# Dziennik Urzędowy C 362/2011

| | ISSN 1977-1002
  doi:10.3000/19771002.C_2011.362.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 362 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5410 grudnia 2011 |

ISSN 1977-1002

doi:10.3000/19771002.C_2011.362.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 362

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5410 grudnia 2011

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2011/C 362/01 | Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 355 z 3.12.2011. | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2011/C 362/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 355 z 3.12.2011.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2011/C 362/02 | Sprawy połączone od C-128/09 do C-131/09, C-134/09 i C-135/09: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 18 października 2011 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Conseil d’État — Belgia) — Antoine Boxus, Willy Roua (C-128/09), Guido Durlet i in. (C-129/09), Paul Fastrez, Henriette Fastrez (C-130/09), Philippe Daras (C-131/09), Association des riverains et habitants des communes proches de l’aéroport BSCA (Brussels South Charleroi Airport) (ARACh) (C-134/09 i C-135/09), Bernard Page (C-134/09), Léon L’Hoir, Nadine Dartois (C-135/09) przeciwko Région wallonne (Ocena skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia na środowisko naturalne — Dyrektywa 85/337/EWG — Zakres stosowania — Pojęcie szczególnego aktu ustawodawstwa krajowego — Konwencja z Aarhus — Dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska — Zakres prawa do wniesienia skargi na akt ustawodawczy) | 2 |
| 2011/C 362/03 | Sprawa C-284/09: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 20 października 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Federalnej Niemiec (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Swobodny przepływ kapitału — Artykuł 56 WE i art. 40 Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym — Opodatkowanie dywidend — Dywidendy wypłacane spółkom mającym siedzibę na terytorium danego państwa członkowskiego oraz spółkom mającym siedzibę na terytorium innego państwa członkowskiego lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego — Odmienne traktowanie) | 3 |
| 2011/C 362/04 | Sprawa C-396/09: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 20 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale ordinario di Bari — Włochy) — Interedil Srl w likwidacji przeciwko Fallimento Interedil Srl, Intesa Gestione Crediti Spa (Odesłanie prejudycjalne — Uprawnienie sądu niższej instancji do przedstawienia Trybunałowi pytania prejudycjalnego — Rozporządzenie (WE) nr 1346/2000 — Postępowanie upadłościowe — Jurysdykcja międzynarodowa — Główny ośrodek podstawowej działalności dłużnika — Przeniesienie siedziby spółki do innego państwa członkowskiego — Pojęcie oddziału) | 3 |
| 2011/C 362/05 | Sprawa C-406/09: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 18 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden — Niderlandy) — Realchemie Nederland BV przeciwko Bayer CropScience AG (Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 — Jurysdykcja i wykonywanie orzeczeń — Pojęcie spraw cywilnych i handlowych — Uznanie i wykonanie orzeczenia nakładającego grzywnę — Dyrektywa 2004/48/WE — Prawa własności intelektualnej — Naruszenie tych praw — Środki, procedury i środki naprawcze — Skazanie — Postępowanie o udzielenie exequatur — Koszty sądowe z tym związane) | 4 |
| 2011/C 362/06 | Sprawa C-549/09: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 20 października 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Francuskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Pomoc państwa — Pomoc przyznana na rzecz prowadzących hodowle wodne i rybaków — Decyzja uznająca tę pomoc za niezgodną z prawem i ze wspólnym rynkiem — Obowiązek niezwłocznego odzyskania pomocy uznanej za niezgodną z prawem i ze wspólnym rynkiem i poinformowania o tym Komisji — Niewykonanie — Całkowita niemożliwość wykonania) | 5 |
| 2011/C 362/07 | Sprawa C-34/10: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 18 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof — Niemcy) — Oliver Brüstle przeciwko Greenpeace eV (Dyrektywa 98/44/WE — Artykuł 6 ust. 2 lit. c) — Ochrona prawna wynalazków biotechnologicznych — Pozyskiwanie komórek progenitorowych z ludzkich embrionalnych komórek macierzystych — Zdolność patentowa — Wyłączenie wykorzystywania embrionów ludzkich do celów przemysłowych lub handlowych — Pojęcia embrionu ludzkiego i wykorzystywania do celów przemysłowych lub handlowych) | 5 |
| 2011/C 362/08 | Sprawa C-94/10: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 20 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vestre Landsret — Dania) — Danfoss A/S, Sauer-Danfoss ApS przeciwko Skatteministeriet (Podatki pośrednie — Podatek akcyzowy od olejów mineralnych — Niezgodność z prawem Unii Europejskiej — Brak zwrotu akcyzy nabywcom wyrobów, na których przerzucono ciężar tego podatku) | 6 |
| 2011/C 362/09 | Sprawa C-123/10: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 20 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof — Austria) — Waltraud Brachner przeciwko Pensionsversicherungsanstalt (Polityka społeczna — Równe traktowanie kobiet i mężczyzn w dziedzinie zabezpieczenia społecznego — Dyrektywa 79/7/EWG — Artykuł 3 ust. 1 i art. 4 ust. 1 — Krajowy system corocznej waloryzacji emerytur — Nadzwyczajna podwyżka emerytur w 2008 r. — Wyłączenie z zakresu podwyżki emerytur o wysokości niższej niż próg dodatku wyrównawczego — Nadzwyczajne podwyższenie tego progu w 2008 r. — Nieprzyznanie dodatku wyrównawczego emerytom, których dochody, włącznie z dochodami małżonka żyjącego we wspólnym gospodarstwie, są wyższe niż wspomniany próg — Zakres stosowania dyrektywy — Dyskryminacja pośrednia kobiet — Względy uzasadniające — Brak) | 7 |
| 2011/C 362/10 | Sprawa C-140/10: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 20 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van Cassatie van — Belgia) — Greenstar-Kanzi Europe NV przeciwko Jeanowi Hustinowi, Jo Goossensowi (Rozporządzenie (WE) nr 2100/94, zmienione rozporządzeniem (WE) nr 873/2004 — Wykładnia art. 11 ust. 1, art. 13 ust. 1 – . 3, art. 16, 27, 94 i 104 — Zasada wyczerpania wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin — Umowa licencyjna — Powództwo o naruszenie przeciwko osobie trzeciej — Naruszenie przez licencjobiorcę umowy licencyjnej w jego stosunkach z osobami trzecimi) | 7 |
| 2011/C 362/11 | Sprawa C-225/10: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 20 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sozialgericht Nürnberg — Niemcy) — Juan Perez Garcia, Jose Arias Neira, Fernando Barrera Castro, Dolores Verdun Espinosa, działająca w charakterze następczyni prawnej José Bernala Fernándeza przeciwko Familienkasse Nürnberg (Zabezpieczenie społeczne — Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 — Artykuły 77 i 78 — Osoby uprawnione do emerytur lub rent należnych na podstawie ustawodawstw kilku państw członkowskich — Niepełnosprawne dzieci — Świadczenia rodzinne na dzieci pozostające na utrzymaniu — Prawo do świadczeń w byłym państwie członkowskim miejsca zatrudnienia — Istnienie prawa do świadczeń w państwie członkowskim miejsca zamieszkania — Brak złożenia wniosku — Wybór wypłaty świadczenia z tytułu niezdolności do pracy niedającego się pogodzić ze świadczeniami na dzieci pozostające na utrzymaniu — Pojęcie świadczenia na dzieci pozostające na utrzymaniu — Zachowanie praw nabytych w byłym państwie członkowskim miejsca zatrudnienia) | 8 |
| 2011/C 362/12 | Sprawa C-281/10 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 20 października 2011 r. — PepsiCo, Inc. przeciwko Grupo Promer Mon Graphic SA, Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Odwołanie — Rozporządzenie nr 6/2002 — Artykuły 5, 6, 10 i art. 25 ust. 1 lit. d) — Wzór wspólnotowy — Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający okrągłą podstawkę do celów promocyjnych — Wcześniejszy wzór wspólnotowy — Inne całościowe wrażenie — Stopień swobody twórcy — Poinformowany użytkownik — Zakres kontroli sądowej — Przeinaczenie faktów) | 9 |
| 2011/C 362/13 | Sprawy połączone C-344/10 P i C-345/10 P: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 20 października 2011 r. — Freixenet, SA przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Odwołania — Zgłoszenia wspólnotowych znaków towarowych przedstawiających białą, oszronioną butelkę oraz czarną, matową, oszronioną butelkę — Odmowa rejestracji — Brak charakteru odróżniającego) | 9 |
| 2011/C 362/14 | Sprawa C-474/10: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 20 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal in Northern Ireland — Zjednoczone Królestwo) — Department of the Environment for Northern Ireland przeciwko Seaport (NI) Ltd, Magherafelt district Council, F P McCann (Developments) Ltd, Younger Homes Ltd, Heron Brothers Ltd, G Small Contracts, Creagh Concrete Products Ltd (Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Dyrektywa 2001/42/WE — Artykuł 6 — Wyznaczenie do celów konsultacji organu, który może być zainteresowany wpływem na środowisko wynikającym z realizacji planów i programów — Możliwość sporządzania planów przez organ konsultacyjny — Obowiązek wyznaczenia odrębnego organu — Szczegółowe zasady informowania władz i społeczeństwa oraz konsultowania się z nimi) | 10 |
| 2011/C 362/15 | Sprawa C-457/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 5 września 2011 r. — Verwertungsgesellschaft Wort (VG Wort) przeciwko Kyocera Mita Deutschland GmbH i in. | 10 |
| 2011/C 362/16 | Sprawa C-458/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 5 września 2011 r. — Verwertungsgesellschaft Wort (VG Wort) przeciwko Canon Deutschland GmbH | 11 |
| 2011/C 362/17 | Sprawa C-459/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshofs (Niemcy) w dniu 5 września 2011 r. — Fujitsu Technology Solutions GmbH przeciwko Verwertungsgesellschaft Wort (VG Wort) | 12 |
| 2011/C 362/18 | Sprawa C-460/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 5 września 2011 r. — Hewlett-Packard GmbH przeciwko Verwertungsgesellschaft Wort (VG Wort) | 12 |
| 2011/C 362/19 | Sprawa C-496/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Central Administrativo Sul (Portugalia) w dniu 26 września 2011 r. — Portugal Telecom SGPS, SA przeciwko Fazenda Pública | 13 |
| 2011/C 362/20 | Sprawa C-510/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 13 lipca 2011 r. w sprawie T-151/07 Kone Oyj, Kone GmbH, Kone BV przeciwko Komisji, wniesione w dniu 29 września 2011 r. przez Kone Oyj, Kone GmbH, Kone BV | 13 |
| 2011/C 362/21 | Sprawa C-517/11: Skarga wniesiona w dniu 7 października 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Greckiej | 14 |
| 2011/C 362/22 | Sprawa C-520/11: Skarga wniesiona w dniu 11 października 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Francuskiej | 15 |
| | Sąd |
| 2011/C 362/23 | Sprawa T-287/08: Postanowienie Sądu z dnia 25 października 2011 r. — Cadila Healthcare przeciwko OHIM — Laboratorios Inibsa (ZYDUS) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Wycofanie sprzeciwu — Umorzenie postępowania) | 17 |
| 2011/C 362/24 | Sprawa T-95/09: Postanowienie Sądu z dnia 20 października 2011 r. — United Phosphorus przeciwko Komisji (Środki ochrony roślin — Substancja czynna napropamid — Niewłączenie do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG — Ustanowienie późniejszej dyrektywy — Umorzenie postępowania) | 17 |
| 2011/C 362/25 | Sprawa T-506/11: Skarga wniesiona w dniu 26 września 2011 r. — Peek&Cloppenburg przeciwko OHIM — Peek&Cloppenburg (Peek&Cloppenburg) | 17 |
| 2011/C 362/26 | Sprawa T-507/11: Skarga wniesiona w dniu 26 września 2011 r. — Peek&Cloppenburg przeciwko OHIM — Peek&Cloppenburg (Peek&Cloppenburg) | 18 |
| 2011/C 362/27 | Sprawa T-528/11: Skarga wniesiona w dniu 6 października 2011 r. — Aloe Vera of America przeciwko OHIM — Diviril (FOREVER) | 18 |
| 2011/C 362/28 | Sprawa T-529/11: Skarga wniesiona w dniu 29 września 2011 r. — Evonik Industries przeciwko OHIM — Impulso Industrial Alternativo (Impulso creador) | 19 |
| 2011/C 362/29 | Sprawa T-530/11: Skarga wniesiona w dniu 7 października 2011 r. — Chivas przeciwko OHIM — Glencairn Scotch Whisky (CHIVALRY) | 19 |
| 2011/C 362/30 | Sprawa T-537/11: Skarga wniesiona w dniu 10 października 2011 r. — Hultafors Group przeciwko OHIM — Società Italiana Calzature (Snickers) | 20 |
| 2011/C 362/31 | Sprawa T-541/11: Skarga wniesiona w dniu 10 października 2011 r. — Fundação Calouste Gulbenkian przeciwko OHIM — Gulbenkian (GULBENKIAN) | 20 |
| 2011/C 362/32 | Sprawa T-447/07: Postanowienie Sądu z dnia 19 października 2011 r. — Scovill Fasteners przeciwko Komisji | 21 |
| 2011/C 362/33 | Sprawa T-521/10: Postanowienie Sądu z dnia 18 października 2011 r. — Confortel Gestión przeciwko OHIM — Homargrup (CONFORTEL AQUA 4) | 21 |
| | Sąd do spraw Służby Publicznej |
| 2011/C 362/34 | Sprawa F-12/09: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 14 września 2011 r. — A przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Choroba zawodowa — Postępowania przewidziane w art. 73 i 78 regulaminu pracowniczego — Dodatek tymczasowy — Zwrot kosztów medycznych — Dostęp do akt osobowych) | 22 |
| 2011/C 362/35 | Sprawa F-100/09: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 13 września 2011 r. — Michail przeciwko Komisja (Służba publiczna — Urzędnik — Powaga rzeczy osądzonej — Obowiązek wspomagania — Artykuł 24 regulaminu pracowniczego — Mobbing) | 22 |
| 2011/C 362/36 | Sprawa F-4/10: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 13 września 2011 r. — Nastvogel przeciwko Radzie (Służba publiczna — Ocena — Sprawozdania z oceny — Opinia komitetu ds. sprawozdań — Obniżenie ocen analitycznych — Dialog pomiędzy ocenianym a oceniającym — Konsultacje z kilkoma przełożonymi — Znajomość pracy ocenianego przez drugiego oceniającego — Uzasadnienie — Uwzględnienie zwolnień chorobowych) | 22 |
| 2011/C 362/37 | Sprawa F-9/10: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 28 września 2011 r. — AC przeciwko Radzie (Służba publiczna — Awans — Postępowanie w sprawie awansu za 2009 r. — Porównanie osiągnięć — Oczywisty błąd w ocenie) | 23 |
| 2011/C 362/38 | Sprawa F-23/10: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 28 września 2011 r. — Allen przeciwko Komisji (Służba publiczna — Zabezpieczenie społeczne — Ciężka choroba — Artykuł 72 regulaminu pracowniczego — Przedłużenie objęcia ubezpieczeniem od ryzyk choroby przez RCAM — Kryterium dotyczące nieobjęcia innym systemem) | 23 |
| 2011/C 362/39 | Sprawa F-26/10: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 28 września 2011 r. — AZ przeciwko Komisji (Służba publiczna — Awans — Postępowanie w sprawie awansu za 2009 r. — Umiejętność pracy w trzecim języku — Postępowanie dyscyplinarne — Wykluczenie z postępowania w sprawie awansu) | 23 |
| 2011/C 362/40 | Sprawa F-47/10: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 14 września 2011 r. — Hecq przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Zabezpieczenie społeczne — Choroba zawodowa — Artykuły 73 i 78 regulaminu pracowniczego — Zgodność z prawem opinii komisji lekarskiej — Odmowa uznania częściowej trwałej niezdolności do pracy) | 24 |
| 2011/C 362/41 | Sprawa F-55/08: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (w pełnym składzie) z dnia 27 września 2011 r. — De Nicola przeciwko EBI (Służba publiczna — Postępowanie — Ustalenie kosztów — Koszty podlegające zwrotowi — Wydatki niezbędne — Wynagrodzenie wypłacone przez instytucję jej adwokatowi — Obowiązek pokrycia tego wynagrodzenia przez skarżącego, który przegrał sprawę — Zasada równości traktowania — Skuteczna ochrona sądowa — Przesłanki) | 24 |
| 2011/C 362/42 | Sprawa F-98/10: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 12 września 2011 r. — Cervelli przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Dodatek zagraniczny — Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy — Nowe istotne okoliczności — Skarga oczywiście niedopuszczalna) | 24 |
| 2011/C 362/43 | Sprawa F-12/11: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 28 września 2011 r. — Hecq przeciwko Komisji (Służba publiczna — Choroba zawodowa — Przejście na rentę z tytułu niezdolności do pracy — Wniosek o przywrócenie do pracy — Żądanie odszkodowania) | 25 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2011/C 362/02

Sprawy połączone od C-128/09 do C-131/09, C-134/09 i C-135/09: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 18 października 2011 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Conseil d’État — Belgia) — Antoine Boxus, Willy Roua (C-128/09), Guido Durlet i in. (C-129/09), Paul Fastrez, Henriette Fastrez (C-130/09), Philippe Daras (C-131/09), Association des riverains et habitants des communes proches de l’aéroport BSCA (Brussels South Charleroi Airport) (ARACh) (C-134/09 i C-135/09), Bernard Page (C-134/09), Léon L’Hoir, Nadine Dartois (C-135/09) przeciwko Région wallonne (Ocena skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia na środowisko naturalne — Dyrektywa 85/337/EWG — Zakres stosowania — Pojęcie szczególnego aktu ustawodawstwa krajowego — Konwencja z Aarhus — Dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska — Zakres prawa do wniesienia skargi na akt ustawodawczy)

2

2011/C 362/03

Sprawa C-284/09: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 20 października 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Federalnej Niemiec (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Swobodny przepływ kapitału — Artykuł 56 WE i art. 40 Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym — Opodatkowanie dywidend — Dywidendy wypłacane spółkom mającym siedzibę na terytorium danego państwa członkowskiego oraz spółkom mającym siedzibę na terytorium innego państwa członkowskiego lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego — Odmienne traktowanie)

3

2011/C 362/04

Sprawa C-396/09: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 20 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale ordinario di Bari — Włochy) — Interedil Srl w likwidacji przeciwko Fallimento Interedil Srl, Intesa Gestione Crediti Spa (Odesłanie prejudycjalne — Uprawnienie sądu niższej instancji do przedstawienia Trybunałowi pytania prejudycjalnego — Rozporządzenie (WE) nr 1346/2000 — Postępowanie upadłościowe — Jurysdykcja międzynarodowa — Główny ośrodek podstawowej działalności dłużnika — Przeniesienie siedziby spółki do innego państwa członkowskiego — Pojęcie oddziału)

3

2011/C 362/05

Sprawa C-406/09: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 18 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden — Niderlandy) — Realchemie Nederland BV przeciwko Bayer CropScience AG (Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 — Jurysdykcja i wykonywanie orzeczeń — Pojęcie spraw cywilnych i handlowych — Uznanie i wykonanie orzeczenia nakładającego grzywnę — Dyrektywa 2004/48/WE — Prawa własności intelektualnej — Naruszenie tych praw — Środki, procedury i środki naprawcze — Skazanie — Postępowanie o udzielenie exequatur — Koszty sądowe z tym związane)

4

2011/C 362/06

Sprawa C-549/09: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 20 października 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Francuskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Pomoc państwa — Pomoc przyznana na rzecz prowadzących hodowle wodne i rybaków — Decyzja uznająca tę pomoc za niezgodną z prawem i ze wspólnym rynkiem — Obowiązek niezwłocznego odzyskania pomocy uznanej za niezgodną z prawem i ze wspólnym rynkiem i poinformowania o tym Komisji — Niewykonanie — Całkowita niemożliwość wykonania)

5

2011/C 362/07

Sprawa C-34/10: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 18 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof — Niemcy) — Oliver Brüstle przeciwko Greenpeace eV (Dyrektywa 98/44/WE — Artykuł 6 ust. 2 lit. c) — Ochrona prawna wynalazków biotechnologicznych — Pozyskiwanie komórek progenitorowych z ludzkich embrionalnych komórek macierzystych — Zdolność patentowa — Wyłączenie wykorzystywania embrionów ludzkich do celów przemysłowych lub handlowych — Pojęcia embrionu ludzkiego i wykorzystywania do celów przemysłowych lub handlowych)

5

2011/C 362/08

Sprawa C-94/10: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 20 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vestre Landsret — Dania) — Danfoss A/S, Sauer-Danfoss ApS przeciwko Skatteministeriet (Podatki pośrednie — Podatek akcyzowy od olejów mineralnych — Niezgodność z prawem Unii Europejskiej — Brak zwrotu akcyzy nabywcom wyrobów, na których przerzucono ciężar tego podatku)

6

2011/C 362/09

Sprawa C-123/10: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 20 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof — Austria) — Waltraud Brachner przeciwko Pensionsversicherungsanstalt (Polityka społeczna — Równe traktowanie kobiet i mężczyzn w dziedzinie zabezpieczenia społecznego — Dyrektywa 79/7/EWG — Artykuł 3 ust. 1 i art. 4 ust. 1 — Krajowy system corocznej waloryzacji emerytur — Nadzwyczajna podwyżka emerytur w 2008 r. — Wyłączenie z zakresu podwyżki emerytur o wysokości niższej niż próg dodatku wyrównawczego — Nadzwyczajne podwyższenie tego progu w 2008 r. — Nieprzyznanie dodatku wyrównawczego emerytom, których dochody, włącznie z dochodami małżonka żyjącego we wspólnym gospodarstwie, są wyższe niż wspomniany próg — Zakres stosowania dyrektywy — Dyskryminacja pośrednia kobiet — Względy uzasadniające — Brak)

7

2011/C 362/10

Sprawa C-140/10: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 20 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van Cassatie van — Belgia) — Greenstar-Kanzi Europe NV przeciwko Jeanowi Hustinowi, Jo Goossensowi (Rozporządzenie (WE) nr 2100/94, zmienione rozporządzeniem (WE) nr 873/2004 — Wykładnia art. 11 ust. 1, art. 13 ust. 1 – . 3, art. 16, 27, 94 i 104 — Zasada wyczerpania wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin — Umowa licencyjna — Powództwo o naruszenie przeciwko osobie trzeciej — Naruszenie przez licencjobiorcę umowy licencyjnej w jego stosunkach z osobami trzecimi)

7

2011/C 362/11

Sprawa C-225/10: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 20 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sozialgericht Nürnberg — Niemcy) — Juan Perez Garcia, Jose Arias Neira, Fernando Barrera Castro, Dolores Verdun Espinosa, działająca w charakterze następczyni prawnej José Bernala Fernándeza przeciwko Familienkasse Nürnberg (Zabezpieczenie społeczne — Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 — Artykuły 77 i 78 — Osoby uprawnione do emerytur lub rent należnych na podstawie ustawodawstw kilku państw członkowskich — Niepełnosprawne dzieci — Świadczenia rodzinne na dzieci pozostające na utrzymaniu — Prawo do świadczeń w byłym państwie członkowskim miejsca zatrudnienia — Istnienie prawa do świadczeń w państwie członkowskim miejsca zamieszkania — Brak złożenia wniosku — Wybór wypłaty świadczenia z tytułu niezdolności do pracy niedającego się pogodzić ze świadczeniami na dzieci pozostające na utrzymaniu — Pojęcie świadczenia na dzieci pozostające na utrzymaniu — Zachowanie praw nabytych w byłym państwie członkowskim miejsca zatrudnienia)

8

2011/C 362/12

Sprawa C-281/10 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 20 października 2011 r. — PepsiCo, Inc. przeciwko Grupo Promer Mon Graphic SA, Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Odwołanie — Rozporządzenie nr 6/2002 — Artykuły 5, 6, 10 i art. 25 ust. 1 lit. d) — Wzór wspólnotowy — Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający okrągłą podstawkę do celów promocyjnych — Wcześniejszy wzór wspólnotowy — Inne całościowe wrażenie — Stopień swobody twórcy — Poinformowany użytkownik — Zakres kontroli sądowej — Przeinaczenie faktów)

9

2011/C 362/13

Sprawy połączone C-344/10 P i C-345/10 P: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 20 października 2011 r. — Freixenet, SA przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Odwołania — Zgłoszenia wspólnotowych znaków towarowych przedstawiających białą, oszronioną butelkę oraz czarną, matową, oszronioną butelkę — Odmowa rejestracji — Brak charakteru odróżniającego)

9

2011/C 362/14

Sprawa C-474/10: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 20 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal in Northern Ireland — Zjednoczone Królestwo) — Department of the Environment for Northern Ireland przeciwko Seaport (NI) Ltd, Magherafelt district Council, F P McCann (Developments) Ltd, Younger Homes Ltd, Heron Brothers Ltd, G Small Contracts, Creagh Concrete Products Ltd (Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Dyrektywa 2001/42/WE — Artykuł 6 — Wyznaczenie do celów konsultacji organu, który może być zainteresowany wpływem na środowisko wynikającym z realizacji planów i programów — Możliwość sporządzania planów przez organ konsultacyjny — Obowiązek wyznaczenia odrębnego organu — Szczegółowe zasady informowania władz i społeczeństwa oraz konsultowania się z nimi)

10

2011/C 362/15

Sprawa C-457/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 5 września 2011 r. — Verwertungsgesellschaft Wort (VG Wort) przeciwko Kyocera Mita Deutschland GmbH i in.

10

2011/C 362/16

Sprawa C-458/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 5 września 2011 r. — Verwertungsgesellschaft Wort (VG Wort) przeciwko Canon Deutschland GmbH

11

2011/C 362/17

Sprawa C-459/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshofs (Niemcy) w dniu 5 września 2011 r. — Fujitsu Technology Solutions GmbH przeciwko Verwertungsgesellschaft Wort (VG Wort)

12

2011/C 362/18

Sprawa C-460/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 5 września 2011 r. — Hewlett-Packard GmbH przeciwko Verwertungsgesellschaft Wort (VG Wort)

12

2011/C 362/19

Sprawa C-496/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Central Administrativo Sul (Portugalia) w dniu 26 września 2011 r. — Portugal Telecom SGPS, SA przeciwko Fazenda Pública

13

2011/C 362/20

Sprawa C-510/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 13 lipca 2011 r. w sprawie T-151/07 Kone Oyj, Kone GmbH, Kone BV przeciwko Komisji, wniesione w dniu 29 września 2011 r. przez Kone Oyj, Kone GmbH, Kone BV

13

2011/C 362/21

Sprawa C-517/11: Skarga wniesiona w dniu 7 października 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Greckiej

14

2011/C 362/22

Sprawa C-520/11: Skarga wniesiona w dniu 11 października 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Francuskiej

15

Sąd

2011/C 362/23

Sprawa T-287/08: Postanowienie Sądu z dnia 25 października 2011 r. — Cadila Healthcare przeciwko OHIM — Laboratorios Inibsa (ZYDUS) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Wycofanie sprzeciwu — Umorzenie postępowania)

17

2011/C 362/24

Sprawa T-95/09: Postanowienie Sądu z dnia 20 października 2011 r. — United Phosphorus przeciwko Komisji (Środki ochrony roślin — Substancja czynna napropamid — Niewłączenie do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG — Ustanowienie późniejszej dyrektywy — Umorzenie postępowania)

17

2011/C 362/25

Sprawa T-506/11: Skarga wniesiona w dniu 26 września 2011 r. — Peek&Cloppenburg przeciwko OHIM — Peek&Cloppenburg (Peek&Cloppenburg)

17

2011/C 362/26

Sprawa T-507/11: Skarga wniesiona w dniu 26 września 2011 r. — Peek&Cloppenburg przeciwko OHIM — Peek&Cloppenburg (Peek&Cloppenburg)

18

2011/C 362/27

Sprawa T-528/11: Skarga wniesiona w dniu 6 października 2011 r. — Aloe Vera of America przeciwko OHIM — Diviril (FOREVER)

18

2011/C 362/28

Sprawa T-529/11: Skarga wniesiona w dniu 29 września 2011 r. — Evonik Industries przeciwko OHIM — Impulso Industrial Alternativo (Impulso creador)

19

2011/C 362/29

Sprawa T-530/11: Skarga wniesiona w dniu 7 października 2011 r. — Chivas przeciwko OHIM — Glencairn Scotch Whisky (CHIVALRY)

19

2011/C 362/30

Sprawa T-537/11: Skarga wniesiona w dniu 10 października 2011 r. — Hultafors Group przeciwko OHIM — Società Italiana Calzature (Snickers)

20

2011/C 362/31

Sprawa T-541/11: Skarga wniesiona w dniu 10 października 2011 r. — Fundação Calouste Gulbenkian przeciwko OHIM — Gulbenkian (GULBENKIAN)

20

2011/C 362/32

Sprawa T-447/07: Postanowienie Sądu z dnia 19 października 2011 r. — Scovill Fasteners przeciwko Komisji

21

2011/C 362/33

Sprawa T-521/10: Postanowienie Sądu z dnia 18 października 2011 r. — Confortel Gestión przeciwko OHIM — Homargrup (CONFORTEL AQUA 4)

21

Sąd do spraw Służby Publicznej

2011/C 362/34

Sprawa F-12/09: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 14 września 2011 r. — A przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Choroba zawodowa — Postępowania przewidziane w art. 73 i 78 regulaminu pracowniczego — Dodatek tymczasowy — Zwrot kosztów medycznych — Dostęp do akt osobowych)

22

2011/C 362/35

Sprawa F-100/09: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 13 września 2011 r. — Michail przeciwko Komisja (Służba publiczna — Urzędnik — Powaga rzeczy osądzonej — Obowiązek wspomagania — Artykuł 24 regulaminu pracowniczego — Mobbing)

22

2011/C 362/36

Sprawa F-4/10: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 13 września 2011 r. — Nastvogel przeciwko Radzie (Służba publiczna — Ocena — Sprawozdania z oceny — Opinia komitetu ds. sprawozdań — Obniżenie ocen analitycznych — Dialog pomiędzy ocenianym a oceniającym — Konsultacje z kilkoma przełożonymi — Znajomość pracy ocenianego przez drugiego oceniającego — Uzasadnienie — Uwzględnienie zwolnień chorobowych)

22

2011/C 362/37

Sprawa F-9/10: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 28 września 2011 r. — AC przeciwko Radzie (Służba publiczna — Awans — Postępowanie w sprawie awansu za 2009 r. — Porównanie osiągnięć — Oczywisty błąd w ocenie)

23

2011/C 362/38

Sprawa F-23/10: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 28 września 2011 r. — Allen przeciwko Komisji (Służba publiczna — Zabezpieczenie społeczne — Ciężka choroba — Artykuł 72 regulaminu pracowniczego — Przedłużenie objęcia ubezpieczeniem od ryzyk choroby przez RCAM — Kryterium dotyczące nieobjęcia innym systemem)

23

2011/C 362/39

Sprawa F-26/10: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 28 września 2011 r. — AZ przeciwko Komisji (Służba publiczna — Awans — Postępowanie w sprawie awansu za 2009 r. — Umiejętność pracy w trzecim języku — Postępowanie dyscyplinarne — Wykluczenie z postępowania w sprawie awansu)

23

2011/C 362/40

Sprawa F-47/10: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 14 września 2011 r. — Hecq przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Zabezpieczenie społeczne — Choroba zawodowa — Artykuły 73 i 78 regulaminu pracowniczego — Zgodność z prawem opinii komisji lekarskiej — Odmowa uznania częściowej trwałej niezdolności do pracy)

24

2011/C 362/41

Sprawa F-55/08: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (w pełnym składzie) z dnia 27 września 2011 r. — De Nicola przeciwko EBI (Służba publiczna — Postępowanie — Ustalenie kosztów — Koszty podlegające zwrotowi — Wydatki niezbędne — Wynagrodzenie wypłacone przez instytucję jej adwokatowi — Obowiązek pokrycia tego wynagrodzenia przez skarżącego, który przegrał sprawę — Zasada równości traktowania — Skuteczna ochrona sądowa — Przesłanki)

24

2011/C 362/42

Sprawa F-98/10: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 12 września 2011 r. — Cervelli przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Dodatek zagraniczny — Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy — Nowe istotne okoliczności — Skarga oczywiście niedopuszczalna)

24

2011/C 362/43

Sprawa F-12/11: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 28 września 2011 r. — Hecq przeciwko Komisji (Służba publiczna — Choroba zawodowa — Przejście na rentę z tytułu niezdolności do pracy — Wniosek o przywrócenie do pracy — Żądanie odszkodowania)

25

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/1 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/1

---

2011/C 362/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dz.U. C 355 z 3.12.2011.

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 347 z 26.11.2011.

Dz.U. C 340 z 19.11.2011.

Dz.U. C 331 z 12.11.2011.

Dz.U. C 319 z 29.10.2011.

Dz.U. C 311 z 22.10.2011.

Dz.U. C 305 z 15.10.2011.

Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/2 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/2

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 18 października 2011 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Conseil d’État — Belgia) — Antoine Boxus, Willy Roua (C-128/09), Guido Durlet i in. (C-129/09), Paul Fastrez, Henriette Fastrez (C-130/09), Philippe Daras (C-131/09), Association des riverains et habitants des communes proches de l’aéroport BSCA (Brussels South Charleroi Airport) (ARACh) (C-134/09 i C-135/09), Bernard Page (C-134/09), Léon L’Hoir, Nadine Dartois (C-135/09) przeciwko Région wallonne

(Sprawy połączone od C-128/09 do C-131/09, C-134/09 i C-135/09) (1)

(Ocena skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia na środowisko naturalne - Dyrektywa 85/337/EWG - Zakres stosowania - Pojęcie szczególnego aktu ustawodawstwa krajowego - Konwencja z Aarhus - Dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska - Zakres prawa do wniesienia skargi na akt ustawodawczy)

2011/C 362/02

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Conseil d’État

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Antoine Boxus, Willy Roua (C-128/09), Guido Durlet i in. (C-129/09), Paul Fastrez, Henriette Fastrez (C-130/09), Philippe Daras (C-131/09), Association des riverains et habitants des communes proches de l’aéroport BSCA (Brussels South Charleroi Airport) (ARACh) (C-134/09 i C-135/09), Bernard Page (C-134/09), Léon L’Hoir, Nadine Dartois (C-135/09)

Strona pozwana: Région wallonne

przy udziale: Société régionale wallonne du transport (SRWT) (C-128/09 i C-129/09), Infrabel SA (C-130/09 i C-131/09), Société wallonne des aéroports (SOWEAR) (C-135/09)

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Conseil d'État (Belgia) — Wykładnia art. 1, 5–8 i 10a dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne (Dz.U. L 175, s. 40), zmienionej dyrektywą Rady 97/11/WE z dnia 3 marca 1997 r. (Dz.U. L s. 5) i dyrektywą 2003/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. przewidującą udział społeczeństwa w odniesieniu do sporządzania niektórych planów i programów w zakresie środowiska oraz zmieniającą w odniesieniu do udziału społeczeństwa i dostępu do wymiaru sprawiedliwości dyrektywy Rady 85/337/EWG i 96/61/WE (Dz.U. L 156, s. 17) — Wykładnia art. 6 i 9 Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska, zawartej w dniu 25 czerwca 1998 r. i zatwierdzonej w imieniu Wspólnoty Europejskiej decyzją Rady 2005/370/WE z dnia 17 lutego 2005 r. (Dz.U. L 124, s. 1) — Uznanie za szczególne akty ustawodawstwa krajowego niektórych pozwoleń „ratyfikowanych” dekretem, których wydanie uwzględnione jest nadrzędnymi względami interesu ogólnego? — Brak pełnego prawa do wniesienia środka prawnego przeciwko decyzji w sprawie zezwolenia na przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko — Fakultatywny lub obowiązkowy charakter istnienia takiego prawa — Roboty związane z budową infrastruktury z wydłużeniem pasa startowego na lotnisku Liège-Bierset

Sentencja

| 1) | Artykuł 1 ust. 5 dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne, zmienionej dyrektywą 2003/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r., należy interpretować w ten sposób, że z zakresu jej zastosowania są wyłączone jedynie przedsięwzięcia szczegółowo przyjęte przez szczególny akt ustawodawczy, w taki sposób, aby cele tej dyrektywy były osiągnięte w procesie ustawodawczym. Sąd krajowy powinien zbadać, czy te dwa warunki zostały spełnione, uwzględniając zarówno treść przyjętego aktu ustawodawczego, jak i cały proces ustawodawczy, który doprowadził do jego wydania, a w szczególności akty przygotowawcze i debaty parlamentarne. W tym względzie aktu ustawodawczego, który tylko po prostu „zatwierdzałby” istniejący akt administracyjny, ograniczając się do powołania się na nadrzędne względy interesu ogólnego, bez uprzedniego rozpoczęcia procesu ustawodawczego co do istoty, który umożliwiałby spełnienie tych warunków, nie można uznać za szczególny akt ustawodawczy w rozumieniu tego przepisu; nie jest więc on wystarczający, aby wykluczyć przedsięwzięcie z zakresu dyrektywy 85/337, zmienionej dyrektywą 2003/35. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 1 ust. 5 dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne, zmienionej dyrektywą 2003/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r., należy interpretować w ten sposób, że z zakresu jej zastosowania są wyłączone jedynie przedsięwzięcia szczegółowo przyjęte przez szczególny akt ustawodawczy, w taki sposób, aby cele tej dyrektywy były osiągnięte w procesie ustawodawczym. Sąd krajowy powinien zbadać, czy te dwa warunki zostały spełnione, uwzględniając zarówno treść przyjętego aktu ustawodawczego, jak i cały proces ustawodawczy, który doprowadził do jego wydania, a w szczególności akty przygotowawcze i debaty parlamentarne. W tym względzie aktu ustawodawczego, który tylko po prostu „zatwierdzałby” istniejący akt administracyjny, ograniczając się do powołania się na nadrzędne względy interesu ogólnego, bez uprzedniego rozpoczęcia procesu ustawodawczego co do istoty, który umożliwiałby spełnienie tych warunków, nie można uznać za szczególny akt ustawodawczy w rozumieniu tego przepisu; nie jest więc on wystarczający, aby wykluczyć przedsięwzięcie z zakresu dyrektywy 85/337, zmienionej dyrektywą 2003/35.

| 2) | Artykuł 9 ust. 2 Konwencji o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska zawartej w dniu 25 czerwca 1998 r. i zatwierdzonej w imieniu Wspólnoty Europejskiej decyzją Rady 2005/370/WE z dnia 17 lutego 2005 r. i art. 10a dyrektywy 85/337, zmienionej dyrektywą 2003/35, należy interpretować w ten sposób, że:






  — | gdy przedsięwzięcie, które objęte jest zakresem zastosowania tych przepisów, zatwierdzono w drodze aktu ustawodawczego, powinna istnieć możliwość skierowania zgodnie z krajowymi zasadami proceduralnymi do sądu lub niezależnego i bezstronnego organu powołanego z mocy ustawy kwestii, czy ten akt ustawodawczy spełnia wymogi określone w art. 1 ust. 5 tej dyrektywy; |
| --- | --- | --- |

2)

Artykuł 9 ust. 2 Konwencji o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska zawartej w dniu 25 czerwca 1998 r. i zatwierdzonej w imieniu Wspólnoty Europejskiej decyzją Rady 2005/370/WE z dnia 17 lutego 2005 r. i art. 10a dyrektywy 85/337, zmienionej dyrektywą 2003/35, należy interpretować w ten sposób, że:

—

gdy przedsięwzięcie, które objęte jest zakresem zastosowania tych przepisów, zatwierdzono w drodze aktu ustawodawczego, powinna istnieć możliwość skierowania zgodnie z krajowymi zasadami proceduralnymi do sądu lub niezależnego i bezstronnego organu powołanego z mocy ustawy kwestii, czy ten akt ustawodawczy spełnia wymogi określone w art. 1 ust. 5 tej dyrektywy;

| — | w przypadku gdy nie istnieje możliwość wniesienia skargi na ten akt o charakterze i zakresie, jakie wskazano powyżej, każdy sąd krajowy orzekający w ramach swej właściwości winien przeprowadzić kontrolę opisaną w powyższym punkcie i ewentualnie wyciągnąć z niej konsekwencje, odstępując od stosowania tego aktu ustawodawczego. |
| --- | --- |

—

w przypadku gdy nie istnieje możliwość wniesienia skargi na ten akt o charakterze i zakresie, jakie wskazano powyżej, każdy sąd krajowy orzekający w ramach swej właściwości winien przeprowadzić kontrolę opisaną w powyższym punkcie i ewentualnie wyciągnąć z niej konsekwencje, odstępując od stosowania tego aktu ustawodawczego.

---

(1)  Dz.U. C 153 z 4.7.2009.

---

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/3 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/3

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 20 października 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Federalnej Niemiec

(Sprawa C-284/09) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Swobodny przepływ kapitału - Artykuł 56 WE i art. 40 Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym - Opodatkowanie dywidend - Dywidendy wypłacane spółkom mającym siedzibę na terytorium danego państwa członkowskiego oraz spółkom mającym siedzibę na terytorium innego państwa członkowskiego lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego - Odmienne traktowanie)

2011/C 362/03

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: R. Lyal i B.-R. Killmann, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: M. Lumma i C. Blaschke, pełnomocnicy, profesor H. Kube)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 56 WE i art. 40 porozumienia EOG — Przepisy krajowe zwalniające całkowicie z podatku pobranego u źródła dywidendy wypłacane przez spółki zależne spółkom dominującym mającym siedzibę na terytorium kraju, podczas gdy w odniesieniu do spółek dominujących z siedzibą w innym państwie członkowskim lub w państwie Europejskiego Obszaru Gospodarczego obwarowują to całkowite zwolnienie warunkiem osiągnięcia minimalnego progu udziałów spółki dominującej w kapitale spółki zależnej, określonego w dyrektywie Rady 90/435/EWG z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych państw członkowskich (Dz.U. L 225, s. 6)

Sentencja

| 1) | Republika Federalna Niemiec uchybiła zobowiązaniom, jakie ciążą na niej na mocy art. 56 ust. 1 WE, w ten sposób, że poddała dywidendy wypłacane spółkom z siedzibą w innych państwach członkowskich, w sytuacji gdy nie został osiągnięty próg udziału spółki dominującej w kapitale spółki zależnej określony w art. 3 ust. 1 lit. a) dyrektywy Rady 90/435/EWG z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych państw członkowskich, w brzmieniu zmienionym na mocy dyrektywy Rady 2003/123/WE z dnia 22 grudnia 2003 r., opodatkowaniu wyższemu w wymiarze gospodarczym, od opodatkowania obejmującego dywidendy wypłacane spółkom z siedzibą na jej obszarze. |
| --- | --- |

1)

Republika Federalna Niemiec uchybiła zobowiązaniom, jakie ciążą na niej na mocy art. 56 ust. 1 WE, w ten sposób, że poddała dywidendy wypłacane spółkom z siedzibą w innych państwach członkowskich, w sytuacji gdy nie został osiągnięty próg udziału spółki dominującej w kapitale spółki zależnej określony w art. 3 ust. 1 lit. a) dyrektywy Rady 90/435/EWG z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych państw członkowskich, w brzmieniu zmienionym na mocy dyrektywy Rady 2003/123/WE z dnia 22 grudnia 2003 r., opodatkowaniu wyższemu w wymiarze gospodarczym, od opodatkowania obejmującego dywidendy wypłacane spółkom z siedzibą na jej obszarze.

| 2) | Republika Federalna Niemiec uchybiła zobowiązaniom, jakie ciążą na niej na mocy art. 40 Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym z dnia 2 maja 1992 r., w ten sposób, że poddała dywidendy wypłacane spółkom z siedzibą w Islandii i Norwegii opodatkowaniu wyższemu w wymiarze gospodarczym, od opodatkowania obejmującego dywidendy wypłacane spółkom z siedzibą na jej obszarze. |
| --- | --- |

2)

Republika Federalna Niemiec uchybiła zobowiązaniom, jakie ciążą na niej na mocy art. 40 Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym z dnia 2 maja 1992 r., w ten sposób, że poddała dywidendy wypłacane spółkom z siedzibą w Islandii i Norwegii opodatkowaniu wyższemu w wymiarze gospodarczym, od opodatkowania obejmującego dywidendy wypłacane spółkom z siedzibą na jej obszarze.

| 3) | Republika Federalna Niemiec zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3)

Republika Federalna Niemiec zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 256 z 24.10.2009.

---

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/3 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/3

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 20 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale ordinario di Bari — Włochy) — Interedil Srl w likwidacji przeciwko Fallimento Interedil Srl, Intesa Gestione Crediti Spa

(Sprawa C-396/09) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Uprawnienie sądu niższej instancji do przedstawienia Trybunałowi pytania prejudycjalnego - Rozporządzenie (WE) nr 1346/2000 - Postępowanie upadłościowe - Jurysdykcja międzynarodowa - Główny ośrodek podstawowej działalności dłużnika - Przeniesienie siedziby spółki do innego państwa członkowskiego - Pojęcie „oddziału”)

2011/C 362/04

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Tribunale ordinario di Bari

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Interedil Srl w likwidacji

Strona pozwana: Fallimento Interedil Srl, Intesa Gestione Crediti Spa

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Tribunale ordinario di Bari — Wykładnia art. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego (Dz.U. L 160, s. 1) — Główny ośrodek podstawowej działalności dłużnika — Domniemanie związane z miejscem siedziby statutowej — Siedziba w innym państwie członkowskim — Pojęcia wspólnotowe lub krajowe

Sentencja

| 1) | Prawo Unii sprzeciwia się temu, by sąd krajowy był związany krajowym przepisem proceduralnym, zgodnie z którym ocena sądu krajowego wyższej instancji jest dla niego wiążąca, gdy ocena owego sądu wyższej instancji jest niezgodna z prawem Unii w świetle wykładni Trybunału. |
| --- | --- |

1)

Prawo Unii sprzeciwia się temu, by sąd krajowy był związany krajowym przepisem proceduralnym, zgodnie z którym ocena sądu krajowego wyższej instancji jest dla niego wiążąca, gdy ocena owego sądu wyższej instancji jest niezgodna z prawem Unii w świetle wykładni Trybunału.

| 2) | Pojęcie „głównego ośrodka podstawowej działalności” dłużnika zawarte w art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego powinno być interpretowane w odniesieniu do prawa Unii. |
| --- | --- |

2)

Pojęcie „głównego ośrodka podstawowej działalności” dłużnika zawarte w art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego powinno być interpretowane w odniesieniu do prawa Unii.

| 3) | Dla celów określenia głównego ośrodka podstawowej działalności spółki będącej dłużnikiem art. 3 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia nr 1346/2000 należy interpretować w następujący sposób:






  — | przy ustalaniu, jaki jest główny ośrodek podstawowej działalności spółki będącej dłużnikiem należy nadać pierwszeństwo miejscu głównego zarządzania tą spółką w sposób, w jakim jest ono możliwe do określenia w oparciu o okoliczności obiektywne i rozpoznawalne dla osób trzecich. W sytuacji, w której organy kierownicze i kontrolne spółki znajdują się w miejscu jej siedziby statutowej i w tym też miejscu są podejmowane — w sposób weryfikowalny dla osób trzecich — decyzje dotyczące zarządzania tą spółką, wówczas domniemanie przewidziane w tym przepisie nie może zostać obalone. W sytuacji, w której miejsce głównego zarządzania spółką nie znajduje się w miejscu jej siedziby statutowej, istnienie aktywów spółki oraz umów dotyczących ich wykorzystania finansowego w innym państwie członkowskim, niż państwo siedziby statutowej owej spółki może zostać uznane za okoliczność wystarczającą do obalenia owego domniemania jedynie pod warunkiem, że całościowa ocena wszystkich istotnych okoliczności pozwoli na weryfikowalne dla osób trzecich ustalenie, że główny ośrodek kierownictwa i kontroli owej spółki oraz zarządzania jej działalnością znajduje się w tym innym państwie członkowskim; |
| --- | --- | --- |

3)

Dla celów określenia głównego ośrodka podstawowej działalności spółki będącej dłużnikiem art. 3 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia nr 1346/2000 należy interpretować w następujący sposób:

—

przy ustalaniu, jaki jest główny ośrodek podstawowej działalności spółki będącej dłużnikiem należy nadać pierwszeństwo miejscu głównego zarządzania tą spółką w sposób, w jakim jest ono możliwe do określenia w oparciu o okoliczności obiektywne i rozpoznawalne dla osób trzecich. W sytuacji, w której organy kierownicze i kontrolne spółki znajdują się w miejscu jej siedziby statutowej i w tym też miejscu są podejmowane — w sposób weryfikowalny dla osób trzecich — decyzje dotyczące zarządzania tą spółką, wówczas domniemanie przewidziane w tym przepisie nie może zostać obalone. W sytuacji, w której miejsce głównego zarządzania spółką nie znajduje się w miejscu jej siedziby statutowej, istnienie aktywów spółki oraz umów dotyczących ich wykorzystania finansowego w innym państwie członkowskim, niż państwo siedziby statutowej owej spółki może zostać uznane za okoliczność wystarczającą do obalenia owego domniemania jedynie pod warunkiem, że całościowa ocena wszystkich istotnych okoliczności pozwoli na weryfikowalne dla osób trzecich ustalenie, że główny ośrodek kierownictwa i kontroli owej spółki oraz zarządzania jej działalnością znajduje się w tym innym państwie członkowskim;

| — | w przypadku przeniesienia siedziby statutowej spółki będącej dłużnikiem przed złożeniem wniosku o wszczęcie postępowania upadłościowego domniemywa się, że główny ośrodek podstawowej działalności tej spółki znajduje się w miejscu jej nowej siedziby statutowej. |
| --- | --- |

—

w przypadku przeniesienia siedziby statutowej spółki będącej dłużnikiem przed złożeniem wniosku o wszczęcie postępowania upadłościowego domniemywa się, że główny ośrodek podstawowej działalności tej spółki znajduje się w miejscu jej nowej siedziby statutowej.

| 4) | Pojęcie „oddziału” w rozumieniu art. 3 ust. 2 rozporządzenia powinno być interpretowane w ten sposób, że wymaga ono istnienia struktury odznaczającej się minimum organizacji i pewną stabilnością dla celów wykonywania działalności gospodarczej. Samo istnienie odrębnych składników majątku lub kont bankowych zasadniczo nie odpowiada tej definicji. |
| --- | --- |

4)

Pojęcie „oddziału” w rozumieniu art. 3 ust. 2 rozporządzenia powinno być interpretowane w ten sposób, że wymaga ono istnienia struktury odznaczającej się minimum organizacji i pewną stabilnością dla celów wykonywania działalności gospodarczej. Samo istnienie odrębnych składników majątku lub kont bankowych zasadniczo nie odpowiada tej definicji.

---

(1)  Dz.U. C 312 z 19.12.2009.

---

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/4 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/4

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 18 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden — Niderlandy) — Realchemie Nederland BV przeciwko Bayer CropScience AG

(Sprawa C-406/09) (1)

(Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 - Jurysdykcja i wykonywanie orzeczeń - Pojęcie spraw cywilnych i handlowych - Uznanie i wykonanie orzeczenia nakładającego grzywnę - Dyrektywa 2004/48/WE - Prawa własności intelektualnej - Naruszenie tych praw - Środki, procedury i środki naprawcze - Skazanie - Postępowanie o udzielenie exequatur - Koszty sądowe z tym związane)

2011/C 362/05

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Hoge Raad der Nederlanden

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Realchemie Nederland BV

Strona pozwana: Bayer CropScience AG

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Hoge Raad der Nederlanden — Wykładnia art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. L 12, s. 1) i art. 14 dyrektywy 2004/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej (Dz.U. L 157, s. 45) — Pojęcie spraw cywilnych i handlowych — Naruszenie ustanowionego orzeczeniem niemieckiego sądu zakazu przywozu i wprowadzania do obrotu w Niemczech określonych pestycydów — Grzywna — Wykonanie orzeczenia nakładającego grzywnę — Postępowanie w sprawie wykonania orzeczeń wydanych za granicą w przedmiocie kosztów postępowania dotyczącego kary porządkowej lub grzywny w związku z niezastosowaniem się do zakazu naruszania prawa własności intelektualnej

Sentencja

| 1) | Pojęcie spraw cywilnych i handlowych ujęte w art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych należy interpretować w ten sposób, że rozporządzenie to ma zastosowanie do uznania i wykonania orzeczenia sądowego obejmującego zasądzenie grzywny w celu zapewnienia poszanowania orzeczenia sądowego wydanego w sprawach cywilnych i handlowych. |
| --- | --- |

1)

Pojęcie spraw cywilnych i handlowych ujęte w art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych należy interpretować w ten sposób, że rozporządzenie to ma zastosowanie do uznania i wykonania orzeczenia sądowego obejmującego zasądzenie grzywny w celu zapewnienia poszanowania orzeczenia sądowego wydanego w sprawach cywilnych i handlowych.

| 2) | Koszty związane z wszczętym w państwie członkowskim postępowaniem o udzielenie exequatur, w toku którego zwrócono się o uznanie i wykonanie orzeczenia wydanego w innym państwie członkowskim w ramach sporu mającego na celu zapewnienie poszanowania prawa własności intelektualnej, objęte są zakresem art. 14 dyrektywy 2004/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej. |
| --- | --- |

2)

Koszty związane z wszczętym w państwie członkowskim postępowaniem o udzielenie exequatur, w toku którego zwrócono się o uznanie i wykonanie orzeczenia wydanego w innym państwie członkowskim w ramach sporu mającego na celu zapewnienie poszanowania prawa własności intelektualnej, objęte są zakresem art. 14 dyrektywy 2004/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej.

---

(1)  Dz.U. C 312 z 19.12.2009.

---

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/5 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/5

---

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 20 października 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Francuskiej

(Sprawa C-549/09) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Pomoc państwa - Pomoc przyznana na rzecz prowadzących hodowle wodne i rybaków - Decyzja uznająca tę pomoc za niezgodną z prawem i ze wspólnym rynkiem - Obowiązek niezwłocznego odzyskania pomocy uznanej za niezgodną z prawem i ze wspólnym rynkiem i poinformowania o tym Komisji - Niewykonanie - Całkowita niemożliwość wykonania)

2011/C 362/06

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: E. Gippini Fournier i K. Walkerová, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues i J. Gstalter, pełnomocnicy)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Niepodjęcie środków niezbędnych do zastosowania się do decyzji Komisji 2005/239/WE z dnia 14 lipca 2004 r. w sprawie niektórych środków pomocy wprowadzonych przez Francję na rzecz prowadzących hodowle wodne i rybaków (Dz.U. 2005, L 74, s. 49) — Obowiązek niezwłocznego odzyskania pomocy uznanej za niezgodną z prawem i ze wspólnym rynkiem i poinformowania o tym Komisji

Sentencja

| 1) | Nie wykonując w wyznaczonym terminie decyzji Komisji 2005/239/WE z dnia 14 lipca 2004 r. w sprawie niektórych środków pomocy wprowadzonych przez Francję na rzecz prowadzących hodowle wodne i rybaków, poprzez odzyskanie od beneficjentów pomocy uznanej za niezgodą z prawem i ze wspólnym rynkiem w art. 2 i 3 tej decyzji, Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 288 akapit czwarty TFUE i art. 4 tej decyzji. |
| --- | --- |

1)

Nie wykonując w wyznaczonym terminie decyzji Komisji 2005/239/WE z dnia 14 lipca 2004 r. w sprawie niektórych środków pomocy wprowadzonych przez Francję na rzecz prowadzących hodowle wodne i rybaków, poprzez odzyskanie od beneficjentów pomocy uznanej za niezgodą z prawem i ze wspólnym rynkiem w art. 2 i 3 tej decyzji, Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 288 akapit czwarty TFUE i art. 4 tej decyzji.

| 2) | Republika Francuska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Francuska zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 80 z 27.03.2010.

---

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/5 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/5

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 18 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof — Niemcy) — Oliver Brüstle przeciwko Greenpeace eV

(Sprawa C-34/10) (1)

(Dyrektywa 98/44/WE - Artykuł 6 ust. 2 lit. c) - Ochrona prawna wynalazków biotechnologicznych - Pozyskiwanie komórek progenitorowych z ludzkich embrionalnych komórek macierzystych - Zdolność patentowa - Wyłączenie „wykorzystywania embrionów ludzkich do celów przemysłowych lub handlowych” - Pojęcia „embrionu ludzkiego” i „wykorzystywania do celów przemysłowych lub handlowych”)

2011/C 362/07

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesgerichtshof.

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Oliver Brüstle

Strona pozwana: Greenpeace eV

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Bundesgerichtshof — Wykładnia art. 6 ust. 1 i ust. 2 lit. c) dyrektywy 98/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 lipca 1998 r. w sprawie ochrony prawnej wynalazków biotechnologicznych (Dz.U. L 213, s. 13) — Pozyskanie do celów badań naukowych komórek progenitorowych z ludzkich embrionalnych komórek macierzystych pobranych z blastocysty, która utraciła już zdolność, by rozwinąć się w jednostkę ludzką — Kwestia wyłączenia tej metody ze zdolności patentowej z powodu „wykorzystywania embrionów ludzkich do celów przemysłowych lub handlowych”? — Pojęcia „embrion ludzki” i „wykorzystywanie do celów przemysłowych lub handlowych”

Sentencja

| 1) | Wykładni art. 6 ust. 2 lit. c) dyrektywy 98/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 lipca 1998 r. w sprawie ochrony prawnej wynalazków biotechnologicznych należy dokonywać w ten sposób, że:






  — | „embrionem ludzkim” jest każda ludzka komórka jajowa począwszy od stadium jej zapłodnienia, każda niezapłodniona ludzka komórka jajowa, w którą wszczepiono jądro komórkowe pochodzące z dojrzałej komórki ludzkiej oraz każda niezapłodniona ludzka komórka jajowa, która została pobudzona do podziału i dalszego rozwoju w drodze partenogenezy; |
| --- | --- | --- |

1)

Wykładni art. 6 ust. 2 lit. c) dyrektywy 98/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 lipca 1998 r. w sprawie ochrony prawnej wynalazków biotechnologicznych należy dokonywać w ten sposób, że:

—

„embrionem ludzkim” jest każda ludzka komórka jajowa począwszy od stadium jej zapłodnienia, każda niezapłodniona ludzka komórka jajowa, w którą wszczepiono jądro komórkowe pochodzące z dojrzałej komórki ludzkiej oraz każda niezapłodniona ludzka komórka jajowa, która została pobudzona do podziału i dalszego rozwoju w drodze partenogenezy;

| — | do sądu krajowego należy ustalenie, w świetle rozwoju nauki, czy komórka macierzysta, która została pozyskana z embrionu ludzkiego w stadium blastocysty, stanowi „embrion ludzki” w rozumieniu art. 6 ust. 2 lit. c) dyrektywy 98/44. |
| --- | --- |

—

do sądu krajowego należy ustalenie, w świetle rozwoju nauki, czy komórka macierzysta, która została pozyskana z embrionu ludzkiego w stadium blastocysty, stanowi „embrion ludzki” w rozumieniu art. 6 ust. 2 lit. c) dyrektywy 98/44.

| 2) | Wyłączenie wykorzystywania embrionów ludzkich do celów przemysłowych lub handlowych, o którym mowa w art. 6 ust. 2 lit. c) dyrektywy 98/44, ze zdolności patentowej dotyczy również wykorzystywania do celów badań naukowych, bowiem przedmiotem patentu może być jedynie wykorzystywanie do celów terapeutycznych lub diagnostycznych, które jest stosowane do embrionu ludzkiego i jest dla niego użyteczne. |
| --- | --- |

2)

Wyłączenie wykorzystywania embrionów ludzkich do celów przemysłowych lub handlowych, o którym mowa w art. 6 ust. 2 lit. c) dyrektywy 98/44, ze zdolności patentowej dotyczy również wykorzystywania do celów badań naukowych, bowiem przedmiotem patentu może być jedynie wykorzystywanie do celów terapeutycznych lub diagnostycznych, które jest stosowane do embrionu ludzkiego i jest dla niego użyteczne.

| 3) | Artykuł 6 ust. 2 lit. c) dyrektywy 98/44 wyłącza zdolność patentową wynalazku, gdy wiedza techniczna będąca przedmiotem wniosku patentowego wymaga uprzedniego zniszczenia embrionów ludzkich lub ich użycia jako materiału wyjściowego, bez względu na stadium, w którym do tego dochodzi, i nawet gdy opis zastrzeżonej wiedzy technicznej nie wspomina o wykorzystywaniu embrionów ludzkich. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 6 ust. 2 lit. c) dyrektywy 98/44 wyłącza zdolność patentową wynalazku, gdy wiedza techniczna będąca przedmiotem wniosku patentowego wymaga uprzedniego zniszczenia embrionów ludzkich lub ich użycia jako materiału wyjściowego, bez względu na stadium, w którym do tego dochodzi, i nawet gdy opis zastrzeżonej wiedzy technicznej nie wspomina o wykorzystywaniu embrionów ludzkich.

---

(1)  Dz.U. C 100 z 17.4.2010.

---

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/6 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/6

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 20 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vestre Landsret — Dania) — Danfoss A/S, Sauer-Danfoss ApS przeciwko Skatteministeriet

(Sprawa C-94/10) (1)

(Podatki pośrednie - Podatek akcyzowy od olejów mineralnych - Niezgodność z prawem Unii Europejskiej - Brak zwrotu akcyzy nabywcom wyrobów, na których przerzucono ciężar tego podatku)

2011/C 362/08

Język postępowania: duński

Sąd krajowy

Vestre Landsret

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Danfoss A/S, Sauer-Danfoss ApS

Strona pozwana: Skatteministeriet

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Vestre Landsret — Wykładnia prawa Unii Europejskiej w dziedzinie zwrotu nienależnego świadczenia oraz zasad naprawienia szkody wyrządzonej jednostkom — Akcyza pobrana z naruszeniem zharmonizowanego systemu podatku akcyzowego ustanowionego na mocy dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz.U. L 76, s. 1) oraz dyrektywy Rady 92/81/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od olejów mineralnych (Dz.U. L 316, s. 12) — Niezgodna z prawem akcyza zapłacona państwu przez producentów produktów naftowych, którzy sprzedawali oleje mineralne objęte akcyzą wliczając ją do ceny towaru — Brak zwrotu przez państwo akcyzy nabywcom olejów mineralnych z tego względu, iż to nie oni zapłacili ją państwu — Odmowa naprawienia szkody wyrządzonej nabywcom olejów mineralnych w związku z pobraniem akcyzy niezgodnej z prawem ze względu na brak bezpośredniej szkody oraz bezpośredniego związku przyczynowego między uchybieniem zobowiązaniom ciążącym na państwie a poniesioną szkodą

Sentencja

Zasady prawa Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że:

| 1) | państwo członkowskie może nie uwzględnić wniosku o zwrot nienależnego podatku złożonego przez nabywcę, na którego przerzucono ciężar tego podatku, z tego powodu, że to nie ów nabywca zapłacił podatek organom skarbowym, pod warunkiem iż podmiot, który ostatecznie ponosi ciężar podatku, może na gruncie prawa krajowego wystąpić z powództwem cywilnoprawnym wobec podatnika o zwrot nienależnego świadczenia, a uzyskanie zwrotu nienależnego podatku od tego ostatniego nie jest praktycznie niemożliwe lub nadmiernie utrudnione; |
| --- | --- |

1)

państwo członkowskie może nie uwzględnić wniosku o zwrot nienależnego podatku złożonego przez nabywcę, na którego przerzucono ciężar tego podatku, z tego powodu, że to nie ów nabywca zapłacił podatek organom skarbowym, pod warunkiem iż podmiot, który ostatecznie ponosi ciężar podatku, może na gruncie prawa krajowego wystąpić z powództwem cywilnoprawnym wobec podatnika o zwrot nienależnego świadczenia, a uzyskanie zwrotu nienależnego podatku od tego ostatniego nie jest praktycznie niemożliwe lub nadmiernie utrudnione;

| 2) | państwo członkowskie może nie uwzględnić żądania odszkodowania wniesionego przez nabywcę, na którego podatnik przerzucił ciężar nienależnego podatku, ze względu na brak bezpośredniego związku przyczynowego między pobraniem podatku przez państwo a szkodą, jaką poniósł nabywca, pod warunkiem że nabywca może na podstawie prawa krajowego wnieść powództwo odszkodowawcze przeciwko owemu podatnikowi, a uzyskanie naprawienia przez niego szkody nie jest praktycznie niemożliwe lub nadmiernie utrudnione. |
| --- | --- |

2)

państwo członkowskie może nie uwzględnić żądania odszkodowania wniesionego przez nabywcę, na którego podatnik przerzucił ciężar nienależnego podatku, ze względu na brak bezpośredniego związku przyczynowego między pobraniem podatku przez państwo a szkodą, jaką poniósł nabywca, pod warunkiem że nabywca może na podstawie prawa krajowego wnieść powództwo odszkodowawcze przeciwko owemu podatnikowi, a uzyskanie naprawienia przez niego szkody nie jest praktycznie niemożliwe lub nadmiernie utrudnione.

---

(1)  Dz.U. C 100 z 17.4.2010.

---

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/7 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/7

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 20 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof — Austria) — Waltraud Brachner przeciwko Pensionsversicherungsanstalt

(Sprawa C-123/10) (1)

(Polityka społeczna - Równe traktowanie kobiet i mężczyzn w dziedzinie zabezpieczenia społecznego - Dyrektywa 79/7/EWG - Artykuł 3 ust. 1 i art. 4 ust. 1 - Krajowy system corocznej waloryzacji emerytur - Nadzwyczajna podwyżka emerytur w 2008 r. - Wyłączenie z zakresu podwyżki emerytur o wysokości niższej niż próg dodatku wyrównawczego - Nadzwyczajne podwyższenie tego progu w 2008 r. - Nieprzyznanie dodatku wyrównawczego emerytom, których dochody, włącznie z dochodami małżonka żyjącego we wspólnym gospodarstwie, są wyższe niż wspomniany próg - Zakres stosowania dyrektywy - Dyskryminacja pośrednia kobiet - Względy uzasadniające - Brak)

2011/C 362/09

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Oberster Gerichtshof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Waltraud Brachner

Strona pozwana: Pensionsversicherungsanstalt

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Oberster Gerichtshof — Wykładnia art. 4 dyrektywy Rady 79/7/EWG z dnia 19 grudnia 1978 r. w sprawie stopniowego wprowadzania w życie zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zabezpieczenia społecznego (Dz.U. 1979, L 6, s. 24) — Waloryzacja emerytur — Pośrednia dyskryminacja kobiet — Przepisy krajowe przewidujące dla grupy osób pobierających emeryturę niższą od minimalnego dochodu i złożonej w przeważającej części z kobiet wskaźnik waloryzacji niższy od wskaźnika przewidzianego dla wyższych emerytur

Sentencja

| 1) | Artykuł 3 ust. 1 dyrektywy Rady 79/7/EWG z dnia 19 grudnia 1978 r. w sprawie stopniowego wprowadzania w życie zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zabezpieczenia społecznego należy interpretować w ten sposób, że system corocznej waloryzacji emerytur, taki jak system rozpatrywany w postępowaniu przed sądem krajowym, jest objęty zakresem stosowania tej dyrektywy i w efekcie podlega zakazowi dyskryminacji wyrażonemu w jej art. 4 ust. 1. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 3 ust. 1 dyrektywy Rady 79/7/EWG z dnia 19 grudnia 1978 r. w sprawie stopniowego wprowadzania w życie zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zabezpieczenia społecznego należy interpretować w ten sposób, że system corocznej waloryzacji emerytur, taki jak system rozpatrywany w postępowaniu przed sądem krajowym, jest objęty zakresem stosowania tej dyrektywy i w efekcie podlega zakazowi dyskryminacji wyrażonemu w jej art. 4 ust. 1.

| 2) | Artykuł 4 ust. 1 dyrektywy 79/7 należy interpretować w ten sposób, że mając na uwadze przedstawione dane statystyczne i w braku przeciwnych dowodów, sąd krajowy może zasadnie uznać, iż wspomniany przepis sprzeciwia się przepisom krajowym, które wywołują skutek w postaci niezastosowania nadzwyczajnej podwyżki emerytur wobec znacznie wyższego procentu emerytek niż emerytów. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 4 ust. 1 dyrektywy 79/7 należy interpretować w ten sposób, że mając na uwadze przedstawione dane statystyczne i w braku przeciwnych dowodów, sąd krajowy może zasadnie uznać, iż wspomniany przepis sprzeciwia się przepisom krajowym, które wywołują skutek w postaci niezastosowania nadzwyczajnej podwyżki emerytur wobec znacznie wyższego procentu emerytek niż emerytów.

| 3) | Artykuł 4 ust. 1 dyrektywy 79/7 należy interpretować w ten sposób, że jeżeli w ramach analizy, której sąd krajowy powinien dokonać w celu udzielenia odpowiedzi na pytanie drugie, dojdzie on do wniosku, że w rzeczywistości znacznie wyższy procent emerytek niż emerytów mógł zostać postawiony w gorszej sytuacji z powodu niezastosowania do najniższych emerytur nadzwyczajnej podwyżki przewidzianej w rozpatrywanym przez sąd krajowy systemie waloryzacji, to owo pogorszenie sytuacji nie może zostać uzasadnione okolicznością, że kobiety, które pracowały, wcześniej przechodzą na emeryturę, dłużej ją pobierają ani okolicznością, że próg dodatku wyrównawczego również uległ nadzwyczajnemu podwyższeniu w 2008 r. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 4 ust. 1 dyrektywy 79/7 należy interpretować w ten sposób, że jeżeli w ramach analizy, której sąd krajowy powinien dokonać w celu udzielenia odpowiedzi na pytanie drugie, dojdzie on do wniosku, że w rzeczywistości znacznie wyższy procent emerytek niż emerytów mógł zostać postawiony w gorszej sytuacji z powodu niezastosowania do najniższych emerytur nadzwyczajnej podwyżki przewidzianej w rozpatrywanym przez sąd krajowy systemie waloryzacji, to owo pogorszenie sytuacji nie może zostać uzasadnione okolicznością, że kobiety, które pracowały, wcześniej przechodzą na emeryturę, dłużej ją pobierają ani okolicznością, że próg dodatku wyrównawczego również uległ nadzwyczajnemu podwyższeniu w 2008 r.

---

(1)  Dz.U. C 148 z 5.6.2010.

---

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/7 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/7

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 20 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van Cassatie van — Belgia) — Greenstar-Kanzi Europe NV przeciwko Jeanowi Hustinowi, Jo Goossensowi

(Sprawa C-140/10) (1)

(Rozporządzenie (WE) nr 2100/94, zmienione rozporządzeniem (WE) nr 873/2004 - Wykładnia art. 11 ust. 1, art. 13 ust. 1 – . 3, art. 16, 27, 94 i 104 - Zasada wyczerpania wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin - Umowa licencyjna - Powództwo o naruszenie przeciwko osobie trzeciej - Naruszenie przez licencjobiorcę umowy licencyjnej w jego stosunkach z osobami trzecimi)

2011/C 362/10

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Hof van Cassatie van België

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Greenstar-Kanzi Europe NV

Strona pozwana: Jean Hustin, Jo Goossens

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Hof van Cassatie van België — Wykładnia art. 11 ust. 1, art. 13 ust. 1, 2 i 3, art. 16, 27, 94 i 104 rozporządzenia Rady (WE) nr 2100/94 z dnia 27 lipca 1994 r. w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin (Dz.U. L 227, s. 1), zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 873/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. (Dz.U. L 162, s. 38) — Powództwa cywilne — Powództwo wniesione przez posiadacza wspólnotowego prawa do ochrony lub przez licencjobiorcę przeciwko osobie, która podjęła określone działania w odniesieniu do materiału ze zbioru odmiany chronionej, nie przestrzegając ograniczeń uzgodnionych w umowie licencyjnej zawartej z posiadaczem prawa do ochrony

Sentencja

| 1) | Artykuł 94 rozporządzenia Rady (WE) nr 2100/94 z dnia 27 lipca 1994 r. w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin, zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 873/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r., w związku z art. 11 ust. 1, art. 13 ust. 1–3, art. 16, 27 i 104 tego rozporządzenia, w okolicznościach takich jak w postępowaniu przed sądem krajowym, należy interpretować w ten sposób, że posiadacz lub licencjobiorca może wnieść powództwo o naruszenie przeciwko osobie trzeciej, która otrzymała materiał za pośrednictwem innego licencjobiorcy, który naruszył warunki lub ograniczenia wymienione w umowie licencyjnej zawartej uprzednio przez tego licencjobiorcę z posiadaczem, pod warunkiem że rozpatrywane warunki lub ograniczenia dotyczą bezpośrednio zasadniczych elementów rozważanej ochrony odmian roślin, co powinno zostać zbadane przez sąd krajowy. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 94 rozporządzenia Rady (WE) nr 2100/94 z dnia 27 lipca 1994 r. w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin, zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 873/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r., w związku z art. 11 ust. 1, art. 13 ust. 1–3, art. 16, 27 i 104 tego rozporządzenia, w okolicznościach takich jak w postępowaniu przed sądem krajowym, należy interpretować w ten sposób, że posiadacz lub licencjobiorca może wnieść powództwo o naruszenie przeciwko osobie trzeciej, która otrzymała materiał za pośrednictwem innego licencjobiorcy, który naruszył warunki lub ograniczenia wymienione w umowie licencyjnej zawartej uprzednio przez tego licencjobiorcę z posiadaczem, pod warunkiem że rozpatrywane warunki lub ograniczenia dotyczą bezpośrednio zasadniczych elementów rozważanej ochrony odmian roślin, co powinno zostać zbadane przez sąd krajowy.

| 2) | W odniesieniu do oceny naruszenia nie ma znaczenia, czy osoba trzecia, która podjęła działania dotyczące sprzedanego lub zbytego materiału, była powiadomiona lub powinna była być powiadomiona o warunkach lub ograniczeniach nałożonych w umowie licencyjnej. |
| --- | --- |

2)

W odniesieniu do oceny naruszenia nie ma znaczenia, czy osoba trzecia, która podjęła działania dotyczące sprzedanego lub zbytego materiału, była powiadomiona lub powinna była być powiadomiona o warunkach lub ograniczeniach nałożonych w umowie licencyjnej.

---

(1)  Dz.U. C 161 z 19.6.2010.

---

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/8 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/8

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 20 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sozialgericht Nürnberg — Niemcy) — Juan Perez Garcia, Jose Arias Neira, Fernando Barrera Castro, Dolores Verdun Espinosa, działająca w charakterze następczyni prawnej José Bernala Fernándeza przeciwko Familienkasse Nürnberg

(Sprawa C-225/10) (1)

(Zabezpieczenie społeczne - Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 - Artykuły 77 i 78 - Osoby uprawnione do emerytur lub rent należnych na podstawie ustawodawstw kilku państw członkowskich - Niepełnosprawne dzieci - Świadczenia rodzinne na dzieci pozostające na utrzymaniu - Prawo do świadczeń w byłym państwie członkowskim miejsca zatrudnienia - Istnienie prawa do świadczeń w państwie członkowskim miejsca zamieszkania - Brak złożenia wniosku - Wybór wypłaty świadczenia z tytułu niezdolności do pracy niedającego się pogodzić ze świadczeniami na dzieci pozostające na utrzymaniu - Pojęcie świadczenia na dzieci pozostające na utrzymaniu - Zachowanie praw nabytych w byłym państwie członkowskim miejsca zatrudnienia)

2011/C 362/11

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Sozialgericht Nürnberg

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Juan Perez Garcia, Jose Arias Neira, Fernando Barrera Castro, Dolores Verdun Espinosa, działająca w charakterze następczyni prawnej José Bernala Fernándeza

Strona pozwana: Familienkasse Nürnberg

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Sozialgericht Nürnberg — Wykładnia art. 77 i 78 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie; (Dz.U. L 149, s. 2) — Świadczenia na niepełnosprawne dzieci pozostające na utrzymaniu emerytów lub rencistów należne na podstawie ustawodawstw kilku państw członkowskich i świadczenia na rzecz sierot poddane ustawodawstwom kilku państw członkowskich — Prawo do dodatku wypłacanego przez państwo zatrudnienia, gdy świadczenia na dzieci są wyższe w państwie zamieszkania, ale nie da się ich pogodzić z nieskładkowym świadczeniem z tytułu niepełnosprawności, które wybrał zainteresowany.

Sentencja

| 1) | Artykuł 77 ust. 2 lit. b) ppkt i) i art. 78 ust. 2 lit. b) ppkt i) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie, w brzmieniu zmienionym i uaktualnionym rozporządzeniem Rady (WE) nr 118/97 z dnia 2 grudnia 1996 r., zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 1992/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r., należy interpretować w ten sposób, że osoby uprawnione do emerytury lub renty inwalidzkiej tudzież sieroty po zmarłym pracowniku podlegające ustawodawstwom kilku państw członkowskich, których prawa do emerytury lub renty, podobnie jak prawa sierot, mają jednak za podstawę wyłącznie ustawodawstwo byłego państwa członkowskiego miejsca zatrudnienia, mają prawo domagać się od właściwych organów tego państwa całości zasiłków rodzinnych przewidzianych w tym ustawodawstwie na rzecz niepełnosprawnych dzieci, nawet jeżeli nie zwróciły się w państwie członkowskim miejsca zamieszkania o przyznanie porównywalnych zasiłków w wyższej kwocie przewidzianych w ustawodawstwie tego ostatniego państwa z tego powodu, że dokonały wyboru innego świadczenia dla osób niepełnosprawnych, którego nie da się pogodzić z tymi zasiłkami, w sytuacji gdy prawo do zasiłków rodzinnych w byłym państwie członkowskim miejsca zatrudnienia zostało nabyte wyłącznie w oparciu o ustawodawstwo tego państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 77 ust. 2 lit. b) ppkt i) i art. 78 ust. 2 lit. b) ppkt i) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie, w brzmieniu zmienionym i uaktualnionym rozporządzeniem Rady (WE) nr 118/97 z dnia 2 grudnia 1996 r., zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 1992/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r., należy interpretować w ten sposób, że osoby uprawnione do emerytury lub renty inwalidzkiej tudzież sieroty po zmarłym pracowniku podlegające ustawodawstwom kilku państw członkowskich, których prawa do emerytury lub renty, podobnie jak prawa sierot, mają jednak za podstawę wyłącznie ustawodawstwo byłego państwa członkowskiego miejsca zatrudnienia, mają prawo domagać się od właściwych organów tego państwa całości zasiłków rodzinnych przewidzianych w tym ustawodawstwie na rzecz niepełnosprawnych dzieci, nawet jeżeli nie zwróciły się w państwie członkowskim miejsca zamieszkania o przyznanie porównywalnych zasiłków w wyższej kwocie przewidzianych w ustawodawstwie tego ostatniego państwa z tego powodu, że dokonały wyboru innego świadczenia dla osób niepełnosprawnych, którego nie da się pogodzić z tymi zasiłkami, w sytuacji gdy prawo do zasiłków rodzinnych w byłym państwie członkowskim miejsca zatrudnienia zostało nabyte wyłącznie w oparciu o ustawodawstwo tego państwa członkowskiego.

| 2) | Odpowiedź na pytanie trzecie jest taka sama jak na dwa pierwsze pytania, jeżeli zainteresowani nie mogą na podstawie ustawodawstwa państwa członkowskiego miejsca zamieszkania zdecydować się na wypłatę zasiłków rodzinnych w tym państwie. |
| --- | --- |

2)

Odpowiedź na pytanie trzecie jest taka sama jak na dwa pierwsze pytania, jeżeli zainteresowani nie mogą na podstawie ustawodawstwa państwa członkowskiego miejsca zamieszkania zdecydować się na wypłatę zasiłków rodzinnych w tym państwie.

---

(1)  Dz.U. C 221 z 14.8.2010.

---

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/9 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/9

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 20 października 2011 r. — PepsiCo, Inc. przeciwko Grupo Promer Mon Graphic SA, Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

(Sprawa C-281/10 P) (1)

(Odwołanie - Rozporządzenie nr 6/2002 - Artykuły 5, 6, 10 i art. 25 ust. 1 lit. d) - Wzór wspólnotowy - Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający okrągłą podstawkę do celów promocyjnych - Wcześniejszy wzór wspólnotowy - Inne całościowe wrażenie - Stopień swobody twórcy - Poinformowany użytkownik - Zakres kontroli sądowej - Przeinaczenie faktów)

2011/C 362/12

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: PepsiCo, Inc. (przedstawiciele: E. Armijo Chávarri, abogado, V. von Bomhard, Rechtsanwältin)

Druga strona postępowania: Grupo Promer Mon Graphic SA (przedstawiciel: R. Almaraz Palmero, abogada), Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) z dnia 18 marca 2010 r. w sprawie T-9/07 Grupo Promer Mon Graphic przeciwko OHIM-PepsiCo, Inc., na mocy którego Sąd uwzględnił wniesioną przez właściciela wzoru wspólnotowego nr 53186 1 skargę o stwierdzenie nieważności decyzji R 1001/2005-3 Trzeciej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) z dnia 27 października 2006 r. stwierdzającej nieważność decyzji Wydziału Unieważnień unieważniającej wzór nr 74463 1 (artykuły promocyjne do gier)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje w części odrzucone i w części oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje w części odrzucone i w części oddalone.

| 2) | PepsiCo Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

PepsiCo Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 234 z 28.8.2010.

---

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/9 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/9

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 20 października 2011 r. — Freixenet, SA przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

(Sprawy połączone C-344/10 P i C-345/10 P) (1)

(Odwołania - Zgłoszenia wspólnotowych znaków towarowych przedstawiających białą, oszronioną butelkę oraz czarną, matową, oszronioną butelkę - Odmowa rejestracji - Brak charakteru odróżniającego)

2011/C 362/13

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Freixenet, SA (przedstawiciele: adwokaci F. de Visscher, E. Cornu i D. Moreau)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) z dnia 27 kwietnia 2010 r. w sprawie T-109/08 Freixenet przeciwko OHIM, w którym Sąd ten oddalił skargę wniesioną przez wnoszącą odwołanie na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 30 października 2007 r. (sprawa R 97/2001-1) dotyczącą zgłoszenia oznaczenia przedstawiającego białą, oszronioną butelkę jako wspólnotowego znaku towarowego — Naruszenie art. 7 [ust. 1 lit. b)], art. 73 i art. 38 (ust. 3) rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, s. 1) [obecnie art. 7 (ust. 1 lit. b), art. 75 i art. 37 (ust. 3) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1)] — Naruszenie prawa do obrony i prawa do rzetelnego procesu — Odmowa rejestracji — Brak charakteru odróżniającego

Sentencja

| 1) | Wyroki Sądu Unii Europejskiej z dnia 27 kwietnia 2010 r. w sprawie T-109/08 Freixenet przeciwko OHIM (Biała, oszroniona butelka) i w sprawie T-110/08 Freixenet przeciwko OHIM (Czarna, matowa, oszroniona butelka) zostają uchylone. |
| --- | --- |

1)

Wyroki Sądu Unii Europejskiej z dnia 27 kwietnia 2010 r. w sprawie T-109/08 Freixenet przeciwko OHIM (Biała, oszroniona butelka) i w sprawie T-110/08 Freixenet przeciwko OHIM (Czarna, matowa, oszroniona butelka) zostają uchylone.

| 2) | Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 30 października 2007 r. (sprawa R 97/2001-1) i z dnia 20 listopada 2007 r. (sprawa R 104/2001-1). |
| --- | --- |

2)

Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 30 października 2007 r. (sprawa R 97/2001-1) i z dnia 20 listopada 2007 r. (sprawa R 104/2001-1).

| 3) | Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) zostaje obciążony kosztami zarówno postępowania w pierwszej instancji, jak i postępowania odwoławczego. |
| --- | --- |

3)

Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) zostaje obciążony kosztami zarówno postępowania w pierwszej instancji, jak i postępowania odwoławczego.

---

(1)  Dz.U. C 274 z 9.10.2010.

---

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/10 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/10

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 20 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal in Northern Ireland — Zjednoczone Królestwo) — Department of the Environment for Northern Ireland przeciwko Seaport (NI) Ltd, Magherafelt district Council, F P McCann (Developments) Ltd, Younger Homes Ltd, Heron Brothers Ltd, G Small Contracts, Creagh Concrete Products Ltd

(Sprawa C-474/10) (1)

(Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym - Dyrektywa 2001/42/WE - Artykuł 6 - Wyznaczenie do celów konsultacji organu, który może być zainteresowany wpływem na środowisko wynikającym z realizacji planów i programów - Możliwość sporządzania planów przez organ konsultacyjny - Obowiązek wyznaczenia odrębnego organu - Szczegółowe zasady informowania władz i społeczeństwa oraz konsultowania się z nimi)

2011/C 362/14

Język postępowania: angielski

Sąd krajowy

Court of Appeal in Northern Ireland

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Department of the Environment for Northern Ireland

Strona pozwana: Seaport (NI) Ltd, Magherafelt district Council, F P McCann (Developments) Ltd, Younger Homes Ltd, Heron Brothers Ltd, G Small Contracts, Creagh Concrete Products Ltd

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Court of Appeal in Northern Ireland — Wykładnia wykładni art. 6 ust. 2–4 dyrektywy 2001/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2001 r. w sprawie oceny wpływu niektórych planów i programów na środowisko (Dz.U. L 197, s. 30) — Wyznaczenie do celów konsultacji organu, który może być zainteresowany wpływem na środowisko wynikającym z realizacji planów i programów — Szczegółowe zasady informowania władz i społeczeństwa oraz konsultowania się z nimi

Sentencja

| 1) | W okolicznościach takich jak w sprawie przed sądem krajowym art. 6 ust. 3 dyrektywy 2001/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2001 r. w sprawie oceny wpływu niektórych planów i programów na środowisko nie wymaga, by został utworzony bądź wyznaczony inny organ konsultacyjny w rozumieniu tego przepisu, o ile w ramach organu odpowiedzialnego normalnie za przeprowadzenie konsultacji w sprawach środowiskowych i wyznaczonego jako taki podział funkcjonalny jest zorganizowany w taki sposób, że wewnętrzna jednostka administracyjna tego organu dysponuje rzeczywistą autonomią, oznaczającą między innymi, iż posiada ona własne zasoby administracyjne i personalne i jest tym samym w stanie wypełnić zadania powierzone organom konsultacyjnym w rozumieniu art. 6 ust. 3 tej dyrektywy, a w szczególności udzielić w sposób obiektywny swojej opinii o planie lub programie zamierzonym przez organ, do którego jest przyłączona. |
| --- | --- |

1)

W okolicznościach takich jak w sprawie przed sądem krajowym art. 6 ust. 3 dyrektywy 2001/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2001 r. w sprawie oceny wpływu niektórych planów i programów na środowisko nie wymaga, by został utworzony bądź wyznaczony inny organ konsultacyjny w rozumieniu tego przepisu, o ile w ramach organu odpowiedzialnego normalnie za przeprowadzenie konsultacji w sprawach środowiskowych i wyznaczonego jako taki podział funkcjonalny jest zorganizowany w taki sposób, że wewnętrzna jednostka administracyjna tego organu dysponuje rzeczywistą autonomią, oznaczającą między innymi, iż posiada ona własne zasoby administracyjne i personalne i jest tym samym w stanie wypełnić zadania powierzone organom konsultacyjnym w rozumieniu art. 6 ust. 3 tej dyrektywy, a w szczególności udzielić w sposób obiektywny swojej opinii o planie lub programie zamierzonym przez organ, do którego jest przyłączona.

| 2) | Artykuł 6 ust. 2 dyrektywy 2001/42 należy interpretować w ten sposób, iż nie wymaga on, by terminy, w których wyznaczone organy i społeczeństwo, którego proces decyzyjny dotyczy lub może dotyczyć w rozumieniu ust. 3 i 4 tego artykułu, powinny mieć możliwość wyrażenia swojej opinii o określonym projekcie planu lub programu oraz o sprawozdaniu dotyczącym wpływu takiego planu lub programu na środowisko, zostały wyznaczone w sposób wyraźny w uregulowaniu krajowym transponującym tę dyrektywę, a w konsekwencji wspomniany ust. 2 nie stoi na przeszkodzie temu, by terminy takie były ustalane każdorazowo przez organ opracowujący plan lub program. W tym ostatnim przypadku tenże ust. 2 wymaga jednak, by do celów konsultacji z tymi organami i społeczeństwem w przedmiocie danego projektu planu lub programu faktycznie ustalony termin był wystarczający i dawał im w ten sposób realną możliwość wyrażenia we właściwym czasie ich opinii o tym projekcie planu lub programu oraz o sprawozdaniu dotyczącym wpływu tego planu lub programu na środowisko. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 6 ust. 2 dyrektywy 2001/42 należy interpretować w ten sposób, iż nie wymaga on, by terminy, w których wyznaczone organy i społeczeństwo, którego proces decyzyjny dotyczy lub może dotyczyć w rozumieniu ust. 3 i 4 tego artykułu, powinny mieć możliwość wyrażenia swojej opinii o określonym projekcie planu lub programu oraz o sprawozdaniu dotyczącym wpływu takiego planu lub programu na środowisko, zostały wyznaczone w sposób wyraźny w uregulowaniu krajowym transponującym tę dyrektywę, a w konsekwencji wspomniany ust. 2 nie stoi na przeszkodzie temu, by terminy takie były ustalane każdorazowo przez organ opracowujący plan lub program. W tym ostatnim przypadku tenże ust. 2 wymaga jednak, by do celów konsultacji z tymi organami i społeczeństwem w przedmiocie danego projektu planu lub programu faktycznie ustalony termin był wystarczający i dawał im w ten sposób realną możliwość wyrażenia we właściwym czasie ich opinii o tym projekcie planu lub programu oraz o sprawozdaniu dotyczącym wpływu tego planu lub programu na środowisko.

---

(1)  Dz.U. C 13 z 15.1.2011.

---

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/10 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/10

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 5 września 2011 r. — Verwertungsgesellschaft Wort (VG Wort) przeciwko Kyocera Mita Deutschland GmbH i in.

(Sprawa C-457/11)

2011/C 362/15

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesgerichtshof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Verwertungsgesellschaft Wort (VG Wort)

Strona pozwana: Kyocera Mita Deutschland GmbH, Epson Deutschland GmbH, Xerox GmbH

Pytania prejudycjalne

Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej zostają przedstawione następujące pytania prejudycjalne dotyczące wykładni dyrektywy 2001/29/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym:

| 1) | Czy dyrektywę należy uwzględnić przy wykładni prawa krajowego już dla przypadków, które miały miejsce po wejściu w życie dyrektywy w dniu 22 czerwca 2001 r., jednak przed dniem, od którego znajduje ona zastosowanie, tj. przed 22 grudnia 2002 r.? |
| --- | --- |

1)

Czy dyrektywę należy uwzględnić przy wykładni prawa krajowego już dla przypadków, które miały miejsce po wejściu w życie dyrektywy w dniu 22 czerwca 2001 r., jednak przed dniem, od którego znajduje ona zastosowanie, tj. przed 22 grudnia 2002 r.?

| 2) | Czy zwielokrotnianie za pomocą drukarek stanowi zwielokrotnianie przy użyciu dowolnej techniki fotograficznej lub innego procesu przynoszącego podobny skutek w rozumieniu art. 5 ust. 2 lit. a) dyrektywy? |
| --- | --- |

2)

Czy zwielokrotnianie za pomocą drukarek stanowi zwielokrotnianie przy użyciu dowolnej techniki fotograficznej lub innego procesu przynoszącego podobny skutek w rozumieniu art. 5 ust. 2 lit. a) dyrektywy?

| 3) | W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie drugie: czy wymogi dyrektywy co do godziwej rekompensaty za wyjątki albo ograniczenia w odniesieniu do prawa do zwielokrotniania zgodnie z art. 5 ust. 2 i 3 dyrektywy mogą zostać z uwzględnieniem zasady równego traktowania zawartej w art. 20 Karty praw podstawowych spełnione również wówczas, gdy nie producenci, importerzy lub dostawcy drukarek, lecz producenci, importerzy lub dostawcy innego urządzenia albo szeregu innych urządzeń, składających się na zdatny do podjęcia odpowiedniego zwielokrotniania zespół urządzeń, są podmiotami zobowiązanymi do zapłaty odpowiedniego wynagrodzenia? |
| --- | --- |

3)

W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie drugie: czy wymogi dyrektywy co do godziwej rekompensaty za wyjątki albo ograniczenia w odniesieniu do prawa do zwielokrotniania zgodnie z art. 5 ust. 2 i 3 dyrektywy mogą zostać z uwzględnieniem zasady równego traktowania zawartej w art. 20 Karty praw podstawowych spełnione również wówczas, gdy nie producenci, importerzy lub dostawcy drukarek, lecz producenci, importerzy lub dostawcy innego urządzenia albo szeregu innych urządzeń, składających się na zdatny do podjęcia odpowiedniego zwielokrotniania zespół urządzeń, są podmiotami zobowiązanymi do zapłaty odpowiedniego wynagrodzenia?

| 4) | Czy sama możliwość wykorzystania zabezpieczeń technicznych zgodnie z art. 6 dyrektywy powoduje wyłączenie warunku godziwej rekompensaty w rozumieniu art. 5 ust. 2 lit. b) dyrektywy? |
| --- | --- |

4)

Czy sama możliwość wykorzystania zabezpieczeń technicznych zgodnie z art. 6 dyrektywy powoduje wyłączenie warunku godziwej rekompensaty w rozumieniu art. 5 ust. 2 lit. b) dyrektywy?

| 5) | Czy warunek (art. 5 ust. 2 lit. a) i b) dyrektywy) oraz możliwość (zob. motyw 36 dyrektywy) godziwej rekompensaty ustają, o ile podmiot praw zgodził się wyraźnie lub w sposób dorozumiany na zwielokrotnianie swoich utworów? |
| --- | --- |

5)

Czy warunek (art. 5 ust. 2 lit. a) i b) dyrektywy) oraz możliwość (zob. motyw 36 dyrektywy) godziwej rekompensaty ustają, o ile podmiot praw zgodził się wyraźnie lub w sposób dorozumiany na zwielokrotnianie swoich utworów?

---

(1)  Dz.U. L 167, s. 10.

---

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/11 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/11

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 5 września 2011 r. — Verwertungsgesellschaft Wort (VG Wort) przeciwko Canon Deutschland GmbH

(Sprawa C-458/11)

2011/C 362/16

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesgerichtshof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Verwertungsgesellschaft Wort (VG Wort)

Strona pozwana: Canon Deutschland GmbH

Pytania prejudycjalne

Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej zostają przedstawione następujące pytania prejudycjalne dotyczące wykładni dyrektywy 2001/29/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym:

| 1) | Czy dyrektywę należy uwzględnić przy wykładni prawa krajowego już dla przypadków, które miały miejsce po wejściu w życie dyrektywy w dniu 22 czerwca 2001 r., jednak przed dniem, od którego znajduje ona zastosowanie, tj. przed 22 grudnia 2002 r.? |
| --- | --- |

1)

Czy dyrektywę należy uwzględnić przy wykładni prawa krajowego już dla przypadków, które miały miejsce po wejściu w życie dyrektywy w dniu 22 czerwca 2001 r., jednak przed dniem, od którego znajduje ona zastosowanie, tj. przed 22 grudnia 2002 r.?

| 2) | Czy zwielokrotnianie za pomocą drukarek stanowi zwielokrotnianie przy użyciu dowolnej techniki fotograficznej lub innego procesu przynoszącego podobny skutek w rozumieniu art. 5 ust. 2 lit. a) dyrektywy? |
| --- | --- |

2)

Czy zwielokrotnianie za pomocą drukarek stanowi zwielokrotnianie przy użyciu dowolnej techniki fotograficznej lub innego procesu przynoszącego podobny skutek w rozumieniu art. 5 ust. 2 lit. a) dyrektywy?

| 3) | W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie drugie: czy wymogi dyrektywy co do godziwej rekompensaty za wyjątki albo ograniczenia w odniesieniu do prawa do zwielokrotniania zgodnie z art. 5 ust. 2 i 3 dyrektywy mogą zostać z uwzględnieniem zasady równego traktowania zawartej w art. 20 Karty praw podstawowych spełnione również wówczas, gdy nie producenci, importerzy lub dostawcy drukarek, lecz producenci, importerzy lub dostawcy innego urządzenia albo szeregu innych urządzeń, składających się na zdatny do podjęcia odpowiedniego zwielokrotniania zespół urządzeń, są podmiotami zobowiązanymi do zapłaty odpowiedniego wynagrodzenia? |
| --- | --- |

3)

W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie drugie: czy wymogi dyrektywy co do godziwej rekompensaty za wyjątki albo ograniczenia w odniesieniu do prawa do zwielokrotniania zgodnie z art. 5 ust. 2 i 3 dyrektywy mogą zostać z uwzględnieniem zasady równego traktowania zawartej w art. 20 Karty praw podstawowych spełnione również wówczas, gdy nie producenci, importerzy lub dostawcy drukarek, lecz producenci, importerzy lub dostawcy innego urządzenia albo szeregu innych urządzeń, składających się na zdatny do podjęcia odpowiedniego zwielokrotniania zespół urządzeń, są podmiotami zobowiązanymi do zapłaty odpowiedniego wynagrodzenia?

| 4) | Czy sama możliwość wykorzystania zabezpieczeń technicznych zgodnie z art. 6 dyrektywy powoduje wyłączenie warunku godziwej rekompensaty w rozumieniu art. 5 ust. 2 lit. b) dyrektywy? |
| --- | --- |

4)

Czy sama możliwość wykorzystania zabezpieczeń technicznych zgodnie z art. 6 dyrektywy powoduje wyłączenie warunku godziwej rekompensaty w rozumieniu art. 5 ust. 2 lit. b) dyrektywy?

| 5) | Czy warunek (art. 5 ust. 2 lit. a) i b) dyrektywy) oraz możliwość (zob. motyw 36 dyrektywy) godziwej rekompensaty ustają, o ile podmiot praw zgodził się wyraźnie lub w sposób dorozumiany na zwielokrotnianie swoich utworów? |
| --- | --- |

5)

Czy warunek (art. 5 ust. 2 lit. a) i b) dyrektywy) oraz możliwość (zob. motyw 36 dyrektywy) godziwej rekompensaty ustają, o ile podmiot praw zgodził się wyraźnie lub w sposób dorozumiany na zwielokrotnianie swoich utworów?

---

(1)  Dz.U. L 167, s. 10.

---

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/12 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/12

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshofs (Niemcy) w dniu 5 września 2011 r. — Fujitsu Technology Solutions GmbH przeciwko Verwertungsgesellschaft Wort (VG Wort)

(Sprawa C-459/11)

2011/C 362/17

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesgerichtshof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Fujitsu Technology Solutions GmbH

Strona pozwana: Verwertungsgesellschaft Wort (VG Wort)

Pytania prejudycjalne

Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej zostają przedstawione następujące pytania prejudycjalne dotyczące wykładni dyrektywy 2001/29/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym:

| 1) | Czy dyrektywę należy uwzględnić przy wykładni prawa krajowego już dla przypadków, które miały miejsce po wejściu w życie dyrektywy w dniu 22 czerwca 2001 r., jednak przed dniem, od którego znajduje ona zastosowanie, tj. przed 22 grudnia 2002 r.? |
| --- | --- |

1)

Czy dyrektywę należy uwzględnić przy wykładni prawa krajowego już dla przypadków, które miały miejsce po wejściu w życie dyrektywy w dniu 22 czerwca 2001 r., jednak przed dniem, od którego znajduje ona zastosowanie, tj. przed 22 grudnia 2002 r.?

| 2) | Czy zwielokrotnianie za pomocą komputerów stanowi zwielokrotnianie przy użyciu dowolnej techniki fotograficznej lub innego procesu przynoszącego podobny skutek w rozumieniu art. 5 ust. 2 lit. a) dyrektywy? |
| --- | --- |

2)

Czy zwielokrotnianie za pomocą komputerów stanowi zwielokrotnianie przy użyciu dowolnej techniki fotograficznej lub innego procesu przynoszącego podobny skutek w rozumieniu art. 5 ust. 2 lit. a) dyrektywy?

| 3) | Czy w przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie drugie, czy wymogi dyrektywy co do godziwej rekompensaty za wyjątki albo ograniczenia w odniesieniu do prawa do zwielokrotniania zgodnie z art. 5 ust. 2 i 3 dyrektywy mogą zostać z uwzględnieniem zasady równego traktowania zawartej w art. 20 Karty praw podstawowych spełnione również wówczas, gdy nie producenci, importerzy lub dostawcy komputerów, lecz producenci, importerzy lub dostawcy innego urządzenia albo szeregu innych urządzeń, składających się na zdatny do podjęcia odpowiedniego zwielokrotniania zespół urządzeń, są podmiotami zobowiązanymi do zapłaty odpowiedniego wynagrodzenia? |
| --- | --- |

3)

Czy w przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie drugie, czy wymogi dyrektywy co do godziwej rekompensaty za wyjątki albo ograniczenia w odniesieniu do prawa do zwielokrotniania zgodnie z art. 5 ust. 2 i 3 dyrektywy mogą zostać z uwzględnieniem zasady równego traktowania zawartej w art. 20 Karty praw podstawowych spełnione również wówczas, gdy nie producenci, importerzy lub dostawcy komputerów, lecz producenci, importerzy lub dostawcy innego urządzenia albo szeregu innych urządzeń, składających się na zdatny do podjęcia odpowiedniego zwielokrotniania zespół urządzeń, są podmiotami zobowiązanymi do zapłaty odpowiedniego wynagrodzenia?

| 4) | Czy sama możliwość wykorzystania zabezpieczeń technicznych zgodnie z art. 6 dyrektywy powoduje wyłączenie warunku godziwej rekompensaty w rozumieniu art. 5 ust. 2 lit. b) dyrektywy? |
| --- | --- |

4)

Czy sama możliwość wykorzystania zabezpieczeń technicznych zgodnie z art. 6 dyrektywy powoduje wyłączenie warunku godziwej rekompensaty w rozumieniu art. 5 ust. 2 lit. b) dyrektywy?

| 5) | Czy warunek (art. 5 ust. 2 lit. a) i b) dyrektywy) oraz możliwość (zob. motyw 36 dyrektywy) godziwej rekompensaty ustają, o ile podmiot praw zgodził się wyraźnie lub w sposób dorozumiany na zwielokrotnianie swoich utworów? |
| --- | --- |

5)

Czy warunek (art. 5 ust. 2 lit. a) i b) dyrektywy) oraz możliwość (zob. motyw 36 dyrektywy) godziwej rekompensaty ustają, o ile podmiot praw zgodził się wyraźnie lub w sposób dorozumiany na zwielokrotnianie swoich utworów?

---

(1)  Dz.U. L 167, s. 10.

---

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/12 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/12

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 5 września 2011 r. — Hewlett-Packard GmbH przeciwko Verwertungsgesellschaft Wort (VG Wort)

(Sprawa C-460/11)

2011/C 362/18

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesgerichtshof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Hewlett-Packard GmbH

Strona pozwana: Verwertungsgesellschaft Wort (VG Wort)

Pytania prejudycjalne

Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej zostają przedstawione następujące pytania prejudycjalne dotyczące wykładni dyrektywy 2001/29/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym:

| 1) | Czy dyrektywę należy uwzględnić przy wykładni prawa krajowego już dla przypadków, które miały miejsce po wejściu w życie dyrektywy w dniu 22 czerwca 2001 r., jednak przed dniem, od którego znajduje ona zastosowanie, tj. przed 22 grudnia 2002 r.? |
| --- | --- |

1)

Czy dyrektywę należy uwzględnić przy wykładni prawa krajowego już dla przypadków, które miały miejsce po wejściu w życie dyrektywy w dniu 22 czerwca 2001 r., jednak przed dniem, od którego znajduje ona zastosowanie, tj. przed 22 grudnia 2002 r.?

| 2) | Czy zwielokrotnianie za pomocą drukarek stanowi zwielokrotnianie przy użyciu dowolnej techniki fotograficznej lub innego procesu przynoszącego podobny skutek w rozumieniu art. 5 ust. 2 lit. a) dyrektywy? |
| --- | --- |

2)

Czy zwielokrotnianie za pomocą drukarek stanowi zwielokrotnianie przy użyciu dowolnej techniki fotograficznej lub innego procesu przynoszącego podobny skutek w rozumieniu art. 5 ust. 2 lit. a) dyrektywy?

| 3) | W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie drugie: czy wymogi dyrektywy co do godziwej rekompensaty za wyjątki albo ograniczenia w odniesieniu do prawa do zwielokrotniania zgodnie z art. 5 ust. 2 i 3 dyrektywy mogą zostać z uwzględnieniem zasady równego traktowania zawartej w art. 20 Karty praw podstawowych spełnione również wówczas, gdy nie producenci, importerzy lub dostawcy drukarek, lecz producenci, importerzy lub dostawcy innego urządzenia albo szeregu innych urządzeń, składających się na zdatny do podjęcia odpowiedniego zwielokrotniania zespół urządzeń, są podmiotami zobowiązanymi do zapłaty odpowiedniego wynagrodzenia? |
| --- | --- |

3)

W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie drugie: czy wymogi dyrektywy co do godziwej rekompensaty za wyjątki albo ograniczenia w odniesieniu do prawa do zwielokrotniania zgodnie z art. 5 ust. 2 i 3 dyrektywy mogą zostać z uwzględnieniem zasady równego traktowania zawartej w art. 20 Karty praw podstawowych spełnione również wówczas, gdy nie producenci, importerzy lub dostawcy drukarek, lecz producenci, importerzy lub dostawcy innego urządzenia albo szeregu innych urządzeń, składających się na zdatny do podjęcia odpowiedniego zwielokrotniania zespół urządzeń, są podmiotami zobowiązanymi do zapłaty odpowiedniego wynagrodzenia?

---

(1)  Dz.U. L 167, s. 10.

---

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/13 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/13

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Central Administrativo Sul (Portugalia) w dniu 26 września 2011 r. — Portugal Telecom SGPS, SA przeciwko Fazenda Pública

(Sprawa C-496/11)

2011/C 362/19

Język postępowania: portugalski

Sąd krajowy

Tribunal Central Administrativo Sul

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Portugal Telecom SGPS, SA.

Strona pozwana: Fazenda Pública.

Interwenient: Ministério Público

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy prawidłowa wykładnia art. 17 ust. 2 szóstej dyrektywy Rady (77/388/EWG) z dnia 17 maja 1977 r. (1) sprzeciwia się temu, aby portugalski organ podatkowy nakładał na skarżącą — SGPS [spółkę zarządzającą akcjami i udziałami innych spółek] — obowiązek posługiwania się metodą odliczenia według prorata w odniesieniu do całego podatku VAT poniesionego przy inputs na tej podstawie, iż głównym przedmiotem działalności tej spółki jest zarządzanie akcjami i udziałami innych spółek, nawet wówczas gdy owe inputs (nabyte usługi) maja bezpośredni i ścisły związek z opodatkowanymi transakcjami — świadczenie usług — które wykonywane są następnie w ramach dodatkowej, dozwolonej prawnie, działalności świadczenia usług technicznych zarządzania? |
| --- | --- |

1)

Czy prawidłowa wykładnia art. 17 ust. 2 szóstej dyrektywy Rady (77/388/EWG) z dnia 17 maja 1977 r. (1) sprzeciwia się temu, aby portugalski organ podatkowy nakładał na skarżącą — SGPS [spółkę zarządzającą akcjami i udziałami innych spółek] — obowiązek posługiwania się metodą odliczenia według prorata w odniesieniu do całego podatku VAT poniesionego przy inputs na tej podstawie, iż głównym przedmiotem działalności tej spółki jest zarządzanie akcjami i udziałami innych spółek, nawet wówczas gdy owe inputs (nabyte usługi) maja bezpośredni i ścisły związek z opodatkowanymi transakcjami — świadczenie usług — które wykonywane są następnie w ramach dodatkowej, dozwolonej prawnie, działalności świadczenia usług technicznych zarządzania?

| 2) | Czy podmiot posiadający status spółki zarządzającej akcjami i udziałami spółek i który podlega podatkowi VAT przy nabyciu towarów i usług, które następnie są przekazywane w całości wraz z podatkiem VAT na spółki zarządzane, przy czym stanowi to działalność o charakterze pomocniczym — świadczenie usług technicznych administracji i zarządzania — wobec głównej wykonywanej działalności — zarządzania akcjami i udziałami spółek — może odliczyć cały podatek naliczony przy takich nabyciach przy zastosowaniu metody odliczenia według rzeczywistego przeznaczenia, przewidzianej w art. 17 ust. 2 szóstej dyrektywy? |
| --- | --- |

2)

Czy podmiot posiadający status spółki zarządzającej akcjami i udziałami spółek i który podlega podatkowi VAT przy nabyciu towarów i usług, które następnie są przekazywane w całości wraz z podatkiem VAT na spółki zarządzane, przy czym stanowi to działalność o charakterze pomocniczym — świadczenie usług technicznych administracji i zarządzania — wobec głównej wykonywanej działalności — zarządzania akcjami i udziałami spółek — może odliczyć cały podatek naliczony przy takich nabyciach przy zastosowaniu metody odliczenia według rzeczywistego przeznaczenia, przewidzianej w art. 17 ust. 2 szóstej dyrektywy?

---

(1)  Szósta dyrektywa Rady (77/388/EWG) z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s.1).

---

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/13 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/13

---

Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 13 lipca 2011 r. w sprawie T-151/07 Kone Oyj, Kone GmbH, Kone BV przeciwko Komisji, wniesione w dniu 29 września 2011 r. przez Kone Oyj, Kone GmbH, Kone BV

(Sprawa C-510/11 P)

2011/C 362/20

Język postępowania: angielski

Strony

Wnosząca odwołanie: Kone Oyj, Kone GmbH, Kone BV (przedstawiciele: T. Vinje, Solicitor, D. Paemen, Advocaat, A. Tomtsis, Dikigoros, A. Morfey, Solicitor)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącej odwołanie

| — | uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu I Instancji; |
| --- | --- |

—

uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu I Instancji;

| — | stwierdzenie nieważności art. 2 ust. 2 zaskarżonej decyzji w zakresie w jakim nakłada on grzywnę na Kone Oyj i Kone GmbH oraz nie nakłada grzywny lub nakłada niższą grzywnę niż ustalona mocą decyzji Komisji z dnia 21 lutego 2007 r. dotyczącej postępowania na podstawie 101 TFEU (sprawa COMP/E-1/38.823 — PO/Windy i Schody ruchome) (zwanej dalej „zaskarżoną decyzją”); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 2 ust. 2 zaskarżonej decyzji w zakresie w jakim nakłada on grzywnę na Kone Oyj i Kone GmbH oraz nie nakłada grzywny lub nakłada niższą grzywnę niż ustalona mocą decyzji Komisji z dnia 21 lutego 2007 r. dotyczącej postępowania na podstawie 101 TFEU (sprawa COMP/E-1/38.823 — PO/Windy i Schody ruchome) (zwanej dalej „zaskarżoną decyzją”);

| — | stwierdzenie nieważności art. 2 ust. 4 zaskarżonej decyzji w zakresie w jakim nakłada on grzywnę na Kone Oyj i Kone BVoraz oraz nakłada grzywnę niższej wysokości niż ustalona mocą zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 2 ust. 4 zaskarżonej decyzji w zakresie w jakim nakłada on grzywnę na Kone Oyj i Kone BVoraz oraz nakłada grzywnę niższej wysokości niż ustalona mocą zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżące podnoszą następujące zarzuty na poparcie żądania uchylenia zaskarżonego wyroku:

| | Jeśli chodzi o naruszenie, które popełniono w Niemczech, Sąd naruszył prawo stwierdzając, że Komisja nie przekroczyła w sposób oczywisty służącego jej zakresu swobodnego uznania, oceniając sposób w jaki Kone przyczyniła się do wszczęcia dochodzenia oraz stwierdzenia faktu popełniania naruszenia w zaskarżonej decyzji. Tym samym Sąd naruszając prawo niesłusznie odmówił Kone zwolnienia z grzywny na podstawie komunikatu Komisji w sprawie zwolnienia z grzywien oraz zmniejszania grzywien w przypadkach karteli (zwanego dalej „komunikatem z 2002 r.”). |
| --- | --- |

Jeśli chodzi o naruszenie, które popełniono w Niemczech, Sąd naruszył prawo stwierdzając, że Komisja nie przekroczyła w sposób oczywisty służącego jej zakresu swobodnego uznania, oceniając sposób w jaki Kone przyczyniła się do wszczęcia dochodzenia oraz stwierdzenia faktu popełniania naruszenia w zaskarżonej decyzji. Tym samym Sąd naruszając prawo niesłusznie odmówił Kone zwolnienia z grzywny na podstawie komunikatu Komisji w sprawie zwolnienia z grzywien oraz zmniejszania grzywien w przypadkach karteli (zwanego dalej „komunikatem z 2002 r.”).

| | Sąd naruszył również prawo orzekając, że naruszenie przez Komisję komunikatu z 2002 r. nie stanowiło naruszenia zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań. |
| --- | --- |

Sąd naruszył również prawo orzekając, że naruszenie przez Komisję komunikatu z 2002 r. nie stanowiło naruszenia zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań.

| | Co się tyczy naruszenia, które popełniono w Niderlandach, Sąd naruszył prawo przychylając się do odmowy Komisji obniżenia kwoty grzywny nałożonej na Kone na podstawie komunikatu z 2002 r., z powodu opisu informacji jakich udzieliła w swoim wniosku o zwolnienie z grzywny. W rezultacie Sąd potwierdził decyzję Komisji w zakresie w jakim odmawiała ona Kone przyznania jakiegokolwiek obniżenia grzywny nałożonej z tytułu jej udziału w kartelu w Niderlandach. |
| --- | --- |

Co się tyczy naruszenia, które popełniono w Niderlandach, Sąd naruszył prawo przychylając się do odmowy Komisji obniżenia kwoty grzywny nałożonej na Kone na podstawie komunikatu z 2002 r., z powodu opisu informacji jakich udzieliła w swoim wniosku o zwolnienie z grzywny. W rezultacie Sąd potwierdził decyzję Komisji w zakresie w jakim odmawiała ona Kone przyznania jakiegokolwiek obniżenia grzywny nałożonej z tytułu jej udziału w kartelu w Niderlandach.

| | Sąd naruszył również prawo orzekając, ze Komisja nie naruszyła zasady równego traktowania, stwierdzając, że dowody przedstawione przez Kone, dotyczące kartelu w Niderlandach były nieporównywalne z dowodami dostarczonymi przez ThyssenKrupp odnośnie kartelu w Belgii. |
| --- | --- |

Sąd naruszył również prawo orzekając, ze Komisja nie naruszyła zasady równego traktowania, stwierdzając, że dowody przedstawione przez Kone, dotyczące kartelu w Niderlandach były nieporównywalne z dowodami dostarczonymi przez ThyssenKrupp odnośnie kartelu w Belgii.

---

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/14 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/14

---

Skarga wniesiona w dniu 7 października 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-517/11)

2011/C 362/21

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Patakia, I. Chatzigiannis i S. Petrova)

Strona pozwana: Republika Grecka

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie przyjmując wszelkich niezbędnych środków w celu uniknięcia na specjalnych obszarach ochrony pogorszenia stanu siedlisk przyrodniczych i siedlisk gatunków, dla których został wyznaczony obszar specjalnej ochrony (OSO) 1220009 i w szczególności nie przyjmując wszelkich niezbędnych środków w celu realizacji działań dotyczących zaprzestania odwiertów, irygacji, unieszkodliwiania odpadów przemysłowych oraz projektu zarządzania i zintegrowanego programu monitoringu Parku Narodowego jezior Koroneja-Wolwi i Makedonikon Tempon Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 6 ust. 2 dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory w związku z art. 7 tej dyrektywy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie przyjmując wszelkich niezbędnych środków w celu uniknięcia na specjalnych obszarach ochrony pogorszenia stanu siedlisk przyrodniczych i siedlisk gatunków, dla których został wyznaczony obszar specjalnej ochrony (OSO) 1220009 i w szczególności nie przyjmując wszelkich niezbędnych środków w celu realizacji działań dotyczących zaprzestania odwiertów, irygacji, unieszkodliwiania odpadów przemysłowych oraz projektu zarządzania i zintegrowanego programu monitoringu Parku Narodowego jezior Koroneja-Wolwi i Makedonikon Tempon Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 6 ust. 2 dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory w związku z art. 7 tej dyrektywy;

| — | stwierdzenie, że nie doprowadzając do końca prac dotyczących utworzenia systemu zbierania i oczyszczania ścieków komunalnych dla aglomeracji w Langadzie Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 3 i 4 ust. 1 i 3 dyrektywy Rady 91/271/EWG z dnia 21 maja 1991 r. dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie doprowadzając do końca prac dotyczących utworzenia systemu zbierania i oczyszczania ścieków komunalnych dla aglomeracji w Langadzie Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 3 i 4 ust. 1 i 3 dyrektywy Rady 91/271/EWG z dnia 21 maja 1991 r. dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych;

| — | obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

| 1) | Podniesione naruszenie dotyczy pogorszenia stanu i zanieczyszczenia jeziora w Koronei (prefektura w Salonikach), będących skutkiem szeregu działań szkodliwych dla środowiska i niestosowania uregulowań przyjętych przez Republikę Grecką w celu ochrony wspomnianego jeziora. |
| --- | --- |

1)

Podniesione naruszenie dotyczy pogorszenia stanu i zanieczyszczenia jeziora w Koronei (prefektura w Salonikach), będących skutkiem szeregu działań szkodliwych dla środowiska i niestosowania uregulowań przyjętych przez Republikę Grecką w celu ochrony wspomnianego jeziora.

| 2) | Aby dostosować się do przepisów środowiskowych Unii władze greckie ustanowiły system ochrony tego obszaru (dekret międzyministerialny 6919/2004), specjalny program zmniejszenia zanieczyszczenia wody (dekret międzyministerialny 35308/1838/2005) i projekt akcji przeciwko zanieczyszczeniu wywołanemu przez azotany (dekret międzyministerialny 16175/824/2006) oraz zatwierdziły realizację 21 działań niezbędnych dla rekultywacji jeziora w ramach planu opracowanego przez prefekturę (zwanego dalej „Master Plan”). Równocześnie zapewniono finansowanie wspomnianych środków z funduszy Unii [zob. w szczególności decyzję Funduszu Spójności C(2005) 5799 z dnia 19 grudnia 2005 r. w sprawie finansowania prac infrastrukturalnych] i w pozostałym zakresie z funduszy krajowych. |
| --- | --- |

2)

Aby dostosować się do przepisów środowiskowych Unii władze greckie ustanowiły system ochrony tego obszaru (dekret międzyministerialny 6919/2004), specjalny program zmniejszenia zanieczyszczenia wody (dekret międzyministerialny 35308/1838/2005) i projekt akcji przeciwko zanieczyszczeniu wywołanemu przez azotany (dekret międzyministerialny 16175/824/2006) oraz zatwierdziły realizację 21 działań niezbędnych dla rekultywacji jeziora w ramach planu opracowanego przez prefekturę (zwanego dalej „Master Plan”). Równocześnie zapewniono finansowanie wspomnianych środków z funduszy Unii [zob. w szczególności decyzję Funduszu Spójności C(2005) 5799 z dnia 19 grudnia 2005 r. w sprawie finansowania prac infrastrukturalnych] i w pozostałym zakresie z funduszy krajowych.

| 3) | Komisja utrzymuje jednak, iż w istotnym zakresie władze greckie nadal nie wprowadziły w życie odnośnych uregulowań. Problem pogorszenia stanu jeziora pozostał nierozwiązany a realizacja niektórych spośród wspomnianych 21 działań (nieodzowna przesłanka dostępu do środków finansowych z UE) została w konsekwencji opóźniona. Mając na uwadze brak postępów w stosowaniu zaplanowanych środków Komisja zadecydowała o wniesieniu skargi do Trybunału. |
| --- | --- |

3)

Komisja utrzymuje jednak, iż w istotnym zakresie władze greckie nadal nie wprowadziły w życie odnośnych uregulowań. Problem pogorszenia stanu jeziora pozostał nierozwiązany a realizacja niektórych spośród wspomnianych 21 działań (nieodzowna przesłanka dostępu do środków finansowych z UE) została w konsekwencji opóźniona. Mając na uwadze brak postępów w stosowaniu zaplanowanych środków Komisja zadecydowała o wniesieniu skargi do Trybunału.

| 4) | Komisja utrzymuje w szczególności, że naruszony został art. 6 ust. 2 dyrektywy 92/43/EWG w związku z jej art. 7 mający na celu uniknięcie na specjalnych obszarach ochrony pogorszenia stanu siedlisk przyrodniczych i siedlisk gatunków, jak również uniknięcie niepokojenia gatunków, dla których obszary te zostały wyznaczone i negatywnego wpływu na ochronę dzikiego ptactwa. |
| --- | --- |

4)

Komisja utrzymuje w szczególności, że naruszony został art. 6 ust. 2 dyrektywy 92/43/EWG w związku z jej art. 7 mający na celu uniknięcie na specjalnych obszarach ochrony pogorszenia stanu siedlisk przyrodniczych i siedlisk gatunków, jak również uniknięcie niepokojenia gatunków, dla których obszary te zostały wyznaczone i negatywnego wpływu na ochronę dzikiego ptactwa.

| 5) | Według Komisji Grecja nie przyjęła środków niezbędnych dla wykonania wszystkich zaplanowanych działań, które zostały uznane za niezbędne dla realizacji celów wspomnianych uregulowań. |
| --- | --- |

5)

Według Komisji Grecja nie przyjęła środków niezbędnych dla wykonania wszystkich zaplanowanych działań, które zostały uznane za niezbędne dla realizacji celów wspomnianych uregulowań.

| 6) | W szczególności,






  — | nie doprowadzono do ostatecznego zaprzestania bezprawnych odwiertów, co same władze greckie uznały za niezbędne dla rekultywacji jeziora; |
| --- | --- | --- |

6)

W szczególności,

—

nie doprowadzono do ostatecznego zaprzestania bezprawnych odwiertów, co same władze greckie uznały za niezbędne dla rekultywacji jeziora;

| — | nie doprowadzono dotychczas do ograniczenia zakresu irygacji, w takim stopniu aby można go było zaakceptować, co wynika z faktu, że władze greckie nie przedstawiły dowodów na to, iż planowane środki zostały przyjęte; |
| --- | --- |

—

nie doprowadzono dotychczas do ograniczenia zakresu irygacji, w takim stopniu aby można go było zaakceptować, co wynika z faktu, że władze greckie nie przedstawiły dowodów na to, iż planowane środki zostały przyjęte;

| — | nie dokończono dotychczas badań w przedmiocie prac budowlanych dotyczących zbiorowych sieci irygacyjnych i wzbogacenia strefy freatycznej jeziora w Koronei a także nie zrealizowano unieszkodliwiania odpadów przemysłowych, gdyż nie została podpisana umowa w przedmiocie prac budowlanych dotyczących niecki jeziora. Ponadto nadal bezprawnie działają cztery zanieczyszczające zakłady przemysłowe; |
| --- | --- |

—

nie dokończono dotychczas badań w przedmiocie prac budowlanych dotyczących zbiorowych sieci irygacyjnych i wzbogacenia strefy freatycznej jeziora w Koronei a także nie zrealizowano unieszkodliwiania odpadów przemysłowych, gdyż nie została podpisana umowa w przedmiocie prac budowlanych dotyczących niecki jeziora. Ponadto nadal bezprawnie działają cztery zanieczyszczające zakłady przemysłowe;

| — | dotychczas nie zatwierdzono projektu zarządzania i zintegrowanego programu monitoringu Parku Narodowego jezior Koroneja-Wolwi i Makedonikon Tempon. |
| --- | --- |

—

dotychczas nie zatwierdzono projektu zarządzania i zintegrowanego programu monitoringu Parku Narodowego jezior Koroneja-Wolwi i Makedonikon Tempon.

| 7) | Dodatkowo Komisja uważa, że naruszone zostały art. 3 i 4 dyrektywy dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych. Co się bowiem tyczy utworzenia systemu zbierania w Langadzie składającego się ze zbiornika odpadów kanalizacyjnych pochodzenia indywidualnego i przemysłowego i biologicznego funkcjonowania Komisja nie została powiadomiona przez władze greckie o zakończeniu pierwszego etapu przewidzianych prac, które po zakończeniu wywoływałyby korzystne skutki dla połowy populacji miasta Langada. W każdym razie drugi etap oczyszczania, który przyniósłby, po jego zakończeniu, korzyści dla całej tej populacji jest dopiero przedmiotem analiz. |
| --- | --- |

7)

Dodatkowo Komisja uważa, że naruszone zostały art. 3 i 4 dyrektywy dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych. Co się bowiem tyczy utworzenia systemu zbierania w Langadzie składającego się ze zbiornika odpadów kanalizacyjnych pochodzenia indywidualnego i przemysłowego i biologicznego funkcjonowania Komisja nie została powiadomiona przez władze greckie o zakończeniu pierwszego etapu przewidzianych prac, które po zakończeniu wywoływałyby korzystne skutki dla połowy populacji miasta Langada. W każdym razie drugi etap oczyszczania, który przyniósłby, po jego zakończeniu, korzyści dla całej tej populacji jest dopiero przedmiotem analiz.

| 8) | Wreszcie, jeżeli chodzi o wtórne oczyszczenie ścieków komunalnych do chwili udzielenia przez władze greckie odpowiedzi na uzasadnioną opinię umowa w tym względzie nie została jeszcze zawarta. |
| --- | --- |

8)

Wreszcie, jeżeli chodzi o wtórne oczyszczenie ścieków komunalnych do chwili udzielenia przez władze greckie odpowiedzi na uzasadnioną opinię umowa w tym względzie nie została jeszcze zawarta.

---

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/15 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/15

---

Skarga wniesiona w dniu 11 października 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Francuskiej

(Sprawa C-520/11)

2011/C 362/22

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Jimeno Fernández i D. Bianchi, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Francuska

Żądania strony skarżącej

Komisja Europejska wnosi do Trybunału o:

| — | stwierdzenie, że poprzez niewykonanie decyzji Komisji 2009/726/WE, wzywającej Francję do zawieszenia stosowania środków zakazujących wprowadzania na jej terytorium mleka i produktów mlecznych do celów spożywczych z gospodarstw, w których potwierdzono przypadek trzęsawki klasycznej, Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 4 ust.3 TUE i art. 288 TFUE; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że poprzez niewykonanie decyzji Komisji 2009/726/WE, wzywającej Francję do zawieszenia stosowania środków zakazujących wprowadzania na jej terytorium mleka i produktów mlecznych do celów spożywczych z gospodarstw, w których potwierdzono przypadek trzęsawki klasycznej, Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 4 ust.3 TUE i art. 288 TFUE;

| — | obciążenie Republiki Francuskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Francuskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W dniu 25 lutego Francja W dniu 25 lutego 2009 r. Francja wydała rozporządzenie w sprawie zakazu przywozu na terytorium Francji mleka i produktów mlecznych przeznaczonych do spożycia przez człowieka, pochodzących od owiec i kóz stanowiących ryzyko w zakresie przenośnych encefalopatii gąbczastych.

Komisja przedstawiła sprawę Stałemu Komitetowi ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt (SCOFCAH) w celu rozszerzenia, poprawienia lub odwołania wspomnianych tymczasowych krajowych środków ochronnych.

Na podstawie dostępnych opinii naukowych oraz wyjaśnień SCOFCAH, w dniu 24 września 2009 r. Komisja uznała, że przyjęte przez Francję tymczasowe krajowe środki ochronne wykraczają poza zakres niezbędny do uniknięcia poważnego ryzyka dla zdrowia ludzi, nawet przy uwzględnieniu zasady ostrożności, i wydała, na podstawie art. 54 ust. 2 rozporządzenia 178/2002 (1), decyzję 2009/726/WE (2), wzywając Francję do zawieszenia stosowania tych środków.

Republika Francuska wniosła skargę o stwierdzenie nieważności tej decyzji, nie wystąpiła jednak z wnioskiem o zawieszenie jej wykonania.

Komisja uważa, ze Republika Francuska, poprzez niewykonanie wspomnianej decyzji, uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 4 ust. 3 TUE i art. 288 TFUE.

Po pierwsze, zgodnie z art. 4 ust. 3 TUE, państwa członkowskie podejmują wszelkie środki ogólne lub szczególne właściwe dla zapewnienia wykonania zobowiązań wynikających z traktatów lub aktów instytucji Unii.

Po drugie, art. 288 TFUE stanowi, że decyzja wiąże swoich adresatów w całości w celu zapewnienia jej pełnej skuteczności.

Wreszcie, ponieważ skarga o stwierdzenie nieważności wniesiona przez Republikę Francuską przeciwko decyzji 2009/726/WE nie ma skutku zawieszającego i Republika Francuska nie wniosła o zawieszenie jej wykonania, zastosowanie zaskarżonej decyzji nie zostało zawieszone.

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U. L 31, s. 1).

(2)  Decyzja Komisji z dnia 24 września 2009 r. w sprawie tymczasowych środków ochronnych przedsięwziętych przez Francję w odniesieniu do wprowadzania na jej terytorium mleka i produktów mlecznych z gospodarstwa, w którym potwierdzono przypadek trzęsawki klasycznej (Dz.U. L 258, s. 27).

---

Sąd

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/17 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/17

---

Postanowienie Sądu z dnia 25 października 2011 r. — Cadila Healthcare przeciwko OHIM — Laboratorios Inibsa (ZYDUS)

(Sprawa T-287/08) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Wycofanie sprzeciwu - Umorzenie postępowania)

2011/C 362/23

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Cadila Healthcare Ltd (Ahmedabad, Indie) (przedstawiciele: S. Bailey, F. Potin oraz A. Juaristi, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Laboratorios Inibsa, SA (Llissa de Vall, Hiszpania)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 5 maja 2008 r. (sprawa R 1322/2007-2), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Laboratorios Inibsa, SA a Cadila Healthcare Ltd.

Sentencja

| 1) | Postępowanie w sprawie niniejszej skargi zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w sprawie niniejszej skargi zostaje umorzone.

| 2) | Strona skarżąca pokrywa swoje własne koszty oraz koszty poniesione przez stronę pozwaną. |
| --- | --- |

2)

Strona skarżąca pokrywa swoje własne koszty oraz koszty poniesione przez stronę pozwaną.

---

(1)  Dz.U. C 247 z 27.9.2008.

---

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/17 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/17

---

Postanowienie Sądu z dnia 20 października 2011 r. — United Phosphorus przeciwko Komisji

(Sprawa T-95/09) (1)

(Środki ochrony roślin - Substancja czynna napropamid - Niewłączenie do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG - Ustanowienie późniejszej dyrektywy - Umorzenie postępowania)

2011/C 362/24

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: United Phosphorus Ltd (Warrington, Cheshire, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: adwokaci C. Mereu i K. Van Maldegem)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo L. Parpala i N.B. Rasmussen, następnie L. Parpala, pełenomocnik, wspierani przez adwokata J. Stuycka)

Przedmiot

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2008/902/WE z dnia 7 listopada 2008 r. dotyczącej niewłączenia napropamidu do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG oraz cofnięcia zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję.

Sentencja

| 1) | Postępowanie w sprawie skargi zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w sprawie skargi zostaje umorzone.

| 2) | Każda ze stron ponosi własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron ponosi własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 102 z 1.5.2009.

---

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/17 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/17

---

Skarga wniesiona w dniu 26 września 2011 r. — Peek&Cloppenburg przeciwko OHIM — Peek&Cloppenburg (Peek&Cloppenburg)

(Sprawa T-506/11)

2011/C 362/25

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Peek&Cloppenburg KG (Düsseldorf, Niemcy) (przedstawiciele: adwokat S. Abrar)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Peek&Cloppenburg (Hamburg, Niemcy)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 28 lutego 2011 r. w sprawie R 53/2005-1; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 28 lutego 2011 r. w sprawie R 53/2005-1;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „Peek&Cloppenburg” dla usług z klasy 25

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Peek&Cloppenburg

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: inne wcześniejsze prawo do oznaczenia, mianowicie firma „Peek&Cloppenburg” ważna w Niemczech

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 4 rozporządzenia nr 207/2009, ponieważ nie można była zabronić używania wcześniejszego znaku „Peek&Cloppenburg” i brak jest podstawy dla żądania zakazu używania na terytorium Niemiec na podstawie §12 Markengesetz oraz naruszenie art. 76 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia nr 207/2009, ponieważ przed wydaniem decyzji Izba Odwoławcza powinna była zaczekać na wydanie orzeczenia przez niemiecki Bundesgerichtshof i na uzyskanie przez to orzeczenie, wydane w niemieckim postępowaniu o wykreślenie znaku towarowego, powagi rzeczy osądzonej

---

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/18 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/18

---

Skarga wniesiona w dniu 26 września 2011 r. — Peek&Cloppenburg przeciwko OHIM — Peek&Cloppenburg (Peek&Cloppenburg)

(Sprawa T-507/11)

2011/C 362/26

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Peek&Cloppenburg KG (Düsseldorf, Niemcy) (przedstawiciele: adwokat S. Abrar)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Peek&Cloppenburg (Hamburg, Niemcy)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 28 lutego 2011 r. w sprawie R 262/2005-1; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 28 lutego 2011 r. w sprawie R 262/2005-1;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „Peek&Cloppenburg” dla usług z klasy 35

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Peek&Cloppenburg

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: inne wcześniejsze prawo do oznaczenia, mianowicie firma „Peek&Cloppenburg” ważna w Niemczech

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 4 rozporządzenia nr 207/2009, ponieważ nie można była zabronić używania wcześniejszego znaku „Peek&Cloppenburg” i brak jest podstawy dla żądania zakazu używania na terytorium Niemiec na podstawie §12 Markengesetz oraz naruszenie art. 76 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia nr 207/2009, ponieważ przed wydaniem decyzji Izba Odwoławcza powinna była zaczekać na wydanie orzeczenia przez niemiecki Bundesgerichtshof i na uzyskanie przez to orzeczenie, wydane w niemieckim postępowaniu o wykreślenie znaku towarowego, powagi rzeczy osądzonej

---

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/18 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/18

---

Skarga wniesiona w dniu 6 października 2011 r. — Aloe Vera of America przeciwko OHIM — Diviril (FOREVER)

(Sprawa T-528/11)

2011/C 362/27

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Aloe Vera of America, Inc. (Dallas, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: R.Niebel i F.Kerl, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Diviril-Distribuidora de Viveres do Ribatejo, Lda (Alenquer, Portugalia).

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 8 sierpnia 2011 r. w sprawie R 742/2010-4; oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 8 sierpnia 2011 r. w sprawie R 742/2010-4; oraz

| — | obciążenie pozwanego oraz, odpowiednio, Diviril-Distribuidora de Viveres do Ribatejo, Lda kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanego oraz, odpowiednio, Diviril-Distribuidora de Viveres do Ribatejo, Lda kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy „FOREVER”, dla towarów z klas 3, 5, 30, 31 i 32 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 5617089

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Diviril-Distribuidora de Viveres do Ribatejo, Lda

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: graficzny znak towarowy „4 EVER”,, zarejestrowany w Portugalii pod numerem 297697 dla towarów z klasy 32

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8, ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009 ze względu na to, że Izba Odwoławcza (i) niewłaściwie oceniła dowód używania przedstawiony przez Diviril-Distribuidora de Viveres do Ribatejo, Lda; (ii) nie wykazała prawidłowo różnic fonetycznych między kolidującymi ze sobą znakami; (iii) nie zidentyfikowała prawidłowo koncepcyjnych różnic pomiędzy kolidującymi ze sobą znakami; (iv) nie oceniła prawidłowo wizualnych różnic między kolidującymi ze sobą znakami.

---

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/19 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/19

---

Skarga wniesiona w dniu 29 września 2011 r. — Evonik Industries przeciwko OHIM — Impulso Industrial Alternativo (Impulso creador)

(Sprawa T-529/11)

2011/C 362/28

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Evonik Industries AG (Essen, Niemcy) (przedstawiciele: adwokat J. Albrecht)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Impulso Industrial Alternativo, SA (Madryt, Hiszpania)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 20 czerwca 2011 r. w sprawie R 1101/2010-2; i |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 20 czerwca 2011 r. w sprawie R 1101/2010-2; i

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „Impulso creador” dla różnych towarów i usług, w tym usług z klas 35, 36, 37 i 42 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 6146187

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Impulso Industrial Alternativo, SA

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: zarejestrowany w Hiszpanii graficzny znak towarowy nr 2633891 „IMPULSO” dla usług z klas 35 i 42; graficzny wspólnotowy znak towarowy nr 4438206 „IMPULSO” dla usług z klas 35 i 42

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: częściowe uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009 ze względu na to, że Izba Odwoławcza nie uwzględniła poprawnie różnego całościowego wrażenia wywoływanego przez kolidujące ze sobą znaki towarowe.

---

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/19 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/19

---

Skarga wniesiona w dniu 7 października 2011 r. — Chivas przeciwko OHIM — Glencairn Scotch Whisky (CHIVALRY)

(Sprawa T-530/11)

2011/C 362/29

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Chivas Holdings (IP) Ltd (Renfrewshire, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: A.Carboni, solicitor)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Glencairn Scotch Whisky Co. Ltd (Glasgow, Zjednoczone Królestwo)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w Ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 14 lipca 2011 r. w sprawie R 2334/2010-1 i przekazanie zgłoszenia do OHIM, aby umożliwić mu postępowanie w sprawie; oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w Ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 14 lipca 2011 r. w sprawie R 2334/2010-1 i przekazanie zgłoszenia do OHIM, aby umożliwić mu postępowanie w sprawie; oraz

| — | obciążenie pozwanego oraz każdej osoby wstępującej do niniejszego postępowania w charakterze interwenienta własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez skarżącą w niniejszym postępowaniu oraz postępowaniu odwoławczym przed Izbą Odwoławczą. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanego oraz każdej osoby wstępującej do niniejszego postępowania w charakterze interwenienta własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez skarżącą w niniejszym postępowaniu oraz postępowaniu odwoławczym przed Izbą Odwoławczą.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „CHIVALRY” dla towarów i usług z klas 33, 35 i 41 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 6616593

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Glencairn Scotch Whisky Co. Ltd

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: graficzny znak towarowy „CHIVALRY” zarejestrowany w Zjednoczonym Królestwie pod numerem 1293610 dla towarów z klasy 33; graficzny znak towarowy „CHIVALRY SPECIAL RESERVE SCOTCH WHISKY” zarejestrowany w Zjednoczonym Królestwie pod numerem 2468527 dla towarów z klasy 33; niezarejstrowany w Zjednoczonym Królestwie słowny znak towarowy „CHIVALRY” używany w obrocie w odniesieniu do „Whisky”

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Częściowe uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b), art. 76 ust. 1 oraz art. 75 rozporządzenia Rady nr 207/2009 ze względu na to, iż Izba Odwoławcza (i)dokonała błędnego ustalenia stanu faktycznego w odniesieniu do cech charakterystycznych właściwego kręgu odbiorców i nie uzasadniła tego ustalenia; (ii) ewentualnie, po dokonaniu ustalenia, że właściwy konsument wykazuje „szczególną świadomość marki i jest jej wierny” nie oceniła jak powinna prawidłowo, że takie cechy charakterystyczne zwiększyłyby uwagę właściwego konsumenta zmniejszając w ten sposób wystąpienie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd; (iii) nie uwzględniła ważnych wskazań Trybunału Sprawiedliwości i zastosowała niewłaściwe podejście przy porównywaniu tych znaków towarowych; (iv) błędnie uznała słowo „CHIVALRY” za wizualnie dominujący element wcześniejszego znaku towarowego i w rezultacie błędnie przyjęła, iż pozostałe elementy graficzne i słowne odgrywają drugorzędne znaczenie; (v) błędnie założyła, że porównania fonetycznego tych znaków można dokonać w ten sam sposób, co porównania wizualnego; (vi) błędnie oceniła prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd.

---

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/20 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/20

---

Skarga wniesiona w dniu 10 października 2011 r. — Hultafors Group przeciwko OHIM — Società Italiana Calzature (Snickers)

(Sprawa T-537/11)

2011/C 362/30

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Hultafors Group AB (Bollebygd, Szwecja) (przedstawiciel: A. Rasmussen oraz T. Swanstrøm, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Società Italiana Calzature SpA (Mediolan, Włochy)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 9 sierpnia 2011 r. w sprawie R 2519/2010-4; oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 9 sierpnia 2011 r. w sprawie R 2519/2010-4; oraz

| — | obciążenie pozwanego własnymi kosztami oraz kosztami Società Italiana Calzature SpA, w tym kosztami poniesionymi w ramach postępowania odwoławczego oraz postępowania w sprawie sprzeciwu. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanego własnymi kosztami oraz kosztami Società Italiana Calzature SpA, w tym kosztami poniesionymi w ramach postępowania odwoławczego oraz postępowania w sprawie sprzeciwu.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy „Snickers” w kolorach czarnym i białym, dla towarów z klas 8, 9 i 25 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 3740719

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Società Italiana Calzature SpA

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowny znak towarowy „KICKERS” zarejestrowany we Włoszech pod nr 348149 dla towarów z klas 3, 14, 16, 18, 24, 25, 28, 32 i 33

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu dla wszystkich spornych towarów

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009, gdyż Izba Odwoławcza błędnie przyjęła, iż istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w przypadku zgłoszonego znaku towarowego i powołanego w sprzeciwie znaku towarowego.

---

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/20 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/20

---

Skarga wniesiona w dniu 10 października 2011 r. — Fundação Calouste Gulbenkian przeciwko OHIM — Gulbenkian (GULBENKIAN)

(Sprawa T-541/11)

2011/C 362/31

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Fundação Calouste Gulbenkian (Lizbona, Portugalia) (przedstawiciele: G. Marín Raigal, P. López Ronda i G. Macias Bonilla, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą był również: Micael Gulbenkian (Oeiras, Portugalia)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w Ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 15 lipca 2011 r. w sprawie R 1436/2010-2; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w Ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 15 lipca 2011 r. w sprawie R 1436/2010-2;

| — | ponowne zbadanie oraz wzięcie pod uwagę dokumentów złożonych w ramach postępowania w sprawie sprzeciwu oraz postępowania odwoławczego przed Urzędem Harmonizacji w Ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) dotyczących renomy wcześniejszego znaku towarowego lub nakazanie pozwanemu wydania nowej decyzji w odniesieniu do wskazanej dokumentacji; |
| --- | --- |

—

ponowne zbadanie oraz wzięcie pod uwagę dokumentów złożonych w ramach postępowania w sprawie sprzeciwu oraz postępowania odwoławczego przed Urzędem Harmonizacji w Ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) dotyczących renomy wcześniejszego znaku towarowego lub nakazanie pozwanemu wydania nowej decyzji w odniesieniu do wskazanej dokumentacji;

| — | uwzględnienie w całości wniesionego przez skarżącą sprzeciwu; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie w całości wniesionego przez skarżącą sprzeciwu;

| — | nakazanie Urzędowi Harmonizacji w Ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) ostatecznego odrzucenia w całości zgłoszenia spornego słownego wspólnotowego znaku towarowego „GULBENKIAN” nr 4724647 dla wszystkich zgłoszonych towarów i usług z klas 4, 33, 35, 36, 37, 41, 42 i 44; |
| --- | --- |

—

nakazanie Urzędowi Harmonizacji w Ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) ostatecznego odrzucenia w całości zgłoszenia spornego słownego wspólnotowego znaku towarowego „GULBENKIAN” nr 4724647 dla wszystkich zgłoszonych towarów i usług z klas 4, 33, 35, 36, 37, 41, 42 i 44;

| — | obciążenie pozwanego kosztami poniesionymi przez skarżącą w niniejszym postępowaniu; oraz |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanego kosztami poniesionymi przez skarżącą w niniejszym postępowaniu; oraz

| — | obciążenia interwenienta, w przypadku gdy wystąpi przed Sądem, kosztami niniejszego postępowania jak również kosztami poniesionymi przez skarżącą w ramach postępowania przed Urzędem (sprzeciw oraz odwołanie). |
| --- | --- |

—

obciążenia interwenienta, w przypadku gdy wystąpi przed Sądem, kosztami niniejszego postępowania jak również kosztami poniesionymi przez skarżącą w ramach postępowania przed Urzędem (sprzeciw oraz odwołanie).

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Micael Gulbenkian

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „GULBENKIAN” dla, poza innymi, towarów i usług z klas 4, 33, 35, 36, 37 i 42 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 4724647

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: powszechnie znany w Portugalii znak towarowy „Fundação Calouste Gulbenkia” w zakresie „sztuki (sztuk plastycznych i muzyki); działalności charytatywnej (ochrona zdrowia i rozwoju człowieka); nauki (badania i promocja): edukacji (wsparcie i rozwój); technicznych i administracyjnych usług związanych z przemysłem naftowym”;, nazwa spółki „Fundação Calouste Gulbenkia” używana w zakresie „sztuki (sztuki plastycznych i muzyki); działalności charytatywnej (ochrona zdrowia i rozwoju człowieka); nauki (badania i promocja); edukacji (wsparcie i rozwój); technicznych i administracyjnych usług związanych z przemysłem naftowym”; loga nr 5 351 i nr 5 352„Fundação Calouste Gulbenkia” używane w zakresie „sztuki (sztuk plastycznych i muzyki); dobroczynności (ochrona zdrowia i rozwoju człowieka); nauki (badania i promocja): edukacji (wsparcie i rozwój); technicznych i administracyjnych usług związanych z przemysłem naftowym”.

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: częściowo uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: częściowe uchylenie decyzji Wydziału Sprzeciwów oraz oddalenie odwołania w pozostałym zakresie

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b), art. 8 ust. 4 oraz art. 8 ust. 5 rozporządzenia Rady nr 207/2009 oraz właściwego orzecznictwa, ponieważ Izba Odwoławcza nieprawidłowo oceniła poszczególne czynniki, jakie należy uwzględnić przy ocenie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd.

---

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/21 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/21

---

Postanowienie Sądu z dnia 19 października 2011 r. — Scovill Fasteners przeciwko Komisji

(Sprawa T-447/07) (1)

2011/C 362/32

Język postępowania: angielski

Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 37 z 9.2.2008.

---

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/21 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/21

---

Postanowienie Sądu z dnia 18 października 2011 r. — Confortel Gestión przeciwko OHIM — Homargrup (CONFORTEL AQUA 4)

(Sprawa T-521/10) (1)

2011/C 362/33

Język postępowania: hiszpański

Prezes trzeciej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 30 z 29.1.2011.

---

Sąd do spraw Służby Publicznej

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/22 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/22

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 14 września 2011 r. — A przeciwko Komisji

(Sprawa F-12/09) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Choroba zawodowa - Postępowania przewidziane w art. 73 i 78 regulaminu pracowniczego - Dodatek tymczasowy - Zwrot kosztów medycznych - Dostęp do akt osobowych)

2011/C 362/34

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: A (P., Francja) (przedstawiciele: adwokaci B. Cambier i A. Paternostre)

Strona pozwana: Komisja (przedstawiciele: J. Currall i J. Baquero Cruz, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Po pierwsze wniosek o stwierdzenie odpowiedzialności Komisji za określone niezgodne z prawem zachowania, których rzekomo dopuszczono się w stosunku do strony skarżącej w ramach postępowania na podstawie art. 73 regulaminu pracowniczego, oraz o stwierdzenie nieważności szeregu odmownych decyzji w przedmiocie zastosowania w stosunku do strony skarżącej przepisów art. 73 ust. 2 lit. b) regulaminu pracowniczego, przekazania jej szeregu dokumentów z jej akt medycznych oraz zwrotu pewnych kosztów medycznych — Zasądzenie odszkodowania za szkodę jakoby poniesioną przez stronę skarżącą

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Skarżący zostaje obciążony całością kosztów postępowania. |
| --- | --- |

2)

Skarżący zostaje obciążony całością kosztów postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 113 16.5.2009, s. 45.

---

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/22 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/22

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 13 września 2011 r. — Michail przeciwko Komisja

(Sprawa F-100/09) (1)

(Służba publiczna - Urzędnik - Powaga rzeczy osądzonej - Obowiązek wspomagania - Artykuł 24 regulaminu pracowniczego - Mobbing)

2011/C 362/35

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Christos Michail (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokat C. Meïdanis)

Strona pozwana: Komisja (przedstawiciele: J. Currall i J. Baquero Cruz, pełnomocnicy, wspomagani przez adwokatów E. Bourtzalas i E. Antypę)

Przedmiot sprawy

Stwierdzenie nieważności decyzji strony pozwanej oddalającej wniosek o udzielenie pomocy złożony na podstawie art. 24 regulaminu pracowniczego z powodu mobbingu, którego ofiarą według swojego twierdzenia był skarżący.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje w części odrzucona, a w części oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje w części odrzucona, a w części oddalona.

| 2) | Christos Michail pokrywa własna koszty i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Komisję. |
| --- | --- |

2)

Christos Michail pokrywa własna koszty i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Komisję.

---

(1)  Dz.U. C 63 z 13.3.2010, s. 52.

---

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/22 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/22

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 13 września 2011 r. — Nastvogel przeciwko Radzie

(Sprawa F-4/10) (1)

(Służba publiczna - Ocena - Sprawozdania z oceny - Opinia komitetu ds. sprawozdań - Obniżenie ocen analitycznych - Dialog pomiędzy ocenianym a oceniającym - Konsultacje z kilkoma przełożonymi - Znajomość pracy ocenianego przez drugiego oceniającego - Uzasadnienie - Uwzględnienie zwolnień chorobowych)

2011/C 362/36

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Christiana Nastvogel (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi, A. Coolen, J.N. Louis i É. Marchal)

Strona pozwana: Rada (przedstawiciele: M. Vitsentzatos i K. Zieleśkiewicz, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji ustanawiającej sprawozdanie z oceny za okres od dnia 1 lipca 2006 do dnia 31 grudnia 2007 r.

Sentencja wyroku

| 1) | Stwierdza się nieważność sprawozdania z oceny Christiany Nastvogel sporządzonego za okres od dnia 1 lipca 2006 do dnia 31 grudnia 2007 r. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność sprawozdania z oceny Christiany Nastvogel sporządzonego za okres od dnia 1 lipca 2006 do dnia 31 grudnia 2007 r.

| 2) | Rada Unii Europejskiej pokrywa całość kosztów postępowania. |
| --- | --- |

2)

Rada Unii Europejskiej pokrywa całość kosztów postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 63 13.3.2010, s. 54.

---

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/23 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/23

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 28 września 2011 r. — AC przeciwko Radzie

(Sprawa F-9/10) (1)

(Służba publiczna - Awans - Postępowanie w sprawie awansu za 2009 r. - Porównanie osiągnięć - Oczywisty błąd w ocenie)

2011/C 362/37

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: AC (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci S. Rodrigues i C. Bernard-Glanz)

Strona pozwana: Rada (przedstawiciele: M. Bauer i K. Zieleśkiewicz, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji o niewpisaniu strony skarżącej na listę osób awansowanych do grupy zaszeregowania AD13 w ramach postępowania w sprawie awansu za 2009 r.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | AC pokrywa całość kosztów postępowania. |
| --- | --- |

2)

AC pokrywa całość kosztów postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 113 z 1.5.2010, s. 79.

---

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/23 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/23

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 28 września 2011 r. — Allen przeciwko Komisji

(Sprawa F-23/10) (1)

(Służba publiczna - Zabezpieczenie społeczne - Ciężka choroba - Artykuł 72 regulaminu pracowniczego - Przedłużenie objęcia ubezpieczeniem od ryzyk choroby przez RCAM - Kryterium dotyczące nieobjęcia innym systemem)

2011/C 362/38

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Finola Allen (Armacão de Pera, Portugalia) (przedstawiciele: adwokaci L. Levi i A. Blot)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall i D. Martin, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Skarga o stwierdzenie nieważności decyzji w przedmiocie oddalenia wniosku o uznanie, że choroba, na którą cierpi skarżąca jest chorobą ciężką.

Sentencja wyroku

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji z dni 30 czerwca 2009 r., 17 lipca 2009 r. i 7 stycznia 2010 r., na mocy których Komisja Europejska odmówiła uznania, że F. Allen cierpiała na ciężką chorobę i odmówiła przedłużenia objęcia ubezpieczeniem ryzyka jej choroby. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji z dni 30 czerwca 2009 r., 17 lipca 2009 r. i 7 stycznia 2010 r., na mocy których Komisja Europejska odmówiła uznania, że F. Allen cierpiała na ciężką chorobę i odmówiła przedłużenia objęcia ubezpieczeniem ryzyka jej choroby.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Komisja Europejska pokrywa całość kosztów postępowania. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska pokrywa całość kosztów postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 161 z 19.6.2010, s. 58.

---

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/23 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/23

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 28 września 2011 r. — AZ przeciwko Komisji

(Sprawa F-26/10) (1)

(Służba publiczna - Awans - Postępowanie w sprawie awansu za 2009 r. - Umiejętność pracy w trzecim języku - Postępowanie dyscyplinarne - Wykluczenie z postępowania w sprawie awansu)

2011/C 362/39

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: AZ (Thionville, Francja) (przedstawiciele: adwokaci L. Levi i M. Vandenbussche)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Martin i J. Baquero Cruz, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji o wykluczeniu skarżącego z postępowania w sprawie awansu za 2009 r. oraz zasądzenie od Komisji na jego rzecz kwoty pieniężnej tytułem zadośćuczynienia za krzywdę.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | AZ pokrywa całość kosztów postępowania. |
| --- | --- |

2)

AZ pokrywa całość kosztów postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 179 z 3.7.2010, s. 58.

---

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/24 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/24

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 14 września 2011 r. — Hecq przeciwko Komisji

(Sprawa F-47/10) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Zabezpieczenie społeczne - Choroba zawodowa - Artykuły 73 i 78 regulaminu pracowniczego - Zgodność z prawem opinii komisji lekarskiej - Odmowa uznania częściowej trwałej niezdolności do pracy)

2011/C 362/40

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: André Hecq (Chaumont-Gistoux, Belgia) (przedstawiciel: adwokat L. Vogel)

Strona pozwana: Komisja (przedstawiciele: J. Currall i D. Martin, pełnomocnicy, wspomagani przez adwokata J.L. Fagnarta)

Przedmiot sprawy

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji odmawiających uznania w odniesieniu do skarżącego częściowej, trwałej niezdolności do pracy w rozumieniu art. 73 regulaminu pracowniczego i obciążającej go częścią kosztów i wynagrodzeń lekarskich poniesionych w toku prac komisji lekarskiej.

Sentencja wyroku

| 1) | Postępowanie w sprawie żądania mającego na celu stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 7 września 2009 r. w zakresie, w jakim obciążono w nich André Hecqa kosztami i wynagrodzeniem lekarza, którego wyznaczył do reprezentowania siebie w ramach komisji lekarskiej, oraz połową kosztów i wynagrodzenia trzeciego lekarza komisji lekarskiej wyznaczonego za wspólną zgodą, zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w sprawie żądania mającego na celu stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 7 września 2009 r. w zakresie, w jakim obciążono w nich André Hecqa kosztami i wynagrodzeniem lekarza, którego wyznaczył do reprezentowania siebie w ramach komisji lekarskiej, oraz połową kosztów i wynagrodzenia trzeciego lekarza komisji lekarskiej wyznaczonego za wspólną zgodą, zostaje umorzone.

| 2) | Żądanie mające na celu stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 7 września 2009 r. w zakresie, w jakim odmówiono w nich uznania w odniesieniu do André Hecqa stopnia trwałej niezdolności do pracy, zostaje oddalone jako bezzasadne. |
| --- | --- |

2)

Żądanie mające na celu stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 7 września 2009 r. w zakresie, w jakim odmówiono w nich uznania w odniesieniu do André Hecqa stopnia trwałej niezdolności do pracy, zostaje oddalone jako bezzasadne.

| 3) | André Hecq pokrywa całość kosztów postępowania. |
| --- | --- |

3)

André Hecq pokrywa całość kosztów postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 221 z 14.8.2010, s. 61.

---

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/24 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/24

---

Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (w pełnym składzie) z dnia 27 września 2011 r. — De Nicola przeciwko EBI

(Sprawa F-55/08)

(Służba publiczna - Postępowanie - Ustalenie kosztów - Koszty podlegające zwrotowi - Wydatki niezbędne - Wynagrodzenie wypłacone przez instytucję jej adwokatowi - Obowiązek pokrycia tego wynagrodzenia przez skarżącego, który przegrał sprawę - Zasada równości traktowania - Skuteczna ochrona sądowa - Przesłanki)

2011/C 362/41

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Carlo De Nicola (Strassen, Luksemburg) (przedstawiciel: adwokat L. Isola)

Strona pozwana: Europejski Bank Inwestycyjny (przedstawiciele: F. Martin, działająca w charakterze pełnomocnika, wspierana przez adwokata A. Dal Ferra)

Przedmiot sprawy

Wniosek o ustalenie kosztów złożony przez stronę pozwaną w następstwie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie F-55/08

Sentencja postanowienia

Kwota kosztów podlegających zwrotowi na rzecz Europejskiego Banku Inwestycyjnego w sprawie F-55/08 De Nicola przeciwko EBI zostaje ustalona na 6 000 EUR.

---

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/24 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/24

---

Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 12 września 2011 r. — Cervelli przeciwko Komisji

(Sprawa F-98/10) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Dodatek zagraniczny - Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy - Nowe istotne okoliczności - Skarga oczywiście niedopuszczalna)

2011/C 362/42

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Francesca Cervelli (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci J. R. García-Gallardo Gil-Fournier i M. Arias Díaz)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciel: J. Currall i D. Martin, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Żądanie stwierdzenia nieważności odmownej decyzji Komisji w sprawie przyznania skarżącej dodatku zagranicznego.

Sentencja postanowienia

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.

| 2) | Francesca Cervelli pokrywa całość kosztów postępowania. |
| --- | --- |

2)

Francesca Cervelli pokrywa całość kosztów postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 13 z 15.1.2011, s. 42.

---

| 10.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 362/25 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 362/25

---

Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 28 września 2011 r. — Hecq przeciwko Komisji

(Sprawa F-12/11) (1)

(Służba publiczna - Choroba zawodowa - Przejście na rentę z tytułu niezdolności do pracy - Wniosek o przywrócenie do pracy - Żądanie odszkodowania)

2011/C 362/43

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: André Hecq (Chaumont-Gistoux, Belgia) (przedstawiciel: adwokat L. Vogel)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall i D. Martin, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Skarga mająca na celu stwierdzenie nieważności dorozumianej decyzji o oddaleniu wniosku skarżącego o przywrócenie go do pracy i zapłatę całkowitego wynagrodzenia przysługującego mu jako urzędnikowi od dnia 1 sierpnia 2003 r. oraz odszkodowania z odsetkami za zwłokę od tych wszystkich kwot naliczonymi od dnia 1 sierpnia 2003 r. w wysokości 7 % rocznie.

Sentencja postanowienia

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.

| 2) | André Hecq pokrywa całość kosztów postępowania. |
| --- | --- |

2)

André Hecq pokrywa całość kosztów postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 113 z 9.4.2011, s. 22.

---