# Dziennik Urzędowy C 355/2011

| | ISSN 1977-1002
  doi:10.3000/19771002.C_2011.355.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 355 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 543 grudnia 2011 |

ISSN 1977-1002

doi:10.3000/19771002.C_2011.355.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 355

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 543 grudnia 2011

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2011/C 355/01 | Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 347 z 26.11.2011. | 1 |
| | Sąd do spraw Służby Publicznej |
| 2011/C 355/02 | Mianowanie sekretarza Sądu do spraw Służby Publicznej | 2 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2011/C 355/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 347 z 26.11.2011.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

Sąd do spraw Służby Publicznej

2011/C 355/02

Mianowanie sekretarza Sądu do spraw Służby Publicznej

2

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2011/C 355/03 | Sprawy połączone C-431/09 i C-432/09: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 13 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van beroep te Brussel — Belgia) — Airfield NV, Canal Digitaal BV (C-431/09) przeciwko Belgische Vereniging van Auteurs, Componisten en Uitgevers CVBA (Sabam) (C-431/09), Airfield NV (C-432/09) przeciwko Agicoa Belgium BVBA (C-432/09) (Prawo autorskie — Przekaz satelitarny — Dyrektywa 93/83/EWG — Artykuł 1 ust. 2 lit. a) i art. 2 — Publiczny przekaz satelitarny — Dostawca pakietu satelitarnego — Jednolitość publicznego przekazu satelitarnego — Możliwość przypisania takiego przekazu — Zezwolenie posiadacza praw autorskich na taki przekaz) | 3 |
| 2011/C 355/04 | Sprawa C-439/09: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 13 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d’appel de Paris — Francja) — Pierre Fabre Dermo-Cosmétique SAS przeciwko Président de l’Autorité de la Concurrence, Ministre de l’Économie, de l’Industrie et de l’Emploi (Artykuł 101 ust. 1 i 3 TFUE — Rozporządzenie (WE) nr 2790/1999 — Artykuły 2–4 — Konkurencja — Praktyka ograniczająca — Sieć dystrybucji selektywnej — Artykuły kosmetyczne i pielęgnacyjne — Ogólny i bezwzględny zakaz sprzedaży przez Internet — Zakaz nałożony przez dostawcę na autoryzowanych dystrybutorów) | 3 |
| 2011/C 355/05 | Sprawa C-454/09: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 13 października 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Włoskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Pomoc państwa — Pomoc przyznana spółce New Interline SpA — Odzyskanie pomocy) | 4 |
| 2011/C 355/06 | Sprawa C-83/10: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 13 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Mercantil no 1 de Pontevedra — Hiszpania) — Aurora Sousa Rodríguez, Yago López Sousa, Rodrigo Puga Lueiro, Luis Rodríguez González, María del Mar Pato Barreiro, Manuel López Alonso, Yaiza Pato Rodríguez przeciwko Air France (Odesłanie prejudycjalne — Transport lotniczy — Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 — Artykuł 2 lit. l) — Odszkodowanie na rzecz pasażerów w przypadku odwołania lotu — Pojęcie odwołania (lotu) — Artykuł 12 — Pojęcie dalszego odszkodowania — Odszkodowanie na mocy prawa krajowego) | 4 |
| 2011/C 355/07 | Sprawa C-139/10: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 13 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden — Niderlandy) — Prism Investments BV przeciwko J.A. van der Meerowi, działającemu jako syndyk masy upadłości Arilco Holland BV (Współpraca sądowa w sprawach cywilnych — Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 — Stwierdzenie wykonalności — Podstawy odmowy — Wykonanie w państwie pochodzenia orzeczenia będącego przedmiotem wniosku o stwierdzenie wykonalności) | 5 |
| 2011/C 355/08 | Sprawa C-148/10: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 13 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van beroep te Brussel — Belgia) — DHL International NV, dawniej Express Line NV przeciwko Belgisch Instituut voor Postdiensten en Telecommunicatie (Usługi pocztowe — Zewnętrzne procedury rozpatrywania reklamacji użytkowników — Dyrektywa 97/67/WE — Artykuł 19 — Zakres stosowania — Charakter uzupełniający procedur odwoławczych przewidzianych w prawie krajowym i w prawie Unii — Zakres swobody państw członkowskich — Granice — Artykuł 49 TFUE — Swoboda przedsiębiorczości) | 6 |
| 2011/C 355/09 | Sprawa C-224/10: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 13 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Baden-Baden — Niemcy) — postępowanie karne przeciwko Leo Apeltowi (Dyrektywa 91/439/EWG — Wzajemne uznawanie praw jazdy — Cofnięcie krajowego prawa jazdy wydanego przez państwo członkowskie miejsca zamieszkania i wydanie prawa jazdy kategorii B i D przez inne państwo członkowskie — Odmowa uznania przez państwo członkowskie miejsca zamieszkania — Obowiązek posiadania ważnego prawa jazdy kategorii B w chwili wydawania prawa jazdy kategorii D) | 6 |
| 2011/C 355/10 | Sprawy połączone C-463/10 P i C-475/10 P: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 13 października 2011 r. — Deutsche Post AG i Republika Federalna Niemiec przeciwko Komisji Europejskiej (Odwołanie — Pomoc państwa — Rozporządzenie (WE) nr 659/1999 — Artykuł 10 ust. 3 — Decyzja nakazująca udzielenie informacji — Akt zaskarżalny w rozumieniu art. 263 TFUE) | 7 |
| 2011/C 355/11 | Sprawa C-9/11: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 13 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d'appel de Bruxelles — Belgia) — Waypoint Aviation SA przeciwko État belge — SPF Finances (Swobodne świadczenie usług — Przepisy podatkowe — Zaliczenie na poczet podatku przy dochodach z tytułu pożyczek udzielonych na nabycie towarów używanych na terytorium kraju — Wyłączenie towarów, w stosunku do których prawo do korzystania jest przekazywane na osobę trzecią mającą siedzibę w innym państwie członkowskim) | 7 |
| 2011/C 355/12 | Sprawa C-443/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Amsterdam (Niderlandy) w dniu 29 sierpnia 2011 r. — F. P. Jeltes, M. A. Peeters, J. G. J. Arnold przeciwko Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv) | 8 |
| 2011/C 355/13 | Sprawa C-463/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg (Niemcy) w dniu 6 września 2011 r. — L przeciwko M | 8 |
| 2011/C 355/14 | Sprawa C-475/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Berufsgericht für Heilberufe bei dem Verwaltungsgericht Giessen (Niemcy) w dniu 19 września 2011 r. — Postępowanie przed sądem korporacyjnym przeciwko Kostasowi Konstantinidesowi | 9 |
| 2011/C 355/15 | Sprawa C-485/11: Skarga wniesiona w dniu 22 września 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Francuskiej | 9 |
| 2011/C 355/16 | Sprawa C-486/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal da Relação de Guimarães (Portugalia) w dniu 22 września 2011 r. — Jonathan Rodrigues Esteves przeciwko Seguros Allianz Portugal SA | 10 |
| 2011/C 355/17 | Sprawa C-495/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 14 lipca 2011 r. w sprawie T-190/06 Total i Elf Aquitaine SA przeciwko Komisji, wniesione w dniu 27 września 2011 r. przez Total i Elf Aquitaine | 10 |
| 2011/C 355/18 | Sprawa C-499/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 13 lipca 2011 r. w sprawie T-42/07 The Dow Chemical Company i in. przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 27 września 2011 r. przez The Dow Chemical Company, Dow Deutschland Inc., Dow Deutschland Anlagengesellschaft mbH, Dow Europe GmbH | 11 |
| 2011/C 355/19 | Sprawa C-516/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 13 lipca 2011 r. w sprawach T-144/07, T-147/07, T-148/07, T-149/07, T-150/07 i T-154/07, ThyssenKrupp Liften Ascenseurs i in. przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 7 października 2011 r. przez ThyssenKrupp Liften Ascenseurs NV | 12 |
| 2011/C 355/20 | Sprawa C-519/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 13 lipca 2011 r. w sprawach T-144/07, T-147/07, T-148/07, T-149/07, T-150/07 i T-154/07, ThyssenKrupp Liften Ascenseurs i in. przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 11 października 2011 r. przez ThyssenKrupp Liften BV | 12 |
| | Sąd |
| 2011/C 355/21 | Sprawa T-190/08: Wyrok Sądu z dnia 25 października 2011 r. — CHEMK i KF przeciwko Radzie (Dumping — Przywóz żelazokrzemu pochodzącego z byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Chin, Egiptu, Kazachstanu i Rosji — Określenie ceny eksportowej — Marża zysku — Zobowiązanie cenowe — Szkoda — Związek przyczynowy — Wniosek — Prawo do obrony — Obowiązek uzasadnienia) | 14 |
| 2011/C 355/22 | Sprawa T-192/08: Wyrok Sądu z dnia 25 października 2011 r. — Transnational Company Kazchrome i ENRC Marketing przeciwko Radzie (Dumping — Przywóz żelazokrzemu pochodzącego z byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Chin, Egiptu, Kazachstanu i Rosji — Związek przyczynowy — Interes Wspólnoty — Brak współpracy — Dostępne dane — Status przedsiębiorstwa działającego w warunkach gospodarki rynkowej — Prawo do obrony — Obowiązek uzasadnienia) | 14 |
| 2011/C 355/23 | Sprawa T-348/08: Wyrok Sądu z dnia 25 października 2011 r. — Aragonesas Industrias y Energía przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek chloranu sodu — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG — Skarga o stwierdzenie nieważności — Podział rynku — Ustalanie cen — Materiał dowodowy — Daty dowodów — Oświadczenia konkurentów — Przyznanie się — Czas trwania naruszenia — Grzywny — Waga naruszenia — Okoliczności łagodzące) | 15 |
| 2011/C 355/24 | Sprawa T-349/08: Wyrok Sądu z dnia 25 października 2011 r. — Uralita przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek chloranu sodu — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Skarga o stwierdzenie nieważności — Możliwość przypisania zachowania mającego znamiona naruszenia) | 15 |
| 2011/C 355/25 | Sprawa T-579/08: Wyrok Sądu z dnia 20 października 2011 r. — Eridania Sadam przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Środki podjęte przez władze włoskie w celu zrekompensowania strat poniesionych przez rafinerię cukru w Villasor (Włochy) w następstwie suszy — Decyzja uznająca pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem — Obowiązek uzasadnienia — Wytyczne dotyczące pomocy państwa w sektorze rolnym) | 15 |
| 2011/C 355/26 | Sprawa T-57/09: Wyrok Sądu z dnia 20 października 2011 r. — Alfastar Benelux przeciwko Radzie (Zamówienia publiczne na usługi — Procedura przetargowa — Świadczenie usług konserwacji technicznej oraz pomocy i serwisu na miejscu komputerów osobistych, drukarek i urządzeń peryferyjnych sekretariatu generalnego Rady — Odrzucenie oferty jednego z kandydatów — Obowiązek uzasadnienia) | 16 |
| 2011/C 355/27 | Sprawa T-189/09: Wyrok Sądu z dnia 20 października 2011 r. — Poloplast przeciwko OHIM — Polypipe (P) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego P — Wcześniejsze graficzne wspólnotowe znaki towarowe P i P POLYPIPE — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Podobieństwo oznaczeń — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)) | 16 |
| 2011/C 355/28 | Sprawa T-214/09: Wyrok Sądu z dnia 20 października 2011 r. COR Sitzmöbel Helmut Lübke przeciwko OHIM — El Corte Inglés (COR) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Wniosek o rozszerzenie terytorialnego zakresu ochrony rejestracji międzynarodowej — Słowny znak towarowy COR — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy CADENACOR — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009) — Podobieństwo oznaczeń — Podobieństwo towarów) | 17 |
| 2011/C 355/29 | Sprawa T-426/09: Wyrok Sądu z dnia 26 października 2011 r. — Bayerische Asphaltmischwerke przeciwko OHIM — Koninklijke BAM Groep (bam) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego BAM — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy BAM — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Brak podobieństwa towarów — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009) | 17 |
| 2011/C 355/30 | Sprawa T-436/09: Wyrok Sądu z dnia 26 października 2011 r. — Dufour przeciwko EBC (Dostęp do dokumentów — Decyzja 2004/258/WE — Bazy danych EBC, które służyły do przygotowania sprawozdań dotyczących naboru i przepływu personelu — Odmowa dostępu — Skarga o stwierdzenie nieważności — Interes prawny — Dopuszczalność — Pojęcie dokumentu — Skarga o odszkodowanie — Przedwczesny charakter) | 17 |
| 2011/C 355/31 | Sprawa T-72/10: Wyrok Sądu z dnia 26 października 2011 r. — Intermark przeciwko OHIM — Natex International (NATY'S) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego NATY’S — Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy Naty — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Podobieństwo towarów — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Częściowe oddalenie sprzeciwu) | 18 |
| 2011/C 355/32 | Sprawa T-238/10: Wyrok Sądu z dnia 20 października 2011 r. — Scatizza przeciwko OHIM — Jacinto (Horse Couture) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Horse Couture — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy HORSE — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Podobieństwo oznaczeń — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)) | 18 |
| 2011/C 355/33 | Sprawa T-262/10: Wyrok Sądu z dnia 25 października 2011 r. — Microban International i Microban (Europe) przeciwko Komisji (Zdrowie publiczne — Wykaz dodatków, które mogą być używane do wytwarzania materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczymi — Wycofanie przez pierwotnego wnioskodawcę wniosku o włączenie dodatku do wykazu — Decyzja Komisji o niewłączeniu 2,4,4’-trichloro-2’-hydroksydifenyloeteru do wykazu — Skarga o stwierdzenie nieważności — Dopuszczalność — Akt prawny — Bezpośrednie oddziaływanie — Brak środków wykonawczych — Podstawa prawna) | 19 |
| 2011/C 355/34 | Sprawa T-353/10: Postanowienie Sądu z dnia 12 października 2011 r. — Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro przeciwko Komisji (Skarga o stwierdzenie nieważności — Nota obciążeniowa — Zarzut niedopuszczalności — Umowny charakter sporu — Charakter skargi — Akt zaskarżalny) | 19 |
| 2011/C 355/35 | Sprawa T-489/11 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 14 października 2011 r. — Rousse Industry przeciwko Komisji (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Pomoc państwa — Decyzja stwierdzająca niezgodność pomocy z wspólnym rynkiem i nakazująca jej odzyskanie — Wniosek o zawieszenie wykonania — Uchybienie wymogom formalnym — Niedopuszczalność) | 19 |
| 2011/C 355/36 | Sprawa T-492/11: Skarga wniesiona w dniu 21 września 2011 r. — Rauscher Consumer Products przeciwko OHIM (przedstawienie tamponu) | 20 |
| 2011/C 355/37 | Sprawa T-500/11: Skarga wniesiona w dniu 23 września 2011 r. — Niemcy przeciwko Komisji | 20 |
| 2011/C 355/38 | Sprawa T-505/11: Skarga wniesiona w dniu 26 września 2011 r. — Aldi przeciwko OHIM — Dialcos (dialdi) | 21 |
| 2011/C 355/39 | Sprawa T-514/11: Skarga wniesiona w dniu 28 września 2011 r. — i-content przeciwko OHIM — Decathlon (BETWIN) | 21 |
| 2011/C 355/40 | Sprawa T-515/11: Skarga wniesiona w dniu 27 września 2011 r. — Delphi Technologies przeciwko OHIM (INNOVATION FOR THE REAL WORLD) | 22 |
| 2011/C 355/41 | Sprawa T-517/11: Skarga wniesiona w dniu 29 września 2011 r. — United States Polo Association przeciwko OHIM — Polo/Lauren (dwaj gracze polo) | 22 |
| 2011/C 355/42 | Sprawa T-518/11: Skarga wniesiona w dniu 27 września 2011 r. — BTL Diffusion przeciwko OHIM — dm drogerie markt (babyTOlove) | 23 |
| 2011/C 355/43 | Sprawa T-521/11: Skarga wniesiona w dniu 3 października 2011 r. — Deutsche Bahn i in. przeciwko Komisji | 23 |
| 2011/C 355/44 | Sprawa T-523/11: Skarga wniesiona w dniu 4 października 2011 r. — Maxima Grupė przeciwko OHIM — Bodegas Maximo (MAXIMA PREMIUM) | 24 |
| 2011/C 355/45 | Sprawa T-524/11: Skarga wniesiona w dniu 30 września 2011 r. — Volvo Trademark przeciwko OHIM — Hebei Aulion Heavy Industries (LOVOL) | 25 |
| 2011/C 355/46 | Sprawa T-525/11: Skarga wniesiona w dniu 29 września 2011 r. — Volvo Trademark przeciwko OHIM — Hebei Aulion Heavy Industries (LOVOL) | 25 |
| 2011/C 355/47 | Sprawa T-534/11: Skarga wniesiona w dniu 10 października 2011 r. — Schenker AG przeciwko Komisji Europejskiej | 26 |
| 2011/C 355/48 | Sprawa T-536/11: Skarga wniesiona w dniu 2 października 2011 r. — European Dynamics Luxembourg i in. przeciwko Komisji | 27 |
| 2011/C 355/49 | Sprawa T-543/11: Skarga wniesiona w dniu 14 października 2011 r. — Ghreiwati przeciwko Radzie | 27 |
| 2011/C 355/50 | Sprawa T-545/11: Skarga wniesiona w dniu 14 października 2011 r. — Stichting Greenpeace Nederland i PAN Europe przeciwko Komisji | 28 |
| 2011/C 355/51 | Sprawa T-546/11: Skarga wniesiona w dniu 11 października 2011 r. — Technion — Israel Institute of Technology i Technion Research & Development przeciwko Komisji | 28 |
| | Sąd do spraw Służby Publicznej |
| 2011/C 355/52 | Sprawa F-71/11: Skarga wniesiona w dniu 22 lipca 2011 r. — ZZ przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej | 30 |
| 2011/C 355/53 | Sprawa F-94/11: Skarga wniesiona w dniu 28 września 2011 r. — ZZ przeciwko Komisji | 30 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2011/C 355/03

Sprawy połączone C-431/09 i C-432/09: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 13 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van beroep te Brussel — Belgia) — Airfield NV, Canal Digitaal BV (C-431/09) przeciwko Belgische Vereniging van Auteurs, Componisten en Uitgevers CVBA (Sabam) (C-431/09), Airfield NV (C-432/09) przeciwko Agicoa Belgium BVBA (C-432/09) (Prawo autorskie — Przekaz satelitarny — Dyrektywa 93/83/EWG — Artykuł 1 ust. 2 lit. a) i art. 2 — Publiczny przekaz satelitarny — Dostawca pakietu satelitarnego — Jednolitość publicznego przekazu satelitarnego — Możliwość przypisania takiego przekazu — Zezwolenie posiadacza praw autorskich na taki przekaz)

3

2011/C 355/04

Sprawa C-439/09: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 13 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d’appel de Paris — Francja) — Pierre Fabre Dermo-Cosmétique SAS przeciwko Président de l’Autorité de la Concurrence, Ministre de l’Économie, de l’Industrie et de l’Emploi (Artykuł 101 ust. 1 i 3 TFUE — Rozporządzenie (WE) nr 2790/1999 — Artykuły 2–4 — Konkurencja — Praktyka ograniczająca — Sieć dystrybucji selektywnej — Artykuły kosmetyczne i pielęgnacyjne — Ogólny i bezwzględny zakaz sprzedaży przez Internet — Zakaz nałożony przez dostawcę na autoryzowanych dystrybutorów)

3

2011/C 355/05

Sprawa C-454/09: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 13 października 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Włoskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Pomoc państwa — Pomoc przyznana spółce New Interline SpA — Odzyskanie pomocy)

4

2011/C 355/06

Sprawa C-83/10: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 13 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Mercantil no 1 de Pontevedra — Hiszpania) — Aurora Sousa Rodríguez, Yago López Sousa, Rodrigo Puga Lueiro, Luis Rodríguez González, María del Mar Pato Barreiro, Manuel López Alonso, Yaiza Pato Rodríguez przeciwko Air France (Odesłanie prejudycjalne — Transport lotniczy — Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 — Artykuł 2 lit. l) — Odszkodowanie na rzecz pasażerów w przypadku odwołania lotu — Pojęcie odwołania (lotu) — Artykuł 12 — Pojęcie dalszego odszkodowania — Odszkodowanie na mocy prawa krajowego)

o

4

2011/C 355/07

Sprawa C-139/10: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 13 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden — Niderlandy) — Prism Investments BV przeciwko J.A. van der Meerowi, działającemu jako syndyk masy upadłości Arilco Holland BV (Współpraca sądowa w sprawach cywilnych — Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 — Stwierdzenie wykonalności — Podstawy odmowy — Wykonanie w państwie pochodzenia orzeczenia będącego przedmiotem wniosku o stwierdzenie wykonalności)

5

2011/C 355/08

Sprawa C-148/10: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 13 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van beroep te Brussel — Belgia) — DHL International NV, dawniej Express Line NV przeciwko Belgisch Instituut voor Postdiensten en Telecommunicatie (Usługi pocztowe — Zewnętrzne procedury rozpatrywania reklamacji użytkowników — Dyrektywa 97/67/WE — Artykuł 19 — Zakres stosowania — Charakter uzupełniający procedur odwoławczych przewidzianych w prawie krajowym i w prawie Unii — Zakres swobody państw członkowskich — Granice — Artykuł 49 TFUE — Swoboda przedsiębiorczości)

6

2011/C 355/09

Sprawa C-224/10: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 13 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Baden-Baden — Niemcy) — postępowanie karne przeciwko Leo Apeltowi (Dyrektywa 91/439/EWG — Wzajemne uznawanie praw jazdy — Cofnięcie krajowego prawa jazdy wydanego przez państwo członkowskie miejsca zamieszkania i wydanie prawa jazdy kategorii B i D przez inne państwo członkowskie — Odmowa uznania przez państwo członkowskie miejsca zamieszkania — Obowiązek posiadania ważnego prawa jazdy kategorii B w chwili wydawania prawa jazdy kategorii D)

6

2011/C 355/10

Sprawy połączone C-463/10 P i C-475/10 P: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 13 października 2011 r. — Deutsche Post AG i Republika Federalna Niemiec przeciwko Komisji Europejskiej (Odwołanie — Pomoc państwa — Rozporządzenie (WE) nr 659/1999 — Artykuł 10 ust. 3 — Decyzja nakazująca udzielenie informacji — Akt zaskarżalny w rozumieniu art. 263 TFUE)

7

2011/C 355/11

Sprawa C-9/11: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 13 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d'appel de Bruxelles — Belgia) — Waypoint Aviation SA przeciwko État belge — SPF Finances (Swobodne świadczenie usług — Przepisy podatkowe — Zaliczenie na poczet podatku przy dochodach z tytułu pożyczek udzielonych na nabycie towarów używanych na terytorium kraju — Wyłączenie towarów, w stosunku do których prawo do korzystania jest przekazywane na osobę trzecią mającą siedzibę w innym państwie członkowskim)

7

2011/C 355/12

Sprawa C-443/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Amsterdam (Niderlandy) w dniu 29 sierpnia 2011 r. — F. P. Jeltes, M. A. Peeters, J. G. J. Arnold przeciwko Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)

8

2011/C 355/13

Sprawa C-463/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg (Niemcy) w dniu 6 września 2011 r. — L przeciwko M

8

2011/C 355/14

Sprawa C-475/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Berufsgericht für Heilberufe bei dem Verwaltungsgericht Giessen (Niemcy) w dniu 19 września 2011 r. — Postępowanie przed sądem korporacyjnym przeciwko Kostasowi Konstantinidesowi

9

2011/C 355/15

Sprawa C-485/11: Skarga wniesiona w dniu 22 września 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Francuskiej

9

2011/C 355/16

Sprawa C-486/11: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal da Relação de Guimarães (Portugalia) w dniu 22 września 2011 r. — Jonathan Rodrigues Esteves przeciwko Seguros Allianz Portugal SA

10

2011/C 355/17

Sprawa C-495/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 14 lipca 2011 r. w sprawie T-190/06 Total i Elf Aquitaine SA przeciwko Komisji, wniesione w dniu 27 września 2011 r. przez Total i Elf Aquitaine

10

2011/C 355/18

Sprawa C-499/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 13 lipca 2011 r. w sprawie T-42/07 The Dow Chemical Company i in. przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 27 września 2011 r. przez The Dow Chemical Company, Dow Deutschland Inc., Dow Deutschland Anlagengesellschaft mbH, Dow Europe GmbH

11

2011/C 355/19

Sprawa C-516/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 13 lipca 2011 r. w sprawach T-144/07, T-147/07, T-148/07, T-149/07, T-150/07 i T-154/07, ThyssenKrupp Liften Ascenseurs i in. przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 7 października 2011 r. przez ThyssenKrupp Liften Ascenseurs NV

12

2011/C 355/20

Sprawa C-519/11 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 13 lipca 2011 r. w sprawach T-144/07, T-147/07, T-148/07, T-149/07, T-150/07 i T-154/07, ThyssenKrupp Liften Ascenseurs i in. przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 11 października 2011 r. przez ThyssenKrupp Liften BV

12

Sąd

2011/C 355/21

Sprawa T-190/08: Wyrok Sądu z dnia 25 października 2011 r. — CHEMK i KF przeciwko Radzie (Dumping — Przywóz żelazokrzemu pochodzącego z byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Chin, Egiptu, Kazachstanu i Rosji — Określenie ceny eksportowej — Marża zysku — Zobowiązanie cenowe — Szkoda — Związek przyczynowy — Wniosek — Prawo do obrony — Obowiązek uzasadnienia)

14

2011/C 355/22

Sprawa T-192/08: Wyrok Sądu z dnia 25 października 2011 r. — Transnational Company Kazchrome i ENRC Marketing przeciwko Radzie (Dumping — Przywóz żelazokrzemu pochodzącego z byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Chin, Egiptu, Kazachstanu i Rosji — Związek przyczynowy — Interes Wspólnoty — Brak współpracy — Dostępne dane — Status przedsiębiorstwa działającego w warunkach gospodarki rynkowej — Prawo do obrony — Obowiązek uzasadnienia)

14

2011/C 355/23

Sprawa T-348/08: Wyrok Sądu z dnia 25 października 2011 r. — Aragonesas Industrias y Energía przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek chloranu sodu — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG — Skarga o stwierdzenie nieważności — Podział rynku — Ustalanie cen — Materiał dowodowy — Daty dowodów — Oświadczenia konkurentów — Przyznanie się — Czas trwania naruszenia — Grzywny — Waga naruszenia — Okoliczności łagodzące)

15

2011/C 355/24

Sprawa T-349/08: Wyrok Sądu z dnia 25 października 2011 r. — Uralita przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek chloranu sodu — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Skarga o stwierdzenie nieważności — Możliwość przypisania zachowania mającego znamiona naruszenia)

15

2011/C 355/25

Sprawa T-579/08: Wyrok Sądu z dnia 20 października 2011 r. — Eridania Sadam przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Środki podjęte przez władze włoskie w celu zrekompensowania strat poniesionych przez rafinerię cukru w Villasor (Włochy) w następstwie suszy — Decyzja uznająca pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem — Obowiązek uzasadnienia — Wytyczne dotyczące pomocy państwa w sektorze rolnym)

15

2011/C 355/26

Sprawa T-57/09: Wyrok Sądu z dnia 20 października 2011 r. — Alfastar Benelux przeciwko Radzie (Zamówienia publiczne na usługi — Procedura przetargowa — Świadczenie usług konserwacji technicznej oraz pomocy i serwisu na miejscu komputerów osobistych, drukarek i urządzeń peryferyjnych sekretariatu generalnego Rady — Odrzucenie oferty jednego z kandydatów — Obowiązek uzasadnienia)

16

2011/C 355/27

Sprawa T-189/09: Wyrok Sądu z dnia 20 października 2011 r. — Poloplast przeciwko OHIM — Polypipe (P) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego P — Wcześniejsze graficzne wspólnotowe znaki towarowe P i P POLYPIPE — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Podobieństwo oznaczeń — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

16

2011/C 355/28

Sprawa T-214/09: Wyrok Sądu z dnia 20 października 2011 r. COR Sitzmöbel Helmut Lübke przeciwko OHIM — El Corte Inglés (COR) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Wniosek o rozszerzenie terytorialnego zakresu ochrony rejestracji międzynarodowej — Słowny znak towarowy COR — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy CADENACOR — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009) — Podobieństwo oznaczeń — Podobieństwo towarów)

17

2011/C 355/29

Sprawa T-426/09: Wyrok Sądu z dnia 26 października 2011 r. — Bayerische Asphaltmischwerke przeciwko OHIM — Koninklijke BAM Groep (bam) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego BAM — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy BAM — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Brak podobieństwa towarów — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

17

2011/C 355/30

Sprawa T-436/09: Wyrok Sądu z dnia 26 października 2011 r. — Dufour przeciwko EBC (Dostęp do dokumentów — Decyzja 2004/258/WE — Bazy danych EBC, które służyły do przygotowania sprawozdań dotyczących naboru i przepływu personelu — Odmowa dostępu — Skarga o stwierdzenie nieważności — Interes prawny — Dopuszczalność — Pojęcie dokumentu — Skarga o odszkodowanie — Przedwczesny charakter)

17

2011/C 355/31

Sprawa T-72/10: Wyrok Sądu z dnia 26 października 2011 r. — Intermark przeciwko OHIM — Natex International (NATY'S) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego NATY’S — Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy Naty — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Podobieństwo towarów — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Częściowe oddalenie sprzeciwu)

18

2011/C 355/32

Sprawa T-238/10: Wyrok Sądu z dnia 20 października 2011 r. — Scatizza przeciwko OHIM — Jacinto (Horse Couture) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Horse Couture — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy HORSE — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Podobieństwo oznaczeń — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

18

2011/C 355/33

Sprawa T-262/10: Wyrok Sądu z dnia 25 października 2011 r. — Microban International i Microban (Europe) przeciwko Komisji (Zdrowie publiczne — Wykaz dodatków, które mogą być używane do wytwarzania materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczymi — Wycofanie przez pierwotnego wnioskodawcę wniosku o włączenie dodatku do wykazu — Decyzja Komisji o niewłączeniu 2,4,4’-trichloro-2’-hydroksydifenyloeteru do wykazu — Skarga o stwierdzenie nieważności — Dopuszczalność — Akt prawny — Bezpośrednie oddziaływanie — Brak środków wykonawczych — Podstawa prawna)

19

2011/C 355/34

Sprawa T-353/10: Postanowienie Sądu z dnia 12 października 2011 r. — Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro przeciwko Komisji (Skarga o stwierdzenie nieważności — Nota obciążeniowa — Zarzut niedopuszczalności — Umowny charakter sporu — Charakter skargi — Akt zaskarżalny)

19

2011/C 355/35

Sprawa T-489/11 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 14 października 2011 r. — Rousse Industry przeciwko Komisji (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Pomoc państwa — Decyzja stwierdzająca niezgodność pomocy z wspólnym rynkiem i nakazująca jej odzyskanie — Wniosek o zawieszenie wykonania — Uchybienie wymogom formalnym — Niedopuszczalność)

19

2011/C 355/36

Sprawa T-492/11: Skarga wniesiona w dniu 21 września 2011 r. — Rauscher Consumer Products przeciwko OHIM (przedstawienie tamponu)

20

2011/C 355/37

Sprawa T-500/11: Skarga wniesiona w dniu 23 września 2011 r. — Niemcy przeciwko Komisji

20

2011/C 355/38

Sprawa T-505/11: Skarga wniesiona w dniu 26 września 2011 r. — Aldi przeciwko OHIM — Dialcos (dialdi)

21

2011/C 355/39

Sprawa T-514/11: Skarga wniesiona w dniu 28 września 2011 r. — i-content przeciwko OHIM — Decathlon (BETWIN)

21

2011/C 355/40

Sprawa T-515/11: Skarga wniesiona w dniu 27 września 2011 r. — Delphi Technologies przeciwko OHIM (INNOVATION FOR THE REAL WORLD)

22

2011/C 355/41

Sprawa T-517/11: Skarga wniesiona w dniu 29 września 2011 r. — United States Polo Association przeciwko OHIM — Polo/Lauren (dwaj gracze polo)

22

2011/C 355/42

Sprawa T-518/11: Skarga wniesiona w dniu 27 września 2011 r. — BTL Diffusion przeciwko OHIM — dm drogerie markt (babyTOlove)

23

2011/C 355/43

Sprawa T-521/11: Skarga wniesiona w dniu 3 października 2011 r. — Deutsche Bahn i in. przeciwko Komisji

23

2011/C 355/44

Sprawa T-523/11: Skarga wniesiona w dniu 4 października 2011 r. — Maxima Grupė przeciwko OHIM — Bodegas Maximo (MAXIMA PREMIUM)

24

2011/C 355/45

Sprawa T-524/11: Skarga wniesiona w dniu 30 września 2011 r. — Volvo Trademark przeciwko OHIM — Hebei Aulion Heavy Industries (LOVOL)

25

2011/C 355/46

Sprawa T-525/11: Skarga wniesiona w dniu 29 września 2011 r. — Volvo Trademark przeciwko OHIM — Hebei Aulion Heavy Industries (LOVOL)

25

2011/C 355/47

Sprawa T-534/11: Skarga wniesiona w dniu 10 października 2011 r. — Schenker AG przeciwko Komisji Europejskiej

26

2011/C 355/48

Sprawa T-536/11: Skarga wniesiona w dniu 2 października 2011 r. — European Dynamics Luxembourg i in. przeciwko Komisji

27

2011/C 355/49

Sprawa T-543/11: Skarga wniesiona w dniu 14 października 2011 r. — Ghreiwati przeciwko Radzie

27

2011/C 355/50

Sprawa T-545/11: Skarga wniesiona w dniu 14 października 2011 r. — Stichting Greenpeace Nederland i PAN Europe przeciwko Komisji

28

2011/C 355/51

Sprawa T-546/11: Skarga wniesiona w dniu 11 października 2011 r. — Technion — Israel Institute of Technology i Technion Research & Development przeciwko Komisji

28

Sąd do spraw Służby Publicznej

2011/C 355/52

Sprawa F-71/11: Skarga wniesiona w dniu 22 lipca 2011 r. — ZZ przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej

30

2011/C 355/53

Sprawa F-94/11: Skarga wniesiona w dniu 28 września 2011 r. — ZZ przeciwko Komisji

30

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/1 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/1

---

2011/C 355/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dz.U. C 347 z 26.11.2011.

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 340 z 19.11.2011.

Dz.U. C 331 z 12.11.2011.

Dz.U. C 319 z 29.10.2011.

Dz.U. C 311 z 22.10.2011.

Dz.U. C 305 z 15.10.2011.

Dz.U. C 298 z 8.10.2011.

Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

Sąd do spraw Służby Publicznej

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/2 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/2

---

Mianowanie sekretarza Sądu do spraw Służby Publicznej

2011/C 355/02

W dniu 10 października 2011 r. sędziowie Sądu do spraw Służby Publicznej, zgodnie z art. 15 § 5 regulaminu postępowania, ponownie mianowali sekretarzem W. HAKENBERG na okres od dnia 30 listopada 2011 r. do dnia 29 listopada 2017 r.

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/3 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/3

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 13 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van beroep te Brussel — Belgia) — Airfield NV, Canal Digitaal BV (C-431/09) przeciwko Belgische Vereniging van Auteurs, Componisten en Uitgevers CVBA (Sabam) (C-431/09), Airfield NV (C-432/09) przeciwko Agicoa Belgium BVBA (C-432/09)

(Sprawy połączone C-431/09 i C-432/09) (1)

(Prawo autorskie - Przekaz satelitarny - Dyrektywa 93/83/EWG - Artykuł 1 ust. 2 lit. a) i art. 2 - Publiczny przekaz satelitarny - Dostawca pakietu satelitarnego - Jednolitość publicznego przekazu satelitarnego - Możliwość przypisania takiego przekazu - Zezwolenie posiadacza praw autorskich na taki przekaz)

2011/C 355/03

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Hof van beroep te Brussel

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Airfield NV, Canal Digitaal BV (C-431/09), Airfield NV (C-432/09)

Strona pozwana: Belgische Vereniging van Auteurs, Componisten en Uitgevers CVBA (Sabam) (C-431/09), Agicoa Belgium BVBA (C-432/09)

Przedmiot

Wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Hof van beroep te Brussel — Wykładnia art. 1 ust. 2 lit. a) i b) i art. 2 dyrektywy Rady 93/83/EWG z dnia 27 września 1993 r. w sprawie koordynacji niektórych zasad dotyczących prawa autorskiego oraz praw pokrewnych stosowanych w odniesieniu do przekazu satelitarnego oraz retransmisji drogą kablową (Dz.U. L 248, s. 15) — Wyłączne prawo autora do wydawania zezwoleń na przekaz jego utworów — Nadawanie przez nadawcę telewizyjnego sygnałów będących nośnikami programów, skierowanych do dostawcy telewizji cyfrowej za pośrednictwem niezależnego satelity — Późniejsza retransmisja tych sygnałów — Zezwolenie posiadacza praw.

Sentencja

Wykładnia art. 2 dyrektywy Rady 93/83/EWG z dnia 27 września 1993 r. w sprawie koordynacji niektórych zasad dotyczących prawa autorskiego oraz praw pokrewnych stosowanych w odniesieniu do przekazu satelitarnego oraz retransmisji drogą kablową powinna być dokonywana w ten sposób, że dostawca pakietu satelitarnego jest zobowiązany uzyskać zezwolenie posiadacza odnośnych praw na publiczny przekaz utworów dokonywany w ramach bezpośredniej i pośredniej transmisji programów telewizyjnych takich jak stanowiące przedmiot postępowań przed sądem krajowym, chyba że posiadacze ci uzgodnili z nadawcami, których dotyczy zezwolenie, iż chronione utwory będę również przekazywane odbiorcom za pośrednictwem tego dostawcy, pod warunkiem że, w tym ostatnim wypadku, udział tego dostawcy nie powoduje udostępnienia tych utworów nowemu kręgowi odbiorców.

---

(1)  Dz.U. C 24 z 30.1.2010.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/3 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/3

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 13 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d’appel de Paris — Francja) — Pierre Fabre Dermo-Cosmétique SAS przeciwko Président de l’Autorité de la Concurrence, Ministre de l’Économie, de l’Industrie et de l’Emploi

(Sprawa C-439/09) (1)

(Artykuł 101 ust. 1 i 3 TFUE - Rozporządzenie (WE) nr 2790/1999 - Artykuły 2–4 - Konkurencja - Praktyka ograniczająca - Sieć dystrybucji selektywnej - Artykuły kosmetyczne i pielęgnacyjne - Ogólny i bezwzględny zakaz sprzedaży przez Internet - Zakaz nałożony przez dostawcę na autoryzowanych dystrybutorów)

2011/C 355/04

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Cour d’appel de Paris

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Pierre Fabre Dermo-Cosmétique SAS

Strona pozwana: Président de l’Autorité de la Concurrence, Ministre de l’Économie, de l’Industrie et de l’Emploi

przy udziale: Prokuratora, Komisji Europejskiej

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Cour d’appel de Paris — Konkurencja — Ogólny i bezwzględny zakaz sprzedaży przez Internet produktów kosmetycznych i pielęgnacyjnych, nałożony przez dostawcę na autoryzowanych dystrybutorów w ramach sieci selektywnej dystrybucji — Obowiązek prowadzenia sprzedaży takich produktów w przestrzeni fizycznej i w obecności dyplomowanego farmaceuty — Kwalifikowane ograniczenie konkurencji ze względu na cel w rozumieniu art. 81 ust. 1 traktatu WE, które nie może zostać objęte wyłączeniami grupowymi przewidzianymi przez rozporządzenie Komisji nr 2790/1999 z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie stosowania art. 81 ust. 3 traktatu do kategorii porozumień wertykalnych i praktyk uzgodnionych (Dz.U. L 336, s. 21) — Możliwość objęcia wyłączeniem indywidualnym na podstawie art. 81 ust. 3 traktatu WE

Sentencja

Artykuł 101 ust. 1 TFUE należy interpretować w ten sposób, że klauzula umowna w ramach systemu dystrybucji selektywnej, wymagająca, żeby sprzedaż artykułów kosmetycznych i pielęgnacyjnych odbywała się w przestrzeni fizycznej w obowiązkowej obecności dyplomowanego farmaceuty, której konsekwencją jest zakaz wykorzystania Internetu dla celów tej sprzedaży, stanowi ograniczenie ze względu na cel w rozumieniu tego przepisu, jeżeli w następstwie indywidualnego i konkretnego badania treści i celu tej klauzuli umownej oraz prawnego i gospodarczego kontekstu, w jaki jest ona wpisana, okaże się, że zważywszy na właściwości przedmiotowych produktów, taka klauzula nie jest obiektywnie uzasadniona.

Artykuł 4 lit. c) rozporządzenia Komisji (WE) nr 2790/1999 z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie stosowania art. 81 ust. 3 traktatu do kategorii porozumień wertykalnych i praktyk uzgodnionych należy interpretować w ten sposób, że wyłączenie grupowe przewidziane w art. 2 tego rozporządzenia nie ma zastosowania do umowy dystrybucji selektywnej, która zawiera klauzulę de facto zakazującą Internetu jako środka sprzedaży produktów umownych. Natomiast taka umowa może korzystać indywidualnie z wyłączenia legalnego z art. 101 ust. 3 TFUE, jeżeli spełnione są przesłanki tego przepisu.

---

(1)  Dz.U. C 24 z 30.1.2010.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/4 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/4

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 13 października 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Włoskiej

(Sprawa C-454/09) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Pomoc państwa - Pomoc przyznana spółce New Interline SpA - Odzyskanie pomocy)

2011/C 355/05

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: E. Righini, B. Stromsky i D. Grespan, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Włoska (przedstawiciele: G. Palmieri, pełnomocnik, P. Gentili i B. Tidore, avvocati dello Stato)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Brak przyjęcia w wyznaczonym terminie środków koniecznych do zastosowania się do art. 2, 3 i 4 decyzji Komisji 2008/697/WE z dnia 16 kwietnia 2008 r. w sprawie pomocy państwa C 13/07 (ex NN 15/06 i N 734/06) udzielonej przez Włochy spółce New Interline [zgłoszonej pod numerem C(2008) 1321]

Sentencja

| 1) | Nie przyjmując w wyznaczonych terminach wszelkich środków koniecznych w celu zapewnienia wykonania decyzji Komisji 2008/697/WE z dnia 16 kwietnia 2008 r. w sprawie pomocy państwa C 13/07 (ex NN 15/06 i N 734/06) udzielonej przez Włochy spółce New Interline, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 249 akapit czwarty WE oraz art. 2 i 3 tej decyzji. |
| --- | --- |

1)

Nie przyjmując w wyznaczonych terminach wszelkich środków koniecznych w celu zapewnienia wykonania decyzji Komisji 2008/697/WE z dnia 16 kwietnia 2008 r. w sprawie pomocy państwa C 13/07 (ex NN 15/06 i N 734/06) udzielonej przez Włochy spółce New Interline, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 249 akapit czwarty WE oraz art. 2 i 3 tej decyzji.

| 2) | Republika Włoska pokrywa koszty postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Włoska pokrywa koszty postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 24 z 30.01.2010.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/4 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/4

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 13 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Mercantil no 1 de Pontevedra — Hiszpania) — Aurora Sousa Rodríguez, Yago López Sousa, Rodrigo Puga Lueiro, Luis Rodríguez González, María del Mar Pato Barreiro, Manuel López Alonso, Yaiza Pato Rodríguez przeciwko Air France

(Sprawa C-83/10) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Transport lotniczy - Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 - Artykuł 2 lit. l) - Odszkodowanie na rzecz pasażerów w przypadku odwołania lotu - Pojęcie odwołania (lotu) - Artykuł 12 - Pojęcie dalszego odszkodowania - Odszkodowanie na mocy prawa krajowego)

2011/C 355/06

Język postępowania: hiszpański

Sąd krajowy

Juzgado de lo Mercantil no 1 de Pontevedra

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Aurora Sousa Rodríguez, Yago López Sousa, Rodrigo Puga Lueiro, Luis Rodríguez González, María del Mar Pato Barreiro, Manuel López Alonso, Yaiza Pato Rodríguez

Strona pozwana: Air France

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Juzgado de lo Mercantil no 1 de Pontevedra — Wykładnia art. 2 lit. l), art. 8, 9 i 12 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 295/91 (Dz.U. L 46, s. 1) — Pojęcie odwołania lotu — Usterki techniczne — Pojęcie dalszego odszkodowania — Uprawnienie do odszkodowania na mocy przepisów krajowych

Sentencja

| 1) | Pojęcie odwołania (lotu) określone w art. 2 lit. l) rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 295/91 należy interpretować w ten sposób, że w okolicznościach takich jak będące przedmiotem postępowania krajowego dotyczy ono nie tylko sytuacji, gdy odlot danego samolotu wcale nie następuje, ale obejmuje również przypadek, w którym ten samolot wprawdzie wystartował, ale następnie z jakichkolwiek względów był zmuszony zawrócić na lotnisko wylotu, a jego pasażerowie zostali przeniesieni na inne loty. |
| --- | --- |

1)

Pojęcie odwołania (lotu) określone w art. 2 lit. l) rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 295/91 należy interpretować w ten sposób, że w okolicznościach takich jak będące przedmiotem postępowania krajowego dotyczy ono nie tylko sytuacji, gdy odlot danego samolotu wcale nie następuje, ale obejmuje również przypadek, w którym ten samolot wprawdzie wystartował, ale następnie z jakichkolwiek względów był zmuszony zawrócić na lotnisko wylotu, a jego pasażerowie zostali przeniesieni na inne loty.

| 2) | Pojęcie dalszego odszkodowania, o którym mowa w art. 12 rozporządzenia nr 261/2004, należy interpretować w ten sposób, że pozwala sądowi krajowemu zasądzić, na warunkach przewidzianych w konwencji w sprawie ujednolicenia niektórych zasad dotyczących międzynarodowego przewozu lotniczego lub w prawie krajowym, odszkodowanie z tytułu poniesionej szkody, w tym krzywdy, w związku z niewykonaniem umowy przewozu lotniczego. Pojęcie dalszego odszkodowania nie może natomiast służyć sądowi krajowemu za podstawę prawną nakazania przewoźnikowi lotniczemu zwrotu na rzecz pasażerów, których lot był opóźniony lub odwołany, wydatków, jakie musieli oni ponieść w związku z uchybieniem przez tego przewoźnika lotniczego obowiązkom zapewnienia pomocy i opieki, które na nim ciążą na mocy art. 8 i 9 wspomnianego rozporządzenia. |
| --- | --- |

2)

Pojęcie dalszego odszkodowania, o którym mowa w art. 12 rozporządzenia nr 261/2004, należy interpretować w ten sposób, że pozwala sądowi krajowemu zasądzić, na warunkach przewidzianych w konwencji w sprawie ujednolicenia niektórych zasad dotyczących międzynarodowego przewozu lotniczego lub w prawie krajowym, odszkodowanie z tytułu poniesionej szkody, w tym krzywdy, w związku z niewykonaniem umowy przewozu lotniczego. Pojęcie dalszego odszkodowania nie może natomiast służyć sądowi krajowemu za podstawę prawną nakazania przewoźnikowi lotniczemu zwrotu na rzecz pasażerów, których lot był opóźniony lub odwołany, wydatków, jakie musieli oni ponieść w związku z uchybieniem przez tego przewoźnika lotniczego obowiązkom zapewnienia pomocy i opieki, które na nim ciążą na mocy art. 8 i 9 wspomnianego rozporządzenia.

---

(1)  Dz.U. C 113 z 1.5.2010.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/5 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/5

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 13 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden — Niderlandy) — Prism Investments BV przeciwko J.A. van der Meerowi, działającemu jako syndyk masy upadłości Arilco Holland BV

(Sprawa C-139/10) (1)

(Współpraca sądowa w sprawach cywilnych - Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 - Stwierdzenie wykonalności - Podstawy odmowy - Wykonanie w państwie pochodzenia orzeczenia będącego przedmiotem wniosku o stwierdzenie wykonalności)

2011/C 355/07

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Hoge Raad der Nederlanden

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Prism Investments BV

Strona pozwana: J.A. van der Meer, działający jako syndyk masy upadłości Arilco Holland BV

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Hoge Raad der Nederlanden — Wykładnia art. 34, 35, 43, 44 i 45 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. L 12, s. 1) — Podstawy odmowy — Wyczerpujące wyliczenie — Wykonanie obowiązku wynikającego z orzeczenia krajowego będącego przedmiotem wniosku o stwierdzenie wykonalności

Sentencja

Artykuł 45 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, aby sąd rozpatrujący skargę przewidzianą w art. 43 lub 44 rzeczonego rozporządzenia odmówił stwierdzenia wykonalności orzeczenia lub je uchylił z innej przyczyny niż wskazane w jego art. 34 i 35, takiej jak wykonanie tego orzeczenia w państwie członkowskim pochodzenia.

---

(1)  Dz.U. C 134 z 22.5.2010.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/6 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/6

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 13 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van beroep te Brussel — Belgia) — DHL International NV, dawniej Express Line NV przeciwko Belgisch Instituut voor Postdiensten en Telecommunicatie

(Sprawa C-148/10) (1)

(Usługi pocztowe - Zewnętrzne procedury rozpatrywania reklamacji użytkowników - Dyrektywa 97/67/WE - Artykuł 19 - Zakres stosowania - Charakter uzupełniający procedur odwoławczych przewidzianych w prawie krajowym i w prawie Unii - Zakres swobody państw członkowskich - Granice - Artykuł 49 TFUE - Swoboda przedsiębiorczości)

2011/C 355/08

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Hof van beroep te Brussel

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: DHL International NV, dawniej Express Line NV

Strona pozwana: Belgisch Instituut voor Postdiensten en Telecommunicatie

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Hof van beroep te Brussel — Wykładnia art. 19 dyrektywy 97/67/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wspólnych zasad rozwoju rynku wewnętrznego usług pocztowych Wspólnoty oraz poprawy jakości usług (Dz.U. 1998 L 15, s. 14) zmienionej dyrektywami 2002/39/WE (Dz.U. L 176, s. 21) i 2008/6/WE (Dz.U. L 52, s. 3) — Procedura dotycząca reklamacji użytkowników usług pocztowych — System procedury zewnętrznej

Sentencja

| 1) | Dyrektywa 97/67/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wspólnych zasad rozwoju rynku wewnętrznego usług pocztowych Wspólnoty oraz poprawy jakości usług zarówno w wersji pierwotnej, jak również zmieniona na mocy dyrektyw 2002/39/CE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 czerwca 2002 r. i 2008/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 lutego 2008 r. powinna być interpretowana w ten sposób, że nie sprzeciwia się ona przepisom krajowym, które nakładają na operatorów świadczących usługi pocztowe nienależące do zakresu usługi powszechnej obowiązek stosowania zewnętrznej procedury rozpatrywania reklamacji użytkowników usług pocztowych. |
| --- | --- |

1)

Dyrektywa 97/67/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wspólnych zasad rozwoju rynku wewnętrznego usług pocztowych Wspólnoty oraz poprawy jakości usług zarówno w wersji pierwotnej, jak również zmieniona na mocy dyrektyw 2002/39/CE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 czerwca 2002 r. i 2008/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 lutego 2008 r. powinna być interpretowana w ten sposób, że nie sprzeciwia się ona przepisom krajowym, które nakładają na operatorów świadczących usługi pocztowe nienależące do zakresu usługi powszechnej obowiązek stosowania zewnętrznej procedury rozpatrywania reklamacji użytkowników usług pocztowych.

| 2) | Artykuł 49 TFUE powinien być interpretowany w ten sposób, że nie sprzeciwia się on przepisom krajowym, które nakładają na operatorów świadczących usługi pocztowe nienależące do zakresu usługi powszechnej obowiązek stosowania zewnętrznej procedury rozpatrywania reklamacji użytkowników tych usług. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 49 TFUE powinien być interpretowany w ten sposób, że nie sprzeciwia się on przepisom krajowym, które nakładają na operatorów świadczących usługi pocztowe nienależące do zakresu usługi powszechnej obowiązek stosowania zewnętrznej procedury rozpatrywania reklamacji użytkowników tych usług.

---

(1)  Dz.U. C 161 z 19.6.2010.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/6 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/6

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 13 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Baden-Baden — Niemcy) — postępowanie karne przeciwko Leo Apeltowi

(Sprawa C-224/10) (1)

(Dyrektywa 91/439/EWG - Wzajemne uznawanie praw jazdy - Cofnięcie krajowego prawa jazdy wydanego przez państwo członkowskie miejsca zamieszkania i wydanie prawa jazdy kategorii B i D przez inne państwo członkowskie - Odmowa uznania przez państwo członkowskie miejsca zamieszkania - Obowiązek posiadania ważnego prawa jazdy kategorii B w chwili wydawania prawa jazdy kategorii D)

2011/C 355/09

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Landgericht Baden-Baden

Strona w postępowaniu karnym przed sądem krajowym

Leo Apelt

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Landgericht Baden-Baden — Wykładnia art. 1, art. 5 ust. 1 lit. a), art. 7 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 2 i 4 dyrektywy Rady 91/439/EWG z dnia 29 lipca 1991 r. w sprawie praw jazdy (Dz.U. L 237, s. 1), a także art. 11 ust. 4 dyrektywy 2006/126/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie praw jazdy (Dz.U. L 403, s. 18) — Prawo jazdy kategorii B wydane przez państwo członkowskie obywatelowi innego państwa członkowskiego przed cofnięciem mu krajowego prawa jazdy, lecz po zaistnieniu okoliczności uzasadniających cofnięcie mu prawa jazdy — Rozszerzenie prawa jazdy przez wydające państwo członkowskie na kategorię D po upływie okresu obowiązywania zakazu ubiegania się o nowe krajowe prawo jazdy — Możliwość odmowy przez państwo członkowskie uznania ważności tego prawa jazdy ze względu na brak ważnego prawa jazdy kategorii B w chwili wydawania prawa jazdy kategorii D

Sentencja

Artykuł 1 ust. 2, art. 5 ust. 1 lit. a), art. 7 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 2 i 4 dyrektywy Rady 91/439/EWG z dnia 29 lipca 1991 r. w sprawie praw jazdy, zmienionej dyrektywą Komisji 2000/56/WE z dnia 14 września 2000 r., nie stoją na przeszkodzie odmowie uznania przez przyjmujące państwo członkowskie prawa jazdy kategorii B i D wydanego przez inne państwo członkowskie, po pierwsze, gdy posiadacz tego prawa jazdy uzyskał uprawnienie do kierowania pojazdami kategorii B bez spełnienia warunku posiadania zwykłego miejsca zamieszkania i po zatrzymaniu jego prawa jazdy wydanego przez pierwsze państwo członkowskie przez policję w tym państwie, lecz przed orzeczeniem w tym państwie sądowego cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami, a po drugie, gdy posiadacz tego prawa jazdy uzyskał uprawnienie do kierowania pojazdami kategorii D po orzeczeniu cofnięcia uprawnień oraz po wygaśnięciu zakazu ubiegania się o nowe prawo jazdy.

---

(1)  Dz.U. C 221 z 14.8.2010.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/7 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/7

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 13 października 2011 r. — Deutsche Post AG i Republika Federalna Niemiec przeciwko Komisji Europejskiej

(Sprawy połączone C-463/10 P i C-475/10 P) (1)

(Odwołanie - Pomoc państwa - Rozporządzenie (WE) nr 659/1999 - Artykuł 10 ust. 3 - Decyzja nakazująca udzielenie informacji - Akt zaskarżalny w rozumieniu art. 263 TFUE)

2011/C 355/10

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Deutsche Post AG (przedstawiciele: J. Sedemund i T. Lübbig, Rechtsanwälte), Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: T. Henze, J. Möller i N. Graf Vitzthum, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: B. Martenczuk i T. Maxian Rusche, pełnomocnicy)

Przedmiot

Odwołanie od postanowienia Sądu (pierwsza izba) z dnia 14 lipca 2010 r. w sprawie T-570/08 Deutsche Post przeciwko Komisji, w którym Sąd uwzględnił zarzut niedopuszczalności podniesiony przez Komisję i w ten sposób odrzucił jako niedopuszczalną skargę o stwierdzenie nieważności decyzji zawartej w piśmie Komisji z dnia 30 października 2008 r. zawierającym nakaz udzielenia informacji w postępowaniu dotyczącym pomocy państwa dla spółki Deutsche Post AG — Błędna wykładnia pojęcia „akt zaskarżalny” w rozumieniu art. 230 WE — Nieuwzględnienie rodzaju i skutków prawnych zaskarżonego aktu — Naruszenie zasady skutecznej ochrony sądowej

Sentencja

| 1) | Uchyla się postanowienia Sądu Unii Europejskiej z dnia 14 lipca 2010 r. w sprawach T-570/08 Deutsche Post przeciwko Komisji oraz T-571/08 Niemcy przeciwko Komisji. |
| --- | --- |

1)

Uchyla się postanowienia Sądu Unii Europejskiej z dnia 14 lipca 2010 r. w sprawach T-570/08 Deutsche Post przeciwko Komisji oraz T-571/08 Niemcy przeciwko Komisji.

| 2) | Oddala się zarzuty niedopuszczalności podniesione przed Sądem Unii Europejskiej przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Oddala się zarzuty niedopuszczalności podniesione przed Sądem Unii Europejskiej przez Komisję Europejską.

| 3) | Zwraca się sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Unii Europejskiej w celu wydania orzeczenia w przedmiocie podniesionych przez spółkę Deutsche Post (T-570/08) oraz Republikę Federalną Niemiec (T-571/08) wniosków o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 30 października 2008 r. nakazującej Republice Federalnej Niemiec udzielić informacji w ramach postępowania w sprawie pomocy państwa dla spółki Deutsche Post AG. |
| --- | --- |

3)

Zwraca się sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Unii Europejskiej w celu wydania orzeczenia w przedmiocie podniesionych przez spółkę Deutsche Post (T-570/08) oraz Republikę Federalną Niemiec (T-571/08) wniosków o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 30 października 2008 r. nakazującej Republice Federalnej Niemiec udzielić informacji w ramach postępowania w sprawie pomocy państwa dla spółki Deutsche Post AG.

| 4) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawach. |
| --- | --- |

4)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawach.

---

(1)  Dz.U. C 328 z 4.12.2010.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/7 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/7

---

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 13 października 2011 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d'appel de Bruxelles — Belgia) — Waypoint Aviation SA przeciwko État belge — SPF Finances

(Sprawa C-9/11) (1)

(Swobodne świadczenie usług - Przepisy podatkowe - Zaliczenie na poczet podatku przy dochodach z tytułu pożyczek udzielonych na nabycie towarów używanych na terytorium kraju - Wyłączenie towarów, w stosunku do których prawo do korzystania jest przekazywane na osobę trzecią mającą siedzibę w innym państwie członkowskim)

2011/C 355/11

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Cour d'appel de Bruxelles

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Waypoint Aviation SA

Strona pozwana: État belge — SPF Finances

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Cour d'appel de Bruxelles — Wykładnia art. 10 WE (art. 4 ust. 3 UE) i art. 49 WE (art. 56 TFUE) — Uregulowanie krajowe przyznające prawo zaliczenia na poczet podatku osobom otrzymującym przychody z tytułu wierzytelności lub pożyczek udzielonych krajowemu centrum koordynacyjnemu — Prawo używania towarów nabytych za pomocą środków pożyczonych przez spółkę będącą rezydentem należącą do tej samej grupy, do której należy centrum koordynacyjne — Wyłączenie spółek niebędących rezydentami należących do tej samej grupy — Ograniczenia w swobodnym świadczeniu usług

Sentencja

Artykuł 49 WE powinien być interpretowany w ten sposób, iż sprzeciwia się on przepisowi państwa członkowskiego takiemu jak przepis sporny w postępowaniu przed sądem krajowym, który przewiduje przyznanie zaliczenia podatku od przychodów z tytułu pożyczek udzielonych na rzecz określonych spółek na nabycie nowych towarów używanych na terytorium kraju, pod warunkiem że prawo używania towaru nie zostanie przekazane przez spółkę, która nabyła ten towar dzięki pożyczce dającej prawo do zaliczenia podatku, lub przez inną spółkę należącą do tej samej grupy na rzecz podmiotów trzecich innych niż członkowie tej grupy mający siedzibę w tym państwie członkowskim.

---

(1)  Dz.U. C 95 z 26.3.2011.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/8 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/8

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Amsterdam (Niderlandy) w dniu 29 sierpnia 2011 r. — F. P. Jeltes, M. A. Peeters, J. G. J. Arnold przeciwko Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)

(Sprawa C-443/11)

2011/C 355/12

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Rechtbank Amsterdam

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: F.P. Jeltes, M.A. Peeters, J.G.J. Arnold

Strona pozwana: Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy w świetle rozporządzenia nr 883/2004 (1) obowiązuje nadal uzupełniająca treść wydanego w okresie obowiązywania rozporządzenia nr 1408/71 (2) wyroku w sprawie Miethe (3), mianowicie przysługujące atypowym pracownikom przygranicznym prawo wyboru państwa członkowskiego, w którym zgłaszają się do dyspozycji służb zatrudnienia i z którego otrzymują w związku z tym świadczenie z tytułu bezrobocia, ponieważ ich szanse na ponowne podjęcie pracy są największe w państwie członkowskim, które wybiorą? Czy też art. 65 rozporządzenia nr 883/2004, traktowany jako całość, gwarantuje w dostatecznym stopniu, że całkowicie bezrobotni pracownicy przygraniczni otrzymują świadczenia na warunkach, które z punktu widzenia poszukiwania przez nich pracy są najkorzystniejsze i wyrok w sprawie Miethe utracił swój dodatkowy walor? |
| --- | --- |

1)

Czy w świetle rozporządzenia nr 883/2004 (1) obowiązuje nadal uzupełniająca treść wydanego w okresie obowiązywania rozporządzenia nr 1408/71 (2) wyroku w sprawie Miethe (3), mianowicie przysługujące atypowym pracownikom przygranicznym prawo wyboru państwa członkowskiego, w którym zgłaszają się do dyspozycji służb zatrudnienia i z którego otrzymują w związku z tym świadczenie z tytułu bezrobocia, ponieważ ich szanse na ponowne podjęcie pracy są największe w państwie członkowskim, które wybiorą? Czy też art. 65 rozporządzenia nr 883/2004, traktowany jako całość, gwarantuje w dostatecznym stopniu, że całkowicie bezrobotni pracownicy przygraniczni otrzymują świadczenia na warunkach, które z punktu widzenia poszukiwania przez nich pracy są najkorzystniejsze i wyrok w sprawie Miethe utracił swój dodatkowy walor?

| 2) | Czy prawo Unii, w tym przypadku art. 45 TFUE lub art. 7 ust. 2 rozporządzenia 1612/68 (4), stoją na przeszkodzie decyzji państwa członkowskiego odmawiającej całkowicie bezrobotnemu pracownikowi migrującemu (przygranicznemu) — który był w tym państwie ostatnio zatrudniony i co do którego, biorąc pod uwagę istniejące więzi społeczne i rodzinne, można przyjąć, że to w tym państwie ma najlepsze szanse na ponowne podjęcie pracy — świadczenia z tytułu bezrobocia na podstawie przepisów prawnych tego państwa tylko dlatego, że zamieszkuje on w innym państwie członkowskim? |
| --- | --- |

2)

Czy prawo Unii, w tym przypadku art. 45 TFUE lub art. 7 ust. 2 rozporządzenia 1612/68 (4), stoją na przeszkodzie decyzji państwa członkowskiego odmawiającej całkowicie bezrobotnemu pracownikowi migrującemu (przygranicznemu) — który był w tym państwie ostatnio zatrudniony i co do którego, biorąc pod uwagę istniejące więzi społeczne i rodzinne, można przyjąć, że to w tym państwie ma najlepsze szanse na ponowne podjęcie pracy — świadczenia z tytułu bezrobocia na podstawie przepisów prawnych tego państwa tylko dlatego, że zamieszkuje on w innym państwie członkowskim?

| 3) | Jak, przy uwzględnieniu art. 87 ust. 8 rozporządzenia nr 883/2004, art. 17 Karty praw podstawowych oraz zasady pewności prawa, brzmi odpowiedź na powyżej sformułowane pytanie, jeżeli takiemu pracownikowi już przed wejściem w życia rozporządzenia nr 883/2004 zostało przyznane świadczenie z tytułu bezrobocia na podstawie prawa byłego państwa miejsca zatrudnienia i maksymalny okres poboru oraz termin odnowienia prawa do świadczenia jeszcze w tym momencie nie upłynęły (a wypłata świadczenia została wstrzymana, ponieważ bezrobotny podjął nowe zatrudnienie)? |
| --- | --- |

3)

Jak, przy uwzględnieniu art. 87 ust. 8 rozporządzenia nr 883/2004, art. 17 Karty praw podstawowych oraz zasady pewności prawa, brzmi odpowiedź na powyżej sformułowane pytanie, jeżeli takiemu pracownikowi już przed wejściem w życia rozporządzenia nr 883/2004 zostało przyznane świadczenie z tytułu bezrobocia na podstawie prawa byłego państwa miejsca zatrudnienia i maksymalny okres poboru oraz termin odnowienia prawa do świadczenia jeszcze w tym momencie nie upłynęły (a wypłata świadczenia została wstrzymana, ponieważ bezrobotny podjął nowe zatrudnienie)?

| 4) | Czy odpowiedź na pytanie drugie uzyskują inną treść, gdy danemu bezrobotnemu pracownikowi przygranicznemu zapewniono, że może wystąpić z wnioskiem o odnowienie swojego prawa do świadczenia w przypadku, gdyby po podjęciu nowego zatrudnienia znów stał się bezrobotny i odnośne informacje okazały się, na skutek niejasności w praktyce wykonawczej, nieprawidłowe lub niejednoznaczne? |
| --- | --- |

4)

Czy odpowiedź na pytanie drugie uzyskują inną treść, gdy danemu bezrobotnemu pracownikowi przygranicznemu zapewniono, że może wystąpić z wnioskiem o odnowienie swojego prawa do świadczenia w przypadku, gdyby po podjęciu nowego zatrudnienia znów stał się bezrobotny i odnośne informacje okazały się, na skutek niejasności w praktyce wykonawczej, nieprawidłowe lub niejednoznaczne?

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz.U. L 166, s. 1)

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (Dz.U. L 149, s. 2)

(3)  Wyrok z dnia 12 czerwca 1986 r. w sprawie C-1/85, Rec. s. 1837

(4)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1612/68 z dnia 15 października 1968 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Wspólnoty (Dz.U. L 257, s. 2)

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/8 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/8

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg (Niemcy) w dniu 6 września 2011 r. — L przeciwko M

(Sprawa C-463/11)

2011/C 355/13

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: L

Strona pozwana: M

Pytanie prejudycjalne

Czy państwo członkowskie przekracza zakres swojego uznania przyznanego w art. 3 ust. 4 i 5 dyrektywy [2001/42/WE] (1), jeśli w odniesieniu do planów zagospodarowania gminy, które określają sposób użytkowania niewielkich obszarów na poziomie lokalnym oraz ustanawiają ramy dla wydawania zezwoleń na przedsięwzięcia w przyszłości, ale nie są objęte art. 3 ust. 2 dyrektywy 2001/42/WE, poprzez ustanowienie szczególnego rodzaju planu zagospodarowania, charakteryzującego się progiem wielkości powierzchni oraz wymogiem jakościowym, przewiduje z uwzględnieniem odpowiednich kryteriów załącznika II do dyrektywy, że przy sporządzaniu takiego planu zagospodarowania nie uwzględnia się obowiązujących w innym przypadku przepisów proceduralnych dotyczących oceny wpływu na środowisko, a z drugiej strony stanowi, że naruszenie tych przepisów proceduralnych, polegające na dokonaniu nieprawidłowej oceny wymogu jakościowego przez gminę, nie ma wpływu na prawną skuteczność planu zagospodarowania tego szczególnego rodzaju?

---

(1)  Dyrektywa 2001/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2001 r. w sprawie oceny wpływu niektórych planów i programów na środowisko (Dz.U. L 197, s. 30).

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/9 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/9

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Berufsgericht für Heilberufe bei dem Verwaltungsgericht Giessen (Niemcy) w dniu 19 września 2011 r. — Postępowanie przed sądem korporacyjnym przeciwko Kostasowi Konstantinidesowi

(Sprawa C-475/11)

2011/C 355/14

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Berufsgericht für Heilberufe bei dem Verwaltungsgericht Giessen

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona pozwana: Kostas Konstantinides

Uczestnik: Landesärztekammer Hessen

Pytania prejudycjalne

| A. | W przedmiocie art. 5 ust. 3 dyrektywy 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych (1):






  1) | Czy przepis § 12 ust. 1 Berufsordnung für die Ärztinnen und Ärzte in Hessen z dnia 2 września 1998 r. (HÄBI.1998, s. I–VIII), ostatnio zmieniony w dniu 1 grudnia 2008 r. (HÄBI. 2009, s. 749) — BO — zalicza się do przepisów mających charakter zawodowy, w przypadku których w razie ich nieprzestrzegania przez usługodawcę może zostać przeprowadzone w państwie przyjmującym postępowanie przed sądem korporacyjnym w rozumieniu postępowania dyscyplinarnego w sprawie poważnego uchybienia zawodowego w sposób bezpośredni i szczególny związanego z ochroną i bezpieczeństwem konsumentów? |
| --- | --- | --- |

A.

W przedmiocie art. 5 ust. 3 dyrektywy 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych (1):

1)

Czy przepis § 12 ust. 1 Berufsordnung für die Ärztinnen und Ärzte in Hessen z dnia 2 września 1998 r. (HÄBI.1998, s. I–VIII), ostatnio zmieniony w dniu 1 grudnia 2008 r. (HÄBI. 2009, s. 749) — BO — zalicza się do przepisów mających charakter zawodowy, w przypadku których w razie ich nieprzestrzegania przez usługodawcę może zostać przeprowadzone w państwie przyjmującym postępowanie przed sądem korporacyjnym w rozumieniu postępowania dyscyplinarnego w sprawie poważnego uchybienia zawodowego w sposób bezpośredni i szczególny związanego z ochroną i bezpieczeństwem konsumentów?

| 2) | Jeżeli tak: czy dotyczy to również przypadku, w którym w obowiązującym Gebührenordnung für Ärzte (GOÄ) państwa przyjmującego brak jest właściwego kodu świadczenia w odniesieniu do operacji przeprowadzonej przez usługodawcę (tutaj: lekarza)? |
| --- | --- |

2)

Jeżeli tak: czy dotyczy to również przypadku, w którym w obowiązującym Gebührenordnung für Ärzte (GOÄ) państwa przyjmującego brak jest właściwego kodu świadczenia w odniesieniu do operacji przeprowadzonej przez usługodawcę (tutaj: lekarza)?

| 3) | Czy przepisy dotyczące reklamy sprzecznej z zasadami wykonywania zawodu (§ 27 ust. 1–3 w związku z rozdziałem D pkt 13 BO) zaliczają się do przepisów mających charakter zawodowy, w przypadku których w razie ich nieprzestrzegania przez usługodawcę może zostać przeprowadzone w państwie przyjmującym postępowanie przed sądem korporacyjnym w rozumieniu postępowania dyscyplinarnego w sprawie poważnego uchybienia zawodowego w sposób bezpośredni i szczególny związanego z ochroną i bezpieczeństwem konsumentów? |
| --- | --- |

3)

Czy przepisy dotyczące reklamy sprzecznej z zasadami wykonywania zawodu (§ 27 ust. 1–3 w związku z rozdziałem D pkt 13 BO) zaliczają się do przepisów mających charakter zawodowy, w przypadku których w razie ich nieprzestrzegania przez usługodawcę może zostać przeprowadzone w państwie przyjmującym postępowanie przed sądem korporacyjnym w rozumieniu postępowania dyscyplinarnego w sprawie poważnego uchybienia zawodowego w sposób bezpośredni i szczególny związanego z ochroną i bezpieczeństwem konsumentów?

| B. | W przedmiocie art. 6 zdanie pierwsze lit. a) dyrektywy 2005/36/WE:
  Czy wprowadzone na mocy Drittes Gesetz zur Änderung des Heilberufsgesetzes z dnia 16 października 2006 r. (GVBl. I s. 519) w celu transpozycji dyrektywy 2005/36/WE przepisy zmieniające § 3 ust. 1 i 3 Hessisches Gesetz über die Berufsvertretungen, die Berufsausübung, die Weiterbildung und die Berufsgerichtsbarkeit der Ärzte, Zahnärzte, Tierärzte, Apotheker, Psychologischen Psychotherapeuten und Kinder- und Jugendlichenpsychotherapeuten (Heilberufsgesetz) w brzmieniu obwieszczenia z dnia 7 lutego 2003 r. (GVBl. I s. 123), ostatnio zmienionej ustawą z dnia 24 marca 2010 r. (GVBl. I s. 123) uznając, że zarówno właściwe regulaminy zawodowe, jak też przepisy dotyczące sądownictwa korporacyjnego zawarte w rozdziale szóstym Heilberufsgesetz mają w pełnym zakresie zastosowanie do usługodawców (tutaj: lekarzy) prowadzących działalność w państwie przyjmującym tymczasowo w ramach swobody świadczenia usług zgodnie z art. 57 TFUE (poprzednio art. 50 TWE) stanowią prawidłową transpozycję wskazanych wyżej przepisów zawartych w dyrektywie 2005/36/WE? |
| --- | --- |

B.

W przedmiocie art. 6 zdanie pierwsze lit. a) dyrektywy 2005/36/WE:

Czy wprowadzone na mocy Drittes Gesetz zur Änderung des Heilberufsgesetzes z dnia 16 października 2006 r. (GVBl. I s. 519) w celu transpozycji dyrektywy 2005/36/WE przepisy zmieniające § 3 ust. 1 i 3 Hessisches Gesetz über die Berufsvertretungen, die Berufsausübung, die Weiterbildung und die Berufsgerichtsbarkeit der Ärzte, Zahnärzte, Tierärzte, Apotheker, Psychologischen Psychotherapeuten und Kinder- und Jugendlichenpsychotherapeuten (Heilberufsgesetz) w brzmieniu obwieszczenia z dnia 7 lutego 2003 r. (GVBl. I s. 123), ostatnio zmienionej ustawą z dnia 24 marca 2010 r. (GVBl. I s. 123) uznając, że zarówno właściwe regulaminy zawodowe, jak też przepisy dotyczące sądownictwa korporacyjnego zawarte w rozdziale szóstym Heilberufsgesetz mają w pełnym zakresie zastosowanie do usługodawców (tutaj: lekarzy) prowadzących działalność w państwie przyjmującym tymczasowo w ramach swobody świadczenia usług zgodnie z art. 57 TFUE (poprzednio art. 50 TWE) stanowią prawidłową transpozycję wskazanych wyżej przepisów zawartych w dyrektywie 2005/36/WE?

---

(1)  Dz.U. L 255, s. 22.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/9 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/9

---

Skarga wniesiona w dniu 22 września 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Francuskiej

(Sprawa C-485/11)

2011/C 355/15

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Bordes i G. Braun, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Francuska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że Republika Francuska, ustanawiając, na podstawie art. 33 ustawy nr 2009-285 z dnia 5 marca 2009 r. o komunikacji audiowizualnej i nowych publicznych usługach telewizyjnych (loi relative à la communication audiovisuelle et au nouveau service public de la télévision) (1), dodatkową opłatę od operatorów świadczących usługi łączności elektronicznej, uchybiła zobowiązaniom, jakie ciążą na niej na mocy art. 12 dyrektywy 2002/20/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usług łączności elektronicznej (2); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że Republika Francuska, ustanawiając, na podstawie art. 33 ustawy nr 2009-285 z dnia 5 marca 2009 r. o komunikacji audiowizualnej i nowych publicznych usługach telewizyjnych (loi relative à la communication audiovisuelle et au nouveau service public de la télévision) (1), dodatkową opłatę od operatorów świadczących usługi łączności elektronicznej, uchybiła zobowiązaniom, jakie ciążą na niej na mocy art. 12 dyrektywy 2002/20/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usług łączności elektronicznej (2);

| — | obciążenie Republiki Francuskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Francuskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi Komisja podnosi wątpliwości co do zgodności art. 302 bis KH kodeksu podatkowego (Code général des impôts), wprowadzonego na mocy art. 33 ustawy nr 2009-285 z dnia 5 marca 2009 r. o komunikacji audiowizualnej i nowych publicznych usługach telewizyjnych, z ww. dyrektywą w sprawie zezwoleń. Nakładając na przedsiębiorstwa świadczące usługi łączności elektronicznej na podstawie ogólnego zezwolenia pozwana miałaby naruszyć konkretnie art. 12 dyrektywy. Komisja zaprzecza tezie władz krajowych, zgodnie z którą artykuł ten dotyczy wyłącznie opłat, jakie państwa członkowskie mogą nakładać „z tytułu” wydania licencji lub innych czynności związanych z zezwoleniem na prowadzenie działalności w zakresie łączności elektronicznej. Zdaniem skarżącej omawiany artykuł ma na celu uregulowanie wszelkiego rodzaju opłat administracyjnych, to jest związanych z całością kosztów zarządzania, kontroli i stosowania systemu zezwoleń, a nie tylko z kosztami ich wydawania.

---

(1)  JORF nr 0056, s. 4321.

(2)  Dz.U. L 108, s. 21.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/10 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/10

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal da Relação de Guimarães (Portugalia) w dniu 22 września 2011 r. — Jonathan Rodrigues Esteves przeciwko Seguros Allianz Portugal SA

(Sprawa C-486/11)

2011/C 355/16

Język postępowania: portugalski

Sąd krajowy

Tribunal da Relação de Guimarães

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Jonathan Rodrigues Esteves.

Strona pozwana: Seguros Allianz Portugal SA.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 1a trzeciej dyrektywy 90/323/EWG (1) wprowadzony przez art. 4 piątej dyrektywy 2005/14/WE (2) w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do ubezpieczenia w zakresie odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych, powinien być interpretowany w ten sposób, że sprzeciwia się on przepisom krajowym (takim jak art. 505 i 570 Código Civil), zgodnie z którymi obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej za ruch pojazdów samochodowych nie obejmuje odpowiedzialności za szkody na osobie i szkody materialne spowodowane przez rowerzystę w wypadku drogowym, w którym uczestniczyli samochód i rower, pomimo iż wypadek został spowodowany wyłącznie przez zachowanie rowerzysty? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 1a trzeciej dyrektywy 90/323/EWG (1) wprowadzony przez art. 4 piątej dyrektywy 2005/14/WE (2) w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do ubezpieczenia w zakresie odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych, powinien być interpretowany w ten sposób, że sprzeciwia się on przepisom krajowym (takim jak art. 505 i 570 Código Civil), zgodnie z którymi obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej za ruch pojazdów samochodowych nie obejmuje odpowiedzialności za szkody na osobie i szkody materialne spowodowane przez rowerzystę w wypadku drogowym, w którym uczestniczyli samochód i rower, pomimo iż wypadek został spowodowany wyłącznie przez zachowanie rowerzysty?

| 2) | W przypadku odpowiedzi twierdzącej, to znaczy, jeżeli owo wyłączenie odpowiedzialności byłoby sprzeczne z prawem wspólnotowym, to czy wykładnia ww. dyrektyw wspólnotowych jest sprzeczna przepisami krajowymi, które ograniczają lub obniżają owo odszkodowanie z uwzględnieniem winy rowerzysty, z jednej strony, oraz ryzyko związane z pojazdem, z drugiej strony, w przyczynieniu się do zaistnienia wypadku? |
| --- | --- |

2)

W przypadku odpowiedzi twierdzącej, to znaczy, jeżeli owo wyłączenie odpowiedzialności byłoby sprzeczne z prawem wspólnotowym, to czy wykładnia ww. dyrektyw wspólnotowych jest sprzeczna przepisami krajowymi, które ograniczają lub obniżają owo odszkodowanie z uwzględnieniem winy rowerzysty, z jednej strony, oraz ryzyko związane z pojazdem, z drugiej strony, w przyczynieniu się do zaistnienia wypadku?

---

(1)  Dz.U. L 129, s. 33.

(2)  Dz.U. L 149, s. 14.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/10 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/10

---

Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 14 lipca 2011 r. w sprawie T-190/06 Total i Elf Aquitaine SA przeciwko Komisji, wniesione w dniu 27 września 2011 r. przez Total i Elf Aquitaine

(Sprawa C-495/11 P)

2011/C 355/17

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Total SA i Elf Aquitaine SA (przedstawiciele: E. Morgan de Rivery i A. Noël-Baron, adwokaci)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

Wnoszące odwołanie wnoszą do Trybunału o:

| | Tytułem żądania głównego:








  — | uchylenie, na podstawie art. 263 TFUE, wyroku Sądu z dnia 14 lipca 2011 r. w sprawie T-190/06 Total i Elf Aquitaine przeciwko Komisji; |
| --- | --- | --- |

Tytułem żądania głównego:

—

uchylenie, na podstawie art. 263 TFUE, wyroku Sądu z dnia 14 lipca 2011 r. w sprawie T-190/06 Total i Elf Aquitaine przeciwko Komisji;

| — | uwzględnienie żądań przedstawionych w pierwszej instancji; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie żądań przedstawionych w pierwszej instancji;

| — | co za tym idzie, stwierdzenie nieważności art. 1 lit. o) i p), art. 2 lit. i), art. 3 i 4 decyzji Komisji C(2006) 1766 wersja ostateczna z dnia 3 maja 2006 r.; |
| --- | --- |

—

co za tym idzie, stwierdzenie nieważności art. 1 lit. o) i p), art. 2 lit. i), art. 3 i 4 decyzji Komisji C(2006) 1766 wersja ostateczna z dnia 3 maja 2006 r.;

| | tytułem żądania ewentualnego:








  — | uchylenie, na podstawie art. 261 TFUE, grzywien nałożonych tytułem odpowiedzialności solidarnej na Elf Aquitaine i Total na podstawie art. 2 lit. i) ww. decyzji Komisji; |
| --- | --- | --- |

tytułem żądania ewentualnego:

—

uchylenie, na podstawie art. 261 TFUE, grzywien nałożonych tytułem odpowiedzialności solidarnej na Elf Aquitaine i Total na podstawie art. 2 lit. i) ww. decyzji Komisji;

| | tytułem żądania w dalszej kolejności ewentualnego:








  — | zmianę, na podstawie art. 261 TFUE, kwot grzywien nałożonych tytułem odpowiedzialności solidarnej na Elf Aquitaine i Total w art. 2 lit. i) ww. decyzji Komisji; |
| --- | --- | --- |

tytułem żądania w dalszej kolejności ewentualnego:

—

zmianę, na podstawie art. 261 TFUE, kwot grzywien nałożonych tytułem odpowiedzialności solidarnej na Elf Aquitaine i Total w art. 2 lit. i) ww. decyzji Komisji;

| | w każdym razie
  , obciążenie Komisji Europejskiej całością kosztów, w tym także tych poniesionych przez Elf Aquitaine i Total w postępowaniu przed Sądem. |
| --- | --- |

w każdym razie
  , obciążenie Komisji Europejskiej całością kosztów, w tym także tych poniesionych przez Elf Aquitaine i Total w postępowaniu przed Sądem.

Zarzuty i główne argumenty

Elf Aquitaine i Total opierają swe odwołanie na pięciu zarzutach głównych, jednym zarzucie podniesionym tytułem ewentualnym i jednym zarzucie podniesionym tytułem w dalszej kolejności ewentualnym.

W pierwszym zarzucie odwołania podnoszą one naruszenie przez Sąd art. 5 TUE ze względu na to, ze względu na to, że sąd ten miał potwierdzić ważność zasady automatycznego przyjmowania odpowiedzialności spółek dominujących, zastosowanej w niniejszym przypadku przez Komisję, co uzasadnione zostało pojęciem przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 101 TFUE. Takie stanowisko jest zdaniem wnoszącej odwołanie niezgodne z zasadami przypisania kompetencji i subsydiarności (część pierwsza zarzutu) i proporcjonalności (część druga zarzutu).

W drugim zarzucie wnoszące odwołanie podnoszą, że Sąd dokonał oczywiście błędnej wykładni prawa krajowego oraz pojęcia przedsiębiorstwa ze względu na to, iż sąd ten miał w szczególności przypisać niewłaściwą moc prawną zasadzie niezależności osoby prawnej.

W swym trzecim zarzucie wnoszące odwołanie twierdzą, że Sąd z własnej inicjatywy zrezygnował z wyciągnięcia wniosków z karnego charakteru sankcji nakładanych w ramach prawa konkurencji oraz z nowych obowiązków wynikających z Karty Praw Podstawowych UE. Jej zdaniem Sąd miał zastosować w błędny i noszący znamiona nadużycia sposób wynikające z prawa Unii pojęcie przedsiębiorstwa wbrew domniemaniu niezależności, które stanowi podstawę krajowego prawa spółek, oraz nie uwzględniając karnego charakteru sankcji nakładanych w ramach prawa konkurencji. Wnoszące odwołanie twierdzą ponadto, że Sąd powinien był z urzędu podnieść zarzut niezgodności z prawem aktualnego systemu postępowania administracyjnego przed Komisją.

W swym czwartym zarzucie wnoszące odwołanie podnoszą naruszenie prawa do obrony mające wynikać z błędnej wykładni zasad słuszności i równości broni. Sąd miał bowiem jej zdaniem uwzględnić skargę Komisji domagając się przedstawienia niemożliwego dowodu, a także miał popełnić błąd ze względu na to, iż rozstrzygnął, że niezależność spółki zależnej należy oceniać w sposób ogólny na postawie jej związków kapitałowych ze spółką dominującą, podczas gdy zdaniem Elf Aquitaine SA i Total należałoby ją oceniać na podstawie zachowania na danym rynku.

W swym piątym zarzucie wnoszące odwołanie podnoszą, że Sąd naruszył prawo w zakresie dotyczącym ciążącego na Komisji obowiązku uzasadnienia (część pierwsza). Ponadto wnoszące odwołanie zarzucają Sądowi, że ten zastąpił uzasadnienie przez Komisję swym własnym uzasadnieniem (część druga).

W swym szóstym zarzucie wnoszące odwołanie żądają tytułem ewentualnym uchylenia nałożonych na nie grzywien.

W zarzucie siódmym, podniesionym tytułem w dalszej kolejności ewentualnym, wnoszące odwołanie żądają zmiany kwot nałożonych na nie grzywien.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/11 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/11

---

Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 13 lipca 2011 r. w sprawie T-42/07 The Dow Chemical Company i in. przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 27 września 2011 r. przez The Dow Chemical Company, Dow Deutschland Inc., Dow Deutschland Anlagengesellschaft mbH, Dow Europe GmbH

(Sprawa C-499/11 P)

2011/C 355/18

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszące odwołanie: The Dow Chemical Company, Dow Deutschland Inc., Dow Deutschland Anlagengesellschaft mbH, Dow Europe GmbH (przedstawiciele: D. Schroeder, Rechtsanwalt, T. Kuhn, Rechtsanwalt, T. Graf, Advocat)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszących odwołanie

| — | The Dow Chemical Company wnosi do Trybunału Sprawiedliwości o uchylenie wyroku Sądu w sprawie T-42/07 w zakresie, w jakim oddalono w nim żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 29 listopada 2006 r. w sprawie COMP/F/38.638 w zakresie, w jakim dotyczy ona tej spółki; |
| --- | --- |

—

The Dow Chemical Company wnosi do Trybunału Sprawiedliwości o uchylenie wyroku Sądu w sprawie T-42/07 w zakresie, w jakim oddalono w nim żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 29 listopada 2006 r. w sprawie COMP/F/38.638 w zakresie, w jakim dotyczy ona tej spółki;

| — | The Dow Chemical Company wnosi do Trybunału Sprawiedliwości o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 29 listopada 2006 r. w sprawie COM/F/38.638 w zakresie, w jakim dotyczy ona tej spółki; |
| --- | --- |

—

The Dow Chemical Company wnosi do Trybunału Sprawiedliwości o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 29 listopada 2006 r. w sprawie COM/F/38.638 w zakresie, w jakim dotyczy ona tej spółki;

| — | Wszystkie wnoszące odwołanie zwracają się do Trybunału Sprawiedliwości o uchylenie wyroku Sądu w sprawie T-42/07 w zakresie, w jakim oddalono w nim żądanie znacznego obniżenia nałożonych na te spółki grzywien; |
| --- | --- |

—

Wszystkie wnoszące odwołanie zwracają się do Trybunału Sprawiedliwości o uchylenie wyroku Sądu w sprawie T-42/07 w zakresie, w jakim oddalono w nim żądanie znacznego obniżenia nałożonych na te spółki grzywien;

| — | Wszystkie wnoszące odwołanie zwracają się do Trybunału Sprawiedliwości o znaczne obniżenie nałożonych na nie grzywien; |
| --- | --- |

—

Wszystkie wnoszące odwołanie zwracają się do Trybunału Sprawiedliwości o znaczne obniżenie nałożonych na nie grzywien;

| — | Wszystkie wnoszące odwołanie zwracają się do Trybunału Sprawiedliwości o:






  — | obciążenie Komisji kosztami obsługi prawnej oraz pozostałymi kosztami i wydatkami poniesionymi przez wnoszące odwołanie w związku z niniejszą sprawą; oraz |
| --- | --- | --- |

—

Wszystkie wnoszące odwołanie zwracają się do Trybunału Sprawiedliwości o:

—

obciążenie Komisji kosztami obsługi prawnej oraz pozostałymi kosztami i wydatkami poniesionymi przez wnoszące odwołanie w związku z niniejszą sprawą; oraz

| — | podjęcie wszelkich innych środków, jakie Trybunał uzna za stosowne. |
| --- | --- |

—

podjęcie wszelkich innych środków, jakie Trybunał uzna za stosowne.

Zarzuty i główne argumenty

Odwołanie zawiera cztery zarzuty. Wedle zarzutu pierwszego Sąd naruszył prawo, przyjmując, że Komisja nie musi wykonywać swych uprawnień dyskrecjonalnych we właściwy sposób oraz nie przeprowadzając w pełnym zakresie kontroli sądowej w odniesieniu do wykonywania uprawnień dyskrecjonalnych Komisji w zakresie obciążenia The Dow Chemical Company odpowiedzialnością. Zgodnie z zarzutem drugim Sąd naruszył prawo, stosując odmienne traktowanie w odniesieniu do kwot wyjściowych grzywien. Wedle zarzutu trzeciego Sąd naruszył prawo, potwierdzając, że Komisja była uprawniona do wzięcia pod uwagę obrotu The Dow Chemical Company. Stosownie do zarzutu czwartego Sąd naruszył prawo, potwierdzając, że zastosowanie przez Komisję mnożnika o celu odstraszającym nie ma charakteru dyskryminującego.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/12 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/12

---

Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 13 lipca 2011 r. w sprawach T-144/07, T-147/07, T-148/07, T-149/07, T-150/07 i T-154/07, ThyssenKrupp Liften Ascenseurs i in. przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 7 października 2011 r. przez ThyssenKrupp Liften Ascenseurs NV

(Sprawa C-516/11 P)

2011/C 355/19

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Wnoszący odwołanie: ThyssenKrupp Liften Ascenseurs NV (przedstawiciele: O. W. Brouwer i J. Blockx, advocaten)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie zaskarżonego wyroku z dnia 13 lipca 2001 r. w zakresie, w którym sąd oddalił zarzuty wnoszącej odwołanie w pierwszej instancji; |
| --- | --- |

—

uchylenie zaskarżonego wyroku z dnia 13 lipca 2001 r. w zakresie, w którym sąd oddalił zarzuty wnoszącej odwołanie w pierwszej instancji;

| — | rozstrzygnięcie sprawy i następcze stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2007) 512 wersja ostateczna (1) z dnia 21 lutego 2007 r. w sprawie COMP/E-1/38.823 — Windy i Schody ruchome — na podstawie zarzutów wskazanych w postępowaniu w pierwszej instancji lub obniżenie grzywny nałożonej na wnoszącą odwołanie; |
| --- | --- |

—

rozstrzygnięcie sprawy i następcze stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2007) 512 wersja ostateczna (1) z dnia 21 lutego 2007 r. w sprawie COMP/E-1/38.823 — Windy i Schody ruchome — na podstawie zarzutów wskazanych w postępowaniu w pierwszej instancji lub obniżenie grzywny nałożonej na wnoszącą odwołanie;

| — | ewentualnie obniżenie grzywny nałożonej na wnoszącą odwołanie; |
| --- | --- |

—

ewentualnie obniżenie grzywny nałożonej na wnoszącą odwołanie;

| — | ewentualnie — w dalszej kolejności — przekazanie sprawy sądowi do ponownego rozpatrzenia; |
| --- | --- |

—

ewentualnie — w dalszej kolejności — przekazanie sprawy sądowi do ponownego rozpatrzenia;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Wnoszące odwołanie opierają skargę na czterech zarzutach:

| 1) | Naruszenie art. 81 ust. 1 WE (obecnie art. 101 ust. 1 TFUE) w związku z tym, że nieprawidłowości nie mogły w sposób odczuwalny wpłynąć na handel pomiędzy państwami członkowskimi i Komisja wszczęła postępowanie niezgodnie z prawem. |
| --- | --- |

1)

Naruszenie art. 81 ust. 1 WE (obecnie art. 101 ust. 1 TFUE) w związku z tym, że nieprawidłowości nie mogły w sposób odczuwalny wpłynąć na handel pomiędzy państwami członkowskimi i Komisja wszczęła postępowanie niezgodnie z prawem.

| 2) | Naruszenie zasady
  Ne bis in idem. |
| --- | --- |

2)

Naruszenie zasady
  Ne bis in idem.

| 3) | Naruszenie art. 23 rozporządzenia nr 1/2003 (2), art. 48 ust. 1 oraz art. 49 ust. 1 i ust. 3 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz zasady osobistego charakteru kar poprzez przyjęcie solidarnej odpowiedzialności wnoszącej odwołanie w zakresie grzywny obliczonej na podstawie obrotów łącznych. |
| --- | --- |

3)

Naruszenie art. 23 rozporządzenia nr 1/2003 (2), art. 48 ust. 1 oraz art. 49 ust. 1 i ust. 3 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz zasady osobistego charakteru kar poprzez przyjęcie solidarnej odpowiedzialności wnoszącej odwołanie w zakresie grzywny obliczonej na podstawie obrotów łącznych.

| 4) | Nieprawidłowe badanie i niezgodne z prawem zaniechanie sądu poprzez brak zastosowania uprawnienia do nieograniczonej weryfikacji grzywien, w szczególności odnośnie do wielkości danego rynku, celu odstraszającego i współpracy na podstawie obwieszczenia w sprawie współpracy z 2002 r., a także w zakresie wykraczającym poza owe obwieszczenie. |
| --- | --- |

4)

Nieprawidłowe badanie i niezgodne z prawem zaniechanie sądu poprzez brak zastosowania uprawnienia do nieograniczonej weryfikacji grzywien, w szczególności odnośnie do wielkości danego rynku, celu odstraszającego i współpracy na podstawie obwieszczenia w sprawie współpracy z 2002 r., a także w zakresie wykraczającym poza owe obwieszczenie.

---

(1)  Streszczenie w Dz.U. 2008, C 75, s. 19.

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (Dz.U. L 1, s. 1).

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/12 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/12

---

Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 13 lipca 2011 r. w sprawach T-144/07, T-147/07, T-148/07, T-149/07, T-150/07 i T-154/07, ThyssenKrupp Liften Ascenseurs i in. przeciwko Komisji Europejskiej, wniesione w dniu 11 października 2011 r. przez ThyssenKrupp Liften BV

(Sprawa C-519/11 P)

2011/C 355/20

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Wnoszący odwołanie: ThyssenKrupp Liften BV (przedstawiciele: O. W. Brouwer, N. Lorjé, N. Al-Ani, advocaten)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie zaskarżonego wyroku z dnia 13 lipca 2001 r. w zakresie, w którym sąd oddalił zarzuty wnoszącej odwołanie w pierwszej instancji; |
| --- | --- |

—

uchylenie zaskarżonego wyroku z dnia 13 lipca 2001 r. w zakresie, w którym sąd oddalił zarzuty wnoszącej odwołanie w pierwszej instancji;

| — | rozstrzygnięcie sprawy i następcze stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2007) 512 wersja ostateczna (1) z dnia 21 lutego 2007 r. w sprawie COMP/E-1/38.823 — Windy i Schody ruchome — na podstawie zarzutów wskazanych w postępowaniu w pierwszej instancji lub obniżenie grzywny nałożonej na wnoszącą odwołanie; |
| --- | --- |

—

rozstrzygnięcie sprawy i następcze stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2007) 512 wersja ostateczna (1) z dnia 21 lutego 2007 r. w sprawie COMP/E-1/38.823 — Windy i Schody ruchome — na podstawie zarzutów wskazanych w postępowaniu w pierwszej instancji lub obniżenie grzywny nałożonej na wnoszącą odwołanie;

| — | ewentualnie obniżenie grzywny nałożonej na wnoszącą odwołanie; |
| --- | --- |

—

ewentualnie obniżenie grzywny nałożonej na wnoszącą odwołanie;

| — | ewentualnie — w dalszej kolejności — przekazanie sprawy sądowi do ponownego rozpatrzenia; |
| --- | --- |

—

ewentualnie — w dalszej kolejności — przekazanie sprawy sądowi do ponownego rozpatrzenia;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Wnosząca odwołanie opiera skargę na pięciu zarzutach:

| 1) | Naruszenie art. 81 ust. 1 WE (obecnie art. 101 ust. 1 TFUE) w związku z tym, że nieprawidłowości nie mogły w sposób odczuwalny wpłynąć na handel pomiędzy państwami członkowskimi i Komisja wszczęła postępowanie niezgodnie z prawem. |
| --- | --- |

1)

Naruszenie art. 81 ust. 1 WE (obecnie art. 101 ust. 1 TFUE) w związku z tym, że nieprawidłowości nie mogły w sposób odczuwalny wpłynąć na handel pomiędzy państwami członkowskimi i Komisja wszczęła postępowanie niezgodnie z prawem.

| 2) | Naruszenie zasady
  Ne bis in idem. |
| --- | --- |

2)

Naruszenie zasady
  Ne bis in idem.

| 3) | Naruszenie zasady proporcjonalności poprzez określenie nieproporcjonalnej kwoty wyjściowej grzywny. |
| --- | --- |

3)

Naruszenie zasady proporcjonalności poprzez określenie nieproporcjonalnej kwoty wyjściowej grzywny.

| 4) | Naruszenie maksymalnej kwoty grzywien na podstawie art. 23 rozporządzenia nr 1/2003 (2), domniemania niewinności zagwarantowanego w art. 48 ust. 1 oraz w art. 6 ust. 2 EKPC, zasady Nulla poena sine lege zagwarantowanej w art. 49 ust. 1 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, zasady proporcjonalności na podstawie art. 49 ust. 3 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz zasady osobistego charakteru sankcji i osobistej odpowiedzialności poprzez przyjęcie solidarnej odpowiedzialności w zakresie grzywny obliczonej na podstawie obrotów łącznych. |
| --- | --- |

4)

Naruszenie maksymalnej kwoty grzywien na podstawie art. 23 rozporządzenia nr 1/2003 (2), domniemania niewinności zagwarantowanego w art. 48 ust. 1 oraz w art. 6 ust. 2 EKPC, zasady Nulla poena sine lege zagwarantowanej w art. 49 ust. 1 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, zasady proporcjonalności na podstawie art. 49 ust. 3 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz zasady osobistego charakteru sankcji i osobistej odpowiedzialności poprzez przyjęcie solidarnej odpowiedzialności w zakresie grzywny obliczonej na podstawie obrotów łącznych.

| 5) | Nieprawidłowe badanie i niezgodne z prawem zaniechanie sądu poprzez brak zastosowania uprawnienia do nieograniczonej weryfikacji grzywien, w szczególności odnośnie do kwoty wyjściowej, celu odstraszającego i współpracy w zakresie wykraczającym poza obwieszczenie w sprawie współpracy z 2002 r. |
| --- | --- |

5)

Nieprawidłowe badanie i niezgodne z prawem zaniechanie sądu poprzez brak zastosowania uprawnienia do nieograniczonej weryfikacji grzywien, w szczególności odnośnie do kwoty wyjściowej, celu odstraszającego i współpracy w zakresie wykraczającym poza obwieszczenie w sprawie współpracy z 2002 r.

---

(1)  Streszczenie w Dz.U. 2008, C 75, s. 19.

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (Dz.U. L 1, s. 1).

---

Sąd

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/14 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/14

---

Wyrok Sądu z dnia 25 października 2011 r. — CHEMK i KF przeciwko Radzie

(Sprawa T-190/08) (1)

(Dumping - Przywóz żelazokrzemu pochodzącego z byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Chin, Egiptu, Kazachstanu i Rosji - Określenie ceny eksportowej - Marża zysku - Zobowiązanie cenowe - Szkoda - Związek przyczynowy - Wniosek - Prawo do obrony - Obowiązek uzasadnienia)

2011/C 355/21

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Chelyabinsk electrometallurgical integrated plant OAO (CHEMK) (Czelabińsk, Rosja) oraz Kuzneckie ferrosplavy OAO (KF) (Nowokuźnieck, Rosja) (przedstawiciel: P. Vander Schueren, adwokat)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: początkowo J.-P. Hix, następnie J.-P. Hix i B. Driessen, pełnomocnicy, wspierani początkowo przez G. Berrischa i G. Wolfa, a następnie przez G. Berrischa, adwokatów)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo H. van Vliet i K. Talabér-Ritz, następnie H. van Vliet i M. França, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności w części rozporządzenia Rady (WE) nr 172/2008 z dnia 25 lutego 2008 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz żelazokrzemu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, Egiptu, Kazachstanu, byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii i Rosji (Dz.U. L 55, s. 6) w zakresie dotyczącym skarżących

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Chelyabinsk electrometallurgical integrated plant OAO (CHEMK) i Kuzneckie ferrosplavy OAO (KF) pokrywają własne koszty, jak również koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2)

Chelyabinsk electrometallurgical integrated plant OAO (CHEMK) i Kuzneckie ferrosplavy OAO (KF) pokrywają własne koszty, jak również koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej.

| 3) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 197 z 2.8.2008.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/14 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/14

---

Wyrok Sądu z dnia 25 października 2011 r. — Transnational Company „Kazchrome” i ENRC Marketing przeciwko Radzie

(Sprawa T-192/08) (1)

(Dumping - Przywóz żelazokrzemu pochodzącego z byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Chin, Egiptu, Kazachstanu i Rosji - Związek przyczynowy - Interes Wspólnoty - Brak współpracy - Dostępne dane - Status przedsiębiorstwa działającego w warunkach gospodarki rynkowej - Prawo do obrony - Obowiązek uzasadnienia)

2011/C 355/22

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Transnational Company „Kazchrome” AO (Aktoba, Kazachstan) i ENRC Marketing AG (Kloten, Szwajcaria) (przedstawiciele: początkowo L. Ruessmann i A. Willems, następnie A. Willems i S. De Knop, adwokaci)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: początkowo J.-P. Hix, następnie J.-P. Hix i B. Driessen, pełnomocnicy, wspierani początkowo przez G. Berrischa i G. Wolfa, a następnie przez G. Berrischa, adwokatów)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (przedstawiciele: H. van Vliet i K. Talabér-Ritz, pełnomocnicy) oraz Euroalliages (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: J. Bourgeois, Y. van Gerven i N. McNelis, adwokaci)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności w części rozporządzenia Rady (WE) nr 172/2008 z dnia 25 lutego 2008 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz żelazokrzemu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, Egiptu, Kazachstanu, byłej jugosłowiańskiej Republiki Macedonii i Rosji (Dz.U. L 55, s. 6) w zakresie dotyczącym skarżących

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Transnational Company „Kazchrome” i ENRC Marketing pokrywają własne koszty, jak również koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej oraz przez Euroalliages. |
| --- | --- |

2)

Transnational Company „Kazchrome” i ENRC Marketing pokrywają własne koszty, jak również koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej oraz przez Euroalliages.

| 3) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 197 z 2.8.2008.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/15 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/15

---

Wyrok Sądu z dnia 25 października 2011 r. — Aragonesas Industrias y Energía przeciwko Komisji

(Sprawa T-348/08) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek chloranu sodu - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG - Skarga o stwierdzenie nieważności - Podział rynku - Ustalanie cen - Materiał dowodowy - Daty dowodów - Oświadczenia konkurentów - Przyznanie się - Czas trwania naruszenia - Grzywny - Waga naruszenia - Okoliczności łagodzące)

2011/C 355/23

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Aragonesas Industrias y Energía, SA (Barcelona, Hiszpania) (przedstawiciele: I. Forrester, QC oraz adwokaci K. Struckmann, P. Lindfelt i J. Garcia-Nieto Esteva)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Biolan, J. Bourke i R. Sauer, pełnomocnicy)

Przedmiot

Tytułem żądania głównego, stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2008) 2626 wersja ostateczna z dnia 11 czerwca 2008 r. w sprawie postępowania na podstawie art. 81 [WE] i art. 53 porozumienia o EOG (sprawa COMP/38.695 — Chloran sodu) w zakresie, w jakim decyzja ta dotyczy Aragonesas Industrias y Energía, oraz, tytułem żądania ewentualnego, uchylenie lub istotne obniżenie grzywny nałożonej na nią mocą tej decyzji.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność art. 1 lit. g) decyzji Komisji C(2008) 2626 wersja ostateczna z dnia 11 czerwca 2008 r. w sprawie postępowania na podstawie art. 81 [WE] i art. 53 porozumienia o EOG (sprawa COMP/38.695 — Chloran sodu) w zakresie, w jakim Komisja Wspólnot Europejskich uznała, iż Aragonesas Industrias y Energía, SAU dopuściła się naruszenia w okresie, po pierwsze do dnia 16 grudnia 1996 r. do dnia 27 stycznia 1998 r., a po drugie od dnia 1 stycznia 1999 r. do dnia 9 lutego 2000 r. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność art. 1 lit. g) decyzji Komisji C(2008) 2626 wersja ostateczna z dnia 11 czerwca 2008 r. w sprawie postępowania na podstawie art. 81 [WE] i art. 53 porozumienia o EOG (sprawa COMP/38.695 — Chloran sodu) w zakresie, w jakim Komisja Wspólnot Europejskich uznała, iż Aragonesas Industrias y Energía, SAU dopuściła się naruszenia w okresie, po pierwsze do dnia 16 grudnia 1996 r. do dnia 27 stycznia 1998 r., a po drugie od dnia 1 stycznia 1999 r. do dnia 9 lutego 2000 r.

| 2) | Stwierdza się nieważność art. 2 lit. f) decyzji C(2008) 2626 wersja ostateczna w zakresie, w jakim ustala on kwotę grzywny na 9,9 mln EUR. |
| --- | --- |

2)

Stwierdza się nieważność art. 2 lit. f) decyzji C(2008) 2626 wersja ostateczna w zakresie, w jakim ustala on kwotę grzywny na 9,9 mln EUR.

| 3) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

3)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 4) | Aragonesas Industrias y Energía pokryje jedna trzecią kosztów własnych i połowę kosztów poniesionych przez Komisję. |
| --- | --- |

4)

Aragonesas Industrias y Energía pokryje jedna trzecią kosztów własnych i połowę kosztów poniesionych przez Komisję.

| 5) | Komisja pokryje połowę kosztów własnych i dwie trzecie kosztów poniesionych przez Aragonesas Industrias y Energía. |
| --- | --- |

5)

Komisja pokryje połowę kosztów własnych i dwie trzecie kosztów poniesionych przez Aragonesas Industrias y Energía.

---

(1)  Dz.U. C 285 z 8.11.2008.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/15 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/15

---

Wyrok Sądu z dnia 25 października 2011 r. — Uralita przeciwko Komisji

(Sprawa T-349/08) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek chloranu sodu - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE - Skarga o stwierdzenie nieważności - Możliwość przypisania zachowania mającego znamiona naruszenia)

2011/C 355/24

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Uralita, SA (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: I. S. Forrester, QC, oraz adwokaci K. Struckmann, P. Lindfelt i J. Garcia-Nieto Esteva)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Castilla Contreras, R. Sauer, A. Biolan i J. Bourke, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia częściowej nieważności decyzji Komisji C(2008) 2626 wersja ostateczna z dnia 11 czerwca 2008 r. w sprawie postępowania na podstawie art. 81 [WE] i art. 53 porozumienia o EOG (sprawa COMP/38.695 — Chloran sodu), w zakresie w jakim decyzja ta dotyczy skarżącej.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Uralita, SA zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Uralita, SA zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 285 z 8.11.2008.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/15 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/15

---

Wyrok Sądu z dnia 20 października 2011 r. — Eridania Sadam przeciwko Komisji

(Sprawa T-579/08) (1)

(Pomoc państwa - Środki podjęte przez władze włoskie w celu zrekompensowania strat poniesionych przez rafinerię cukru w Villasor (Włochy) w następstwie suszy - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem - Obowiązek uzasadnienia - Wytyczne dotyczące pomocy państwa w sektorze rolnym)

2011/C 355/25

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Eridania Sadam (Bolonia, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci G. M. Roberti, I. Perego, B. Amabile i M. Serpone)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Rossi i B. Stromsky, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji 2009/704/WE wersja ostateczna z dnia 16 lipca 2008 r. w sprawie pomocy państwa C 29/04 (ex N 328/2003), której Włochy zamierzają udzielić na rzecz rafinerii cukru w Villasor będącej własnością spółki Sadam ISZ (Dz.U. 2009, L 244, s. 10).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Eridania Sadam pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Eridania Sadam pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

---

(1)  Dz.U. C 44 z 21.2.2009

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/16 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/16

---

Wyrok Sądu z dnia 20 października 2011 r. — Alfastar Benelux przeciwko Radzie

(Sprawa T-57/09) (1)

(Zamówienia publiczne na usługi - Procedura przetargowa - Świadczenie usług konserwacji technicznej oraz pomocy i serwisu na miejscu komputerów osobistych, drukarek i urządzeń peryferyjnych sekretariatu generalnego Rady - Odrzucenie oferty jednego z kandydatów - Obowiązek uzasadnienia)

2011/C 355/26

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Alfastar Benelux (Ixelles, Belgia) (przedstawiciel: N. Keramidas, adwokat)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Balta, M. Vitsentzatos i M. Robert, pełnomocnicy)

Przedmiot

Po pierwsze, żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Rady z dnia 1 grudnia 2008 r. w sprawie odrzucenia oferty złożonej przez ugrupowanie przedsiębiorstw Alfastar-Siemens, w skład którego wchodzą Alfastar Benelux i Siemens IT Solutions and Services SA, w ramach postępowania przetargowego UCA/218/07 na konserwację techniczną oraz usługi pomocy i serwisu na miejscu komputerów osobistych, drukarek i urządzeń peryferyjnych sekretariatu generalnego Rady (Dz.U. 2008/S 91-122796) i przyznania zamówienia innemu kandydatowi. Po drugie, żądanie odszkodowania.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Rady z dnia 1 grudnia 2008 r. w sprawie odrzucenia oferty złożonej przez ugrupowanie przedsiębiorstw Alfastar-Siemens, w skład którego wchodzą Alfastar Benelux i Siemens IT Solutions and Services SA, w ramach postępowania przetargowego UCA/218/07 na konserwację techniczną oraz usługi pomocy i serwisu na miejscu komputerów osobistych, drukarek i urządzeń peryferyjnych sekretariatu generalnego Rady i przyznania zamówienia innemu kandydatowi. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Rady z dnia 1 grudnia 2008 r. w sprawie odrzucenia oferty złożonej przez ugrupowanie przedsiębiorstw Alfastar-Siemens, w skład którego wchodzą Alfastar Benelux i Siemens IT Solutions and Services SA, w ramach postępowania przetargowego UCA/218/07 na konserwację techniczną oraz usługi pomocy i serwisu na miejscu komputerów osobistych, drukarek i urządzeń peryferyjnych sekretariatu generalnego Rady i przyznania zamówienia innemu kandydatowi.

| 2) | Żądanie odszkodowania zostaje oddalone. |
| --- | --- |

2)

Żądanie odszkodowania zostaje oddalone.

| 3) | Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3)

Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 102 z 1.5.2009.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/16 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/16

---

Wyrok Sądu z dnia 20 października 2011 r. — Poloplast przeciwko OHIM — Polypipe (P)

(Sprawa T-189/09) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego P - Wcześniejsze graficzne wspólnotowe znaki towarowe P i P POLYPIPE - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Podobieństwo oznaczeń - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

2011/C 355/27

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Poloplast GmbH & Co. KG (Leonding, Austria) (przedstawiciel: G. Bruckmüller, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: R. Pethke, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Polypipe Ltd (Edlinton, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: początkowo K. E. Gilbert i M. H. Blair, solicitors, następnie K. E. Gilbert, M. H. Blair i S. S. Malynicz, barrister)

Przedmiot

Skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 25 lutego 2009 r. (sprawa R 80/2008-2) dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu między Polypipe Ltd a Poloplast GmbH & Co. KG

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Poloplast GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania, w tym niezbędnymi kosztami poniesionymi przez Polypipe Ltd w trakcie postępowania przed Izbą Odwoławczą Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM). |
| --- | --- |

2)

Poloplast GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania, w tym niezbędnymi kosztami poniesionymi przez Polypipe Ltd w trakcie postępowania przed Izbą Odwoławczą Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM).

---

(1)  Dz.U. C 167 z 18.7.2009.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/17 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/17

---

Wyrok Sądu z dnia 20 października 2011 r. COR Sitzmöbel Helmut Lübke przeciwko OHIM — El Corte Inglés (COR)

(Sprawa T-214/09) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Wniosek o rozszerzenie terytorialnego zakresu ochrony rejestracji międzynarodowej - Słowny znak towarowy COR - Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy CADENACOR - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009) - Podobieństwo oznaczeń - Podobieństwo towarów)

2011/C 355/28

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: COR Sitzmöbel Helmut Lübke GmbH & Co. KG (Rheda-Wiedenbrück, Niemcy) (przedstawiciele: Y.-G. von Amsberg i A.-S. Loesenbeck, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: A. Folliard-Monguiral i G. Schneider, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: El Corte Inglés, SA (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: J.L. Rivas Zurdo, M. E. López Camba i E. Seijo Veiguela, adwokaci)

Przedmiot

Skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 4 marca 2009 r. (sprawa R 376/2008-2), dotyczącej postępowania w sprawie sprzeciwu między El Corte Inglés, SA a Cor Sitzmöbel Helmut Lübke GmbH & Co. KG.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | COR Sitzmöbel Helmut Lübke GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami. |
| --- | --- |

2)

COR Sitzmöbel Helmut Lübke GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami.

---

(1)  Dz.U. C 180 z 1.8.2009.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/17 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/17

---

Wyrok Sądu z dnia 26 października 2011 r. — Bayerische Asphaltmischwerke przeciwko OHIM — Koninklijke BAM Groep (bam)

(Sprawa T-426/09) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego BAM - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy BAM - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Brak podobieństwa towarów - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

2011/C 355/29

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Bayerische Asphaltmischwerke GmbH & Co. KG für Straßenbaustoffe (Hofolding, Niemcy) (przedstawiciele: G. Würtenberger i R. Kunze, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: P. Geroulakos, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Koninklijke BAM Groep NV (Bunnik, Niderlandy) (przedstawiciele: początkowo J. van Manen, następnie J. van Manen i M. van de Braak, i w końcu J. van Manen i R. Sjoerdsma, adwokaci)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 11 sierpnia 2009 r. (sprawa R 1005/2008-2), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Bayerische Asphaltmischwerke GmbH & Co. KG für Straßenbaustoffe i Koninklijke BAM Groep NV.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Bayerische Asphaltmischwerke GmbH & Co. KG für Straßenbaustoffe zostaje obciążona, poza kosztami własnymi, kosztami poniesionymi przez Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) i Koninklijke BAM Groep NV, włącznie, w odniesieniu do tej ostatniej, z niezbędnymi kosztami poniesionymi w związku z postępowaniem przed Izbą Odwoławczą. |
| --- | --- |

2)

Bayerische Asphaltmischwerke GmbH & Co. KG für Straßenbaustoffe zostaje obciążona, poza kosztami własnymi, kosztami poniesionymi przez Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) i Koninklijke BAM Groep NV, włącznie, w odniesieniu do tej ostatniej, z niezbędnymi kosztami poniesionymi w związku z postępowaniem przed Izbą Odwoławczą.

---

(1)  Dz.U. C 11 z 16.1.2010.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/17 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/17

---

Wyrok Sądu z dnia 26 października 2011 r. — Dufour przeciwko EBC

(Sprawa T-436/09) (1)

(Dostęp do dokumentów - Decyzja 2004/258/WE - Bazy danych EBC, które służyły do przygotowania sprawozdań dotyczących naboru i przepływu personelu - Odmowa dostępu - Skarga o stwierdzenie nieważności - Interes prawny - Dopuszczalność - Pojęcie dokumentu - Skarga o odszkodowanie - Przedwczesny charakter)

2011/C 355/30

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Julien Dufour (Jolivet, Francja) (przedstawiciele: adwokaci I. Schoenacker Rossi i H. Djeyaramane)

Strona pozwana: Europejski Bank Centralny (EBC) (przedstawiciele: początkowo K. Laurinavicius i S. Lambrinoc, następnie S. Lambrinoc i P. Embley, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę skarżącą: Królestwo Danii (przedstawiciele: B. Weis Fogh i. S. Juul Jørgensen, pełnomocnicy); Republika Finlandii (przedstawiciele: początkowo J. Heliskoski, H. Leppo i M. Pere, następnie J. Heliskoski i H. Leppo, pełnomocnicy); Królestwo Szwecji (przedstawiciele: A. Falk, K. Petkovska i S. Johannesson, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (przedstawiciele: J.P. Keppenne i C. ten Dam, pełnomocnicy)

Przedmiot

Po pierwsze, żądanie stwierdzenia nieważności odmownej decyzji zarządu EBC, przekazanej skarżącemu pismem prezesa EBC w dniu 2 września 2009 r., w sprawie złożonego przez skarżącego wniosku o uzyskanie dostępu do baz danych, które stanowiły podstawę sporządzania sprawozdań EBC dotyczących naboru i przepływu personelu a po drugie, żądanie nakazania EBC udostępnienia skarżącemu rozpatrywanych baz danych i wreszcie, żądanie naprawienia szkody rzekomo przez niego poniesionej w związku z oddaleniem wniosku o dostęp do baz.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji zarządu Europejskiego Banku Centralnego (EBC), przekazanej Julienowi Dufourowi pismem prezesa EBC w dniu 2 września 2009 r. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji zarządu Europejskiego Banku Centralnego (EBC), przekazanej Julienowi Dufourowi pismem prezesa EBC w dniu 2 września 2009 r.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | EBC pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez J. Dufoura. |
| --- | --- |

3)

EBC pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez J. Dufoura.

| 4) | Królestwo Danii, Republika Finlandii, Królestwo Szwecji oraz Komisja Europejska pokrywają swe własne koszty postępowania. |
| --- | --- |

4)

Królestwo Danii, Republika Finlandii, Królestwo Szwecji oraz Komisja Europejska pokrywają swe własne koszty postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 11 z 16.1.2010.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/18 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/18

---

Wyrok Sądu z dnia 26 października 2011 r. — Intermark przeciwko OHIM — Natex International (NATY'S)

(Sprawa T-72/10) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego NATY’S - Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy Naty - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Podobieństwo towarów - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Częściowe oddalenie sprzeciwu)

2011/C 355/31

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Intermark Srl (Stei, Rumunia) (przedstawiciel: Á. László, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: G. Mannucci, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Natex International Trade SpA (Pioltello, Włochy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 2 grudnia 2009 r. (sprawa R 953/2009-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Intermark Srl a Natex International Trade SpA.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Intermark Srl zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Intermark Srl zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 113 z 1.5.2010.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/18 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/18

---

Wyrok Sądu z dnia 20 października 2011 r. — Scatizza przeciwko OHIM — Jacinto (Horse Couture)

(Sprawa T-238/10) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Horse Couture - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy HORSE - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Podobieństwo oznaczeń - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

2011/C 355/32

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Stephanie Scatizza (Breganzona, Szwajcaria) (przedstawiciele: adwokaci P. Perani i P. Pozzi)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: S. Schäffner, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Manuel Jacinto, Lda (São Paio de Oleiros, Portugalia)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 5 marca 2010 r. (sprawa R 723/2009-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Manuel Jacinto, Lda a Stephanie Scatizzą.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Stephanie Scatizza zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Stephanie Scatizza zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 209 z 31.7.2010.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/19 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/19

---

Wyrok Sądu z dnia 25 października 2011 r. — Microban International i Microban (Europe) przeciwko Komisji

(Sprawa T-262/10) (1)

(Zdrowie publiczne - Wykaz dodatków, które mogą być używane do wytwarzania materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczymi - Wycofanie przez pierwotnego wnioskodawcę wniosku o włączenie dodatku do wykazu - Decyzja Komisji o niewłączeniu 2,4,4’-trichloro-2’-hydroksydifenyloeteru do wykazu - Skarga o stwierdzenie nieważności - Dopuszczalność - Akt prawny - Bezpośrednie oddziaływanie - Brak środków wykonawczych - Podstawa prawna)

2011/C 355/33

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Microban International Ltd (Huntersville, Północna Karolina, Stany Zjednoczone) i Microban (Europe) Ltd (Cannock, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: adwokat M. Sánchez Rydelski)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Pignataro i T. Scharf, pełnomocnicy)

Przedmiot

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2010/169/UE z dnia 19 marca 2010 r. dotyczącej niewłączenia 2,4,4’-trichloro-2’-hydroksydifenyloeteru do unijnego wykazu dodatków, które mogą być używane do wytwarzania materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczymi na mocy dyrektywy 2002/72/WE (Dz.U. L 75, s. 25)

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Komisji 2010/169/UE z dnia 19 marca 2010 r. dotyczącej niewłączenia 2,4,4’-trichloro-2’-hydroksydifenyloeteru do unijnego wykazu dodatków, które mogą być używane do wytwarzania materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczymi na mocy dyrektywy 2002/72/WE. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji 2010/169/UE z dnia 19 marca 2010 r. dotyczącej niewłączenia 2,4,4’-trichloro-2’-hydroksydifenyloeteru do unijnego wykazu dodatków, które mogą być używane do wytwarzania materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczymi na mocy dyrektywy 2002/72/WE.

| 2) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty, jak również koszty poniesione przez Microban International Ltd i Microban (Europe) Ltd. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty, jak również koszty poniesione przez Microban International Ltd i Microban (Europe) Ltd.

---

(1)  Dz.U. C 221 z 14.8.2010.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/19 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/19

---

Postanowienie Sądu z dnia 12 października 2011 r. — Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro przeciwko Komisji

(Sprawa T-353/10) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Nota obciążeniowa - Zarzut niedopuszczalności - Umowny charakter sporu - Charakter skargi - Akt zaskarżalny)

2011/C 355/34

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro AE (Ateny, Grecja) (przedstawiciel: E. Tzannini, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Triantafyllou i A. Sauka, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności w części noty obciążeniowej wydanej przez Komisję w dniu 22 lipca 2010 r. w celu odzyskania kwoty 109 415,20 EUR wypłaconej skarżącej w ramach wkładu finansowego dla wsparcia projektu badań naukowych w dziedzinie medycyny

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

| 2) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty, a także koszty poniesione przez Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro AE. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty, a także koszty poniesione przez Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro AE.

---

(1)  Dz.U. C 288 z 23.10.2010.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/19 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/19

---

Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 14 października 2011 r. — Rousse Industry przeciwko Komisji

(Sprawa T-489/11 R)

(Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego - Pomoc państwa - Decyzja stwierdzająca niezgodność pomocy z wspólnym rynkiem i nakazująca jej odzyskanie - Wniosek o zawieszenie wykonania - Uchybienie wymogom formalnym - Niedopuszczalność)

2011/C 355/35

Język postępowania: bułgarski

Strony

Strona skarżąca: Rousse Industry (Rousse, Bułgaria) (przedstawiciele: adwokaci A. Angelov i S. Panov)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Urraca Caviedes i D. Stefanov, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek o zawieszenie wykonania decyzji Komisji C(2011) 4903 wersja ostateczna z dnia 13 lipca 2011 r. stwierdzającej niezgodność ze wspólnym rynkiem pomocy przyznanej przez Bułgarię na rzecz Rousse Industry w postaci niespłaconych wierzytelności państwa (pomoc państwa C 12/2010 i N 389/2009), w zakresie w jakim decyzja ta nakazuje odzyskanie tej pomocy od skarżącej.

Sentencja

| 1) | Wniosek w przedmiocie środka tymczasowego zostaje oddalony. |
| --- | --- |

1)

Wniosek w przedmiocie środka tymczasowego zostaje oddalony.

| 2) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

2)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/20 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/20

---

Skarga wniesiona w dniu 21 września 2011 r. — „Rauscher” Consumer Products przeciwko OHIM (przedstawienie tamponu)

(Sprawa T-492/11)

2011/C 355/36

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca:„Rauscher” Consumer Products GmbH (Wiedeń, Austria) (przedstawiciel: Rechtsanwalt M. Stütz)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 20 lipca 2011 r. w sprawie R 2168/2010-1; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 20 lipca 2011 r. w sprawie R 2168/2010-1;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy przedstawiający tampon dla towarów z klas 3 i 5

Decyzja eksperta: odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009, ponieważ przedmiotowy wspólnotowy znak towarowy ma charakter odróżniający

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/20 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/20

---

Skarga wniesiona w dniu 23 września 2011 r. — Niemcy przeciwko Komisji

(Sprawa T-500/11)

2011/C 355/37

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: T. Henze i K. Petersen, Rechtsanwälte)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2011) 4922 wersja ostateczna z dnia 13 lipca 2011 r. w sprawie pomocy państwa N 438/2010 C(2011), w zakresie, w jakim w decyzji tej stwierdzono, że cały program pożyczek podporządkowanych podlega przepisom rozporządzenia Komisji (WE) nr 1998/2006 w sprawie stosowania art. 87 i 88 traktatu do pomocy de minimis; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2011) 4922 wersja ostateczna z dnia 13 lipca 2011 r. w sprawie pomocy państwa N 438/2010 C(2011), w zakresie, w jakim w decyzji tej stwierdzono, że cały program pożyczek podporządkowanych podlega przepisom rozporządzenia Komisji (WE) nr 1998/2006 w sprawie stosowania art. 87 i 88 traktatu do pomocy de minimis;

| — | posiłkowo, stwierdzenie nieważności całej decyzji; |
| --- | --- |

—

posiłkowo, stwierdzenie nieważności całej decyzji;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarga wymierzona jest przeciwko decyzji Komisji w sprawie programu pożyczek podporządkowanych WACHSTUM realizowanego w odniesieniu do przedsiębiorstw, które uzyskały ocenę ratingową w kraju związkowym Saksonia-Anhalt, w zakresie, w jakim w decyzji tej stwierdzono, że cały ten program podlega przepisom rozporządzenia (WE) nr 1998/2006 (1) w sprawie pomocy de minimis.

Strona skarżąca kwestionuje stanowisko Komisji, wedle którego ze względu na sam fakt, że pożyczki zostały udzielone przez specjalną instytucję kredytową należy uznać, iż nie zostały one przyznane na warunkach rynkowych, wobec czego spełnione winny zostać wymogi rozporządzenia w sprawie pomocy de minimis.

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 107 TFUE w związku z art. 1 i 2 rozporządzenia nr 1998/2006 poprzez błędne przyjęcie lub samo założenie, że powstała korzyść.
  Strona skarżąca podnosi, że twierdzenie Komisji, że sporny środek podlega rozporządzeniu w sprawie pomocy de minimis obarczone jest istotnym błędem. Adresaci programu pożyczek nie uzyskali żadnej korzyści w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, wobec czego, już ze względu na sam ten fakt rzeczony program — w formie, w jakiej był on na ogół stosowany — nie może zostać uznany za pomoc.






  — | Komisja nie powinna była dojść do wniosku, że powstała korzyść, wyłącznie na podstawie okoliczności, że pożyczki zostały udzielone przez specjalną instytucję kredytową. Bardziej istotne w tym względzie są warunki, na jakich pożyczki zostały przyznane. Dla dokonania oceny, czy powstała korzyść, rozważyć należy żądaną stopę odsetkową, zabezpieczenie pożyczki, a także ogólną sytuację przedsiębiorstwa, które otrzymało pożyczkę. Trzeba ustalić, czy inwestor prywatny uzyskałby porównywalną pożyczkę oprocentowaną według uzgodnionej stopy i zabezpieczoną w określony sposób. |
| --- | --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 107 TFUE w związku z art. 1 i 2 rozporządzenia nr 1998/2006 poprzez błędne przyjęcie lub samo założenie, że powstała korzyść.

Strona skarżąca podnosi, że twierdzenie Komisji, że sporny środek podlega rozporządzeniu w sprawie pomocy de minimis obarczone jest istotnym błędem. Adresaci programu pożyczek nie uzyskali żadnej korzyści w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, wobec czego, już ze względu na sam ten fakt rzeczony program — w formie, w jakiej był on na ogół stosowany — nie może zostać uznany za pomoc.

—

Komisja nie powinna była dojść do wniosku, że powstała korzyść, wyłącznie na podstawie okoliczności, że pożyczki zostały udzielone przez specjalną instytucję kredytową. Bardziej istotne w tym względzie są warunki, na jakich pożyczki zostały przyznane. Dla dokonania oceny, czy powstała korzyść, rozważyć należy żądaną stopę odsetkową, zabezpieczenie pożyczki, a także ogólną sytuację przedsiębiorstwa, które otrzymało pożyczkę. Trzeba ustalić, czy inwestor prywatny uzyskałby porównywalną pożyczkę oprocentowaną według uzgodnionej stopy i zabezpieczoną w określony sposób.

| — | Zgodnie z dotychczasową praktyką Komisji wskaźniki te, w odniesieniu do pożyczek podporządkowanych, zostały uściślone w ramach tzw. metody brandenburskiej, na podstawie obwieszczenia Komisji w sprawie stopy referencyjnej, tak że oznaczają one, iż pomoc w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE nie istnieje. Komisja odstąpiła nagle od tej praktyki decyzyjnej i opiera się obecnie jedynie na cechach instytucji kredytowej udzielającej pożyczki. Jest to jednak wskaźnik całkowicie niewłaściwy, gdyż specjalne instytucje kredytowe mogą także funkcjonować na zasadach rynkowych. |
| --- | --- |

—

Zgodnie z dotychczasową praktyką Komisji wskaźniki te, w odniesieniu do pożyczek podporządkowanych, zostały uściślone w ramach tzw. metody brandenburskiej, na podstawie obwieszczenia Komisji w sprawie stopy referencyjnej, tak że oznaczają one, iż pomoc w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE nie istnieje. Komisja odstąpiła nagle od tej praktyki decyzyjnej i opiera się obecnie jedynie na cechach instytucji kredytowej udzielającej pożyczki. Jest to jednak wskaźnik całkowicie niewłaściwy, gdyż specjalne instytucje kredytowe mogą także funkcjonować na zasadach rynkowych.

| 2) | Zarzut drugi dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia wynikającego z art. 296 TFUE
  Strona skarżąca podnosi ponadto, że naruszony został przewidziany w art. 296 TFUE obowiązek uzasadnienia, ponieważ Komisja poprzestała na przedstawieniu założeń i wywodów natury ogólnej, nie wyjaśniając jednak, pod jakim względem warunki, na jakich udzielono spornych pożyczek różniły się od typowych warunków rynkowych, ani dlaczego nagle odstąpiła od swej dotychczasowej praktyki decyzyjnej. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia wynikającego z art. 296 TFUE

Strona skarżąca podnosi ponadto, że naruszony został przewidziany w art. 296 TFUE obowiązek uzasadnienia, ponieważ Komisja poprzestała na przedstawieniu założeń i wywodów natury ogólnej, nie wyjaśniając jednak, pod jakim względem warunki, na jakich udzielono spornych pożyczek różniły się od typowych warunków rynkowych, ani dlaczego nagle odstąpiła od swej dotychczasowej praktyki decyzyjnej.

| 3) | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia pod różnymi względami prawa do bycia wysłuchanym
  Strona skarżąca utrzymuje także, że pod różnymi względami naruszone zostało jej prawo do bycia wysłuchaną, gdyż przed wydaniem zaskarżonej decyzji Komisja nie omówiła z rządem federalnym kwestii zmiany swego stanowiska. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia pod różnymi względami prawa do bycia wysłuchanym

Strona skarżąca utrzymuje także, że pod różnymi względami naruszone zostało jej prawo do bycia wysłuchaną, gdyż przed wydaniem zaskarżonej decyzji Komisja nie omówiła z rządem federalnym kwestii zmiany swego stanowiska.

---

(1)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 traktatu do pomocy de minimis (Dz.U. L 379, s. 5).

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/21 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/21

---

Skarga wniesiona w dniu 26 września 2011 r. — Aldi przeciwko OHIM — Dialcos (dialdi)

(Sprawa T-505/11)

2011/C 355/38

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Aldi GmbH & Co. KG (Mülheim an der Ruhr, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci N. Lützenrath, U. Rademacher, L. Kolks i C. Fürsen)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Dialcos SpA (Due Carrare, Włochy)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 5 lipca 2011 r. w sprawie R 1097/2010-2; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 5 lipca 2011 r. w sprawie R 1097/2010-2;

| — | obciążanie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążanie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Dialcos SpA

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy zawierający element słowny „dialdi” dla towarów z klas 29 i 30

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: strona skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowny znak towarowy „ALDI” dla towarów i usług z klas 3, 4, 7, 9, 16, 24, 25, 29, 30, 31, 32, 33, 34 i 36

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: oddalenie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 ze względu na to, że w przypadku kolidujących ze sobą znaków towarowych istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/21 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/21

---

Skarga wniesiona w dniu 28 września 2011 r. — i-content przeciwko OHIM — Decathlon (BETWIN)

(Sprawa T-514/11)

2011/C 355/39

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: i-content Ltd Zweigniederlassung Deutschland (Berlin, Niemcy) (przedstawiciel: A. Nordemann, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Decathlon SA (Villeneuve d'Ascq, Francja)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby odwoławczej Urzędu Harmonizacji w Ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 30 czerwca 2011 r. w sprawie R 1816/2010-1 oraz oddalenie sprzeciwu nr B 001494205; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby odwoławczej Urzędu Harmonizacji w Ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 30 czerwca 2011 r. w sprawie R 1816/2010-1 oraz oddalenie sprzeciwu nr B 001494205;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „BETWIN” między innymi dla towarów z klas 25, 26 oraz 28 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 72811652

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Decathlon SA

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: graficzny wspólnotowy znak towarowy nr 6780951 „bTwin” między innymi dla towarów z klas 25 i 28; graficzny francuski znak towarowy nr 23191414 „bTwin” między innymi dla towarów z klasy 25; graficzny francuski znak towarowy nr 99822017 „bTwin” między innymi dla towarów z klasy 28

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: częściowe uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołanie

Podniesione zarzuty: naruszenie artykułu 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 polegające na błędnym przyjęciu przez Izbę Odwoławczą, iż sporne znaki towarowe są łudząco podobne.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/22 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/22

---

Skarga wniesiona w dniu 27 września 2011 r. — Delphi Technologies przeciwko OHIM (INNOVATION FOR THE REAL WORLD)

(Sprawa T-515/11)

2011/C 355/40

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Delphi Technologies, Inc. (Wilmington, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci C. Albrecht i J. Heumann)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 23 czerwca 2011 r. w sprawie R 1967/2010-2; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 23 czerwca 2011 r. w sprawie R 1967/2010-2;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „INNOVATION FOR THE REAL WORLD” dla towarów z klas 7, 9, 10 i 12 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 7072705

Decyzja eksperta: odrzucenie zgłoszenia w całości

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009 ze względu na to, że Izba Odwoławcza: i) nie zrozumiała poprawnie ciężaru dowodu i argumentacji określonego w art. 7 ust. 1 lit. b); ii) błędnie zastosowała odpowiednie orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości odnoszące się do oceny charakteru odróżniającego sloganów i ewentualnego znaczenia zgłoszonego znaku towarowego; oraz iii) pominęła znaczące używanie i powszechną znajomość znaku towarowego, które mają znaczenie dla postrzegania sloganu przez właściwych konsumentów. Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009 i ogólnych zasad postępowania administracyjnego ze względu na to, że Izba Odwoławcza nie wzięła pod uwagę, iż identyczne i podobne slogany ze słowem „INNOVATION” zostały już zarejestrowane w Unii Europejskiej i w szczególności przez OHIM.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/22 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/22

---

Skarga wniesiona w dniu 29 września 2011 r. — United States Polo Association przeciwko OHIM — Polo/Lauren (dwaj gracze polo)

(Sprawa T-517/11)

2011/C 355/41

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: United States Polo Association (Kentucky, Stany Zjednoczone Ameryki) (przedstawiciele: adwokaci P. Goldenbaum, I. Rohr i T. Melchert)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: The Polo/Lauren Company, LP (Nowy Jork, Stany Zjednoczone Ameryki)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 17 czerwca 2011 r. w sprawie R 1107/2010-2; oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 17 czerwca 2011 r. w sprawie R 1107/2010-2; oraz

| — | obciążenie strony pozwanej jej własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą; |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej jej własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą;

| — | obciążenie drugiej strony postępowania przed Izbą Odwoławczą jej własnymi kosztami w przypadku, gdyby wstąpiła do sprawy w charakterze interwenienta. |
| --- | --- |

—

obciążenie drugiej strony postępowania przed Izbą Odwoławczą jej własnymi kosztami w przypadku, gdyby wstąpiła do sprawy w charakterze interwenienta.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: zgłoszenie znaku towarowego dla graficznego znaku towarowego przedstawiającego dwóch graczy polo dla towarów należących do klasy 3 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 5997473

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: druga strona postępowania przed Izbą Odwoławczą

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: francuskie zgłoszenie nr 1441630 graficznego znaku towarowego przedstawiającego gracza polo dla towarów i usług należących do klas 3, 9, 14, 16, 18, 24, 25 i 35; hiszpańskie zgłoszenie nr 878316 graficznego znaku towarowego przedstawiającego gracza polo dla towarów należących do klasy 3; brytyjskie zgłoszenie nr 2172123 graficznego znaku towarowego przedstawiającego gracza polo dla towarów należących do klasy 3; niemieckie zgłoszenie nr 1070650 graficznego znaku towarowego przedstawiającego gracza polo dla towarów należących do klasy 3; wspólnotowe zgłoszenie nr 4236527 trójwymiarowego znaku towarowego przedstawiającego butelkę z graczem polo dla towarów należących do klasy 3

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 20 ust. 7 i art. 53a rozporządzenia Komisji (WE) nr 2868/95 oraz naruszenie art. 80 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 w zakresie, w jakim Izba Odwoławcza doręczyła swą decyzję stronom postępowania w sprawie sprzeciwu w dniu 19 lipca 2011 r., nie uwzględniając ich wspólnego, złożonego w dniu 18 lipca 2011 r., wniosku o zawieszenie postępowania, a następnie oddaliła wniosek strony skarżącej o uchylenie tej decyzji i uwzględnienie wniosku o zawieszenie. Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 w związku z błędną oceną Izby Odwoławczej, że art. 8 ust. 1 lit. b) wyklucza rejestrację zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego. Nie istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd pomiędzy rozpatrywanymi znakami towarowymi.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/23 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/23

---

Skarga wniesiona w dniu 27 września 2011 r. — BTL Diffusion przeciwko OHIM — dm drogerie markt (babyTOlove)

(Sprawa T-518/11)

2011/C 355/42

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: BTL Diffusion (Saint Cloud, Francja) (przedstawiciel: A.Berendes, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: dm-drogerie markt GmbH & Co. KG (Karlsruhe, Niemcy).

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 8 lipca 2011 r. w sprawie R 883/2010-2 w zakresie w jakim: (i) uwzględniono w niej sprzeciw i odrzucono zgłoszenie spornego wspólnotowego znaku towarowego w odniesieniu do „aparatów i instrumentów chirurgicznych, medycznych, dentystycznych i weterynaryjnych, artykułów ortopedycznych; materiałów do zszywania” z klasy 10 oraz „odzieży, obuwia, nakryć głowy” z klasy 25, oraz (ii) oddalono w niej żądanie skarżącej stwierdzenia nieważności spornej decyzji w kwestii nie podniesionej w odwołaniu, w zakresie w jakim uwzględniono w niej sprzeciw w odniesieniu do „gier i zabawek; artykułów sportowych i gimnastycznych nieujętych w innych klasach”; oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 8 lipca 2011 r. w sprawie R 883/2010-2 w zakresie w jakim: (i) uwzględniono w niej sprzeciw i odrzucono zgłoszenie spornego wspólnotowego znaku towarowego w odniesieniu do „aparatów i instrumentów chirurgicznych, medycznych, dentystycznych i weterynaryjnych, artykułów ortopedycznych; materiałów do zszywania” z klasy 10 oraz „odzieży, obuwia, nakryć głowy” z klasy 25, oraz (ii) oddalono w niej żądanie skarżącej stwierdzenia nieważności spornej decyzji w kwestii nie podniesionej w odwołaniu, w zakresie w jakim uwzględniono w niej sprzeciw w odniesieniu do „gier i zabawek; artykułów sportowych i gimnastycznych nieujętych w innych klasach”; oraz

| — | utrzymanie w mocy wskazanej decyzji w odniesieniu do „sztucznych kończyn, oczu i zębów” z klasy 10 i „dekoracji choinkowych” z klasy 28. |
| --- | --- |

—

utrzymanie w mocy wskazanej decyzji w odniesieniu do „sztucznych kończyn, oczu i zębów” z klasy 10 i „dekoracji choinkowych” z klasy 28.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy „babyTOlove” dla towarów z klas 10, 25 i 28 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 7104219

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: dm-drogerie markt GmbH & Co. KG

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowny międzynarodowy znak towarowy nr 935598 „babylove” dla towarów z klas 3, 5, 8, 9, 10, 11, 12, 16, 18, 20, 21, 24, 25, 26, 28, 29, 30 i 32; słowny międzynarodowy znak towarowy nr 979365 „Baby Love” dla towarów z klas 3, 5, 8, 9, 10, 11, 12, 16, 18, 20, 21, 24, 25, 26, 28, 29, 30 i 32

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu w odniesieniu do części spornych towarów

Decyzja Izby Odwoławczej: stwierdzenie częściowej nieważności decyzji Wydziału Sprzeciwów; uwzględnienie sprzeciwu oraz odrzucenie zgłoszenia spornego wspólnotowego znaku towarowego w odniesieniu do towarów z klasy 10 i 25; oddalenie odwołania w pozostałym zakresie

Podniesione zarzuty: naruszenie rozporządzenia nr 207/2009, ze względu na to, iż Izba Odwoławcza, dokonała błędnej oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/23 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/23

---

Skarga wniesiona w dniu 3 października 2011 r. — Deutsche Bahn i in. przeciwko Komisji

(Sprawa T-521/11)

2011/C 355/43

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Deutsche Bahn AG (Berlin, Niemcy), Deutsche Umschlaggesellschaft Schiene-Straße (DUSS) mbH (Bodenheim, Niemcy), DB Netz AG (Frankfurt nad Menem, Niemcy), DB Schenker Rail GmbH (Moguncja, Niemcy), DB Schenker Rail Deutschland AG (Moguncja, Niemcy) (przedstawiciele: W. Deselaers, J. Brückner i O. Mross, Rechtsanwälte)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji w sprawie kontroli z dnia 14 lipca 2011 r., doręczonej w dniu 26 lipca 2011 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji w sprawie kontroli z dnia 14 lipca 2011 r., doręczonej w dniu 26 lipca 2011 r.;

| — | stwierdzenie nieważności wszystkich środków podjętych na podstawie kontroli, które przeprowadzono na podstawie tej niezgodnej z prawem decyzji, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności wszystkich środków podjętych na podstawie kontroli, które przeprowadzono na podstawie tej niezgodnej z prawem decyzji,

| — | w szczególności, zobowiązanie Komisji do zwrotu wszystkich kopii dokumentów, które sporządzono w ramach rzeczonych kontroli, pod rygorem stwierdzenia przez Sad nieważności wszelkich przyszłych decyzji Komisji; oraz |
| --- | --- |

—

w szczególności, zobowiązanie Komisji do zwrotu wszystkich kopii dokumentów, które sporządzono w ramach rzeczonych kontroli, pod rygorem stwierdzenia przez Sad nieważności wszelkich przyszłych decyzji Komisji; oraz

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Strona skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2011) 5230 z dnia 14 lipca 2011 r. (Sprawa COMP/39.678 — DB I i Sprawa COMP/39.731 — DB II) w sprawie zarządzenia kontroli na podstawie art. 20 ust. 4 rozporządzenia nr 1/2003 w spółce Deutsche Baon AG, jak również we wszystkich kontrolowanych przez nią bezpośrednio lub pośrednio osobach prawnych, wobec powstania podejrzenia, że strategiczne wykorzystywanie infrastruktury, nad którą zarząd sprawują spółki należące do grupy DB mogło stanowić model zachowania antykonkurencyjnego.

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

| 1) | Zarzut pierwszy: Naruszenie prawa podstawowego do nienaruszalności miru domowego poprzez brak uzyskania uprzedniej zgody sądu. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy: Naruszenie prawa podstawowego do nienaruszalności miru domowego poprzez brak uzyskania uprzedniej zgody sądu.

| 2) | Zarzut drugi: naruszenie prawa odstawowego do skutecznego środka zaskarżenia poprzez brak zapewnienia możliwości przeprowadzenia uprzedniej kontroli sądowej decyzji w sprawie kontroli, zarówno pod względem faktycznym, jak i pod względem prawnym. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi: naruszenie prawa odstawowego do skutecznego środka zaskarżenia poprzez brak zapewnienia możliwości przeprowadzenia uprzedniej kontroli sądowej decyzji w sprawie kontroli, zarówno pod względem faktycznym, jak i pod względem prawnym.

| 3) | Zarzut trzeci: niezgodność z prawem decyzji w sprawie kontroli, polegająca na tym, że decyzja ta oparta jest na informacjach, które Komisja uzyskała z naruszeniem prawa do obrony.
  Strona skarżąca utrzymuje, że Informacje te zostały uzyskane w toku wykonywania decyzji w sprawie kontroli z dnia 14 marca 2011 r., w ramach przeszukania o szerokim zakresie („fishing expedition”). Strona skarżąca podnosi ponadto, że informacje uzyskane w wykonaniu drugiej decyzji w sprawie kontroli z dnia 30 marca 2011 r. były także niezgodne z prawem, gdyż decyzja będąca podstawą tej kontroli opierała się na informacjach uzyskanych wcześniej w sposób niezgodny z prawem i że informacje zostały uzyskane na podstawie niezgodnej z prawem decyzji w sprawie kontroli. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci: niezgodność z prawem decyzji w sprawie kontroli, polegająca na tym, że decyzja ta oparta jest na informacjach, które Komisja uzyskała z naruszeniem prawa do obrony.

Strona skarżąca utrzymuje, że Informacje te zostały uzyskane w toku wykonywania decyzji w sprawie kontroli z dnia 14 marca 2011 r., w ramach przeszukania o szerokim zakresie („fishing expedition”). Strona skarżąca podnosi ponadto, że informacje uzyskane w wykonaniu drugiej decyzji w sprawie kontroli z dnia 30 marca 2011 r. były także niezgodne z prawem, gdyż decyzja będąca podstawą tej kontroli opierała się na informacjach uzyskanych wcześniej w sposób niezgodny z prawem i że informacje zostały uzyskane na podstawie niezgodnej z prawem decyzji w sprawie kontroli.

| 4) | Zarzut czwarty: naruszenie prawa do obrony określenie przedmiotu kontroli w sposób nieskończenie szeroki i niekonkretny. |
| --- | --- |

4)

Zarzut czwarty: naruszenie prawa do obrony określenie przedmiotu kontroli w sposób nieskończenie szeroki i niekonkretny.

| 5) | Zarzut piąty: Naruszenie zasady proporcjonalności. |
| --- | --- |

5)

Zarzut piąty: Naruszenie zasady proporcjonalności.

Komisja nie była właściwa do przeprowadzenia kontroli ze względu na jej przedmiot, a w każdym razie mogła uzyskać stosowne informacje od właściwej Bundesnetzagentur (agencji federalnej ds. sieci) względnie od samych skarżących, w drodze zwykłego żądania przedstawienia informacji.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/24 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/24

---

Skarga wniesiona w dniu 4 października 2011 r. — Maxima Grupė przeciwko OHIM — Bodegas Maximo (MAXIMA PREMIUM)

(Sprawa T-523/11)

2011/C 355/44

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Maxima Grupė, UAB (Wilno, Litwa) (przedstawiciele: adwokaci R. Žabolienė i E. Saukalas)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Bodegas Maximo, SL (Oyόn, Hiszpania)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 2 sierpnia 2011 r. w sprawie R 1584/2010-4; oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 2 sierpnia 2011 r. w sprawie R 1584/2010-4; oraz

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „MAXIMA PREMIUM” dla towarów należących do klas: 3, 5, 16, 29, 30, 31, 32 i 33 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 6981443

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: druga strona postępowania przed Izbą Odwoławczą

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: rejestracja wspólnotowego znaku towarowego nr 6642284 dotycząca słownego znaku towarowego „MAXIMO” dla towarów należących do klasy 33

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu w zakresie wszystkich rozpatrywanych towarów

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009, ponieważ Izba Odwoławcza uznała, że istniało prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd, chociaż nie uwzględniła wszystkich istotnych aspektów niniejszej sprawy, w szczególności słabego charakteru odróżniającego „MAXIMO/MAXIMA”, podobieństwa oznaczeń oraz tego, że właściwy krąg odbiorców jest wyjątkowo uważny i dobrze poinformowany.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/25 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/25

---

Skarga wniesiona w dniu 30 września 2011 r. — Volvo Trademark przeciwko OHIM — Hebei Aulion Heavy Industries (LOVOL)

(Sprawa T-524/11)

2011/C 355/45

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Volvo Trademark Holding AB (Göteborg, Szwecja) (przedstawiciel: M. Treis, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Hebei Aulion Heavy Industries Co., Ltd (Xuanhua, Chiny).

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w Ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 19 lipca 2011 r. w sprawie R 1870/2010-1; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w Ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 19 lipca 2011 r. w sprawie R 1870/2010-1;

| — | odrzucenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 5029731; oraz |
| --- | --- |

—

odrzucenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 5029731; oraz

| — | obciążenie Hebei Aulion Heavy Industries Co., Ltd kosztami skarżącej związanymi z obecnym postępowaniem, postępowaniem odwoławczym przed Izbą Odwoławczą oraz postępowaniem przed Wydziałem Sprzeciwów. |
| --- | --- |

—

obciążenie Hebei Aulion Heavy Industries Co., Ltd kosztami skarżącej związanymi z obecnym postępowaniem, postępowaniem odwoławczym przed Izbą Odwoławczą oraz postępowaniem przed Wydziałem Sprzeciwów.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Hebei Aulion Heavy Industries Co., Ltd

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny wspólnotowy znak towarowy „LOVOL”, dla towarów z klas 7 i 12 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 5029731

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowny wspólnotowy znak towarowy nr 2361087 „VOLVO”, dla towarów i usług z klas 1-9, 11, 12, 14, 16-18, 20-22, 24-28 oraz 33-42; zgłoszenie nr 4804522 graficznego wspólnotowego znaku towarowego „VOLVO”, dla towarów i usług z klas 1-4, 6, 7, 9, 11, 12, 14, 16, 18, 25, 28, 35-39 oraz 41; graficzny znak towarowy zarejestrowany w Wielkiej Brytanii pod nr 747361 „VOLVO” dla towarów z klasy 12; słowny znak towarowy zarejestrowany w Wielkiej Brytanii pod nr 747362 „VOLVO” dla towarów z klasy 12; słowny znak towarowy zarejestrowany w Wielkiej Brytanii pod nr 1051579 „VOLVO” dla towarów z klas 7; graficzny znak towarowy zarejestrowany w Wielkiej Brytanii pod nr 1408143 „VOLVO” dla towarów z klasy 7.

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: oddalenie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 5 rozporządzenia Rady nr 207/2009, jako że Izba Odwoławcza nie wzięła pod uwagę wszystkich istotnych czynników przy porównywaniu znaków towarowych i w rezultacie błędnie uznała, iż pomiędzy znakami towarowymi nie zachodzi podobieństwo. Naruszenie zasad stosowania rozporządzenia, a w szczególności zasad ustalonych przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawach C-361/04 P Ruiz-Picasso i in. przeciwko OHIM z dnia 12 stycznia 2006 r., Zb.Orz. s. I-643 oraz C-252/07 Intel Corporation, Zb.Orz. s. I-8823, poprzez ich rygorystycznie formalistyczne zastosowanie i w rezultacie nierozważanie istoty sprzeciwu w świetle art. 8 ust. 5 rozporządzenia Rady nr 207/2009.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/25 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/25

---

Skarga wniesiona w dniu 29 września 2011 r. — Volvo Trademark przeciwko OHIM — Hebei Aulion Heavy Industries (LOVOL)

(Sprawa T-525/11)

2011/C 355/46

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Volvo Trademark Holding AB (Göteborg, Szwecja) (przedstawiciel: M. Treis, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Hebei Aulion Heavy Industries Co., Ltd (Xuanhua, Chiny)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w Ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 23 czerwca 2011 r. w sprawie R 1868/2010-1; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w Ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 23 czerwca 2011 r. w sprawie R 1868/2010-1;

| — | odrzucenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 5029814; oraz |
| --- | --- |

—

odrzucenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 5029814; oraz

| — | nakazanie Hebei Aulion Heavy Industries Co., Ltd pokrycie kosztów skarżącej związanych z obecnym postępowaniem, postępowaniem odwoławczym przed Izbą Odwoławczą oraz postępowaniem przed Wydziałem Sprzeciwów. |
| --- | --- |

—

nakazanie Hebei Aulion Heavy Industries Co., Ltd pokrycie kosztów skarżącej związanych z obecnym postępowaniem, postępowaniem odwoławczym przed Izbą Odwoławczą oraz postępowaniem przed Wydziałem Sprzeciwów.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Hebei Aulion Heavy Industries Co., Ltd

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy „LOVOL”, dla towarów z klas 7 i 12 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 5029814

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowny wspólnotowy znak towarowy nr 2361087 „VOLVO”, dla towarów i usług z klas 1-9, 11, 12, 14, 16-18, 20-22, 24-28 oraz 33-42; zgłoszenie nr 4804522 graficznego wspólnotowego znaku towarowego „VOLVO”, dla towarów i usług z klas 1-4, 6, 7, 9, 11,12, 14, 16, 18, 25, 28, 35-39 oraz 41; graficzny brytyjski znak towarowy nr 747361 „VOLVO” dla towarów z klasy 12; słowny znak towarowy zarejestrowany w Wielkiej Brytanii pod nr 747362 „VOLVO” dla towarów z klasy 12; słowny znak towarowy zarejestrowany w Wielkiej Brytanii pod nr 1051579 „VOLVO” dla towarów z klas 7; graficzny znak towarowy zarejestrowany w Wielkiej Brytanii pod nr 1408143 „VOLVO” dla towarów z klasy 7.

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Oddalenie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 5 rozporządzenia Rady nr 207/2009, jako że Izba Odwoławcza nie wzięła wszystkich istotnych czynników pod uwagę przy porównywaniu znaków towarowych i w rezultacie błędnie przyjęła, iż pomiędzy znakami towarowymi nie zachodzi podobieństwo. Naruszenie zasad dotyczących stosowania rozporządzenia, a w szczególności zasad ustalonych przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawach C-361/04 P Ruiz-Picasso i in przeciwko OHIM z dnia 12 stycznia 2006 r., Zb. Orz. s. I-643 oraz C-252/07 Intel Corporation, Zb.Orz. s. I-8823, poprzez ich rygorystycznie formalistyczne zastosowanie i w rezultacie nierozważanie istoty sprzeciwu w świetle art. 8 ust. 5 rozporządzenia Rady nr 207/2009.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/26 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/26

---

Skarga wniesiona w dniu 10 października 2011 r. — Schenker AG przeciwko Komisji Europejskiej

(Sprawa T-534/11)

2011/C 355/47

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Schenker AG (Essen, Niemcy) (przedstawiciele: C. von Hammerstein, B. Beckmann, C. Munding, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 3 sierpnia 2011 r. (SG. B/MKu/psi-Ares[2011]), |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 3 sierpnia 2011 r. (SG. B/MKu/psi-Ares[2011]),

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczący braku konkretnego i indywidualnego zbadania dokumentów wskazanych we wniosku
  Po pierwsze, Komisja pominęła konkretne i indywidualne zbadanie dokumentów wskazanych we wniosku o dostęp. Skarżąca uważa, że Komisja nie powinna była oprzeć się w uzasadnieniu odmowy na ogólnym domniemaniu włączenia. W ten sposób naruszyła wyprowadzone z orzecznictwa zasady dotyczące dostępu do dokumentów oraz znaczenia podstawowego prawa dostępu do dokumentów ustanowione w art. 42 Karty Praw Podstawowych Unii. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczący braku konkretnego i indywidualnego zbadania dokumentów wskazanych we wniosku

Po pierwsze, Komisja pominęła konkretne i indywidualne zbadanie dokumentów wskazanych we wniosku o dostęp. Skarżąca uważa, że Komisja nie powinna była oprzeć się w uzasadnieniu odmowy na ogólnym domniemaniu włączenia. W ten sposób naruszyła wyprowadzone z orzecznictwa zasady dotyczące dostępu do dokumentów oraz znaczenia podstawowego prawa dostępu do dokumentów ustanowione w art. 42 Karty Praw Podstawowych Unii.

| 2) | Zarzut drugi dotyczący istnienia oczywistego błędu w ocenie w ramach stosowania wyjątków przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1049/2001 (1)

  Po drugie, Komisja popełniła oczywiste błędy przy okazji stosowania wyjątków przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1049/2001. Komisja poprzez stosowanie wyjątków w sposób rozszerzający naruszyła wyprowadzone z orzecznictwa zasady dotyczące dostępu do dokumentów oraz znaczenie podstawowego prawa dostępu do dokumentów ustanowione w art. 42 Karty Praw Podstawowych Unii. W świetle praw podstawowych oraz zasad przejrzystości i państwa prawa, należałoby skarżącej przyznać w miarę możliwości jak najszerszy dostęp. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczący istnienia oczywistego błędu w ocenie w ramach stosowania wyjątków przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1049/2001 (1)

Po drugie, Komisja popełniła oczywiste błędy przy okazji stosowania wyjątków przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1049/2001. Komisja poprzez stosowanie wyjątków w sposób rozszerzający naruszyła wyprowadzone z orzecznictwa zasady dotyczące dostępu do dokumentów oraz znaczenie podstawowego prawa dostępu do dokumentów ustanowione w art. 42 Karty Praw Podstawowych Unii. W świetle praw podstawowych oraz zasad przejrzystości i państwa prawa, należałoby skarżącej przyznać w miarę możliwości jak najszerszy dostęp.

| 3) | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności
  Po trzecie, Komisja naruszyła zasadę proporcjonalności poprzez niewyważenie, a w każdym razie nie w wystarczający sposób, wyjątków, które niesłusznie dopuściła z interesem publicznym sprowadzającym się do ujawnienia dokumentów w porównaniu z ewentualnymi interesami związanymi z ich poufnym charakterem. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności

Po trzecie, Komisja naruszyła zasadę proporcjonalności poprzez niewyważenie, a w każdym razie nie w wystarczający sposób, wyjątków, które niesłusznie dopuściła z interesem publicznym sprowadzającym się do ujawnienia dokumentów w porównaniu z ewentualnymi interesami związanymi z ich poufnym charakterem.

| 4) | Zarzut czwarty dotyczący naruszenia art. 42 Karty Praw Podstawowych Unii
  Po czwarte, Komisja zlekceważyła fakt, że skarżącej przysługuje w każdym razie art. zagwarantowane przez art. 42 Karty Praw Podstawowych Unii prawo dostępu do wnioskowanych dokumentów przynajmniej w częściowym zakresie. Komisja odmawiając w sposób niezróżnicowany i ogólny wnioskowanego dostępu, pozbawiła skuteczności (effet utile) prawa dostępu do dokumentów podlegające ochronie jako prawo podstawowe oraz rozporządzenia nr 1049/2001. |
| --- | --- |

4)

Zarzut czwarty dotyczący naruszenia art. 42 Karty Praw Podstawowych Unii

Po czwarte, Komisja zlekceważyła fakt, że skarżącej przysługuje w każdym razie art. zagwarantowane przez art. 42 Karty Praw Podstawowych Unii prawo dostępu do wnioskowanych dokumentów przynajmniej w częściowym zakresie. Komisja odmawiając w sposób niezróżnicowany i ogólny wnioskowanego dostępu, pozbawiła skuteczności (effet utile) prawa dostępu do dokumentów podlegające ochronie jako prawo podstawowe oraz rozporządzenia nr 1049/2001.

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/27 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/27

---

Skarga wniesiona w dniu 2 października 2011 r. — European Dynamics Luxembourg i in. przeciwko Komisji

(Sprawa T-536/11)

2011/C 355/48

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: European Dynamics Luxembourg SA (Ettelbrück, Luksemburg), European Dynamics Belgium SA (Bruksela, Belgia), Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Ateny, Grecja) (przedstawiciele: N. Korogiannakis i M. Dermitzakis, dikigoroi)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Urzędu Publikacji Unii Europejskiej w przedmiocie wyboru oferty złożonej przez skarżących w odpowiedzi na otwartą procedurę przetargową nr AO 10340 (części 1, 3 i 4) „Usługi informatyczne — opracowywanie oprogramowania, utrzymanie, doradztwo i pomoc w przypadku różnych rodzajów aplikacji” w charakterze trzeciego wykonawcy w ramach mechanizmu kaskadowego w odniesieniu do części 1 i 4 oraz w charakterze drugiego wykonawcy w ramach mechanizmu kaskadowego w odniesieniu do części 3, która została doręczona skarżącym pismem z dnia 22 lipca 2011 r., a także stwierdzenie nieważności wszelkich powiązanych decyzji Urzędu, w szczególności decyzji w przedmiocie udzielenia odnośnego zamówienia wykonawcom w ramach pierwszej i drugiej kaskady; oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Urzędu Publikacji Unii Europejskiej w przedmiocie wyboru oferty złożonej przez skarżących w odpowiedzi na otwartą procedurę przetargową nr AO 10340 (części 1, 3 i 4) „Usługi informatyczne — opracowywanie oprogramowania, utrzymanie, doradztwo i pomoc w przypadku różnych rodzajów aplikacji” w charakterze trzeciego wykonawcy w ramach mechanizmu kaskadowego w odniesieniu do części 1 i 4 oraz w charakterze drugiego wykonawcy w ramach mechanizmu kaskadowego w odniesieniu do części 3, która została doręczona skarżącym pismem z dnia 22 lipca 2011 r., a także stwierdzenie nieważności wszelkich powiązanych decyzji Urzędu, w szczególności decyzji w przedmiocie udzielenia odnośnego zamówienia wykonawcom w ramach pierwszej i drugiej kaskady; oraz

| — | zasądzenie od Urzędu Publikacji Unii Europejskiej odszkodowania tytułem utraty zysku i szkody na renomie i wiarygodności skarżących w wysokości 3 450 000 EUR; oraz |
| --- | --- |

—

zasądzenie od Urzędu Publikacji Unii Europejskiej odszkodowania tytułem utraty zysku i szkody na renomie i wiarygodności skarżących w wysokości 3 450 000 EUR; oraz

| — | obciążenie Urzędu Publikacji Unii Europejskiej kosztami zastępstwa prawnego i innymi kosztami, poniesionymi przez skarżących w związku z niniejszą skargą. |
| --- | --- |

—

obciążenie Urzędu Publikacji Unii Europejskiej kosztami zastępstwa prawnego i innymi kosztami, poniesionymi przez skarżących w związku z niniejszą skargą.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty w odniesieniu do każdej z części zamówienia publicznego.

| 1) | Zarzut pierwszy, wedle którego:






  — | Urząd Publikacji Unii Europejskiej naruszył obowiązek uzasadnienia, nie ujawnił w odpowiedni sposób względnych zalet zwycięskiego oferenta oraz w ogólności nie zastosował się do wymogów określonych w art. 100 ust. 2 rozporządzenia finansowego. |
| --- | --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy, wedle którego:

—

Urząd Publikacji Unii Europejskiej naruszył obowiązek uzasadnienia, nie ujawnił w odpowiedni sposób względnych zalet zwycięskiego oferenta oraz w ogólności nie zastosował się do wymogów określonych w art. 100 ust. 2 rozporządzenia finansowego.

| 2) | Zarzut drugi, wedle którego:






  — | Urząd Publikacji Unii Europejskiej naruszył specyfikację zamówienia, jak również zastosował kryterium udzielenia zamówienia wbrew art. 97 rozporządzenia finansowego oraz wbrew art. 138 rozporządzenia wykonawczego. |
| --- | --- | --- |

2)

Zarzut drugi, wedle którego:

—

Urząd Publikacji Unii Europejskiej naruszył specyfikację zamówienia, jak również zastosował kryterium udzielenia zamówienia wbrew art. 97 rozporządzenia finansowego oraz wbrew art. 138 rozporządzenia wykonawczego.

| 3) | Zarzut trzeci, wedle którego:






  — | doszło do popełnienia oczywistych błędów w ocenie, komitet ds. oceny wyraził niejasne i nieuzasadnione komentarze, nastąpiła zmiana a posteriori kryteriów udzielenia zamówienia, nowe kryteria nie zostały podane do wiadomości oferentów w odpowiednim czasie, a także nastąpiło pomieszanie kryteriów selekcji i udzielenia zamówienia. |
| --- | --- | --- |

3)

Zarzut trzeci, wedle którego:

—

doszło do popełnienia oczywistych błędów w ocenie, komitet ds. oceny wyraził niejasne i nieuzasadnione komentarze, nastąpiła zmiana a posteriori kryteriów udzielenia zamówienia, nowe kryteria nie zostały podane do wiadomości oferentów w odpowiednim czasie, a także nastąpiło pomieszanie kryteriów selekcji i udzielenia zamówienia.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/27 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/27

---

Skarga wniesiona w dniu 14 października 2011 r. — Ghreiwati przeciwko Radzie

(Sprawa T-543/11)

2011/C 355/49

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Emad Ghreiwati (Al Maliki, Syria) (przedstawiciel: adwokat P.F. Gaborit)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji 2011/522/WPZiB, rozporządzenia (UE) nr 878/2011, decyzji 2011/628/WPZiB i rozporządzenia (UE) nr 950/2011 Rady Unii Europejskiej, w zakresie dotyczącym Emada GHREIWATI; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji 2011/522/WPZiB, rozporządzenia (UE) nr 878/2011, decyzji 2011/628/WPZiB i rozporządzenia (UE) nr 950/2011 Rady Unii Europejskiej, w zakresie dotyczącym Emada GHREIWATI;

| — | obciążenie Rady Unii Europejskiej całością kosztów postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady Unii Europejskiej całością kosztów postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczący braku uzasadnienia i naruszenia prawa do obrony oraz prawa do rzetelnego procesu sądowego w zakresie, w jakim:






  — | zaskarżone akty, mimo, że dodawały nazwisko skarżącego do listy osób, których dotyczą środki ograniczające wobec Syrii, nie zawierały uzasadnienia środków ograniczających podjętych w stosunku do niego; |
| --- | --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczący braku uzasadnienia i naruszenia prawa do obrony oraz prawa do rzetelnego procesu sądowego w zakresie, w jakim:

—

zaskarżone akty, mimo, że dodawały nazwisko skarżącego do listy osób, których dotyczą środki ograniczające wobec Syrii, nie zawierały uzasadnienia środków ograniczających podjętych w stosunku do niego;

| — | decyzje te nie zostały w żaden sposób doręczone; |
| --- | --- |

—

decyzje te nie zostały w żaden sposób doręczone;

| — | dowody obciążające skarżącego, stanowiące podstawę podjętych w stosunku do niego środków ograniczających wciąż nie zostały mu przekazane, mimo skierowanego do Rady Unii Europejskiej wniosku w tej sprawie. |
| --- | --- |

—

dowody obciążające skarżącego, stanowiące podstawę podjętych w stosunku do niego środków ograniczających wciąż nie zostały mu przekazane, mimo skierowanego do Rady Unii Europejskiej wniosku w tej sprawie.

| 2) | Zarzut drugi dotyczący, pomocniczo, oczywistego błędu w ocenie, ponieważ ani posiadany przez skarżącego status prezesa izby przemysłowej Damas ani jego status wspólnika spółki Zouheir GHREIWATI nie pozwalał na formułowanie twierdzenia o jakimkolwiek ekonomicznym wsparciu dla reżimu syryjskiego. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczący, pomocniczo, oczywistego błędu w ocenie, ponieważ ani posiadany przez skarżącego status prezesa izby przemysłowej Damas ani jego status wspólnika spółki Zouheir GHREIWATI nie pozwalał na formułowanie twierdzenia o jakimkolwiek ekonomicznym wsparciu dla reżimu syryjskiego.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/28 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/28

---

Skarga wniesiona w dniu 14 października 2011 r. — Stichting Greenpeace Nederland i PAN Europe przeciwko Komisji

(Sprawa T-545/11)

2011/C 355/50

Język postępowania: angielski

Strony

Skarżące: Stichting Greenpeace Nederland (Amsterdam, Niderlandy) i Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokat B. Kloostra)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że decyzja Komisji z dnia 10 sierpnia 2011 r. narusza Konwencję z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz o dostępie do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska, rozporządzenie (WE) 1049/2001 (1) oraz rozporządzenie nr 1367/2006 (2); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że decyzja Komisji z dnia 10 sierpnia 2011 r. narusza Konwencję z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz o dostępie do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska, rozporządzenie (WE) 1049/2001 (1) oraz rozporządzenie nr 1367/2006 (2);

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 10 sierpnia 2011 r. oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 10 sierpnia 2011 r. oraz

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argument

Strona skarżąca opiera uzasadnienie swej skargi na trzech zarzutach.

| 1) | W ramach zarzutu pierwszego strona skarżąca twierdzi, że art. 4 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 nie nadaje państwom członkowskim prawa veta, a w konsekwencji strona pozwana nie może opierać się na opinii tego państwa członkowskiego, co do tego czy wyjątek ustanowiony na mocy art. 4 ust. 2 tego rozporządzenia znajduje czy nie znajduje zastosowania do żądania udzielenie informacji złożonego przez stronę skarżącą. |
| --- | --- |

1)

W ramach zarzutu pierwszego strona skarżąca twierdzi, że art. 4 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 nie nadaje państwom członkowskim prawa veta, a w konsekwencji strona pozwana nie może opierać się na opinii tego państwa członkowskiego, co do tego czy wyjątek ustanowiony na mocy art. 4 ust. 2 tego rozporządzenia znajduje czy nie znajduje zastosowania do żądania udzielenie informacji złożonego przez stronę skarżącą.

| 2) | W ramach zarzutu drugiego strona skarżąca twierdzi, że wyjątek od obowiązku ujawnienia dokumentów przewidziany w art. 4 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie, ponieważ nadrzędny interes publiczny przemawia za ujawnieniem żądanych informacji, gdyż spełnione zostały w niniejszej sprawie przesłanki określone w art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1367/2006. |
| --- | --- |

2)

W ramach zarzutu drugiego strona skarżąca twierdzi, że wyjątek od obowiązku ujawnienia dokumentów przewidziany w art. 4 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie, ponieważ nadrzędny interes publiczny przemawia za ujawnieniem żądanych informacji, gdyż spełnione zostały w niniejszej sprawie przesłanki określone w art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1367/2006.

| 3) | W ramach zarzutu trzeciego strona skarżąca twierdzi, że zaskarżona decyzja jest sprzeczna z art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 oraz art. 4 Konwencji z Aarhus, ponieważ:






  — | strona pozwana nie dokonała oceny rzeczywistego ryzyka zaszkodzenia interesom handlowym, na które się powołuje, w związku z ujawnieniem żądanych informacji; oraz |
| --- | --- | --- |

3)

W ramach zarzutu trzeciego strona skarżąca twierdzi, że zaskarżona decyzja jest sprzeczna z art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 oraz art. 4 Konwencji z Aarhus, ponieważ:

—

strona pozwana nie dokonała oceny rzeczywistego ryzyka zaszkodzenia interesom handlowym, na które się powołuje, w związku z ujawnieniem żądanych informacji; oraz

| — | strona pozwana nie zachowała równowagi pomiędzy mającymi znaczenie w niniejszej sprawie interesami handlowymi oraz interesem społecznym polegającym na ujawnieniu informacji dotyczących środowiska, o których mowa w art. 4 ust. 4 akapit drugi Konwencji z Aarhus; |
| --- | --- |

—

strona pozwana nie zachowała równowagi pomiędzy mającymi znaczenie w niniejszej sprawie interesami handlowymi oraz interesem społecznym polegającym na ujawnieniu informacji dotyczących środowiska, o których mowa w art. 4 ust. 4 akapit drugi Konwencji z Aarhus;

Strona skarżąca twierdzi ponadto, że w przypadku gdy Konwencja z Aarhus nie znajduje bezpośredniego zastosowania, stosować należy art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 w sposób możliwie najbliższy brzmieniu tej konwencji.

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. 2001 L 145, s. 43)

(2)  Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie zastosowania postanowień Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska do instytucji i organów Wspólnoty (Dz.U. L 264, s. 13)

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/28 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/28

---

Skarga wniesiona w dniu 11 października 2011 r. — Technion — Israel Institute of Technology i Technion Research & Development przeciwko Komisji

(Sprawa T-546/11)

2011/C 355/51

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Technion — Israel Institute of Technology (Haifa, Izrael) i Technion Research & Development Foundation Ltd (Haifa) (przedstawiciele: D. Grisay i D. Piccininno, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | przyjęcie niniejszej skargi o stwierdzenie nieważności wniesionej na podstawie art. 263 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

przyjęcie niniejszej skargi o stwierdzenie nieważności wniesionej na podstawie art. 263 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | stwierdzenie dopuszczalności skargi oraz, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie dopuszczalności skargi oraz,

| — | tytułem żądania głównego, stwierdzenie zasadności skargi jak też stwierdzenie nieważności decyzji Dyrekcji Generalnej Społeczeństwo Informacyjne i Media Komisji Europejskiej z dnia 2 sierpnia 2011 r., |
| --- | --- |

—

tytułem żądania głównego, stwierdzenie zasadności skargi jak też stwierdzenie nieważności decyzji Dyrekcji Generalnej Społeczeństwo Informacyjne i Media Komisji Europejskiej z dnia 2 sierpnia 2011 r.,

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1) | Zarzut pierwszy oparty na naruszeniu istotnych wymogów proceduralnych, dzieli się na dwie części, dotyczące:






  — | po pierwsze, braku uzasadnienia i niedostatecznego charakteru tego uzasadnienia, w zakresie w jakim Komisja w odniesieniu do dwóch z czterech istotnych w tej sprawie umów nie przedstawiła uzasadnienia ani środków dowodowych będących w zaskarżonej decyzji podstawą dokonania korekty kosztów kwalifikujących się do zwrotu; |
| --- | --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy oparty na naruszeniu istotnych wymogów proceduralnych, dzieli się na dwie części, dotyczące:

—

po pierwsze, braku uzasadnienia i niedostatecznego charakteru tego uzasadnienia, w zakresie w jakim Komisja w odniesieniu do dwóch z czterech istotnych w tej sprawie umów nie przedstawiła uzasadnienia ani środków dowodowych będących w zaskarżonej decyzji podstawą dokonania korekty kosztów kwalifikujących się do zwrotu;

| — | po drugie, naruszenia prawa do obrony w zakresie w jakim Komisja odmówiła Technion — Israel Institute of Technology możliwości zapoznania się z dokumentami, które były podstawą zaskarżonej decyzji i przedstawienia uwag w ich kwestii. |
| --- | --- |

—

po drugie, naruszenia prawa do obrony w zakresie w jakim Komisja odmówiła Technion — Israel Institute of Technology możliwości zapoznania się z dokumentami, które były podstawą zaskarżonej decyzji i przedstawienia uwag w ich kwestii.

| 2) | Zarzut drugi oparty na oczywistym błędzie w ocenie w zakresie w jakim zaskarżona decyzja nie wykazuje, na podstawie wskazanych elementów, że świadczenia, których zwrotu domaga się Komisja nie zostały rzeczywiście wykonane. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi oparty na oczywistym błędzie w ocenie w zakresie w jakim zaskarżona decyzja nie wykazuje, na podstawie wskazanych elementów, że świadczenia, których zwrotu domaga się Komisja nie zostały rzeczywiście wykonane.

| 3) | Zarzut trzeci oparty na naruszeniu zasad ochrony uzasadnionych oczekiwań i proporcjonalności w zakresie w jakim Komisja:






  — | przyjęła decyzję o dokonaniu korekty kosztów kwalifikujących się do zwrotu podczas gdy zatwierdziła koszty przy tworzeniu wskazanych projektów przed podpisaniem umów oraz |
| --- | --- | --- |

3)

Zarzut trzeci oparty na naruszeniu zasad ochrony uzasadnionych oczekiwań i proporcjonalności w zakresie w jakim Komisja:

—

przyjęła decyzję o dokonaniu korekty kosztów kwalifikujących się do zwrotu podczas gdy zatwierdziła koszty przy tworzeniu wskazanych projektów przed podpisaniem umów oraz

| — | żąda korekty kosztów kwalifikujących się do zwrotu w odniesieniu do kwoty przekraczającej kwotę, co do której twierdzi ona, że przedstawiła dowody. |
| --- | --- |

—

żąda korekty kosztów kwalifikujących się do zwrotu w odniesieniu do kwoty przekraczającej kwotę, co do której twierdzi ona, że przedstawiła dowody.

---

Sąd do spraw Służby Publicznej

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/30 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/30

---

Skarga wniesiona w dniu 22 lipca 2011 r. — ZZ przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej

(Sprawa F-71/11)

2011/C 355/52

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: adwokat J.M. Bauler)

Strona pozwana: Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności sprawozdania z oceny strony skarżącej za okres od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2007 r. oraz zasądzenie od strony pozwanej określonej kwoty tytułem zadośćuczynienia za krzywdę.

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności sprawozdania z oceny za okres od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2007 r.; pomocniczo, stwierdzenie nieważności pisma z dnia 9 września 2009 r. sporządzonego w następstwie stwierdzenia nieważności poprzedniego sprawozdania z oceny dotyczącego tego samego okresu; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności sprawozdania z oceny za okres od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2007 r.; pomocniczo, stwierdzenie nieważności pisma z dnia 9 września 2009 r. sporządzonego w następstwie stwierdzenia nieważności poprzedniego sprawozdania z oceny dotyczącego tego samego okresu;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji oddalającej zażalenie z dnia 14 kwietnia 2011 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji oddalającej zażalenie z dnia 14 kwietnia 2011 r.;

| — | zasądzenie od strony pozwanej kwoty 50 000 EUR tytułem zadośćuczynienia za krzywdę; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od strony pozwanej kwoty 50 000 EUR tytułem zadośćuczynienia za krzywdę;

| — | obciążenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej kosztami postępowania.

---

| 3.12.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 355/30 |
| --- | --- | --- | --- |

3.12.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 355/30

---

Skarga wniesiona w dniu 28 września 2011 r. — ZZ przeciwko Komisji

(Sprawa F-94/11)

2011/C 355/53

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciel: H. Mannes, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji EPSO o ponownym wszczęciu konkursu EPSO/AD/26/05 i zaproszeniu skarżącego do ponownego odbycia egzaminu ustnego oraz stwierdzenie nieważności decyzji o wykluczeniu go ze wspomnianego konkursu z uwagi na nieobecność na tym egzaminie.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji strony pozwanej z dnia 11 lutego 2011 r. i z dnia 12 sierpnia 2011 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji strony pozwanej z dnia 11 lutego 2011 r. i z dnia 12 sierpnia 2011 r.;

| — | stwierdzenie niezgodności z prawem zaproszenia na egzamin ustny z dnia 14 stycznia 2011 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie niezgodności z prawem zaproszenia na egzamin ustny z dnia 14 stycznia 2011 r.;

| — | stwierdzenie, że wyłączne powtórzenie egzaminu skarżącego nie stanowi odpowiedniego środka by naprawić wady proceduralne stwierdzone w dotychczasowym przebiegu jego konkursu; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że wyłączne powtórzenie egzaminu skarżącego nie stanowi odpowiedniego środka by naprawić wady proceduralne stwierdzone w dotychczasowym przebiegu jego konkursu;

| — | stwierdzenie, że pozwana ma prawo wpisania skarżącego na listę rezerwową nawet jeżeli egzamin nie zostanie powtórzony; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że pozwana ma prawo wpisania skarżącego na listę rezerwową nawet jeżeli egzamin nie zostanie powtórzony;

| — | stwierdzenie, że pozwana ma obowiązek odpowiedniego wynagrodzenia niekorzyści powstałych dla skarżącego w związku z upływem czasu oraz zapobieżenia wszelkiej dyskryminacji w stosunku do kandydatów, którzy zostali laureatami konkursu; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że pozwana ma obowiązek odpowiedniego wynagrodzenia niekorzyści powstałych dla skarżącego w związku z upływem czasu oraz zapobieżenia wszelkiej dyskryminacji w stosunku do kandydatów, którzy zostali laureatami konkursu;

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania; |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania;

| — | tytułem ostrożności procesowej, wydanie wyroku zaocznego. |
| --- | --- |

—

tytułem ostrożności procesowej, wydanie wyroku zaocznego.

---