# Dziennik Urzędowy C 311/2011

| | ISSN 1977-1002
  doi:10.3000/19771002.C_2011.311.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 311 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5422 października 2011 |

ISSN 1977-1002

doi:10.3000/19771002.C_2011.311.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 311

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5422 października 2011

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2011/C 311/01 | Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 305 z 15.10.2011. | 1 |
| | Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej |
| 2011/C 311/02 | Wybór prezesa Sądu do spraw Służby Publicznej | 2 |
| 2011/C 311/03 | Skład izb i przydzielenie sędziów do izb | 3 |
| 2011/C 311/04 | Kryteria przydziału spraw do izb | 4 |
| 2011/C 311/05 | Wyznaczenie sędziego pełniącego w zastępstwie Prezesa Sądu funkcję sędziego orzekającego w przedmiocie środków tymczasowych | 5 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2011/C 311/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 305 z 15.10.2011.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej

2011/C 311/02

Wybór prezesa Sądu do spraw Służby Publicznej

2

2011/C 311/03

Skład izb i przydzielenie sędziów do izb

3

2011/C 311/04

Kryteria przydziału spraw do izb

4

2011/C 311/05

Wyznaczenie sędziego pełniącego w zastępstwie Prezesa Sądu funkcję sędziego orzekającego w przedmiocie środków tymczasowych

5

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2011/C 311/06 | Sprawy połączone od C-78/08 do C-80/08: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 8 września 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione — Włochy) — Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate przeciwko Paint Graphos Soc. coop. arl (C-78/08), Adige Carni Soc. coop. arl, w likwidacji, przeciwko Agenzia delle Entrate, Ministero dell’Economia e delle Finanze (C-79/08) i Ministero delle Finanze przeciwko Michele Franchetto (C-80/08) (Odesłanie prejudycjalne — Dopuszczalność — Pomoc państwa — Ulgi podatkowe przyznane spółkom spółdzielczym — Uznanie za pomoc państwa w rozumieniu art. 87 WE — Zgodność ze wspólnym rynkiem — Przesłanki) | 6 |
| 2011/C 311/07 | Sprawa C-279/08 P: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 8 września 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Niderlandów i Republice Federalnej Niemiec (Odwołanie — Pomoc państwa — Artykuł 87 ust. 1 WE — System handlu uprawnieniami do emisji tlenków azotu — Uznanie środka krajowego za pomoc państwa — Decyzja uznająca pomoc za zgodną ze wspólnym rynkiem — Pojęcie selektywności — Korzyść finansowana przy użyciu zasobów państwowych — Ochrona środowiska naturalnego — Obowiązek uzasadnienia — Dopuszczalność) | 6 |
| 2011/C 311/08 | Sprawa C-398/09: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 6 września 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Østre Landsret — Dania) — Lady & Kid A/S, Direct Nyt ApS, A/S Harald Nyborg Isenkram- og Sportsforretning, KID-Holding A/S przeciwko Skatteministeriet (Brak zwrotu nienależnie pobranego podatku — Bezpodstawne wzbogacenie spowodowane związkiem istniejącym pomiędzy wprowadzeniem tego podatku a zniesieniem innych podatków) | 7 |
| 2011/C 311/09 | Sprawa C-442/09: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 6 września 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bayerischer Verwaltungsgerichtshof — Niemcy) — Karl Heinz Bablok i in. przeciwko Freistaat Bayern (Żywność genetycznie zmodyfikowana — Rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 — Artykuły 2–4 i 12 — Dyrektywa 2001/18/WE — Artykuł 2 — Dyrektywa 2000/13/WE — Artykuł 6 — Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 — Artykuł 2 — Produkty pszczelarskie — Obecność pyłków roślin genetycznie zmodyfikowanych — Konsekwencje — Wprowadzenie do obrotu — Pojęcia organizmu oraz żywności zawierającej składniki produktów pochodzących z organizmów genetycznie zmodyfikowanych) | 7 |
| 2011/C 311/10 | Sprawy połączone od C-58/10 do C-68/10: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 8 września 2011 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Conseil d’État — Francja) — Monsanto SAS i in. przeciwko Ministre de l’Agriculture et de la Pêche (Rolnictwo — Genetycznie zmodyfikowane pasze — Środki nadzwyczajne — Środek przyjęty przez państwo członkowskie — Tymczasowe zawieszenie zezwolenia wydanego na podstawie dyrektywy 90/220/EWG — Podstawa prawna — Dyrektywa 2001/18/WE — Artykuł 12 — Prawodawstwo branżowe — Artykuł 23 — Klauzula ochronna — Rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 — Artykuł 20 — Produkty znajdujące się w obrocie — Artykuł 34 — Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 — Artykuły 53 i 54 — Przesłanki stosowania) | 8 |
| 2011/C 311/11 | Sprawy połączone C-89/10 i C-96/10: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 8 września 2011 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Rechtbank van eerste aanleg te Brussel — Belgia) — Q-Beef NV (C-89/10), Frans Bosschaert (C-96/10) przeciwko Belgische Staat (C-89/10), Belgische Staat, Vleesgroothandel Georges Goossens en Zonen NV, Slachthuizen Goossens NV (C-96/10) (Krajowe opłaty niezgodne z prawem Unii — Opłaty uiszczone zgodnie z systemem pomocy finansowej i opłat uznanym za sprzeczny z prawem Unii — System zastąpiony nowym systemem uznanym za zgodny — Zwrot nienależnie pobranych opłat — Zasady równoważności i skuteczności — Długość terminu przedawnienia — Dies a quo — Wierzytelności do zaspokojenia od państwa i od jednostek — Różne terminy) | 9 |
| 2011/C 311/12 | Sprawa C-108/10: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 6 września 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Ordinario di Venezia — Włochy) — Ivana Scattolon przeciwko Ministero dell’Istruzione, dell’Università e della Ricerca (Polityka społeczna — Dyrektywa 77/187/EWG — Ochrona praw pracowniczych w przypadku przejęcia przedsiębiorstwa — Pojęcia przedsiębiorstwo i przejęcie — Zbywający i przejmujący będący podmiotami prawa publicznego — Zastosowanie od dnia przejęcia zbiorowego układu pracy obowiązującego przejmującego — Wynagrodzenie — Uwzględnienie stażu pracy nabytego u zbywającego) | 10 |
| 2011/C 311/13 | Sprawa C-120/10: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 8 września 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État — Belgia) — European Air Transport SA przeciwko Collège d'Environnement de la Région de Bruxelles-Capitale, Région de Bruxelles-Capitale (Transport lotniczy — Dyrektywa 2002/30/WE — Ograniczenia działalności związane z hałasem w portach lotniczych Wspólnoty — Poziomy hałasu, które należy zachować przy przelotach nad obszarami miejskimi położonymi w pobliżu portu lotniczego) | 10 |
| 2011/C 311/14 | Sprawa C-163/10: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 6 września 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Isernia — Włochy) — postępowanie karne przeciwko Aldowi Patriciellowi (Członek Parlamentu Europejskiego — Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów — Artykuł 8 — Postępowanie karne w sprawie czynu zabronionego polegającego na pomówieniu — Oświadczenia złożone poza pomieszczeniami Parlamentu — Pojęcie opinii wyrażonej w czasie wykonywania obowiązków parlamentarnych — Immunitet — Przesłanki) | 11 |
| 2011/C 311/15 | Sprawa C-177/10: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 8 września 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 12 de Sevilla — Hiszpania) — Francisco Javier Rosado Santana przeciwko Consejería de Justicia y Administración Pública de la Junta de Andalucía (Polityka społeczna — Dyrektywa 1999/70/WE — Porozumienie ramowe UNICE, CEEP i ETUC w sprawie pracy na czas określony — Klauzula 4 — Zastosowanie porozumienia ramowego w obszarze służby publicznej — Zasada niedyskryminacji) | 11 |
| 2011/C 311/16 | Sprawa C-220/10: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 8 września 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Portugalskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 91/271/EWG — Zanieczyszczenie i zakłócenia — Oczyszczanie ścieków komunalnych — Artykuły 3, 5 i 6 — Brak wyznaczenia obszarów wrażliwych — Brak poddania bardziej rygorystycznemu oczyszczaniu ścieków w obszarach wrażliwych) | 12 |
| 2011/C 311/17 | Sprawy połączone C-297/10 i C-298/10: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 8 września 2011 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Bundesarbeitsgericht — Niemcy) — Sabine Hennigs (C-297/10) przeciwko Eisenbahn-Bundesamt, Land Berlin (C-298/10) przeciwko Alexandrowi Maiemu (Dyrektywa 2000/78/WE — Artykuł 2 ust. 2 i art. 6 ust. 1 — Karta praw podstawowych Unii Europejskiej — Artykuły 21 i 28 — Układ zbiorowy pracy dotyczący wynagrodzeń pracowników kontraktowych w sektorze publicznym jednego z państw członkowskich — Wynagrodzenie uzależnione od wieku — Układ zbiorowy pracy znoszący uzależnienie wynagrodzenia od wieku — Zachowanie praw nabytych) | 12 |
| 2011/C 311/18 | Sprawa C-335/10: Postanowienie Trybunału (piąta izba) z dnia 13 lipca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Craiova — Rumunia) — Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Târgu-Jiu, Administrația Fondului pentru Mediu przeciwko Claudii Noricy Vijulan (Artykuł 104 § 3 akapit pierwszy regulaminu postępowania — Podatki wewnętrzne — Artykuł 110 TFUE — Podatek od zanieczyszczeń pobierany przy pierwszej rejestracji pojazdów samochodowych) | 13 |
| 2011/C 311/19 | Sprawa C-438/10: Postanowienie Trybunału (piąta izba) z dnia 13 lipca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Bacău — Rumunia) — Direcția Generală a Finanțelor Publice Bacău, Administrația Finanțelor Publice Bacău przeciwko Lilii Druțu (Artykuł 104 § 3 akapit pierwszy regulaminu postępowania — Podatki wewnętrzne — Artykuł 110 TFUE — Podatek od zanieczyszczeń pobierany przy pierwszej rejestracji pojazdów samochodowych) | 13 |
| 2011/C 311/20 | Sprawa C-451/10 P: Postanowienie Trybunału z dnia 9 czerwca 2011 r. — Télévision française 1 SA (TF1) przeciwko Komisji Europejskiej, Métropole télévision (M6), Canal +, Republice Francuskiej, France Télévisions (Odwołanie — Pomoc państwa — Artykuł 86 ust. 2 WE — Publiczna usługa nadawcza — Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń — Dowód — Wydajność ekonomiczna przedsiębiorstwa) | 14 |
| 2011/C 311/21 | Sprawa C-532/10 P: Postanowienie Trybunału (piąta izba) z dnia 29 czerwca 2011 r. — adp Gauselmann GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Rozporządzenie (WE) nr 40/94 — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Graficzny znak towarowy Archer Maclean’s Mercury — Sprzeciw właściciela krajowego słownego znaku towarowego Merkur) | 14 |
| 2011/C 311/22 | Sprawa C-536/10 P: Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 7 lipca 2011 r. — MPDV Mikrolab GmbH, Mikroprozessordatenverarbeitung und Mikroprozessorlabor przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Oznaczenie słowne ROI ANALYZER) | 15 |
| 2011/C 311/23 | Sprawa C-573/10: Postanowienie Trybunału (piąta izba) z dnia 13 lipca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Timișoara — Rumunia) — Sergiu Alexandru Micșa przeciwko Administrația Finanțelor Publice Lugoj, Direcția Generală a Finanțelor Publice Timiș, Administrația Fondului pentru Mediu (Artykuł 104 § 3 akapit pierwszy regulaminu postępowania — Podatki wewnętrzne — Artykuł 110 TFUE — Podatek od zanieczyszczeń pobierany przy pierwszej rejestracji pojazdów samochodowych) | 15 |
| 2011/C 311/24 | Sprawa C-266/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vestre Landsret (Dania) w dniu 27 maja 2011 r. — Dansk Funktionærforbund, Serviceforbundet, reprezentująca Franka Frandsena przeciwko Cimber Air A/S | 15 |
| 2011/C 311/25 | Sprawa C-327/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 13 kwietnia 2011 r. w sprawie T-228/09 United States Polo Association przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) i Textiles CMG, SA, wniesione w dniu 24 czerwca 2011 r. przez United States Polo Association | 16 |
| 2011/C 311/26 | Sprawa C-359/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 8 lipca 2011 r. — Alexandra Schulz przeciwko Technische Werke Schussenthal GmbH und Co. KG | 17 |
| 2011/C 311/27 | Sprawa C-386/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 20 lipca 2011 r. — Piepenbrock Dienstleistungen GmbH & Co KG przeciwko Kreis Düren | 17 |
| 2011/C 311/28 | Sprawa C-390/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud w dniu 22 lipca 2011 r. — CS AGRO Ronov s.r.o. przeciwko Ministerstvo zemědělství | 18 |
| 2011/C 311/29 | Sprawa C-395/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 27 lipca 2011 r. — BLV Wohn- und Gewerbebau GmbH przeciwko Finanzamt Lüdenscheid | 18 |
| 2011/C 311/30 | Sprawa C-400/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 28 lipca 2011 r. — Josef Egbringhoff przeciwko Stadtwerke Ahaus GmbH | 18 |
| 2011/C 311/31 | Sprawa C-401/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud (Republika Czeska) w dniu 28 lipca 2011 r. — Blanka Soukupová przeciwko Ministerstvu zemědělství | 19 |
| 2011/C 311/32 | Sprawa C-405/11 P: Odwołanie wniesione w dniu 28 lipca 2011 r. przez Komisję Europejską od wyroku Sądu z dnia 17 maja 2011 r. w sprawie T-1/08, Buczek Automotive przeciwko Komisji | 19 |
| 2011/C 311/33 | Sprawa C-406/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 16 maja 2011 r. w sprawie T-145/08 Atlas Transport GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione w dniu 29 lipca 2011 r. przez Atlas Transport GmbH; interwenient: Atlas Air Inc. | 20 |
| 2011/C 311/34 | Sprawa C-408/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgerichts Münster (Niemcy) w dniu 1 sierpnia 2011 r. — Postępowanie karne przeciwko Thomasowi Karlowi-Heinzowi Kerkhoffi | 20 |
| 2011/C 311/35 | Sprawa C-417/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 8 czerwca 2011 r. w sprawie T-86/11 Bamba przeciwko Radzie, wniesione w dniu 10 sierpnia 2011 r. przez Radę Unii Europejskiej | 21 |
| 2011/C 311/36 | Sprawa C-419/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Městský soud v Praze (Republika Czeska) w dniu 10 sierpnia 2011 r. — Česká spořitelna, a.s. przeciwko Geraldowi Feichterowi | 21 |
| 2011/C 311/37 | Sprawa C-422/11 P: Odwołanie wniesione w dniu 10 sierpnia 2011 r. przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej od postanowienia Sądu (Siódma izba) dnia 23 maja 2011 r. w sprawie T-226/10, Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej przeciwko Komisji | 21 |
| 2011/C 311/38 | Sprawa C-423/11 P: Odwołanie wniesione w dniu 11 sierpnia 2011 r. przez Rzeczpospolitą Polską od postanowienia Sądu (Siódma izba) z dnia 23 maja 2011 r. w sprawie T-226/10, Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej przeciwko Komisji | 22 |
| 2011/C 311/39 | Sprawa C-424/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 11 sierpnia 2011 r. — Wheels Common Investment Fund Trustees Ltd, National Association of Pension Funds Ltd, Ford Pension Fund Trustees Ltd, Ford Salaried Pension Fund Trustees Ltd, Ford Pension Scheme for Senior Staff Trustee Ltd przeciwko Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs | 23 |
| 2011/C 311/40 | Sprawa C-426/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court of the United Kingdom w dniu 12 sierpnia 2011 r. — Mark Alemo-Herron i in. przeciwko Parkwood Leisure Ltd | 24 |
| 2011/C 311/41 | Sprawa C-427/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Irland (Irlandia) w dniu 16 sierpnia 2011 r. — Margaret Kenny i inni przeciwko Minister for Justice, Equality and Law Reform, Minister for Finance, Commissioner of An Garda Síochána | 25 |
| 2011/C 311/42 | Sprawa C-428/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 16 sierpnia 2011 r. — Purely Creative Ltd i in. przeciwko Office of Fair Trading | 25 |
| 2011/C 311/43 | Sprawa C-431/11: Skarga wniesiona w dniu 18 sierpnia 2011 r. — Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej przeciwko Radzie Unii Europejskiej | 26 |
| 2011/C 311/44 | Sprawa C-442/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice (Chancery Division) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 26 sierpnia 2011 r. — Novartis AG przeciwko Actavis UK Ltd | 27 |
| 2011/C 311/45 | Sprawa C-446/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 16 czerwca 2011 r. w sprawie T-196/06, Edison przeciwko Komisji, wniesione w dniu 30 sierpnia 2011 r. przez Komisję Europejską | 27 |
| 2011/C 311/46 | Sprawa C-447/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 16 czerwca 2011 r. w sprawie T-192/06 Caffaro przeciwko Komisji, wniesione w dniu 31 sierpnia 2011 r. przez Caffaro S.r.l w zarządzie syndyka (dawniej Caffaro S.r.l) | 28 |
| 2011/C 311/47 | Sprawa C-448/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 16 czerwca 2011 r. w sprawie T-194/06 SNIA przeciwko Komisji, wniesione w dniu 31 sierpnia 2011 r. przez SNIA S.p.A. | 29 |
| 2011/C 311/48 | Sprawa C-449/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu wydanego w dniu 16 czerwca 2011 r. w sprawie T-195/06 Solvay Solexis przeciwko Komisji, wniesione w dniu 1 września 2011 r. przez Solvay Solexis SpA | 29 |
| 2011/C 311/49 | Sprawa C-54/11: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 5 lipca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court of the United Kingdom — Zjednoczone Królestwo) — JPMorgan Chase Bank, NA, J.P. Morgan Securities Limited przeciwko Berliner Verkehrsbetriebe (BVG), Anstalt des öffentlichen Rechts | 30 |
| 2011/C 311/50 | Sprawa C-162/11: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 26 lipca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundeskommunikationssenat — Austria) — Publikumsrat des Österreichischen Rundfunks przeciwko Österreichischer Rundfunk | 30 |
| | Sąd |
| 2011/C 311/51 | Sprawa T-236/02: Wyrok Sądu z dnia 14 września 2011 r. — Marcuccio przeciwko Komisji (Przekazanie do Sądu po uchyleniu — Służba publiczna — Urzędnicy — Zatrudnienie w państwie trzecim — Przeniesienie stanowiska wraz z osobą na nim zatrudnioną — Prawo do obrony — Skarga o odszkodowanie — Nieograniczone prawo orzekania) | 31 |
| 2011/C 311/52 | Sprawy połączone T-344/05: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — Grecja przeciwko Komisji (EFOGR — Sekcja Gwarancji — Wydatki wyłączone z finansowania wspólnotowego — Wołowina i cielęcina — Premie rekompensacyjne — Rośliny uprawne — Owoce i warzywa — Pomoc z tytułu przetwórstwa niektórych owoców cytrusowych — Przesłanki zastosowania ryczałtowej korekty finansowej w wysokości 100 % — Proporcjonalność) | 31 |
| 2011/C 311/53 | Sprawa T-12/06: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — Deltafina przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Włoski rynek zakupu i pierwszego przetworzenia surowca tytoniowego — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Ustalanie cen i podział rynku — Zwalnianie z grzywien — Współpraca — Grzywny — Proporcjonalność — Waga naruszenia — Okoliczności łagodzące) | 32 |
| 2011/C 311/54 | Sprawa T-25/06: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — Alliance One International przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Włoski rynek zakupu i pierwszego przetworzenia surowca tytoniowego — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Ustalanie cen i podział rynku — Możliwość przypisania zachowania mającego znamiona naruszenia — Grzywny) | 32 |
| 2011/C 311/55 | Sprawa T-216/06: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2011 r. — Lucite International i Lucite International UK przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek metakrylanów — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE i art. 53 porozumienia o EOG — Grzywny — Waga naruszenia — Okoliczności łagodzące — Niestosowanie w rzeczywistości porozumień lub praktyk o znamionach naruszenia) | 32 |
| 2011/C 311/56 | Sprawa T-232/06: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011r. — Evropaïki Dynamiki przeciwko Komisji (Zamówienia publiczne na usługi — Procedura przetargowa — Usługi obejmujące specyfikację, opracowanie, konserwację i utrzymanie systemów informatycznych służb celnych w związku z niektórymi projektami informatycznymi — Odrzucenie oferty oferenta — Udzielenie zamówienia innemu oferentowi — Skarga o odszkodowanie — Nieuwzględnienie wymogów formalnych — Niedopuszczalność — Skarga o stwierdzenie nieważności — Termin składania ofert — Termin składania wniosków o informacje — Równość traktowania — Oczywisty błąd w ocenie) | 33 |
| 2011/C 311/57 | Sprawa T-234/07: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2011 r. — Koninklijke Grolsch przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Niderlandzki rynek piwa — Decyzja stwierdzająca pojedyncze i ciągłe naruszenie art. 81 WE — Udział skarżącej w stwierdzonym naruszeniu — Brak dostatecznych dowodów — Brak uzasadnienia) | 33 |
| 2011/C 311/58 | Sprawa T-257/07: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — Francja przeciwko Komisji (Zdrowie zwierząt — Rozporządzenie (WE) nr 999/2001 — Ochrona przed przenośnymi gąbczastymi encefalopatiami — Owce i kozy — Rozporządzenie (WE) nr 746/2008 — Przyjęcie środków zwalczania mniej restrykcyjnych niż przewidziane wcześniej — Zasada ostrożności) | 33 |
| 2011/C 311/59 | Sprawa T-308/07: Wyrok Sądu z dnia 14 września 2011 r. — Tegebauer przeciwko Parlamentowi (Prawo do wnoszenia petycji — Petycja do Parlamentu Europejskiego — Decyzja o nienadaniu dalszego biegu — Skarga o stwierdzenie nieważności — Akt, który może zostać zaskarżony — Dopuszczalność — Obowiązek uzasadnienia) | 34 |
| 2011/C 311/60 | Sprawa T-407/07: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2011 r. — CMB i Christof przeciwko Komisji (Zamówienia publiczne na dostawy — Przetarg EAR — Dostawa sprzętu do gospodarki odpadami medycznymi — Odrzucenie oferty — Skarga o stwierdzenie nieważności — Właściwość Sądu — Termin do złożenia skargi — Uprzednia skarga administracyjna — Usprawiedliwiony błąd — Kryteria udzielenia — Przepisy proceduralne — Obowiązek uzasadnienia — Zasada dobrej administracji — Odpowiedzialność pozaumowna) | 34 |
| 2011/C 311/61 | Sprawa T-475/07: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — Dow AgroSciences i in. przeciwko Komisji (Środki ochrony roślin — Substancja czynna trifluralina — Niewłączenie do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG — Skarga o stwierdzenie nieważności — Procedura oceny — Nowe i dodatkowe badanie — Termin — Pojęcie ryzyka i zagrożenia — Oczywisty błąd w ocenie — Projekt sprawozdania z przeglądu — Projekt dyrektywy lub decyzji — Termin — Konsekwencje przekroczenia — Uzasadnione oczekiwania — Zasada proporcjonalności — Decyzja 1999/468/WE, zwana komitologiczną — Rozporządzenie (WE) nr 850/2004 — Artykuł 3 ust. 3 — Zarzut niezgodności z prawem) | 35 |
| 2011/C 311/62 | Sprawa T-485/07: Wyrok Sądu z dnia 14 września 2011 r. — Olive Line International przeciwko OHIM — Knopf (O-live) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego O-live — Wcześniejsza nazwa handlowa Olive line — Względna podstawa odmowy rejestracji — Artykuł 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 207/2009) — Prawo do zakazania używania późniejszego znaku towarowego — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 7 ustawy hiszpańskiej o znakach towarowych i art. 8 ust. 1 rozporządzenia nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009)) | 35 |
| 2011/C 311/63 | Sprawa T-10/08: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — Kwang Yang Motor przeciwko OHIM — Honda Giken Kogyo (Silnik o spalaniu wewnętrznym z wentylatorem na górze) (Wzór wspólnotowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru — Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający silnik o spalaniu wewnętrznym z wentylatorem na górze — Wcześniejszy wzór krajowy — Podstawa unieważnienia — Brak indywidualnego charakteru — Widoczne właściwości części składowej produktu złożonego — Brak innego całościowego wrażenia — Poinformowany użytkownik — Stopień swobody twórcy — Artykuł 4 i art. 6 oraz art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 6/2002) | 36 |
| 2011/C 311/64 | Sprawa T-11/08: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — Kwang Yang Motor przeciwko OHIM — Honda Giken Kogyo (wyobrażenie silnika spalinowego wewnętrznego spalania) (Wzory wspólnotowe — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający silnik spalinowy wewnętrznego spalania — Wcześniejszy wzór krajowy — Podstawa unieważnienia — Brak indywidualnego charakteru — Widoczne cechy części składowej produktu złożonego — Brak innego całościowego wrażenia — Poinformowany użytkownik — Stopień swobody twórcy — Artykuły 4, 6 i 25 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 6/2002) | 36 |
| 2011/C 311/65 | Sprawa T-29/08: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — LPN przeciwko Komisji (Dostęp do dokumentów — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Odmowa dostępu — Dokumenty dotyczące toczącego się postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego dotyczącego projektu zapory na rzecze Sabor — Wyjątek dotyczący ochrony celów kontroli, dochodzenia i audytu — Informacje o środowisku — Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 — Obowiązek dokonania konkretnej i indywidualnej oceny każdego dokumentu — Nadrzędny wzgląd interesu publicznego) | 37 |
| 2011/C 311/66 | Sprawa T-522/08: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2011 r. — Ruiz de la Prada de Sentmenat przeciwko OHIM — Quant (AGATHA RUIZ DE LA PRADA) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego AGATHA RUIZ DE LA PRADA — Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy przedstawiające czarno-biały kwiat — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)) | 37 |
| 2011/C 311/67 | Sprawa T-523/08: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2011 r. — Ruiz de la Prada de Sentmenat przeciwko OHIM — Quant Cosmetics Japan (AGATHA RUIZ DE LA PRADA) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego AGATHA RUIZ DE LA PRADA — Wcześniejsze graficzne, krajowe i wspólnotowy, znaki towarowe przedstawiające czarno-biały kwiat — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)) | 38 |
| 2011/C 311/68 | Sprawa T-8/09: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2011 r. — Dredging International i Ondernemingen Jan de Nul przeciwko EMSA (Zamówienia publiczne na usługi — Procedury przetargowe EMS-y — Udostępnianie statków do usuwania skutków zanieczyszczeń olejami — Odrzucenie oferty — Skarga o stwierdzenie nieważności — Niezgodność oferty z przedmiotem zamówienia — Konsekwencje — Równość traktowania — Proporcjonalność — Określenie przedmiotu zamówienia — Brak przekazania ogólnych danych i informacji na temat zalet wygrywającej oferty — Uzasadnienie — Udzielenie zamówienia — Brak interesu prawnego — Wniosek o stwierdzenie nieważności umowy zawartej z wygrywającym — Wniosek o odszkodowanie) | 38 |
| 2011/C 311/69 | Sprawa T-36/09: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — dm-drogerie markt przeciwko OHIM — Distribuciones Mylar (dm) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego dm — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy dm — Postępowanie administracyjne — Decyzje wydziałów sprzeciwów — Uchylenie — Poprawianie istotnych błędów — Akt nieistniejący — Dopuszczalność odwołań wnoszonych do izby odwoławczej — Termin do wniesienia odwołania — Uzasadnione oczekiwania — Artykuły 59, 60a, 63 i 77a rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 60, 62, 65 i 80 rozporządzenia (WE) nr 207/2009) — Zasada 53 rozporządzenia (WE) nr 2868/95) | 39 |
| 2011/C 311/70 | Sprawa T-83/09: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — Chalk przeciwko OHIM — Reformed Spirits Company Holdings (CRAIC) (Wspólnotowy znak towarowy — Słowny wspólnotowy znak towarowy CRAIC — Cesje- Rejestracja przeniesienia prawa do znaku — Uchylenie — Artykuły 16, 17, 23 i art. 77 a rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 16, 17, 23 i art. 80 rozporządzenia (WE) nr 207/2009) i zasada 31 rozporządzenia (WE) nr 2868/95) | 39 |
| 2011/C 311/71 | Sprawa T-271/09: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2011 r. — Prinz Sobieski zu Schwarzenberg przeciwko OHIM; British-American Tobacco Polska S. A. (Romuald Prinz Sobieski zu Schwarzenberg) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Romuald Prinz Sobieski zu Schwarzenberg — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy JAN III SOBIESKI i wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy Jan III Sobieski — Niewywiązanie się z obowiązku uiszczenia opłaty za wniesienie odwołania w formie zapłaty gotówką lub przelewem w terminie — Decyzja izby odwoławczej w sprawie uznania odwołania za niewniesione — Artykuł 8 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2869/95 — Wniosek o przywrócenie stanu poprzedniego — Brak okoliczności wyjątkowych lub niemożliwych do przewidzenia — Artykuł 81 rozporządzenia (WE) nr 207/2009) | 40 |
| 2011/C 311/72 | Sprawa T-274/09: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — Deutsche Bahn przeciwko OHIM — DSB (IC4) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego IC4 — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy ICE i wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy IC — Kryteria oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Względne podstawy odmowy rejestracji — Podobieństwo usług — Podobieństwo oznaczeń — Charakter odróżniający wcześniejszego znaku — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 207/2009) | 40 |
| 2011/C 311/73 | Sprawa T-285/09: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2011 r. — CEVA przeciwko Komisji (Specjalny program badań i rozwoju technologicznego w dziedzinie badania przyrody ożywionej — Przedsięwzięcie Seapura — Umowa o dofinansowanie — Klauzula arbitrażowa — Wezwanie do zwrotu zaliczek wypłaconych z tytułu wykonania umowy w przedmiocie finansowania badań — Upomnienia — Skarga o stwierdzenie nieważności — Niedopuszczalność) | 41 |
| 2011/C 311/74 | Sprawa T-289/09: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — Omnicare przeciwko OHIM — Astellas Pharma (OMNICARE CLINICAL RESEARCH) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego OMNICARE CLINICAL RESEARCH — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy OMNICARE — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Podobieństwo oznaczeń — Podobieństwo usług — Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego) | 41 |
| 2011/C 311/75 | Sprawa T-290/09: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — Omnicare przeciwko OHIM — Astellas Pharma (OMNICARE) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego OMNICARE — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy OMNICARE — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Podobieństwo oznaczeń — Podobieństwo usług — Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego) | 41 |
| 2011/C 311/76 | Sprawa T-382/09: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — Ergo Versicherungsgruppe przeciwko OHIM — DeguDent (ERGO) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego ERGO — Wcześniejsze słowne, wspólnotowy i krajowy, znaki towarowe CERGO — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Obowiązek rozpoznania odwołania w całości — Zakres badania przeprowadzanego przez izbę odwoławczą — Artykuł 64 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009) | 42 |
| 2011/C 311/77 | Sprawa T-427/09: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2011 r. — centrotherm Clean Solutions przeciwko OHIM — Centrotherm Systemtechnik (CENTROTHERM) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku towarowego — Słowny wspólnotowy znak towarowy CENTROTHERM — Rzeczywiste używanie znaku towarowego — Artykuł 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009) | 42 |
| 2011/C 311/78 | Sprawa T-434/09: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2011 r. — Centrotherm Systemtechnik przeciwko OHIM — centrotherm Clean Solutions (CENTROTHERM) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku towarowego — Słowny wspólnotowy znak towarowy CENTROTHERM — Rzeczywiste używanie znaku towarowego — Artykuł 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Badanie stanu faktycznego z urzędu — Artykuł 76 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009 — Dopuszczalność nowych dowodów — Artykuł 76 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009 — Zarzut niezgodności z prawem — Zasada 40 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2868/95) | 43 |
| 2011/C 311/79 | Sprawa T-62/10 P: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2011 r. — Zangerl-Posselt przeciwko Komisji (Odwołanie — Służba publiczna — Nabór — Ogłoszenie o konkursie — Konkurs otwarty — Niedopuszczenie do egzaminów praktycznych i ustnych — Przesłanki dopuszczenia — Wymagane dyplomy — Artykuł 5 ust. 3 lit. a) ppkt ii) regulaminu pracowniczego — Wykładnia — Wzięcie pod uwagę różnych wersji językowych — Prace przygotowawcze) | 43 |
| 2011/C 311/80 | Sprawa T-197/10: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — BVR przeciwko OHIM — Austria Leasing (Austria Leasing Gesellschaft m.b.H. Mitglied der Raiffeisen-Bankengruppe Österreich) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Austria Leasing Gesellschaft m.b.H. Mitglied der Raiffeisen-Bankengruppe Österreich — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy Raiffeisenbank — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009) | 43 |
| 2011/C 311/81 | Sprawa T-199/10: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — DRV przeciwko OHIM — Austria Leasing (Austria Leasing Gesellschaft m.b.H. Mitglied der Raiffeisen-Bankengruppe Österreich) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Austria Leasing Gesellschaft m.b.H. Mitglied der Raiffeisen-Bankengruppe Österreich — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy Raiffeisenbank — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009) | 44 |
| 2011/C 311/82 | Sprawa T-279/10: Wyrok Sądu z dnia 14 września 2011 r. — K-Mail Order przeciwko OHIM — IVKO (MEN’Z) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego MEN’Z — Wcześniejsza nazwa handlowa WENZ — Względna podstawa odmowy rejestracji — Lokalny zasięg wcześniejszego oznaczenia — Artykuł 8 ust. 4 i art. 41 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009) | 44 |
| 2011/C 311/83 | Sprawa T-411/11: Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2011 r. — Hemofarm przeciwko OHIM — Laboratorios Diafarm (HEMOFARM) | 44 |
| 2011/C 311/84 | Sprawa T-473/11: Skarga wniesiona w dniu 30 sierpnia 2011 r. — Longevity Health Products przeciwko OHIM — Weleda Trademark (MENOCHRON) | 45 |
| 2011/C 311/85 | Sprawa T-475/11 P: Odwołanie wniesione w dniu 5 września 2011 r. przez Luigiego Marcuccio od postanowienia wydanego w dniu 20 czerwca 2011 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-67/10 Marcuccio przeciwko Komisji | 46 |
| | Sąd do spraw Służby Publicznej |
| 2011/C 311/86 | Sprawa F-79/11: Skarga wniesiona w dniu 2 sierpnia 2011 r. — ZZ przeciwko Komisji | 47 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2011/C 311/06

Sprawy połączone od C-78/08 do C-80/08: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 8 września 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione — Włochy) — Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate przeciwko Paint Graphos Soc. coop. arl (C-78/08), Adige Carni Soc. coop. arl, w likwidacji, przeciwko Agenzia delle Entrate, Ministero dell’Economia e delle Finanze (C-79/08) i Ministero delle Finanze przeciwko Michele Franchetto (C-80/08) (Odesłanie prejudycjalne — Dopuszczalność — Pomoc państwa — Ulgi podatkowe przyznane spółkom spółdzielczym — Uznanie za pomoc państwa w rozumieniu art. 87 WE — Zgodność ze wspólnym rynkiem — Przesłanki)

6

2011/C 311/07

Sprawa C-279/08 P: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 8 września 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Niderlandów i Republice Federalnej Niemiec (Odwołanie — Pomoc państwa — Artykuł 87 ust. 1 WE — System handlu uprawnieniami do emisji tlenków azotu — Uznanie środka krajowego za pomoc państwa — Decyzja uznająca pomoc za zgodną ze wspólnym rynkiem — Pojęcie selektywności — Korzyść finansowana przy użyciu zasobów państwowych — Ochrona środowiska naturalnego — Obowiązek uzasadnienia — Dopuszczalność)

6

2011/C 311/08

Sprawa C-398/09: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 6 września 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Østre Landsret — Dania) — Lady & Kid A/S, Direct Nyt ApS, A/S Harald Nyborg Isenkram- og Sportsforretning, KID-Holding A/S przeciwko Skatteministeriet (Brak zwrotu nienależnie pobranego podatku — Bezpodstawne wzbogacenie spowodowane związkiem istniejącym pomiędzy wprowadzeniem tego podatku a zniesieniem innych podatków)

7

2011/C 311/09

Sprawa C-442/09: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 6 września 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bayerischer Verwaltungsgerichtshof — Niemcy) — Karl Heinz Bablok i in. przeciwko Freistaat Bayern (Żywność genetycznie zmodyfikowana — Rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 — Artykuły 2–4 i 12 — Dyrektywa 2001/18/WE — Artykuł 2 — Dyrektywa 2000/13/WE — Artykuł 6 — Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 — Artykuł 2 — Produkty pszczelarskie — Obecność pyłków roślin genetycznie zmodyfikowanych — Konsekwencje — Wprowadzenie do obrotu — Pojęcia organizmu oraz żywności zawierającej składniki produktów pochodzących z organizmów genetycznie zmodyfikowanych)

7

2011/C 311/10

Sprawy połączone od C-58/10 do C-68/10: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 8 września 2011 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Conseil d’État — Francja) — Monsanto SAS i in. przeciwko Ministre de l’Agriculture et de la Pêche (Rolnictwo — Genetycznie zmodyfikowane pasze — Środki nadzwyczajne — Środek przyjęty przez państwo członkowskie — Tymczasowe zawieszenie zezwolenia wydanego na podstawie dyrektywy 90/220/EWG — Podstawa prawna — Dyrektywa 2001/18/WE — Artykuł 12 — Prawodawstwo branżowe — Artykuł 23 — Klauzula ochronna — Rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 — Artykuł 20 — Produkty znajdujące się w obrocie — Artykuł 34 — Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 — Artykuły 53 i 54 — Przesłanki stosowania)

8

2011/C 311/11

Sprawy połączone C-89/10 i C-96/10: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 8 września 2011 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Rechtbank van eerste aanleg te Brussel — Belgia) — Q-Beef NV (C-89/10), Frans Bosschaert (C-96/10) przeciwko Belgische Staat (C-89/10), Belgische Staat, Vleesgroothandel Georges Goossens en Zonen NV, Slachthuizen Goossens NV (C-96/10) (Krajowe opłaty niezgodne z prawem Unii — Opłaty uiszczone zgodnie z systemem pomocy finansowej i opłat uznanym za sprzeczny z prawem Unii — System zastąpiony nowym systemem uznanym za zgodny — Zwrot nienależnie pobranych opłat — Zasady równoważności i skuteczności — Długość terminu przedawnienia — Dies a quo — Wierzytelności do zaspokojenia od państwa i od jednostek — Różne terminy)

9

2011/C 311/12

Sprawa C-108/10: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 6 września 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Ordinario di Venezia — Włochy) — Ivana Scattolon przeciwko Ministero dell’Istruzione, dell’Università e della Ricerca (Polityka społeczna — Dyrektywa 77/187/EWG — Ochrona praw pracowniczych w przypadku przejęcia przedsiębiorstwa — Pojęcia przedsiębiorstwo i przejęcie — Zbywający i przejmujący będący podmiotami prawa publicznego — Zastosowanie od dnia przejęcia zbiorowego układu pracy obowiązującego przejmującego — Wynagrodzenie — Uwzględnienie stażu pracy nabytego u zbywającego)

10

2011/C 311/13

Sprawa C-120/10: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 8 września 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État — Belgia) — European Air Transport SA przeciwko Collège d'Environnement de la Région de Bruxelles-Capitale, Région de Bruxelles-Capitale (Transport lotniczy — Dyrektywa 2002/30/WE — Ograniczenia działalności związane z hałasem w portach lotniczych Wspólnoty — Poziomy hałasu, które należy zachować przy przelotach nad obszarami miejskimi położonymi w pobliżu portu lotniczego)

10

2011/C 311/14

Sprawa C-163/10: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 6 września 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Isernia — Włochy) — postępowanie karne przeciwko Aldowi Patriciellowi (Członek Parlamentu Europejskiego — Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów — Artykuł 8 — Postępowanie karne w sprawie czynu zabronionego polegającego na pomówieniu — Oświadczenia złożone poza pomieszczeniami Parlamentu — Pojęcie opinii wyrażonej w czasie wykonywania obowiązków parlamentarnych — Immunitet — Przesłanki)

11

2011/C 311/15

Sprawa C-177/10: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 8 września 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 12 de Sevilla — Hiszpania) — Francisco Javier Rosado Santana przeciwko Consejería de Justicia y Administración Pública de la Junta de Andalucía (Polityka społeczna — Dyrektywa 1999/70/WE — Porozumienie ramowe UNICE, CEEP i ETUC w sprawie pracy na czas określony — Klauzula 4 — Zastosowanie porozumienia ramowego w obszarze służby publicznej — Zasada niedyskryminacji)

o

11

2011/C 311/16

Sprawa C-220/10: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 8 września 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Portugalskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 91/271/EWG — Zanieczyszczenie i zakłócenia — Oczyszczanie ścieków komunalnych — Artykuły 3, 5 i 6 — Brak wyznaczenia obszarów wrażliwych — Brak poddania bardziej rygorystycznemu oczyszczaniu ścieków w obszarach wrażliwych)

12

2011/C 311/17

Sprawy połączone C-297/10 i C-298/10: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 8 września 2011 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Bundesarbeitsgericht — Niemcy) — Sabine Hennigs (C-297/10) przeciwko Eisenbahn-Bundesamt, Land Berlin (C-298/10) przeciwko Alexandrowi Maiemu (Dyrektywa 2000/78/WE — Artykuł 2 ust. 2 i art. 6 ust. 1 — Karta praw podstawowych Unii Europejskiej — Artykuły 21 i 28 — Układ zbiorowy pracy dotyczący wynagrodzeń pracowników kontraktowych w sektorze publicznym jednego z państw członkowskich — Wynagrodzenie uzależnione od wieku — Układ zbiorowy pracy znoszący uzależnienie wynagrodzenia od wieku — Zachowanie praw nabytych)

12

2011/C 311/18

Sprawa C-335/10: Postanowienie Trybunału (piąta izba) z dnia 13 lipca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Craiova — Rumunia) — Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Târgu-Jiu, Administrația Fondului pentru Mediu przeciwko Claudii Noricy Vijulan (Artykuł 104 § 3 akapit pierwszy regulaminu postępowania — Podatki wewnętrzne — Artykuł 110 TFUE — Podatek od zanieczyszczeń pobierany przy pierwszej rejestracji pojazdów samochodowych)

13

2011/C 311/19

Sprawa C-438/10: Postanowienie Trybunału (piąta izba) z dnia 13 lipca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Bacău — Rumunia) — Direcția Generală a Finanțelor Publice Bacău, Administrația Finanțelor Publice Bacău przeciwko Lilii Druțu (Artykuł 104 § 3 akapit pierwszy regulaminu postępowania — Podatki wewnętrzne — Artykuł 110 TFUE — Podatek od zanieczyszczeń pobierany przy pierwszej rejestracji pojazdów samochodowych)

13

2011/C 311/20

Sprawa C-451/10 P: Postanowienie Trybunału z dnia 9 czerwca 2011 r. — Télévision française 1 SA (TF1) przeciwko Komisji Europejskiej, Métropole télévision (M6), Canal +, Republice Francuskiej, France Télévisions (Odwołanie — Pomoc państwa — Artykuł 86 ust. 2 WE — Publiczna usługa nadawcza — Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń — Dowód — Wydajność ekonomiczna przedsiębiorstwa)

14

2011/C 311/21

Sprawa C-532/10 P: Postanowienie Trybunału (piąta izba) z dnia 29 czerwca 2011 r. — adp Gauselmann GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Rozporządzenie (WE) nr 40/94 — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Graficzny znak towarowy Archer Maclean’s Mercury — Sprzeciw właściciela krajowego słownego znaku towarowego Merkur)

14

2011/C 311/22

Sprawa C-536/10 P: Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 7 lipca 2011 r. — MPDV Mikrolab GmbH, Mikroprozessordatenverarbeitung und Mikroprozessorlabor przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Oznaczenie słowne ROI ANALYZER)

15

2011/C 311/23

Sprawa C-573/10: Postanowienie Trybunału (piąta izba) z dnia 13 lipca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Timișoara — Rumunia) — Sergiu Alexandru Micșa przeciwko Administrația Finanțelor Publice Lugoj, Direcția Generală a Finanțelor Publice Timiș, Administrația Fondului pentru Mediu (Artykuł 104 § 3 akapit pierwszy regulaminu postępowania — Podatki wewnętrzne — Artykuł 110 TFUE — Podatek od zanieczyszczeń pobierany przy pierwszej rejestracji pojazdów samochodowych)

15

2011/C 311/24

Sprawa C-266/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vestre Landsret (Dania) w dniu 27 maja 2011 r. — Dansk Funktionærforbund, Serviceforbundet, reprezentująca Franka Frandsena przeciwko Cimber Air A/S

15

2011/C 311/25

Sprawa C-327/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 13 kwietnia 2011 r. w sprawie T-228/09 United States Polo Association przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) i Textiles CMG, SA, wniesione w dniu 24 czerwca 2011 r. przez United States Polo Association

16

2011/C 311/26

Sprawa C-359/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 8 lipca 2011 r. — Alexandra Schulz przeciwko Technische Werke Schussenthal GmbH und Co. KG

17

2011/C 311/27

Sprawa C-386/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 20 lipca 2011 r. — Piepenbrock Dienstleistungen GmbH & Co KG przeciwko Kreis Düren

17

2011/C 311/28

Sprawa C-390/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud w dniu 22 lipca 2011 r. — CS AGRO Ronov s.r.o. przeciwko Ministerstvo zemědělství

18

2011/C 311/29

Sprawa C-395/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 27 lipca 2011 r. — BLV Wohn- und Gewerbebau GmbH przeciwko Finanzamt Lüdenscheid

18

2011/C 311/30

Sprawa C-400/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 28 lipca 2011 r. — Josef Egbringhoff przeciwko Stadtwerke Ahaus GmbH

18

2011/C 311/31

Sprawa C-401/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud (Republika Czeska) w dniu 28 lipca 2011 r. — Blanka Soukupová przeciwko Ministerstvu zemědělství

19

2011/C 311/32

Sprawa C-405/11 P: Odwołanie wniesione w dniu 28 lipca 2011 r. przez Komisję Europejską od wyroku Sądu z dnia 17 maja 2011 r. w sprawie T-1/08, Buczek Automotive przeciwko Komisji

19

2011/C 311/33

Sprawa C-406/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 16 maja 2011 r. w sprawie T-145/08 Atlas Transport GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione w dniu 29 lipca 2011 r. przez Atlas Transport GmbH; interwenient: Atlas Air Inc.

20

2011/C 311/34

Sprawa C-408/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgerichts Münster (Niemcy) w dniu 1 sierpnia 2011 r. — Postępowanie karne przeciwko Thomasowi Karlowi-Heinzowi Kerkhoffi

20

2011/C 311/35

Sprawa C-417/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 8 czerwca 2011 r. w sprawie T-86/11 Bamba przeciwko Radzie, wniesione w dniu 10 sierpnia 2011 r. przez Radę Unii Europejskiej

21

2011/C 311/36

Sprawa C-419/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Městský soud v Praze (Republika Czeska) w dniu 10 sierpnia 2011 r. — Česká spořitelna, a.s. przeciwko Geraldowi Feichterowi

21

2011/C 311/37

Sprawa C-422/11 P: Odwołanie wniesione w dniu 10 sierpnia 2011 r. przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej od postanowienia Sądu (Siódma izba) dnia 23 maja 2011 r. w sprawie T-226/10, Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej przeciwko Komisji

21

2011/C 311/38

Sprawa C-423/11 P: Odwołanie wniesione w dniu 11 sierpnia 2011 r. przez Rzeczpospolitą Polską od postanowienia Sądu (Siódma izba) z dnia 23 maja 2011 r. w sprawie T-226/10, Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej przeciwko Komisji

22

2011/C 311/39

Sprawa C-424/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 11 sierpnia 2011 r. — Wheels Common Investment Fund Trustees Ltd, National Association of Pension Funds Ltd, Ford Pension Fund Trustees Ltd, Ford Salaried Pension Fund Trustees Ltd, Ford Pension Scheme for Senior Staff Trustee Ltd przeciwko Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs

23

2011/C 311/40

Sprawa C-426/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court of the United Kingdom w dniu 12 sierpnia 2011 r. — Mark Alemo-Herron i in. przeciwko Parkwood Leisure Ltd

24

2011/C 311/41

Sprawa C-427/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Irland (Irlandia) w dniu 16 sierpnia 2011 r. — Margaret Kenny i inni przeciwko Minister for Justice, Equality and Law Reform, Minister for Finance, Commissioner of An Garda Síochána

25

2011/C 311/42

Sprawa C-428/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 16 sierpnia 2011 r. — Purely Creative Ltd i in. przeciwko Office of Fair Trading

25

2011/C 311/43

Sprawa C-431/11: Skarga wniesiona w dniu 18 sierpnia 2011 r. — Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej przeciwko Radzie Unii Europejskiej

26

2011/C 311/44

Sprawa C-442/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice (Chancery Division) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 26 sierpnia 2011 r. — Novartis AG przeciwko Actavis UK Ltd

27

2011/C 311/45

Sprawa C-446/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 16 czerwca 2011 r. w sprawie T-196/06, Edison przeciwko Komisji, wniesione w dniu 30 sierpnia 2011 r. przez Komisję Europejską

27

2011/C 311/46

Sprawa C-447/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 16 czerwca 2011 r. w sprawie T-192/06 Caffaro przeciwko Komisji, wniesione w dniu 31 sierpnia 2011 r. przez Caffaro S.r.l w zarządzie syndyka (dawniej Caffaro S.r.l)

28

2011/C 311/47

Sprawa C-448/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 16 czerwca 2011 r. w sprawie T-194/06 SNIA przeciwko Komisji, wniesione w dniu 31 sierpnia 2011 r. przez SNIA S.p.A.

29

2011/C 311/48

Sprawa C-449/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu wydanego w dniu 16 czerwca 2011 r. w sprawie T-195/06 Solvay Solexis przeciwko Komisji, wniesione w dniu 1 września 2011 r. przez Solvay Solexis SpA

29

2011/C 311/49

Sprawa C-54/11: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 5 lipca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court of the United Kingdom — Zjednoczone Królestwo) — JPMorgan Chase Bank, NA, J.P. Morgan Securities Limited przeciwko Berliner Verkehrsbetriebe (BVG), Anstalt des öffentlichen Rechts

30

2011/C 311/50

Sprawa C-162/11: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 26 lipca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundeskommunikationssenat — Austria) — Publikumsrat des Österreichischen Rundfunks przeciwko Österreichischer Rundfunk

30

Sąd

2011/C 311/51

Sprawa T-236/02: Wyrok Sądu z dnia 14 września 2011 r. — Marcuccio przeciwko Komisji (Przekazanie do Sądu po uchyleniu — Służba publiczna — Urzędnicy — Zatrudnienie w państwie trzecim — Przeniesienie stanowiska wraz z osobą na nim zatrudnioną — Prawo do obrony — Skarga o odszkodowanie — Nieograniczone prawo orzekania)

31

2011/C 311/52

Sprawy połączone T-344/05: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — Grecja przeciwko Komisji (EFOGR — Sekcja Gwarancji — Wydatki wyłączone z finansowania wspólnotowego — Wołowina i cielęcina — Premie rekompensacyjne — Rośliny uprawne — Owoce i warzywa — Pomoc z tytułu przetwórstwa niektórych owoców cytrusowych — Przesłanki zastosowania ryczałtowej korekty finansowej w wysokości 100 % — Proporcjonalność)

31

2011/C 311/53

Sprawa T-12/06: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — Deltafina przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Włoski rynek zakupu i pierwszego przetworzenia surowca tytoniowego — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Ustalanie cen i podział rynku — Zwalnianie z grzywien — Współpraca — Grzywny — Proporcjonalność — Waga naruszenia — Okoliczności łagodzące)

32

2011/C 311/54

Sprawa T-25/06: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — Alliance One International przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Włoski rynek zakupu i pierwszego przetworzenia surowca tytoniowego — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Ustalanie cen i podział rynku — Możliwość przypisania zachowania mającego znamiona naruszenia — Grzywny)

32

2011/C 311/55

Sprawa T-216/06: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2011 r. — Lucite International i Lucite International UK przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek metakrylanów — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE i art. 53 porozumienia o EOG — Grzywny — Waga naruszenia — Okoliczności łagodzące — Niestosowanie w rzeczywistości porozumień lub praktyk o znamionach naruszenia)

32

2011/C 311/56

Sprawa T-232/06: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011r. — Evropaïki Dynamiki przeciwko Komisji (Zamówienia publiczne na usługi — Procedura przetargowa — Usługi obejmujące specyfikację, opracowanie, konserwację i utrzymanie systemów informatycznych służb celnych w związku z niektórymi projektami informatycznymi — Odrzucenie oferty oferenta — Udzielenie zamówienia innemu oferentowi — Skarga o odszkodowanie — Nieuwzględnienie wymogów formalnych — Niedopuszczalność — Skarga o stwierdzenie nieważności — Termin składania ofert — Termin składania wniosków o informacje — Równość traktowania — Oczywisty błąd w ocenie)

33

2011/C 311/57

Sprawa T-234/07: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2011 r. — Koninklijke Grolsch przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Niderlandzki rynek piwa — Decyzja stwierdzająca pojedyncze i ciągłe naruszenie art. 81 WE — Udział skarżącej w stwierdzonym naruszeniu — Brak dostatecznych dowodów — Brak uzasadnienia)

33

2011/C 311/58

Sprawa T-257/07: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — Francja przeciwko Komisji (Zdrowie zwierząt — Rozporządzenie (WE) nr 999/2001 — Ochrona przed przenośnymi gąbczastymi encefalopatiami — Owce i kozy — Rozporządzenie (WE) nr 746/2008 — Przyjęcie środków zwalczania mniej restrykcyjnych niż przewidziane wcześniej — Zasada ostrożności)

33

2011/C 311/59

Sprawa T-308/07: Wyrok Sądu z dnia 14 września 2011 r. — Tegebauer przeciwko Parlamentowi (Prawo do wnoszenia petycji — Petycja do Parlamentu Europejskiego — Decyzja o nienadaniu dalszego biegu — Skarga o stwierdzenie nieważności — Akt, który może zostać zaskarżony — Dopuszczalność — Obowiązek uzasadnienia)

34

2011/C 311/60

Sprawa T-407/07: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2011 r. — CMB i Christof przeciwko Komisji (Zamówienia publiczne na dostawy — Przetarg EAR — Dostawa sprzętu do gospodarki odpadami medycznymi — Odrzucenie oferty — Skarga o stwierdzenie nieważności — Właściwość Sądu — Termin do złożenia skargi — Uprzednia skarga administracyjna — Usprawiedliwiony błąd — Kryteria udzielenia — Przepisy proceduralne — Obowiązek uzasadnienia — Zasada dobrej administracji — Odpowiedzialność pozaumowna)

34

2011/C 311/61

Sprawa T-475/07: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — Dow AgroSciences i in. przeciwko Komisji (Środki ochrony roślin — Substancja czynna trifluralina — Niewłączenie do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG — Skarga o stwierdzenie nieważności — Procedura oceny — Nowe i dodatkowe badanie — Termin — Pojęcie ryzyka i zagrożenia — Oczywisty błąd w ocenie — Projekt sprawozdania z przeglądu — Projekt dyrektywy lub decyzji — Termin — Konsekwencje przekroczenia — Uzasadnione oczekiwania — Zasada proporcjonalności — Decyzja 1999/468/WE, zwana komitologiczną — Rozporządzenie (WE) nr 850/2004 — Artykuł 3 ust. 3 — Zarzut niezgodności z prawem)

35

2011/C 311/62

Sprawa T-485/07: Wyrok Sądu z dnia 14 września 2011 r. — Olive Line International przeciwko OHIM — Knopf (O-live) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego O-live — Wcześniejsza nazwa handlowa Olive line — Względna podstawa odmowy rejestracji — Artykuł 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 207/2009) — Prawo do zakazania używania późniejszego znaku towarowego — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 7 ustawy hiszpańskiej o znakach towarowych i art. 8 ust. 1 rozporządzenia nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009))

35

2011/C 311/63

Sprawa T-10/08: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — Kwang Yang Motor przeciwko OHIM — Honda Giken Kogyo (Silnik o spalaniu wewnętrznym z wentylatorem na górze) (Wzór wspólnotowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru — Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający silnik o spalaniu wewnętrznym z wentylatorem na górze — Wcześniejszy wzór krajowy — Podstawa unieważnienia — Brak indywidualnego charakteru — Widoczne właściwości części składowej produktu złożonego — Brak innego całościowego wrażenia — Poinformowany użytkownik — Stopień swobody twórcy — Artykuł 4 i art. 6 oraz art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 6/2002)

36

2011/C 311/64

Sprawa T-11/08: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — Kwang Yang Motor przeciwko OHIM — Honda Giken Kogyo (wyobrażenie silnika spalinowego wewnętrznego spalania) (Wzory wspólnotowe — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający silnik spalinowy wewnętrznego spalania — Wcześniejszy wzór krajowy — Podstawa unieważnienia — Brak indywidualnego charakteru — Widoczne cechy części składowej produktu złożonego — Brak innego całościowego wrażenia — Poinformowany użytkownik — Stopień swobody twórcy — Artykuły 4, 6 i 25 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 6/2002)

36

2011/C 311/65

Sprawa T-29/08: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — LPN przeciwko Komisji (Dostęp do dokumentów — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Odmowa dostępu — Dokumenty dotyczące toczącego się postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego dotyczącego projektu zapory na rzecze Sabor — Wyjątek dotyczący ochrony celów kontroli, dochodzenia i audytu — Informacje o środowisku — Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 — Obowiązek dokonania konkretnej i indywidualnej oceny każdego dokumentu — Nadrzędny wzgląd interesu publicznego)

37

2011/C 311/66

Sprawa T-522/08: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2011 r. — Ruiz de la Prada de Sentmenat przeciwko OHIM — Quant (AGATHA RUIZ DE LA PRADA) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego AGATHA RUIZ DE LA PRADA — Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy przedstawiające czarno-biały kwiat — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

37

2011/C 311/67

Sprawa T-523/08: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2011 r. — Ruiz de la Prada de Sentmenat przeciwko OHIM — Quant Cosmetics Japan (AGATHA RUIZ DE LA PRADA) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego AGATHA RUIZ DE LA PRADA — Wcześniejsze graficzne, krajowe i wspólnotowy, znaki towarowe przedstawiające czarno-biały kwiat — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

38

2011/C 311/68

Sprawa T-8/09: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2011 r. — Dredging International i Ondernemingen Jan de Nul przeciwko EMSA (Zamówienia publiczne na usługi — Procedury przetargowe EMS-y — Udostępnianie statków do usuwania skutków zanieczyszczeń olejami — Odrzucenie oferty — Skarga o stwierdzenie nieważności — Niezgodność oferty z przedmiotem zamówienia — Konsekwencje — Równość traktowania — Proporcjonalność — Określenie przedmiotu zamówienia — Brak przekazania ogólnych danych i informacji na temat zalet wygrywającej oferty — Uzasadnienie — Udzielenie zamówienia — Brak interesu prawnego — Wniosek o stwierdzenie nieważności umowy zawartej z wygrywającym — Wniosek o odszkodowanie)

38

2011/C 311/69

Sprawa T-36/09: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — dm-drogerie markt przeciwko OHIM — Distribuciones Mylar (dm) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego dm — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy dm — Postępowanie administracyjne — Decyzje wydziałów sprzeciwów — Uchylenie — Poprawianie istotnych błędów — Akt nieistniejący — Dopuszczalność odwołań wnoszonych do izby odwoławczej — Termin do wniesienia odwołania — Uzasadnione oczekiwania — Artykuły 59, 60a, 63 i 77a rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 60, 62, 65 i 80 rozporządzenia (WE) nr 207/2009) — Zasada 53 rozporządzenia (WE) nr 2868/95)

39

2011/C 311/70

Sprawa T-83/09: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — Chalk przeciwko OHIM — Reformed Spirits Company Holdings (CRAIC) (Wspólnotowy znak towarowy — Słowny wspólnotowy znak towarowy CRAIC — Cesje- Rejestracja przeniesienia prawa do znaku — Uchylenie — Artykuły 16, 17, 23 i art. 77 a rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 16, 17, 23 i art. 80 rozporządzenia (WE) nr 207/2009) i zasada 31 rozporządzenia (WE) nr 2868/95)

39

2011/C 311/71

Sprawa T-271/09: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2011 r. — Prinz Sobieski zu Schwarzenberg przeciwko OHIM; British-American Tobacco Polska S. A. (Romuald Prinz Sobieski zu Schwarzenberg) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Romuald Prinz Sobieski zu Schwarzenberg — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy JAN III SOBIESKI i wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy Jan III Sobieski — Niewywiązanie się z obowiązku uiszczenia opłaty za wniesienie odwołania w formie zapłaty gotówką lub przelewem w terminie — Decyzja izby odwoławczej w sprawie uznania odwołania za niewniesione — Artykuł 8 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2869/95 — Wniosek o przywrócenie stanu poprzedniego — Brak okoliczności wyjątkowych lub niemożliwych do przewidzenia — Artykuł 81 rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

40

2011/C 311/72

Sprawa T-274/09: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — Deutsche Bahn przeciwko OHIM — DSB (IC4) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego IC4 — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy ICE i wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy IC — Kryteria oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Względne podstawy odmowy rejestracji — Podobieństwo usług — Podobieństwo oznaczeń — Charakter odróżniający wcześniejszego znaku — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

40

2011/C 311/73

Sprawa T-285/09: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2011 r. — CEVA przeciwko Komisji (Specjalny program badań i rozwoju technologicznego w dziedzinie badania przyrody ożywionej — Przedsięwzięcie Seapura — Umowa o dofinansowanie — Klauzula arbitrażowa — Wezwanie do zwrotu zaliczek wypłaconych z tytułu wykonania umowy w przedmiocie finansowania badań — Upomnienia — Skarga o stwierdzenie nieważności — Niedopuszczalność)

41

2011/C 311/74

Sprawa T-289/09: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — Omnicare przeciwko OHIM — Astellas Pharma (OMNICARE CLINICAL RESEARCH) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego OMNICARE CLINICAL RESEARCH — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy OMNICARE — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Podobieństwo oznaczeń — Podobieństwo usług — Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego)

41

2011/C 311/75

Sprawa T-290/09: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — Omnicare przeciwko OHIM — Astellas Pharma (OMNICARE) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego OMNICARE — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy OMNICARE — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Podobieństwo oznaczeń — Podobieństwo usług — Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego)

41

2011/C 311/76

Sprawa T-382/09: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — Ergo Versicherungsgruppe przeciwko OHIM — DeguDent (ERGO) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego ERGO — Wcześniejsze słowne, wspólnotowy i krajowy, znaki towarowe CERGO — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Obowiązek rozpoznania odwołania w całości — Zakres badania przeprowadzanego przez izbę odwoławczą — Artykuł 64 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009)

42

2011/C 311/77

Sprawa T-427/09: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2011 r. — centrotherm Clean Solutions przeciwko OHIM — Centrotherm Systemtechnik (CENTROTHERM) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku towarowego — Słowny wspólnotowy znak towarowy CENTROTHERM — Rzeczywiste używanie znaku towarowego — Artykuł 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

42

2011/C 311/78

Sprawa T-434/09: Wyrok Sądu z dnia 15 września 2011 r. — Centrotherm Systemtechnik przeciwko OHIM — centrotherm Clean Solutions (CENTROTHERM) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku towarowego — Słowny wspólnotowy znak towarowy CENTROTHERM — Rzeczywiste używanie znaku towarowego — Artykuł 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Badanie stanu faktycznego z urzędu — Artykuł 76 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009 — Dopuszczalność nowych dowodów — Artykuł 76 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009 — Zarzut niezgodności z prawem — Zasada 40 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2868/95)

43

2011/C 311/79

Sprawa T-62/10 P: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2011 r. — Zangerl-Posselt przeciwko Komisji (Odwołanie — Służba publiczna — Nabór — Ogłoszenie o konkursie — Konkurs otwarty — Niedopuszczenie do egzaminów praktycznych i ustnych — Przesłanki dopuszczenia — Wymagane dyplomy — Artykuł 5 ust. 3 lit. a) ppkt ii) regulaminu pracowniczego — Wykładnia — Wzięcie pod uwagę różnych wersji językowych — Prace przygotowawcze)

43

2011/C 311/80

Sprawa T-197/10: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — BVR przeciwko OHIM — Austria Leasing (Austria Leasing Gesellschaft m.b.H. Mitglied der Raiffeisen-Bankengruppe Österreich) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Austria Leasing Gesellschaft m.b.H. Mitglied der Raiffeisen-Bankengruppe Österreich — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy Raiffeisenbank — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

43

2011/C 311/81

Sprawa T-199/10: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — DRV przeciwko OHIM — Austria Leasing (Austria Leasing Gesellschaft m.b.H. Mitglied der Raiffeisen-Bankengruppe Österreich) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Austria Leasing Gesellschaft m.b.H. Mitglied der Raiffeisen-Bankengruppe Österreich — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy Raiffeisenbank — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

44

2011/C 311/82

Sprawa T-279/10: Wyrok Sądu z dnia 14 września 2011 r. — K-Mail Order przeciwko OHIM — IVKO (MEN’Z) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego MEN’Z — Wcześniejsza nazwa handlowa WENZ — Względna podstawa odmowy rejestracji — Lokalny zasięg wcześniejszego oznaczenia — Artykuł 8 ust. 4 i art. 41 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

44

2011/C 311/83

Sprawa T-411/11: Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2011 r. — Hemofarm przeciwko OHIM — Laboratorios Diafarm (HEMOFARM)

44

2011/C 311/84

Sprawa T-473/11: Skarga wniesiona w dniu 30 sierpnia 2011 r. — Longevity Health Products przeciwko OHIM — Weleda Trademark (MENOCHRON)

45

2011/C 311/85

Sprawa T-475/11 P: Odwołanie wniesione w dniu 5 września 2011 r. przez Luigiego Marcuccio od postanowienia wydanego w dniu 20 czerwca 2011 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-67/10 Marcuccio przeciwko Komisji

46

Sąd do spraw Służby Publicznej

2011/C 311/86

Sprawa F-79/11: Skarga wniesiona w dniu 2 sierpnia 2011 r. — ZZ przeciwko Komisji

47

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/1 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/1

---

2011/C 311/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dz.U. C 305 z 15.10.2011.

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 298 z 8.10.2011.

Dz.U. C 282 z 1.10.2011.

Dz.U. C 282 z 24.9.2011.

Dz.U. C 269 z 10.9.2011.

Dz.U. C 252 z 27.8.2011.

Dz.U. C 238 z 13.8.2011.

Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/2 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/2

---

Wybór prezesa Sądu do spraw Służby Publicznej

2011/C 311/02

Sędziowie Sądu do spraw Służby Publicznej w dniu 6 października 2011 r., zgodnie z art. 4 ust. 1 załącznika I do statutu Trybunału Sprawiedliwości i z art. 6 § 1 regulaminu postępowania, wybrali S. VAN RAEPENBUSCHA na prezesa tego Sądu, na okres od dnia 7 października 2011 r. do dnia 30 września 2014 r.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/3 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/3

---

Skład izb i przydzielenie sędziów do izb

2011/C 311/03

Decyzją z dnia 30 listopada 2005 r. (1) Sąd postanowił obradować w trzech izbach i w pełnym składzie. Decyzją z dnia 10 października 2011 r. Sąd wybrał, na okres od dnia 7 października 2011 r. do dnia 30 września 2014 r., na prezesów izb sędziów H. KREPPLA oraz M. I. ROFES I PUJOL i przydzielił sędziów do izb w następujący sposób:

Pierwsza izba

| | H. KREPPEL, prezes izby, |
| --- | --- |

H. KREPPEL, prezes izby,

| | E. PERILLO i R. BARENTS, sędziowie, |
| --- | --- |

E. PERILLO i R. BARENTS, sędziowie,

Druga izba

| | M.I. ROFES I PUJOL, prezes izby, |
| --- | --- |

M.I. ROFES I PUJOL, prezes izby,

| | I. BORUTA i K. BRADLEY, sędziowie, |
| --- | --- |

I. BORUTA i K. BRADLEY, sędziowie,

Trzecia izba, obradująca z trzema sędziami

| | S. VAN RAEPENBUSCH, prezes Sądu, |
| --- | --- |

S. VAN RAEPENBUSCH, prezes Sądu,

| | I. BORUTA, E. PERILLO, R. BARENTS i K. BRADLEY, sędziowie. |
| --- | --- |

I. BORUTA, E. PERILLO, R. BARENTS i K. BRADLEY, sędziowie.

W tej ostatnie izbie prezes będzie zasiadał na przemian albo z sędziami I. BORUTĄ i E. PERILLĄ, albo z sędziami R. BARENTSEM i K. BRADLEY’EM, bez uszczerbku dla połączenia spraw.

---

(1)  Dz. U. 2005 C 322, s. 16.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/4 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/4

---

Kryteria przydziału spraw do izb

2011/C 311/04

Sąd w dniu 10 października 2011 r. postanowił, zgodnie z art. 4 załącznika I do statutu Trybunału Sprawiedliwości i z art. 12 regulaminu postępowania przed Sądem, z chwilą wpłynięcia skargi przydzielać sprawy na przemian do pierwszej, drugiej i trzeciej izby według kolejności ich rejestracji w sekretariacie, bez uszczerbku dla stosowania art. 13, 14 i 46 § 2 regulaminu postępowania przed Sądem.

Prezes Sądu może odstąpić od powyższych zasad podziału ze względu na powiązanie między sprawami, jak również celem zapewnienia zrównoważonego i spójnego podziału pracy w ramach Sądu.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/5 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/5

---

Wyznaczenie sędziego pełniącego w zastępstwie Prezesa Sądu funkcję sędziego orzekającego w przedmiocie środków tymczasowych

2011/C 311/05

W dniu 10 października 2011 r., na podstawie art. 103 § 2 regulaminu postępowania, Sąd podjął decyzję, iż w okresie od dnia 7 października 2011 r. do dnia 30 września 2012 r. sędzia H. KREPPEL zastępować będzie prezesa Sądu, w przypadku jego nieobecności lub wystąpienia innej przeszkody w wykonywaniu przez niego obowiązków, jako sędzia orzekający w przedmiocie środków tymczasowych.

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/6 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/6

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 8 września 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione — Włochy) — Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate przeciwko Paint Graphos Soc. coop. arl (C-78/08), Adige Carni Soc. coop. arl, w likwidacji, przeciwko Agenzia delle Entrate, Ministero dell’Economia e delle Finanze (C-79/08) i Ministero delle Finanze przeciwko Michele Franchetto (C-80/08)

(Sprawy połączone od C-78/08 do C-80/08) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Dopuszczalność - Pomoc państwa - Ulgi podatkowe przyznane spółkom spółdzielczym - Uznanie za pomoc państwa w rozumieniu art. 87 WE - Zgodność ze wspólnym rynkiem - Przesłanki)

2011/C 311/06

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Corte suprema di cassazione

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate (C-78/08), Adige Carni Soc. coop. arl, w likwidacji (C-79/08), Ministero delle Finanze (C-80/08)

Strona pozwana: Paint Graphos scarl (C-78/08), Agenzia delle Entrate, Ministero dell’Economia e delle Finanze (C-79/08), Michele Franchetto (C-80/08)

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Corte suprema di cassazione — Wykładnia art. 81, 87 i 88 WE, rozporządzenia Rady (WE) nr 1435/2003 z dnia 22 lipca 2003 r. w sprawie statutu spółdzielni europejskiej (SEC) (Dz.U. L 207, s. 1) oraz dyrektywy Rady 2003/72/WE z dnia 22 lipca 2003 r. uzupełniającej statut spółdzielni europejskiej w odniesieniu do zaangażowania pracowników (Dz.U. L 207, s. 25) — Pojęcie pomocy przyznawanej przez państwa — Włoska ustawa przyznająca ulgi podatkowe spółdzielniom rolniczym, produkcyjnym i spółdzielniom pracy

Sentencja

Zwolnienia podatkowe takie jak rozpatrywane przez sąd krajowy zwolnienia przyznane spółdzielniom produkcyjnym i spółdzielniom pracy na podstawie przepisów krajowych tego rodzaju jak te zawarte w dekrecie prezydenta Republiki nr 601 z dnia 29 września 1973 r. w sprawie przepisów dotyczących ulg podatkowych w brzmieniu obowiązującym w latach 1984–1993 stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 WE tylko wtedy, gdy spełnione zostały wszystkie przesłanki zastosowania tego postanowienia. W przypadku sytuacji takiej jak ta, która zapoczątkowała zawisłe przed sądem krajowym spory, do sądu tego należy dokonanie oceny w szczególności selektywnego charakteru rozpatrywanych zwolnień podatkowych oraz możliwości uzasadnienia ich charakterem i ogólną strukturą krajowego systemu podatkowego, w który się wpisują; sąd ten winien w szczególności ustalić, czy występujące przed nim spółki spółdzielcze rzeczywiście znajdują się w sytuacji porównywalnej do tej, w jakiej znajdują się inne jednostki mające formę podmiotów prawnych o celu zarobkowym, a jeśli rzeczywiście ma to miejsce — czy bardziej korzystne opodatkowanie tych właśnie spółek spółdzielczych, po pierwsze, wynika z podstawowych zasad rządzących mającym zastosowanie w danym państwie członkowskim systemem opodatkowania i po drugie, jest zgodne z zasadami spójności i proporcjonalności.

---

(1)  Dz.U. C 116 z 9.5.2008.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/6 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/6

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 8 września 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Niderlandów i Republice Federalnej Niemiec

(Sprawa C-279/08 P) (1)

(Odwołanie - Pomoc państwa - Artykuł 87 ust. 1 WE - System handlu uprawnieniami do emisji tlenków azotu - Uznanie środka krajowego za pomoc państwa - Decyzja uznająca pomoc za zgodną ze wspólnym rynkiem - Pojęcie „selektywności” - Korzyść finansowana przy użyciu zasobów państwowych - Ochrona środowiska naturalnego - Obowiązek uzasadnienia - Dopuszczalność)

2011/C 311/07

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Wnosząca odwołanie: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Urraca Caviedes, K. Gross i H. van Vliet, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: C.M. Wissels, D.J.M. de Grave, pełnomocnicy), Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: M. Lumma, B. Klein i T. Henze, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający Królestwo Niderlandów: Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues, A.-L. Vendrolini, J. Gstalter i B. Cabouat, pełnomocnicy), Republika Słowenii (przedstawiciel: V. Klemenc, pełnomocnik), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: E. Jenkinson, S. Behzadi-Spencer, S. Ossowski i H. Walker, pełnomocnicy, i K. Bacon, barrister)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (piąta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 10 kwietnia 2008 r. w sprawie T-233/04 Królestwo Niderlandów przeciwko Komisji, na mocy którego Sąd stwierdził nieważność decyzji Komisji C(2003) 1761 wersja ostateczna z dnia 24 czerwca 2003 r. w sprawie pomocy państwa N 35/2003 dotyczącej systemu handlu uprawnieniami do emisji tlenków azotu notyfikowanego przez Królestwo Niderlandów

Sentencja

| 1) | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 10 kwietnia 2008 r. w sprawie T-233/04 Niderlandy przeciwko Komisji zostaje uchylony. |
| --- | --- |

1)

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 10 kwietnia 2008 r. w sprawie T-233/04 Niderlandy przeciwko Komisji zostaje uchylony.

| 2) | Odwołania wzajemne zostają oddalone. |
| --- | --- |

2)

Odwołania wzajemne zostają oddalone.

| 3) | Skarga wniesiona w pierwszej instancji zostaje oddalona. |
| --- | --- |

3)

Skarga wniesiona w pierwszej instancji zostaje oddalona.

| 4) | Królestwo Niderlandów zostaje obciążone kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską w związku z postępowaniem w pierwszej instancji oraz ponosi własne koszty w ramach rzeczonego postępowania. |
| --- | --- |

4)

Królestwo Niderlandów zostaje obciążone kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską w związku z postępowaniem w pierwszej instancji oraz ponosi własne koszty w ramach rzeczonego postępowania.

| 5) | Komisja Europejska i Królestwo Niderlandów ponoszą własne koszty związane z odwołaniem. |
| --- | --- |

5)

Komisja Europejska i Królestwo Niderlandów ponoszą własne koszty związane z odwołaniem.

| 6) | Republika Federalna Niemiec, Republika Francuska, Republika Słowenii i Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii Irlandii Północnej ponoszą własne koszty. |
| --- | --- |

6)

Republika Federalna Niemiec, Republika Francuska, Republika Słowenii i Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii Irlandii Północnej ponoszą własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 223 z 30.8.2008.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/7 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/7

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 6 września 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Østre Landsret — Dania) — Lady & Kid A/S, Direct Nyt ApS, A/S Harald Nyborg Isenkram- og Sportsforretning, KID-Holding A/S przeciwko Skatteministeriet

(Sprawa C-398/09) (1)

(Brak zwrotu nienależnie pobranego podatku - Bezpodstawne wzbogacenie spowodowane związkiem istniejącym pomiędzy wprowadzeniem tego podatku a zniesieniem innych podatków)

2011/C 311/08

Język postępowania: duński

Sąd krajowy

Østre Landsret

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Lady & Kid A/S, Direct Nyt ApS, A/S Harald Nyborg Isenkram- og Sportsforretning, KID-Holding A/S

Strona pozwana: Skatteministeriet

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Østre Landsret — Wykładnia wyroku Trybunału w sprawie C-192/95 Comateb i in. oraz zasad prawa wspólnotowego w zakresie zwrotu świadczenia nienależnego — Odmowa zwrotu podatku krajowego uznanego za niezgodny z prawem wspólnotowym, mająca za podstawę bezpodstawne wzbogacenie spowodowane bezpośrednim związkiem istniejącym pomiędzy wprowadzeniem niezgodnego z prawem podatku a zniesieniem innych podatków pobieranych na innej podstawie — Brak zwrotu powodujący, że importerzy znajdują się w sytuacji mniej korzystnej niż podmioty nabywające podobne towary krajowe ze względu na fakt, iż pierwsi z nich uiszczają z tytułu niezgodnego z prawem podatku proporcjonalnie większe kwoty niż ci drudzy.

Sentencja

Przepisy prawa Unii dotyczące zwrotu świadczenia nienależnego należy interpretować w ten sposób, że zwrot świadczenia nienależnego może prowadzić do bezpodstawnego wzbogacenia wyłącznie w sytuacji, gdy kwoty nienależnie uiszczone przez podatnika z tytułu podatku pobranego w państwie członkowskim z naruszeniem prawa Unii zostały przerzucone bezpośrednio na nabywcę. W rezultacie prawo Unii sprzeciwia się sytuacji, w której państwo członkowskie odmawia zwrotu niezgodnego z prawem podatku z uwagi na fakt, że kwoty uiszczone nienależnie przez podatnika zostały zrównoważone przez uzyskanie oszczędności w następstwie jednoczesnego zniesienia innych opłat, ponieważ takie wyrównanie nie może być w świetle prawa Unii postrzegane jako bezpodstawne wzbogacenie w związku z tym podatkiem.

---

(1)  Dz.U. C 312 z 19.12.2009.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/7 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/7

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 6 września 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bayerischer Verwaltungsgerichtshof — Niemcy) — Karl Heinz Bablok i in. przeciwko Freistaat Bayern

(Sprawa C-442/09) (1)

(Żywność genetycznie zmodyfikowana - Rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 - Artykuły 2–4 i 12 - Dyrektywa 2001/18/WE - Artykuł 2 - Dyrektywa 2000/13/WE - Artykuł 6 - Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 - Artykuł 2 - Produkty pszczelarskie - Obecność pyłków roślin genetycznie zmodyfikowanych - Konsekwencje - Wprowadzenie do obrotu - Pojęcia organizmu oraz żywności zawierającej składniki produktów pochodzących z organizmów genetycznie zmodyfikowanych)

2011/C 311/09

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bayerischer Verwaltungsgerichtshof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Karl Heinz Bablok, Stefan Egeter, Josef Stegmeier, Karlhans Müller, Barbara Klimesch

Strona pozwana: Freistaat Bayern

przy udziale: Monsanto Technology LLC, Monsanto Agrar Deutschland GmbH, Monsanto Europe SA/NV

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Bayerischer Verwaltungsgerichtshof — Wykładnia art. 2 pkt 5 i 10, art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 2 i art. 12 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Dz.U. L 268, s. 1) — Niezamierzona i przypadkowa obecność w produktach pszczelarskich pyłków roślin genetycznie zmodyfikowanych, niezdolnych do replikacji — Ewentualne skutki dla warunków wprowadzania tych produktów do obrotu — Pojęcia „genetycznie zmodyfikowany organizm” i „wyprodukowane z GMO”

Sentencja

| 1) | Pojęcie organizmu genetycznie zmodyfikowanego w rozumieniu art. 2 pkt 5 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy należy interpretować w ten sposób, że substancja taka jak pyłek pochodzący z odmiany kukurydzy genetycznie zmodyfikowanej, który utracił swoją zdolność do replikacji i który jest pozbawiony wszelkiej zdolności do przenoszenia posiadanego materiału genetycznego, nie wchodzi już w zakres tego pojęcia. |
| --- | --- |

1)

Pojęcie organizmu genetycznie zmodyfikowanego w rozumieniu art. 2 pkt 5 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy należy interpretować w ten sposób, że substancja taka jak pyłek pochodzący z odmiany kukurydzy genetycznie zmodyfikowanej, który utracił swoją zdolność do replikacji i który jest pozbawiony wszelkiej zdolności do przenoszenia posiadanego materiału genetycznego, nie wchodzi już w zakres tego pojęcia.

| 2) | Artykuł 2 pkt 1, 10 i 13 oraz art. 3 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 1829/2003, art. 2 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności, jak również art. 6 ust. 4 lit. a) dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych należy interpretować w ten sposób, że skoro substancja taka jak pyłek zawierający DNA i genetycznie zmodyfikowane proteiny nie może już być uznana za organizm genetycznie zmodyfikowany, to produkty takie jak miód i uzupełniające preparaty odżywcze zawierające takie substancje stanowią w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 1829/2003 „żywnoś(ć) (...) zawierając(ą) składniki wyprodukowane z GMO”. Kwalifikację tę można przyjąć niezależnie od tego, czy dodanie substancji było zamierzone czy przypadkowe. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 2 pkt 1, 10 i 13 oraz art. 3 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 1829/2003, art. 2 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności, jak również art. 6 ust. 4 lit. a) dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych należy interpretować w ten sposób, że skoro substancja taka jak pyłek zawierający DNA i genetycznie zmodyfikowane proteiny nie może już być uznana za organizm genetycznie zmodyfikowany, to produkty takie jak miód i uzupełniające preparaty odżywcze zawierające takie substancje stanowią w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 1829/2003 „żywnoś(ć) (...) zawierając(ą) składniki wyprodukowane z GMO”. Kwalifikację tę można przyjąć niezależnie od tego, czy dodanie substancji było zamierzone czy przypadkowe.

| 3) | Artykuły 3 ust. 1 oraz art. 4 ust. 2 rozporządzenia 1829/2003 należy interpretować w ten sposób, że jeżeli wynika z nich obowiązek uzyskania zezwolenia oraz nadzoru w stosunku do żywności, to nie można względem tego obowiązku stosować przez analogię takiego progu tolerancji jak przewidziany w zakresie etykietowania w art. 12 ust. 2 tego samego rozporządzenia. |
| --- | --- |

3)

Artykuły 3 ust. 1 oraz art. 4 ust. 2 rozporządzenia 1829/2003 należy interpretować w ten sposób, że jeżeli wynika z nich obowiązek uzyskania zezwolenia oraz nadzoru w stosunku do żywności, to nie można względem tego obowiązku stosować przez analogię takiego progu tolerancji jak przewidziany w zakresie etykietowania w art. 12 ust. 2 tego samego rozporządzenia.

---

(1)  Dz.U. C 24 z 30.1.2010 r.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/8 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/8

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 8 września 2011 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Conseil d’État — Francja) — Monsanto SAS i in. przeciwko Ministre de l’Agriculture et de la Pêche

(Sprawy połączone od C-58/10 do C-68/10) (1)

(Rolnictwo - Genetycznie zmodyfikowane pasze - Środki nadzwyczajne - Środek przyjęty przez państwo członkowskie - Tymczasowe zawieszenie zezwolenia wydanego na podstawie dyrektywy 90/220/EWG - Podstawa prawna - Dyrektywa 2001/18/WE - Artykuł 12 - Prawodawstwo branżowe - Artykuł 23 - Klauzula ochronna - Rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 - Artykuł 20 - Produkty znajdujące się w obrocie - Artykuł 34 - Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 - Artykuły 53 i 54 - Przesłanki stosowania)

2011/C 311/10

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Conseil d’État

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Monsanto SAS (C-58/10 i C-59/10), Monsanto Agriculture France SAS (C-58/10 i C-59/10), Monsanto International SARL (C-58/10 i C-59/10), Monsanto Technology LLC (C-58/10 i C-59/10), Monsanto Europe SA (C-59/10), Association générale des producteurs de maïs (AGPM) (C 60/10), Malaprade SCEA i in. (C-61/10), Pioneer Génétique SARL (C-62/10), Pioneer Semences SAS (C-62/10), Union française des semenciers (UFS), dawniej Syndicat des établissements de semences agréés pour les semences de maïs (Seproma) (C-63/10), Caussade Semences SA (C-64/10), Limagrain Europe SA, dawniej Limagrain Verneuil Holding SA (C-65/10), Maïsadour Semences SA (C-66/10), Ragt Semences SA (C-67/10), Euralis Semences SAS (C-68/10), Euralis Coop (C-68/10)

Strona pozwana: Ministre de l’Agriculture et de la Pêche

Przy udziale: Association France Nature Environnement (C-59/10 i C-60/10), Confédération paysanne (C-60/10)

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Conseil d’État — Wykładnia art. 20 i 34 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Dz.U. L 268, s. 1), art. 12 i 23 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/18/WE z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie i uchylającej dyrektywę Rady 90/220/EWG (Dz.U. L 106, s. 1) oraz art. 53 i 54 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U. L 31, s. 1) — Tymczasowe zawieszenie lub zakaz stosowania lub sprzedaży odmian materiału siewnego pochodzącego z linii genetycznie zmodyfikowanej kukurydzy po wydaniu zezwolenia na wprowadzanie do obrotu tego produktu — Uprawnienie władz krajowych do przyjęcia takich środków — Pojęcie „ryzyka” i „poważnego ryzyka” dla środowiska — Kryteria identyfikacji ryzyka, oszacowania prawdopodobieństwa jego wystąpienia oraz oceny jego skutków

Sentencja

| 1) | W okolicznościach takich jak w postępowaniu przed sądem krajowym genetycznie zmodyfikowane organizmy takie jak kukurydza MON 810, które zostały zatwierdzone w szczególności jako materiał siewny do celów uprawy na podstawie dyrektywy Rady 90/220/EWG z dnia 23 kwietnia 1990 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie i które na warunkach określonych w art. 20 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy zostały zgłoszone jako produkty znajdujące się w obrocie, a następnie stanowiły przedmiot nierozpatrzonego jeszcze wniosku o odnowienie zezwolenia, nie mogą być przedmiotem środków tymczasowo zawieszających lub zakazujących ich stosowanie lub wprowadzanie do obrotu przyjętych przez państwo członkowskie na podstawie art. 23 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/18/WE z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie i uchylającej dyrektywę 90/220/EWG, natomiast środki takie mogą być przyjęte zgodnie z art. 34 rozporządzenia nr 1829/2003. |
| --- | --- |

1)

W okolicznościach takich jak w postępowaniu przed sądem krajowym genetycznie zmodyfikowane organizmy takie jak kukurydza MON 810, które zostały zatwierdzone w szczególności jako materiał siewny do celów uprawy na podstawie dyrektywy Rady 90/220/EWG z dnia 23 kwietnia 1990 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie i które na warunkach określonych w art. 20 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy zostały zgłoszone jako produkty znajdujące się w obrocie, a następnie stanowiły przedmiot nierozpatrzonego jeszcze wniosku o odnowienie zezwolenia, nie mogą być przedmiotem środków tymczasowo zawieszających lub zakazujących ich stosowanie lub wprowadzanie do obrotu przyjętych przez państwo członkowskie na podstawie art. 23 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/18/WE z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie i uchylającej dyrektywę 90/220/EWG, natomiast środki takie mogą być przyjęte zgodnie z art. 34 rozporządzenia nr 1829/2003.

| 2) | Artykuł 34 rozporządzenia nr 1829/2003 zezwala państwu członkowskiemu na przyjęcie środków nadzwyczajnych wyłącznie zgodnie z przesłankami proceduralnymi określonymi w art. 54 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności, a do sądu krajowego należy zweryfikowanie ich poszanowania. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 34 rozporządzenia nr 1829/2003 zezwala państwu członkowskiemu na przyjęcie środków nadzwyczajnych wyłącznie zgodnie z przesłankami proceduralnymi określonymi w art. 54 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności, a do sądu krajowego należy zweryfikowanie ich poszanowania.

| 3) | Dla przyjęcia środków nadzwyczajnych art. 34 rozporządzenia nr 1829/2003 wymaga od państw członkowskich ustalenia, iż obok pilnego charakteru występuje sytuacja, która może nieść ze sobą poważne ryzyko zagrażające w oczywisty sposób zdrowiu ludzi, zwierząt lub środowisku naturalnemu. |
| --- | --- |

3)

Dla przyjęcia środków nadzwyczajnych art. 34 rozporządzenia nr 1829/2003 wymaga od państw członkowskich ustalenia, iż obok pilnego charakteru występuje sytuacja, która może nieść ze sobą poważne ryzyko zagrażające w oczywisty sposób zdrowiu ludzi, zwierząt lub środowisku naturalnemu.

---

(1)  Dz.U. C 100 z 17.4.2010.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/9 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/9

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 8 września 2011 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Rechtbank van eerste aanleg te Brussel — Belgia) — Q-Beef NV (C-89/10), Frans Bosschaert (C-96/10) przeciwko Belgische Staat (C-89/10), Belgische Staat, Vleesgroothandel Georges Goossens en Zonen NV, Slachthuizen Goossens NV (C-96/10)

(Sprawy połączone C-89/10 i C-96/10) (1)

(Krajowe opłaty niezgodne z prawem Unii - Opłaty uiszczone zgodnie z systemem pomocy finansowej i opłat uznanym za sprzeczny z prawem Unii - System zastąpiony nowym systemem uznanym za zgodny - Zwrot nienależnie pobranych opłat - Zasady równoważności i skuteczności - Długość terminu przedawnienia - Dies a quo - Wierzytelności do zaspokojenia od państwa i od jednostek - Różne terminy)

2011/C 311/11

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Rechtbank van eerste aanleg te Brussel

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Q-Beef NV (C-89/10), Frans Bosschaert (C-96/10)

Strona pozwana: Belgische Staat (C-89/10), Belgische Staat, Vleesgroothandel Georges Goossens en Zonen NV, Slachthuizen Goossens NV (C-96/10)

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Rechtbank van eerste aanleg te Brussel — Wykładnia prawa wspólnotowego dotycząca zasad równoważności i skuteczności — Opłaty krajowe niezgodne z prawem wspólnotowym — Opłaty uiszczone zgodnie z systemem pomocy finansowej i opłat uznanym za sprzeczny z prawem Unii — System zastąpiony nowym system uznanym za zgodny — Zwrot nienależnie pobranych opłat — Termin przedawnienia

Sentencja

| 1) | W okolicznościach takich jak będące przedmiotem postępowania przed sądem krajowym prawo Unii nie przeciwstawia się stosowaniu pięcioletniego terminu przedawnienia przewidzianego w krajowym porządku prawnym dla wierzytelności wobec państwa, do powództw o zwrot opłat uiszczonych z naruszeniem prawa Unii na podstawie „mieszanego systemu pomocy i opłat”. |
| --- | --- |

1)

W okolicznościach takich jak będące przedmiotem postępowania przed sądem krajowym prawo Unii nie przeciwstawia się stosowaniu pięcioletniego terminu przedawnienia przewidzianego w krajowym porządku prawnym dla wierzytelności wobec państwa, do powództw o zwrot opłat uiszczonych z naruszeniem prawa Unii na podstawie „mieszanego systemu pomocy i opłat”.

| 2) | W okolicznościach takich jak będące przedmiotem postępowania przed sądem krajowym prawo Unii nie przeciwstawia się uregulowaniu krajowemu, które przyznaje jednostce dłuższy termin na uzyskanie zwrotu opłat od innej jednostki występującej jako pośrednik, któremu nienależnie uiściła je ona i który uiścił je na rachunek pierwszej jednostki na rzecz państwa, podczas gdy do powództwa pierwszej jednostki zastosowanie miałby krótszy termin stanowiący odstępstwo od powszechnie obowiązujących zasad dotyczących powództw o zwrot nienależnych świadczeń, gdyby uiściła ona opłaty bezpośrednio na rzecz państwa, o ile jednostki działające jako pośrednicy mogą rzeczywiście dochodzić od państwa kwot ewentualnie uiszczonych w imieniu innych jednostek. |
| --- | --- |

2)

W okolicznościach takich jak będące przedmiotem postępowania przed sądem krajowym prawo Unii nie przeciwstawia się uregulowaniu krajowemu, które przyznaje jednostce dłuższy termin na uzyskanie zwrotu opłat od innej jednostki występującej jako pośrednik, któremu nienależnie uiściła je ona i który uiścił je na rachunek pierwszej jednostki na rzecz państwa, podczas gdy do powództwa pierwszej jednostki zastosowanie miałby krótszy termin stanowiący odstępstwo od powszechnie obowiązujących zasad dotyczących powództw o zwrot nienależnych świadczeń, gdyby uiściła ona opłaty bezpośrednio na rzecz państwa, o ile jednostki działające jako pośrednicy mogą rzeczywiście dochodzić od państwa kwot ewentualnie uiszczonych w imieniu innych jednostek.

| 3) | W okolicznościach takich jak będące przedmiotem postępowania przed sądem krajowym stwierdzenie przez Trybunał, w wyroku wydanym po rozpoznaniu odesłania prejudycjalnego, niezgodności z prawem Unii wstecznego oddziaływania omawianego uregulowania krajowego nie wywiera wpływu na rozpoczęcie biegu terminu przedawnienia przewidzianego w prawie krajowym w odniesieniu do wierzytelności wobec państwa. |
| --- | --- |

3)

W okolicznościach takich jak będące przedmiotem postępowania przed sądem krajowym stwierdzenie przez Trybunał, w wyroku wydanym po rozpoznaniu odesłania prejudycjalnego, niezgodności z prawem Unii wstecznego oddziaływania omawianego uregulowania krajowego nie wywiera wpływu na rozpoczęcie biegu terminu przedawnienia przewidzianego w prawie krajowym w odniesieniu do wierzytelności wobec państwa.

---

(1)  Dz.U. C 113 z 1.5.2010.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/10 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/10

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 6 września 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Ordinario di Venezia — Włochy) — Ivana Scattolon przeciwko Ministero dell’Istruzione, dell’Università e della Ricerca

(Sprawa C-108/10) (1)

(Polityka społeczna - Dyrektywa 77/187/EWG - Ochrona praw pracowniczych w przypadku przejęcia przedsiębiorstwa - Pojęcia „przedsiębiorstwo” i „przejęcie” - Zbywający i przejmujący będący podmiotami prawa publicznego - Zastosowanie od dnia przejęcia zbiorowego układu pracy obowiązującego przejmującego - Wynagrodzenie - Uwzględnienie stażu pracy nabytego u zbywającego)

2011/C 311/12

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Tribunale Ordinario di Venezia

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Ivana Scattolon

Strona pozwana: Ministero dell’Istruzione, dell’Università e della Ricerca

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Tribunale Ordinario di Venezia — Zakres stosowania dyrektywy Rady 77/187/EWG z dnia 14 lutego 1977 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do ochrony praw pracowniczych w przypadku przejęcia przedsiębiorstw, zakładów lub części zakładów (Dz.U. L 61, s. 26) i dyrektywy Rady 2001/23/WE z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do ochrony praw pracowniczych w przypadku przejęcia przedsiębiorstw, zakładów lub części przedsiębiorstw lub zakładów (Dz.U. L 82, s. 16) — Wykładania art. 3 ust. 1 dyrektywy 77/187/EWG — Przejęcie personelu administracyjnego odpowiedzialnego za utrzymanie czystości w strukturach organów administracji samorządu terytorialnego przez organy administracji państwowej — Ochrona praw, w tym stażu pracy nabytego w strukturach organów samorządu terytorialnego

Sentencja

| 1) | Przejęcie przez organ publiczny państwa członkowskiego personelu zatrudnionego przez inny organ publiczny, który to personel świadczy na rzecz szkół usługi pomocnicze obejmujące w szczególności czynności z zakresu konserwacji pomieszczeń i pomocy administracyjnej, stanowi przejęcie przedsiębiorstwa objęte zakresem stosowania dyrektywy Rady 77/187/EWG z dnia 14 lutego 1977 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do ochrony praw pracowniczych w przypadku przejęcia przedsiębiorstw, zakładów lub części zakładów, jeżeli rzeczony personel tworzy zorganizowaną grupę pracowników, podlegających ochronie jako pracownicy na mocy prawa krajowego tego państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

1)

Przejęcie przez organ publiczny państwa członkowskiego personelu zatrudnionego przez inny organ publiczny, który to personel świadczy na rzecz szkół usługi pomocnicze obejmujące w szczególności czynności z zakresu konserwacji pomieszczeń i pomocy administracyjnej, stanowi przejęcie przedsiębiorstwa objęte zakresem stosowania dyrektywy Rady 77/187/EWG z dnia 14 lutego 1977 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do ochrony praw pracowniczych w przypadku przejęcia przedsiębiorstw, zakładów lub części zakładów, jeżeli rzeczony personel tworzy zorganizowaną grupę pracowników, podlegających ochronie jako pracownicy na mocy prawa krajowego tego państwa członkowskiego.

| 2) | Jeżeli przejęcie w rozumieniu dyrektywy 77/187 prowadzi do natychmiastowego zastosowania do przejmowanych pracowników układu zbiorowego obowiązującego przejmującego, a warunki wynagrodzenia przewidziane w tym układzie są w szczególności związane ze stażem pracy, art. 3 tej dyrektywy sprzeciwia się, aby wynagrodzenie przejmowanych pracowników w stosunku do ich sytuacji bezpośrednio poprzedzającej przejęcie zostało znacząco obniżone z uwagi na fakt, że staż pracy nabyty przez nich u zbywającego, odpowiadający stażowi pracy uzyskanemu przez pracowników przejmującego, nie został uwzględniony przy ich początkowym zaszeregowaniu w strukturach tego ostatniego. Sąd krajowy powinien zbadać, czy w ramach przejęcia, którego dotyczy postępowanie przed tym sądem, doszło do takiego obniżenia wynagrodzenia. |
| --- | --- |

2)

Jeżeli przejęcie w rozumieniu dyrektywy 77/187 prowadzi do natychmiastowego zastosowania do przejmowanych pracowników układu zbiorowego obowiązującego przejmującego, a warunki wynagrodzenia przewidziane w tym układzie są w szczególności związane ze stażem pracy, art. 3 tej dyrektywy sprzeciwia się, aby wynagrodzenie przejmowanych pracowników w stosunku do ich sytuacji bezpośrednio poprzedzającej przejęcie zostało znacząco obniżone z uwagi na fakt, że staż pracy nabyty przez nich u zbywającego, odpowiadający stażowi pracy uzyskanemu przez pracowników przejmującego, nie został uwzględniony przy ich początkowym zaszeregowaniu w strukturach tego ostatniego. Sąd krajowy powinien zbadać, czy w ramach przejęcia, którego dotyczy postępowanie przed tym sądem, doszło do takiego obniżenia wynagrodzenia.

---

(1)  Dz.U. C 134 z 22.5.2010.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/10 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/10

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 8 września 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État — Belgia) — European Air Transport SA przeciwko Collège d'Environnement de la Région de Bruxelles-Capitale, Région de Bruxelles-Capitale

(Sprawa C-120/10) (1)

(Transport lotniczy - Dyrektywa 2002/30/WE - Ograniczenia działalności związane z hałasem w portach lotniczych Wspólnoty - Poziomy hałasu, które należy zachować przy przelotach nad obszarami miejskimi położonymi w pobliżu portu lotniczego)

2011/C 311/13

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Conseil d'État

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: European Air Transport SA

Strona pozwana: Collège d'Environnement de la Région de Bruxelles-Capitale, Région de Bruxelles-Capitale

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Conseil d'État — Wykładnia art. 2 lit. e), art. 4 ust. 4 i art. 6 ust. 2 dyrektywy 2002/30/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 marca 2002 r. w sprawie ustanowienia zasad i procedur w odniesieniu do wprowadzenia ograniczeń odnoszących się do poziomu hałasu w portach lotniczych Wspólnoty (Dz.U. L 85, s. 40) — Dopuszczalne poziomy hałasu, które należy zachować przy przelotach nad obszarami miejskimi położonymi w pobliżu portu lotniczego — Pojęcie „ograniczenia działalności” — Ograniczenia przyjęte wobec samolotów marginalnie zgodnych — Możliwość ustanowienia takich ograniczeń w zależności od poziomu hałasu mierzonego na ziemi — Wpływ Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym (konwencja z Chicago)

Sentencja

Artykuł 2 lit. e) dyrektywy 2002/30/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 marca 2002 r. w sprawie ustanowienia zasad i procedur w odniesieniu do wprowadzenia ograniczeń odnoszących się do poziomu hałasu w portach lotniczych Wspólnoty należy interpretować w ten sposób, że „ograniczenie działalności” stanowi środek o charakterze zakazu całkowitego lub czasowego uniemożliwiający dostęp cywilnego poddźwiękowego odrzutowego statku powietrznego do portu lotniczego w państwie członkowskim Unii. W konsekwencji krajowe uregulowanie w dziedzinie środowiska ustanawiające maksymalne poziomy hałasu mierzonego na ziemi, które należy zachować przy przelotach nad obszarami położonymi w pobliżu portu lotniczego, nie stanowi jako takie „ograniczenia działalności” w rozumieniu tego przepisu, chyba że ze względu na istotny kontekst gospodarczy, techniczny i prawny takie uregulowanie może mieć skutki takie same co zakaz dostępu do rzeczonego portu lotniczego.

---

(1)  Dz.U. C 148 z 5.6.2010

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/11 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/11

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 6 września 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Isernia — Włochy) — postępowanie karne przeciwko Aldowi Patriciellowi

(Sprawa C-163/10) (1)

(Członek Parlamentu Europejskiego - Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów - Artykuł 8 - Postępowanie karne w sprawie czynu zabronionego polegającego na pomówieniu - Oświadczenia złożone poza pomieszczeniami Parlamentu - Pojęcie „opinii wyrażonej w czasie wykonywania obowiązków parlamentarnych” - Immunitet - Przesłanki)

2011/C 311/14

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Tribunale di Isernia

Strona w postępowaniu karnym przed sądem krajowym

Aldo Patriciello

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Tribunale di Isernia — Wykładnia art. 9 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich (Dz.U. 1967 152, s. 13) — Członek Parlamentu Europejskiego, któremu zarzucono popełnienie czynu zabronionego polegającego na pomówieniu wskutek fałszywego oskarżenia przedstawiciela służb porządkowych — Pojęcie opinii wyrażonej w czasie wykonywania obowiązków posła

Sentencja

Artykuł 8 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, załączonego do traktatów UE, FUE i EWEA, należy interpretować w ten sposób, że oświadczenie złożone przez posła do Parlamentu Europejskiego poza pomieszczeniami Parlamentu, w którego sprawie wszczęto postępowanie karne w jego państwie członkowskim pochodzenia z tytułu czynu zabronionego polegającego na pomówieniu, stanowi opinię wyrażoną w czasie wykonywania przez niego obowiązków parlamentarnych objętą zakresem immunitetu określonego w tym przepisie, tylko gdy oświadczenie to odpowiada subiektywnej ocenie, która wykazuje bezpośrednią więź z wykonywaniem takich obowiązków. Do sądu odsyłającego należy określenie, czy przesłanki te są spełnione w zawisłej przed nim sprawie.

---

(1)  Dz.U. C 161 z 19.6.2010.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/11 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/11

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 8 września 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 12 de Sevilla — Hiszpania) — Francisco Javier Rosado Santana przeciwko Consejería de Justicia y Administración Pública de la Junta de Andalucía

(Sprawa C-177/10) (1)

(Polityka społeczna - Dyrektywa 1999/70/WE - Porozumienie ramowe UNICE, CEEP i ETUC w sprawie pracy na czas określony - Klauzula 4 - Zastosowanie porozumienia ramowego w obszarze służby publicznej - Zasada niedyskryminacji)

2011/C 311/15

Język postępowania: hiszpański

Sąd krajowy

Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 12 de Sevilla

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Francisco Javier Rosado Santana

Strona pozwana: Consejería de Justicia y Administración Pública de la Junta de Andalucía

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Juzgado de lo Contencioso -Administrativo nr 12 de Sevilla — Wykładnia dyrektywy Rady 1999/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotyczącej Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC) (Dz.U. L 175, s. 43) — Załącznik, klauzula 4 (zasada niedyskryminacji) — Zakres stosowania — Dyskryminacja uznana za dopuszczalną przez trybunał konstytucyjny — Obowiązki sądu krajowego

Sentencja

| 1) | Dyrektywę Rady 1999/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotyczącą Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC) oraz Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony znajdujące się w załączniku do dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że po pierwsze, mają one zastosowanie do umów i stosunków pracy zawartych na czas określony z organami administracji i innymi jednostkami sektora publicznego, a po drugie, wymagają one wykluczenia jakichkolwiek przejawów odmiennego traktowania urzędników i porównywalnych członków personelu tymczasowego państwa członkowskiego z tego jedynie powodu, że ci drudzy są zatrudnieni na czas określony, chyba że odmienne traktowanie jest uzasadnione powodami o charakterze obiektywnym w rozumieniu klauzuli 4 pkt 1 omawianego porozumienia ramowego. |
| --- | --- |

1)

Dyrektywę Rady 1999/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotyczącą Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC) oraz Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony znajdujące się w załączniku do dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że po pierwsze, mają one zastosowanie do umów i stosunków pracy zawartych na czas określony z organami administracji i innymi jednostkami sektora publicznego, a po drugie, wymagają one wykluczenia jakichkolwiek przejawów odmiennego traktowania urzędników i porównywalnych członków personelu tymczasowego państwa członkowskiego z tego jedynie powodu, że ci drudzy są zatrudnieni na czas określony, chyba że odmienne traktowanie jest uzasadnione powodami o charakterze obiektywnym w rozumieniu klauzuli 4 pkt 1 omawianego porozumienia ramowego.

| 2) | Klauzulę 4 wspomnianego porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony powinno się interpretować w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie temu, by okresy służby pełnionej przez członka personelu tymczasowego organu administracji publicznej nie były zaliczane do celów dopuszczenia takiej osoby, która w międzyczasie została urzędnikiem, do awansu wewnętrznego, o który mogą ubiegać się wyłącznie urzędnicy, chyba że takie wyłączenie jest uzasadnione powodami o charakterze obiektywnym w rozumieniu klauzuli 4 pkt 1. Sam fakt, że członek personelu tymczasowego pełnił w tych okresach służbę na podstawie umowy lub stosunku pracy na czas określony nie stanowi takiego powodu o charakterze obiektywnym. |
| --- | --- |

2)

Klauzulę 4 wspomnianego porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony powinno się interpretować w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie temu, by okresy służby pełnionej przez członka personelu tymczasowego organu administracji publicznej nie były zaliczane do celów dopuszczenia takiej osoby, która w międzyczasie została urzędnikiem, do awansu wewnętrznego, o który mogą ubiegać się wyłącznie urzędnicy, chyba że takie wyłączenie jest uzasadnione powodami o charakterze obiektywnym w rozumieniu klauzuli 4 pkt 1. Sam fakt, że członek personelu tymczasowego pełnił w tych okresach służbę na podstawie umowy lub stosunku pracy na czas określony nie stanowi takiego powodu o charakterze obiektywnym.

| 3) | Prawo pierwotne Unii, dyrektywa 1999/70 i wspomniane porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one zasadniczo na przeszkodzie krajowym przepisom stanowiącym, że skarga urzędnika na decyzję w sprawie odrzucenia jego kandydatury w konkursie, której to skargi podstawą jest to, że rzeczone postępowanie było niezgodne z klauzulą 4 porozumienia ramowego, powinna zostać wniesiona w terminie zawitym dwóch miesięcy od chwili opublikowania ogłoszenia o konkursie. Jednak tego rodzaju termin nie może zostać podniesiony przeciwko urzędnikowi, który był kandydatem w omawianym konkursie, został dopuszczony do egzaminów, a jego nazwisko znajdowało się na ostatecznej liście laureatów tego konkursu, jeżeli termin ten może uniemożliwić lub nadmiernie utrudnić wykonanie praw przyznanych przez porozumienie ramowe. W takich okolicznościach dwumiesięczny termin może rozpocząć bieg dopiero z chwilą doręczenia decyzji w sprawie uchylenia dopuszczenia wspomnianego urzędnika do omawianego konkursu oraz mianowania go na urzędnika wyższej grupy. |
| --- | --- |

3)

Prawo pierwotne Unii, dyrektywa 1999/70 i wspomniane porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one zasadniczo na przeszkodzie krajowym przepisom stanowiącym, że skarga urzędnika na decyzję w sprawie odrzucenia jego kandydatury w konkursie, której to skargi podstawą jest to, że rzeczone postępowanie było niezgodne z klauzulą 4 porozumienia ramowego, powinna zostać wniesiona w terminie zawitym dwóch miesięcy od chwili opublikowania ogłoszenia o konkursie. Jednak tego rodzaju termin nie może zostać podniesiony przeciwko urzędnikowi, który był kandydatem w omawianym konkursie, został dopuszczony do egzaminów, a jego nazwisko znajdowało się na ostatecznej liście laureatów tego konkursu, jeżeli termin ten może uniemożliwić lub nadmiernie utrudnić wykonanie praw przyznanych przez porozumienie ramowe. W takich okolicznościach dwumiesięczny termin może rozpocząć bieg dopiero z chwilą doręczenia decyzji w sprawie uchylenia dopuszczenia wspomnianego urzędnika do omawianego konkursu oraz mianowania go na urzędnika wyższej grupy.

---

(1)  Dz.U. C 179 z 3.7.2010.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/12 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/12

---

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 8 września 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Portugalskiej

(Sprawa C-220/10) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 91/271/EWG - Zanieczyszczenie i zakłócenia - Oczyszczanie ścieków komunalnych - Artykuły 3, 5 i 6 - Brak wyznaczenia obszarów wrażliwych - Brak poddania bardziej rygorystycznemu oczyszczaniu ścieków w obszarach wrażliwych)

2011/C 311/16

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Guerra e Andrade i S. Pardo Quintillán, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Portugalska (przedstawiciele: L. Inez Fernandes i M.J. Lois, pełnomocnicy)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie dyrektywy Rady 91/217/EWG z dnia 21 maja 1991 r. dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych (Dz.U. L 135, s. 40)

Sentencja

| 1) | Republika Portugalska






  — | poprzez zaklasyfikowanie jako obszarów mniej wrażliwych wszystkich wód przybrzeżnych wyspy Madery i wyspy Porto Santo; |
| --- | --- | --- |

1)

Republika Portugalska

—

poprzez zaklasyfikowanie jako obszarów mniej wrażliwych wszystkich wód przybrzeżnych wyspy Madery i wyspy Porto Santo;

| — | poprzez poddanie mniej rygorystycznemu oczyszczaniu, niż przewidzianemu w art. 4 dyrektywy Rady 91/217/EWG z dnia 21 maja 1991 r. dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych, ścieków komunalnych pochodzących z aglomeracji, których liczba mieszkańców jest wyższa od 10 000, takich jak Funchal i Câmara de Lobos, odprowadzanych do wód przybrzeżnych wyspy Madery; |
| --- | --- |

—

poprzez poddanie mniej rygorystycznemu oczyszczaniu, niż przewidzianemu w art. 4 dyrektywy Rady 91/217/EWG z dnia 21 maja 1991 r. dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych, ścieków komunalnych pochodzących z aglomeracji, których liczba mieszkańców jest wyższa od 10 000, takich jak Funchal i Câmara de Lobos, odprowadzanych do wód przybrzeżnych wyspy Madery;

| — | poprzez brak zagwarantowania w odniesieniu do aglomeracji położonej w estuarium rzeki Tag, to znaczy Quanta do Conde, istnienia systemów zbierania ścieków komunalnych zgodnie z postanowieniami art. 3 tej dyrektywy; |
| --- | --- |

—

poprzez brak zagwarantowania w odniesieniu do aglomeracji położonej w estuarium rzeki Tag, to znaczy Quanta do Conde, istnienia systemów zbierania ścieków komunalnych zgodnie z postanowieniami art. 3 tej dyrektywy;

| — | poprzez brak zagwarantowania, w odniesieniu do aglomeracji Albufeira/Armação de Pêra, Beja, Chaves i Viseu, oraz w odniesieniu do czterech aglomeracji, które odprowadzają ścieki na lewym brzegu estuarium rzeki Tag, to znaczy Barreiro/Moita, Corroios/Quanta da Bomba, Quanta do Conde i Seixal, bardziej rygorystycznego oczyszczania niż przewidziane w art. 4 rzeczonej dyrektywy, |
| --- | --- |

—

poprzez brak zagwarantowania, w odniesieniu do aglomeracji Albufeira/Armação de Pêra, Beja, Chaves i Viseu, oraz w odniesieniu do czterech aglomeracji, które odprowadzają ścieki na lewym brzegu estuarium rzeki Tag, to znaczy Barreiro/Moita, Corroios/Quanta da Bomba, Quanta do Conde i Seixal, bardziej rygorystycznego oczyszczania niż przewidziane w art. 4 rzeczonej dyrektywy,

uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 3, 5 i 6 dyrektywy 91/271.

| 2) | Republika Portugalska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Portugalska zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 209 z 31.7.2010.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/12 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/12

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 8 września 2011 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Bundesarbeitsgericht — Niemcy) — Sabine Hennigs (C-297/10) przeciwko Eisenbahn-Bundesamt, Land Berlin (C-298/10) przeciwko Alexandrowi Maiemu

(Sprawy połączone C-297/10 i C-298/10) (1)

(Dyrektywa 2000/78/WE - Artykuł 2 ust. 2 i art. 6 ust. 1 - Karta praw podstawowych Unii Europejskiej - Artykuły 21 i 28 - Układ zbiorowy pracy dotyczący wynagrodzeń pracowników kontraktowych w sektorze publicznym jednego z państw członkowskich - Wynagrodzenie uzależnione od wieku - Układ zbiorowy pracy znoszący uzależnienie wynagrodzenia od wieku - Zachowanie praw nabytych)

2011/C 311/17

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesarbeitsgericht

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Sabine Hennigs (C-297/10), Land Berlin (C-298/10)

Strona pozwana: Eisenbahn-Bundesamt (C-297/10), Alexander Mai (C-298/10)

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Bundesarbeitsgericht — Wykładnia art. 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (Dz.U. C 83 z dnia 30 marca 2010 r., s. 389), wdrożonego dyrektywą Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającą ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (Dz.U. L 303, s. 16) — Wynagrodzenie pracowników kontraktowych służby cywilnej jednego z państw członkowskich — Uregulowania krajowe przewidujące zróżnicowanie wynagrodzenia podstawowego ze względu na wiek

Sentencja

| 1) | Zasadę niedyskryminacji ze względu na wiek, ustanowioną w art. 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i skonkretyzowaną w dyrektywie Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy, a w szczególności w art. 2 i art. 6 ust. 1 owej dyrektywy, należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie stosowaniu postanowień układu zbiorowego pracy, takich jak w sprawie głównej, przewidujących określanie wymiaru wynagrodzenia pracownika kontraktowego sektora publicznego w chwili jego zatrudnienia, w ramach konkretnej grupy zaszeregowania, w zależności od wieku tego pracownika. Okoliczność, że prawo Unii Europejskiej stoi na przeszkodzie stosowaniu tego uregulowania, a uregulowanie to zawarte jest w układzie zbiorowym pracy, nie narusza prawa do negocjowania i zawierania układów zbiorowych pracy chronionego na mocy art. 28 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

1)

Zasadę niedyskryminacji ze względu na wiek, ustanowioną w art. 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i skonkretyzowaną w dyrektywie Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy, a w szczególności w art. 2 i art. 6 ust. 1 owej dyrektywy, należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie stosowaniu postanowień układu zbiorowego pracy, takich jak w sprawie głównej, przewidujących określanie wymiaru wynagrodzenia pracownika kontraktowego sektora publicznego w chwili jego zatrudnienia, w ramach konkretnej grupy zaszeregowania, w zależności od wieku tego pracownika. Okoliczność, że prawo Unii Europejskiej stoi na przeszkodzie stosowaniu tego uregulowania, a uregulowanie to zawarte jest w układzie zbiorowym pracy, nie narusza prawa do negocjowania i zawierania układów zbiorowych pracy chronionego na mocy art. 28 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

| 2) | Artykuł 2 i art. 6 ust. 1 dyrektywy 2000/78 oraz art. 28 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie stosowaniu takich postanowień układu zbiorowego pracy, jak postanowienia będące przedmiotem postępowania głównego w sprawie C-297/10, które zastępują system wynagrodzeń powodujący dyskryminację ze względu na wiek systemem opartym na kryteriach obiektywnych, utrzymując jednocześnie w okresie przejściowym, ograniczonym w czasie niektóre ze skutków dyskryminacyjnych pierwotnego systemu w celu zapewnienia zatrudnionym już pracownikom przejścia do nowego systemu bez utraty dochodów. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 2 i art. 6 ust. 1 dyrektywy 2000/78 oraz art. 28 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie stosowaniu takich postanowień układu zbiorowego pracy, jak postanowienia będące przedmiotem postępowania głównego w sprawie C-297/10, które zastępują system wynagrodzeń powodujący dyskryminację ze względu na wiek systemem opartym na kryteriach obiektywnych, utrzymując jednocześnie w okresie przejściowym, ograniczonym w czasie niektóre ze skutków dyskryminacyjnych pierwotnego systemu w celu zapewnienia zatrudnionym już pracownikom przejścia do nowego systemu bez utraty dochodów.

---

(1)  Dz.U. C 260 z 25.9.2010.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/13 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/13

---

Postanowienie Trybunału (piąta izba) z dnia 13 lipca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Craiova — Rumunia) — Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Târgu-Jiu, Administrația Fondului pentru Mediu przeciwko Claudii Noricy Vijulan

(Sprawa C-335/10) (1)

(Artykuł 104 § 3 akapit pierwszy regulaminu postępowania - Podatki wewnętrzne - Artykuł 110 TFUE - Podatek od zanieczyszczeń pobierany przy pierwszej rejestracji pojazdów samochodowych)

2011/C 311/18

Język postępowania: rumuński

Sąd krajowy

Curtea de Apel Craiova

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Târgu-Jiu, Administrația Fondului pentru Mediu

Strona pozwana: Claudia Norica Vijulan

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Curtea de Apel Craiova — Rejestracja używanych pojazdów uprzednio zarejestrowanych w innych państwach członkowskich — Podatek ekologiczny nakładany na pojazdy samochodowe przy ich pierwszej rejestracji w danym państwie członkowskim — Zgodność przepisów krajowych z art. 110 TFUE — Czasowe zwolnienie dotyczące pojazdów o określonych parametrach

Sentencja

Artykuł 110 TFUE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie ustanowieniu przez państwo członkowskie podatku od zanieczyszczeń emitowanych przez pojazdy samochodowe, pobieranego przy pierwszej rejestracji pojazdu w tym państwie członkowskim, jeżeli ten środek podatkowy zostaje ukształtowany w sposób zniechęcający do wprowadzania do ruchu w tymże państwie członkowskim pojazdów używanych nabytych w innych państwach członkowskich, nie zniechęcając równocześnie do nabywania na rynku krajowym pojazdów używanych w tym samym wieku i o takim samym stopniu zużycia.

---

(1)  Dz.U. C 274 z 9.10.2010.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/13 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/13

---

Postanowienie Trybunału (piąta izba) z dnia 13 lipca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Bacău — Rumunia) — Direcția Generală a Finanțelor Publice Bacău, Administrația Finanțelor Publice Bacău przeciwko Lilii Druțu

(Sprawa C-438/10) (1)

(Artykuł 104 § 3 akapit pierwszy regulaminu postępowania - Podatki wewnętrzne - Artykuł 110 TFUE - Podatek od zanieczyszczeń pobierany przy pierwszej rejestracji pojazdów samochodowych)

2011/C 311/19

Język postępowania: rumuński

Sąd krajowy

Curtea de Apel Bacău

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Direcția Generală a Finanțelor Publice Bacău, Administrația Finanțelor Publice Bacău

Strona pozwana: Lilia Druțu

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Curtea de Apel Bacău Secția Comercială, Contencios Administrativ și Fiscal — Rejestracja używanych pojazdów uprzednio zarejestrowanych w innym państwie członkowskim — Podatek ekologiczny obciążający pojazdy samochodowe podczas ich pierwszej rejestracji w państwie członkowskim — Zgodność przepisów krajowych z art. 110 TFUE — Dyskryminacja w stosunku do używanych pojazdów uprzednio zarejestrowanych na terytorium tego państwa członkowskiego i niepodlegających temu podatkowi przy późniejszej sprzedaży i nowej rejestracji

Sentencja

Artykuł 110 TFUE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie ustanowieniu przez państwo członkowskie podatku od zanieczyszczeń emitowanych przez pojazdy samochodowe, pobieranego przy pierwszej rejestracji pojazdu w tym państwie członkowskim, jeżeli ten środek podatkowy zostaje ukształtowany w sposób zniechęcający do wprowadzania do ruchu w tymże państwie członkowskim pojazdów używanych nabytych w innych państwach członkowskich, nie zniechęcając równocześnie do nabywania na rynku krajowym pojazdów używanych w tym samym wieku i o takim samym stopniu zużycia.

---

(1)  Dz.U. C 328 z 4.12.2010.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/14 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/14

---

Postanowienie Trybunału z dnia 9 czerwca 2011 r. — Télévision française 1 SA (TF1) przeciwko Komisji Europejskiej, Métropole télévision (M6), Canal +, Republice Francuskiej, France Télévisions

(Sprawa C-451/10 P) (1)

(Odwołanie - Pomoc państwa - Artykuł 86 ust. 2 WE - Publiczna usługa nadawcza - Decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń - Dowód - Wydajność ekonomiczna przedsiębiorstwa)

2011/C 311/20

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Télévision française 1 SA (TF1) (przedstawiciel: J.-P. Hordies, adwokat)

Pozostali uczestnicy postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Maxian Rusche i B. Stromsky, pełnomocnicy), Métropole télévision (M6), Canal + (przedstawiciel: E. Guillaume, adwokat), Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues i J. Gstalter, pełnomocnicy), France Télévisions (przedstawiciele: J.-P. Gunther i A. Giraud, adwokaci)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawach połączonych T-568/08 i T-573/08 M6 i TF1 przeciwko Komisji, w którym Sąd oddalił skargę wnoszącej odwołanie zmierzającą do stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2008) 3506 wersja ostateczna z dnia 16 lipca 2008 r. w sprawie projektu przyznania przez Republikę Francuską dotacji kapitałowej w wysokości 150 mln EUR na rzecz France Télévisions SA — Naruszenie reguł dotyczących ciężaru dowodu i jego rozkładu — Naruszenie art. 106 ust. 2 TFUE — Pojęcie „usługi świadczonej w ogólnym interesie gospodarczym” — Brak poważnych trudności

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Télévision française 1 SA (TF1) zostaje obciążona kosztami. |
| --- | --- |

2)

Télévision française 1 SA (TF1) zostaje obciążona kosztami.

| 3) | Canal + i Republika Francuska ponoszą własne koszty postępowania. |
| --- | --- |

3)

Canal + i Republika Francuska ponoszą własne koszty postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 328 z 4.12.2010

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/14 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/14

---

Postanowienie Trybunału (piąta izba) z dnia 29 czerwca 2011 r. — adp Gauselmann GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

(Sprawa C-532/10 P) (1)

(Odwołanie - Wspólnotowy znak towarowy - Rozporządzenie (WE) nr 40/94 - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Graficzny znak towarowy Archer Maclean’s Mercury - Sprzeciw właściciela krajowego słownego znaku towarowego Merkur)

2011/C 311/21

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: adp Gauselmann GmbH (przedstawiciel: P. Koch Moreno, abogada)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) z dnia 9 września 2010 r. w sprawie T-106/09 adp Gauselmann przeciwko OHIM, którym Sąd oddalił wniesioną przez właściciela słownego krajowego znaku towarowego „Merkur” dla towarów należących do klas 6, 9, 28, 35, 37, 41 i 42 skargę o stwierdzenie nieważności decyzji R 1266/2007-1 Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) z dnia 12 stycznia 2009 r., oddalającej odwołanie wniesione od decyzji Wydziału Sprzeciwów, którą oddalono sprzeciw wniesiony przez skarżącą wobec rejestracji graficznego znaku towarowego „Archer Maclean's Merkury” dla towarów należących do klas 9, 16 i 28 — Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009) — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Kryteria oceny

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | adp Gauselmann GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

adp Gauselmann GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 38 z 5.2.2011.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/15 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/15

---

Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 7 lipca 2011 r. — MPDV Mikrolab GmbH, Mikroprozessordatenverarbeitung und Mikroprozessorlabor przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

(Sprawa C-536/10 P) (1)

(Odwołanie - Wspólnotowy znak towarowy - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Oznaczenie słowne „ROI ANALYZER”)

2011/C 311/22

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: MPDV Mikrolab GmbH, Mikroprozessordatenverarbeitung und Mikroprozessorlabor (przedstawiciel: W. Göpfert, Rechtsanwalt)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: G. Schneider, pełnomocnik)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) z dnia 10 września 2010 r. w sprawie T-233/08 MPDV Mikrolab przeciwko OHIM, na mocy którego Sąd oddalił skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 15 kwietnia 2008 r. oddalającej odwołanie od decyzji eksperta, którą odmówiono rejestracji oznaczenia słownego „ROI ANALYZER” jako wspólnotowego znaku towarowego dla określonych towarów i usług należących do klas 9, 35 i 42 — Charakter odróżniający znaku towarowego

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje odrzucone jako częściowo oczywiście niedopuszczalne i częściowo oczywiście bezzasadne. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje odrzucone jako częściowo oczywiście niedopuszczalne i częściowo oczywiście bezzasadne.

| 2) | MPDV Mikrolab GmbH, Mikroprozessordatenverarbeitung und Mikroprozessorlabor zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

MPDV Mikrolab GmbH, Mikroprozessordatenverarbeitung und Mikroprozessorlabor zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 30 z 29.1.2011.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/15 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/15

---

Postanowienie Trybunału (piąta izba) z dnia 13 lipca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Timișoara — Rumunia) — Sergiu Alexandru Micșa przeciwko Administrația Finanțelor Publice Lugoj, Direcția Generală a Finanțelor Publice Timiș, Administrația Fondului pentru Mediu

(Sprawa C-573/10) (1)

(Artykuł 104 § 3 akapit pierwszy regulaminu postępowania - Podatki wewnętrzne - Artykuł 110 TFUE - Podatek od zanieczyszczeń pobierany przy pierwszej rejestracji pojazdów samochodowych)

2011/C 311/23

Język postępowania: rumuński

Sąd krajowy

Curtea de Apel Timișoara

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Sergiu Alexandru Micșa

Strona pozwana: Administrația Finanțelor Publice Lugoj, Direcția Generală a Finanțelor Publice Timiș, Administrația Fondului pentru Mediu

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Curtea de Apel Timișoara — Rejestracja pojazdów używanych wcześniej zarejestrowanych w innym państwie członkowskim — Podatek ekologiczny nakładany na pojazdy samochodowe przy ich pierwszej rejestracji w państwie członkowskim — Zgodność przepisów krajowych z art. 110 TFUE — Ważność zwolnienia z zapłaty podatku ustanowionego dla niektórych kategorii pojazdów

Sentencja

Artykuł 110 TFUE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie ustanowieniu przez państwo członkowskie podatku od zanieczyszczeń emitowanych przez pojazdy samochodowe, pobieranego przy pierwszej rejestracji pojazdu w tym państwie członkowskim, jeżeli ten środek podatkowy zostaje ukształtowany w sposób zniechęcający do wprowadzania do ruchu w tymże państwie członkowskim pojazdów używanych nabytych w innych państwach członkowskich, nie zniechęcając równocześnie do nabywania na rynku krajowym pojazdów używanych w tym samym wieku i o takim samym stopniu zużycia.

---

(1)  Dz.U. C 46 z 12.2.2011.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/15 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/15

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vestre Landsret (Dania) w dniu 27 maja 2011 r. — Dansk Funktionærforbund, Serviceforbundet, reprezentująca Franka Frandsena przeciwko Cimber Air A/S

(Sprawa C-266/11)

2011/C 311/24

Język postępowania: duński

Sąd krajowy

Vestre Landsret

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Dansk Funktionærforbund, Serviceforbundet, reprezentująca Franka Frandsena

Strona pozwana: Cimber Air A/S

Pytanie prejudycjalne

Czy wykładni dyrektywy Rady 2000/78/WE należy dokonywać w ten sposób, że ustanowiony w niej zakaz wszelkiej dyskryminacji ze względu na wiek wyklucza utrzymanie przez przepisy krajowe w mocy zawartego między przewoźnikiem lotniczym a organizacją zawodową zrzeszającą pilotów tego przewoźnika porozumienia zbiorowego, które przewiduje obowiązkowe odejście z pracy po ukończeniu 60 roku życia, jeśli celem zawartego w tym porozumieniu postanowienia, które obowiązywało również przed wejściem w życie ww. dyrektywy Rady oraz transponujących go do krajowego porządku przepisów, jest ochrona bezpieczeństwa lotów na podstawie przyjętego ogólnego założenia o obniżaniu się sprawności wraz z wiekiem; nie przewidziano przy tym konkretnej oceny sprawności pojedynczego pilota, lecz pilot ten może na swój wniosek kontynuować zatrudnienie, co musi być corocznie zatwierdzane przez komitet składający się z przedstawicieli pracodawców i pracowników?

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/16 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/16

---

Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 13 kwietnia 2011 r. w sprawie T-228/09 United States Polo Association przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) i Textiles CMG, SA, wniesione w dniu 24 czerwca 2011 r. przez United States Polo Association

(Sprawa C-327/11 P)

2011/C 311/25

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: United States Polo Association (przedstawiciele: P. Goldenbaum, Rechtsanwältin, T. Melchert, Rechtsanwalt, i I. Rohr, Rechtsanwältin)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie wyroku Sądu z dnia 13 kwietnia 2011 r. w sprawie T-228/09; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu z dnia 13 kwietnia 2011 r. w sprawie T-228/09;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Izby Odwoławczej R 08861/2008-4; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Izby Odwoławczej R 08861/2008-4;

| — | obciążenie OHIM własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez wnoszącego odwołanie; |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez wnoszącego odwołanie;

| — | oraz w razie wstąpienia Textiles CMG, S.A. do postępowania w charakterze interwenienta obciążenie jej własnymi kosztami. |
| --- | --- |

—

oraz w razie wstąpienia Textiles CMG, S.A. do postępowania w charakterze interwenienta obciążenie jej własnymi kosztami.

Zarzuty i główne argumenty

Wnoszący odwołanie podnosi, że wyrok Sądu dotknięty jest błędami dotyczącymi wykładni i stosowania art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009) w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (1).

Ze względu na tę błędną wykładnię i błędne stosowanie Sąd mylnie doszedł do wniosku, że Izba Odwoławcza poprawnie stwierdziła, że nie istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w przypadku znaków towarowych U.S. POLO ASSN. (zaskarżone zgłoszenie) i POLO-POLO (wcześniejszy znak towarowy).

Sąd nie przeprowadził poprawnej i pełnej całościowej oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd i nie wziął w wystarczającym zakresie pod uwagę zasad wynikających z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w tym względzie lub błędnie je zastosował.

Główne argumenty wnoszącego odwołanie w odniesieniu do uchybień w ustaleniach Sądu można podsumować następująco:

| 1) | Sąd błędnie zastosował zasady określone w wyroku z dnia 26 maja 2005 r. w sprawie C-120/04 Medion, Zb.Orz. s. I-8551, w odniesieniu do ewentualnej niezależnej pozycji odróżniającej jednego elementu w złożonym oznaczeniu pomimo braku dominacji w całościowym wrażeniu.
  Sąd najpierw — poprawnie — zaprzeczył, by słowo „POLO” dominowało w późniejszym znaku towarowym, ale następnie — mylnie — uznał rzekomą niezależną funkcję odróżniającą elementu „POLO” na podstawie okoliczności, że pozostałe elementy „U.S.” i „ASSN.” są krótkimi inicjałami i skrótami oraz na podstawie założonego braku znaczenia i rzekomego niewystarczającego stopnia charakteru odróżniającego. To wskazuje na mylne rozumienie wymogu niezależnej funkcji odróżniającej jednego elementu w złożonym oznaczeniu.
  Rozstrzygnięcie w sprawie Medion nie może w żaden sposób być interpretowane jako ustanowienie ogólnej zasady, zgodnie z którą należy uznawać, że jakikolwiek element o zwykłym charakterze odróżniającym wspólny dla dwóch znaków towarach zajmuje niezależną pozycję odróżniającą w złożonym znaku towarowym. Sąd nie wziął pod uwagę, że zgodnie z wyrokiem w sprawie Medion istnieje relacja zasada — wyjątek, przy czym zazwyczaj przeciętny konsument postrzega znak towarowy jako całość z możliwością, że całościowe wrażenie może być zdominowane przez jeden lub więcej składników złożonego oznaczenia, a wyjątek dotyczy tego, że jeśli element nie dominuje w całościowym wrażeniu, może tylko w wyjątkowych przypadkach poza zwykłym przypadkiem zajmować niezależną pozycję odróżniającą. Sąd nie przedstawił żadnego uzasadnienia występowania tego wyjątkowego przypadku. |
| --- | --- |

1)

Sąd błędnie zastosował zasady określone w wyroku z dnia 26 maja 2005 r. w sprawie C-120/04 Medion, Zb.Orz. s. I-8551, w odniesieniu do ewentualnej niezależnej pozycji odróżniającej jednego elementu w złożonym oznaczeniu pomimo braku dominacji w całościowym wrażeniu.

Sąd najpierw — poprawnie — zaprzeczył, by słowo „POLO” dominowało w późniejszym znaku towarowym, ale następnie — mylnie — uznał rzekomą niezależną funkcję odróżniającą elementu „POLO” na podstawie okoliczności, że pozostałe elementy „U.S.” i „ASSN.” są krótkimi inicjałami i skrótami oraz na podstawie założonego braku znaczenia i rzekomego niewystarczającego stopnia charakteru odróżniającego. To wskazuje na mylne rozumienie wymogu niezależnej funkcji odróżniającej jednego elementu w złożonym oznaczeniu.

Rozstrzygnięcie w sprawie Medion nie może w żaden sposób być interpretowane jako ustanowienie ogólnej zasady, zgodnie z którą należy uznawać, że jakikolwiek element o zwykłym charakterze odróżniającym wspólny dla dwóch znaków towarach zajmuje niezależną pozycję odróżniającą w złożonym znaku towarowym. Sąd nie wziął pod uwagę, że zgodnie z wyrokiem w sprawie Medion istnieje relacja zasada — wyjątek, przy czym zazwyczaj przeciętny konsument postrzega znak towarowy jako całość z możliwością, że całościowe wrażenie może być zdominowane przez jeden lub więcej składników złożonego oznaczenia, a wyjątek dotyczy tego, że jeśli element nie dominuje w całościowym wrażeniu, może tylko w wyjątkowych przypadkach poza zwykłym przypadkiem zajmować niezależną pozycję odróżniającą. Sąd nie przedstawił żadnego uzasadnienia występowania tego wyjątkowego przypadku.

| 2) | Sąd przypisał wyłączną i decydującą wartość okoliczności, że dwa kolidujące ze sobą oznaczenia mają wspólny element „POLO”, nie stosując poprawnie zasad całościowej oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd wynikających w szczególności z wyroku z dnia 11 listopada 1997 r. w sprawie C-251/95 SABEL, Rec s. I-6191.
  Sąd pominął zasadę, zgodnie z którą odbiorcy postrzegają znak towarowy jako całość i nie analizują jego różnych szczegółów, lecz w odniesieniu do wcześniejszego znaku towarowego wziął tylko pod uwagę jeden element i porównał go z późniejszym znakiem towarowym.
  W szczególności nie wziął pod uwagę w pełni okoliczności niniejszej sprawy, pomijając różnice pomiędzy kolidującymi ze sobą oznaczeniami, zwłaszcza uderzające podwojenie elementu „POLO” we wcześniejszym znaku towarowym. Pojedynczy element „POLO” ani nie dominuje we wcześniejszym znaku towarowym „POLO-POLO”, ani nie zajmuje niezależnej pozycji odróżniającej w złożonym oznaczeniu i Sąd nawet nie założył istnienia takiej funkcji w tym względzie.
  Ponadto wcześniejszy znak towarowy „POLO-POLO” rozpatrywany w całości nie ma żadnego znaczenia w żadnym języku wspólnotowym. Z tego względu nie można przeprowadzić porównania na płaszczyźnie pojęciowej. |
| --- | --- |

2)

Sąd przypisał wyłączną i decydującą wartość okoliczności, że dwa kolidujące ze sobą oznaczenia mają wspólny element „POLO”, nie stosując poprawnie zasad całościowej oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd wynikających w szczególności z wyroku z dnia 11 listopada 1997 r. w sprawie C-251/95 SABEL, Rec s. I-6191.

Sąd pominął zasadę, zgodnie z którą odbiorcy postrzegają znak towarowy jako całość i nie analizują jego różnych szczegółów, lecz w odniesieniu do wcześniejszego znaku towarowego wziął tylko pod uwagę jeden element i porównał go z późniejszym znakiem towarowym.

W szczególności nie wziął pod uwagę w pełni okoliczności niniejszej sprawy, pomijając różnice pomiędzy kolidującymi ze sobą oznaczeniami, zwłaszcza uderzające podwojenie elementu „POLO” we wcześniejszym znaku towarowym. Pojedynczy element „POLO” ani nie dominuje we wcześniejszym znaku towarowym „POLO-POLO”, ani nie zajmuje niezależnej pozycji odróżniającej w złożonym oznaczeniu i Sąd nawet nie założył istnienia takiej funkcji w tym względzie.

Ponadto wcześniejszy znak towarowy „POLO-POLO” rozpatrywany w całości nie ma żadnego znaczenia w żadnym języku wspólnotowym. Z tego względu nie można przeprowadzić porównania na płaszczyźnie pojęciowej.

| 3) | Sąd nie wziął pod uwagę zasady, zgodnie z którą tylko wtedy, gdy wszystkie pozostałe składniki znaku towarowego są bez znaczenia, ocena podobieństwa może zależeć wyłącznie od jednego składnika. |
| --- | --- |

3)

Sąd nie wziął pod uwagę zasady, zgodnie z którą tylko wtedy, gdy wszystkie pozostałe składniki znaku towarowego są bez znaczenia, ocena podobieństwa może zależeć wyłącznie od jednego składnika.

| 4) | Argumentacja Sądu jest wewnętrznie sprzeczna i niespójna w następujących kwestiach:
  Sąd z jednej strony stwierdził, że elementy „U.S” i „ASSN.” nie mają jako takie znaczenia. Z drugiej strony wskazał, że „U.S” byłoby postrzegane przez właściwy krąg odbiorców jako odniesienie do pochodzenia geograficznego. Ponadto, nawet przy założeniu, że niektórzy konsumenci mogliby nie zrozumieć skrótu „ASSN.”, konsumenci nie mieliby powodu, aby przeoczyć ten element lub go niedosłyszeć, lecz — zgodnie z zasadami określonymi w wyroku z dnia 23 października 2002 r. w sprawie T-6/01 w sprawie Matratzen Concord przeciwko OHIM — Hukla Germany MATRAZEN (MATRATZEN), Rec. s. II-4335 — tym bardziej postrzegaliby go jako element odróżniający. |
| --- | --- |

4)

Argumentacja Sądu jest wewnętrznie sprzeczna i niespójna w następujących kwestiach:

Sąd z jednej strony stwierdził, że elementy „U.S” i „ASSN.” nie mają jako takie znaczenia. Z drugiej strony wskazał, że „U.S” byłoby postrzegane przez właściwy krąg odbiorców jako odniesienie do pochodzenia geograficznego. Ponadto, nawet przy założeniu, że niektórzy konsumenci mogliby nie zrozumieć skrótu „ASSN.”, konsumenci nie mieliby powodu, aby przeoczyć ten element lub go niedosłyszeć, lecz — zgodnie z zasadami określonymi w wyroku z dnia 23 października 2002 r. w sprawie T-6/01 w sprawie Matratzen Concord przeciwko OHIM — Hukla Germany MATRAZEN (MATRATZEN), Rec. s. II-4335 — tym bardziej postrzegaliby go jako element odróżniający.

---

(1)  Dz.U. L 78, s. 1.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/17 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/17

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 8 lipca 2011 r. — Alexandra Schulz przeciwko Technische Werke Schussenthal GmbH und Co. KG

(Sprawa C-359/11)

2011/C 311/26

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesgerichtshof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Alexandra Schulz

Strona pozwana: Technische Werke Schussenthal GmbH und Co. KG

Pytania prejudycjalne

Czy art. 3 ust. 3 dyrektywy nr 2003/55/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego i uchylającej dyrektywę nr 98/30/WE (1) w związku z jej załącznikiem A lit. b) oraz/lub c) należy interpretować w taki sposób, iż uregulowania prawa krajowego dotyczące zmian cenowych w umowach na dostawy gazu ziemnego zawartych z odbiorcami będącymi gospodarstwami domowymi, którzy zaopatrywani są w ramach ogólnego obowiązku dostawy gazu (odbiorcy taryfowi), spełnia wymogi niezbędnego stopnia przejrzystości, jeśli nie wskazują one przyczyn, warunków i zakresu zmiany ceny, ale zagwarantowane jest, że przedsiębiorstwo dostaw gazu poinformuje swoich odbiorców z góry w odpowiednim terminie o każdej podwyżce ceny i że odbiorcy ci mają prawo do rozwiązania umowy, jeżeli nie zamierzają zaakceptować podanych im do wiadomości zmienionych warunków?

---

(1)  Dz.U. L 176, s. 57.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/17 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/17

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 20 lipca 2011 r. — Piepenbrock Dienstleistungen GmbH & Co KG przeciwko Kreis Düren

(Sprawa C-386/11)

2011/C 311/27

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Oberlandesgericht Düsseldorf

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Piepenbrock Dienstleistungen GmbH & Co KG

Strona pozwana: Kreis Düren

pozostali uczestnicy: Stadt Düren

Pytanie prejudycjalne

Czy pod pojęciem „zamówienia publicznego” w rozumieniu art. 1 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (1) należy rozumieć także umowę między dwiema jednostkami samorządu terytorialnego, na podstawie której jedna jednostka przenosi na rzecz drugiej ściśle ograniczoną kompetencję w zamian za zwrot kosztów, w szczególności w przypadku, kiedy stanowiące przedmiot przekazania zadanie nie dotyczy czynności z zakresu wykonywania władzy publicznej jako takiej, lecz czynności pomocniczych?

---

(1)  Dz.U. L 134, s. 114

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/18 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/18

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud w dniu 22 lipca 2011 r. — CS AGRO Ronov s.r.o. przeciwko Ministerstvo zemědělství

(Sprawa C-390/11)

2011/C 311/28

Język postępowania: czeski

Sąd krajowy

Nejvyšší správní soud

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: CS AGRO Ronov s.r.o.

Strona pozwana: Ministerstvo zemědělství

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy zgodnie z prawidłową wykładnią art. 4a ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 320/2006 dodanego rozporządzeniem Rady (WE) nr 1261/2007 (1), zobowiązanie plantatora do zaprzestania dostaw określonych ilości kwotowego buraka cukrowego przedsiębiorstwu, z którym w poprzednim roku gospodarczym zawarł on umowę dostawy oznacza jednostronną deklarację plantatora, iż nie będzie dostarczał buraka cukrowego w roku gospodarczym 2008/2009, czy też zobowiązanie to oznacza pisemne rozwiązanie stosunku umownego plantatora ze spółką cukrowniczą dotyczącego dostaw buraka cukrowego w rzeczonym roku gospodarczym? |
| --- | --- |

1)

Czy zgodnie z prawidłową wykładnią art. 4a ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 320/2006 dodanego rozporządzeniem Rady (WE) nr 1261/2007 (1), zobowiązanie plantatora do zaprzestania dostaw określonych ilości kwotowego buraka cukrowego przedsiębiorstwu, z którym w poprzednim roku gospodarczym zawarł on umowę dostawy oznacza jednostronną deklarację plantatora, iż nie będzie dostarczał buraka cukrowego w roku gospodarczym 2008/2009, czy też zobowiązanie to oznacza pisemne rozwiązanie stosunku umownego plantatora ze spółką cukrowniczą dotyczącego dostaw buraka cukrowego w rzeczonym roku gospodarczym?

| 2) | Czy wykorzystanie przez stronę umowy środków przewidzianych w bezpośrednio wiążącym przepisie prawa UE może spowodować uniemożliwienie wyegzekwowania zobowiązania tej strony umowy wynikającego z ważnej umowy prywatnoprawnej pod warunkiem, że w wyniku tej okoliczności drugiej stronie umowy przyznane zostają fundusze z budżetu publicznego? |
| --- | --- |

2)

Czy wykorzystanie przez stronę umowy środków przewidzianych w bezpośrednio wiążącym przepisie prawa UE może spowodować uniemożliwienie wyegzekwowania zobowiązania tej strony umowy wynikającego z ważnej umowy prywatnoprawnej pod warunkiem, że w wyniku tej okoliczności drugiej stronie umowy przyznane zostają fundusze z budżetu publicznego?

---

(1)  Dz.U. 2007 L 58, s. 42.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/18 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/18

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 27 lipca 2011 r. — BLV Wohn- und Gewerbebau GmbH przeciwko Finanzamt Lüdenscheid

(Sprawa C-395/11)

2011/C 311/29

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesfinanzhof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: BLV Wohn- und Gewerbebau GmbH

Strona pozwana: Finanzamt Lüdenscheid

Przy udziale: Rolf & Co. OHG

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy pojęcie roboty budowlane w rozumieniu art. 2 pkt 1 decyzji 2004/290/WE (1) obejmuje oprócz usług także dostawy? |
| --- | --- |

1)

Czy pojęcie roboty budowlane w rozumieniu art. 2 pkt 1 decyzji 2004/290/WE (1) obejmuje oprócz usług także dostawy?

| 2) | Jeżeli zezwolenie na wyznaczenie odbiorcy jako osoby zobowiązanej do zapłacenia podatku rozciąga się także na dostawy:
  Czy upoważnione państwo członkowskie jest uprawnione do stosowania zezwolenia jedynie częściowo do określonych podkategorii takich jak poszczególne rodzaje robót budowlanych i do świadczeń na rzecz określonych odbiorców? |
| --- | --- |

2)

Jeżeli zezwolenie na wyznaczenie odbiorcy jako osoby zobowiązanej do zapłacenia podatku rozciąga się także na dostawy:

Czy upoważnione państwo członkowskie jest uprawnione do stosowania zezwolenia jedynie częściowo do określonych podkategorii takich jak poszczególne rodzaje robót budowlanych i do świadczeń na rzecz określonych odbiorców?

| 3) | Jeśli państwo członkowskie jest uprawnione do tworzenia podkategorii: Czy istnieją ograniczenia tworzenia przez państwo członkowskie tych podkategorii? |
| --- | --- |

3)

Jeśli państwo członkowskie jest uprawnione do tworzenia podkategorii: Czy istnieją ograniczenia tworzenia przez państwo członkowskie tych podkategorii?

| 4) | Jeśli państwo członkowskie nie jest uprawnione do tworzenia podkategorii w ogóle (zob. powyżej pytanie 2) albo ze względu na nieprzestrzegane ograniczenia (zob. powyżej pytanie 3):






  a) | Jakie skutki prawne wynikają z niedopuszczalnego tworzenia podkategorii? |
| --- | --- | --- |

4)

Jeśli państwo członkowskie nie jest uprawnione do tworzenia podkategorii w ogóle (zob. powyżej pytanie 2) albo ze względu na nieprzestrzegane ograniczenia (zob. powyżej pytanie 3):

a)

Jakie skutki prawne wynikają z niedopuszczalnego tworzenia podkategorii?

| b) | Czy niedopuszczalne tworzenie podkategorii prowadzi do tego, że przepisu prawa krajowego nie należy stosować wyłącznie na korzyść niektórych podatników czy w ogóle nie należy go stosować? |
| --- | --- |

b)

Czy niedopuszczalne tworzenie podkategorii prowadzi do tego, że przepisu prawa krajowego nie należy stosować wyłącznie na korzyść niektórych podatników czy w ogóle nie należy go stosować?

---

(1)  Decyzja Rady 2004/290/WE z dnia 30 marca 2004 r. zezwalająca Niemcom na zastosowanie odstępstwa od art. 21 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych (Dz.U. L 94, s. 59).

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/18 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/18

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 28 lipca 2011 r. — Josef Egbringhoff przeciwko Stadtwerke Ahaus GmbH

(Sprawa C-400/11)

2011/C 311/30

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesgerichtshof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Josef Egbringhoff

Strona pozwana: Stadtwerke Ahaus GmbH

Pytanie prejudycjalne

Czy art. 3 ust. 5 w związku z lit. b) i c) załącznika A do dyrektywy 2003/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (1) należy interpretować w ten sposób, że krajowe uregulowanie ustawowe dotyczące zmian ceny w umowach na dostawy prądu zawartych z odbiorcami będącymi gospodarstwami domowymi zaopatrywanymi w prąd w ramach ogólnego obowiązku dostawy (odbiorcy taryfowi) spełnia wymogi niezbędnego stopnia przejrzystości, jeżeli w uregulowaniu tym nie wskazuje się przyczyn, warunków i zakresu zmiany ceny, jednakże zagwarantowane jest, że przedsiębiorstwo dostaw prądu poinformuje swoich odbiorców z góry w odpowiednim terminie o każdej zmianie ceny i że odbiorcy ci mają możliwość rozwiązania umowy, jeżeli nie zamierzają zaakceptować podanych im do wiadomości zmienionych warunków?

---

(1)  Dyrektywa 2003/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylająca dyrektywę 96/92/WE, Dz.U. L 176, s. 37.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/19 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/19

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud (Republika Czeska) w dniu 28 lipca 2011 r. — Blanka Soukupová przeciwko Ministerstvu zemědělství

(Sprawa C-401/11)

2011/C 311/31

Język postępowania: czeski

Sąd krajowy

Nejvyšší správní soud

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Blanka Soukupová

Strona pozwana: Ministerstvo zemědělství

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy pojęcie „normalny wiek emerytalny” w momencie przekazywania gospodarstwa zgodnie z art. 11 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz zmieniającego i uchylającego niektóre rozporządzenia (1) można interpretować jako „wiek wymagany do nabycia uprawnień do świadczeń emerytalnych” przez danego wnioskodawcę w świetle przepisów krajowych? |
| --- | --- |

1)

Czy pojęcie „normalny wiek emerytalny” w momencie przekazywania gospodarstwa zgodnie z art. 11 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz zmieniającego i uchylającego niektóre rozporządzenia (1) można interpretować jako „wiek wymagany do nabycia uprawnień do świadczeń emerytalnych” przez danego wnioskodawcę w świetle przepisów krajowych?

| 2) | Jeśli odpowiedź na pytanie pierwsze jest twierdząca, to czy zgodne z prawem Unii Europejskiej i z ogólnymi zasadami prawa Unii Europejskiej jest, aby „normalny wiek emerytalny” w momencie przekazywania gospodarstwa został określony odmiennie dla poszczególnych wnioskodawców, w zależności od ich płci i liczby dzieci, które wychowali? |
| --- | --- |

2)

Jeśli odpowiedź na pytanie pierwsze jest twierdząca, to czy zgodne z prawem Unii Europejskiej i z ogólnymi zasadami prawa Unii Europejskiej jest, aby „normalny wiek emerytalny” w momencie przekazywania gospodarstwa został określony odmiennie dla poszczególnych wnioskodawców, w zależności od ich płci i liczby dzieci, które wychowali?

| 3) | Jeśli odpowiedź na pytanie pierwsze jest przecząca, to jakie kryteria powinien wziąć pod uwagę sąd krajowy, dokonując wykładni pojęcia „normalny wiek emerytalny” w momencie przekazywania gospodarstwa zgodnie z art. 11 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz zmieniającego i uchylającego niektóre rozporządzenia? |
| --- | --- |

3)

Jeśli odpowiedź na pytanie pierwsze jest przecząca, to jakie kryteria powinien wziąć pod uwagę sąd krajowy, dokonując wykładni pojęcia „normalny wiek emerytalny” w momencie przekazywania gospodarstwa zgodnie z art. 11 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz zmieniającego i uchylającego niektóre rozporządzenia?

---

(1)  Dz.U. 1999 L 160, s. 80.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/19 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/19

---

Odwołanie wniesione w dniu 28 lipca 2011 r. przez Komisję Europejską od wyroku Sądu z dnia 17 maja 2011 r. w sprawie T-1/08, Buczek Automotive przeciwko Komisji

(Sprawa C-405/11 P)

2011/C 311/32

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (Przedstawiciele: A. Stobiecka-Kuik, T. Maxian Rusche, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Buczek Automotive Sp. z o.o., Rzeczpospolita Polska

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie wyroku Sądu z 17 maja 2011 roku w sprawie T-1/08 Buczek Automotive Sp. z o.o. przeciwko Komisji w zakresie, w jakim stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu z 17 maja 2011 roku w sprawie T-1/08 Buczek Automotive Sp. z o.o. przeciwko Komisji w zakresie, w jakim stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji;

| — | wydanie ostatecznego wyroku w kwestiach będących przedmiotem niniejszego odwołania; |
| --- | --- |

—

wydanie ostatecznego wyroku w kwestiach będących przedmiotem niniejszego odwołania;

| — | zwrócenie decyzji do Sądu do ponownego rozpatrzenia w zakresie pozostałych zarzutów podniesionych w pierwszej instancji; |
| --- | --- |

—

zwrócenie decyzji do Sądu do ponownego rozpatrzenia w zakresie pozostałych zarzutów podniesionych w pierwszej instancji;

| — | rozstrzygnięcie o kosztach w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

—

rozstrzygnięcie o kosztach w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

Zarzuty i główne argumenty

Komisja podnosi w odwołaniu dwa zarzuty, a mianowicie naruszenia art. 107, ust. 1 TFUE oraz naruszenia art. 107, ust. 1 TFUE w związku z art. 296 TFUE i Protokołu nr 8 do Aktu Przystąpienia 2004 w sprawie restrukturyzacji polskiego hutnictwa żelaza i stali (1) (dalej „Protokół nr 8”).

Po pierwsze, Sąd naruszył art. 107, ust. 1 TFUE poprzez dokonanie oceny testu prywatnego wierzyciela zastosowanego przez Komisję w oparciu o niewłaściwy standard prawny. I tak, Sąd stwierdził, że Komisja była zobowiązana do przeprowadzenia dodatkowych obliczeń korzyści z różnych metod egzekucji oraz powinna była porównać czas trwania różnych postępowań egzekucyjnych zmierzających do odzyskania należności publicznoprawnych. Komisja podnosi, że nie jest zobowiązana do przeprowadzenia dokładnych obliczeń, lecz do uwzględnienia elementów, które wierzyciel prywatny wziąłby pod uwagę przy podejmowaniu swojej decyzji.

Ponadto Sąd naruszył art. 107, ust. 1 TFUE poprzez niewłaściwe nałożenie ciężaru dowodu na Komisję, to jest poprzez nałożenie na Komisję obowiązku przedłożenia dodatkowego materiału dowodowego, w szczególności co do czasu trwania różnych postępowań lub porównywania wielkości wpływów z różnych rodzajów lub etapów skutecznej egzekucji wierzytelności, w celu odrzucenia argumentu o zachowaniu wierzyciela prywatnego.

Po drugie, Sąd naruszył art. 107, ust. 1 TFUE w związku z art. 296 TFUE i Protokół nr 8 poprzez błędne uznanie, że Komisja nie dopełniła obowiązku podania przesłanek, dla których pomoc miałaby wpłynąć na wymianę handlową pomiędzy Państwami Członkowskimi i zakłócić konkurencję lub potencjalnie jej zagrozić. Sąd nie uwzględnił w ogóle faktu, że przedmiotową pomoc należy uznać za zakłócającą konkurencję lub grożącą jej zakłóceniem na mocy prawa pierwotnego, mianowicie Protokołu nr 8, który stanowi prawna podstawę decyzji, w związku z czym dodatkowe uzasadnianie przesłanek dotyczących wymiany handlowej i konkurencji w decyzji było zbędne.

---

(1)  Akt dotyczący warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej — Protokół nr 8 w sprawie restrukturyzacji polskiego hutnictwa żelaza i stali (Dz.U. L 236 z 23.9.2003, str. 948)

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/20 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/20

---

Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 16 maja 2011 r. w sprawie T-145/08 Atlas Transport GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione w dniu 29 lipca 2011 r. przez Atlas Transport GmbH; interwenient: Atlas Air Inc.

(Sprawa C-406/11 P)

2011/C 311/33

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Atlas Transport GmbH (przedstawiciel: K. Schmidt-Hern, adwokat)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) i Atlas Air. Inc. (interwenient)

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | Uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej wydanego w dniu 16 maja 2011 r. w sprawie T-145/08; |
| --- | --- |

—

Uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej wydanego w dniu 16 maja 2011 r. w sprawie T-145/08;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 24 stycznia 2008 r. (sprawa R 1023/2007-1); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 24 stycznia 2008 r. (sprawa R 1023/2007-1);

| — | obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) kosztami postępowania w obydwu instancjach. |
| --- | --- |

—

obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) kosztami postępowania w obydwu instancjach.

Zarzuty i główne argumenty

Zaskarżoną decyzją OHIM i Sąd naruszyły art. 59 zdanie trzecie rozporządzenia nr 40/94, regulujący obowiązek uzasadnienia odwołania. Ponadto zaskarżoną decyzją OHIM i Sąd naruszyły analogicznie art. 60 rozporządzenia nr 40/94 w związku z zasadą 20 ust. 7 rozporządzenia nr 2868/95 oraz uznane zasady prawne państw członkowskich. Postępowanie przez OHIM należało bezwzględnie zawiesić, tak żeby termin na wniesienie odwołania jeszcze nie upłynął.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/20 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/20

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgerichts Münster (Niemcy) w dniu 1 sierpnia 2011 r. — Postępowanie karne przeciwko Thomasowi Karlowi-Heinzowi Kerkhoffi

(Sprawa C-408/11)

2011/C 311/34

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Amtsgerichts Münster

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Thomas Karl-Heinz Kerkhoff

Staatsanwaltschaft Münster

Pytania prejudycjalne

Czy art. 11 ust. 4 dyrektywy 2006/126/WE (1) należy interpretować w ten sposób, że państwo członkowskie jest uprawnione do trwałej odmowy uznania ważności wystawionego przez inne państwo członkowskie prawa jazdy także wtedy, gdy uprawnienie do kierowania pojazdem zostało wcześniej cofnięte na terytorium tego pierwszego państwa, przy czym nie został wyznaczony osobny okres obowiązywania zakazu ubiegania się o nowe prawo jazdy, bądź taki okres został wyznaczony i w międzyczasie upłynął?

---

(1)  Dyrektywa 2006/126/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie praw jazdy (przekształcenie); Dz.U. L 403, s. 18

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/21 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/21

---

Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 8 czerwca 2011 r. w sprawie T-86/11 Bamba przeciwko Radzie, wniesione w dniu 10 sierpnia 2011 r. przez Radę Unii Europejskiej

(Sprawa C-417/11 P)

2011/C 311/35

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bishop, B. Driessen i E.Dumitriu-Segnana, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Nadiany Bamba, Komisja Europejska

Żądania

Rada wnosi do Trybunału o:

| — | uchylenie wyroku wydanego przez Sąd (piąta izba w składzie powiększonym) w dniu 8 czerwca 2011 r. w sprawie T-86/11 Bamba przeciwko Radzie; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku wydanego przez Sąd (piąta izba w składzie powiększonym) w dniu 8 czerwca 2011 r. w sprawie T-86/11 Bamba przeciwko Radzie;

| — | wydanie ostatecznego rozstrzygnięcia w odniesieniu do kwestii stanowiących przedmiot niniejszego odwołania i oddalenie jako bezzasadnej skargi wniesionej przez Nadiany Bambę; |
| --- | --- |

—

wydanie ostatecznego rozstrzygnięcia w odniesieniu do kwestii stanowiących przedmiot niniejszego odwołania i oddalenie jako bezzasadnej skargi wniesionej przez Nadiany Bambę;

| — | obciążenie Nadiany Bamby kosztami poniesionymi przez Radę w pierwszej instancji i w ramach postępowania odwoławczego. |
| --- | --- |

—

obciążenie Nadiany Bamby kosztami poniesionymi przez Radę w pierwszej instancji i w ramach postępowania odwoławczego.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie odwołania Rada wnosi dwa zarzuty.

Tytułem zarzutu głównego wnosząca odwołania podnosi, że uzasadnienie zawarte w zakwestionowanych aktach spełnia wymogi ustanowione w art. 296 TFUE i w konsekwencji Sąd dopuścił się naruszenia prawa orzekając, iż zakwestionowane akty są w niewystarczającym stopniu uzasadnione. W motywach zakwestionowanych aktów Rada opisała bowiem wyczerpująco szczególną powagę sytuacji w Wybrzeżu Kości Słoniowej, która uzasadniała środki przyjęte wobec niektórych osób i podmiotów. Ponadto, Rada wyraźnie wskazała powody, dla których uznała, iż wobec Nadiany Bamby musiały zostać zastosowane rozpatrywane środki ograniczające.

Tytułem zarzutu pomocniczego Rada podnosi, iż Sąd dopuścił się naruszenia prawa pomijając, w ramach oceny wywiązania się z obowiązku uzasadnienia, kontekst, w którym nastąpiło przyjęcie zakwestionowanych aktów i który jest dobrze znany Nadiany Bambie.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/21 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/21

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Městský soud v Praze (Republika Czeska) w dniu 10 sierpnia 2011 r. — Česká spořitelna, a.s. przeciwko Geraldowi Feichterowi

(Sprawa C-419/11)

2011/C 311/36

Język postępowania: czeski

Sąd krajowy

Městský soud v Praze

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Česká spořitelna, a.s.

Strona pozwana: Gerald Feichter

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy pojęcie przedmiotu postępowania w postaci umowy lub roszczenia z umowy, którą zawarł konsument w celu, który nie może być uważany za jego działalność zawodową lub gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 (1) może być interpretowane jako obejmujące także roszczenia na podstawie weksla wystawionego jako niezupełny zgłoszone przez remitenta przeciwko poręczycielowi wekslowemu poręczającemu za wystawcę weksla? |
| --- | --- |

1)

Czy pojęcie przedmiotu postępowania w postaci umowy lub roszczenia z umowy, którą zawarł konsument w celu, który nie może być uważany za jego działalność zawodową lub gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 (1) może być interpretowane jako obejmujące także roszczenia na podstawie weksla wystawionego jako niezupełny zgłoszone przez remitenta przeciwko poręczycielowi wekslowemu poręczającemu za wystawcę weksla?

| 2) | Niezależnie od tego, czy odpowiedź na pytanie pierwsze jest twierdząca czy przecząca, czy pojęcie roszczeń wynikających z umowy, o których mowa w art. 5 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 może być interpretowane w ten sposób, że biorąc pod uwagę wyłącznie treść samego dokumentu obejmuje także roszczenia na podstawie weksla wystawionego jako niezupełny zgłoszone przez remitenta przeciwko poręczycielowi wekslowemu poręczającemu za wystawcę weksla? |
| --- | --- |

2)

Niezależnie od tego, czy odpowiedź na pytanie pierwsze jest twierdząca czy przecząca, czy pojęcie roszczeń wynikających z umowy, o których mowa w art. 5 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 może być interpretowane w ten sposób, że biorąc pod uwagę wyłącznie treść samego dokumentu obejmuje także roszczenia na podstawie weksla wystawionego jako niezupełny zgłoszone przez remitenta przeciwko poręczycielowi wekslowemu poręczającemu za wystawcę weksla?

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. 2001, L 12, s. 1, polskie wydanie specjalne: rozdział 19, tom 4, s. 42–64)

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/21 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/21

---

Odwołanie wniesione w dniu 10 sierpnia 2011 r. przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej od postanowienia Sądu (Siódma izba) dnia 23 maja 2011 r. w sprawie T-226/10, Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej przeciwko Komisji

(Sprawa C-422/11 P)

2011/C 311/37

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (Przedstawiciele: D. Dziedzic-Chojnacka, D. Pawłowska)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Unii Europejskiej do ponownego rozpoznania; |
| --- | --- |

—

uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Unii Europejskiej do ponownego rozpoznania;

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Przesłanką odrzucenia skargi był stosunek pracy łączący radców prawnych reprezentujących Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z tym Urzędem, który zdaniem Sądu wyklucza możliwość reprezentowania przez nich strony skarżącej przed Sądem.

Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej podnosi przeciwko zaskarżonemu postanowieniu następujące zarzuty:

| | Po pierwsze, zarzut naruszenia art. 19 akapit 3 i 4 w związku z art. 53 akapit 1 Statutu oraz w związku z art. 254 akapit 6 TFUE i art. 113 Regulaminu postępowania przed Sądem (zwany dalej „Regulaminem”) poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że przepis ten nie dotyczy radców prawnych zatrudnionych na podstawie umowy o pracę zawartej ze stroną postępowania przed Sądem. |
| --- | --- |

Po pierwsze, zarzut naruszenia art. 19 akapit 3 i 4 w związku z art. 53 akapit 1 Statutu oraz w związku z art. 254 akapit 6 TFUE i art. 113 Regulaminu postępowania przed Sądem (zwany dalej „Regulaminem”) poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że przepis ten nie dotyczy radców prawnych zatrudnionych na podstawie umowy o pracę zawartej ze stroną postępowania przed Sądem.

| | Po drugie, zarzut naruszenia art. 67 ustęp 1 TFUE w związku z art. 113 Regulaminu poprzez brak poszanowania odmiennego systemu prawa 1 tradycji prawnej Państwa Członkowskiego i odrzucenie skargi na skutek uznania, że radcom prawnym pozostającym w stosunku pracy przysługuje mniejszy stopień niezależności niż ten, z jakiego korzysta radca prawny prowadzący działalność w ramach niezależnej od klienta kancelarii. |
| --- | --- |

Po drugie, zarzut naruszenia art. 67 ustęp 1 TFUE w związku z art. 113 Regulaminu poprzez brak poszanowania odmiennego systemu prawa 1 tradycji prawnej Państwa Członkowskiego i odrzucenie skargi na skutek uznania, że radcom prawnym pozostającym w stosunku pracy przysługuje mniejszy stopień niezależności niż ten, z jakiego korzysta radca prawny prowadzący działalność w ramach niezależnej od klienta kancelarii.

| | Po trzecie, zarzut naruszenia art. 5 ust. 1 i 2 Traktatu o Unii Europejskiej („TUE”) w związku z art. 4 ust 1 TUE oraz w związku z art. 113 Regulaminu poprzez uznanie, że przepisy Traktatów umożliwiają różnicowanie zakresu uprawnień radców prawnych w zakresie reprezentacji przed Sądem w sytuacji, gdy prawo Państwa Członkowskiego takiego różnicowania nie przewiduje, a kompetencje w tym zakresie nie zostały przyznane Unii w Traktatach. |
| --- | --- |

Po trzecie, zarzut naruszenia art. 5 ust. 1 i 2 Traktatu o Unii Europejskiej („TUE”) w związku z art. 4 ust 1 TUE oraz w związku z art. 113 Regulaminu poprzez uznanie, że przepisy Traktatów umożliwiają różnicowanie zakresu uprawnień radców prawnych w zakresie reprezentacji przed Sądem w sytuacji, gdy prawo Państwa Członkowskiego takiego różnicowania nie przewiduje, a kompetencje w tym zakresie nie zostały przyznane Unii w Traktatach.

| | Po czwarte, zarzut naruszenia art. 5 ust. 4 TUE w związku z art. 113 Regulaminu poprzez przyjęcie, że odmówienie radcom prawnym pozostającym w stosunku pracy prawa do reprezentowania strony postępowania przed Sądem jest konieczne dla osiągnięcia celów Traktatów. |
| --- | --- |

Po czwarte, zarzut naruszenia art. 5 ust. 4 TUE w związku z art. 113 Regulaminu poprzez przyjęcie, że odmówienie radcom prawnym pozostającym w stosunku pracy prawa do reprezentowania strony postępowania przed Sądem jest konieczne dla osiągnięcia celów Traktatów.

| | Po piąte, zarzut naruszenia procedury poprzez brak wystarczającego uzasadnienia zaskarżonego postanowienia. |
| --- | --- |

Po piąte, zarzut naruszenia procedury poprzez brak wystarczającego uzasadnienia zaskarżonego postanowienia.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/22 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/22

---

Odwołanie wniesione w dniu 11 sierpnia 2011 r. przez Rzeczpospolitą Polską od postanowienia Sądu (Siódma izba) z dnia 23 maja 2011 r. w sprawie T-226/10, Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej przeciwko Komisji

(Sprawa C-423/11 P)

2011/C 311/38

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: Rzeczpospolita Polska (Przedstawiciel: M. Szpunar, pełnomocnik)

Pozostali uczestnicy postępowania: Komisja Europejska, Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej

Żądanie wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie w całości postanowienia Sądu Unii Europejskiej z dnia 23 maja 2011 w sprawie T-226/10. |
| --- | --- |

—

uchylenie w całości postanowienia Sądu Unii Europejskiej z dnia 23 maja 2011 w sprawie T-226/10.

Zarzuty i główne argumenty

Przesłanką odrzucenia skargi był stosunek pracy łączący radców prawnych reprezentujących Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z tym Urzędem, który zdaniem Sądu wyklucza możliwość reprezentowania przez nich strony skarżącej przed Sądem. Rząd Rzeczypospolitej Polskiej podnosi przeciwko zaskarżonemu postanowieniu następujące zarzuty:

| | Po pierwsze, zarzut naruszenia art. 19 trzeci i czwarty akapit Statutu Trybunału Sprawiedliwości, poprzez jego błędna wykładnię. Przepisy prawa Unii Europejskiej nie harmonizują dopuszczalnych form świadczenia usług prawniczych. Również art. 19 Statutu nie wprowadza ograniczeń w tym zakresie odwołując się wprost do przepisów krajowych. Zdaniem Rzeczypospolitej Polskiej art. 19 Statutu nie daje podstaw do generalnego i arbitralnego pozbawienia radców prawnych świadczących pomoc prawną na podstawie umowy o pracę prawa do reprezentowania stron przed Trybunałem Sprawiedliwości, ponieważ przepisy prawa polskiego gwarantują w pełni ich niezależność. |
| --- | --- |

Po pierwsze, zarzut naruszenia art. 19 trzeci i czwarty akapit Statutu Trybunału Sprawiedliwości, poprzez jego błędna wykładnię. Przepisy prawa Unii Europejskiej nie harmonizują dopuszczalnych form świadczenia usług prawniczych. Również art. 19 Statutu nie wprowadza ograniczeń w tym zakresie odwołując się wprost do przepisów krajowych. Zdaniem Rzeczypospolitej Polskiej art. 19 Statutu nie daje podstaw do generalnego i arbitralnego pozbawienia radców prawnych świadczących pomoc prawną na podstawie umowy o pracę prawa do reprezentowania stron przed Trybunałem Sprawiedliwości, ponieważ przepisy prawa polskiego gwarantują w pełni ich niezależność.

| | Po drugie, zarzut naruszenia zasady proporcjonalności wyrażonej w art. 5 ust. 4 TUE. Zdaniem Rządu Rzeczypospolitej Polskiej wykluczenie możliwości reprezentowania strony przez radcę prawnego związanego ze stroną stosunkiem pracy wykracza poza to, co jest konieczne w celu zapewnienia obsługi prawnej strony przez niezależnego prawnika. Istnieją mniej restrykcyjne środki materialne i formalne, które mogą doprowadzić do osiągnięcia tego samego celu, w szczególności krajowe regulacje odnoszące się do zasad wykonywania zawodu i etyki zawodowej. |
| --- | --- |

Po drugie, zarzut naruszenia zasady proporcjonalności wyrażonej w art. 5 ust. 4 TUE. Zdaniem Rządu Rzeczypospolitej Polskiej wykluczenie możliwości reprezentowania strony przez radcę prawnego związanego ze stroną stosunkiem pracy wykracza poza to, co jest konieczne w celu zapewnienia obsługi prawnej strony przez niezależnego prawnika. Istnieją mniej restrykcyjne środki materialne i formalne, które mogą doprowadzić do osiągnięcia tego samego celu, w szczególności krajowe regulacje odnoszące się do zasad wykonywania zawodu i etyki zawodowej.

| | Po trzecie, zarzut naruszenia procedury poprzez brak odpowiedniego uzasadnienia. Zdaniem Rządu Rzeczypospolitej Polskiej Sąd nie przedstawił dostatecznego uzasadnienia postanowienia w sprawie T-226/10, w szczególności nie odniósł się do specyfiki stosunku prawnego łączącego radców prawnych z Prezesem Urzędu Komunikacji Elektronicznej. |
| --- | --- |

Po trzecie, zarzut naruszenia procedury poprzez brak odpowiedniego uzasadnienia. Zdaniem Rządu Rzeczypospolitej Polskiej Sąd nie przedstawił dostatecznego uzasadnienia postanowienia w sprawie T-226/10, w szczególności nie odniósł się do specyfiki stosunku prawnego łączącego radców prawnych z Prezesem Urzędu Komunikacji Elektronicznej.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/23 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/23

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 11 sierpnia 2011 r. — Wheels Common Investment Fund Trustees Ltd, National Association of Pension Funds Ltd, Ford Pension Fund Trustees Ltd, Ford Salaried Pension Fund Trustees Ltd, Ford Pension Scheme for Senior Staff Trustee Ltd przeciwko Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs

(Sprawa C-424/11)

2011/C 311/39

Język postępowania: angielski

Sąd krajowy

First-tier Tribunal (Tax Chamber)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Wheels Common Investment Fund Trustees Ltd, National Association of Pension Funds Ltd, Ford Pension Fund Trustees Ltd, Ford Salaried Pension Fund Trustees Ltd, Ford Pension Scheme for Senior Staff Trustee Ltd

Strona pozwana: Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy określenie „specjalne fundusze inwestycyjne” zawarte w art. 13 część B lit. d) pkt 6 szóstej dyrektywy VAT (1) i art. 135 ust. 1 lit. g) dyrektywy 2006/112 (2) należy interpretować w ten sposób, że może ono obejmować: (i) pracowniczy program emerytalny utworzony przez pracodawcę, który ma zapewniać świadczenia emerytalne pracownikom lub (ii) zbiorowy fundusz inwestycyjny, w którym aktywa niektórych takich programów emerytalnych są komasowane w celach inwestycyjnych w sytuacji, gdy w ramach tych programów emerytalnych:






  a) | świadczenia emerytalne uzyskiwane przez uczestnika są określane z góry w statucie programu (poprzez zastosowanie wzoru opartego o staż pracy uczestnika oraz jego wynagrodzenie), a nie w oparciu o wartość aktywów programu; |
| --- | --- | --- |

1)

Czy określenie „specjalne fundusze inwestycyjne” zawarte w art. 13 część B lit. d) pkt 6 szóstej dyrektywy VAT (1) i art. 135 ust. 1 lit. g) dyrektywy 2006/112 (2) należy interpretować w ten sposób, że może ono obejmować: (i) pracowniczy program emerytalny utworzony przez pracodawcę, który ma zapewniać świadczenia emerytalne pracownikom lub (ii) zbiorowy fundusz inwestycyjny, w którym aktywa niektórych takich programów emerytalnych są komasowane w celach inwestycyjnych w sytuacji, gdy w ramach tych programów emerytalnych:

a)

świadczenia emerytalne uzyskiwane przez uczestnika są określane z góry w statucie programu (poprzez zastosowanie wzoru opartego o staż pracy uczestnika oraz jego wynagrodzenie), a nie w oparciu o wartość aktywów programu;

| b) | pracodawca jest zobowiązany do odprowadzania składek na program; |
| --- | --- |

b)

pracodawca jest zobowiązany do odprowadzania składek na program;

| c) | wyłącznie pracownicy danego pracodawcy (zwani dalej „uczestnikami”) uprawnieni są do uczestniczenia w programie i otrzymywania z niego świadczeń emerytalnych; |
| --- | --- |

c)

wyłącznie pracownicy danego pracodawcy (zwani dalej „uczestnikami”) uprawnieni są do uczestniczenia w programie i otrzymywania z niego świadczeń emerytalnych;

| d) | pracownik może swobodnie zdecydować o przystąpieniu do programu; |
| --- | --- |

d)

pracownik może swobodnie zdecydować o przystąpieniu do programu;

| e) | pracownik będący uczestnikiem programu jest zazwyczaj zobowiązany do odprowadzania składek na program, obliczonych jako procent jego wynagrodzenia; |
| --- | --- |

e)

pracownik będący uczestnikiem programu jest zazwyczaj zobowiązany do odprowadzania składek na program, obliczonych jako procent jego wynagrodzenia;

| f) | składki pracodawcy oraz uczestników są komasowane przez depozytariusza programu i inwestowane (zasadniczo w papiery wartościowe) w celu utworzenia funduszu, z którego następnie wypłacane są uczestnikom świadczenia w ramach programu; |
| --- | --- |

f)

składki pracodawcy oraz uczestników są komasowane przez depozytariusza programu i inwestowane (zasadniczo w papiery wartościowe) w celu utworzenia funduszu, z którego następnie wypłacane są uczestnikom świadczenia w ramach programu;

| g) | w wypadku, gdy aktywa programu są wyższe niż konieczne w celu sfinansowania świadczeń wypłacanych w ramach programu, depozytariusz programu lub pracodawca uprawniony jest do dokonania jednej spośród następujących czynności lub kilku z nich: (i) obniżenia składek pracodawcy na program; (ii) przekazania nadwyżki lub jej części pracodawcy; (iii) zwiększenia świadczeń na rzecz członków w ramach programu; |
| --- | --- |

g)

w wypadku, gdy aktywa programu są wyższe niż konieczne w celu sfinansowania świadczeń wypłacanych w ramach programu, depozytariusz programu lub pracodawca uprawniony jest do dokonania jednej spośród następujących czynności lub kilku z nich: (i) obniżenia składek pracodawcy na program; (ii) przekazania nadwyżki lub jej części pracodawcy; (iii) zwiększenia świadczeń na rzecz członków w ramach programu;

| h) | jeśli aktywa funduszu są niższe niż konieczne w celu sfinansowania świadczeń wypłacanych w ramach programu, pracodawca zazwyczaj zobowiązany jest do wyrównania deficytu, a jeśli tego nie uczyni lub nie będzie w stanie tego uczynić, świadczenia wypłacane na rzecz uczestników ulegną obniżeniu; |
| --- | --- |

h)

jeśli aktywa funduszu są niższe niż konieczne w celu sfinansowania świadczeń wypłacanych w ramach programu, pracodawca zazwyczaj zobowiązany jest do wyrównania deficytu, a jeśli tego nie uczyni lub nie będzie w stanie tego uczynić, świadczenia wypłacane na rzecz uczestników ulegną obniżeniu;

| i) | program zezwala uczestnikom na odprowadzanie dodatkowych dobrowolnych składek, które nie są zatrzymywane przez program, ale przekazywane osobie trzeciej w celach inwestycyjnych oraz w celu zapewniania dodatkowych świadczeń w oparciu o wyniki dokonanych inwestycji (takie rozwiązania nie podlegają podatkowi VAT); |
| --- | --- |

i)

program zezwala uczestnikom na odprowadzanie dodatkowych dobrowolnych składek, które nie są zatrzymywane przez program, ale przekazywane osobie trzeciej w celach inwestycyjnych oraz w celu zapewniania dodatkowych świadczeń w oparciu o wyniki dokonanych inwestycji (takie rozwiązania nie podlegają podatkowi VAT);

| j) | członkom przysługuje prawo wypłaty transferowej przysługujących im zgromadzonych środków (wycenionych poprzez zastosowanie wartości aktuarialnej tychże świadczeń w momencie przeniesienia) do innego programu emerytalnego; |
| --- | --- |

j)

członkom przysługuje prawo wypłaty transferowej przysługujących im zgromadzonych środków (wycenionych poprzez zastosowanie wartości aktuarialnej tychże świadczeń w momencie przeniesienia) do innego programu emerytalnego;

| k) | dla celów podatku dochodowego pobieranego przez państwa członkowskie składki pracodawcy i uczestników odprowadzane do programu nie są traktowane jako dochód uczestników; |
| --- | --- |

k)

dla celów podatku dochodowego pobieranego przez państwa członkowskie składki pracodawcy i uczestników odprowadzane do programu nie są traktowane jako dochód uczestników;

| l) | dla celów podatku dochodowego pobieranego przez państwa członkowskie świadczenia emerytalne uzyskiwane przez uczestników w ramach programu traktowane są jako ich dochód; oraz |
| --- | --- |

l)

dla celów podatku dochodowego pobieranego przez państwa członkowskie świadczenia emerytalne uzyskiwane przez uczestników w ramach programu traktowane są jako ich dochód; oraz

| m) | to pracodawca, a nie uczestnicy programu, ponosi koszt wynagrodzenia z tytułu zarządzania funduszem? |
| --- | --- |

m)

to pracodawca, a nie uczestnicy programu, ponosi koszt wynagrodzenia z tytułu zarządzania funduszem?

| 2) | W świetle (i) celów zwolnienia określonego w art. 13 część B lit. d) pkt 6 szóstej dyrektywy VAT i art. 135 ust. 1 lit. g) dyrektywy Rady 2006/112/WE, (ii) zasady neutralności podatkowej i (iii) okoliczności opisanych zawartych w pytaniu pierwszym powyżej:






  a) | czy państwo członkowskie upoważnione jest do określenia na mocy przepisów krajowych, jakie fundusze objęte są kategorią „specjalnych funduszy inwestycyjnych” w taki sposób, żeby wyłączyć fundusze tego rodzaju, jak opisane w pytaniu pierwszym powyżej, a włączyć przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania zdefiniowane w dyrektywie 85/611 (z późniejszymi zmianami)? |
| --- | --- | --- |

2)

W świetle (i) celów zwolnienia określonego w art. 13 część B lit. d) pkt 6 szóstej dyrektywy VAT i art. 135 ust. 1 lit. g) dyrektywy Rady 2006/112/WE, (ii) zasady neutralności podatkowej i (iii) okoliczności opisanych zawartych w pytaniu pierwszym powyżej:

a)

czy państwo członkowskie upoważnione jest do określenia na mocy przepisów krajowych, jakie fundusze objęte są kategorią „specjalnych funduszy inwestycyjnych” w taki sposób, żeby wyłączyć fundusze tego rodzaju, jak opisane w pytaniu pierwszym powyżej, a włączyć przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania zdefiniowane w dyrektywie 85/611 (z późniejszymi zmianami)?

| b) | czy i w jakim zakresie na rozstrzygnięcie zagadnienia, czy państwo członkowskie powinno, na mocy przepisów krajowych, uznać fundusz takiego rodzaju, jak opisany w pytaniu pierwszym powyżej za „specjalny fundusz inwestycyjny” wpływają następujące zagadnienia:






  (i) | właściwości funduszu (opisane w pytaniu pierwszym powyżej); |
| --- | --- | --- |

b)

czy i w jakim zakresie na rozstrzygnięcie zagadnienia, czy państwo członkowskie powinno, na mocy przepisów krajowych, uznać fundusz takiego rodzaju, jak opisany w pytaniu pierwszym powyżej za „specjalny fundusz inwestycyjny” wpływają następujące zagadnienia:

(i)

właściwości funduszu (opisane w pytaniu pierwszym powyżej);

| (ii) | stopień, w jaki fundusz jest „zbliżony do, a zatem znajduje się w stosunku konkurencji” z formami inwestowania uznanymi już przez państwo członkowskie za „specjalne fundusze inwestycyjne”? |
| --- | --- |

(ii)

stopień, w jaki fundusz jest „zbliżony do, a zatem znajduje się w stosunku konkurencji” z formami inwestowania uznanymi już przez państwo członkowskie za „specjalne fundusze inwestycyjne”?

| 3) | Jeśli odpowiedź na pytanie 2 lit. b) pkt (ii) powyżej ma znaczenie dla określenia stopnia, w jakim fundusz jest „zbliżony do, a zatem znajduje się w stosunku konkurencji” z formami inwestowania uznanymi już przez państwo członkowskie za „specjalne fundusze inwestycyjne”, czy konieczne jest rozważenie istnienia lub zakresu „konkurencji” pomiędzy danym funduszem a innymi formami inwestowania jako zagadnienia odrębnego od zagadnienia dotyczącego „podobieństwa”? |
| --- | --- |

3)

Jeśli odpowiedź na pytanie 2 lit. b) pkt (ii) powyżej ma znaczenie dla określenia stopnia, w jakim fundusz jest „zbliżony do, a zatem znajduje się w stosunku konkurencji” z formami inwestowania uznanymi już przez państwo członkowskie za „specjalne fundusze inwestycyjne”, czy konieczne jest rozważenie istnienia lub zakresu „konkurencji” pomiędzy danym funduszem a innymi formami inwestowania jako zagadnienia odrębnego od zagadnienia dotyczącego „podobieństwa”?

---

(1)  Szósta dyrektywa Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1).

(2)  Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1).

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/24 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/24

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court of the United Kingdom w dniu 12 sierpnia 2011 r. — Mark Alemo-Herron i in. przeciwko Parkwood Leisure Ltd

(Sprawa C-426/11)

2011/C 311/40

Język postępowania: angielski

Sąd krajowy

Supreme Court of the United Kingdom

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Mark Alemo-Herron, Sandra Tipping, Christopher Anderson, Stacey Aris, Audrey Beckford, Lee Bennett, Delroy Carby, Vishnu Chetty, Deborah Cimitan, Victoria Clifton, Claudette Cummings, David Curtis, Stephen Flin, Patience Ijelekhai, Rosemarie Lee, Roxanne Lee, Vivian Ling, Michelle Nicholas, Lansdail Nugent, Anne O'Connor, Shirley Page, Alan Peel, Mathew Pennington, Laura Steward

Strona pozwana: Parkwood Leisure Ltd

Pytania prejudycjalne

| 1) | W sytuacji takiej jak w niniejszej sprawie, gdy pracownikowi przysługuje wobec zbywającego uprawnienie umowne do skorzystania z warunków co pewien czas negocjowanych i uzgadnianych przez niebędący stroną umowy organ właściwy do rokowań w sprawie zawarcia układu zbiorowego, a takie uprawnienie jest uznawane w prawie krajowym za mające dynamiczny, nie zaś statyczny charakter w zakresie stosunku pomiędzy pracownikiem a zbywającym pracodawcą — czy art. 3 dyrektywy Rady 2001/23/WE (1) z dnia 12 marca 2001 r. (Dz.U. L 82, s. 16) w związku z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości z dnia 9 marca 2006 r. w sprawie C-499/04 Werhof przeciwko Freeway Traffic Systems GmbH & Co KG, Zb.Orz. s. I-2397:






  a) | nakazuje, aby takie prawo podlegało ochronie i było skuteczne wobec przejmującego w razie przejęcia, do którego stosuje się ta dyrektywa albo |
| --- | --- | --- |

1)

W sytuacji takiej jak w niniejszej sprawie, gdy pracownikowi przysługuje wobec zbywającego uprawnienie umowne do skorzystania z warunków co pewien czas negocjowanych i uzgadnianych przez niebędący stroną umowy organ właściwy do rokowań w sprawie zawarcia układu zbiorowego, a takie uprawnienie jest uznawane w prawie krajowym za mające dynamiczny, nie zaś statyczny charakter w zakresie stosunku pomiędzy pracownikiem a zbywającym pracodawcą — czy art. 3 dyrektywy Rady 2001/23/WE (1) z dnia 12 marca 2001 r. (Dz.U. L 82, s. 16) w związku z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości z dnia 9 marca 2006 r. w sprawie C-499/04 Werhof przeciwko Freeway Traffic Systems GmbH & Co KG, Zb.Orz. s. I-2397:

a)

nakazuje, aby takie prawo podlegało ochronie i było skuteczne wobec przejmującego w razie przejęcia, do którego stosuje się ta dyrektywa albo

| b) | uprawnia sądy krajowe do uznania, że uprawnienie to podlega ochronie i jest skuteczne wobec przejmującego w razie przejęcia, do którego stosuje się ta dyrektywa albo |
| --- | --- |

b)

uprawnia sądy krajowe do uznania, że uprawnienie to podlega ochronie i jest skuteczne wobec przejmującego w razie przejęcia, do którego stosuje się ta dyrektywa albo

| c) | zabrania sądom krajowym uznawania, że uprawnienie to podlega ochronie i jest skuteczne wobec przejmującego w razie przejęcia, do którego stosuje się ta dyrektywa? |
| --- | --- |

c)

zabrania sądom krajowym uznawania, że uprawnienie to podlega ochronie i jest skuteczne wobec przejmującego w razie przejęcia, do którego stosuje się ta dyrektywa?

| 2) | W sytuacji gdy państwo członkowskie wypełniło obowiązek wdrożenia minimalnych wymogów określonych w art. 3 dyrektywy 2001/23/WE, lecz pojawia się pytanie, czy środki transponujące powinny być interpretowane w sposób wykraczający poza te wymogi w sposób korzystny dla podlegających ochronie pracowników poprzez zapewnienie dynamicznych uprawnień umownych wobec przejmującego — czy sądy państwa członkowskiego mają swobodę stosowania prawa krajowego do wykładni transponującego ustawodawstwa pod warunkiem, że taka interpretacja nie jest sprzeczna z prawem wspólnotowym, czy też należałoby przyjąć inne podejście do wykładni, a jeśli tak, to jakie powinno być to podejście? |
| --- | --- |

2)

W sytuacji gdy państwo członkowskie wypełniło obowiązek wdrożenia minimalnych wymogów określonych w art. 3 dyrektywy 2001/23/WE, lecz pojawia się pytanie, czy środki transponujące powinny być interpretowane w sposób wykraczający poza te wymogi w sposób korzystny dla podlegających ochronie pracowników poprzez zapewnienie dynamicznych uprawnień umownych wobec przejmującego — czy sądy państwa członkowskiego mają swobodę stosowania prawa krajowego do wykładni transponującego ustawodawstwa pod warunkiem, że taka interpretacja nie jest sprzeczna z prawem wspólnotowym, czy też należałoby przyjąć inne podejście do wykładni, a jeśli tak, to jakie powinno być to podejście?

| 3) | W niniejszej sprawie, wobec braku twierdzenia ze strony pracodawcy, że utrzymanie dynamicznego uprawnienia pracowników na podstawie prawa krajowego do zbiorowo uzgodnionych postanowień stanowiłoby naruszenie praw pracodawcy wynikających z art. 11 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności — czy sąd krajowy ma swobodę zastosowania wykładni TUPE prezentowanej przez pracowników? |
| --- | --- |

3)

W niniejszej sprawie, wobec braku twierdzenia ze strony pracodawcy, że utrzymanie dynamicznego uprawnienia pracowników na podstawie prawa krajowego do zbiorowo uzgodnionych postanowień stanowiłoby naruszenie praw pracodawcy wynikających z art. 11 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności — czy sąd krajowy ma swobodę zastosowania wykładni TUPE prezentowanej przez pracowników?

---

(1)  Dyrektywa Rady 2001/23/WE z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do ochrony praw pracowniczych w przypadku przejęcia przedsiębiorstw, zakładów lub części przedsiębiorstw lub zakładów (Dz.U. L 82, s. 16)

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/25 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/25

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Irland (Irlandia) w dniu 16 sierpnia 2011 r. — Margaret Kenny i inni przeciwko Minister for Justice, Equality and Law Reform, Minister for Finance, Commissioner of An Garda Síochána

(Sprawa C-427/10)

2011/C 311/41

Język postępowania: angielski

Sąd krajowy

High Court of Irland

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Margaret Kenny, Patricia Quinn, Nuala Condon, Eileen Norton, Ursula Ennis, Loretta Barrett, Joan Healy, Kathleen Coyne, Sharon Fitzpatrick, Breda Fitzpatrick, Sandra Hennelly, Marian Troy, Antoinette Fitzpatrick, Helena Gatley

Strona pozwana: Minister for Justice, Equality and Law Reform, Minister for Finance, Commissioner of An Garda Síochána

Pytania prejudycjalne

| 1) | W okolicznościach, w których uprawdopodobniono istnienie dyskryminacji pośredniej w zakresie wynagrodzenia ze względu na płeć, stanowiącej naruszenie art. 141 (obecnie art. 157 TFUE) i dyrektywy Rady 75/117/EWG (1), czy w celu wykazania istnienia obiektywnego uzasadnienia, pracodawca powinien przedstawić:






  a) | uzasadnienie w odniesieniu do zatrudnienia osób referencyjnych na zajmowanych przez nie stanowiskach; |
| --- | --- | --- |

1)

W okolicznościach, w których uprawdopodobniono istnienie dyskryminacji pośredniej w zakresie wynagrodzenia ze względu na płeć, stanowiącej naruszenie art. 141 (obecnie art. 157 TFUE) i dyrektywy Rady 75/117/EWG (1), czy w celu wykazania istnienia obiektywnego uzasadnienia, pracodawca powinien przedstawić:

a)

uzasadnienie w odniesieniu do zatrudnienia osób referencyjnych na zajmowanych przez nie stanowiskach;

| b) | uzasadnienie wypłacania wyższej stawki wynagrodzenia osobom referencyjnym, lub |
| --- | --- |

b)

uzasadnienie wypłacania wyższej stawki wynagrodzenia osobom referencyjnym, lub

| c) | uzasadnienie wypłacania niższej stawki wynagrodzenia skarżącym? |
| --- | --- |

c)

uzasadnienie wypłacania niższej stawki wynagrodzenia skarżącym?

| 2) | W okolicznościach, w których uprawdopodobniono istnienie dyskryminacji pośredniej w zakresie wynagrodzenia ze względu na płeć, czy w celu wykazania istnienia obiektywnego uzasadnienia, pracodawca powinien przedstawić uzasadnienie w odniesieniu do:






  a) | konkretnych osób referencyjnych wskazanych przez skarżących lub |
| --- | --- | --- |

2)

W okolicznościach, w których uprawdopodobniono istnienie dyskryminacji pośredniej w zakresie wynagrodzenia ze względu na płeć, czy w celu wykazania istnienia obiektywnego uzasadnienia, pracodawca powinien przedstawić uzasadnienie w odniesieniu do:

a)

konkretnych osób referencyjnych wskazanych przez skarżących lub

| b) | ogółu stanowisk zajmowanych przez osoby referencyjne? |
| --- | --- |

b)

ogółu stanowisk zajmowanych przez osoby referencyjne?

| 3) | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie 2 b), czy można uznać, że wykazano istnienie obiektywnego uzasadnienia, mimo iż uzasadnienie to nie odnosi się do wybranych osób referencyjnych? |
| --- | --- |

3)

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie 2 b), czy można uznać, że wykazano istnienie obiektywnego uzasadnienia, mimo iż uzasadnienie to nie odnosi się do wybranych osób referencyjnych?

| 4) | Czy Labour Court popełnił błąd na gruncie prawa wspólnotowego uznając, że przy ustalaniu czy pracodawca jest w stanie obiektywnie uzasadnić zróżnicowanie w wynagrodzeniu mogą być brane pod uwagę „względy dobrych stosunków z partnerami społecznymi”? |
| --- | --- |

4)

Czy Labour Court popełnił błąd na gruncie prawa wspólnotowego uznając, że przy ustalaniu czy pracodawca jest w stanie obiektywnie uzasadnić zróżnicowanie w wynagrodzeniu mogą być brane pod uwagę „względy dobrych stosunków z partnerami społecznymi”?

| 5) | W okolicznościach, w których uprawdopodobniono istnienie dyskryminacji pośredniej w zakresie wynagrodzenia ze względu na płeć, czy można wykazać istnienie obiektywnego uzasadnienia opierając się na odnoszących się do pozwanego względach stosunków między partnerami społecznymi? Czy tego typu względy powinny mieć jakiekolwiek znaczenie przy dokonywaniu analizy obiektywnego uzasadnienia? |
| --- | --- |

5)

W okolicznościach, w których uprawdopodobniono istnienie dyskryminacji pośredniej w zakresie wynagrodzenia ze względu na płeć, czy można wykazać istnienie obiektywnego uzasadnienia opierając się na odnoszących się do pozwanego względach stosunków między partnerami społecznymi? Czy tego typu względy powinny mieć jakiekolwiek znaczenie przy dokonywaniu analizy obiektywnego uzasadnienia?

---

(1)  Dyrektywa Rady 75/117/EWG z dnia 10 lutego 1975 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących stosowania zasady równości wynagrodzeń dla mężczyzn i kobiet Dz.U. L 45 s. 19

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/25 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/25

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 16 sierpnia 2011 r. — Purely Creative Ltd i in. przeciwko Office of Fair Trading

(Sprawa C-428/11)

2011/C 311/42

Język postępowania: angielski

Sąd krajowy

Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona apelująca: Purely Creative Ltd, Strike Lucky Games Ltd, Winners Club Ltd, McIntyre & Dodd Marketing Ltd, Dodd Marketing Ltd, Adrian Williams, Wendy Ruck, Catherine Cummings, Peter Henry

Druga strona postępowania: Office of Fair Trading

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy zakazana praktyka określona w pkt 31 załącznika I do dyrektywy 2005/29/WE (1) obejmuje wypadek, w którym przedsiębiorca informuje konsumenta, iż wygrał on nagrodę lub uzyskał porównywalną korzyść, podczas gdy w rzeczywistości przedsiębiorca zachęca konsumenta do poniesienia pewnego kosztu, w tym kosztu bagatelnego, w związku ze zgłoszeniem się po nagrodę lub porównywalną korzyść? |
| --- | --- |

1)

Czy zakazana praktyka określona w pkt 31 załącznika I do dyrektywy 2005/29/WE (1) obejmuje wypadek, w którym przedsiębiorca informuje konsumenta, iż wygrał on nagrodę lub uzyskał porównywalną korzyść, podczas gdy w rzeczywistości przedsiębiorca zachęca konsumenta do poniesienia pewnego kosztu, w tym kosztu bagatelnego, w związku ze zgłoszeniem się po nagrodę lub porównywalną korzyść?

| 2) | W sytuacji, gdy przedsiębiorca oferuje konsumentowi wybór pomiędzy kilkoma sposobami zgłoszenia się po nagrodę lub porównywalną korzyść, czy pkt 31 załącznika I zostaje naruszony w wypadku, gdy podjęcie jakiejkolwiek czynności w ramach któregokolwiek ze sposobów zgłoszenia się po nagrodę lub korzyść jest uzależnione od poniesienia przez konsumenta kosztu, w tym także kosztu bagatelnego? |
| --- | --- |

2)

W sytuacji, gdy przedsiębiorca oferuje konsumentowi wybór pomiędzy kilkoma sposobami zgłoszenia się po nagrodę lub porównywalną korzyść, czy pkt 31 załącznika I zostaje naruszony w wypadku, gdy podjęcie jakiejkolwiek czynności w ramach któregokolwiek ze sposobów zgłoszenia się po nagrodę lub korzyść jest uzależnione od poniesienia przez konsumenta kosztu, w tym także kosztu bagatelnego?

| 3) | Jeżeli nie dochodzi do naruszenia pkt 31 załącznika I w sytuacji, gdy sposób zgłoszenia się wymaga od konsumenta poniesienia jedynie kosztów bagatelnych, w jak sposób sąd krajowy powinien ustalić, czy koszty takie są kosztami bagatelnymi? W szczególności czy takie koszty powinny być całkowicie niezbędne:






  a) | w celu zidentyfikowania przez przedsiębiorcę konsumenta jako zdobywcy nagrody lub |
| --- | --- | --- |

3)

Jeżeli nie dochodzi do naruszenia pkt 31 załącznika I w sytuacji, gdy sposób zgłoszenia się wymaga od konsumenta poniesienia jedynie kosztów bagatelnych, w jak sposób sąd krajowy powinien ustalić, czy koszty takie są kosztami bagatelnymi? W szczególności czy takie koszty powinny być całkowicie niezbędne:

a)

w celu zidentyfikowania przez przedsiębiorcę konsumenta jako zdobywcy nagrody lub

| b) | w celu wejścia przez konsumenta w posiadanie nagrody lub |
| --- | --- |

b)

w celu wejścia przez konsumenta w posiadanie nagrody lub

| c) | w celu przeżycia przez konsumenta doświadczenia przedstawianego jako nagroda? |
| --- | --- |

c)

w celu przeżycia przez konsumenta doświadczenia przedstawianego jako nagroda?

| 4) | Czy zastosowanie sformułowania „fałszywe wrażenie” w pkt 31 wprowadza jakikolwiek wymóg dodatkowy obok wymogu, by konsument wpłacił kwotę pieniężną lub poniósł koszt w związku ze zgłoszeniem się po nagrodę, pozwalający sądowi krajowemu na stwierdzenie, że wystąpiło naruszenie pkt 31? |
| --- | --- |

4)

Czy zastosowanie sformułowania „fałszywe wrażenie” w pkt 31 wprowadza jakikolwiek wymóg dodatkowy obok wymogu, by konsument wpłacił kwotę pieniężną lub poniósł koszt w związku ze zgłoszeniem się po nagrodę, pozwalający sądowi krajowemu na stwierdzenie, że wystąpiło naruszenie pkt 31?

| 5) | Jeżeli tak, to w jaki sposób sąd krajowy powinien stwierdzić, czy takie „fałszywe wrażenie” zostało wywarte? W szczególności, czy przy ustalaniu, że zostało wywarte „fałszywe wrażenie” sąd krajowy powinien uwzględniać stosunek wartości nagrody do kosztu zgłoszenia się po nią? Jeżeli tak, czy taka „stosunkowa wartość” powinna być oceniana w odniesieniu do:






  a) | kosztu jednostkowego ponoszonego przez przedsiębiorcę przy nabywaniu nagrody lub |
| --- | --- | --- |

5)

Jeżeli tak, to w jaki sposób sąd krajowy powinien stwierdzić, czy takie „fałszywe wrażenie” zostało wywarte? W szczególności, czy przy ustalaniu, że zostało wywarte „fałszywe wrażenie” sąd krajowy powinien uwzględniać stosunek wartości nagrody do kosztu zgłoszenia się po nią? Jeżeli tak, czy taka „stosunkowa wartość” powinna być oceniana w odniesieniu do:

a)

kosztu jednostkowego ponoszonego przez przedsiębiorcę przy nabywaniu nagrody lub

| b) | kosztu jednostkowego ponoszonego przez przedsiębiorcę w celu przekazania nagrody konsumentowi lub |
| --- | --- |

b)

kosztu jednostkowego ponoszonego przez przedsiębiorcę w celu przekazania nagrody konsumentowi lub

| c) | wartości nagrody z punktu widzenia konsumenta, przy uwzględnieniu, „wartości rynkowej” porównywalnego przedmiotu dostępnego w sprzedaży? |
| --- | --- |

c)

wartości nagrody z punktu widzenia konsumenta, przy uwzględnieniu, „wartości rynkowej” porównywalnego przedmiotu dostępnego w sprzedaży?

---

(1)  Dyrektywa 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotycząca nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym oraz zmieniająca dyrektywę Rady 84/450/EWG, dyrektywy 97/7/WE, 98/27/WE i 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady („Dyrektywa o nieuczciwych praktykach handlowych”) (Dz.U. L 149, s. 22).

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/26 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/26

---

Skarga wniesiona w dniu 18 sierpnia 2011 r. — Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej przeciwko Radzie Unii Europejskiej

(Sprawa C-431/11)

2011/C 311/43

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: C. Murrell, pełnomocnik, T. de la Mare, barrister)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji Rady z dnia 6 czerwca 2011 r. dotyczącej stanowiska Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany załącznika VI (Zabezpieczenia społeczne) oraz protokołu 37 do Porozumienia o EOG (1); |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji Rady z dnia 6 czerwca 2011 r. dotyczącej stanowiska Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany załącznika VI (Zabezpieczenia społeczne) oraz protokołu 37 do Porozumienia o EOG (1);

| — | ograniczenie w czasie skutków tego orzeczenia do czasu przyjęcia przez Radę na podstawie art. 79 ust. 2 lit. b) TFUE nowej decyzji dotyczącej stanowiska Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany załącznika VI (Zabezpieczenia społeczne) oraz protokołu 37 do Porozumienia o EOG; oraz |
| --- | --- |

—

ograniczenie w czasie skutków tego orzeczenia do czasu przyjęcia przez Radę na podstawie art. 79 ust. 2 lit. b) TFUE nowej decyzji dotyczącej stanowiska Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany załącznika VI (Zabezpieczenia społeczne) oraz protokołu 37 do Porozumienia o EOG; oraz

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zjednoczone Królestwo wnosi na podstawie art. 264 TFUE o stwierdzenie nieważności decyzji 2011/407/UE Rady z dnia 6 czerwca 2011 r. dotyczącej stanowiska Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany załącznika VI (Zabezpieczenia społeczne) oraz protokołu 37 do Porozumienia o EOG (zwanej dalej „decyzją”).

Zjednoczone Królestwo wnosi o wydanie orzeczenia:

| a) | stwierdzającego nieważność decyzji: |
| --- | --- |

a)

stwierdzającego nieważność decyzji:

| b) | w związku ze stwierdzeniem nieważności decyzji — pozostawiającego tę decyzję w mocy do czasu przyjęcia przez Radę na podstawie art. 79 ust. 2 lit. b) TFUE zgodnej z prawem decyzji dotyczącej wspólnego stanowiska Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany załącznika VI (Zabezpieczenia społeczne) oraz protokołu 37 do Porozumienia o EOG oraz |
| --- | --- |

b)

w związku ze stwierdzeniem nieważności decyzji — pozostawiającego tę decyzję w mocy do czasu przyjęcia przez Radę na podstawie art. 79 ust. 2 lit. b) TFUE zgodnej z prawem decyzji dotyczącej wspólnego stanowiska Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany załącznika VI (Zabezpieczenia społeczne) oraz protokołu 37 do Porozumienia o EOG oraz

| c) | obciążającego Radę kosztami postępowania. |
| --- | --- |

c)

obciążającego Radę kosztami postępowania.

Decyzja, której podstawę prawną stanowił art. 48 TFUE, określiła stanowisko Unii Europejskiej, które miałoby zostać przyjęte we Wspólnym Komitecie EOG w ramach negocjacji dotyczących zmiany załącznika VI (Zabezpieczenia społeczne) oraz protokołu 37 do Porozumienia o EOG.

Zjednoczone Królestwo twierdzi, że Rada popełniła błąd wybierając art. 48 TFUE za podstawę prawną decyzji. W zamian za to Rada powinna była przyjąć decyzję tego rodzaju na podstawie art. 79 ust. 2 lit. b) TFUE, stanowiącym stosowną podstawę dla przyjęcia wspólnego stanowiska służącego zawieraniu umów międzynarodowych, których skutkiem w UE jest rozszerzenie zakresu zastosowania praw z zakresu zabezpieczenia społecznego na obywateli państw trzecich. Artykuł 48 TFUE przewiduje jedynie kompetencję do wydawania przepisów dotyczących pracowników i osób pracujących na własny rachunek będących obywatelami UE. Artykuł 79 ust. 2 lit. b) przewiduje natomiast wyraźnie kompetencję do przyznawania praw obywatelom państw trzecich zamieszkującym legalnie na terytorium UE.

Zgodnie z protokołem 21 środki przyjęte zgodnie z, bądź na podstawie podstaw prawnych przewidzianych w tytule V, włącznie z art. 79 ust. 2 lit. b) TFUE, mają zastosowanie względem Zjednoczonego Królestwa tylko, jeżeli zadeklaruje ono związanie tymi środkami (opt-in).

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji uzasadnia odpowiednio okoliczność, iż decyzja ta została przyjęta na nieprawidłowej podstawie prawnej, czego konsekwencją jest fakt, że Zjednoczone Królestwo zostało pozbawione praw przyznanych mu przez protokół 21.

---

(1)  Decyzja 2011/407/UE Rady z dnia 6 czerwca 2011 r. dotyczącej stanowiska Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany załącznika VI (Zabezpieczenia społeczne) oraz protokołu 37 do Porozumienia o EOG (Dz.U. L 182, s. 12)

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/27 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/27

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice (Chancery Division) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 26 sierpnia 2011 r. — Novartis AG przeciwko Actavis UK Ltd

(Sprawa C-442/11)

2011/C 311/44

Język postępowania: angielski

Sąd krajowy

High Court of Justice (Chancery Division)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Novartis AG

Strona pozwana: Actavis UK Ltd

Pytania prejudycjalne

Jeżeli dodatkowe świadectwo ochronne zostało wydane dla produktu zdefiniowanego w rozporządzeniu (WE) nr 469/2009 (1) w odniesieniu do aktywnego składnika, to czy prawa przyznane świadectwem na podstawie art. 5 tego rozporządzenia w odniesieniu do przedmiotu zdefiniowanego w art. 4 rozporządzenia zostały naruszone:

| (i) | przez produkt leczniczy zawierający ten aktywny składnik (w tym wypadku valsartan) w połączeniu z jednym lub większą liczbą innych aktywnych składników (w tym wypadku hydrochlorotiazydem); czy |
| --- | --- |

(i)

przez produkt leczniczy zawierający ten aktywny składnik (w tym wypadku valsartan) w połączeniu z jednym lub większą liczbą innych aktywnych składników (w tym wypadku hydrochlorotiazydem); czy

| (ii) | jedynie przez produkt leczniczy zawierający ten aktywny składnik (w tym wypadku valsartan) jako jedyny aktywny składnik? |
| --- | --- |

(ii)

jedynie przez produkt leczniczy zawierający ten aktywny składnik (w tym wypadku valsartan) jako jedyny aktywny składnik?

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 469/2009 z dnia 6 maja 2009 r. dotyczące dodatkowego świadectwa ochronnego dla produktów leczniczych (Dz.U. L 152, s. 1).

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/27 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/27

---

Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 16 czerwca 2011 r. w sprawie T-196/06, Edison przeciwko Komisji, wniesione w dniu 30 sierpnia 2011 r. przez Komisję Europejską

(Sprawa C-446/11 P)

2011/C 311/45

Język postępowania: włoski

Strony

Wnosząca odwołanie: Komisja Europejska (przedstawiciele: V. Di Bucci i V. Bottka, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Edison SpA

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie wyroku Sądu (szósta izba w składzie powiększonym) z dnia 16 czerwca 2011 r., o którym Komisja została poinformowana w dniu 20 czerwca 2011 r.; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu (szósta izba w składzie powiększonym) z dnia 16 czerwca 2011 r., o którym Komisja została poinformowana w dniu 20 czerwca 2011 r.;

| — | przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania; |
| --- | --- |

—

przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania;

| — | pozostawienie decyzji w przedmiocie kosztów w obu postępowaniach do rozstrzygnięcia w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie; |
| --- | --- |

—

pozostawienie decyzji w przedmiocie kosztów w obu postępowaniach do rozstrzygnięcia w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie;

| — | gdyby Trybunał uznał, że może rozstrzygnąć sprawę co do istoty, oddalenie skargi wniesionej w pierwszej instancji i obciążenie Edison SpA kosztami postępowania w obu instancjach. |
| --- | --- |

—

gdyby Trybunał uznał, że może rozstrzygnąć sprawę co do istoty, oddalenie skargi wniesionej w pierwszej instancji i obciążenie Edison SpA kosztami postępowania w obu instancjach.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu odwołania wnosząca odwołanie podnosi cztery zarzuty.

| (i) | Sąd, zdaniem wnoszącej odwołanie, naruszył art. 253 WE w związku z art. 81 WE, ze względu na to, że błędnie zinterpretował cel i zakres obowiązku uzasadnienia względem przypisania naruszenia art. 81 WE spółce, która posiada 100 % kapitału spółki uczestniczącej bezpośrednio w naruszeniu, będącego przypisaniem opartym na domniemaniu, które należy odpowiednio obalić. W szczególności Sąd nie uwzględnił, zdaniem wnoszącej odwołanie, okoliczności i przepisów prawa regulujących tę dziedzinę, w szczególności ciężaru dowodu, jaki spoczywa na wnoszącej odwołanie. Sąd błędnie uznał, że Komisja ma obowiązek uzasadnienia w odniesieniu do argumentów „nie bez znaczenia”, nie wymagając, jak powinien był uczynić, aby takie argumenty mogły obalić domniemanie odpowiedzialności spółki dominującej. |
| --- | --- |

(i)

Sąd, zdaniem wnoszącej odwołanie, naruszył art. 253 WE w związku z art. 81 WE, ze względu na to, że błędnie zinterpretował cel i zakres obowiązku uzasadnienia względem przypisania naruszenia art. 81 WE spółce, która posiada 100 % kapitału spółki uczestniczącej bezpośrednio w naruszeniu, będącego przypisaniem opartym na domniemaniu, które należy odpowiednio obalić. W szczególności Sąd nie uwzględnił, zdaniem wnoszącej odwołanie, okoliczności i przepisów prawa regulujących tę dziedzinę, w szczególności ciężaru dowodu, jaki spoczywa na wnoszącej odwołanie. Sąd błędnie uznał, że Komisja ma obowiązek uzasadnienia w odniesieniu do argumentów „nie bez znaczenia”, nie wymagając, jak powinien był uczynić, aby takie argumenty mogły obalić domniemanie odpowiedzialności spółki dominującej.

| (ii) | Tytułem żądania ewentualnego, Sąd, zdaniem wnoszącej odwołanie, naruszył art. 230 WE i art. 253 WE, ponieważ doszedł do wniosku, że decyzja zawiera niewystarczające uzasadnienie. Po pierwsze, naruszył prawo przy ocenie zaskarżonej decyzji nie badając niektórych odpowiednich fragmentów. Po drugie, Sąd utożsamił kwestie uzasadnienia z kwestiami dotyczącymi istoty sprawy odmawiając uwzględnienia wyjaśnień dostarczonych w zaskarżonej decyzji albo orzekając, że Komisja naruszyła prawo wnoszącej odwołanie do obrony, albo uznając, że takie wyjaśnienia nie są przekonywające. |
| --- | --- |

(ii)

Tytułem żądania ewentualnego, Sąd, zdaniem wnoszącej odwołanie, naruszył art. 230 WE i art. 253 WE, ponieważ doszedł do wniosku, że decyzja zawiera niewystarczające uzasadnienie. Po pierwsze, naruszył prawo przy ocenie zaskarżonej decyzji nie badając niektórych odpowiednich fragmentów. Po drugie, Sąd utożsamił kwestie uzasadnienia z kwestiami dotyczącymi istoty sprawy odmawiając uwzględnienia wyjaśnień dostarczonych w zaskarżonej decyzji albo orzekając, że Komisja naruszyła prawo wnoszącej odwołanie do obrony, albo uznając, że takie wyjaśnienia nie są przekonywające.

| (iii) | Sąd naruszył, zdaniem wnoszącej odwołanie, art. 230 WE i art. 253 WE w związku z zasadami prawa Unii odnoszącymi się do prawa do obrony i kontradyktoryjności przed sądami Unii. Błędnie uznał bowiem, że Komisja nie mogła powoływać się na argumenty nieprzedstawione w piśmie w sprawie przedstawienia zarzutów lub niepowtórzone w decyzji, aby odpowiedzieć na argumenty wnoszącej odwołanie zmierzające do obalenia domniemania odpowiedzialności spółki dominującej. Ma to miejsce w szczególności wtedy, gdy, jak w niniejszej sprawie, są to dokumenty powołane przez wnoszącą odwołanie lub o których była ona poinformowana i nie mogła nie być świadoma zagrożenia, że Komisja może uwzględnić je jako obciążającą ją okoliczność lub gdy mogła w sposób rozsądny wywieść z rozpatrywanych dokumentów, jakie Komisja zamierzała z niego wyciągnąć. |
| --- | --- |

(iii)

Sąd naruszył, zdaniem wnoszącej odwołanie, art. 230 WE i art. 253 WE w związku z zasadami prawa Unii odnoszącymi się do prawa do obrony i kontradyktoryjności przed sądami Unii. Błędnie uznał bowiem, że Komisja nie mogła powoływać się na argumenty nieprzedstawione w piśmie w sprawie przedstawienia zarzutów lub niepowtórzone w decyzji, aby odpowiedzieć na argumenty wnoszącej odwołanie zmierzające do obalenia domniemania odpowiedzialności spółki dominującej. Ma to miejsce w szczególności wtedy, gdy, jak w niniejszej sprawie, są to dokumenty powołane przez wnoszącą odwołanie lub o których była ona poinformowana i nie mogła nie być świadoma zagrożenia, że Komisja może uwzględnić je jako obciążającą ją okoliczność lub gdy mogła w sposób rozsądny wywieść z rozpatrywanych dokumentów, jakie Komisja zamierzała z niego wyciągnąć.

| (iv) | Sąd naruszył art. 230 WE w związku z art. 231 WE i art. 253 WE, błędnie stwierdzając nieważność zaskarżonej decyzji ze względu na brak wystarczającego uzasadnienia, chociaż przyjęte w niej rozwiązanie było merytorycznie właściwe. |
| --- | --- |

(iv)

Sąd naruszył art. 230 WE w związku z art. 231 WE i art. 253 WE, błędnie stwierdzając nieważność zaskarżonej decyzji ze względu na brak wystarczającego uzasadnienia, chociaż przyjęte w niej rozwiązanie było merytorycznie właściwe.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/28 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/28

---

Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 16 czerwca 2011 r. w sprawie T-192/06 Caffaro przeciwko Komisji, wniesione w dniu 31 sierpnia 2011 r. przez Caffaro S.r.l w zarządzie syndyka (dawniej Caffaro S.r.l)

(Sprawa C-447/11 P)

2011/C 311/46

Język postępowania: włoski

Strony

Wnosząca odwołanie: Caffaro S.r.l w zarządzie syndyka (dawniej Caffaro S.r.l) (przedstawiciele: A. Santa Maria, B. Biscaretti di Ruffia i E. Gambaro, avvocati)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącej odwołanie

| — | Uchylenie wyroku i w związku z tym stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2006) wersja ostateczna z dnia 3 maja 2006 r. w części, w jakiej nakłada ona na Caffaro S.r.l solidarnie ze SNIA S.p.A. grzywnę w wysokości 1 078 milionów EUR, albo, ewentualnie, |
| --- | --- |

—

Uchylenie wyroku i w związku z tym stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2006) wersja ostateczna z dnia 3 maja 2006 r. w części, w jakiej nakłada ona na Caffaro S.r.l solidarnie ze SNIA S.p.A. grzywnę w wysokości 1 078 milionów EUR, albo, ewentualnie,

| — | uchylenie wyroku i w konsekwencji stwierdzenie nieważności decyzji w części objętej podniesionymi w niniejszym odwołaniu zarzutami, które Trybunał uzna za zasadne i zasługujące na uwzględnienie; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku i w konsekwencji stwierdzenie nieważności decyzji w części objętej podniesionymi w niniejszym odwołaniu zarzutami, które Trybunał uzna za zasadne i zasługujące na uwzględnienie;

| — | tytułem dalszego żądania ewentualnego, obniżenie do symbolicznej kwoty lub obniżenie w sposób istotny wysokości grzywny nałożonej na skarżącą, ze względu na podstawy prawne i okoliczności faktyczne podniesione w niniejszym odwołaniu; |
| --- | --- |

—

tytułem dalszego żądania ewentualnego, obniżenie do symbolicznej kwoty lub obniżenie w sposób istotny wysokości grzywny nałożonej na skarżącą, ze względu na podstawy prawne i okoliczności faktyczne podniesione w niniejszym odwołaniu;

| — | tytułem żądania ewentualnego podnoszonego w ostatniej kolejności, przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania w oparciu o wskazówki i kryteria określone przez Trybunał w postępowaniu w sprawie niniejszego odwołania; |
| --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego podnoszonego w ostatniej kolejności, przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania w oparciu o wskazówki i kryteria określone przez Trybunał w postępowaniu w sprawie niniejszego odwołania;

| — | w każdym razie, obciążenie Komisji kosztami postępowania w obu instancjach. |
| --- | --- |

—

w każdym razie, obciążenie Komisji kosztami postępowania w obu instancjach.

Zarzuty i główne argumenty

W ramach zarzutu pierwszego Caffaro podnosi naruszenie art. 101 TFUE, art. 23 ust. 2 i 3, rozporządzenia (WE) nr 1/2003 (1) i wytycznych Komisji w sprawie metody ustalania grzywien (2), błędną kwalifikację prawną i przeinaczenie okoliczności faktycznych i niektórych dowodów, naruszenie obowiązku uzasadnienia oraz niewystarczający charakter i wewnętrzną sprzeczność uzasadnienia wyroku w zakresie w jakim Sąd nie uznał, że zależność ekonomiczna Caffaro na rozpatrywanym rynku i szkoda poniesiona przez nią na skutek kartelu mają istotne znaczenie.

W ramach zarzutu drugiego Caffaro podnosi naruszenie przez Sąd zasady równego traktowania oraz naruszenie art. 23 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 i wytycznych Komisji w sprawie metody ustalania grzywien, w odniesieniu do roku odniesienia uwzględnionego przez Komisję w decyzji w ramach zróżnicowanego traktowania. W szczególności skarżąca podważa uwzględnienie w stosunku do wszystkich uczestników naruszenia (z wyjątkiem Caffaro) udziałów w rynku w 1999 r.

W ramach zarzutu trzeciego skarżąca zarzuca Sądowi, że jeśli chodzi o uwzględniony w stosunku do Caffaro czas trwania uczestnictwa w naruszeniu, uznał niesłusznie, iż brak udziału Caffaro w niezgodnych z prawem kontaktach w dniu 26 listopada 1998 r. jest pozbawiony znaczenia. W szczególności Caffaro podnosi naruszenie art. 23 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 oraz wytycznych Komisji w sprawie metody ustalania grzywien w odniesieniu do czasu trwania naruszenia, brak uzasadnienia błędną ocenę okoliczności faktycznych i naruszenie obowiązku uzasadnienia.

W ramach zarzutu czwartego, dotyczącego wystąpienia przedawnienia i spóźnionego działania Komisji wobec skarżącej, Caffaro podnosi niewłaściwe zastosowanie art. 25 rozporządzenia (WE) nr 1/2003, przeinaczenie i błędną kwalifikację prawną okoliczności faktycznych, nadużycie władzy, naruszenie ogólnych zasad prawa Unii, naruszenie jej prawa do obrony i brak uzasadnienia zaskarżonego wyroku. W szczególności Caffaro zarzuca Sądowi nieuwzględnienie, że Komisja pozostała bezczynna przez rok po podjęciu działania powodującego przerwanie biegu przedawnienia, zanim skierowała do skarżącej żądanie udzielenia informacji, bez żadnego powodu związanego z dochodzeniem i bez wyraźnego uzasadnienia.

Wreszcie w ramach zarzutu piątego skarżąca podnosi, że zaskarżony wyrok obciążony jest brakiem uzasadnienia i błędną oceną okoliczności łagodzących podniesionych przez nią przed Komisją. Skarżąca twierdzi, że Sąd naruszył zasady postępowania i niewłaściwie ocenił, ze szkodą dla niej, niektóre dowody.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 traktatu (Dz.U. 2003 L 1, s. 1).

(2)  Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien nakładanych na mocy art. 15 ust. 2 rozporządzenia nr 17 oraz art. 65 ust. 5 traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali (Dz.U. 1998, C 9, str. 3).

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/29 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/29

---

Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 16 czerwca 2011 r. w sprawie T-194/06 SNIA przeciwko Komisji, wniesione w dniu 31 sierpnia 2011 r. przez SNIA S.p.A.

(Sprawa C-448/11 P)

2011/C 311/47

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: SNIA S.p.A. (przedstawiciele: A. Santa Maria, C. Biscaretti di Ruffia i E. Gambaro, avvocati)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | Uchylenie wyroku oddalającego skargę wniesioną przez SNIA S.p.A. i w związku z tym stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2006) wersja ostateczna z dnia 3 maja 2006 r. w części, w jakiej zalicza ona SNIA S.p.A. do grona swoich adresatów i nakłada na nią, solidarnie z Caffaro S.r.l., grzywnę w wysokości 1 078 milionów EUR; |
| --- | --- |

—

Uchylenie wyroku oddalającego skargę wniesioną przez SNIA S.p.A. i w związku z tym stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2006) wersja ostateczna z dnia 3 maja 2006 r. w części, w jakiej zalicza ona SNIA S.p.A. do grona swoich adresatów i nakłada na nią, solidarnie z Caffaro S.r.l., grzywnę w wysokości 1 078 milionów EUR;

| — | tytułem żądania ewentualnego, przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania w oparciu o wskazówki i kryteria określone przez Trybunał w postępowaniu w sprawie niniejszego odwołania; |
| --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego, przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania w oparciu o wskazówki i kryteria określone przez Trybunał w postępowaniu w sprawie niniejszego odwołania;

| — | w każdym razie, obciążenie Komisji kosztami postępowania w obu instancjach. |
| --- | --- |

—

w każdym razie, obciążenie Komisji kosztami postępowania w obu instancjach.

Zarzuty i główne argumenty

W ramach zarzutu pierwszego SNIA podnosi błędne zastosowanie prawa przez Sąd polegające na automatycznym stwierdzeniu odpowiedzialności SNIA ze względu na jej połączenie z Caffaro S.p.A. oraz na niewłaściwym zastosowaniu zasad dotyczących przypisania odpowiedzialności w dziedzinie konkurencji, w szczególności w odniesieniu do tak zwanej zasady „ciągłości gospodarczej” i do zasad dotyczących ciężaru dowodu. Zdaniem skarżącej sąd w pierwszej instancji dokonał ponadto błędnej kwalifikacji okoliczności faktycznych i przeinaczył niektóre dowody.

W ramach zarzutu drugiego skarżąca zarzuca wyrokowi brak stwierdzenia niezgodności pomiędzy pismem w sprawie przedstawienia zarzutów i zaskarżoną decyzją w odniesieniu do połączenia SNIA i Caffaro S.p.A. W szczególności skarżąca podnosi naruszenie i błędne zastosowanie przez Sąd art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 (1), naruszenie jej prawa do obrony, błędną kwalifikację prawną oraz przeinaczenie okoliczności faktycznych i dowodów.

W ramach zarzutu trzeciego skarżąca podnosi niewłaściwe zastosowanie art. 296 TFUE, błędną ocenę dowodów prowadzącą do przeinaczenia ich treści i zakresu, oraz naruszenie prawa do obrony. W szczególności skarżąca zarzuca wyrokowi brak stwierdzenia niewystarczającego uzasadnienia i wewnętrznej sprzeczności zaskarżonej decyzji, w zakresie w jakim uznaje ona SNIA za odpowiedzialną solidarnie. Ponadto skarżąca podnosi „przeinaczenie” treści zaskarżonej decyzji oraz naruszenie prawa do obrony ze względu na stwierdzenie przez Sąd odpowiedzialności skarżącej na podstawie elementów, co do których SNIA nie miała możliwości wypowiedzieć się ani w postępowaniu administracyjnym, ani w postępowaniu sądowym w pierwszej instancji.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 traktatu (Dz.U. 2003 L 1, s. 1).

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/29 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/29

---

Odwołanie od wyroku Sądu wydanego w dniu 16 czerwca 2011 r. w sprawie T-195/06 Solvay Solexis przeciwko Komisji, wniesione w dniu 1 września 2011 r. przez Solvay Solexis SpA

(Sprawa C-449/11 P)

2011/C 311/48

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: Solvay Solexis SpA (przedstawiciele: T. Salonico, G.L. Zampa i G. Barone, adwokaci)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie zaskarżonego wyroku oraz stwierdzenie nieważności decyzji, w zakresie, w jakim stwierdzono w nich, że Ausimont uczestniczył w naruszeniu w okresie od maja do września 1997 r., a w konsekwencji ponowne obliczenie kwoty grzywny nałożonej na wnoszącego odwołanie w art. 2 decyzji; |
| --- | --- |

—

uchylenie zaskarżonego wyroku oraz stwierdzenie nieważności decyzji, w zakresie, w jakim stwierdzono w nich, że Ausimont uczestniczył w naruszeniu w okresie od maja do września 1997 r., a w konsekwencji ponowne obliczenie kwoty grzywny nałożonej na wnoszącego odwołanie w art. 2 decyzji;

| — | uchylenie zaskarżonego wyroku i decyzji w zakresie, w jakim w odniesieniu do okresu późniejszego niż okres od maja do września 1997 r. nie uznano w nich, że naruszenie Ausimont miało mniejszą wagę, ze względu na to, że nie uczestniczył on w porozumieniu dotyczącym ograniczenia zdolności produkcyjnych, i umieszczono go w niewłaściwej kategorii dla potrzeb określenia kwoty podstawowej grzywny, a w konsekwencji ponowne obliczenie kwoty grzywny nałożonej na wnoszącego odwołanie w art. 2 decyzji; |
| --- | --- |

—

uchylenie zaskarżonego wyroku i decyzji w zakresie, w jakim w odniesieniu do okresu późniejszego niż okres od maja do września 1997 r. nie uznano w nich, że naruszenie Ausimont miało mniejszą wagę, ze względu na to, że nie uczestniczył on w porozumieniu dotyczącym ograniczenia zdolności produkcyjnych, i umieszczono go w niewłaściwej kategorii dla potrzeb określenia kwoty podstawowej grzywny, a w konsekwencji ponowne obliczenie kwoty grzywny nałożonej na wnoszącego odwołanie w art. 2 decyzji;

| — | tytułem żądania ewentualnego, uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie wskazanym powyżej i przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania; |
| --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego, uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie wskazanym powyżej i przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

| I. | Naruszenie art. 101 TFUE i art. 2 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 (1), niewystarczające i wewnętrznie sprzeczne uzasadnienie oraz związane z tym wypaczenie dowodów, gdyż nie wykazano, że postępowanie Ausimontu w okresie od maja 1995 r. do września 1997 r. można uznać za uczestnictwo w „porozumieniu” lub „uzgodnionych praktykach”. Ponadto nieuzasadnione jest oddalenie obiektywnych dowodów przedstawionych przez skarżącą w celu wykazania, że we wskazanym okresie Ausimont działał w sposób niezależny i zgodny z zasadami konkurencji. |
| --- | --- |

I.

Naruszenie art. 101 TFUE i art. 2 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 (1), niewystarczające i wewnętrznie sprzeczne uzasadnienie oraz związane z tym wypaczenie dowodów, gdyż nie wykazano, że postępowanie Ausimontu w okresie od maja 1995 r. do września 1997 r. można uznać za uczestnictwo w „porozumieniu” lub „uzgodnionych praktykach”. Ponadto nieuzasadnione jest oddalenie obiektywnych dowodów przedstawionych przez skarżącą w celu wykazania, że we wskazanym okresie Ausimont działał w sposób niezależny i zgodny z zasadami konkurencji.

| II. | Naruszenie zasad równego traktowania, niedyskryminacji i pewności prawa, w szczególności ze względu na brak przestrzegania wytycznych z 1998 w. w sprawie obliczania grzywien (2), a także brak uzasadnienia i oczywiste wypaczenie dowodów w odniesieniu do oceny wagi naruszenia Ausimontu i określenia wysokości nałożonej na to przedsiębiorstwo grzywny. |
| --- | --- |

II.

Naruszenie zasad równego traktowania, niedyskryminacji i pewności prawa, w szczególności ze względu na brak przestrzegania wytycznych z 1998 w. w sprawie obliczania grzywien (2), a także brak uzasadnienia i oczywiste wypaczenie dowodów w odniesieniu do oceny wagi naruszenia Ausimontu i określenia wysokości nałożonej na to przedsiębiorstwo grzywny.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (Dz.U. L 1, s. 1, polskie wydanie specjalne: rozdział 8, tom 2 s. 205–229)

(2)  Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien nakładanych na mocy art. 15 ust. 2 rozporządzenia nr 17 oraz art. 65 ust. 5 traktatu EWWiS (Dz.U. C 9, s. 3, polskie wydanie specjalne: rozdział 8, tom 1, s. 171–173)

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/30 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/30

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 5 lipca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court of the United Kingdom — Zjednoczone Królestwo) — JPMorgan Chase Bank, NA, J.P. Morgan Securities Limited przeciwko Berliner Verkehrsbetriebe (BVG), Anstalt des öffentlichen Rechts

(Sprawa C-54/11) (1)

2011/C 311/49

Język postępowania: angielski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 120 z 16.4.2011.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/30 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/30

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 26 lipca 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundeskommunikationssenat — Austria) — Publikumsrat des Österreichischen Rundfunks przeciwko Österreichischer Rundfunk

(Sprawa C-162/11) (1)

2011/C 311/50

Język postępowania: niemiecki

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 179 z 18.6.2011.

---

Sąd

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/31 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/31

---

Wyrok Sądu z dnia 14 września 2011 r. — Marcuccio przeciwko Komisji

(Sprawa T-236/02) (1)

(Przekazanie do Sądu po uchyleniu - Służba publiczna - Urzędnicy - Zatrudnienie w państwie trzecim - Przeniesienie stanowiska wraz z osobą na nim zatrudnioną - Prawo do obrony - Skarga o odszkodowanie - Nieograniczone prawo orzekania)

2011/C 311/51

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Luigi Marcuccio (Tricase, Włochy) (przedstawiciel: adwokat L. Garofalo)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall i C. Berardis-Kayser, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata A. Dal Ferrę)

Przedmiot

Po pierwsze, wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 18 marca 2002 r., na podstawie której skarżący został przeniesiony z dyrekcji generalnej „Rozwój”, przedstawicielstwa Komisji w Luandzie (Angola), do tej samej dyrekcji generalnej w Brukseli (Belgia), oraz o stwierdzenie nieważności wszystkich aktów poprzedzających, związanych lub następujących po tej decyzji, w szczególności aktów dotyczących ewentualnego zatrudnienia innego urzędnika na to stanowisko, jak również pism Komisji z dnia 13 i 14 listopada 2001 r. oraz jednej lub kilku opinii komitetu dyrekcji służby zewnętrznej a po drugie, wniosek o przyznanie świadczeń związanych ze służbą w Angoli, jak również wniosek o naprawienie poniesionej szkody.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Europejskiej z dnia 18 marca 2002 r., na podstawie której Luigi Marcuccio został przeniesiony z dyrekcji generalnej „Rozwój”, przedstawicielstwa Komisji w Luandzie (Angola), do tej samej dyrekcji generalnej w Brukseli (Belgia). |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Europejskiej z dnia 18 marca 2002 r., na podstawie której Luigi Marcuccio został przeniesiony z dyrekcji generalnej „Rozwój”, przedstawicielstwa Komisji w Luandzie (Angola), do tej samej dyrekcji generalnej w Brukseli (Belgia).

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Komisja pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez L. Marcuccia. |
| --- | --- |

3)

Komisja pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez L. Marcuccia.

---

(1)  Dz.U. C 233 z 28.9.2002.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/31 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/31

---

Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — Grecja przeciwko Komisji

(Sprawy połączone T-344/05) (1)

(EFOGR - Sekcja Gwarancji - Wydatki wyłączone z finansowania wspólnotowego - Wołowina i cielęcina - Premie rekompensacyjne - Rośliny uprawne - Owoce i warzywa - Pomoc z tytułu przetwórstwa niektórych owoców cytrusowych - Przesłanki zastosowania ryczałtowej korekty finansowej w wysokości 100 % - Proporcjonalność)

2011/C 311/52

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Republika Grecka (przedstawiciele: I. Chalkias i E. Svolopoulou, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: H. Tserepa-Lacombe i L. Visaggio, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata N. Korogiannakisa)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji 2005/555/WE z dnia 15 lipca 2005 r. wyłączającej z finansowania wspólnotowego niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) (Dz.U. L 188, str. 36) w części, w jakiej wyłącza ona z finansowania wspólnotowego pewne wydatki poniesione przez Republikę Grecką w sektorze wołowiny i cielęciny, uprawy roślin oraz owoców i warzyw.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Komisji 2005/555/WE z dnia 15 lipca 2005 r. wyłączającej z finansowania wspólnotowego niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) w części, w jakiej wyłącza ona z finansowania wspólnotowego pewne wydatki poniesione przez Republikę Grecką z tytułu premii rekompensacyjnej wypłacanej w latach 2000 i 2001. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji 2005/555/WE z dnia 15 lipca 2005 r. wyłączającej z finansowania wspólnotowego niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) w części, w jakiej wyłącza ona z finansowania wspólnotowego pewne wydatki poniesione przez Republikę Grecką z tytułu premii rekompensacyjnej wypłacanej w latach 2000 i 2001.

| 2) | Skarga podlega oddaleniu w pozostałym zakresie. |
| --- | --- |

2)

Skarga podlega oddaleniu w pozostałym zakresie.

| 3) | Republika Grecka pokrywa dwie trzecie swych kosztów oraz dwie trzecie kosztów poniesionych przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

3)

Republika Grecka pokrywa dwie trzecie swych kosztów oraz dwie trzecie kosztów poniesionych przez Komisję Europejską.

| 4) | Komisja pokrywa jedną trzecią swych kosztów oraz jedna trzecią kosztów poniesionych przez Republikę Grecką. |
| --- | --- |

4)

Komisja pokrywa jedną trzecią swych kosztów oraz jedna trzecią kosztów poniesionych przez Republikę Grecką.

---

(1)  Dz.U. C 281 z 12.11.2005.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/32 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/32

---

Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — Deltafina przeciwko Komisji

(Sprawa T-12/06) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Włoski rynek zakupu i pierwszego przetworzenia surowca tytoniowego - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE - Ustalanie cen i podział rynku - Zwalnianie z grzywien - Współpraca - Grzywny - Proporcjonalność - Waga naruszenia - Okoliczności łagodzące)

2011/C 311/53

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Deltafina SpA (Orvieto, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci R. Jacchia, A. Terranova, I. Van Bael, J.F. Bellis i F. Di Gianni)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo A. Whelan i F. Amato, następnie A. Whelan i V. Di Bucci, oraz w końcu É. Gippini Fournier i L. Malferrari, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2005) 4012 wersja ostateczna z dnia 20 października 2005 r. dotyczącej procedury przewidzianej w art. 81 ust. 1 (WE) (sprawa COMP/C.38.281/B.2 — Surowiec tytoniowy — Włochy) lub, tytułem żądania ewentualnego, obniżenia kwoty grzywny nałożonej na Deltafinę w art. 2 tej decyzji.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Deltafina SpA zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Deltafina SpA zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 60 z 11.3.2006.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/32 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/32

---

Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — Alliance One International przeciwko Komisji

(Sprawa T-25/06) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Włoski rynek zakupu i pierwszego przetworzenia surowca tytoniowego - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE - Ustalanie cen i podział rynku - Możliwość przypisania zachowania mającego znamiona naruszenia - Grzywny)

2011/C 311/54

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Alliance One International, Inc. (Danville, Virginia, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci C. Osti i A. Prastaro)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo É. Gippini Fournier i F. Amato, następnie É. Gippini Fournier i N. Khan, pełnomocnicy)

Przedmiot

Tytułem żądania głównego stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2005) 4012 wersja ostateczna z dnia 20 października 2005 r. dotyczącej procedury przewidzianej w art. 81 ust. 1 (WE) (sprawa COMP/C.38.281/B.2 — Surowiec tytoniowy — Włochy), a tytułem żądania ewentualnego obniżenie kwoty grzywny nałożonej na Alliance One International.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Alliance One International, Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Alliance One International, Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 60 z 11.3.2006.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/32 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/32

---

Wyrok Sądu z dnia 15 września 2011 r. — Lucite International i Lucite International UK przeciwko Komisji

(Sprawa T-216/06) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek metakrylanów - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE i art. 53 porozumienia o EOG - Grzywny - Waga naruszenia - Okoliczności łagodzące - Niestosowanie w rzeczywistości porozumień lub praktyk o znamionach naruszenia)

2011/C 311/55

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Lucite International Ltd (Southampton, Zjednoczone Królestwo) i Lucite International UK Ltd (Darwen, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: R. Thompson, QC, S. Rose i A. Chandler, solicitors)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: poczatkowo V. Bottka, F. Amato i I. Chatzigiannis, następnie V. Bottka, I. Chatzigiannis i F. Arbault, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie obniżenia grzywny nałożonej na skarżące na mocy art. 2 lit. d) decyzji Komisji C(2006) 2098 wersja ostateczna z dnia 31 maja 2006 r. odnoszącej się do postępowania zgodnie z art. 81 WE oraz art. 53 porozumienia o EOG (sprawa COMP/F/38.645 — Metakrylany)

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Wniosek Komisji o cofnięcie zwolnienia z grzywny zostaje oddalony. |
| --- | --- |

2)

Wniosek Komisji o cofnięcie zwolnienia z grzywny zostaje oddalony.

| 3) | Lucite International Ltd i Lucite International UK Ltd ponoszą 90 % swoich kosztów postępowania oraz 90 % kosztów poniesionych przez Komisję. |
| --- | --- |

3)

Lucite International Ltd i Lucite International UK Ltd ponoszą 90 % swoich kosztów postępowania oraz 90 % kosztów poniesionych przez Komisję.

| 4) | Komisja ponosi 10 % swoich kosztów postępowania oraz 10 % kosztów poniesionych przez Lucite International i Lucite International UK |
| --- | --- |

4)

Komisja ponosi 10 % swoich kosztów postępowania oraz 10 % kosztów poniesionych przez Lucite International i Lucite International UK

---

(1)  Dz.U. C 237 z 30.9.2006.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/33 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/33

---

Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011r. — Evropaïki Dynamiki przeciwko Komisji

(Sprawa T-232/06) (1)

(Zamówienia publiczne na usługi - Procedura przetargowa - Usługi obejmujące specyfikację, opracowanie, konserwację i utrzymanie systemów informatycznych służb celnych w związku z niektórymi projektami informatycznymi - Odrzucenie oferty oferenta - Udzielenie zamówienia innemu oferentowi - Skarga o odszkodowanie - Nieuwzględnienie wymogów formalnych - Niedopuszczalność - Skarga o stwierdzenie nieważności - Termin składania ofert - Termin składania wniosków o informacje - Równość traktowania - Oczywisty błąd w ocenie)

2011/C 311/56

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Ateny, Grecja) (przedstawiciele: adwokaci N. Korogiannakis i N. Keramidas)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: M. Wilderspin i E. Manhaeve, pełnomocnicy)

Przedmiot

Po pierwsze, stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 19 czerwca 2006 r., na mocy której odrzucono ofertę konsorcjum utworzonego przez skarżącą i inne spółki w ramach procedury przetargowej dotyczącej specyfikacji, opracowania, konserwacji i utrzymania systemów informatycznych służb celnych w związku z projektami informatycznymi „CUST-DEV” jak też, na mocy której udzielono zamówienia innemu oferentowi oraz, po drugie, żądanie naprawienia szkody.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE zostaje obciążona zarówno własnymi kosztami, jak też kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE zostaje obciążona zarówno własnymi kosztami, jak też kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

---

(1)  Dz.U. C 261 z 28.10.2006.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/33 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/33

---

Wyrok Sądu z dnia 15 września 2011 r. — Koninklijke Grolsch przeciwko Komisji

(Sprawa T-234/07) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Niderlandzki rynek piwa - Decyzja stwierdzająca pojedyncze i ciągłe naruszenie art. 81 WE - Udział skarżącej w stwierdzonym naruszeniu - Brak dostatecznych dowodów - Brak uzasadnienia)

2011/C 311/57

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Koninklijke Grolsch NV (Enschede, Niderlandy) (przedstawiciele: M. Biesheuvel i J. de Pree, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo A. Bouquet, S. Noë i A. Nijenhuis, pełnomocnicy, następnie A. Bouquet i S. Noë, wspierani przez adwokata M. Slotbooma)

Przedmiot

Tytułem głównym, żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2007) 1697 z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczącej postępowania na mocy art. 81 (WE) (sprawa COMP/B/37.766 — Niderlandzki rynek piwa) w zakresie, w jakim dotyczy ona skarżącej, a tytułem ewentualnym, żądanie uchylenia lub obniżenia grzywny nałożonej na skarżącą

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2007) 1697 z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczącej postępowania na mocy art. 81 (WE) (sprawa COMP/B-2/37.766 — Niderlandzki rynek piwa) w zakresie, w jakim dotyczy ona Koninklijke Grolsch NV. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2007) 1697 z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczącej postępowania na mocy art. 81 (WE) (sprawa COMP/B-2/37.766 — Niderlandzki rynek piwa) w zakresie, w jakim dotyczy ona Koninklijke Grolsch NV.

| 2) | Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 211 z 8.9.2007.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/33 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/33

---

Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — Francja przeciwko Komisji

(Sprawa T-257/07) (1)

(Zdrowie zwierząt - Rozporządzenie (WE) nr 999/2001 - Ochrona przed przenośnymi gąbczastymi encefalopatiami - Owce i kozy - Rozporządzenie (WE) nr 746/2008 - Przyjęcie środków zwalczania mniej restrykcyjnych niż przewidziane wcześniej - Zasada ostrożności)

2011/C 311/58

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Republika Francuska (przedstawiciele: E. Belliard, G. de Bergues, R. Loosli-Surrans i A.-L. During, następnie E. Belliard, G. de Bergues, R. Loosli-Surrans i B. Cabouat, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciel: M. Nolin, pełnomocnik)

Interwenient) popierający stronę pozwaną: Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: I. Rao i C. Gibbs, następnie I. Rao i L. Seeboruth, a w końcu L. Seeboruth i F. Penlington, pełnomocnicy, wspierani przez T. Warda, barrister)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia Komisji (WE) nr 746/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. zmieniającego załącznik VII do rozporządzenia (WE) nr 999/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych przenośnych gąbczastych encefalopatii (Dz.U. L 202, s. 11) w zakresie, w jakim zatwierdza środki monitorowania i zwalczania mniej restrykcyjne niż przewidziane wcześniej w odniesieniu do stad owiec i kóz.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Republika Francuska pokrywa własne koszty oraz koszty Komisji Europejskiej w postępowaniu głównym i postępowaniach w przedmiocie środka tymczasowego. |
| --- | --- |

2)

Republika Francuska pokrywa własne koszty oraz koszty Komisji Europejskiej w postępowaniu głównym i postępowaniach w przedmiocie środka tymczasowego.

| 3) | Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 211 z 8.9.2007.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/34 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/34

---

Wyrok Sądu z dnia 14 września 2011 r. — Tegebauer przeciwko Parlamentowi

(Sprawa T-308/07) (1)

(Prawo do wnoszenia petycji - Petycja do Parlamentu Europejskiego - Decyzja o nienadaniu dalszego biegu - Skarga o stwierdzenie nieważności - Akt, który może zostać zaskarżony - Dopuszczalność - Obowiązek uzasadnienia)

2011/C 311/59

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Ingo-Jens Tegebauer (Trewir, Niemcy) (przedstawiciele: początkowo R. Nieporte, następnie H.-B. Pfriem, adwokaci)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: początkowo H. Krück i M. Windisch, następnie N. Lorenz i E. Waldherr, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji ds. Petycji Parlamentu Europejskiego z dnia 20 czerwca 2007 r. o nienadaniu dalszego biegu petycji wniesionej przez skarżącego w dniu 7 lutego 2007 r. (petycja nr 95/2007)

Sentencja

| 1) | Stwierdzona zostaje nieważność decyzji Komisji ds. Petycji Parlamentu Europejskiego z dnia 20 czerwca 2007 r. o nienadaniu dalszego biegu petycji wniesionej przez skarżącego w dniu 7 lutego 2007 r. (petycja nr 95/2007). |
| --- | --- |

1)

Stwierdzona zostaje nieważność decyzji Komisji ds. Petycji Parlamentu Europejskiego z dnia 20 czerwca 2007 r. o nienadaniu dalszego biegu petycji wniesionej przez skarżącego w dniu 7 lutego 2007 r. (petycja nr 95/2007).

| 2) | Parlament ponosi własne koszty oraz zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez I.-J. Tegebauera. |
| --- | --- |

2)

Parlament ponosi własne koszty oraz zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez I.-J. Tegebauera.

---

(1)  Dz.U. C 269 z 10.11.2007

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/34 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/34

---

Wyrok Sądu z dnia 15 września 2011 r. — CMB i Christof przeciwko Komisji

(Sprawa T-407/07) (1)

(Zamówienia publiczne na dostawy - Przetarg EAR - Dostawa sprzętu do gospodarki odpadami medycznymi - Odrzucenie oferty - Skarga o stwierdzenie nieważności - Właściwość Sądu - Termin do złożenia skargi - Uprzednia skarga administracyjna - Usprawiedliwiony błąd - Kryteria udzielenia - Przepisy proceduralne - Obowiązek uzasadnienia - Zasada dobrej administracji - Odpowiedzialność pozaumowna)

2011/C 311/60

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: CMB Maschinenbau & Handels GmbH (Gratkorn, Austria) i J. Christof GmbH (Graz, Austria) (przedstawiciele: początkowo adwokaci A. Petsche i N. Niejahr, F. Young, solicitor oraz adwokat Q. Azau, a następnie A. Petsche, N. Niejahr i Q. Azau)

Strona pozwana: Komisja Europejska występująca w charakterze następcy prawnego Europejskiej Agencji Odbudowy (EAR) (przedstawiciele: P. van Nuffel, F. Erlbacher i T. Scharf, pełnomocnicy)

Przedmiot

Po pierwsze, wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji EAR w sprawie odrzucenia oferty skarżących w przetargu EuropeAid/124192/D/SUP/YU na dostawę sprzętu do gospodarki odpadami medycznymi (Dz.U. 2006 S 233-248823) oraz w sprawie udzielenia zamówienia innemu oferentowi, a po drugie, żądanie odszkodowania.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | CMB Maschinenbau & Handels GmbH i J. Christof GmbH pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

CMB Maschinenbau & Handels GmbH i J. Christof GmbH pokrywają własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

---

(1)  Dz.U. C 8 z 12.1.2008.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/35 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/35

---

Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — Dow AgroSciences i in. przeciwko Komisji

(Sprawa T-475/07) (1)

(Środki ochrony roślin - Substancja czynna trifluralina - Niewłączenie do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG - Skarga o stwierdzenie nieważności - Procedura oceny - Nowe i dodatkowe badanie - Termin - Pojęcie „ryzyka” i „zagrożenia” - Oczywisty błąd w ocenie - Projekt sprawozdania z przeglądu - Projekt dyrektywy lub decyzji - Termin - Konsekwencje przekroczenia - Uzasadnione oczekiwania - Zasada proporcjonalności - Decyzja 1999/468/WE, zwana „komitologiczną” - Rozporządzenie (WE) nr 850/2004 - Artykuł 3 ust. 3 - Zarzut niezgodności z prawem)

2011/C 311/61

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Dow AgroSciences Ltd (Hitchin, Zjednoczone Królestwo) oraz 20 innych skarżących, których nazwy wymieniono w załączniku (przedstawiciele: C. Mereu i K. Van Maldegem, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Parpala i B. Doherty, pełnomocnicy, wspierani przez J. Stuycka, adwokata)

Przedmiot

Skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2007/629/WE z dnia 20 września 2007 r. dotyczącej niewłączenia trifluraliny do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG oraz cofnięcia zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję (Dz.U. L 255, s. 42)

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Dow AgroSciences Ltd i 20 innych skarżących, których nazwy wymieniono w załączniku pokrywają, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Dow AgroSciences Ltd i 20 innych skarżących, których nazwy wymieniono w załączniku pokrywają, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Komisję Europejską.

---

(1)  Dz.U. C 51 z 23.2.2008.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/35 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/35

---

Wyrok Sądu z dnia 14 września 2011 r. — Olive Line International przeciwko OHIM — Knopf (O-live)

(Sprawa T-485/07) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego O-live - Wcześniejsza nazwa handlowa Olive line - Względna podstawa odmowy rejestracji - Artykuł 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 207/2009) - Prawo do zakazania używania późniejszego znaku towarowego - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 7 ustawy hiszpańskiej o znakach towarowych i art. 8 ust. 1 rozporządzenia nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009))

2011/C 311/62

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Olive Line International, SL (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat P. Koch Moreno)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: S. Schäffner i B. Schmidt, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM był również, interwenient przed Sądem: Reinhard Knopf (Malsch, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat W. Weber)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 26 września 2007 r. (sprawa R 1478/2006-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Olive Line International, SL, a Reinhardem Knopfem.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 26 września 2007 r. (sprawa R 1478/2006-2). |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 26 września 2007 r. (sprawa R 1478/2006-2).

| 2) | OHIM zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

OHIM zostaje obciążony kosztami postępowania.

| 3) | Reinhard Knopf pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Reinhard Knopf pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 51 z 23.2.2008.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/36 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/36

---

Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — Kwang Yang Motor przeciwko OHIM — Honda Giken Kogyo (Silnik o spalaniu wewnętrznym z wentylatorem na górze)

(Sprawa T-10/08) (1)

(Wzór wspólnotowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru - Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający silnik o spalaniu wewnętrznym z wentylatorem na górze - Wcześniejszy wzór krajowy - Podstawa unieważnienia - Brak indywidualnego charakteru - Widoczne właściwości części składowej produktu złożonego - Brak innego całościowego wrażenia - Poinformowany użytkownik - Stopień swobody twórcy - Artykuł 4 i art. 6 oraz art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 6/2002)

2011/C 311/63

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Kwang Yang Motor Co., Ltd (Kaohsiung, Tajwan) (przedstawiciele: adwokaci P. Rath, W. Festl-Wietek i M. Wetzel)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: G. Schneider, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Honda Giken Kogyo Kabushiki Kaisha (Tokio, Japonia) (przedstawiciele: adwokaci T. Musmann, H. Timmann, M. Büttner i S. von Petersdorff-Campen)

Przedmiot

Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Trzeciej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 8 października 2008 r. (sprawa R 1337/2006-3) dotyczącej postępowania w sprawie unieważnienia prawa do wzoru wspólnotowego między Honda Giken Kogyo Kabushiki Kaisha a Kwang Yang Motor Co., Ltd.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Kwang Yang Motor Co., Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Kwang Yang Motor Co., Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 64 z 8.3.2008.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/36 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/36

---

Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — Kwang Yang Motor przeciwko OHIM — Honda Giken Kogyo (wyobrażenie silnika spalinowego wewnętrznego spalania)

(Sprawa T-11/08) (1)

(Wzory wspólnotowe - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający silnik spalinowy wewnętrznego spalania - Wcześniejszy wzór krajowy - Podstawa unieważnienia - Brak indywidualnego charakteru - Widoczne cechy części składowej produktu złożonego - Brak innego całościowego wrażenia - Poinformowany użytkownik - Stopień swobody twórcy - Artykuły 4, 6 i 25 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 6/2002)

2011/C 311/64

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Kwang Yang Motor Co., Ltd. (Kaohsiung, Tajwan) (przedstawiciele: P. Rath, W. Festl-Wietek i M. Wetzel, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: G. Schneider, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Honda Giken Kogyo Kabushiki Kaisha (Tokio, Japonia) (przedstawiciele: T. Musmann, H. Timmann, M. Büttner i S. von Petersdorff-Campen, adwokaci)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Trzeciej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 8 października 2007 r. (sprawa R 1380/2006-3) wydanej w ramach postępowania o unieważnienie wzoru wspólnotowego, którego stronami byli Honda Giken Kogyo Kabushiki Kaisha i Kwang Yang Motor, Co., Ltd.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Kwang Yang Motor Co., Ltd zostaje obciążona kosztami. |
| --- | --- |

2)

Kwang Yang Motor Co., Ltd zostaje obciążona kosztami.

---

(1)  Dz.U. C 64 z 8.3.2008

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/37 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/37

---

Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — LPN przeciwko Komisji

(Sprawa T-29/08) (1)

(Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Odmowa dostępu - Dokumenty dotyczące toczącego się postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego dotyczącego projektu zapory na rzecze Sabor - Wyjątek dotyczący ochrony celów kontroli, dochodzenia i audytu - Informacje o środowisku - Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 - Obowiązek dokonania konkretnej i indywidualnej oceny każdego dokumentu - Nadrzędny wzgląd interesu publicznego)

2011/C 311/65

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Liga para Protecção da Natureza (LPN) (Lizbona, Portugalia) (przedstawiciel: P. Vinagre e Silva, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Costa de Oliveira i D. Recchia, pełnomocnicy)

Strony występujące w sprawie w charakterze interwenienta popierającego stronę skarżącą: Królestwo Danii (przedstawiciele: początkowo B. Weis Fogh, następnie C. Vang, pełnomocnicy); Republika Finlandii (przedstawiciele: początkowo J. Heliskoski, A. Guimaraes-Purokoski, M. Pere i H. Leppo, następnie J. Heliskoski i A. Guimaraes-Purokoski, pełnomocnicy); i Królestwo Szwecji (przedstawiciele: A. Falk, S. Johannesson i K. Petkovska, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 22 listopada 2007 r. potwierdzającej odmowę przyznania dostępu do dokumentów zawartych w aktach postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego wszczętego przeciwko Republice Portugalskiej dotyczących projektu budowy zapory na rzecze Sabor (Portugalia), który mógł naruszać dyrektywę Rady 79/409/EWG z dnia 2 kwietnia 1979 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (Dz.U. L 103, s. 1) oraz dyrektywę Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (Dz.U. L 206, s. 7).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona w zakresie, w jakim dotyczy dokumentów i części dokumentów, w odniesieniu do której odmówiony został dostęp Liga para Protecção da Natureza (LPN) w decyzji Komisji SG.E.3/MIB/psi D(2008) 8639 z dnia 24 października 2008 r. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona w zakresie, w jakim dotyczy dokumentów i części dokumentów, w odniesieniu do której odmówiony został dostęp Liga para Protecção da Natureza (LPN) w decyzji Komisji SG.E.3/MIB/psi D(2008) 8639 z dnia 24 października 2008 r.

| 2) | Umarza się postępowanie w pozostałym zakresie. |
| --- | --- |

2)

Umarza się postępowanie w pozostałym zakresie.

| 3) | LPN pokrywa swoje własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

3)

LPN pokrywa swoje własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

| 4) | Królestwo Danii, Republika Finlandii i Królestwo Szwecji pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

4)

Królestwo Danii, Republika Finlandii i Królestwo Szwecji pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 79 z 29.3.2008.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/37 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/37

---

Wyrok Sądu z dnia 13 września 2011 r. — Ruiz de la Prada de Sentmenat przeciwko OHIM — Quant (AGATHA RUIZ DE LA PRADA)

(Sprawa T-522/08) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego AGATHA RUIZ DE LA PRADA - Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy przedstawiające czarno-biały kwiat - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

2011/C 311/66

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Agatha Ruiz de la Prada de Sentmenat (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat R. Bercovitz Álvarez)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: J. Crespo Carrillo, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Mary Quant Ltd (Birmingham, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: R. Arnold, solicitor, i M. Hicks, barrister)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 17 września 2008 r. (sprawa R 1523/2007-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Mary Quant Ltd a Agathą Ruiz de la Prada de Sentmenat.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje w części odrzucona, a w części oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje w części odrzucona, a w części oddalona.

| 2) | Agatha Ruiz de la Prada de Sentmenat zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Agatha Ruiz de la Prada de Sentmenat zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 32 z 7.2.2009.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/38 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/38

---

Wyrok Sądu z dnia 13 września 2011 r. — Ruiz de la Prada de Sentmenat przeciwko OHIM — Quant Cosmetics Japan (AGATHA RUIZ DE LA PRADA)

(Sprawa T-523/08) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego AGATHA RUIZ DE LA PRADA - Wcześniejsze graficzne, krajowe i wspólnotowy, znaki towarowe przedstawiające czarno-biały kwiat - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

2011/C 311/67

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Agatha Ruiz de la Prada de Sentmenat (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat R. Bercovitz Álvarez)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: J. Crespo Carrillo, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Mary Quant Cosmetics Japan Ltd (Tokio, Japonia) (przedstawiciele: R. Arnold, solicitor, i C. Hicks, barrister)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 17 września 2008 r. (sprawa R 1522/2007-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Mary Quant Cosmetics Japan Ltd a Agathą Ruiz de la Prada de Sentmenat.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje w części odrzucona, a w części oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje w części odrzucona, a w części oddalona.

| 2) | Agatha Ruiz de la Prada de Sentmenat zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Agatha Ruiz de la Prada de Sentmenat zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 32 z 7.2.2009.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/38 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/38

---

Wyrok Sądu z dnia 13 września 2011 r. — Dredging International i Ondernemingen Jan de Nul przeciwko EMSA

(Sprawa T-8/09) (1)

(Zamówienia publiczne na usługi - Procedury przetargowe EMS-y - Udostępnianie statków do usuwania skutków zanieczyszczeń olejami - Odrzucenie oferty - Skarga o stwierdzenie nieważności - Niezgodność oferty z przedmiotem zamówienia - Konsekwencje - Równość traktowania - Proporcjonalność - Określenie przedmiotu zamówienia - Brak przekazania ogólnych danych i informacji na temat zalet wygrywającej oferty - Uzasadnienie - Udzielenie zamówienia - Brak interesu prawnego - Wniosek o stwierdzenie nieważności umowy zawartej z wygrywającym - Wniosek o odszkodowanie)

2011/C 311/68

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Dredging International NV (Zwijndrecht, Belgia) i Ondernemingen Jan de Nul NV (Hofstade-Aalst, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci R. Martens i A. Van Vaerenbergh)

Strona pozwana: Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa na Morzu (EMSA) (przedstawiciele: J. Menze, pełnomocnik, wspierany przez adwokatów J. Stuycka i A.-M. Vandromme)

Przedmiot

Po pierwsze, wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji EMS-y z dnia 29 października 2008 r. w sprawie odrzucenia oferty złożonej przez skarżących w ramach postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w trybie negocjacji EMSA/NEG/3/2008 dotyczącego udzielenia zamówień na usługi udostępniania statków do usuwania skutków zanieczyszczeń olejami (część 2: Morze Północne) oraz w sprawie udzielenia zamówienia DC International, po drugie, żądanie stwierdzenia nieważności umowy zawartej między EMS-ą a DC International, a po trzecie, wniosek o odszkodowanie.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Dredging International NV i Ondernemingen Jan de Nul NV zostają obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Dredging International NV i Ondernemingen Jan de Nul NV zostają obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 82 z 4.4.2009.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/39 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/39

---

Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — dm-drogerie markt przeciwko OHIM — Distribuciones Mylar (dm)

(Sprawa T-36/09) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego dm - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy dm - Postępowanie administracyjne - Decyzje wydziałów sprzeciwów - Uchylenie - Poprawianie istotnych błędów - Akt nieistniejący - Dopuszczalność odwołań wnoszonych do izby odwoławczej - Termin do wniesienia odwołania - Uzasadnione oczekiwania - Artykuły 59, 60a, 63 i 77a rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 60, 62, 65 i 80 rozporządzenia (WE) nr 207/2009) - Zasada 53 rozporządzenia (WE) nr 2868/95)

2011/C 311/69

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: dm-drogerie markt GmbH & Co. KG (Karlsruhe, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci O. Bludovsky i C. Mellein)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: początkowo J. Novais Gonçalves, następnie G. Schneider, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Distribuciones Mylar, SA (Gelves, Hiszpania)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 30 października 2008 r. (sprawa R 228/2008-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Distribuciones Mylar, SA a dm-drogerie markt GmbH & Co. KG.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 30 października 2008 r. (sprawa R 228/2008-1) dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Distribuciones Mylar, SA a dm-drogerie markt GmbH & Co. KG w zakresie, w jakim nie uznano w niej za nieważną od początku zmienionej wersji decyzji Wydziału Sprzeciwów z dnia 16 maja 2007 r. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 30 października 2008 r. (sprawa R 228/2008-1) dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Distribuciones Mylar, SA a dm-drogerie markt GmbH & Co. KG w zakresie, w jakim nie uznano w niej za nieważną od początku zmienionej wersji decyzji Wydziału Sprzeciwów z dnia 16 maja 2007 r.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje w części odrzucona, a w części oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje w części odrzucona, a w części oddalona.

| 3) | OHIM zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3)

OHIM zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 82 z 4.4.2009.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/39 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/39

---

Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — Chalk przeciwko OHIM — Reformed Spirits Company Holdings (CRAIC)

(Sprawa T-83/09) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Słowny wspólnotowy znak towarowy CRAIC - Cesje- Rejestracja przeniesienia prawa do znaku - Uchylenie - Artykuły 16, 17, 23 i art. 77 a rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 16, 17, 23 i art. 80 rozporządzenia (WE) nr 207/2009) i zasada 31 rozporządzenia (WE) nr 2868/95)

2011/C 311/70

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: David Chalk (Canterbury, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: W. James, M. Gilbert, C. Balme, solicitors, i S. Malynicz, barrister)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: D. Botis, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Reformed Spirits Company Holdings Ltd (Saint Helier, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: C. Morcom, QC)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 13 listopada 2008 r. (sprawa R 1888/2007-2) dotyczącą rejestracji przeniesienia prawa do wspólnotowego znaku towarowego w wyniku cesji.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | David Chalk zostaje obciążony kosztami postępowania, w tym niezbędnymi kosztami poniesionymi przez Reformed Spirits Company Holdings Ltd w związku z postępowaniem przed Izbą Odwoławczą Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM). |
| --- | --- |

2)

David Chalk zostaje obciążony kosztami postępowania, w tym niezbędnymi kosztami poniesionymi przez Reformed Spirits Company Holdings Ltd w związku z postępowaniem przed Izbą Odwoławczą Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM).

---

(1)  Dz.U. C 90 z 18.4.2009.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/40 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/40

---

Wyrok Sądu z dnia 15 września 2011 r. — Prinz Sobieski zu Schwarzenberg przeciwko OHIM; British-American Tobacco Polska S. A. (Romuald Prinz Sobieski zu Schwarzenberg)

(Sprawa T-271/09) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Romuald Prinz Sobieski zu Schwarzenberg - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy JAN III SOBIESKI i wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy Jan III Sobieski - Niewywiązanie się z obowiązku uiszczenia opłaty za wniesienie odwołania w formie zapłaty gotówką lub przelewem w terminie - Decyzja izby odwoławczej w sprawie uznania odwołania za niewniesione - Artykuł 8 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2869/95 - Wniosek o przywrócenie stanu poprzedniego - Brak okoliczności wyjątkowych lub niemożliwych do przewidzenia - Artykuł 81 rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

2011/C 311/71

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Prinz Sobieski zu Schwarzenberg (przedstawiciele: U. Fitzner i U. H. Fitzner, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: G. Schneider, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: British-American Tobacco Polska S. A. (Augustów, Polska)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby OHIM z dnia 13 maja 2009 r. (sprawa R 771/2008-4) wydaną w ramach postępowania w sprawie sprzeciwu, którego stronami byli British-American Tobacco Polska S. A. i Romuald Prinz Sobieski zu Schwarzenberg

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Romuald Prinz Sobieski zu Schwarzenberg zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Romuald Prinz Sobieski zu Schwarzenberg zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 220 z 12.9.2009

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/40 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/40

---

Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — Deutsche Bahn przeciwko OHIM — DSB (IC4)

(Sprawa T-274/09) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego IC4 - Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy ICE i wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy IC - Kryteria oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Względne podstawy odmowy rejestracji - Podobieństwo usług - Podobieństwo oznaczeń - Charakter odróżniający wcześniejszego znaku - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

2011/C 311/72

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Deutsche Bahn (przedstawiciel: E. Haag, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: S. Schäffner, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: DSB (Kopenhaga, Dania) (przedstawiciel: T. Swanstrøm, adwokat)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 30 kwietnia 2009 r. (sprawa R 1380/2007-1) wydana w ramach postępowania w sprawie sprzeciwu, którego stronami byli Deutsche Baon AG i DSB

Sentencja

| 1) | Stwierdzona zostaje nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego z dnia 30 kwietnia 2009 r. oraz decyzji Wydziału Sprzeciwów z dnia 26 lipca 2007 r. |
| --- | --- |

1)

Stwierdzona zostaje nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego z dnia 30 kwietnia 2009 r. oraz decyzji Wydziału Sprzeciwów z dnia 26 lipca 2007 r.

| 2) | OHIM zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Deutsche Baon AG w ramach niniejszego postępowania sądowego oraz w ramach postępowania przez Izbą Odwoławczą. |
| --- | --- |

2)

OHIM zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Deutsche Baon AG w ramach niniejszego postępowania sądowego oraz w ramach postępowania przez Izbą Odwoławczą.

| 3) | OHIM i DSB ponoszą własne koszty. |
| --- | --- |

3)

OHIM i DSB ponoszą własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 220 z 12.9.2009

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/41 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/41

---

Wyrok Sądu z dnia 15 września 2011 r. — CEVA przeciwko Komisji

(Sprawa T-285/09) (1)

(Specjalny program badań i rozwoju technologicznego w dziedzinie badania przyrody ożywionej - Przedsięwzięcie Seapura - Umowa o dofinansowanie - Klauzula arbitrażowa - Wezwanie do zwrotu zaliczek wypłaconych z tytułu wykonania umowy w przedmiocie finansowania badań - Upomnienia - Skarga o stwierdzenie nieważności - Niedopuszczalność)

2011/C 311/73

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Centre d’étude et de valorisation des algues SA (CEVA) (Pleubian, Francja) (przedstawiciel: J.-M. Peyrical, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawciele: V. Joris, pełnomocnik, wspierany przez E. Bouttiera, adwokata)

Przedmiot

Wniosek o stwierdzenie nieważności czterech upomnień Komisji z dnia 11 maja 2009 r. wzywających skarżącą do zwrotu zaliczek wypłaconych z tytułu wykonania umowy o dofinansowanie dotyczącej przedsięwzięcia, które miało zostać zrealizowane w ramach specjalnego programu badań i rozwoju technologicznego o nazwie „Jakość warunków życia i zarządzanie przyrodą ożywioną” („Qualité de la vie et gestion des ressources vivantes”).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

| 2) | Centre d’étude et de valorisation des algues SA (CEVA) zostaje obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Centre d’étude et de valorisation des algues SA (CEVA) zostaje obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 220 z 12.9.2009.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/41 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/41

---

Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — Omnicare przeciwko OHIM — Astellas Pharma (OMNICARE CLINICAL RESEARCH)

(Sprawa T-289/09) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego OMNICARE CLINICAL RESEARCH - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy OMNICARE - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Podobieństwo oznaczeń - Podobieństwo usług - Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego)

2011/C 311/74

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Omnicare, Inc. (Covington, Kentucky, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: M. Edenborough, QC)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: J. Crespo Carrillo, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Astellas Pharma GmbH (Monachium, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci C. Gutiérrez Martínez, M. H. Granado Carpenter i M. Polo Carreño)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 14 maja 2009 r. (sprawa R 401/2008-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Yamanouchi Pharma GmbH a Omnicare, Inc.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Omnicare, Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Omnicare, Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 244 z 10.10.2009.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/41 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/41

---

Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — Omnicare przeciwko OHIM — Astellas Pharma (OMNICARE)

(Sprawa T-290/09) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego OMNICARE - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy OMNICARE - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Podobieństwo oznaczeń - Podobieństwo usług - Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego)

2011/C 311/75

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Omnicare, Inc. (Covington, Kentucky, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: M. Edenborough, QC)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: J. Crespo Carrillo, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Astellas Pharma GmbH (Monachium, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci C. Gutiérrez Martínez, M.H. Granado Carpenter i M. Polo Carreño)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 14 maja 2009 r. (sprawa R 402/2008-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Yamanouchi Pharma GmbH a Omnicare, Inc.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Omnicare, Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Omnicare, Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 244 z 10.10.2009.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/42 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/42

---

Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — Ergo Versicherungsgruppe przeciwko OHIM — DeguDent (ERGO)

(Sprawa T-382/09) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego ERGO - Wcześniejsze słowne, wspólnotowy i krajowy, znaki towarowe CERGO - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Obowiązek rozpoznania odwołania w całości - Zakres badania przeprowadzanego przez izbę odwoławczą - Artykuł 64 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009)

2011/C 311/76

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Ergo Versicherungsgruppe AG (Düsseldorf, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci V. von Bomhard, A.W. Renck, T. Dolde i J. Pause)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: B. Schmidt, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: DeguDent GmbH (Hanau, Niemcy) (przedstawiciele: początkowo adwokat W. Blau, następnie adwokaci W. Blau, D. Kaya i C. Kusulis)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 23 lipca 2009 r. (sprawa R 44/2008-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy DeguDent GmbH et Ergo Versicherungsgruppe AG.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 23 lipca 2009 r. (sprawa R 44/2008-4) w zakresie, w jakim Izba Odwoławcza nie rozpoznała wniesionego do niej odwołania w odniesieniu do towarów należących do klasy 5. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 23 lipca 2009 r. (sprawa R 44/2008-4) w zakresie, w jakim Izba Odwoławcza nie rozpoznała wniesionego do niej odwołania w odniesieniu do towarów należących do klasy 5.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Ergo Versicherungsgruppe AG, DeguDent GmbH i OHIM pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Ergo Versicherungsgruppe AG, DeguDent GmbH i OHIM pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 297 z 5.12.2009.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/42 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/42

---

Wyrok Sądu z dnia 15 września 2011 r. — centrotherm Clean Solutions przeciwko OHIM — Centrotherm Systemtechnik (CENTROTHERM)

(Sprawa T-427/09) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku towarowego - Słowny wspólnotowy znak towarowy CENTROTHERM - Rzeczywiste używanie znaku towarowego - Artykuł 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

2011/C 311/77

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: centrotherm Clean Solutions GmbH & Co. KG (Blaubeuren, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat O. Löffel)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: G. Schneider i R. Manea, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Centrotherm Systemtechnik GmbH (Brilon, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci J. Albrecht i U. Vormbrock)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 25 sierpnia 2009 r. (sprawa R 6/2008-4) dotyczącą postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku towarowego między centrotherm Clean Solutions GmbH & Co. KG a Centrotherm Systemtechnik GmbH.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 25 sierpnia 2009 r. (sprawa R 6/2008-4) w zakresie, w jakim uchylono w niej częściowo decyzję Wydziału Unieważnień z dnia 30 października 2007 r. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 25 sierpnia 2009 r. (sprawa R 6/2008-4) w zakresie, w jakim uchylono w niej częściowo decyzję Wydziału Unieważnień z dnia 30 października 2007 r.

| 2) | OHIM pokrywa koszty własne oraz koszty poniesione przez centrotherm Clean Solutions GmbH & Co. KG. |
| --- | --- |

2)

OHIM pokrywa koszty własne oraz koszty poniesione przez centrotherm Clean Solutions GmbH & Co. KG.

| 3) | Centrotherm Systemtechnik GmbH pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Centrotherm Systemtechnik GmbH pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 312 z 19.12.2009.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/43 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/43

---

Wyrok Sądu z dnia 15 września 2011 r. — Centrotherm Systemtechnik przeciwko OHIM — centrotherm Clean Solutions (CENTROTHERM)

(Sprawa T-434/09) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku towarowego - Słowny wspólnotowy znak towarowy CENTROTHERM - Rzeczywiste używanie znaku towarowego - Artykuł 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Badanie stanu faktycznego z urzędu - Artykuł 76 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009 - Dopuszczalność nowych dowodów - Artykuł 76 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009 - Zarzut niezgodności z prawem - Zasada 40 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2868/95)

2011/C 311/78

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Centrotherm Systemtechnik GmbH (Brilon, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci J. Albrecht i U. Vormbrock)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele G. Schneider i R. Manea, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: centrotherm Clean Solutions GmbH & Co. KG (Blaubeuren, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat O. Löffel)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 25 sierpnia 2009 r. (sprawa R 6/2008-4) dotyczącą postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku towarowego między centrotherm Clean Solutions GmbH & Co. KG a Centrotherm Systemtechnik GmbH.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Centrotherm Systemtechnik GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Centrotherm Systemtechnik GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

| 3) | centrotherm Clean Solutions GmbH & Co. KG pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

centrotherm Clean Solutions GmbH & Co. KG pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 312 z 19.12.2009.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/43 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/43

---

Wyrok Sądu z dnia 13 września 2011 r. — Zangerl-Posselt przeciwko Komisji

(Sprawa T-62/10 P) (1)

(Odwołanie - Służba publiczna - Nabór - Ogłoszenie o konkursie - Konkurs otwarty - Niedopuszczenie do egzaminów praktycznych i ustnych - Przesłanki dopuszczenia - Wymagane dyplomy - Artykuł 5 ust. 3 lit. a) ppkt ii) regulaminu pracowniczego - Wykładnia - Wzięcie pod uwagę różnych wersji językowych - Prace przygotowawcze)

2011/C 311/79

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Brigitte Zangerl-Posselt (Merzig, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat S. Paulmann)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall i B. Eggers, pełnomocnicy)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie F-83/07 Zangerl-Posselt przeciwko Komisji (dotychczas nieopublikowanego w Zbiorze) mające na celu uchylenie tego wyroku.

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Brigitte Zangerl-Posselt pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską w ramach niniejszej instancji. |
| --- | --- |

2)

Brigitte Zangerl-Posselt pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską w ramach niniejszej instancji.

---

(1)  Dz.U C 113 z 1.5.2010.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/43 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/43

---

Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — BVR przeciwko OHIM — Austria Leasing (Austria Leasing Gesellschaft m.b.H. Mitglied der Raiffeisen-Bankengruppe Österreich)

(Sprawa T-197/10) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Austria Leasing Gesellschaft m.b.H. Mitglied der Raiffeisen-Bankengruppe Österreich - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy Raiffeisenbank - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

2011/C 311/80

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Bundesverband der Deutschen Volksbanken und Raiffeisenbanken e.V. (BVR) (Berlin, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat I. Rinke)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: B. Schmidt, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Austria Leasing GmbH (Eschborn, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat B. Joachim)

Przedmiot

Skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 3 lutego 2010 r. (sprawa R 248/2009-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Bundesverband der Deutschen Volksbanken und Raiffeisenbanken e.V. (BVR) a Austria Leasing GmbH.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Bundesverband der Deutschen Volksbanken und Raiffeisenbanken e.V. (BVR) zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Bundesverband der Deutschen Volksbanken und Raiffeisenbanken e.V. (BVR) zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 179 z 3.7.2010.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/44 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/44

---

Wyrok Sądu z dnia 9 września 2011 r. — DRV przeciwko OHIM — Austria Leasing (Austria Leasing Gesellschaft m.b.H. Mitglied der Raiffeisen-Bankengruppe Österreich)

(Sprawa T-199/10) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Austria Leasing Gesellschaft m.b.H. Mitglied der Raiffeisen-Bankengruppe Österreich - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy Raiffeisenbank - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

2011/C 311/81

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Deutscher Raiffeisenverband e.V. (DRV) (Bonn, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat I. Rinke)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: B. Schmidt, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Austria Leasing GmbH (Eschborn, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat B. Joachim)

Przedmiot

Skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 3 lutego 2010 r. (sprawa R 248/2009-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Bundesverband der Deutschen Volksbanken und Raiffeisenbanken e.V. (BVR) a Austria Leasing GmbH.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Deutscher Raiffeisenverband e.V. (DRV) zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Deutscher Raiffeisenverband e.V. (DRV) zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 179 z 3.7.2010.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/44 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/44

---

Wyrok Sądu z dnia 14 września 2011 r. — K-Mail Order przeciwko OHIM — IVKO (MEN’Z)

(Sprawa T-279/10) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego MEN’Z - Wcześniejsza nazwa handlowa WENZ - Względna podstawa odmowy rejestracji - Lokalny zasięg wcześniejszego oznaczenia - Artykuł 8 ust. 4 i art. 41 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

2011/C 311/82

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: K-Mail Order GmbH & Co. KG (Pforzheim, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci T. Zeiher i G. Stallecker)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: G. Schneider, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: IVKO Industrieprodukt-Vertriebskontakt GmbH (Baar-Wanderath, Niemcy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 30 marca 2010 r. (sprawa R 746/2009-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Wenz GmbH a IVKO Industrieprodukt-Vertriebskontakt GmbH.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | K-Mail Order GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

K-Mail Order GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 234 z 28.8.2010.

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/44 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/44

---

Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2011 r. — Hemofarm przeciwko OHIM — Laboratorios Diafarm (HEMOFARM)

(Sprawa T-411/11)

2011/C 311/83

Język skargi: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Hemofarm AD farmaceutsko-hemijska industrija Vršac (Vršac, Serbia) (przedstawiciel: D. Cañadas Arcas)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Laboratorios Diafarm, SA (Barberá del Vallès, Hiszpania)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | zawieszenie rozpoznawania wniesionej do Sądu przez stronę skarżącą skargi na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 17 maja 2011 r. do chwili rozstrzygnięcia przez OHIM i sądy gospodarcze nr 4 i 8 w Barcelonie postępowań w sprawie unieważnienia i w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku towarowego ze względu na brak używania; |
| --- | --- |

—

zawieszenie rozpoznawania wniesionej do Sądu przez stronę skarżącą skargi na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 17 maja 2011 r. do chwili rozstrzygnięcia przez OHIM i sądy gospodarcze nr 4 i 8 w Barcelonie postępowań w sprawie unieważnienia i w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku towarowego ze względu na brak używania;

| — | posiłkowo, ponowne rozpoznanie, stwierdzenie nieważności lub w razie potrzeby zmianę decyzji R 0298/2010-4 Czwartej Izby Odwoławczej w zakresie zaskarżonych towarów z klasy 5 w celu oddalenia sprzeciwu B 996 506 w odniesieniu do tej klasy, tak aby zgłoszenie przez stronę skarżącą wspólnotowego znaku towarowego nr 4 504 049 HEMOFARM zostało uwzględnione dla wszystkich towarów klasy 5, a znak został zarejestrowany w zgłoszonych klasach 5 i 35. |
| --- | --- |

—

posiłkowo, ponowne rozpoznanie, stwierdzenie nieważności lub w razie potrzeby zmianę decyzji R 0298/2010-4 Czwartej Izby Odwoławczej w zakresie zaskarżonych towarów z klasy 5 w celu oddalenia sprzeciwu B 996 506 w odniesieniu do tej klasy, tak aby zgłoszenie przez stronę skarżącą wspólnotowego znaku towarowego nr 4 504 049 HEMOFARM zostało uwzględnione dla wszystkich towarów klasy 5, a znak został zarejestrowany w zgłoszonych klasach 5 i 35.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „HEMOFARM” dla towarów i usług należących do klasy 3, 5 i 35.

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Laboratorios Diafarm, SA

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowny wspólnotowy i międzynarodowy znak towarowy „HEMOFARM” dla towarów z klasy 3 i 16 oraz słowne krajowe znaki towarowe „HEMOPLANT” i „HEMONET” dla towarów z klasy 5

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: częściowe uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 (1) ze względu na to, że w przypadku kolidujących ze sobą znaków towarowych nie istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1).

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/45 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/45

---

Skarga wniesiona w dniu 30 sierpnia 2011 r. — Longevity Health Products przeciwko OHIM — Weleda Trademark (MENOCHRON)

(Sprawa T-473/11)

2011/C 311/84

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Longevity Health Products., Inc. (Nassau, Bahamy) (przedstawiciel: J. Korab, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Weleda Trademark AG (Arlesheim, Szwajcaria)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie niedopuszczalności skargi wniesionej przez Longevity Health Products, Inc.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie niedopuszczalności skargi wniesionej przez Longevity Health Products, Inc.;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 6 lipca 2011 r. w sprawie R 2345/2010-4 i oddalenie sprzeciwu wniesionego przez Weledę Trademark wobec zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego CTM 005050752; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 6 lipca 2011 r. w sprawie R 2345/2010-4 i oddalenie sprzeciwu wniesionego przez Weledę Trademark wobec zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego CTM 005050752;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „MENOCHRON” dla towarów i usług z klas 3, 5 i 35

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Weleda Trademark AG

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowny znak towarowy „MENODORON” dla towarów i usług z klas 3, 5 i 44

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 rozporządzenia nr 207/2009
   (1), ponieważ w przypadku kolidujących ze sobą znaków towarowych nie istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1)

---

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/46 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/46

---

Odwołanie wniesione w dniu 5 września 2011 r. przez Luigiego Marcuccio od postanowienia wydanego w dniu 20 czerwca 2011 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-67/10 Marcuccio przeciwko Komisji

(Sprawa T-475/11 P)

2011/C 311/85

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: Luigi Marcuccio (Tricase, Włochy) (przedstawiciel: adwokat G. Cipressa)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania

Wnoszący odwołanie wnosi do Sądu o uwzględnienie odwołania ze wszystkimi wynikającymi z tego skutkami prawnymi.

Zarzuty i główne argumenty

Odwołanie dotyczy postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 20 czerwca 2011 r., którym odrzucono jako niedopuszczalną skargę mającą na celu zasądzenie od Komisji naprawienia szkody, która miała zostać wyrządzona w związku z odmową zwrotu okresowych kosztów ponoszonych w ramach przypadku, którego dotyczył wyrok Sądu z dnia 4 listopada 2008 r. w sprawie F-41/06 Marcuccio przeciwko Komisji.

Na poparcie odwołania wnoszący odwołanie podnosi 3 zarzuty.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczący niezgodności z prawem odrzucenia ze względu na niedopuszczalność trzeciej części żądania (między pkt 13 i 14 zaskarżonego postanowienia) a także czwartej części żądania (między pkt 19 i 20 zaskarżonego postanowienia) przedstawionych w pierwszej instancji przez wnoszącego odwołanie, ponieważ: a) dokonano błędnej i nieracjonalnej wykładni i zastosowania pojęcia wniosku w rozumieniu art. 90 regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej oraz jego art. 91 a także w sposób nieuzasadniony i nielogiczny nie zastosowano się do orzecznictwa wiążącego w tym względzie; b) wystąpiły: całkowity brak uzasadnienia, błędna interpretacja okoliczności faktycznych, arbitralność, brak logiki, nieracjonalność. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczący niezgodności z prawem odrzucenia ze względu na niedopuszczalność trzeciej części żądania (między pkt 13 i 14 zaskarżonego postanowienia) a także czwartej części żądania (między pkt 19 i 20 zaskarżonego postanowienia) przedstawionych w pierwszej instancji przez wnoszącego odwołanie, ponieważ: a) dokonano błędnej i nieracjonalnej wykładni i zastosowania pojęcia wniosku w rozumieniu art. 90 regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej oraz jego art. 91 a także w sposób nieuzasadniony i nielogiczny nie zastosowano się do orzecznictwa wiążącego w tym względzie; b) wystąpiły: całkowity brak uzasadnienia, błędna interpretacja okoliczności faktycznych, arbitralność, brak logiki, nieracjonalność.

| 2) | Zarzut drugi dotyczący błędnej interpretacji okoliczności faktycznych i całkowitego braku przeprowadzenia wstępnych ustaleń faktycznych. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczący błędnej interpretacji okoliczności faktycznych i całkowitego braku przeprowadzenia wstępnych ustaleń faktycznych.

| 3) | Zarzut trzeci dotyczący braku wypowiedzenia się w przedmiocie jednego z żądań przedstawionych przez wnoszącego odwołanie i w efekcie naruszenie zasady kontradyktoryjności i prawa wnoszącego odwołanie do obrony. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci dotyczący braku wypowiedzenia się w przedmiocie jednego z żądań przedstawionych przez wnoszącego odwołanie i w efekcie naruszenie zasady kontradyktoryjności i prawa wnoszącego odwołanie do obrony.

---

Sąd do spraw Służby Publicznej

| 22.10.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 311/47 |
| --- | --- | --- | --- |

22.10.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 311/47

---

Skarga wniesiona w dniu 2 sierpnia 2011 r. — ZZ przeciwko Komisji

(Sprawa F-79/11)

2011/C 311/86

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: adwokat S. Pappas)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Odszkodowanie za rzekomo poniesioną szkodę i zadośćuczynienie za rzekomo doznaną krzywdę ze względu na niewykonanie wyroku F-128/07.

Żądania strony skarżącej

| — | Zasądzenie od Komisji na rzecz skarżącego kwoty 10 000 EUR z uwagi na utracone szanse wskutek niepodjęcia działań w zakresie wykonania wyroku; |
| --- | --- |

—

Zasądzenie od Komisji na rzecz skarżącego kwoty 10 000 EUR z uwagi na utracone szanse wskutek niepodjęcia działań w zakresie wykonania wyroku;

| — | zasądzenie od Komisji na rzecz skarżącego kwoty 5 000 EUR z uwagi na krzywdę doznaną w związku z brakiem jakiejkolwiek informacji ze strony Komisji na temat działań, jakie miała zamiar podjąć celem wykonania wyroku stwierdzającego nieważność; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od Komisji na rzecz skarżącego kwoty 5 000 EUR z uwagi na krzywdę doznaną w związku z brakiem jakiejkolwiek informacji ze strony Komisji na temat działań, jakie miała zamiar podjąć celem wykonania wyroku stwierdzającego nieważność;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

---