przypadku gdy EIOPA jest zobowiązany do działania, ale zaniechał wydania decyzji, może zostać wszczęte postępowanie z tytułu zaniechania działania zgodnie z art.
  265 TFUE
  przed Sądem ▐ lub Trybunałem Sprawiedliwości.

3.   EIOPA zobowiązany jest do podjęcia niezbędnych środków w celu wykonania wyroku Sądu ▐ lub Trybunału Sprawiedliwości.

ROZDZIAŁ VI

PRZEPISY FINANSOWE

Artykuł 48

Budżet Europejskiego Organu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych

1.   Dochody EIOPA
  , europejskiego organu zgodnie z art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002,
  obejmują w szczególności
  następujące elementy w dowolnej konfiguracji
  :

| (a) | obowiązkowe składki uiszczane przez krajowe organy władzy publicznej właściwe w zakresie nadzoru nad instytucjami finansowymi
  zgodnie z zasadą ważenia głosów określoną w art. 3 ust. 3 Protokołu (nr 36) w sprawie postanowień przejściowych załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i TFUE
  ; |
| --- | --- |

(a)

obowiązkowe składki uiszczane przez krajowe organy władzy publicznej właściwe w zakresie nadzoru nad instytucjami finansowymi
  zgodnie z zasadą ważenia głosów określoną w art. 3 ust. 3 Protokołu (nr 36) w sprawie postanowień przejściowych załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i TFUE
  ;

| (b) | dotację ▐
  z Unii Europejskiej
  zapisaną w budżecie ogólnym Unii Europejskiej (sekcja „Komisja”);
  finansowanie EIOPA przez Unię Europejską odbywa się na podstawie porozumienia zawartego przez władzę budżetową zgodnie z pkt. 47 porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami; |
| --- | --- |

(b)

dotację ▐
  z Unii Europejskiej
  zapisaną w budżecie ogólnym Unii Europejskiej (sekcja „Komisja”);
  finansowanie EIOPA przez Unię Europejską odbywa się na podstawie porozumienia zawartego przez władzę budżetową zgodnie z pkt. 47 porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami;

| (c) | wszelkie
  opłaty uiszczane na rzecz EIOPA w przypadkach określonych w odpowiednich instrumentach prawa
  Unii Europejskiej
  . |
| --- | --- |

(c)

wszelkie
  opłaty uiszczane na rzecz EIOPA w przypadkach określonych w odpowiednich instrumentach prawa
  Unii Europejskiej
  .

2.   Na wydatki EIOPA składają się co najmniej koszty personelu, wynagrodzenia, koszty administracyjne, koszty infrastruktury
  , szkolenia zawodowego
  oraz koszty operacyjne.

3.   Dochody i wydatki równoważą się.

4.   Preliminarze wszystkich dochodów i wydatków EIOPA są przygotowywane na każdy rok budżetowy pokrywający się z rokiem kalendarzowym i wykazywane są w budżecie EIOPA.

Artykuł 49

Sporządzanie budżetu

1.   Do dnia 15 lutego każdego roku dyrektor wykonawczy sporządza projekt preliminarza dochodów i wydatków na następny rok budżetowy i przekazuje ten wstępny projekt budżetu Zarządowi
  i Radzie Organów Nadzoru
  wraz z planem zatrudnienia. Każdego roku
  Rada Organów Nadzoru
  , na podstawie wstępnego projektu sporządzonego przez dyrektora wykonawczego
  i zatwierdzonego przez Zarząd
  , przygotowuje preliminarz dochodów i wydatków EIOPA na następny rok budżetowy. Do dnia 31 marca
  Rada Organów Nadzoru
  przekazuje Komisji
  wspomniany
  preliminarz
  wraz z projektem planu zatrudnienia
  . Przed przyjęciem preliminarza projekt przygotowany przez dyrektora wykonawczego jest zatwierdzany przez
  Zarząd
  .

2.   Komisja przekazuje Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie (zwanymi dalej „władzą budżetową”) preliminarz wraz ze wstępnym projektem budżetu ogólnego Unii Europejskiej.

3.   Na podstawie preliminarza Komisja wprowadza do wstępnego projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej prognozy, które uważa za niezbędne w odniesieniu do planu zatrudnienia, oraz kwotę dotacji obciążającej budżet ogólny Unii Europejskiej, zgodnie z art.
  313 i 314 TFUE
  .

4.   Władza budżetowa przyjmuje plan zatrudnienia dla EIOPA. Władza budżetowa zatwierdza środki na dotację dla EIOPA.

5.   
  Budżet EIOPA przyjmuje Rada Organów Nadzoru
  . Budżet staje się budżetem ostatecznym po ostatecznym przyjęciu budżetu ogólnego Unii Europejskiej. W stosownych przypadkach budżet jest odpowiednio dostosowywany.

6.   Zarząd niezwłocznie powiadamia władzę budżetową o swoim zamiarze realizacji wszelkich projektów, które mogą mieć istotne skutki finansowe dla finansowania jego budżetu, zwłaszcza w zakresie projektów związanych z nieruchomościami, takich jak najem lub zakup budynków. Informuje on o tym fakcie Komisję. Jeżeli którakolwiek z władz budżetowych zamierza wydać opinię, powiadamia EIOPA o tym zamiarze w terminie dwóch tygodni od otrzymania informacji o projekcie dotyczącym nieruchomości. W przypadku braku odpowiedzi, EIOPA może przystąpić do planowanego działania.

6a.
     
  W odniesieniu do pierwszego roku działalności EIOPA, który kończy się w dniu 31 grudnia 2011 r., budżet zostanie zatwierdzony przez członków komitetu poziomu 3. po konsultacji z Komisją, a następnie przekazany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie do zatwierdzenia.

Artykuł 50

Wykonanie i kontrola budżetu

1.   Dyrektor wykonawczy działa w charakterze urzędnika zatwierdzającego i wykonuje budżet EIOPA.

2.   Do dnia 1 marca następującego po zamknięciu każdego roku budżetowego, księgowy EIOPA przekazuje księgowemu Komisji oraz Trybunałowi Obrachunkowemu tymczasowe sprawozdanie finansowe wraz ze sprawozdaniem z zarządzania budżetem i finansami za dany rok budżetowy. Księgowy EIOPA przesyła sprawozdanie z zarządzania budżetem i finansami również członkom Rady Organów Nadzoru, Parlamentu Europejskiego i Rady, do dnia 31 marca następnego roku.

Księgowy Komisji dokonuje następnie konsolidacji tymczasowych sprawozdań finansowych instytucji i organów zdecentralizowanych zgodnie z art. 128 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (48) (zwanego dalej „rozporządzeniem finansowym”).

3.   Po otrzymaniu uwag Trybunału Obrachunkowego w sprawie tymczasowych sprawozdań finansowych EIOPA zgodnie z przepisami art. 129 rozporządzenia finansowego, dyrektor wykonawczy, działając na własną odpowiedzialność, sporządza ostateczne sprawozdanie finansowe EIOPA i przekazuje je do zaopiniowania Zarządowi.

4.   Zarząd przedstawia opinię w sprawie ostatecznego sprawozdania finansowego EIOPA.

5.   Do dnia 1 lipca następującego po zamknięciu roku budżetowego dyrektor wykonawczy przekazuje ostateczne sprawozdanie finansowe wraz z opinią Zarządu członkom Rady Organów Nadzoru, Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu.

6.   Ostateczne sprawozdanie finansowe jest publikowane.

7.   Dyrektor wykonawczy przesyła Trybunałowi Obrachunkowemu odpowiedź na jego uwagi do dnia 30 września. Kopię odpowiedzi przesyła również Zarządowi i Komisji.

8.   Dyrektor wykonawczy przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, na jego wniosek oraz zgodnie z art. 146 ust. 3 rozporządzenia finansowego, wszelkie informacje niezbędne do sprawnego przebiegu procedury udzielania absolutorium za dany rok budżetowy.

9.   Parlament Europejski, na zalecenie Rady stanowiącej większością kwalifikowaną, przed dniem 15 maja roku N + 2, udziela EIOPA absolutorium z wykonania budżetu
  (z uwzględnieniem wszystkich kosztów i dochodów EIOPA)
  za rok budżetowy N.

Artykuł 51

Zasady finansowe

Zasady finansowe mające zastosowanie w odniesieniu do EIOPA przyjmuje Zarząd po konsultacji z Komisją. Zasady te nie mogą odbiegać od rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 (49), chyba że jest to wymagane ze względu na szczególne potrzeby operacyjne w zakresie funkcjonowania EIOPA i jedynie jeśli Komisja wyrazi na to wcześniej zgodę.

Artykuł 52

Środki zwalczania nadużyć finansowych

1.   W celu zwalczania nadużyć finansowych, korupcji i wszelkiej innej nielegalnej działalności, wobec EIOPA stosują się bez żadnych ograniczeń przepisy rozporządzenia (WE) nr 1073/1999.

2.   EIOPA przystępuje do Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 25 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Wspólnot Europejskich dotyczącego wewnętrznych dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (50) oraz niezwłocznie przyjmuje stosowne przepisy odnoszące się do całego personelu EIOPA.

3.   Decyzje dotyczące finansowania oraz wynikające z nich umowy oraz instrumenty wykonawcze muszą wyraźnie stwierdzać, że Trybunał Obrachunkowy i OLAF mogą, w razie potrzeby, przeprowadzać kontrole na miejscu wobec beneficjentów środków finansowych wydatkowanych przez EIOPA oraz pracowników odpowiedzialnych za przydzielenie tych środków.

ROZDZIAŁ VII

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 53

Przywileje i immunitety

Do EIOPA i jego pracowników zastosowanie ma Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich.

Artykuł 54

Personel

1.   Do pracowników EIOPA, w tym do dyrektora wykonawczego
  i przewodniczącego
  , stosują się regulamin pracowniczy, warunki zatrudnienia innych pracowników oraz zasady przyjęte wspólnie przez instytucje
  Unii Europejskiej
  do celów stosowania regulaminu pracowniczego i warunków zatrudnienia.

2.   Zarząd, w porozumieniu z Komisją, przyjmuje niezbędne środki wykonawcze, zgodnie z ustaleniami przewidzianymi w art. 110 regulaminu pracowniczego.

3.   W odniesieniu do swoich pracowników EIOPA korzysta z uprawnień przyznanych organowi powołującemu na mocy regulaminu pracowniczego oraz organowi uprawnionemu do zawierania umów na mocy warunków zatrudnienia innych pracowników.

4.   Zarząd przyjmuje przepisy umożliwiające oddelegowywanie ekspertów krajowych z państw członkowskich do EIOPA.

Artykuł 55

Odpowiedzialność EIOPA

1.   W przypadku odpowiedzialności pozaumownej EIOPA naprawia szkody wyrządzone przez EIOPA lub przez jego pracowników przy wykonywaniu swoich obowiązków zgodnie z zasadami ogólnymi wspólnymi dla systemów prawnych państw członkowskich. Trybunał Sprawiedliwości jest właściwy do orzekania w sporach dotyczących naprawy takich szkód.

2.   Osobistą odpowiedzialność finansową oraz odpowiedzialność dyscyplinarną pracowników EIOPA wobec EIOPA regulują odpowiednie przepisy mające zastosowanie do pracowników EIOPA.

Artykuł 56

Obowiązek zachowania tajemnicy służbowej

1.   Członkowie Rady Organów Nadzoru i Zarządu, dyrektor wykonawczy, a także personel EIOPA, w tym urzędnicy oddelegowani czasowo przez państwa członkowskie
  oraz wszystkie inne osoby wykonujące zadania na rzecz EIOPA na podstawie umów
  , podlegają – również po zaprzestaniu pełnienia swoich funkcji – wymogom dotyczącym tajemnicy służbowej określonym w art.
  339 TFUE
  oraz w odpowiednich przepisach prawa
  unijnego
  w tym zakresie.

Zgodnie z regulaminem pracowniczym, o którym mowa w art. 54, po zakończeniu służby personel jest nadal zobowiązany do zachowania roztropności oraz dyskrecji w odniesieniu do przyjmowania pewnych stanowisk lub korzyści.

Państwa członkowskie, instytucje lub organy Unii Europejskiej ani żadne inne podmioty publiczne lub prywatne nie próbują wywierać wpływu na personel EIOPA.

2.   Bez uszczerbku dla przypadków, do których zastosowanie ma prawo karne, poufne informacje uzyskane przez osoby, o których mowa w ust. 1, podczas wykonywania ich obowiązków nie mogą zostać ujawnione żadnej innej osobie ani organowi, z wyjątkiem informacji w postaci skróconej lub zbiorczej uniemożliwiającej zidentyfikowanie poszczególnych instytucji finansowych.

Ponadto obowiązek przewidziany w ust. 1 oraz w akapicie pierwszym niniejszego ustępu nie uniemożliwia EIOPA i krajowym organom nadzoru korzystania z informacji na potrzeby egzekwowania
  aktów ustawodawczych, o których
  mowa w art. 1 ust. 2, a w szczególności na potrzeby postępowania w celu przyjęcia decyzji.

3.   Ustępy 1 i 2 nie uniemożliwiają EIOPA wymiany informacji z krajowymi organami nadzoru zgodnie z niniejszym rozporządzeniem oraz innymi przepisami prawa
  Unii Europejskiej
  mającymi zastosowanie do instytucji finansowych.

Informacje te podlegają warunkom dotyczącym tajemnicy służbowej określonym w ust. 1 i 2. EIOPA wprowadza w regulaminie wewnętrznym ustalenia praktyczne w zakresie wdrożenia zasad poufności określonych w ust. 1 i 2.

4.   EIOPA stosuje decyzję Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom (51).

Artykuł 57

Ochrona danych

Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla obowiązków państw członkowskich dotyczących przetwarzania przez nie danych osobowych na mocy dyrektywy 95/46/WE lub dla obowiązków EIOPA dotyczących przetwarzania przez niego danych osobowych na mocy rozporządzenia (WE) nr 45/2001 podczas wypełniania powierzonych mu obowiązków.

Artykuł 58

Dostęp do dokumentów

1.   W odniesieniu do dokumentów pozostających w posiadaniu EIOPA stosuje się rozporządzenie (WE) nr 1049/2001.

2.   Do dnia 31 maja 2011 r. Zarząd przyjmuje praktyczne środki dotyczące stosowania rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.

3.   Decyzje podejmowane przez EIOPA zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 mogą stanowić przedmiot skarg wnoszonych do Rzecznika Praw Obywatelskich lub postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości, po odwołaniu – w stosownych przypadkach – do Rady Organów Nadzoru, na warunkach określonych odpowiednio w
  art. 228 i 263 TFUE
  .

Artykuł 59

Ustalenia językowe

1.   Do EIOPA stosują się przepisy rozporządzenia Rady nr 1 (52).

2.   O wewnętrznych ustaleniach językowych EIOPA decyduje Zarząd.

3.   Usługi tłumaczeniowe na potrzeby działalności organu zapewnia Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej.

Artykuł 60

Umowa w sprawie siedziby

Niezbędne ustalenia dotyczące lokali, które mają zostać przekazane EIOPA w państwie członkowskim, w którym znajduje się jego siedziba, oraz obiektów udostępnianych przez to państwo, jak również szczegółowe przepisy mające zastosowanie w państwie członkowskim do dyrektora wykonawczego, członków Zarządu, pracowników EIOPA i członków ich rodzin określa umowa w sprawie siedziby między EIOPA a państwem członkowskim, która zostaje zawarta po uzyskaniu zgody Zarządu.

Państwo członkowskie zapewnia EIOPA najlepsze możliwe warunki do prowadzenia działalności, w tym wielojęzyczne placówki szkolne o orientacji europejskiej i odpowiednie połączenia komunikacyjne.

Artykuł 61

Udział krajów trzecich

1.
     Udział w pracach EIOPA jest otwarty dla krajów niebędących członkami Unii Europejskiej, które zawarły z
  Unią
  umowy przewidujące przyjęcie i stosowanie przez nie prawa
  unijnego
  w obszarze podlegającym kompetencjom EIOPA, jak określono w art. 1 ust. 2.

1a.
     
  EIOPA może zezwolić na udział krajów trzecich stosujących prawodawstwo uznane za równoważne w obszarach kompetencji EIOPA, o których mowa w art. 1 ust. 2, jak przewidziano w umowach międzynarodowych zawartych przez Unię zgodnie z art. 216 TFUE.

2.
     W odpowiednich postanowieniach tych umów określa się w szczególności charakter, zakres i aspekty proceduralne uczestnictwa tych krajów w pracach EIOPA, w tym przepisy dotyczące wkładu finansowego i pracowników. W umowach można przewidzieć uczestnictwo tych krajów w posiedzeniach Rady Organów Nadzoru w charakterze obserwatora, dopilnowując jednocześnie, by kraje te nie mogły brać udziału w obradach dotyczących poszczególnych instytucji finansowych, chyba że są one nimi bezpośrednio zainteresowane.

ROZDZIAŁ VIII

PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE

Artykuł 62

Działania przygotowawcze

| -1. | W okresie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia i przed ustanowieniem EIOPA CEIOPS działa w ścisłej współpracy z Komisją w celu przygotowania zastąpienia CEIOPS przez EIOPA. |
| --- | --- |

-1.

W okresie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia i przed ustanowieniem EIOPA CEIOPS działa w ścisłej współpracy z Komisją w celu przygotowania zastąpienia CEIOPS przez EIOPA.

| 1. | Gdy EIOPA zostanie już ustanowiony,
  Komisja
  odpowiada
  za
  administracyjne ustanowienie
  i początkowe
  administracyjne funkcjonowanie
  EIOPA do czasu uzyskania przez niego zdolności operacyjnej ▐.
  W tym celu do czasu objęcia obowiązków przez dyrektora wykonawczego po jego mianowaniu przez Radę Organów Nadzoru zgodnie z art. 36 Komisja może tymczasowo wyznaczyć jednego urzędnika do pełnienia obowiązków dyrektora wykonawczego.
  Okres ten kończy się z momentem uzyskania przez EIOPA zdolności operacyjnej niezbędnej do wykonania własnego budżetu. |
| --- | --- |

1.

Gdy EIOPA zostanie już ustanowiony,
  Komisja
  odpowiada
  za
  administracyjne ustanowienie
  i początkowe
  administracyjne funkcjonowanie
  EIOPA do czasu uzyskania przez niego zdolności operacyjnej ▐.

W tym celu do czasu objęcia obowiązków przez dyrektora wykonawczego po jego mianowaniu przez Radę Organów Nadzoru zgodnie z art. 36 Komisja może tymczasowo wyznaczyć jednego urzędnika do pełnienia obowiązków dyrektora wykonawczego.
  Okres ten kończy się z momentem uzyskania przez EIOPA zdolności operacyjnej niezbędnej do wykonania własnego budżetu.

| 2. | Tymczasowy dyrektor wykonawczy może zatwierdzać wszelkie płatności w ramach środków przewidzianych w budżecie EIOPA po ich zatwierdzeniu przez Zarząd, a także zawierać umowy, w tym m.in. umowy z pracownikami, po przyjęciu planu zatrudnienia EIOPA. |
| --- | --- |

2.

Tymczasowy dyrektor wykonawczy może zatwierdzać wszelkie płatności w ramach środków przewidzianych w budżecie EIOPA po ich zatwierdzeniu przez Zarząd, a także zawierać umowy, w tym m.in. umowy z pracownikami, po przyjęciu planu zatrudnienia EIOPA.

| 3. | Ustępy 1 i 2 pozostają bez uszczerbku dla uprawnień Rady Organów Nadzoru i Zarządu. |
| --- | --- |

3.

Ustępy 1 i 2 pozostają bez uszczerbku dla uprawnień Rady Organów Nadzoru i Zarządu.

| 3a. | EIOPA uważa się za prawnego następcę CEIOPS. Wszelkie kwalifikowane aktywa i zobowiązania oraz wszelkie bieżące operacje CEIOPS mogą zostać przekazane EIOPA. Niezależny kontroler sporządza sprawozdanie, w którym wykazuje końcową sytuację CEIOPS po stronie aktywów i zobowiązań. Przed przekazaniem aktywów i zobowiązań sprawozdanie to jest badane i zatwierdzane przez członków CEIOPS oraz przez Komisję. |
| --- | --- |

3a.

EIOPA uważa się za prawnego następcę CEIOPS. Wszelkie kwalifikowane aktywa i zobowiązania oraz wszelkie bieżące operacje CEIOPS mogą zostać przekazane EIOPA. Niezależny kontroler sporządza sprawozdanie, w którym wykazuje końcową sytuację CEIOPS po stronie aktywów i zobowiązań. Przed przekazaniem aktywów i zobowiązań sprawozdanie to jest badane i zatwierdzane przez członków CEIOPS oraz przez Komisję.

Artykuł 63

Przepisy przejściowe dotyczące personelu

1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 54, wszystkie umowy o pracę
  i umowy dotyczące oddelegowania
  zawarte przez
  CEIOPS
  lub jego sekretariat i obowiązujące w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia są uznawane do czasu ich wygaśnięcia. Umowy nie podlegają przedłużeniu.

2.   Wszystkim pracownikom ▐, o
  których
  mowa w ust. 1, proponuje się możliwość zawarcia umów na czas określony na mocy art. 2 lit. a) warunków zatrudnienia innych pracowników w różnych grupach zaszeregowania określonych w planie zatrudnienia EIOPA.

Po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia organ uprawniony do zawierania umów przeprowadzi wewnętrzną procedurę kwalifikacyjną ograniczoną do pracowników
  CEIOPS
  lub jego
  sekretariatu, o których mowa w ust. 1,
  w celu sprawdzenia umiejętności, operatywności i uczciwości zatrudnianych osób.
  Wewnętrzna procedura rekrutacyjna w pełni uwzględnia umiejętności i doświadczenie, którymi dana osoba wykazała się przed zatrudnieniem.

3.   W zależności od rodzaju i poziomu obejmowanych stanowisk, osobom, które pomyślnie przejdą procedurę kwalifikacyjną, zostaną zaoferowane umowy na czas określony co najmniej na okres pozostały do wygaśnięcia wcześniejszej umowy.

4.   Wobec pracowników posiadających wcześniejsze umowy, którzy podejmą decyzję o nieubieganiu się o umowę na czas określony lub którym nie zostaną zaoferowane takie umowy zgodnie z ust. 2, stosują się nadal odpowiednie przepisy krajowe dotyczące umów o pracę oraz inne odpowiednie instrumenty.

Artykuł 63a

Przepisy krajowe

Państwa członkowskie podejmują wszelkie właściwe działania, by zapewnić skuteczne stosowanie niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 64

Zmiany

W decyzji
  nr 716/2009/WE
  wprowadza się zmianę polegającą na wykreśleniu
  CEIOPS
  z wykazu beneficjentów wymienionych w sekcji B załącznika do tej decyzji.

Artykuł 65

Uchylenie

Decyzja Komisji 2009/79/WE ustanawiająca Komitet Europejskich Organów Nadzoru ds. Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych traci moc
  z dniem 1 stycznia 2011 r.

Artykuł 66

Klauzula przeglądu

| -1. | Do dnia ... (53), Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie niezbędne wnioski w celu wzmocnienia nadzoru nad instytucjami, które mogą powodować ryzyko systemowe i o których mowa w art. 12b, oraz ustanowienia nowych ram zarządzania kryzysem finansowym w tym warunków finansowania. |
| --- | --- |

-1.

Do dnia ... (53), Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie niezbędne wnioski w celu wzmocnienia nadzoru nad instytucjami, które mogą powodować ryzyko systemowe i o których mowa w art. 12b, oraz ustanowienia nowych ram zarządzania kryzysem finansowym w tym warunków finansowania.

| 1. | Do dnia ... (54), a następnie co trzy lata Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie niezbędne wnioski w celu zapewnienia utworzenia wiarygodnych ram naprawczych, w tym systemów wnoszenia wkładu przez instytucje finansowe na rzecz opanowania ryzyka finansowego oraz
  publikuje ogólne sprawozdanie dotyczące doświadczeń zgromadzonych w związku z działalnością EIOPA oraz stosowaniem procedur ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.
  Sprawozdanie to ocenia między innymi:










  (a) | konwergencję w zakresie praktyk nadzorczych osiągniętą przez właściwe organy; |
| --- | --- | --- |

1.

Do dnia ... (54), a następnie co trzy lata Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie niezbędne wnioski w celu zapewnienia utworzenia wiarygodnych ram naprawczych, w tym systemów wnoszenia wkładu przez instytucje finansowe na rzecz opanowania ryzyka finansowego oraz
  publikuje ogólne sprawozdanie dotyczące doświadczeń zgromadzonych w związku z działalnością EIOPA oraz stosowaniem procedur ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.
  Sprawozdanie to ocenia między innymi:

(a)

konwergencję w zakresie praktyk nadzorczych osiągniętą przez właściwe organy;

| (b) | funkcjonowanie kolegiów organów nadzoru; |
| --- | --- |

(b)

funkcjonowanie kolegiów organów nadzoru;

| (c) | osiągnięte postępy na drodze do konwergencji w dziedzinie zapobiegania kryzysom, zarządzania nimi i ich rozwiązywania, w tym w zakresie europejskich mechanizmów finansowania; |
| --- | --- |

(c)

osiągnięte postępy na drodze do konwergencji w dziedzinie zapobiegania kryzysom, zarządzania nimi i ich rozwiązywania, w tym w zakresie europejskich mechanizmów finansowania;

| (d) | czy – w szczególności w świetle postępów osiągniętych w odniesieniu do kwestii, o których mowa w lit. c) – rola EIOPA polegająca na nadzorze nad instytucjami finansowymi powodującymi potencjalne ryzyko systemowe powinna zostać wzmocniona i czy należy wzmocnić uprawnienia nadzorcze EIOPA w stosunku do tych instytucji; |
| --- | --- |

(d)

czy – w szczególności w świetle postępów osiągniętych w odniesieniu do kwestii, o których mowa w lit. c) – rola EIOPA polegająca na nadzorze nad instytucjami finansowymi powodującymi potencjalne ryzyko systemowe powinna zostać wzmocniona i czy należy wzmocnić uprawnienia nadzorcze EIOPA w stosunku do tych instytucji;

| (e) | stosowania klauzuli w sprawie środków ochronnych ustanowionej w art. 23. |
| --- | --- |

(e)

stosowania klauzuli w sprawie środków ochronnych ustanowionej w art. 23.

| 1a. | Sprawozdanie
  , o którym mowa w ust.1, stwierdza, czy:










  (a) | należy umieścić organy w jednej siedzibie w celu wzmocnienia i ulepszenia koordynacji między nimi; |
| --- | --- | --- |

1a.

Sprawozdanie
  , o którym mowa w ust.1, stwierdza, czy:

(a)

należy umieścić organy w jednej siedzibie w celu wzmocnienia i ulepszenia koordynacji między nimi;

| (b) | należy kontynuować odrębny nadzór nad bankami, ubezpieczeniami, pracowniczymi programami emerytalnymi, papierami wartościowymi i rynkami finansowymi; |
| --- | --- |

(b)

należy kontynuować odrębny nadzór nad bankami, ubezpieczeniami, pracowniczymi programami emerytalnymi, papierami wartościowymi i rynkami finansowymi;

| (c) | należy kontrolować nadzór ostrożnościowy i prowadzenie działalności oddzielnie czy też powinien tego dokonywać ten sam organ nadzoru; |
| --- | --- |

(c)

należy kontrolować nadzór ostrożnościowy i prowadzenie działalności oddzielnie czy też powinien tego dokonywać ten sam organ nadzoru;

| (d) | należy uprościć i wzmocnić strukturę ESFS w celu zwiększenia spójności między poziomami makro i mikro oraz między europejskimi organami nadzoru; |
| --- | --- |

(d)

należy uprościć i wzmocnić strukturę ESFS w celu zwiększenia spójności między poziomami makro i mikro oraz między europejskimi organami nadzoru;

| (e) | ewolucja ESFS jest spójna z ewolucją w skali globalnej; |
| --- | --- |

(e)

ewolucja ESFS jest spójna z ewolucją w skali globalnej;

| (f) | w ramach ESFS istnieje wystarczająca różnorodność i wysoka jakość; |
| --- | --- |

(f)

w ramach ESFS istnieje wystarczająca różnorodność i wysoka jakość;

| (g) | istnieje właściwa odpowiedzialność i przejrzystość w odniesieniu do wymogów dotyczących publikowania; |
| --- | --- |

(g)

istnieje właściwa odpowiedzialność i przejrzystość w odniesieniu do wymogów dotyczących publikowania;

| (h) | siedziba EIOPA jest odpowiednia; |
| --- | --- |

(h)

siedziba EIOPA jest odpowiednia;

| (i) | należy ustanowić Fundusz Stabilności Ubezpieczeń na poziomie UE, jako najlepszą obronę przed zakłóceniem konkurencji i najskuteczniejszy sposób zaradzenia niepowodzeniu transgranicznej instytucji. |
| --- | --- |

(i)

należy ustanowić Fundusz Stabilności Ubezpieczeń na poziomie UE, jako najlepszą obronę przed zakłóceniem konkurencji i najskuteczniejszy sposób zaradzenia niepowodzeniu transgranicznej instytucji.

| 2. | Sprawozdanie to jest przekazywane wraz z towarzyszącymi mu wnioskami (w stosownych przypadkach) Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. |
| --- | --- |

2.

Sprawozdanie to jest przekazywane wraz z towarzyszącymi mu wnioskami (w stosownych przypadkach) Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

Artykuł 67

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2011 r.
  , z wyjątkiem art. 62 i art. 63 ust. 1 i 2, które stosuje się od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia
  .
  EIOPA zostaje stworzony z dniem rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w ... dnia ... r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Sprawa została następnie odesłana do komisji parlamentarnej zgodnie z art. 57 ust. 2 akapit drugi Regulaminu (A7-0170/2010).

1

(2)  Poprawki polityczne: tekst nowy lub zmieniony został zaznaczony
  kursywą i wytłuszczonym
  drukiem; symbol ▐ sygnalizuje skreślenia.

2

kursywą i wytłuszczonym

(3)  Opinia z dnia 22 stycznia 2010 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

3

(4)  Dz.U. C, s. [...].

4

(5)  Dz.U. C 13 z 20.1.2010, s. 1.

5

(6)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia ...

6

(7)  

  Dz.U. C 40 z 7.2.2001, s. 453.

7

Dz.U. C 40 z 7.2.2001, s. 453.

(8)  

  Dz.U. C 25 E z 29.1.2004, s. 394.

8

Dz.U. C 25 E z 29.1.2004, s. 394.

(9)  

  Dz.U. C 175 E z 10.7.2008, s. 392.

9

Dz.U. C 175 E z 10.7.2008, s. 392.

(10)  

  Dz.U. C 8 E z 14.1.2010, s. 26.

10

Dz.U. C 8 E z 14.1.2010, s. 26.

(11)  

  Dz.U. C 9 E z 15.1.2010, s. 48.

11

Dz.U. C 9 E z 15.1.2010, s. 48.

(12)  
  Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0251.

12

Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0251.

(13)  
  Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0279.

13

Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0279.

(14)  Dz.U. L 25 z 29.1.2009, s. 23.

14

(15)  Dz.U. L 25 z 29.1.2009, s. 28.

15

(16)  Dz.U. L 25 z 29.1.2009, s. 18.

16

(17)  Należy zauważyć, że dyrektywy 64/225/EWG, 73/239/EWG, 73/240/EWG, 76/580/EWG, 78/473/EWG, 84/641/EWG, 87/344/EWG, 88/357/EWG, 92/49/EWG, 98/78/WE, 2001/17/WE, 2002/83/WE oraz 2005/68/WE wchodzą w skład wersji przekształconej Solvency II (zmieniony wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (wersja przekształcona) (COM(2008)0119 – C6-0231/2007 – 2007/0143(COD)), tzn. tracą moc z dniem 1 listopada 2012 r.

17

(18)  Dz.U. 56 z 4.4.1964, s. 878.

18

(19)  Dz.U. L 228 z 16.8.1973, s. 3.

19

(20)  Dz.U. L 228 z 16.8.1973, s. 20.

20

(21)  Dz.U. L 189 z 13.7.1976, s. 13.

21

(22)  Dz.U. L 151 z 7.6.1978, s. 25.

22

(23)  Dz.U. L 339 z 27.12.1984, s. 21.

23

(24)  Dz.U. L 185 z 4.7.1987, s. 77.

24

(25)  Dz.U. L 172 z 4.7.1988, s. 1.

25

(26)  Dz.U. L 228 z 11.8.1992, s. 1.

26

(27)  Dz.U. L 330 z 5.12.1998, s. 1.

27

(28)  Dz.U. L 110 z 20.4.2001, s. 28.

28

(29)  Dz.U. L 345 z 19.12.2002, s. 1.

29

(30)  Dz.U. L 9 z 15.1.2003, s. 3.

30

(31)  Dz.U. L 235 z 23.9.2003, s. 10.

31

(32)  Dz.U. L 35 z 11.02.03, s. 1.

32

(33)  

  Dz.U. L 345 z 08.12.06, s. 1.

33

Dz.U. L 345 z 08.12.06, s. 1.

(34)  

  Dz.U. L 267 z 10.10.09, s. 7.

34

Dz.U. L 267 z 10.10.09, s. 7.

(35)  Dz.U. L 309 z 25.11.05, s. 15.

35

(36)  Dz.U. L 271 z 9.10.2002, s. 16.

36

(37)  

  Dz.U. L 319 z 5.12.2007, s. 1.

37

Dz.U. L 319 z 5.12.2007, s. 1.

(38)  

  Dz.U. L 87 z 31.03.09, s. 164.

38

Dz.U. L 87 z 31.03.09, s. 164.

(39)  

  Dz.U. L 318 z 27.11.1998, s. 8.

39

Dz.U. L 318 z 27.11.1998, s. 8.

(40)  

  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

40

Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

(41)  Dz.U. L 136 z 31.5.1999, s. 1.

41

(42)  Dz.U. L 136 z 31.5.1999, s. 15.

42

(43)  Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1.

43

(44)  Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.

44

(45)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

45

(46)  Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43.

46

(47)  Dz.U. L 253 z 25.9.2009, s. 8.

47

(48)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

48

(49)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

49

(50)  Dz.U. L 136 z 31.5.1999, s. 15.

50

(51)  Dz.U. L 317 z 3.12.2001, s. 1.

51

(52)  Dz.U. 17 z 6.10.1958, s. 385/58.

52

(53)  
  Sześć miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

53

Sześć miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(54)  
  Trzy lata od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

54

Trzy lata od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

---

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/446 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/446

---

Środa, 7 lipca 2010 r.Wymogi kapitałowe dotyczące portfela handlowego i resekurytyzacji oraz przeglądu nadzorczego polityki wynagrodzeń ***I

P7_TA(2010)0274

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lipca 2010 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywy 2006/48/WE i 2006/49/WE w zakresie wymogów kapitałowych dotyczących portfela handlowego i resekurytyzacji oraz przeglądu nadzorczego polityki wynagrodzeń (COM(2009)0362 – C7-0096/2009 – 2009/0099(COD))

2011/C 351 E/40

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi i Radzie (COM(2009)0362),

uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 47 ust. 2 Traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7–0096/2009),

uwzględniając komunikat Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady pt. „Konsekwencje wejścia w życie traktatu lizbońskiego dla trwających międzyinstytucjonalnych procedur decyzyjnych” (COM(2009)0665),

uwzględniając art. 294 ust. 3 i art. 53 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego z dnia 12 listopada 2009 r. (1),

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 20 stycznia 2010 r. (2),

uwzględniając art. 55 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych oraz Komisji Prawnej (A7-0205/2010),

| 1. | przyjmuje w pierwszym czytaniu stanowisko określone poniżej; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje w pierwszym czytaniu stanowisko określone poniżej;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku lub zastąpienia tegoż innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku lub zastąpienia tegoż innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji i parlamentom państw członkowskich.

---

(1)  Dz.U. C 291 z 1.12.2009, s. 1.

(2)  Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.

---

Środa, 7 lipca 2010 r.P7_TC1-COD(2009)0099

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 7 lipca 2010 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/.../UE zmieniającej dyrektywy 2006/48/WE i 2006/49/WE w zakresie wymogów kapitałowych dotyczących portfela handlowego i resekurytyzacji oraz przeglądu nadzorczego polityki wynagrodzeń

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, dyrektywy 2010/76/UE)

---

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/447 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/447

---

Środa, 7 lipca 2010 r.Szczególne zadania Europejskiego Banku Centralnego dotyczące funkcjonowania Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego *

P7_TA(2010)0275

Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady powierzającego Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania dotyczące funkcjonowania Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (05551/2010 – C7-0014/2010 – 2009/0141(CNS))

2011/C 351 E/41

(Specjalna procedura ustawodawcza –konsultacja)

Wniosek został zmieniony w dniu 7 lipca 2010 r. w następujący sposób (1)
  :

| TEKST PROPONOWANY PRZEZ RADĘ | POPRAWKA |
| --- | --- |
| Poprawka 1 |
| Wniosek dotyczący rozporządzenia


  Punkt 1 a preambuły (nowy) |
| | (1a) | Na długo przed kryzysem Parlament Europejski nawoływał systematycznie do zapewnienia rzeczywiście równych szans wszystkim podmiotom na poziomie Unii Europejskiej, wskazując na znaczne braki w nadzorze unijnym nad nawet bardziej zintegrowanymi rynkami finansowymi (w rezolucji z dnia 13 kwietnia 2000 r. w sprawie komunikatu Komisji dotyczącego wprowadzania w życie ram dla rynków finansowych: plan działania (2), w rezolucji z dnia 25 listopada 2002 r. w sprawie zasad nadzoru ostrożnościowego w Unii Europejskiej (3), w rezolucji z dnia 11 lipca 2007 r. w sprawie polityki usług finansowych (2005-2010) – biała księga (4), w rezolucji z dnia 23 września 2008 r. zawierającej zalecenia dla Komisji w sprawie funduszy hedgingowych i niepublicznego rynku kapitałowego (5), w rezolucji z dnia 9 października 2008 r. zawierającej zalecenia dla Komisji w sprawie działań następczych w związku z metodą Lamfalussy’ego: przyszła struktura nadzoru (6), w rezolucji z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie zmienionego wniosku w sprawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Solvency II) (7) oraz w rezolucji z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie agencji ratingowych (8)). |

TEKST PROPONOWANY PRZEZ RADĘ

POPRAWKA

Poprawka 1

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 1 a preambuły (nowy)

(1a)

Na długo przed kryzysem Parlament Europejski nawoływał systematycznie do zapewnienia rzeczywiście równych szans wszystkim podmiotom na poziomie Unii Europejskiej, wskazując na znaczne braki w nadzorze unijnym nad nawet bardziej zintegrowanymi rynkami finansowymi (w rezolucji z dnia 13 kwietnia 2000 r. w sprawie komunikatu Komisji dotyczącego wprowadzania w życie ram dla rynków finansowych: plan działania (2), w rezolucji z dnia 25 listopada 2002 r. w sprawie zasad nadzoru ostrożnościowego w Unii Europejskiej (3), w rezolucji z dnia 11 lipca 2007 r. w sprawie polityki usług finansowych (2005-2010) – biała księga (4), w rezolucji z dnia 23 września 2008 r. zawierającej zalecenia dla Komisji w sprawie funduszy hedgingowych i niepublicznego rynku kapitałowego (5), w rezolucji z dnia 9 października 2008 r. zawierającej zalecenia dla Komisji w sprawie działań następczych w związku z metodą Lamfalussy’ego: przyszła struktura nadzoru (6), w rezolucji z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie zmienionego wniosku w sprawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Solvency II) (7) oraz w rezolucji z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie agencji ratingowych (8)).

Poprawka 2

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 8 a preambuły

| (8a) | Środki służące gromadzeniu informacji określonych w niniejszym rozporządzeniu są konieczne do wykonania zadań ESRB i powinny być bez uszczerbku dla ram prawnych europejskiego systemu statystycznego i Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC) w dziedzinie statystyki. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem pozostawać bez uszczerbku dla rozporządzenia WE nr 223/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie statystyki europejskiej i dla rozporządzenia Rady WE nr 2533/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczącego zbierania informacji statystycznych przez Europejski Bank Centralny. |
| --- | --- |

(8a)

Środki służące gromadzeniu informacji określonych w niniejszym rozporządzeniu są konieczne do wykonania zadań ESRB i powinny być bez uszczerbku dla ram prawnych europejskiego systemu statystycznego i Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC) w dziedzinie statystyki. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem pozostawać bez uszczerbku dla rozporządzenia WE nr 223/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie statystyki europejskiej i dla rozporządzenia Rady WE nr 2533/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczącego zbierania informacji statystycznych przez Europejski Bank Centralny.

| (8a) | Europejskiemu Bankowi Centralnemu należy powierzyć zadanie udzielania ESRB wsparcia statystycznego.
  Gromadzenie i przetwarzanie informacji zgodne z niniejszym rozporządzeniem i niezbędne do wykonywania zadań ESRB powinno w związku z tym opierać się na przepisach art. 5 Statutu ESBC i EBC oraz na przepisach rozporządzenia Rady (WE) nr 2533/98 z dnia 23 listopada 1998 dotyczącego zbierania informacji statystycznych przez Europejski Bank Centralny

   (9)

  .
  Stosownie do tego poufnymi informacjami statystycznymi zgromadzonymi przez EBC lub ESBC należy dzielić się z ESRB. |
| --- | --- |

(8a)

Europejskiemu Bankowi Centralnemu należy powierzyć zadanie udzielania ESRB wsparcia statystycznego.
  Gromadzenie i przetwarzanie informacji zgodne z niniejszym rozporządzeniem i niezbędne do wykonywania zadań ESRB powinno w związku z tym opierać się na przepisach art. 5 Statutu ESBC i EBC oraz na przepisach rozporządzenia Rady (WE) nr 2533/98 z dnia 23 listopada 1998 dotyczącego zbierania informacji statystycznych przez Europejski Bank Centralny

   (9)

  .
  Stosownie do tego poufnymi informacjami statystycznymi zgromadzonymi przez EBC lub ESBC należy dzielić się z ESRB.

Poprawka 3

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – ustęp 1 a (nowy)

1a.
     
  Przewodniczący ESRB jest prezesem EBC. Okres pełnienia mandatu przez przewodniczącego ESRB jest równy okresowi pełnienia mandatu prezesa EBC.

Poprawka 4

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – ustęp 1 b (nowy)

1b.
     
  Pierwszy wiceprzewodniczący jest wybierany przez członków Rady Ogólnej EBC na okres odpowiadający okresowi jego członkostwa w Radzie Ogólnej, ze względu na potrzebę zapewnienia zrównoważonej reprezentacji państw członkowskich zarówno wewnątrz strefy euro, jak i poza nią. Jego mandat może zostać przedłużony.

Poprawka 5

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – ustęp 1 c (nowy)

1c.
     
  Drugi wiceprzewodniczący jest przewodniczącym Wspólnego Komitetu Europejskich Organów Nadzoru (Wspólnego Komitetu) powołanego na mocy art. 40 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESMA], rozporządzenia (UE) nr .../2010 [EIOPA] oraz rozporządzenia (UE) nr .../2010[EBA] („Wspólny Komitet”).

Poprawka 6

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – ustęp 1 d (nowy)

1d.
     
  Przed objęciem urzędu przewodniczący i wiceprzewodniczący przedstawiają Parlamentowi Europejskiemu na przesłuchaniu publicznym, jak zamierzają wykonywać swe obowiązki wynikające z niniejszego rozporządzenia. Drugi wiceprzewodniczący przedstawia Parlamentowi Europejskiemu plan wypełniania obowiązków powierzonych mu jako przewodniczącemu Wspólnego Komitetu.

Poprawka 7

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – ustęp 1 e (nowy)

1e.
     
  Przewodniczący przewodniczy posiedzeniom Zarządu Głównego i Komitetu Sterującego.

Poprawka 8

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – ustęp 1 f (nowy)

1f.
     
  Jeżeli przewodniczący nie może uczestniczyć w obradach, Zarządowi Głównemu i Komitetowi Sterującemu przewodniczą wiceprzewodniczący w porządku pierwszeństwa.

Poprawka 9

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – ustęp 1 g (nowy)

1g.
     
  Jeżeli wiceprzewodniczący nie są w stanie wykonywać swoich obowiązków, wybiera się nowych wiceprzewodniczących zgodnie z ust. 1b i 1c.

Poprawka 10

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – ustęp 1 h (nowy)

1h.
     
  Przewodniczący reprezentuje ESRB na zewnątrz.

Poprawka 11

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – ustęp 1 i (nowy)

1i.
     
  Przewodniczący jest zapraszany na coroczne przesłuchanie z okazji publikacji corocznego sprawozdania ESRB, organizowane w Parlamencie Europejskim, które odbywa się poza dialogu walutowego pomiędzy Parlamentem Europejskim a prezesem Europejskiego Banku Centralnego.

Poprawka 12

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – wprowadzenie

Europejski Bank Centralny
  zapewnia sekretariat, dostarczając tym samym ESRB wsparcie analityczne, statystyczne, logistyczne i administracyjne. Zadania sekretariatu określone w art. 4 ust. 4 rozporządzenia XXXX obejmują w szczególności:

EBC
  zapewnia sekretariat, dostarczając tym samym ESRB wsparcie analityczne, statystyczne, logistyczne i administracyjne.
  Korzysta on również z doradztwa technicznego europejskich organów nadzoru, banków centralnych poszczególnych krajów i krajowych organów nadzoru. Jest także odpowiedzialny za wszelkie kwestie kadrowe.
  Zadania sekretariatu określone w art. 4 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr ..../2010 [ESRB] obejmują w szczególności:

Poprawka 13

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – litera e)

| e) | wspieranie prac Zarządu Głównego, Komitetu Sterującego i
  Technicznego
  Komitetu Doradczego. |
| --- | --- |

e)

wspieranie prac Zarządu Głównego, Komitetu Sterującego i
  Technicznego
  Komitetu Doradczego.

| e) | wspieranie prac Zarządu Głównego, Komitetu Sterującego i
  Naukowego
  Komitetu Doradczego. |
| --- | --- |

e)

wspieranie prac Zarządu Głównego, Komitetu Sterującego i
  Naukowego
  Komitetu Doradczego.

Poprawka 14

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – litera e a) (nowa)

| ea) | udzielanie informacji europejskim organom nadzoru na ich wniosek. |
| --- | --- |

ea)

udzielanie informacji europejskim organom nadzoru na ich wniosek.

Poprawka 15

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 3 – ustęp 1

1.   EBC zapewnia dostateczne zasoby kadrowe i finansowe na potrzeby wykonywania
  powierzonego mu zadania polegającego na zapewnieniu
  sekretariatu
  .

1.   EBC zapewnia dostateczne zasoby kadrowe i finansowe na potrzeby wykonywania
  zadań
  sekretariatu.
  EBC zapewnia, aby sekretariat dysponował wysoko wykwalifikowanymi kadrami, odpowiadającymi szerokiemu zakresowi działalności ESRB i składowi Zarządu Głównego. EBC zapewnia należyte finansowanie sekretariatu z zasobów własnych.

Poprawka 16

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 3 – ustęp 2

2.   Dyrektor sekretariatu jest powoływany przez EBC
  w porozumieniu z Zarządem Głównym
  ESRB.

2.   Dyrektor sekretariatu jest powoływany przez EBC
  na wniosek Zarządu Głównego
  ESRB.

Poprawka 17

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 3 – ustęp 2 a (nowy)

2a.
     
  Wszyscy członkowie sekretariatu są zobowiązani do nieujawniania informacji objętych tajemnicą służbową, nawet po zakończeniu sprawowania przez nich funkcji, zgodnie z art. 8 rozporządzenia (UE)nr .../2010 [ESRB oraz celem określonym w art. 6 niniejszego rozporządzenia.

Poprawka 18

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4 – ustęp 2

2.   Dyrektor sekretariatu lub jego przedstawiciel uczestniczą w posiedzeniach Zarządu Głównego, Komitetu Sterującego i
  Technicznego
  Komitetu Doradczego ESRB.

2.   Dyrektor sekretariatu lub jego przedstawiciel uczestniczą w posiedzeniach Zarządu Głównego, Komitetu Sterującego i
  Naukowego
  Komitetu Doradczego ESRB.

Poprawka 19

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5 – ustęp 2 a (nowy)

2a.
     
  Sekretariat może zwracać się o informacje (indywidualne oraz w postaci skróconej lub zbiorczej) dotyczące instytucji finansowych lub rynków właściwych z uwagi na zadania ESRB do europejskich organów nadzoru, a w przypadkach, o których mowa w art. 15 rozporządzenia (UE) nr .../2010 [ESRB], do krajowych organów nadzoru, krajowych banków centralnych lub innych organów państw członkowskich lub na podstawie uzasadnionego wniosku bezpośrednio do instytucji finansowych.

Poprawka 20

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5 – ustęp 2 b (nowy)

2b.
     
  Informacje, o których mowa w ust. 2 mogą zawierać dane dotyczące Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Unii, strefy euro, danych krajowych w postaci zbiorczej ani indywidualnych danych krajowych. Dane krajowe są gromadzone tylko na uzasadniony wniosek. Przed złożeniem wniosku o dane Sekretariat uwzględnia najpierw już istniejące statystyki, które zostały przedstawione, rozpowszechnione i opracowane przez europejski system statystyczny i Europejski System Banków Centralnych, a następnie konsultuje się z właściwym europejskim organem nadzoru, aby upewnić się, czy wniosek ten jest odpowiedni.

Poprawka 21

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 7

Rada
  przeprowadza analizę
  niniejszego rozporządzenia
  po upływie trzech lat od daty wskazanej w art. 8,
  na podstawie sprawozdania Komisji
  , i
  po otrzymaniu opinii EBC
  i europejskich organów nadzoru stwierdza
  , czy
  niniejsze rozporządzenie powinno zostać poddane przeglądowi
  .

Parlament Europejski i
  Rada
  dokonają przeglądu
  niniejszego rozporządzenia na podstawie sprawozdania Komisji
  przed ...
   (10)
  i zadecydują,
  po otrzymaniu opinii EBC, czy
  należy zmienić zadania i organizację ESRB
  .

Sprawozdanie powinno w szczególności oceniać czy:

| (a) | należy uprościć i wzmocnić strukturę Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (ESRB), aby zwiększyć spójność między skalą macro a skalą micro, a także między europejskimi organami nadzoru; |
| --- | --- |

(a)

należy uprościć i wzmocnić strukturę Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (ESRB), aby zwiększyć spójność między skalą macro a skalą micro, a także między europejskimi organami nadzoru;

| (b) | należ zwiększyć uprawnienia regulacyjne europejskich organów nadzoru; |
| --- | --- |

(b)

należ zwiększyć uprawnienia regulacyjne europejskich organów nadzoru;

| (c) | zmiany w ESFS są spójne z ogólnymi zmianami w tej dziedzinie; |
| --- | --- |

(c)

zmiany w ESFS są spójne z ogólnymi zmianami w tej dziedzinie;

| (d) | w ramach ESFS istnieje wystarczająca różnorodność i wysoka jakość; |
| --- | --- |

(d)

w ramach ESFS istnieje wystarczająca różnorodność i wysoka jakość;

| (e) | istnieje właściwa odpowiedzialność i przejrzystość w odniesieniu do wymogów dotyczących publikowania. |
| --- | --- |

(e)

istnieje właściwa odpowiedzialność i przejrzystość w odniesieniu do wymogów dotyczących publikowania.

---

(1)  Sprawa została następnie odesłana do komisji parlamentarnej zgodnie z art. 57 ust. 2 akapit drugi Regulaminu (A7-0167/2010).

(2)  

  Dz.U. C 40 z 7.2.2001, s. 453.

(3)  

  Dz.U. C 25 E z 29.1.2004, s. 394.

(4)  
  Dz.U. C 175 E z 10.7.2008, s. xx.

(5)  

  Dz.U. C 8 E z 14.1.2010, s. 26.

(6)  

  Dz.U. C 9 E z 15.1.2010, s. 48.

(7)  
  Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0251.

(8)  
  Teksty przyjęte, P6_TA(2009)0279.

(9)  
  Dz.U. L 318 z 27.11.1998, s. 8.

(10)  
  Trzy lata od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

---

Czwartek, 8 lipca 2010 r.

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/453 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/453

---

Czwartek, 8 lipca 2010 r.Umowa między UE i USA w sprawie przetwarzania i przekazywania danych z komunikatów finansowych przez Unię Europejską Stanom Zjednoczonym do celów Programu śledzenia środków finansowych należących do terrorystów ***

P7_TA(2010)0279

Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o przetwarzaniu i przekazywaniu z Unii Europejskiej do Stanów Zjednoczonych danych z komunikatów finansowych do celów Programu śledzenia środków finansowych należących do terrorystów (11222/1/2010/REV 1 and COR 1 – C7-0158/2010 – 2010/0178(NLE))

2011/C 351 E/42

(Zgoda)

Parlament Europejski,

uwzględniając projekt decyzji Rady (11222/1/2010/REV 1 i COR 1),

uwzględniając treść Umowy między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o przetwarzaniu i przekazywaniu z Unii Europejskiej do Stanów Zjednoczonych danych z komunikatów finansowych do celów Programu śledzenia środków finansowych należących do terrorystów, która została załączona do ww. projektu decyzji Rady,

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie zalecenia Komisji dla Rady w sprawie upoważnienia do rozpoczęcia negocjacji między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki dotyczących umowy służącej udostępnianiu Departamentowi Skarbu Stanów Zjednoczonych danych z komunikatów finansowych w celu zapobiegania terroryzmowi, walki z terroryzmem i finansowaniem go (1),

uwzględniając opinię Europejskiego Inspektora Ochrony Danych z dnia 22 czerwca 2010 r. (2),

uwzględniając opinię wydaną przez grupę roboczą ds. ochrony danych ustanowioną na mocy art. 29 oraz przez grupę roboczą ds. policji i wymiaru sprawiedliwości w dniu 25 czerwca 2010 r.,

uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na podstawie art. 218 ust. 6 lit. a) w związku z art. 87 ust. 2 lit. b) i art. 88 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C7–0158/2010),

uwzględniając art. 81 oraz art. 90 ust. 8 Regulaminu,

uwzględniając zalecenie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0224/2010),

| 1. | wyraża zgodę na zawarcie umowy; |
| --- | --- |

1.

wyraża zgodę na zawarcie umowy;

| 2. | zwraca się do Komisji, by – zgodnie z art. 8 europejskiej karty praw podstawowych, który wymaga, aby dane osobowe podlegały kontroli „niezależnego organu” – jak najszybciej przedłożyła Parlamentowi Europejskiemu i Radzie listę trzech kandydatów do roli niezależnego urzędnika, o którym mowa w art. 12 ust. 1 umowy; zwraca uwagę, że procedura ta powinna być mutatis mutandis analogiczna do tej stosowanej przez Parlament Europejski i Radę w celu powołania Europejskiego Inspektora Ochrony Danych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 (3) wdrażającym art. 286 traktatu WE; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji, by – zgodnie z art. 8 europejskiej karty praw podstawowych, który wymaga, aby dane osobowe podlegały kontroli „niezależnego organu” – jak najszybciej przedłożyła Parlamentowi Europejskiemu i Radzie listę trzech kandydatów do roli niezależnego urzędnika, o którym mowa w art. 12 ust. 1 umowy; zwraca uwagę, że procedura ta powinna być mutatis mutandis analogiczna do tej stosowanej przez Parlament Europejski i Radę w celu powołania Europejskiego Inspektora Ochrony Danych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 (3) wdrażającym art. 286 traktatu WE;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszego stanowiska Radzie i Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, jak również rządowi Stanów Zjednoczonych Ameryki; ponadto zobowiązuje swojego przewodniczącego do nawiązania dialogu międzyparlamentarnego ze spikerem Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych oraz przewodniczącym pro tempore Senatu Stanów Zjednoczonych na temat przyszłej umowy ramowej w sprawie ochrony danych pomiędzy Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszego stanowiska Radzie i Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, jak również rządowi Stanów Zjednoczonych Ameryki; ponadto zobowiązuje swojego przewodniczącego do nawiązania dialogu międzyparlamentarnego ze spikerem Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych oraz przewodniczącym pro tempore Senatu Stanów Zjednoczonych na temat przyszłej umowy ramowej w sprawie ochrony danych pomiędzy Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki.

---

(1)  Teksty przyjęte, P7_TA(2010)0143.

(2)  Dotychczas niepublikowane w Dzienniku Urzędowym.

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 45/2001 z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001 r., s. 1).

---

| 2.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | CE 351/454 |
| --- | --- | --- | --- |

2.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 351/454

---

Czwartek, 8 lipca 2010 r.Europejska Służba Działań Zewnętrznych *

P7_TA(2010)0280

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady określającej organizację i zasady funkcjonowania Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (08029/2010 – C7-0090/2010 – 2010/0816(NLE))

2011/C 351 E/43

(Konsultacja)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Wysokiej Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (08029/2010),

uwzględniając oświadczenie Wysokiej Przedstawiciel podczas sesji plenarnej Parlamentu Europejskiego w dniu 8 lipca 2010 r., w sprawie podstawowej organizacji centralnej administracji ESDZ,

uwzględniając oświadczenie Wysokiej Przedstawiciel w sprawie odpowiedzialności politycznej,

uwzględniając art. 27 ust. 3 traktatu UE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C7-0090/2010),

uwzględniając art. 55 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych i opinie Komisji Spraw Konstytucyjnych, Komisji Rozwoju, Komisji Handlu Międzynarodowego, Komisji Budżetowej, Komisji Kontroli Budżetowej oraz Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A7-0228/2010),

| 1. | zatwierdza po poprawkach wniosek Wysokiej Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza po poprawkach wniosek Wysokiej Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa;

| 2. | jest zdecydowany zacieśnić współpracę z parlamentami krajowymi państw członkowskich, tak jak wymaga tego traktat, w dziedzinie zewnętrznych działań Unii, a w szczególności w zakresie WPZiB oraz WPBiO; |
| --- | --- |

2.

jest zdecydowany zacieśnić współpracę z parlamentami krajowymi państw członkowskich, tak jak wymaga tego traktat, w dziedzinie zewnętrznych działań Unii, a w szczególności w zakresie WPZiB oraz WPBiO;

| 3. | jest zdania, że poprawki do rozporządzenia finansowego, poza obecną decyzją Rady, powinny dalej precyzować rolę Komisji w kwestii przekazywania szefom delegatur uprawnień do wykonywania środków operacyjnych, zapewniając w szczególności również w rozporządzeniu finansowym, że Komisja będzie podejmować wszelkie niezbędne środki, by zagwarantować, że przekazanie uprawnień nie będzie wpływać na procedurę udzielania absolutorium; |
| --- | --- |

3.

jest zdania, że poprawki do rozporządzenia finansowego, poza obecną decyzją Rady, powinny dalej precyzować rolę Komisji w kwestii przekazywania szefom delegatur uprawnień do wykonywania środków operacyjnych, zapewniając w szczególności również w rozporządzeniu finansowym, że Komisja będzie podejmować wszelkie niezbędne środki, by zagwarantować, że przekazanie uprawnień nie będzie wpływać na procedurę udzielania absolutorium;

| 4. | wzywa Komisję, aby w kompleksowym dokumencie roboczym dotyczącym wydatków związanych z działaniami zewnętrznymi UE, który ma zostać sporządzony razem z projektem budżetu UE, zawarła szczegóły dotyczące m.in. stworzenia planów delegatur Unii oraz wydatków na działania zewnętrzne w rozbiciu na poszczególne kraje i misje; zwraca uwagę, że zamierza wprowadzić do rozporządzenia finansowego odpowiednie zmiany; |
| --- | --- |

4.

wzywa Komisję, aby w kompleksowym dokumencie roboczym dotyczącym wydatków związanych z działaniami zewnętrznymi UE, który ma zostać sporządzony razem z projektem budżetu UE, zawarła szczegóły dotyczące m.in. stworzenia planów delegatur Unii oraz wydatków na działania zewnętrzne w rozbiciu na poszczególne kraje i misje; zwraca uwagę, że zamierza wprowadzić do rozporządzenia finansowego odpowiednie zmiany;

| 5. | przypomina, że w przypadku sporów w kwestii instrukcji udzielanych przez Komisję szefom delegatur, którzy zgodnie z art. 221 ust. 2 TFUE podlegają wysokiej przedstawiciel, oraz w przypadku braku porozumienia między wysoką przedstawiciel a komisarzami odpowiedzialnymi za planowanie odnośnych instrumentów pomocy zewnętrznej ostateczną decyzję podejmuje kolegium komisarzy; |
| --- | --- |

5.

przypomina, że w przypadku sporów w kwestii instrukcji udzielanych przez Komisję szefom delegatur, którzy zgodnie z art. 221 ust. 2 TFUE podlegają wysokiej przedstawiciel, oraz w przypadku braku porozumienia między wysoką przedstawiciel a komisarzami odpowiedzialnymi za planowanie odnośnych instrumentów pomocy zewnętrznej ostateczną decyzję podejmuje kolegium komisarzy;

| 6. | apeluje do wysokiej przedstawiciel o dopilnowanie, by przepisy określone w art. 6 decyzji Rady, zgodnie z którymi przynajmniej 60 % wszystkich pracowników kategorii AD ESDZ ma być urzędnikami UE zatrudnionymi na stałe, były odzwierciedlone we wszystkich grupach zaszeregowania na stanowiskach kierowniczych ESDZ; |
| --- | --- |

6.

apeluje do wysokiej przedstawiciel o dopilnowanie, by przepisy określone w art. 6 decyzji Rady, zgodnie z którymi przynajmniej 60 % wszystkich pracowników kategorii AD ESDZ ma być urzędnikami UE zatrudnionymi na stałe, były odzwierciedlone we wszystkich grupach zaszeregowania na stanowiskach kierowniczych ESDZ;

| 7. | jest zdania, że dodatkowe środki specjalne przewidziane art. 6 ust. 6 decyzji Rady mające zwiększyć równowagę geograficzną i płciową powinny obejmować w przypadku równowagi geograficznej środki analogiczne do środków przewidzianych rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 401/2004 (1); |
| --- | --- |

7.

jest zdania, że dodatkowe środki specjalne przewidziane art. 6 ust. 6 decyzji Rady mające zwiększyć równowagę geograficzną i płciową powinny obejmować w przypadku równowagi geograficznej środki analogiczne do środków przewidzianych rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 401/2004 (1);

| 8. | zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament; |
| --- | --- |

8.

zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament;

| 9. | zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku Wysokiej Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

9.

zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku Wysokiej Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa;

| 10. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Wysokiej Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa i Komisji. |
| --- | --- |

10.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Wysokiej Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa i Komisji.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 401/2004 z dnia 23 lutego 2004 r. wprowadzające, ze względu na przystąpienie Cypru, Republiki Czeskiej, Estonii, Węgier, Łotwy, Litwy, Malty, Polski, Słowacji i Słowenii, szczególne tymczasowe środki rekrutacji urzędników Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 67 z dn. 5.3.2004, s. 1).

---

Czwartek, 8 lipca 2010 r.P7_TC1-NLE(2010)0816

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w dniu 8 lipca 2010 r. w celu przyjęcia decyzji Rady określającej organizację i zasady funkcjonowania Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 27 ust. 3,

uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwanego dalej „Wysokim Przedstawicielem”) (1),

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (2),

uwzględniając zgodę Komisji (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Celem niniejszej decyzji jest określenie organizacji i zasad funkcjonowania Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (zwanej dalej „ESDZ”) – funkcjonalnie autonomicznego organu Unii podlegającego Wysokiemu Przedstawicielowi – ustanowionej na mocy art. 27 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (zwanego dalej „TUE”), zmienionego Traktatem z Lizbony.
  Niniejsza decyzja, a w szczególności odniesienie do terminu „Wysoki Przedstawiciel”, będzie interpretowana zgodnie z poszczególnymi funkcjami Wysokiego Przedstawiciela określonymi w art. 18 TUE. |
| --- | --- |

(1)

Celem niniejszej decyzji jest określenie organizacji i zasad funkcjonowania Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (zwanej dalej „ESDZ”) – funkcjonalnie autonomicznego organu Unii podlegającego Wysokiemu Przedstawicielowi – ustanowionej na mocy art. 27 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (zwanego dalej „TUE”), zmienionego Traktatem z Lizbony.
  Niniejsza decyzja, a w szczególności odniesienie do terminu „Wysoki Przedstawiciel”, będzie interpretowana zgodnie z poszczególnymi funkcjami Wysokiego Przedstawiciela określonymi w art. 18 TUE.

| (2) | Zgodnie z art. 21 ust. 3 akapit drugi TUE Unia czuwa nad spójnością różnych dziedzin jej działań zewnętrznych oraz nad ich spójnością z innymi politykami Unii. Rada i Komisja, wspomagane przez Wysokiego Przedstawiciela, zapewniają tę spójność oraz współpracują w tym celu. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 21 ust. 3 akapit drugi TUE Unia czuwa nad spójnością różnych dziedzin jej działań zewnętrznych oraz nad ich spójnością z innymi politykami Unii. Rada i Komisja, wspomagane przez Wysokiego Przedstawiciela, zapewniają tę spójność oraz współpracują w tym celu.

| (3) | ESDZ będzie wspierała Wysokiego Przedstawiciela
  , pełniącego również funkcję wiceprzewodniczącego Komisji i przewodniczącego Rady do Spraw Zagranicznych, w
  wykonywaniu mandatu obejmującego prowadzenie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (zwanej dalej „WPZiB”) Unii Europejskiej i zapewnianie spójności działań zewnętrznych UE
  , w szczególności zgodnie z art. 18 i 27 TUE
  . ESDZ będzie wspierała Wysokiego Przedstawiciela w sprawowaniu funkcji przewodniczącego Rady do Spraw Zagranicznych, bez uszczerbku dla zwykłych zadań Sekretariatu Generalnego Rady. ESDZ będzie również wspierała Wysokiego Przedstawiciela w sprawowaniu funkcji wiceprzewodniczącego Komisji, tzn. w wykonywaniu w ramach Komisji spoczywających na niej obowiązków w dziedzinie stosunków zewnętrznych i w koordynowaniu innych aspektów działań zewnętrznych Unii, bez uszczerbku dla zwykłych zadań realizowanych przez służby Komisji. |
| --- | --- |

(3)

ESDZ będzie wspierała Wysokiego Przedstawiciela
  , pełniącego również funkcję wiceprzewodniczącego Komisji i przewodniczącego Rady do Spraw Zagranicznych, w
  wykonywaniu mandatu obejmującego prowadzenie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (zwanej dalej „WPZiB”) Unii Europejskiej i zapewnianie spójności działań zewnętrznych UE
  , w szczególności zgodnie z art. 18 i 27 TUE
  . ESDZ będzie wspierała Wysokiego Przedstawiciela w sprawowaniu funkcji przewodniczącego Rady do Spraw Zagranicznych, bez uszczerbku dla zwykłych zadań Sekretariatu Generalnego Rady. ESDZ będzie również wspierała Wysokiego Przedstawiciela w sprawowaniu funkcji wiceprzewodniczącego Komisji, tzn. w wykonywaniu w ramach Komisji spoczywających na niej obowiązków w dziedzinie stosunków zewnętrznych i w koordynowaniu innych aspektów działań zewnętrznych Unii, bez uszczerbku dla zwykłych zadań realizowanych przez służby Komisji.

| (4) | Udział ESDZ w unijnych programach współpracy zewnętrznej powinien polegać na prowadzeniu przez nią działań służących temu, by programy te były zgodne z celami działań zewnętrznych określonymi w art. 21 TUE, w szczególności w jego ust. 2 lit. d), a także z celami unijnej współpracy na rzecz rozwoju nakreślonymi w art. 208 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej "TFUE". W tym kontekście ESDZ powinna również wspierać realizowanie celów przewidzianych w Konsensusie europejskim w sprawie rozwoju i Konsensusie europejskim w sprawie pomocy humanitarnej. |
| --- | --- |

(4)

Udział ESDZ w unijnych programach współpracy zewnętrznej powinien polegać na prowadzeniu przez nią działań służących temu, by programy te były zgodne z celami działań zewnętrznych określonymi w art. 21 TUE, w szczególności w jego ust. 2 lit. d), a także z celami unijnej współpracy na rzecz rozwoju nakreślonymi w art. 208 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej "TFUE". W tym kontekście ESDZ powinna również wspierać realizowanie celów przewidzianych w Konsensusie europejskim w sprawie rozwoju i Konsensusie europejskim w sprawie pomocy humanitarnej.

| (5) | Z Traktatu z Lizbony wynika, że w celu wdrożenia jego postanowień ESDZ musi stać się zdolna do działania jak najszybciej po wejściu tego traktatu w życie. |
| --- | --- |

(5)

Z Traktatu z Lizbony wynika, że w celu wdrożenia jego postanowień ESDZ musi stać się zdolna do działania jak najszybciej po wejściu tego traktatu w życie.

| (6) | Parlament Europejski będzie w pełni odgrywać przypisaną mu rolę w działaniach zewnętrznych Unii; będzie m.in. sprawował funkcje kontroli politycznej przewidziane w art. 14 ust. 1 TUE, jak również funkcję ustawodawczą i budżetową ustanowione w traktatach. Ponadto, zgodnie z art. 36 TUE, Wysoki Przedstawiciel będzie się regularnie konsultował z Parlamentem Europejskim w sprawach dotyczących głównych aspektów i podstawowych decyzji związanych z WPZiB; zapewni także należyte uwzględnianie poglądów Parlamentu Europejskiego. ESDZ będzie wspierać Wysokiego Przedstawiciela w tym zakresie.
  Należy dokonać szczególnych uzgodnień w odniesieniu do dostępu członków Parlamentu Europejskiego do niejawnych dokumentów i informacji w dziedzinie WPZiB. Do czasu przyjęcia takich uzgodnień zastosowanie mają postanowienia obowiązujące na mocy porozumienia międzyinstytucjonalnego z 2002 roku w sprawie dostępu Parlamentu Europejskiego do newralgicznych informacji Rady z zakresu WPBiO. |
| --- | --- |

(6)

Parlament Europejski będzie w pełni odgrywać przypisaną mu rolę w działaniach zewnętrznych Unii; będzie m.in. sprawował funkcje kontroli politycznej przewidziane w art. 14 ust. 1 TUE, jak również funkcję ustawodawczą i budżetową ustanowione w traktatach. Ponadto, zgodnie z art. 36 TUE, Wysoki Przedstawiciel będzie się regularnie konsultował z Parlamentem Europejskim w sprawach dotyczących głównych aspektów i podstawowych decyzji związanych z WPZiB; zapewni także należyte uwzględnianie poglądów Parlamentu Europejskiego. ESDZ będzie wspierać Wysokiego Przedstawiciela w tym zakresie.
  Należy dokonać szczególnych uzgodnień w odniesieniu do dostępu członków Parlamentu Europejskiego do niejawnych dokumentów i informacji w dziedzinie WPZiB. Do czasu przyjęcia takich uzgodnień zastosowanie mają postanowienia obowiązujące na mocy porozumienia międzyinstytucjonalnego z 2002 roku w sprawie dostępu Parlamentu Europejskiego do newralgicznych informacji Rady z zakresu WPBiO.

| (7) | Wysoki Przedstawiciel lub jego przedstawiciel powinni wykonywać wobec Europejskiej Agencji Obrony, Centrum Satelitarnego Unii Europejskiej, Instytutu Unii Europejskiej Studiów nad Bezpieczeństwem oraz Europejskiego Kolegium Bezpieczeństwa i Obrony obowiązki przewidziane w odnośnych aktach założycielskich tych organów. ESDZ powinna zapewniać tym podmiotom wsparcie, które obecnie zapewnia Sekretariat Generalny Rady. |
| --- | --- |

(7)

Wysoki Przedstawiciel lub jego przedstawiciel powinni wykonywać wobec Europejskiej Agencji Obrony, Centrum Satelitarnego Unii Europejskiej, Instytutu Unii Europejskiej Studiów nad Bezpieczeństwem oraz Europejskiego Kolegium Bezpieczeństwa i Obrony obowiązki przewidziane w odnośnych aktach założycielskich tych organów. ESDZ powinna zapewniać tym podmiotom wsparcie, które obecnie zapewnia Sekretariat Generalny Rady.

| (8) | Należy przyjąć przepisy dotyczące personelu ESDZ i jego rekrutacji
  , w przypadku gdy przepisy takie są niezbędne w celu określenia organizacji i zasad funkcjonowania ESDZ. Jednocześnie należy wprowadzić, zgodnie z art. 336 TFUE i bez uszczerbku dla art. 298 TFUE, konieczne zmiany w Regulaminie pracowniczym urzędników Wspólnot Europejskich (zwanym dalej „regulaminem pracowniczym”), jak i w Warunkach zatrudnienia innych pracowników Wspólnot.
  W sprawach dotyczących personelu ESDZ powinna być traktowana jako instytucja w rozumieniu regulaminu pracowniczego. ▐ Wysoki Przedstawiciel będzie działał jako organ powołujący zarówno wobec urzędników podlegających regulaminowi pracowniczemu ▐, jak i wobec pracowników podlegających warunkom zatrudnienia innych pracowników Wspólnot. Liczba urzędników i pracowników ESDZ będzie określana co roku w ramach procedury budżetowej i znajdzie odzwierciedlenie w planie zatrudnienia. |
| --- | --- |

(8)

Należy przyjąć przepisy dotyczące personelu ESDZ i jego rekrutacji
  , w przypadku gdy przepisy takie są niezbędne w celu określenia organizacji i zasad funkcjonowania ESDZ. Jednocześnie należy wprowadzić, zgodnie z art. 336 TFUE i bez uszczerbku dla art. 298 TFUE, konieczne zmiany w Regulaminie pracowniczym urzędników Wspólnot Europejskich (zwanym dalej „regulaminem pracowniczym”), jak i w Warunkach zatrudnienia innych pracowników Wspólnot.
  W sprawach dotyczących personelu ESDZ powinna być traktowana jako instytucja w rozumieniu regulaminu pracowniczego. ▐ Wysoki Przedstawiciel będzie działał jako organ powołujący zarówno wobec urzędników podlegających regulaminowi pracowniczemu ▐, jak i wobec pracowników podlegających warunkom zatrudnienia innych pracowników Wspólnot. Liczba urzędników i pracowników ESDZ będzie określana co roku w ramach procedury budżetowej i znajdzie odzwierciedlenie w planie zatrudnienia.

| (9) | Przy wykonywaniu swoich obowiązków i w swoim postępowaniu personel ESDZ będzie kierować się wyłącznie interesem Unii. |
| --- | --- |

(9)

Przy wykonywaniu swoich obowiązków i w swoim postępowaniu personel ESDZ będzie kierować się wyłącznie interesem Unii.

| (10) | Rekrutacja do ESDZ będzie się opierać na kompetencjach, a jednocześnie na odpowiedniej równowadze geograficznej i równowadze płci. W skład personelu ESDZ powinna wejść znacząca liczba obywateli z wszystkich państw członkowskich. Przegląd przewidywany na rok 2013 powinien objąć również tę kwestię, w stosownych przypadkach wraz z sugestiami dotyczącymi dodatkowych środków szczególnych służących skorygowaniu ewentualnej nierównowagi. |
| --- | --- |

(10)

Rekrutacja do ESDZ będzie się opierać na kompetencjach, a jednocześnie na odpowiedniej równowadze geograficznej i równowadze płci. W skład personelu ESDZ powinna wejść znacząca liczba obywateli z wszystkich państw członkowskich. Przegląd przewidywany na rok 2013 powinien objąć również tę kwestię, w stosownych przypadkach wraz z sugestiami dotyczącymi dodatkowych środków szczególnych służących skorygowaniu ewentualnej nierównowagi.

| (11) | Zgodnie z art. 27 ust. 3 TUE w skład ESDZ wejdą urzędnicy z Sekretariatu Generalnego Rady i z Komisji oraz personel ze służb dyplomatycznych państw członkowskich. W tym celu stosowne działy i funkcje w Sekretariacie Generalnym Rady i w Komisji zostaną przeniesione do ESDZ, wraz z urzędnikami i pracownikami zatrudnionymi na czas określony, zajmującymi stanowiska w takich działach lub sprawującymi odnośne funkcje. Przed dniem 1 lipca 2013 r. ESDZ będzie rekrutować wyłącznie urzędników pochodzących z Sekretariatu Generalnego Rady i z Komisji oraz personel pochodzący ze służb dyplomatycznych państw członkowskich. Po tym terminie wszyscy urzędnicy i inni pracownicy Unii Europejskiej powinni mieć możliwość ubiegania się o wakujące stanowiska w ESDZ. |
| --- | --- |

(11)

Zgodnie z art. 27 ust. 3 TUE w skład ESDZ wejdą urzędnicy z Sekretariatu Generalnego Rady i z Komisji oraz personel ze służb dyplomatycznych państw członkowskich. W tym celu stosowne działy i funkcje w Sekretariacie Generalnym Rady i w Komisji zostaną przeniesione do ESDZ, wraz z urzędnikami i pracownikami zatrudnionymi na czas określony, zajmującymi stanowiska w takich działach lub sprawującymi odnośne funkcje. Przed dniem 1 lipca 2013 r. ESDZ będzie rekrutować wyłącznie urzędników pochodzących z Sekretariatu Generalnego Rady i z Komisji oraz personel pochodzący ze służb dyplomatycznych państw członkowskich. Po tym terminie wszyscy urzędnicy i inni pracownicy Unii Europejskiej powinni mieć możliwość ubiegania się o wakujące stanowiska w ESDZ.

| (12) | W szczególnych przypadkach ESDZ może korzystać z wyspecjalizowanych oddelegowanych ekspertów krajowych, którzy będą podlegać Wysokiemu Przedstawicielowi. Oddelegowani eksperci krajowi zajmujący stanowiska w ESDZ nie będą wliczani do personelu z państw członkowskich, który powinien stanowić jedną trzecią całkowitej liczby personelu ESDZ po osiągnięciu przez nią pełnej zdolności działania. Przeniesienie tych ekspertów na etapie ustanawiania ESDZ nie będzie automatyczne i będzie się odbywało za zgodą władz państw członkowskich pochodzenia. Przed wygaśnięciem umowy oddelegowanego eksperta krajowego przeniesionego do ESDZ na mocy art. 7 stosowna funkcja zostanie przekształcona w stanowisko pracownika zatrudnionego na czas określony, jeżeli funkcja wykonywana przez oddelegowanego eksperta krajowego odpowiada funkcji zwykle wykonywanej przez personel z grupy funkcyjnej AD i jeżeli niezbędne stanowisko jest dostępne w ramach planu zatrudnienia. |
| --- | --- |

(12)

W szczególnych przypadkach ESDZ może korzystać z wyspecjalizowanych oddelegowanych ekspertów krajowych, którzy będą podlegać Wysokiemu Przedstawicielowi. Oddelegowani eksperci krajowi zajmujący stanowiska w ESDZ nie będą wliczani do personelu z państw członkowskich, który powinien stanowić jedną trzecią całkowitej liczby personelu ESDZ po osiągnięciu przez nią pełnej zdolności działania. Przeniesienie tych ekspertów na etapie ustanawiania ESDZ nie będzie automatyczne i będzie się odbywało za zgodą władz państw członkowskich pochodzenia. Przed wygaśnięciem umowy oddelegowanego eksperta krajowego przeniesionego do ESDZ na mocy art. 7 stosowna funkcja zostanie przekształcona w stanowisko pracownika zatrudnionego na czas określony, jeżeli funkcja wykonywana przez oddelegowanego eksperta krajowego odpowiada funkcji zwykle wykonywanej przez personel z grupy funkcyjnej AD i jeżeli niezbędne stanowisko jest dostępne w ramach planu zatrudnienia.

| (13) | Komisja i ESDZ uzgodnią zasady wydawania delegaturom poleceń przez Komisję. Zasady te powinny w szczególności przewidywać, że w przypadku gdy Komisja wyda delegaturom polecenia, jednocześnie przekaże ich kopię szefowi delegatury i administracji centralnej ESDZ. |
| --- | --- |

(13)

Komisja i ESDZ uzgodnią zasady wydawania delegaturom poleceń przez Komisję. Zasady te powinny w szczególności przewidywać, że w przypadku gdy Komisja wyda delegaturom polecenia, jednocześnie przekaże ich kopię szefowi delegatury i administracji centralnej ESDZ.

| (14) | Rozporządzenie finansowe należy zmienić tak, aby
  umieścić ESDZ w art. 1
  rozporządzenia finansowego, z odrębną sekcją w budżecie Unii
  . Zgodnie z obowiązującymi zasadami i podobnie jak ma to miejsce w odniesieniu do innych instytucji, jedna z części rocznego sprawozdania Trybunału Obrachunkowego zostanie poświęcona także ESDZ, a ESDZ będzie udzielać odpowiedzi na ustalenia zawarte w tych sprawozdaniach.
  ESDZ będzie podlegać procedurom udzielania absolutorium przewidzianym w art. 319
  TFUE
  i art. 145–147 rozporządzenia finansowego.
  ESDZ udzieli Parlamentowi Europejskiego wszelkiego niezbędnego wsparcia, by mógł on wykonywać przysługujące mu prawo do udzielania absolutorium. Zgodnie z art. 317 TFUE za wykonanie budżetu operacyjnego odpowiedzialna będzie Komisja. W decyzjach mających skutki finansowe w szczególności będzie się przestrzegać obowiązków określonych w tytule IV rozporządzenia finansowego, zwłaszcza jego art. 75 dotyczącym operacji po stronie wydatków oraz art. 64–68 dotyczących odpowiedzialności podmiotów działających w sferze finansów. |
| --- | --- |

(14)

Rozporządzenie finansowe należy zmienić tak, aby
  umieścić ESDZ w art. 1
  rozporządzenia finansowego, z odrębną sekcją w budżecie Unii
  . Zgodnie z obowiązującymi zasadami i podobnie jak ma to miejsce w odniesieniu do innych instytucji, jedna z części rocznego sprawozdania Trybunału Obrachunkowego zostanie poświęcona także ESDZ, a ESDZ będzie udzielać odpowiedzi na ustalenia zawarte w tych sprawozdaniach.
  ESDZ będzie podlegać procedurom udzielania absolutorium przewidzianym w art. 319
  TFUE
  i art. 145–147 rozporządzenia finansowego.
  ESDZ udzieli Parlamentowi Europejskiego wszelkiego niezbędnego wsparcia, by mógł on wykonywać przysługujące mu prawo do udzielania absolutorium. Zgodnie z art. 317 TFUE za wykonanie budżetu operacyjnego odpowiedzialna będzie Komisja. W decyzjach mających skutki finansowe w szczególności będzie się przestrzegać obowiązków określonych w tytule IV rozporządzenia finansowego, zwłaszcza jego art. 75 dotyczącym operacji po stronie wydatków oraz art. 64–68 dotyczących odpowiedzialności podmiotów działających w sferze finansów.

| (15) | Przy tworzeniu ESDZ należy się kierować zasadą racjonalności kosztów i dążyć do neutralności budżetowej. W tym celu trzeba będzie korzystać z uzgodnień przejściowych, a potencjał budować stopniowo. Należy unikać niepotrzebnego powielania zadań, funkcji i zasobów obecnych w innych strukturach. Należy korzystać z wszelkich możliwości racjonalizacji. Ponadto potrzebna będzie pewna liczba dodatkowych stanowisk dla zatrudnionych na czas określony pracowników z państw członkowskich, co należy sfinansować w ramach obowiązującej wieloletniej perspektywy finansowej. |
| --- | --- |

(15)

Przy tworzeniu ESDZ należy się kierować zasadą racjonalności kosztów i dążyć do neutralności budżetowej. W tym celu trzeba będzie korzystać z uzgodnień przejściowych, a potencjał budować stopniowo. Należy unikać niepotrzebnego powielania zadań, funkcji i zasobów obecnych w innych strukturach. Należy korzystać z wszelkich możliwości racjonalizacji. Ponadto potrzebna będzie pewna liczba dodatkowych stanowisk dla zatrudnionych na czas określony pracowników z państw członkowskich, co należy sfinansować w ramach obowiązującej wieloletniej perspektywy finansowej.

| (16) | Należy ustanowić przepisy dotyczące działań ESDZ i jej personelu w odniesieniu do bezpieczeństwa, ochrony informacji niejawnych i przejrzystości. |
| --- | --- |

(16)

Należy ustanowić przepisy dotyczące działań ESDZ i jej personelu w odniesieniu do bezpieczeństwa, ochrony informacji niejawnych i przejrzystości.

| (17) | Należy przypomnieć, że do ESDZ, jej urzędników i innych pracowników, którzy podlegają regulaminowi pracowniczemu lub warunkom zatrudnienia innych pracowników Unii, ma zastosowanie Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(17)

Należy przypomnieć, że do ESDZ, jej urzędników i innych pracowników, którzy podlegają regulaminowi pracowniczemu lub warunkom zatrudnienia innych pracowników Unii, ma zastosowanie Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej.

| (18) | Unia Europejska i Europejska Wspólnota Energii Atomowej w dalszym ciągu są objęte jednymi ramami instytucjonalnymi. W związku z tym kapitalne znaczenie ma zapewnienie spójności stosunków zewnętrznych obu podmiotów i umożliwienie delegaturom Unii reprezentowania Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej w państwach trzecich i przy organizacjach międzynarodowych. |
| --- | --- |

(18)

Unia Europejska i Europejska Wspólnota Energii Atomowej w dalszym ciągu są objęte jednymi ramami instytucjonalnymi. W związku z tym kapitalne znaczenie ma zapewnienie spójności stosunków zewnętrznych obu podmiotów i umożliwienie delegaturom Unii reprezentowania Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej w państwach trzecich i przy organizacjach międzynarodowych.

| (19) | Do połowy 2013 roku Wysoki Przedstawiciel powinien dokonać przeglądu funkcjonowania i organizacji ESDZ, przedstawiając w razie potrzeby propozycje zmian do niniejszej decyzji. Zmiany takie powinny zostać przyjęte nie później niż na początku 2014 roku, |
| --- | --- |

(19)

Do połowy 2013 roku Wysoki Przedstawiciel powinien dokonać przeglądu funkcjonowania i organizacji ESDZ, przedstawiając w razie potrzeby propozycje zmian do niniejszej decyzji. Zmiany takie powinny zostać przyjęte nie później niż na początku 2014 roku,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Charakter i zakres działania

1.   Niniejsza decyzja określa organizację i zasady funkcjonowania Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych („ESDZ”).

2.   ESDZ z siedzibą główną w Brukseli funkcjonalnie jest autonomicznym organem Unii Europejskiej, odrębnym od Komisji i Sekretariatu Generalnego Rady, posiadającym zdolność prawną niezbędną do wykonywania przypisanych jej zadań i realizacji wyznaczonych jej celów.

3.   ESDZ podlega Wysokiemu Przedstawicielowi Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwanemu dalej „Wysokim Przedstawicielem”).

4.   W skład ESDZ wchodzą administracja centralna oraz delegatury Unii w państwach trzecich i przy organizacjach międzynarodowych.

Artykuł 2

Zadania

1.   ESDZ wspiera Wysokiego Przedstawiciela
  w wykonywaniu obowiązków określonych w szczególności w art. 18 i 27 TUE, tzn.:

| — | w wykonywaniu mandatu obejmującego prowadzenie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (zwanej dalej „WPZiB”) Unii Europejskiej
  , w tym wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (zwanej dalej „WPBiO”), uczestniczenie – za pomocą przedstawianych propozycji – w rozwoju tej polityki, zgodnie z mandatem uzyskanym od Rady, a także
  zapewnianie spójności działań zewnętrznych UE; |
| --- | --- |

—

w wykonywaniu mandatu obejmującego prowadzenie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (zwanej dalej „WPZiB”) Unii Europejskiej
  , w tym wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (zwanej dalej „WPBiO”), uczestniczenie – za pomocą przedstawianych propozycji – w rozwoju tej polityki, zgodnie z mandatem uzyskanym od Rady, a także
  zapewnianie spójności działań zewnętrznych UE;

| — | w sprawowaniu funkcji przewodniczącego Rady do Spraw Zagranicznych, bez uszczerbku dla zwykłych zadań Sekretariatu Generalnego Rady; |
| --- | --- |

—

w sprawowaniu funkcji przewodniczącego Rady do Spraw Zagranicznych, bez uszczerbku dla zwykłych zadań Sekretariatu Generalnego Rady;

| — | w sprawowaniu funkcji wiceprzewodniczącego Komisji, tzn. w wykonywaniu w ramach Komisji spoczywających na niej obowiązków w dziedzinie stosunków zewnętrznych i w koordynowaniu innych aspektów działań zewnętrznych Unii, bez uszczerbku dla zwykłych zadań realizowanych przez służby Komisji. |
| --- | --- |

—

w sprawowaniu funkcji wiceprzewodniczącego Komisji, tzn. w wykonywaniu w ramach Komisji spoczywających na niej obowiązków w dziedzinie stosunków zewnętrznych i w koordynowaniu innych aspektów działań zewnętrznych Unii, bez uszczerbku dla zwykłych zadań realizowanych przez służby Komisji.

2.   ESDZ wspomaga przewodniczącego
  Rady Europejskiej
  ,
  przewodniczącego
  Komisji
  i
  Komisję
  w wykonywaniu przez nich swoich funkcji w dziedzinie stosunków zewnętrznych.

Artykuł 3

Współpraca

1.   ESDZ współpracuje
  ze służbami dyplomatycznymi państw członkowskich, jak również z
  Sekretariatem Generalnym Rady i ze służbami Komisji ▐ w celu zapewnienia spójności działań zewnętrznych Unii w rozmaitych obszarach oraz spójności działań zewnętrznych z innymi politykami Unii
  ; ESDZ udziela również tym podmiotom stosownego wsparcia
  .

2.   ESDZ i służby Komisji konsultują się ze sobą we wszystkich sprawach dotyczących działań zewnętrznych Unii
  w ramach wykonywania swoich odnośnych funkcji, z wyjątkiem kwestii objętych WPBiO
  . ESDZ uczestniczy w pracach przygotowawczych i procedurach odnoszących się do aktów przygotowywanych przez Komisję w tym obszarze. Niniejszy ustęp wykonuje się zgodnie z tytułem V rozdział 1 TUE i z art. 205 TFUE.

3.   ESDZ może dokonywać uzgodnień na szczeblu odpowiednich służb ze stosownymi służbami Komisji, Sekretariatu Generalnego Rady lub z innymi urzędami lub organami międzyinstytucjonalnymi Unii Europejskiej.

4.   ESDZ udziela stosownego wsparcia pozostałym instytucjom i organom Unii oraz w stosowny sposób z nimi współdziała
  ; dotyczy to przede wszystkim Parlamentu Europejskiego. ESDZ może również korzystać ze wsparcia tych instytucji i organów, w tym – w stosownych przypadkach – agencji, a także może z nimi współpracować. Audytor wewnętrzny ESDZ będzie współpracował z audytorem wewnętrznym Komisji, aby zapewnić spójność polityki w zakresie audytu, ze szczególnym uwzględnieniem odpowiedzialności Komisji za wydatki operacyjne. Ponadto ESDZ współpracuje z Europejskim Urzędem ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1073/1999. W szczególności szybko przyjmuje wymaganą na mocy tego rozporządzenia decyzję w sprawie warunków i trybu prowadzenia dochodzeń wewnętrznych. Na mocy przepisów tego rozporządzenia państwa członkowskie – zgodnie ze swoimi przepisami krajowymi – i instytucje udzielają niezbędnego wsparcia, by umożliwić pracownikom OLAF-u wykonywanie przydzielonych im zadań.

Artykuł 4

Administracja centralna

1.   Europejską Służbą Działań Zewnętrznych kieruje
  wykonawczy
  sekretarz generalny, który podlega Wysokiemu Przedstawicielowi.
  Wykonawczy
  sekretarz generalny stosuje wszelkie środki niezbędne do sprawnego funkcjonowania ESDZ, w tym zarządzania administracyjnego i budżetowego tym organem.
  Sekretarz generalny
  zapewnia skuteczną koordynację działań wszystkich działów w administracji centralnej, jak i koordynację działań z delegaturami Unii ▐.

2.   
  Wykonawczego
  sekretarza generalnego wspomaga dwóch zastępców sekretarza generalnego.

3.   Administracja centralna ESDZ jest podzielona na dyrekcje generalne. Składa się na nie
  w szczególności:

| — | kilka dyrekcji generalnych skupiających działy geograficzne obejmujące wszystkie kraje i regiony świata, a także działy wielostronne i tematyczne. W miarę potrzeb działy te koordynują działania z działaniami stosownych służb Komisji i Sekretariatu Generalnego Rady; |
| --- | --- |

—

kilka dyrekcji generalnych skupiających działy geograficzne obejmujące wszystkie kraje i regiony świata, a także działy wielostronne i tematyczne. W miarę potrzeb działy te koordynują działania z działaniami stosownych służb Komisji i Sekretariatu Generalnego Rady;

| — | dyrekcja generalna ds. administracyjnych, personalnych, budżetowych, bezpieczeństwa, systemu informacyjno-komunikacyjnego,
  funkcjonująca w ramach ESDZ i zarządzana przez wykonawczego sekretarza generalnego
  .
  Wysoki Przedstawiciel mianuje – zgodnie ze zwykłymi zasadami rekrutacji – dyrektora generalnego ds. budżetu i administracji, który będzie mu podlegał. Dyrektor generalny odpowiada przed Wysokim Przedstawicielem za zarządzanie administracyjne i wewnętrzne zarządzanie budżetem ESDZ. Przestrzega tych samych pozycji budżetowych i zasad administracyjnych, które obowiązują w części sekcji III budżetu UE podlegającej działowi 5 wieloletnich ram finansowych; |
| --- | --- |

—

dyrekcja generalna ds. administracyjnych, personalnych, budżetowych, bezpieczeństwa, systemu informacyjno-komunikacyjnego,
  funkcjonująca w ramach ESDZ i zarządzana przez wykonawczego sekretarza generalnego
  .
  Wysoki Przedstawiciel mianuje – zgodnie ze zwykłymi zasadami rekrutacji – dyrektora generalnego ds. budżetu i administracji, który będzie mu podlegał. Dyrektor generalny odpowiada przed Wysokim Przedstawicielem za zarządzanie administracyjne i wewnętrzne zarządzanie budżetem ESDZ. Przestrzega tych samych pozycji budżetowych i zasad administracyjnych, które obowiązują w części sekcji III budżetu UE podlegającej działowi 5 wieloletnich ram finansowych;

| — | dyrekcja ds. zarządzania i planowania kryzysowego, Komórka Planowania i Prowadzenia Operacji Cywilnych, Sztab Wojskowy Unii Europejskiej i Centrum Sytuacyjne Unii Europejskiej, podlegające bezpośrednio Wysokiemu Przedstawicielowi
  , wspomagają go w wykonywaniu zadania polegającego na prowadzeniu unijnej WPZiB, zgodnie z postanowieniami Traktatu, przy jednoczesnym poszanowaniu – zgodnie z art. 40 TUE – pozostałych kompetencji Unii. |
| --- | --- |

—

dyrekcja ds. zarządzania i planowania kryzysowego, Komórka Planowania i Prowadzenia Operacji Cywilnych, Sztab Wojskowy Unii Europejskiej i Centrum Sytuacyjne Unii Europejskiej, podlegające bezpośrednio Wysokiemu Przedstawicielowi
  , wspomagają go w wykonywaniu zadania polegającego na prowadzeniu unijnej WPZiB, zgodnie z postanowieniami Traktatu, przy jednoczesnym poszanowaniu – zgodnie z art. 40 TUE – pozostałych kompetencji Unii.

Zachowane zostają specyficzne cechy tych jednostek, jak również szczegóły dotyczące ich funkcji, rekrutacji i statusu personelu.

Zapewnia się pełną koordynację działań wszystkich struktur ESDZ.

Administracja centralna obejmuje również:

| — | dział planowania polityki strategicznej; |
| --- | --- |

—

dział planowania polityki strategicznej;

| — | dział prawny administracyjnie podlegający
  wykonawczemu
  sekretarzowi generalnemu; dział ten ściśle współpracuje ze służbami prawnymi Rady i Komisji; |
| --- | --- |

—

dział prawny administracyjnie podlegający
  wykonawczemu
  sekretarzowi generalnemu; dział ten ściśle współpracuje ze służbami prawnymi Rady i Komisji;

| — | działy ds. stosunków międzyinstytucjonalnych, informacji i dyplomacji publicznej, audytu i kontroli wewnętrznej oraz ochrony danych osobowych. |
| --- | --- |

—

działy ds. stosunków międzyinstytucjonalnych, informacji i dyplomacji publicznej, audytu i kontroli wewnętrznej oraz ochrony danych osobowych.

4.   ▐ Wysoki Przedstawiciel wyznacza przewodniczących organów przygotowawczych Rady, którym przewodniczy przedstawiciel Wysokiego Przedstawiciela, w tym przewodniczącego Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa,
  zgodnie z warunkami określonymi w załączniku II do decyzji Rady z dnia 1 grudnia 2009 r. ustanawiającej środki wykonawcze do decyzji Rady Europejskiej w sprawie sprawowania prezydencji Rady oraz dotyczącej przewodnictwa w organach przygotowawczych Rady (2009/908/UE) (3).

5.   Wysokiego Przedstawiciela i ESDZ wspierają w razie potrzeby Sekretariat Generalny Rady i stosowne działy Komisji. ESDZ, Sekretariat Generalny Rady i stosowne działy Komisji mogą w tym celu dokonać uzgodnień na szczeblu odpowiednich służb.

Artykuł 5

Delegatury Unii

1.   Decyzję o otwarciu
  lub
  zamknięciu delegatury podejmuje Wysoki Przedstawiciel w porozumieniu z Radą i Komisją.

2.   Każda delegatura Unii
  podlega szefowi
  delegatury.

Szefowi delegatury podlega cały personel delegatury, bez względu na swój status i w odniesieniu do wszystkich prowadzonych przez siebie działań. Szef delegatury odpowiada przed Wysokim Przedstawicielem za ogólne zarządzanie pracą delegatury i zapewnianie koordynacji wszystkich działań Unii.

Personel delegatur składa się z pracowników ESDZ, a gdy jest to stosowne z punktu widzenia wykonania budżetu Unii i jej polityk innych niż polityki wchodzące w zakres działania ESDZ – z pracowników Komisji.

3.   Szef delegatury otrzymuje polecenia od Wysokiego Przedstawiciela i ESDZ i odpowiada za ich wykonanie.

W obszarach, w których uprawnienia wynikające z traktatów wykonuje Komisja, również ona może
  – zgodnie z art. 221 ust. 2 TFUE –
  wydawać polecenia delegaturom; za wykonanie tych poleceń ogólnie odpowiada szef delegatury.

4.   W przypadku gdy Komisja przekazała takie zadania, szef delegatury wykonuje środki operacyjne związane z unijnymi projektami w danym państwie trzecim zgodnie z rozporządzeniem finansowym.

5.   Funkcjonowanie każdej delegatury podlega okresowej ocenie sekretarza generalnego ESDZ; ocena obejmuje kontrolę finansową i administracyjną. Sekretarz generalny ESDZ może zwrócić się do stosownych działów Komisji o pomoc w tej sprawie
  . Poza wewnętrznymi środkami przyjmowanymi przez ESDZ swoje uprawnienia wykonuje OLAF, w szczególności przez stosowanie środków służących zwalczaniu nadużyć finansowych, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1073/1999.

6.   Wysoki Przedstawiciel dokonuje niezbędnych uzgodnień z odnośnym krajem przyjmującym, organizacją międzynarodową lub państwem trzecim. W szczególności Wysoki Przedstawiciel stosuje niezbędne środki mające zapewnić przyznanie przez państwa przyjmujące delegaturom Unii, ich personelowi i majątkowi przywilejów i immunitetów równoważnych przywilejom i immunitetom, o których mowa w Konwencji wiedeńskiej z dnia 18 kwietnia 1961 r. o stosunkach dyplomatycznych.

7.   Delegatury Unii mają kompetencje do zaspokajania potrzeb innych instytucji UE, w szczególności ▐ Parlamentu Europejskiego, w ▐ kontaktach z organizacjami międzynarodowymi lub państwami trzecimi, przy których
  delegatury
  są akredytowane.

8.   Szef delegatury jest uprawniony do reprezentowania UE w kraju, w którym delegatura
  jest akredytowana
  , w szczególności w zakresie zawierania umów i występowania jako strona w postępowaniu sądowym.

9.   Delegatury Unii ściśle współpracują
  i wymieniają informacje
  ze służbami dyplomatycznymi państw członkowskich. ▐

10.   
  Działając zgodnie z art. 35 akapit trzeci TUE i
  na wniosek państw członkowskich, delegatury Unii wspierają państwa członkowskie w ich stosunkach dyplomatycznych i wypełnianiu zadania polegającego na zapewnianiu konsularnej ochrony obywatelom Unii w państwach trzecich.

Artykuł 6

Personel

1.
     
  Przepisy określone w niniejszym artykule, z wyjątkiem ust. 2, mają zastosowanie bez uszczerbku dla Regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich (zwanego dalej „regulaminem pracowniczym”), jak i Warunków zatrudnienia innych pracowników Wspólnot, w tym dla zmian wprowadzonych do tych zasad, zgodnie z art. 336 TFUE, w celu dostosowania ich do potrzeb ESDZ.

2.
     W skład ESDZ wchodzą ▐ urzędnicy i inni pracownicy Unii Europejskiej, w tym pracownicy ze służb dyplomatycznych państw członkowskich mianowani na czas określony (4)

  .

Do tego personelu ma zastosowanie regulamin pracowniczy i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot.

3.
     
  W razie potrzeby ESDZ może w szczególnych przypadkach skorzystać z pewnej liczby wyspecjalizowanych oddelegowanych ekspertów krajowych.

Wysoki Przedstawiciel przyjmuje zasady równoważne zasadom określonym w decyzji Rady 2003/479/WE zmienionej decyzją Rady 2007/829/WE z dnia 5 grudnia 2007 r.

   (5),
  na mocy których oddelegowani eksperci krajowi zostają oddani do dyspozycji ESDZ w celu zapewnienia specjalistycznej wiedzy fachowej.

4.
     
  Przy wykonywaniu swoich obowiązków i w swoim postępowaniu pracownicy ESDZ kierują się wyłącznie interesem Unii. Bez uszczerbku dla art. 2 ust. 1 tiret trzecie,
  art. 2 ust. 2 i art. 5 ust. 3 nie zwracają się oni o instrukcje do żadnego rządu, instytucji, organizacji ani osoby spoza ESDZ ani do żadnego organu ani osoby innej niż Wysoki Przedstawiciel, ani takich instrukcji nie przyjmują.
  Zgodnie z art. 11 akapit drugi regulaminu pracowniczego personel ESDZ nie może przyjmować żadnych wynagrodzeń z jakiegokolwiek źródła spoza ESDZ.

▐

5.   Uprawnienia powierzone organowi powołującemu na mocy regulaminu pracowniczego i organowi upoważnionemu do zawierania umów na mocy warunków zatrudnienia innych pracowników nadane zostają Wysokiemu Przedstawicielowi, który może je przekazać w obrębie ESDZ.

6.   
  Rekrutacja do ESDZ opiera się na kompetencjach i zapewnia odpowiednią równowagę geograficzną i równowagę płci.
  W skład personelu ESDZ wchodzi znacząca liczba obywateli z wszystkich państw członkowskich.
  Przegląd przewidywany na rok 2013 powinien również obejmować tę kwestię, wraz, jeżeli to konieczne, z sugestiami dotyczącymi dodatkowych specjalnych środków mających skorygować ewentualny brak równowagi.

7.
     
  Urzędnicy
  Unii Europejskiej i pracownicy zatrudnieni na czas określony pochodzący ze służb dyplomatycznych państw członkowskich
  mają te same prawa i obowiązki
  i są traktowani równo, w szczególności kwalifikują się do zajmowania wszystkich stanowisk na równorzędnych warunkach. Nie wprowadza się rozróżnienia między pracownikami zatrudnionymi na czas określony pochodzącymi z krajowych służb dyplomatycznych a urzędnikami Unii Europejskiej w odniesieniu do przydziału zadań do wykonania we wszystkich dziedzinach działalności i polityki realizowanych przez ESDZ.
  Zgodnie z przepisami rozporządzenia finansowego państwa członkowskie wspierają Unię w egzekwowaniu zobowiązań finansowych wynikających z odpowiedzialności ponoszonej – na mocy art. 66 rozporządzenia finansowego – przez pracowników ESDZ zatrudnionych na czas określony, pochodzących z krajowych służb dyplomatycznych.

8.
     Wysoki Przedstawiciel ustanawia procedury selekcyjne dotyczące personelu ESDZ;
  rekrutacja odbywa się w drodze przejrzystej procedury, której podstawą są
  kompetencje
  , a celem – zagwarantowanie usług personelu o najwyższym stopniu zdolności
  ,
  skuteczności i uczciwości, przy jednoczesnym zapewnieniu odpowiedniej równowagi geograficznej, zaspokojeniu potrzeby zatrudnienia w ESDZ znaczącej liczby obywateli z wszystkich państw członkowskich UE i dążeniu do uzyskania równowagi płci. W procedurach rekrutacyjnych na wakujące stanowiska w ESDZ uczestniczą przedstawiciele państw członkowskich, Sekretariatu Generalnego Rady i Komisji
  .▐

9.   Po osiągnięciu przez ESDZ pełnej zdolności działania personel z państw członkowskich,
  o którym mowa w ust. 1 akapit pierwszy,
  powinien stanowić przynajmniej jedną trzecią całego personelu ESDZ należącego do grupy funkcyjnej AD.
  Podobnie stali urzędnicy UE powinni stanowić co najmniej 60% całego personelu ESDZ w grupie funkcyjnej AD, łącznie z pracownikami ze służb dyplomatycznych państw członkowskich, którzy zostali stałymi urzędnikami UE, zgodnie z przepisami regulaminu pracowniczego.
  Wysoki Przedstawiciel co roku przedstawia
  Parlamentowi Europejskiemu i
  Radzie sprawozdanie z obsadzania stanowisk w ESDZ.

10.   Wysoki Przedstawiciel określa zasady mobilności mające zapewnić członkom personelu ESDZ
  wysoki
  stopień mobilności. Do personelu, o którym mowa w art. 4 ust. 3
  tiret trzecie
  , stosuje się warunki szczególne. Co do zasady każdy członek personelu ESDZ okresowo pracuje w delegaturach Unii. Wysoki Przedstawiciel ustanawia przepisy w tym zakresie.

11.   Zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami krajowymi każde państwo członkowskie gwarantuje swoim urzędnikom, których mianowano na stanowiska na czas określony w ESDZ, natychmiastowe przywrócenie na stanowisko po zakończeniu okresu ich służby w ESDZ.
  Ten okre
  s służby, zgodnie z przepisami
  art. 50b warunków zatrudnienia innych pracowników, nie przekracza ośmiu lat, chyba że zostanie przedłużony maksymalnie o dwa lata w wyjątkowych okolicznościach i w interesie służby.

Urzędnicy UE pracujący w ESDZ mają prawo ubiegać się o stanowiska w swojej macierzystej instytucji na takich samych warunkach jak kandydaci wewnętrzni.

12.   Podjęte zostają kroki służące zapewnieniu personelowi ESDZ odpowiedniego wspólnego szkolenia, w szczególności w oparciu o istniejące praktyki i struktury
  unijne i
  krajowe. Wysoki Przedstawiciel przyjmuje w tym celu odpowiednie środki w ciągu roku następującego po wejściu niniejszej decyzji w życie.

Artykuł 7

Przepisy przejściowe dotyczące personelu

1.
     
  Wymienione w załączniku stosowne działy i funkcje w Sekretariacie Generalnym Rady i w Komisji zostają przeniesione do ESDZ. Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony, zajmujący stanowiska w działach wymienionych w załączniku lub sprawujący funkcje w nim określone, zostają przeniesieni do ESDZ. Stosuje się to odpowiednio do personelu kontraktowego i lokalnego przydzielonego do takich działów lub funkcji. Oddelegowani eksperci krajowi zatrudnieni w tych działach lub sprawujący takie funkcje również zostają przeniesieni do ESDZ, za zgodą władz państwa członkowskiego pochodzenia.

Wspomniane przeniesienia stają się skuteczne w dniu 1 stycznia 2011 r.

Zgodnie z regulaminem pracowniczym po przeniesieniu urzędników do ESDZ Wysoki Przedstawiciel wyznacza każdemu z nich stanowisko w grupie funkcyjnej odpowiadające jego grupie zaszeregowania.

2.
     
  Procedury rekrutowania personelu, które dotyczą stanowisk przenoszonych do ESDZ i które trwają w dniu wejścia w życie niniejszej decyzji, pozostają ważne: są one prowadzone i zostają ukończone pod zwierzchnictwem Wysokiego Przedstawiciela zgodnie ze stosownymi ogłoszeniami o naborze i mającymi zastosowanie przepisami regulaminu pracowniczego i warunków zatrudnienia innych pracowników.

Artykuł 8

Budżet

1.   
  Obowiązki urzędnika zatwierdzającego
  na potrzeby sekcji budżetu ogólnego Unii Europejskiej dotyczącej ESDZ
  są delegowane zgodnie z art. 59 rozporządzenia finansowego. Wysoki Przedstawiciel
  przyjmuje wewnętrzne zasady zarządzania
  administracyjnymi
  pozycjami
  w budżecie. Wydatki operacyjne pozostają w sekcji budżetu dotyczącej Komisji.

2.   ESDZ wykonuje swoje uprawnienia zgodnie z rozporządzeniem finansowym mającym zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, w granicach środków jej przydzielonych.

3.
     
  Przy sporządzaniu preliminarza wydatków administracyjnych ESDZ Wysoki Przedstawiciel skonsultuje się, odpowiednio, z komisarzem odpowiedzialnym za politykę rozwojową i z komisarzem odpowiedzialnym za politykę sąsiedztwa w zakresie ich odnośnych obowiązków.

4.
     
  Zgodnie z art. 314 ust. 1 TFUE, ESDZ sporządza preliminarze swoich wydatków na następny rok budżetowy. Komisja łączy te preliminarze w projekt budżetu, który może zawierać różne warianty preliminarzy. Komisja może zmieniać projekt budżetu zgodnie z art. 314 ust. 2 TFUE.

5.
     
  Aby zapewnić przejrzystość budżetową w obszarze działań zewnętrznych Unii, Komisja przekaże władzy budżetowej – wraz z projektem budżetu UE – dokument roboczy kompleksowo przedstawiający wszystkie wydatki związane z działaniami zewnętrznymi Unii.

6.   ESDZ podlega procedurom udzielania absolutorium przewidzianym w art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 145–147 rozporządzenia finansowego
  . ESDZ będzie w tym kontekście w pełni współpracować z instytucjami uczestniczącymi w procedurze udzielania absolutorium i, w stosownych przypadkach, dostarczać niezbędnych dodatkowych informacji, w tym poprzez udział w posiedzeniach stosownych organów.

Artykuł 9

Instrumenty i programowanie w obszarze działań zewnętrznych

1.   
  Zarządzanie unijnymi programami współpracy zewnętrznej pozostaje w gestii Komisji bez uszczerbku dla roli Komisji i ESDZ w programowaniu zgodnie z tym, co przedstawiono w poniższych ustępach.

2.   
  Wysoki Przedstawiciel zapewnia ogólną polityczną koordynację unijnych działań zewnętrznych, gwarantując zgodność, spójność i skuteczność tych działań, w szczególności za pośrednictwem instrumentów pomocy zewnętrznej:

| — | instrumentu finansowania współpracy na rzecz rozwoju, |
| --- | --- |

—

instrumentu finansowania współpracy na rzecz rozwoju,

| — | Europejskiego Funduszu Rozwoju, |
| --- | --- |

—

Europejskiego Funduszu Rozwoju,

| — | europejskiego instrumentu na rzecz wspierania demokracji i praw człowieka na świecie, |
| --- | --- |

—

europejskiego instrumentu na rzecz wspierania demokracji i praw człowieka na świecie,

| — | Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa, |
| --- | --- |

—

Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa,

| — | Instrumentu Finansowania Współpracy z Państwami i Terytoriami Uprzemysłowionymi oraz Innymi Państwami i Terytoriami o Wysokim Dochodzie, |
| --- | --- |

—

Instrumentu Finansowania Współpracy z Państwami i Terytoriami Uprzemysłowionymi oraz Innymi Państwami i Terytoriami o Wysokim Dochodzie,

| — | Instrumentu Współpracy w dziedzinie Bezpieczeństwa Jądrowego, |
| --- | --- |

—

Instrumentu Współpracy w dziedzinie Bezpieczeństwa Jądrowego,

| — | instrumentu na rzecz stabilności, w odniesieniu do pomocy przewidzianej w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1717/2006 z dnia 15 listopada 2006 r.. |
| --- | --- |

—

instrumentu na rzecz stabilności, w odniesieniu do pomocy przewidzianej w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1717/2006 z dnia 15 listopada 2006 r..

3.   
  ESDZ w szczególności uczestniczy w cyklu programowania i zarządzania w odniesieniu do wspomnianych instrumentów – na podstawie celów politycznych w nich określonych.
  ESDZ jest ▐ odpowiedzialna za przygotowywanie następujących decyzji Komisji w sprawie strategicznych wieloletnich działań w ramach cyklu programowania:

| (i) | przydziałów środków dla poszczególnych krajów w celu określenia ogólnej puli środków finansowych dla każdego regionu (z zastrzeżeniem indykatywnego podziału w perspektywie finansowej). W obrębie każdego regionu część finansowania będzie rezerwowana na programy regionalne; |
| --- | --- |

(i)

przydziałów środków dla poszczególnych krajów w celu określenia ogólnej puli środków finansowych dla każdego regionu (z zastrzeżeniem indykatywnego podziału w perspektywie finansowej). W obrębie każdego regionu część finansowania będzie rezerwowana na programy regionalne;

| (ii) | krajowych i regionalnych dokumentów strategicznych; |
| --- | --- |

(ii)

krajowych i regionalnych dokumentów strategicznych;

| (iii) | krajowych i regionalnych programów orientacyjnych. |
| --- | --- |

(iii)

krajowych i regionalnych programów orientacyjnych.

Zgodnie z art. 3 przez cały cykl programowania, planowania i realizacji tych instrumentów Wysoki Przedstawiciel i ESDZ współpracują ze stosownymi członkami i służbami Komisji bez uszczerbku dla art. 1 ust. 3. Wszystkie wnioski dotyczące decyzji będą przygotowywane z wykorzystaniem procedur Komisji i przedkładane Komisji, by mogła ona podjąć decyzję.

4.   W odniesieniu do Europejskiego Funduszu Rozwoju i instrumentu finansowania współpracy na rzecz rozwoju wszelkie wnioski, w tym wnioski dotyczące zmian w rozporządzeniach podstawowych i w dokumentach programowych, o których mowa w ust. 3 powyżej, są przygotowywane
  wspólnie
  przez stosowne służby w ESDZ i w Komisji pod
  zwierzchnictwem
  komisarza odpowiedzialnego za politykę rozwojową, a następnie przedkładane wspólnie – z udziałem Wysokiego Przedstawiciela – Komisji, która podejmie decyzję.

Odpowiednie służby Komisji pod kierunkiem komisarza odpowiedzialnego za rozwój przygotowują programy tematyczne
  , z wyjątkiem europejskiego instrumentu na rzecz wspierania demokracji i praw człowieka na świecie oraz Instrumentu Współpracy w dziedzinie Bezpieczeństwa Jądrowego i części instrumentu na rzecz stabilności, o której mowa ust. 2 tiret siódme,
  i przedstawiają je kolegium w porozumieniu z Wysokim Przedstawicielem i innymi stosownymi komisarzami.

5.   W odniesieniu do Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa wszelkie wnioski, w tym wnioski dotyczące zmian w rozporządzeniach podstawowych i w dokumentach programowych, o których mowa w ust. 3 powyżej, są przygotowywane
  wspólnie
  przez stosowne służby w ESDZ i w Komisji
  pod zwierzchnictwem
  komisarza odpowiedzialnego za politykę sąsiedztwa, a następnie przedkładane wspólnie – z udziałem Wysokiego Przedstawiciela – Komisji, która podejmie decyzję.

6.
     
  Działania prowadzone w ramach budżetu WPZiB, instrumentu na rzecz stabilności, z wyjątkiem części, o której mowa w ust. 2 tiret siódme, Instrumentu Finansowania Współpracy z Państwami i Terytoriami Uprzemysłowionymi oraz Innymi Państwami i Terytoriami o Wysokim Dochodzie, a także komunikacji i dyplomacji publicznej oraz misji obserwacji wyborów z ramienia UE podlegają Wysokiemu Przedstawicielowi/ESDZ. Komisja odpowiada za finansowe wykonanie tych elementów pod zwierzchnictwem Wysokiego Przedstawiciela sprawującego funkcję wiceprzewodniczącego Komisji

   (6)

  . Dział Komisji odpowiedzialny za to wykonanie jest ulokowany w tym samym miejscu co ESDZ.

Artykuł 10

Bezpieczeństwo

1.   
  Po zasięgnięciu opinii komitetu, o którym mowa w decyzji Rady 2001/264/WE,
  Wysoki Przedstawiciel podejmuje decyzję w sprawie przepisów bezpieczeństwa mających zastosowanie do ESDZ i stosuje wszelkie odpowiednie środki pozwalające dopilnować, by ESDZ skutecznie ograniczała zagrożenia wobec swojego personelu, majątku i informacji, a także by wypełniała obowiązki dotyczące zachowania ostrożności. Przepisy takie mają zastosowanie do całego personelu ESDZ i całego personelu zatrudnionego w delegaturach Unii, niezależnie od ich statusu administracyjnego ani pochodzenia.

2.   
  W oczekiwaniu na decyzję, o której mowa w ust. 1:

| — | w odniesieniu do ochrony informacji niejawnych ESDZ stosuje decyzję Rady 2001/264/WE; |
| --- | --- |

—

w odniesieniu do ochrony informacji niejawnych ESDZ stosuje decyzję Rady 2001/264/WE;

| — | w odniesieniu do innych aspektów bezpieczeństwa ESDZ stosuje decyzję Komisji 2001/844/WE. |
| --- | --- |

—

w odniesieniu do innych aspektów bezpieczeństwa ESDZ stosuje decyzję Komisji 2001/844/WE.

3.   Jednym z działów ESDZ jest dział odpowiedzialny za sprawy związane z bezpieczeństwem, wspomagany przez właściwe służby państw członkowskich.

4.   Wysoki Przedstawiciel stosuje wszelkie środki niezbędne do wdrożenia przepisów bezpieczeństwa w ESDZ, w szczególności w odniesieniu do ochrony informacji niejawnych i środków, które należy podjąć w przypadku nieprzestrzegania przez personel ESDZ przepisów bezpieczeństwa. W tym celu ESDZ zwraca się o porady do Biura ds. Bezpieczeństwa Sekretariatu Generalnego Rady, stosownych służb Komisji i stosownych służb państw członkowskich.

Artykuł 11

Dostęp do dokumentów, archiwa i ochrona danych

1.   ESDZ stosuje przepisy określone w rozporządzeniu (WE) 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji. Wysoki Przedstawiciel podejmuje decyzję w sprawie przepisów wykonawczych dla ESDZ.

2.   Sekretarz generalny ESDZ organizuje jej archiwa. Stosowne archiwa działów przenoszonych z Sekretariatu Generalnego Rady i z Komisji przenosi się do ESDZ.

3.   ESDZ chroni osoby fizyczne w związku z przetwarzaniem danych osobowych zgodnie z przepisami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych. Wysoki Przedstawiciel podejmuje decyzję w sprawie przepisów wykonawczych dla ESDZ.

Artykuł 12

Nieruchomości

1.   Sekretariat Generalny Rady i stosowne służby Komisji stosują wszelkie niezbędne środki po to, aby przeniesieniom, o których mowa w
  art. 7,
  mogło towarzyszyć przekazanie budynków Rady i Komisji koniecznych do funkcjonowania ESDZ.

2.   Warunki, na których nieruchomości są udostępniane centralnej administracji ESDZ i delegaturom Unii, są przedmiotem wspólnej decyzji Wysokiego Przedstawiciela oraz Sekretariatu Generalnego Rady i Komisji, w zależności od sytuacji.

Artykuł 13

Przepisy końcowe

1.   Wysoki Przedstawiciel, Rada, Komisja i państwa członkowskie odpowiadają za wykonanie niniejszej decyzji i podejmują wszelkie niezbędne ku temu środki.

2.   Nie później niż pod koniec 2011 roku Wysoki Przedstawiciel przedstawia
  Parlamentowi Europejskiemu,
  Radzie
  i Komisji
  sprawozdanie z funkcjonowania ESDZ.
  Sprawozdanie to obejmuje w szczególności wykonanie przepisów art. 8 i art. 5 ust. 3 i 10.

3.
     
  Do połowy 2013 roku Wysoki Przedstawiciel dokonuje przeglądu funkcjonowania i organizacji ESDZ; przegląd ten obejmie m.in. wykonanie przepisów art. 6 ust. 7 i 10. W razie potrzeby przeglądowi towarzyszą stosowne propozycje dotyczące zmiany niniejszej decyzji. W takim przypadku nie
  później niż na początku 2014 roku Rada ▐ – zgodnie z art. 27 ust. 3 TUE –
  zmienia niniejszą decyzję w świetle przeprowadzonego przeglądu.

4.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia. Przepisy niniejszej decyzji dotyczące zarządzania finansami i rekrutacji ▐
  stają się skuteczne
  dopiero po przyjęciu niezbędnych zmian do regulaminu pracowniczego i rozporządzenia finansowego, a także po przyjęciu budżetu korygującego. Aby
  proces
  zmian
  przebiegał sprawnie
  , Wysoki Przedstawiciel, Sekretariat Generalny Rady i Komisja
  dokonują stosownych uzgodnień
  ; podejmowane są również konsultacje z państwami członkowskimi.

5.   Nie później niż miesiąc po wejściu niniejszej decyzji w życie Wysoki Przedstawiciel przedkłada Komisji preliminarz dochodów i wydatków ESDZ, wraz z planem zatrudnienia, tak aby umożliwić Komisji przedstawienie projektu budżetu korygującego.

6.   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia [...] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. ...proszę wstawić przypisy.

1

(2)  Dz.U. ...

2

(3)  

  Dz.U. L 322 z 9.12.2009, s. 28.

3

Dz.U. L 322 z 9.12.2009, s. 28.

(4)  
  Artykuł 98 ust. 1 akapit drugi regulaminu pracowniczego otrzyma brzmienie: „Od dnia 1 lipca 2013 r. organ powołujący rozpatruje również podania urzędników z innych instytucji, nie traktując priorytetowo żadnej z tych kategorii”.

4

Artykuł 98 ust. 1 akapit drugi regulaminu pracowniczego otrzyma brzmienie: „Od dnia 1 lipca 2013 r. organ powołujący rozpatruje również podania urzędników z innych instytucji, nie traktując priorytetowo żadnej z tych kategorii”.

(5)  

  Dz.U. L 327 z 13.12.2007, s. 10.

5

Dz.U. L 327 z 13.12.2007, s. 10.

(6)  
  Komisja wyda oświadczenie, w którym stwierdzi, że Wysoki Przedstawiciel będzie miał niezbędne uprawnienia w tym obszarze, przy pełnym poszanowaniu rozporządzenia finansowego.

6

Komisja wyda oświadczenie, w którym stwierdzi, że Wysoki Przedstawiciel będzie miał niezbędne uprawnienia w tym obszarze, przy pełnym poszanowaniu rozporządzenia finansowego.

Czwartek, 8 lipca 2010 r.ZAŁĄCZNIK

DZIAŁY I FUNKCJE PRZENOSZONE DO ESDZ (1)

Poniżej zamieszczono wykaz wszystkich jednostek administracyjnych w całości przenoszonych do ESDZ. Wykaz ten nie ma wpływu na dodatkowe potrzeby i przydział zasobów, które mają zostać określone w trakcie ogólnych negocjacji budżetowych przy okazji ustanawiania ESDZ, ani na decyzje w sprawie zapewnienia odpowiedniego personelu pełniącego funkcje pomocnicze i związaną z tym potrzebę zawierania porozumień na szczeblu odpowiednich służb między Sekretariatem Generalnym Rady, Komisją i ESDZ.

1.   SEKRETARIAT GENERALNY RADY

Cały personel zatrudniony w działach wymienionych poniżej i sprawujący funkcje wymienione poniżej zostaje przeniesiony w całości do ESDZ, z wyjątkiem bardzo niewielkiej liczby personelu wykonującego normalne zadania Sekretariatu Generalnego Rady zgodnie z art. 2 ust. 1 tiret drugie oraz z wyjątkiem niektórych szczególnych funkcji wskazanych poniżej:

| | |
| --- | --- |

| | — | Dyrekcja ds. Zarządzania Kryzysowego i Planowania (CMPD) |
| --- | --- | --- |

—

Dyrekcja ds. Zarządzania Kryzysowego i Planowania (CMPD)

| — | Komórka Planowania i Prowadzenia Operacji Cywilnych (CPCC) |
| --- | --- |

—

Komórka Planowania i Prowadzenia Operacji Cywilnych (CPCC)

| — | Sztab Wojskowy Unii Europejskiej (SWUE)







  — | Działy bezpośrednio podlegające dyrektorowi generalnemu Sztabu Wojskowego Unii Europejskiej (DGEUMS) |
| --- | --- | --- |

—

Sztab Wojskowy Unii Europejskiej (SWUE)

—

Działy bezpośrednio podlegające dyrektorowi generalnemu Sztabu Wojskowego Unii Europejskiej (DGEUMS)

| — | Dyrekcja ds. Koncepcji i Zdolności |
| --- | --- |

—

Dyrekcja ds. Koncepcji i Zdolności

| — | Dyrekcja ds. Wywiadu |
| --- | --- |

—

Dyrekcja ds. Wywiadu

| — | Dyrekcja ds. Operacji |
| --- | --- |

—

Dyrekcja ds. Operacji

| — | Dyrekcja ds. Logistyki |
| --- | --- |

—

Dyrekcja ds. Logistyki

| — | Dyrekcja ds. Systemów Łączności i Informacji |
| --- | --- |

—

Dyrekcja ds. Systemów Łączności i Informacji

| — | Centrum Sytuacyjne Unii Europejskiej (SITCEN) |
| --- | --- |

—

Centrum Sytuacyjne Unii Europejskiej (SITCEN)

Wyjątek:

| — | Personel SITCEN wspomagający organ ds. akredytacji bezpieczeństwa |
| --- | --- |

—

Personel SITCEN wspomagający organ ds. akredytacji bezpieczeństwa

| | — | Jednostki bezpośrednio podlegające dyrektorowi generalnemu |
| --- | --- | --- |

—

Jednostki bezpośrednio podlegające dyrektorowi generalnemu

| — | Dyrekcja ds. Ameryk i Organizacji Narodów Zjednoczonych |
| --- | --- |

—

Dyrekcja ds. Ameryk i Organizacji Narodów Zjednoczonych

| — | Dyrekcja ds. Bałkanów Zachodnich, Europy Wschodniej i Azji Środkowej |
| --- | --- |

—

Dyrekcja ds. Bałkanów Zachodnich, Europy Wschodniej i Azji Środkowej

| — | Dyrekcja ds. Nierozprzestrzeniania Broni Masowego Rażenia |
| --- | --- |

—

Dyrekcja ds. Nierozprzestrzeniania Broni Masowego Rażenia

| — | Dyrekcja do Spraw Parlamentarnych w Obszarze WPZiB |
| --- | --- |

—

Dyrekcja do Spraw Parlamentarnych w Obszarze WPZiB

| — | Biuro łącznikowe w Nowym Jorku |
| --- | --- |

—

Biuro łącznikowe w Nowym Jorku

| — | Biuro łącznikowe w Genewie |
| --- | --- |

—

Biuro łącznikowe w Genewie

| | |
| --- | --- |

2.   KOMISJA (W TYM DELEGATURY)

Cały personel działów i funkcji wymienionych poniżej, oprócz ograniczonej liczby pracowników wymienionych poniżej jako wyjątki, zostaje przeniesiony zbiorowo do ESDZ.

| | — | Wszystkie stanowiska kierownicze i bezpośrednio do nich przypisany personel pomocniczy |
| --- | --- | --- |

—

Wszystkie stanowiska kierownicze i bezpośrednio do nich przypisany personel pomocniczy

| — | Dyrekcja A (Platforma kryzysowa i koordynacja polityczna w ramach WPZiB) |
| --- | --- |

—

Dyrekcja A (Platforma kryzysowa i koordynacja polityczna w ramach WPZiB)

| — | Dyrekcja B (Stosunki wielostronne i prawa człowieka) |
| --- | --- |

—

Dyrekcja B (Stosunki wielostronne i prawa człowieka)

| — | Dyrekcja C (Ameryka Północna, Azja Wschodnia, Australia, Nowa Zelandia, EOG, EFTA, San Marino, Andora, Monako) |
| --- | --- |

—

Dyrekcja C (Ameryka Północna, Azja Wschodnia, Australia, Nowa Zelandia, EOG, EFTA, San Marino, Andora, Monako)

| — | Dyrekcja D (Koordynacja europejskiej polityki sąsiedztwa) |
| --- | --- |

—

Dyrekcja D (Koordynacja europejskiej polityki sąsiedztwa)

| — | Dyrekcja E (Europa Wschodnia, Zakaukazie, Republiki Azji Środkowej) |
| --- | --- |

—

Dyrekcja E (Europa Wschodnia, Zakaukazie, Republiki Azji Środkowej)

| — | Dyrekcja F (Bliski Wschód, południowa część regionu Morza Śródziemnego) |
| --- | --- |

—

Dyrekcja F (Bliski Wschód, południowa część regionu Morza Śródziemnego)

| — | Dyrekcja G (Ameryka Łacińska) |
| --- | --- |

—

Dyrekcja G (Ameryka Łacińska)

| — | Dyrekcja H (Azja (z wyjątkiem Japonii i Korei)) |
| --- | --- |

—

Dyrekcja H (Azja (z wyjątkiem Japonii i Korei))

| — | Dyrekcja I (Zasoby centralne, informacja, stosunki międzyinstytucjonalne) |
| --- | --- |

—

Dyrekcja I (Zasoby centralne, informacja, stosunki międzyinstytucjonalne)

| — | Dyrekcja K (Służba zewnętrzna) |
| --- | --- |

—

Dyrekcja K (Służba zewnętrzna)

| — | Dyrekcja L (Strategia, koordynacja i analiza) |
| --- | --- |

—

Dyrekcja L (Strategia, koordynacja i analiza)

| — | Grupa zadaniowa ds. Partnerstwa Wschodniego |
| --- | --- |

—

Grupa zadaniowa ds. Partnerstwa Wschodniego

| — | Dział Relex-01 (audyt) |
| --- | --- |

—

Dział Relex-01 (audyt)

Wyjątki:

| — | Personel odpowiedzialny za zarządzanie instrumentami finansowymi |
| --- | --- |

—

Personel odpowiedzialny za zarządzanie instrumentami finansowymi

| — | Personel odpowiedzialny za wypłatę wynagrodzeń i dodatków pracownikom w delegaturach |
| --- | --- |

—

Personel odpowiedzialny za wypłatę wynagrodzeń i dodatków pracownikom w delegaturach

| | — | Wszyscy szefowie delegatur i zastępcy szefów delegatu ri bezpośrednio do nich przypisany personel pomocniczy |
| --- | --- | --- |

—

Wszyscy szefowie delegatur i zastępcy szefów delegatu ri bezpośrednio do nich przypisany personel pomocniczy

| — | Wszystkie sekcje polityczne i ich personel |
| --- | --- |

—

Wszystkie sekcje polityczne i ich personel

| — | Wszystkie sekcje ds. informacji i dyplomacji publicznej i ich personel |
| --- | --- |

—

Wszystkie sekcje ds. informacji i dyplomacji publicznej i ich personel

| — | Wszystkie sekcje administracyjne |
| --- | --- |

—

Wszystkie sekcje administracyjne

Wyjątki

| — | Personel odpowiedzialny za realizację instrumentów finansowych |
| --- | --- |

—

Personel odpowiedzialny za realizację instrumentów finansowych

| | — | Dyrekcja D (AKP II – Afryka Zachodnia i Środkowa, Karaiby oraz Kraje i Terytoria Zamorskie), z wyjątkiem grupy zadaniowej ds. Krajów i Terytoriów Zamorskich |
| --- | --- | --- |

—

Dyrekcja D (AKP II – Afryka Zachodnia i Środkowa, Karaiby oraz Kraje i Terytoria Zamorskie), z wyjątkiem grupy zadaniowej ds. Krajów i Terytoriów Zamorskich

| — | Dyrekcja E (Róg Afryki, Afryka Wschodnia i Południowa, Ocean Indyjski i Pacyfik) |
| --- | --- |

—

Dyrekcja E (Róg Afryki, Afryka Wschodnia i Południowa, Ocean Indyjski i Pacyfik)

| — | Dział CI (AKP I: Programowanie pomocy i zarządzanie nią): personel odpowiedzialny za programowanie |
| --- | --- |

—

Dział CI (AKP I: Programowanie pomocy i zarządzanie nią): personel odpowiedzialny za programowanie

| — | Dział C2 (Kwestie i instytucje panafrykańskie, sprawowanie rządów i migracja): personel odpowiedzialny za stosunki panafrykańskie |
| --- | --- |

—

Dział C2 (Kwestie i instytucje panafrykańskie, sprawowanie rządów i migracja): personel odpowiedzialny za stosunki panafrykańskie

| — | Stosowne stanowiska kierownicze i bezpośrednio do nich przypisany personel pomocniczy |
| --- | --- |

—

Stosowne stanowiska kierownicze i bezpośrednio do nich przypisany personel pomocniczy

---

(1)  Przenoszone zasoby ludzkie są w całości finansowane z wydatków działu 5 (Administracja) wieloletnich ram finansowych.

Czwartek, 8 lipca 2010 r.ZAŁĄCZNIK

OŚWIADCZENIE WYSOKIEJ PRZEDSTAWICIEL
   (1)
  W SPRAWIE ODPOWIEDZIALNOŚCI POLITYCZNEJ

W stosunkach z Parlamentem Europejskim wysoka przedstawiciel będzie działać w oparciu o zobowiązania do konsultacji, informowania i składania sprawozdań podjęte podczas ostatniej kadencji przez poprzedniego komisarza ds. stosunków zewnętrznych, byłego wysokiego przedstawiciela ds. polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, jak również przez rotacyjną prezydencję Rady. W razie potrzeby zobowiązania te zostaną zmodyfikowane w świetle roli Parlamentu polegającej na kontroli politycznej i w świetle ponownie zdefiniowanej roli Wysokiego Przedstawiciela określonej w Traktatach i zgodnie z art. 36 TUE.

W związku z tym:

| 1. | W dziedzinie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa wysoka przedstawiciel będzie zasięgać opinii Parlamentu Europejskiego co do głównych aspektów i podstawowych opcji tej polityki zgodnie z art. 36 TUE. Wszelkie wymiany poglądów poprzedzające przyjęcie mandatów i strategii w dziedzinie WPZiB będą się odbywać w odpowiedniej formie, z uwzględnieniem charakteru i poufności tematów będących przedmiotem dyskusji. W tym kontekście rozszerzona zostanie również praktyka organizowania wspólnych posiedzeń konsultacyjnych z prezydiami Komisji Spraw Zagranicznych (AFET) i Komisji Budżetowej (COBU). Informacje podawane na tych posiedzeniach będą w szczególności dotyczyć finansowanych z budżetu UE misji WPZiB – zarówno misji już realizowanych, jak i misji dopiero przygotowywanych. W razie potrzeby – w uzupełnieniu regularnych posiedzeń – można zorganizować dodatkowe wspólne posiedzenia konsultacyjne. Ze strony ESDZ – poza stałym przewodniczącym Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa – we wszystkich posiedzeniach uczestniczyć będą urzędnicy wyższego szczebla odpowiedzialni za daną politykę. |
| --- | --- |

1.

W dziedzinie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa wysoka przedstawiciel będzie zasięgać opinii Parlamentu Europejskiego co do głównych aspektów i podstawowych opcji tej polityki zgodnie z art. 36 TUE. Wszelkie wymiany poglądów poprzedzające przyjęcie mandatów i strategii w dziedzinie WPZiB będą się odbywać w odpowiedniej formie, z uwzględnieniem charakteru i poufności tematów będących przedmiotem dyskusji. W tym kontekście rozszerzona zostanie również praktyka organizowania wspólnych posiedzeń konsultacyjnych z prezydiami Komisji Spraw Zagranicznych (AFET) i Komisji Budżetowej (COBU). Informacje podawane na tych posiedzeniach będą w szczególności dotyczyć finansowanych z budżetu UE misji WPZiB – zarówno misji już realizowanych, jak i misji dopiero przygotowywanych. W razie potrzeby – w uzupełnieniu regularnych posiedzeń – można zorganizować dodatkowe wspólne posiedzenia konsultacyjne. Ze strony ESDZ – poza stałym przewodniczącym Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa – we wszystkich posiedzeniach uczestniczyć będą urzędnicy wyższego szczebla odpowiedzialni za daną politykę.

| 2. | W odniesieniu do umów leżących w kompetencjach wysokiej przedstawiciel, jeżeli wymagana będzie zgoda Parlamentu, wysoka przedstawiciel zastosuje odpowiednio wyniki toczących się negocjacji sprawie porozumienia ramowego między Parlamentem Europejskim a Komisją o negocjowaniu umów międzynarodowych. Zgodnie z art. 218 ust. 10 TFUE Parlament Europejski będzie natychmiast i w pełni informowany na wszystkich etapach procedury, również w przypadku umów zawieranych w dziedzinie WPZiB. |
| --- | --- |

2.

W odniesieniu do umów leżących w kompetencjach wysokiej przedstawiciel, jeżeli wymagana będzie zgoda Parlamentu, wysoka przedstawiciel zastosuje odpowiednio wyniki toczących się negocjacji sprawie porozumienia ramowego między Parlamentem Europejskim a Komisją o negocjowaniu umów międzynarodowych. Zgodnie z art. 218 ust. 10 TFUE Parlament Europejski będzie natychmiast i w pełni informowany na wszystkich etapach procedury, również w przypadku umów zawieranych w dziedzinie WPZiB.

| 3. | Wysoka przedstawiciel będzie kontynuować praktykę prowadzenia pogłębionego dialogu na temat wszystkich dokumentów dotyczących etapów strategicznego planowania instrumentów finansowych (z wyjątkiem Europejskiego Funduszu Rozwoju); będzie również przekazywać wszelkie informacje na temat takich dokumentów. Powyższe odnosi się także do wszystkich dokumentów konsultacyjnych przedkładanych państwom członkowskim na etapie przygotowawczym. Praktyka ta pozostaje bez uszczerbku dla wyniku negocjacji w sprawie zakresu i stosowania art. 290 TFUE dotyczącego aktów delegowanych. |
| --- | --- |

3.

Wysoka przedstawiciel będzie kontynuować praktykę prowadzenia pogłębionego dialogu na temat wszystkich dokumentów dotyczących etapów strategicznego planowania instrumentów finansowych (z wyjątkiem Europejskiego Funduszu Rozwoju); będzie również przekazywać wszelkie informacje na temat takich dokumentów. Powyższe odnosi się także do wszystkich dokumentów konsultacyjnych przedkładanych państwom członkowskim na etapie przygotowawczym. Praktyka ta pozostaje bez uszczerbku dla wyniku negocjacji w sprawie zakresu i stosowania art. 290 TFUE dotyczącego aktów delegowanych.

| 4. | Obecny system przekazywania poufnych informacji na temat misji i operacji WPBiO (za pośrednictwem specjalnej komisji EPBiO powołanej na mocy porozumienia międzyinstytucjonalnego z 2002 roku) będzie kontynuowany. Wysoka przedstawiciel może również – zgodnie z zasadą ograniczonego dostępu – umożliwić dostęp do innych dokumentów w obszarze WPZiB innym posłom do Parlamentu Europejskiego, którzy – w odniesieniu do dokumentów niejawnych – posiadają odpowiednie poświadczenie bezpieczeństwa zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami, gdy dostęp taki jest niezbędny do wykonywania przez tych posłów ich funkcji instytucjonalnych, na wniosek przewodniczącego komisji AFET, a w razie konieczności – przewodniczącego PE. W tym kontekście wysoka przedstawiciel dokona przeglądu obecnych przepisów o dostępie posłów do Parlamentu Europejskiego do dokumentów i informacji niejawnych w dziedzinie polityki bezpieczeństwa i obrony (porozumienie międzyinstytucjonalne w sprawie EPBiO z 2002 roku) i w razie potrzeby zaproponuje ich zmodyfikowanie. W oczekiwaniu na tę modyfikację wysoka przedstawiciel podejmie decyzję w sprawie środków przejściowych, które uzna za konieczne w celu udzielania należycie wyznaczonym i powiadomionym posłom do PE pełniącym funkcję instytucjonalną łatwiejszego dostępu do wspomnianych informacji. |
| --- | --- |

4.

Obecny system przekazywania poufnych informacji na temat misji i operacji WPBiO (za pośrednictwem specjalnej komisji EPBiO powołanej na mocy porozumienia międzyinstytucjonalnego z 2002 roku) będzie kontynuowany. Wysoka przedstawiciel może również – zgodnie z zasadą ograniczonego dostępu – umożliwić dostęp do innych dokumentów w obszarze WPZiB innym posłom do Parlamentu Europejskiego, którzy – w odniesieniu do dokumentów niejawnych – posiadają odpowiednie poświadczenie bezpieczeństwa zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami, gdy dostęp taki jest niezbędny do wykonywania przez tych posłów ich funkcji instytucjonalnych, na wniosek przewodniczącego komisji AFET, a w razie konieczności – przewodniczącego PE. W tym kontekście wysoka przedstawiciel dokona przeglądu obecnych przepisów o dostępie posłów do Parlamentu Europejskiego do dokumentów i informacji niejawnych w dziedzinie polityki bezpieczeństwa i obrony (porozumienie międzyinstytucjonalne w sprawie EPBiO z 2002 roku) i w razie potrzeby zaproponuje ich zmodyfikowanie. W oczekiwaniu na tę modyfikację wysoka przedstawiciel podejmie decyzję w sprawie środków przejściowych, które uzna za konieczne w celu udzielania należycie wyznaczonym i powiadomionym posłom do PE pełniącym funkcję instytucjonalną łatwiejszego dostępu do wspomnianych informacji.

| 5. | Wysoka przedstawiciel będzie pozytywnie odpowiadać na wnioski Parlamentu Europejskiego o spotkania nowo mianowanych szefów delegatur w krajach i przy organizacjach, które Parlament uważa za ważne ze względów strategicznych, z komisją AFET w celu wymiany poglądów (różniącej się od przesłuchania) przed objęciem przez nich stanowisk. Będzie się to również odnosić do specjalnych przedstawicieli UE. Powyższe wymiany poglądów będą prowadzone w formie uzgodnionej z wysoką przedstawiciel, z uwzględnieniem charakteru i poufności omawianych kwestii. |
| --- | --- |

5.

Wysoka przedstawiciel będzie pozytywnie odpowiadać na wnioski Parlamentu Europejskiego o spotkania nowo mianowanych szefów delegatur w krajach i przy organizacjach, które Parlament uważa za ważne ze względów strategicznych, z komisją AFET w celu wymiany poglądów (różniącej się od przesłuchania) przed objęciem przez nich stanowisk. Będzie się to również odnosić do specjalnych przedstawicieli UE. Powyższe wymiany poglądów będą prowadzone w formie uzgodnionej z wysoką przedstawiciel, z uwzględnieniem charakteru i poufności omawianych kwestii.

| 6. | Jeżeli wysoka przedstawiciel nie może uczestniczyć w debacie podczas sesji plenarnej Parlamentu Europejskiego, wyznaczy w zastępstwie członka jednej z instytucji UE; będzie to komisarz – w przypadku kwestii leżących wyłącznie lub przede wszystkim w kompetencjach Komisji – lub członek Rady do Spraw Zagranicznych – w przypadku kwestii należących wyłącznie lub głównie do dziedziny WPZiB. W tym ostatnim przypadku zastępca będzie pochodzić z państwa sprawującego rotacyjną prezydencję lub z państwa należącego do grupy trzech prezydencji, zgodnie z art. 26 regulaminu wewnętrznego Rady. Parlament Europejski będzie informowany o decyzji wysokiej przedstawiciel w sprawie zastępstwa. |
| --- | --- |

6.

Jeżeli wysoka przedstawiciel nie może uczestniczyć w debacie podczas sesji plenarnej Parlamentu Europejskiego, wyznaczy w zastępstwie członka jednej z instytucji UE; będzie to komisarz – w przypadku kwestii leżących wyłącznie lub przede wszystkim w kompetencjach Komisji – lub członek Rady do Spraw Zagranicznych – w przypadku kwestii należących wyłącznie lub głównie do dziedziny WPZiB. W tym ostatnim przypadku zastępca będzie pochodzić z państwa sprawującego rotacyjną prezydencję lub z państwa należącego do grupy trzech prezydencji, zgodnie z art. 26 regulaminu wewnętrznego Rady. Parlament Europejski będzie informowany o decyzji wysokiej przedstawiciel w sprawie zastępstwa.

| 7. | Wysoka przedstawiciel będzie ułatwiać spotkania szefów delegatur, specjalnych przedstawicieli UE, szefów misji WPBiO oraz urzędników ESDZ wysokiego szczebla z odpowiednimi komisjami i podkomisjami parlamentarnymi w celu regularnego przekazywania informacji. |
| --- | --- |

7.

Wysoka przedstawiciel będzie ułatwiać spotkania szefów delegatur, specjalnych przedstawicieli UE, szefów misji WPBiO oraz urzędników ESDZ wysokiego szczebla z odpowiednimi komisjami i podkomisjami parlamentarnymi w celu regularnego przekazywania informacji.

| 8. | W odniesieniu do operacji wojskowych WPBiO finansowanych przez państwa członkowskie informacje będą nadal przekazywane za pośrednictwem specjalnej komisji PE ds. EPBiO powołanej na mocy porozumienia międzyinstytucjonalnego z 2002 roku, z zastrzeżeniem wszelkich zmian do tego porozumienia, zgodnie z pkt 4 powyżej. |
| --- | --- |

8.

W odniesieniu do operacji wojskowych WPBiO finansowanych przez państwa członkowskie informacje będą nadal przekazywane za pośrednictwem specjalnej komisji PE ds. EPBiO powołanej na mocy porozumienia międzyinstytucjonalnego z 2002 roku, z zastrzeżeniem wszelkich zmian do tego porozumienia, zgodnie z pkt 4 powyżej.

| 9. | Parlament Europejski będzie proszony o opinię w sprawie określania i planowania misji obserwacji wyborów oraz związanych z nimi działań następczych – zgodnie z prawem Parlamentu do kontroli budżetowej nad odpowiednim instrumentem finansowania, tj. Europejskim Instrumentem na rzecz Wspierania Demokracji i Praw Człowieka na Świecie (EIDHR). Główni obserwatorzy z ramienia UE będą mianowani w porozumieniu z zespołem ds. koordynacji wyborów, w odpowiednim terminie przed rozpoczęciem danej misji obserwacji wyborów. |
| --- | --- |

9.

Parlament Europejski będzie proszony o opinię w sprawie określania i planowania misji obserwacji wyborów oraz związanych z nimi działań następczych – zgodnie z prawem Parlamentu do kontroli budżetowej nad odpowiednim instrumentem finansowania, tj. Europejskim Instrumentem na rzecz Wspierania Demokracji i Praw Człowieka na Świecie (EIDHR). Główni obserwatorzy z ramienia UE będą mianowani w porozumieniu z zespołem ds. koordynacji wyborów, w odpowiednim terminie przed rozpoczęciem danej misji obserwacji wyborów.

| 10. | Wysoka przedstawiciel odegra aktywną rolę w zbliżających się dyskusjach o aktualizacji obowiązujących ustaleń co do finansowania WPZiB zawartych w porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami z 2006 roku, na podstawie zobowiązania w odniesieniu do kwestii przedstawionych w pkt 1. Nowa procedura budżetowa wprowadzona na mocy Traktatu z Lizbony będzie miała pełne zastosowanie do budżetu WPZiB. Wysoka przedstawiciel będzie również dążyć do większej przejrzystości w budżecie WPZiB, m.in. do wprowadzenia możliwości wyszczególniania w budżecie głównych misji WPBiO (takich jak obecne misje w Afganistanie, Kosowie i Gruzji), przy jednoczesnym zachowaniu elastyczności budżetu i z uwzględnieniem potrzeby zapewnienia ciągłości działań w przypadku misji już rozpoczętych. |
| --- | --- |

10.

Wysoka przedstawiciel odegra aktywną rolę w zbliżających się dyskusjach o aktualizacji obowiązujących ustaleń co do finansowania WPZiB zawartych w porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami z 2006 roku, na podstawie zobowiązania w odniesieniu do kwestii przedstawionych w pkt 1. Nowa procedura budżetowa wprowadzona na mocy Traktatu z Lizbony będzie miała pełne zastosowanie do budżetu WPZiB. Wysoka przedstawiciel będzie również dążyć do większej przejrzystości w budżecie WPZiB, m.in. do wprowadzenia możliwości wyszczególniania w budżecie głównych misji WPBiO (takich jak obecne misje w Afganistanie, Kosowie i Gruzji), przy jednoczesnym zachowaniu elastyczności budżetu i z uwzględnieniem potrzeby zapewnienia ciągłości działań w przypadku misji już rozpoczętych.

OŚWIADCZENIE WYSOKIEJ PRZEDSTAWICIEL ZŁOŻONE NA SESJI PLENARNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I POŚWIĘCONE PODSTAWOWEMU KSZTAŁTOWI CENTRALNEJ ADMINISTRACJI ESDZ

Wysoki Przedstawiciel utworzy w ESDZ służby i funkcje niezbędne, by zrealizować założone cele i zwiększyć zdolność UE do prowadzenia spójnych działań zewnętrznych i niepowielania przy tym zadań. W razie potrzeby zapewni przedłożenie władzy budżetowej odpowiednich wniosków.

Z biegiem czasu wspomniane służby i funkcje będą dostosowywane do nowych priorytetów i wydarzeń.

W skład ESDZ od początku wejdą m.in. następujące działy:

| — | dział wspomagający Wysokiego Przedstawiciela w stosunkach instytucjonalnych z Parlamentem Europejskim (zgodnie z Traktatami i oświadczeniem w sprawie odpowiedzialności politycznej) oraz z parlamentami narodowymi; |
| --- | --- |

—

dział wspomagający Wysokiego Przedstawiciela w stosunkach instytucjonalnych z Parlamentem Europejskim (zgodnie z Traktatami i oświadczeniem w sprawie odpowiedzialności politycznej) oraz z parlamentami narodowymi;

| — | dział wspomagający Wysokiego Przedstawiciela w wykonywaniu zadania polegającego na zapewnianiu spójności działań zewnętrznych Unii. Dział ten będzie m.in. przygotowywał regularne spotkania Wysokiego Przedstawiciela z innymi członkami Komisji oraz zapewniał im dalszy bieg. Na poziomie służby dział ten zapewni niezbędną interakcję i koordynację działań z właściwymi służbami Komisji w sprawie zewnętrznych aspektów polityki wewnętrznej; |
| --- | --- |

—

dział wspomagający Wysokiego Przedstawiciela w wykonywaniu zadania polegającego na zapewnianiu spójności działań zewnętrznych Unii. Dział ten będzie m.in. przygotowywał regularne spotkania Wysokiego Przedstawiciela z innymi członkami Komisji oraz zapewniał im dalszy bieg. Na poziomie służby dział ten zapewni niezbędną interakcję i koordynację działań z właściwymi służbami Komisji w sprawie zewnętrznych aspektów polityki wewnętrznej;

| — | dyrektor generalny ds. budżetu i administracji. Będzie to wysokiej rangi urzędnik w ESDZ, mający doświadczenie w sprawach budżetu i administracji UE. |
| --- | --- |

—

dyrektor generalny ds. budżetu i administracji. Będzie to wysokiej rangi urzędnik w ESDZ, mający doświadczenie w sprawach budżetu i administracji UE.

Zarządzanie kryzysowe i budowanie pokoju: struktury WPBiO będą częścią ESDZ zgodnie z ustaleniami Rady Europejskiej z października 2009 roku oraz z decyzją w sprawie ESDZ. Odpowiednia struktura ma zintegrować stosowne działy Komisji zajmujące się kwestiami zarządzania kryzysowego i budowania pokoju.

Wysoki Przedstawiciel dopilnuje, by przeniesione do ESDZ stosowne działy Komisji, które zajmują się planowaniem i programowaniem działań w zakresie reagowania kryzysowego, zapobiegania konfliktom i budowania pokoju, pracowały w ścisłej współpracy i synergii ze strukturami WPBiO i bezpośrednio podlegały Wysokiemu Przedstawicielowi w obrębie odpowiedniej struktury. Pozostaje to naturalnie bez uszczerbku dla szczególnego charakteru, zwłaszcza międzyrządowego i wspólnotowego, odnośnych polityk.

Pod bezpośrednim zwierzchnictwem Wysokiego Przedstawiciela zapewniona zostanie pełna koordynacja działań wszystkich służb ESDZ, w szczególności działań struktur WPBiO z działaniami pozostałych stosownych służb ESDZ, z poszanowaniem specyficznych cech tych struktur.

Wysoki Przedstawiciel zapewni niezbędną koordynację działań między specjalnymi przedstawicielami UE a właściwymi działami ESDZ.

Wysoki Przedstawiciel nada priorytet wspieraniu praw człowieka i dobrych rządów na całym świecie oraz dbaniu o włączanie tych kwestii w główny nurt polityki zewnętrznej za pośrednictwem ESDZ. W głównej siedzibie będzie funkcjonowała struktura odpowiedzialna za prawa człowieka i demokrację, a we wszystkich stosownych delegaturach Unii będą zlokalizowane punkty koordynacyjne mające za zadanie monitorować przestrzeganie praw człowieka oraz wspierać skuteczną realizację celów z zakresu unijnej polityki praw człowieka.

---

(1)  Termin „wysoka przedstawiciel” obejmuje w niniejszym oświadczeniu wszystkie funkcje Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa – który jest również wiceprzewodniczącym Komisji Europejskiej i przewodniczącym Rady do Spraw Zagranicznych – niezależnie od poszczególnych obowiązków pełnionych w ramach tych funkcji.

---