# Dziennik Urzędowy C 326/2011

| | ISSN 1977-1002
  doi:10.3000/19771002.C_2011.326.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 326 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5410 listopada 2011 |

ISSN 1977-1002

doi:10.3000/19771002.C_2011.326.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 326

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5410 listopada 2011

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Obrachunkowy |
| 2011/C 326/01 | Sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2010 wraz z odpowiedziami instytucji | 1 |
| 2011/C 326/02 | Sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące działań finansowanych z ósmego, dziewiątego i dziesiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR) za rok budżetowy 2010 wraz z odpowiedziami Komisji | 251 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Obrachunkowy

2011/C 326/01

Sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2010 wraz z odpowiedziami instytucji

1

2011/C 326/02

Sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące działań finansowanych z ósmego, dziewiątego i dziesiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR) za rok budżetowy 2010 wraz z odpowiedziami Komisji

251

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Obrachunkowy

| 10.11.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 326/1 |
| --- | --- | --- | --- |

10.11.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 326/1

---

Image

Na mocy art. 287 ust. 1 i 4 TFUE oraz art. 129 i 143 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich, ostatnio zmienionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 1081/2010, oraz art. 139 i 156 rozporządzenia Rady (WE) nr 215/2008 z dnia 18 lutego 2008 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju

Trybunał Obrachunkowy Unii Europejskiej na posiedzeniu w dniu 8 września 2011 r. przyjął

SPRAWOZDANIA ROCZNE

za rok budżetowy 2010.

Sprawozdania wraz z odpowiedziami instytucji na uwagi Trybunału zostały przekazane organom odpowiedzialnym za udzielanie absolutorium z wykonania budżetu oraz innym instytucjom.

Członkami Trybunału Obrachunkowego są:

Vítor Manuel da SILVA CALDEIRA (prezes), David BOSTOCK, Morten Louis LEVYSOHN, Ioannis SARMAS, Igors LUDBORŽS, Jan KINŠT, Kersti KALJULAID, Massimo VARI, Juan RAMALLO, Olavi ALA-NISSILÄ, Karel PINXTEN, Ovidiu ISPIR, Nadejda SANDOLOVA, Michel CRETIN, Harald NOACK, Henri GRETHEN, Eoin O'SHEA, Szabolcs FAZAKAS, Louis GALEA, Ladislav BALKO, Augustyn KUBIK, Milan Martin CVIKL, Rasa BUDBERGYTĖ, Lazaros S. LAZAROU, Gijs DE VRIES, Harald WÖGERBAUER, Hans Gustaf WESSBERG.

SPRAWOZDANIE ROCZNE DOTYCZĄCE WYKONANIA BUDŻETU

2011/C 326/01

SPIS TREŚCI

Wstęp

| Rozdział 1 — | Poświadczenie wiarygodności oraz informacje uzupełniające |
| --- | --- |

Rozdział 1 —

| Rozdział 2 — | Dochody |
| --- | --- |

Rozdział 2 —

| Rozdział 3 — | Rolnictwo i zasoby naturalne |
| --- | --- |

Rozdział 3 —

| Rozdział 4 — | Spójność, energia i transport |
| --- | --- |

Rozdział 4 —

| Rozdział 5 — | Pomoc zewnętrzna, rozwój i rozszerzenie |
| --- | --- |

Rozdział 5 —

| Rozdział 6 — | Badania naukowe i inne polityki wewnętrzne |
| --- | --- |

Rozdział 6 —

| Rozdział 7 — | Wydatki administracyjne i inne |
| --- | --- |

Rozdział 7 —

| Rozdział 8 — | Budżet UE a uzyskiwane rezultaty |
| --- | --- |

Rozdział 8 —

| Załącznik — | Informacje finansowe dotyczące budżetu ogólnego |
| --- | --- |

Załącznik —

---

WSTĘP

| 0.1. | Europejski Trybunał Obrachunkowy jest instytucją ustanowioną na mocy traktatu w celu sprawowania kontroli nad finansami Unii Europejskiej (UE). Jako zewnętrzny kontroler UE przyczynia się do poprawy zarządzania finansami UE i pełni funkcję niezależnego strażnika interesów finansowych obywateli Unii. Więcej informacji na temat Trybunału można znaleźć w jego rocznym sprawozdaniu z działalności, które, podobnie jak sprawozdania specjalne dotyczące dochodów i programów wydatków UE oraz opinie w sprawie nowych przepisów lub zmian legislacyjnych, znajduje się na stronie internetowej Trybunału: www.eca.europa.eu. |
| --- | --- |

0.1.

Europejski Trybunał Obrachunkowy jest instytucją ustanowioną na mocy traktatu w celu sprawowania kontroli nad finansami Unii Europejskiej (UE). Jako zewnętrzny kontroler UE przyczynia się do poprawy zarządzania finansami UE i pełni funkcję niezależnego strażnika interesów finansowych obywateli Unii. Więcej informacji na temat Trybunału można znaleźć w jego rocznym sprawozdaniu z działalności, które, podobnie jak sprawozdania specjalne dotyczące dochodów i programów wydatków UE oraz opinie w sprawie nowych przepisów lub zmian legislacyjnych, znajduje się na stronie internetowej Trybunału: www.eca.europa.eu.

| 0.2. | Niniejsze sprawozdanie jest 34. sprawozdaniem rocznym z wykonania budżetu UE. Obejmuje ono rok budżetowy 2010. Europejskie Fundusze Rozwoju omówiono w osobnym sprawozdaniu rocznym. |
| --- | --- |

0.2.

Niniejsze sprawozdanie jest 34. sprawozdaniem rocznym z wykonania budżetu UE. Obejmuje ono rok budżetowy 2010. Europejskie Fundusze Rozwoju omówiono w osobnym sprawozdaniu rocznym.

| 0.3. | Budżet ogólny UE przyjmowany jest rokrocznie przez Radę i Parlament Europejski. Sprawozdanie roczne Trybunału wraz z jego sprawozdaniami specjalnymi stanowi podstawę procedury udzielenia absolutorium, w której Parlament Europejski rozstrzyga, czy Komisja Europejska w sposób zadowalający wypełniła swoje zadania związane z wykonaniem budżetu. Trybunał przekazuje swoje sprawozdanie roczne parlamentom krajowym w tym samym czasie, co Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. |
| --- | --- |

0.3.

Budżet ogólny UE przyjmowany jest rokrocznie przez Radę i Parlament Europejski. Sprawozdanie roczne Trybunału wraz z jego sprawozdaniami specjalnymi stanowi podstawę procedury udzielenia absolutorium, w której Parlament Europejski rozstrzyga, czy Komisja Europejska w sposób zadowalający wypełniła swoje zadania związane z wykonaniem budżetu. Trybunał przekazuje swoje sprawozdanie roczne parlamentom krajowym w tym samym czasie, co Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

| 0.4. | Najważniejszym elementem sprawozdania rocznego jest wydawane przez Trybunał poświadczenie wiarygodności (z franc. DAS) dotyczące wiarygodności rocznego sprawozdania finansowego UE oraz legalności i prawidłowości transakcji (zwanych dalej w sprawozdaniu „prawidłowością transakcji”). Poświadczenie wiarygodności znajduje się na początku sprawozdania. Dalszą część sprawozdania stanowią głównie informacje na temat prac kontrolnych będących podstawą do wydania poświadczenia wiarygodności.






  — | Rozdział 1 zawiera poświadczenie wiarygodności oraz podsumowanie wyników kontroli Trybunału w zakresie wiarygodności rozliczeń oraz prawidłowości transakcji, a także sprawozdanie podsumowujące na temat zarządzania budżetem w 2010 r. |
| --- | --- | --- |

0.4.

Najważniejszym elementem sprawozdania rocznego jest wydawane przez Trybunał poświadczenie wiarygodności (z franc. DAS) dotyczące wiarygodności rocznego sprawozdania finansowego UE oraz legalności i prawidłowości transakcji (zwanych dalej w sprawozdaniu „prawidłowością transakcji”). Poświadczenie wiarygodności znajduje się na początku sprawozdania. Dalszą część sprawozdania stanowią głównie informacje na temat prac kontrolnych będących podstawą do wydania poświadczenia wiarygodności.

—

Rozdział 1 zawiera poświadczenie wiarygodności oraz podsumowanie wyników kontroli Trybunału w zakresie wiarygodności rozliczeń oraz prawidłowości transakcji, a także sprawozdanie podsumowujące na temat zarządzania budżetem w 2010 r.

| — | Rozdziały od 2 do 7 zawierają szczegółowe ustalenia kontroli w postaci „ocen szczegółowych” dotyczących dochodów i wydatków UE. W rozdziale 2 omówiono dochody budżetu UE, zaś w rozdziałach od 3 do 7 przedstawiono pięć grup obszarów polityk, w ramach których przydzielono i zaksięgowano wydatki z budżetu UE. Te grupy polityk odpowiadają zasadniczo działom ram finansowych na lata 2007–2013, w których określono ogólne wieloletnie plany wydatków UE. |
| --- | --- |

—

Rozdziały od 2 do 7 zawierają szczegółowe ustalenia kontroli w postaci „ocen szczegółowych” dotyczących dochodów i wydatków UE. W rozdziale 2 omówiono dochody budżetu UE, zaś w rozdziałach od 3 do 7 przedstawiono pięć grup obszarów polityk, w ramach których przydzielono i zaksięgowano wydatki z budżetu UE. Te grupy polityk odpowiadają zasadniczo działom ram finansowych na lata 2007–2013, w których określono ogólne wieloletnie plany wydatków UE.

| 0.5. | Oceny szczegółowe opierają się głównie na: wynikach przeprowadzonych przez Trybunał badań prawidłowości transakcji, ocenie skuteczności podstawowych systemów nadzoru i kontroli odnoszących się do określonych dochodów lub wydatków oraz przeglądzie wiarygodności oświadczeń kierownictwa Komisji. |
| --- | --- |

0.5.

Oceny szczegółowe opierają się głównie na: wynikach przeprowadzonych przez Trybunał badań prawidłowości transakcji, ocenie skuteczności podstawowych systemów nadzoru i kontroli odnoszących się do określonych dochodów lub wydatków oraz przeglądzie wiarygodności oświadczeń kierownictwa Komisji.

| 0.6. | Tegoroczne sprawozdanie roczne różni się od poprzednich sprawozdań w wielu istotnych aspektach.






  — | Forma i treść poświadczenia wiarygodności odzwierciedlają zmienione międzynarodowe standardy kontroli, które weszły w życie na początku 2011 r. (1). |
| --- | --- | --- |

0.6.

Tegoroczne sprawozdanie roczne różni się od poprzednich sprawozdań w wielu istotnych aspektach.

—

Forma i treść poświadczenia wiarygodności odzwierciedlają zmienione międzynarodowe standardy kontroli, które weszły w życie na początku 2011 r. (1).

| — | Struktura ocen szczegółowych została zmieniona, tak aby uzyskać bardziej przydatną analizę wydatków UE. Rozdział 4 obejmuje ocenę wydatków UE na energię i transport oraz wydatki z funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności; wydatki w obszarze edukacji, obywatelstwa, spraw gospodarczych i finansowych oraz badań naukowych przedstawiono natomiast w rozdziale 6 – Badania naukowe i inne polityki wewnętrzne. |
| --- | --- |

—

Struktura ocen szczegółowych została zmieniona, tak aby uzyskać bardziej przydatną analizę wydatków UE. Rozdział 4 obejmuje ocenę wydatków UE na energię i transport oraz wydatki z funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności; wydatki w obszarze edukacji, obywatelstwa, spraw gospodarczych i finansowych oraz badań naukowych przedstawiono natomiast w rozdziale 6 – Badania naukowe i inne polityki wewnętrzne.

| — | W nowym rozdziale na temat kontroli wykonania zadań (rozdział 8) analizie poddano ocenę wyników przedstawionych w rocznych sprawozdaniach z działalności trzech dyrekcji generalnych Komisji; w rozdziale tym przedstawiono także istotne wspólne tematy omówione w sprawozdaniach specjalnych, które Trybunał przyjął w 2010 r. |
| --- | --- |

—

W nowym rozdziale na temat kontroli wykonania zadań (rozdział 8) analizie poddano ocenę wyników przedstawionych w rocznych sprawozdaniach z działalności trzech dyrekcji generalnych Komisji; w rozdziale tym przedstawiono także istotne wspólne tematy omówione w sprawozdaniach specjalnych, które Trybunał przyjął w 2010 r.

| 0.7. | Odpowiedzi Komisji na uwagi Trybunału – lub w stosownych przypadkach odpowiedzi innych instytucji i organów UE – zostały zamieszczone w tekście sprawozdania. W niektórych swoich odpowiedziach Komisja reinterpretuje ustalenia Trybunału lub przypisuje mu wnioski, których nie wyciągnął. W przedstawionym opisie ustaleń i wniosków Trybunał uwzględnia uwagi zgłoszone przez jednostkę kontrolowaną. Jednakże to do Trybunału, jako kontrolera zewnętrznego, należy przedstawienie dokonanych ustaleń z kontroli, wyciągnięcie wniosków na podstawie tych ustaleń, a co za tym idzie, dostarczenie niezależnej i bezstronnej oceny wiarygodności rozliczeń oraz legalności i prawidłowości transakcji. |
| --- | --- |

0.7.

Odpowiedzi Komisji na uwagi Trybunału – lub w stosownych przypadkach odpowiedzi innych instytucji i organów UE – zostały zamieszczone w tekście sprawozdania. W niektórych swoich odpowiedziach Komisja reinterpretuje ustalenia Trybunału lub przypisuje mu wnioski, których nie wyciągnął. W przedstawionym opisie ustaleń i wniosków Trybunał uwzględnia uwagi zgłoszone przez jednostkę kontrolowaną. Jednakże to do Trybunału, jako kontrolera zewnętrznego, należy przedstawienie dokonanych ustaleń z kontroli, wyciągnięcie wniosków na podstawie tych ustaleń, a co za tym idzie, dostarczenie niezależnej i bezstronnej oceny wiarygodności rozliczeń oraz legalności i prawidłowości transakcji.

---

(1)  W szczególności ISSAI 1705 Zmiany opinii w sprawozdaniu niezależnego biegłego rewidenta oraz ISSAI 4200 Kontrola zgodności w odniesieniu do kontroli sprawozdania finansowego.

---

ROZDZIAŁ 1

Poświadczenie wiarygodności oraz informacje uzupełniające

SPIS TREŚCI

Poświadczenie wiarygodności przedstawione przez Trybunał Parlamentowi Europejskiemu i Radzie – Sprawozdanie niezależnego biegłego rewidenta

Wiarygodność rozliczeń

Legalność i prawidłowość transakcji leżących u podstaw rozliczeń

Wstęp

Ustalenia kontroli dotyczące roku budżetowego 2010

Wiarygodność rozliczeń

Prawidłowość transakcji

Zestawienie szczegółowych ocen DAS

Porównanie z wynikami z lat poprzednich

Wiarygodność oświadczeń kierownictwa Komisji

Roczne sprawozdania z działalności i oświadczenia dyrektorów generalnych

Opinia audytora wewnętrznego Komisji

Sprawozdanie podsumowujące Komisji

Skutki zwiększonego wykorzystania płatności zaliczkowych

Zarządzanie budżetem

| POŚWIADCZENIE WIARYGODNOŚCI PRZEDSTAWIONE PRZEZ TRYBUNAŁ PARLAMENTOWI EUROPEJSKIEMU I RADZIE – SPRAWOZDANIE NIEZALEŻNEGO BIEGŁEGO REWIDENTA |
| --- |
| | | (1)
   (2) |

POŚWIADCZENIE WIARYGODNOŚCI PRZEDSTAWIONE PRZEZ TRYBUNAŁ PARLAMENTOWI EUROPEJSKIEMU I RADZIE – SPRAWOZDANIE NIEZALEŻNEGO BIEGŁEGO REWIDENTA

(1)
   (2)

| | |
| --- | --- |

(3)

| | | (3) |
| --- | --- | --- |

| | |
| --- | --- |

Wiarygodność rozliczeń

| |
| --- |

| |
| --- |

| |
| --- |

| |
| --- |

Legalność i prawidłowość transakcji leżących u podstaw rozliczeń

| |
| --- |

| |
| --- |

Dochody

Zobowiązania

| |
| --- |

Płatności

| |
| --- |

8 września 2011 r.

| |
| --- |

| |
| --- |

Vítor Manuel da SILVA CALDEIRA

Prezes

| Europejski Trybunał Obrachunkowy |
| --- |
| 12, rue Alcide De Gasperi, 1615 Luxembourg, LUKSEMBURG |

Europejski Trybunał Obrachunkowy

12, rue Alcide De Gasperi, 1615 Luxembourg, LUKSEMBURG

UWAGI TRYBUNAŁU

ODPOWIEDZI KOMISJI

WSTĘP

| 1.1. | W niniejszym rozdziale sprawozdania rocznego:






  — | przedstawiono podstawy poświadczenia wiarygodności Trybunału oraz zestawienia i analizy ustaleń kontroli i wniosków leżących u jego podstaw (zob. pkt 1.2–1.25), |
| --- | --- | --- |

1.1.

W niniejszym rozdziale sprawozdania rocznego:

—

przedstawiono podstawy poświadczenia wiarygodności Trybunału oraz zestawienia i analizy ustaleń kontroli i wniosków leżących u jego podstaw (zob. pkt 1.2–1.25),

| — | omówiono skutki zwiększonego wykorzystania zaliczek w finansach Unii oraz rozliczeniach Komisji (zob. pkt 1.26–1.37), |
| --- | --- |

—

omówiono skutki zwiększonego wykorzystania zaliczek w finansach Unii oraz rozliczeniach Komisji (zob. pkt 1.26–1.37),

| — | podsumowano wykonanie budżetu za rok 2010 (zob. pkt 1.38–1.44), |
| --- | --- |

—

podsumowano wykonanie budżetu za rok 2010 (zob. pkt 1.38–1.44),

| — | objaśniono sposób prowadzenia przez Trybunał kontroli DAS (zob.
  załącznik 1.1
  ), |
| --- | --- |

—

objaśniono sposób prowadzenia przez Trybunał kontroli DAS (zob.
  załącznik 1.1
  ),

| — | przedstawiono działania podjęte przez Komisję w zakresie uwag dotyczących wiarygodności rozliczeń za lata poprzednie. Zawarto w nim również opis działań podjętych przez Komisję w związku z wcześniejszymi zaleceniami Trybunału na temat odzyskiwania środków i korekt finansowych, sformułowanymi w sprawozdaniu rocznym za rok 2009 (zob.
  załącznik 1.2
  ). |
| --- | --- |

—

przedstawiono działania podjęte przez Komisję w zakresie uwag dotyczących wiarygodności rozliczeń za lata poprzednie. Zawarto w nim również opis działań podjętych przez Komisję w związku z wcześniejszymi zaleceniami Trybunału na temat odzyskiwania środków i korekt finansowych, sformułowanymi w sprawozdaniu rocznym za rok 2009 (zob.
  załącznik 1.2
  ).

| 1.2. | Trybunał Obrachunkowy przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie poświadczenie wiarygodności (DAS) (5) dotyczące wiarygodności rozliczeń oraz legalności i prawidłowości transakcji leżących u ich podstaw. Trybunał może uzupełnić poświadczenie szczegółowymi ocenami każdego z głównych obszarów działalności UE (6). |
| --- | --- |

1.2.

Trybunał Obrachunkowy przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie poświadczenie wiarygodności (DAS) (5) dotyczące wiarygodności rozliczeń oraz legalności i prawidłowości transakcji leżących u ich podstaw. Trybunał może uzupełnić poświadczenie szczegółowymi ocenami każdego z głównych obszarów działalności UE (6).

| 1.3. | Celem badania wiarygodności rozliczeń Unii Europejskiej jest określenie, w jakim stopniu dochody, wydatki, aktywa i pasywa zostały właściwie zarejestrowane, a także czy roczne sprawozdanie finansowe rzetelnie przedstawia sytuację finansową Unii na dzień 31 grudnia 2010 r. oraz wyniki jej transakcji i przepływy pieniężne za kończący się tego dnia rok (zob. pkt 1.6–1.8). |
| --- | --- |

1.3.

Celem badania wiarygodności rozliczeń Unii Europejskiej jest określenie, w jakim stopniu dochody, wydatki, aktywa i pasywa zostały właściwie zarejestrowane, a także czy roczne sprawozdanie finansowe rzetelnie przedstawia sytuację finansową Unii na dzień 31 grudnia 2010 r. oraz wyniki jej transakcji i przepływy pieniężne za kończący się tego dnia rok (zob. pkt 1.6–1.8).

| 1.4. | Celem przeprowadzanego przez Trybunał badania prawidłowości transakcji leżących u podstaw rozliczeń za 2010 r. jest wydanie opinii, czy transakcje te są zgodne z obowiązującymi przepisami i postanowieniami umownymi, a także, czy związane z nimi wyliczenia są poprawne (podsumowanie wyników przedstawiono w pkt 1.9–1.14, a więcej informacji znajduje się w rozdziałach 2–7). |
| --- | --- |

1.4.

Celem przeprowadzanego przez Trybunał badania prawidłowości transakcji leżących u podstaw rozliczeń za 2010 r. jest wydanie opinii, czy transakcje te są zgodne z obowiązującymi przepisami i postanowieniami umownymi, a także, czy związane z nimi wyliczenia są poprawne (podsumowanie wyników przedstawiono w pkt 1.9–1.14, a więcej informacji znajduje się w rozdziałach 2–7).

| 1.5. | Trybunał zbadał wiarygodność oświadczeń kierownictwa Komisji, tj. oświadczenia dyrektorów generalnych i sporządzane przez służby Komisji roczne sprawozdania z działalności i związane z nimi sprawozdanie podsumowujące, aby ocenić, do jakiego stopnia przedstawiają one rzetelną ocenę jakości zarządzania finansami i mają udział w ogólnej pewności uzyskiwanej przez Trybunał (zob. pkt 1.17–1.20, a także 1.23–1.25 oraz „Wiarygodność oświadczeń kierownictwa Komisji” w rozdziałach 2–7). Ponadto Trybunał ocenił ogólną opinię audytora wewnętrznego Komisji, którą wydano po raz pierwszy, a która dotyczy zarządzania finansami przez Komisję w roku budżetowym 2010 (zob. pkt 1.21–1.22). |
| --- | --- |

1.5.

Trybunał zbadał wiarygodność oświadczeń kierownictwa Komisji, tj. oświadczenia dyrektorów generalnych i sporządzane przez służby Komisji roczne sprawozdania z działalności i związane z nimi sprawozdanie podsumowujące, aby ocenić, do jakiego stopnia przedstawiają one rzetelną ocenę jakości zarządzania finansami i mają udział w ogólnej pewności uzyskiwanej przez Trybunał (zob. pkt 1.17–1.20, a także 1.23–1.25 oraz „Wiarygodność oświadczeń kierownictwa Komisji” w rozdziałach 2–7). Ponadto Trybunał ocenił ogólną opinię audytora wewnętrznego Komisji, którą wydano po raz pierwszy, a która dotyczy zarządzania finansami przez Komisję w roku budżetowym 2010 (zob. pkt 1.21–1.22).

USTALENIA KONTROLI DOTYCZĄCE ROKU BUDŻETOWEGO 2010

Wiarygodność rozliczeń

| 1.6. | Uwagi Trybunału dotyczą rocznego sprawozdania finansowego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2010 (zwanego dalej sprawozdaniem finansowym), sporządzonego przez księgowego Komisji i zatwierdzonego przez Komisję zgodnie z art. 129 rozporządzenia finansowego z dnia 25 czerwca 2002 r. (7) i przekazanego Trybunałowi w dniu 27 lipca 2011 r. Sprawozdanie finansowe zawiera:






  a) | skonsolidowane sprawozdanie finansowe, zawierające bilans (przedstawiający aktywa i pasywa na koniec roku budżetowego), rachunek wyniku ekonomicznego (obejmujący dochody i wydatki w roku budżetowym), rachunek przepływów pieniężnych (ukazujący, w jaki sposób zmiany w rozliczeniach wpływają na środki pieniężne i ekwiwalenty środków pieniężnych) oraz zestawienie zmian w aktywach netto (w którym przedstawiono zmiany w aktywach netto), a także związane z nimi informacje dodatkowe; |
| --- | --- | --- |

1.6.

Uwagi Trybunału dotyczą rocznego sprawozdania finansowego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2010 (zwanego dalej sprawozdaniem finansowym), sporządzonego przez księgowego Komisji i zatwierdzonego przez Komisję zgodnie z art. 129 rozporządzenia finansowego z dnia 25 czerwca 2002 r. (7) i przekazanego Trybunałowi w dniu 27 lipca 2011 r. Sprawozdanie finansowe zawiera:

a)

skonsolidowane sprawozdanie finansowe, zawierające bilans (przedstawiający aktywa i pasywa na koniec roku budżetowego), rachunek wyniku ekonomicznego (obejmujący dochody i wydatki w roku budżetowym), rachunek przepływów pieniężnych (ukazujący, w jaki sposób zmiany w rozliczeniach wpływają na środki pieniężne i ekwiwalenty środków pieniężnych) oraz zestawienie zmian w aktywach netto (w którym przedstawiono zmiany w aktywach netto), a także związane z nimi informacje dodatkowe;

| b) | skonsolidowane sprawozdanie z wykonania budżetu, obejmujące dochody i wydatki za dany rok. |
| --- | --- |

b)

skonsolidowane sprawozdanie z wykonania budżetu, obejmujące dochody i wydatki za dany rok.

| 1.7. | Księgowy Komisji przedłożył Trybunałowi oświadczenie potwierdzające, że, z pewnymi nieistotnymi zastrzeżeniami (8), sprawozdanie finansowe jest kompletne i wiarygodne. |
| --- | --- |

1.7.

Księgowy Komisji przedłożył Trybunałowi oświadczenie potwierdzające, że, z pewnymi nieistotnymi zastrzeżeniami (8), sprawozdanie finansowe jest kompletne i wiarygodne.

| 1.8. | W wyniku kontroli sprawozdania finansowego za rok 2010 Trybunał stwierdził, że nie wystąpiły w nim istotne nieprawidłowości (zob. jednakże pkt 1.26–1.37 oraz informacje na temat działań podjętych w związku ze sformułowanymi w poprzednich latach uwagami dotyczącymi wiarygodności rozliczeń, przedstawione w
  załączniku 1.2
  ). |
| --- | --- |

1.8.

W wyniku kontroli sprawozdania finansowego za rok 2010 Trybunał stwierdził, że nie wystąpiły w nim istotne nieprawidłowości (zob. jednakże pkt 1.26–1.37 oraz informacje na temat działań podjętych w związku ze sformułowanymi w poprzednich latach uwagami dotyczącymi wiarygodności rozliczeń, przedstawione w
  załączniku 1.2
  ).

Prawidłowość transakcji

Zestawienie szczegółowych ocen DAS

| 1.9. | Trybunał przedstawia w rozdziale 2 szczegółową ocenę „Dochodów”, a w rozdziałach 3–7 – szczegółowe oceny grup obszarów polityki wydzielonych w ramach budżetowania zadaniowego (zob.
  tabela 1.1
  ). Każda ocena szczegółowa zawiera informacje wstępne, ustalenia i wnioski dotyczące prawidłowości transakcji, skuteczności systemów oraz wiarygodności oświadczeń kierownictwa Komisji, jak również opis działań podjętych przez Komisję w związku z wcześniejszymi zaleceniami Trybunału. |
| --- | --- |

1.9.

Trybunał przedstawia w rozdziale 2 szczegółową ocenę „Dochodów”, a w rozdziałach 3–7 – szczegółowe oceny grup obszarów polityki wydzielonych w ramach budżetowania zadaniowego (zob.
  tabela 1.1
  ). Każda ocena szczegółowa zawiera informacje wstępne, ustalenia i wnioski dotyczące prawidłowości transakcji, skuteczności systemów oraz wiarygodności oświadczeń kierownictwa Komisji, jak również opis działań podjętych przez Komisję w związku z wcześniejszymi zaleceniami Trybunału.

| 1.10. | W sprawozdaniu za rok 2010 grupa polityk „Badania naukowe i inne polityki wewnętrzne”, przedstawiona w rozdziale 6, obejmuje grupy/obszary polityk, które w sprawozdaniu rocznym za 2009 r. były częścią innych ocen szczegółowych (9). |
| --- | --- |

1.10.

W sprawozdaniu za rok 2010 grupa polityk „Badania naukowe i inne polityki wewnętrzne”, przedstawiona w rozdziale 6, obejmuje grupy/obszary polityk, które w sprawozdaniu rocznym za 2009 r. były częścią innych ocen szczegółowych (9).

Tabela 1.1 –   Płatności w 2010 r. w podziale na rozdziały sprawozdania rocznego

| (w mln EUR) |
| --- |
| Sekcje (S) i tytuły (T)
   (43)
  odpowiadające nomenklaturze budżetowej w 2010 r. w podziale na rozdziały sprawozdania rocznego Trybunału | Płatności w 2010 r.
   (44) |
| Rozdziały sprawozdania rocznego |
| Rolnictwoi zasoby naturalne | 56 841 |
| Rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich (T.05)
  Środowisko (T.07)
  Rybołówstwo i gospodarka morska (T.11)
  Ochrona zdrowia i konsumentów (T.17) | |
| Spójność, energia i transport | 40 630 |
| Zatrudnienie i sprawy społeczne (T.04)
  Energia i transport (T.06)
  Polityka regionalna (T.13) | |
| Pomoc zewnętrzna, rozwój i rozszerzenie | 6 543 |
| Stosunki zewnętrzne (T.19)
  Rozwój i stosunki z państwami AKP (T.21)
  Rozszerzenie (T.22)
  Pomoc humanitarna (T.23) | |
| Badania naukowe i inne polityki wewnętrzne | 8 953 |
| Sprawy gospodarcze i finansowe (T.01)
  Przedsiębiorstwa (T.02)
  Konkurencja (T.03)
  Badania naukowe (T.08)
  Społeczeństwo informacyjne i media (T.09)
  Bezpośrednie badania naukowe (T.10)
  Rynek wewnętrzny (T.12)
  Edukacja i kultura (T.15)
  Komunikacja (T.16)
  Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości (T.18)
  Handel (T.20) | |
| Wydatki administracyjne i inne | 9 264 |
| Parlament (S. I)
  Rada (S. II)
  Komisja (S. III)
  Trybunał Sprawiedliwości (S. IV)
  Trybunał Obrachunkowy (S. V)
  Komitet Ekonomiczno-Społeczny (S. VI)
  Komitet Regionów (S. VII)
  Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich (S. VIII)
  Europejski Inspektor Ochrony Danych (S. IX) | |
| Ogółem | 122 231 |

(w mln EUR)

Sekcje (S) i tytuły (T)
   (43)
  odpowiadające nomenklaturze budżetowej w 2010 r. w podziale na rozdziały sprawozdania rocznego Trybunału

Płatności w 2010 r.
   (44)

Rozdziały sprawozdania rocznego

Rolnictwoi zasoby naturalne

56 841

Rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich (T.05)

Środowisko (T.07)

Rybołówstwo i gospodarka morska (T.11)

Ochrona zdrowia i konsumentów (T.17)

Spójność, energia i transport

40 630

Zatrudnienie i sprawy społeczne (T.04)

Energia i transport (T.06)

Polityka regionalna (T.13)

Pomoc zewnętrzna, rozwój i rozszerzenie

6 543

Stosunki zewnętrzne (T.19)

Rozwój i stosunki z państwami AKP (T.21)

Rozszerzenie (T.22)

Pomoc humanitarna (T.23)

Badania naukowe i inne polityki wewnętrzne

8 953

Sprawy gospodarcze i finansowe (T.01)

Przedsiębiorstwa (T.02)

Konkurencja (T.03)

Badania naukowe (T.08)

Społeczeństwo informacyjne i media (T.09)

Bezpośrednie badania naukowe (T.10)

Rynek wewnętrzny (T.12)

Edukacja i kultura (T.15)

Komunikacja (T.16)

Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości (T.18)

Handel (T.20)

Wydatki administracyjne i inne

9 264

Parlament (S. I)

Rada (S. II)

Komisja (S. III)

Trybunał Sprawiedliwości (S. IV)

Trybunał Obrachunkowy (S. V)

Komitet Ekonomiczno-Społeczny (S. VI)

Komitet Regionów (S. VII)

Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich (S. VIII)

Europejski Inspektor Ochrony Danych (S. IX)

Ogółem

122 231

| 1.11. | Trybunał uznał, że w dochodach (127 795 mln euro) (10) oraz płatnościach w ramach grupy polityk „Wydatki administracyjne i inne” (9 264 mln euro) nie wystąpił istotny poziom błędu, i stwierdza, że systemy nadzoru i kontroli były skuteczne (zob.
  tabela 1.2
  oraz pkt 2.41–2.42 oraz 7.33–7.34). Trybunał nie wykrył istotnego poziomu błędu również w przypadku zobowiązań we wszystkich grupach polityk. |
| --- | --- |

1.11.

Trybunał uznał, że w dochodach (127 795 mln euro) (10) oraz płatnościach w ramach grupy polityk „Wydatki administracyjne i inne” (9 264 mln euro) nie wystąpił istotny poziom błędu, i stwierdza, że systemy nadzoru i kontroli były skuteczne (zob.
  tabela 1.2
  oraz pkt 2.41–2.42 oraz 7.33–7.34). Trybunał nie wykrył istotnego poziomu błędu również w przypadku zobowiązań we wszystkich grupach polityk.

| 1.12. | Trybunał uznał, że w grupie polityk „Badania naukowe i inne polityki wewnętrzne” (8 953 mln euro) nie wystąpił istotny poziom błędu, i stwierdza, że systemy nadzoru i kontroli są częściowo skuteczne pod względem zapewniania prawidłowości płatności. Jednakże w płatnościach okresowych i końcowych w programach ramowych w dziedzinie badań naukowych (PR) wystąpił istotny poziom błędu (zob.
  tabela 1.2
  oraz pkt 6.48–6.49). Trybunał uznał także, że w ramach grupy polityk „Pomoc zewnętrzna, rozwój i rozszerzenie” ( 6 543 mln euro) nie wystąpił istotny poziom błędu i stwierdza, że systemy nadzoru i kontroli są częściowo skuteczne pod względem zapewniania prawidłowości płatności. Jednakże w płatnościach okresowych i końcowych wystąpił istotny poziom błędu (zob.
  tabela 1.2
  oraz pkt 5.35–5.36). |
| --- | --- |

1.12.

Trybunał uznał, że w grupie polityk „Badania naukowe i inne polityki wewnętrzne” (8 953 mln euro) nie wystąpił istotny poziom błędu, i stwierdza, że systemy nadzoru i kontroli są częściowo skuteczne pod względem zapewniania prawidłowości płatności. Jednakże w płatnościach okresowych i końcowych w programach ramowych w dziedzinie badań naukowych (PR) wystąpił istotny poziom błędu (zob.
  tabela 1.2
  oraz pkt 6.48–6.49). Trybunał uznał także, że w ramach grupy polityk „Pomoc zewnętrzna, rozwój i rozszerzenie” ( 6 543 mln euro) nie wystąpił istotny poziom błędu i stwierdza, że systemy nadzoru i kontroli są częściowo skuteczne pod względem zapewniania prawidłowości płatności. Jednakże w płatnościach okresowych i końcowych wystąpił istotny poziom błędu (zob.
  tabela 1.2
  oraz pkt 5.35–5.36).

| 1.13. | Trybunał uznał, że w grupach polityk: „Rolnictwo i zasoby naturalne” (zwroty poniesionych wydatków – 55 990 mln euro) „Spójność, energia i transport” (zwrot poniesionych wydatków – 37 556 mln euro) wystąpił istotny poziom błędu. Jednakże w płatnościach bezpośrednich na rzecz rolników objętych systemem IACS (11) nie wystąpił istotny poziom błędu. Trybunał stwierdza także, że skontrolowane systemy nadzoru i kontroli w grupie polityk „Rolnictwo i zasoby naturalne” są częściowo skuteczne. Ponadto Trybunał stwierdza, że instytucje audytowe jako całość, działające w ramach grupy polityk „Spójność, energia i transport”, były częściowo skuteczne pod względem zapewniania prawidłowości transakcji (zob.
  tabela 1.2
  oraz pkt 3.55–3.56 i 4.47–4.48).] |
| --- | --- |

1.13.

Trybunał uznał, że w grupach polityk: „Rolnictwo i zasoby naturalne” (zwroty poniesionych wydatków – 55 990 mln euro) „Spójność, energia i transport” (zwrot poniesionych wydatków – 37 556 mln euro) wystąpił istotny poziom błędu. Jednakże w płatnościach bezpośrednich na rzecz rolników objętych systemem IACS (11) nie wystąpił istotny poziom błędu. Trybunał stwierdza także, że skontrolowane systemy nadzoru i kontroli w grupie polityk „Rolnictwo i zasoby naturalne” są częściowo skuteczne. Ponadto Trybunał stwierdza, że instytucje audytowe jako całość, działające w ramach grupy polityk „Spójność, energia i transport”, były częściowo skuteczne pod względem zapewniania prawidłowości transakcji (zob.
  tabela 1.2
  oraz pkt 3.55–3.56 i 4.47–4.48).]

| 1.13. | Wnioski Trybunału w obszarze polityki „Rolnictwo i zasoby naturalne” potwierdzają pozytywną tendencją, że w ostatnich latach wartość najbardziej prawdopodobnego poziomu błędu zbliża się do progu istotności w wysokości 2 %. Komisja zauważa ponadto, że w przypadku wydatków Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG), które w 2010 r. stanowiły 77 % całkowitych wydatków w ramach tego rozdziału, wartość najbardziej prawdopodobnego poziomu błędu wynosi znacznie poniżej progu istotności, a wartość ta dla płatności bezpośrednich objętych Zintegrowanym Systemem Zarządzania i Kontroli (IACS) jest nawet niższa. Ponadto ryzyko dla budżetu UE jest odpowiednio zabezpieczone poprzez procedurę rozliczania zgodności. Zob. też odpowiedź do pkt 3.17.

  Komisja uważa, że system IACS stanowi zasadniczo skuteczne narzędzie kontroli mające na celu ograniczenie ryzyka błędu lub nieprawidłowego wydatku. Jeśli chodzi o rozwój obszarów wiejskich, Komisja uważa, że systemy nadzoru i kontroli są na bieżąco usprawniane.


  Odnośnie do obszaru spójności Komisja odnotowuje, że drugi rok z rzędu poziom błędu utrzymuje się wyraźnie poniżej poziomów stwierdzonych przez Trybunał w latach 2006–2008. Komisja uważa, że ta pozytywna i obiecująca zmiana wynika z wprowadzenia przepisów o wzmocnionej kontroli dotyczących okresu programowania 2007–2013 i planu działania na 2008 r. (zob. również odpowiedź na pkt 4.24). |
| --- | --- |

1.13.

Komisja uważa, że system IACS stanowi zasadniczo skuteczne narzędzie kontroli mające na celu ograniczenie ryzyka błędu lub nieprawidłowego wydatku. Jeśli chodzi o rozwój obszarów wiejskich, Komisja uważa, że systemy nadzoru i kontroli są na bieżąco usprawniane.

Odnośnie do obszaru spójności Komisja odnotowuje, że drugi rok z rzędu poziom błędu utrzymuje się wyraźnie poniżej poziomów stwierdzonych przez Trybunał w latach 2006–2008. Komisja uważa, że ta pozytywna i obiecująca zmiana wynika z wprowadzenia przepisów o wzmocnionej kontroli dotyczących okresu programowania 2007–2013 i planu działania na 2008 r. (zob. również odpowiedź na pkt 4.24).

| 1.14. | Trybunał uznał, że w płatnościach jako całości wystąpił istotny poziom błędu, i stwierdza, że systemy nadzoru i kontroli w zakresie płatności są w ujęciu ogólnym częściowo skuteczne (zob.
  tabela 1.2
  ). |
| --- | --- |

1.14.

Trybunał uznał, że w płatnościach jako całości wystąpił istotny poziom błędu, i stwierdza, że systemy nadzoru i kontroli w zakresie płatności są w ujęciu ogólnym częściowo skuteczne (zob.
  tabela 1.2
  ).

Tabela 1.2 –   Podsumowanie ustaleń w zakresie prawidłowości transakcji w 2010 r.

| Grupa polityk | Płatności


  (w mln EUR) | Najbardziej prawdopodobny poziom błędu


  (NPPB)


  (%) | Przedział ufności


  (%) | Częstość występowania błędów
   (45)


  (%) | Ocena systemów nadzoru i kontroli
   (46) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Najniższy poziom błędu


  (NNPB) | Najwyższy poziom błędu


  (NWPB) |
| Rolnictwo i zasoby naturalne | 55 990 (47) | 2,3 | 0,8 | 3,8 | 37 | Częściowo skuteczne |
| Spójność, energia i transport | 37 556 (48) | 7,7 | 4,7 | 10,7 | 49 | Częściowo skuteczne |
| Pomoc zewnętrzna, rozwój i rozszerzenie | 6 543 | 1,7 | 0,1 | 3,3 | 23 | Częściowo skuteczne |
| Badania naukowe i inne polityki wewnętrzne | 8 953 | 1,4 | 0,6 | 2,1 | 39 | Częściowo skuteczne |
| Wydatki administracyjne i inne | 9 264 | 0,4 | 0,0 | 1,1 | 7 | Skuteczne |
| Skontrolowana populacja łącznie | 118 306
   (49) | 3,7 | 2,6 | 4,8 | 36 | Częściowo skuteczne |
| Dochody | 127 795 | 0,0 | nd. | nd. | nd. | Skuteczne |

Grupa polityk

Płatności

(w mln EUR)

Najbardziej prawdopodobny poziom błędu

(NPPB)

(%)

Przedział ufności

(%)

Częstość występowania błędów
   (45)

(%)

Ocena systemów nadzoru i kontroli
   (46)

Najniższy poziom błędu

(NNPB)

Najwyższy poziom błędu

(NWPB)

Rolnictwo i zasoby naturalne

55 990 (47)

2,3

0,8

3,8

37

Częściowo skuteczne

Spójność, energia i transport

37 556 (48)

7,7

4,7

10,7

49

Częściowo skuteczne

Pomoc zewnętrzna, rozwój i rozszerzenie

6 543

1,7

0,1

3,3

23

Częściowo skuteczne

Badania naukowe i inne polityki wewnętrzne

8 953

1,4

0,6

2,1

39

Częściowo skuteczne

Wydatki administracyjne i inne

9 264

0,4

0,0

1,1

7

Skuteczne

Skontrolowana populacja łącznie

118 306
   (49)

3,7

2,6

4,8

36

Częściowo skuteczne

Dochody

127 795

0,0

nd.

nd.

nd.

Skuteczne

Porównanie z wynikami z lat poprzednich

| 1.15. | Wyniki przeprowadzonej przez Trybunał kontroli za rok 2010 wskazują na wzrost szacowanego najbardziej prawdopodobnego poziomu błędu w zakresie płatności w grupie polityk „Spójność, energia i transport” (12) w porównaniu z grupą polityk „Spójność” w roku 2009 (13). Według szacunków Trybunału najbardziej prawdopodobny poziom błędu w zakresie płatności w pozostałych grupach polityk był względnie stabilny. |
| --- | --- |

1.15.

Wyniki przeprowadzonej przez Trybunał kontroli za rok 2010 wskazują na wzrost szacowanego najbardziej prawdopodobnego poziomu błędu w zakresie płatności w grupie polityk „Spójność, energia i transport” (12) w porównaniu z grupą polityk „Spójność” w roku 2009 (13). Według szacunków Trybunału najbardziej prawdopodobny poziom błędu w zakresie płatności w pozostałych grupach polityk był względnie stabilny.

| 1.15–1.16. | W ostatnich latach poziom błędu w większości przypadków był stały lub zmniejszył się. W 2010 r. postępy osiągnięte w szeregu dziedzin zostały jednak zniwelowane przez umiarkowany wzrost w obszarze spójności, który spowodował nieznaczny ogólny wzrostu budżetu.

  Odnośnie do obszaru spójności Komisja odnotowuje, że najbardziej prawdopodobny poziomu błędu na rok 2010 utrzymuje się wyraźnie poniżej poziomów stwierdzonych przez Trybunał w latach budżetowych 2006–2008. Dolny limit błędu w 2010 r. tzn. 4,7 % wypada korzystnie w stosunku do wyniku 11 % z 2008 r. |
| --- | --- |

1.15–1.16.

Odnośnie do obszaru spójności Komisja odnotowuje, że najbardziej prawdopodobny poziomu błędu na rok 2010 utrzymuje się wyraźnie poniżej poziomów stwierdzonych przez Trybunał w latach budżetowych 2006–2008. Dolny limit błędu w 2010 r. tzn. 4,7 % wypada korzystnie w stosunku do wyniku 11 % z 2008 r.

| 1.16. | Łącznie Trybunał szacuje wzrost najbardziej prawdopodobnego poziomu błędu w zakresie płatności ogółem z 3,3 % w 2009 r. do 3,7 % w 2010 r. (zob.
  wykres 1.1
  ) (14). Trybunał stwierdził, że około jednej trzeciej transakcji w zbadanej próbie zawierało błędy (2009: jedna czwarta łącznej liczby transakcji). |
| --- | --- |

1.16.

Łącznie Trybunał szacuje wzrost najbardziej prawdopodobnego poziomu błędu w zakresie płatności ogółem z 3,3 % w 2009 r. do 3,7 % w 2010 r. (zob.
  wykres 1.1
  ) (14). Trybunał stwierdził, że około jednej trzeciej transakcji w zbadanej próbie zawierało błędy (2009: jedna czwarta łącznej liczby transakcji).

Image

Wiarygodność oświadczeń kierownictwa Komisji

Roczne sprawozdania z działalności i oświadczenia dyrektorów generalnych

| 1.17. | Każdy dyrektor generalny w sprawozdaniu z działalności co roku informuje o wykonaniu swoich zadań. Każdemu takiemu sprawozdaniu z działalności towarzyszy oświadczenie mówiące m.in. o tym, w jakim stopniu środki były wykorzystywane zgodnie z ich przeznaczeniem oraz czy procedury kontroli dają gwarancję legalności i prawidłowości transakcji. |
| --- | --- |

1.17.

Każdy dyrektor generalny w sprawozdaniu z działalności co roku informuje o wykonaniu swoich zadań. Każdemu takiemu sprawozdaniu z działalności towarzyszy oświadczenie mówiące m.in. o tym, w jakim stopniu środki były wykorzystywane zgodnie z ich przeznaczeniem oraz czy procedury kontroli dają gwarancję legalności i prawidłowości transakcji.

| 1.18. | Wszyscy dyrektorzy generalni oświadczyli, że wymagania określone powyżej zostały spełnione. Trzynaście dyrekcji generalnych lub służb Komisji zgłosiło co najmniej jedno zastrzeżenie (15). Większość zastrzeżeń odnosiła się do uchybień dotyczących prawidłowości transakcji leżących u podstaw rozliczeń (zob. załączniki x.3 do rozdziałów 2–7). |
| --- | --- |

1.18.

Wszyscy dyrektorzy generalni oświadczyli, że wymagania określone powyżej zostały spełnione. Trzynaście dyrekcji generalnych lub służb Komisji zgłosiło co najmniej jedno zastrzeżenie (15). Większość zastrzeżeń odnosiła się do uchybień dotyczących prawidłowości transakcji leżących u podstaw rozliczeń (zob. załączniki x.3 do rozdziałów 2–7).

| 1.19. | Dyrektorzy generalni przedstawiają zastrzeżenia w swoich oświadczeniach na podstawie swojej oceny istotności uchybienia i/lub uwag odnoszących się do elementów składowych swoich rocznych sprawozdań z działalności. Elementem takiej oceny, którego znaczenie istotnie wzrosło w roku 2010, jest obliczenie poziomu ryzyka rezydualnego lub poziomu błędu resztowego – ogólna wartość szacunkowa oddziaływania mechanizmów kontroli na poziom błędu w ujęciu wieloletnim – porównywanego do 2 % progu istotności w celu określenia, czy zastrzeżenie jest konieczne. |
| --- | --- |

1.19.

Dyrektorzy generalni przedstawiają zastrzeżenia w swoich oświadczeniach na podstawie swojej oceny istotności uchybienia i/lub uwag odnoszących się do elementów składowych swoich rocznych sprawozdań z działalności. Elementem takiej oceny, którego znaczenie istotnie wzrosło w roku 2010, jest obliczenie poziomu ryzyka rezydualnego lub poziomu błędu resztowego – ogólna wartość szacunkowa oddziaływania mechanizmów kontroli na poziom błędu w ujęciu wieloletnim – porównywanego do 2 % progu istotności w celu określenia, czy zastrzeżenie jest konieczne.

| 1.19–1.20. | Do standardowych metod Komisji w celu ustalenia, czy konieczne będzie wniesienie zastrzeżenia, należy obliczanie rezydualnych kwot podlegających ryzyku jako udział procentowy konkretnej operacji w ramach budżetu zadaniowego (ABB) w porównaniu do progu istotności wynoszącego 2 %. Ponadto Komisja podkreśla, że obliczanie poziomu błędu resztowego stanowi tylko jedną z metod, którymi dysponuje delegowany urzędnik zatwierdzający, aby oszacować kwoty podlegające ryzyku.

  Ponieważ systemy zarządzania i kontroli są bardzo zróżnicowane w zależności od obszaru polityki, służby Komisji w różny sposób oceniają i obliczają poziom błędu resztowego. Komisja przyznaje, że istniejące instrukcje mogą nie być wystarczająco szczegółowe, aby zagwarantować spójne stosowanie terminologii i kryteriów przez wszystkie służby. Komisja wdrożyła procedurę wzajemnej oceny, aby zapewnić spójność, w sytuacjach gdy różne dyrekcje generalne wdrażają podobne programy.


  Instrukcje te muszą pozwalać upoważnionemu urzędnikowi zatwierdzającemu na pewien margines swobody w każdym odrębnym przypadku.


  Kwantyfikacja ryzyka ujęta w rocznych sprawozdaniach z działalności ma za zadanie przedstawienie wskaźnika kwot objętych ryzykiem oraz oszacowanie ewentualnych korekt finansowych dla płatności w danym roku referencyjnym, natomiast w celu ochrony unijnych środków finansowych dyrektor generalny ma do dyspozycji inne narzędzia, takie jak wstrzymywanie płatności lub zawieszenie płatności oraz korekty finansowe. Kwantyfikacja ryzyka ujęta w rocznych sprawozdaniach z działalności nie spełnia tego samego zadania jak poziom błędów ustalony przez Trybunał Obrachunkowy, Komisja uważa więc, że nie można i nie należy porównywać tych dwóch pojęć. Dyrektor Generalny może ocenić, czy istnieją „środki ograniczające ryzyko”. W obszarze spójności obowiązujące przepisy prawne stanowią de facto środki ograniczające ryzyko i ocena narażenia na ryzyko w 2010 r. powinna uwzględnić powyższe dodatkowe mechanizmy kontroli, które wychodzą znacznie poza lata referencyjne kontroli Trybunału (kontrole roczne przeprowadzane przez krajowe organy kontrolne, dodatkowe kontrole przeprowadzane przez Dyrekcję Generalną ds. Polityki Regionalnej (DG REGIO) oraz ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Włączenia Społecznego (EMPL), kontrole końcowe w momencie zakończenia programu). |
| --- | --- |

1.19–1.20.

Ponieważ systemy zarządzania i kontroli są bardzo zróżnicowane w zależności od obszaru polityki, służby Komisji w różny sposób oceniają i obliczają poziom błędu resztowego. Komisja przyznaje, że istniejące instrukcje mogą nie być wystarczająco szczegółowe, aby zagwarantować spójne stosowanie terminologii i kryteriów przez wszystkie służby. Komisja wdrożyła procedurę wzajemnej oceny, aby zapewnić spójność, w sytuacjach gdy różne dyrekcje generalne wdrażają podobne programy.

Instrukcje te muszą pozwalać upoważnionemu urzędnikowi zatwierdzającemu na pewien margines swobody w każdym odrębnym przypadku.

Kwantyfikacja ryzyka ujęta w rocznych sprawozdaniach z działalności ma za zadanie przedstawienie wskaźnika kwot objętych ryzykiem oraz oszacowanie ewentualnych korekt finansowych dla płatności w danym roku referencyjnym, natomiast w celu ochrony unijnych środków finansowych dyrektor generalny ma do dyspozycji inne narzędzia, takie jak wstrzymywanie płatności lub zawieszenie płatności oraz korekty finansowe. Kwantyfikacja ryzyka ujęta w rocznych sprawozdaniach z działalności nie spełnia tego samego zadania jak poziom błędów ustalony przez Trybunał Obrachunkowy, Komisja uważa więc, że nie można i nie należy porównywać tych dwóch pojęć. Dyrektor Generalny może ocenić, czy istnieją „środki ograniczające ryzyko”. W obszarze spójności obowiązujące przepisy prawne stanowią de facto środki ograniczające ryzyko i ocena narażenia na ryzyko w 2010 r. powinna uwzględnić powyższe dodatkowe mechanizmy kontroli, które wychodzą znacznie poza lata referencyjne kontroli Trybunału (kontrole roczne przeprowadzane przez krajowe organy kontrolne, dodatkowe kontrole przeprowadzane przez Dyrekcję Generalną ds. Polityki Regionalnej (DG REGIO) oraz ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Włączenia Społecznego (EMPL), kontrole końcowe w momencie zakończenia programu).

| 1.20. | Stałe instrukcje odnoszące się do rocznych sprawozdań z działalności przygotowane przez Sekretariat Generalny i Dyrekcję Generalną ds. Budżetu nie zawierają wskazówek dotyczących szacowania poziomu ryzyka rezydualnego lub błędu resztowego. Wynikiem tego jest niespójne stosowanie tego pojęcia przez przedmiotowe dyrekcje generalne (np. podawanie z wyprzedzeniem oczekiwanej kwoty odzyskanych środków bez powiązania z rzeczywistymi kwotami, w przypadku niektórych programów brak kwantyfikacji ryzyka błędów wynoszącego do 5 % z uwzględnieniem wskaźnika zatrzymania określonego w rozporządzeniu (16), nieuwzględnianie negatywnych rezultatów kontroli w odniesieniu do nowo rozpoczętych programów kontroli przy ograniczonym zasięgu kontroli. |
| --- | --- |

1.20.

Stałe instrukcje odnoszące się do rocznych sprawozdań z działalności przygotowane przez Sekretariat Generalny i Dyrekcję Generalną ds. Budżetu nie zawierają wskazówek dotyczących szacowania poziomu ryzyka rezydualnego lub błędu resztowego. Wynikiem tego jest niespójne stosowanie tego pojęcia przez przedmiotowe dyrekcje generalne (np. podawanie z wyprzedzeniem oczekiwanej kwoty odzyskanych środków bez powiązania z rzeczywistymi kwotami, w przypadku niektórych programów brak kwantyfikacji ryzyka błędów wynoszącego do 5 % z uwzględnieniem wskaźnika zatrzymania określonego w rozporządzeniu (16), nieuwzględnianie negatywnych rezultatów kontroli w odniesieniu do nowo rozpoczętych programów kontroli przy ograniczonym zasięgu kontroli.

Opinia audytora wewnętrznego Komisji

| 1.21. | Audytor wewnętrzny Komisji przedstawił swoją pierwszą ogólną opinię (17) w sprawie sytuacji w zakresie kontroli w Komisji. Opinia audytora została sporządzona przede wszystkim na podstawie oświadczeń złożonych w rocznych sprawozdaniach z działalności oraz na podstawie prac Służby Audytu Wewnętrznego Komisji oraz działów audytu wewnętrznego poszczególnych dyrekcji generalnych w latach 2008–2010. |
| --- | --- |

1.21.

Audytor wewnętrzny Komisji przedstawił swoją pierwszą ogólną opinię (17) w sprawie sytuacji w zakresie kontroli w Komisji. Opinia audytora została sporządzona przede wszystkim na podstawie oświadczeń złożonych w rocznych sprawozdaniach z działalności oraz na podstawie prac Służby Audytu Wewnętrznego Komisji oraz działów audytu wewnętrznego poszczególnych dyrekcji generalnych w latach 2008–2010.

| 1.22. | Zakres opinii ogólnej jest ograniczony do mechanizmów kontroli wewnętrznej w samej Komisji. Jednak ponad 90 % wszystkich błędów odnotowano poza Komisją, na poziomie beneficjentów. Audytor wewnętrzny Komisji ocenia te mechanizmy jako ogólnie odpowiednie. Trybunał jednak stwierdza, że ustanowione systemy nadzoru i kontroli nie zapobiegają występowaniu błędów, nie wykrywają ich i nie korygują w takim stopniu, aby transakcje budżetowe, jako całość, były legalne i prawidłowe. |
| --- | --- |

1.22.

Zakres opinii ogólnej jest ograniczony do mechanizmów kontroli wewnętrznej w samej Komisji. Jednak ponad 90 % wszystkich błędów odnotowano poza Komisją, na poziomie beneficjentów. Audytor wewnętrzny Komisji ocenia te mechanizmy jako ogólnie odpowiednie. Trybunał jednak stwierdza, że ustanowione systemy nadzoru i kontroli nie zapobiegają występowaniu błędów, nie wykrywają ich i nie korygują w takim stopniu, aby transakcje budżetowe, jako całość, były legalne i prawidłowe.

| 1.22. | Zakres opinii audytora wewnętrznego obejmuje systemy kontroli wdrożone przez Komisję w celu monitorowania kwestii poziomu błędów na szczeblu beneficjenta.

  Podczas audytowania systemów kontroli Komisji, audytor wewnętrzny Komisji sprawdza, czy każda ze służb wdrożyła strategię kontroli, w przypadku której koszty kontroli są proporcjonalne do ryzyka błędów w transakcjach leżących u podstaw rozliczeń oraz czy jest ona skuteczna w ramach zapobiegania błędom we wnioskach złożonych przez beneficjentów, jak również w zakresie odzyskiwania niesłusznie wypłaconych środków, w przypadku gdy pojawią się błędy. |
| --- | --- |

1.22.

Podczas audytowania systemów kontroli Komisji, audytor wewnętrzny Komisji sprawdza, czy każda ze służb wdrożyła strategię kontroli, w przypadku której koszty kontroli są proporcjonalne do ryzyka błędów w transakcjach leżących u podstaw rozliczeń oraz czy jest ona skuteczna w ramach zapobiegania błędom we wnioskach złożonych przez beneficjentów, jak również w zakresie odzyskiwania niesłusznie wypłaconych środków, w przypadku gdy pojawią się błędy.

Sprawozdanie podsumowujące Komisji

| 1.23. | We wstępie do sprawozdania podsumowującego (18) Komisja oświadcza, że przyjmując je, bierze na siebie odpowiedzialność polityczną (19) za wykonanie budżetu przez swoją kadrę zarządzającą. Komisja zwraca uwagę, że w przypadku 25 % zastrzeżeń zgłoszonych w roku 2009 dyrektorzy generalni skutecznie skorygowali stwierdzone niedociągnięcia. Zdaniem Komisji wprowadzone ulepszenia obejmują poprawę zgodności z zasadami kwalifikowalności wydatków zadeklarowanych przez beneficjentów. |
| --- | --- |

1.23.

We wstępie do sprawozdania podsumowującego (18) Komisja oświadcza, że przyjmując je, bierze na siebie odpowiedzialność polityczną (19) za wykonanie budżetu przez swoją kadrę zarządzającą. Komisja zwraca uwagę, że w przypadku 25 % zastrzeżeń zgłoszonych w roku 2009 dyrektorzy generalni skutecznie skorygowali stwierdzone niedociągnięcia. Zdaniem Komisji wprowadzone ulepszenia obejmują poprawę zgodności z zasadami kwalifikowalności wydatków zadeklarowanych przez beneficjentów.

| 1.24. | Komisja uznaje, że nadal istnieją dziedziny wymagające dalszych udoskonaleń, przede wszystkim w obszarze zarządzania dzielonego, i proponuje następujące działania w tym zakresie: |
| --- | --- |

1.24.

Komisja uznaje, że nadal istnieją dziedziny wymagające dalszych udoskonaleń, przede wszystkim w obszarze zarządzania dzielonego, i proponuje następujące działania w tym zakresie:

1.24.

| — | dokonanie przeglądu rozporządzenia finansowego i przepisów sektorowych na okres po 2013 r. w celu udoskonalenia koncepcji programów finansowania, ograniczenia ryzyka błędu oraz zmniejszenia obciążenia administracyjnego beneficjentów i innych zainteresowanych stron, a także w celu ograniczenia kosztów operacyjnych kontroli, |
| --- | --- |

—

dokonanie przeglądu rozporządzenia finansowego i przepisów sektorowych na okres po 2013 r. w celu udoskonalenia koncepcji programów finansowania, ograniczenia ryzyka błędu oraz zmniejszenia obciążenia administracyjnego beneficjentów i innych zainteresowanych stron, a także w celu ograniczenia kosztów operacyjnych kontroli,

| — | Zob. odpowiedź do pkt 1.37. |
| --- | --- |

—

| — | sprawowanie bardziej rygorystycznego nadzoru przez Komisję, a także bardziej systematyczne i terminowe wstrzymywanie płatności, uruchamianie procedur zawieszenia i korekt finansowych w przypadku stwierdzenia poważnych uchybień w systemie kontroli, |
| --- | --- |

—

sprawowanie bardziej rygorystycznego nadzoru przez Komisję, a także bardziej systematyczne i terminowe wstrzymywanie płatności, uruchamianie procedur zawieszenia i korekt finansowych w przypadku stwierdzenia poważnych uchybień w systemie kontroli,

| — | Komisja oraz jej służby wypełniały w skuteczny sposób swoją rolę nadzorczą przez wstrzymanie 63 ostatecznych terminów płatności (49 EFRR i 14 EFS) oraz poprzez przyjęcie jednej decyzji o zawieszeniu płatności dla programu operacyjnego na lata 2007–2013 oraz 5 decyzji o zawieszeniu płatności (EFS) dla programów operacyjnych na lata 2000–2006 do momentu wdrożenia działań naprawczych przez państwa członkowskie. Komisja realizuje tę restrykcyjną politykę także w 2011 r. Do dnia 30 czerwca 2011 r. podjęła decyzję o wstrzymaniu 52 ostatecznych terminów płatności (40 w przypadku EFRR i 12 w przypadku EFS). |
| --- | --- |

—

| — | wzmożenie wysiłków w obszarze spójności w odpowiedzi na znaczący – w porównaniu z rokiem 2009 – wzrost poziomu błędu oraz liczby błędnych płatności w wyniku większej liczby transakcji oraz wyższych kwot zadeklarowanych wydatków, |
| --- | --- |

—

wzmożenie wysiłków w obszarze spójności w odpowiedzi na znaczący – w porównaniu z rokiem 2009 – wzrost poziomu błędu oraz liczby błędnych płatności w wyniku większej liczby transakcji oraz wyższych kwot zadeklarowanych wydatków,

| — | unowocześnienie zasad udzielania zamówień publicznych przez UE, które są źródłem wielu błędów, zwłaszcza w obszarze spójności (20), |
| --- | --- |

—

unowocześnienie zasad udzielania zamówień publicznych przez UE, które są źródłem wielu błędów, zwłaszcza w obszarze spójności (20),

| — | dalsze zwiększenie czytelności i porównywalności rocznych sprawozdań z działalności. |
| --- | --- |

—

dalsze zwiększenie czytelności i porównywalności rocznych sprawozdań z działalności.

| 1.25. | W swoim sprawozdaniu podsumowującym Komisja odnotowała sprawozdania sporządzone przez kadrę zarządzającą, stwierdzając, że zapewniły one kolegium o odpowiednim sposobie zarządzania i prowadzenia kontroli wewnętrznej w ramach służb Komisji oraz że dają one wystarczającą pewność, że założone cele zostaną osiągnięte (21). Trybunał jednak podkreśla, że poprzednio wskazał kwestie (22), które w dalszym ciągu wymagają rozwiązania: |
| --- | --- |

1.25.

W swoim sprawozdaniu podsumowującym Komisja odnotowała sprawozdania sporządzone przez kadrę zarządzającą, stwierdzając, że zapewniły one kolegium o odpowiednim sposobie zarządzania i prowadzenia kontroli wewnętrznej w ramach służb Komisji oraz że dają one wystarczającą pewność, że założone cele zostaną osiągnięte (21). Trybunał jednak podkreśla, że poprzednio wskazał kwestie (22), które w dalszym ciągu wymagają rozwiązania:

1.25.

| — | w niektórych obszarach zakres lub skala zastrzeżeń powinny być większe (zob. 1.20; 3.52–3.54; 4.45–4.46; 5.31–5.34; 6.46–6.47 oraz załączniki x.3 do rozdziałów 2–7), |
| --- | --- |

—

w niektórych obszarach zakres lub skala zastrzeżeń powinny być większe (zob. 1.20; 3.52–3.54; 4.45–4.46; 5.31–5.34; 6.46–6.47 oraz załączniki x.3 do rozdziałów 2–7),

| — | Komisja uważa, że zakres lub skala zastrzeżeń jest odpowiednia (zob. odpowiedzi na pkt. 1.19–1.20, 3.52 do 3.54, 4.46 i 5.33–5.34). |
| --- | --- |

—

| — | dane od państw członkowskich dotyczące wycofanych i odzyskanych środków są wciąż niepełne lub nie zostały jeszcze skontrolowane i zatwierdzone przez Komisję (zob.
  załącznik 1.2
  , pkt 3), |
| --- | --- |

—

dane od państw członkowskich dotyczące wycofanych i odzyskanych środków są wciąż niepełne lub nie zostały jeszcze skontrolowane i zatwierdzone przez Komisję (zob.
  załącznik 1.2
  , pkt 3),

| — | Dane dotyczące odzyskanych środków zawarte są w informacji dodatkowej 6 do sprawozdania finansowego.

  W obszarze spójności dla okresu programowania 2000–2006 Komisja sprawdza, czy dane dostarczone w ramach zamykania programów są kompletne i wiarygodne. Dla okresu programowania 2007–2013 Komisja prowadzi konkretne kontrolne postępowanie wyjaśniające dotyczące systemów odzyskiwania środków w państwach członkowskich, w celu uzyskania pewności co do jakości danych przedstawionych w rocznych sprawozdaniach na temat środków odzyskanych i wycofanych. Oczekuje się, że pierwsze wyniki tego postępowania będą uwzględnione w rocznych sprawozdaniach z działalności za rok 2011. |
| --- | --- |

—

W obszarze spójności dla okresu programowania 2000–2006 Komisja sprawdza, czy dane dostarczone w ramach zamykania programów są kompletne i wiarygodne. Dla okresu programowania 2007–2013 Komisja prowadzi konkretne kontrolne postępowanie wyjaśniające dotyczące systemów odzyskiwania środków w państwach członkowskich, w celu uzyskania pewności co do jakości danych przedstawionych w rocznych sprawozdaniach na temat środków odzyskanych i wycofanych. Oczekuje się, że pierwsze wyniki tego postępowania będą uwzględnione w rocznych sprawozdaniach z działalności za rok 2011.

| — | różnica między mechanizmami korekt finansowych i odzyskiwania środków (korekty finansowe są efektem uchybień stwierdzonych w systemach nadzoru i kontroli, podczas gdy odzyskanie środków dotyczy nieprawidłowych płatności), i jej wpływ (korekty finansowe obciążają podatników, natomiast odzyskane środki pochodzą od indywidualnych beneficjentów) nadal nie są odpowiednio uwzględniane (zob.
  załącznik 1.2
  , pkt 3). |
| --- | --- |

—

różnica między mechanizmami korekt finansowych i odzyskiwania środków (korekty finansowe są efektem uchybień stwierdzonych w systemach nadzoru i kontroli, podczas gdy odzyskanie środków dotyczy nieprawidłowych płatności), i jej wpływ (korekty finansowe obciążają podatników, natomiast odzyskane środki pochodzą od indywidualnych beneficjentów) nadal nie są odpowiednio uwzględniane (zob.
  załącznik 1.2
  , pkt 3).

| — | Komisja uwzględnia te dane na poziomie budżetu UE i uważa, że odzyskiwanie środków spełnia zasadniczą rolę w ochronie budżetu UE. Komisja zakłada, że Trybunał odnosi się do kwestii odzyskiwania środków na poziomie beneficjenta w państwach członkowskich i wymaga, aby dane ujmowane w sprawozdaniu odnosiły się do wspomnianego odzyskiwania środków. W obszarach zarządzania dzielonego odpowiedzialność ta spoczywa jednak na państwach członkowskich, zgodnie z odpowiedzią Komisji na pkt 1.39 sprawozdania rocznego Trybunału za rok 2009. W momencie gdy państwo członkowskie zwróci środki nienależnie wypłacone (poprzez skuteczne wycofanie środków lub kompensatę), Komisja uznaje, że budżet UE jest należycie chroniony. Państwa członkowskie są jednak zobowiązane do odzyskiwania niesłusznie wypłaconych środków, zawsze gdy jest to możliwe i właściwe. |
| --- | --- |

—

SKUTKI ZWIĘKSZONEGO WYKORZYSTANIA PŁATNOŚCI ZALICZKOWYCH

| 1.26. | Płatności dokonywane przez Komisję w dużej mierze składają się z zaliczek tytułem kosztów, które zostaną poniesione przez podmioty zewnętrzne w przyszłości. W przypadku gdy takie płatności są właściwie kwalifikowane jako zaliczki, wówczas w rozliczeniach Unii nie są one uznawane za wydatki ostateczne w momencie ich dokonywania. Zamiast tego rejestruje się je jako aktywa w bilansie do momentu uzyskania uzasadnień poniesionych kosztów (lub, rzadziej, do momentu ukończenia wymaganego działania). Na tej podstawie Komisja ujmuje w rachunku wyniku ekonomicznego odnośne wydatki i rozlicza pozycję bilansową. |
| --- | --- |

1.26.

Płatności dokonywane przez Komisję w dużej mierze składają się z zaliczek tytułem kosztów, które zostaną poniesione przez podmioty zewnętrzne w przyszłości. W przypadku gdy takie płatności są właściwie kwalifikowane jako zaliczki, wówczas w rozliczeniach Unii nie są one uznawane za wydatki ostateczne w momencie ich dokonywania. Zamiast tego rejestruje się je jako aktywa w bilansie do momentu uzyskania uzasadnień poniesionych kosztów (lub, rzadziej, do momentu ukończenia wymaganego działania). Na tej podstawie Komisja ujmuje w rachunku wyniku ekonomicznego odnośne wydatki i rozlicza pozycję bilansową.

| 1.27. | W sytuacji gdy zaliczki wykazywane są w rozliczeniach jako wydatki ostateczne, nie istnieje wymóg księgowy przedstawienia dowodów ostatecznego wykorzystania tych środków. Zwiększa to ryzyko, że wykorzystanie środków nie będzie udowadniane oraz ryzyko niewykrycia lub znacznie opóźnionego wykrycia nieprawidłowości. W ten sposób odzyskanie środków nieprawidłowo wypłaconych staje się trudniejsze. |
| --- | --- |

1.27.

W sytuacji gdy zaliczki wykazywane są w rozliczeniach jako wydatki ostateczne, nie istnieje wymóg księgowy przedstawienia dowodów ostatecznego wykorzystania tych środków. Zwiększa to ryzyko, że wykorzystanie środków nie będzie udowadniane oraz ryzyko niewykrycia lub znacznie opóźnionego wykrycia nieprawidłowości. W ten sposób odzyskanie środków nieprawidłowo wypłaconych staje się trudniejsze.

| 1.27. | Dział księgowości Komisji kontynuuje wysiłki zmierzające do wyjaśnienia kwestii związanych z kwalifikacją i rozliczaniem płatności zaliczkowych (zob. również odpowiedź na pkt 1.37).

  Niezależnie od obowiązywania zasady ujętej w drugiej części uwag Trybunału, należy zauważyć, że np. w przypadku instrumentów inżynierii finansowej podstawa prawna przewiduje tylko jedną kontrolę kwalifikowalności poniesionych wydatków w momencie zakończenia programu lub na końcu okresu programowania (w zależności od tego, który termin przypadnie wcześniej). Dlatego też niezależnie od podejścia księgowego zastosowanego do wypłaty środków pieniężnych przez Komisję na rzecz państw członkowskich, potencjalne nieprawidłowości będą wykryte tylko w tym momencie. |
| --- | --- |

1.27.

Niezależnie od obowiązywania zasady ujętej w drugiej części uwag Trybunału, należy zauważyć, że np. w przypadku instrumentów inżynierii finansowej podstawa prawna przewiduje tylko jedną kontrolę kwalifikowalności poniesionych wydatków w momencie zakończenia programu lub na końcu okresu programowania (w zależności od tego, który termin przypadnie wcześniej). Dlatego też niezależnie od podejścia księgowego zastosowanego do wypłaty środków pieniężnych przez Komisję na rzecz państw członkowskich, potencjalne nieprawidłowości będą wykryte tylko w tym momencie.

Znaczący wzrost wykorzystania płatności zaliczkowych w latach 2005–2010

| 1.28. | W ciągu ostatnich sześciu lat zaksięgowana wartość brutto skumulowanych zaliczek wzrosła ponad dwukrotnie (z 39 mld do 84 mld euro, zob. pierwszy wiersz
  tabeli 1.3
  ). W ramach procedury rozdzielenia okresów sprawozdawczych (23) na koniec roku Komisja szacuje wydatki poniesione przez beneficjentów, w odniesieniu do których nie otrzymano jeszcze wniosków o płatności. Takie rozliczenia międzyokresowe bierne (zob. drugi wiersz
  tabeli 1.3
  ) odejmowane są od kwoty brutto powiązanych nierozliczonych zaliczek. Obliczona w ten sposób kwota zaliczek netto wykazana w bilansie (zob. trzeci wiersz
  tabeli 1.3
  ) również znacząco wzrosła, jednak z mniejszą dynamiką (z 29 mld euro do 49 mld euro). |
| --- | --- |

1.28.

W ciągu ostatnich sześciu lat zaksięgowana wartość brutto skumulowanych zaliczek wzrosła ponad dwukrotnie (z 39 mld do 84 mld euro, zob. pierwszy wiersz
  tabeli 1.3
  ). W ramach procedury rozdzielenia okresów sprawozdawczych (23) na koniec roku Komisja szacuje wydatki poniesione przez beneficjentów, w odniesieniu do których nie otrzymano jeszcze wniosków o płatności. Takie rozliczenia międzyokresowe bierne (zob. drugi wiersz
  tabeli 1.3
  ) odejmowane są od kwoty brutto powiązanych nierozliczonych zaliczek. Obliczona w ten sposób kwota zaliczek netto wykazana w bilansie (zob. trzeci wiersz
  tabeli 1.3
  ) również znacząco wzrosła, jednak z mniejszą dynamiką (z 29 mld euro do 49 mld euro).

| 1.28. | Komisja monitoruje na bieżąco sytuację dotyczącą wzrostu płatności zaliczkowych. Większość z tego wzrostu wynika z przejścia na nowy okres programowania (2007–2013) oraz płatności zaliczkowych wypłaconych zgodnie z przepisami dotyczącymi zarządzania dzielonego. Niemniej jednak dział księgowości Komisji współpracuje na bieżąco z operacyjnymi dyrekcjami generalnymi, aby nierozliczone płatności zaliczkowe utrzymywać na jak najniższym poziomie. Działania te mogą jednak czasem pozostawać w sprzeczności z odnośnymi przepisami prawnymi. |
| --- | --- |

1.28.

Tabela 1.3 –   Poziom zaliczek (50) oraz związanych z nimi rozliczeń międzyokresowych biernych w latach 2005–2010 (w mln EUR)

| | 31.12.2005 | 31.12.2006 | 31.12.2007 | 31.12.2008 | 31.12.2009 | 31.12.2010 | Różnica pomiędzy 2005 r. a 2010 r. |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Kwota | % |
| Zaliczki brutto łącznie (przed korektami związanymi z zaliczeniem transakcji do odpowiedniego okresu sprawozdawczego) | 38 854 | 43 129 | 55 099 | 73 754 | 84 761 | 84 387 | 45 333 | 117 % |
| Rozliczenia miedzyokresowe bierne | 9 489 | 12 649 | 20 501 | 34 469 | 35 934 | 34 966 | 25 447 | 268 % |
| Zaliczki netto łącznie (po korektach związanych z zaliczeniem transakcji do odpowiedniego okresu sprawozdawczego) | 29 365 | 30 480 | 34 598 | 39 285 | 48 827 | 49 421 | 20 056 | 68 % |

31.12.2005

31.12.2006

31.12.2007

31.12.2008

31.12.2009

31.12.2010

Różnica pomiędzy 2005 r. a 2010 r.

Kwota

%

Zaliczki brutto łącznie (przed korektami związanymi z zaliczeniem transakcji do odpowiedniego okresu sprawozdawczego)

38 854

43 129

55 099

73 754

84 761

84 387

45 333

117 %

Rozliczenia miedzyokresowe bierne

9 489

12 649

20 501

34 469

35 934

34 966

25 447

268 %

Zaliczki netto łącznie (po korektach związanych z zaliczeniem transakcji do odpowiedniego okresu sprawozdawczego)

29 365

30 480

34 598

39 285

48 827

49 421

20 056

68 %

Niepełne lub niedokładne dane na temat zaliczek

Brak rozliczenia zaliczek

| 1.29. | W przypadku rozliczania zaliczek niemalże zawsze należy odwołać się w pewnym zakresie do szacunków. Kilka dyrekcji generalnych w obszarze polityk wewnętrznych i działań zewnętrznych w dalszym ciągu rejestrowało szacunki w rozliczeniach, nawet wówczas, gdy przyjęły one zestawienia poniesionych wydatków jako wystarczające do dokonywania dalszych płatności na rzecz danego beneficjenta (24). Wykorzystanie wartości szacunkowych w rozliczeniach międzyokresowych biernych z biegiem czasu bardzo się upowszechniło i ich udział w zaliczkowanej kwocie wzrósł z poniżej 25 % w roku 2005 do niemalże 50 % w 2010 r. (zob. drugi wiersz
  tabeli 1.3
  ). Trybunał wyraził swój niepokój w związku z upowszechnianiem się tej praktyki (25). |
| --- | --- |

1.29.

W przypadku rozliczania zaliczek niemalże zawsze należy odwołać się w pewnym zakresie do szacunków. Kilka dyrekcji generalnych w obszarze polityk wewnętrznych i działań zewnętrznych w dalszym ciągu rejestrowało szacunki w rozliczeniach, nawet wówczas, gdy przyjęły one zestawienia poniesionych wydatków jako wystarczające do dokonywania dalszych płatności na rzecz danego beneficjenta (24). Wykorzystanie wartości szacunkowych w rozliczeniach międzyokresowych biernych z biegiem czasu bardzo się upowszechniło i ich udział w zaliczkowanej kwocie wzrósł z poniżej 25 % w roku 2005 do niemalże 50 % w 2010 r. (zob. drugi wiersz
  tabeli 1.3
  ). Trybunał wyraził swój niepokój w związku z upowszechnianiem się tej praktyki (25).

| 1.29. | Komisja podziela obawy Trybunału w tym obszarze i dokłada starań, aby rozwiązać przedmiotową kwestię. W kontekście obecnej zmiany rozporządzenia finansowego Komisja wniosła propozycję, aby systematyczne rozliczanie płatności zaliczkowych stało się obowiązkowe.

  Ze względu na ryzyko błędów w niepoświadczonych lub nieskontrolowanych zestawieniach wydatków delegowani urzędnicy zatwierdzający niechętnie dokonują płatności na podstawie takich deklaracji. Uznają oni więc niepoświadczone lub nieskontrolowane zestawienia wydatków jako potwierdzenie dokonanych postępów w finansowanych działaniach i wypłacają dodatkowe płatności zaliczkowe w celu zapewnienia dopływu środków dla wspieranych projektów. Rozliczenie przesunięte jest wtedy na koniec projektu.


  Należy również zauważyć, że zarówno Komisja jak i beneficjenci/wykonawcy (w szczególności w obszarach polityki wewnętrznej i pomocy zewnętrznej) będą musieli zmierzyć się z wyzwaniem w postaci obciążenia administracyjnego w momencie, gdy systematyczne rozliczanie płatności zaliczkowych stanie się bardziej skuteczne. |
| --- | --- |

1.29.

Ze względu na ryzyko błędów w niepoświadczonych lub nieskontrolowanych zestawieniach wydatków delegowani urzędnicy zatwierdzający niechętnie dokonują płatności na podstawie takich deklaracji. Uznają oni więc niepoświadczone lub nieskontrolowane zestawienia wydatków jako potwierdzenie dokonanych postępów w finansowanych działaniach i wypłacają dodatkowe płatności zaliczkowe w celu zapewnienia dopływu środków dla wspieranych projektów. Rozliczenie przesunięte jest wtedy na koniec projektu.

Należy również zauważyć, że zarówno Komisja jak i beneficjenci/wykonawcy (w szczególności w obszarach polityki wewnętrznej i pomocy zewnętrznej) będą musieli zmierzyć się z wyzwaniem w postaci obciążenia administracyjnego w momencie, gdy systematyczne rozliczanie płatności zaliczkowych stanie się bardziej skuteczne.

Rejestrowanie niepełnych danych na temat zaliczek

| 1.30. | Od 2009 r. odnotowano znaczący wzrost płatności, głównie w zakresie instrumentów inżynierii finansowej (IIF), w przypadku których przedstawienie uzasadnienia poniesionych kosztów i/lub podjętych działań spodziewane jest dopiero w późniejszym terminie. W wyniku kontroli wykryto znaczącą liczbę przypadków, w których Komisja początkowo nie zarejestrowała odpowiednio płatności jako powodujących powstanie aktywów. Zatem, wbrew zasadzie nadrzędności treści nad formą (26), na podstawie rozliczeń można było odnieść wrażenie, że beneficjenci przedłożyli pełne uzasadnienie wykorzystania funduszy, co w praktyce nie miało miejsca. |
| --- | --- |

1.30.

Od 2009 r. odnotowano znaczący wzrost płatności, głównie w zakresie instrumentów inżynierii finansowej (IIF), w przypadku których przedstawienie uzasadnienia poniesionych kosztów i/lub podjętych działań spodziewane jest dopiero w późniejszym terminie. W wyniku kontroli wykryto znaczącą liczbę przypadków, w których Komisja początkowo nie zarejestrowała odpowiednio płatności jako powodujących powstanie aktywów. Zatem, wbrew zasadzie nadrzędności treści nad formą (26), na podstawie rozliczeń można było odnieść wrażenie, że beneficjenci przedłożyli pełne uzasadnienie wykorzystania funduszy, co w praktyce nie miało miejsca.

| 1.30. | Kwestia ta została poruszona po raz pierwszy na początku 2011 r. Ramy prawne w zakresie zarządzania dzielonego nie zawierają wymogu, aby odnośne kwoty wypłacone jako zaliczki rozliczane były z Komisją w formie odrębnego zestawienia kosztów, nie zawierają również wymogu sporządzania konkretnego sprawozdania okresowego na temat ich wykorzystania przez beneficjenta końcowego. Zob. również odpowiedzi do pkt 1.31 i 1.32. |
| --- | --- |

1.30.

Instrumenty inżynierii finansowej

| 1.31. | Na skalę tego problemu wpływają w zdecydowanie największym stopniu wkłady na rzecz IIF. Przepisy rozporządzeń obowiązujących w obszarach spójności i rozwoju obszarów wiejskich (27) stanowią, że w zestawieniach poniesionych wydatków należy ująć płatności z programów operacyjnych na tworzenie lub zasilanie funduszy realizujących IIF. Komisja przyjęła zasadę rejestrowania pełnych kwot deklarowanych przez państwa członkowskie jako wydatki w ramach rachunku wyniku ekonomicznego, jak gdyby były one ostatecznym rozliczeniem. |
| --- | --- |

1.31.

Na skalę tego problemu wpływają w zdecydowanie największym stopniu wkłady na rzecz IIF. Przepisy rozporządzeń obowiązujących w obszarach spójności i rozwoju obszarów wiejskich (27) stanowią, że w zestawieniach poniesionych wydatków należy ująć płatności z programów operacyjnych na tworzenie lub zasilanie funduszy realizujących IIF. Komisja przyjęła zasadę rejestrowania pełnych kwot deklarowanych przez państwa członkowskie jako wydatki w ramach rachunku wyniku ekonomicznego, jak gdyby były one ostatecznym rozliczeniem.

| 1.31. | Ze względu na brak danych dotyczących płatności na rzecz instrumentów inżynierii finansowej, które nie muszą być dostarczane przez państwa członkowskie na podstawie obowiązujących przepisów prawnych, Komisja początkowo nie miała innej możliwości, poza uznaniem tych płatności jako wydatków.

  Na podstawie informacji, o które wystąpiła ona do państw członkowskich i otrzymała w czerwcu 2011 r., Komisja uznała płatności na rzecz instrumentów inżynierii finansowej jako aktywa w sprawozdaniu finansowym za rok 2010, wraz z danymi porównawczymi za rok 2009. Komisja odsyła także do dodatkowych informacji 2.5, 2.9, 2.10 i 3.4 do skonsolidowanego sprawozdania finansowego, w których zawarto szczegółowe dane. Zob. też odpowiedź na pkt 1.32. |
| --- | --- |

1.31.

Na podstawie informacji, o które wystąpiła ona do państw członkowskich i otrzymała w czerwcu 2011 r., Komisja uznała płatności na rzecz instrumentów inżynierii finansowej jako aktywa w sprawozdaniu finansowym za rok 2010, wraz z danymi porównawczymi za rok 2009. Komisja odsyła także do dodatkowych informacji 2.5, 2.9, 2.10 i 3.4 do skonsolidowanego sprawozdania finansowego, w których zawarto szczegółowe dane. Zob. też odpowiedź na pkt 1.32.

| 1.32. | Jednakże, według przepisów sektorowych, od władz krajowych państw członkowskich oczekuje się tylko przedstawienia deklaracji końcowej w sprawie wykorzystania tych środków pod postacią kredytów, gwarancji lub inwestycji kapitałowych na rzecz beneficjentów końcowych w późniejszym terminie (zazwyczaj na koniec okresu programowania). Oznacza to, że w 2010 r. Komisja nie miała kompleksowych informacji na temat kwot faktycznie wykorzystanych przez instrumenty inżynierii finansowej i dopiero po tym, jak problem ten wyszedł na jaw na początku 2011 r., Komisja była w stanie zebrać konieczne informacje od państw członkowskich. W wyniku tego kwoty w wysokości około 4,8 mld euro nie zostały wykazane jako zaliczki w bilansie we wstępnej wersji sprawozdania finansowego za rok 2010 (28). |
| --- | --- |

1.32.

Jednakże, według przepisów sektorowych, od władz krajowych państw członkowskich oczekuje się tylko przedstawienia deklaracji końcowej w sprawie wykorzystania tych środków pod postacią kredytów, gwarancji lub inwestycji kapitałowych na rzecz beneficjentów końcowych w późniejszym terminie (zazwyczaj na koniec okresu programowania). Oznacza to, że w 2010 r. Komisja nie miała kompleksowych informacji na temat kwot faktycznie wykorzystanych przez instrumenty inżynierii finansowej i dopiero po tym, jak problem ten wyszedł na jaw na początku 2011 r., Komisja była w stanie zebrać konieczne informacje od państw członkowskich. W wyniku tego kwoty w wysokości około 4,8 mld euro nie zostały wykazane jako zaliczki w bilansie we wstępnej wersji sprawozdania finansowego za rok 2010 (28).

| 1.32. | Należy zauważyć, że dane otrzymane od państw członkowskich nie dotyczą faktycznych wydatków poniesionych w ramach instrumentów inżynierii finansowej, lecz wkładów na ich rzecz. Uwzględniając kryterium opłacalności, Komisja oszacowała niewykorzystane kwoty w oparciu o metodę liniową i przekwalifikowała je jako aktywa.

  Aktywa te, wynoszące 4,8 mld EUR, będą całkowicie zamortyzowane do końca 2015 r. zgodnie z obecnie obowiązującą podstawą prawną.


  Zob. też odpowiedź na pkt 4.32. |
| --- | --- |

1.32.

Aktywa te, wynoszące 4,8 mld EUR, będą całkowicie zamortyzowane do końca 2015 r. zgodnie z obecnie obowiązującą podstawą prawną.

Zob. też odpowiedź na pkt 4.32.

Inne programy pomocowe

| 1.33. | Ponadto szereg innych programów dotacji umożliwia wpłatę zaliczek na rzecz beneficjentów przed przedstawieniem przez nich ostatecznych zestawień poniesionych wydatków. W praktyce traktuje się te zaliczki również w taki sposób, jakby były one wydatkami ostatecznymi. Zatem nie są one uwzględniane i przedstawiane w bilansie. Komisja ma trudności w skwantyfikowaniu kwoty tych środków. |
| --- | --- |

1.33.

Ponadto szereg innych programów dotacji umożliwia wpłatę zaliczek na rzecz beneficjentów przed przedstawieniem przez nich ostatecznych zestawień poniesionych wydatków. W praktyce traktuje się te zaliczki również w taki sposób, jakby były one wydatkami ostatecznymi. Zatem nie są one uwzględniane i przedstawiane w bilansie. Komisja ma trudności w skwantyfikowaniu kwoty tych środków.

| 1.33. | Podobnie jak w przypadku instrumentów inżynierii finansowej, o których mowa powyżej, w przypadku programów pomocowych przepisy podstawy prawnej nie przewidują konkretnej sprawozdawczości dotyczącej wypłaconych kwot oraz ich wykorzystania. Dotychczas, zgodnie z informacjami, które posiada Komisja, w ramach programów pomocowych płatności zaliczkowe wypłacane są na okres krótszy niż w przypadku instrumentów inżynierii finansowej. Transakcje wynikające z normalnej działalności oraz opóźnienia w deklaracjach dotyczących faktycznie poniesionych kosztów utrudniają oszacowanie wpływu finansowego takich płatności zaliczkowych.

  Zob. też odpowiedź na pkt 1.36. |
| --- | --- |

1.33.

Zob. też odpowiedź na pkt 1.36.

Działania podjęte przez Komisję

| 1.34. | Komisja starała się uzyskać wystarczające informacje do celów ostatecznego sprawozdania. Według informacji otrzymanych od państw członkowskich pod koniec czerwca 2011 r. wkład UE w instrumenty inżynierii finansowej wynosił 6,4 mld euro. Na podstawie szacunków kwot niewykorzystanych przez instrumenty inżynierii finansowej na dzień 31 grudnia 2010 r. większość istotnych korekt polegała na ponownej klasyfikacji od wydatków do aktywów w sprawozdaniach za 2009 i 2010 r. (zob. noty 2.5, 2.9 i 2.10 oraz 3.4 do sprawozdania finansowego za 2010 r., objaśniające dokonane korekty). |
| --- | --- |

1.34.

Komisja starała się uzyskać wystarczające informacje do celów ostatecznego sprawozdania. Według informacji otrzymanych od państw członkowskich pod koniec czerwca 2011 r. wkład UE w instrumenty inżynierii finansowej wynosił 6,4 mld euro. Na podstawie szacunków kwot niewykorzystanych przez instrumenty inżynierii finansowej na dzień 31 grudnia 2010 r. większość istotnych korekt polegała na ponownej klasyfikacji od wydatków do aktywów w sprawozdaniach za 2009 i 2010 r. (zob. noty 2.5, 2.9 i 2.10 oraz 3.4 do sprawozdania finansowego za 2010 r., objaśniające dokonane korekty).

Wnioski i zalecenia

| 1.35. | Komisja skorygowała istotne problemy dotyczące kompletności zaliczek za pomocą rozdzielenia okresów sprawozdawczych i korekt (zob. pkt 1.34). Niemniej jednak brak bieżących informacji na temat środków UE faktycznie wykorzystanych przez państwa członkowskie znacznie zmniejsza przydatność informacji księgowych dla kierownictwa, czyli dla Komisji, która jest odpowiedzialna za wykonanie budżetu. |
| --- | --- |

1.35.

Komisja skorygowała istotne problemy dotyczące kompletności zaliczek za pomocą rozdzielenia okresów sprawozdawczych i korekt (zob. pkt 1.34). Niemniej jednak brak bieżących informacji na temat środków UE faktycznie wykorzystanych przez państwa członkowskie znacznie zmniejsza przydatność informacji księgowych dla kierownictwa, czyli dla Komisji, która jest odpowiedzialna za wykonanie budżetu.

| 1.35 | Komisja pragnie podkreślić zakres i wagę zebranych danych dotyczących wkładów na rzecz instrumentów inżynierii finansowej, co stanowi ważny krok w kierunku dokładniejszych informacji księgowych. |
| --- | --- |

1.35

| 1.36. | Komisja musi podjąć dalsze działania mające na celu zagwarantowanie, aby niezbędne informacje stały się dostępne, transakcje były ujmowane w rozliczeniach w spójny sposób oraz aby dane księgowe gromadzone przez wszystkie dyrekcje generalne były pełne, dokładne i aktualne. |
| --- | --- |

1.36.

Komisja musi podjąć dalsze działania mające na celu zagwarantowanie, aby niezbędne informacje stały się dostępne, transakcje były ujmowane w rozliczeniach w spójny sposób oraz aby dane księgowe gromadzone przez wszystkie dyrekcje generalne były pełne, dokładne i aktualne.

| 1.36. | Zastosowane podejście księgowe było spójne w czterech dyrekcjach generalnych w ramach zarządzania dzielonego oraz zgodne z podstawą prawną. Ponadto na tym etapie zmiana podejścia stosowanego do zestawień poniesionych wydatków przedłożonych przez państwa członkowskie byłaby niewykonalna. W zamian Komisja będzie nadal oszacowywać kwoty niewykorzystane na koniec roku i wprowadzać niezbędne korekty księgowe.

  Należy również uwzględnić kwestię opłacalności, ponieważ Komisja musi zapobiec sytuacji, w której sprawozdawczość w zakresie płatności zaliczkowych wymagana od beneficjentów stanie się skrajnie złożona i zasobochłonna dla wszystkich uczestniczących stron.


  Komisja przedstawiła już propozycję odpowiedniej modyfikacji obowiązującej sektorowej podstawy prawnej w rozporządzeniu w sprawie funduszy strukturalnych. Wprowadzi ona też odpowiednie przepisy we wnioskach dotyczących przyszłych podstaw prawnych. |
| --- | --- |

1.36.

Należy również uwzględnić kwestię opłacalności, ponieważ Komisja musi zapobiec sytuacji, w której sprawozdawczość w zakresie płatności zaliczkowych wymagana od beneficjentów stanie się skrajnie złożona i zasobochłonna dla wszystkich uczestniczących stron.

Komisja przedstawiła już propozycję odpowiedniej modyfikacji obowiązującej sektorowej podstawy prawnej w rozporządzeniu w sprawie funduszy strukturalnych. Wprowadzi ona też odpowiednie przepisy we wnioskach dotyczących przyszłych podstaw prawnych.

| 1.37. | Zwiększone wykorzystanie zaliczek w budżecie UE oraz nowe rodzaje instrumentów finansowych wymagają dokonania przez Komisję niezwłocznego przeglądu odpowiedniej zasady rachunkowości, tak aby przedstawić odpowiednie wytyczne w odniesieniu do klasyfikowania i rozliczania zaliczek. Takiemu przeglądowi powinna towarzyszyć poprawa nadzoru (29). |
| --- | --- |

1.37.

Zwiększone wykorzystanie zaliczek w budżecie UE oraz nowe rodzaje instrumentów finansowych wymagają dokonania przez Komisję niezwłocznego przeglądu odpowiedniej zasady rachunkowości, tak aby przedstawić odpowiednie wytyczne w odniesieniu do klasyfikowania i rozliczania zaliczek. Takiemu przeglądowi powinna towarzyszyć poprawa nadzoru (29).

| 1.37. | Komisja pragnie podkreślić, że należy dokonać rozróżnienia pomiędzy płatnościami zaliczkowymi w obszarach pomocy zewnętrznej i polityki wewnętrznej a zaliczkami wypłaconymi w ramach zarządzania dzielonego, w szczególności w zakresie instrumentów inżynierii finansowej.

  Komisja pragnie również podkreślić, że kwestia rozliczenia zaliczek przed dokonaniem płatności końcowej nie ogranicza się tylko do kwestii opracowania wytycznych księgowych. W praktyce oznacza to zwroty dokonane na podstawie zestawień poniesionych wydatków, których stopień zgodności ze złożonymi zasadami kwalifikowalności musi zostać uprzednio zweryfikowany. Nie można tego uzyskać bez znaczącego wzrostu obciążenia administracyjnego, zarówno po stronie beneficjenta, jak i służb Komisji.


  Ponadto wymagałoby to wprowadzenia zmian do rozporządzenia finansowego oraz przepisów sektorowych, które w chwili obecnej dopuszczają kolejne płatności zaliczkowe w oparciu o postępy wspieranych działań. Komisja zaproponowała już zmianę odpowiedniego artykułu rozporządzenia finansowego, aby systematyczne rozliczanie płatności zaliczkowych stało się obowiązkowe.


  Komisja chciałaby też podkreślić, że dział księgowości dostarczył instrukcji, przeszkolił i zorganizował warsztaty w sprawie płatności zaliczkowych w 2010 r. i 2011 r. oraz zamierza kontynuować te działania. |
| --- | --- |

1.37.

Komisja pragnie również podkreślić, że kwestia rozliczenia zaliczek przed dokonaniem płatności końcowej nie ogranicza się tylko do kwestii opracowania wytycznych księgowych. W praktyce oznacza to zwroty dokonane na podstawie zestawień poniesionych wydatków, których stopień zgodności ze złożonymi zasadami kwalifikowalności musi zostać uprzednio zweryfikowany. Nie można tego uzyskać bez znaczącego wzrostu obciążenia administracyjnego, zarówno po stronie beneficjenta, jak i służb Komisji.

Ponadto wymagałoby to wprowadzenia zmian do rozporządzenia finansowego oraz przepisów sektorowych, które w chwili obecnej dopuszczają kolejne płatności zaliczkowe w oparciu o postępy wspieranych działań. Komisja zaproponowała już zmianę odpowiedniego artykułu rozporządzenia finansowego, aby systematyczne rozliczanie płatności zaliczkowych stało się obowiązkowe.

Komisja chciałaby też podkreślić, że dział księgowości dostarczył instrukcji, przeszkolił i zorganizował warsztaty w sprawie płatności zaliczkowych w 2010 r. i 2011 r. oraz zamierza kontynuować te działania.

ZARZĄDZANIE BUDŻETEM

| 1.38. | W tej części zestawiono informacje na temat realizacji budżetu ogólnego UE w 2010 r. |
| --- | --- |

1.38.

W tej części zestawiono informacje na temat realizacji budżetu ogólnego UE w 2010 r.

Środki budżetowe na pokrycie zobowiązań i płatności

| 1.39. | Łączne środki dostępne w 2010 r., z uwzględnieniem środków przeniesionych (30), dochodów przeznaczonych na określony cel (31) oraz budżetów korygujących (32), sięgają kwoty 147,3 mld euro w przypadku zobowiązań oraz 130,5 mld euro w przypadku płatności – wzrost odpowiednio o 0,9 % i 4,8 % w porównaniu z łącznymi środkami dostępnymi w 2009 r. (zob.
  schematy III
  i
  IV
  w
  załączniku
  do niniejszego sprawozdania rocznego). |
| --- | --- |

1.39.

Łączne środki dostępne w 2010 r., z uwzględnieniem środków przeniesionych (30), dochodów przeznaczonych na określony cel (31) oraz budżetów korygujących (32), sięgają kwoty 147,3 mld euro w przypadku zobowiązań oraz 130,5 mld euro w przypadku płatności – wzrost odpowiednio o 0,9 % i 4,8 % w porównaniu z łącznymi środkami dostępnymi w 2009 r. (zob.
  schematy III
  i
  IV
  w
  załączniku
  do niniejszego sprawozdania rocznego).

| 1.40. | Środki budżetowe na zobowiązania w badanym roku były o 0,6 mld euro wyższe niż pułap ram finansowych, ze względu na wykorzystanie funduszy, w przypadku których istniała taka możliwość (33). Łącznie wysokość środków na płatności znalazła się poniżej pułapu o 11,4 mld euro. |
| --- | --- |

1.40.

Środki budżetowe na zobowiązania w badanym roku były o 0,6 mld euro wyższe niż pułap ram finansowych, ze względu na wykorzystanie funduszy, w przypadku których istniała taka możliwość (33). Łącznie wysokość środków na płatności znalazła się poniżej pułapu o 11,4 mld euro.

Wskaźniki wykonania budżetu

| 1.41. | Komisja przygotowuje pakiet dokumentów na temat wykonania budżetu Unii Europejskiej, w którym znajdują się między innymi następujące informacje (34): |
| --- | --- |

1.41.

Komisja przygotowuje pakiet dokumentów na temat wykonania budżetu Unii Europejskiej, w którym znajdują się między innymi następujące informacje (34):

1.41.

| — | Nadwyżka budżetowa na koniec roku 2010 wyniosła 4,5 mld euro (2009: 2,3 mld euro). |
| --- | --- |

—

Nadwyżka budżetowa na koniec roku 2010 wyniosła 4,5 mld euro (2009: 2,3 mld euro).

| — | Poziom wykorzystania środków na zobowiązania i płatności w 2010 r. wyniósł odpowiednio 99 % i 97 %. |
| --- | --- |

—

Poziom wykorzystania środków na zobowiązania i płatności w 2010 r. wyniósł odpowiednio 99 % i 97 %.

| — | 3,3 mld euro tytułem skumulowanych zobowiązań pozostających do spłaty zostało umorzonych w 2010 r. (2009: 1,9 mld euro). Wzrost umorzeń ma swoje główne źródło w tytule 04 – „Zatrudnienie i sprawy społeczne” (1,4 mld euro). |
| --- | --- |

—

3,3 mld euro tytułem skumulowanych zobowiązań pozostających do spłaty zostało umorzonych w 2010 r. (2009: 1,9 mld euro). Wzrost umorzeń ma swoje główne źródło w tytule 04 – „Zatrudnienie i sprawy społeczne” (1,4 mld euro).

| — | W 2010 r. DG EMPL otrzymała wnioski końcowe za okres programowania EFS 2000–2006. W przypadku programów, dla których całkowita zadeklarowana kwota była poniżej kwoty przewidzianej w programowaniu finansowym, DG EMPL umorzyła kwoty stanowiące różnicę między zobowiązaniami pozostającymi do spłaty (RAL) a kwotami zadeklarowanymi. |
| --- | --- |

—

| — | 1,5 mld euro tytułem niewykorzystanych środków na płatności (z wyjątkiem dochodów przeznaczonych na określony cel (35)) zostało przeniesionych z 2010 na 2011 r. |
| --- | --- |

—

1,5 mld euro tytułem niewykorzystanych środków na płatności (z wyjątkiem dochodów przeznaczonych na określony cel (35)) zostało przeniesionych z 2010 na 2011 r.

| — | W przypadku obszarów polityki: „Rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich” (tytuł 05), „Spójność” (tytuły 04 i 13) oraz „Rybołówstwo i gospodarka morska” (tytuł 11) łączny poziom wykorzystania środków na płatności wyniósł 98 %. |
| --- | --- |

—

W przypadku obszarów polityki: „Rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich” (tytuł 05), „Spójność” (tytuły 04 i 13) oraz „Rybołówstwo i gospodarka morska” (tytuł 11) łączny poziom wykorzystania środków na płatności wyniósł 98 %.

| — | W przypadku obszaru „Polityka regionalna” poziom wykorzystania środków na płatności był wyższy niż przewidywano (106 % budżetu początkowego). Przekroczenie to zostało sfinansowane z przesunięć w wysokości 1,8 mld euro głównie z tytułów 04 – „Zatrudnienie i sprawy społeczne” i 05 – „Rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich”, w przypadku których płatności były niższe niż spodziewane z powodu wstrzymania i zawieszenia płatności z Europejskiego Funduszu Społecznego (wskaźnik wykonania 88 %), niższych kwot deklarowanych we wnioskach w obszarze rozwoju terenów wiejskich (wskaźnik wykonania 94 %) lub wolniejszego tempa zamykania programów (36). |
| --- | --- |

—

W przypadku obszaru „Polityka regionalna” poziom wykorzystania środków na płatności był wyższy niż przewidywano (106 % budżetu początkowego). Przekroczenie to zostało sfinansowane z przesunięć w wysokości 1,8 mld euro głównie z tytułów 04 – „Zatrudnienie i sprawy społeczne” i 05 – „Rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich”, w przypadku których płatności były niższe niż spodziewane z powodu wstrzymania i zawieszenia płatności z Europejskiego Funduszu Społecznego (wskaźnik wykonania 88 %), niższych kwot deklarowanych we wnioskach w obszarze rozwoju terenów wiejskich (wskaźnik wykonania 94 %) lub wolniejszego tempa zamykania programów (36).

| — | Poziom wykorzystania środków EFS w 2010 r. osiągnął tylko 88 % ze względu na zablokowane płatności wynikające z wykrycia poważnych uchybień systemowych lub nieprawidłowości w ramach działań kontrolnych dla niektórych programów 2000–2006 (zawieszenie płatności) i 2007–2013 (wstrzymanie płatności). W przypadku niektórych programów na lata 2000–2006 w Hiszpanii, Francji i Włoszech, dla których dokonano przeniesienia środków na płatności z 2009 r. na 2010 r. i które zostały zablokowane na tym etapie, procedury zawieszenia płatności oraz korekt finansowych będą przeprowadzone w momencie płatności końcowych w kontekście deklaracji zamknięcia dotyczących lat 2000–2006 (wszystkie przypadki poza jednym). Zgodnie z rozporządzeniem finansowym przeniesione środki nie mogą być przesunięte do innej pozycji budżetowej, dlatego też pozostają one niewykorzystane w 2010 r. |
| --- | --- |

—

| 1.42. | W trakcie roku budżetowego 2010 zmieniono odpowiednie rozporządzenia (37) w celu umożliwienia dodatkowego zaliczkowania działań strukturalnych w okresie 2007–2013. Na podstawie zmienionych rozporządzeń przekazano dodatkowe zaliczki: w przypadku Europejskiego Funduszu Społecznego w wysokości 371 mln euro, w przypadku Funduszu Spójności w kwocie 404 mln euro oraz w przypadku Europejskiego Funduszu Rybackiego w kwocie 0,8 mln euro tym państwom członkowskim, które zostały szczególnie dotknięte kryzysem gospodarczym. W roku budżetowym 2010 w przypadku „Rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich” zwiększono kwotę wypłacanych państwom członkowskim zaliczek o dodatkowe 401 mln euro bez odpowiednich podstaw prawnych. Przedmiotową kwotę przedstawiono w rozdziale 3 jako błąd w zakresie legalności i prawidłowości (38). |
| --- | --- |

1.42.

W trakcie roku budżetowego 2010 zmieniono odpowiednie rozporządzenia (37) w celu umożliwienia dodatkowego zaliczkowania działań strukturalnych w okresie 2007–2013. Na podstawie zmienionych rozporządzeń przekazano dodatkowe zaliczki: w przypadku Europejskiego Funduszu Społecznego w wysokości 371 mln euro, w przypadku Funduszu Spójności w kwocie 404 mln euro oraz w przypadku Europejskiego Funduszu Rybackiego w kwocie 0,8 mln euro tym państwom członkowskim, które zostały szczególnie dotknięte kryzysem gospodarczym. W roku budżetowym 2010 w przypadku „Rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich” zwiększono kwotę wypłacanych państwom członkowskim zaliczek o dodatkowe 401 mln euro bez odpowiednich podstaw prawnych. Przedmiotową kwotę przedstawiono w rozdziale 3 jako błąd w zakresie legalności i prawidłowości (38).

| 1.42. | Zaliczki w wysokości 401 mln EUR na rozwój obszarów wiejskich nie stanowią nieprawidłowych płatności na rzecz beneficjentów końcowych. Ponadto prowadzony jest obecnie proces odzyskania powyższych kwot, który powinien zakończyć się pod koniec 2011 r. |
| --- | --- |

1.42.

Zobowiązania budżetowe pozostające do spłaty

| 1.43. | Poziom zobowiązań budżetowych pozostających do spłaty odpowiadający otwartym zobowiązaniom, w stosunku do których płatność lub umorzenie nie zostały jeszcze dokonane (39), wzrósł o 17 mld euro (9,7 %) do poziomu 194 mld euro, głównie w obszarach polityki finansowanych ze środków zróżnicowanych (40), co odpowiada kwocie zróżnicowanych zobowiązań w okresie 2,2 roku lub kwocie zróżnicowanych płatności w okresie 2,8 roku według wskaźnika wydatkowania z 2010 r. w tych obszarach polityki. |
| --- | --- |

1.43.

Poziom zobowiązań budżetowych pozostających do spłaty odpowiadający otwartym zobowiązaniom, w stosunku do których płatność lub umorzenie nie zostały jeszcze dokonane (39), wzrósł o 17 mld euro (9,7 %) do poziomu 194 mld euro, głównie w obszarach polityki finansowanych ze środków zróżnicowanych (40), co odpowiada kwocie zróżnicowanych zobowiązań w okresie 2,2 roku lub kwocie zróżnicowanych płatności w okresie 2,8 roku według wskaźnika wydatkowania z 2010 r. w tych obszarach polityki.

| 1.43–1.44. | Zobowiązania pozostające do spłaty wynikają z normalnego zarządzania programami wieloletnimi oraz ze wzrostu ogólnego poziomu nowych zobowiązań. W przypadku funduszy strukturalnych wysokość RAL kontrolowana jest przez zasadę N+2/N+3 zdefiniowaną w odnośnych rozporządzeniach. Zgodnie z tą zasadą, prognozowany poziom RAL musi odpowiadać wysokości zobowiązań dwu- lub trzyletnich. W konsekwencji większość bieżących zobowiązań pozostających do spłaty kwalifikowanych jest jako „normalne” w świetle regulujących je przepisów. Władza budżetowa informowana jest ponadto corocznie o ewentualnych nieregularnych zobowiązaniach pozostających do spłaty. Zobowiązania, które podlegają umorzeniu, monitorowane są przez Komisję. |
| --- | --- |

1.43–1.44.

Image

| 1.44. | Najwyższy poziom zobowiązań budżetowych pozostających do spłaty występuje w grupie polityk „Spójność” (zob.
  wykres 1.2
  ). W tym obszarze poziom zobowiązań budżetowych pozostających do spłaty wynosił 128 mld euro (41) (około 66 % ich całkowitej kwoty), co odpowiada wartości zobowiązań w okresie 2,6 roku lub kwocie płatności w okresie 3,4 roku w tym obszarze, według wskaźnika wydatkowania z 2010 r. Zdecydowana większość zobowiązań pozostających do spłaty (113,2 mld euro lub 88 % ich całkowitej kwoty) dotyczy obecnego okresu 2007–2013. Pozwala to dostrzec efekt starań mających na celu spłatę zobowiązań, zanim zastosowana zostanie zasada automatycznego umorzenia środków (zasada n + 2/zasada n + 3 (42)). |
| --- | --- |

1.44.

Najwyższy poziom zobowiązań budżetowych pozostających do spłaty występuje w grupie polityk „Spójność” (zob.
  wykres 1.2
  ). W tym obszarze poziom zobowiązań budżetowych pozostających do spłaty wynosił 128 mld euro (41) (około 66 % ich całkowitej kwoty), co odpowiada wartości zobowiązań w okresie 2,6 roku lub kwocie płatności w okresie 3,4 roku w tym obszarze, według wskaźnika wydatkowania z 2010 r. Zdecydowana większość zobowiązań pozostających do spłaty (113,2 mld euro lub 88 % ich całkowitej kwoty) dotyczy obecnego okresu 2007–2013. Pozwala to dostrzec efekt starań mających na celu spłatę zobowiązań, zanim zastosowana zostanie zasada automatycznego umorzenia środków (zasada n + 2/zasada n + 3 (42)).

---

(1)  Skonsolidowane sprawozdanie finansowe składa się z bilansu, rachunku dochodów i wydatków, rachunku przepływów pieniężnych, zestawienia zmian w aktywach netto oraz podsumowania istotnych zasad rachunkowości i innych informacji dodatkowych (łącznie ze sprawozdawczością dotyczącą segmentów działalności).

(2)  Skonsolidowane sprawozdanie z wykonania budżetu składa się ze skonsolidowanego sprawozdania z wykonania budżetu i podsumowania zasad budżetowych oraz innych informacji dodatkowych.

(3)  Zasady rachunkowości przyjęte przez księgowego Komisji opierają się na Międzynarodowych Standardach Rachunkowości Sektora Publicznego (IPSAS) wydanych przez Międzynarodową Federację Księgowych, a w kwestiach nimi nieobjętych – na Międzynarodowych Standardach Rachunkowości (MSR)/Międzynarodowych Standardach Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) wydanych przez Radę Międzynarodowych Standardów Rachunkowości. Zgodnie z rozporządzeniem finansowym skonsolidowane sprawozdanie finansowe za rok budżetowy 2010 zostało przygotowane (jak ma to miejsce od roku budżetowego 2005) na podstawie zasad rachunkowości przyjętych przez księgowego Komisji, w których dostosowano zasady rachunkowości memoriałowej do specyfiki Unii Europejskiej; natomiast skonsolidowane sprawozdanie z wykonania budżetu nadal opiera się głównie na przepływach pieniężnych.

(4)  Zob. Dz.U. C 303 z 9.11.2010, s. 10–12.

(5)  Z franc.: „Déclaration d’assurance”.

(6)  Zob. art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

(7)  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 1081/2010 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 311 z 26.11.2010, s. 9), wymaga, aby ostateczne sprawozdanie finansowe zostało przesłane przed dniem 31 lipca następnego roku budżetowego.

(8)  Zob.
  załącznik 1.2
  , pkt 1.

(9)  Część poświęcona badaniom naukowym, która wcześniej wchodziła w skład grupy polityk „Badania naukowe, energia i transport” poprzednio omawiana była w rozdziale 5; ówczesna grupa polityk „Edukacja i obywatelstwo” była tematem rozdziału 7, zaś ówczesna grupa polityk „Sprawy gospodarcze i finansowe” była przedmiotem rozdziału 8 (więcej informacji w pkt 6.1). Ponadto części poświęcone energii i transportowi, które uprzednio wchodziły w skład grupy polityk „Badania naukowe, energia i transport”, są przedstawione w rozdziale 4 wraz z grupą polityk „Spójność”.

(10)  Zakres kontroli dochodów przedstawiono w pkt 2.7–2.13.

(11)  Zintegrowany system zarządzania i kontroli (ang. IACS).

(12)  Zob.
  tabela 1.2
  w niniejszym sprawozdaniu rocznym oraz załączniki x.1 odnośnie do poszczególnych grup polityk i pkt 4.17–4.19 w odniesieniu do grupy polityk „Spójność” w sprawozdaniu rocznym za 2009 r.

(13)  W roku 2010 energia i transport mają 7-procentowy udział w skonsolidowanej grupie polityk (zob. również przypis 9).

(14)  Zob. również pkt 1.26 sprawozdania rocznego za rok 2009.

(15)  Łączna liczba zastrzeżeń spadła z 20 w 2009 r. do 17 w roku 2010. Należy odnotować, że w 2010 r. Dyrekcja Generalna ds. Energii została podzielona na dwie dyrekcje generalne (Dyrekcję Generalna ds. Mobilności i Transportu i Dyrekcję Generalną ds. Energii), a w konsekwencji zastrzeżenie z 2009 r. zostało przeniesione jako dwa zastrzeżenia.

(16)  Zob.
  załącznik 4.3
  .

(17)  Zob. pkt 2.3 komunikatu Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Trybunału Obrachunkowego – Podsumowanie osiągnięć Komisji w zakresie zarządzania za rok 2010, COM(2010) 323 wersja ostateczna z dnia 1 czerwca 2011 r.: „Audytor wewnętrzny Komisji uważa, że w roku 2010 Komisja uruchomiła odpowiednie zarządzanie, zarządzanie ryzykiem i procedury kontroli wewnętrznej, które dają wystarczającą pewność osiągnięcia jej celów finansowych, z wyjątkiem tych obszarów zarządzania finansami, co do których dyrektorzy generalni wyrazili zastrzeżenia w swoich poświadczeniach wiarygodności i które podlegają uwagom dotyczącym zarządzania ryzykiem związanym z błędami w transakcjach leżących u podstaw rozliczeń”.

(18)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Trybunału Obrachunkowego – Podsumowanie osiągnięć Komisji w zakresie zarządzania za rok 2010, COM(2010) 323 wersja ostateczna z dnia 1 czerwca 2011 r.

(19)  Na mocy art. 317 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).

(20)  Zob. Zielona Księga w sprawie modernizacji polityki UE w dziedzinie zamówień publicznych (dyrektywy 2004/18/WE i 2004/17/WE).

(21)  Zob. pkt 2.3 COM(2011) 323 wersja ostateczna z dnia 1 czerwca 2011 r.

(22)  Zob. pkt 1.31 sprawozdania rocznego Trybunału za rok budżetowy 2009.

(23)  Procedura rozdzielenia okresów sprawozdawczych ma na celu zagwarantowanie, że dochody i wydatki zostaną w pełni i dokładnie ujęte w odpowiednim okresie rozliczeniowym.

(24)  Zob. pkt 1.28 akapit pierwszy sprawozdania rocznego Trybunału za rok budżetowy 2006, pkt 1.23 akapit drugi, pkt 1.24 akapit drugi oraz pkt 1.26 sprawozdania rocznego Trybunału za rok budżetowy 2007, pkt 1.14 sprawozdania rocznego Trybunału za rok budżetowy 2008 oraz pkt 1.12 sprawozdania rocznego Trybunału za rok budżetowy 2009.

(25)  W swojej opinii nr 6/2010 w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Unii Europejskiej Trybunał wyraził niepokój związany z bardzo dużym wzrostem nierozliczonych płatności zaliczkowych oraz podkreślił potrzebę rozwiązania tego problemu.

(26)  W Międzynarodowym Standardzie Rachunkowości Sektora Publicznego (IPSAS) 1 definiuje się tę zasadę następująco: jeżeli informacje mają dawać wierny obraz transakcji i innych zdarzeń, powinny być przedstawiane zgodnie z ich istotą oraz rzeczywistym znaczeniem ekonomicznym, a nie jedynie formą prawną. Istota transakcji lub innych zdarzeń nie zawsze jest zgodna z ich formą prawną. (Dodatek A, s. 70 „Handbook of International Public Sector Accounting Pronouncements 2011”, tom 1). Zob. również art. 124 rozporządzenia finansowego.

(27)  Zob. rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.U. L 210 z 31.7.2010, s. 25), sekcja 4, art. 44 oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 1828/2006 (Dz.U. L 371 z 27.12.2006, s. 1), sekcja 8, art. 43–46 w odniesieniu do Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności, rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz.U. L 277 z 21.10.2005, s. 1), art. 71 ust. 5 oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 1974/2006 (Dz.U. L 368 z 23.12.2006, s. 15), art. 50–52 w odniesieniu do Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich.

(28)  Na kwotę tę składają się długoterminowe zaliczki (3 820 mln euro) i krótkoterminowe zaliczki (955 mln euro).

(29)  Zob. również pkt 1.43 sprawozdania rocznego za rok 2008.

(30)  Środki przeniesione z 2009 r. sięgają kwoty 0,3 mld euro w przypadku zobowiązań i 1,8 mld euro w przypadku płatności.

(31)  Dochody przeznaczone na określony cel w 2010 r. (zob. również przypis 35) sięgają kwot 5,4 mld euro w przypadku zobowiązań i 5,8 mld euro w przypadku płatności.

(32)  W wyniku przyjęcia ośmiu budżetów korygujących w 2010 r. odnotowano łączny wzrost środków na pokrycie zobowiązań o 99 mln euro i wzrost środków na pokrycie płatności o 19 mln euro.

(33)  Zgodnie z porozumieniem międzyinstytucjonalnym pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1) wysokość niektórych środków budżetowych na zobowiązania, np. rezerwa na pomoc nadzwyczajną, Fundusz Solidarności Unii Europejskiej lub Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji, może przekroczyć pułap.

(34)  Szczegółowe informacje na temat wykonania budżetu za rok 2010 można znaleźć w części II rocznego sprawozdania finansowego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2010, w dokumentach Komisji (Dyrekcja Generalna ds. Budżetu): Sprawozdanie z zarządzania budżetem i finansami, dołączone do rocznego sprawozdania finansowego Wspólnot – rok budżetowy 2010, które towarzyszy sprawozdaniu finansowemu Wspólnoty oraz w sprawozdaniu „Analysis of the budgetary implementation of the Structural and Cohesion Funds in 2010” (Analiza wykonania budżetów funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności za rok 2010).

(35)  Dochody przeznaczone na określony cel obejmują między innymi: zwroty uzyskane w wyniku odzyskiwania środków błędnie wypłaconych, które zostały ponownie przypisane do pozycji budżetowych, z których poczyniono początkowe wydatki; wkłady od członków EFTA powiększające kwoty w odpowiednich pozycjach budżetowych; lub dochody od stron trzecich, z którymi zawarto umowy przewidujące wkład finansowy w działania UE.

(36)  „Report on budgetary and financial management accompanying the Community accounts – Financial year 2010” (Sprawozdanie z zarządzania budżetem i finansami, dołączone do rocznego sprawozdania finansowego Wspólnot – rok budżetowy 2010).

(37)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1198/2006 (Dz.U. L 223 z 15.08.2006, s. 1) i rozporządzenie (WE) nr 1083/2006.

(38)  Zob. pkt 3.13, 3.15 i 3.22.

(39)  Zobowiązania budżetowe pozostające do spłaty są bezpośrednią konsekwencją istnienia wydatków zróżnicowanych, w przypadku których realizacja programów wydatków rozłożona jest na lata, a zobowiązania zaciągane są w latach poprzedzających dokonanie związanych z nimi płatności. W związku z tym, że zobowiązania realizowane są poprzez dokonywanie płatności, fakt, iż wartość zobowiązań znacznie przewyższa kwotę płatności, prowadzi na dłuższą metę do strukturalnego nagromadzenia zobowiązań pozostających do spłaty, a sytuacja ta utrzymuje się z roku na rok.

(40)  W budżecie wprowadzone jest rozróżnienie na dwa rodzaje środków: środki niezróżnicowane i środki zróżnicowane. Środki niezróżnicowane są wykorzystywane do finansowania operacji obejmujących okres jednego roku, np. wydatków administracyjnych. Środki zróżnicowane zostały wprowadzone w celu zarządzania operacjami wieloletnimi, a związane z nimi płatności mogą być dokonywane w roku, w którym zaciągnięto zobowiązanie, i w kolejnych latach. Środki zróżnicowane są wykorzystywane głównie w przypadku funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności.

(41)  W odniesieniu do obszaru spójności zob. „Report on budgetary and financial management, financial year 2010” (Sprawozdanie z zarządzania budżetem i finansami, dołączone do rocznego sprawozdania finansowego Wspólnot – rok budżetowy 2010), s. 23, 36–41.

(42)  Zasada n + 2/n + 3 wymaga automatycznego umorzenia wszystkich funduszy niewykorzystanych lub nieobjętych wnioskiem o płatność do końca drugiego/trzeciego roku następującego po roku, w którym zostały one przydzielone. W ramach trzeciego pakietu środków upraszczających zmieniono zasadę n + 2/n + 3 w odniesieniu do zobowiązań z 2007 r. w obszarze spójności (zob. rozporządzenie (WE) nr 1083/2006 zmienione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 539/2010 (Dz.U. L 158 z 24.6.2010, s. 1)). Jednak nie miało to znaczącego wpływu na poziom wykorzystania środków na płatności.

(43)  Tytuły budżetowe 14 i 24–31 w sekcji III budżetu ogólnego, dotyczące głównie wydatków administracyjnych, przedstawiono w części rozdziału 7 poświęconej Komisji Europejskiej.

(44)  Wydatki administracyjne zostały odjęte od wydatków w ramach grup polityk i wykazane oddzielnie; prowadzi to do różnic w porównaniu z rozdziałami 3–6.

(45)  Częstość błędów stanowi odsetek próby, w którym wystąpiły błędy kwantyfikowalne i niekwantyfikowalne.

(46)  Systemy określa się jako „częściowo skuteczne”, w przypadku gdy ocenia się, że pewne systemy kontroli funkcjonują w sposób właściwy, podczas gdy inne nie funkcjonują w sposób właściwy. Oznacza to, że, jako całość, mogą one nie gwarantować ograniczenia błędów w transakcjach leżących u podstaw rozliczeń do akceptowalnego poziomu. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w części „Zakres kontroli i podejście kontrolne” w rozdziałach 2–7.

(47)  Zwrot kosztów (zob. pkt 3.16).

(48)  Zwrot kosztów (zob. pkt 4.23).

(49)  Różnica pomiędzy płatnościami w 2010 r. (122 231 mln euro – zob.
  Tabela 1.1
  ) a całkowitą kwotą z łącznej skontrolowanej populacji w kontekście prawidłowości transakcji odpowiada zaliczkom wypłaconym w przypadku grup polityk „Rolnictwo i zasoby naturalne” (851 mln euro) oraz „Spójność, energia i transport” (3 074 mln euro) (zob. pkt 3.16 i 4.23).

(50)  Zaliczkowane wydatki w zakresie instrumentów inżynierii finansowej wynoszące 4 775 mln euro w 2010 r. i 2 153 mln euro w 2009 r. nie zostały uwzględnione (zob. pkt 1.31–1.33).

ZAŁĄCZNIK 1.1

PODEJŚCIE KONTROLNE I METODYKA KONTROLI

CZĘŚĆ 1 –
     
  Podejście kontrolne i metodyka kontroli w zakresie wiarygodności rozliczeń

| 1. | Aby ocenić, czy skonsolidowane sprawozdanie, składające się ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego i ze skonsolidowanego sprawozdania z wykonania budżetu (1), rzetelnie przedstawia, we wszystkich istotnych aspektach, sytuację finansową Unii Europejskiej oraz wyniki jej transakcji i przepływy pieniężne na koniec roku, przyjmuje się następujące kryteria oceny:
  a)   legalność i prawidłowość: sprawozdanie zostało sporządzone zgodnie z obowiązującymi przepisami, a środki budżetowe są dostępne;
  b)   kompletność: wszystkie transakcje w zakresie dochodów i wydatków oraz wszystkie aktywa i pasywa (łącznie z pozycjami pozabilansowymi) odnoszące się do danego okresu są ujęte w rozliczeniach;
  c)   faktyczna realizacja transakcji i istnienie aktywów i pasywów: każda transakcja w zakresie dochodów i wydatków jest uzasadniona wydarzeniem, które odnosi się do danego organu i jest związane z danym okresem; dane aktywa lub pasywa istnieją w dniu sporządzenia bilansu i należą do organu przygotowującego sprawozdanie;
  d)   pomiar i wycena: transakcje w zakresie dochodów lub wydatków oraz aktywa lub pasywa są ujmowane w rozliczeniach w odpowiedniej wartości, przy uwzględnieniu zasady ostrożności;
  e)   prezentacja informacji: transakcje w zakresie dochodów lub wydatków oraz aktywa lub pasywa są ujmowane i opisywane w rozliczeniach zgodnie z obowiązującymi zasadami i konwencjami rachunkowości oraz z zasadą przejrzystości. |
| --- | --- |

1.

Aby ocenić, czy skonsolidowane sprawozdanie, składające się ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego i ze skonsolidowanego sprawozdania z wykonania budżetu (1), rzetelnie przedstawia, we wszystkich istotnych aspektach, sytuację finansową Unii Europejskiej oraz wyniki jej transakcji i przepływy pieniężne na koniec roku, przyjmuje się następujące kryteria oceny:

a)   legalność i prawidłowość: sprawozdanie zostało sporządzone zgodnie z obowiązującymi przepisami, a środki budżetowe są dostępne;

b)   kompletność: wszystkie transakcje w zakresie dochodów i wydatków oraz wszystkie aktywa i pasywa (łącznie z pozycjami pozabilansowymi) odnoszące się do danego okresu są ujęte w rozliczeniach;

c)   faktyczna realizacja transakcji i istnienie aktywów i pasywów: każda transakcja w zakresie dochodów i wydatków jest uzasadniona wydarzeniem, które odnosi się do danego organu i jest związane z danym okresem; dane aktywa lub pasywa istnieją w dniu sporządzenia bilansu i należą do organu przygotowującego sprawozdanie;

d)   pomiar i wycena: transakcje w zakresie dochodów lub wydatków oraz aktywa lub pasywa są ujmowane w rozliczeniach w odpowiedniej wartości, przy uwzględnieniu zasady ostrożności;

e)   prezentacja informacji: transakcje w zakresie dochodów lub wydatków oraz aktywa lub pasywa są ujmowane i opisywane w rozliczeniach zgodnie z obowiązującymi zasadami i konwencjami rachunkowości oraz z zasadą przejrzystości.

| 2. | Kontrola składa się z następujących podstawowych elementów:






  a) | aktualizacji oceny środowiska kontroli w zakresie rachunkowości; |
| --- | --- | --- |

2.

Kontrola składa się z następujących podstawowych elementów:

a)

aktualizacji oceny środowiska kontroli w zakresie rachunkowości;

| b) | sprawdzenia funkcjonowania kluczowych procedur księgowych oraz procesu zamknięcia okresu rozliczeniowego; |
| --- | --- |

b)

sprawdzenia funkcjonowania kluczowych procedur księgowych oraz procesu zamknięcia okresu rozliczeniowego;

| c) | analitycznych kontroli dotyczących spójności i racjonalności) głównych danych księgowych; |
| --- | --- |

c)

analitycznych kontroli dotyczących spójności i racjonalności) głównych danych księgowych;

| d) | analizy i uzgodnienia kont i/lub sald; oraz |
| --- | --- |

d)

analizy i uzgodnienia kont i/lub sald; oraz

| e) | badań bezpośrednich przeprowadzonych na reprezentatywnych próbach zobowiązań, płatności i określonych pozycji bilansowych. |
| --- | --- |

e)

badań bezpośrednich przeprowadzonych na reprezentatywnych próbach zobowiązań, płatności i określonych pozycji bilansowych.

CZĘŚĆ 2 –
     
  Podejście kontrolne i metodyka kontroli w zakresie prawidłowości transakcji

| 3. | Przyjęte przez Trybunał podejście do kontroli prawidłowości transakcji leżących u podstaw rozliczeń obejmuje:






  — | bezpośrednie badanie transakcji w każdym obszarze dochodów lub wydatków (zob.
  tabela 1.1
  ) prowadzone w celu ustalenia stopnia ich prawidłowości, oraz |
| --- | --- | --- |

3.

Przyjęte przez Trybunał podejście do kontroli prawidłowości transakcji leżących u podstaw rozliczeń obejmuje:

—

bezpośrednie badanie transakcji w każdym obszarze dochodów lub wydatków (zob.
  tabela 1.1
  ) prowadzone w celu ustalenia stopnia ich prawidłowości, oraz

| — | ocenę skuteczności systemów nadzoru i kontroli pod względem zapewniania prawidłowości transakcji. |
| --- | --- |

—

ocenę skuteczności systemów nadzoru i kontroli pod względem zapewniania prawidłowości transakcji.

| 4. | Elementami uzupełniającymi to podejście są dowody uzyskane na podstawie prac innych kontrolerów (w stosownych przypadkach) oraz analiza oświadczeń kierownictwa Komisji. |
| --- | --- |

4.

Elementami uzupełniającymi to podejście są dowody uzyskane na podstawie prac innych kontrolerów (w stosownych przypadkach) oraz analiza oświadczeń kierownictwa Komisji.

W jaki sposób Trybunał bada transakcje

| 5. | Bezpośrednie badanie transakcji w ramach każdej oceny szczegółowej (rozdziały 2–7) odbywa się na podstawie reprezentatywnej próby wpływów (w przypadku dochodów) oraz płatności w danej grupie polityki (2). Na podstawie tego badania uzyskuje się statystyczny szacunek stopnia nieprawidłowości transakcji w danej populacji. |
| --- | --- |

5.

Bezpośrednie badanie transakcji w ramach każdej oceny szczegółowej (rozdziały 2–7) odbywa się na podstawie reprezentatywnej próby wpływów (w przypadku dochodów) oraz płatności w danej grupie polityki (2). Na podstawie tego badania uzyskuje się statystyczny szacunek stopnia nieprawidłowości transakcji w danej populacji.

| 6. | Do określenia liczebności próby koniecznej do uzyskania wiarygodnego wyniku Trybunał stosuje model pewności uzyskiwanej na podstawie kontroli. Obejmuje on ocenę ryzyka wystąpienia błędów w transakcjach (ryzyko nieodłączne) oraz ryzyka, że systemy nie zapobiegają tym błędom lub ich nie wykrywają i nie korygują (ryzyko zawodności systemów kontroli wewnętrznej). |
| --- | --- |

6.

Do określenia liczebności próby koniecznej do uzyskania wiarygodnego wyniku Trybunał stosuje model pewności uzyskiwanej na podstawie kontroli. Obejmuje on ocenę ryzyka wystąpienia błędów w transakcjach (ryzyko nieodłączne) oraz ryzyka, że systemy nie zapobiegają tym błędom lub ich nie wykrywają i nie korygują (ryzyko zawodności systemów kontroli wewnętrznej).

| 7. | Badanie transakcji polega na szczegółowej analizie każdej spośród transakcji znajdujących się w próbie, w celu ustalenia, czy kwoty we wniosku lub płatność zostały prawidłowo obliczone oraz czy są zgodne ze stosownymi zasadami i przepisami. Trybunał dobiera próbę transakcji zarejestrowanych na kontach budżetowych i śledzi historię płatności aż do poziomu końcowego odbiorcy pomocy (np. rolnika, organizatora szkolenia, promotora projektu pomocy rozwojowej) i weryfikuje na każdym poziomie ich zgodność. Gdy kwota transakcji (na dowolnym poziomie) jest nieprawidłowo obliczona lub gdy transakcja nie spełnia wymogów prawnych lub postanowień umownych, uznaje się, że zawiera ona błąd. |
| --- | --- |

7.

Badanie transakcji polega na szczegółowej analizie każdej spośród transakcji znajdujących się w próbie, w celu ustalenia, czy kwoty we wniosku lub płatność zostały prawidłowo obliczone oraz czy są zgodne ze stosownymi zasadami i przepisami. Trybunał dobiera próbę transakcji zarejestrowanych na kontach budżetowych i śledzi historię płatności aż do poziomu końcowego odbiorcy pomocy (np. rolnika, organizatora szkolenia, promotora projektu pomocy rozwojowej) i weryfikuje na każdym poziomie ich zgodność. Gdy kwota transakcji (na dowolnym poziomie) jest nieprawidłowo obliczona lub gdy transakcja nie spełnia wymogów prawnych lub postanowień umownych, uznaje się, że zawiera ona błąd.

W jaki sposób Trybunał ocenia i przedstawia wyniki badania transakcji

| 8. | Błędy w transakcjach występują z różnych powodów i przybierają różne formy, w zależności od charakteru naruszenia i konkretnej zasady lub warunku umownego, których nie przestrzegano. Błędy w poszczególnych transakcjach nie zawsze wpływają na ogólną wysokość wypłaconej kwoty. |
| --- | --- |

8.

Błędy w transakcjach występują z różnych powodów i przybierają różne formy, w zależności od charakteru naruszenia i konkretnej zasady lub warunku umownego, których nie przestrzegano. Błędy w poszczególnych transakcjach nie zawsze wpływają na ogólną wysokość wypłaconej kwoty.

| 9. | Trybunał klasyfikuje błędy w następujący sposób:






  — | kwantyfikowalne albo niekwantyfikowalne, zależnie od tego, czy można zmierzyć, jakiej części kwoty wypłaconej lub otrzymanej dotyczył błąd, oraz |
| --- | --- | --- |

9.

Trybunał klasyfikuje błędy w następujący sposób:

—

kwantyfikowalne albo niekwantyfikowalne, zależnie od tego, czy można zmierzyć, jakiej części kwoty wypłaconej lub otrzymanej dotyczył błąd, oraz

| — | w zależności od ich charakteru: chodzi tu zwłaszcza o kwalifikowalność (płatność nie spełnia wymogów kwalifikowalności), wystąpienie (zwrot kosztu, co do którego nie udowodniono, że został faktycznie poniesiony) lub dokładność (płatność obliczono nieprawidłowo). |
| --- | --- |

—

w zależności od ich charakteru: chodzi tu zwłaszcza o kwalifikowalność (płatność nie spełnia wymogów kwalifikowalności), wystąpienie (zwrot kosztu, co do którego nie udowodniono, że został faktycznie poniesiony) lub dokładność (płatność obliczono nieprawidłowo).

| 10. | Trybunał często stwierdza błędy w obszarze zamówień publicznych. Na prawo zamówień publicznych UE składa się szereg wymogów proceduralnych. W celu realizacji podstawowej zasady zachowania konkurencji przewidzianej w Traktacie ogłoszenia o zamówieniach muszą być publikowane, oferty muszą być oceniane na podstawie ustalonych kryteriów; zamówienia nie mogą być sztucznie dzielone w celu nieprzekroczenia obowiązujących pułapów itp. |
| --- | --- |

10.

Trybunał często stwierdza błędy w obszarze zamówień publicznych. Na prawo zamówień publicznych UE składa się szereg wymogów proceduralnych. W celu realizacji podstawowej zasady zachowania konkurencji przewidzianej w Traktacie ogłoszenia o zamówieniach muszą być publikowane, oferty muszą być oceniane na podstawie ustalonych kryteriów; zamówienia nie mogą być sztucznie dzielone w celu nieprzekroczenia obowiązujących pułapów itp.

| 11. | Do celów prowadzonej przez siebie kontroli Trybunał przypisuje określoną wagę każdemu uchybieniu wymogom proceduralnym. Trybunał:






  a) | uznaje za „poważne” takie błędy, które stanowią przeszkodę w realizacji celów, jakim służą zasady udzielania zamówień publicznych: uczciwej konkurencji oraz udzielenia zamówienia najlepszemu oferentowi (3); |
| --- | --- | --- |

11.

Do celów prowadzonej przez siebie kontroli Trybunał przypisuje określoną wagę każdemu uchybieniu wymogom proceduralnym. Trybunał:

a)

uznaje za „poważne” takie błędy, które stanowią przeszkodę w realizacji celów, jakim służą zasady udzielania zamówień publicznych: uczciwej konkurencji oraz udzielenia zamówienia najlepszemu oferentowi (3);

| a) | ocenia wpływ „poważnego” naruszenia zasad udzielania zamówień publicznych jako obejmujący całą wartość płatności związanej z zamówieniem – 100 % błąd kwantyfikowalny (4); |
| --- | --- |

a)

ocenia wpływ „poważnego” naruszenia zasad udzielania zamówień publicznych jako obejmujący całą wartość płatności związanej z zamówieniem – 100 % błąd kwantyfikowalny (4);

| b) | traktuje mniej poważne błędy, które nie mają wpływu na wynik postępowania przetargowego, jako błędy niekwantyfikowalne (5). |
| --- | --- |

b)

traktuje mniej poważne błędy, które nie mają wpływu na wynik postępowania przetargowego, jako błędy niekwantyfikowalne (5).

Sposób kwantyfikowania błędów przez Trybunał może różnić się od sposobów stosowanych przez Komisję lub państwa członkowskie podczas podejmowania decyzji o sposobie reakcji na niewłaściwe stosowanie przepisów o zamówieniach publicznych.

| 12. | Trybunał podaje częstość występowania błędów, określając część procentową próby zawierającą błędy kwantyfikowalne i niekwantyfikowalne. Wskazuje to na prawdopodobny stopień rozpowszechnienia błędów w danej grupie polityk jako całości. W przypadku wystąpienia istotnego poziomu błędu informacja taka jest przedstawiana w załącznikach x.1 do rozdziałów 2–7. |
| --- | --- |

12.

Trybunał podaje częstość występowania błędów, określając część procentową próby zawierającą błędy kwantyfikowalne i niekwantyfikowalne. Wskazuje to na prawdopodobny stopień rozpowszechnienia błędów w danej grupie polityk jako całości. W przypadku wystąpienia istotnego poziomu błędu informacja taka jest przedstawiana w załącznikach x.1 do rozdziałów 2–7.

| 13. | Na podstawie skwantyfikowanych przez siebie błędów Trybunał, stosując standardowe metody statystyczne, oszacowuje najbardziej prawdopodobny poziom błędu (NPPB) w przypadku każdej oceny szczegółowej oraz w przypadku wydatków budżetowych ogółem. NPPB jest średnią ważoną wyrażonych procentowo poziomów błędu wykrytych w badanej próbie (6). Trybunał, stosując ponownie standardowe metody statystyczne, szacuje zakres, w jakim może z 95-procentową ufnością stwierdzić, że poziom błędu stwierdzony w danej populacji jest prawdziwy dla każdej oceny szczegółowej (i dla płatności ogółem). Zakres ten odpowiada polu pomiędzy najniższym poziomem błędu (NNPB) a najwyższym poziomem błędu (NWPB) (7) (zob. rysunek poniżej). |
| --- | --- |

13.

Na podstawie skwantyfikowanych przez siebie błędów Trybunał, stosując standardowe metody statystyczne, oszacowuje najbardziej prawdopodobny poziom błędu (NPPB) w przypadku każdej oceny szczegółowej oraz w przypadku wydatków budżetowych ogółem. NPPB jest średnią ważoną wyrażonych procentowo poziomów błędu wykrytych w badanej próbie (6). Trybunał, stosując ponownie standardowe metody statystyczne, szacuje zakres, w jakim może z 95-procentową ufnością stwierdzić, że poziom błędu stwierdzony w danej populacji jest prawdziwy dla każdej oceny szczegółowej (i dla płatności ogółem). Zakres ten odpowiada polu pomiędzy najniższym poziomem błędu (NNPB) a najwyższym poziomem błędu (NWPB) (7) (zob. rysunek poniżej).

Image

| 14. | Wyrażona procentowo wartość pola zacienionego pod krzywą oznacza prawdopodobieństwo, że rzeczywisty poziom błędu dla populacji znajduje się pomiędzy (NNPB) a (NWPB). |
| --- | --- |

14.

Wyrażona procentowo wartość pola zacienionego pod krzywą oznacza prawdopodobieństwo, że rzeczywisty poziom błędu dla populacji znajduje się pomiędzy (NNPB) a (NWPB).

| 15. | W fazie planowania kontroli Trybunał stara się wybierać takie procedury, które umożliwią mu porównanie szacowanego poziomu błędu dla danej populacji z planowaną istotnością na poziomie 2 %. Podczas oceny wyników kontroli Trybunał kieruje się tym poziomem istotności, a przygotowując swoją opinię pokontrolną, uwzględnia charakter, kwotę oraz kontekst występowania błędów. |
| --- | --- |

15.

W fazie planowania kontroli Trybunał stara się wybierać takie procedury, które umożliwią mu porównanie szacowanego poziomu błędu dla danej populacji z planowaną istotnością na poziomie 2 %. Podczas oceny wyników kontroli Trybunał kieruje się tym poziomem istotności, a przygotowując swoją opinię pokontrolną, uwzględnia charakter, kwotę oraz kontekst występowania błędów.

W jaki sposób Trybunał ocenia systemy i przedstawia wyniki tej oceny

| 16. | Systemy nadzoru i kontroli ustanawiają Komisja oraz państwa członkowskie i państwa beneficjenci w przypadku zarządzania dzielonego lub zdecentralizowanego, w celu zarządzania ryzykiem dla budżetu, w tym dotyczącym prawidłowości transakcji. Ocena skuteczności systemów pod względem zapewniania prawidłowości jest zatem kluczową procedurą kontroli i jest szczególnie przydatna do celów formułowania zaleceń zmierzających do poprawy sytuacji. |
| --- | --- |

16.

Systemy nadzoru i kontroli ustanawiają Komisja oraz państwa członkowskie i państwa beneficjenci w przypadku zarządzania dzielonego lub zdecentralizowanego, w celu zarządzania ryzykiem dla budżetu, w tym dotyczącym prawidłowości transakcji. Ocena skuteczności systemów pod względem zapewniania prawidłowości jest zatem kluczową procedurą kontroli i jest szczególnie przydatna do celów formułowania zaleceń zmierzających do poprawy sytuacji.

| 17. | Każdą grupę polityk reguluje wiele osobnych systemów, podobnie jak ma to miejsce w przypadku dochodów. Co roku Trybunał typuje więc do zbadania próbę systemów. Wyniki ocen systemów przedstawiono w formie tabeli zatytułowanej „Ocena badania systemów”, zamieszczonej w załącznikach x.2 do rozdziałów 2–7. Systemy klasyfikuje się jako skuteczne w ograniczaniu ryzyka błędu w transakcjach, częściowo skuteczne (gdy występują w nich uchybienia ograniczające ich skuteczność operacyjną) lub nieskuteczne (gdy uchybienia mają szeroki zasięg i z tego względu całkowicie niweczą skuteczność operacyjną systemów). |
| --- | --- |

17.

Każdą grupę polityk reguluje wiele osobnych systemów, podobnie jak ma to miejsce w przypadku dochodów. Co roku Trybunał typuje więc do zbadania próbę systemów. Wyniki ocen systemów przedstawiono w formie tabeli zatytułowanej „Ocena badania systemów”, zamieszczonej w załącznikach x.2 do rozdziałów 2–7. Systemy klasyfikuje się jako skuteczne w ograniczaniu ryzyka błędu w transakcjach, częściowo skuteczne (gdy występują w nich uchybienia ograniczające ich skuteczność operacyjną) lub nieskuteczne (gdy uchybienia mają szeroki zasięg i z tego względu całkowicie niweczą skuteczność operacyjną systemów).

| 18. | Jeżeli uzyskano odpowiednie dowody kontroli, Trybunał wydaje też ogólną ocenę systemów (także przedstawioną w załącznikach x.2 do rozdziałów 2–7), która uwzględnia zarówno ocenę wybranych systemów w danej grupie polityk, jak i wyniki badania transakcji. |
| --- | --- |

18.

Jeżeli uzyskano odpowiednie dowody kontroli, Trybunał wydaje też ogólną ocenę systemów (także przedstawioną w załącznikach x.2 do rozdziałów 2–7), która uwzględnia zarówno ocenę wybranych systemów w danej grupie polityk, jak i wyniki badania transakcji.

W jaki sposób Trybunał ocenia oświadczenia kierownictwa Komisji i przedstawia wyniki tej oceny

| 19. | Zgodnie z międzynarodowymi standardami kontroli Trybunał odbiera oświadczenie Komisji, potwierdzające, że wywiązała się ona ze swoich zobowiązań i ujawniła wszelkie informacje, które mogą być potrzebne kontrolerowi. W oświadczeniu takim znajduje się potwierdzenie, że Komisja ujawniła wszelkie informacje dotyczące oceny ryzyka nadużyć finansowych, wszelkie informacje dotyczące nadużyć finansowych lub podejrzenia nadużyć finansowych, na temat których Komisja uzyskała wiedzę oraz informacje na temat wszelkich istotnych naruszeń przepisów i zasad. |
| --- | --- |

19.

Zgodnie z międzynarodowymi standardami kontroli Trybunał odbiera oświadczenie Komisji, potwierdzające, że wywiązała się ona ze swoich zobowiązań i ujawniła wszelkie informacje, które mogą być potrzebne kontrolerowi. W oświadczeniu takim znajduje się potwierdzenie, że Komisja ujawniła wszelkie informacje dotyczące oceny ryzyka nadużyć finansowych, wszelkie informacje dotyczące nadużyć finansowych lub podejrzenia nadużyć finansowych, na temat których Komisja uzyskała wiedzę oraz informacje na temat wszelkich istotnych naruszeń przepisów i zasad.

| 20. | Ponadto w rozdziałach 2–7 uwzględnia się roczne sprawozdania z działalności poszczególnych dyrekcji generalnych. W sprawozdaniach tych przedstawiono informacje na temat osiągnięcia celów polityki oraz systemów zarządzania i kontroli ustanowionych w celu zapewnienia prawidłowości transakcji oraz właściwego wykorzystania zasobów. Każdemu rocznemu sprawozdaniu z działalności towarzyszy oświadczenie dyrektora generalnego mówiące m.in. o tym, w jakim stopniu środki były wykorzystywane zgodnie z ich przeznaczeniem oraz o tym, czy procedury kontroli dają niezbędną gwarancję prawidłowości transakcji (8). |
| --- | --- |

20.

Ponadto w rozdziałach 2–7 uwzględnia się roczne sprawozdania z działalności poszczególnych dyrekcji generalnych. W sprawozdaniach tych przedstawiono informacje na temat osiągnięcia celów polityki oraz systemów zarządzania i kontroli ustanowionych w celu zapewnienia prawidłowości transakcji oraz właściwego wykorzystania zasobów. Każdemu rocznemu sprawozdaniu z działalności towarzyszy oświadczenie dyrektora generalnego mówiące m.in. o tym, w jakim stopniu środki były wykorzystywane zgodnie z ich przeznaczeniem oraz o tym, czy procedury kontroli dają niezbędną gwarancję prawidłowości transakcji (8).

| 21. | Trybunał ocenia roczne sprawozdania z działalności i towarzyszące im oświadczenia, aby określić, do jakiego stopnia dają one rzetelny obraz zarządzania finansami w kontekście prawidłowości transakcji. Trybunał przedstawia wyniki swojej oceny w części „Wiarygodność oświadczeń kierownictwa Komisji” w rozdziałach 2–7, a także – w przypadku istotnych ustaleń – w uwagach zamieszczonych po wnioskach dotyczących prawidłowości transakcji i skuteczności systemów. |
| --- | --- |

21.

Trybunał ocenia roczne sprawozdania z działalności i towarzyszące im oświadczenia, aby określić, do jakiego stopnia dają one rzetelny obraz zarządzania finansami w kontekście prawidłowości transakcji. Trybunał przedstawia wyniki swojej oceny w części „Wiarygodność oświadczeń kierownictwa Komisji” w rozdziałach 2–7, a także – w przypadku istotnych ustaleń – w uwagach zamieszczonych po wnioskach dotyczących prawidłowości transakcji i skuteczności systemów.

W jaki sposób Trybunał uzyskuje swoje opinie w poświadczeniu wiarygodności

| 22. | Trybunał uzyskuje swoją opinię na temat prawidłowości transakcji leżących u podstaw rozliczeń Unii Europejskiej, przedstawioną w poświadczeniu wiarygodności, na podstawie wszystkich przeprowadzonych przez siebie prac kontrolnych opisanych w rozdziałach 2–7 niniejszego sprawozdania, obejmujących również ocenę rozpowszechnienia błędu. Kluczowym elementem jest tu uwzględnienie wyników badania transakcji w zakresie wydatków. W ujęciu ogólnym szacowany przez Trybunał poziom błędu w odniesieniu do wydatków ogółem w 2010 r. wynosi 3,7 %. Trybunał z 95-procentową ufnością stwierdza, że poziom błędu w zbadanej populacji wynosi między 2,6 % a 4,8 %. Poziom błędu w różnych obszarach polityk waha się i został przedstawiony w rozdziałach 3–7. Trybunał ocenia, że błąd występował powszechnie, co oznacza, że pojawiał się w większości obszarów wydatkowania. Trybunał przedstawia ogólną opinię na temat prawidłowości zobowiązań na podstawie badania dodatkowej próby horyzontalnej. |
| --- | --- |

22.

Trybunał uzyskuje swoją opinię na temat prawidłowości transakcji leżących u podstaw rozliczeń Unii Europejskiej, przedstawioną w poświadczeniu wiarygodności, na podstawie wszystkich przeprowadzonych przez siebie prac kontrolnych opisanych w rozdziałach 2–7 niniejszego sprawozdania, obejmujących również ocenę rozpowszechnienia błędu. Kluczowym elementem jest tu uwzględnienie wyników badania transakcji w zakresie wydatków. W ujęciu ogólnym szacowany przez Trybunał poziom błędu w odniesieniu do wydatków ogółem w 2010 r. wynosi 3,7 %. Trybunał z 95-procentową ufnością stwierdza, że poziom błędu w zbadanej populacji wynosi między 2,6 % a 4,8 %. Poziom błędu w różnych obszarach polityk waha się i został przedstawiony w rozdziałach 3–7. Trybunał ocenia, że błąd występował powszechnie, co oznacza, że pojawiał się w większości obszarów wydatkowania. Trybunał przedstawia ogólną opinię na temat prawidłowości zobowiązań na podstawie badania dodatkowej próby horyzontalnej.

Nieprawidłowości lub nadużycia finansowe

| 23. | Zdecydowana większość błędów może wynikać z błędnego zastosowania lub niezrozumienia często skomplikowanych zasad rządzących programami wydatków UE. Jeżeli Trybunał ma podstawy, by podejrzewać, że miało miejsce nadużycie finansowe, zgłasza ten fakt unijnemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), który odpowiada za przeprowadzenie dalszego dochodzenia. W rzeczywistości w wyniku przeprowadzonych kontroli Trybunał zgłasza Urzędowi średnio 3 przypadki nadużyć rocznie. |
| --- | --- |

23.

Zdecydowana większość błędów może wynikać z błędnego zastosowania lub niezrozumienia często skomplikowanych zasad rządzących programami wydatków UE. Jeżeli Trybunał ma podstawy, by podejrzewać, że miało miejsce nadużycie finansowe, zgłasza ten fakt unijnemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), który odpowiada za przeprowadzenie dalszego dochodzenia. W rzeczywistości w wyniku przeprowadzonych kontroli Trybunał zgłasza Urzędowi średnio 3 przypadki nadużyć rocznie.

---

(1)  Łącznie z informacją dodatkową.

(2)  Dodatkowo na podstawie reprezentatywnej próby horyzontalnej zobowiązań bada się zgodność z odpowiednimi zasadami i przepisami.

(3)  Istnieją w zasadzie dwa systemy udzielania zamówienia: oferta o najniższej cenie lub oferta najbardziej korzystna pod względem ekonomicznym.

(4)  Przykłady błędów kwantyfikowalnych: brak konkurencji lub ograniczona konkurencja (z wyjątkiem przypadków, gdy jest to wyraźnie dozwolone w przepisach) w zakresie zamówienia głównego lub dodatkowego, niewłaściwa ocena ofert mająca wpływ na wynik postępowania przetargowego; istotna zmiana zakresu zamówienia; podzielenie zamówień według różnych placów budowy, które spełniają taką samą rolę gospodarczą. Zasadniczo Trybunał stosuje inne podejście w odniesieniu do niewłaściwego stosowania dyrektyw dotyczących zamówień publicznych przez instytucje UE, gdyż przedmiotowe zamówienia na ogół nadal pozostają w mocy. Błędy takie nie są kwantyfikowane w DAS.

(5)  Przykłady błędów niekwantyfikowalnych: niewłaściwa ocena ofert, która nie miała jednak wpływu na wynik postępowania przetargowego, uchybienia formalne w procedurze lub specyfikacji przetargowej, nieprzestrzeganie formalnych aspektów wymogów dotyczących przejrzystości.

(6)  Formula, gdzie ASI jest średnim interwałem próbkowania, zaś i jest numerem transakcji w próbie.

(7)  Formula oraz Formula, gdzie t jest rozkładem t, n jest wielkością próby, s jest odchyleniem standardowym poziomów błędu.

(8)  Więcej informacji na temat tych procesów oraz linki do najnowszych sprawozdań można znaleźć się na stronie: http://ec.europa.eu/atwork/synthesis/index_en.htm

ZAŁĄCZNIK 1.2

DZIAŁANIA PODJĘTE W ZWIĄZKU Z WCZEŚNIEJSZYMI UWAGAMI NA TEMAT WIARYGODNOŚCI ROZLICZEŃ

| Uwagi przedstawione w latach ubiegłych | Osiągnięty postęp | Odpowiedź Komisji | Analiza Trybunału |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | Oświadczenie księgowego |

Uwagi przedstawione w latach ubiegłych

Osiągnięty postęp

Odpowiedź Komisji

Analiza Trybunału

1.

Oświadczenie księgowego

Oświadczenie księgowego

Oświadczenie księgowego

Księgowy Komisji podkreślił w swoich oświadczeniach, że księgowi niektórych organów, których sprawozdania podlegają konsolidacji, pominęli lub zmodyfikowali oświadczenia. W szczególności nie przedstawiono wymaganych informacji na temat zatwierdzenia systemów księgowości i systemów lokalnych.

W odniesieniu do skonsolidowanego sprawozdania finansowego za 2010 r. księgowy Komisji:

| — | oświadcza, że systemy księgowości i/lub lokalne w czterech agencjach i w dwóch wspólnych przedsiębiorstwach, których sprawozdania zostały skonsolidowane po raz pierwszy, nie zostały zatwierdzone lub tylko częściowo, i podkreśla, że zatwierdzenie tych systemów należy do obowiązków rzeczonych księgowych, |
| --- | --- |

—

oświadcza, że systemy księgowości i/lub lokalne w czterech agencjach i w dwóch wspólnych przedsiębiorstwach, których sprawozdania zostały skonsolidowane po raz pierwszy, nie zostały zatwierdzone lub tylko częściowo, i podkreśla, że zatwierdzenie tych systemów należy do obowiązków rzeczonych księgowych,

| — | zwraca uwagę na fakt, że jedna agencja wykonawcza wykorzystała zeszłoroczny wzór do celów oświadczenia kierownictwa, co oznacza, że brakuje pewnych nowo wprowadzonych elementów. |
| --- | --- |

—

zwraca uwagę na fakt, że jedna agencja wykonawcza wykorzystała zeszłoroczny wzór do celów oświadczenia kierownictwa, co oznacza, że brakuje pewnych nowo wprowadzonych elementów.

Niemniej jednak księgowy Komisji podkreślił, że w jego opinii kwestie te nie mają istotnego wpływu na sprawozdanie finansowe Komisji.

Brak zatwierdzeń, o których wspomina Trybunał, nie ma wpływu na wiarygodność sprawozdania finansowego.

Trybunał uwzględnił ogólną pewność wynikającą z oświadczenia księgowego. Trybunał będzie monitorował szczególne zidentyfikowane problemy w trakcie przyszłych kontroli.

| 2. | Zaliczki, stan zobowiązań i procedury rozdzielania okresów rozliczeniowych |
| --- | --- |

2.

Zaliczki, stan zobowiązań i procedury rozdzielania okresów rozliczeniowych

Zaliczki, stan zobowiązań i procedury rozdzielania okresów rozliczeniowych

Zaliczki, stan zobowiązań i procedury rozdzielania okresów rozliczeniowych

W przypadku zaliczek, stanu zobowiązań i procedur rozdzielania okresów rozliczeniowych Trybunał stwierdził błędy w księgowaniu o ogólnie nieznacznym wpływie finansowym, lecz o dużej częstości. Wskazuje to na potrzebę dalszej poprawy podstawowych danych księgowych na poziomie niektórych dyrekcji generalnych.

W przypadku księgowania kwot zaliczek Trybunał stwierdził również następujące problemy:

| — | rozliczanie zaliczek nie zawsze odbywa się we właściwy sposób. Niektórych transakcji w ogóle nie rozliczono lub zaksięgowano je w błędnej kwocie, oraz |
| --- | --- |

—

rozliczanie zaliczek nie zawsze odbywa się we właściwy sposób. Niektórych transakcji w ogóle nie rozliczono lub zaksięgowano je w błędnej kwocie, oraz

| — | niektóre dyrekcje generalne nie przetwarzają dostępnych danych dotyczących poczynionych postępów i powiązanych poniesionych kosztów oraz nie rozliczają odnośnych kwot zaliczek wraz z postępami, lecz stosują kwoty przybliżone podczas rozdzielania okresów rozliczeniowych. |
| --- | --- |

—

niektóre dyrekcje generalne nie przetwarzają dostępnych danych dotyczących poczynionych postępów i powiązanych poniesionych kosztów oraz nie rozliczają odnośnych kwot zaliczek wraz z postępami, lecz stosują kwoty przybliżone podczas rozdzielania okresów rozliczeniowych.

Ponadto niektóre dyrekcje generalne nie przestrzegały wymogu rejestrowania faktur i zestawień poniesionych wydatków w ciągu pięciu dni roboczych po ich wpłynięciu.

Komisja kontynuowała swoje prace nad zwiększeniem poprawności danych księgowych, poprzez działania będące obecnie w toku, takie jak projekt dotyczący jakości księgowości oraz zatwierdzenie systemów lokalnych.

Pomimo starań służb księgowego Komisji, których celem była poprawa sytuacji, Trybunał wykrył, że kilka dyrekcji generalnych w obszarze polityk wewnętrznych i działań zewnętrznych w dalszym ciągu rejestruje wartości szacunkowe w rozliczeniach, nawet wtedy gdy mają wystarczające podstawy, aby rozliczyć odpowiednie zaliczki (zob. pkt 1.29).

Ponadto przeprowadzona przez Trybunał kontrola reprezentatywnych prób zaliczek i faktur/zestawień poniesionych wydatków ponownie wykazała błędy niemające ogólnie istotnego wpływu finansowego, ale o dużej częstości. Komisja powinna zatem kontynuować starania w celu poprawy podstawowych danych księgowych na poziomie niektórych dyrekcji generalnych.

Pomimo odnotowanej poprawy polegającej na skróceniu czasu rejestracji nowych zestawień poniesionych wydatków niektóre dyrekcje generalne w dalszym ciągu nie przestrzegają w pełni wymogu niezwłocznego rejestrowania faktur i zestawień poniesionych wydatków.

Zob. odpowiedź Komisji na pkt 1.29.

Komisja będzie kontynuowała prace nad zwiększeniem poprawności danych księgowych poprzez dalsze działania, takie jak projekty dotyczące jakości księgowości.

Trybunał będzie nadal monitorował zidentyfikowane problemy.

Ponadto w trakcie kontroli za 2010 r. pojawiła się nowa kwestia dotycząca znacznej liczby przypadków, w których Komisja nie zarejestrowała prawidłowo płatności jako powodujących powstanie aktywów (np. instrumenty inżynierii finansowej). Kwestia ta została uwzględniona w końcowym sprawozdaniu finansowym po otrzymaniu informacji od państw członkowskich w czerwcu 2011 r. – zob. pkt 1.32). Komisja zaproponowała zmianę obecnych przepisów i przedłoży odpowiednie wnioski na okres po 2013 r.

| 3. | Pozycje dotyczące odzyskiwania środków i korekt finansowych |
| --- | --- |

3.

Pozycje dotyczące odzyskiwania środków i korekt finansowych

Pozycje dotyczące odzyskiwania środków i korekt finansowych

Pozycje dotyczące odzyskiwania środków i korekt finansowych

Chociaż Komisja podjęła działania zmierzające do zwiększenia ilości i poprawienia jakości informacji, które przedstawia ona na temat mechanizmów korekty stosowanych w odniesieniu do budżetu UE, informacje te nie są jeszcze w pełni wiarygodne, gdyż Komisja nie zawsze otrzymuje wiarygodne informacje od państw członkowskich.

Przeprowadzone przez Komisję kontrole na miejscu wykazały, że systemy księgowe i sprawozdawcze nie są jeszcze w pełni wiarygodne we wszystkich państwach członkowskich. Komisja monitorowała wszelkie niespójności występujące w tych danych i wydawała państwom członkowskim zalecenia w celu poprawy tej sytuacji.

Wiarygodność danych na temat odzyskanych środków otrzymywanych od państw członkowskich poprawiła się w stosunku do roku ubiegłego, lecz Komisja podziela zdanie Trybunału, że wymaga ona dalszych postępów. W tym celu Komisja wszczęła na początku 2011 r. kontrolę systemów odzyskiwania środków w państwach członkowskich, w oparciu o coroczne sprawozdania na dzień 31 marca, mającą na celu poprawę przedstawianej Komisji sprawozdawczości w zakresie krajowych korekt finansowych oraz zapewnienie kompletności, dokładności i terminowości składania sprawozdań.

Trybunał będzie nadal monitorował zidentyfikowane problemy. Podtrzymuje on swoje stanowisko, iż w miarę możliwości należy dokonać zestawienia błędów z odnośnymi odzyskanymi środkami i/lub korektami finansowymi.

Ponadto należy rozważyć potrzebę uściślenia wytycznych dotyczących sprawozdawczości finansowej pod kątem tego, jakie informacje należy podawać i jak je ujmować.

W odniesieniu do wniosku Trybunału dotyczącego ulepszenia wytycznych dotyczących przedstawiania informacji o odzyskiwaniu środków i korektach finansowych Komisja opublikowała instrukcję dotyczącą zamykania ksiąg rachunkowych. Instrukcja ta wymaga jednak dalszego ulepszenia.

Komisja dołoży dalszych starań w celu poprawy instrukcji dotyczących zamykania ksiąg rachunkowych oraz instrukcji dotyczących zamknięcia roku 2011.

W odniesieniu do niektórych obszarów wydatkowania Komisja nie przedstawia zestawień informacji na temat roku, w którym dokonano danej płatności, roku, w którym wykryto związany z nią błąd, oraz roku, w którym odpowiednia korekta finansowa jest przedstawiana nocie do sprawozdania finansowego.

Informacje zestawiające powiązane płatności, błędy i korekty finansowe nie są jeszcze przedstawiane.

Komisja przeprowadza kontrole wszystkich wydatków kilka lat po roku faktycznego dokonania danej płatności, głównie w momencie zamknięcia programu. Korekty finansowe mogą również wynikać z wykrycia uchybień w systemach kontroli państw członkowskich, w takich przypadkach nie można ustalić bezpośredniego powiązania z płatnościami. W konsekwencji powiązanie roku dokonania danej płatności z rokiem, w którym korekta finansowa przedstawiona została w informacjach dodatkowych do sprawozdania finansowego, jest niemożliwe i nieistotne.

Dodatkowe informacje, które państwa członkowskie muszą przedstawić w momencie zakończenia programu, zdefiniowane są w ramach prawnych. Wszystkie dokumenty poświadczające w zakresie wydatków i kontroli ujawniane są Komisji przez organy zarządzające danym programem operacyjnym.

Na koniec 2009 r. w obszarze „Spójności” korekty na łączną kwotę 2,3 mld euro nadal nie zostały wykonane (np. poprzez przyjęcie zwrotu przez Komisję lub potrącenie przez państwo członkowskie kwot z wniosków o płatności).

W roku 2010 w przypadku „Spójności”, kwota niewykonanych jeszcze korekt wzrosła o około 0,2 mld euro (tj. kwoty potwierdzone/objęte decyzją, ale jeszcze niezrealizowane wzrosły z 2 327 mln euro w 2009 r. do 2 516 mln euro w 2010 r.). Niski wskaźnik realizacji – 71 %– wyjaśniają trwające procedury zamykania. Wnioski o płatność otrzymane pod koniec 2010 r. nie są jeszcze zatwierdzone, co oznacza, że odnośne korekty finansowe na łączną kwotę 2,3 mld euro nie mogą być uwzględnione w danych na temat wykonania za 2010 r. (zob. nota 6 do sprawozdania finansowego za 2010 r., sekcja 6.3.3 „korekty finansowe – dane skumulowane i wskaźnik wykonania”)

Dla niektórych programów dotyczących lat 2000–2006 zarówno wyniki kontroli Trybunału, jak i Komisji wykazały, że istnieją wątpliwości co do kompletności i wiarygodności zaksięgowanych i zgłoszonych danych na temat środków odzyskanych i wycofanych. Nawet jeśli we wszystkich państwach członkowskich kontrole Komisji wykazały postępy dokonane w latach 2007–2010, Komisja zachowuje ostrożność w momencie zamknięcia programu i wymaga od wszystkich organów zarządzających programami sprawozdań na temat działań następczych (w tym na temat korekt finansowych) przeprowadzonych na poziomie krajowym w odniesieniu do wszystkich nieprawidłowości ujętych w księgach dłużników dla każdego programu. Komisja nie zamyka programu przed stwierdzeniem, że powyższe dane są spójne i kompletne.

W zakresie ram prawnych na lata 2007–2013, do dnia 31 marca każdego roku jednostki certyfikujące muszą przesłać Komisji zestawienia korekt finansowych odnoszących się do roku poprzedniego. Powyższy nowy system dotyczący zasad sprawozdawczości dostarcza bardziej wiarygodnych i jednolitych danych w formacie elektronicznym (przez SFC 2007) dotyczących dokonanych korekt. Ponadto DG REGIO i DG EMPL zmieniły swoje strategie audytowe, tak aby począwszy od drugiej połowy 2011 r. włączyć konkretny moduł kontroli najbardziej ryzykownych systemów krajowych w zakresie odzyskiwania środków.

Komisja podtrzymuje swoją opinię, że ze względu na wieloletni charakter systemów korygujących w programach zarządzania dzielonego (korekty finansowe nie zawsze wdrożone są w tym samym roku, w którym zostały uznane przez państwa członkowskie), powiązanie płatności, błędów i korekt finansowych ma niewielką wartość dodaną. Ponadto, ponieważ system oświadczeń o wydatkach jest skumulowany w okresie wielu lat, a w niektórych przypadkach następują korekty systemów, takie powiązanie jest prawie niemożliwe.

Chociaż, jak wynika z informacji dodatkowych do skonsolidowanego sprawozdania finansowego, niektóre płatności zostaną prawdopodobnie skorygowane przez Komisję lub państwa członkowskie w późniejszym terminie, nadal nie podano we wspomnianych informacjach dodatkowych kwot i obszarów wydatków, które mogą podlegać dalszej weryfikacji i procedurom rozliczania rachunków.

Kwoty, które mają być przedmiotem dalszych weryfikacji i rozliczenia, nie zostały jeszcze ujawnione w notach do skonsolidowanego sprawozdania finansowego (w przeciwieństwie do możliwych do skwantyfikowania kwot podlegających ewentualnemu odzyskaniu).

Zgodnie z odpowiedziami w latach poprzednich, na podstawie rozporządzenia finansowego Komisja może przeprowadzać kontrole wszelkich wydatków przez kilka lat po roku, w którym dane wydatki zostały poniesione. Sprawozdanie finansowe nie powinno sugerować, że w związku z kontrolami w przyszłych latach wszystkie odnośne wydatki nadal pozostają do zatwierdzenia. W przeciwnym wypadku wszelkie wydatki budżetowe będzie się uważać za tymczasowe, dopóki nie zostanie przeprowadzona kontrola ex post lub nie skończy się wyżej wymieniony okres, w którym możliwe jest przeprowadzenie kontroli. W przypadku gdy kwoty podlegające ewentualnemu odzyskaniu można określić ilościowo, podaje się je w informacji dodatkowej 6 do skonsolidowanego sprawozdania finansowego. W sektorze rolniczym decyzję w sprawie rozliczenia finansowego podejmuje się około sześć miesięcy po końcu danego roku budżetowego. W decyzji Komisja ustala kwotę wydatków, które należy wpłacić do budżetu UE na dany rok. Fakt, iż w późniejszym terminie w drodze decyzji w sprawie zgodności można nałożyć na państwa członkowskie korekty finansowe, nie podważa roli decyzji w sprawie rozliczenia finansowego. Kwota wydatków, które prawdopodobnie zostaną wyłączone z finansowania przez UE w drodze przyszłych decyzji w sprawie zgodności, jest ujawniona w informacji dodatkowej do sprawozdania finansowego.

Zarówno kwoty podlegające ewentualnemu odzyskaniu przez państwa członkowskie, ujęte w formie ilościowej, jak i kwoty wydatków, które będą potencjalnie wykluczone z finansowania w drodze decyzji o zgodności, księgowane są jako aktywa (lub wykazane jako składniki aktywów warunkowych) w systemie księgowym Komisji oraz jako informacja dodatkowa do sprawozdania finansowego.

Komisja uważa, że w przypadku rolnictwa informacje na temat odzyskanych środków otrzymywane od państw członkowskich są wiarygodne, ponieważ poświadczane są przez niezależne organy kontroli.

W przypadku rolnictwa decyzje o zgodności określają dla każdej korekty finansowej rok, w którym dokonano płatności objętej korektą.

Sprawozdania finansowe w dziedzinie rolnictwa obejmują dane dotyczące odzyskania środków przez państwa członkowskie jak również korekt dokonanych przez Komisję, kwoty korekt ustalanych w skali roku budżetowego i kalendarzowego, dane na temat wdrożenia finansowego powyższych korekt, jak również odnośnych zainkasowanych kwot w przypadku EFRG oraz rozwoju obszarów wiejskich.

| 4. | Przekazanie aktywów Galileo |
| --- | --- |

4.

Przekazanie aktywów Galileo

Przekazanie aktywów Galileo

Przekazanie aktywów Galileo

Porozumienia o przeniesieniu prawa własności do wszelkich aktywów stworzonych, rozbudowanych lub nabytych w ramach programu Galileo na Unię Europejską nie zostały jeszcze w pełni zrealizowane. Ponieważ wszystkie poniesione do tej pory wydatki ujęto jako wydatki na badania naukowe, nie ma to wpływu na bilans. Komisja powinna jednak zapewnić dostępność wszystkich koniecznych informacji w momencie przekazania aktywów w celu skutecznego ich zabezpieczenia.

Komisja współpracuje z Europejską Agencją Kosmiczną, aby w momencie przekazania zapewnić dostępność wszelkich niezbędnych informacji rachunkowych i technicznych w celu sprawnego przekazania aktywów. Przewiduje się, że przekazanie nastąpi wraz zakończeniem fazy testów orbitalnych, planowanym na 2012 r.

Jednak Trybunał zwraca uwagę na zastrzeżenie odpowiedzialnego dyrektora generalnego w jego rocznym sprawozdaniu z działalności za rok 2010, które dotyczy wiarygodności sprawozdań finansowych Europejskiej Agencji Kosmicznej.

Komisja ściśle monitoruje postępy dokonywane przez Europejską Agencję Kosmiczną w zakresie wdrażania nowego systemu rachunkowego oraz w zakresie ciągłego usprawniania jej sprawozdawczości finansowej.

Trybunał będzie monitorował tę kwestię.

---

ROZDZIAŁ 2

Dochody

SPIS TREŚCI

Wstęp

Szczegółowa charakterystyka dochodów

Zakres kontroli i podejście kontrolne

Tradycyjne zasoby własne

Zasoby własne oparte na VAT i DNB

Prawidłowość transakcji

Tradycyjne zasoby własne

Zasoby własne oparte na VAT i DNB

Inne dochody

Skuteczność systemów

Tradycyjne zasoby własne

Zasoby własne oparte na VAT

Nierozstrzygnięte od dłuższego czasu zastrzeżenia wciąż istnieją, ale zaległości się zmniejszają

Opóźnienia w monitorowaniu stosowania dyrektyw VAT

Zasoby własne oparte na DNB

Zastrzeżenia ogólne i szczegółowe

Weryfikacja wykazów DNB w państwach członkowskich nie została jeszcze zakończona

Rabat brytyjski

Umorzenie kwot do odzyskania

Wiarygodność oświadczeń kierownictwa Komisji

Wnioski i zalecenia

Wnioski

Zalecenia

Działania podjęte w związku ze sprawozdaniem specjalnym nr 2/2008 dotyczącym wiążącej informacji taryfowej

| UWAGI TRYBUNAŁU | ODPOWIEDZI KOMISJI |
| --- | --- |
| WSTĘP |
| 2.1. | W niniejszym rozdziale przedstawiono przeprowadzoną przez Trybunał szczegółową ocenę dotyczącą dochodów, które obejmują zasoby własne i inne dochody. Najważniejsze informacje finansowe dotyczące dochodów w 2010 r. zestawiono w
  tabeli 2.1
  . Zasoby własne stanowią zdecydowanie największe źródło finansowania wydatków budżetowych (93,8 %). W rozdziale tym zawarto również zestawienie działań podjętych przez Komisję w odpowiedzi na ustalenia Trybunału przedstawione w sprawozdaniu specjalnym nr 2/2008 dotyczącym wiążącej informacji taryfowej. |

UWAGI TRYBUNAŁU

ODPOWIEDZI KOMISJI

WSTĘP

2.1.

W niniejszym rozdziale przedstawiono przeprowadzoną przez Trybunał szczegółową ocenę dotyczącą dochodów, które obejmują zasoby własne i inne dochody. Najważniejsze informacje finansowe dotyczące dochodów w 2010 r. zestawiono w
  tabeli 2.1
  . Zasoby własne stanowią zdecydowanie największe źródło finansowania wydatków budżetowych (93,8 %). W rozdziale tym zawarto również zestawienie działań podjętych przez Komisję w odpowiedzi na ustalenia Trybunału przedstawione w sprawozdaniu specjalnym nr 2/2008 dotyczącym wiążącej informacji taryfowej.

Tabela 2.1 –   Dochody – najważniejsze informacje

| Tytuł budżetowy | Rodzaj dochodów | Opis | Dochody w 2010 r. |
| --- | --- | --- | --- |
| w mln euro | % |
| 1 | Tradycyjne zasoby własne (TZW) | Opłaty produkcyjne od cukru (rozdział 11) | 145 | 0,1 |
| Cła (rozdział 12) | 15 514 | 12,1 |
| Zasoby własne oparte na VAT | Zasoby własne z tytułu podatku VAT (podatku od wartości dodanej) za bieżący rok budżetowy (rozdział 13) | 13 393 | 10,5 |
| Zasoby własne oparte na DNB | Zasoby własne oparte na DNB (dochodzie narodowym brutto) za bieżący rok budżetowy (rozdział 14) | 90 948 | 71,2 |
| Korekta nierównowagi budżetowej | Rabat brytyjski (rozdział 15) | – 128 | –0,1 |
| Obniżka brutto rocznego wkładu opartego na DNB | Przyznana Niderlandom i Szwecji (rozdział 16) | –3 | 0,0 |
| | ZASOBY WŁASNE OGÓŁEM | 119 869 | 93,8 |
| 3 | | Nadwyżki, salda oraz dostosowania | 1 460 | 1,1 |
| 4 | | Dochody pochodzące od osób pracujących w instytucjach i innych organach Wspólnoty | 1 123 | 0,9 |
| 5 | | Dochody pochodzące z działalności administracyjnej instytucji | 388 | 0,3 |
| 6 | | Składki i zwroty związane z realizacją porozumień i programów wspólnotowych | 3 511 | 2,7 |
| 7 | | Odsetki od zaległych płatności i grzywny | 1 408 | 1,1 |
| 8 | | Operacje zaciągania i udzielania pożyczek | — | 0,0 |
| 9 | | Dochody różne | 36 | 0,0 |
| | | INNE DOCHODY OGÓŁEM | 7 926 | 6,2 |
| Dochody za rok budżetowy ogółem | 127 795 | 100,0 |

Tytuł budżetowy

Rodzaj dochodów

Opis

Dochody w 2010 r.

w mln euro

%

1

Tradycyjne zasoby własne (TZW)

Opłaty produkcyjne od cukru (rozdział 11)

145

0,1

Cła (rozdział 12)

15 514

12,1

Zasoby własne oparte na VAT

Zasoby własne z tytułu podatku VAT (podatku od wartości dodanej) za bieżący rok budżetowy (rozdział 13)

13 393

10,5

Zasoby własne oparte na DNB

Zasoby własne oparte na DNB (dochodzie narodowym brutto) za bieżący rok budżetowy (rozdział 14)

90 948

71,2

Korekta nierównowagi budżetowej

Rabat brytyjski (rozdział 15)

– 128

–0,1

Obniżka brutto rocznego wkładu opartego na DNB

Przyznana Niderlandom i Szwecji (rozdział 16)

–3

0,0

ZASOBY WŁASNE OGÓŁEM

119 869

93,8

3

Nadwyżki, salda oraz dostosowania

1 460

1,1

4

Dochody pochodzące od osób pracujących w instytucjach i innych organach Wspólnoty

1 123

0,9

5

Dochody pochodzące z działalności administracyjnej instytucji

388

0,3

6

Składki i zwroty związane z realizacją porozumień i programów wspólnotowych

3 511

2,7

7

Odsetki od zaległych płatności i grzywny

1 408

1,1

8

Operacje zaciągania i udzielania pożyczek

—

0,0

9

Dochody różne

36

0,0

INNE DOCHODY OGÓŁEM

7 926

6,2

Dochody za rok budżetowy ogółem

127 795

100,0

Źródło: Sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2010.

Szczegółowa charakterystyka dochodów

| 2.2. | Istnieją trzy kategorie zasobów własnych (1): tradycyjne zasoby własne (cła pobierane od przywozu towarów, opłaty produkcyjne od cukru – TZW), zasoby własne z tytułu podatku od wartości dodanej (VAT), pobieranego przez państwa członkowskie, oraz zasoby własne oparte na ich dochodzie narodowym brutto (DNB). |
| --- | --- |

2.2.

Istnieją trzy kategorie zasobów własnych (1): tradycyjne zasoby własne (cła pobierane od przywozu towarów, opłaty produkcyjne od cukru – TZW), zasoby własne z tytułu podatku od wartości dodanej (VAT), pobieranego przez państwa członkowskie, oraz zasoby własne oparte na ich dochodzie narodowym brutto (DNB).

| 2.3. | Wysokość TZW obliczają państwa członkowskie. One też pobierają należne kwoty. Trzy czwarte tych kwot wpłaca się na rzecz UE, a pozostała jedna czwarta jest zatrzymywana przez państwa na pokrycie kosztów związanych z poborem należności. Każde państwo członkowskie przekazuje Komisji miesięczną deklarację ustalonych należności (wyciąg z konta A) oraz kwartalną deklarację ustalonych należności nieujętych na koncie A (wyciąg z konta B) (2). |
| --- | --- |

2.3.

Wysokość TZW obliczają państwa członkowskie. One też pobierają należne kwoty. Trzy czwarte tych kwot wpłaca się na rzecz UE, a pozostała jedna czwarta jest zatrzymywana przez państwa na pokrycie kosztów związanych z poborem należności. Każde państwo członkowskie przekazuje Komisji miesięczną deklarację ustalonych należności (wyciąg z konta A) oraz kwartalną deklarację ustalonych należności nieujętych na koncie A (wyciąg z konta B) (2).

| 2.4. | Zasoby własne oparte na VAT i DNB stanowią składki wynikające z zastosowania jednolitych stawek do hipotetycznie ujednoliconych podstaw wymiaru podatku VAT lub do DNB państw członkowskich. |
| --- | --- |

2.4.

Zasoby własne oparte na VAT i DNB stanowią składki wynikające z zastosowania jednolitych stawek do hipotetycznie ujednoliconych podstaw wymiaru podatku VAT lub do DNB państw członkowskich.

| 2.5. | Niektóre państwa członkowskie korzystają z obniżonej stawki VAT (3) oraz z obniżki brutto swojego rocznego wkładu opartego na DNB (4) w okresie 2007–2013. Ponadto w odniesieniu do Zjednoczonego Królestwa stosowany jest mechanizm korekty nierównowagi budżetowej (tzw. rabat brytyjski), co oznacza zmniejszenie wkładu tego kraju, opartego na DNB. |
| --- | --- |

2.5.

Niektóre państwa członkowskie korzystają z obniżonej stawki VAT (3) oraz z obniżki brutto swojego rocznego wkładu opartego na DNB (4) w okresie 2007–2013. Ponadto w odniesieniu do Zjednoczonego Królestwa stosowany jest mechanizm korekty nierównowagi budżetowej (tzw. rabat brytyjski), co oznacza zmniejszenie wkładu tego kraju, opartego na DNB.

| 2.6. | Po uwzględnieniu całkowitych TZW, zasobów własnych opartych na VAT i innych dochodów zasoby własne oparte na DNB wykorzystywane są do zrównoważenia budżetu. Każde zaniżenie (lub zawyżenie) DNB w odniesieniu do konkretnego państwa członkowskiego, niemające wpływu na ogólne zasoby własne oparte na DNB, skutkuje podniesieniem (lub obniżeniem) składek wnoszonych przez inne państwa członkowskie aż do momentu, kiedy problem zostanie naprawiony. |
| --- | --- |

2.6.

Po uwzględnieniu całkowitych TZW, zasobów własnych opartych na VAT i innych dochodów zasoby własne oparte na DNB wykorzystywane są do zrównoważenia budżetu. Każde zaniżenie (lub zawyżenie) DNB w odniesieniu do konkretnego państwa członkowskiego, niemające wpływu na ogólne zasoby własne oparte na DNB, skutkuje podniesieniem (lub obniżeniem) składek wnoszonych przez inne państwa członkowskie aż do momentu, kiedy problem zostanie naprawiony.

Zakres kontroli i podejście kontrolne

| 2.7. | Ogólne podejście kontrolne i metodykę kontroli Trybunału przedstawiono w
  załączniku 1.1, część 2
  . W odniesieniu do kontroli dochodów należy odnotować następujące kwestie:






  a) | do celów kontroli na poziomie Komisji zbadano statystycznie dobraną reprezentatywną próbę 55 nakazów odzyskania środków, uwzględniając wszystkie rodzaje dochodów (zob.
  załącznik 2.1
  ); |
| --- | --- | --- |

2.7.

Ogólne podejście kontrolne i metodykę kontroli Trybunału przedstawiono w
  załączniku 1.1, część 2
  . W odniesieniu do kontroli dochodów należy odnotować następujące kwestie:

a)

do celów kontroli na poziomie Komisji zbadano statystycznie dobraną reprezentatywną próbę 55 nakazów odzyskania środków, uwzględniając wszystkie rodzaje dochodów (zob.
  załącznik 2.1
  );

| b) | ocena systemów obejmowała:






  (i) | systemy w zakresie TZW oraz zasobów własnych opartych na VAT i DNB; |
| --- | --- | --- |

b)

ocena systemów obejmowała:

(i)

systemy w zakresie TZW oraz zasobów własnych opartych na VAT i DNB;

| (ii) | systemy Komisji będące podstawą do obliczenia rabatu brytyjskiego (łącznie z analizą sposobu wyliczenia ostatecznej kwoty za 2006 r.); |
| --- | --- |

(ii)

systemy Komisji będące podstawą do obliczenia rabatu brytyjskiego (łącznie z analizą sposobu wyliczenia ostatecznej kwoty za 2006 r.);

| (iii) | systemy umarzania kwot, które są przedmiotem nakazów odzyskania środków, na próbie 19 umorzeń (na łączną kwotę 11 mln euro) zatwierdzonych przez Komisję (5) w 2010 r. z łącznej kwoty 22 mln euro; |
| --- | --- |

(iii)

systemy umarzania kwot, które są przedmiotem nakazów odzyskania środków, na próbie 19 umorzeń (na łączną kwotę 11 mln euro) zatwierdzonych przez Komisję (5) w 2010 r. z łącznej kwoty 22 mln euro;

| (iv) | nakładanie grzywien i kar przez Komisję; |
| --- | --- |

(iv)

nakładanie grzywien i kar przez Komisję;

| c) | w przeglądzie oświadczeń kierownictwa Komisji uwzględniono roczne sprawozdanie z działalności Dyrekcji Generalnej ds. Budżetu. |
| --- | --- |

c)

w przeglądzie oświadczeń kierownictwa Komisji uwzględniono roczne sprawozdanie z działalności Dyrekcji Generalnej ds. Budżetu.

Tradycyjne zasoby własne

| 2.8. | Prowadzona przez Trybunał kontrola transakcji stanowiących podstawę rozliczeń nie może uwzględnić przywozów niezgłoszonych lub pominiętych w ramach dozoru celnego. |
| --- | --- |

2.8.

Prowadzona przez Trybunał kontrola transakcji stanowiących podstawę rozliczeń nie może uwzględnić przywozów niezgłoszonych lub pominiętych w ramach dozoru celnego.

| 2.9. | Trybunał przeprowadził ocenę systemów nadzoru i kontroli we Włoszech, Niderlandach i Zjednoczonym Królestwie, czyli w państwach, których wkład w ogólną kwotę TZW wynosi ok. 38 %. W celu uzyskania wystarczającej pewności, że zaksięgowane kwoty są prawidłowe i kompletne, zbadał on ich systemy rachunkowości i przepływ TZW od momentu ich obliczenia do zadeklarowania Komisji. Kontrolerzy zbadali kluczowe mechanizmy kontroli związane ze stosowaniem preferencyjnych stawek celnych, przyznawaniem „nadzwyczajnych uproszczeń” eksporterom korzystającym z odprawy w miejscu (zwolnienie z obowiązku powiadamiania) (6) oraz z postępowaniem z kosztami frachtu i ubezpieczenia w wymienionych państwach członkowskich. |
| --- | --- |

2.9.

Trybunał przeprowadził ocenę systemów nadzoru i kontroli we Włoszech, Niderlandach i Zjednoczonym Królestwie, czyli w państwach, których wkład w ogólną kwotę TZW wynosi ok. 38 %. W celu uzyskania wystarczającej pewności, że zaksięgowane kwoty są prawidłowe i kompletne, zbadał on ich systemy rachunkowości i przepływ TZW od momentu ich obliczenia do zadeklarowania Komisji. Kontrolerzy zbadali kluczowe mechanizmy kontroli związane ze stosowaniem preferencyjnych stawek celnych, przyznawaniem „nadzwyczajnych uproszczeń” eksporterom korzystającym z odprawy w miejscu (zwolnienie z obowiązku powiadamiania) (6) oraz z postępowaniem z kosztami frachtu i ubezpieczenia w wymienionych państwach członkowskich.

| 2.10. | Ponadto w przypadku sześciu nakazów odzyskania należności dotyczących TZW objętych próbą, o której mowa w pkt 2.7, Trybunał dokonał uzgodnienia wybranych miesięcznych deklaracji ze stanowiącymi ich podstawę zapisami księgowymi danych państw członkowskich (7). |
| --- | --- |

2.10.

Ponadto w przypadku sześciu nakazów odzyskania należności dotyczących TZW objętych próbą, o której mowa w pkt 2.7, Trybunał dokonał uzgodnienia wybranych miesięcznych deklaracji ze stanowiącymi ich podstawę zapisami księgowymi danych państw członkowskich (7).

| 2.11. | Trybunał ocenił również systemy nadzoru i kontroli w Komisji, łącznie z prowadzonymi przez nią inspekcjami w państwach członkowskich. |
| --- | --- |

2.11.

Trybunał ocenił również systemy nadzoru i kontroli w Komisji, łącznie z prowadzonymi przez nią inspekcjami w państwach członkowskich.

Zasoby własne oparte na VAT i DNB

| 2.12. | Podstawą zasobów własnych opartych na VAT i DNB są dane statystyczne, wynikające z transakcji, których nie można bezpośrednio zweryfikować. Dlatego punktem wyjścia podczas kontroli były przekazane Komisji zagregowane dane makroekonomiczne przygotowane przez państwa członkowskie. Następnie oceniono stosowane w Komisji systemy przetwarzania tych danych służące do ustalania, jakie kwoty mają zostać ujęte na ostatecznych kontach budżetowych. Kontrola dotyczyła zatem sporządzenia budżetu i poprawności kwot wkładów wpłacanych przez państwa członkowskie. |
| --- | --- |

2.12.

Podstawą zasobów własnych opartych na VAT i DNB są dane statystyczne, wynikające z transakcji, których nie można bezpośrednio zweryfikować. Dlatego punktem wyjścia podczas kontroli były przekazane Komisji zagregowane dane makroekonomiczne przygotowane przez państwa członkowskie. Następnie oceniono stosowane w Komisji systemy przetwarzania tych danych służące do ustalania, jakie kwoty mają zostać ujęte na ostatecznych kontach budżetowych. Kontrola dotyczyła zatem sporządzenia budżetu i poprawności kwot wkładów wpłacanych przez państwa członkowskie.

| 2.13. | Trybunał poddał także ocenie systemy nadzoru i kontroli Komisji, które powinny pozwalać na uzyskanie wystarczającej pewności, że wysokość tych zasobów jest obliczana poprawnie oraz że należności są pobierane we właściwy sposób. Kontrolą objęto również: postępowanie Komisji w przypadku zastrzeżeń odnoszących się do danych o VAT i DNB, prowadzoną przez nią weryfikację wykazów DNB w państwach członkowskich oraz monitorowanie przez nią stosowania dyrektyw VAT. Podczas kontroli Trybunał nie ocenia jakości danych dotyczących VAT i DNB, otrzymanych przez Komisję od państw członkowskich. |
| --- | --- |

2.13.

Trybunał poddał także ocenie systemy nadzoru i kontroli Komisji, które powinny pozwalać na uzyskanie wystarczającej pewności, że wysokość tych zasobów jest obliczana poprawnie oraz że należności są pobierane we właściwy sposób. Kontrolą objęto również: postępowanie Komisji w przypadku zastrzeżeń odnoszących się do danych o VAT i DNB, prowadzoną przez nią weryfikację wykazów DNB w państwach członkowskich oraz monitorowanie przez nią stosowania dyrektyw VAT. Podczas kontroli Trybunał nie ocenia jakości danych dotyczących VAT i DNB, otrzymanych przez Komisję od państw członkowskich.

PRAWIDŁOWOŚĆ TRANSAKCJI

| 2.14. | Zestawienie wyników badania transakcji przedstawiono w
  załączniku 2.1
  . Na podstawie badania próby transakcji Trybunał stwierdził, iż nie wystąpił w nich istotny poziomu błędu (8). Według szacunków Trybunału najbardziej prawdopodobny poziom błędu wynosi 0 %. Niemniej jednak w związku z badaniem transakcji zaobserwowano pewne uchybienia w systemach, omówione poniżej. |
| --- | --- |

2.14.

Zestawienie wyników badania transakcji przedstawiono w
  załączniku 2.1
  . Na podstawie badania próby transakcji Trybunał stwierdził, iż nie wystąpił w nich istotny poziomu błędu (8). Według szacunków Trybunału najbardziej prawdopodobny poziom błędu wynosi 0 %. Niemniej jednak w związku z badaniem transakcji zaobserwowano pewne uchybienia w systemach, omówione poniżej.

Tradycyjne zasoby własne

| 2.15. | Trybunał ustalił, że w dotyczących kont A deklaracjach przekazywanych Komisji przez państwa członkowskie zasadniczo nie wystąpił istotny poziom błędu. Niemniej jednak w przypadku jednej transakcji (9), z sześciu objętych kontrolą, nie było możliwe uzgodnienie zadeklarowanej kwoty TZW ze stanowiącymi jej podstawę zapisami księgowymi. |
| --- | --- |

2.15.

Trybunał ustalił, że w dotyczących kont A deklaracjach przekazywanych Komisji przez państwa członkowskie zasadniczo nie wystąpił istotny poziom błędu. Niemniej jednak w przypadku jednej transakcji (9), z sześciu objętych kontrolą, nie było możliwe uzgodnienie zadeklarowanej kwoty TZW ze stanowiącymi jej podstawę zapisami księgowymi.

| 2.15. | Komisja podejmuje dalsze działania w tej kwestii wraz z władzami państw członkowskich. |
| --- | --- |

2.15.

Zasoby własne oparte na VAT i DNB

| 2.16. | W wyniku kontroli Trybunał ustalił, że przy obliczaniu wkładów państw członkowskich oraz przy ich wpłacaniu nie wystąpił istotny poziom błędu. Trybunał wykrył jednak błąd w wyliczeniu przez Komisję ostatecznej kwoty rabatu brytyjskiego za 2006 r. (10), zapisanej w budżecie na 2010 r., który spowodował zawyżenie o 189 mln euro kwoty rabatu udzielonego Zjednoczonemu Królestwu (3,5 % rabatu brytyjskiego za 2006 r.) (zob.
  załącznik 2.5
  , w szczególności pkt 6 i 7). W celu skorygowania błędu Komisja w drodze wyjątku zaproponowała zmianę budżetu na 2011 r. w porozumieniu z państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

2.16.

W wyniku kontroli Trybunał ustalił, że przy obliczaniu wkładów państw członkowskich oraz przy ich wpłacaniu nie wystąpił istotny poziom błędu. Trybunał wykrył jednak błąd w wyliczeniu przez Komisję ostatecznej kwoty rabatu brytyjskiego za 2006 r. (10), zapisanej w budżecie na 2010 r., który spowodował zawyżenie o 189 mln euro kwoty rabatu udzielonego Zjednoczonemu Królestwu (3,5 % rabatu brytyjskiego za 2006 r.) (zob.
  załącznik 2.5
  , w szczególności pkt 6 i 7). W celu skorygowania błędu Komisja w drodze wyjątku zaproponowała zmianę budżetu na 2011 r. w porozumieniu z państwami członkowskimi.

| 2.16. | Z uwagi na trwające działania naprawcze wpływ tego błędu będzie nieistotny. |
| --- | --- |

2.16.

Inne dochody

| 2.17. | Trybunał stwierdził, że w transakcjach badanych w zakresie innych dochodów zasadniczo nie wystąpił istotny poziom błędu. |
| --- | --- |

2.17.

Trybunał stwierdził, że w transakcjach badanych w zakresie innych dochodów zasadniczo nie wystąpił istotny poziom błędu.

SKUTECZNOŚĆ SYSTEMÓW

| 2.18. | Zestawienie wyników badania systemów przedstawiono w
  załączniku 2.2
  . Trybunał stwierdza, że systemy były zasadniczo skuteczne pod względem zapewniania prawidłowości transakcji. |
| --- | --- |

2.18.

Zestawienie wyników badania systemów przedstawiono w
  załączniku 2.2
  . Trybunał stwierdza, że systemy były zasadniczo skuteczne pod względem zapewniania prawidłowości transakcji.

Tradycyjne zasoby własne

| 2.19. | Podobnie jak w ubiegłych latach (11) Trybunał wykrył problemy w procedurach i systemach, mające wpływ na kwoty wykazane w deklaracjach dotyczących kont B. W szczególności dotyczą one:






  a) | nieuzasadnionych zapisów (zagwarantowane i niezakwestionowane przypadki) i odpisów (12); |
| --- | --- | --- |

2.19.

Podobnie jak w ubiegłych latach (11) Trybunał wykrył problemy w procedurach i systemach, mające wpływ na kwoty wykazane w deklaracjach dotyczących kont B. W szczególności dotyczą one:

a)

nieuzasadnionych zapisów (zagwarantowane i niezakwestionowane przypadki) i odpisów (12);

| b) | opóźnień w ustaleniu TZW, w zapisie na kontach lub zgłoszeniu długu celnego (13); |
| --- | --- |

b)

opóźnień w ustaleniu TZW, w zapisie na kontach lub zgłoszeniu długu celnego (13);

| c) | rozpoczynania z opóźnieniem procedur odzyskiwania kwot należnych (14). |
| --- | --- |

c)

rozpoczynania z opóźnieniem procedur odzyskiwania kwot należnych (14).

| 2.19. | Komisja zwróci się do odnośnych państw członkowskich o podjęcie działań naprawczych w celu usunięcia wykrytych niedociągnięć i w stosownych przypadkach zwróci się o uregulowanie niedopłaconych tradycyjnych zasobów własnych wraz z należnymi odsetkami za zwłokę. Komisja będzie nadal badać konto B w ramach regularnych inspekcji. |
| --- | --- |

2.19.

| 2.20. | Władze krajowe Włoch, Niderlandach i Zjednoczonego Królestwa nie były w stanie w pełni uzasadnić kwot zapisanych na kontach B, gdyż nie zgadzały się one z dokumentami stanowiącymi ich podstawę. |
| --- | --- |

2.20.

Władze krajowe Włoch, Niderlandach i Zjednoczonego Królestwa nie były w stanie w pełni uzasadnić kwot zapisanych na kontach B, gdyż nie zgadzały się one z dokumentami stanowiącymi ich podstawę.

| 2.20. | Ustalenia Trybunału będą przedmiotem dalszych działań Komisji, z uwzględnieniem odpowiedzi państw członkowskich na te ustalenia. Komisja zwróci się do państw członkowskich, aby w stosownych przypadkach podjęły działania naprawcze. |
| --- | --- |

2.20.

| 2.21. | W badanych państwach członkowskich kontrola Trybunału ujawniła również niedociągnięcia w przeprowadzaniu kontroli przed zwolnieniem towarów, zwłaszcza związane ze stosowaniem preferencyjnych stawek celnych, przyznawaniem „nadzwyczajnych uproszczeń” eksporterom korzystającym z odprawy w miejscu oraz z postępowaniem z kosztami frachtu i ubezpieczenia. Częściowo skuteczny krajowy dozór celny zwiększa ryzyko poboru nieprawidłowych kwot tradycyjnych zasobów własnych. |
| --- | --- |

2.21.

W badanych państwach członkowskich kontrola Trybunału ujawniła również niedociągnięcia w przeprowadzaniu kontroli przed zwolnieniem towarów, zwłaszcza związane ze stosowaniem preferencyjnych stawek celnych, przyznawaniem „nadzwyczajnych uproszczeń” eksporterom korzystającym z odprawy w miejscu oraz z postępowaniem z kosztami frachtu i ubezpieczenia. Częściowo skuteczny krajowy dozór celny zwiększa ryzyko poboru nieprawidłowych kwot tradycyjnych zasobów własnych.

| 2.21. | Komisja wraz z odnośnymi państwami członkowskimi podejmie dalsze działania w związku z ustaleniami Trybunału, uwzględniając odpowiedzi państw członkowskich na te ustalenia. W stosownych przypadkach państwa członkowskie będą proszone o podjęcie działań naprawczych oraz o uregulowanie wszelkich niezapłaconych należnych kwot tradycyjnych zasobów własnych. W stosownych przypadkach naliczone zostaną również odsetki za zwłokę. W ostatnich latach kontrole Komisji w dziedzinie tradycyjnych zasobów własnych skupione były głównie na kontrolach celnych państw członkowskich, w tym na kontrolach dotyczących odprawy uproszczonej w miejscu. |
| --- | --- |

2.21.

Zasoby własne oparte na VAT

Nierozstrzygnięte od dłuższego czasu zastrzeżenia wciąż istnieją, ale zaległości się zmniejszają

| 2.22. | Zastrzeżenie jest narzędziem umożliwiającym pozostawienie do korekty, po upływie określonego przepisami terminu czterech lat, tych elementów składanych przez państwa członkowskie oświadczeń VAT, które budzą wątpliwości. W 2010 r. zgłoszono 52 zastrzeżenia, a zniesiono 67. Na koniec roku istniały łącznie 152 zastrzeżenia (zob.
  tabela 2.2
  ). Efektem netto zniesienia tych 67 zastrzeżeń był wzrost zasobów własnych opartych na VAT o prawie 90 mln euro (15). |
| --- | --- |

2.22.

Zastrzeżenie jest narzędziem umożliwiającym pozostawienie do korekty, po upływie określonego przepisami terminu czterech lat, tych elementów składanych przez państwa członkowskie oświadczeń VAT, które budzą wątpliwości. W 2010 r. zgłoszono 52 zastrzeżenia, a zniesiono 67. Na koniec roku istniały łącznie 152 zastrzeżenia (zob.
  tabela 2.2
  ). Efektem netto zniesienia tych 67 zastrzeżeń był wzrost zasobów własnych opartych na VAT o prawie 90 mln euro (15).

| 2.23. | Trybunał odnotował duży postęp w znoszeniu nierozstrzygniętych od dłuższego czasu zastrzeżeń dotyczących VAT; na koniec 2010 r. nadal obowiązywało 8 spośród nich za okres sprzed 2000 r., w porównaniu z 20 na koniec 2009 r. Trybunał uważa, że zastrzeżeniami nierozstrzygniętymi od dłuższego czasu powinno nazywać się te zastrzeżenia, które dotyczą okresu co najmniej sprzed dziesięciu lat. Prowadzi to do dodania kolejnych ośmiu zastrzeżeń dotyczących 2001 r. |
| --- | --- |

2.23.

Trybunał odnotował duży postęp w znoszeniu nierozstrzygniętych od dłuższego czasu zastrzeżeń dotyczących VAT; na koniec 2010 r. nadal obowiązywało 8 spośród nich za okres sprzed 2000 r., w porównaniu z 20 na koniec 2009 r. Trybunał uważa, że zastrzeżeniami nierozstrzygniętymi od dłuższego czasu powinno nazywać się te zastrzeżenia, które dotyczą okresu co najmniej sprzed dziesięciu lat. Prowadzi to do dodania kolejnych ośmiu zastrzeżeń dotyczących 2001 r.

| 2.23. | Ponieważ ani Komisja, ani państwa członkowskie nie mogą podejmować działań w celu rozstrzygnięcia kwestii, która nie została wskazana, Komisja stwierdza, że jakakolwiek definicja nierozstrzygniętych od dłuższego czasu zastrzeżeń powinna uwzględniać okres od momentu zgłoszenia zastrzeżenia. Dlatego Komisja monitoruje jako nierozstrzygnięte od dłuższego czasu te zastrzeżenia, które pozostają nierozstrzygnięte przez ponad pięć lat od zgłoszenia. |
| --- | --- |

2.23.

Tabela 2.2 –   Zastrzeżenia dotyczące VAT na dzień 31.12.2010

| Państwo członkowskie | Liczba nierozstrzygniętych zastrzeżeń na dzień 31.12.2009 r. | Zastrzeżenia zgłoszone w 2010 r. | Zastrzeżenia zniesione w 2010 r. | Liczba nierozstrzygniętych zastrzeżeń na dzień 31.12.2010 r. | Najbardziej odległy rok, którego dotyczą zastrzeżenia |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Belgia | 3 | 0 | 3 | 0 | |
| Bułgaria | 1 | 1 | 0 | 2 | 2007 |
| Republika Czeska | 9 | 0 | 1 | 8 | 2004 |
| Dania | 5 | 5 | 1 | 9 | 2004 |
| Niemcy | 4 | 0 | 3 | 1 | 2003 |
| Estonia | 8 | 4 | 3 | 9 | 2004 |
| Irlandia | 17 | 1 | 8 | 10 | 1998 |
| Grecja | 11 | 0 | 4 | 7 | 1999 |
| Hiszpania | 2 | 1 | 2 | 1 | 2003 |
| Francja | 10 | 0 | 4 | 6 | 2001 |
| Włochy | 9 | 5 | 6 | 8 | 1995 |
| Cypr | 3 | 3 | 0 | 6 | 2004 |
| Łotwa | 5 | 2 | 1 | 6 | 2004 |
| Litwa | 7 | 0 | 5 | 2 | 2005 |
| Luksemburg | 3 | 0 | 1 | 2 | 2004 |
| Węgry | 4 | 1 | 1 | 4 | 2004 |
| Malta | 10 | 0 | 0 | 10 | 2004 |
| Niderlandy | 7 | 4 | 3 | 8 | 2004 |
| Austria | 5 | 1 | 0 | 6 | 2002 |
| Polska | 6 | 1 | 1 | 6 | 2004 |
| Portugalia | 10 | 8 | 4 | 14 | 1999 |
| Rumunia | 0 | 0 | 0 | 0 | |
| Słowenia | 3 | 0 | 3 | 0 | |
| Słowacja | 3 | 0 | 3 | 0 | |
| Finlandia | 10 | 1 | 3 | 8 | 1995 |
| Szwecja | 7 | 9 | 6 | 10 | 1995 |
| Zjednoczone Królestwo | 5 | 5 | 1 | 9 | 1998 |
| OGÓŁEM | 167 | 52 | 67 | 152 | |

Państwo członkowskie

Liczba nierozstrzygniętych zastrzeżeń na dzień 31.12.2009 r.

Zastrzeżenia zgłoszone w 2010 r.

Zastrzeżenia zniesione w 2010 r.

Liczba nierozstrzygniętych zastrzeżeń na dzień 31.12.2010 r.

Najbardziej odległy rok, którego dotyczą zastrzeżenia

Belgia

3

0

3

0

Bułgaria

1

1

0

2

2007

Republika Czeska

9

0

1

8

2004

Dania

5

5

1

9

2004

Niemcy

4

0

3

1

2003

Estonia

8

4

3

9

2004

Irlandia

17

1

8

10

1998

Grecja

11

0

4

7

1999

Hiszpania

2

1

2

1

2003

Francja

10

0

4

6

2001

Włochy

9

5

6

8

1995

Cypr

3

3

0

6

2004

Łotwa

5

2

1

6

2004

Litwa

7

0

5

2

2005

Luksemburg

3

0

1

2

2004

Węgry

4

1

1

4

2004

Malta

10

0

0

10

2004

Niderlandy

7

4

3

8

2004

Austria

5

1

0

6

2002

Polska

6

1

1

6

2004

Portugalia

10

8

4

14

1999

Rumunia

0

0

0

0

Słowenia

3

0

3

0

Słowacja

3

0

3

0

Finlandia

10

1

3

8

1995

Szwecja

7

9

6

10

1995

Zjednoczone Królestwo

5

5

1

9

1998

OGÓŁEM

167

52

67

152

Źródło: Komisja Europejska.

Opóźnienia w monitorowaniu stosowania dyrektyw VAT

| 2.24. | Komisja odpowiada za zapewnienie prawidłowego stosowania dyrektyw VAT oraz powinna monitorować transpozycję i zgodność krajowych środków wykonawczych wdrażanych przez państwa członkowskie. Nieprawidłowa lub niepełna transpozycja mogłaby wpłynąć na kwotę uzyskiwanego VAT i w związku z tym na kwotę przypadającą do zapłaty w ramach zasobów własnych opartych na VAT. W 2010 r. weszły w życie trzy dyrektywy VAT: dwie związane z „pakietem VAT” (16) i jedna dotycząca wspólnego systemu VAT mającego na celu zwalczanie uchylania się od opodatkowania w związku z transakcjami wewnątrzwspólnotowymi (17). |
| --- | --- |

2.24.

Komisja odpowiada za zapewnienie prawidłowego stosowania dyrektyw VAT oraz powinna monitorować transpozycję i zgodność krajowych środków wykonawczych wdrażanych przez państwa członkowskie. Nieprawidłowa lub niepełna transpozycja mogłaby wpłynąć na kwotę uzyskiwanego VAT i w związku z tym na kwotę przypadającą do zapłaty w ramach zasobów własnych opartych na VAT. W 2010 r. weszły w życie trzy dyrektywy VAT: dwie związane z „pakietem VAT” (16) i jedna dotycząca wspólnego systemu VAT mającego na celu zwalczanie uchylania się od opodatkowania w związku z transakcjami wewnątrzwspólnotowymi (17).

| 2.25. | W przypadku siedmiu państw członkowskich ocena przez Komisję krajowych środków wykonawczych związanych z „pakietem VAT” była wciąż w toku pod koniec 2010 r., czyli 12 miesięcy po wejściu tych dyrektyw w życie. W tym samym czasie procedura oceny przez Komisję wdrożenia dyrektywy VAT dotyczącej zwalczania uchylania się od opodatkowania była rozpoczęta w odniesieniu tylko do dwóch państw członkowskich. |
| --- | --- |

2.25.

W przypadku siedmiu państw członkowskich ocena przez Komisję krajowych środków wykonawczych związanych z „pakietem VAT” była wciąż w toku pod koniec 2010 r., czyli 12 miesięcy po wejściu tych dyrektyw w życie. W tym samym czasie procedura oceny przez Komisję wdrożenia dyrektywy VAT dotyczącej zwalczania uchylania się od opodatkowania była rozpoczęta w odniesieniu tylko do dwóch państw członkowskich.

| 2.25. | Według stanu na dzień 16 maja 2011 r. prowadzone przez Komisję monitorowanie pozwoliło na ukończenie ogólnej oceny całego pakietu VAT w odniesieniu do 22 państw członkowskich. Nadal prowadzona jest ocena pozostałych pięciu państw członkowskich, która zostanie ukończona do września 2011 r.

  Jeśli chodzi o dyrektywę VAT dotyczącą zwalczania uchylania się od opodatkowania, Komisja w marcu 2010 r. wszczęła postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom w odniesieniu do dziewięciu państw członkowskich, aby móc dokonać prawidłowej oceny.


  W 2009 i 2010 r. Komisja podniosła i omówiła problem innych dwóch państw członkowskich na forum grupy ekspertów ds. strategii zwalczania oszustw podatkowych (ATFS) oraz Stałego Komitetu Współpracy Administracyjnej. W związku z tym pełna ocena będzie dostępna pod koniec 2011 r. |
| --- | --- |

2.25.

Jeśli chodzi o dyrektywę VAT dotyczącą zwalczania uchylania się od opodatkowania, Komisja w marcu 2010 r. wszczęła postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom w odniesieniu do dziewięciu państw członkowskich, aby móc dokonać prawidłowej oceny.

W 2009 i 2010 r. Komisja podniosła i omówiła problem innych dwóch państw członkowskich na forum grupy ekspertów ds. strategii zwalczania oszustw podatkowych (ATFS) oraz Stałego Komitetu Współpracy Administracyjnej. W związku z tym pełna ocena będzie dostępna pod koniec 2011 r.

Zasoby własne oparte na DNB

Zastrzeżenia ogólne i szczegółowe

| 2.26. | Rozstrzygnięcie istniejących na koniec 2010 r. zastrzeżeń ogólnych (18) co do danych DNB państw członkowskich UE-15 dotyczących okresu 2002–2006 i państw członkowskich UE-10 dotyczących okresu 2004–2006, zależy od ukończenia analizy zaktualizowanych lub nowych wykazów DNB (19). |
| --- | --- |

2.26.

Rozstrzygnięcie istniejących na koniec 2010 r. zastrzeżeń ogólnych (18) co do danych DNB państw członkowskich UE-15 dotyczących okresu 2002–2006 i państw członkowskich UE-10 dotyczących okresu 2004–2006, zależy od ukończenia analizy zaktualizowanych lub nowych wykazów DNB (19).

| 2.27. | Na początku 2010 r. istniały cztery (20) nierozstrzygnięte zastrzeżenia szczegółowe odnoszące się do danych PNB (21) za okres od 1995 do 2001 r. W 2010 r. Komisja nie zniosła żadnego z tych zastrzeżeń. Jako że nie zgłoszono żadnych dodatkowych zastrzeżeń szczegółowych, liczba nierozstrzygniętych zastrzeżeń szczegółowych na koniec roku pozostaje niezmieniona. |
| --- | --- |

2.27.

Na początku 2010 r. istniały cztery (20) nierozstrzygnięte zastrzeżenia szczegółowe odnoszące się do danych PNB (21) za okres od 1995 do 2001 r. W 2010 r. Komisja nie zniosła żadnego z tych zastrzeżeń. Jako że nie zgłoszono żadnych dodatkowych zastrzeżeń szczegółowych, liczba nierozstrzygniętych zastrzeżeń szczegółowych na koniec roku pozostaje niezmieniona.

| 2.27. | Komisja kontynuuje współpracę z dwoma państwami, w odniesieniu do których nadal występują zastrzeżenia dotyczące PNB za lata 1995–2001 (1 w przypadku Grecji i 3 w przypadku Zjednoczonego Królestwa według stanu na koniec 2010 r.), mającą na celu zniesienie tych zastrzeżeń. W wyniku tych starań w maju 2011 r. zniesiono jedno zastrzeżenie dotyczące Zjednoczonego Królestwa. |
| --- | --- |

2.27.

Weryfikacja wykazów DNB w państwach członkowskich nie została jeszcze zakończona

| 2.28. | W 2010 r. Komisja odbyła wizyty w sześciu państwach członkowskich w celu sprawdzenia wykazów DNB i przeprowadziła bezpośrednią weryfikację w czterech z nich, ograniczając się jednak do bardzo niewielkiej liczby składników DNB. Zgodnie z wytycznymi opracowanymi przez Eurostat nie przewiduje się, by podejście oparte na bezpośredniej weryfikacji miało prowadzić do sformułowania wniosków w sprawie wszystkich komponentów szacunków DNB. |
| --- | --- |

2.28.

W 2010 r. Komisja odbyła wizyty w sześciu państwach członkowskich w celu sprawdzenia wykazów DNB i przeprowadziła bezpośrednią weryfikację w czterech z nich, ograniczając się jednak do bardzo niewielkiej liczby składników DNB. Zgodnie z wytycznymi opracowanymi przez Eurostat nie przewiduje się, by podejście oparte na bezpośredniej weryfikacji miało prowadzić do sformułowania wniosków w sprawie wszystkich komponentów szacunków DNB.

| 2.28. | Jeśli chodzi o pozostałe dwa państwa, w kwietniu 2011 r. przeprowadzono bezpośrednią weryfikację w Rumunii, a pod koniec 2011 r. planowana jest taka weryfikacja w Bułgarii. Komisja przeprowadza bezpośrednią weryfikację jako uzupełnienie weryfikacji wykazów DNB państw członkowskich na podstawie kwestionariusza oceny wykazów DNB. Wnioski Komisji oparte są na tym przewidującym pełną weryfikację podejściu. Komisja uznaje, że liczba wybranych komponentów była odpowiednia do celu bezpośredniej weryfikacji, zgodnie z wytycznymi dotyczącymi bezpośredniej weryfikacji zatwierdzonymi przez Komitet DNB. |
| --- | --- |

2.28.

| 2.29. | Do końca 2010 r. Eurostat nie przygotował żadnych sprawozdań dotyczących oceny danych DNB państw członkowskich za okres rozpoczynający się od 2002 r. i w związku z tym nie mógł zastąpić żadnych zastrzeżeń ogólnych (zob. pkt 2.26) zastrzeżeniami szczegółowymi dotyczącymi tych lat. |
| --- | --- |

2.29.

Do końca 2010 r. Eurostat nie przygotował żadnych sprawozdań dotyczących oceny danych DNB państw członkowskich za okres rozpoczynający się od 2002 r. i w związku z tym nie mógł zastąpić żadnych zastrzeżeń ogólnych (zob. pkt 2.26) zastrzeżeniami szczegółowymi dotyczącymi tych lat.

| 2.29. | Komisja w 2011 r. przedstawi sprawozdania z oceny, dzięki czemu w stosownych przypadkach zastrzeżenia ogólne będzie można zastąpić zastrzeżeniami szczegółowymi, z ewentualnym wyłączeniem Bułgarii i Rumunii, które przekazały swoje wykazy DNB pod koniec 2009 r. zgodnie z harmonogramem uzgodnionym przez Komitet DNB. |
| --- | --- |

2.29.

| 2.30. | Systemy nadzoru i kontroli krajowych urzędów statystycznych w państwach członkowskich powinny wspomagać zapewnienie porównywalności, wiarygodności i kompletności danych DNB (22). Jednak Eurostat nie zakończył jeszcze oceny systemów nadzoru i kontroli krajowych urzędów statystycznych i nie przyjął wytycznych dotyczących stosowania tych systemów do kompilacji rachunków narodowych w państwach członkowskich. |
| --- | --- |

2.30.

Systemy nadzoru i kontroli krajowych urzędów statystycznych w państwach członkowskich powinny wspomagać zapewnienie porównywalności, wiarygodności i kompletności danych DNB (22). Jednak Eurostat nie zakończył jeszcze oceny systemów nadzoru i kontroli krajowych urzędów statystycznych i nie przyjął wytycznych dotyczących stosowania tych systemów do kompilacji rachunków narodowych w państwach członkowskich.

| 2.30. | Komisja stwierdza, że stosowane przez nią podejście (kontrole dokumentacji dotyczącej kwestionariuszy DNB, weryfikacja wykazów DNB z wykorzystaniem kwestionariuszy oceny wykazów DNB i dodatkowo weryfikacja bezpośrednia) jest odpowiednie dla zapewnienia ostatecznej oceny DNB państw członkowskich. Komisja uważa, że wiarygodność rachunków narodowych jest w pierwszym rzędzie uzależniona od szczegółowych źródeł i stosowanych metod statystycznych oraz opiera swoje podejście w zakresie autoryzacji DNB na ich weryfikacji i ulepszaniu. W związku z tym systemy nadzoru i kontroli krajowych urzędów statystycznych państw członkowskich mają charakter organizacyjny i nie zapewniają żadnych wskazań na temat wiarygodności tych rachunków, mimo że systemy te pomagają ograniczyć ryzyko błędów w rachunkach narodowych. Komisja uwzględniła już uwagi Trybunału i podjęła starania w celu opracowania wytycznych dla tych systemów oraz przeprowadziła dalsze rozmowy na ten temat na posiedzeniu Komitetu DNB w dniu 27 października 2010 r. |
| --- | --- |

2.30.

Rabat brytyjski

| 2.31. | Przy obliczaniu rabatu brytyjskiego dla lat referencyjnych 2007–2009 Komisja nie uwzględniła około 2 % całkowitych wypłat środków UE w sumie wydatków na rzecz państw członkowskich, która jest podstawowym elementem w wyliczaniu rabatu. Komisja wyłączyła te kwoty, ponieważ nie były dostępne informacje na temat kraju ich wydatkowania. Dokonując tego wyliczenia, Komisja nie sprawdziła, czy wydatki takie mogły zostać przydzielone (zob.
  załącznik 2.5
  , zwłaszcza pkt 3–5 i 10–11). |
| --- | --- |

2.31.

Przy obliczaniu rabatu brytyjskiego dla lat referencyjnych 2007–2009 Komisja nie uwzględniła około 2 % całkowitych wypłat środków UE w sumie wydatków na rzecz państw członkowskich, która jest podstawowym elementem w wyliczaniu rabatu. Komisja wyłączyła te kwoty, ponieważ nie były dostępne informacje na temat kraju ich wydatkowania. Dokonując tego wyliczenia, Komisja nie sprawdziła, czy wydatki takie mogły zostać przydzielone (zob.
  załącznik 2.5
  , zwłaszcza pkt 3–5 i 10–11).

| 2.31. | Próby osiągnięcia stuprocentowej dokładności byłyby uciążliwe pod względem skuteczności wykorzystania zasobów, gdyż wymagałyby ręcznej, indywidualnej analizy tysięcy transakcji. |
| --- | --- |

2.31.

| 2.32. | Trybunał zauważył również, że w swojej definicji „faktycznych płatności” przyjętej w celu wyliczenia sumy wydatków na rzecz państw członkowskich Komisja: |
| --- | --- |

2.32.

Trybunał zauważył również, że w swojej definicji „faktycznych płatności” przyjętej w celu wyliczenia sumy wydatków na rzecz państw członkowskich Komisja:

2.32.

| a) | nie uwzględnia wydatków finansowanych z dochodów przeznaczonych na określony cel (wydatków celowych), które znacząco wzrosły w latach 2007–2009 z 1 % do 5 % całkowitych płatności z budżetu; |
| --- | --- |

a)

nie uwzględnia wydatków finansowanych z dochodów przeznaczonych na określony cel (wydatków celowych), które znacząco wzrosły w latach 2007–2009 z 1 % do 5 % całkowitych płatności z budżetu;

| a) | Nie należy uwzględniać zewnętrznych dochodów przeznaczonych na określony cel (zazwyczaj około jednej trzeciej łącznej kwoty). Komisja zwraca uwagę, że w 2010 r. odsetek wydatków finansowanych z dochodów przeznaczonych na określony cel wrócił do poziomu z 2007 r. |
| --- | --- |

a)

| b) | nie odlicza od przydzielonych wydatków kwot ujętych w zrealizowanych nakazach odzyskania środków, zwłaszcza w odniesieniu do szóstego tytułu budżetowego „Składki i zwroty w ramach porozumień i programów wspólnotowych”: środki pozyskane z tego źródła wahają się od 3 % do 5 % płatności w tym samym okresie. |
| --- | --- |

b)

nie odlicza od przydzielonych wydatków kwot ujętych w zrealizowanych nakazach odzyskania środków, zwłaszcza w odniesieniu do szóstego tytułu budżetowego „Składki i zwroty w ramach porozumień i programów wspólnotowych”: środki pozyskane z tego źródła wahają się od 3 % do 5 % płatności w tym samym okresie.

| b) | Idealnie te źródła środków powinny być odliczane od wydatków na rzecz państwa beneficjenta, jednak informacje te są dostępne jedynie ręcznie, a ponadto zawsze występuje ryzyko podwójnego liczenia. Jak już zauważono, takich transakcji są tysiące, dlatego proces ten wymagałby przeznaczenia na niego bardzo znaczących zasobów. |
| --- | --- |

b)

Uwzględnienie wspomnianych wyżej transakcji budżetowych pozwoliłoby na przestrzeganie zasady „przewagi treści nad formą” podczas przydzielania wydatków (zob.
  załącznik 2.5
  , w szczególności pkt 3–5 i 10–11).

Jednak jedynie przy kosztach, które Komisja uznaje za nieuzasadnione.

| 2.33. | Pominięcia wskazane w poprzednich dwóch punktach zmniejszają precyzję wyliczenia rabatu brytyjskiego. Nie można natomiast stwierdzić, w którym kierunku oddziałują one na wynik obliczenia. |
| --- | --- |

2.33.

Pominięcia wskazane w poprzednich dwóch punktach zmniejszają precyzję wyliczenia rabatu brytyjskiego. Nie można natomiast stwierdzić, w którym kierunku oddziałują one na wynik obliczenia.

Umorzenie kwot do odzyskania

| 2.34. | Zgodnie z przepisami wykonawczymi do rozporządzenia finansowego (23) można odstąpić od odzyskiwania środków, jeżeli przewidywalny koszt odzyskania przekraczałby kwotę, która ma być odzyskana, jeżeli kwota nie może zostać odzyskana ze względu na upływ czasu lub niewypłacalność dłużnika oraz jeżeli odzyskanie jest niezgodne z zasadą proporcjonalności. Decyzja o odstąpieniu od odzyskiwania środków musi być uzasadniona. |
| --- | --- |

2.34.

Zgodnie z przepisami wykonawczymi do rozporządzenia finansowego (23) można odstąpić od odzyskiwania środków, jeżeli przewidywalny koszt odzyskania przekraczałby kwotę, która ma być odzyskana, jeżeli kwota nie może zostać odzyskana ze względu na upływ czasu lub niewypłacalność dłużnika oraz jeżeli odzyskanie jest niezgodne z zasadą proporcjonalności. Decyzja o odstąpieniu od odzyskiwania środków musi być uzasadniona.

| 2.35. | Kontrola systemów w zakresie odstępowania od odzyskiwania środków ujawniła, że Komisja zasadniczo stosowała procedury określone dla umorzenia nakazów odzyskania środków i uzasadniała podejmowane decyzje. Trybunał wykrył jednak uchybienia w sposobie postępowania Komisji w okresie 1995–2008, które zwiększyły ryzyko, że należne środki nie zostaną odzyskane. Dla każdego z wymienionych poniżej przypadków umarzania środków (przykłady 2.1, 2.2 i 2.3) wykryto co najmniej jedno uchybienie. |
| --- | --- |

2.35.

Kontrola systemów w zakresie odstępowania od odzyskiwania środków ujawniła, że Komisja zasadniczo stosowała procedury określone dla umorzenia nakazów odzyskania środków i uzasadniała podejmowane decyzje. Trybunał wykrył jednak uchybienia w sposobie postępowania Komisji w okresie 1995–2008, które zwiększyły ryzyko, że należne środki nie zostaną odzyskane. Dla każdego z wymienionych poniżej przypadków umarzania środków (przykłady 2.1, 2.2 i 2.3) wykryto co najmniej jedno uchybienie.

| 2.35. | Wiele opóźnień przy ustalaniu kwot do odzyskania wynika z nieuniknionych procedur kontrolnych i prawnych. Komisja jest przekonana, że jej sposób zarządzania nie miał istotnego negatywnego wpływu na przebieg właściwej procedury odzyskania należnych kwot. |
| --- | --- |

2.35.

Przykład 2.1

Ocena zdolności finansowej wykonawców

W jednym przypadku (na kwotę około 500 000 euro) dotyczącym przyznania dotacji w ramach piątego programu ramowego badań zdolność przedsiębiorstwa do generowania zysków w swoim obszarze działalności została oceniona negatywnie. Jednak Komisja nie zażądała gwarancji finansowych przed podpisaniem umowy o dotację. Ostatecznie środki umorzono, ponieważ przedsiębiorstwo to zostało postawione w stan upadłości.

W kolejnych 15 przypadkach (6 mln euro) dotyczących procedur udzielania dotacji w ramach piątego programu ramowego oraz działań zewnętrznych Komisja nie mogła przedstawić dowodów potwierdzających wykonaną przez nią ocenę zdolności finansowej wnioskodawców. W ośmiu z tych przypadków dokonano umorzenia z powodu niewypłacalności beneficjentów.

Przykład 2.1

Ocena zdolności finansowej wykonawców

Sprawa przytoczona przez Trybunał sięga 2001 r. i od tego czasu kontrole zdolności finansowej zostały znacznie ulepszone w porównaniu do sytuacji w momencie ich wprowadzenia odnośnie do 5. PR. Bardziej złożone wskaźniki zastosowano w odniesieniu do 6. PR oraz stosuje się w odniesieniu do 7. PR. Ponadto Komisja przyjęła zasady zapewniające spójną weryfikację istnienia i statusu prawnego uczestników oraz ich zdolności operacyjnej i finansowej (decyzja Komisji C(2007) 2466 z dnia 13 czerwca 2007 r.), których przestrzegają odnośne dyrekcje generalne.

Komisja stwierdza, że obecnie obowiązują już niezbędne środki, które minimalizują ryzyko wystąpienia podobnych sytuacji.

Od momentu wprowadzenia w 2003 r. obowiązku stosowania procedury zaproszeń do składania wniosków system oceny zdolności finansowej wnioskodawców został wzmocniony i znormalizowany. Podmioty składające wnioski o dotacje mają obecnie obowiązek wykazania, na podstawie dokumentacji potwierdzającej, że posiadają stabilne i wystarczające źródła finansowania pozwalające im na utrzymanie działalności w okresie przeprowadzania działania oraz na udział w jego finansowaniu.

Przykład 2.2

Zarządzanie umowami

Koordynator wspomnianej wyżej umowy zawartej w ramach piątego programu ramowego nie przekazał płatności zaliczkowych pozostałym wykonawcom odpowiedzialnym za realizację projektu. Komisja nie upewniła się, czy spełnione zostały warunki umowne dotyczące dystrybucji płatności zaliczkowych. Sporej części tych funduszy nie można było odzyskać, a kwota należna (500 000 euro) została umorzona przez wzgląd na upadłość koordynatora trzy lata później.

Z kolei w innym przypadku (145 000 euro) dotyczącym instrumentu finansowego „Inwestycyjni Partnerzy Wspólnot Europejskich” (ECIP) stwierdzono występowanie przewlekłych okresów (1998–2005) administracyjnej bezczynności Komisji w odniesieniu do zarządzania umową.

Przykład 2.2

Zarządzanie umowami

Przed 2005 r. miały miejsce opóźnienia administracyjne dotyczące programu „Inwestycyjni partnerzy Wspólnot Europejskich” (ECIP), a od tamtego czasu kompleksowy program likwidacyjny realizowany przez EuropeAid pozwolił na odzyskanie 35 mln EUR w odniesieniu do 600 działań. W wymienionej sprawie dwie trzecie należnej kwoty zostało odzyskane (poprzez kompensację), a kwota 145 000 EUR została umorzona, głównie dlatego, że mimo licznych prób podejmowanych od 2005 r. w celu ustalenia statusu tych spraw nie było możliwe ustalenie z wystarczającym stopniem pewności, na jaki podmiot przeszła odpowiedzialność banku po transakcji przejęcia przez konsorcjum.

Przykład 2.3

Nakazy odzyskania środków i procedury windykacyjne

W pięciu przypadkach umorzenia środków (2,5 mln euro) wystąpiły nieuzasadnione opóźnienia w wystosowaniu nakazów odzyskania lub wszczęciu procedur windykacyjnych. Przypadki te dotyczyły piątego programu ramowego (1) i działań zewnętrznych (4), a powodem umorzenia była niewypłacalność dłużnika.

W wymienionym wyżej przypadku dotyczącym instrumentu finansowego ECIP Komisja nie uwzględniła wszystkich możliwości kompensacji.

Przykład 2.3

Nakazy odzyskania środków i procedury windykacyjne

Wiele opóźnień przy ustalaniu kwot do odzyskania wynika z nieuniknionych procedur kontrolnych i prawnych. Komisja jest przekonana, że jej sposób zarządzania nie miał istotnego negatywnego wpływu na przebieg właściwej procedury odzyskania należnych kwot.

Ponadto poprawiono wewnętrzne procedury, jeśli chodzi o terminowe wystawianie not debetowych.

W sprawie dotyczącej ECIP ewentualna dodatkowa kompensacja nie była technicznie wykonalna w 2008 r. ze względu na procedury związane z zamknięciem roku obrachunkowego.

WIARYGODNOŚĆ OŚWIADCZEŃ KIEROWNICTWA KOMISJI

| 2.36. | Zestawienie wyników przeglądu oświadczeń kierownictwa Komisji przedstawiono w
  załączniku 2.3
  . Poniżej przedstawiono istotne spostrzeżenia Trybunału. |
| --- | --- |

2.36.

Zestawienie wyników przeglądu oświadczeń kierownictwa Komisji przedstawiono w
  załączniku 2.3
  . Poniżej przedstawiono istotne spostrzeżenia Trybunału.

| 2.37. | Poważne uchybienie systemowe ujawnione w wyniku kontroli Trybunału w odniesieniu do wiarygodności rozliczeń TZW w jednym państwie członkowskim (zob. pkt 2.15) zostało również stwierdzone w trakcie czynności kontrolnych Komisji. Trybunał uważa, że o takim uchybieniu należało wspomnieć w rocznym sprawozdaniu z działalności Dyrekcji Generalnej ds. Budżetu (DG BUDG). |
| --- | --- |

2.37.

Poważne uchybienie systemowe ujawnione w wyniku kontroli Trybunału w odniesieniu do wiarygodności rozliczeń TZW w jednym państwie członkowskim (zob. pkt 2.15) zostało również stwierdzone w trakcie czynności kontrolnych Komisji. Trybunał uważa, że o takim uchybieniu należało wspomnieć w rocznym sprawozdaniu z działalności Dyrekcji Generalnej ds. Budżetu (DG BUDG).

| 2.37. | Komisja od 2008 r. śledzi uważnie problemy dotyczące systemu rachunkowości tego państwa członkowskiego. W tej kwestii Komisja przeprowadziła już ogółem trzy szczegółowe inspekcje TZW, jedną w 2008 r. i dwie w 2009 r., a także zażądała podjęcia działań naprawczych obejmujących rozszerzenie mechanizmów kontroli wewnętrznej oraz przeprowadzenie całościowych zewnętrznych audytów systemu rachunkowości. Postępy państwa członkowskiego będą ponownie przedmiotem dyskusji w lipcu 2011 r. na posiedzeniu Komitetu Doradczego ds. Zasobów Własnych (ACOR) w związku z najnowszym sprawozdaniem Komisji z inspekcji. Jako że już wcześniej odnotowywano te niedociągnięcia, są one ściśle monitorowane przez Komisję i dotyczą tylko jednego państwa członkowskiego, w przypadku którego dotychczas nie wykryto jakichkolwiek niedopłat TZW, kwestia ta nie została w sposób szczegółowy wymieniona w rocznym sprawozdaniu z działalności za 2010 r. |
| --- | --- |

2.37.

| 2.38. | Stwierdzony przez Trybunał błąd w dokonanym przez Komisję obliczeniu ostatecznej kwoty rabatu brytyjskiego w 2006 r. (zob. pkt 2.16) opisany został w rocznym sprawozdaniu z działalności DG BUDG, w którym przedstawiono wdrożone następnie dodatkowe mechanizmy kontrolne. Niemniej jednak, uwzględniając kryteria istotności przyjęte przez Komisję, Trybunał stwierdza, że w oświadczeniu dyrektora generalnego DG ds. Budżetu powinno było zostać przedstawione zastrzeżenie. |
| --- | --- |

2.38.

Stwierdzony przez Trybunał błąd w dokonanym przez Komisję obliczeniu ostatecznej kwoty rabatu brytyjskiego w 2006 r. (zob. pkt 2.16) opisany został w rocznym sprawozdaniu z działalności DG BUDG, w którym przedstawiono wdrożone następnie dodatkowe mechanizmy kontrolne. Niemniej jednak, uwzględniając kryteria istotności przyjęte przez Komisję, Trybunał stwierdza, że w oświadczeniu dyrektora generalnego DG ds. Budżetu powinno było zostać przedstawione zastrzeżenie.

| 2.38. | W związku z przeprowadzaną obecnie korektą, skutki finansowe tego błędu będą poniżej progu istotności przyjętego dla Komisji w 2011 r. |
| --- | --- |

2.38.

WNIOSKI I ZALECENIA

Wnioski

| 2.39. | Na podstawie swoich prac kontrolnych (24) Trybunał stwierdza, że:






  a) | w deklaracjach państw członkowskich oraz ich wpłatach tradycyjnych zasobów własnych; |
| --- | --- | --- |

2.39.

Na podstawie swoich prac kontrolnych (24) Trybunał stwierdza, że:

a)

w deklaracjach państw członkowskich oraz ich wpłatach tradycyjnych zasobów własnych;

| b) | w dokonanych przez Komisję, na podstawie przekazanych przez państwa członkowskie danych VAT i DNB, wyliczeniach wkładów państw członkowskich; jak również |
| --- | --- |

b)

w dokonanych przez Komisję, na podstawie przekazanych przez państwa członkowskie danych VAT i DNB, wyliczeniach wkładów państw członkowskich; jak również

| c) | w innych dochodach; |
| --- | --- |

c)

w innych dochodach;

za rok zakończony dnia 31 grudnia 2010 r. nie wystąpił istotny poziom błędu.

| 2.40. | Na podstawie swoich prac kontrolnych Trybunał stwierdza, że systemy nadzoru i kontroli były skuteczne pod względem zapewniania prawidłowości dochodów. Trybunał zwraca jednak uwagę na uchybienia wskazane poniżej: |
| --- | --- |

2.40.

Na podstawie swoich prac kontrolnych Trybunał stwierdza, że systemy nadzoru i kontroli były skuteczne pod względem zapewniania prawidłowości dochodów. Trybunał zwraca jednak uwagę na uchybienia wskazane poniżej:

2.40.

| a) | wyniki kontroli Trybunału w dalszym ciągu wskazują na problemy związane z korzystaniem z kont B (pkt 2.19) oraz wiarygodnością deklaracji opartych na kontach A i B (pkt 2.15 i 2.20). Wykryto również uchybienia w krajowym dozorze celnym (pkt 2.21). Trybunał stwierdza, że zbadane systemy nadzoru i kontroli państw członkowskich są tylko częściowo skuteczne w zapewnianiu kompletnego i poprawnego rejestrowania TZW; |
| --- | --- |

a)

wyniki kontroli Trybunału w dalszym ciągu wskazują na problemy związane z korzystaniem z kont B (pkt 2.19) oraz wiarygodnością deklaracji opartych na kontach A i B (pkt 2.15 i 2.20). Wykryto również uchybienia w krajowym dozorze celnym (pkt 2.21). Trybunał stwierdza, że zbadane systemy nadzoru i kontroli państw członkowskich są tylko częściowo skuteczne w zapewnianiu kompletnego i poprawnego rejestrowania TZW;

| a) | W stosownych przypadkach służby Komisji zażądają od państw członkowskich podjęcia odpowiednich działań w celu naprawienia niedociągnięć wskazanych przez Trybunał. Komisja będzie nadal badać konto B w ramach regularnych inspekcji, aby zminimalizować liczbę tych niedociągnięć. Jak wspomniano w pkt 2.21, ostatnie inspekcje Komisji dotyczące tradycyjnych zasobów własnych dotyczyły głównie kwestii nadzoru celnego w państwach członkowskich, a Komisja będzie nadal monitorować ten nadzór w ramach przyszłych inspekcji. |
| --- | --- |

a)

| b) | wciąż istnieją nierozstrzygnięte od dłuższego czasu zastrzeżenia (pkt 2.23). Trybunał zwrócił również uwagę na uchybienia w monitorowaniu przez Komisję stosowania przez państwa członkowskie objętych badaniem dyrektyw VAT (pkt 2.25); |
| --- | --- |

b)

wciąż istnieją nierozstrzygnięte od dłuższego czasu zastrzeżenia (pkt 2.23). Trybunał zwrócił również uwagę na uchybienia w monitorowaniu przez Komisję stosowania przez państwa członkowskie objętych badaniem dyrektyw VAT (pkt 2.25);

| b) | Komisja aktywnie poszukuje rozstrzygnięcia tych z pozostałych nierozstrzygniętych od dłuższego czasu zastrzeżeń, które nie dotyczą toczących się przed ETS postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom.

  Jeśli chodzi o pakiet VAT, nadal trwa ocena napięciu pozostałych państw członkowskich, którą Komisja planuje zakończyć do września 2011 r. W kwestii dyrektywy VAT dotyczącej zwalczania uchylania się od opodatkowania Komisja po otrzymaniu opóźnionych zgłoszeń od państw członkowskich jest już w stanie sfinalizować pełne monitorowanie jej wdrażania do końca 2011 r. poprzez wystosowanie sprawozdania Komisji dla Rady (zob. pkt 2.25). |
| --- | --- |

b)

Jeśli chodzi o pakiet VAT, nadal trwa ocena napięciu pozostałych państw członkowskich, którą Komisja planuje zakończyć do września 2011 r. W kwestii dyrektywy VAT dotyczącej zwalczania uchylania się od opodatkowania Komisja po otrzymaniu opóźnionych zgłoszeń od państw członkowskich jest już w stanie sfinalizować pełne monitorowanie jej wdrażania do końca 2011 r. poprzez wystosowanie sprawozdania Komisji dla Rady (zob. pkt 2.25).

| c) | Komisja nie zakończyła jeszcze weryfikacji wykazów DNB obejmujących dane w zakresie DNB państw członkowskich za okres rozpoczynający się od 2002 r. (pkt 2.29) oraz nie zniosła jeszcze pozostałych czterech nierozstrzygniętych zastrzeżeń szczegółowych dotyczących PNB odnoszących się do lat 1995–2001 (pkt 2.27); |
| --- | --- |

c)

Komisja nie zakończyła jeszcze weryfikacji wykazów DNB obejmujących dane w zakresie DNB państw członkowskich za okres rozpoczynający się od 2002 r. (pkt 2.29) oraz nie zniosła jeszcze pozostałych czterech nierozstrzygniętych zastrzeżeń szczegółowych dotyczących PNB odnoszących się do lat 1995–2001 (pkt 2.27);

| c) | Komisja w 2011 r. przedstawi sprawozdania z oceny danych DNB państw członkowskich, tak aby w stosownych przypadkach możliwe było zastąpienie zastrzeżeń ogólnych zastrzeżeniami szczegółowymi. Komisja kontynuuje współpracę z dwoma krajami, w odniesieniu do których nadal występują zastrzeżenia dotyczące PNB za lata 1995–2001, mającą na celu zniesienie tych zastrzeżeń. W wyniku tych starań w 2011 r. zniesiono jedno zastrzeżenie dotyczące Zjednoczonego Królestwa. |
| --- | --- |

c)

| d) | wystąpił błąd w ostatecznym wyliczeniu rabatu brytyjskiego za 2006 r. (25) (zob. pkt 2.16). Wykryto uchybienia w wyliczaniu rabatu na kolejne lata (zob. pkt 2.31–2.33). Trybunał stwierdza, że stosowane przez Komisję systemy nadzoru i kontroli są częściowo skuteczne pod względem zapewniania poprawnego wyliczenia rabatu brytyjskiego; |
| --- | --- |

d)

wystąpił błąd w ostatecznym wyliczeniu rabatu brytyjskiego za 2006 r. (25) (zob. pkt 2.16). Wykryto uchybienia w wyliczaniu rabatu na kolejne lata (zob. pkt 2.31–2.33). Trybunał stwierdza, że stosowane przez Komisję systemy nadzoru i kontroli są częściowo skuteczne pod względem zapewniania poprawnego wyliczenia rabatu brytyjskiego;

| d) | Po wykryciu tego błędu przez Trybunał system nadzoru i kontroli został poddany kompleksowemu przeglądowi.

  Komisja stwierdza, że metoda obliczania przydzielonych wydatków jest wystarczająco rzetelna do obliczenia udziału Zjednoczonego Królestwa w tych wydatkach. Występowanie niedociągnięć wskazanych przez Trybunał jest wynikiem oceny, zgodnie z którą koszt marginalny poszukiwania dalszych udoskonaleń w obliczeniach nie byłby opłacalny. |
| --- | --- |

d)

Komisja stwierdza, że metoda obliczania przydzielonych wydatków jest wystarczająco rzetelna do obliczenia udziału Zjednoczonego Królestwa w tych wydatkach. Występowanie niedociągnięć wskazanych przez Trybunał jest wynikiem oceny, zgodnie z którą koszt marginalny poszukiwania dalszych udoskonaleń w obliczeniach nie byłby opłacalny.

| e) | można było uniknąć lub przynajmniej zmniejszyć straty poniesione w budżecie w związku z umorzeniem kwot należnych, gdyby Komisja podejmowała aktywniejsze działania (pkt 2.35). |
| --- | --- |

e)

można było uniknąć lub przynajmniej zmniejszyć straty poniesione w budżecie w związku z umorzeniem kwot należnych, gdyby Komisja podejmowała aktywniejsze działania (pkt 2.35).

| e) | Decyzje Komisji dotyczące umorzeń nie były kwestionowane przez Trybunał. Odpowiednie systemy skontrolowane przez Trybunał w związku z umorzeniami dotyczą w przeważającej mierze warunków zarządczych i prawnych sprzed ponad 10 lat. Od tamtego czasu utworzono EuropeAid (w 2001 r.), wprowadzono nowe rozporządzenie finansowe (w 2003 r.), ustanowiono informatyczny wspólny system informacji RELEX (w 2003 r.), a zarządzanie pomocą zewnętrzną zostało przekazane lokalnym delegaturom (w 2004 r.). |
| --- | --- |

e)

Zalecenia

| 2.41. | Wyniki dokonanego przez Trybunał przeglądu postępów w realizacji zaleceń ujętych w poprzednich sprawozdaniach rocznych przedstawiono w
  załączniku 2.4
  . Należy odnotować następujące kwestie: |
| --- | --- |

2.41.

Wyniki dokonanego przez Trybunał przeglądu postępów w realizacji zaleceń ujętych w poprzednich sprawozdaniach rocznych przedstawiono w
  załączniku 2.4
  . Należy odnotować następujące kwestie:

2.41.

| — | w obszarze TZW Komisja dokonała oceny uchybień związanych z uproszczonymi procedurami celnymi dotyczącymi przywozu. Trybunał podtrzymuje swoje stanowisko dotyczące zapisywania na kontach B długów celnych wynikających z zajęcia towarów, |
| --- | --- |

—

w obszarze TZW Komisja dokonała oceny uchybień związanych z uproszczonymi procedurami celnymi dotyczącymi przywozu. Trybunał podtrzymuje swoje stanowisko dotyczące zapisywania na kontach B długów celnych wynikających z zajęcia towarów,

| — | Komisja dokonała oceny niedociągnięć dotyczących uproszczonych procedur celnych w ramach rocznego sprawozdania z działalności za 2010 r. Przeprowadziła również inspekcje strategii kontroli celnej we wszystkich państwach członkowskich oraz przygotowała sprawozdanie tematyczne na temat niedociągnięć wykrytych podczas tych inspekcji i podczas kontroli Trybunału. Komisja przedstawiła projekt tego sprawozdania na posiedzeniu ACOR w grudniu 2010 r., natomiast jego ostateczna wersja będzie omawiana na posiedzeniu ACOR w lipcu 2011 r.

  Stanowisko Komisji w sprawie zapisywania na kontach B długów celnych wynikających z zajęcia towarów jest odmienne od stanowiska Trybunału Obrachunkowego. Komisja przeanalizowała wyroki ETS w sprawie Elshani (nr sprawy C-459/07) i Dansk Logistik (nr sprawy C-230/08), po czym stwierdziła, że może utrzymać swoje bieżące stanowisko.


  Zob. odpowiedź Komisji w załączniku 2.4. |
| --- | --- |

—

Stanowisko Komisji w sprawie zapisywania na kontach B długów celnych wynikających z zajęcia towarów jest odmienne od stanowiska Trybunału Obrachunkowego. Komisja przeanalizowała wyroki ETS w sprawie Elshani (nr sprawy C-459/07) i Dansk Logistik (nr sprawy C-230/08), po czym stwierdziła, że może utrzymać swoje bieżące stanowisko.

Zob. odpowiedź Komisji w załączniku 2.4.

| — | jeśli chodzi o zasoby własne oparte na DNB, wytyczne dotyczące informowania o istotnych korektach statystycznych nie zawsze są stosowane przez państwa członkowskie, a także nie osiągnięto żadnego postępu w zakresie wdrażania wspólnej polityki korygowania danych w UE. |
| --- | --- |

—

jeśli chodzi o zasoby własne oparte na DNB, wytyczne dotyczące informowania o istotnych korektach statystycznych nie zawsze są stosowane przez państwa członkowskie, a także nie osiągnięto żadnego postępu w zakresie wdrażania wspólnej polityki korygowania danych w UE.

| — | Jeśli chodzi o zasoby własne oparte na DNB, kwestia korekt jest omówiona w dokumencie GNIC/085, a korekty DNB państw członkowskich są monitorowane poprzez roczne sprawozdania dotyczące jakości w kontekście stosowania rozporządzenia DNB. Jeśli chodzi o wytyczne CMFB (30) dotyczące informowania o istotnych korektach statystycznych, Komisja (Eurostat) będzie nadal podkreślać potrzebę stosowania tych wytycznych przez państwa członkowskie, w szczególności na posiedzeniach Komitetu DNB. Uwzględniając uwagi Trybunału, Komisja kontynuuje rozmowy z państwami członkowskimi w celu wdrożenia wspólnej polityki korygowania danych w UE. |
| --- | --- |

—

Na podstawie tego przeglądu oraz ustaleń i wniosków przyjętych w odniesieniu do 2010 r. Trybunał zaleca, aby Komisja:

| — | kontynuowała swoje starania w celu zapewnienia prawidłowego stosowania kont B, dalszego wzmacniania krajowego dozoru celnego (TZW) oraz tego, aby systemy rachunkowości zapewniały jednoznaczną kompletność i poprawność deklaracji państw członkowskich dotyczących kont A i B, |
| --- | --- |

—

kontynuowała swoje starania w celu zapewnienia prawidłowego stosowania kont B, dalszego wzmacniania krajowego dozoru celnego (TZW) oraz tego, aby systemy rachunkowości zapewniały jednoznaczną kompletność i poprawność deklaracji państw członkowskich dotyczących kont A i B,

| — | Komisja będzie nadal badać konta B oraz systemy rachunkowości w ramach prowadzonych inspekcji, aby zapewnić prawidłowość składanych przez państwa członkowskie deklaracji dotyczących kont A i B. Jak wspomniano w pkt 2.21, ostatnie inspekcje Komisji dotyczące tradycyjnych zasobów własnych były skupione głównie na kontrolach celnych państw członkowskich, natomiast podczas przyszłych inspekcji Komisja będzie nadal weryfikować krajowy nadzór celny oraz działania państw członkowskich zmierzające do jego wzmocnienia. |
| --- | --- |

—

| — | przedstawiała Komitetowi DNB sprawozdania z oceny danych DNB państw członkowskich, aby móc zastąpić w 2011 r. wszystkie istniejące zastrzeżenia ogólne zastrzeżeniami szczegółowymi za okres rozpoczynający się w 2002 r.; oceniając DNB państw członkowskich, Komisja powinna wziąć pod uwagę ocenę systemów nadzoru i kontroli krajowych urzędów statystycznych w zakresie kompilacji rachunków narodowych oraz wyraźnie wskazywać zakres przedmiotowy swojej opinii (zasoby własne oparte na DNB). |
| --- | --- |

—

przedstawiała Komitetowi DNB sprawozdania z oceny danych DNB państw członkowskich, aby móc zastąpić w 2011 r. wszystkie istniejące zastrzeżenia ogólne zastrzeżeniami szczegółowymi za okres rozpoczynający się w 2002 r.; oceniając DNB państw członkowskich, Komisja powinna wziąć pod uwagę ocenę systemów nadzoru i kontroli krajowych urzędów statystycznych w zakresie kompilacji rachunków narodowych oraz wyraźnie wskazywać zakres przedmiotowy swojej opinii (zasoby własne oparte na DNB).

| — | Komisja w 2011 r. przedstawi sprawozdania z oceny, tak aby w stosownych przypadkach możliwe było zastąpienie zastrzeżeń ogólnych zastrzeżeniami szczegółowymi. Komisja stwierdza, że stosowane przez nią podejście (kontrole dokumentacji dotyczącej kwestionariuszy DNB, weryfikacja wykazów DNB z wykorzystaniem kwestionariuszy oceny wykazów DNB i dodatkowo weryfikacja bezpośrednia) jest odpowiednie dla zapewnienia ostatecznej oceny DNB państw członkowskich. W tym kontekście systemy nadzoru i kontroli mają charakter organizacyjny i nie zapewniają wyraźnych wskazań odnośnie do wiarygodności rachunków, która zależy głównie od zastosowanych źródeł i metod statystycznych, aczkolwiek systemy nadzoru i kontroli mogą pomóc ograniczyć ryzyko błędów w rachunkach narodowych. Uwzględniając uwagi Trybunału, Komisja będzie nadal podejmować starania w celu opracowania w odniesieniu do tych systemów wytycznych dotyczących kompilacji rachunków narodowych przez państwa członkowskie. |
| --- | --- |

—

DZIAŁANIA PODJĘTE W ZWIĄZKU ZE SPRAWOZDANIEM SPECJALNYM NR 2/2008 DOTYCZĄCYM WIĄŻĄCEJ INFORMACJI TARYFOWEJ

Wstęp

| 2.42. | W 2008 r. Trybunał opublikował sprawozdanie specjalne nr 2/2008 dotyczące wiążącej informacji taryfowej (WIT) (26). WIT jest decyzją o klasyfikacji taryfowej wydawaną na piśmie przez organy celne państwa członkowskiego na wniosek podmiotu gospodarczego. Jest ona prawnie wiążąca dla wszystkich organów celnych UE w stosunku do jej posiadacza przez okres sześciu lat od daty jej wydania. |
| --- | --- |

2.42.

W 2008 r. Trybunał opublikował sprawozdanie specjalne nr 2/2008 dotyczące wiążącej informacji taryfowej (WIT) (26). WIT jest decyzją o klasyfikacji taryfowej wydawaną na piśmie przez organy celne państwa członkowskiego na wniosek podmiotu gospodarczego. Jest ona prawnie wiążąca dla wszystkich organów celnych UE w stosunku do jej posiadacza przez okres sześciu lat od daty jej wydania.

| 2.43. | Stwierdzono, że system WIT zasadniczo funkcjonuje dobrze, lecz konieczne jest wprowadzenie usprawnień. |
| --- | --- |

2.43.

Stwierdzono, że system WIT zasadniczo funkcjonuje dobrze, lecz konieczne jest wprowadzenie usprawnień.

| 2.44. | W decyzji o udzieleniu absolutorium za rok 2007 (27) Parlament zwrócił się do Komisji o pilne naprawienie pozostałych uchybień i rozwiązanie sporów dotyczących klasyfikacji taryfowej. Z kolei Rada zwróciła się do Komisji o dalsze usprawnianie systemu WIT oraz monitorowanie jego wdrażania i stosowania w państwach członkowskich, podkreślając jednocześnie, że ewentualną odpowiedzialność finansową państw członkowskich należy oceniać z największą ostrożnością (28). |
| --- | --- |

2.44.

W decyzji o udzieleniu absolutorium za rok 2007 (27) Parlament zwrócił się do Komisji o pilne naprawienie pozostałych uchybień i rozwiązanie sporów dotyczących klasyfikacji taryfowej. Z kolei Rada zwróciła się do Komisji o dalsze usprawnianie systemu WIT oraz monitorowanie jego wdrażania i stosowania w państwach członkowskich, podkreślając jednocześnie, że ewentualną odpowiedzialność finansową państw członkowskich należy oceniać z największą ostrożnością (28).

2.44.

Działania podjęte w związku z zaleceniami

| a) | Zalecenie: Komisja powinna zmniejszyć opóźnienia związane z rozstrzyganiem kwestii dotyczących niespójnych klasyfikacji taryfowych (pkt 43 i 44 sprawozdania specjalnego nr 2/2008). |
| --- | --- |

a)

Zalecenie: Komisja powinna zmniejszyć opóźnienia związane z rozstrzyganiem kwestii dotyczących niespójnych klasyfikacji taryfowych (pkt 43 i 44 sprawozdania specjalnego nr 2/2008).

Osiągnięty postęp: Liczba pracowników zajmujących się kwestiami WIT została zwiększona, a opóźnienia związane z rozstrzyganiem kwestii dotyczących niespójnych klasyfikacji taryfowych uległy zmniejszeniu.

| b) | Zalecenie: Komisja powinna ocenić całkowite skutki finansowe wydania błędnej WIT oraz zaktualizować bazę danych Europejskiej Wiążącej Informacji Taryfowej (EBTI-3) (pkt 45 i 46 sprawozdania specjalnego nr 2/2008). |
| --- | --- |

b)

Zalecenie: Komisja powinna ocenić całkowite skutki finansowe wydania błędnej WIT oraz zaktualizować bazę danych Europejskiej Wiążącej Informacji Taryfowej (EBTI-3) (pkt 45 i 46 sprawozdania specjalnego nr 2/2008).

b)

Osiągnięty postęp: Komisja wykazała, iż podejmuje działania w celu pociągnięcia państw członkowskich do odpowiedzialności finansowej za straty powstałe w wyniku wydania błędnej WIT.

Do bazy danych EBTI-3 wprowadzone zostały nowe funkcje w celu zachowania większej zgodności z przepisami. Interfejs użytkownika ogólnie dostępnej bazy danych EBTI-3 jest obecnie tłumaczony na wszystkie języki urzędowe UE (z wyjątkiem maltańskiego i irlandzkiego), a tezaurus jest stopniowo aktualizowany.

Komisja będzie nadal analizować nieprawidłowe stosowanie WIT, które ma negatywny wpływ na tradycyjne zasoby własne i w stosownych przypadkach pociągnie państwa członkowskie do odpowiedzialności finansowej.

| c) | Zalecenie: Należy wzmocnić prawodawstwo wraz z uzupełniającymi je wytycznymi administracyjnymi Komisji (pkt 47 sprawozdania specjalnego nr 2/2008). |
| --- | --- |

c)

Zalecenie: Należy wzmocnić prawodawstwo wraz z uzupełniającymi je wytycznymi administracyjnymi Komisji (pkt 47 sprawozdania specjalnego nr 2/2008).

Osiągnięty postęp: Na importera nałożony został obowiązek przedstawienia posiadanej przez niego decyzji WIT wydanej dla towarów (29), ale będzie on miał zastosowanie dopiero po wejściu w życie zmodernizowanego kodeksu celnego. Wprowadzone przepisy mają również na celu poprawę zarządzania „okresami karencji”.

| d) | Zalecenie: Komisja powinna zachęcać państwa członkowskie do korygowania wykrytych uchybień (pkt 48 sprawozdania specjalnego nr 2/2008). |
| --- | --- |

d)

Zalecenie: Komisja powinna zachęcać państwa członkowskie do korygowania wykrytych uchybień (pkt 48 sprawozdania specjalnego nr 2/2008).

| d) | Komisja przeprowadziła pełne monitorowanie państw członkowskich w ramach procedur dotyczących zarządzania WIT. Działania te rozpoczęto w połowie 2007 r. i prowadzone są one nadal w formie działań następczych. Ponadto w 2011 r. Komisja zamierza przeprowadzić pięć kontroli na miejscu TZW dotyczących WIT. |
| --- | --- |

d)

Osiągnięty postęp: Podczas prowadzonych wizyt monitorujących Komisja sprawdzała przypadki nieprzestrzegania wymogów prawnych i wystąpienia uchybień wskazanych przez Trybunał.

Komisja stale monitoruje postępy państw członkowskich i regularnie odnosi się do niedociągnięć dotyczących stosowania wymogów prawnych.

Wnioski

| 2.45. | Komisja usprawniła system WIT oraz monitorowała jego wdrażanie i stosowanie w państwach członkowskich. Jednak najważniejsze działania naprawcze będą skuteczne dopiero po wejściu w życie zmodernizowanego kodeksu celnego, a Komisja powinna kontynuować działania zmierzające do skrócenia czasu potrzebnego do rozstrzygnięcia kwestii dotyczących klasyfikacji WIT. |
| --- | --- |

2.45.

Komisja usprawniła system WIT oraz monitorowała jego wdrażanie i stosowanie w państwach członkowskich. Jednak najważniejsze działania naprawcze będą skuteczne dopiero po wejściu w życie zmodernizowanego kodeksu celnego, a Komisja powinna kontynuować działania zmierzające do skrócenia czasu potrzebnego do rozstrzygnięcia kwestii dotyczących klasyfikacji WIT.

| 2.45. | Komisja odnotowuje tę kwestię oraz kontynuuje swoje starania w celu przyspieszenia rozwiązania problemów dotyczących klasyfikacji. |
| --- | --- |

2.45.

---

(1)  Zob. decyzja Rady 2007/436/WE, Euratom z dnia 7 czerwca 2007 r. w sprawie systemu zasobów własnych Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 163 z 23.6.2007, s. 17) oraz rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 z dnia 22 maja 2000 r. wykonujące decyzję 2007/436/WE, Euratom w sprawie systemu zasobów własnych Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 130 z 31.5.2000, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 105/2009 (Dz.U. L 36 z 5.2.2009, s. 1).

(2)  Jeżeli należności lub opłaty wyrównawcze nie zostały uregulowane ani zabezpieczone albo jeżeli są one zabezpieczone, ale zostały zakwestionowane, państwa członkowskie mogą wstrzymać udostępnienie tych zasobów, zapisując je na tym oddzielnym koncie.

(3)  Niemcy, Niderlandy, Austria i Szwecja.

(4)  Niderlandy i Szwecja.

(5)  Biuro Współpracy EuropeAid (AIDCO), które w 2011 r. zostanie przekształcone w Dyrekcję Generalną ds. Rozwoju i Współpracy – EuropeAid (DG DEVCO) oraz Dyrekcje Generalne ds. Konkurencji (COMP) i ds. Energii (ENER).

(6)  Art. 266 ust. 2 przepisów wykonawczych do kodeksu celnego: „Pod warunkiem że nie będzie miało to wpływu na kontrole prawidłowego przebiegu czynności, organy celne mogą: (...) b) w niektórych specjalnych okolicznościach, ze względu na rodzaj danych towarów i szybkość obrotu, zwolnić posiadacza pozwolenia z obowiązku powiadamiania właściwego urzędu celnego o każdym przybyciu towarów, (...)”; rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 (Dz.U. L 253 z 11.10.1993, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem (UE) nr 430/2010 (Dz.U. L 125 z 21.5.2010, s. 10).

(7)  Belgia, Republika Czeska, Niemcy, Francja, Niderlandy i Szwecja.

(8)  Trybunał wylicza szacunkowy poziom błędu na podstawie reprezentatywnej próby statystycznej. W wyniku kontroli dochodów Trybunał uzyskał pewność na poziomie 95 %, że poziom błędu w kontrolowanej populacji wynosi poniżej 2 %.

(9)  Miesięczna deklaracja Belgii. W 2010 r. na państwo to przypadło 9,5 % całkowitych TZW.

(10)  Ostateczne wyliczenie rabatu brytyjskiego dla roku n jest zapisywane w budżecie roku n+4.

(11)  Na przykład sprawozdanie roczne za 2009 r., pkt 2.20.

(12)  Zjednoczone Królestwo.

(13)  Włochy, Niderlandy i Zjednoczone Królestwo.

(14)  Zjednoczone Królestwo.

(15)  Jest to wynik wzrostu o około 105 mln euro oraz spadku o prawie 15 mln euro.

(16)  Dyrektywa Rady 2008/8/WE z dnia 12 lutego 2008 r. zmieniająca dyrektywę 2006/112/WE w odniesieniu do miejsca świadczenia usług (Dz.U. L 44 z 20.2.2008, s. 11) oraz dyrektywa Rady 2008/9/WE z dnia 12 lutego 2008 r. określająca szczegółowe zasady zwrotu podatku od wartości dodanej, przewidzianego w dyrektywie 2006/112/WE, podatnikom niemającym siedziby w państwie członkowskim zwrotu, lecz mającym siedzibę w innym państwie członkowskim (Dz.U. L 44 z 20.2.2008, s. 23).

(17)  Dyrektywa Rady 2008/117/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. zmieniająca dyrektywę 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w celu zwalczania uchylania się od opodatkowania w związku z transakcjami wewnątrzwspólnotowymi (Dz.U. L 14 z 20.1.2009, s. 7).

(18)  Art. 10 ust. 7 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1150/2000 ze zmianami przewiduje, że po 30 września czwartego roku następującego po danym roku budżetowym żadne zmiany PNB/DNB nie są już uwzględniane, z wyjątkiem kwestii zgłoszonych w tym terminie przez Komisję lub państwo członkowskie. Kwestie te zwane są zastrzeżeniami. Ogólne zastrzeżenie odnosi się do wszystkich danych pochodzących z danego państwa członkowskiego. Wszystkie dane Bułgarii i Rumunii dotyczące DNB są otwarte dla zastrzeżeń zgodnie z tą zasadą czterech lat.

(19)  Zgodnie z art. 3 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1287/2003 (Dz.U. L 181 z 19.7.2003, s. 1) państwa członkowskie dostarczają Komisji (Eurostat) wykaz procedur i statystyk wykorzystywanych do obliczania DNB i jego składników zgodnie z ESA 95.

(20)  Nierozstrzygnięte zastrzeżenia dotyczą Grecji (1) oraz Zjednoczonego Królestwa (3) i odnoszą się głównie do aspektów metodyki i kompilacji.

(21)  Zastrzeżenie szczegółowe dotyczy konkretnych elementów składowych DNB (do 2001 r. PNB), takich jak wartość dodana brutto wybranych obszarów działalności, spożycie ogółem lub nadwyżka operacyjna brutto i dochód mieszany.

(22)  Zob. pkt 2.28 w sprawozdaniu rocznym za 2009 r.

(23)  Art. 87 rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego stosowanego do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 1), ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 478/2007 (Dz.U. L 111 z 28.4.2007, s. 13).

(24)  Z przyczyn wyjaśnionych w pkt 2.12 i 2.13 wniosek ten nie zawiera oceny jakości danych dotyczących VAT lub DNB, które Komisja otrzymała od państw członkowskich.

(25)  Ponadto w grudniu 2009 r. Komisja wykryła błąd w swoim wyliczeniu wstępnej szacunkowej kwoty rabatu brytyjskiego za lata 2008 i 2009, powodujący jego zawyżenie o odpowiednio 138 mln euro (2,6 %) i 458 mln euro (13 %). Zob. pkt 2.17 w sprawozdaniu rocznym za 2009 r. Skorygowane kwoty zostały uwzględnione podczas wyliczania uaktualnionych szacunków rabatu brytyjskiego, które nastąpiło w 2010 r. (zanim zostaną obliczone ostateczne kwoty w latach 2012 i 2013).

(26)  Dz.U. C 103 z 24.4.2008, s. 1.

(27)  Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2007, sekcja III – Komisja.

(28)  2881. posiedzenie Rady, Luksemburg, 23 i 24 czerwca 2008 r.

(29)  Rozporządzenie (WE) nr 450/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiające wspólnotowy kodeks celny (zmodernizowany kodeks celny) (Dz.U. L 145 z 4.6.2008, s. 1).

(30)  Komitet ds. Statystyki Walutowej, Finansowej i Bilansu Płatniczego.

ZAŁĄCZNIK 2.1

WYNIKI BADANIA TRANSAKCJI W ZAKRESIE DOCHODÓW

| | 2010 | 2009 | 2008 | 2007 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| TZW | VAT/DNB, korekty w ramach tytułu budżetowego 1 | Inne dochody | Ogółem |
| LICZEBNOŚĆ I STRUKTURA PRÓBY |
| Łączna liczba transakcji (z czego): | 6 | 43 | 6 | 55 | 62 | 60 | 66 |
| nakazy odzyskania środków | 6 | 43 | 6 | 55 | 62 | 60 | 66 |
| WYNIKI BADANIA
   (1) |
| Odsetek badanych transakcji, w których: |
| Nie wystąpiły błędy | 100 % | (6) | 100 % | (43) | 100 % | (6) | 100 % | (55) | 95 % | 100 % | 100 % |
| Wystąpił co najmniej jeden błąd | 0 % | (0) | 0 % | (0) | 0 % | (0) | 0 % | (0) | 5 % | 0 % | 0 % |
| SZACOWANY WPŁYW BŁĘDÓW KWANTYFIKOWALNYCH |
| Najbardziej prawdopodobny poziom błędu (2) | 0 % | | | |

2010

2009

2008

2007

TZW

VAT/DNB, korekty w ramach tytułu budżetowego 1

Inne dochody

Ogółem

LICZEBNOŚĆ I STRUKTURA PRÓBY

Łączna liczba transakcji (z czego):

6

43

6

55

62

60

66

nakazy odzyskania środków

6

43

6

55

62

60

66

WYNIKI BADANIA
   (1)

Odsetek badanych transakcji, w których:

Nie wystąpiły błędy

100 %

(6)

100 %

(43)

100 %

(6)

100 %

(55)

95 %

100 %

100 %

Wystąpił co najmniej jeden błąd

0 %

(0)

0 %

(0)

0 %

(0)

0 %

(0)

5 %

0 %

0 %

SZACOWANY WPŁYW BŁĘDÓW KWANTYFIKOWALNYCH

Najbardziej prawdopodobny poziom błędu (2)

0 %

---

(1)  W nawiasach podano faktyczną liczbę transakcji.

(2)  Jako że nie wystąpił istotny poziom błędu, przedstawiono jedynie najbardziej prawdopodobny poziom błędu.

ZAŁĄCZNIK 2.2

WYNIKI BADANIA SYSTEMÓW W ZAKRESIE DOCHODÓW

Ocena wybranych systemów nadzoru i kontroli

| System | Kluczowe mechanizmy kontroli wewnętrznej (Komisja) | Kluczowe mechanizmy kontroli wewnętrznej w skontrolowanych państwach członkowskich | Ogólna ocena |
| --- | --- | --- | --- |
| Kontrole Komisji w państwach członkowskich | Przeprowadzone przez Komisje kontrole obliczeń/dokumentacji w odniesieniu do kwot należnych | Zarządzanie przez Komisję zastrzeżeniami/wykonaniem budżetu |
| TZW | Skuteczne | Skuteczne | nd. | Częściowo skuteczne | Skuteczne |
| VAT/DNB | Skuteczne | Skuteczne | Skuteczne | nd. | Skuteczne |
| Rabat brytyjski | nd. | Częściowo skuteczne | nd. | nd. | Częściowo skuteczne |
| Kwoty umorzone | nd. | Skuteczne | Skuteczne (1) | nd. | Skuteczne |
| Grzywny i kary | nd. | Skuteczne | nd. | nd. | Skuteczne |
| nd.: | nie dotyczy (nie ma zastosowania lub nie oceniono) |

System

Kluczowe mechanizmy kontroli wewnętrznej (Komisja)

Kluczowe mechanizmy kontroli wewnętrznej w skontrolowanych państwach członkowskich

Ogólna ocena

Kontrole Komisji w państwach członkowskich

Przeprowadzone przez Komisje kontrole obliczeń/dokumentacji w odniesieniu do kwot należnych

Zarządzanie przez Komisję zastrzeżeniami/wykonaniem budżetu

TZW

Skuteczne

Skuteczne

nd.

Częściowo skuteczne

Skuteczne

VAT/DNB

Skuteczne

Skuteczne

Skuteczne

nd.

Skuteczne

Rabat brytyjski

nd.

Częściowo skuteczne

nd.

nd.

Częściowo skuteczne

Kwoty umorzone

nd.

Skuteczne

Skuteczne (1)

nd.

Skuteczne

Grzywny i kary

nd.

Skuteczne

nd.

nd.

Skuteczne

nd.:

nie dotyczy (nie ma zastosowania lub nie oceniono)

Ogólna ocena systemów nadzoru i kontroli

| Ogólna ocena | 2010 | 2009 | 2008 | 2007 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Skuteczne | Skuteczne | Skuteczne | Skuteczne |

Ogólna ocena

2010

2009

2008

2007

Skuteczne

Skuteczne

Skuteczne

Skuteczne

---

(1)  W odniesieniu do kwot umorzonych w roku 2010 Trybunał wykrył uchybienia w zarządzaniu realizowanym przez Komisję w poprzednich latach, które zwiększyły ryzyko, iż należne kwoty nie zostaną odzyskane.

ZAŁĄCZNIK 2.3

WYNIKI PRZEGLĄDU OŚWIADCZEŃ KIEROWNICTWA W ZAKRESIE DOCHODÓW

| Główne DG | Charakter oświadczenia dyrektora generalnego (1) | Zgłoszone zastrzeżenia | Uwagi Trybunału | Ogólna ocena wiarygodności |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2010 | 2009 |
| BUDG | bez zastrzeżeń dotyczących zasobów własnych | nd. | Istotne uchybienie w systemie ujawnione w wyniku kontroli Trybunału w odniesieniu do wiarygodności sprawozdania finansowego w zakresie TZW w Belgii zostało również stwierdzone podczas czynności kontrolnych Komisji. Trybunał uważa, że o takim uchybieniu należało wspomnieć w rocznym sprawozdaniu z działalności Dyrekcji Generalnej ds. Budżetu (DG BUDG) (zob. pkt 2.37).
  Stwierdzony przez Trybunał błąd w dokonanym przez Komisję obliczeniu ostatecznej kwoty rabatu brytyjskiego w 2006 r. opisany został w rocznym sprawozdaniu z działalności DG BUDG, w którym przedstawiono wdrożone następnie dodatkowe środki kontroli. Niemniej jednak, uwzględniając własne kryteria istotności przyjęte przez Komisję, Trybunał stwierdza, że zastrzeżenie powinno było zostać przedstawione w oświadczeniu dyrektora generalnego DG BUDG (zob. pkt 2.38) | B | A |
| nd.: | nie dotyczy (nie ma zastosowania) |

Główne DG

Charakter oświadczenia dyrektora generalnego (1)

Zgłoszone zastrzeżenia

Uwagi Trybunału

Ogólna ocena wiarygodności

2010

2009

BUDG

bez zastrzeżeń dotyczących zasobów własnych

nd.

Istotne uchybienie w systemie ujawnione w wyniku kontroli Trybunału w odniesieniu do wiarygodności sprawozdania finansowego w zakresie TZW w Belgii zostało również stwierdzone podczas czynności kontrolnych Komisji. Trybunał uważa, że o takim uchybieniu należało wspomnieć w rocznym sprawozdaniu z działalności Dyrekcji Generalnej ds. Budżetu (DG BUDG) (zob. pkt 2.37).

Stwierdzony przez Trybunał błąd w dokonanym przez Komisję obliczeniu ostatecznej kwoty rabatu brytyjskiego w 2006 r. opisany został w rocznym sprawozdaniu z działalności DG BUDG, w którym przedstawiono wdrożone następnie dodatkowe środki kontroli. Niemniej jednak, uwzględniając własne kryteria istotności przyjęte przez Komisję, Trybunał stwierdza, że zastrzeżenie powinno było zostać przedstawione w oświadczeniu dyrektora generalnego DG BUDG (zob. pkt 2.38)

B

A

nd.:

nie dotyczy (nie ma zastosowania)

| A: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |
| --- | --- |

A:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

| B: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają częściowo rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |
| --- | --- |

B:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają częściowo rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

| C: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności nie zawierają rzetelnej oceny zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |
| --- | --- |

C:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności nie zawierają rzetelnej oceny zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

---

(1)  W swoim oświadczeniu dyrektor generalny stwierdza, że uzyskał wystarczającą pewność, że istniejące procedury kontrolne dają dostateczną gwarancję prawidłowości transakcji.

| A: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |
| --- | --- |

A:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

| B: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają częściowo rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |
| --- | --- |

B:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają częściowo rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

| C: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności nie zawierają rzetelnej oceny zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |
| --- | --- |

C:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności nie zawierają rzetelnej oceny zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

ZAŁĄCZNIK 2.4

DZIAŁANIA PODJĘTE W ZWIĄZKU Z ZALECENIAMI W ZAKRESIE DOCHODÓW

| Rok | Zalecenia Trybunału | Osiągnięty postęp | Odpowiedź Komisji | Analiza Trybunału |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2009 | W swoim sprawozdaniu rocznym za 2009 r. (zob. pkt 2.32) Trybunał zwrócił uwagę na wyniki kontroli uwzględnione w jego sprawozdaniu specjalnym nr 1/2010 na temat uproszczonych procedur celnych dotyczących przewozu oraz stwierdził, że Komisja w swoim rocznym sprawozdaniu z działalności za 2010 r. będzie musiała wziąć pod uwagę wnioski zawarte w tym sprawozdaniu oraz wyniki monitorowania własnych ustaleń sformułowanych na podstawie prowadzonych przez siebie kontroli uproszczonych procedur oraz strategii kontroli państw członkowskich. | Komisja przyznała, że w państwach członkowskich stwierdzone zostały uchybienia w procedurach kontroli celnej w zakresie procedur uproszczonych. Niemniej jednak, uwzględniając wciąż prowadzone działania kontrolne, zasadniczo pozytywną reakcję państw członkowskich na ustalenia Trybunału oraz ogólnie niewielki wpływ finansowy stwierdzonych błędów, Komisja uznała, że nie ma potrzeby przedstawiać zastrzeżenia w oświadczeniu dyrektora generalnego (dołączanym do rocznego sprawozdania z działalności DG BUDG) w odniesieniu do tej kwestii. | Komisja dokonała oceny niedociągnięć dotyczących uproszczonych procedur celnych w ramach rocznego sprawozdania z działalności za 2010 r. Monitoruje działania podejmowane przez państwa członkowskie w następstwie ustaleń wynikających z jej własnych inspekcji i z kontroli Trybunału. Kilka państw członkowskich informowało już o działaniach naprawczych, jakie podjęły lub aktualnie podejmują w celu zaradzenia wykrytym niedociągnięciom. Działania te będą weryfikowane podczas przyszłych inspekcji. Komisja przeprowadziła również inspekcje strategii kontroli celnej we wszystkich państwach członkowskich oraz przygotowała sprawozdanie tematyczne na temat niedociągnięć wykrytych podczas tych inspekcji i podczas kontroli Trybunału. Projekt tego sprawozdania przedstawiła na posiedzeniu ACOR w grudniu 2010 r. Państwom członkowskim dano czas na przekazanie swoich uwag na temat tego projektu, a ostateczna wersja sprawozdania uwzględniającego te uwagi będzie omawiana na posiedzeniu ACOR w lipcu 2011 r. | Trybunał uwzględnia ocenę Komisji i przeprowadza własną analizę oraz podejmuje działania następcze w związku z własnym sprawozdaniem specjalnym w sprawie uproszczonych procedur celnych dotyczących przywozu. |
| 2009 | W swoim sprawozdaniu rocznym za rok 2009 (pkt 2.22) Trybunał stwierdził, że długi wynikające z zajęcia towarów już po minięciu przez towary pierwszego urzędu celnego położonego na obszarze Wspólnoty powinny być zapisane na kontach B. Komisja nie podzieliła tego stanowiska, które było zgodne z orzeczeniem Trybunału Sprawiedliwości z kwietnia 2009 r. (sprawa nr C-459/07). | Komisja przeanalizowała wydane niedawno przez Trybunał Sprawiedliwości orzeczenie (w kwietniu 2010 r.) dotyczące podobnej kwestii (sprawa nr C-230/08). | Stanowisko Komisji w sprawie zapisywania na kontach B długów celnych wynikających z zajęcia towarów jest odmienne od stanowiska Trybunału Obrachunkowego. Stanowisko Komisji oparte jest na art. 867a rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 ustanawiającego przepisy wykonawcze do unijnego kodeksu celnego, zgodnie z którym towary zajęte i skonfiskowane uznaje się za objęte procedurą składu celnego zgodnie z art. 98 kodeksu celnego. W przypadku towarów objętych tą procedurą powstanie długu celnego uznaje się za zawieszone, a zatem nie należy dokonywać zapisu na kontach. Komisja przeanalizowała wyroki ETS w sprawie Elshani (nr sprawy C-459/07) i Dansk Logistik (nr sprawy C-230/08), po czym stwierdziła, że może utrzymać swoje bieżące stanowisko. | Trybunał Obrachunkowy podtrzymuje swoje stanowisko dotyczące zapisywania na kontach B długów celnych wynikających z zajęcia towarów. Stanowisko to potwierdzone zostało dwoma orzeczeniami Trybunału Sprawiedliwości. |
| W swoim sprawozdaniu rocznym za rok 2009 (pkt 2.27) Trybunał poinformował, że Komisja (w swoim sprawozdaniu ze stycznia 2010 r. na temat greckiego deficytu budżetowego i statystyk długu publicznego dla Rady (Ecofin)) podważyła jakość statystyk makroekonomicznych Grecji, w tym statystyk dotyczących rachunków narodowych, a także że Komisja i Rada zgłosiły wątpliwości dotyczące skuteczności systemów nadzoru i kontroli w krajowym urzędzie statystycznym Grecji, który przygotowuje także dane DNB do celów obliczania zasobów własnych. | Przeprowadzona przez Komisję szczegółowa analiza potencjalnego wpływu kwestii, które wynikają z weryfikacji tego deficytu i długu publicznego, na dane dotyczące Grecji, nie wykazała znaczącego wpływu na poziom PKB/DNB. Czynności weryfikacyjne podjęte w 2010 r. przez Komisję (Eurostat) w odniesieniu do danych budżetowych Grecji w następstwie ujawnienia uchybień w sprawozdaniu Komisji ze stycznia 2010 r., wykazały wpływ między 0,5 % a 0,9 % na poziom PKB Grecji. | Odpowiedź Komisji z wiosny 2010 r. na uwagi Trybunału, wystosowana w momencie sporządzania sprawozdania rocznego Trybunału za 2009 r., dotyczyła ustaleń zawartych w sprawozdaniu ze stycznia 2010 r., które nie odnosiły się do kwestii zmiany klasyfikacji spółek publicznych. Wspomniany przez Trybunał wpływ na PKB wynika ze zmiany klasyfikacji spółek publicznych, która wynika z działań ukończonych w listopadzie 2010 r. W związku z tym nie ma potrzeby ponownego rozważenia odpowiedzi Komisji na uwagę zawartą w rocznym sprawozdaniu Trybunału za rok budżetowy 2009. Korekty dotyczące danych państw członkowskich za wcześniejsze lata są monitorowane przez Komisję w kolejnych latach zgodnie z ugruntowanymi procedurami monitorowania DNB. | Dokonana przez Komisję ocena wpływu na PKB/DNB uchybień związanych z greckim deficytem budżetowym i statystykami długu publicznego powinna uwzględnić wyniki prac Komisji zakończonych w listopadzie 2010 r. |
| 2009 | W swoim sprawozdaniu rocznym za 2006 r. Trybunał zgłosił uwagi do korekty wprowadzonej do DNB Grecji (pkt 4.24–4.26) i w pkt 4.32 zalecił, aby Komisja: | | | |
| a) | ustaliła zasady informowania o zmianach DNB, tak aby Komisja i Komitet DNB były uprzedzane o istotnych zmianach; |

Rok

Zalecenia Trybunału

Osiągnięty postęp

Odpowiedź Komisji

Analiza Trybunału

2009

W swoim sprawozdaniu rocznym za 2009 r. (zob. pkt 2.32) Trybunał zwrócił uwagę na wyniki kontroli uwzględnione w jego sprawozdaniu specjalnym nr 1/2010 na temat uproszczonych procedur celnych dotyczących przewozu oraz stwierdził, że Komisja w swoim rocznym sprawozdaniu z działalności za 2010 r. będzie musiała wziąć pod uwagę wnioski zawarte w tym sprawozdaniu oraz wyniki monitorowania własnych ustaleń sformułowanych na podstawie prowadzonych przez siebie kontroli uproszczonych procedur oraz strategii kontroli państw członkowskich.

Komisja przyznała, że w państwach członkowskich stwierdzone zostały uchybienia w procedurach kontroli celnej w zakresie procedur uproszczonych. Niemniej jednak, uwzględniając wciąż prowadzone działania kontrolne, zasadniczo pozytywną reakcję państw członkowskich na ustalenia Trybunału oraz ogólnie niewielki wpływ finansowy stwierdzonych błędów, Komisja uznała, że nie ma potrzeby przedstawiać zastrzeżenia w oświadczeniu dyrektora generalnego (dołączanym do rocznego sprawozdania z działalności DG BUDG) w odniesieniu do tej kwestii.

Komisja dokonała oceny niedociągnięć dotyczących uproszczonych procedur celnych w ramach rocznego sprawozdania z działalności za 2010 r. Monitoruje działania podejmowane przez państwa członkowskie w następstwie ustaleń wynikających z jej własnych inspekcji i z kontroli Trybunału. Kilka państw członkowskich informowało już o działaniach naprawczych, jakie podjęły lub aktualnie podejmują w celu zaradzenia wykrytym niedociągnięciom. Działania te będą weryfikowane podczas przyszłych inspekcji. Komisja przeprowadziła również inspekcje strategii kontroli celnej we wszystkich państwach członkowskich oraz przygotowała sprawozdanie tematyczne na temat niedociągnięć wykrytych podczas tych inspekcji i podczas kontroli Trybunału. Projekt tego sprawozdania przedstawiła na posiedzeniu ACOR w grudniu 2010 r. Państwom członkowskim dano czas na przekazanie swoich uwag na temat tego projektu, a ostateczna wersja sprawozdania uwzględniającego te uwagi będzie omawiana na posiedzeniu ACOR w lipcu 2011 r.

Trybunał uwzględnia ocenę Komisji i przeprowadza własną analizę oraz podejmuje działania następcze w związku z własnym sprawozdaniem specjalnym w sprawie uproszczonych procedur celnych dotyczących przywozu.

2009

W swoim sprawozdaniu rocznym za rok 2009 (pkt 2.22) Trybunał stwierdził, że długi wynikające z zajęcia towarów już po minięciu przez towary pierwszego urzędu celnego położonego na obszarze Wspólnoty powinny być zapisane na kontach B. Komisja nie podzieliła tego stanowiska, które było zgodne z orzeczeniem Trybunału Sprawiedliwości z kwietnia 2009 r. (sprawa nr C-459/07).

Komisja przeanalizowała wydane niedawno przez Trybunał Sprawiedliwości orzeczenie (w kwietniu 2010 r.) dotyczące podobnej kwestii (sprawa nr C-230/08).

Stanowisko Komisji w sprawie zapisywania na kontach B długów celnych wynikających z zajęcia towarów jest odmienne od stanowiska Trybunału Obrachunkowego. Stanowisko Komisji oparte jest na art. 867a rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 ustanawiającego przepisy wykonawcze do unijnego kodeksu celnego, zgodnie z którym towary zajęte i skonfiskowane uznaje się za objęte procedurą składu celnego zgodnie z art. 98 kodeksu celnego. W przypadku towarów objętych tą procedurą powstanie długu celnego uznaje się za zawieszone, a zatem nie należy dokonywać zapisu na kontach. Komisja przeanalizowała wyroki ETS w sprawie Elshani (nr sprawy C-459/07) i Dansk Logistik (nr sprawy C-230/08), po czym stwierdziła, że może utrzymać swoje bieżące stanowisko.

Trybunał Obrachunkowy podtrzymuje swoje stanowisko dotyczące zapisywania na kontach B długów celnych wynikających z zajęcia towarów. Stanowisko to potwierdzone zostało dwoma orzeczeniami Trybunału Sprawiedliwości.

W swoim sprawozdaniu rocznym za rok 2009 (pkt 2.27) Trybunał poinformował, że Komisja (w swoim sprawozdaniu ze stycznia 2010 r. na temat greckiego deficytu budżetowego i statystyk długu publicznego dla Rady (Ecofin)) podważyła jakość statystyk makroekonomicznych Grecji, w tym statystyk dotyczących rachunków narodowych, a także że Komisja i Rada zgłosiły wątpliwości dotyczące skuteczności systemów nadzoru i kontroli w krajowym urzędzie statystycznym Grecji, który przygotowuje także dane DNB do celów obliczania zasobów własnych.

Przeprowadzona przez Komisję szczegółowa analiza potencjalnego wpływu kwestii, które wynikają z weryfikacji tego deficytu i długu publicznego, na dane dotyczące Grecji, nie wykazała znaczącego wpływu na poziom PKB/DNB. Czynności weryfikacyjne podjęte w 2010 r. przez Komisję (Eurostat) w odniesieniu do danych budżetowych Grecji w następstwie ujawnienia uchybień w sprawozdaniu Komisji ze stycznia 2010 r., wykazały wpływ między 0,5 % a 0,9 % na poziom PKB Grecji.

Odpowiedź Komisji z wiosny 2010 r. na uwagi Trybunału, wystosowana w momencie sporządzania sprawozdania rocznego Trybunału za 2009 r., dotyczyła ustaleń zawartych w sprawozdaniu ze stycznia 2010 r., które nie odnosiły się do kwestii zmiany klasyfikacji spółek publicznych. Wspomniany przez Trybunał wpływ na PKB wynika ze zmiany klasyfikacji spółek publicznych, która wynika z działań ukończonych w listopadzie 2010 r. W związku z tym nie ma potrzeby ponownego rozważenia odpowiedzi Komisji na uwagę zawartą w rocznym sprawozdaniu Trybunału za rok budżetowy 2009. Korekty dotyczące danych państw członkowskich za wcześniejsze lata są monitorowane przez Komisję w kolejnych latach zgodnie z ugruntowanymi procedurami monitorowania DNB.

Dokonana przez Komisję ocena wpływu na PKB/DNB uchybień związanych z greckim deficytem budżetowym i statystykami długu publicznego powinna uwzględnić wyniki prac Komisji zakończonych w listopadzie 2010 r.

2009

W swoim sprawozdaniu rocznym za 2006 r. Trybunał zgłosił uwagi do korekty wprowadzonej do DNB Grecji (pkt 4.24–4.26) i w pkt 4.32 zalecił, aby Komisja:

a)

ustaliła zasady informowania o zmianach DNB, tak aby Komisja i Komitet DNB były uprzedzane o istotnych zmianach;

| a) | Cztery państwa członkowskie przedstawiły znaczne korekty w ich kwestionariuszach DNB i sprawozdaniach na temat jakości. W jednym przypadku (Finlandia) nie przesłano uprzedniego powiadomienia o korekcie. |
| --- | --- |

a)

Cztery państwa członkowskie przedstawiły znaczne korekty w ich kwestionariuszach DNB i sprawozdaniach na temat jakości. W jednym przypadku (Finlandia) nie przesłano uprzedniego powiadomienia o korekcie.

| a) | Komisja stale przypomina państwom członkowskim o konieczności stosowania wytycznych, zwłaszcza podczas posiedzeń Komitetu DNB i w kontaktach dwustronnych. Wprawdzie w przypadku Finlandii pełne informacje były przekazywane z wyprzedzeniem podczas posiedzeń Komitetu DNB i podczas wizyty w Finlandii dotyczącej DNB, lecz Komisja będzie nadal monitorować tę kwestię i podkreślać znaczenie przestrzegania przez państwa członkowskie procedury ustanowionej przez CMFB. |
| --- | --- |

a)

| a) | Komisja powinna podjąć odpowiednie działania, aby dopilnować regularnego stosowania wytycznych dotyczących informowania o istotnych korektach statystycznych (opracowanych przez CMFB) przez państwa członkowskie. |
| --- | --- |

a)

| b) | wdrożyła skoordynowaną politykę rewizji danych dotyczących rachunków narodowych, w tym wymóg ich regularnej analizy porównawczej; |
| --- | --- |

b)

wdrożyła skoordynowaną politykę rewizji danych dotyczących rachunków narodowych, w tym wymóg ich regularnej analizy porównawczej;

| b) | Podczas spotkania Komitetu ds. Statystyki Walutowej, Finansowej i Bilansu Płatniczego (CMFB) w styczniu 2010 r. podjęto decyzję, że Komisja (Eurostat) i Europejski Bank Centralny powinny przeprowadzić jesienią 2010 r. ocenę wpływu „polityki korygowania danych w rachunkach narodowych i bilansie płatniczym” oraz przedstawić wyniki ankiety związanej z tym badaniem na posiedzeniu CMFB w styczniu 2011 r. Jednak z uwagi na finalizację prac nad nowym projektem ESA (Europejski System Rachunków) i realizację innych zadań podjęto decyzję o przesunięciu terminu przeprowadzenia ankiety na pierwszą połowę 2011 r. i przedstawieniu wyników oceny wpływu na posiedzeniu CMFB w lipcu 2011 r. |
| --- | --- |

b)

Podczas spotkania Komitetu ds. Statystyki Walutowej, Finansowej i Bilansu Płatniczego (CMFB) w styczniu 2010 r. podjęto decyzję, że Komisja (Eurostat) i Europejski Bank Centralny powinny przeprowadzić jesienią 2010 r. ocenę wpływu „polityki korygowania danych w rachunkach narodowych i bilansie płatniczym” oraz przedstawić wyniki ankiety związanej z tym badaniem na posiedzeniu CMFB w styczniu 2011 r. Jednak z uwagi na finalizację prac nad nowym projektem ESA (Europejski System Rachunków) i realizację innych zadań podjęto decyzję o przesunięciu terminu przeprowadzenia ankiety na pierwszą połowę 2011 r. i przedstawieniu wyników oceny wpływu na posiedzeniu CMFB w lipcu 2011 r.

| b) | Brak uwag. |
| --- | --- |

b)

| b) | Trybunał zauważa, że Komisja (Eurostat) nie dokonała żadnych postępów w 2010 r. w odniesieniu do wdrażania wspólnej polityki korygowania danych w Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

b)

| c) | dopilnowała, aby wnioski z kontroli greckiego wykazu udostępniono odpowiednio wcześnie, co pozwoli wprowadzić skorygowane dane do rachunków za rok budżetowy 2007.
  W sprawozdaniach za 2007, 2008 i 2009 r. Trybunał śledził postępy osiągane w odniesieniu do tych kwestii odpowiednio w załączniku 4.2 (2007, 2008) i załączniku 2.4 (2009). |
| --- | --- |

c)

dopilnowała, aby wnioski z kontroli greckiego wykazu udostępniono odpowiednio wcześnie, co pozwoli wprowadzić skorygowane dane do rachunków za rok budżetowy 2007.

W sprawozdaniach za 2007, 2008 i 2009 r. Trybunał śledził postępy osiągane w odniesieniu do tych kwestii odpowiednio w załączniku 4.2 (2007, 2008) i załączniku 2.4 (2009).

| c) | Komisja (Eurostat) kontynuuje współpracę z krajowym urzędem statystycznym Grecji, aby móc znieść jedyne pozostałe zastrzeżenie dotyczące PKB w odniesieniu do okresu 1995–2001. |
| --- | --- |

c)

Komisja (Eurostat) kontynuuje współpracę z krajowym urzędem statystycznym Grecji, aby móc znieść jedyne pozostałe zastrzeżenie dotyczące PKB w odniesieniu do okresu 1995–2001.

| c) | Komisja (Eurostat) kontynuuje współpracę z władzami greckimi, aby doprowadzić do zniesienia jedynego pozostałego zastrzeżenia dotyczącego PNB za lata 1995–2001. |
| --- | --- |

c)

| c) | Zob. pkt 2.26, 2.27 i 2.29. |
| --- | --- |

c)

ZAŁĄCZNIK 2.5

OBLICZENIE RABATU BRYTYJSKIEGO ZA 2006 R. I LATA KOLEJNE

| 1. | Uzgodnienia dotyczące obliczania rabatu brytyjskiego w odniesieniu do 2006 r. zostały zawarte w wydanej w 2000 r. decyzji w sprawie zasobów własnych (1) oraz w dokumencie roboczym Komisji popartym przez Radę podczas przyjmowania decyzji w sprawie zasobów własnych (2). |
| --- | --- |

1.

Uzgodnienia dotyczące obliczania rabatu brytyjskiego w odniesieniu do 2006 r. zostały zawarte w wydanej w 2000 r. decyzji w sprawie zasobów własnych (1) oraz w dokumencie roboczym Komisji popartym przez Radę podczas przyjmowania decyzji w sprawie zasobów własnych (2).

| 2. | Obliczenie kwoty rabatu brytyjskiego składa się z kilku etapów. |
| --- | --- |

2.

Obliczenie kwoty rabatu brytyjskiego składa się z kilku etapów.

| 3. | Pierwszy etap polega na:






  a) | obliczeniu różnicy między:






  — | procentowym udziałem Zjednoczonego Królestwa w sumie nieograniczonych podstaw (3) VAT, a |
| --- | --- | --- | --- |

3.

Pierwszy etap polega na:

a)

obliczeniu różnicy między:

—

procentowym udziałem Zjednoczonego Królestwa w sumie nieograniczonych podstaw (3) VAT, a

| — | procentowym udziałem Zjednoczonego Królestwa w sumie wydatków na rzecz państw członkowskich; |
| --- | --- |

—

procentowym udziałem Zjednoczonego Królestwa w sumie wydatków na rzecz państw członkowskich;

| b) | pomnożeniu tak obliczonej w lit. a) różnicy przez sumę wydatków na rzecz państw członkowskich; |
| --- | --- |

b)

pomnożeniu tak obliczonej w lit. a) różnicy przez sumę wydatków na rzecz państw członkowskich;

| c) | pomnożeniu wyniku uzyskanego w lit. b) przez 0,66. |
| --- | --- |

c)

pomnożeniu wyniku uzyskanego w lit. b) przez 0,66.

| 4. | „Nieograniczone podstawy VAT” stanowiły podstawę zasobów własnych opartych na VAT stosowaną w chwili wprowadzenia rabatu brytyjskiego. |
| --- | --- |

4.

„Nieograniczone podstawy VAT” stanowiły podstawę zasobów własnych opartych na VAT stosowaną w chwili wprowadzenia rabatu brytyjskiego.

| 5. | „Wydatki na rzecz państw członkowskich” są wydatkami z budżetu Unii, które mogą być przydzielone odbiorcom w państwach członkowskich. Zatem wykluczają one wydatki dokonywane poza Unią Europejską oraz wydatki, których nie można przydzielić lub zidentyfikować. Kwota odpowiadająca wydatkom przedakcesyjnym w państwach członkowskich, które przystąpiły do Unii w 2004 r., jest odliczana od sumy wydatków na rzecz państw członkowskich. |
| --- | --- |

5.

„Wydatki na rzecz państw członkowskich” są wydatkami z budżetu Unii, które mogą być przydzielone odbiorcom w państwach członkowskich. Zatem wykluczają one wydatki dokonywane poza Unią Europejską oraz wydatki, których nie można przydzielić lub zidentyfikować. Kwota odpowiadająca wydatkom przedakcesyjnym w państwach członkowskich, które przystąpiły do Unii w 2004 r., jest odliczana od sumy wydatków na rzecz państw członkowskich.

| 6. | Drugi etap wyliczania rabatu polega na wyliczeniu „korzyści dla Zjednoczonego Królestwa” wynikających ze zmian w zasobach własnych opartych na VAT dokonanych od czasu wprowadzenia rabatu brytyjskiego (obniżenie stawki dla naliczania zasobów własnych opartych na VAT, „ograniczenie” podstaw wymiaru VAT do 50 % dochodu narodowego brutto państwa członkowskiego (DNB)) oraz z wprowadzenia czwartego zasobu własnego opartego na DNB. |
| --- | --- |

6.

Drugi etap wyliczania rabatu polega na wyliczeniu „korzyści dla Zjednoczonego Królestwa” wynikających ze zmian w zasobach własnych opartych na VAT dokonanych od czasu wprowadzenia rabatu brytyjskiego (obniżenie stawki dla naliczania zasobów własnych opartych na VAT, „ograniczenie” podstaw wymiaru VAT do 50 % dochodu narodowego brutto państwa członkowskiego (DNB)) oraz z wprowadzenia czwartego zasobu własnego opartego na DNB.

| 7. | Istotny szczegół związany z wyliczaniem rabatu brytyjskiego, ważny w kontekście krytyki zawartej w pkt 2.16, dotyczy obliczenia jednolitej stawki dla zasobów własnych opartych na VAT, stosowanej w 2006 r. Polega on na odjęciu od „maksymalnej stawki poboru zasobów” VAT (0,50 % w 2006 r.) „stawki zamrożonej”, która jako taka powiązana jest z wielkością rabatu brytyjskiego. Błąd wskazany w pkt 2.16 wynika z dodania przez Komisję „stawki zamrożonej” do „maksymalnej stawki poboru zasobów” zamiast jej odjęcia. |
| --- | --- |

7.

Istotny szczegół związany z wyliczaniem rabatu brytyjskiego, ważny w kontekście krytyki zawartej w pkt 2.16, dotyczy obliczenia jednolitej stawki dla zasobów własnych opartych na VAT, stosowanej w 2006 r. Polega on na odjęciu od „maksymalnej stawki poboru zasobów” VAT (0,50 % w 2006 r.) „stawki zamrożonej”, która jako taka powiązana jest z wielkością rabatu brytyjskiego. Błąd wskazany w pkt 2.16 wynika z dodania przez Komisję „stawki zamrożonej” do „maksymalnej stawki poboru zasobów” zamiast jej odjęcia.

| 8. | Kolejna korekta w rabacie polega na odjęciu „nadzwyczajnych zysków” w zakresie TZW. Państwa członkowskie zatrzymują 25 % dochodów z TZW; gdy rabat brytyjski został wprowadzony, poziom zatrzymania wynosił 10 %. Rabat zostaje zmniejszony w zakresie, w jakim zmniejszają się wpłaty Zjednoczonego Królestwa z zasobów własnych. |
| --- | --- |

8.

Kolejna korekta w rabacie polega na odjęciu „nadzwyczajnych zysków” w zakresie TZW. Państwa członkowskie zatrzymują 25 % dochodów z TZW; gdy rabat brytyjski został wprowadzony, poziom zatrzymania wynosił 10 %. Rabat zostaje zmniejszony w zakresie, w jakim zmniejszają się wpłaty Zjednoczonego Królestwa z zasobów własnych.

| 9. | Uzgodnienia dotyczące obliczania rabatu brytyjskiego w latach następujących po 2006 r. zostały zawarte w wydanej w 2007 r. decyzji w sprawie zasobów własnych (4) oraz w nowym dokumencie roboczym Komisji popartym przez Radę (5). Uzgodnienia dotyczące okresu po 2006 r. różnią się w niektórych aspektach od uzgodnień obowiązujących dla rabatu na 2006 r. |
| --- | --- |

9.

Uzgodnienia dotyczące obliczania rabatu brytyjskiego w latach następujących po 2006 r. zostały zawarte w wydanej w 2007 r. decyzji w sprawie zasobów własnych (4) oraz w nowym dokumencie roboczym Komisji popartym przez Radę (5). Uzgodnienia dotyczące okresu po 2006 r. różnią się w niektórych aspektach od uzgodnień obowiązujących dla rabatu na 2006 r.

| 10. | W odniesieniu do wydatków na rzecz państw członkowskich, których ogólne zasady pozostają niezmienione (w porównaniu z wydaną w 2000 r. decyzją w sprawie zasobów własnych), należy w szczególności zwrócić uwagę na dwie kwestie w kontekście krytyki wyrażonej w pkt 2.31–2.33:






  a) | dokument roboczy Komisji przewiduje, że w przypadku gdy Komisja wie, że dany odbiorca jest pośrednikiem, płatności należy przydzielać, jeśli tylko to możliwe, na rzecz państwa członkowskiego (państw członkowskich), w którym siedzibę (miejsce zamieszkania) ma beneficjent końcowy (beneficjenci końcowi), stosownie do jego (ich) udziałów w tych płatnościach; |
| --- | --- | --- |

10.

W odniesieniu do wydatków na rzecz państw członkowskich, których ogólne zasady pozostają niezmienione (w porównaniu z wydaną w 2000 r. decyzją w sprawie zasobów własnych), należy w szczególności zwrócić uwagę na dwie kwestie w kontekście krytyki wyrażonej w pkt 2.31–2.33:

a)

dokument roboczy Komisji przewiduje, że w przypadku gdy Komisja wie, że dany odbiorca jest pośrednikiem, płatności należy przydzielać, jeśli tylko to możliwe, na rzecz państwa członkowskiego (państw członkowskich), w którym siedzibę (miejsce zamieszkania) ma beneficjent końcowy (beneficjenci końcowi), stosownie do jego (ich) udziałów w tych płatnościach;

| b) | do wyliczania rabatu brytyjskiego Komisja stosuje koncepcję wydatków odpowiadających „faktycznym płatnościom” powiązanym z danym rokiem, dokonanym ze środków budżetowych na ten rok lub zrealizowanym w formie przeniesień niewykorzystanych środków na następny rok budżetowy. |
| --- | --- |

b)

do wyliczania rabatu brytyjskiego Komisja stosuje koncepcję wydatków odpowiadających „faktycznym płatnościom” powiązanym z danym rokiem, dokonanym ze środków budżetowych na ten rok lub zrealizowanym w formie przeniesień niewykorzystanych środków na następny rok budżetowy.

| 11. | Z punktów 2.31–2.33 wynika, że Komisja nie podjęła odpowiednich działań, aby przy wyliczaniu rabatu uwzględniać sumę wydatków na rzecz państw członkowskich lub aby przydzielać płatności we wszystkich możliwych przypadkach. |
| --- | --- |

11.

Z punktów 2.31–2.33 wynika, że Komisja nie podjęła odpowiednich działań, aby przy wyliczaniu rabatu uwzględniać sumę wydatków na rzecz państw członkowskich lub aby przydzielać płatności we wszystkich możliwych przypadkach.

---

(1)  Decyzja Rady 2000/597/WE, Euratom z dnia 29 września 2000 r. w sprawie systemu środków własnych Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 253 z 7.10.2000, s. 42).

(2)  Dokument roboczy Komisji w sprawie obliczania, finansowania, płatności i zapisywania w budżecie korekty nierównowagi budżetowej zgodnie z art. 4 i 5 decyzji 2000/597/WE (ref. 10646/00, addendum 2 do noty do punktu I/A z dnia 21 września 2000 r. przedstawione przez Sekretariat Generalny Rady Komitetowi Stałych Przedstawicieli/Radzie, przyjęcie decyzji Rady 2000/597/WE, Euratom w sprawie systemu zasobów własnych UE).

(3)  Zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. c) decyzji 2000/597/WE podstawa naliczania VAT brana pod uwagę w odniesieniu do zasobów własnych nie powinna przekraczać 50 % PNB (do 2001 r.)/DNB (od 2002 r.).

(4)  Zob. decyzja 2007/436/WE, Euratom.

(5)  Dokument roboczy Komisji w sprawie obliczania, finansowania, płatności i zapisywania w budżecie korekty nierównowagi budżetowej na rzecz Zjednoczonego Królestwa (ref. 9851/07, addendum 2 do noty do punktu I/A z dnia 23 maja 2007 r. przedstawione przez Sekretariat Generalny Rady Komitetowi Stałych Przedstawicieli/Radzie, przyjęcie decyzji Rady 2007/436/WE, Euratom w sprawie systemu zasobów własnych UE).

---

ROZDZIAŁ 3

Rolnictwo i zasoby naturalne

SPIS TREŚCI

Wstęp

Szczegółowa charakterystyka grupy polityk

Zakres kontroli i podejście kontrolne

Prawidłowość transakcji

Skuteczność systemów

Obszar polityki „Rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich”

Systemy związane z prawidłowością transakcji

Systemy odzyskiwania środków i korekt finansowych

Obszary polityki: „Środowisko”, „Rybołówstwo i gospodarka morska” oraz „Ochrona zdrowia i konsumentów”

Wiarygodność oświadczeń kierownictwa Komisji

Wnioski i zalecenia

Wnioski

Zalecenia

| UWAGI TRYBUNAŁU | ODPOWIEDZI KOMISJI |
| --- | --- |
| WSTĘP |
| 3.1. | W niniejszym rozdziale przedstawiono przeprowadzoną przez Trybunał szczegółową ocenę dotyczącą grupy polityk „Rolnictwo i zasoby naturalne”, która obejmuje następujące obszary polityki: 05 – „Rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich”, 07 – „Środowisko”, 11 – „Rybołówstwo i gospodarka morska” oraz 17 – „Ochrona zdrowia i konsumentów”. Najważniejsze informacje dotyczące działań objętych kontrolą oraz wydatków za 2010 r. przedstawiono w
  tabeli 3.1
  . |

UWAGI TRYBUNAŁU

ODPOWIEDZI KOMISJI

WSTĘP

3.1.

W niniejszym rozdziale przedstawiono przeprowadzoną przez Trybunał szczegółową ocenę dotyczącą grupy polityk „Rolnictwo i zasoby naturalne”, która obejmuje następujące obszary polityki: 05 – „Rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich”, 07 – „Środowisko”, 11 – „Rybołówstwo i gospodarka morska” oraz 17 – „Ochrona zdrowia i konsumentów”. Najważniejsze informacje dotyczące działań objętych kontrolą oraz wydatków za 2010 r. przedstawiono w
  tabeli 3.1
  .

Tabela 3.1 –   Rolnictwo i zasoby naturalne – najważniejsze informacje za 2010 r.

| (w mln EUR) |
| --- |
| Tytuł budżetowy | Obszar polityki | Opis | Płatności | Tryb zarządzania budżetem |
| 5 | Rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich | Wydatki administracyjne | 131 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Interwencje na rynkach rolnych | 4 314 | Dzielone |
| Pomoc bezpośrednia | 39 676 | Dzielone |
| Rozwój obszarów wiejskich | 11 483 | Dzielone |
| Środki przedakcesyjne | 14 | Zdecentralizowane |
| Inne | (7) | Dzielone |
| | 55 611 | |
| 7 | Środowisko | Wydatki administracyjne | 91 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Wydatki operacyjne | 267 | Bezpośrednie scentralizowane/Pośrednie scentralizowane |
| | 358 | |
| 11 | Gospodarka morska i rybołówstwo | Wydatki administracyjne | 40 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Wydatki operacyjne | 616 | Scentralizowane/Dzielone |
| | 656 | |
| 17 | Ochrona zdrowia i konsumentów | Wydatki administracyjne | 112 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Wydatki operacyjne | 478 | Bezpośrednie scentralizowane/Pośrednie scentralizowane |
| | 590 | |
| Wydatki administracyjne ogółem (41) | 374 | |
| Wydatki operacyjne ogółem | 56 841 | |
| w tym: — zaliczki | 851 | |
| — płatności okresowe/końcowe | 55 990 | |
| Płatności za rok ogółem | 57 215 | |
| Zobowiązania za rok ogółem | 60 992 | |
| Źródło: Sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2010. |

(w mln EUR)

Tytuł budżetowy

Obszar polityki

Opis

Płatności

Tryb zarządzania budżetem

5

Rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich

Wydatki administracyjne

131

Bezpośrednie scentralizowane

Interwencje na rynkach rolnych

4 314

Dzielone

Pomoc bezpośrednia

39 676

Dzielone

Rozwój obszarów wiejskich

11 483

Dzielone

Środki przedakcesyjne

14

Zdecentralizowane

Inne

(7)

Dzielone

55 611

7

Środowisko

Wydatki administracyjne

91

Bezpośrednie scentralizowane

Wydatki operacyjne

267

Bezpośrednie scentralizowane/Pośrednie scentralizowane

358

11

Gospodarka morska i rybołówstwo

Wydatki administracyjne

40

Bezpośrednie scentralizowane

Wydatki operacyjne

616

Scentralizowane/Dzielone

656

17

Ochrona zdrowia i konsumentów

Wydatki administracyjne

112

Bezpośrednie scentralizowane

Wydatki operacyjne

478

Bezpośrednie scentralizowane/Pośrednie scentralizowane

590

Wydatki administracyjne ogółem (41)

374

Wydatki operacyjne ogółem

56 841

w tym: — zaliczki

851

— płatności okresowe/końcowe

55 990

Płatności za rok ogółem

57 215

Zobowiązania za rok ogółem

60 992

Źródło: Sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2010.

Szczegółowa charakterystyka grupy polityk

Obszar polityki „Rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich”

| 3.2. | Cele (1) wspólnej polityki rolnej są określone w Traktacie jako: zwiększenie wydajności rolnictwa i zapewnienie w ten sposób odpowiedniego poziomu życia ludności wiejskiej, stabilizacja rynków, zagwarantowanie bezpieczeństwa dostaw oraz zapewnienie rozsądnych cen w dostawach dla konsumentów. |
| --- | --- |

3.2.

Cele (1) wspólnej polityki rolnej są określone w Traktacie jako: zwiększenie wydajności rolnictwa i zapewnienie w ten sposób odpowiedniego poziomu życia ludności wiejskiej, stabilizacja rynków, zagwarantowanie bezpieczeństwa dostaw oraz zapewnienie rozsądnych cen w dostawach dla konsumentów.

| 3.3. | Wydatki na wspólną politykę rolną są finansowane z budżetu UE głównie za pomocą dwóch funduszy (2): Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG), przeznaczonego w całości na finansowanie środków rynkowych i pomocy bezpośredniej UE (3), oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), przeznaczonego w różnym stopniu na finansowanie programów rozwoju obszarów wiejskich. |
| --- | --- |

3.3.

Wydatki na wspólną politykę rolną są finansowane z budżetu UE głównie za pomocą dwóch funduszy (2): Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG), przeznaczonego w całości na finansowanie środków rynkowych i pomocy bezpośredniej UE (3), oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), przeznaczonego w różnym stopniu na finansowanie programów rozwoju obszarów wiejskich.

| 3.4. | Główne działania finansowane z EFRG (43 990 mln euro) to:






  — | pomoc bezpośrednia – „system płatności jednolitych” (SPJ). Płatności w ramach SPJ są oparte na „uprawnieniach do płatności” (4): każde z tych uprawnień jest aktywowane wraz z zadeklarowaniem przez rolnika jednego hektara gruntów kwalifikowalnych. W 2010 r. wydatki w ramach systemu SPJ wyniosły 29 070 mln euro (73 % pomocy bezpośredniej), |
| --- | --- | --- |

3.4.

Główne działania finansowane z EFRG (43 990 mln euro) to:

—

pomoc bezpośrednia – „system płatności jednolitych” (SPJ). Płatności w ramach SPJ są oparte na „uprawnieniach do płatności” (4): każde z tych uprawnień jest aktywowane wraz z zadeklarowaniem przez rolnika jednego hektara gruntów kwalifikowalnych. W 2010 r. wydatki w ramach systemu SPJ wyniosły 29 070 mln euro (73 % pomocy bezpośredniej),

| — | system pomocy bezpośredniej „system jednolitej płatności obszarowej” (JPO): dotyczy on wypłaty jednolitych kwot na jeden kwalifikujący się hektar gruntów rolnych i jest obecnie stosowany w dziesięciu nowych państwach członkowskich (5), a w 2010 r. wydatki w jego ramach wyniosły 4 460 mln euro (11 % pomocy bezpośredniej), |
| --- | --- |

—

system pomocy bezpośredniej „system jednolitej płatności obszarowej” (JPO): dotyczy on wypłaty jednolitych kwot na jeden kwalifikujący się hektar gruntów rolnych i jest obecnie stosowany w dziesięciu nowych państwach członkowskich (5), a w 2010 r. wydatki w jego ramach wyniosły 4 460 mln euro (11 % pomocy bezpośredniej),

| — | inne systemy pomocy bezpośredniej„płatności bezpośrednie powiązane z wielkością produkcji” związane z określonymi rodzajami produkcji rolnej. W 2010 r. wydatki w ramach tych systemów wyniosły 6 146 mln euro (16 % pomocy bezpośredniej), |
| --- | --- |

—

inne systemy pomocy bezpośredniej„płatności bezpośrednie powiązane z wielkością produkcji” związane z określonymi rodzajami produkcji rolnej. W 2010 r. wydatki w ramach tych systemów wyniosły 6 146 mln euro (16 % pomocy bezpośredniej),

| — | działania interwencyjne na rynkach rolnych – podstawowe działania to: składowanie interwencyjne i refundacje wywozowe (oba te działania tracą w ostatnich latach na znaczeniu), a także inne działania, takie jak programy wspierania sektora winiarskiego, programy w zakresie owoców, warzyw i żywności (w łącznej kwocie 4 314 mln euro w 2010 r.). |
| --- | --- |

—

działania interwencyjne na rynkach rolnych – podstawowe działania to: składowanie interwencyjne i refundacje wywozowe (oba te działania tracą w ostatnich latach na znaczeniu), a także inne działania, takie jak programy wspierania sektora winiarskiego, programy w zakresie owoców, warzyw i żywności (w łącznej kwocie 4 314 mln euro w 2010 r.).

| 3.5. | Z EFRROW współfinansowane są wydatki na rozwój obszarów wiejskich, które obejmują wiele działań, takich jak programy rolnośrodowiskowe, wyrównania za gospodarowanie na obszarach o niekorzystnych warunkach, inwestycje w gospodarstwach rolnych oraz inwestycje infrastrukturalne na obszarach wiejskich (11 497 mln euro) (6). |
| --- | --- |

3.5.

Z EFRROW współfinansowane są wydatki na rozwój obszarów wiejskich, które obejmują wiele działań, takich jak programy rolnośrodowiskowe, wyrównania za gospodarowanie na obszarach o niekorzystnych warunkach, inwestycje w gospodarstwach rolnych oraz inwestycje infrastrukturalne na obszarach wiejskich (11 497 mln euro) (6).

| 3.6. | W ramach wszystkich systemów pomocy bezpośredniej EFRG (7) oraz niektórych systemów pomocy EFRROW beneficjenci pomocy UE są prawnie zobowiązani do spełnienia wymogów zasady wzajemnej zgodności, które odnoszą się do ochrony środowiska naturalnego, zdrowia publicznego, zdrowia zwierząt i roślin, dobrostanu zwierząt (podstawowe wymogi w zakresie zarządzania) oraz do utrzymywania gruntów w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska (DKR) (8). Przepisy UE stanowią, że w przypadku nieprzestrzegania tych wymogów stosuje się obniżki lub wyłączenia (9) w odniesieniu do całkowitej kwoty dopłat bezpośrednich, przyznanej danemu rolnikowi w wyniku rozpatrzenia wniosku pomocowego złożonego przez niego w roku kalendarzowym, w którym dokonano ustalenia. |
| --- | --- |

3.6.

W ramach wszystkich systemów pomocy bezpośredniej EFRG (7) oraz niektórych systemów pomocy EFRROW beneficjenci pomocy UE są prawnie zobowiązani do spełnienia wymogów zasady wzajemnej zgodności, które odnoszą się do ochrony środowiska naturalnego, zdrowia publicznego, zdrowia zwierząt i roślin, dobrostanu zwierząt (podstawowe wymogi w zakresie zarządzania) oraz do utrzymywania gruntów w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska (DKR) (8). Przepisy UE stanowią, że w przypadku nieprzestrzegania tych wymogów stosuje się obniżki lub wyłączenia (9) w odniesieniu do całkowitej kwoty dopłat bezpośrednich, przyznanej danemu rolnikowi w wyniku rozpatrzenia wniosku pomocowego złożonego przez niego w roku kalendarzowym, w którym dokonano ustalenia.

| 3.6. | Obniżki i wyłączenia stosuje się wyłącznie, jeśli nieprzestrzeganie wymogów wynika z działania lub zaniechania, które można przypisać bezpośrednio rolnikom i wyłącznie w przypadku, jeśli ma ono poważniejszy charakter. |
| --- | --- |

3.6.

| 3.7. | Do otrzymania pomocy obszarowej UE kwalifikują się wyłącznie rolnicy. Rolnik jest zdefiniowany jako osoba fizyczna lub prawna prowadząca działalność rolniczą, która oznacza produkcję, hodowlę lub uprawę produktów rolnych, włączając w to zbiory, dojenie, chów zwierząt oraz utrzymywanie zwierząt do celów gospodarskich lub utrzymywanie gruntów w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska (10). Minimalnym warunkiem kwalifikowalności wnioskodawcy do otrzymania pomocy jest utrzymywanie gruntów w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska. |
| --- | --- |

3.7.

Do otrzymania pomocy obszarowej UE kwalifikują się wyłącznie rolnicy. Rolnik jest zdefiniowany jako osoba fizyczna lub prawna prowadząca działalność rolniczą, która oznacza produkcję, hodowlę lub uprawę produktów rolnych, włączając w to zbiory, dojenie, chów zwierząt oraz utrzymywanie zwierząt do celów gospodarskich lub utrzymywanie gruntów w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska (10). Minimalnym warunkiem kwalifikowalności wnioskodawcy do otrzymania pomocy jest utrzymywanie gruntów w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska.

| 3.8. | Wydatki w ramach obu funduszy są realizowane przez około 80 (11) krajowych lub regionalnych agencji płatniczych w 27 państwach członkowskich. Za dokonywanie płatności na rzecz beneficjentów odpowiadają agencje płatnicze, które przedtem muszą upewnić się co do kwalifikowalności wniosków o pomoc, bądź bezpośrednio, bądź za pomocą oddelegowanych organów. Rozliczenia i dokumentacja płatności agencji płatniczych są badane przez niezależne organy kontroli (jednostki certyfikujące), które składają sprawozdanie Komisji w lutym następnego roku. |
| --- | --- |

3.8.

Wydatki w ramach obu funduszy są realizowane przez około 80 (11) krajowych lub regionalnych agencji płatniczych w 27 państwach członkowskich. Za dokonywanie płatności na rzecz beneficjentów odpowiadają agencje płatnicze, które przedtem muszą upewnić się co do kwalifikowalności wniosków o pomoc, bądź bezpośrednio, bądź za pomocą oddelegowanych organów. Rozliczenia i dokumentacja płatności agencji płatniczych są badane przez niezależne organy kontroli (jednostki certyfikujące), które składają sprawozdanie Komisji w lutym następnego roku.

| 3.8. | Zgodnie z art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 885/2006 oprócz sprawozdań finansowych, jednostki certyfikujące corocznie kontrolują również wewnętrzne procedury kontrolne agencji płatniczych. |
| --- | --- |

3.8.

Obszary polityki: „Środowisko”, „Rybołówstwo i gospodarka morska” oraz „Ochrona zdrowia i konsumentów”

| 3.9. | Polityka UE w zakresie ochrony środowiska ma przyczyniać się do ochrony i poprawy środowiska naturalnego, zdrowia publicznego i racjonalnego wykorzystania zasobów naturalnych, także na szczeblu międzynarodowym. Instrument finansowy na rzecz środowiska (LIFE) (12) jest najważniejszym instrumentem finansowania (wydatki w kwocie 205 mln euro w 2010 r.) i obejmuje wkład UE w projekty prowadzone w państwach członkowskich na rzecz przyrody i różnorodności biologicznej, jak również polityki środowiskowej, zarządzania, informacji i komunikacji w tym obszarze. |
| --- | --- |

3.9.

Polityka UE w zakresie ochrony środowiska ma przyczyniać się do ochrony i poprawy środowiska naturalnego, zdrowia publicznego i racjonalnego wykorzystania zasobów naturalnych, także na szczeblu międzynarodowym. Instrument finansowy na rzecz środowiska (LIFE) (12) jest najważniejszym instrumentem finansowania (wydatki w kwocie 205 mln euro w 2010 r.) i obejmuje wkład UE w projekty prowadzone w państwach członkowskich na rzecz przyrody i różnorodności biologicznej, jak również polityki środowiskowej, zarządzania, informacji i komunikacji w tym obszarze.

| 3.10. | Europejski Fundusz Rybacki (13) (EFF) jest głównym instrumentem (wydatki (14) w kwocie 395 mln euro w 2010 r.) w obszarze polityki „Rybołówstwo i gospodarka morska”. W wyznaczonej dla niej dziedzinie wspólna polityka rybołówstwa zakłada te same cele co wspólna polityka rolna (zob. pkt 3.2). |
| --- | --- |

3.10.

Europejski Fundusz Rybacki (13) (EFF) jest głównym instrumentem (wydatki (14) w kwocie 395 mln euro w 2010 r.) w obszarze polityki „Rybołówstwo i gospodarka morska”. W wyznaczonej dla niej dziedzinie wspólna polityka rybołówstwa zakłada te same cele co wspólna polityka rolna (zob. pkt 3.2).

| 3.11. | W obszarze „Ochrona zdrowia i konsumentów” UE przyczynia się z jednej strony do ochrony zdrowia ludzkiego, zwierząt i roślin, a z drugiej strony – do ochrony dobra konsumentów (wydatki w kwocie 478 mln euro w 2010 r.). |
| --- | --- |

3.11.

W obszarze „Ochrona zdrowia i konsumentów” UE przyczynia się z jednej strony do ochrony zdrowia ludzkiego, zwierząt i roślin, a z drugiej strony – do ochrony dobra konsumentów (wydatki w kwocie 478 mln euro w 2010 r.).

Zaliczki i płatności okresowe/końcowe

| 3.12. | W przypadku EFRG wydatki stanowią głównie dokonywane przez UE zwroty (płatności okresowe/końcowe) dotacji wypłacanych rolnikom i innym beneficjentom przez dane państwo członkowskie. |
| --- | --- |

3.12.

W przypadku EFRG wydatki stanowią głównie dokonywane przez UE zwroty (płatności okresowe/końcowe) dotacji wypłacanych rolnikom i innym beneficjentom przez dane państwo członkowskie.

| 3.13. | W 2010 r. wszystkie płatności w ramach EFFROW dotyczyły zaliczek i płatności okresowych. W przypadku EFF dokonano tylko płatności okresowych. |
| --- | --- |

3.13.

W 2010 r. wszystkie płatności w ramach EFFROW dotyczyły zaliczek i płatności okresowych. W przypadku EFF dokonano tylko płatności okresowych.

| 3.14. | Płatności w obszarze „Ochrona zdrowia i konsumentów” nie obejmują zaliczek, a państwa członkowskie otrzymują zwrot kosztów na podstawie zadeklarowanych wydatków. W obszarze „Środowiska” przewiduje się prefinansowanie w wysokości do 40 % wkładu UE w projekt LIFE, zgodnie z umową o dotację. |
| --- | --- |

3.14.

Płatności w obszarze „Ochrona zdrowia i konsumentów” nie obejmują zaliczek, a państwa członkowskie otrzymują zwrot kosztów na podstawie zadeklarowanych wydatków. W obszarze „Środowiska” przewiduje się prefinansowanie w wysokości do 40 % wkładu UE w projekt LIFE, zgodnie z umową o dotację.

Znaczne ograniczenie środków na płatności – EFRROW

| 3.15. | W obszarze EFRROW środki na płatności zostały zmniejszone o 1 160 mln euro (około 9 % początkowych środków na płatności) na koniec 2010 r. (15), głównie na skutek spowolnienia w wydatkowaniu środków przez państwa członkowskie spowodowanego trudnościami w zapewnianiu krajowej części finansowania w obecnej sytuacji gospodarczej. |
| --- | --- |

3.15.

W obszarze EFRROW środki na płatności zostały zmniejszone o 1 160 mln euro (około 9 % początkowych środków na płatności) na koniec 2010 r. (15), głównie na skutek spowolnienia w wydatkowaniu środków przez państwa członkowskie spowodowanego trudnościami w zapewnianiu krajowej części finansowania w obecnej sytuacji gospodarczej.

Zakres kontroli i podejście kontrolne

| 3.16. | Ogólne podejście kontrolne i metodykę kontroli Trybunału przedstawiono w
  załączniku 1.1
  ,
  część 2
  . W odniesieniu do kontroli grupy polityk „Rolnictwo i zasoby naturalne” należy odnotować następujące kwestie:






  — | badaniu poddano próbę 238 płatności, w tym 146 płatności w ramach EFRG, 80 płatności w ramach EFRROW oraz 12 płatności w obszarach „Środowisko”, „Rybołówstwo i gospodarka morska” i „Ochrona zdrowia i konsumentów”; wszystkie płatności były płatnościami okresowymi i końcowymi, |
| --- | --- | --- |

3.16.

Ogólne podejście kontrolne i metodykę kontroli Trybunału przedstawiono w
  załączniku 1.1
  ,
  część 2
  . W odniesieniu do kontroli grupy polityk „Rolnictwo i zasoby naturalne” należy odnotować następujące kwestie:

—

badaniu poddano próbę 238 płatności, w tym 146 płatności w ramach EFRG, 80 płatności w ramach EFRROW oraz 12 płatności w obszarach „Środowisko”, „Rybołówstwo i gospodarka morska” i „Ochrona zdrowia i konsumentów”; wszystkie płatności były płatnościami okresowymi i końcowymi,

| — | ocena systemów obejmowała w przypadku EFRG kontrole systemów IACS, dobranych poprzez połączenie kryteriów istotności, ryzyka i losowości (próbkowanie według jednostek pieniężnych – MUS), w pięciu agencjach płatniczych w trzech państwach członkowskich stosujących SPJ: w Niemczech (Saksonia i Dolna Saksonia), Hiszpanii (Kastylia-La Mancha i Estremadura) i Zjednoczonym Królestwie (Walia), a w jednym państwie członkowskim (Francja) zbadano system kontroli dotyczący restrukturyzacji sektora cukru. W przypadku obszaru „Rozwój obszarów wiejskich” Trybunał losowo dobrał i zbadał systemu nadzoru i kontroli w Niemczech (Meklemburgia-Pomorze Przednie), Zjednoczonym Królestwie (Szkocja), Rumunii, Polsce, Portugalii, we Włoszech (Toskania), na Łotwie i we Francji. W przypadku obszaru „Środowisko” Trybunał zbadał system kontroli wewnętrznej DG ENV, |
| --- | --- |

—

ocena systemów obejmowała w przypadku EFRG kontrole systemów IACS, dobranych poprzez połączenie kryteriów istotności, ryzyka i losowości (próbkowanie według jednostek pieniężnych – MUS), w pięciu agencjach płatniczych w trzech państwach członkowskich stosujących SPJ: w Niemczech (Saksonia i Dolna Saksonia), Hiszpanii (Kastylia-La Mancha i Estremadura) i Zjednoczonym Królestwie (Walia), a w jednym państwie członkowskim (Francja) zbadano system kontroli dotyczący restrukturyzacji sektora cukru. W przypadku obszaru „Rozwój obszarów wiejskich” Trybunał losowo dobrał i zbadał systemu nadzoru i kontroli w Niemczech (Meklemburgia-Pomorze Przednie), Zjednoczonym Królestwie (Szkocja), Rumunii, Polsce, Portugalii, we Włoszech (Toskania), na Łotwie i we Francji. W przypadku obszaru „Środowisko” Trybunał zbadał system kontroli wewnętrznej DG ENV,

| — | w przypadku trzech agencji płatniczych (w Grecji, Bułgarii i Rumunii) podjęto działania następcze w związku z uchybieniami dotyczącymi systemu identyfikacji działek rolnych oraz przeprowadzono kontrole na miejscu udokumentowane w ramach DAS za 2008 i 2009 r., |
| --- | --- |

—

w przypadku trzech agencji płatniczych (w Grecji, Bułgarii i Rumunii) podjęto działania następcze w związku z uchybieniami dotyczącymi systemu identyfikacji działek rolnych oraz przeprowadzono kontrole na miejscu udokumentowane w ramach DAS za 2008 i 2009 r.,

| — | oprócz kontroli wyżej wymienionych płatności i systemów w przypadku Niderlandów i Republiki Czeskiej przeprowadzono skoordynowane kontrole wraz z niderlandzkimi i czeskimi najwyższymi organami kontroli. W Niderlandach badaniu poddano dodatkową próbę 55 płatności, w tym 53 płatności dokonane w związku z działaniami EFRG i dwie związane z wydatkami na rozwój obszarów wiejskich, oraz przeprowadzono ocenę odpowiednich systemów nadzoru i kontroli. W Republice Czeskiej badaniu poddano 30 płatności związanych z czterema działaniami w ramach programu rozwoju obszarów wiejskich oraz przeprowadzono ocenę odpowiednich systemów nadzoru i kontroli. Wyniki badania dodatkowych prób uwzględniono przy wyliczaniu poziomu błędu (16), |
| --- | --- |

—

oprócz kontroli wyżej wymienionych płatności i systemów w przypadku Niderlandów i Republiki Czeskiej przeprowadzono skoordynowane kontrole wraz z niderlandzkimi i czeskimi najwyższymi organami kontroli. W Niderlandach badaniu poddano dodatkową próbę 55 płatności, w tym 53 płatności dokonane w związku z działaniami EFRG i dwie związane z wydatkami na rozwój obszarów wiejskich, oraz przeprowadzono ocenę odpowiednich systemów nadzoru i kontroli. W Republice Czeskiej badaniu poddano 30 płatności związanych z czterema działaniami w ramach programu rozwoju obszarów wiejskich oraz przeprowadzono ocenę odpowiednich systemów nadzoru i kontroli. Wyniki badania dodatkowych prób uwzględniono przy wyliczaniu poziomu błędu (16),

| — | jeżeli chodzi o zasadę wzajemnej zgodności, Trybunał ograniczył swoje badanie do przestrzegania wymogów w zakresie dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska (minimalna pokrywa glebowa, przeciwdziałanie wkraczaniu niepożądanej roślinności na użytki rolne), co do których można uzyskać dowody i wyciągnąć wniosek w trakcie wizyty kontrolnej. Niektóre podstawowe wymogi w zakresie zarządzania (identyfikacja i rejestracja zwierząt) były badane w odniesieniu do płatności EFRROW. Ponadto w kontekście kontroli systemowych Trybunał poddał analizie realizację standardów w zakresie dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska na szczeblu krajowym oraz systemy kontroli stosowane przez państwa członkowskie. Wykryte niezgodności nie są obecnie brane pod uwagę przy obliczaniu poziomu błędu, |
| --- | --- |

—

jeżeli chodzi o zasadę wzajemnej zgodności, Trybunał ograniczył swoje badanie do przestrzegania wymogów w zakresie dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska (minimalna pokrywa glebowa, przeciwdziałanie wkraczaniu niepożądanej roślinności na użytki rolne), co do których można uzyskać dowody i wyciągnąć wniosek w trakcie wizyty kontrolnej. Niektóre podstawowe wymogi w zakresie zarządzania (identyfikacja i rejestracja zwierząt) były badane w odniesieniu do płatności EFRROW. Ponadto w kontekście kontroli systemowych Trybunał poddał analizie realizację standardów w zakresie dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska na szczeblu krajowym oraz systemy kontroli stosowane przez państwa członkowskie. Wykryte niezgodności nie są obecnie brane pod uwagę przy obliczaniu poziomu błędu,

| — | przegląd oświadczeń kierownictwa Komisji uwzględniał roczne sprawozdania z działalności DG AGRI, DG CLIMA, DG ENV, DG MARE i DG SANCO, |
| --- | --- |

—

przegląd oświadczeń kierownictwa Komisji uwzględniał roczne sprawozdania z działalności DG AGRI, DG CLIMA, DG ENV, DG MARE i DG SANCO,

| — | ponadto, aby ocenić podstawy wydawania przez Komisję decyzji dotyczących finansowego rozliczenia rachunków, Trybunał dokonał przeglądu 61 poświadczeń wydanych przez jednostki certyfikujące oraz ich sprawozdania dotyczące 56 agencji płatniczych. |
| --- | --- |

—

ponadto, aby ocenić podstawy wydawania przez Komisję decyzji dotyczących finansowego rozliczenia rachunków, Trybunał dokonał przeglądu 61 poświadczeń wydanych przez jednostki certyfikujące oraz ich sprawozdania dotyczące 56 agencji płatniczych.

PRAWIDŁOWOŚĆ TRANSAKCJI

| 3.17. | Zestawienie wyników badania transakcji przedstawiono w
  załączniku 3.1
  . Na podstawie badania próby transakcji Trybunał stwierdził, iż 37 % z nich zawiera błędy. Według szacunków Trybunału najbardziej prawdopodobny poziom błędu wynikający z badania transakcji wynosi 2,3 % (17). Ponadto Trybunał wykrył nieprawidłowe zaliczki wypłacone państwom członkowskim w wysokości 401 mln euro (co odpowiada 0,7 % wszystkich płatności za rok), wypłacone przez Komisję (zob. pkt 3.22) (18). |
| --- | --- |

3.17.

Zestawienie wyników badania transakcji przedstawiono w
  załączniku 3.1
  . Na podstawie badania próby transakcji Trybunał stwierdził, iż 37 % z nich zawiera błędy. Według szacunków Trybunału najbardziej prawdopodobny poziom błędu wynikający z badania transakcji wynosi 2,3 % (17). Ponadto Trybunał wykrył nieprawidłowe zaliczki wypłacone państwom członkowskim w wysokości 401 mln euro (co odpowiada 0,7 % wszystkich płatności za rok), wypłacone przez Komisję (zob. pkt 3.22) (18).

| 3.17. | Wnioski Trybunału dotyczące obszaru polityki „Rolnictwo i zasoby naturalne” potwierdzają pozytywną tendencję, że w ostatnich latach najbardziej prawdopodobny poziom błędu zbliża się do progu istotności wynoszącego 2 %. Komisja pragnie również zauważyć, że w przypadku wydatków EFRG, które w 2010 r. stanowiły 77 % wydatków całkowitych tego rozdziału, najbardziej prawdopodobny poziom błędu jest znacznie poniżej progu istotności. W przypadku płatności bezpośrednich objętych systemem IACS poziom ten jest nawet niższy.

  Ponadto ryzyko dla budżetu UE jest odpowiednio zabezpieczone poprzez procedurę rozliczania zgodności.


  Zaliczki w wysokości 401 mln EUR nie stanowią nieprawidłowych płatności na rzecz beneficjentów końcowych. Ponadto prowadzony jest obecnie proces odzyskania powyższych kwot, który powinien zakończyć się pod koniec 2011 r. |
| --- | --- |

3.17.

Ponadto ryzyko dla budżetu UE jest odpowiednio zabezpieczone poprzez procedurę rozliczania zgodności.

Zaliczki w wysokości 401 mln EUR nie stanowią nieprawidłowych płatności na rzecz beneficjentów końcowych. Ponadto prowadzony jest obecnie proces odzyskania powyższych kwot, który powinien zakończyć się pod koniec 2011 r.

| 3.18. | Kontrola Trybunału potwierdziła wyniki z lat poprzednich – częstość i skutki błędów w płatnościach nie rozkładają się równomiernie między wszystkie obszary polityki. Trybunał odnotowuje, że wydatki na rozwój obszarów wiejskich są najbardziej narażone na błędy. W płatnościach bezpośrednich objętych IACS natomiast nie stwierdzono istotnego poziomu błędu. |
| --- | --- |

3.18.

Kontrola Trybunału potwierdziła wyniki z lat poprzednich – częstość i skutki błędów w płatnościach nie rozkładają się równomiernie między wszystkie obszary polityki. Trybunał odnotowuje, że wydatki na rozwój obszarów wiejskich są najbardziej narażone na błędy. W płatnościach bezpośrednich objętych IACS natomiast nie stwierdzono istotnego poziomu błędu.

| 3.18. | Komisja podziela opinię Trybunału, że niektóre obszary wydatków na rozwój obszarów wiejskich są bardziej narażone na błędy. Komisja uważa jednak, że systemy nadzoru i kontroli są stale usprawniane. Komisja uważa więc, że w rezultacie poziom błędu zmniejsza się w tych obszarach. |
| --- | --- |

3.18.

| 3.19. | W przypadku EFRG w zbadanej próbie 146 transakcji 39 (27 %) zawierało błędy. Wśród tych transakcji w 29 (74 %) przypadkach stwierdzono błędy kwantyfikowalne. W przypadku wydatków na „Rozwój obszarów wiejskich” w próbie 80 transakcji 40 (50 %) zawierało błędy. Wśród tych transakcji w 21 (52 %) przypadkach stwierdzono błędy kwantyfikowalne. W przypadku obszarów „Środowisko”, „Rybołówstwo i gospodarka morska” oraz „Ochrona zdrowia i konsumentów” w zbadanej próbie 12 transakcji osiem (67 %) zawierało błędy. Z tych transakcji w czterech (50 %) przypadkach stwierdzono błędy kwantyfikowalne. |
| --- | --- |

3.19.

W przypadku EFRG w zbadanej próbie 146 transakcji 39 (27 %) zawierało błędy. Wśród tych transakcji w 29 (74 %) przypadkach stwierdzono błędy kwantyfikowalne. W przypadku wydatków na „Rozwój obszarów wiejskich” w próbie 80 transakcji 40 (50 %) zawierało błędy. Wśród tych transakcji w 21 (52 %) przypadkach stwierdzono błędy kwantyfikowalne. W przypadku obszarów „Środowisko”, „Rybołówstwo i gospodarka morska” oraz „Ochrona zdrowia i konsumentów” w zbadanej próbie 12 transakcji osiem (67 %) zawierało błędy. Z tych transakcji w czterech (50 %) przypadkach stwierdzono błędy kwantyfikowalne.

| 3.19. | Komisja odnotowuje, że większość błędów kwantyfikowalnych to stosunkowo mało istotne pod względem finansowym błędy, które dotyczą głównie drobnych różnic przy ponownym pomiarze działek przeprowadzonym przez Trybunał (zob. pkt 3.20). |
| --- | --- |

3.19.

| 3.20. | W 2010 r. wśród transakcji zawierających błędy w 54 (62 %) przypadkach stwierdzono błędy kwantyfikowalne dotyczące kwalifikowalności, a w większości dokładności (97 % w EFRG i 52 % w EFRROW), głównie spowodowane zawyżaniem deklarowanych powierzchni kwalifikowalnych. |
| --- | --- |

3.20.

W 2010 r. wśród transakcji zawierających błędy w 54 (62 %) przypadkach stwierdzono błędy kwantyfikowalne dotyczące kwalifikowalności, a w większości dokładności (97 % w EFRG i 52 % w EFRROW), głównie spowodowane zawyżaniem deklarowanych powierzchni kwalifikowalnych.

| 3.21. | Przykłady błędów kwalifikowalności stwierdzonych przez Trybunał przedstawiono poniżej (zob. przykład 3.1): |
| --- | --- |

3.21.

Przykłady błędów kwalifikowalności stwierdzonych przez Trybunał przedstawiono poniżej (zob. przykład 3.1):

Przykład błędu kwalifikowalności w przypadku EFRG

Na rzecz władz krajowych państwa członkowskiego dokonano płatności w kwocie 4,3 mln euro za 1 965 ton masła objętego interwencją (19), dostarczonego jako forma płatności (towar wymienny) dla zwycięskich oferentów (20) w drugim państwie członkowskim w ramach programu pomocy żywnościowej UE dla osób najbardziej potrzebujących. W zamian za masło zwycięscy oferenci (podmioty gospodarcze) mieli dostarczyć różne rodzaje sera i innych przetworów mlecznych dla osób najbardziej potrzebujących.

Obowiązujące przepisy UE (21) stanowią, że podmiot gospodarczy nie może wprowadzić masła do obrotu w państwie członkowskim, w którym zostało ono objęte interwencją, lecz przewieźć produkt do drugiego państwa członkowskiego: celem tego wymogu jest zapobieganie temu, aby masło wracało do państwa członkowskiego, w którym zostało zakupione w ramach interwencji do celów zarządzania rynkiem (22). Masło objęte interwencją przewieziono do granicy drugiego państwa członkowskiego (23), gdzie dokonano formalności związanych z dokumentami kontrolnymi UE. Większość masła nie została jednak wyładowana, lecz natychmiast przewieziona z powrotem do pierwszego państwa członkowskiego, w którym zostało ono wystawione na sprzedaż na rynku krajowym, co stanowi obejście przepisów UE (24).

Przykład błędu kwalifikowalności w przypadku EFRG

Komisja uważa, że cel tego programu, tzn. nieodpłatne dostawy żywności dla osób najbardziej potrzebujących, został w pełni osiągnięty w tym przypadku, a wartość sera i masła przekazana tym osobom przekroczyła wartość obciążenia finansowego dla budżetu UE. Komisja uważa ponadto, że przykład ten dotyczy głównie skuteczności konkretnej zasady w programie na 2009 r., na podstawie której, tak jak w opisanym przypadku, ponowne wprowadzenie produktów do obrotu w pierwszym państwie członkowskim przez inny podmiot nie jest zabronione, zgodnie z zasadą swobodnego przepływu towarów. Dlatego też, mimo iż podstawowy cel tej zasady nie został w pełni osiągnięty, Komisja nie widzi podstawy do odzyskania wymienionej kwoty.

Problem ten występuje tylko w programie w 2009 r., ponieważ następne programy nie zawierały podobnych zasad.

Komisja rozważy jednak możliwości zwiększenia przejrzystości umów barterowych, stanowiących podstawowy element programu pomocy żywnościowej dla osób najbardziej potrzebujących, który Komisja ma zamiar kontynuować w przyszłości.

Przykład błędu dokładności w przypadku EFRG

Trybunał ustalił, że na rzecz około 12 500 indywidualnych beneficjentów dokonano płatności SPJ na podstawie nieaktualnego systemu identyfikacji działek rolnych, czego skutkiem było zawyżenie płatności o 11 mln euro. Wbrew przepisom UE władze krajowe postanowiły obciążyć tą kwotą budżet krajowy, zamiast odzyskać zawyżone płatności od rolników, przez co przyznały niezatwierdzoną pomoc państwa. Poszczególne płatności dla rolników są zawyżone, a zatem nieprawidłowe.

Przykład błędu dokładności w przypadku EFRG

Komisja zdaje sobie sprawę z niedokładności wspomnianego systemu identyfikacji działek rolnych i stara się rozwiązać ten problem poprzez procedury rozliczania zgodności. Należy jednak zauważyć, że zgodnie z art. 73 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 796/2004 rolnik nie jest zobowiązany do zwrotu płatności, jeśli płatność została wypłacona ze względu na błąd właściwego organu lub innego organu oraz gdy rolnik nie byłby w stanie w sposób racjonalny odkryć tego błędu. Decyzja władz krajowych o obciążeniu budżetu krajowego zagwarantowała jednak, że żadne nienależne wydatki nie zostały sfinansowane z budżetu UE.

Przykłady błędu kwalifikowalności w przypadku EFRROW

Nieprzestrzeganie przepisów o zamówieniach publicznych: Realizowany w ramach EFRROW projekt budowy ścieżki rowerowej, w którym beneficjent udzielił zamówienia na część robót z wolnej ręki. Ze względu na brak procedury udzielania zamówień publicznych część płatności związana z tym zamówieniem jest nieprawidłowa.

Nieprzestrzeganie konkretnych kryteriów kwalifikowalności: Płatności dokonano w ramach działania dotyczącego rozwoju obszarów wiejskich, którym było „podwyższanie wartości gospodarczej lasów”. Celem projektu było zmniejszenie gęstości zadrzewienia lasu, aby poprawić jakość, a zatem wartość drewna. Beneficjent musiał spełnić dwa kryteria kwalifikowalności: 1. gęstość zadrzewienia przed przerzedzeniem powinna wynosić co najmniej 800 pni na hektar; oraz 2. prace powinny zostać przeprowadzone pomiędzy październikiem a styczniem, aby ograniczyć zagrożenie dla zdrowia roślin. Te dwa kryteria kwalifikowalności nie zostały spełnione: gęstość zadrzewienia przed przerzedzeniem wynosiła 600 pni na hektar, a prace przeprowadzono pomiędzy marcem a majem. W związku z tym płatność jest nieprawidłowa.

Przykład błędu kwalifikowalności w przypadku EFRROW

Nieprzestrzeganie przepisów o zamówieniach publicznych:

Komisja podejmie dalsze kroki w tej sprawie poprzez procedurę rozliczania zgodności.

Nieprzestrzeganie konkretnych kryteriów kwalifikowalności:

Komisja pragnie zauważyć, że kryterium kwalifikowalności dotyczące okresu przeprowadzenia prac zostało ustalone przez władze regionalne bez dokonania odpowiedniej oceny dotyczącej uzasadnienia oraz skutków. W momencie ustalania konkretnych kryteriów kwalifikowalności na poziomie regionalnym, wychodzących poza kryteria ustalone na poziomie krajowym, zaleca ona państwom członkowskim stosowanie przejrzystych procedur, włączających wszystkie zainteresowanych strony.

Przykład błędu w obszarze polityki „Środowisko”, „Rybołówstwo i gospodarka morska” oraz „Ochrona zdrowia i konsumentów”

DG ENV nieprawidłowo odliczyła kwalifikowalne koszty personelu w przypadku projektu LIFE III. Częściowo zrównoważono to nieprawidłowym zatwierdzeniem wynagrodzeń wypłaconych poza kwalifikowalnym okresem projektu. Ponadto dokumenty poświadczające zadeklarowane wydatki były niekompletne.

| 3.22. | W latach 2007–2009 Rada podjęła kilka decyzji o podwyższeniu budżetu przeznaczonego na rozwój obszarów wiejskich o 5,43 mld euro głównie w celu sprostania „nowym wyzwaniom” (np. zmianie klimatu, ochronie różnorodności biologicznej itd.). W ramach tej kwoty 3 mld euro to środki przesunięte z funduszy na pomoc bezpośrednią do funduszy na rozwój obszarów wiejskich („modulacja”). W związku z tym państwa członkowskie dokonały korekty swoich programów rozwoju obszarów wiejskich w górę, a w 2010 r. Komisja wypłaciła zaliczki na poczet realizacji tych dodatkowych programów w kwocie 401 mln euro. Prawodawstwo nie przewiduje jednak takich dodatkowych zaliczek (płatności zaliczkowe są dozwolone wyłącznie pod warunkiem przyjęcia programów rozwoju obszarów wiejskich na początku okresu programowania, tj. w latach 2007–2008, a nie w chwili ich zmiany). Ponadto prawodawstwo wyraźnie zakazuje płatności zaliczkowych z funduszy objętych modulacją. Ta płatność w wysokości 401 mln euro nie miała zatem podstawy prawnej. |
| --- | --- |

3.22.

W latach 2007–2009 Rada podjęła kilka decyzji o podwyższeniu budżetu przeznaczonego na rozwój obszarów wiejskich o 5,43 mld euro głównie w celu sprostania „nowym wyzwaniom” (np. zmianie klimatu, ochronie różnorodności biologicznej itd.). W ramach tej kwoty 3 mld euro to środki przesunięte z funduszy na pomoc bezpośrednią do funduszy na rozwój obszarów wiejskich („modulacja”). W związku z tym państwa członkowskie dokonały korekty swoich programów rozwoju obszarów wiejskich w górę, a w 2010 r. Komisja wypłaciła zaliczki na poczet realizacji tych dodatkowych programów w kwocie 401 mln euro. Prawodawstwo nie przewiduje jednak takich dodatkowych zaliczek (płatności zaliczkowe są dozwolone wyłącznie pod warunkiem przyjęcia programów rozwoju obszarów wiejskich na początku okresu programowania, tj. w latach 2007–2008, a nie w chwili ich zmiany). Ponadto prawodawstwo wyraźnie zakazuje płatności zaliczkowych z funduszy objętych modulacją. Ta płatność w wysokości 401 mln euro nie miała zatem podstawy prawnej.

| 3.22. | Komisja podziela stanowisko Trybunału, pragnie jednak zauważyć, że zaliczki w wysokości 401 mln EUR nie stanowią nieprawidłowych płatności na rzecz beneficjentów końcowych. Prowadzony jest obecnie proces odzyskania powyższych kwot, który powinien zakończyć się pod koniec 2011 r. |
| --- | --- |

3.22.

SKUTECZNOŚĆ SYSTEMÓW

Obszar polityki „Rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich”

Systemy związane z prawidłowością transakcji

| 3.23. | W
  załączniku 3.2
  przedstawiono zestawienie wyników badania Zintegrowanego Systemu Zarządzania i Kontroli (IACS), głównego systemu kontroli zapewniającego prawidłowość transakcji w ramach EFRG i EFRROW (25). |
| --- | --- |

3.23.

W
  załączniku 3.2
  przedstawiono zestawienie wyników badania Zintegrowanego Systemu Zarządzania i Kontroli (IACS), głównego systemu kontroli zapewniającego prawidłowość transakcji w ramach EFRG i EFRROW (25).

| 3.24. | W zakresie kontroli sześciu agencji płatniczych za 2010 r. Trybunał stwierdził, że systemy IACS są skuteczne pod względem zapewniania prawidłowości płatności w czterech agencjach i częściowo skuteczne w pozostałych dwóch agencjach. Ponadto Trybunał przeprowadził kontrole następcze w trzech agencjach płatniczych i stwierdził, że wciąż utrzymują się uchybienia w systemie identyfikacji działek rolnych oraz jakości kontroli na miejscu. |
| --- | --- |

3.24.

W zakresie kontroli sześciu agencji płatniczych za 2010 r. Trybunał stwierdził, że systemy IACS są skuteczne pod względem zapewniania prawidłowości płatności w czterech agencjach i częściowo skuteczne w pozostałych dwóch agencjach. Ponadto Trybunał przeprowadził kontrole następcze w trzech agencjach płatniczych i stwierdził, że wciąż utrzymują się uchybienia w systemie identyfikacji działek rolnych oraz jakości kontroli na miejscu.

| 3.24. | W odniesieniu do kontroli sześciu agencji płatniczych przeprowadzonych przez Trybunał w 2010 r. – ustalenia Trybunału wskazują na znaczącą poprawę w porównaniu z rokiem ubiegłym, w którym Trybunał uznał, że tylko 1 z 8 skontrolowanych systemów IACS funkcjonuje w sposób skuteczny. Ponadto w przypadku dwóch systemów niedociągnięcia, które wykrył Trybunał, są niewielkiej wagi i częściowo nie wiążą się z żadnym ryzykiem dla budżetu UE. W każdym razie statystyki kontroli powyższych agencji płatniczych, zatwierdzone przez jednostki certyfikacyjne, wykazują, że ewentualny wpływ finansowy wymienionych niedociągnięć nie miał zasadniczego znaczenia na poziomie agencji płatniczej.

  W odniesieniu do trzech kontroli następczych przeprowadzonych przez Trybunał: odnośne państwa członkowskie (BG, RO i GR) przygotowały lub finalizują plany działania mające na celu usunięcie nieprawidłowości w zakresie systemu IACS. W konsekwencji sytuacja w tych państwach członkowskich uległa znacznej poprawie.


  W odniesieniu do oceny ogólnej systemu IACS, Komisja odsyła również do odpowiedzi zawartej w pkt 3.29. |
| --- | --- |

3.24.

W odniesieniu do trzech kontroli następczych przeprowadzonych przez Trybunał: odnośne państwa członkowskie (BG, RO i GR) przygotowały lub finalizują plany działania mające na celu usunięcie nieprawidłowości w zakresie systemu IACS. W konsekwencji sytuacja w tych państwach członkowskich uległa znacznej poprawie.

W odniesieniu do oceny ogólnej systemu IACS, Komisja odsyła również do odpowiedzi zawartej w pkt 3.29.

| 3.25. | W odniesieniu do dziewięciu zbadanych systemów nadzoru i kontroli związanych z rozwojem obszarów wiejskich Trybunał stwierdził, że dwa systemy kontroli były nieskuteczne, sześć było częściowo skutecznych, a jeden był skuteczny pod względem zapewniania prawidłowości płatności. |
| --- | --- |

3.25.

W odniesieniu do dziewięciu zbadanych systemów nadzoru i kontroli związanych z rozwojem obszarów wiejskich Trybunał stwierdził, że dwa systemy kontroli były nieskuteczne, sześć było częściowo skutecznych, a jeden był skuteczny pod względem zapewniania prawidłowości płatności.

| 3.25. | Komisja zgadza się z opinią Trybunału odnośnie do dwóch systemów nadzoru i kontroli, ocenionych jako nieskuteczne. W odniesieniu do pozostałych państw członkowskich kontrole Komisji wykazały, że państwa te wdrożyły systemy, które są skuteczne lub częściowo skuteczne, z wyjątkiem systemów w zakresie środków osi priorytetowej 2 w Bułgarii, Portugalii i Rumunii (zob. roczne sprawozdanie z działalności DG AGRI za rok 2010). |
| --- | --- |

3.25.

| 3.26. | IACS tworzą prowadzone w każdym państwie członkowskim bazy danych gospodarstw rolnych i wniosków o płatności, systemy identyfikacji działek rolnych i rejestracji zwierząt, a także rejestr uprawnień do płatności w tych państwach członkowskich, w których działa system płatności jednolitych. W systemie IACS przewidzianych jest kilka mechanizmów kontroli kwalifikowalności: kontrole administracyjne wszystkich wniosków, kontrole krzyżowe z bazami danych w celu uniknięcia przypadków podwójnego deklarowania tych samych gruntów/zwierząt oraz prowadzone przez agencje płatnicze kontrole na miejscu w minimalnym wymiarze 5 %. |
| --- | --- |

3.26.

IACS tworzą prowadzone w każdym państwie członkowskim bazy danych gospodarstw rolnych i wniosków o płatności, systemy identyfikacji działek rolnych i rejestracji zwierząt, a także rejestr uprawnień do płatności w tych państwach członkowskich, w których działa system płatności jednolitych. W systemie IACS przewidzianych jest kilka mechanizmów kontroli kwalifikowalności: kontrole administracyjne wszystkich wniosków, kontrole krzyżowe z bazami danych w celu uniknięcia przypadków podwójnego deklarowania tych samych gruntów/zwierząt oraz prowadzone przez agencje płatnicze kontrole na miejscu w minimalnym wymiarze 5 %.

| 3.27. | System IACS obejmuje główne systemy finansowane przez EFRG, tj. SPJ, JPO oraz wszelkie systemy pomocy obszarowej powiązanej z wielkością produkcji, a także system premii zwierzęcych. W przypadku EFRROW, a szczególnie działań rolno-środowiskowych i obszarów o niekorzystnych warunkach gospodarowania, weryfikacja pewnych podstawowych elementów, takich jak powierzchnia kwalifikowalna czy liczba zwierząt, dokonywana jest za pomocą systemu IACS, a pozostałe wymogi podlegają specjalnie opracowanym mechanizmom kontrolnym (26). |
| --- | --- |

3.27.

System IACS obejmuje główne systemy finansowane przez EFRG, tj. SPJ, JPO oraz wszelkie systemy pomocy obszarowej powiązanej z wielkością produkcji, a także system premii zwierzęcych. W przypadku EFRROW, a szczególnie działań rolno-środowiskowych i obszarów o niekorzystnych warunkach gospodarowania, weryfikacja pewnych podstawowych elementów, takich jak powierzchnia kwalifikowalna czy liczba zwierząt, dokonywana jest za pomocą systemu IACS, a pozostałe wymogi podlegają specjalnie opracowanym mechanizmom kontrolnym (26).

| 3.28. | Przeprowadzona przez Trybunał kontrola IACS objęła zarówno zgodność z przepisami stosownych rozporządzeń, jak i ocenę skuteczności systemów pod względem zapewnienia prawidłowości transakcji. Kontroli poddano następujące elementy: |
| --- | --- |

3.28.

Przeprowadzona przez Trybunał kontrola IACS objęła zarówno zgodność z przepisami stosownych rozporządzeń, jak i ocenę skuteczności systemów pod względem zapewnienia prawidłowości transakcji. Kontroli poddano następujące elementy:

3.28.

| (I) | procedury i kontrole administracyjne stosowane w celu zapewnienia poprawności płatności, w tym jakość baz danych; |
| --- | --- |

(I)

procedury i kontrole administracyjne stosowane w celu zapewnienia poprawności płatności, w tym jakość baz danych;

| (II) | systemy kontroli oparte na kontrolach na miejscu; |
| --- | --- |

(II)

systemy kontroli oparte na kontrolach na miejscu;

| (III) | systemy mające zapewnić wdrożenie zasady wzajemnej zgodności i kontrolę jej przestrzegania. |
| --- | --- |

(III)

systemy mające zapewnić wdrożenie zasady wzajemnej zgodności i kontrolę jej przestrzegania.

| (III) | Komisja pragnie przypomnieć, że przestrzeganie zasady współzależności przez rolników nie stanowi kryterium kwalifikującego. Dlatego też kontrola powyższego kryterium nie odnosi się do legalności i prawidłowości transakcji leżących u podstaw rozliczeń. Rolnicy niespełniający tych kryteriów są uprawnieni do otrzymywania płatności, lecz wobec takich rolników stosuje się sankcje przy uwzględnieniu dotkliwości, zasięgu, trwałości i powtarzalności stwierdzonej niezgodności, jak również zaniedbania lub umyślnego działania ze strony danego beneficjenta. |
| --- | --- |

(III)

Nieprzestrzeganie wymogów wzajemnej zgodności ma wpływ na pełną płatność bezpośredniej pomocy UE, gdyż beneficjenci są prawnie zobowiązani do przestrzegania tych wymogów (zob. pkt 3.6).

| 3.29. | Coroczne kontrole systemowe w zakresie IACS prowadzone przez Trybunał w ostatnich latach wykazały, że skuteczność systemu IACS ograniczają niedokładne dane w bazach danych, niekompletne kontrole krzyżowe lub niepoprawne bądź niekompletne monitorowanie stwierdzonych anomalii. Trybunał odnotował te uchybienia w niektórych agencjach płatniczych. W szczególności stwierdzono, że w dwóch najważniejszych mechanizmach kontrolnych – kontroli krzyżowej zadeklarowanych działek z systemem identyfikacji działek rolnych oraz kontroli tych działek przeprowadzanych na miejscu – występują uchybienia w kilku agencjach płatniczych skontrolowanych przez Trybunał. |
| --- | --- |

3.29.

Coroczne kontrole systemowe w zakresie IACS prowadzone przez Trybunał w ostatnich latach wykazały, że skuteczność systemu IACS ograniczają niedokładne dane w bazach danych, niekompletne kontrole krzyżowe lub niepoprawne bądź niekompletne monitorowanie stwierdzonych anomalii. Trybunał odnotował te uchybienia w niektórych agencjach płatniczych. W szczególności stwierdzono, że w dwóch najważniejszych mechanizmach kontrolnych – kontroli krzyżowej zadeklarowanych działek z systemem identyfikacji działek rolnych oraz kontroli tych działek przeprowadzanych na miejscu – występują uchybienia w kilku agencjach płatniczych skontrolowanych przez Trybunał.

| 3.29. | Komisja uważa, że system IACS stanowi zasadniczo skuteczne narzędzie kontroli mające na celu ograniczenie ryzyka błędu lub nieprawidłowego wydatku.

  Ogólna skuteczność i ciągłe usprawnianie systemu IACS potwierdziły wyniki kontroli zgodności przeprowadzonych przez Komisję w ostatnich latach we wszystkich państwach członkowskich, niski poziom błędu wykazany w statystykach kontroli otrzymanych od państw członkowskich, zweryfikowanych i zatwierdzonych przez jednostki certyfikacyjne, jak również ustalenia w sprawie DAS za rok 2010, które wykazały poziom błędu w wysokości 1 % dla płatności bezpośrednich.


  Pozostałe nieprawidłowości są niewielkiej wagi i nie wpływają na skuteczność systemu IACS, lecz raczej wskazują na konieczność jego udoskonalenia. Wszystkie te nieprawidłowości korygowane są poprzez procedury rozliczania zgodności, przez co zapewniona jest stosowna ochrona budżetu EU przed ryzykiem.


  Komisja odsyła również do swojej odpowiedzi na pkt 3.24. |
| --- | --- |

3.29.

Ogólna skuteczność i ciągłe usprawnianie systemu IACS potwierdziły wyniki kontroli zgodności przeprowadzonych przez Komisję w ostatnich latach we wszystkich państwach członkowskich, niski poziom błędu wykazany w statystykach kontroli otrzymanych od państw członkowskich, zweryfikowanych i zatwierdzonych przez jednostki certyfikacyjne, jak również ustalenia w sprawie DAS za rok 2010, które wykazały poziom błędu w wysokości 1 % dla płatności bezpośrednich.

Pozostałe nieprawidłowości są niewielkiej wagi i nie wpływają na skuteczność systemu IACS, lecz raczej wskazują na konieczność jego udoskonalenia. Wszystkie te nieprawidłowości korygowane są poprzez procedury rozliczania zgodności, przez co zapewniona jest stosowna ochrona budżetu EU przed ryzykiem.

Komisja odsyła również do swojej odpowiedzi na pkt 3.24.

(I)   Procedury i kontrole administracyjne stosowane w celu zapewnienia poprawności płatności, w tym jakość baz danych

| 3.30. | Agencje płatnicze muszą prowadzić kontrole administracyjne w celu ustalenia, czy wnioski spełniają wymogi systemu (27). Kontrole administracyjne muszą obejmować, w miarę możliwości i w stosownych przypadkach, kontrole krzyżowe z bazami danych IACS. Trybunał sprawdził, czy bazy danych były kompletne i wiarygodne, czy kontrole wykazały anomalie oraz czy podjęto działania w celu skorygowania błędów. Najważniejsze stwierdzone uchybienia systemowe opisano poniżej. |
| --- | --- |

3.30.

Agencje płatnicze muszą prowadzić kontrole administracyjne w celu ustalenia, czy wnioski spełniają wymogi systemu (27). Kontrole administracyjne muszą obejmować, w miarę możliwości i w stosownych przypadkach, kontrole krzyżowe z bazami danych IACS. Trybunał sprawdził, czy bazy danych były kompletne i wiarygodne, czy kontrole wykazały anomalie oraz czy podjęto działania w celu skorygowania błędów. Najważniejsze stwierdzone uchybienia systemowe opisano poniżej.

EFRG

| 3.31. | System identyfikacji działek rolnych (LPIS) jest bazą danych, w której zarejestrowane są wszystkie grunty rolne (działki referencyjne) w danym państwie członkowskim, z ewentualnym wykorzystaniem ortofotomap (28). W trzech państwach członkowskich (Grecja, Rumunia i Hiszpania) Trybunał wykrył przypadki, w których działki referencyjne określone jako „trwałe użytki zielone” (29) zostały zarejestrowane w systemie identyfikacji działek rolnych jako w 100 % kwalifikowalne, mimo że były częściowo gęsto zalesione lub miały inne cechy uniemożliwiające ich kwalifikowalność, a zatem były tylko częściowo kwalifikowalne (zob. przykład 3.2). |
| --- | --- |

3.31.

System identyfikacji działek rolnych (LPIS) jest bazą danych, w której zarejestrowane są wszystkie grunty rolne (działki referencyjne) w danym państwie członkowskim, z ewentualnym wykorzystaniem ortofotomap (28). W trzech państwach członkowskich (Grecja, Rumunia i Hiszpania) Trybunał wykrył przypadki, w których działki referencyjne określone jako „trwałe użytki zielone” (29) zostały zarejestrowane w systemie identyfikacji działek rolnych jako w 100 % kwalifikowalne, mimo że były częściowo gęsto zalesione lub miały inne cechy uniemożliwiające ich kwalifikowalność, a zatem były tylko częściowo kwalifikowalne (zob. przykład 3.2).

| 3.31. | W przypadkach, w których kontrole wykazały, że na dany grunt przyznano pomoc bezpośrednią niezgodną z przepisami prawnymi, wszczęto procedury rozliczania zgodności. |
| --- | --- |

3.31.

Przykład 3.2

W Hiszpanii (Kastylia-La Mancha i Estremadura) Trybunał odnotował przypadki, gdzie w systemie identyfikacji działek rolnych zarejestrowano działki referencyjne będące trwałymi użytkami zielonymi jako działki w pełni kwalifikowalne, chociaż były one jedynie częściowo pokryte trawą, a na pozostałej części występowały niekwalifikowalne elementy, takie jak skały, krzewy, gęsty las itd. W Grecji wykryto przypadki, gdzie całe lasy uważane były za trwałe użytki zielone, a zatem za kwalifikujące się do płatności w ramach SPJ. W związku z tym kwalifikowalna powierzchnia zarejestrowana w systemie identyfikacji działek rolnych i wykorzystywana na potrzeby kontroli krzyżowych była często zawyżona. Miało to niekorzystny wpływ na jakość takich kontroli krzyżowych.

Przykład 3.2

Komisja jest poinformowana o sytuacji w Grecji i wystosowała wniosek do władz Grecji, aby podjęte zostały działania w celu rozwiązania wspomnianych problemów. Odnośnie do sytuacji w Hiszpanii, w innych wspólnotach autonomicznych Komisja wykryła podobne problemy do tych, na jakie zwrócił uwagę Trybunał.

Problemy wykryte w obydwu państwach członkowskich nie zawsze jednak skutkują nieprawidłowymi płatnościami, w przeciwnym przypadku Komisja rozwiązuje zaistniały problem poprzez procedury rozliczania zgodności.

| 3.32. | W pięciu państwach członkowskich (Bułgaria, Niderlandy (30), Grecja, Rumunia i Hiszpania) Trybunał wykrył uchybienia w aktualizowaniu systemu identyfikacji działek rolnych. |
| --- | --- |

3.32.

W pięciu państwach członkowskich (Bułgaria, Niderlandy (30), Grecja, Rumunia i Hiszpania) Trybunał wykrył uchybienia w aktualizowaniu systemu identyfikacji działek rolnych.

| 3.32. | W odniesieniu do Niderlandów Komisja odsyła do swojej odpowiedzi na pkt 3.21 (Przykład błędu dokładności w przypadku EFRG). W przypadku Grecji nowy, zaktualizowany system identyfikacji działek rolnych udostępniony został na koniec 2008 r. W przypadku Rumunii plan działań naprawczych został przyjęty w 2009 r. i zamknięty na początku 2011 r. W przypadku Bułgarii plan działań naprawczych został przyjęty w 2009 r. i zostanie zamknięty na koniec 2011 r. Hiszpania opracowała plan aktualizacji, lecz w 2011 r. poproszona została o intensyfikację swoich wysiłków w tym zakresie. |
| --- | --- |

3.32.

| 3.33. | W przypadku innych niż IACS systemów kontroli służących do pomiaru restrukturyzacji sektora cukru we Francji Trybunał stwierdził, że system ten jest jedynie częściowo skuteczny (zob. przykład 3.3). |
| --- | --- |

3.33.

W przypadku innych niż IACS systemów kontroli służących do pomiaru restrukturyzacji sektora cukru we Francji Trybunał stwierdził, że system ten jest jedynie częściowo skuteczny (zob. przykład 3.3).

Przykład 3.3

Zgodnie z unijnym planem restrukturyzacji producenci cukru rezygnujący z całości lub części swojej kwoty otrzymują pomoc w przeliczeniu na tonę kwoty cukru, której się zrzekli w 2008/2009 r. – pomoc ta waha się od 218,75 euro (samo zrzeczenie się) do 625 euro (w przypadku całkowitego zamknięcia zakładu produkcyjnego). Producent musi scedować kwotę, której się zrzekł, na zakłady produkcyjne, przy czym nie może ona przekraczać zdolności produkcyjnej tych zakładów. 10 % pomocy musi zostać wypłacone plantatorom, którzy wskutek tego tracą prawa do dostaw buraków cukrowych do producenta cukru.

We Francji producentowi cukru przyznano pomoc z tytułu zamknięcia zakładu produkcyjnego, stanowiącą odpowiednik 93 500 ton kwoty cukru podlegającej zrzeczeniu. Bezpośrednio przed wystąpieniem o pomoc beneficjent złożył jednak wniosek o podwyższenie zdolności produkcyjnej tego zakładu z 72 000 do 93 500 ton, a wniosek ten zaaprobowano. Faktyczna produkcja zakładu nigdy jednak nie przekroczyła 60 000 ton. Zdolność ta została sztucznie podwyższona w celu uzyskania wyższej stawki pomocy wynoszącej 625 euro na tonę za ilość co najmniej 21 500 ton. Ponadto 10 % tej pomocy wypłacono plantatorom, którzy nigdy nie dostarczali buraków cukrowych do zamkniętego zakładu.

Przykład 3.3

Przepisy unijne stanowią, że właściwy organ państwa członkowskiego podejmuje decyzję w sprawie kwalifikowalności każdego wniosku o pomoc restrukturyzacyjną W ramach planu restrukturyzacji producenta, do którego odnosi się Trybunał, uzgodniono zrzeczenie się określonej wielkości produkcji cukru, która dokonana będzie poprzez całkowite zamknięcie jednego z zakładów produkcyjnych, oraz zrzeczenie się kwot przez trzy kolejne zakłady produkcyjne.

Przepisy unijne stanowią ponadto, że plany restrukturyzacji przedłożone przez wnioskodawców muszą określać dla każdego zakładu produkcyjnego części kwoty, z której się rezygnuje, która powinna być niższa lub równa zdolności produkcyjnej, która ma zostać całkowicie lub częściowo zlikwidowana. Przepisy te nie określają, w jaki sposób ustala się zdolność produkcyjną i zasadniczo państwa członkowskie mają swobodę decyzyjną co do wyboru najbardziej odpowiedniej metody. Władze francuskie potwierdziły, że zastosowana metodologia określała zdolność produkcyjną zakładu, a nie jego faktyczną produkcję w danym momencie. Komisja bada jednak tę sprawę w kontekście bieżącej procedury rozliczania zgodności, w celu stwierdzenia, czy w pełni przestrzegano przepisów unijnych.

EFRROW

| 3.34. | Kontrole administracyjne dotyczą poprawności deklaracji składanych przez wnioskodawcę i wypełnienia wymogów kwalifikowalności do otrzymania i wypłaty pomocy (31). Takie kontrole obejmują kontrole krzyżowe z danymi już dostępnymi dla administracji, np. w bazach danych IACS. |
| --- | --- |

3.34.

Kontrole administracyjne dotyczą poprawności deklaracji składanych przez wnioskodawcę i wypełnienia wymogów kwalifikowalności do otrzymania i wypłaty pomocy (31). Takie kontrole obejmują kontrole krzyżowe z danymi już dostępnymi dla administracji, np. w bazach danych IACS.

| 3.35. | Jedna z najważniejszych administracyjnych kontroli działań (32) służących do poprawy konkurencyjności sektora rolnictwa, takich jak modernizacja gospodarstw rolnych oraz do poprawy i rozwoju infrastruktury na obszarach wiejskich, ma na celu ocenę racjonalności kosztów zadeklarowanych we wnioskach. Państwa członkowskie są zatem zobowiązane do stosowania odpowiednich systemów oceny kwot zadeklarowanych we wnioskach beneficjentów. Trybunał stwierdził, że ten wymóg regulacyjny nie był skutecznie stosowany przez cztery z siedmiu organów krajowych skontrolowanych pod tym kątem. |
| --- | --- |

3.35.

Jedna z najważniejszych administracyjnych kontroli działań (32) służących do poprawy konkurencyjności sektora rolnictwa, takich jak modernizacja gospodarstw rolnych oraz do poprawy i rozwoju infrastruktury na obszarach wiejskich, ma na celu ocenę racjonalności kosztów zadeklarowanych we wnioskach. Państwa członkowskie są zatem zobowiązane do stosowania odpowiednich systemów oceny kwot zadeklarowanych we wnioskach beneficjentów. Trybunał stwierdził, że ten wymóg regulacyjny nie był skutecznie stosowany przez cztery z siedmiu organów krajowych skontrolowanych pod tym kątem.

| 3.35. | Komisja zgadza się z opinią, że kontrole administracyjne oceny racjonalności kosztów są niezbędne w celu zagwarantowania skuteczności całego systemu kontroli. Powyższe zasadnicze kontrole analizowane są systematycznie w ramach misji kontrolnych Komisji. W ocenie ogólnej Komisja stwierdziła, że, z dwoma wyjątkami, w państwach członkowskich skontrolowanych przez Komisję wdrożono skuteczne lub częściowo skuteczne systemy. |
| --- | --- |

3.35.

| 3.36. | W przypadku niektórych projektów EFRROW kontrole administracyjne powinny obejmować weryfikację zgodności działania z właściwymi przepisami krajowymi i unijnymi, w tym z przepisami dotyczącymi udzielania zamówień publicznych. Trybunał stwierdził, że w Portugalii koszty związane z budową tamy zostały podzielone pomiędzy kilka zamówień, które mogły zostać w związku z tym udzielone z wolnej ręki, a nie w drodze przetargu. Nie wykryto tego za pomocą kontroli administracyjnych. |
| --- | --- |

3.36.

W przypadku niektórych projektów EFRROW kontrole administracyjne powinny obejmować weryfikację zgodności działania z właściwymi przepisami krajowymi i unijnymi, w tym z przepisami dotyczącymi udzielania zamówień publicznych. Trybunał stwierdził, że w Portugalii koszty związane z budową tamy zostały podzielone pomiędzy kilka zamówień, które mogły zostać w związku z tym udzielone z wolnej ręki, a nie w drodze przetargu. Nie wykryto tego za pomocą kontroli administracyjnych.

| 3.36. | Komisja podejmie dalsze kroki w tej sprawie poprzez procedurę rozliczania zgodności. |
| --- | --- |

3.36.

(II)   Systemy kontroli oparte na kontrolach na miejscu

| 3.37. | Państwa członkowskie muszą co roku przeprowadzać kontrole na miejscu obejmujące w większości programów pomocy co najmniej 5 % beneficjentów (33). Kontrola przeprowadzona przez Trybunał skoncentrowała się na adekwatności procedur analizy ryzyka w wyborze beneficjentów do takich kontroli, jakości kontroli oraz poprawności dokonanych korekt. |
| --- | --- |

3.37.

Państwa członkowskie muszą co roku przeprowadzać kontrole na miejscu obejmujące w większości programów pomocy co najmniej 5 % beneficjentów (33). Kontrola przeprowadzona przez Trybunał skoncentrowała się na adekwatności procedur analizy ryzyka w wyborze beneficjentów do takich kontroli, jakości kontroli oraz poprawności dokonanych korekt.

| 3.38. | W trakcie ponownych kontroli na miejscu przeprowadzonych wcześniej przez agencje płatnicze Trybunał często stwierdzał, że kontrole nie zostały przeprowadzone właściwie (zob. przykład 3.4). |
| --- | --- |

3.38.

W trakcie ponownych kontroli na miejscu przeprowadzonych wcześniej przez agencje płatnicze Trybunał często stwierdzał, że kontrole nie zostały przeprowadzone właściwie (zob. przykład 3.4).

Przykład 3.4

W Bułgarii, Grecji, Republice Czeskiej, Rumunii i Niderlandach Trybunał dokonał ponownego pomiaru działek zmierzonych wcześniej przez inspektorów krajowych. Stwierdzono, że kwalifikowalna powierzchnia zgłoszona przez inspektorów krajowych jest nieprawidłowa w przypadku 13 z 43 działek w Bułgarii, sześciu z 32 działek w Grecji, 12 z 29 działek w Rumunii, 35 z 67 działek w Republice Czeskiej i 16 z 174 działek w Niderlandach. Jednakże w zbadanych przypadkach wpływ finansowy był ograniczony.

Przykład 3.4

W przypadku Grecji problem ogranicza się do kwestii obszarów pasterskich i podjęte zostały dalsze kroki w tej sprawie poprzez procedurę rozliczania zgodności.

| 3.39. | W przypadku EFRROW Trybunał stwierdził uchybienia w planowaniu kontroli na miejscu i analizie wyników. Na przykład w Portugalii prawie wszystkie kontrole (97,5 %) zostały przeprowadzone ze znacznym opóźnieniem, np. rok lub nawet dwa lata po roku, którego dotyczył wniosek o płatność, co utrudnia wykrycie przypadków niezgodności. |
| --- | --- |

3.39.

W przypadku EFRROW Trybunał stwierdził uchybienia w planowaniu kontroli na miejscu i analizie wyników. Na przykład w Portugalii prawie wszystkie kontrole (97,5 %) zostały przeprowadzone ze znacznym opóźnieniem, np. rok lub nawet dwa lata po roku, którego dotyczył wniosek o płatność, co utrudnia wykrycie przypadków niezgodności.

| 3.39. | Komisja wykryła te same uchybienia podczas kontroli przeprowadzonych w Portugalii. Władze portugalskie poinformowały jednak, że w 2010 r. sytuacja uległa znacznej poprawie i większość kontroli zakończona została w grudniu 2010 r. |
| --- | --- |

3.39.

(III)   Systemy mające zapewnić wdrożenie i kontrolę przestrzegania zasady wzajemnej zgodności

| 3.40. | Zasada wzajemnej zgodności obejmuje podstawowe wymogi w zakresie zarządzania oraz wymogi w zakresie dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska (zob. pkt 3.6). Podstawowe wymogi w zakresie zarządzania są określone w różnych dyrektywach i rozporządzeniach UE, a standardy utrzymywania gruntów w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska muszą być zdefiniowane na szczeblu krajowym. W przypadku zasady wzajemnej zgodności agencje płatnicze muszą skontrolować co najmniej 1 % wniosków o płatności bezpośrednie. |
| --- | --- |

3.40.

Zasada wzajemnej zgodności obejmuje podstawowe wymogi w zakresie zarządzania oraz wymogi w zakresie dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska (zob. pkt 3.6). Podstawowe wymogi w zakresie zarządzania są określone w różnych dyrektywach i rozporządzeniach UE, a standardy utrzymywania gruntów w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska muszą być zdefiniowane na szczeblu krajowym. W przypadku zasady wzajemnej zgodności agencje płatnicze muszą skontrolować co najmniej 1 % wniosków o płatności bezpośrednie.

| 3.41. | W trakcie kontroli na miejscu Trybunał stwierdził, na podstawie ograniczonej kontroli (zob. pkt 3.16 akapit piąty), naruszenie zasady wzajemnej zgodności w około 12 % płatności podlegających wymogom zasady wzajemnej zgodności. Odnotowane niezgodności odnosiły się zarówno do podstawowych wymogów w zakresie zarządzania (identyfikacja i rejestracja zwierząt), jak i do standardów utrzymywania gruntów w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska (wkraczanie niepożądanej roślinności na grunty rolne). |
| --- | --- |

3.41.

W trakcie kontroli na miejscu Trybunał stwierdził, na podstawie ograniczonej kontroli (zob. pkt 3.16 akapit piąty), naruszenie zasady wzajemnej zgodności w około 12 % płatności podlegających wymogom zasady wzajemnej zgodności. Odnotowane niezgodności odnosiły się zarówno do podstawowych wymogów w zakresie zarządzania (identyfikacja i rejestracja zwierząt), jak i do standardów utrzymywania gruntów w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska (wkraczanie niepożądanej roślinności na grunty rolne).

| 3.41. | Ustalenia Trybunału potwierdzają statystyki kontroli, które Komisja otrzymała od państw członkowskich. Statystyki te pokazują, że sankcje zostały zastosowane. |
| --- | --- |

3.41.

Systemy odzyskiwania środków i korekt finansowych

Odzyskiwanie środków

| 3.42. | Trybunał opublikował sprawozdanie specjalne dotyczące kontroli odzyskiwania środków w ramach WPR (34), w trakcie której stwierdził, że systemy są obecnie bardziej skuteczne, jeśli chodzi o ochronę interesów finansowych UE oraz że w przypadku spraw datujących się od 2006 r. wskaźnik odzyskiwania środków poprawił się. Systemy należy jednak usprawnić poprzez doprecyzowanie przepisów, co ograniczy możliwości interpretacji i stosowanie rozbieżnych praktyk przez państwa członkowskie. |
| --- | --- |

3.42.

Trybunał opublikował sprawozdanie specjalne dotyczące kontroli odzyskiwania środków w ramach WPR (34), w trakcie której stwierdził, że systemy są obecnie bardziej skuteczne, jeśli chodzi o ochronę interesów finansowych UE oraz że w przypadku spraw datujących się od 2006 r. wskaźnik odzyskiwania środków poprawił się. Systemy należy jednak usprawnić poprzez doprecyzowanie przepisów, co ograniczy możliwości interpretacji i stosowanie rozbieżnych praktyk przez państwa członkowskie.

| 3.42. | Komisja z zadowoleniem przyjmuje ocenę Trybunału stwierdzającą, że zarządzanie i kontrola odzyskiwania środków w ramach WPR uległy poprawie w ostatnich latach. W odniesieniu do zaleceń zawartych w sprawozdaniu specjalnym dotyczących dalszych usprawnień systemu Komisja rozważy możliwe zmiany w celu, w stosownych przypadkach, wzmocnienia, harmonizacji lub doprecyzowania przepisów w kontekście swojego wniosku legislacyjnego dotyczącego WPR do roku 2020. |
| --- | --- |

3.42.

Stosowana przez Komisję procedura rozliczania rachunków

| 3.43. | Zarządzanie większością wydatków na rolnictwo jest na ogół dzielone między państwa członkowskie i Komisję. Środki pomocowe wypłacane są przez państwa członkowskie, które następnie uzyskują zwrot od Komisji (35). Ostateczna akceptacja wydatków odbywa się w drodze dwuetapowej procedury zwanej rozliczaniem rachunków. Na te dwa etapy składają się wydawane przez Komisję roczne decyzje finansowe oraz wieloletnie decyzje o zgodności. |
| --- | --- |

3.43.

Zarządzanie większością wydatków na rolnictwo jest na ogół dzielone między państwa członkowskie i Komisję. Środki pomocowe wypłacane są przez państwa członkowskie, które następnie uzyskują zwrot od Komisji (35). Ostateczna akceptacja wydatków odbywa się w drodze dwuetapowej procedury zwanej rozliczaniem rachunków. Na te dwa etapy składają się wydawane przez Komisję roczne decyzje finansowe oraz wieloletnie decyzje o zgodności.

| 3.44. | W poprzednich sprawozdaniach rocznych oraz w sprawozdaniu specjalnym (36) z kontroli procedury rozliczania rachunków Trybunał krytykował fakt, że to państwa członkowskie są obciążane korektami finansowymi, a nie beneficjenci końcowi, oraz to, że korekty wynikające z rozliczenia zgodności rachunków wiążą się ze stosowaniem na szeroką skalę metody ryczałtowej, która oznacza, że brakuje bezpośredniego związku z rzeczywistymi kwotami nieprawidłowych płatności. System rozliczania zgodności rachunków w 2010 r. był stosowany w niezmienionej postaci. |
| --- | --- |

3.44.

W poprzednich sprawozdaniach rocznych oraz w sprawozdaniu specjalnym (36) z kontroli procedury rozliczania rachunków Trybunał krytykował fakt, że to państwa członkowskie są obciążane korektami finansowymi, a nie beneficjenci końcowi, oraz to, że korekty wynikające z rozliczenia zgodności rachunków wiążą się ze stosowaniem na szeroką skalę metody ryczałtowej, która oznacza, że brakuje bezpośredniego związku z rzeczywistymi kwotami nieprawidłowych płatności. System rozliczania zgodności rachunków w 2010 r. był stosowany w niezmienionej postaci.

| 3.44. | Krytycznie oceniane przez Trybunał elementy systemu kontroli rozliczania zgodności są nieodłącznie związane z tym systemem. Rozliczanie zgodności ma na celu wykluczenie z finansowania UE wydatków poniesionych niezgodnie z przepisami UE. Natomiast nie jest to mechanizm, za którego pośrednictwem odzyskiwane są nieprawidłowe płatności na rzecz beneficjentów, za co zgodnie z zasadą zarządzania dzielonego wyłączną odpowiedzialność ponoszą państwa członkowskie.

  W przypadkach, w których nienależne płatności na rzecz beneficjentów mogą być wykryte w wyniku rozliczania zgodności, państwa członkowskie są zobowiązane do podjęcia działań następczych polegających na odzyskaniu płatności od tych beneficjentów. Jednakże nawet w sytuacji, w której odzyskanie płatności od beneficjentów nie jest konieczne, ponieważ korekty finansowe dotyczą jedynie nieprawidłowości w systemie zarządzania i kontroli państw członkowskich, a nie nienależnych płatności, korekty te stanowią istotny środek umożliwiający poprawę systemów państw członkowskich, a tym samym również zapobieganie nieprawidłowym płatnościom lub ich wykrywanie i odzyskiwanie ich od beneficjentów.


  Stosowanie stawek ryczałtowych zostało zaakceptowane przez Trybunał Sprawiedliwości jako zgodne z przepisami regulującymi kontrole zgodności i zatwierdzone na określonych warunkach przez Parlament Europejski w rezolucji w sprawie absolutorium za 2007 r. (motyw 83).


  Ponadto Komisja przekazała państwom członkowskim, że jeśli ich jednostki certyfikujące przeanalizują ponownie reprezentatywną próbę transakcji, które odnośna agencja płatnicza sprawdziła na miejscu, i na tej podstawie potwierdzą wiarygodność statystyk kontroli danego państwa członkowskiego, to Komisja przyjmuje, że wynikający z tego wskaźnik błędu stanowi maksymalne możliwe ryzyko i że korekty finansowe za dany rok nie przekroczą tego poziomu. |
| --- | --- |

3.44.

W przypadkach, w których nienależne płatności na rzecz beneficjentów mogą być wykryte w wyniku rozliczania zgodności, państwa członkowskie są zobowiązane do podjęcia działań następczych polegających na odzyskaniu płatności od tych beneficjentów. Jednakże nawet w sytuacji, w której odzyskanie płatności od beneficjentów nie jest konieczne, ponieważ korekty finansowe dotyczą jedynie nieprawidłowości w systemie zarządzania i kontroli państw członkowskich, a nie nienależnych płatności, korekty te stanowią istotny środek umożliwiający poprawę systemów państw członkowskich, a tym samym również zapobieganie nieprawidłowym płatnościom lub ich wykrywanie i odzyskiwanie ich od beneficjentów.

Stosowanie stawek ryczałtowych zostało zaakceptowane przez Trybunał Sprawiedliwości jako zgodne z przepisami regulującymi kontrole zgodności i zatwierdzone na określonych warunkach przez Parlament Europejski w rezolucji w sprawie absolutorium za 2007 r. (motyw 83).

Ponadto Komisja przekazała państwom członkowskim, że jeśli ich jednostki certyfikujące przeanalizują ponownie reprezentatywną próbę transakcji, które odnośna agencja płatnicza sprawdziła na miejscu, i na tej podstawie potwierdzą wiarygodność statystyk kontroli danego państwa członkowskiego, to Komisja przyjmuje, że wynikający z tego wskaźnik błędu stanowi maksymalne możliwe ryzyko i że korekty finansowe za dany rok nie przekroczą tego poziomu.

Zatwierdzanie wyników kontroli agencji płatniczych

| 3.45. | Jednostki certyfikujące zobowiązane są wydać opinie na temat jakości kontroli na miejscu przeprowadzonych przez agencje płatnicze i zatwierdzić kompilację wyników kontroli. Komisja w swoim rocznym sprawozdaniu z działalności wykorzystuje wyniki kontroli do oceny poziomu błędów resztowych w wydatkach na rolnictwo. |
| --- | --- |

3.45.

Jednostki certyfikujące zobowiązane są wydać opinie na temat jakości kontroli na miejscu przeprowadzonych przez agencje płatnicze i zatwierdzić kompilację wyników kontroli. Komisja w swoim rocznym sprawozdaniu z działalności wykorzystuje wyniki kontroli do oceny poziomu błędów resztowych w wydatkach na rolnictwo.

| 3.46. | Wytyczne Komisji pozostawiają jednostkom certyfikującym wybór: ich przedstawiciele mogą współuczestniczyć w prowadzonych przez inspektorów kontrolach na miejscu lub ponownie przeprowadzić je samodzielnie. Zdecydowana większość jednostek certyfikujących decyduje się na zatwierdzenie jakości kontroli nie za pomocą ponownych kontroli, lecz w drodze współuczestnictwa w kontrolach prowadzonych przez inspektorów krajowych. Na podstawie własnego doświadczenia Trybunał uznał, że jakość kontroli poprawiłaby się, gdyby jednostki certyfikujące były zobowiązane do systematycznego ponownego przeprowadzania wcześniejszych kontroli. |
| --- | --- |

3.46.

Wytyczne Komisji pozostawiają jednostkom certyfikującym wybór: ich przedstawiciele mogą współuczestniczyć w prowadzonych przez inspektorów kontrolach na miejscu lub ponownie przeprowadzić je samodzielnie. Zdecydowana większość jednostek certyfikujących decyduje się na zatwierdzenie jakości kontroli nie za pomocą ponownych kontroli, lecz w drodze współuczestnictwa w kontrolach prowadzonych przez inspektorów krajowych. Na podstawie własnego doświadczenia Trybunał uznał, że jakość kontroli poprawiłaby się, gdyby jednostki certyfikujące były zobowiązane do systematycznego ponownego przeprowadzania wcześniejszych kontroli.

| 3.46. | Komisja zgadza się, że przeprowadzenie w odpowiednim czasie kontroli sprawdzającej zapewnia lepszą ocenę jakości kontroli na miejscu, jednak nadal możliwa jest ocena środowiska kontrolnego poprzez kontrole z udziałem jednostki certyfikującej. W niektórych przypadkach ponowne przeprowadzenie kontroli w odpowiednim czasie może nie być możliwe. Ograniczenia te są nieodłącznie związane z wieloma kontrolami ex post przeprowadzanymi przez audytorów zewnętrznych. W takich sytuacjach odpowiednią alternatywą są kontrole z udziałem jednostki certyfikującej. Przynoszą one również dodatkowe korzyści polegające na ograniczeniu obciążenia administracyjnego rolników poprzez unikanie kumulacji kontroli.

  Analiza sprawozdań jednostek certyfikujących za rok budżetowy 2010 pokazuje, że jednostki certyfikujące sprawdziły ogółem 3 000 kontroli. Tam gdzie jednostki certyfikujące przeprowadziły wymagane kontrole, w około 24 % przypadków przeprowadzono kontrole sprawdzające, kontrole z udziałem jednostek certyfikujących przeprowadzono w kolejnych 45 % przypadków, a w 12 % przypadków zastosowano obie metody. W pozostałych 19 % przypadków jednostki certyfikujące nie dokonywały wyraźnego rozróżnienia między obiema metodami. |
| --- | --- |

3.46.

Analiza sprawozdań jednostek certyfikujących za rok budżetowy 2010 pokazuje, że jednostki certyfikujące sprawdziły ogółem 3 000 kontroli. Tam gdzie jednostki certyfikujące przeprowadziły wymagane kontrole, w około 24 % przypadków przeprowadzono kontrole sprawdzające, kontrole z udziałem jednostek certyfikujących przeprowadzono w kolejnych 45 % przypadków, a w 12 % przypadków zastosowano obie metody. W pozostałych 19 % przypadków jednostki certyfikujące nie dokonywały wyraźnego rozróżnienia między obiema metodami.

| 3.47. | Mimo że ponowne kontrole w obszarze EFRG przeprowadzone przez sam Trybunał w Bułgarii, Rumunii, Grecji i Niderlandach (37) wykazały uchybienia w jakości kontroli krajowych, odpowiednie jednostki certyfikujące stwierdziły, że jakość kontroli była dobra (38) lub co najmniej wystarczająca (39). |
| --- | --- |

3.47.

Mimo że ponowne kontrole w obszarze EFRG przeprowadzone przez sam Trybunał w Bułgarii, Rumunii, Grecji i Niderlandach (37) wykazały uchybienia w jakości kontroli krajowych, odpowiednie jednostki certyfikujące stwierdziły, że jakość kontroli była dobra (38) lub co najmniej wystarczająca (39).

| 3.47. | W przypadku Bułgarii, Rumunii oraz Niderlandów wpływ finansowy niedociągnięć wykrytych podczas kontroli przeprowadzonych przez agencje płatnicze nie miał zasadniczego znaczenia i dlatego też zgodnie z wytycznymi Komisji jednostki certyfikujące oceniły je prawidłowo jako dobre lub wystarczające.

  W przypadku Grecji w sprawozdaniu za rok budżetowy 2010 r. jednostka certyfikująca oceniła niektóre elementy kontroli na miejscu jako niewystarczające, a inne jako wystarczające. |
| --- | --- |

3.47.

W przypadku Grecji w sprawozdaniu za rok budżetowy 2010 r. jednostka certyfikująca oceniła niektóre elementy kontroli na miejscu jako niewystarczające, a inne jako wystarczające.

| 3.48. | Ponadto przepisy UE wymagają, aby jednostki certyfikujące działały niezależnie od agencji płatniczych, aby uniknąć potencjalnego konfliktu interesów. W większości państw członkowskich funkcję jednostek certyfikujących powierzono albo najwyższemu krajowemu organowi kontroli, prywatnej firmie audytorskiej, albo departamentowi audytu wewnętrznego ministerstwa finansów, natomiast Niderlany powierzyły tę funkcję departamentowi audytu wewnętrznego ministerstwa rolnictwa, który według Trybunału nie jest niezależny od władz realizujących WPR. |
| --- | --- |

3.48.

Ponadto przepisy UE wymagają, aby jednostki certyfikujące działały niezależnie od agencji płatniczych, aby uniknąć potencjalnego konfliktu interesów. W większości państw członkowskich funkcję jednostek certyfikujących powierzono albo najwyższemu krajowemu organowi kontroli, prywatnej firmie audytorskiej, albo departamentowi audytu wewnętrznego ministerstwa finansów, natomiast Niderlany powierzyły tę funkcję departamentowi audytu wewnętrznego ministerstwa rolnictwa, który według Trybunału nie jest niezależny od władz realizujących WPR.

| 3.48. | Komisja sprawdzi tę kwestię z władzami niderlandzkimi w celu wzmocnienia niezależności działań jednostki certyfikującej. Komisja pragnie jednak zauważyć, że Trybunał nie stwierdził żadnego uchybienia, które potwierdziłoby występowanie ryzyka braku niezależności. |
| --- | --- |

3.48.

Obszary polityki: „Środowisko”, „Rybołówstwo i gospodarka morska” oraz „Ochrona zdrowia i konsumentów”

| 3.49. | „Środowisko”, „Rybołówstwo i gospodarka morska” oraz „Ochrona zdrowia i konsumentów” to obszary, którymi Komisja zarządza w ramach odrębnych systemów kontroli. Trybunał zbadał system kontroli wewnętrznej DG ENV. |
| --- | --- |

3.49.

„Środowisko”, „Rybołówstwo i gospodarka morska” oraz „Ochrona zdrowia i konsumentów” to obszary, którymi Komisja zarządza w ramach odrębnych systemów kontroli. Trybunał zbadał system kontroli wewnętrznej DG ENV.

System kontroli wewnętrznej DG ENV

| 3.50. | Zbadano 30 losowo wybranych płatności finansowanych z programu LIFE+. Kontrola wykazała, że najważniejsze kontrole nie zostały odpowiednio udokumentowane, co oznacza ryzyko, że takie kontrole nie są prowadzone. Ponadto kontrole zadeklarowanych we wnioskach kosztów nie były w niektórych przypadkach właściwie udokumentowane. |
| --- | --- |

3.50.

Zbadano 30 losowo wybranych płatności finansowanych z programu LIFE+. Kontrola wykazała, że najważniejsze kontrole nie zostały odpowiednio udokumentowane, co oznacza ryzyko, że takie kontrole nie są prowadzone. Ponadto kontrole zadeklarowanych we wnioskach kosztów nie były w niektórych przypadkach właściwie udokumentowane.

| 3.50. | Poprzez podpisanie transakcji każdy pracownik ds. finansowych i technicznych potwierdza, że przeprowadził niezbędne kontrole w zakresie swoich obowiązków. Szereg dokumentów przeznaczonych do akt, korespondencja prowadzona pocztą elektroniczną oraz odręczne notatki wskazują na to, że akta zostały sprawdzone. Komisja uważa, że jej system kontroli wewnętrznej jest wiarygodny. Dołoży jednak starań, aby poprawić dokumentowanie niektórych kluczowych kontroli. |
| --- | --- |

3.50.

| 3.51. | Trzy z 30 zbadanych płatności dotyczą dotacji przyznanych OECD. DG ds. Środowiska nie skontrolowała dokumentów poświadczających poniesione koszty i uznała te koszty za kwalifikowalne wyłącznie na podstawie ich opisu w sprawozdaniu końcowym. Sprawozdanie końcowe nie zawierało jednak wystarczających informacji pozwalających ustalić, czy koszty zostały faktycznie poniesione i czy były kwalifikowalne. |
| --- | --- |

3.51.

Trzy z 30 zbadanych płatności dotyczą dotacji przyznanych OECD. DG ds. Środowiska nie skontrolowała dokumentów poświadczających poniesione koszty i uznała te koszty za kwalifikowalne wyłącznie na podstawie ich opisu w sprawozdaniu końcowym. Sprawozdanie końcowe nie zawierało jednak wystarczających informacji pozwalających ustalić, czy koszty zostały faktycznie poniesione i czy były kwalifikowalne.

| 3.51. | Zgodnie z postanowieniami art. 53 lit. d) rozporządzenia finansowego Komisja skontrolowała procedury rachunkowe, kontroli wewnętrznej, audytu oraz udzielania zamówień publicznych OECD. Zapewniają one gwarancje równoważne do standardów przyjętych na poziomie międzynarodowym. Sprawozdanie końcowe zostało uznane za wystarczające, biorąc pod uwagę konkretne systemy kontroli zdefiniowane w umowie ramowej z 2006 r. zawartej między Komisją i OECD. |
| --- | --- |

3.51.

WIARYGODNOŚĆ OŚWIADCZEŃ KIEROWNICTWA KOMISJI

| 3.52. | W
  załączniku 3.3
  przedstawiono wyniki przeglądu oświadczeń kierownictwa Komisji, w szczególności rocznych sprawozdań z działalności i oświadczeń dyrektorów generalnych dla następujących dyrekcji generalnych Komisji: AGRI, CLIMA, ENV, MARE i SANCO. |
| --- | --- |

3.52.

W
  załączniku 3.3
  przedstawiono wyniki przeglądu oświadczeń kierownictwa Komisji, w szczególności rocznych sprawozdań z działalności i oświadczeń dyrektorów generalnych dla następujących dyrekcji generalnych Komisji: AGRI, CLIMA, ENV, MARE i SANCO.

| 3.52. | W załączniku Trybunał stwierdza, że DG ENV zniosła zastrzeżenia, które oparte były na niepotwierdzonych założeniach. DG ENV uważa, że ocena oparta jest na czteroletniej analizie audytów zorientowanych na czynniki ryzyka, i jest przekonana, że stanowi ona solidną podstawę obliczenia poziomu błędów oraz do zniesienia zastrzeżeń. Komisja również nie uznała, że konieczne jest wniesienie zastrzeżenia w odniesieniu do DG SANCO, ponieważ poziom błędów resztowych po skorygowaniu wykrytych błędów był niższy niż 2 %.

  DG MARE nie wniosła zastrzeżenia, mimo że państwo członkowskie nie zaakceptowało korekty w całości, ze względu na fakt, że proces zakończenia tego programu jest w toku i Komisja dokona niezbędnych (pełnych) korekt finansowych w ramach procedur związanych z zakończeniem programów. W związku z powyższym DG MARE uznała, że niepodtrzymanie zastrzeżenia było właściwe.


  Stanowią one decyzje w zakresie zarządzania i wynikają z dokładnego zbadania okoliczności oraz oceny ryzyka, stanowiących najbardziej wiarygodną podstawę poświadczenia wiarygodności. |
| --- | --- |

3.52.

DG MARE nie wniosła zastrzeżenia, mimo że państwo członkowskie nie zaakceptowało korekty w całości, ze względu na fakt, że proces zakończenia tego programu jest w toku i Komisja dokona niezbędnych (pełnych) korekt finansowych w ramach procedur związanych z zakończeniem programów. W związku z powyższym DG MARE uznała, że niepodtrzymanie zastrzeżenia było właściwe.

Stanowią one decyzje w zakresie zarządzania i wynikają z dokładnego zbadania okoliczności oraz oceny ryzyka, stanowiących najbardziej wiarygodną podstawę poświadczenia wiarygodności.

| 3.53. | W rocznym sprawozdaniu z działalności DG AGRI za 2009 r. zawarto zastrzeżenie dotyczące wydatków na rozwój obszarów wiejskich w ramach osi 2 (poprawa środowiska naturalnego i obszarów wiejskich). Dyrektor generalny nie uznał za konieczne uwzględnienia tego zastrzeżenia w rocznym sprawozdaniu z działalności za 2010 r. Trybunał uważa, że zniesienie tego zastrzeżenia nie było uzasadnione (zob.
  załącznik 3.3
  ). |
| --- | --- |

3.53.

W rocznym sprawozdaniu z działalności DG AGRI za 2009 r. zawarto zastrzeżenie dotyczące wydatków na rozwój obszarów wiejskich w ramach osi 2 (poprawa środowiska naturalnego i obszarów wiejskich). Dyrektor generalny nie uznał za konieczne uwzględnienia tego zastrzeżenia w rocznym sprawozdaniu z działalności za 2010 r. Trybunał uważa, że zniesienie tego zastrzeżenia nie było uzasadnione (zob.
  załącznik 3.3
  ).

| 3.53. | Zastrzeżenia zawarte w sprawozdaniu z działalności DG AGRI za rok 2008 i 2009 dotyczące wydatków na rozwój obszarów wiejskich w ramach osi 2 uzasadnione były faktem, że w przypadku tych środków statystyki kontroli państw członkowskich wykazały poziom błędu, który plasował się znacznie powyżej progu istotności stosowanego przez Trybunał. Z tego powodu poziom błędu dla ogółu wydatków na rozwój obszarów wiejskich, które stanowią podstawę oceny istotności błędów zgodnie ze stałą instrukcją Komisji w sprawie wnoszenia zastrzeżeń, również utrzymał się powyżej 2 %.

  W 2010 r. w rezultacie wspólnych wysiłków Komisji oraz państw członkowskich, jakość i wiarygodność powyższych statystyk kontroli znacznie się poprawiła, a liczba znalezionych i zgłoszonych błędów znacznie się zmniejszyła. Usprawnienia te umożliwiły DG AGRI dokładniejsze obliczenie poziomu błędów resztowych niż w latach poprzednich, kiedy to nie posiadała ona dostatecznej pewności, że państwa członkowskie sporządziły swoje statystyki z wymaganą dokładnością, stosując obecnie tę samą metodę, która znajduje zastosowanie w przypadku wydatków EFRG. Na podstawie powyższego podejścia poziom błędów resztowych dla całokształtu działań w ramach rozwoju obszarów wiejskich znalazł się poniżej 2 % progu istotnościObliczenia te opierają się na informacjach otrzymanych ze strony państw członkowskich z wyłączeniem Cypru i Portugalii, które nie były w stanie dotrzymać nowych standardów rachunkowości w odniesieniu do istotnych finansowo środków rolnośrodowiskowych. Nawet jeśli te dwa państwa członkowskie wykazałyby poziom błędu powyżej średniej, wynik ten nie spowodowałby najprawdopodobniej zwiększenia powyżej 2 % progu istotności wskaźnika błędów resztowych dla całokształtu działań w ramach rozwoju obszarów wiejskich..
   (40).

  Ponadto plan działania zawarty w zastrzeżeniu z lat poprzednich został wykonany, a poziom zgłoszonych błędów został, z kilkoma wyjątkami, uznany za dopuszczalny. Dalsza redukcja błędów byłaby możliwa wyłącznie w wyniku zwiększenia ilości kontroli na miejscu, co nie byłoby opłacalne.


  W odniesieniu do wysokiego poziomu błędów w przypadku Bułgarii i Rumunii dla środków w ramach osi 2, odnośne wydatki dotyczące tych dwóch państw członkowskich objęte były zastrzeżeniem dla systemu IACS. W podobny sposób nowe zastrzeżenie zgłoszone w odniesieniu do Portugalii ze względu na poważne uchybienia w systemie IACS obejmuje również wydatki w ramach osi 2. |
| --- | --- |

3.53.

W 2010 r. w rezultacie wspólnych wysiłków Komisji oraz państw członkowskich, jakość i wiarygodność powyższych statystyk kontroli znacznie się poprawiła, a liczba znalezionych i zgłoszonych błędów znacznie się zmniejszyła. Usprawnienia te umożliwiły DG AGRI dokładniejsze obliczenie poziomu błędów resztowych niż w latach poprzednich, kiedy to nie posiadała ona dostatecznej pewności, że państwa członkowskie sporządziły swoje statystyki z wymaganą dokładnością, stosując obecnie tę samą metodę, która znajduje zastosowanie w przypadku wydatków EFRG. Na podstawie powyższego podejścia poziom błędów resztowych dla całokształtu działań w ramach rozwoju obszarów wiejskich znalazł się poniżej 2 % progu istotnościObliczenia te opierają się na informacjach otrzymanych ze strony państw członkowskich z wyłączeniem Cypru i Portugalii, które nie były w stanie dotrzymać nowych standardów rachunkowości w odniesieniu do istotnych finansowo środków rolnośrodowiskowych. Nawet jeśli te dwa państwa członkowskie wykazałyby poziom błędu powyżej średniej, wynik ten nie spowodowałby najprawdopodobniej zwiększenia powyżej 2 % progu istotności wskaźnika błędów resztowych dla całokształtu działań w ramach rozwoju obszarów wiejskich..
   (40).

Ponadto plan działania zawarty w zastrzeżeniu z lat poprzednich został wykonany, a poziom zgłoszonych błędów został, z kilkoma wyjątkami, uznany za dopuszczalny. Dalsza redukcja błędów byłaby możliwa wyłącznie w wyniku zwiększenia ilości kontroli na miejscu, co nie byłoby opłacalne.

W odniesieniu do wysokiego poziomu błędów w przypadku Bułgarii i Rumunii dla środków w ramach osi 2, odnośne wydatki dotyczące tych dwóch państw członkowskich objęte były zastrzeżeniem dla systemu IACS. W podobny sposób nowe zastrzeżenie zgłoszone w odniesieniu do Portugalii ze względu na poważne uchybienia w systemie IACS obejmuje również wydatki w ramach osi 2.

| 3.54. | Podobnie jak w 2009 r., DG AGRI nadal uważa, że anomalie wykryte przez krajowych inspektorów w trakcie losowo wybranych kontroli na miejscu odzwierciadlają poziom błędu resztowego dla przedmiotowego programu pomocy. Trybunał podtrzymuje przedstawioną już w sprawozdaniu rocznym za 2009 r. uwagę, że nie może poprzeć podejścia, które jest obarczone następującymi brakami:






  — | jest oparte na kontrolach, których jakość jest niewystarczająca w przypadku kilku agencji płatniczych, co wykazały kontrole przeprowadzone przez Komisję i Trybunał, |
| --- | --- | --- |

3.54.

Podobnie jak w 2009 r., DG AGRI nadal uważa, że anomalie wykryte przez krajowych inspektorów w trakcie losowo wybranych kontroli na miejscu odzwierciadlają poziom błędu resztowego dla przedmiotowego programu pomocy. Trybunał podtrzymuje przedstawioną już w sprawozdaniu rocznym za 2009 r. uwagę, że nie może poprzeć podejścia, które jest obarczone następującymi brakami:

—

jest oparte na kontrolach, których jakość jest niewystarczająca w przypadku kilku agencji płatniczych, co wykazały kontrole przeprowadzone przez Komisję i Trybunał,

| — | polega na statystykach, co do których Komisja ma już świadomość, że zostały nieprawidłowo skompilowane, oraz |
| --- | --- |

—

polega na statystykach, co do których Komisja ma już świadomość, że zostały nieprawidłowo skompilowane, oraz

| — | jest niekompletne, gdyż nie bierze pod uwagę błędów resztowych w administracyjnym zarządzaniu wnioskami, które okazało się niewydolne. |
| --- | --- |

—

jest niekompletne, gdyż nie bierze pod uwagę błędów resztowych w administracyjnym zarządzaniu wnioskami, które okazało się niewydolne.

| 3.54. | Statystyki kontroli państw członkowskich podlegają weryfikacji i są zatwierdzane w większości przypadków przez jednostki certyfikujące, czyli zgodnie z procedurą, którą jako jeden z wariantów zalecał Trybunał w swoim sprawozdaniu z 2005 r. Wyniki tego procesu zostały przedstawione w rocznym sprawozdaniu z działalności DG AGRI.

  Aby uniknąć ryzyka zaniżania poziomu błędów wynikających z powyższych statystyk kontroli ze względu na nieścisłości zawarte w bazach danych lub nieodpowiednie monitorowanie anomalii, na co zwrócił uwagę Trybunał, DG AGRI zastosowała margines bezpieczeństwa w postaci 25 % zwiększenia poziomów błędu, który uznała za w pełni wystarczający, aby pokryć ryzyko, o którym mowa w sprawozdaniu Trybunału. Nawet uwzględniając powyższe zwiększenie poziomu błędów, poziom błędów resztowych dla pomocy bezpośredniej, interwencji rynkowych i rozwoju obszarów wiejskich wynosi poniżej 2 %.


  Ponadto w odniesieniu do pierwszego filaru, a w szczególności do płatności bezpośrednich objętych systemem IACS, wyniki kontroli Trybunału potwierdzają poziom błędu znacznie poniżej 2 % progu istotności, co zasadniczo potwierdza wyniki statystyk kontroli i wykazuje, że systemy nadzoru i kontroli działają w sposób skuteczny. |
| --- | --- |

3.54.

Aby uniknąć ryzyka zaniżania poziomu błędów wynikających z powyższych statystyk kontroli ze względu na nieścisłości zawarte w bazach danych lub nieodpowiednie monitorowanie anomalii, na co zwrócił uwagę Trybunał, DG AGRI zastosowała margines bezpieczeństwa w postaci 25 % zwiększenia poziomów błędu, który uznała za w pełni wystarczający, aby pokryć ryzyko, o którym mowa w sprawozdaniu Trybunału. Nawet uwzględniając powyższe zwiększenie poziomu błędów, poziom błędów resztowych dla pomocy bezpośredniej, interwencji rynkowych i rozwoju obszarów wiejskich wynosi poniżej 2 %.

Ponadto w odniesieniu do pierwszego filaru, a w szczególności do płatności bezpośrednich objętych systemem IACS, wyniki kontroli Trybunału potwierdzają poziom błędu znacznie poniżej 2 % progu istotności, co zasadniczo potwierdza wyniki statystyk kontroli i wykazuje, że systemy nadzoru i kontroli działają w sposób skuteczny.

WNIOSKI I ZALECENIA

Wnioski

| 3.55. | Na podstawie swoich prac kontrolnych Trybunał stwierdza, że w płatnościach za rok zakończony w dniu 31 grudnia 2010 r. w zakresie „Rolnictwa i zasobów naturalnych” wystąpił istotny poziom błędu. Jednakże w płatnościach bezpośrednich objętych IACS nie wystąpił istotny poziom błędu. |
| --- | --- |

3.55.

Na podstawie swoich prac kontrolnych Trybunał stwierdza, że w płatnościach za rok zakończony w dniu 31 grudnia 2010 r. w zakresie „Rolnictwa i zasobów naturalnych” wystąpił istotny poziom błędu. Jednakże w płatnościach bezpośrednich objętych IACS nie wystąpił istotny poziom błędu.

| 3.55. | Wnioski Trybunału w obszarze polityki „Rolnictwo i zasoby naturalne” potwierdzają pozytywną tendencją, że w ostatnich latach wartość najbardziej prawdopodobnego poziomu błędu zbliża się do progu istotności w wysokości 2 %. Komisja zauważa ponadto, że w przypadku wydatków EFRG, które w 2010 r. stanowiły 77 % całkowitych wydatków w ramach tego rozdziału, wartość najbardziej prawdopodobnego poziomu błędu wynosi znacznie poniżej progu istotności, a wartość ta dla płatności bezpośrednich objętych systemem IACS jest nawet niższa.

  Ponadto ryzyko dla budżetu UE jest odpowiednio zabezpieczone poprzez procedurę rozliczania zgodności. |
| --- | --- |

3.55.

Ponadto ryzyko dla budżetu UE jest odpowiednio zabezpieczone poprzez procedurę rozliczania zgodności.

| 3.56. | Na podstawie swoich prac kontrolnych Trybunał stwierdza, że skontrolowane systemy nadzoru i kontroli w grupie polityk „Rolnictwo i zasoby naturalne” są częściowo skuteczne pod względem zapewniania prawidłowości płatności. |
| --- | --- |

3.56.

Na podstawie swoich prac kontrolnych Trybunał stwierdza, że skontrolowane systemy nadzoru i kontroli w grupie polityk „Rolnictwo i zasoby naturalne” są częściowo skuteczne pod względem zapewniania prawidłowości płatności.

| 3.56. | Komisja uważa, że system IACS stanowi zasadniczo skuteczne narzędzie kontroli mające na celu ograniczenie ryzyka błędu lub nieprawidłowego wydatku.

  Jeśli chodzi o rozwój obszarów wiejskich, Komisja uważa, że systemy nadzoru i kontroli są na bieżąco usprawniane i że w konsekwencji poziom błędów zmniejsza się w tym obszarze. |
| --- | --- |

3.56.

Jeśli chodzi o rozwój obszarów wiejskich, Komisja uważa, że systemy nadzoru i kontroli są na bieżąco usprawniane i że w konsekwencji poziom błędów zmniejsza się w tym obszarze.

Zalecenia

| 3.57. | Wyniki przeprowadzonej przez Trybunał kontroli postępów w realizacji zaleceń przedstawionych w poprzednich sprawozdaniach rocznych (za rok 2008 i 2009) przedstawiono w
  załączniku 3.4
  . Należy wziąć pod uwagę następujące kwestie: |
| --- | --- |

3.57.

Wyniki przeprowadzonej przez Trybunał kontroli postępów w realizacji zaleceń przedstawionych w poprzednich sprawozdaniach rocznych (za rok 2008 i 2009) przedstawiono w
  załączniku 3.4
  . Należy wziąć pod uwagę następujące kwestie:

3.57.

| — | Komisja podjęła istotne działania zaradcze, jeśli chodzi o uproszczenie działań w zakresie rozwoju obszarów wiejskich oraz wiarygodność i kompletność informacji zawartych w systemie identyfikacji działek rolnych, |
| --- | --- |

—

Komisja podjęła istotne działania zaradcze, jeśli chodzi o uproszczenie działań w zakresie rozwoju obszarów wiejskich oraz wiarygodność i kompletność informacji zawartych w systemie identyfikacji działek rolnych,

| — | W ciągu ostatnich czterech lat Komisja wraz z państwami członkowskimi wdrożyła plan działania mający na celu zagwarantowanie lepszej możliwości kontrolowania działań rolnośrodowiskowych, przez co poziom błędów uległ zmniejszeniu. W zakresie bieżącego okresu programowania wdrożono inicjatywy upraszczające, które będą kontynuowane też w przyszłości w ramach reformy WPR po 2013 r. Należy jednak zachować odpowiednią równowagę między celami polityki, kosztami administracyjnymi oraz ryzykiem błędów.

  Począwszy od 2010 r., państwa członkowskie zobowiązane są do oceny jakości swoich systemów identyfikacji działek rolnych. Pomimo że 2010 r. jest pierwszy rokiem obowiązywania tej procedury, okazała się ona już przydatna dla państw członkowskich w zakresie definiowania obszarów wymagających zwiększonej uwagi. |
| --- | --- |

—

Począwszy od 2010 r., państwa członkowskie zobowiązane są do oceny jakości swoich systemów identyfikacji działek rolnych. Pomimo że 2010 r. jest pierwszy rokiem obowiązywania tej procedury, okazała się ona już przydatna dla państw członkowskich w zakresie definiowania obszarów wymagających zwiększonej uwagi.

| — | jeśli chodzi o zalecenie ustanowienia na szczeblu UE minimalnych wymogów dotyczących rocznego utrzymania użytków zielonych oraz uniemożliwiania na podstawie prawodawstwa UE wypłaty bezpośredniej pomocy wnioskodawcom, którzy nie wykorzystują gruntów do celów rolniczych ani nie utrzymują gruntów w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska, nowe rozporządzenie Rady pozostawia te kwestie swobodzie decyzyjnej państw członkowskich. |
| --- | --- |

—

jeśli chodzi o zalecenie ustanowienia na szczeblu UE minimalnych wymogów dotyczących rocznego utrzymania użytków zielonych oraz uniemożliwiania na podstawie prawodawstwa UE wypłaty bezpośredniej pomocy wnioskodawcom, którzy nie wykorzystują gruntów do celów rolniczych ani nie utrzymują gruntów w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska, nowe rozporządzenie Rady pozostawia te kwestie swobodzie decyzyjnej państw członkowskich.

| — | Obecny system zapewnia wspólne ramy prawne, zgodnie z którymi państwa członkowskie są odpowiedzialne za określenie kryteriów utrzymywania gruntów zgodnie z zasadami dobrej kultury rolnej. Pozwala to na uwzględnienie różnorodności obszarów rolnych i tradycji w UE.

  Do wspomnianej przez Trybunał kwestii definicji rolnika odniesiono się w ramach oceny funkcjonowania WPR, dając państwom członkowskim możliwość wyłączenia z systemów płatności bezpośrednich osób fizycznych lub prawnych, których podstawową dziedziną działalności nie jest prowadzenie działalności rolniczej lub których działalność rolnicza jest mało istotna (art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009).


  Dalsze rozważania w kwestii skierowania wsparcia do „czynnych zawodowo rolników”, jak wskazano w komunikacie Komisji dotyczącym WPR do roku 2020, mogą być prowadzone w kontekście reformy WPR po 2013 r., z uwzględnieniem potrzeby unikania skomplikowanych przepisów prowadzących do tworzenia złożonych systemów kontroli, których wdrożenie byłoby kosztowne i sprzeczne z wysiłkami Komisji w kierunku wprowadzania uproszczeń. |
| --- | --- |

—

Do wspomnianej przez Trybunał kwestii definicji rolnika odniesiono się w ramach oceny funkcjonowania WPR, dając państwom członkowskim możliwość wyłączenia z systemów płatności bezpośrednich osób fizycznych lub prawnych, których podstawową dziedziną działalności nie jest prowadzenie działalności rolniczej lub których działalność rolnicza jest mało istotna (art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009).

Dalsze rozważania w kwestii skierowania wsparcia do „czynnych zawodowo rolników”, jak wskazano w komunikacie Komisji dotyczącym WPR do roku 2020, mogą być prowadzone w kontekście reformy WPR po 2013 r., z uwzględnieniem potrzeby unikania skomplikowanych przepisów prowadzących do tworzenia złożonych systemów kontroli, których wdrożenie byłoby kosztowne i sprzeczne z wysiłkami Komisji w kierunku wprowadzania uproszczeń.

| 3.58. | Na podstawie tej kontroli oraz ustaleń i wniosków przyjętych w odniesieniu do 2010 r. Trybunał zaleca, aby Komisja dopilnowała następujących kwestii: |
| --- | --- |

3.58.

Na podstawie tej kontroli oraz ustaleń i wniosków przyjętych w odniesieniu do 2010 r. Trybunał zaleca, aby Komisja dopilnowała następujących kwestii:

3.58.

| a) | stosowanie ortofotomap powinno stać się obligatoryjne, a system identyfikacji działek rolnych powinien być regularnie aktualizowany na podstawie ortofotomap (zob. pkt 3.31); |
| --- | --- |

a)

stosowanie ortofotomap powinno stać się obligatoryjne, a system identyfikacji działek rolnych powinien być regularnie aktualizowany na podstawie ortofotomap (zob. pkt 3.31);

| a) | Kwestia systematycznej aktualizacji systemu identyfikacji działek rolnych została ujęta w nowo wprowadzonej i obowiązkowej ocenie jakości systemu identyfikacji działek rolnych. Obligatoryjne stosowanie ortofotomap rozważane jest w kontekście reformy WPR po 2013 r. |
| --- | --- |

a)

| b) | agencje płatnicze powinny zaradzić wykrytym uchybieniom w przypadkach, w których stwierdzono wadliwość systemów kontroli i baz danych IACS (zob. pkt 3.23–3.25); |
| --- | --- |

b)

agencje płatnicze powinny zaradzić wykrytym uchybieniom w przypadkach, w których stwierdzono wadliwość systemów kontroli i baz danych IACS (zob. pkt 3.23–3.25);

| b) | Komisja współpracuje z państwami członkowskimi w celu zapewnienia ciągłego usprawniania systemów nadzoru i kontroli. Zalecenia przekazywane są w tym zakresie w ramach regularnych kontroli, a państwa członkowskie, w których wykryto poważne uchybienia, opracowują i wdrażają plany działania. Komisja uważa, że plany te są skuteczne.

  Ponadto, począwszy od 2010 r., państwa członkowskie zobowiązane są do oceny jakości swoich systemów identyfikacji działek rolnych. Pomimo że 2010 r. jest pierwszy rokiem obowiązywania tej procedury, okazała się ona już przydatna dla państw członkowskich w zakresie definiowania obszarów wymagających zwiększonej uwagi.


  Dalsze działania dotyczące pozostałych uchybień prowadzone są w ramach procedury rozliczania zgodności w celu ochrony interesów finansowych UE. |
| --- | --- |

b)

Ponadto, począwszy od 2010 r., państwa członkowskie zobowiązane są do oceny jakości swoich systemów identyfikacji działek rolnych. Pomimo że 2010 r. jest pierwszy rokiem obowiązywania tej procedury, okazała się ona już przydatna dla państw członkowskich w zakresie definiowania obszarów wymagających zwiększonej uwagi.

Dalsze działania dotyczące pozostałych uchybień prowadzone są w ramach procedury rozliczania zgodności w celu ochrony interesów finansowych UE.

| c) | kontrole na miejscu powinny być takiej jakości, aby możliwa była wiarygodna identyfikacja kwalifikowalnego obszaru (zob. pkt 3.38 i 3.39); |
| --- | --- |

c)

kontrole na miejscu powinny być takiej jakości, aby możliwa była wiarygodna identyfikacja kwalifikowalnego obszaru (zob. pkt 3.38 i 3.39);

| c) | Jeśli Komisja wykryje takie uchybienia, przekazuje ona państwu członkowskiemu zalecenia dotyczące zmian, jak również dokonuje korekt finansowych w ramach procedury rozliczania zgodności w celu ochrony interesów finansowych UE. |
| --- | --- |

c)

| d) | jakość kontroli powinna być odpowiednio sprawdzana i zgłaszana przez jednostki certyfikujące (zob. pkt 3.46 i 3.47). |
| --- | --- |

d)

jakość kontroli powinna być odpowiednio sprawdzana i zgłaszana przez jednostki certyfikujące (zob. pkt 3.46 i 3.47).

| d) | Komisja stwierdza, że ogólna struktura i wymogi sprawozdawcze w odniesieniu do kontroli na miejscu prowadzonych przez jednostki certyfikujące są odpowiednie (Komisja odsyła również do swojej odpowiedzi na pkt 3.46 i 3.47). Dlatego też nie przewiduje się żadnych zmian w instrukcjach Komisji dla jednostek certyfikujących na rok finansowy 2011 r. Komisja będzie jednak kontynuować monitorowanie jakości pracy jednostek certyfikujących. |
| --- | --- |

d)

| 3.59. | W obszarze „Rozwój obszarów wiejskich” Trybunał zaleca, aby Komisja i państwa członkowskie zaradziły wykrytym uchybieniom, przede wszystkim poprzez poprawę skuteczności kontroli działań nieobjętych IACS. |
| --- | --- |

3.59.

W obszarze „Rozwój obszarów wiejskich” Trybunał zaleca, aby Komisja i państwa członkowskie zaradziły wykrytym uchybieniom, przede wszystkim poprzez poprawę skuteczności kontroli działań nieobjętych IACS.

| 3.59. | Komisja uważa, że osiągnięto znaczny postęp w ramach usprawniania systemów zarządzania i kontroli odnośnie do rozwoju obszarów wiejskich i że znajduje to swoje potwierdzenie w stałej tendencji spadkowej poziomu błędów, w szczególności w ramach działań nieobjętych IACS, w których według statystyk kontroli państw członkowskich poziom błędu w 2010 r. był znacznie poniżej 2 % progu istotności. |
| --- | --- |

3.59.

| 3.60. | Ponadto Komisja i państwa członkowskie muszą podjąć skuteczne działania w celu rozwiązania problemów wskazanych w obszarach polityki dotyczących środowiska, rybołówstwa, ochrony zdrowia i konsumentów. |
| --- | --- |

3.60.

Ponadto Komisja i państwa członkowskie muszą podjąć skuteczne działania w celu rozwiązania problemów wskazanych w obszarach polityki dotyczących środowiska, rybołówstwa, ochrony zdrowia i konsumentów.

| 3.60. | Komisja zbada problemy wskazane przez Trybunał, aby stwierdzić, czy wynikają one ze słabych punktów w systemie, oraz jakie działania podejmuje się, aby im zaradzić. Ponadto w momencie przedstawiania nowych programów wydatków Komisja zamierza uprościć zasady, zachowując jednocześnie odpowiedni poziom kontroli. Ma to na celu zachęcenie ewentualnych beneficjentów do ubiegania się o unijne wsparcie finansowe oraz zmniejszenie błędów i obciążenia administracyjnego dla beneficjentów, Komisji oraz państw członkowskich. W ramach zarządzania dzielonego państwa członkowskie będą musiały zapewnić, że krajowe zasady kwalifikowalności będą jasne, proste i kontrolowane w sposób skuteczny, tak aby zmniejszyć poziom błędów. |
| --- | --- |

3.60.

---

(1)  Art. 39 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (Dz.U. L 209 z 11.8.2005, s. 1).

(3)  Z wyjątkiem pewnych działań, takich jak działania promocyjne i program „Owoce w szkole”, które podlegają współfinansowaniu.

(4)  Liczba i wartość uprawnień do płatności każdego rolnika zostały obliczone przez władze krajowe zgodnie z jednym z modeli przewidzianych w przepisach UE. W modelu historycznym każdemu rolnikowi przyznawane są uprawnienia do płatności na podstawie średniej kwoty otrzymywanej pomocy oraz powierzchni gruntów uprawianych w okresie referencyjnym 2000–2002. W modelu regionalnym wszystkie uprawnienia do płatności w danym regionie mają tę samą ryczałtową wartość, a rolnik otrzymuje jedno uprawnienie do płatności za każdy kwalifikujący się hektar gruntów zadeklarowany w pierwszym roku złożenia wniosku. Model hybrydowy łączy w sobie komponent historyczny z kwotą ryczałtową i – jeżeli model ma charakter dynamiczny – komponent historyczny zmniejsza się z roku na rok, a stosowany model przekształca się stopniowo w system w przeważającej mierze ryczałtowy.

(5)  Bułgaria, Cypr, Estonia, Litwa, Łotwa, Polska, Republika Czeska, Rumunia, Słowacja i Węgry.

(6)  Kwota ta obejmuje wydatki odnoszące się do poprzedniego okresu programowania i instrumentów przedakcesyjnych.

(7)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz.U. L 30 z 31.1.2009, s. 16).

(8)  Mimo iż standardy utrzymywania gruntów w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska, o których mowa w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 73/2009, mają zastosowanie we wszystkich państwach członkowskich, wymogi podstawowe w zakresie zarządzania, o których mowa w załączniku II do tegoż rozporządzenia, obowiązują jedynie w UE-15. Dla krajów UE-10 wymogi te są wprowadzane w latach 2009–2013, a w krajach UE-2 – między 2012 a 2014 r.

(9)  Zgodnie z art. 66 i 67 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 (Dz.U. L 141 z 30.4.2004, s. 18) poziom obniżki wynikającej z nieprzestrzegania wymogów utrzymywania gruntów w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska lub podstawowych wymogów w zakresie zarządzania waha się między 1 % a 5 % w przypadku zaniedbania i może prowadzić do całkowitego wyłączenia z systemu pomocy w przypadku celowej niezgodności.

(10)  Zob. art. 1 i art. 2 lit. a) i c) rozporządzenia (WE) nr 73/2009.

(11)  Liczba agencji płatniczych: 82 na początku roku budżetowego 2010,81 na koniec roku budżetowego 2010 (źródło: roczne sprawozdanie z działalności DG AGRI, s. 32).

(12)  Rozporządzenie (WE) nr 614/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 149 z 9.6.2007, s. 1).

(13)  Instrument Finansowy Orientacji Rybołówstwa (IFOR) został zastąpiony EFF w bieżącym okresie programowania (2007–2013) – rozporządzenie Rady (WE) nr 1198/2006 (Dz.U. L 223 z 15.8.2006, s. 1).

(14)  Kwota ta obejmuje wydatki odnoszące się do poprzednich okresów programowania, w szczególności związane z IFOR.

(15)  Środki te przeznaczono na inne programy z zastosowaniem zbiorczego przesunięcia środków.

(16)  Dokonując oszacowania błędu, Trybunał zważył wyniki niderlandzkich i czeskich prób transakcji, aby odzwierciedlić wydatki w ramach WPR, które zostały dokonane odpowiednio w Niderlandach i Republice Czeskiej.

(17)  Trybunał wylicza szacunkowy poziom błędu na podstawie reprezentatywnej próby statystycznej. Podana liczba jest najlepszym szacunkiem (znanym jako najbardziej prawdopodobny poziom błędu). Trybunał uzyskał pewność na poziomie 95 %, że poziom błędu w kontrolowanej populacji wynosi pomiędzy 0,8 % a 3,8 % (odpowiednio najniższy i najwyższy poziom błędu).

(18)  Zgodnie z obecnym podejściem Trybunału zaliczki te nie wchodziły w zakres dobranej próby populacji. Chociaż płatności te są nieprawidłowe, nie mają one wpływu na to, czy końcowym beneficjentom wypłaca się prawidłowe kwoty.

(19)  Kwota ta stanowi część łącznych płatności dla tego państwa członkowskiego w wysokości 21,6 mln euro z tytułu ogólnej ilości masła objętego interwencją wynoszącej 9 894 ton.

(20)  Oferenci są zapraszani do składania ofert na dostawę produktów w zamian za masło pochodzące z zapasów interwencyjnych.

(21)  Art. 5 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1111/2009 (Dz.U. L 306 z 20.11.2009, s. 5).

(22)  Motyw 7 rozporządzenia (WE) nr 1111/2009.

(23)  Łączna kwota, którą obciążono budżet UE za transport 9 894 ton masła, wyniosła 0,9 mln euro.

(24)  W sprawozdaniu specjalnym nr 6/2009 dotyczącym pomocy żywnościowej UE dla osób najbardziej potrzebujących Trybunał uznał już, że umowy barterowe z wykorzystaniem zapasów interwencyjnych są nieodpowiednie, nie zawsze gwarantują przejrzystość i nie zawsze są opłacalne oraz że praktyk takich należy zaprzestać.

(25)  Rozporządzenie (WE) nr 73/2009 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1122/2009 (Dz.U. L 316 z 2.12.2009, s. 65).

(26)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U. L 368 z 23.12.2006, s. 74).

(27)  Art. 11 rozporządzenia (WE) nr 1975/2006 oraz art. 24 rozporządzenia (WE) nr 796/2004.

(28)  Art. 17 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 stanowi, że system identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych. Korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, z zastosowaniem jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10 000.

(29)  Art. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1120/2009 (Dz.U. L 316 z 2.12.2009, s. 1) stanowi, że trwałe użytki zielone oznaczają grunty zajęte pod uprawę traw lub innych pasz z roślin zielonych naturalnych lub powstałych w wyniku działalności rolniczej. Oznacza to, że grunty, na których nie uprawia się trawy/roślin zielonych, takie jak lasy, skały, stawy, ścieżki, nie są częścią trwałych użytków zielonych, w związku z czym mają zostać wyeliminowane z obszarów kwalifikowalnych zgodnie z definicjami w art. 34 ust. 2 oraz art. 2 lit. h) rozporządzenia (WE) nr 73/2009.

(30)  Uchybienia te mają niewielki wpływ w Niderlandach, a władze niderlandzkie podjęły odpowiednie działania zaradcze od kampanii 2010 r.

(31)  W zakresie rozwoju obszarów wiejskich w okresie programowania 2007–2013 szczegółowe wymogi dotyczące kontroli administracyjnych są określone w rozporządzeniu (WE) nr 1975/2006.

(32)  Mowa o nich w tytule II rozporządzenia (WE) nr 1975/2006.

(33)  Art. 12 rozporządzenia (WE) nr 1975/2006 oraz art. 30 rozporządzenia (WE) nr 1122/2009.

(34)  Sprawozdanie specjalne nr 8/2011.

(35)  W cyklu miesięcznym w przypadku EFRG i kwartalnym w przypadku EFFROW.

(36)  Sprawozdanie specjalne nr 7/2010.

(37)  Zob. przykład 3.4.

(38)  Grecja i Niderlandy.

(39)  Bułgaria i Rumunia.

(40)  Obliczenia te opierają się na informacjach otrzymanych ze strony państw członkowskich z wyłączeniem Cypru i Portugalii, które nie były w stanie dotrzymać nowych standardów rachunkowości w odniesieniu do istotnych finansowo środków rolnośrodowiskowych. Nawet jeśli te dwa państwa członkowskie wykazałyby poziom błędu powyżej średniej, wynik ten nie spowodowałby najprawdopodobniej zwiększenia powyżej 2 % progu istotności wskaźnika błędów resztowych dla całokształtu działań w ramach rozwoju obszarów wiejskich.

(41)  Wyniki kontroli wydatków administracyjnych przedstawiono w rozdziale 7.

Źródło: Sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2010.

ZAŁĄCZNIK 3.1

WYNIKI BADANIA TRANSAKCJI W ZAKRESIE ROLNICTWA

| | 2010 | 2009 | 2008 | 2007 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| EFRG | RD | SANCO, ENV, MARE | Ogółem |
| LICZEBNOŚĆ I STRUKTURA PRÓBY (1) |
| Łączna liczba transakcji (z czego): | 146 | 80 | 12 | 238 | 241 | 204 | 196 |
| Zaliczki | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| Płatności okresowe/końcowe | 146 | 80 | 12 | 238 | 241 | 204 | 196 |
| WYNIKI BADANIA (1)
   (2)
   (3) |
| Odsetek badanych transakcji, w których: |
| Nie wystąpiły błędy | 73 % | (107) | 50 % | (40) | 33 % | (4) | 63 % | (151) | 73 % | 68 % | 69 % |
| Wystąpił co najmniej jeden błąd | 27 % | (39) | 50 % | (40) | 67 % | (8) | 37 % | (87) | 27 % | 32 % | 31 % |
| Analiza transakcji, w których wystąpiły błędy |
| Analiza według rodzaju wydatków |
| Zaliczki | 0 % | (0) | 0 % | (0) | 0 % | (0) | 0 % | (0) | 0 % | 0 % | 0 % |
| Płatności okresowe/końcowe | 100 % | (39) | 100 % | (40) | 100 % | (8) | 100 % | (87) | 100 % | 100 % | 100 % |
| Analiza według rodzaju błędu |
| Błędy niekwantyfikowalne: | 26 % | (10) | 48 % | (19) | 50 % | (4) | 38 % | (33) | 36 % | 32 % | 36 % |
| Błędy kwantyfikowalne | 74 % | (29) | 52 % | (21) | 50 % | (4) | 62 % | (54) | 64 % | 68 % | 64 % |
| Błędy kwalifikowalności | 3 % | (1) | 48 % | (10) | 100 % | (4) | 28 % | (15) | 17 % | 20 % | 36 % |
| Błędy wystąpienia | 0 % | (0) | 0 % | (0) | 0 % | (0) | 0 % | (0) | 2 % | 2 % | 3 % |
| Błędy dokładności | 97 % | (28) | 52 % | (11) | 0 % | (0) | 72 % | (39) | 81 % | 78 % | 61 % |
| SZACOWANY WPŁYW BŁĘDÓW KWANTYFIKOWALNYCH (4) |
| Najbardziej prawdopodobny poziom błędu | 2,3 % | | | |
| Najniższy poziom błędu | 0,8 % | | | |
| Najwyższy poziom błędu | 3,8 % | | | |

2010

2009

2008

2007

EFRG

RD

SANCO, ENV, MARE

Ogółem

LICZEBNOŚĆ I STRUKTURA PRÓBY (1)

Łączna liczba transakcji (z czego):

146

80

12

238

241

204

196

Zaliczki

0

0

0

0

0

0

0

Płatności okresowe/końcowe

146

80

12

238

241

204

196

WYNIKI BADANIA (1)
   (2)
   (3)

Odsetek badanych transakcji, w których:

Nie wystąpiły błędy

73 %

(107)

50 %

(40)

33 %

(4)

63 %

(151)

73 %

68 %

69 %

Wystąpił co najmniej jeden błąd

27 %

(39)

50 %

(40)

67 %

(8)

37 %

(87)

27 %

32 %

31 %

Analiza transakcji, w których wystąpiły błędy

Analiza według rodzaju wydatków

Zaliczki

0 %

(0)

0 %

(0)

0 %

(0)

0 %

(0)

0 %

0 %

0 %

Płatności okresowe/końcowe

100 %

(39)

100 %

(40)

100 %

(8)

100 %

(87)

100 %

100 %

100 %

Analiza według rodzaju błędu

Błędy niekwantyfikowalne:

26 %

(10)

48 %

(19)

50 %

(4)

38 %

(33)

36 %

32 %

36 %

Błędy kwantyfikowalne

74 %

(29)

52 %

(21)

50 %

(4)

62 %

(54)

64 %

68 %

64 %

Błędy kwalifikowalności

3 %

(1)

48 %

(10)

100 %

(4)

28 %

(15)

17 %

20 %

36 %

Błędy wystąpienia

0 %

(0)

0 %

(0)

0 %

(0)

0 %

(0)

2 %

2 %

3 %

Błędy dokładności

97 %

(28)

52 %

(11)

0 %

(0)

72 %

(39)

81 %

78 %

61 %

SZACOWANY WPŁYW BŁĘDÓW KWANTYFIKOWALNYCH (4)

Najbardziej prawdopodobny poziom błędu

2,3 %

Najniższy poziom błędu

0,8 %

Najwyższy poziom błędu

3,8 %

---

(1)  Powyższe części tabeli odnoszą się tylko do próby wymienionej w pierwszym akapicie pkt 3.16 i nie obejmują transakcji badanych w ramach skoordynowanych kontroli.

(2)  Aby poprawić wgląd w obszary o różnych profilach ryzyka w ramach grupy polityk, próbę podzielono na segmenty.

(3)  W nawiasach podano faktyczną liczbę transakcji.

(4)  Wyniki badania transakcji analizowanych w ramach skoordynowanych kontroli zostały uwzględnione przy wyliczaniu poziomu błędu.

ZAŁĄCZNIK 3.2

WYNIKI BADANIA SYSTEMÓW W ZAKRESIE ROLNICTWA I ZASOBÓW NATURALNYCH

3.2.1.   Ocena wybranych systemów nadzoru i kontroli (IACS) – EFGR

| Państwo członkowskie


  (agencja płatnicza) | System | Wydatki związane z IACS


  (= pułap krajowy – załącznik VIII do rozporządzenia (WE) nr 73/2009)


  (1 000 EUR) | Procedury i kontrole administracyjne stosowane w celu zapewnienia poprawności płatności, w tym jakość baz danych | Kontrole na miejscu: metodyka, typowanie, realizacja, kontrola jakości i sprawozdawczość nt. indywidualnych wyników | Wdrożenie zasad dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska/zasady wzajemnej zgodności i kontrola ich przestrzegania | Ogólna ocena |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Niemcy
  (Dolna Saksonia) | SPJ | 5 770 254 | Skuteczne | Częściowo skuteczne
  C | Częściowo skuteczne
  b | Skuteczne |
| Niemcy
  (Saksonia) | SPJ | 5 770 254 | Skuteczne | Skuteczne | Częściowo skuteczne
  b | Skuteczne |
| Hiszpania
  (Kastylia-La Mancha) | SPJ | 4 858 043 | Częściowo skuteczne
  1, 2, 3, 4 | Częściowo skuteczne
  A, B | Skuteczne | Częściowo skuteczne |
| Hiszpania
  (Estremadura) | SPJ | 4 858 043 | Częściowo skuteczne
  1, 4, 5, 6 | Częściowo skuteczne
  C | Częściowo skuteczne
  a | Częściowo skuteczne |
| Zjednoczone Królestwo
  (Walia) | SPJ | 3 985 895 | Skuteczne | Częściowo skuteczne
  B, D | Częściowo skutecczne
  b | Skuteczne |
| Niderlandy | SPJ | 853 090 | Skuteczne | Częściowo skuteczne
  D | Częściowo skuteczne
  a | Skuteczne |
| UWAGA: Ogólna ocena nie może być wyższa niż ocena procedur i kontroli administracyjnych.







  1 | Niekwalifikowalna powierzchnia trwałych użytków zielonych gęsto zalesionych nie jest zidentyfikowana w sposób wiarygodny. |

Państwo członkowskie

(agencja płatnicza)

System

Wydatki związane z IACS

(= pułap krajowy – załącznik VIII do rozporządzenia (WE) nr 73/2009)

(1 000 EUR)

Procedury i kontrole administracyjne stosowane w celu zapewnienia poprawności płatności, w tym jakość baz danych

Kontrole na miejscu: metodyka, typowanie, realizacja, kontrola jakości i sprawozdawczość nt. indywidualnych wyników

Wdrożenie zasad dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska/zasady wzajemnej zgodności i kontrola ich przestrzegania

Ogólna ocena

Niemcy

(Dolna Saksonia)

SPJ

5 770 254

Skuteczne

Częściowo skuteczne

C

Częściowo skuteczne

b

Skuteczne

Niemcy

(Saksonia)

SPJ

5 770 254

Skuteczne

Skuteczne

Częściowo skuteczne

b

Skuteczne

Hiszpania

(Kastylia-La Mancha)

SPJ

4 858 043

Częściowo skuteczne

1, 2, 3, 4

Częściowo skuteczne

A, B

Skuteczne

Częściowo skuteczne

Hiszpania

(Estremadura)

SPJ

4 858 043

Częściowo skuteczne

1, 4, 5, 6

Częściowo skuteczne

C

Częściowo skuteczne

a

Częściowo skuteczne

Zjednoczone Królestwo

(Walia)

SPJ

3 985 895

Skuteczne

Częściowo skuteczne

B, D

Częściowo skutecczne

b

Skuteczne

Niderlandy

SPJ

853 090

Skuteczne

Częściowo skuteczne

D

Częściowo skuteczne

a

Skuteczne

UWAGA: Ogólna ocena nie może być wyższa niż ocena procedur i kontroli administracyjnych.

1

Niekwalifikowalna powierzchnia trwałych użytków zielonych gęsto zalesionych nie jest zidentyfikowana w sposób wiarygodny.

| 2 | Sankcje z tytułu zawyżeń zastosowane nieprawidłowo. |
| --- | --- |

2

Sankcje z tytułu zawyżeń zastosowane nieprawidłowo.

| 3 | Sankcje z tytułu zaniżeń zastosowane nieprawidłowo. |
| --- | --- |

3

Sankcje z tytułu zaniżeń zastosowane nieprawidłowo.

| 4 | Nieprawidłowe postępowanie w przypadku modyfikacji wniosku. |
| --- | --- |

4

Nieprawidłowe postępowanie w przypadku modyfikacji wniosku.

| 5 | Dane systemu identyfikacji działek rolnych nieprawidłowo zmodyfikowane po kontrolach na miejscu. |
| --- | --- |

5

Dane systemu identyfikacji działek rolnych nieprawidłowo zmodyfikowane po kontrolach na miejscu.

| 6 | Koncepcja oczywistego błędu zastosowana niewłaściwie. |
| --- | --- |

6

Koncepcja oczywistego błędu zastosowana niewłaściwie.

| A | Przydział badanej populacji do wyboru losowego lub opartego na analizie ryzyka w statystykach kontroli jest dokonywany metodą ex post. |
| --- | --- |

A

Przydział badanej populacji do wyboru losowego lub opartego na analizie ryzyka w statystykach kontroli jest dokonywany metodą ex post.

| B | Szybkie inspekcje terenowe są traktowane jak kontrole na miejscu. |
| --- | --- |

B

Szybkie inspekcje terenowe są traktowane jak kontrole na miejscu.

| C | Obszar kwalifikowalny dla grupy upraw określony nieprawidłowo. |
| --- | --- |

C

Obszar kwalifikowalny dla grupy upraw określony nieprawidłowo.

| D | Niezadowalająca jakość kontroli na miejscu. |
| --- | --- |

D

Niezadowalająca jakość kontroli na miejscu.

| a | Niewystarczające krajowe wymogi w zakresie utrzymywania gruntów w kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska w przypadku użytków zielonych i pastwisk o niskiej jakości. |
| --- | --- |

a

Niewystarczające krajowe wymogi w zakresie utrzymywania gruntów w kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska w przypadku użytków zielonych i pastwisk o niskiej jakości.

| b | Nieodpowiednie wymagania dotyczące utrzymania gruntów wyłączonych z produkcji rolnej. |
| --- | --- |

b

Nieodpowiednie wymagania dotyczące utrzymania gruntów wyłączonych z produkcji rolnej.

3.2.2.   Ocena wybranych systemów nadzoru i kontroli – Rozwój obszarów wiejskich

| Państwo członkowskie


  (agencja płatnicza) | Procedury i kontrole administracyjne stosowane w celu zapewnienia poprawności płatności, w tym jakość baz danych | Kontrole na miejscu: metodyka, typowanie, realizacja, kontrola jakości i sprawozdawczość nt. indywidualnych wyników | Wdrożenie zasad dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska/zasady wzajemnej zgodności i kontrola ich przestrzegania | Ogólna ocena |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Francja | Nieskuteczne
  1, 2, 3 | Częściowo skuteczne
  A, B, C | Częściowo skuteczne
  c | Nieskuteczne |
| Niemcy
  (Meklemburgia-Pomorze Przednie) | Skuteczne | Skuteczne | Częściowo skuteczne
  b | Skuteczne |
| Włochy
  (Toskania) | Częściowo skuteczne
  2, 3 | Częściowo skuteczne
  A, B, C | Częściowo skuteczne
  a | Częściowo skuteczne |
| Łotwa | Nieskuteczne
  2, 3, 4 | Skuteczne | Częściowo skuteczne
  d | Nieskuteczne |
| Polska | Częściowo skuteczne
  2, 3, 4 | Skuteczne | Częściowo skuteczne
  b | Częściowo skuteczne |
| Portugalia | Częściowo skuteczne
  3, 4 | Częściowo skuteczne
  B, C, D | Częściowo skuteczne
  a | Częściowo skuteczne |
| Rumunia | Częściowo skuteczne
  2, 3, 4 | Częściowo skuteczne
  3, C | Skuteczne | Częściowo skuteczne |
| Zjednoczone Królestwo (Szkocja) | Częściowo skuteczne
  1 | Częściowo skuteczne
  1, C, D | Częściowo skuteczne
  1, c, d | Częściowo skuteczne |
| Republika Czeska | Częściowo skuteczne
  2, 3, 5 | Częściowo skuteczne
  C, E,a | Częściowo skuteczne
  a, c, e, E | Częściowo skuteczne |
| 1 | Płatności przed zakończeniem obowiązkowych kontroli. |

Państwo członkowskie

(agencja płatnicza)

Procedury i kontrole administracyjne stosowane w celu zapewnienia poprawności płatności, w tym jakość baz danych

Kontrole na miejscu: metodyka, typowanie, realizacja, kontrola jakości i sprawozdawczość nt. indywidualnych wyników

Wdrożenie zasad dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska/zasady wzajemnej zgodności i kontrola ich przestrzegania

Ogólna ocena

Francja

Nieskuteczne

1, 2, 3

Częściowo skuteczne

A, B, C

Częściowo skuteczne

c

Nieskuteczne

Niemcy

(Meklemburgia-Pomorze Przednie)

Skuteczne

Skuteczne

Częściowo skuteczne

b

Skuteczne

Włochy

(Toskania)

Częściowo skuteczne

2, 3

Częściowo skuteczne

A, B, C

Częściowo skuteczne

a

Częściowo skuteczne

Łotwa

Nieskuteczne

2, 3, 4

Skuteczne

Częściowo skuteczne

d

Nieskuteczne

Polska

Częściowo skuteczne

2, 3, 4

Skuteczne

Częściowo skuteczne

b

Częściowo skuteczne

Portugalia

Częściowo skuteczne

3, 4

Częściowo skuteczne

B, C, D

Częściowo skuteczne

a

Częściowo skuteczne

Rumunia

Częściowo skuteczne

2, 3, 4

Częściowo skuteczne

3, C

Skuteczne

Częściowo skuteczne

Zjednoczone Królestwo (Szkocja)

Częściowo skuteczne

1

Częściowo skuteczne

1, C, D

Częściowo skuteczne

1, c, d

Częściowo skuteczne

Republika Czeska

Częściowo skuteczne

2, 3, 5

Częściowo skuteczne

C, E,a

Częściowo skuteczne

a, c, e, E

Częściowo skuteczne

1

Płatności przed zakończeniem obowiązkowych kontroli.

| 2 | Nieprawidłowe zasady, wyliczenia i płatności (zawyżone płatności, dopuszczalne odchylenie, wydatki niekwalifikowane, redukcje). |
| --- | --- |

2

Nieprawidłowe zasady, wyliczenia i płatności (zawyżone płatności, dopuszczalne odchylenie, wydatki niekwalifikowane, redukcje).

| 3 | Brak dowodów, niedociągnięcia i nieskuteczne kontrole dotyczące warunków kwalifikowalności i zobowiązań. |
| --- | --- |

3

Brak dowodów, niedociągnięcia i nieskuteczne kontrole dotyczące warunków kwalifikowalności i zobowiązań.

| 4 | Brak odpowiedniego systemu oceny racjonalności proponowanych kosztów. |
| --- | --- |

4

Brak odpowiedniego systemu oceny racjonalności proponowanych kosztów.

| 5 | Brak skuteczności kontroli administracyjnych w zakresie wniosków pomocowych wycofanych w całości lub częściowo. |
| --- | --- |

5

Brak skuteczności kontroli administracyjnych w zakresie wniosków pomocowych wycofanych w całości lub częściowo.

| A | Brak oceny wyników kontroli na miejscu i niezwiększenie próby beneficjentów podlegających kontroli. |
| --- | --- |

A

Brak oceny wyników kontroli na miejscu i niezwiększenie próby beneficjentów podlegających kontroli.

| B | Braki w metodyce doboru i nieprzestrzeganie określonego w przepisach minimalnego wymiaru 5 % dla kontroli na miejscu. |
| --- | --- |

B

Braki w metodyce doboru i nieprzestrzeganie określonego w przepisach minimalnego wymiaru 5 % dla kontroli na miejscu.

| C | Uchybienia dotyczące jakości przeprowadzonych kontroli na miejscu i kontroli ex post. |
| --- | --- |

C

Uchybienia dotyczące jakości przeprowadzonych kontroli na miejscu i kontroli ex post.

| D | Opóźnienia i niespójności dotyczące statystyk i wyników kontroli przekazywanych Komisji. |
| --- | --- |

D

Opóźnienia i niespójności dotyczące statystyk i wyników kontroli przekazywanych Komisji.

| E | Zasady nakładania sankcji niezgodne z przepisami UE. |
| --- | --- |

E

Zasady nakładania sankcji niezgodne z przepisami UE.

| a | Kontrole przeprowadzone z opóźnieniem i nierozłożone na cały rok. |
| --- | --- |

a

Kontrole przeprowadzone z opóźnieniem i nierozłożone na cały rok.

| b | Niezgodność z zasadami identyfikacji i rejestracji zwierząt i nieprzestrzeganie obowiązkowych zgłoszeń. |
| --- | --- |

b

Niezgodność z zasadami identyfikacji i rejestracji zwierząt i nieprzestrzeganie obowiązkowych zgłoszeń.

| c | Brak oceny wykrytych niezgodności oraz niespójności w zbadanych sprawozdaniach z kontroli. |
| --- | --- |

c

Brak oceny wykrytych niezgodności oraz niespójności w zbadanych sprawozdaniach z kontroli.

| d | Nieosiągnięty obowiązkowy wskaźnik kontroli dla podstawowego wymogu w zakresie zarządzania nr 7 i rozbieżności w statystykach dotyczących kontroli zasady wzajemnej zgodności. |
| --- | --- |

d

Nieosiągnięty obowiązkowy wskaźnik kontroli dla podstawowego wymogu w zakresie zarządzania nr 7 i rozbieżności w statystykach dotyczących kontroli zasady wzajemnej zgodności.

| e | Niewystarczające krajowe standardy w zakresie zasad dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska. |
| --- | --- |

e

Niewystarczające krajowe standardy w zakresie zasad dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska.

Ogólna ocena systemów nadzoru i kontroli

| Ogólna ocena | 2010 | 2009 | 2008 | 2007 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Częściowo skuteczne | Częściowo skuteczne | Częściowo skuteczne | Częściowo skuteczne |

Ogólna ocena

2010

2009

2008

2007

Częściowo skuteczne

Częściowo skuteczne

Częściowo skuteczne

Częściowo skuteczne

ZAŁĄCZNIK 3.3

WYNIKI PRZEGLĄDU OŚWIADCZEŃ KIEROWNICTWA KOMISJI W ZAKRESIE ROLNICTWA I ZASOBÓW NATURALNYCH

| Główne DG | Charakter oświadczenia dyrektora generalnego (1) | Zgłoszone zastrzeżenia | Uwagi Trybunału | Ogólna ocena wiarygodności |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2010 | 2009 |
| DG AGRI | z zastrzeżeniami | Poważne niedociągnięcia w systemie IACS w Bułgarii, Portugalii i Rumunii. | Utrzymanie zastrzeżeń jest zbieżne z ustaleniami Trybunału dotyczącymi tych państw członkowskich.
  Poświadczenie zawarte w rocznym sprawozdaniu z działalności DG AGRI za 2009 r. obejmowało zastrzeżenie dotyczące wydatków na działania w zakresie rozwoju obszarów wiejskich w ramach osi 2 (poprawa środowiska i obszarów wiejskich) w okresie programowania 2007–2013. DG AGRI nie przeniosła tego zastrzeżenia do rocznego sprawozdania z działalności za 2010 r. Trybunał stwierdził, że zastrzeżenie to powinno było zostać utrzymane, gdyż:






  a) | metoda stosowana przez Komisję do obliczania poziomu błędu nie była w pełni przejrzysta i była oparta na szeregu dokonanych wyborów. Można było dokonać różnych wyborów, które doprowadziłyby do poziomu błędu przekraczającego próg 2 %; |

Główne DG

Charakter oświadczenia dyrektora generalnego (1)

Zgłoszone zastrzeżenia

Uwagi Trybunału

Ogólna ocena wiarygodności

2010

2009

DG AGRI

z zastrzeżeniami

Poważne niedociągnięcia w systemie IACS w Bułgarii, Portugalii i Rumunii.

Utrzymanie zastrzeżeń jest zbieżne z ustaleniami Trybunału dotyczącymi tych państw członkowskich.

Poświadczenie zawarte w rocznym sprawozdaniu z działalności DG AGRI za 2009 r. obejmowało zastrzeżenie dotyczące wydatków na działania w zakresie rozwoju obszarów wiejskich w ramach osi 2 (poprawa środowiska i obszarów wiejskich) w okresie programowania 2007–2013. DG AGRI nie przeniosła tego zastrzeżenia do rocznego sprawozdania z działalności za 2010 r. Trybunał stwierdził, że zastrzeżenie to powinno było zostać utrzymane, gdyż:

a)

metoda stosowana przez Komisję do obliczania poziomu błędu nie była w pełni przejrzysta i była oparta na szeregu dokonanych wyborów. Można było dokonać różnych wyborów, które doprowadziłyby do poziomu błędu przekraczającego próg 2 %;

| b) | dane wykorzystane do obliczenia poziomu błędu byly wybrakowane, a w niektórych przypadkach niewiarygodne. W szczególności jakość statystyk kontroli państw członkowskich, które stanowią podstawę obliczania poziomu błędu, była niewystarczająca. |
| --- | --- |

b)

dane wykorzystane do obliczenia poziomu błędu byly wybrakowane, a w niektórych przypadkach niewiarygodne. W szczególności jakość statystyk kontroli państw członkowskich, które stanowią podstawę obliczania poziomu błędu, była niewystarczająca.

B

B

DG CLIMA

z zastrzeżeniem

Zastrzeżenie związane z ryzykiem wizerunkowym, dotyczące poważnego naruszenia zasad bezpieczeństwa wykrytego w krajowych rejestrach systemu handlu emisjami.

A

DG ENV

bez zastrzeżeń

DG ENV nie podtrzymała swojego zastrzeżenia pomimo wzrostu z 5,97 % do 7,14 % poziomu błędu kontroli ex post, który był podstawą zastrzeżenia zgłoszonego w 2009 r. DG ENV uzasadniła swoje stanowisko przypuszczeniami dotyczącymi wpływu metody doboru prób na poziom błędu, którego nie można było udowodnić.

B

DG MARE

z zastrzeżeniami

Systemy zarządzania i kontroli w zakresie programów FIOR w Niemczech, cel 1.

DG MARE wycofała się z zastrzeżenia wobec Zjednoczonego Królestwa – regionu Walii, choć władze Zjednoczonego Królestwa w ogóle nie zaakceptowały korekty.

B

B

DG SANCO

bez zastrzeżeń

Choć kontrole Trybunału i Działu Kontroli Wewnętrznej wykazały znaczne uchybienia, DG SANCO nie zgłosiła zastrzeżenia.

B

| A: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |
| --- | --- |

A:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

| B: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają częściowo rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |
| --- | --- |

B:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają częściowo rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

| C: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności nie zawierają rzetelnej oceny zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |
| --- | --- |

C:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności nie zawierają rzetelnej oceny zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

---

(1)  W swoim oświadczeniu dyrektor generalny stwierdza, że uzyskał wystarczającą pewność, że istniejące procedury kontrolne dają dostateczną gwarancję prawidłowości transakcji.

| A: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |
| --- | --- |

A:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

| B: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają częściowo rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |
| --- | --- |

B:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają częściowo rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

| C: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności nie zawierają rzetelnej oceny zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |
| --- | --- |

C:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności nie zawierają rzetelnej oceny zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

ZAŁĄCZNIK 3.4

DZIAŁANIA PODJĘTE W ZWIĄZKU Z WCZEŚNIEJSZYMI ZALECENIAMI W ZAKRESIE ROLNICTWA I ZASOBÓW NATURALNYCH

| Rok | Zalecenia Trybunału | Osiągnięty postęp | Odpowiedź Komisji | Analiza Trybunału |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2008 i 2009 | Trybunał zaleca wyeliminowanie wykrytych uchybień systemowych. W tym zakresie niedociągnięcia w zakresie SPJ i JPO najpilniej wymagające usunięcia to (pkt 3.73 sprawozdania rocznego za 2009 r. (1)): | | | |
| a) | uchybienia systemowe prowadzące do błędów związanych z kwalifikowalnością gruntów lub deklarowaniem zawyżonej powierzchni, jak również do niedokładnych uprawnień do płatności, w szczególności poprzez poprawę wiarygodności i kompletności danych zapisanych w LPIS (np. najnowsze ortofotomapy); |

Rok

Zalecenia Trybunału

Osiągnięty postęp

Odpowiedź Komisji

Analiza Trybunału

2008 i 2009

Trybunał zaleca wyeliminowanie wykrytych uchybień systemowych. W tym zakresie niedociągnięcia w zakresie SPJ i JPO najpilniej wymagające usunięcia to (pkt 3.73 sprawozdania rocznego za 2009 r. (1)):

a)

uchybienia systemowe prowadzące do błędów związanych z kwalifikowalnością gruntów lub deklarowaniem zawyżonej powierzchni, jak również do niedokładnych uprawnień do płatności, w szczególności poprzez poprawę wiarygodności i kompletności danych zapisanych w LPIS (np. najnowsze ortofotomapy);

Od kampanii 2010 r. rozporządzeniem Komisji (UE) nr 146/2010 wprowadzono dla państw członkowskich wymóg corocznej oceny jakości LPIS. O wynikach tej oceny i ostatecznych działaniach zaradczych należy co roku informować Komisję.

Jeśli chodzi o wiarygodność bazy danych uprawnień, nowe rozporządzenie stanowi, że uprawnienia do płatności przydzielone rolnikom przed 2009 r. uznaje się za zgodne z prawem i prawidłowe od kampanii 2010 r.

| a) | Komisja zgadza się z opinią Trybunału. W nadchodzących latach Komisja będzie nadal monitorować wyniki. |
| --- | --- |

a)

Ten nowy wymóg jest pożytecznym krokiem w kierunku lepszej jakości systemu identyfikacji działek rolnych (LPIS) w państwach członkowskich. W ramach przyszłych kontroli Trybunał będzie monitorował kwestię spełniania tego wymogu.

Trybunał pozytywnie ocenia nowy przepis, który wprowadza pewność prawną.

| b) | dopilnowanie, by wszystkie bazy danych IACS zapewniały wiarygodną i pełną ścieżkę audytu w zakresie wszystkich dokonywanych modyfikacji; |
| --- | --- |

b)

dopilnowanie, by wszystkie bazy danych IACS zapewniały wiarygodną i pełną ścieżkę audytu w zakresie wszystkich dokonywanych modyfikacji;

Brak postępu

| b) | W ramach kontroli Komisja wydaje zalecenia dla państw członkowskich w taki sposób, aby sytuacja na bieżąco ulegała poprawie. W ciągu ostatnich lat wyniki kontroli wykazały postępy w zakresie jakości informacji zawartych w bazach danych. |
| --- | --- |

b)

| c) | lepsze objaśnienie i egzekwowanie przepisów, tak aby bezpośrednia pomoc UE nie była wypłacana wnioskodawcom, którzy nie wykorzystują gruntów do celów rolniczych ani nie utrzymują gruntów w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska; |
| --- | --- |

c)

lepsze objaśnienie i egzekwowanie przepisów, tak aby bezpośrednia pomoc UE nie była wypłacana wnioskodawcom, którzy nie wykorzystują gruntów do celów rolniczych ani nie utrzymują gruntów w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska;

Rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 stanowi, że od 2010 r. państwa członkowskie mogą ustanowić odpowiednie obiektywne i niedyskryminujące kryteria, aby zapewnić nieprzyznawanie płatności bezpośrednich osobom fizycznym ani prawnym:

| a) | których działalność rolnicza stanowi tylko nieznaczącą część ogółu ich działalności gospodarczej; lub |
| --- | --- |

a)

których działalność rolnicza stanowi tylko nieznaczącą część ogółu ich działalności gospodarczej; lub

| b) | których główna działalność gospodarcza lub przedmiot działalności nie polegają na prowadzeniu działalności rolniczej. |
| --- | --- |

b)

których główna działalność gospodarcza lub przedmiot działalności nie polegają na prowadzeniu działalności rolniczej.

| c) | Wspomniana przez Trybunał kwestia definicji rolnika będzie przedmiotem prac w ramach reformy WPR po 2013 r., o czym wspomniano w komunikacie Komisji z dnia 18 listopada 2010 r. dotyczącym WPR do roku 2020. |
| --- | --- |

c)

Ponieważ spełnienie tego wymogu pozostawiono swobodzie decyzyjnej państw członkowskich, Trybunał uważa, że nadal istnieje ryzyko przyznawania płatności wnioskodawcom, którzy nie wykorzystują gruntów do celów rolniczych ani nie utrzymują gruntów w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska.

2008 i 2009

| d) | ustanowienie na szczeblu UE minimalnych wymogów dotyczących rocznego utrzymania użytków zielonych, tak aby kwalifikowały się do uzyskania pomocy bezpośredniej UE. |
| --- | --- |

d)

ustanowienie na szczeblu UE minimalnych wymogów dotyczących rocznego utrzymania użytków zielonych, tak aby kwalifikowały się do uzyskania pomocy bezpośredniej UE.

Brak postępu

| d) | Obecny system zapewnia wspólne ramy prawne, zgodnie z którymi państwa członkowskie są odpowiedzialne za określenie kryteriów utrzymywania gruntów zgodnie z zasadami dobrej kultury rolnej. Pozwala to na uwzględnienie różnorodności obszarów rolnych i tradycji w UE. |
| --- | --- |

d)

Dalsze starania w obszarze rozwoju obszarów wiejskich w celu uproszczenia zasad i warunków (pkt 3.74 sprawozdania rocznego za 2009 r. i pkt 5.66 sprawozdania rocznego za 2008 r.).

W 2010 r. zwrócono dużą uwagę na uproszczenie. Oprócz dyskusji w szerszym kontekście debaty na temat przyszłości WPR w przypadku filaru 2 podjęto poniższe działania. Uproszczenie było przedmiotem dyskusji podczas sześciu z ośmiu posiedzeń komitetu rozwoju obszarów wiejskich, które odbyły się w 2010 r. Dyskusje oparte były na wkładach państw członkowskich i dokumentach roboczych przygotowanych przez Komisję. Głównym tematem tych dyskusji były zasady kwalifikowalności. Kwestie te są również rozważane w grupie ekspertów ds. uproszczenia. We wrześniu 2010 r. odbyło się seminarium dotyczące zapewnienia dobrego zarządzania programami rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007–2013. Ponadto rozpoczęto analizę dotyczącą formalności obowiązujących beneficjentów w drugim filarze, która ma na celu zmniejszenie obciążeń administracyjnych związanych z rozwojem obszarów wiejskich.

W odpowiedzi na zestawienie 39 propozycji dotyczących uproszczenia przedstawionych przez państwa członkowskie podczas posiedzenia Rady w kwietniu 2009 r., Komisja wdrożyła następujące działania dotyczące uproszczeń:

po pierwsze w październiku 2010 r. Komisja przyjęła wniosek dotyczący zmiany rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005, aby:

| — | ograniczyć liczbę sprawozdań w sprawie monitorowania strategii rozwoju obszarów wiejskich z 3 do 2, |
| --- | --- |

—

ograniczyć liczbę sprawozdań w sprawie monitorowania strategii rozwoju obszarów wiejskich z 3 do 2,

| — | ułatwić zindywidualizowane świadczenie usług doradztwa rolnego, |
| --- | --- |

—

ułatwić zindywidualizowane świadczenie usług doradztwa rolnego,

| — | pozwolić państwom członkowskim na kontrole sprawdzające w przypadku uchybień mniejszej wagi oraz stosowanie zasady de minimis tylko na podstawie wyrywkowych kontroli ryzyka zamiast 100 % systematycznych kontroli. |
| --- | --- |

—

pozwolić państwom członkowskim na kontrole sprawdzające w przypadku uchybień mniejszej wagi oraz stosowanie zasady de minimis tylko na podstawie wyrywkowych kontroli ryzyka zamiast 100 % systematycznych kontroli.

Wniosek ten jest obecnie rozpatrywany przez Parlament Europejski i Radę.

Po drugie, również w odpowiedzi na zestawienie 39 propozycji uproszczeń, przepisy dotyczące procedury kontroli oraz zasad współzależności zostały doprecyzowane i zobowiązania przedstawione zostały w wyraźny sposób w przepisach wykonawczych, w kontekście przekształcenia rozporządzenia (UE) nr 65/2011.

Pozostałe znaczące działania upraszczające w ramach rozwoju obszarów wiejskich ukierunkowane są na następny okres programowania. Wynika to z trudności wprowadzania istotnych zmian w trakcie realizacji programów.

Ponadto, w momencie gdy znane będą wyniki badań dotyczących obciążeń administracyjnych w ramach drugiego filaru, zostaną one uwzględnione przez Komisję i państwa członkowskie w celu dalszego ograniczania poziomu biurokracji dla beneficjentów.

W 2010 r. podjęto znaczne starania w celu omówienia i przeanalizowania uproszczenia zasad i warunków. Wniesie to pożyteczny wkład w usprawnienie rozwoju obszarów wiejskich w następnym okresie programowania. Nie doprowadziło to jeszcze jednak do konkretnych działań mających na celu uproszczenie w bieżącym okresie programowania.

2008 i 2009

Należy podjąć skuteczne działania, wraz z odpowiednimi władzami krajowymi, aby unikać wypłacania wydatków niekwalifikowalnych w projektach dotyczących rybołówstwa (pkt 3.76 sprawozdania rocznego za 2009 r. (2)).

Kontrole wydatków kwalifikowalnych, wymagane w ramach Europejskiego Funduszu Rybackiego, zostały zaostrzone w porównaniu z kontrolami prowadzonymi w ramach poprzedniego Instrumentu Finansowego Orientacji Rybołówstwa.

Działania kontrolne DG MARE w 2010 r. nie doprowadziły do wykrycia znaczącej liczby wydatków niekwalifikowalnych.

Trybunał będzie monitorował zmienione zasady kontroli w trakcie przyszłych kontroli.

Kontrole wewnętrzne w zakresie płatności na rzecz państw członkowskich w programach zwalczania i monitorowania chorób zwierząt wymagają jasnego podziału funkcji między działami Komisji oraz opracowania odpowiednich formalnych procedur kontrolnych (pkt 3.76 sprawozdania rocznego za 2009 r.).

Służby Komisji sprecyzowały podział funkcji i rozpoczęły projekt uproszczenia podstawy prawnej programów.

Objaśnienia oraz uproszczenia zastały już ujęte w decyzji Komisji 2010/712/UE w sprawie wkładu finansowego na rzecz programów zwalczania chorób. W 2012 r. Komisja ma zamiar przedstawić propozycję zmian do decyzji Rady 90/424/EWG, która stanowi podstawę prawną pokrywania kosztów kwalifikowalnych w ramach programów zwalczania chorób.

Trybunał będzie monitorował zmienione zasady kontroli w trakcie przyszłych kontroli.

---

(1)  Podobne zalecenia przedstawiono w pkt 5.65 sprawozdania rocznego za 2008 r.

(2)  Podobne zalecenia przedstawiono w pkt 5.67 sprawozdania rocznego za 2008 r.

---

ROZDZIAŁ 4

Spójność, energia i transport

SPIS TREŚCI

Wstęp

Szczegółowa charakterystyka grupy polityk

Cele polityki

Instrumenty polityki

Ryzyko w zakresie prawidłowości

Zakres kontroli i podejście kontrolne

Prawidłowość transakcji

Skuteczność systemów

Wiarygodność oświadczeń kierownictwa Komisji

Wnioski i zalecenia

Wnioski

Zalecenia

Działania podjęte w związku z wcześniejszymi sprawozdaniami specjalnymi

Działania podjęte w związku ze sprawozdaniem specjalnym nr 1/2006 dotyczącym wkładu Europejskiego Funduszu Społecznego w przeciwdziałanie wczesnemu porzucaniu nauki

Działania podjęte w związku ze sprawozdaniem specjalnym nr 10/2006 dotyczącym oceny ex post programów celu 1 i 3 na lata 1994–1999 (fundusze strukturalne)

Działania podjęte w związku ze sprawozdaniem specjalnym nr 7/2009 dotyczącym zarządzania fazą rozwoju i walidacji programu Galileo

| UWAGI TRYBUNAŁU | ODPOWIEDZI KOMISJI |
| --- | --- |
| WSTĘP |
| 4.1. | W niniejszym rozdziale przedstawiono przeprowadzoną przez Trybunał szczegółową ocenę grupy polityk „Spójność, energia i transport”, obejmującej następujące obszary: 04 – „Zatrudnienie i sprawy społeczne” i 06 – „Energia i transport” oraz 13 – „Polityka regionalna”. W niniejszym rozdziale przedstawiono również działania podjęte przez Komisję w odpowiedzi na zalecenia zawarte w trzech sprawozdaniach specjalnych Trybunału. Najważniejsze informacje dotyczące działań objętych kontrolą oraz wydatków za 2010 r. przedstawiono w
  tabeli 4.1
  . |

UWAGI TRYBUNAŁU

ODPOWIEDZI KOMISJI

WSTĘP

4.1.

W niniejszym rozdziale przedstawiono przeprowadzoną przez Trybunał szczegółową ocenę grupy polityk „Spójność, energia i transport”, obejmującej następujące obszary: 04 – „Zatrudnienie i sprawy społeczne” i 06 – „Energia i transport” oraz 13 – „Polityka regionalna”. W niniejszym rozdziale przedstawiono również działania podjęte przez Komisję w odpowiedzi na zalecenia zawarte w trzech sprawozdaniach specjalnych Trybunału. Najważniejsze informacje dotyczące działań objętych kontrolą oraz wydatków za 2010 r. przedstawiono w
  tabeli 4.1
  .

Tabela 4.1 –   Spójność, energia i transport – najważniejsze informacje za 2010 r.

| (w mln EUR) |
| --- |
| Tytuł budżetowy | Obszar polityki | Opis | Płatności | Tryb zarządzania budżetem |
| 4 | Zatrudnienie i sprawy społeczne | Wydatki administracyjne | 97 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Europejski Fundusz Społeczny (EFS) | 7 066 | Dzielone |
| Praca w Europie – dialog społeczny i mobilność | 56 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Zatrudnienie, solidarność społeczna i równość płci | 155 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji | 104 | Dzielone |
| Instrument Pomocy Przedakcesyjnej (IPA, dawniej ISPA) | 3 | Zdecentralizowane |
| | 7 481 | |
| 6 | Energia i transport | Wydatki administracyjne | 153 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Transport lądowy, lotniczy i morski | 149 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Sieci transeuropejskie (TEN) | 858 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Energia konwencjonalna i odnawialna | 773 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Energia jądrowa | 237 | Bezpośrednie scentralizowane/Pośrednie scentralizowane/Wspólne |
| Badania naukowe związane z energią i transportem (programy ramowe) | 226 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Bezpieczeństwo i ochrona użytkowników energii i transportu | 3 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Europejskie programy nawigacji satelitarnej (EGNOS i Galileo) | 460 | Bezpośrednie scentralizowane |
| | 2 859 | |
| 13 | Polityka regionalna | Wydatki administracyjne | 83 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR) i inne działania w zakresie polityki regionalnej | 22 091 | Dzielone |
| Fundusz Spójności (FS) | 7 957 | Dzielone |
| Instrument Pomocy Przedakcesyjnej (IPA, dawniej ISPA) | 479 | Zdecentralizowane |
| Fundusz Solidarności | 13 | Pośrednie |
| | 30 623 | |
| Wydatki administracyjne ogółem (16) | 333 | |
| Wydatki operacyjne ogółem | 40 630 | |
| W tym: | — | zaliczki |

(w mln EUR)

Tytuł budżetowy

Obszar polityki

Opis

Płatności

Tryb zarządzania budżetem

4

Zatrudnienie i sprawy społeczne

Wydatki administracyjne

97

Bezpośrednie scentralizowane

Europejski Fundusz Społeczny (EFS)

7 066

Dzielone

Praca w Europie – dialog społeczny i mobilność

56

Bezpośrednie scentralizowane

Zatrudnienie, solidarność społeczna i równość płci

155

Bezpośrednie scentralizowane

Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji

104

Dzielone

Instrument Pomocy Przedakcesyjnej (IPA, dawniej ISPA)

3

Zdecentralizowane

7 481

6

Energia i transport

Wydatki administracyjne

153

Bezpośrednie scentralizowane

Transport lądowy, lotniczy i morski

149

Bezpośrednie scentralizowane

Sieci transeuropejskie (TEN)

858

Bezpośrednie scentralizowane

Energia konwencjonalna i odnawialna

773

Bezpośrednie scentralizowane

Energia jądrowa

237

Bezpośrednie scentralizowane/Pośrednie scentralizowane/Wspólne

Badania naukowe związane z energią i transportem (programy ramowe)

226

Bezpośrednie scentralizowane

Bezpieczeństwo i ochrona użytkowników energii i transportu

3

Bezpośrednie scentralizowane

Europejskie programy nawigacji satelitarnej (EGNOS i Galileo)

460

Bezpośrednie scentralizowane

2 859

13

Polityka regionalna

Wydatki administracyjne

83

Bezpośrednie scentralizowane

Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR) i inne działania w zakresie polityki regionalnej

22 091

Dzielone

Fundusz Spójności (FS)

7 957

Dzielone

Instrument Pomocy Przedakcesyjnej (IPA, dawniej ISPA)

479

Zdecentralizowane

Fundusz Solidarności

13

Pośrednie

30 623

Wydatki administracyjne ogółem (16)

333

Wydatki operacyjne ogółem

40 630

W tym:

—

3 074

| — | płatności okresowe/końcowe |
| --- | --- |

—

37 556

Płatności za rok ogółem

40 963

Zobowiązania za rok ogółem

55 223

Źródło: Sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2010.

| 4.2. | Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR), Europejski Fundusz Społeczny (EFS) i Fundusz Spójności (FS) są realizowane w ramach wieloletnich okresów programowania. W 2010 r. płatności z EFRR (22,1 mld euro), EFS (7,1 mld euro) i FS (8,0 mld euro) stanowiły ponad 90 % wydatków operacyjnych na całą tę grupę polityk (1). Płatności w obszarze energii i transportu wyniosły w 2010 r. 2,9 mld euro. |
| --- | --- |

4.2.

Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR), Europejski Fundusz Społeczny (EFS) i Fundusz Spójności (FS) są realizowane w ramach wieloletnich okresów programowania. W 2010 r. płatności z EFRR (22,1 mld euro), EFS (7,1 mld euro) i FS (8,0 mld euro) stanowiły ponad 90 % wydatków operacyjnych na całą tę grupę polityk (1). Płatności w obszarze energii i transportu wyniosły w 2010 r. 2,9 mld euro.

Szczegółowa charakterystyka grupy polityk

Cele polityki

Polityka spójności

| 4.3. | Celem polityki spójności jest wzmacnianie gospodarczej i społecznej spójności w Unii Europejskiej poprzez zmniejszenie różnic w poziomie rozwoju między różnymi regionami. |
| --- | --- |

4.3.

Celem polityki spójności jest wzmacnianie gospodarczej i społecznej spójności w Unii Europejskiej poprzez zmniejszenie różnic w poziomie rozwoju między różnymi regionami.

Energia i transport

| 4.4. | Celem polityki w zakresie energii i transportu jest udostępnienie obywatelom i przedsiębiorstwom europejskim bezpiecznych, konkurencyjnych i zgodnych z zasadami zrównoważonego rozwoju systemów oraz usług energetycznych i transportowych, a także opracowanie innowacyjnych rozwiązań, które przyczyniłyby się do formułowania i realizacji tej polityki. |
| --- | --- |

4.4.

Celem polityki w zakresie energii i transportu jest udostępnienie obywatelom i przedsiębiorstwom europejskim bezpiecznych, konkurencyjnych i zgodnych z zasadami zrównoważonego rozwoju systemów oraz usług energetycznych i transportowych, a także opracowanie innowacyjnych rozwiązań, które przyczyniłyby się do formułowania i realizacji tej polityki.

Instrumenty polityki

Polityka regionalna

| 4.5. | Wydatki na politykę regionalną stanowią 75 % wydatków w tej grupie polityk. Wydatki na politykę regionalną są głównie realizowane z EFRR i FS (łącznie 98 % wydatków na politykę regionalną w 2010 r.). Z EFRR finansowane są prace w zakresie infrastruktury, tworzenie lub utrzymanie miejsc pracy, inicjatywy regionalnego rozwoju gospodarczego oraz – głównie za pomocą instrumentów inżynierii finansowej – działania wspierające małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP). FS finansuje inwestycje w infrastrukturę w dziedzinie ochrony środowiska i transportu w tych państwach członkowskich, których dochód narodowy brutto na osobę jest niższy niż 90 % średniej UE. |
| --- | --- |

4.5.

Wydatki na politykę regionalną stanowią 75 % wydatków w tej grupie polityk. Wydatki na politykę regionalną są głównie realizowane z EFRR i FS (łącznie 98 % wydatków na politykę regionalną w 2010 r.). Z EFRR finansowane są prace w zakresie infrastruktury, tworzenie lub utrzymanie miejsc pracy, inicjatywy regionalnego rozwoju gospodarczego oraz – głównie za pomocą instrumentów inżynierii finansowej – działania wspierające małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP). FS finansuje inwestycje w infrastrukturę w dziedzinie ochrony środowiska i transportu w tych państwach członkowskich, których dochód narodowy brutto na osobę jest niższy niż 90 % średniej UE.

| 4.6. | Instrumenty polityki regionalnej obejmują również środki współpracy regionalnej i transgranicznej stosowane w ramach Instrumentu Pomocy Przedakcesyjnej (IPA) i Funduszu Solidarności UE, który zapewnia wsparcie w razie klęski żywiołowej w państwach członkowskich. |
| --- | --- |

4.6.

Instrumenty polityki regionalnej obejmują również środki współpracy regionalnej i transgranicznej stosowane w ramach Instrumentu Pomocy Przedakcesyjnej (IPA) i Funduszu Solidarności UE, który zapewnia wsparcie w razie klęski żywiołowej w państwach członkowskich.

Zatrudnienie i sprawy społeczne

| 4.7. | Wydatki na zatrudnienie i sprawy społeczne stanowią 18 % wydatków w tej grupie polityk. Zdecydowana większość środków na zatrudnienie i sprawy społeczne (94 % w 2010 r.) jest wydatkowana w ramach EFS, z którego finansowane są inwestycje w kapitał ludzki w formie szkoleń i innych działań dotyczących zatrudnienia. |
| --- | --- |

4.7.

Wydatki na zatrudnienie i sprawy społeczne stanowią 18 % wydatków w tej grupie polityk. Zdecydowana większość środków na zatrudnienie i sprawy społeczne (94 % w 2010 r.) jest wydatkowana w ramach EFS, z którego finansowane są inwestycje w kapitał ludzki w formie szkoleń i innych działań dotyczących zatrudnienia.

| 4.8. | Inne wydatki w tym obszarze polityki obejmują dopłaty i dotacje dla organizacji realizujących działania dotyczące spraw społecznych i zatrudnienia, Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji, który wspiera pracowników w UE zwolnionych na skutek poważnych strukturalnych zmian w handlu światowym lub kryzysu finansowego oraz wkład w IPA. |
| --- | --- |

4.8.

Inne wydatki w tym obszarze polityki obejmują dopłaty i dotacje dla organizacji realizujących działania dotyczące spraw społecznych i zatrudnienia, Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji, który wspiera pracowników w UE zwolnionych na skutek poważnych strukturalnych zmian w handlu światowym lub kryzysu finansowego oraz wkład w IPA.

Zarządzanie wydatkami z EFRR, EFS i FS oraz ich kontrolowanie

| 4.9. | EFRR, EFS i FS podlegają wspólnym zasadom i są objęte zarządzaniem dzielonym Komisji i państw członkowskich. |
| --- | --- |

4.9.

EFRR, EFS i FS podlegają wspólnym zasadom i są objęte zarządzaniem dzielonym Komisji i państw członkowskich.

| 4.10. | Na podstawie propozycji państw członkowskich Komisja zatwierdza wieloletnie programy operacyjne wraz z orientacyjnymi planami finansowymi, które uwzględniają wkład UE. Projekty w ramach programów operacyjnych są realizowane przez osoby prywatne, stowarzyszenia, przedsiębiorstwa prywatne lub państwowe bądź organy publiczne na szczeblu lokalnym, regionalnym lub krajowym. |
| --- | --- |

4.10.

Na podstawie propozycji państw członkowskich Komisja zatwierdza wieloletnie programy operacyjne wraz z orientacyjnymi planami finansowymi, które uwzględniają wkład UE. Projekty w ramach programów operacyjnych są realizowane przez osoby prywatne, stowarzyszenia, przedsiębiorstwa prywatne lub państwowe bądź organy publiczne na szczeblu lokalnym, regionalnym lub krajowym.

| 4.11. | Państwa członkowskie powierzają zadanie bieżącego administrowania instytucjom zarządzającym i instytucjom pośredniczącym (2). Dotyczy to wyboru pojedynczych projektów, prowadzenia kontroli mających na celu zapobieganie błędom w zadeklarowanych wydatkach, wykrywanie ich i korygowanie oraz weryfikacji, czy projekty są faktycznie realizowane („kontrole pierwszego szczebla”). Instytucje certyfikujące sprawdzają, czy kontrole pierwszego szczebla są skutecznie prowadzone oraz, w odpowiednim przypadku, podejmują dodatkowe kontrole przed złożeniem do Komisji deklaracji wydatków. |
| --- | --- |

4.11.

Państwa członkowskie powierzają zadanie bieżącego administrowania instytucjom zarządzającym i instytucjom pośredniczącym (2). Dotyczy to wyboru pojedynczych projektów, prowadzenia kontroli mających na celu zapobieganie błędom w zadeklarowanych wydatkach, wykrywanie ich i korygowanie oraz weryfikacji, czy projekty są faktycznie realizowane („kontrole pierwszego szczebla”). Instytucje certyfikujące sprawdzają, czy kontrole pierwszego szczebla są skutecznie prowadzone oraz, w odpowiednim przypadku, podejmują dodatkowe kontrole przed złożeniem do Komisji deklaracji wydatków.

| 4.12. | Instytucje audytowe w państwach członkowskich są odpowiedzialne za prowadzenie kontroli systemów i kontroli operacji (tj. projektów lub grup projektów) w celu uzyskania wystarczającej pewności co do skutecznego funkcjonowania systemów zarządzania i kontroli programów oraz prawidłowości poświadczonych wydatków dla każdego PO. Instytucje te przedstawiają Komisji informacje dotyczące tych kontroli w formie rocznych sprawozdań audytowych i rocznych opinii. |
| --- | --- |

4.12.

Instytucje audytowe w państwach członkowskich są odpowiedzialne za prowadzenie kontroli systemów i kontroli operacji (tj. projektów lub grup projektów) w celu uzyskania wystarczającej pewności co do skutecznego funkcjonowania systemów zarządzania i kontroli programów oraz prawidłowości poświadczonych wydatków dla każdego PO. Instytucje te przedstawiają Komisji informacje dotyczące tych kontroli w formie rocznych sprawozdań audytowych i rocznych opinii.

| 4.13. | Na początku każdego okresu programowania Komisja wypłaca państwom członkowskim zaliczki. Finansowanie projektu zazwyczaj przybiera formę zwrotu kosztów na podstawie deklaracji wydatków sporządzonych przez promotorów projektów. Te poszczególne deklaracje zostają zagregowane dla każdej osi priorytetowej PO w okresowych deklaracjach wydatków poświadczanych przez władze państw członkowskich i przedkładanych Komisji. Wydatki te są następnie współfinansowane z budżetu UE. |
| --- | --- |

4.13.

Na początku każdego okresu programowania Komisja wypłaca państwom członkowskim zaliczki. Finansowanie projektu zazwyczaj przybiera formę zwrotu kosztów na podstawie deklaracji wydatków sporządzonych przez promotorów projektów. Te poszczególne deklaracje zostają zagregowane dla każdej osi priorytetowej PO w okresowych deklaracjach wydatków poświadczanych przez władze państw członkowskich i przedkładanych Komisji. Wydatki te są następnie współfinansowane z budżetu UE.

| 4.14. | Zasady kwalifikowalności są określone na szczeblu krajowym (lub czasem regionalnym) z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w szczegółowych przepisach dotyczących poszczególnych funduszy. Państwa członkowskie ponoszą główną odpowiedzialność za zapobieganie nieprawidłowym wydatkom, wykrywanie ich i korygowanie oraz informowanie o tym Komisji. |
| --- | --- |

4.14.

Zasady kwalifikowalności są określone na szczeblu krajowym (lub czasem regionalnym) z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w szczegółowych przepisach dotyczących poszczególnych funduszy. Państwa członkowskie ponoszą główną odpowiedzialność za zapobieganie nieprawidłowym wydatkom, wykrywanie ich i korygowanie oraz informowanie o tym Komisji.

| 4.14. | Określenie zasad kwalifikowalności na poziomie krajowym (art. 56 rozporządzenia Rady 1083/2006) było jednym z głównych elementów procesu uproszczenia wprowadzonego w okresie programowania 2007–2013. Miał on na celu zapewnienie państwom członkowskim większej elastyczności przy dostosowywaniu zasad kwalifikowalności do określonych potrzeb regionów lub programów oraz ujednolicenie ich z zasadami obowiązującymi dla innych krajowych programów publicznych. |
| --- | --- |

4.14.

| 4.15. | Komisja musi uzyskać pewność, że państwa członkowskie ustanowiły systemy zarządzania i kontroli, które spełniają przewidziane przepisami wymogi, oraz że systemy te funkcjonują skutecznie. Jeżeli Komisja stwierdzi, że państwo członkowskie nie skorygowało nieprawidłowych wydatków lub wystąpiły poważne uchybienia w systemach zarządzania i kontroli, Komisja może wstrzymać lub zawiesić płatności (3). Jeżeli państwo członkowskie nie wycofa nieprawidłowych wydatków (które mogą być zastąpione wydatkami kwalifikowalnymi) bądź nie usunie wykrytych uchybień w systemach, Komisja może zastosować korekty finansowe, ograniczając finansowanie UE w ujęciu netto (4). |
| --- | --- |

4.15.

Komisja musi uzyskać pewność, że państwa członkowskie ustanowiły systemy zarządzania i kontroli, które spełniają przewidziane przepisami wymogi, oraz że systemy te funkcjonują skutecznie. Jeżeli Komisja stwierdzi, że państwo członkowskie nie skorygowało nieprawidłowych wydatków lub wystąpiły poważne uchybienia w systemach zarządzania i kontroli, Komisja może wstrzymać lub zawiesić płatności (3). Jeżeli państwo członkowskie nie wycofa nieprawidłowych wydatków (które mogą być zastąpione wydatkami kwalifikowalnymi) bądź nie usunie wykrytych uchybień w systemach, Komisja może zastosować korekty finansowe, ograniczając finansowanie UE w ujęciu netto (4).

| 4.15. | Roczne sprawozdania z działalności DG REGIO i DG EMPL przedstawiają szczegółowe oceny poświadczeń wiarygodności przedstawionych Komisji, dotyczących ustanowienia i funkcjonowania systemów zarządzania i kontroli w przypadku każdego współfinansowanego programu. W sprawozdaniu za 2010 r. przedstawiono również po raz pierwszy ogólną ocenę krajowych systemów kontroli. |
| --- | --- |

4.15.

Energia i transport

| 4.16. | Wydatki na energię i transport stanowią 7 % wydatków w tej grupie polityk. Około 30 % wydatków na energię i transport przeznaczanych jest na duże projekty w ramach programu sieci transeuropejskich (TEN). Druga główna kategoria wydatków (27 %) to wydatki na projekty dotyczące konwencjonalnych i odnawialnych źródeł energii, w dużej mierze w formie dotacji i dopłat w ramach europejskiego programu energetycznego na rzecz naprawy gospodarczej (EPENG). Kolejne 8 % wydatkowane jest na projekty badawcze finansowane głównie za pomocą ramowych programów badawczych. |
| --- | --- |

4.16.

Wydatki na energię i transport stanowią 7 % wydatków w tej grupie polityk. Około 30 % wydatków na energię i transport przeznaczanych jest na duże projekty w ramach programu sieci transeuropejskich (TEN). Druga główna kategoria wydatków (27 %) to wydatki na projekty dotyczące konwencjonalnych i odnawialnych źródeł energii, w dużej mierze w formie dotacji i dopłat w ramach europejskiego programu energetycznego na rzecz naprawy gospodarczej (EPENG). Kolejne 8 % wydatkowane jest na projekty badawcze finansowane głównie za pomocą ramowych programów badawczych.

Zarządzanie wydatkami na energię i transport oraz ich kontrola

| 4.17. | Komisja realizuje wydatki na energię i transport w ramach scentralizowanego zarządzania bezpośredniego i pośredniego (za pośrednictwem dwóch agencji wykonawczych i wspólnego przedsięwzięcia (5), lecz również w trybie zarządzania wspólnego (jak w przypadku środków na zamykanie obiektów jądrowych). |
| --- | --- |

4.17.

Komisja realizuje wydatki na energię i transport w ramach scentralizowanego zarządzania bezpośredniego i pośredniego (za pośrednictwem dwóch agencji wykonawczych i wspólnego przedsięwzięcia (5), lecz również w trybie zarządzania wspólnego (jak w przypadku środków na zamykanie obiektów jądrowych).

| 4.18. | Komisja zazwyczaj ogłasza zaproszenia do składania wniosków projektowych. Dokonuje też bezpośrednio płatności na zatwierdzone projekty na rzecz beneficjentów na podstawie umów o dotacje lub wydanych przez siebie decyzji finansowych. Beneficjentami są zazwyczaj władze państw członkowskich, lecz mogą to również być przedsiębiorstwa publiczne lub prywatne. Płatności dokonywane są w ratach: jako zaliczki (prefinansowanie) po podpisaniu umowy o dotację lub decyzji finansowej, a następnie w formie płatności okresowych i końcowych stanowiących zwrot wydatków kwalifikowalnych zadeklarowanych przez beneficjentów. |
| --- | --- |

4.18.

Komisja zazwyczaj ogłasza zaproszenia do składania wniosków projektowych. Dokonuje też bezpośrednio płatności na zatwierdzone projekty na rzecz beneficjentów na podstawie umów o dotacje lub wydanych przez siebie decyzji finansowych. Beneficjentami są zazwyczaj władze państw członkowskich, lecz mogą to również być przedsiębiorstwa publiczne lub prywatne. Płatności dokonywane są w ratach: jako zaliczki (prefinansowanie) po podpisaniu umowy o dotację lub decyzji finansowej, a następnie w formie płatności okresowych i końcowych stanowiących zwrot wydatków kwalifikowalnych zadeklarowanych przez beneficjentów.

| 4.19. | Podstawowymi elementami sprawowanej przez Komisję kontroli wydatków są: ocena wniosków pod kątem określonych kryteriów ich wyboru i zatwierdzania; zapewnienie informacji i wytycznych dla beneficjentów; monitorowanie i weryfikacja realizacji projektów na podstawie sprawozdań z postępów finansowych i technicznych przedkładanych przez beneficjentów (w tym – jeżeli wymaga tego umowa finansowa – na podstawie przedstawienia sprawozdań finansowych poświadczonych przez niezależnego audytora zewnętrznego); kontrole ex post mające na celu wykrycie i skorygowanie błędów, którym mogły nie zapobiec wcześniejsze kontrole, oraz uzyskanie wystarczającej pewności co do prawidłowości wydatków. |
| --- | --- |

4.19.

Podstawowymi elementami sprawowanej przez Komisję kontroli wydatków są: ocena wniosków pod kątem określonych kryteriów ich wyboru i zatwierdzania; zapewnienie informacji i wytycznych dla beneficjentów; monitorowanie i weryfikacja realizacji projektów na podstawie sprawozdań z postępów finansowych i technicznych przedkładanych przez beneficjentów (w tym – jeżeli wymaga tego umowa finansowa – na podstawie przedstawienia sprawozdań finansowych poświadczonych przez niezależnego audytora zewnętrznego); kontrole ex post mające na celu wykrycie i skorygowanie błędów, którym mogły nie zapobiec wcześniejsze kontrole, oraz uzyskanie wystarczającej pewności co do prawidłowości wydatków.

Ryzyko w zakresie prawidłowości

EFRR, EFS i FS

| 4.20. | W przypadku wydatków na spójność głównym ryzykiem w zakresie prawidłowości jest deklarowanie przez beneficjentów niekwalifikowalnych wydatków. Skutkiem niewykrycia tego faktu na różnych szczeblach kontroli w państwie członkowskim jest nieprawidłowe poświadczanie wydatków przez państwo członkowskie. Jeżeli Komisja nie skoryguje tego najpóźniej do końca okresu programowania, doprowadzi to do zawyżenia płatności z budżetu UE na dany program operacyjny. |
| --- | --- |

4.20.

W przypadku wydatków na spójność głównym ryzykiem w zakresie prawidłowości jest deklarowanie przez beneficjentów niekwalifikowalnych wydatków. Skutkiem niewykrycia tego faktu na różnych szczeblach kontroli w państwie członkowskim jest nieprawidłowe poświadczanie wydatków przez państwo członkowskie. Jeżeli Komisja nie skoryguje tego najpóźniej do końca okresu programowania, doprowadzi to do zawyżenia płatności z budżetu UE na dany program operacyjny.

| 4.20. | Ze względu na wieloletni charakter systemu zarządzania i kontroli zawyżenie płatności wykryte we wniosku o płatność zwróconą przez Komisję mogło nie podlegać jeszcze pełnemu cyklowi kontroli na poziomie krajowym i unijnym w czasie certyfikacji.

  Nadzorcza rola Komisji skupia się na zapewnianiu wytycznych i szkoleń instytucjom zarządzającym w zakresie właściwego przeprowadzania kontroli zarządzania w zakresie wykrywania błędów na poziomie beneficjenta przed dokonaniem certyfikacji. Komisja ściśle współpracuje z krajowymi instytucjami audytowymi w dziedzinie natychmiastowego audytu najbardziej ryzykownych programów lub instytucji. |
| --- | --- |

4.20.

Nadzorcza rola Komisji skupia się na zapewnianiu wytycznych i szkoleń instytucjom zarządzającym w zakresie właściwego przeprowadzania kontroli zarządzania w zakresie wykrywania błędów na poziomie beneficjenta przed dokonaniem certyfikacji. Komisja ściśle współpracuje z krajowymi instytucjami audytowymi w dziedzinie natychmiastowego audytu najbardziej ryzykownych programów lub instytucji.

| 4.21. | Podmioty biorące udział w realizacji programów operacyjnych i projektów na poziomie krajowym lub regionalnym mogą nie znać obowiązujących zasad lub nie mieć pewności co do ich prawidłowej interpretacji. Dodatkowe ryzyko wynika ze znacznej liczby i różnorodności współfinansowanych działań oraz udziału wielu, często działających na niewielką skalę, partnerów w realizacji projektów. |
| --- | --- |

4.21.

Podmioty biorące udział w realizacji programów operacyjnych i projektów na poziomie krajowym lub regionalnym mogą nie znać obowiązujących zasad lub nie mieć pewności co do ich prawidłowej interpretacji. Dodatkowe ryzyko wynika ze znacznej liczby i różnorodności współfinansowanych działań oraz udziału wielu, często działających na niewielką skalę, partnerów w realizacji projektów.

| 4.21. | Ramy prawne na lata 2007–2013 stanowią, że beneficjenci są informowani o szczegółowych warunkach finansowania i że instytucje zarządzające upewniają się, że beneficjenci posiadają zdolności do wypełnienia tych warunków (art. 13 ust. 1 rozporządzenia Komisji nr 1828/2006). Spełnienie tego warunku jest przedmiotem systematycznej kontroli przeprowadzanej przez audytorów Komisji.

  Komisja zorganizowała również dwustronne i wielostronne szkolenia, a w szczególności seminaria, których celem było „szkolenie trenerów”, tak aby zadbać o to, że państwa członkowskie stale zapewniają organom wykonawczym i beneficjentom szkolenia, informacje, doradztwo oraz wytyczne. Szkolenia takie uważa się za szczególnie przydatne przy ograniczaniu ryzyka związanego z partnerami prowadzącymi działalność na niewielką skalę, takimi jak organizacje pozarządowe (NGO) działające na szczeblu regionalnym i lokalnym. Ponadto Komisja zainicjowała działania w 2011 r., które miały na celu zapewnienie konkretnych i ukierunkowanych informacji i szkoleń państwom członkowskim, w przypadku których programy operacyjne były, w sposób powtarzający się, przedmiotem zastrzeżeń w rocznych sprawozdaniach z działalności. |
| --- | --- |

4.21.

Komisja zorganizowała również dwustronne i wielostronne szkolenia, a w szczególności seminaria, których celem było „szkolenie trenerów”, tak aby zadbać o to, że państwa członkowskie stale zapewniają organom wykonawczym i beneficjentom szkolenia, informacje, doradztwo oraz wytyczne. Szkolenia takie uważa się za szczególnie przydatne przy ograniczaniu ryzyka związanego z partnerami prowadzącymi działalność na niewielką skalę, takimi jak organizacje pozarządowe (NGO) działające na szczeblu regionalnym i lokalnym. Ponadto Komisja zainicjowała działania w 2011 r., które miały na celu zapewnienie konkretnych i ukierunkowanych informacji i szkoleń państwom członkowskim, w przypadku których programy operacyjne były, w sposób powtarzający się, przedmiotem zastrzeżeń w rocznych sprawozdaniach z działalności.

Energia i transport

| 4.22. | W przypadku wydatków na energię i transport główne ryzyko w zakresie prawidłowości polega na tym, że beneficjenci mogą uwzględniać w zestawieniach poniesionych wydatków niekwalifikowalne koszty, które nie zostaną wykryte w trakcie kontroli prowadzonych przez Komisję przed zwrotem zadeklarowanych kosztów. W przypadku projektów dotyczących TEN-Transport i TEN-Energia jednakże ryzyko to łagodzi fakt, że kwalifikowalne wydatki często przekraczają próg współfinansowania. Finansowanie w ramach EPENG może w szczególności wspierać duże, złożone i transnarodowe projekty, a potrzeba szybkiego wydatkowania tych funduszy może negatywnie wpływać na stosowanie odpowiednich kontroli. |
| --- | --- |

4.22.

W przypadku wydatków na energię i transport główne ryzyko w zakresie prawidłowości polega na tym, że beneficjenci mogą uwzględniać w zestawieniach poniesionych wydatków niekwalifikowalne koszty, które nie zostaną wykryte w trakcie kontroli prowadzonych przez Komisję przed zwrotem zadeklarowanych kosztów. W przypadku projektów dotyczących TEN-Transport i TEN-Energia jednakże ryzyko to łagodzi fakt, że kwalifikowalne wydatki często przekraczają próg współfinansowania. Finansowanie w ramach EPENG może w szczególności wspierać duże, złożone i transnarodowe projekty, a potrzeba szybkiego wydatkowania tych funduszy może negatywnie wpływać na stosowanie odpowiednich kontroli.

Zakres kontroli i podejście kontrolne

| 4.23. | Ogólne podejście kontrolne i metodyka kontroli Trybunału zostały przedstawione w
  załączniku 1.1, część 2
  . W odniesieniu do kontroli obszaru „Spójność, energia i transport” należy odnotować następujące kwestie:






  — | Trybunał poddał badaniu próbę 243 płatności okresowych i końcowych (6), |
| --- | --- | --- |

4.23.

Ogólne podejście kontrolne i metodyka kontroli Trybunału zostały przedstawione w
  załączniku 1.1, część 2
  . W odniesieniu do kontroli obszaru „Spójność, energia i transport” należy odnotować następujące kwestie:

—

Trybunał poddał badaniu próbę 243 płatności okresowych i końcowych (6),

| — | ocena systemów skupiała się na instytucjach audytowych w okresie programowania 2007–2013 w zakresie spójności, oraz |
| --- | --- |

—

ocena systemów skupiała się na instytucjach audytowych w okresie programowania 2007–2013 w zakresie spójności, oraz

| — | w przeglądzie oświadczeń kierownictwa Komisji uwzględniono roczne sprawozdania z działalności Dyrekcji Generalnej ds. Polityki Regionalnej, Dyrekcji Generalnej ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Włączenia Społecznego, Dyrekcji Generalnej ds. Mobilności i Transportu oraz Dyrekcji Generalnej ds. Energii. |
| --- | --- |

—

w przeglądzie oświadczeń kierownictwa Komisji uwzględniono roczne sprawozdania z działalności Dyrekcji Generalnej ds. Polityki Regionalnej, Dyrekcji Generalnej ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Włączenia Społecznego, Dyrekcji Generalnej ds. Mobilności i Transportu oraz Dyrekcji Generalnej ds. Energii.

PRAWIDŁOWOŚĆ TRANSAKCJI

| 4.24. | Zestawienie wyników badania transakcji przedstawiono w
  załączniku 4.1
  . Na podstawie badania próby transakcji Trybunał stwierdził, iż 49 % ze skontrolowanych 243 płatności zawiera błędy. Według szacunków Trybunału najbardziej prawdopodobny poziom błędu wynosi 7,7 % (7). |
| --- | --- |

4.24.

Zestawienie wyników badania transakcji przedstawiono w
  załączniku 4.1
  . Na podstawie badania próby transakcji Trybunał stwierdził, iż 49 % ze skontrolowanych 243 płatności zawiera błędy. Według szacunków Trybunału najbardziej prawdopodobny poziom błędu wynosi 7,7 % (7).

| 4.24. | Komisja odnotowuje, że drugi rok z rzędu poziom błędu utrzymuje się wyraźnie poniżej poziomów stwierdzonych przez Trybunał w okresie 2006–2008 (14). Komisja uważa, że ta pozytywna i obiecująca zmiana wynika z wprowadzenia przepisów o wzmocnionej kontroli dotyczące okresu programowania 2007–2013 i planu działania na 2008 r.

  Wynik ten jest szczególnie ważny, gdyż w przypadku prawie wszystkich programów operacyjnych zadeklarowano wydatki od 2010 r., tym samym powodując, że kwota zadeklarowanych wydatków na spójność była ponaddwukrotnie wyższa, a nieodłączne ryzyko błędu wzrosło w związku z wysoką liczbą zaangażowanych obecnie podmiotów. Komisja odnotowuje, że nie wszystkie błędy wykryte przez Trybunał będą miały wpływ finansowy.


  Komisja odnotowuje, że przeważająca większość znacznych błędów kwantyfikowalnych o istotnym oddziaływaniu, wykrytych przez Trybunał, występuje w siedmiu programach operacyjnych EFRR w trzech spośród 16 państw członkowskich ujętych w próbie Trybunału. Komisja podejmuje środki w celu skorygowania błędów wykrytych przez Trybunał i koncentruje swoje działania na programach o najwyższym ryzyku. |
| --- | --- |

4.24.

Wynik ten jest szczególnie ważny, gdyż w przypadku prawie wszystkich programów operacyjnych zadeklarowano wydatki od 2010 r., tym samym powodując, że kwota zadeklarowanych wydatków na spójność była ponaddwukrotnie wyższa, a nieodłączne ryzyko błędu wzrosło w związku z wysoką liczbą zaangażowanych obecnie podmiotów. Komisja odnotowuje, że nie wszystkie błędy wykryte przez Trybunał będą miały wpływ finansowy.

Komisja odnotowuje, że przeważająca większość znacznych błędów kwantyfikowalnych o istotnym oddziaływaniu, wykrytych przez Trybunał, występuje w siedmiu programach operacyjnych EFRR w trzech spośród 16 państw członkowskich ujętych w próbie Trybunału. Komisja podejmuje środki w celu skorygowania błędów wykrytych przez Trybunał i koncentruje swoje działania na programach o najwyższym ryzyku.

| 4.25. | Trybunał uważa, że władze państw członkowskich dysponowały wystarczającymi informacjami, które umożliwiały wykrycie i korektę przynajmniej niektórych błędów (przed poświadczeniem wydatków Komisji) w przypadku 58 % transakcji, w których wystąpiły błędy. |
| --- | --- |

4.25.

Trybunał uważa, że władze państw członkowskich dysponowały wystarczającymi informacjami, które umożliwiały wykrycie i korektę przynajmniej niektórych błędów (przed poświadczeniem wydatków Komisji) w przypadku 58 % transakcji, w których wystąpiły błędy.

| 4.25. | Komisja uważnie monitoruje te sprawy, aby zagwarantować, że w przyszłości przedmiotowe systemy będą lepiej zapobiegać błędom przed certyfikacją.

  Instytucje zarządzające mają obowiązek dokonywać kontroli dokumentacji w odniesieniu do wszystkich wniosków o płatność złożonych przez beneficjentów przed certyfikacją wydatków. Niemniej jednak na dalszym etapie realizacji projektu, po dokonaniu certyfikacji i przed zamknięciem programu, mogą również wystąpić kontrole na miejscu operacji, co tłumaczy, dlaczego część z tych błędów w próbie Trybunału nie mogła zostać wykryta (zob. odpowiedź Komisji na uwagi w pkt 4.20). Wpływ systemu kontroli na obniżenie poziomów błędu z reguły uwidacznia się dopiero w kolejnych latach, po wdrożeniu wszystkich aspektów mechanizmów kontroli. |
| --- | --- |

4.25.

Instytucje zarządzające mają obowiązek dokonywać kontroli dokumentacji w odniesieniu do wszystkich wniosków o płatność złożonych przez beneficjentów przed certyfikacją wydatków. Niemniej jednak na dalszym etapie realizacji projektu, po dokonaniu certyfikacji i przed zamknięciem programu, mogą również wystąpić kontrole na miejscu operacji, co tłumaczy, dlaczego część z tych błędów w próbie Trybunału nie mogła zostać wykryta (zob. odpowiedź Komisji na uwagi w pkt 4.20). Wpływ systemu kontroli na obniżenie poziomów błędu z reguły uwidacznia się dopiero w kolejnych latach, po wdrożeniu wszystkich aspektów mechanizmów kontroli.

W przypadku jednej piątej transakcji doszło do naruszenia zasad udzielania zamówień publicznych

| 4.26. | Trybunał stwierdził błędy związane z nieprzestrzeganiem unijnych i krajowych zasad udzielania zamówień publicznych w 19 % z 243 skontrolowanych transakcji. W przypadku 5 % skontrolowanych transakcji wykryto poważne uchybienia w zakresie przestrzegania tych zasad. Stanowią one 24 % wszystkich błędów kwantyfikowalnych i składają się na około 31 % szacowanego poziomu błędu w przypadku tej grupy polityk (zob. przykład 4.1). |
| --- | --- |

4.26.

Trybunał stwierdził błędy związane z nieprzestrzeganiem unijnych i krajowych zasad udzielania zamówień publicznych w 19 % z 243 skontrolowanych transakcji. W przypadku 5 % skontrolowanych transakcji wykryto poważne uchybienia w zakresie przestrzegania tych zasad. Stanowią one 24 % wszystkich błędów kwantyfikowalnych i składają się na około 31 % szacowanego poziomu błędu w przypadku tej grupy polityk (zob. przykład 4.1).

| 4.26. | Choć Komisja i Trybunał w ten sam sposób przeprowadzają audyt zgodności z zasadami dotyczącymi zamówień publicznych, Komisja stosuje proporcjonalne korekty według stawek ryczałtowych, tym samym właściwie radząc sobie z ryzykiem wystąpienia szkody dla budżetu UE (zob. pkt 11 załącznika 1.1 w rozdziale 1).

  Stawki te są stosowane przez Komisję i zasadniczo przez władze krajowe przy nakładaniu korekt finansowych za naruszenie zasad zamówień publicznych, między innymi przy podejmowaniu działań w związku z błędami wykrytymi przez Trybunał. |
| --- | --- |

4.26.

Stawki te są stosowane przez Komisję i zasadniczo przez władze krajowe przy nakładaniu korekt finansowych za naruszenie zasad zamówień publicznych, między innymi przy podejmowaniu działań w związku z błędami wykrytymi przez Trybunał.

Przykład 4.1

Poważne uchybienia w zakresie przestrzegania zasad udzielania zamówień publicznych

| a) | Niezgodne z prawem udzielenie zamówienia na podstawie oferty o rażąco niskiej cenie: W przypadku projektu EFRR Trybunał stwierdził, że zamówienia na budowę nabrzeża portowego udzielono oferentowi, którego oferta cenowa była rażąco niska. Zgodnie z ustawodawstwem krajowym powinno to spowodować odrzucenie oferty, ponieważ jej wykonalność przy zaproponowanej cenie nie była zagwarantowana. Oferent, który przedstawił drugą z kolei najniższą ofertę, z powodzeniem odwołał się od decyzji o udzieleniu zamówienia w krajowym sądzie administracyjnym. Pomimo orzeczenia sądu krajowego, wydatki poświadczono jednak Komisji po ukończeniu projektu w 2009 r. |
| --- | --- |

a)

Niezgodne z prawem udzielenie zamówienia na podstawie oferty o rażąco niskiej cenie: W przypadku projektu EFRR Trybunał stwierdził, że zamówienia na budowę nabrzeża portowego udzielono oferentowi, którego oferta cenowa była rażąco niska. Zgodnie z ustawodawstwem krajowym powinno to spowodować odrzucenie oferty, ponieważ jej wykonalność przy zaproponowanej cenie nie była zagwarantowana. Oferent, który przedstawił drugą z kolei najniższą ofertę, z powodzeniem odwołał się od decyzji o udzieleniu zamówienia w krajowym sądzie administracyjnym. Pomimo orzeczenia sądu krajowego, wydatki poświadczono jednak Komisji po ukończeniu projektu w 2009 r.

| b) | Sztuczny podział robót i usług w kilku przetargach: W przypadku kilku projektów EFRR realizowanych w ramach tego samego programu operacyjnego roboty i usługi związane z dostosowaniem rzeki do ruchu statków rejsowych zostały zlecone w sposób nieprawidłowy. Zamawiający podzielił roboty i usługi w taki sposób, aby obniżyć wartość zamówień do poziomu poniżej progów określonych w unijnych i krajowych zasadach udzielania zamówień publicznych, omijając tym samym zwykłe wymogi przetargowe. Następnie kilku z tych zamówień udzielono temu samemu wykonawcy. |
| --- | --- |

b)

Sztuczny podział robót i usług w kilku przetargach: W przypadku kilku projektów EFRR realizowanych w ramach tego samego programu operacyjnego roboty i usługi związane z dostosowaniem rzeki do ruchu statków rejsowych zostały zlecone w sposób nieprawidłowy. Zamawiający podzielił roboty i usługi w taki sposób, aby obniżyć wartość zamówień do poziomu poniżej progów określonych w unijnych i krajowych zasadach udzielania zamówień publicznych, omijając tym samym zwykłe wymogi przetargowe. Następnie kilku z tych zamówień udzielono temu samemu wykonawcy.

| c) | Brak przetargu na dodatkowe roboty przewidziane w początkowej dokumentacji przetargowej: W przypadku projektu EFRR roboty związane z renowacją budynku uniwersyteckiego zostały zlecone bezpośrednio wykonawcy. Chociaż roboty te były zaplanowane we wstępnym zakresie wymagań i obowiązków, zamawiający potraktował je jako roboty dodatkowe, których nie można było przewidzieć przy udzielaniu głównego zamówienia w drodze przetargu. |
| --- | --- |

c)

Brak przetargu na dodatkowe roboty przewidziane w początkowej dokumentacji przetargowej: W przypadku projektu EFRR roboty związane z renowacją budynku uniwersyteckiego zostały zlecone bezpośrednio wykonawcy. Chociaż roboty te były zaplanowane we wstępnym zakresie wymagań i obowiązków, zamawiający potraktował je jako roboty dodatkowe, których nie można było przewidzieć przy udzielaniu głównego zamówienia w drodze przetargu.

| 4.27. | Ponadto Trybunał stwierdził inne błędy zgodności oraz błędy niekwantyfikowalne związane z procedurami przetargowymi i procedurami udzielania zamówień w przypadku kolejnych 14 % z 243 skontrolowanych transakcji. Błędy te obejmowały przypadki nieprzestrzegania wymogów w zakresie informacji (np. spóźniona publikacja ogłoszenia o udzieleniu zamówienia), niedociągnięcia w specyfikacji przetargowej i niedociągnięcia proceduralne w ocenie ofert. Dotyczą one również przypadków nieprawidłowej transpozycji dyrektyw UE do krajowych przepisów o zamówieniach publicznych. Błędy te nie zostały wzięte pod uwagę podczas szacowania poziomu błędu (8). |
| --- | --- |

4.27.

Ponadto Trybunał stwierdził inne błędy zgodności oraz błędy niekwantyfikowalne związane z procedurami przetargowymi i procedurami udzielania zamówień w przypadku kolejnych 14 % z 243 skontrolowanych transakcji. Błędy te obejmowały przypadki nieprzestrzegania wymogów w zakresie informacji (np. spóźniona publikacja ogłoszenia o udzieleniu zamówienia), niedociągnięcia w specyfikacji przetargowej i niedociągnięcia proceduralne w ocenie ofert. Dotyczą one również przypadków nieprawidłowej transpozycji dyrektyw UE do krajowych przepisów o zamówieniach publicznych. Błędy te nie zostały wzięte pod uwagę podczas szacowania poziomu błędu (8).

| 4.27. | Komisja podejmie działania w związku ze wszystkimi błędami wykrytymi przez Trybunał. Jednak w przypadku niektórych z tych błędów, które są natury formalnej, takich jak spóźniona publikacja ogłoszeń o udzieleniu zamówienia, Komisja nie nałożyłaby korekt finansowych. |
| --- | --- |

4.27.

Niekwalifikowalne projekty składają się na ponad jedną trzecią szacowanego poziomu błędu

| 4.28. | Trybunał stwierdził również, że w przypadku 3 % z 243 skontrolowanych transakcji projekty były całkowicie niekwalifikowalne. Błędy takie stanowią 14 % wszystkich błędów kwantyfikowalnych i składają się na około 43 % szacowanego poziomu błędu w przypadku tej grupy polityk (zob. przykład 4.2). |
| --- | --- |

4.28.

Trybunał stwierdził również, że w przypadku 3 % z 243 skontrolowanych transakcji projekty były całkowicie niekwalifikowalne. Błędy takie stanowią 14 % wszystkich błędów kwantyfikowalnych i składają się na około 43 % szacowanego poziomu błędu w przypadku tej grupy polityk (zob. przykład 4.2).

| 4.28. | Trybunał zidentyfikował różne rodzaje niekwalifikowalnych projektów w ramach tej kategorii. Wskazuje to na konieczność udoskonalenia kontroli na poziomie zarządzania zarówno pod względem jakości, jak i ilości przez władze odpowiedzialne za programy w celu wykrycia takich projektów jeszcze na etapie ich selekcji. Komisja podejmie działania w tych sprawach wraz z władzami odpowiedzialnymi za przedmiotowe programy. |
| --- | --- |

4.28.

Przykład 4.2

Projekty niekwalifikowalne

| a) | Projekt niekwalifikowalny według krajowych zasad kwalifikowalności: w przypadku projektu EFRR wydatki na projekt, który został zatwierdzony i ukończony w poprzednim okresie programowania 2000–2006, poświadczono Komisji w ramach programu operacyjnego realizowanego w latach 2007–2013. Było to niezgodne z krajowymi zasadami kwalifikowalności, w związku z czym projekt był niekwalifikowalny. |
| --- | --- |

a)

Projekt niekwalifikowalny według krajowych zasad kwalifikowalności: w przypadku projektu EFRR wydatki na projekt, który został zatwierdzony i ukończony w poprzednim okresie programowania 2000–2006, poświadczono Komisji w ramach programu operacyjnego realizowanego w latach 2007–2013. Było to niezgodne z krajowymi zasadami kwalifikowalności, w związku z czym projekt był niekwalifikowalny.

| b) | Projekt przynoszący dochody uznany za niekwalifikowalny na podstawie studium wykonalności: w przypadku projektu EFRR studium wykonalności, które stanowiło część wniosku projektowego, wykazało, że projekt powinien przynosić dochody przekraczające jego koszt, co oznacza, że projekt nie kwalifikował się do współfinansowania z EFRR. |
| --- | --- |

b)

Projekt przynoszący dochody uznany za niekwalifikowalny na podstawie studium wykonalności: w przypadku projektu EFRR studium wykonalności, które stanowiło część wniosku projektowego, wykazało, że projekt powinien przynosić dochody przekraczające jego koszt, co oznacza, że projekt nie kwalifikował się do współfinansowania z EFRR.

| c) | Finansowanie projektu, w przypadku którego nie zostały spełnione warunki pomocy państwa pozwalające na współfinansowanie ze środków publicznych: w przypadku projektu EFRR zostałby on zrealizowany nawet bez wsparcia ze strony UE. W związku z tym określone w przepisach UE warunki dotyczące pomocy państwa nie zostały spełnione. |
| --- | --- |

c)

Finansowanie projektu, w przypadku którego nie zostały spełnione warunki pomocy państwa pozwalające na współfinansowanie ze środków publicznych: w przypadku projektu EFRR zostałby on zrealizowany nawet bez wsparcia ze strony UE. W związku z tym określone w przepisach UE warunki dotyczące pomocy państwa nie zostały spełnione.

Ponad połowa wszystkich błędów kwantyfikowalnych wynika z zadeklarowania różnych niekwalifikowalnych kosztów.

| 4.29. | Trybunał wykrył różne niekwalifikowalne koszty w przypadku 12 % skontrolowanych transakcji. Błędy takie stanowią 59 % wszystkich błędów kwantyfikowalnych i składają się na około 23 % szacowanego poziomu błędu w przypadku tej grupy polityk (zob. przykład 4.3). |
| --- | --- |

4.29.

Trybunał wykrył różne niekwalifikowalne koszty w przypadku 12 % skontrolowanych transakcji. Błędy takie stanowią 59 % wszystkich błędów kwantyfikowalnych i składają się na około 23 % szacowanego poziomu błędu w przypadku tej grupy polityk (zob. przykład 4.3).

| 4.29. | Komisja stara się zagwarantować poprzez szkolenia i wytyczne, że instytucje zarządzające programami są w pełni świadome zasad kwalifikowalności oraz że przekazują tę wiedzę wszystkim organom odpowiedzialnym za zarządzanie funduszami. Komisja będzie w dalszym ciągu realizować działania w dziedzinie szkoleń i skoncentruje się w nich na władzach odpowiedzialnych za programy, u których zidentyfikowano ryzyko. Nawiązuje się do działań przytoczonych w odpowiedzi na uwagi w pkt 4.20 i 4.21. |
| --- | --- |

4.29.

Przykład 4.3

Deklarowanie różnych niekwalifikowalnych kosztów

| a) | Sprzęt wykorzystany poza obszarem kwalifikowalnym (projektowane na zamówienie narzędzia): w projekcie EFRR zestawienie poniesionych wydatków zawierało koszty związane z zakupem nowego sprzętu. Część współfinansowanego sprzętu została wykorzystana za granicą lub w regionie nieobjętym celem konwergencji w tym państwie członkowskim. Jest to niezgodne zasadami kwalifikowalności obowiązującymi w PO. Chociaż zostało to wykryte przez instytucję pośredniczącą, wydatki zostały zadeklarowane Komisji. |
| --- | --- |

a)

Sprzęt wykorzystany poza obszarem kwalifikowalnym (projektowane na zamówienie narzędzia): w projekcie EFRR zestawienie poniesionych wydatków zawierało koszty związane z zakupem nowego sprzętu. Część współfinansowanego sprzętu została wykorzystana za granicą lub w regionie nieobjętym celem konwergencji w tym państwie członkowskim. Jest to niezgodne zasadami kwalifikowalności obowiązującymi w PO. Chociaż zostało to wykryte przez instytucję pośredniczącą, wydatki zostały zadeklarowane Komisji.

| b) | Zastosowanie nieprawidłowej stawki współfinansowania: w przypadku projektu EFS dotyczącego organizacji szkoleń dla pracowników krótkoterminowych przedsiębiorstwo skorzystało z wyższej stawki współfinansowania mającej zastosowanie do małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), chociaż samo nie było tego rodzaju przedsiębiorstwem. |
| --- | --- |

b)

Zastosowanie nieprawidłowej stawki współfinansowania: w przypadku projektu EFS dotyczącego organizacji szkoleń dla pracowników krótkoterminowych przedsiębiorstwo skorzystało z wyższej stawki współfinansowania mającej zastosowanie do małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), chociaż samo nie było tego rodzaju przedsiębiorstwem.

| c) | Nadmierne koszty przypisane do projektu: w przypadku projektu EFS dotyczącego rynku pracy realizowanego przez partnerstwo kilku organizacji, partnerzy zadeklarowali do współfinansowania koszty, które znacznie przekraczały faktycznie poniesione koszty. |
| --- | --- |

c)

Nadmierne koszty przypisane do projektu: w przypadku projektu EFS dotyczącego rynku pracy realizowanego przez partnerstwo kilku organizacji, partnerzy zadeklarowali do współfinansowania koszty, które znacznie przekraczały faktycznie poniesione koszty.

| d) | Brak dokumentacji poświadczającej zadeklarowane koszty: w przypadku projektu EFS dotyczącego edukacji i szkoleń koszty zostały zadeklarowane na podstawie osiągniętych przez uczestników wyników. Jednakże w przypadku kilku skontrolowanych dossier uczestników nie znaleziono dowodów na potwierdzenie zadeklarowanych wyników. |
| --- | --- |

d)

Brak dokumentacji poświadczającej zadeklarowane koszty: w przypadku projektu EFS dotyczącego edukacji i szkoleń koszty zostały zadeklarowane na podstawie osiągniętych przez uczestników wyników. Jednakże w przypadku kilku skontrolowanych dossier uczestników nie znaleziono dowodów na potwierdzenie zadeklarowanych wyników.

Konkretne uchybienia w strukturze instrumentów inżynierii finansowej

| 4.30. | Instrumenty inżynierii finansowej mogą być wykorzystywane do udzielenia pomocy w formie inwestycji kapitałowych, pożyczek lub gwarancji (9). Fundusze przeznaczone na realizację instrumentów inżynierii finansowej są zasilane z programu operacyjnego po utworzeniu ich struktury prawnej. Następnie wsparcie finansowe może być udzielone odbiorcom końcowym oraz projektom na działania, które wchodzą w zakres programu operacyjnego. Te instrumenty inżynierii finansowej mają z założenia charakter odnawialny. Wszelkie środki, które stanowią zwrot z inwestycji lub udzielonych pożyczek, w tym zyski, mają narastać na koncie funduszu w trakcie jego istnienia, a po tym czasie muszą zostać ponownie wykorzystane do podobnych celów. |
| --- | --- |

4.30.

Instrumenty inżynierii finansowej mogą być wykorzystywane do udzielenia pomocy w formie inwestycji kapitałowych, pożyczek lub gwarancji (9). Fundusze przeznaczone na realizację instrumentów inżynierii finansowej są zasilane z programu operacyjnego po utworzeniu ich struktury prawnej. Następnie wsparcie finansowe może być udzielone odbiorcom końcowym oraz projektom na działania, które wchodzą w zakres programu operacyjnego. Te instrumenty inżynierii finansowej mają z założenia charakter odnawialny. Wszelkie środki, które stanowią zwrot z inwestycji lub udzielonych pożyczek, w tym zyski, mają narastać na koncie funduszu w trakcie jego istnienia, a po tym czasie muszą zostać ponownie wykorzystane do podobnych celów.

| 4.30. | Zasadniczo wypłaty na rzecz funduszy są dokonywane zgodnie z zapisami umów o finansowaniu. W swoich wytycznych Komisja zaleciła, by instytucje zarządzające wypłacały wkłady z programów operacyjnych na rzecz funduszy holdingowych i instrumentów inżynierii finansowej ostrożnie, stopniowo i zgodnie ze strategią inwestowania lub planem operacyjnym (nota COCOF II-2008, załącznik Pytania i Odpowiedzi w odpowiedzi na pytanie 10; nota COCOF III-2011 – pkt 2.4.5, 2.5.5, 2.5.6, 5.3.6). |
| --- | --- |

4.30.

| 4.31. | Rozporządzenie stanowi, że instrumenty inżynierii finansowej mogą być wykorzystywane do trzech celów: zapewnienie funduszy dla MŚP (w tym JEREMIE (wspólne europejskie zasoby dla mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw) (10); rozwój obszarów miejskich (w tym JESSICA (wspólne europejskie wsparcie na rzecz trwałych inwestycji w obszarach miejskich) (11) oraz promowanie efektywności energetycznej. |
| --- | --- |

4.31.

Rozporządzenie stanowi, że instrumenty inżynierii finansowej mogą być wykorzystywane do trzech celów: zapewnienie funduszy dla MŚP (w tym JEREMIE (wspólne europejskie zasoby dla mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw) (10); rozwój obszarów miejskich (w tym JESSICA (wspólne europejskie wsparcie na rzecz trwałych inwestycji w obszarach miejskich) (11) oraz promowanie efektywności energetycznej.

| 4.32. | Komisja nie ma szczegółowych informacji na temat finansowania instrumentów inżynierii finansowej. Szacuje ona, że utworzone instrumenty tego rodzaju zostały wyposażone w środki finansowe w ogólnej kwocie wynoszącej około 8,1 mld euro i do końca 2010 r. otrzymały płatności w wysokości 5,2 mld euro z programów operacyjnych na lata 2007–2013. Według szacunków Komisji stanowi to około połowy przewidywanych płatności z programów operacyjnych na rzecz funduszy w obecnym okresie programowania. |
| --- | --- |

4.32.

Komisja nie ma szczegółowych informacji na temat finansowania instrumentów inżynierii finansowej. Szacuje ona, że utworzone instrumenty tego rodzaju zostały wyposażone w środki finansowe w ogólnej kwocie wynoszącej około 8,1 mld euro i do końca 2010 r. otrzymały płatności w wysokości 5,2 mld euro z programów operacyjnych na lata 2007–2013. Według szacunków Komisji stanowi to około połowy przewidywanych płatności z programów operacyjnych na rzecz funduszy w obecnym okresie programowania.

| 4.32. | Art. 44 rozporządzenia Rady nr 1083/2006 nie zobowiązuje państw członkowskich do przekazywania Komisji tak szczegółowych danych na temat instrumentów inżynierii finansowej. Komisja uzyskała jednak informacje na temat wpłat na poczet funduszy realizujących instrumenty inżynierii finansowej od instytucji zarządzających pod koniec 2010 r., na zasadzie dobrowolności, w celu oszacowania postępów w zakresie wspierania przedsiębiorstw przez instrumenty inżynierii finansowej. Komisja zamierza zaproponować zmiany do rozporządzenia w postaci wprowadzenia stosownych wymogów w zakresie sprawozdawczości w odniesieniu do pozostałej części okresu 2007–2013. |
| --- | --- |

4.32.

| 4.33. | W 2010 r. 13 z 203 płatności z EFRR i EFS w skontrolowanej próbie dokonano na rzecz funduszy realizujących instrumenty inżynierii finansowej. Trybunał stwierdził błędy zgodności w siedmiu z 13 tych transakcji. Większość błędów wynikała z nieprzestrzegania wymogów regulacyjnych dotyczących wkładu wnoszonego z programu operacyjnego do funduszu (zob. przykład 4.4). |
| --- | --- |

4.33.

W 2010 r. 13 z 203 płatności z EFRR i EFS w skontrolowanej próbie dokonano na rzecz funduszy realizujących instrumenty inżynierii finansowej. Trybunał stwierdził błędy zgodności w siedmiu z 13 tych transakcji. Większość błędów wynikała z nieprzestrzegania wymogów regulacyjnych dotyczących wkładu wnoszonego z programu operacyjnego do funduszu (zob. przykład 4.4).

Przykład 4.4

Błędy zgodności w odniesieniu do instrumentów inżynierii finansowej

| a) | Nadmierne środki przekazane funduszowi gwarancyjnemu zarządzanemu przez regionalny organ finansowy: w przypadku projektu EFRR Trybunał stwierdził, że przy podpisywaniu umowy o finansowaniu między władzami regionalnymi i agencją regionalną realizującą fundusz brakowało kilku wymaganych elementów (takich jak strategia i zaplanowanie inwestycji, opis strategii wyjścia oraz postanowienia o likwidacji). W związku z podpisaniem tej umowy o finansowaniu w ostatnim tygodniu grudnia 2009 r. środki finansowe funduszu zwiększyły się z 17 mln euro do 233 mln euro (co stanowiło 14 % ogólnego budżetu programu operacyjnego na cały okres programowania). Plan biznesowy został ostatecznie przygotowany i zatwierdzony dopiero w czerwcu 2010 r., jednak opierał się on na nierealnych założeniach. Znaczna część środków finansowych przydzielonych na program operacyjny, na które instytucja zarządzająca zaciągnęła zobowiązania w 2007 r., nie została wydana do końca 2009 r. Podwyższenie kwoty przydzielonej na fundusz gwarancyjny umożliwiło obejście obowiązującej w tym czasie zasady n+2, zgodnie z którą niewykorzystane środki muszą zostać umorzone po dwóch latach. Do połowy 2011 r. 1,5 mln euro z łącznej dotacji w wysokości 233 mln euro zostało przyznanych na rzecz tego funduszu. |
| --- | --- |

a)

Nadmierne środki przekazane funduszowi gwarancyjnemu zarządzanemu przez regionalny organ finansowy: w przypadku projektu EFRR Trybunał stwierdził, że przy podpisywaniu umowy o finansowaniu między władzami regionalnymi i agencją regionalną realizującą fundusz brakowało kilku wymaganych elementów (takich jak strategia i zaplanowanie inwestycji, opis strategii wyjścia oraz postanowienia o likwidacji). W związku z podpisaniem tej umowy o finansowaniu w ostatnim tygodniu grudnia 2009 r. środki finansowe funduszu zwiększyły się z 17 mln euro do 233 mln euro (co stanowiło 14 % ogólnego budżetu programu operacyjnego na cały okres programowania). Plan biznesowy został ostatecznie przygotowany i zatwierdzony dopiero w czerwcu 2010 r., jednak opierał się on na nierealnych założeniach. Znaczna część środków finansowych przydzielonych na program operacyjny, na które instytucja zarządzająca zaciągnęła zobowiązania w 2007 r., nie została wydana do końca 2009 r. Podwyższenie kwoty przydzielonej na fundusz gwarancyjny umożliwiło obejście obowiązującej w tym czasie zasady n+2, zgodnie z którą niewykorzystane środki muszą zostać umorzone po dwóch latach. Do połowy 2011 r. 1,5 mln euro z łącznej dotacji w wysokości 233 mln euro zostało przyznanych na rzecz tego funduszu.

| b) | Opóźnienia w utworzeniu funduszu powierniczego JEREMIE zarządzanego przez Europejski Fundusz Inwestycyjny (EFI): w przypadku projektu EFRR fundusz powierniczy JEREMIE został utworzony przy zastosowaniu złożonej struktury, na którą złożyły się trzy programy operacyjne i cztery różne ministerstwa wnoszące wkład w spółkę celową, którą miał zarządzać EFI. Po podpisaniu początkowych umów o finansowaniu z EFI w październiku 2009 r. instytucje zarządzające zadeklarowały wydatki, które zostały poświadczone Komisji w grudniu 2009 r. Wydatki te były związane z wkładem w fundusz powierniczy wniesionym z dwóch z trzech programów operacyjnych na tymczasowy rachunek prowadzony przez EFI. Nadal trwały jednak negocjacje w sprawie spółki celowej prowadzone z jednym z ministerstw odpowiedzialnych za zarządzanie trzecim programem operacyjnym. Ostateczna umowa w sprawie funduszu powierniczego pomiędzy EFI a spółką celową została zatem podpisana dopiero pod koniec grudnia 2010 r. W konsekwencji utworzona struktura realizacji instrumentu inżynierii finansowej nie funkcjonowała w 2010 r., a przekazanie funduszy z rachunku tymczasowego na rzecz spółki celowej nastąpiło dopiero w 2011 r. |
| --- | --- |

b)

Opóźnienia w utworzeniu funduszu powierniczego JEREMIE zarządzanego przez Europejski Fundusz Inwestycyjny (EFI): w przypadku projektu EFRR fundusz powierniczy JEREMIE został utworzony przy zastosowaniu złożonej struktury, na którą złożyły się trzy programy operacyjne i cztery różne ministerstwa wnoszące wkład w spółkę celową, którą miał zarządzać EFI. Po podpisaniu początkowych umów o finansowaniu z EFI w październiku 2009 r. instytucje zarządzające zadeklarowały wydatki, które zostały poświadczone Komisji w grudniu 2009 r. Wydatki te były związane z wkładem w fundusz powierniczy wniesionym z dwóch z trzech programów operacyjnych na tymczasowy rachunek prowadzony przez EFI. Nadal trwały jednak negocjacje w sprawie spółki celowej prowadzone z jednym z ministerstw odpowiedzialnych za zarządzanie trzecim programem operacyjnym. Ostateczna umowa w sprawie funduszu powierniczego pomiędzy EFI a spółką celową została zatem podpisana dopiero pod koniec grudnia 2010 r. W konsekwencji utworzona struktura realizacji instrumentu inżynierii finansowej nie funkcjonowała w 2010 r., a przekazanie funduszy z rachunku tymczasowego na rzecz spółki celowej nastąpiło dopiero w 2011 r.

| c) | Nieprawidłowe postanowienie o likwidacji: w przypadku projektu EFRR ministerstwo na szczeblu państwowym i regionalna agencja realizująca fundusz JEREMIE podpisały umowę stanowiącą, że w razie likwidacji funduszu pozostałym kapitałem będą dysponowały władze regionalne oraz że kapitał ten powinien zostać przekazany na rzecz skarbu regionalnego. Postanowienie to jest sprzeczne z wymogiem, zgodnie z którym zwrócone środki mogą zostać wykorzystane wyłącznie na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

c)

Nieprawidłowe postanowienie o likwidacji: w przypadku projektu EFRR ministerstwo na szczeblu państwowym i regionalna agencja realizująca fundusz JEREMIE podpisały umowę stanowiącą, że w razie likwidacji funduszu pozostałym kapitałem będą dysponowały władze regionalne oraz że kapitał ten powinien zostać przekazany na rzecz skarbu regionalnego. Postanowienie to jest sprzeczne z wymogiem, zgodnie z którym zwrócone środki mogą zostać wykorzystane wyłącznie na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw.

| 4.34. | Wkładów finansowych z programów operacyjnych na rzecz funduszy, z których realizowane są instrumenty inżynierii finansowej, dokonuje się na cały okres, z reguły w formie pojedynczej płatności niezwłocznie po ustanowieniu prawnej struktury funduszu powierniczego. Alternatywne ustalenia w sprawie finansowania mogą zostać określone w umowach o finansowaniu. Zgodnie z rozporządzeniem płatności te są poświadczane Komisji jako poniesione wydatki. |
| --- | --- |

4.34.

Wkładów finansowych z programów operacyjnych na rzecz funduszy, z których realizowane są instrumenty inżynierii finansowej, dokonuje się na cały okres, z reguły w formie pojedynczej płatności niezwłocznie po ustanowieniu prawnej struktury funduszu powierniczego. Alternatywne ustalenia w sprawie finansowania mogą zostać określone w umowach o finansowaniu. Zgodnie z rozporządzeniem płatności te są poświadczane Komisji jako poniesione wydatki.

| 4.34. | W przypadku końcowego sprawozdania za 2010 r., na podstawie informacji przekazanych przez państwa członkowskie, Komisja przeklasyfikowała część kwot wypłaconych państwom członkowskim na poczet instrumentów inżynierii finansowej jako przedpłacone wydatki (zob. odpowiedź Komisji na rozdział 1, pkt 1.33–1.36). |
| --- | --- |

4.34.

| 4.35. | Weryfikacje takich płatności dokonywane przez instytucje audytowe ex post zasadniczo odnoszą się do roku budżetowego, w którym nastąpiła płatność. Do końca 2010 r. zakres tych kontroli był jedynie ograniczony, ponieważ w najlepszym razie do wsparcia wybrano tylko kilka operacji, a końcowi odbiorcy i projekty otrzymali niewielkie kwoty. |
| --- | --- |

4.35.

Weryfikacje takich płatności dokonywane przez instytucje audytowe ex post zasadniczo odnoszą się do roku budżetowego, w którym nastąpiła płatność. Do końca 2010 r. zakres tych kontroli był jedynie ograniczony, ponieważ w najlepszym razie do wsparcia wybrano tylko kilka operacji, a końcowi odbiorcy i projekty otrzymali niewielkie kwoty.

| 4.35. | W swojej wspólnej strategii audytu DG REGIO i DG EMPL zaplanowały audyty tematyczne instrumentów inżynierii finansowej. Jak określono w projekcie podręcznika kontroli, opracowanym przez Komisję i udostępnionym instytucjom audytowym w państwach członkowskich, audyty tematyczne powinny objąć utworzenie funduszu, a także faktyczną realizację projektów z zakresu instrumentów inżynierii finansowej. |
| --- | --- |

4.35.

| 4.36. | Jeżeli nie zostaną przewidziane konkretne weryfikacje, faktyczna realizacja operacji instrumentów inżynierii finansowej prawdopodobnie nie zostanie skontrolowana przez instytucje audytowe do czasu zamknięcia okresu programowania 2007–2013, co nastąpi w 2015 r. |
| --- | --- |

4.36.

Jeżeli nie zostaną przewidziane konkretne weryfikacje, faktyczna realizacja operacji instrumentów inżynierii finansowej prawdopodobnie nie zostanie skontrolowana przez instytucje audytowe do czasu zamknięcia okresu programowania 2007–2013, co nastąpi w 2015 r.

| 4.36. | Instytucje audytowe oraz Komisja mogą przeprowadzić audyty tematyczne, na przykład w dziedzinie instrumentów inżynierii finansowej. Tak jak wspomniano w odpowiedzi na uwagi w pkt 4.35, Komisja zaproponowała instytucjom audytowym podejście kontrolne, które zakłada badanie wdrażania instrumentów inżynierii finansowej poprzez audyt próby obejmującej zrealizowane projekty. |
| --- | --- |

4.36.

SKUTECZNOŚĆ SYSTEMÓW

| 4.37. | W okresie programowania 2007–2013 instytucje audytowe w państwach członkowskich pełnią zasadniczą rolę, jeśli chodzi o zapewnianie prawidłowości wydatków na spójność, ponieważ odpowiadają za weryfikację skuteczności funkcjonowania krajowych systemów zarządzania i kontroli oraz przedstawianie Komisji rocznych sprawozdań audytowych i opinii (pkt 4.12). W obecnym okresie państwa członkowskie ustanowiły 112 instytucji audytowych w ramach EFRR, FS i EFS (12). |
| --- | --- |

4.37.

W okresie programowania 2007–2013 instytucje audytowe w państwach członkowskich pełnią zasadniczą rolę, jeśli chodzi o zapewnianie prawidłowości wydatków na spójność, ponieważ odpowiadają za weryfikację skuteczności funkcjonowania krajowych systemów zarządzania i kontroli oraz przedstawianie Komisji rocznych sprawozdań audytowych i opinii (pkt 4.12). W obecnym okresie państwa członkowskie ustanowiły 112 instytucji audytowych w ramach EFRR, FS i EFS (12).

Działania większości zbadanych instytucji audytowych uznawane są za częściowo skuteczne

| 4.38. | Trybunał zbadał próbę ośmiu instytucji audytowych (i ewentualnych organów audytowych, którym delegowano zadania) w sześciu państwach członkowskich. W przypadku każdej z nich Trybunał skontrolował:






  — | zasady organizacyjne i metodykę kontroli, |
| --- | --- | --- |

4.38.

Trybunał zbadał próbę ośmiu instytucji audytowych (i ewentualnych organów audytowych, którym delegowano zadania) w sześciu państwach członkowskich. W przypadku każdej z nich Trybunał skontrolował:

—

zasady organizacyjne i metodykę kontroli,

| — | dokumenty robocze dotyczące nie więcej niż czterech kontroli systemów, |
| --- | --- |

—

dokumenty robocze dotyczące nie więcej niż czterech kontroli systemów,

| — | dokumenty robocze odnoszące się do zrealizowanych kontroli operacji – na podstawie próby obejmującej nie więcej niż 30 kontroli operacji, przy czym Trybunał przeprowadził ponownie co najmniej osiem z tych 30 kontroli, oraz |
| --- | --- |

—

dokumenty robocze odnoszące się do zrealizowanych kontroli operacji – na podstawie próby obejmującej nie więcej niż 30 kontroli operacji, przy czym Trybunał przeprowadził ponownie co najmniej osiem z tych 30 kontroli, oraz

| — | roczne sprawozdania audytowe i opinie za 2010 r. wraz ze związanymi z nimi dokumentami roboczymi. |
| --- | --- |

—

roczne sprawozdania audytowe i opinie za 2010 r. wraz ze związanymi z nimi dokumentami roboczymi.

| 4.39. | Zestawienie wyników badania przeprowadzonego przez Trybunał oraz zbadanych podstawowych wymogów przedstawiono w
  załączniku 4.2
  . Trybunał stwierdził, że siedem z wybranych instytucji audytowych co najmniej częściowo skutecznie zapewniało prawidłowość płatności. |
| --- | --- |

4.39.

Zestawienie wyników badania przeprowadzonego przez Trybunał oraz zbadanych podstawowych wymogów przedstawiono w
  załączniku 4.2
  . Trybunał stwierdził, że siedem z wybranych instytucji audytowych co najmniej częściowo skutecznie zapewniało prawidłowość płatności.

| 4.39. | Przy ocenie krajowych instytucji audytowych Komisja uwzględnia ustalenia Trybunału, aby zachęcić do udoskonaleń, tam gdzie są one konieczne, oraz zapewnić warunki dla pojedynczego audytu w nadchodzących latach zgodnie z art. 73 rozporządzenia Rady (WE) 1083/2006. |
| --- | --- |

4.39.

| 4.40. | Kontrola wykazała kilka niedociągnięć: |
| --- | --- |

4.40.

Kontrola wykazała kilka niedociągnięć:

4.40.

| — | opóźnienia w realizacji kontroli systemów i projektów, |
| --- | --- |

—

opóźnienia w realizacji kontroli systemów i projektów,

| — | Komisja wykryła w trakcie kontroli instytucji audytowych, że opóźnienia w pracy audytu w niektórych przypadkach miały związek z opóźnieniami w realizacji operacji w terenie. |
| --- | --- |

—

| — | listy kontrolne, które niedostatecznie uwzględniały wszystkie rodzaje ryzyka w zakresie prawidłowości wydatków, w szczególności w odniesieniu do zasad udzielania zamówień publicznych i pomocy państwa, instrumentów inżynierii finansowej i wymogów w zakresie informacji. W odróżnieniu od kontroli systemów Komisja nie wydała konkretnych wytycznych dotyczących zakresu weryfikacji i zakresu kontroli, które należy przeprowadzić w przypadku kontroli projektów, |
| --- | --- |

—

listy kontrolne, które niedostatecznie uwzględniały wszystkie rodzaje ryzyka w zakresie prawidłowości wydatków, w szczególności w odniesieniu do zasad udzielania zamówień publicznych i pomocy państwa, instrumentów inżynierii finansowej i wymogów w zakresie informacji. W odróżnieniu od kontroli systemów Komisja nie wydała konkretnych wytycznych dotyczących zakresu weryfikacji i zakresu kontroli, które należy przeprowadzić w przypadku kontroli projektów,

| — | W wyniku szeroko zakrojonej kontroli instytucji audytowych oraz podczas audytów systemów Komisja stwierdziła również konieczność udoskonalenia, w niektórych przypadkach i w odniesieniu do poszczególnych kwestii, istniejących list kontrolnych stosowanych przez krajowe instytucje audytowe przy audycie operacji. W tym celu Komisja udostępniła instytucjom audytowym w państwach członkowskich swoją własną listę kontrolną do zastosowania w czasie audytu operacji, która uwzględnia listy kontrolne ustanowione przez Trybunał.

  Ponadto od początku okresu programowania Komisja przekazała szczegółowe i techniczne wytyczne, zapewniła szkolenia i poprowadziła spotkania techniczne z udziałem audytorów z krajowych instytucji audytowych. Dodatkowo wytyczne co do zakresu audytów operacji, które zostały przekazane w okresie programowania 2000–2006, nadal obowiązują, gdyż takie audyty w obydwu okresach programowania nie różnią się znacznie. |
| --- | --- |

—

Ponadto od początku okresu programowania Komisja przekazała szczegółowe i techniczne wytyczne, zapewniła szkolenia i poprowadziła spotkania techniczne z udziałem audytorów z krajowych instytucji audytowych. Dodatkowo wytyczne co do zakresu audytów operacji, które zostały przekazane w okresie programowania 2000–2006, nadal obowiązują, gdyż takie audyty w obydwu okresach programowania nie różnią się znacznie.

| — | zastosowanie metodyki doboru próby, która nie była zgodna ze wytycznymi dotyczącymi doboru próby projektów uzgodnionymi przez Komisję i państwa członkowskie, lub nieprawidłowe stosowanie uzgodnionej metodyki doboru próby, oraz |
| --- | --- |

—

zastosowanie metodyki doboru próby, która nie była zgodna ze wytycznymi dotyczącymi doboru próby projektów uzgodnionymi przez Komisję i państwa członkowskie, lub nieprawidłowe stosowanie uzgodnionej metodyki doboru próby, oraz

| — | Komisja podkreśla, że wydane przez nią wskazówki techniczne dotyczące doboru próby służą jako zalecenie dla instytucji audytowych. Zawierają one przykładowe metody, które nie są prawnie wiążące ani ograniczające, jeśli chodzi o dokonywany przez instytucje audytowe wybór innych akceptowalnych metod statystycznych, które byłyby równoważne. |
| --- | --- |

—

| — | w przypadku wszystkich instytucji audytowych podczas ponownych kontroli projektów Trybunał poczynił ustalenia, których wcześniej nie zgłaszały instytucje audytowe. W przypadku sześciu instytucji audytowych skutkiem był wyższy ogólny poziom błędu niż poziom zgłoszony przez instytucję audytową w rocznym sprawozdaniu audytowym. |
| --- | --- |

—

w przypadku wszystkich instytucji audytowych podczas ponownych kontroli projektów Trybunał poczynił ustalenia, których wcześniej nie zgłaszały instytucje audytowe. W przypadku sześciu instytucji audytowych skutkiem był wyższy ogólny poziom błędu niż poziom zgłoszony przez instytucję audytową w rocznym sprawozdaniu audytowym.

| — | Komisja odnotowuje, że w niektórych przypadkach na wynik ponownych obliczeń dokonanych przez Trybunał silnie rzutowała kwantyfikacja błędów w procedurze zamówień publicznych (zob. odpowiedź Komisji na pkt 4.26). |
| --- | --- |

—

| 4.41. | Roczne sprawozdania audytowe i opinie pokontrolne opierają się na ustaleniach z kontroli operacji przeprowadzonych przez instytucje audytowe, dotyczących wydatków poświadczonych Komisji w poprzednim roku oraz na ustaleniach kontroli systemów zakończonych do końca czerwca roku budżetowego UE badanego przez Trybunał. Trybunał uważa ponadto, że podejścia kontrolne instytucji audytowych różnią się (nawet w obrębie tego samego państwa członkowskiego) w takim stopniu, że wyniki kontroli nie mogą zostać zagregowane w sposób umożliwiający sporządzenie ogólnej opinii o poszczególnych funduszach na szczeblu krajowym i UE. |
| --- | --- |

4.41.

Roczne sprawozdania audytowe i opinie pokontrolne opierają się na ustaleniach z kontroli operacji przeprowadzonych przez instytucje audytowe, dotyczących wydatków poświadczonych Komisji w poprzednim roku oraz na ustaleniach kontroli systemów zakończonych do końca czerwca roku budżetowego UE badanego przez Trybunał. Trybunał uważa ponadto, że podejścia kontrolne instytucji audytowych różnią się (nawet w obrębie tego samego państwa członkowskiego) w takim stopniu, że wyniki kontroli nie mogą zostać zagregowane w sposób umożliwiający sporządzenie ogólnej opinii o poszczególnych funduszach na szczeblu krajowym i UE.

| 4.41. | Rozporządzenie Rady (WE) 1083/2006 przewiduje sześciomiesięczny okres między zakończeniem okresu audytu (czerwiec) a sporządzeniem rocznego sprawozdania z kontroli i opinii pokontrolnej (grudzień). W swoich wytycznych dotyczących rocznych sprawozdań z kontroli Komisja, mając na uwadze międzynarodowe standardy kontroli, poprosiła instytucje audytowe do składania sprawozdań na temat kolejnych zdarzeń związanych z audytem, które mogą mieć miejsce w tym okresie (lipiec–grudzień).

  Komisja pragnie podkreślić, że biorąc pod uwagę liczbę instytucji audytowych w 27 państwach członkowskich w odniesieniu do wszystkich programów spójności (zob. pkt 4.37), podejścia audytowe mogą się na tyle różnić, by pozwolić tym instytucjom dostosować się do specyfiki różnych programów operacyjnych i systemów zarządzania i kontroli. Przepisy wykonawcze określające obowiązki w zakresie prac audytu mają na celu stworzenie sytuacji, w której instytucja audytowa jest w stanie przekazać Komisji roczną opinię pokontrolną według programu lub systemu, na podstawie audytów systemów oraz wyników audytów uzyskanych w oparciu o statystyczną próbę operacji. Następnie dyrektorzy generalni DG EMPL i DG REGIO ujawniają w swoich rocznych sprawozdaniach z działalności informacje na temat audytu oraz informacje zarządcze, w tym informacje przekazane przez krajowe instytucje audytowe, na odpowiednich poziomach agregacji do celów rocznego poświadczenia wiarygodności na potrzeby Komisji.


  W swoich rocznych sprawozdaniach z działalności za 2010 r. dyrektorzy generalni DG EMPL i DG REGIO postanowili ujawnić poziomy błędów, o których poinformowały za pierwszy rok państwa członkowskie w odniesieniu do wydatków poniesionych w 2009 r. (poziomy te są zbieżne z wynikami DAS za 2009 r.), a także opinie pokontrolne wydawane dla poszczególnych programów. |
| --- | --- |

4.41.

Komisja pragnie podkreślić, że biorąc pod uwagę liczbę instytucji audytowych w 27 państwach członkowskich w odniesieniu do wszystkich programów spójności (zob. pkt 4.37), podejścia audytowe mogą się na tyle różnić, by pozwolić tym instytucjom dostosować się do specyfiki różnych programów operacyjnych i systemów zarządzania i kontroli. Przepisy wykonawcze określające obowiązki w zakresie prac audytu mają na celu stworzenie sytuacji, w której instytucja audytowa jest w stanie przekazać Komisji roczną opinię pokontrolną według programu lub systemu, na podstawie audytów systemów oraz wyników audytów uzyskanych w oparciu o statystyczną próbę operacji. Następnie dyrektorzy generalni DG EMPL i DG REGIO ujawniają w swoich rocznych sprawozdaniach z działalności informacje na temat audytu oraz informacje zarządcze, w tym informacje przekazane przez krajowe instytucje audytowe, na odpowiednich poziomach agregacji do celów rocznego poświadczenia wiarygodności na potrzeby Komisji.

W swoich rocznych sprawozdaniach z działalności za 2010 r. dyrektorzy generalni DG EMPL i DG REGIO postanowili ujawnić poziomy błędów, o których poinformowały za pierwszy rok państwa członkowskie w odniesieniu do wydatków poniesionych w 2009 r. (poziomy te są zbieżne z wynikami DAS za 2009 r.), a także opinie pokontrolne wydawane dla poszczególnych programów.

Badanie instytucji audytowych przez Komisję było zasadniczo zadowalające

| 4.42. | Komisja zakończyła badania 17 instytucji audytowych (w przypadku DG ds. Polityki Regionalnej) oraz 36 instytucji audytowych (w przypadku DG ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Włączenia Społecznego). Większość instytucji audytowych odnotowała opóźnienia w realizacji strategii kontroli na 2010 r., w związku z czym w dalszych pięciu przypadkach Komisja nie mogła zakończyć badań zgodnie z planem. |
| --- | --- |

4.42.

Komisja zakończyła badania 17 instytucji audytowych (w przypadku DG ds. Polityki Regionalnej) oraz 36 instytucji audytowych (w przypadku DG ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Włączenia Społecznego). Większość instytucji audytowych odnotowała opóźnienia w realizacji strategii kontroli na 2010 r., w związku z czym w dalszych pięciu przypadkach Komisja nie mogła zakończyć badań zgodnie z planem.

| 4.42. | W związku z kontrolą instytucji audytowych DG REGIO przeprowadziła 97 wizyt kontrolnych w 13 państwach członkowskich. Kontrola ta jest w dalszym ciągu prowadzona w 2011 r.

  Oprócz kontroli 36 instytucji audytowych, do których odniósł się Trybunał, niektóre z audytów systemów DG EMPL objęły również zagadnienia związane z instytucjami audytowymi. |
| --- | --- |

4.42.

Oprócz kontroli 36 instytucji audytowych, do których odniósł się Trybunał, niektóre z audytów systemów DG EMPL objęły również zagadnienia związane z instytucjami audytowymi.

| 4.43. | W trakcie kontroli Komisja stwierdziła uchybienia podobne do uchybień odnotowanych przez Trybunał podczas jego badania instytucji audytowych i w stosownych przypadkach podjęła działania naprawcze. Na podstawie własnych prac Komisja stwierdziła, że opinie pokontrolne instytucji audytowych są zasadniczo wiarygodne. |
| --- | --- |

4.43.

W trakcie kontroli Komisja stwierdziła uchybienia podobne do uchybień odnotowanych przez Trybunał podczas jego badania instytucji audytowych i w stosownych przypadkach podjęła działania naprawcze. Na podstawie własnych prac Komisja stwierdziła, że opinie pokontrolne instytucji audytowych są zasadniczo wiarygodne.

| 4.43. | W swoim rocznym sprawozdaniu z działalności za 2010 r. DG REGIO wyciągnęła wstępne wnioski ze swoich działań kontrolnych, iż do czasu wprowadzenia pewnych udoskonaleń w przypadku niektórych instytucji audytowych może ona w pełni lub w dużym stopniu polegać na opinii pokontrolnej 14 instytucji audytowych. W przypadku kolejnych trzech instytucji audytowych konieczne są istotne udoskonalenia, by DR REGIO mogła uznać ich opinie za wiarygodne.

  Należące do DG EMPL systemy nadzoru przewidywały połączenie audytów systemów w przypadku programów operacyjnych o wysokim ryzyku z przeglądem szeregu instytucji audytowych. W większości przypadków wyniki były pozytywne. Audyty te spowodowały jednak szereg przypadków wstrzymania i zawieszenia płatności. |
| --- | --- |

4.43.

Należące do DG EMPL systemy nadzoru przewidywały połączenie audytów systemów w przypadku programów operacyjnych o wysokim ryzyku z przeglądem szeregu instytucji audytowych. W większości przypadków wyniki były pozytywne. Audyty te spowodowały jednak szereg przypadków wstrzymania i zawieszenia płatności.

| 4.44. | Trybunał dokonał przeglądu dokumentów roboczych oraz dodatkowej dokumentacji poświadczającej w przypadku 35 z 53 kontroli przeprowadzonych przez Komisję w instytucjach audytowych. Pomimo że DG ds. Polityki Regionalnej oraz DG ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Włączenia Społecznego opracowały wspólny plan kontroli na potrzeby badania instytucji audytowych, odnotowano różnice w podejściu. Pomimo tych różnic Trybunał uważa, że zasadniczo Komisja wyciągnęła stosowne wnioski na podstawie swojego badania. |
| --- | --- |

4.44.

Trybunał dokonał przeglądu dokumentów roboczych oraz dodatkowej dokumentacji poświadczającej w przypadku 35 z 53 kontroli przeprowadzonych przez Komisję w instytucjach audytowych. Pomimo że DG ds. Polityki Regionalnej oraz DG ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Włączenia Społecznego opracowały wspólny plan kontroli na potrzeby badania instytucji audytowych, odnotowano różnice w podejściu. Pomimo tych różnic Trybunał uważa, że zasadniczo Komisja wyciągnęła stosowne wnioski na podstawie swojego badania.

| 4.44. | Komisja będzie kontynuować badanie instytucji audytowych, a tam gdzie wykryto różnice w podejściu, zostaną one wyeliminowane poprzez dokonanie szczegółowych audytów, w których położony będzie nacisk na bardziej ryzykowne obszary i programy. |
| --- | --- |

4.44.

WIARYGODNOŚĆ OŚWIADCZEŃ KIEROWNICTWA KOMISJI

| 4.45. | Trybunał ocenił roczne sprawozdania z działalności za 2010 r. oraz towarzyszące im oświadczenia Dyrekcji Generalnych ds. Polityki Regionalnej, ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Włączenia Społecznego, ds. Mobilności i Transportu oraz ds. Energii. |
| --- | --- |

4.45.

Trybunał ocenił roczne sprawozdania z działalności za 2010 r. oraz towarzyszące im oświadczenia Dyrekcji Generalnych ds. Polityki Regionalnej, ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Włączenia Społecznego, ds. Mobilności i Transportu oraz ds. Energii.

| 4.46. | Zestawienie wyników przeglądu oświadczeń kierownictwa Komisji przedstawiono w
  załączniku 4.3
  . |
| --- | --- |

4.46.

Zestawienie wyników przeglądu oświadczeń kierownictwa Komisji przedstawiono w
  załączniku 4.3
  .

| 4.46. | Komisja uważa, że roczne sprawozdanie z działalności DG REGIO również zasługuje na utrzymanie oceny A przyznanej przez Trybunał w 2009 r. W istocie w sprawozdaniu tym nie tylko zachowano ten sam poziom przejrzystości i jakości informacji ujawnionych w 2009 r., lecz również udoskonalono niektóre aspekty (ujawnienie zagrożonych kwot przypadających na poszczególne programy operacyjne).

  Komisja odnotowuje, że Trybunał upewnił się w trakcie audytu, że zakres zastrzeżeń sformułowanych przez dyrektora generalnego DG REGIO (dotyczy to również DG EMPL) jest proporcjonalny do problemów stwierdzonych w programach. Komisja uważa, że kwantyfikacji zastrzeżeń w rocznych sprawozdaniach z działalności dyrektorów generalnych nie można porównać z rocznym szacowanym poziomem błędu obliczonym przez Trybunał. Po zgłoszeniu zastrzeżeń przez zainteresowanych dyrektorów generalnych i do czasu dopełnienia przez Komisję wszystkich procedur kontradyktoryjności poziom ryzyka oszacowany w rocznych sprawozdaniach z działalności zbliżył się do oszacowanego poziomu ewentualnych korekt finansowych dla płatności w roku odniesienia dla rocznych sprawozdań z działalności. Ta szacowana zagrożona kwota opiera się na ocenie wpływu finansowego w przypadku programów operacyjnych, do których zgłoszono zastrzeżenia, na podstawie własnej analizy dyrektorów generalnych, która obejmuje między innymi pracę krajowych instytucji audytowych (zasada pojedynczego audytu). Podobnie jak w przypadku poprzednich rocznych sprawozdań z działalności, ta kwantyfikacja ryzyka opiera się na ocenie wpływu finansowego sformułowanych zastrzeżeń na podstawie przypisanego ryzyka poszczególnych programów operacyjnych, biorąc także pod uwagę sieć bezpieczeństwa na poziomie 5 %, określoną w rozporządzeniu 1260/99 (okres 2000–2006) i rozporządzeniu 1083/2006 (okres 2007–2013). W rozporządzeniach ustalono górny pułap dla płatności okresowych w okresie programowania na poziomie 95 % kwoty, która ma być finansowana w ramach programów operacyjnych. O pozostałych 5 % płatności decyduje zatem Komisja w chwili zamknięcia programu, co wyraźnie ogranicza finansowe ryzyko nieodzyskania środków. |
| --- | --- |

4.46.

Komisja odnotowuje, że Trybunał upewnił się w trakcie audytu, że zakres zastrzeżeń sformułowanych przez dyrektora generalnego DG REGIO (dotyczy to również DG EMPL) jest proporcjonalny do problemów stwierdzonych w programach. Komisja uważa, że kwantyfikacji zastrzeżeń w rocznych sprawozdaniach z działalności dyrektorów generalnych nie można porównać z rocznym szacowanym poziomem błędu obliczonym przez Trybunał. Po zgłoszeniu zastrzeżeń przez zainteresowanych dyrektorów generalnych i do czasu dopełnienia przez Komisję wszystkich procedur kontradyktoryjności poziom ryzyka oszacowany w rocznych sprawozdaniach z działalności zbliżył się do oszacowanego poziomu ewentualnych korekt finansowych dla płatności w roku odniesienia dla rocznych sprawozdań z działalności. Ta szacowana zagrożona kwota opiera się na ocenie wpływu finansowego w przypadku programów operacyjnych, do których zgłoszono zastrzeżenia, na podstawie własnej analizy dyrektorów generalnych, która obejmuje między innymi pracę krajowych instytucji audytowych (zasada pojedynczego audytu). Podobnie jak w przypadku poprzednich rocznych sprawozdań z działalności, ta kwantyfikacja ryzyka opiera się na ocenie wpływu finansowego sformułowanych zastrzeżeń na podstawie przypisanego ryzyka poszczególnych programów operacyjnych, biorąc także pod uwagę sieć bezpieczeństwa na poziomie 5 %, określoną w rozporządzeniu 1260/99 (okres 2000–2006) i rozporządzeniu 1083/2006 (okres 2007–2013). W rozporządzeniach ustalono górny pułap dla płatności okresowych w okresie programowania na poziomie 95 % kwoty, która ma być finansowana w ramach programów operacyjnych. O pozostałych 5 % płatności decyduje zatem Komisja w chwili zamknięcia programu, co wyraźnie ogranicza finansowe ryzyko nieodzyskania środków.

WNIOSKI I ZALECENIA

Wnioski

| 4.47. | Na podstawie swoich prac kontrolnych Trybunał stwierdza, że w płatnościach okresowych i końcowych za rok zakończony dnia 31 grudnia 2010 r. w grupie polityk „Spójność, energia i transport” wystąpił istotny poziom błędu. |
| --- | --- |

4.47.

Na podstawie swoich prac kontrolnych Trybunał stwierdza, że w płatnościach okresowych i końcowych za rok zakończony dnia 31 grudnia 2010 r. w grupie polityk „Spójność, energia i transport” wystąpił istotny poziom błędu.

| 4.48. | Trybunał stwierdza również, że instytucje audytowe zasadniczo częściowo skutecznie zapewniały prawidłowość płatności. |
| --- | --- |

4.48.

Trybunał stwierdza również, że instytucje audytowe zasadniczo częściowo skutecznie zapewniały prawidłowość płatności.

Zalecenia

| 4.49. | Wyniki przeprowadzonej przez Trybunał kontroli postępu w realizacji zaleceń przedstawionych w poprzednich sprawozdaniach rocznych (za lata 2008 i 2009) przedstawiono w
  załączniku 4.4
  . Należy wziąć pod uwagę następujące kwestie: |
| --- | --- |

4.49.

Wyniki przeprowadzonej przez Trybunał kontroli postępu w realizacji zaleceń przedstawionych w poprzednich sprawozdaniach rocznych (za lata 2008 i 2009) przedstawiono w
  załączniku 4.4
  . Należy wziąć pod uwagę następujące kwestie:

4.49.

| — | od czasu przyjęcia planu działań w lutym 2008 r. Komisja wzmocniła nadzór nad krajowymi systemami zarządzania i kontroli w okresie programowania 2007–2013, w szczególności za pomocą monitorowania działań instytucji audytowych oraz korzystania na większą skalę z możliwości wstrzymania i zawieszenia płatności, oraz |
| --- | --- |

—

od czasu przyjęcia planu działań w lutym 2008 r. Komisja wzmocniła nadzór nad krajowymi systemami zarządzania i kontroli w okresie programowania 2007–2013, w szczególności za pomocą monitorowania działań instytucji audytowych oraz korzystania na większą skalę z możliwości wstrzymania i zawieszenia płatności, oraz

| — | Komisja z zadowoleniem przyjmuje dokonaną przez Trybunał ocenę wdrożenia planu działania na rok 2008 i jego konsekwencje.

  Komisja wypełniła swoją rolę nadzorczą w 2010 r., wstrzymując 63 ostateczne terminy płatności (49 w przypadku EFRR i 14 w przypadku EFS) i podejmując jedną decyzję o zawieszeniu płatności w odniesieniu do programów operacyjnych w okresie 2007–2013 i pięć decyzji o zawieszeniu płatności w odniesieniu do programów operacyjnych w okresie 2000–2006, w których wykryto poważne uchybienia i nieprawidłowości. Środki te zostaną utrzymane do czasu podjęcia przez państwa członkowskie niezbędnych działań naprawczych. Komisja realizuje tę restrykcyjną politykę także w 2011 r. Do dnia 30 czerwca 2011 r. podjęła decyzję o wstrzymaniu 54 ostatecznych terminów płatności (40 w przypadku EFRR i 14 w przypadku EFS). |
| --- | --- |

—

Komisja wypełniła swoją rolę nadzorczą w 2010 r., wstrzymując 63 ostateczne terminy płatności (49 w przypadku EFRR i 14 w przypadku EFS) i podejmując jedną decyzję o zawieszeniu płatności w odniesieniu do programów operacyjnych w okresie 2007–2013 i pięć decyzji o zawieszeniu płatności w odniesieniu do programów operacyjnych w okresie 2000–2006, w których wykryto poważne uchybienia i nieprawidłowości. Środki te zostaną utrzymane do czasu podjęcia przez państwa członkowskie niezbędnych działań naprawczych. Komisja realizuje tę restrykcyjną politykę także w 2011 r. Do dnia 30 czerwca 2011 r. podjęła decyzję o wstrzymaniu 54 ostatecznych terminów płatności (40 w przypadku EFRR i 14 w przypadku EFS).

| — | Komisja kontynuuje swoje starania, aby zapewnić wytyczne władzom krajowym realizującym programy operacyjne oraz aby uprościć zasady kwalifikowalności w przypadku funduszy strukturalnych. |
| --- | --- |

—

Komisja kontynuuje swoje starania, aby zapewnić wytyczne władzom krajowym realizującym programy operacyjne oraz aby uprościć zasady kwalifikowalności w przypadku funduszy strukturalnych.

| 4.50. | Na podstawie tego przeglądu oraz ustaleń i wniosków w odniesieniu do 2010 r. Trybunał zaleca, aby Komisja: |
| --- | --- |

4.50.

Na podstawie tego przeglądu oraz ustaleń i wniosków w odniesieniu do 2010 r. Trybunał zaleca, aby Komisja:

4.50.

| — | Zalecenie 1:
  nadal monitorowała przestrzeganie wymogów kwalifikowalności w zakresie funduszy UE, co dotyczy w szczególności właściwego stosowania unijnych i krajowych zasad udzielania zamówień publicznych (2009 r.), |
| --- | --- |

—

Zalecenie 1:
  nadal monitorowała przestrzeganie wymogów kwalifikowalności w zakresie funduszy UE, co dotyczy w szczególności właściwego stosowania unijnych i krajowych zasad udzielania zamówień publicznych (2009 r.),

| — | Komisja w dalszym ciągu monitoruje, czy przestrzegane są zasady kwalifikowalności, dokonując systematycznych audytów oraz podejmując działania w związku ze wszystkimi audytami na poziomie unijnym i krajowym. Stosowne informacje są przekazywane w rocznych sprawozdaniach z działalności dyrektorów generalnych DR REGIO i DG EMPL. W razie konieczności Komisja będzie nadal podejmować niezbędne działania naprawcze.

  W odniesieniu do zamówień publicznych Komisja stale monitoruje prawidłowe wdrażanie dyrektyw UE. Komisja udostępniła państwom członkowskim analizę rodzajów błędów wykrytych przed audytorów UE w polityce spójności w poprzednich latach i zainicjowała działanie polegające na gromadzeniu informacji o najlepszych praktykach i uzyskiwaniu odpowiedzi od państw członkowskich w celu korygowania takich błędów i zmniejszenia częstotliwości ich występowania. |
| --- | --- |

—

W odniesieniu do zamówień publicznych Komisja stale monitoruje prawidłowe wdrażanie dyrektyw UE. Komisja udostępniła państwom członkowskim analizę rodzajów błędów wykrytych przed audytorów UE w polityce spójności w poprzednich latach i zainicjowała działanie polegające na gromadzeniu informacji o najlepszych praktykach i uzyskiwaniu odpowiedzi od państw członkowskich w celu korygowania takich błędów i zmniejszenia częstotliwości ich występowania.

| — | Zalecenie 2:
  zachęcała władze krajowe do rygorystycznego stosowania mechanizmów naprawczych przed poświadczeniem Komisji wydatków (lata 2008–2009). W razie wykrycia przez organy krajowe lub organy UE znacznych braków w funkcjonowaniu systemów zarządzania i kontroli Komisja powinna nadal wstrzymywać lub zawieszać płatności na rzecz programu operacyjnego do czasu podjęcia działań naprawczych przez państwo członkowskie, |
| --- | --- |

—

Zalecenie 2:
  zachęcała władze krajowe do rygorystycznego stosowania mechanizmów naprawczych przed poświadczeniem Komisji wydatków (lata 2008–2009). W razie wykrycia przez organy krajowe lub organy UE znacznych braków w funkcjonowaniu systemów zarządzania i kontroli Komisja powinna nadal wstrzymywać lub zawieszać płatności na rzecz programu operacyjnego do czasu podjęcia działań naprawczych przez państwo członkowskie,

| — | W ramach rezolucji w sprawie absolutorium za 2009 r. Komisja zobowiązała się już dokonać szczegółowego, opartego na ocenie ryzyka audytu dotyczącego mechanizmu naprawczego w państwach członkowskich i dalszego terminowego wstrzymania lub zawieszenia płatności, o ile zajdzie taka konieczność. Ta restrykcyjna polityka znajduje odzwierciedlenie w rocznych sprawozdaniach z działalności za 2010 r. dyrektorów generalnych DG EMPL i DG REGIO. Przewidziane przejście na system rocznego rozliczania rachunków w stosunku do okresu programowania po roku 2013 ma na celu dalszą poprawę wiarygodności w odniesieniu do Funduszy Strukturalnych. Komisja odnosi się również do swoich odpowiedzi na zalecenia Trybunału ujęte w jego rocznych sprawozdaniach za rok 2008 i 2009. |
| --- | --- |

—

| — | Zalecenie 3:
  na podstawie swoich doświadczeń zebranych w trakcie pierwszych lat okresu programowania 2007–2013, przeprowadziła ocenę stosowania krajowych zasad kwalifikowalności w celu zidentyfikowania obszarów, które mogą podlegać dalszym uproszczeniom oraz w celu wyeliminowania potencjalnych źródeł błędów w okresie po 2013 r., |
| --- | --- |

—

Zalecenie 3:
  na podstawie swoich doświadczeń zebranych w trakcie pierwszych lat okresu programowania 2007–2013, przeprowadziła ocenę stosowania krajowych zasad kwalifikowalności w celu zidentyfikowania obszarów, które mogą podlegać dalszym uproszczeniom oraz w celu wyeliminowania potencjalnych źródeł błędów w okresie po 2013 r.,

| — | Komisja zgadza się z zaleceniem, pod warunkiem że jest ono ukierunkowane na te państwa członkowskie, które borykają się z powracającymi problemami związanymi z realizacją swoich programów operacyjnych. |
| --- | --- |

—

| — | Zalecenie 4:
  zaproponowała zmianę rozporządzeń dotyczących funduszy strukturalnych na obecny okres programowania, tak aby państwa członkowskie miały obowiązek składania sprawozdań z finansowej realizacji instrumentów inżynierii finansowej. Ich realizacja powinna być także regularnie kontrolowana przez Komisję, |
| --- | --- |

—

Zalecenie 4:
  zaproponowała zmianę rozporządzeń dotyczących funduszy strukturalnych na obecny okres programowania, tak aby państwa członkowskie miały obowiązek składania sprawozdań z finansowej realizacji instrumentów inżynierii finansowej. Ich realizacja powinna być także regularnie kontrolowana przez Komisję,

| — | Komisja zgadza się z zaleceniem i zamierza wnioskować o to, by składanie sprawozdań z realizacji instrumentów inżynierii finansowej w państwach członkowskich było obowiązkowe. Audyt wdrażania instrumentów inżynierii finansowej odbywa się w formie audytów tematycznych zgodnie ze wspólną strategią audytu opracowaną dla funduszy strukturalnych.

  W przypadku następnego okresu programowania można rozważyć wprowadzenie do rozporządzenia w sprawie funduszy strukturalnych przepisu dotyczącego rocznego sprawozdania państw członkowskich na temat finansowej realizacji instrumentów inżynierii finansowej. |
| --- | --- |

—

W przypadku następnego okresu programowania można rozważyć wprowadzenie do rozporządzenia w sprawie funduszy strukturalnych przepisu dotyczącego rocznego sprawozdania państw członkowskich na temat finansowej realizacji instrumentów inżynierii finansowej.

| — | Zalecenie 5:
  dostarczyła dodatkowe wytyczne dla instytucji audytowych na obecny okres programowania, dotyczące w szczególności doboru próby, zakresu weryfikacji, które należy przeprowadzić w przypadku kontroli projektów, oraz sprawozdawczości z ustaleń kontrolnych, |
| --- | --- |

—

Zalecenie 5:
  dostarczyła dodatkowe wytyczne dla instytucji audytowych na obecny okres programowania, dotyczące w szczególności doboru próby, zakresu weryfikacji, które należy przeprowadzić w przypadku kontroli projektów, oraz sprawozdawczości z ustaleń kontrolnych,

| — | Komisja zgadza się z zaleceniem. Komisja stale udziela wytycznych i doradza instytucjom audytowym na temat szeregu spraw technicznych i regulacyjnych. Dokonana przez Komisję kontrola instytucji audytowych rozpoczęta w 2009 r. również stworzyła okazję do opracowania działań mających na celu rozwinięcie zdolności, ukierunkowanych na krajowe instytucje audytowe zgodnie z dalszymi wyjaśnieniami w rocznych sprawozdaniach z działalności za 2010 r. dyrektorów generalnych DG REGIO i DG EMPL.

  W wyniku analizy rocznych sprawozdań z działalności, opinii pokontrolnych i poziomów błędu zgłoszonych przez krajowe instytucje audytowe na koniec roku 2010, Komisja zobowiązała się do wydania dodatkowych, udoskonalonych wytycznych instytucjom audytowym dotyczących kwestii podniesionych przez Trybunał. Ten projekt wytycznych był już omawiany na dotychczasowych spotkaniach technicznych i zostanie dopracowany przed następną operacją dotyczącą rocznego sprawozdania z kontroli. |
| --- | --- |

—

W wyniku analizy rocznych sprawozdań z działalności, opinii pokontrolnych i poziomów błędu zgłoszonych przez krajowe instytucje audytowe na koniec roku 2010, Komisja zobowiązała się do wydania dodatkowych, udoskonalonych wytycznych instytucjom audytowym dotyczących kwestii podniesionych przez Trybunał. Ten projekt wytycznych był już omawiany na dotychczasowych spotkaniach technicznych i zostanie dopracowany przed następną operacją dotyczącą rocznego sprawozdania z kontroli.

| — | Zalecenie 6:
  zaproponowała, aby dostosować okresy sprawozdawcze objęte rocznymi sprawozdaniami z kontroli do roku budżetowego UE w rozporządzeniach dotyczących funduszy strukturalnych na okres po 2013 r. oraz ujednolicić podejścia, co umożliwiłoby agregowanie opinii pokontrolnych instytucji audytowych dotyczących poszczególnych funduszy na szczeblu krajowym i UE. |
| --- | --- |

—

Zalecenie 6:
  zaproponowała, aby dostosować okresy sprawozdawcze objęte rocznymi sprawozdaniami z kontroli do roku budżetowego UE w rozporządzeniach dotyczących funduszy strukturalnych na okres po 2013 r. oraz ujednolicić podejścia, co umożliwiłoby agregowanie opinii pokontrolnych instytucji audytowych dotyczących poszczególnych funduszy na szczeblu krajowym i UE.

| — | Komisja zgadza się z pierwszą częścią zalecenia. Wniosek Komisji w sprawie zmiany rozporządzenia finansowego zakłada terminowe rozliczenie rachunków, które będzie sprzyjać ujednoliceniu okresów sprawozdawczych przez państwa członkowskie (roczne sprawozdanie z kontroli oraz roczna opinia pokontrolna), Komisję (roczne sprawozdania z działalności) i Trybunał (działania w zakresie DAS /sprawozdanie roczne) do odpowiedniego roku budżetowego (zob. również odpowiedź Komisji na uwagi w pkt 4.41). |
| --- | --- |

—

DZIAŁANIA PODJĘTE W ZWIĄZKU Z WCZEŚNIEJSZYMI SPRAWOZDANIAMI SPECJALNYMI

Działania podjęte w związku ze sprawozdaniem specjalnym nr 1/2006 dotyczącym wkładu Europejskiego Funduszu Społecznego w przeciwdziałanie wczesnemu porzucaniu nauki

| 4.51. | W sprawozdaniu specjalnym nr 1/2006 Trybunał ocenił, na ile odpowiednie były procedury stosowane w latach 2000–2006 mające na celu zapewnienie wydajności i skuteczności współfinansowanych z EFS działań dotyczących zjawiska wczesnego porzucania nauki. Trybunał podkreślił, że systemy zarządcze w państwach członkowskich powinny być wydajne, skuteczne i oszczędne, zgodnie z przepisami wspólnotowymi. Trybunał zalecił w szczególności, aby w celu maksymalizacji potencjalnego efektu uzyskiwanego dzięki zasobom wspólnotowym władze państw członkowskich przeprowadziły analizę oczekiwanych korzyści gospodarczych oraz aby przyznawanie funduszy odbywało się na podstawie obiektywnych i stosownych kryteriów. Trybunał stwierdził, że racjonalne roczne cele w zakresie ograniczania zjawiska wczesnego porzucania nauki pomogłyby w osiągnięciu celów wyznaczonych przez Radę Europejską. |
| --- | --- |

4.51.

W sprawozdaniu specjalnym nr 1/2006 Trybunał ocenił, na ile odpowiednie były procedury stosowane w latach 2000–2006 mające na celu zapewnienie wydajności i skuteczności współfinansowanych z EFS działań dotyczących zjawiska wczesnego porzucania nauki. Trybunał podkreślił, że systemy zarządcze w państwach członkowskich powinny być wydajne, skuteczne i oszczędne, zgodnie z przepisami wspólnotowymi. Trybunał zalecił w szczególności, aby w celu maksymalizacji potencjalnego efektu uzyskiwanego dzięki zasobom wspólnotowym władze państw członkowskich przeprowadziły analizę oczekiwanych korzyści gospodarczych oraz aby przyznawanie funduszy odbywało się na podstawie obiektywnych i stosownych kryteriów. Trybunał stwierdził, że racjonalne roczne cele w zakresie ograniczania zjawiska wczesnego porzucania nauki pomogłyby w osiągnięciu celów wyznaczonych przez Radę Europejską.

| 4.52. | Zalecenia Trybunału zostały wykonane częściowo (zob.
  załącznik 4.5a
  ). Elementy systemów zarządczych EFS jako całości zostały zaktualizowane na okres programowania 2007–2013, co wpłynęło na działania ukierunkowane na zapobieganie wczesnemu porzucaniu nauki. W odniesieniu do tego problemu w czerwcu 2011 r. Rada przyjęła zalecenie w sprawie polityki na rzecz ograniczenia zjawiska przedwczesnego kończenia nauki. |
| --- | --- |

4.52.

Zalecenia Trybunału zostały wykonane częściowo (zob.
  załącznik 4.5a
  ). Elementy systemów zarządczych EFS jako całości zostały zaktualizowane na okres programowania 2007–2013, co wpłynęło na działania ukierunkowane na zapobieganie wczesnemu porzucaniu nauki. W odniesieniu do tego problemu w czerwcu 2011 r. Rada przyjęła zalecenie w sprawie polityki na rzecz ograniczenia zjawiska przedwczesnego kończenia nauki.

| 4.52. | Komisja uważa, że zalecenia Trybunału zostały w pełni zrealizowane, biorąc pod uwagę przepisy regulacyjne, które w dniu publikacji sprawozdania Trybunału z kontroli były już uzgodnione na okres 2007–2013. W kontekście strategii „Europa 2020”, na początku 2011 r. Komisja zainicjowała plan działania mający na celu zredukowanie liczby przypadków przedwczesnego porzucania nauki. Plan ten obejmuje wniosek dotyczący zalecenia Rady (zatwierdzonego w czerwcu 2011 r.) w sprawie polityk zmierzających do zredukowania liczby uczniów przedwcześnie porzucających naukę. |
| --- | --- |

4.52.

| 4.53. | Skutki tych działań nie zostały jeszcze wykazane, przede wszystkim ponieważ główne działanie ukierunkowane w szczególności na problem przedwczesnego porzucania nauki zostało przyjęte dopiero w 2011 r. Trybunał odnotowuje, że w programach operacyjnych nadal nie występuje jasne powiązanie między szczegółowymi priorytetami a celami w odniesieniu do przedwczesnego porzucania nauki ani nie jest określony poziom przydzielonych funduszy. Pomimo że Komisja wyraziła ostatnio zamiar prowadzenia analizy wartości dodanej finansowania UE w ramach swoich kontroli, jeszcze tego nie czyni. |
| --- | --- |

4.53.

Skutki tych działań nie zostały jeszcze wykazane, przede wszystkim ponieważ główne działanie ukierunkowane w szczególności na problem przedwczesnego porzucania nauki zostało przyjęte dopiero w 2011 r. Trybunał odnotowuje, że w programach operacyjnych nadal nie występuje jasne powiązanie między szczegółowymi priorytetami a celami w odniesieniu do przedwczesnego porzucania nauki ani nie jest określony poziom przydzielonych funduszy. Pomimo że Komisja wyraziła ostatnio zamiar prowadzenia analizy wartości dodanej finansowania UE w ramach swoich kontroli, jeszcze tego nie czyni.

| 4.53. | W programach operacyjnych EFS występuje jasne powiązanie między zachowanymi priorytetami, wytyczonymi celami, które przekładają się także na wymierne cele na poziomie osi priorytetowej, jak przewidują zasady regulacyjne, a poziomem finansowania, który jest niezbędny do osiągnięcia tych celów. Wnioski Komisji dotyczące okresu po 2013 r. będą opierać się na bieżących przepisach w sprawie programowania i oceny ex ante. Programy operacyjne będą musiały być zgodne z przepisami regulacyjnymi i wykazywać powiązanie między priorytetami, celami a poziomem finansowania.

  W ramach przygotowywania projektu rozporządzeń dla następnego okresu programowania zakłada się położenie większego nacisku na wyniki. W związku z tym część zasobów audytowych w DG EMPL będzie musiała zostać przesunięta na kontrolę wykonania zadań zamiast na bieżące kontrole zgodności/kontrole finansowe. |
| --- | --- |

4.53.

W ramach przygotowywania projektu rozporządzeń dla następnego okresu programowania zakłada się położenie większego nacisku na wyniki. W związku z tym część zasobów audytowych w DG EMPL będzie musiała zostać przesunięta na kontrolę wykonania zadań zamiast na bieżące kontrole zgodności/kontrole finansowe.

Działania podjęte w związku ze sprawozdaniem specjalnym nr 10/2006 dotyczącym oceny ex post programów celu 1 i 3 na lata 1994–1999 (fundusze strukturalne)

| 4.54. | W sprawozdaniu specjalnym nr 10/2006 Trybunał ocenił, czy prowadzone przez Komisję oceny ex post w zakresie interwencji w ramach funduszy strukturalnych w okresie programowania 1994–1999 pozwoliły odpowiednio oszacować wpływ tych interwencji oraz czy wynikiem tej analizy były użyteczne zalecenia. Kontrola wykazała niedociągnięcia w procesie oceny, które ograniczyły ocenę oddziaływania funduszy strukturalnych. |
| --- | --- |

4.54.

W sprawozdaniu specjalnym nr 10/2006 Trybunał ocenił, czy prowadzone przez Komisję oceny ex post w zakresie interwencji w ramach funduszy strukturalnych w okresie programowania 1994–1999 pozwoliły odpowiednio oszacować wpływ tych interwencji oraz czy wynikiem tej analizy były użyteczne zalecenia. Kontrola wykazała niedociągnięcia w procesie oceny, które ograniczyły ocenę oddziaływania funduszy strukturalnych.

| 4.54. | Zob. odpowiedź Komisji na sprawozdanie specjalne nr 10/2006. |
| --- | --- |

4.54.

| 4.55. | W swoich ocenach ex post za lata 2000–2006 DG ds. Polityki Regionalnej i DG ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Włączenia Społecznego uwzględniły większość najważniejszych kwestii poruszonych w sprawozdaniu specjalnym nr 10/2006 (zob.
  załącznik 4.5b
  ). Zaczęły one odchodzić od podejścia koncentrującego się na poszczególnych państwach na rzecz podejścia opartego na najważniejszych obszarach tematycznych w celu lepszej koncentracji na strategicznych kwestiach w Unii składającej się z 27 państw członkowskich. Wprowadzony w ramach prawnych na lata 2000–2006 wymóg przeprowadzania obowiązkowej oceny śródokresowej powinien był ułatwić przeprowadzenie ocen ex post. Jednakże w okresie gdy prowadzone były oceny śródokresowe w systemach monitorowania państw członkowskich występowały istotne uchybienia i było zbyt wcześnie, aby ocenić skuteczność wydatkowania (zob. także sprawozdanie specjalne nr 1/2007 dotyczące realizacji procedur śródokresowych). Aby poprawić kontrole jakości ocen ex post, obie dyrekcje generalne przydzieliły na to więcej zasobów, określiły lepszy zakres wymagań i obowiązków dotyczących oceny oraz wzmocniły procedury kontroli jakości. |
| --- | --- |

4.55.

W swoich ocenach ex post za lata 2000–2006 DG ds. Polityki Regionalnej i DG ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Włączenia Społecznego uwzględniły większość najważniejszych kwestii poruszonych w sprawozdaniu specjalnym nr 10/2006 (zob.
  załącznik 4.5b
  ). Zaczęły one odchodzić od podejścia koncentrującego się na poszczególnych państwach na rzecz podejścia opartego na najważniejszych obszarach tematycznych w celu lepszej koncentracji na strategicznych kwestiach w Unii składającej się z 27 państw członkowskich. Wprowadzony w ramach prawnych na lata 2000–2006 wymóg przeprowadzania obowiązkowej oceny śródokresowej powinien był ułatwić przeprowadzenie ocen ex post. Jednakże w okresie gdy prowadzone były oceny śródokresowe w systemach monitorowania państw członkowskich występowały istotne uchybienia i było zbyt wcześnie, aby ocenić skuteczność wydatkowania (zob. także sprawozdanie specjalne nr 1/2007 dotyczące realizacji procedur śródokresowych). Aby poprawić kontrole jakości ocen ex post, obie dyrekcje generalne przydzieliły na to więcej zasobów, określiły lepszy zakres wymagań i obowiązków dotyczących oceny oraz wzmocniły procedury kontroli jakości.

| 4.55. | W tabeli w
  załączniku 4.5b
  przedstawiono odpowiedź Komisji. |
| --- | --- |

4.55.

| 4.56. | W latach 2007–2013 obie dyrekcje generalne mogłyby skorzystać na wzmocnieniu mechanizmów służących do poprawy jakości ocen prowadzonych przez państwa członkowskie i stosowaniu analizy alternatywnej (DG ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Włączenia Społecznego) lub rozszerzeniu jej zakresu (DG ds. Polityki Regionalnej). Jeśli chodzi o ocenę wydajności funduszy strukturalnych, należy nadal rozbudowywać utworzoną ostatnio bazę danych jednostkowych kosztów infrastruktury, aby umożliwić jej wykorzystywanie (DG ds. Polityki Regionalnej). Krajowe bazy danych dotyczących kosztów jednostkowych i najważniejszych cech projektów szkoleniowych pomogłyby państwom członkowskim w przygotowywaniu i zatwierdzaniu projektów. Wydajność funduszy strukturalnych można również poprawić dzięki dokładniejszemu zbadaniu (głównie w zakresie polityki regionalnej) przyczyn, z których wkład sektora prywatnego jest tak różny w poszczególnych państwach członkowskich, oraz możliwości zapewnienia środków finansowych za pomocą instrumentów innych niż dotacje. |
| --- | --- |

4.56.

W latach 2007–2013 obie dyrekcje generalne mogłyby skorzystać na wzmocnieniu mechanizmów służących do poprawy jakości ocen prowadzonych przez państwa członkowskie i stosowaniu analizy alternatywnej (DG ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Włączenia Społecznego) lub rozszerzeniu jej zakresu (DG ds. Polityki Regionalnej). Jeśli chodzi o ocenę wydajności funduszy strukturalnych, należy nadal rozbudowywać utworzoną ostatnio bazę danych jednostkowych kosztów infrastruktury, aby umożliwić jej wykorzystywanie (DG ds. Polityki Regionalnej). Krajowe bazy danych dotyczących kosztów jednostkowych i najważniejszych cech projektów szkoleniowych pomogłyby państwom członkowskim w przygotowywaniu i zatwierdzaniu projektów. Wydajność funduszy strukturalnych można również poprawić dzięki dokładniejszemu zbadaniu (głównie w zakresie polityki regionalnej) przyczyn, z których wkład sektora prywatnego jest tak różny w poszczególnych państwach członkowskich, oraz możliwości zapewnienia środków finansowych za pomocą instrumentów innych niż dotacje.

| 4.56. | DG ds. Polityki Regionalnej zgadza się z Trybunałem co do większości punktów. W odniesieniu do wsparcia udzielanego przedsiębiorstwom nadal istnieje potrzeba zgromadzenia znacznie większej ilości dowodów, zanim możliwe będzie wyciągnięcie ostatecznych wniosków na temat efektu dźwigni oraz zalet dotacji i innych instrumentów. Przyczyni się do tego bieżący program prac Komisji w zakresie oceny oraz oceny dokonywane przez niektóre państwa członkowskie.

  DG EMPL opracowuje obecnie scenariusze alternatywne. W trakcie spotkań partnerskich na temat oceny EFS odbyło się kilka sesji informacyjnych, obejmujących prezentacje przedstawione przez państwa członkowskie i eksperta akademickiego. Obecnie analizowane są wyzwania, jakie niesie z sobą zastosowanie w polityce spójności scenariuszy alternatywnych. Wytyczne DG EMPL w sprawie oceny EFS na okres 2014–2020 zachęcą państwa członkowskie do przeprowadzenia ocen scenariuszy alternatywnych/grupy kontroli. |
| --- | --- |

4.56.

DG EMPL opracowuje obecnie scenariusze alternatywne. W trakcie spotkań partnerskich na temat oceny EFS odbyło się kilka sesji informacyjnych, obejmujących prezentacje przedstawione przez państwa członkowskie i eksperta akademickiego. Obecnie analizowane są wyzwania, jakie niesie z sobą zastosowanie w polityce spójności scenariuszy alternatywnych. Wytyczne DG EMPL w sprawie oceny EFS na okres 2014–2020 zachęcą państwa członkowskie do przeprowadzenia ocen scenariuszy alternatywnych/grupy kontroli.

Działania podjęte w związku ze sprawozdaniem specjalnym nr 7/2009 dotyczącym zarządzania fazą rozwoju i walidacji programu Galileo

| 4.57. | W sprawozdaniu specjalnym nr 7/2009 Trybunał zalecił między innymi, aby Komisja dostosowała swoje zasoby oraz instrumenty prawne i finansowe do specyfiki rozwoju programu przemysłowego i zarządzania takim programem. Trybunał zalecił również, aby Komisja pilnie objaśniła cele polityczne programu i przełożyła je na cele strategiczne i operacyjne, łącznie z określeniem potrzeb użytkownika, parametrów technicznych oraz modelu komercyjnego (13). |
| --- | --- |

4.57.

W sprawozdaniu specjalnym nr 7/2009 Trybunał zalecił między innymi, aby Komisja dostosowała swoje zasoby oraz instrumenty prawne i finansowe do specyfiki rozwoju programu przemysłowego i zarządzania takim programem. Trybunał zalecił również, aby Komisja pilnie objaśniła cele polityczne programu i przełożyła je na cele strategiczne i operacyjne, łącznie z określeniem potrzeb użytkownika, parametrów technicznych oraz modelu komercyjnego (13).

| 4.58. | Komisja częściowo wykonała zalecenia Trybunału (zob.
  załącznik 4.5c
  ). Komisja przyjęła rolę menedżera programu i zawarła oficjalne umowy o delegowaniu zadań z Europejską Agencją Kosmiczną (ESA). Chociaż Komisja zwróciła się do państw członkowskich o sprecyzowanie politycznych celów programu, aby umożliwić ich przełożenie na ostateczne cele strategiczne i operacyjne, nie uzgodniono wspólnego stanowiska. Pomimo że Komisja oszacowała średnio- i długoterminowe koszty projektów, nie zostały jeszcze zapewnione źródła niezbędnego finansowania. Na podstawie danych Komisji Trybunał zauważa, że do 2030 r. średnio- i długoterminowe koszty projektu mogą sięgnąć ponad 20 mld euro. |
| --- | --- |

4.58.

Komisja częściowo wykonała zalecenia Trybunału (zob.
  załącznik 4.5c
  ). Komisja przyjęła rolę menedżera programu i zawarła oficjalne umowy o delegowaniu zadań z Europejską Agencją Kosmiczną (ESA). Chociaż Komisja zwróciła się do państw członkowskich o sprecyzowanie politycznych celów programu, aby umożliwić ich przełożenie na ostateczne cele strategiczne i operacyjne, nie uzgodniono wspólnego stanowiska. Pomimo że Komisja oszacowała średnio- i długoterminowe koszty projektów, nie zostały jeszcze zapewnione źródła niezbędnego finansowania. Na podstawie danych Komisji Trybunał zauważa, że do 2030 r. średnio- i długoterminowe koszty projektu mogą sięgnąć ponad 20 mld euro.

| 4.58. | Komisja jest w trakcie realizacji tych zaleceń.

  W ramach przygotowań do nowych wieloletnich ram finansowych Komisja przedstawi nowy wniosek ustawodawczy w sprawie dalszej realizacji programów Galileo i EGNOS. Obejmie on między innymi ramy zarządzania i zaktualizowaną definicję niezbędnych zasobów budżetowych.


  Ogólne cele polityczne i strategiczne przyświecające programom GNSS zostały określone w rozporządzeniu (WE) nr 683/2008 (15) i sukcesywnie przekształca się je w cele operacyjne (usługa publiczna o regulowanym dostępie, usługa związana z bezpieczeństwem życia, usługa poszukiwawcza i ratunkowa, usługa komercyjna), zważając na złożoność inicjatywy z technicznego punkt widzenia.


  Ekstrapolacja budżetu programów, bez wiedzy na temat przyszłego publicznego wsparcia finansowego, nie obrazuje w adekwatny sposób sytuacji, by móc wyciągnąć wnioski na temat całkowitych kosztów finansowych netto. |
| --- | --- |

4.58.

W ramach przygotowań do nowych wieloletnich ram finansowych Komisja przedstawi nowy wniosek ustawodawczy w sprawie dalszej realizacji programów Galileo i EGNOS. Obejmie on między innymi ramy zarządzania i zaktualizowaną definicję niezbędnych zasobów budżetowych.

Ogólne cele polityczne i strategiczne przyświecające programom GNSS zostały określone w rozporządzeniu (WE) nr 683/2008 (15) i sukcesywnie przekształca się je w cele operacyjne (usługa publiczna o regulowanym dostępie, usługa związana z bezpieczeństwem życia, usługa poszukiwawcza i ratunkowa, usługa komercyjna), zważając na złożoność inicjatywy z technicznego punkt widzenia.

Ekstrapolacja budżetu programów, bez wiedzy na temat przyszłego publicznego wsparcia finansowego, nie obrazuje w adekwatny sposób sytuacji, by móc wyciągnąć wnioski na temat całkowitych kosztów finansowych netto.

| 4.59. | Przed uruchomieniem pełnej floty satelitów operacyjnych należy utworzyć jasny plan uwzględniający koszty programu po 2013 r. oraz określić źródła finansowania. W odniesieniu do struktury zarządzania i zasobów ludzkich Trybunał zaleca, aby Komisja nadal podejmowała wysiłki w celu wykonania zaleceń określonych w sprawozdaniu specjalnym nr 7/2009. |
| --- | --- |

4.59.

Przed uruchomieniem pełnej floty satelitów operacyjnych należy utworzyć jasny plan uwzględniający koszty programu po 2013 r. oraz określić źródła finansowania. W odniesieniu do struktury zarządzania i zasobów ludzkich Trybunał zaleca, aby Komisja nadal podejmowała wysiłki w celu wykonania zaleceń określonych w sprawozdaniu specjalnym nr 7/2009.

| 4.59. | Obecnie Komisja dopracowuje ocenę oddziaływania, która służy do ustalenia, jakie są techniczne możliwości dalszej realizacji i wykorzystania europejskich programów GNSS, w tym ich koszty powiązane oraz pośrednie i bezpośrednie korzyści. |
| --- | --- |

4.59.

---

(1)  W 2010 r. kwota 32,8 mld euro, czyli 88 %, odnosiła się do okresu programowania 2007–2013, natomiast na lata 2000–2006 przeznaczona była kwota 4,3 mld euro (12 %). W przypadku FS i EFS w 2010 r. dokonano dodatkowych płatności zaliczkowych odpowiednio w kwotach 0,4 mld euro i 0,37 mld euro w ramach działań mających na celu przeciwdziałanie kryzysowi finansowemu. Zaliczki w wysokości 0,6 mld euro wypłacono również na rzecz projektów w zakresie energii w ramach europejskiego programu energetycznego na rzecz naprawy gospodarczej (EPENG).

(2)  Instytucje pośredniczące to organy publiczne lub prywatne działające pod kontrolą instytucji zarządzającej i wykonujące w jej imieniu obowiązki wobec beneficjentów realizujących operacje.

(3)  Art. 39 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999 (Dz.U. L 161 z 26.6.1999, s. 1); art. 91 i 92 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.U. L 210 z 31.7.2006, s. 25).

(4)  Art. 99 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006.

(5)  Agencja Wykonawcza ds. Transeuropejskiej Sieci Transportowej, Agencja Wykonawcza ds. Konkurencyjności i Innowacyjności oraz Wspólne Przedsięwzięcie SESAR (program badań w dziedzinie zarządzania ruchem lotniczym w kontekście jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej).

(6)  Próba ta obejmuje 243 płatności na rzecz 229 projektów dotyczących spójności (EFRR – 143, EFS – 60, FS – 20, instrument przedakcesyjnej polityki strukturalnej (ISPA) – 6), 6 projektów dotyczących spraw społecznych i zatrudnienia realizowanych poza EFS oraz 8 projektów dotyczących energii i transportu. 205 płatności na rzecz projektów dotyczących spójności odnosi się do okresu programowania 2007–2013, a 24 do lat 2000–2006. Próba została dobrana na podstawie wszystkich płatności, z wyjątkiem zaliczek, które w 2010 r. wyniosły 3,1 mld euro.

(7)  Trybunał wylicza szacunkowy poziom błędu na podstawie reprezentatywnej próby statystycznej. Podana liczba jest najlepszym szacunkiem (znanym jako najbardziej prawdopodobny poziom błędu). Trybunał uzyskał pewność na poziomie 95 %, że poziom błędu w kontrolowanej populacji wynosi pomiędzy 4,7 % a 10,7 % (odpowiednio najniższy i najwyższy poziom błędu).

(8)  Dodatkowe informacje dotyczące podejścia Trybunału do kwantyfikacji błędów związanych z zamówieniami publicznymi przedstawiono w
  załączniku 1.1
  , pkt 1.10 i 1.11.

(9)  Art. 44 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006.

(10)  JEREMIE jest inicjatywą Komisji realizowaną wspólnie z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym (EBI) i Europejskim Funduszem Inwestycyjnym (EFI) w celu wsparcia dodatkowych źródeł finansowania dla mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw.

(11)  JESSICA jest inicjatywą opracowaną przez Komisję i EBI w celu dokonywania inwestycji zwrotnych (w formie inwestycji kapitałowych, pożyczek i gwarancji) w rozwój obszarów miejskich. Inwestycje te dotyczą projektów i są realizowane za pomocą funduszy rozwoju obszarów miejskich oraz w razie konieczności za pośrednictwem funduszy powierniczych.

(12)  81 instytucji audytowych dla 317 programów operacyjnych w ramach EFRR i FS oraz 94 instytucji audytowych dla 117 programów operacyjnych w ramach EFS, 63 z tych instytucji audytowych jest wspólnych dla wszystkich trzech funduszy.

(13)  Zważywszy na stan postępów programu, zalecenia 2 lit. b), 3, 4 lit. c), 4 lit. d) i 5 nie zostały uwzględnione w niniejszej analizie.

(14)  Dolny limit błędu 11–12 % w porównaniu z 4,7 % w 2010 r.

(15)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 683/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie dalszej realizacji europejskich programów nawigacji satelitarnej (EGNOS i Galileo).

(16)  Wyniki kontroli wydatków administracyjnych przedstawiono w rozdziale 7.

ZAŁĄCZNIK 4.1

WYNIKI BADANIA TRANSAKCJI W ZAKRESIE SPÓJNOŚCI, ENERGII I TRANSPORTU

| | 2010 | 2009 | 2008 | 2007 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Zatrudnienie i sprawy społeczne | Polityka regionalna | Energia i transport | Ogółem |
| EFS | Inne | EFRR | FS | ISPA |
| LICZEBNOŚĆ I STRUKTURA PRÓBY |
| Łączna liczba transakcji (w tym): | 60 | 6 | 143 | 20 | 6 | 8 | 243 | 209 | 189 | 217 |
| Zaliczki | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 20 | 9 | 10 |
| Płatności okresowe/końcowe | 60 | 6 | 143 | 20 | 6 | 8 | 243 | 189 | 180 | 207 |
| WYNIKI BADANIA (1)
   (2) |
| Odsetek badanych transakcji, w których: |
| nie wystąpiły błędy | 70 % | (42) | 100 % | (6) | 47 % | (67) | 25 % | (5) | 17 % | (1) | 37 % | (3) | 51 % | (124) | 67 % | 58 % | 50 % |
| wystąpił co najmniej jeden błąd | 30 % | (18) | 0 % | (0) | 53 % | (76) | 75 % | (15) | 83 % | (5) | 63 % | (5) | 49 % | (119) | 33 % | 42 % | 50 % |
| Analiza transakcji, w których wystąpiły błędy |
| Analiza według rodzaju wydatków |
| Zaliczki | n.d. | n.d. | n.d. | n.d. | n.d. | n.d. | n.d. | 3 % | 0 % | 1 % |
| Płatności okresowe/końcowe | 97 % | 100 % | 99 % |
| Analiza według rodzaju błędu |
| Błędy niekwantyfikowalne: | 39 % | (7) | 0 % | (0) | 55 % | (42) | 93 % | (14) | 80 % | (4) | 20 % | (1) | 57 % | (68) | 50 % | 42 % | 33 % |
| Błędy kwantyfikowalne | 61 % | (11) | 0 % | (0) | 45 % | (34) | 7 % | (1) | 20 % | (1) | 80 % | (4) | 43 % | (51) | 50 % | 58 % | 67 % |
| Błędy kwalifikowalności | 91 % | (10) | 0 % | (0) | 100 % | (34) | 100 % | (1) | 100 % | (1) | 75 % | (3) | 96 % | (49) | 69 % | 89 % | 78 % |
| Błędy występowania | 9 % | (1) | 0 % | (0) | 0 % | (0) | 0 % | (0) | 0 % | (0) | 0 % | (0) | 2 % | (1) | 0 % | 0 % | 12 % |
| Błędy dokładności | 0 % | (0) | 0 % | (0) | 0 % | (0) | 0 % | (0) | 0 % | (0) | 25 % | (1) | 2 % | (1) | 31 % | 11 % | 10 % |
| SZACOWANY WPŁYW BŁĘDÓW KWANTYFIKOWALNYCH |
| Najbardziej prawdopodobny poziom błędu | 7,7 % | | | |
| Najniższy poziom błędu | 4,7 % | | | |
| Najwyższy poziom błędu | 10,7 % | | | |
| n.d.: nie dotyczy. |

2010

2009

2008

2007

Zatrudnienie i sprawy społeczne

Polityka regionalna

Energia i transport

Ogółem

EFS

Inne

EFRR

FS

ISPA

LICZEBNOŚĆ I STRUKTURA PRÓBY

Łączna liczba transakcji (w tym):

60

6

143

20

6

8

243

209

189

217

Zaliczki

0

0

0

0

0

0

0

20

9

10

Płatności okresowe/końcowe

60

6

143

20

6

8

243

189

180

207

WYNIKI BADANIA (1)
   (2)

Odsetek badanych transakcji, w których:

nie wystąpiły błędy

70 %

(42)

100 %

(6)

47 %

(67)

25 %

(5)

17 %

(1)

37 %

(3)

51 %

(124)

67 %

58 %

50 %

wystąpił co najmniej jeden błąd

30 %

(18)

0 %

(0)

53 %

(76)

75 %

(15)

83 %

(5)

63 %

(5)

49 %

(119)

33 %

42 %

50 %

Analiza transakcji, w których wystąpiły błędy

Analiza według rodzaju wydatków

Zaliczki

n.d.

n.d.

n.d.

n.d.

n.d.

n.d.

n.d.

3 %

0 %

1 %

Płatności okresowe/końcowe

97 %

100 %

99 %

Analiza według rodzaju błędu

Błędy niekwantyfikowalne:

39 %

(7)

0 %

(0)

55 %

(42)

93 %

(14)

80 %

(4)

20 %

(1)

57 %

(68)

50 %

42 %

33 %

Błędy kwantyfikowalne

61 %

(11)

0 %

(0)

45 %

(34)

7 %

(1)

20 %

(1)

80 %

(4)

43 %

(51)

50 %

58 %

67 %

Błędy kwalifikowalności

91 %

(10)

0 %

(0)

100 %

(34)

100 %

(1)

100 %

(1)

75 %

(3)

96 %

(49)

69 %

89 %

78 %

Błędy występowania

9 %

(1)

0 %

(0)

0 %

(0)

0 %

(0)

0 %

(0)

0 %

(0)

2 %

(1)

0 %

0 %

12 %

Błędy dokładności

0 %

(0)

0 %

(0)

0 %

(0)

0 %

(0)

0 %

(0)

25 %

(1)

2 %

(1)

31 %

11 %

10 %

SZACOWANY WPŁYW BŁĘDÓW KWANTYFIKOWALNYCH

Najbardziej prawdopodobny poziom błędu

7,7 %

Najniższy poziom błędu

4,7 %

Najwyższy poziom błędu

10,7 %

n.d.: nie dotyczy.

---

(1)  Aby poprawić wgląd w obszary o różnych profilach ryzyka w ramach grupy polityk, próbę podzielono na segmenty.

(2)  W nawiasach podano faktyczną liczbę transakcji.

n.d.: nie dotyczy.

ZAŁĄCZNIK 4.2

WYNIKI BADANIA SYSTEMÓW W ZAKRESIE SPÓJNOŚCI, ENERGII I TRANSPORTU

Ocena wybranych systemów nadzoru i kontroli: Instytucje audytowe – przestrzeganie podstawowych wymogów regulacyjnych i skuteczność pod względem zapewniania prawidłowości operacji

| Podstawowe wymogi zbadane przez Trybunał | | Instytucja audytowa EFRR/EFS – Francja | Instytucja audytowa EFRR/EFS – Zjednoczone Królestwo/Irlandia Północna | Instytucja audytowa EFRR/EFS – Włochy (Sardynia) | Instytucja audytowa EFRR/Fundusz Spójności – Polska | Instytucja audytowa EFRR/Fundusz Spójności – Hiszpania (Andaluzja i Walencja) | Instytucja audytowa EFS – Polska | Instytucja audytowa EFS – Hiszpania (Andaluzja) | Instytucja audytowa EFS – Niemcy (Bund) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Aspekty ogólne | Struktura systemów zarządzania i kontroli w programie operacyjnym zapewnia stosowne określenie, przydział i oddzielenie funkcji w instytucji audytowej oraz pomiędzy instytucją audytową a innymi właściwymi organami zarządczymi i kontrolnymi | Zgodność | Zgodność | Częściowa zgodność | Zgodność | Zgodność | Zgodność | Częściowa zgodność | Częściowa zgodność |
| Zakres podręcznika audytu | Istnienie podręcznika audytu (dotyczącego zarówno kontroli systemów, jak i kontroli operacji), który jest zgodny z międzynarodowymi przyjętymi standardami kontroli i jasno opisuje procedury kontroli | Zgodność | Częściowa zgodność | Zgodność | Zgodność | Zgodność | Zgodność | Zgodność | Zgodność |
| Metodyka kontroli systemów | Prace kontrolne przeprowadzone przez instytucję audytową w celu oceny skuteczności funkcjonowania systemów zarządzania i kontroli opierają się na liście kontrolnej, która zawiera pytania weryfikujące podstawowe wymogi właściwych rozporządzeń (określone dla instytucji zarządzających, pośredniczących i certyfikujących) oraz odpowiednie kryteria oceny każdego z tych podstawowych wymogów | Zgodność | Zgodność | Zgodność | Zgodność | Zgodność | Zgodność | Zgodność | Zgodność |
| Przegląd kontroli systemów | Plan kontroli instytucji audytowej został zrealizowany zgodnie z zatwierdzoną strategią kontroli na dany okres, kontrole systemów zostały przeprowadzone zgodnie z metodyką ustaloną przez instytucję audytową, a wszystkie etapy kontroli systemów zostały właściwie udokumentowane | Skuteczne | Częściowo skuteczne | Częściowo skuteczne | Skuteczne | Skuteczne | Skuteczne | Skuteczne | Skuteczne |
| Metodyka doboru próby na potrzeby kontroli operacji | Określono stosowną metodykę doboru próby na potrzeby kontroli operacji, aby dobrać próbę operacji do skontrolowania za okres podlegający przeglądowi | Częściowa zgodność | Zgodność | Częściowa zgodność | Zgodność | Zgodność | Zgodność | Częściowa zgodność | Częściowa zgodność |
| Dobór próby na potrzeby kontroli operacji | Przy doborze próby operacji do skontrolowania za okres podlegający przeglądowi zastosowano ustaloną metodykę doboru próby na potrzeby kontroli operacji | Skuteczne | Skuteczne | Nieskuteczne | Skuteczne | Skuteczne | Skuteczne | Skuteczne | Częściowo skuteczne |
| Metodyka kontroli operacji | Prace kontrolne przeprowadzone w celu zbadania prawidłowości operacji opierają się na liście kontrolnej, która zawiera pytania weryfikujące wymogi właściwego rozporządzenia na wystarczającym poziomie szczegółowości, aby uwzględnić powiązane ryzyko | Częściowa zgodność | Częściowa zgodność | Częściowa zgodność | Częściowa zgodność | Częściowa zgodność | Zgodność | Zgodność | Częściowa zgodność |
| Przegląd kontroli operacji | Kontrole operacji zostały zrealizowane zgodnie z próbą dobraną za dany okres, kontrole zostały przeprowadzone zgodnie z metodyką ustanowioną przez instytucję audytową, a wszystkie etapy kontroli operacji zostały właściwie udokumentowane | Skuteczne | Częściowo skuteczne | Nieskuteczne | Skuteczne | Częściowo skuteczne | Skuteczne | Skuteczne | Skuteczne |
| Ponowne kontrole operacji | Z ponownego przeprowadzenia przez Trybunał kontroli operacji, przeprowadzonych wcześniej przez instytucję audytową, wynikają ustalenia podobne do ustaleń instytucji audytowej, o których poinformowano Komisję | Skuteczne | Częściowo skuteczne | Częściowo skuteczne | Skuteczne | Częściowo skuteczne | Skuteczne | Skuteczne | Częściowo skuteczne |
| Roczne sprawozdanie audytowe i opinia pokontrolna | Roczne sprawozdanie audytowe i opinia pokontrolna zostały sporządzone zgodnie z wymogami regulacyjnymi i wytycznymi uzgodnionymi przez Komisję i państwa członkowskie i są zgodne z wynikami kontroli systemów i operacji przeprowadzonych przez instytucję audytową | Zgodność | Częściowa zgodność | Częściowa zgodność | Zgodność | Zgodność | Zgodność | Częściowa zgodność | Częściowa zgodność |
| Ogólna ocena | | Skuteczne | Częściowo skuteczne | Nieskuteczne | Skuteczne | Częściowo skuteczne | Skuteczne | Częściowo skuteczne | Częściowo skuteczne |

Podstawowe wymogi zbadane przez Trybunał

Instytucja audytowa EFRR/EFS – Francja

Instytucja audytowa EFRR/EFS – Zjednoczone Królestwo/Irlandia Północna

Instytucja audytowa EFRR/EFS – Włochy (Sardynia)

Instytucja audytowa EFRR/Fundusz Spójności – Polska

Instytucja audytowa EFRR/Fundusz Spójności – Hiszpania (Andaluzja i Walencja)

Instytucja audytowa EFS – Polska

Instytucja audytowa EFS – Hiszpania (Andaluzja)

Instytucja audytowa EFS – Niemcy (Bund)

Aspekty ogólne

Struktura systemów zarządzania i kontroli w programie operacyjnym zapewnia stosowne określenie, przydział i oddzielenie funkcji w instytucji audytowej oraz pomiędzy instytucją audytową a innymi właściwymi organami zarządczymi i kontrolnymi

Zgodność

Zgodność

Częściowa zgodność

Zgodność

Zgodność

Zgodność

Częściowa zgodność

Częściowa zgodność

Zakres podręcznika audytu

Istnienie podręcznika audytu (dotyczącego zarówno kontroli systemów, jak i kontroli operacji), który jest zgodny z międzynarodowymi przyjętymi standardami kontroli i jasno opisuje procedury kontroli

Zgodność

Częściowa zgodność

Zgodność

Zgodność

Zgodność

Zgodność

Zgodność

Zgodność

Metodyka kontroli systemów

Prace kontrolne przeprowadzone przez instytucję audytową w celu oceny skuteczności funkcjonowania systemów zarządzania i kontroli opierają się na liście kontrolnej, która zawiera pytania weryfikujące podstawowe wymogi właściwych rozporządzeń (określone dla instytucji zarządzających, pośredniczących i certyfikujących) oraz odpowiednie kryteria oceny każdego z tych podstawowych wymogów

Zgodność

Zgodność

Zgodność

Zgodność

Zgodność

Zgodność

Zgodność

Zgodność

Przegląd kontroli systemów

Plan kontroli instytucji audytowej został zrealizowany zgodnie z zatwierdzoną strategią kontroli na dany okres, kontrole systemów zostały przeprowadzone zgodnie z metodyką ustaloną przez instytucję audytową, a wszystkie etapy kontroli systemów zostały właściwie udokumentowane

Skuteczne

Częściowo skuteczne

Częściowo skuteczne

Skuteczne

Skuteczne

Skuteczne

Skuteczne

Skuteczne

Metodyka doboru próby na potrzeby kontroli operacji

Określono stosowną metodykę doboru próby na potrzeby kontroli operacji, aby dobrać próbę operacji do skontrolowania za okres podlegający przeglądowi

Częściowa zgodność

Zgodność

Częściowa zgodność

Zgodność

Zgodność

Zgodność

Częściowa zgodność

Częściowa zgodność

Dobór próby na potrzeby kontroli operacji

Przy doborze próby operacji do skontrolowania za okres podlegający przeglądowi zastosowano ustaloną metodykę doboru próby na potrzeby kontroli operacji

Skuteczne

Skuteczne

Nieskuteczne

Skuteczne

Skuteczne

Skuteczne

Skuteczne

Częściowo skuteczne

Metodyka kontroli operacji

Prace kontrolne przeprowadzone w celu zbadania prawidłowości operacji opierają się na liście kontrolnej, która zawiera pytania weryfikujące wymogi właściwego rozporządzenia na wystarczającym poziomie szczegółowości, aby uwzględnić powiązane ryzyko

Częściowa zgodność

Częściowa zgodność

Częściowa zgodność

Częściowa zgodność

Częściowa zgodność

Zgodność

Zgodność

Częściowa zgodność

Przegląd kontroli operacji

Kontrole operacji zostały zrealizowane zgodnie z próbą dobraną za dany okres, kontrole zostały przeprowadzone zgodnie z metodyką ustanowioną przez instytucję audytową, a wszystkie etapy kontroli operacji zostały właściwie udokumentowane

Skuteczne

Częściowo skuteczne

Nieskuteczne

Skuteczne

Częściowo skuteczne

Skuteczne

Skuteczne

Skuteczne

Ponowne kontrole operacji

Z ponownego przeprowadzenia przez Trybunał kontroli operacji, przeprowadzonych wcześniej przez instytucję audytową, wynikają ustalenia podobne do ustaleń instytucji audytowej, o których poinformowano Komisję

Skuteczne

Częściowo skuteczne

Częściowo skuteczne

Skuteczne

Częściowo skuteczne

Skuteczne

Skuteczne

Częściowo skuteczne

Roczne sprawozdanie audytowe i opinia pokontrolna

Roczne sprawozdanie audytowe i opinia pokontrolna zostały sporządzone zgodnie z wymogami regulacyjnymi i wytycznymi uzgodnionymi przez Komisję i państwa członkowskie i są zgodne z wynikami kontroli systemów i operacji przeprowadzonych przez instytucję audytową

Zgodność

Częściowa zgodność

Częściowa zgodność

Zgodność

Zgodność

Zgodność

Częściowa zgodność

Częściowa zgodność

Ogólna ocena

Skuteczne

Częściowo skuteczne

Nieskuteczne

Skuteczne

Częściowo skuteczne

Skuteczne

Częściowo skuteczne

Częściowo skuteczne

ZAŁĄCZNIK 4.3

WYNIKI PRZEGLĄDU OŚWIADCZEŃ KIEROWNICTWA KOMISJI W ZAKRESIE SPÓJNOŚCI, ENERGII I TRANSPORTU

| Główne DG | Charakter oświadczenia dyrektora generalnego (2) | Zgłoszone zastrzeżenia | Uwagi Trybunału | Ogólna ocena wiarygodności |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2010 | 2009 |
| REGIO | z zastrzeżeniem | Zastrzeżenie dotyczące legalności i prawidłowości transakcji leżących u podstaw wydatków zadeklarowanych w przypadku EFRR i FS w kilku państwach członkowskich, na podstawie braków w najważniejszych elementach systemów zarządzania i kontroli w przypadku obu funduszy, które to braki nie zostały poddane wystarczającej kontroli i działaniom naprawczym przez władze krajowe.
  W odniesieniu do lat 2000–2006 zastrzeżenie dotyczy 21 programów operacyjnych w sześciu państwach członkowskich (z wyjątkiem INTERREG) i dwóch projektów FS w dwóch państwach członkowskich i zostało skwantyfikowane na 679,4 mln euro lub 15,8 % rocznych płatności okresowych. W tym okresie programowania obarczony ryzykiem wkład UE szacowany jest między 32,5 a 68,8 mln euro, tj. między 0,8 % a 1,5 % rocznych płatności okresowych (4 297,3 mln).
  W odniesieniu do lat 2007–2013 zastrzeżenie dotyczy 69 programów operacyjnych w 10 państwach członkowskich oraz 11 programów operacyjnych w ramach EWT. Zostało ono skwantyfikowane na 3 417,1 mln euro lub 13,4 % rocznych płatności okresowych. W tym okresie programowania obarczony ryzykiem wkład UE szacowany jest między 203,7 a 423,9 mln euro, tj. między 0,8 % a 1,6 % rocznych płatności okresowych (25 527,8 mln euro). | Trybunał uznaje, że oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zostały zasadniczo sporządzone zgodnie z obowiązującymi wytycznymi Komisji.
  Trybunał uznaje, że DG REGIO dostarczyła dodatkowych informacji w porównaniu z 2009 r. w zakresie kwot obarczonych ryzykiem w poszczególnych programach operacyjnych.
  Trybunał odnotowuje jednak, że ustalony przez niego poziom błędu jest znacznie wyższy niż zastrzeżenia skwantyfikowane przez dyrektora generalnego.
  DG REGIO zgłosiła zastrzeżenia o kwantyfikowalnym wpływie dotyczące obydwu okresów programowania. Kwantyfikacja opiera się na założeniu, że jeżeli szacowana kwota obarczona ryzykiem pozostaje na poziomie poniżej 5 % płatności zatrzymywanych w przypadku każdego programu operacyjnego, ryzyko to zostanie stosownie zmniejszone dzięki kontrolom prowadzonym na potrzeby zamknięcia programu operacyjnego. Trybunał uważa, że podejście to może prowadzić do zaniżenia kwot obarczonych ryzykiem.
  Ponadto kwota 2 823 mln euro korekt finansowych została zgłoszona jako zrealizowana w 2010 r. Jednakże w odniesieniu w szczególności do zamykania programów operacyjnych z lat 2000–2006, nie wszystkie procedury zatwierdzania i weryfikacji zostały zakończone do końca roku. W nocie 6 Komisji do sprawozdania finansowego za 2010 r. tyko 563 mln euro sklasyfikowano jako zrealizowane (zob. także
  załącznik 1.2
  , pkt 3). | B | A |
| EMPL | z zastrzeżeniem | Zastrzeżenie dotyczące legalności i prawidłowości transakcji leżących u podstaw wydatków zadeklarowanych w przypadku konkretnych programów operacyjnych EFS w kilku państwach członkowskich, na podstawie braków w najważniejszych elementach systemów zarządzania i kontroli w przypadku programów operacyjnych, które to braki nie zostały poddane wystarczającej kontroli i działaniom naprawczym przez władze krajowe.
  W odniesieniu do okresu 2000–2006 zastrzeżenie dotyczy 13 programów operacyjnych w czterech państwach członkowskich i zostało skwantyfikowane na 0,4 mln euro lub 0,14 % rocznych płatności okresowych.
  W odniesieniu do okresu 2007–2013 zastrzeżenie dotyczy 30 programów operacyjnych w dziewięciu państwach członkowskich i zostało skwantyfikowane na 71,6 mln euro lub 1,13 % rocznych płatności okresowych. | Trybunał uznaje, że oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zostały zasadniczo sporządzone zgodnie z obowiązującymi wytycznymi Komisji.
  Trybunał uznaje, że DG EMPL dostarczyła dodatkowych informacji w porównaniu z 2009 r. w zakresie kwot obarczonych ryzykiem w poszczególnych programach operacyjnych.
  DG EMPL zgłosiła zastrzeżenia o kwantyfikowalnym wpływie dotyczące obydwu okresów. Kwantyfikacja opiera się na założeniu, że jeżeli szacowana kwota obarczona ryzykiem pozostaje na poziomie poniżej 5 % płatności zatrzymywanych w przypadku każdego programu operacyjnego, ryzyko to zostanie stosownie zmniejszone dzięki kontrolom prowadzonym na potrzeby zamknięcia programu operacyjnego. Trybunał uważa, że podejście to może prowadzić do zaniżenia kwot obarczonych ryzykiem. | A | A |
| MOVE | z zastrzeżeniem | Zastrzeżenie dotyczące poziomu błędu resztowego w odniesieniu do dokładności kosztów zadeklarowanych w umowach realizowanych w ramach szóstego programu ramowego w zakresie badań naukowych (6. PR) – poziom błędu resztowego wykryty podczas kontroli ex post jest wyższy niż cel kontroli (2 %).
  Poziom błędu resztowego wynoszący 4,42 % odpowiada kwocie 1,15 mln euro, która może być obarczona ryzykiem, co stanowi 1,95 % płatności w ramach 6. PR i 0,5 % łącznych płatności dokonanych przez DG MOVE w 2010 r. | Trybunał uznaje, że oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zostały sporządzone zgodnie z obowiązującymi wytycznymi Komisji. | A | A (1) |
| ENER | z zastrzeżeniem | Zastrzeżenie dotyczące poziomu błędu resztowego w odniesieniu do dokładności kosztów zadeklarowanych w umowach realizowanych w ramach szóstego programu ramowego w zakresie badań naukowych (6. PR) – poziom błędu resztowego wykryty podczas kontroli ex post jest wyższy niż cel kontroli (2 %).
  Poziom błędu resztowego wynoszący 4,42 % odpowiada kwocie 1,7 mln euro, która może być obarczona ryzykiem, co stanowi 1,12 % płatności w ramach 6. PR i 0,15 % łącznych płatności dokonanych przez DG ENER w 2010 r. | Trybunał uznaje, że oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zostały sporządzone zgodnie z obowiązującymi wytycznymi Komisji. | A |
| A: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |

Główne DG

Charakter oświadczenia dyrektora generalnego (2)

Zgłoszone zastrzeżenia

Uwagi Trybunału

Ogólna ocena wiarygodności

2010

2009

REGIO

z zastrzeżeniem

Zastrzeżenie dotyczące legalności i prawidłowości transakcji leżących u podstaw wydatków zadeklarowanych w przypadku EFRR i FS w kilku państwach członkowskich, na podstawie braków w najważniejszych elementach systemów zarządzania i kontroli w przypadku obu funduszy, które to braki nie zostały poddane wystarczającej kontroli i działaniom naprawczym przez władze krajowe.

W odniesieniu do lat 2000–2006 zastrzeżenie dotyczy 21 programów operacyjnych w sześciu państwach członkowskich (z wyjątkiem INTERREG) i dwóch projektów FS w dwóch państwach członkowskich i zostało skwantyfikowane na 679,4 mln euro lub 15,8 % rocznych płatności okresowych. W tym okresie programowania obarczony ryzykiem wkład UE szacowany jest między 32,5 a 68,8 mln euro, tj. między 0,8 % a 1,5 % rocznych płatności okresowych (4 297,3 mln).

W odniesieniu do lat 2007–2013 zastrzeżenie dotyczy 69 programów operacyjnych w 10 państwach członkowskich oraz 11 programów operacyjnych w ramach EWT. Zostało ono skwantyfikowane na 3 417,1 mln euro lub 13,4 % rocznych płatności okresowych. W tym okresie programowania obarczony ryzykiem wkład UE szacowany jest między 203,7 a 423,9 mln euro, tj. między 0,8 % a 1,6 % rocznych płatności okresowych (25 527,8 mln euro).

Trybunał uznaje, że oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zostały zasadniczo sporządzone zgodnie z obowiązującymi wytycznymi Komisji.

Trybunał uznaje, że DG REGIO dostarczyła dodatkowych informacji w porównaniu z 2009 r. w zakresie kwot obarczonych ryzykiem w poszczególnych programach operacyjnych.

Trybunał odnotowuje jednak, że ustalony przez niego poziom błędu jest znacznie wyższy niż zastrzeżenia skwantyfikowane przez dyrektora generalnego.

DG REGIO zgłosiła zastrzeżenia o kwantyfikowalnym wpływie dotyczące obydwu okresów programowania. Kwantyfikacja opiera się na założeniu, że jeżeli szacowana kwota obarczona ryzykiem pozostaje na poziomie poniżej 5 % płatności zatrzymywanych w przypadku każdego programu operacyjnego, ryzyko to zostanie stosownie zmniejszone dzięki kontrolom prowadzonym na potrzeby zamknięcia programu operacyjnego. Trybunał uważa, że podejście to może prowadzić do zaniżenia kwot obarczonych ryzykiem.

Ponadto kwota 2 823 mln euro korekt finansowych została zgłoszona jako zrealizowana w 2010 r. Jednakże w odniesieniu w szczególności do zamykania programów operacyjnych z lat 2000–2006, nie wszystkie procedury zatwierdzania i weryfikacji zostały zakończone do końca roku. W nocie 6 Komisji do sprawozdania finansowego za 2010 r. tyko 563 mln euro sklasyfikowano jako zrealizowane (zob. także
  załącznik 1.2
  , pkt 3).

B

A

EMPL

z zastrzeżeniem

Zastrzeżenie dotyczące legalności i prawidłowości transakcji leżących u podstaw wydatków zadeklarowanych w przypadku konkretnych programów operacyjnych EFS w kilku państwach członkowskich, na podstawie braków w najważniejszych elementach systemów zarządzania i kontroli w przypadku programów operacyjnych, które to braki nie zostały poddane wystarczającej kontroli i działaniom naprawczym przez władze krajowe.

W odniesieniu do okresu 2000–2006 zastrzeżenie dotyczy 13 programów operacyjnych w czterech państwach członkowskich i zostało skwantyfikowane na 0,4 mln euro lub 0,14 % rocznych płatności okresowych.

W odniesieniu do okresu 2007–2013 zastrzeżenie dotyczy 30 programów operacyjnych w dziewięciu państwach członkowskich i zostało skwantyfikowane na 71,6 mln euro lub 1,13 % rocznych płatności okresowych.

Trybunał uznaje, że oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zostały zasadniczo sporządzone zgodnie z obowiązującymi wytycznymi Komisji.

Trybunał uznaje, że DG EMPL dostarczyła dodatkowych informacji w porównaniu z 2009 r. w zakresie kwot obarczonych ryzykiem w poszczególnych programach operacyjnych.

DG EMPL zgłosiła zastrzeżenia o kwantyfikowalnym wpływie dotyczące obydwu okresów. Kwantyfikacja opiera się na założeniu, że jeżeli szacowana kwota obarczona ryzykiem pozostaje na poziomie poniżej 5 % płatności zatrzymywanych w przypadku każdego programu operacyjnego, ryzyko to zostanie stosownie zmniejszone dzięki kontrolom prowadzonym na potrzeby zamknięcia programu operacyjnego. Trybunał uważa, że podejście to może prowadzić do zaniżenia kwot obarczonych ryzykiem.

A

A

MOVE

z zastrzeżeniem

Zastrzeżenie dotyczące poziomu błędu resztowego w odniesieniu do dokładności kosztów zadeklarowanych w umowach realizowanych w ramach szóstego programu ramowego w zakresie badań naukowych (6. PR) – poziom błędu resztowego wykryty podczas kontroli ex post jest wyższy niż cel kontroli (2 %).

Poziom błędu resztowego wynoszący 4,42 % odpowiada kwocie 1,15 mln euro, która może być obarczona ryzykiem, co stanowi 1,95 % płatności w ramach 6. PR i 0,5 % łącznych płatności dokonanych przez DG MOVE w 2010 r.

Trybunał uznaje, że oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zostały sporządzone zgodnie z obowiązującymi wytycznymi Komisji.

A

A (1)

ENER

z zastrzeżeniem

Zastrzeżenie dotyczące poziomu błędu resztowego w odniesieniu do dokładności kosztów zadeklarowanych w umowach realizowanych w ramach szóstego programu ramowego w zakresie badań naukowych (6. PR) – poziom błędu resztowego wykryty podczas kontroli ex post jest wyższy niż cel kontroli (2 %).

Poziom błędu resztowego wynoszący 4,42 % odpowiada kwocie 1,7 mln euro, która może być obarczona ryzykiem, co stanowi 1,12 % płatności w ramach 6. PR i 0,15 % łącznych płatności dokonanych przez DG ENER w 2010 r.

Trybunał uznaje, że oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zostały sporządzone zgodnie z obowiązującymi wytycznymi Komisji.

A

A:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

| B: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają częściowo rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |
| --- | --- |

B:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają częściowo rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

| C: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności nie zawierają rzetelnej oceny zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |
| --- | --- |

C:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności nie zawierają rzetelnej oceny zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

---

(1)  W załączniku 5.3 do sprawozdania rocznego za rok 2009 przedstawiono wyniki przeglądu rocznego sprawozdania z działalności DG TREN. W lutym 2010 r. nastąpił podział DG TREN na DG MOVE oraz DG ENER.

(2)  W swoim oświadczeniu dyrektor generalny stwierdza, że uzyskał wystarczającą pewność, że istniejące procedury kontrolne dają dostateczną gwarancję prawidłowości transakcji.

| A: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |
| --- | --- |

A:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

| B: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają częściowo rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |
| --- | --- |

B:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają częściowo rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

| C: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności nie zawierają rzetelnej oceny zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |
| --- | --- |

C:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności nie zawierają rzetelnej oceny zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

ZAŁĄCZNIK 4.4

DZIAŁANIA PODJĘTE W ZWIĄZKU Z ZALECENIAMI W ZAKRESIE SPÓJNOŚCI, ENERGII I TRANSPORTU

| Rok | Zalecenie Trybunału | Osiągnięty postęp | Odpowiedź Komisji | Analiza Trybunału |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Spójność: |
| 2009 | Komisja powinna monitorować przestrzeganie wymogów kwalifikowalności do finansowania UE, w tym właściwe stosowanie unijnych i krajowych zasad udzielania zamówień publicznych
  (zob. sprawozdanie roczne za 2009 r., pkt 4.38) | Kontrole stosowania zasad udzielania zamówień publicznych są obecnie prowadzone w ramach specjalnego badania projektów realizowanych z Funduszu Spójności w latach 2000–2006 oraz badania programów operacyjnych na lata 2007–2013. Komisja wydała również wytyczne i zapewniła szkolenia dla instytucji zarządzających i instytucji audytowych w państwach członkowskich (np. seminaria szkoleniowe dla instruktorów, dwustronne sesje szkoleniowe dla instytucji zarządzających i instytucji audytowych).
  W styczniu 2011 r. Komisja opublikowała zieloną księgę w sprawie modernizacji polityki UE w dziedzinie zamówień publicznych (COM(2011) 15 wersja ostateczna).
  Oczekuje się, że prowadzona przez Komisję ocena ram prawnych UE dotyczących zamówień publicznych zostanie ukończona w 2011 r. | Komisja uważa, że zalecenie to zostało zrealizowane poprzez różne bieżące działania opisane przez Trybunał.


  Zob. odpowiedź Komisji na uwagi w pkt 4.50, Zalecenie 1.


  Zob. także odpowiedzi Komisji na uwagi w pkt 4.20, 4.21 i 4.29 na temat zapewnienia szkoleń i wytycznych. | Trybunał uważa, że zalecenie zostało zrealizowane w odniesieniu do szkoleń i wytycznych pod warunkiem, że Komisja będzie kontynuować obecną politykę.


  Trybunał będzie monitorował konkretne działania podjęte w zakresie udzielania zamówień publicznych (zob. także opinia nr 4/2011 (1)) |
| Spójność: |
| 2008 | Dzięki prowadzonemu nadzorowi Komisja powinna zapewnić skuteczne funkcjonowanie krajowych systemów zarządzania i kontroli
  (zob. sprawozdanie roczne za 2008 r., pkt 6.37 lit. a) i c); sprawozdanie roczne za 2009 r., pkt 4.37 lit. c)) | Z zastrzeżeniem przepisów ogólnych określonych w rozporządzeniach w sprawie funduszy strukturalnych zasady kwalifikowalności są określone na szczeblu krajowym, a w niektórych przypadkach na poziomie programów operacyjnych. Komisja dokonała przeglądu zmian takich zasad wprowadzonych przez państwa członkowskie w 2010 r.
  W 2010 r. Komisja zbadała instytucje audytowe programów operacyjnych realizowanych w latach 2007–2013 i nadal prowadziła szczegółowe kontrole systemów i projektów.
  Roczne sprawozdania z działalności za 2010 r. przedstawiają szczegółową ocenę programów operacyjnych na lata 2007–2013, głównie na podstawie informacji ujętych w rocznych sprawozdaniach audytowych sporządzonych przez instytucje audytowe oraz prac kontrolnych przeprowadzonych przez Komisję. | Komisja uważa, że zalecenie to zostało zrealizowane (zob. odpowiedź Komisji na uwagi w pkt 4.50, Zalecenie 2).


  Zob. także odpowiedzi Komisji na uwagi w pkt 4.42, 4.43 i 4.44 dotyczące dokonanej przez Komisję kontroli instytucji audytowych.


  DG REGIO i DG EMPL uważają, że podjęły właściwe działania w związku ze wszystkimi zastrzeżeniami postawionymi w odniesieniu do programów w okresie 2007–2013 w ich rocznych sprawozdaniach z działalności. | Trybunał uważa, że zalecenie zostało zrealizowane pod warunkiem, że Komisja będzie kontynuować obecną politykę. |
| Spójność: |
| 2008 | Komisja powinna zachęcać władze krajowe do rygorystycznego stosowania mechanizmów naprawczych przed przedstawieniem Komisji poświadczonych wydatków
  (zob. sprawozdanie roczne za 2008 r., pkt 6.37 lit. b) i d); sprawozdanie roczne za 2009 r., pkt 4.37 lit. a) i b)) | Komisja zwiększyła zakres stosowania przepisu zawartego w rozporządzeniach finansowych w sprawie funduszy strukturalnych w latach 2007–2013, przewidującego wstrzymanie lub zawieszenie płatności, jeżeli w sprawozdaniu z kontroli istnieją dowody wskazujące na znaczne braki (lub nieprawidłowości, których jeszcze nie wyeliminowano). Stanowi to dodatkową zachętę dla państw członkowskich do terminowego podejmowania wszelkich niezbędnych działań naprawczych.
  Komisja wprowadziła również zmiany do sprawozdawczości państw członkowskich na temat odzyskiwania i wycofywania środków w ramach programów na lata 2007–2013 (załącznik XI do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1828/2006).
  Szczegółowe informacje na temat wstrzymanych i zawieszonych płatności zostały przedstawione w rocznym sprawozdaniach z działalności za 2010 r. DG REGIO i DG EMPL. | Komisja uważa, że zalecenie to zostało zrealizowane (zob. odpowiedź Komisji na uwagi w pkt 4.50, Zalecenie 2). | Trybunał uważa, że zalecenie zostało zrealizowane pod warunkiem, że Komisja będzie kontynuować obecną politykę. |

Rok

Zalecenie Trybunału

Osiągnięty postęp

Odpowiedź Komisji

Analiza Trybunału

Spójność:

2009

Komisja powinna monitorować przestrzeganie wymogów kwalifikowalności do finansowania UE, w tym właściwe stosowanie unijnych i krajowych zasad udzielania zamówień publicznych

(zob. sprawozdanie roczne za 2009 r., pkt 4.38)

Kontrole stosowania zasad udzielania zamówień publicznych są obecnie prowadzone w ramach specjalnego badania projektów realizowanych z Funduszu Spójności w latach 2000–2006 oraz badania programów operacyjnych na lata 2007–2013. Komisja wydała również wytyczne i zapewniła szkolenia dla instytucji zarządzających i instytucji audytowych w państwach członkowskich (np. seminaria szkoleniowe dla instruktorów, dwustronne sesje szkoleniowe dla instytucji zarządzających i instytucji audytowych).

W styczniu 2011 r. Komisja opublikowała zieloną księgę w sprawie modernizacji polityki UE w dziedzinie zamówień publicznych (COM(2011) 15 wersja ostateczna).

Oczekuje się, że prowadzona przez Komisję ocena ram prawnych UE dotyczących zamówień publicznych zostanie ukończona w 2011 r.

Komisja uważa, że zalecenie to zostało zrealizowane poprzez różne bieżące działania opisane przez Trybunał.

Zob. odpowiedź Komisji na uwagi w pkt 4.50, Zalecenie 1.

Zob. także odpowiedzi Komisji na uwagi w pkt 4.20, 4.21 i 4.29 na temat zapewnienia szkoleń i wytycznych.

Trybunał uważa, że zalecenie zostało zrealizowane w odniesieniu do szkoleń i wytycznych pod warunkiem, że Komisja będzie kontynuować obecną politykę.

Trybunał będzie monitorował konkretne działania podjęte w zakresie udzielania zamówień publicznych (zob. także opinia nr 4/2011 (1))

Spójność:

2008

Dzięki prowadzonemu nadzorowi Komisja powinna zapewnić skuteczne funkcjonowanie krajowych systemów zarządzania i kontroli

(zob. sprawozdanie roczne za 2008 r., pkt 6.37 lit. a) i c); sprawozdanie roczne za 2009 r., pkt 4.37 lit. c))

Z zastrzeżeniem przepisów ogólnych określonych w rozporządzeniach w sprawie funduszy strukturalnych zasady kwalifikowalności są określone na szczeblu krajowym, a w niektórych przypadkach na poziomie programów operacyjnych. Komisja dokonała przeglądu zmian takich zasad wprowadzonych przez państwa członkowskie w 2010 r.

W 2010 r. Komisja zbadała instytucje audytowe programów operacyjnych realizowanych w latach 2007–2013 i nadal prowadziła szczegółowe kontrole systemów i projektów.

Roczne sprawozdania z działalności za 2010 r. przedstawiają szczegółową ocenę programów operacyjnych na lata 2007–2013, głównie na podstawie informacji ujętych w rocznych sprawozdaniach audytowych sporządzonych przez instytucje audytowe oraz prac kontrolnych przeprowadzonych przez Komisję.

Komisja uważa, że zalecenie to zostało zrealizowane (zob. odpowiedź Komisji na uwagi w pkt 4.50, Zalecenie 2).

Zob. także odpowiedzi Komisji na uwagi w pkt 4.42, 4.43 i 4.44 dotyczące dokonanej przez Komisję kontroli instytucji audytowych.

DG REGIO i DG EMPL uważają, że podjęły właściwe działania w związku ze wszystkimi zastrzeżeniami postawionymi w odniesieniu do programów w okresie 2007–2013 w ich rocznych sprawozdaniach z działalności.

Trybunał uważa, że zalecenie zostało zrealizowane pod warunkiem, że Komisja będzie kontynuować obecną politykę.

Spójność:

2008

Komisja powinna zachęcać władze krajowe do rygorystycznego stosowania mechanizmów naprawczych przed przedstawieniem Komisji poświadczonych wydatków

(zob. sprawozdanie roczne za 2008 r., pkt 6.37 lit. b) i d); sprawozdanie roczne za 2009 r., pkt 4.37 lit. a) i b))

Komisja zwiększyła zakres stosowania przepisu zawartego w rozporządzeniach finansowych w sprawie funduszy strukturalnych w latach 2007–2013, przewidującego wstrzymanie lub zawieszenie płatności, jeżeli w sprawozdaniu z kontroli istnieją dowody wskazujące na znaczne braki (lub nieprawidłowości, których jeszcze nie wyeliminowano). Stanowi to dodatkową zachętę dla państw członkowskich do terminowego podejmowania wszelkich niezbędnych działań naprawczych.

Komisja wprowadziła również zmiany do sprawozdawczości państw członkowskich na temat odzyskiwania i wycofywania środków w ramach programów na lata 2007–2013 (załącznik XI do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1828/2006).

Szczegółowe informacje na temat wstrzymanych i zawieszonych płatności zostały przedstawione w rocznym sprawozdaniach z działalności za 2010 r. DG REGIO i DG EMPL.

Komisja uważa, że zalecenie to zostało zrealizowane (zob. odpowiedź Komisji na uwagi w pkt 4.50, Zalecenie 2).

Trybunał uważa, że zalecenie zostało zrealizowane pod warunkiem, że Komisja będzie kontynuować obecną politykę.

---

(1)  Opinia nr 4/2011 na temat zielonej księgi Komisji w sprawie modernizacji polityki UE w dziedzinie zamówień publicznych (Dz.U. C 195 z 2.7.2011, s. 1).

ZAŁĄCZNIK 4.5a

DZIAŁANIA PODJĘTE W ZWIĄZKU ZE SPRAWOZDANIEM SPECJALNYM NR 1/2006: ANALIZA DZIAŁAŃ PODJĘTYCH W ZWIĄZKU Z ZALECENIAMI TRYBUNAŁU

| Zalecenia początkowe | Ogólna ocena podjętych działań | Utrzymujące się lub dodatkowe uchybienia | Odpowiedź Komisji |
| --- | --- | --- | --- |
| — | Komisja powinna w koniecznych przypadkach udzielić wskazówek państwom członkowskim, tak aby zapewniona była wydajność, skuteczność i oszczędność finansowania wspólnotowego, oraz |

Zalecenia początkowe

Ogólna ocena podjętych działań

Utrzymujące się lub dodatkowe uchybienia

Odpowiedź Komisji

—

Komisja powinna w koniecznych przypadkach udzielić wskazówek państwom członkowskim, tak aby zapewniona była wydajność, skuteczność i oszczędność finansowania wspólnotowego, oraz

| — | państwa członkowskie, we współpracy z Komisją, powinny ustanowić lub wzmocnić istniejące procedury w ramach współfinansowanych działań, służące do wyboru projektów, identyfikacji i dotarcia do osób, co do których ryzyko przedwczesnego porzucenia nauki jest największe. |
| --- | --- |

—

państwa członkowskie, we współpracy z Komisją, powinny ustanowić lub wzmocnić istniejące procedury w ramach współfinansowanych działań, służące do wyboru projektów, identyfikacji i dotarcia do osób, co do których ryzyko przedwczesnego porzucenia nauki jest największe.

Zalecenia te zostały w większości zrealizowane, chociaż nastąpiło to kilka lat po wydaniu sprawozdania Trybunału. W czerwcu 2011 r. Rada przyjęła zalecenie w sprawie polityki na rzecz ograniczenia zjawiska przedwczesnego kończenia nauki, które ma pomóc twórcom polityki w państwach członkowskich w zrozumieniu tego zjawiska i przyczyniających się do niego czynników. Państwom członkowskim są również dostarczane ogólne wytyczne dotyczące funduszy strukturalnych.

Główne działanie naprawcze ukierunkowane konkretnie na przedwczesne porzucanie nauki, które zostało przyjęte przez Radę dopiero w 2011 r., nie przyniosło jak dotąd znaczących skutków.

W kontekście strategii „Europa 2020”, na początku 2011 r. Komisja zainicjowała plan działania mający na celu zredukowanie liczby przypadków przedwczesnego porzucania nauki; plan ten obejmuje wniosek w sprawie zalecenia Rady (zatwierdzonego w czerwcu 2011 r.) dotyczącego polityk zapobiegających przedwczesnemu porzucaniu nauki. Zalecenie to zawiera wytyczne mające pomóc państwom członkowskim opracować kompleksowe i oparte na faktach polityki zmierzające do obniżenia liczby uczniów przedwcześnie rezygnujących z nauki. Prace nad planem działania rozpoczęły się faktycznie już w 2006 r., kiedy powołano grupę ds. dostępu do uczenia się przez całe życie i włączenia społecznego i opracowano program prac tej grupy. Przyjęty przez Komisję w 2011 r. plan działania opiera się na pracy i kilku badaniach porównawczych wykonanych przez grupę w dziedzinie przedwczesnego porzucania nauki w Europie (badania przeprowadzono w latach 2006–2009).

| — | Komisja powinna upewnić się, czy systemy zarządcze w państwach członkowskich odpowiadają zasadom oszczędności, wydajności i skuteczności, zgodnie z przepisami wspólnotowymi. |
| --- | --- |

—

Komisja powinna upewnić się, czy systemy zarządcze w państwach członkowskich odpowiadają zasadom oszczędności, wydajności i skuteczności, zgodnie z przepisami wspólnotowymi.

Zalecenie to nie zostało jeszcze wykonane. Komisja oczekuje, że w następnym okresie programowania w ramach prowadzonych przez nią kontroli analizie poddana zostanie również wartość dodana finansowania UE. (1)

Komisja nie rozszerzyła jeszcze zakresu swoich działań kontrolnych w taki sposób, aby poddać analizie również wartość dodaną finansowania UE.

W ramach przygotowywania projektu rozporządzeń na kolejny okres programowania przewiduje się położenie większego nacisku na wyniki, przy czym mechanizmy finansowania będą w dużym stopniu miały na celu nagradzanie raczej produktu/wyniku niż wkładu. W związku z tym część zasobów audytowych Komisji będzie musiała zostać przesunięta na kontrolę wykonania zadań zamiast na bieżące kontrole zgodności/kontrole finansowe.

| — | Państwa członkowskie, we współpracy z Komisją, powinny przeprowadzić analizę oczekiwanych korzyści gospodarczych, zawierającą udokumentowane i uzasadnione wyjaśnienie poziomu przydzielonego finansowania oraz obszarów działań priorytetowych, oraz |
| --- | --- |

—

Państwa członkowskie, we współpracy z Komisją, powinny przeprowadzić analizę oczekiwanych korzyści gospodarczych, zawierającą udokumentowane i uzasadnione wyjaśnienie poziomu przydzielonego finansowania oraz obszarów działań priorytetowych, oraz

| — | w celu maksymalizacji potencjalnego efektu uzyskiwanego z finansowania zapewnić jego przyznawanie na podstawie obiektywnych i stosownych kryteriów. |
| --- | --- |

—

w celu maksymalizacji potencjalnego efektu uzyskiwanego z finansowania zapewnić jego przyznawanie na podstawie obiektywnych i stosownych kryteriów.

Zalecenie to zostało wykonane jedynie w takim zakresie, że Komisja ustaliła zbiór zasad. Ogólne przepisy dotyczące programowania i oceny ex ante w latach 2007–2013 są zasadniczo zgodne z zaleceniem Trybunału. Kwestia ta została również uwzględniona w kontekście ostatniego przeglądu budżetu. W programach operacyjnych nadal nie występuje jednak jasne powiązanie między szczegółowymi priorytetami a celami w odniesieniu do przedwczesnego porzucania nauki ani nie jest określony poziom przydzielonych funduszy.

Kwestia ta pozostaje istotna dla następnych ram finansowych.

W programach operacyjnych EFS występuje jasne powiązanie między zachowanymi priorytetami, celami do osiągnięcia, które przekładają się także na wymierne cele na poziomie osi priorytetowej, jak przewidują zasady regulacyjne, a poziomem finansowania, który jest niezbędny do osiągnięcia postawionych celów.

| — | Państwa członkowskie, we współpracy z Komisją, powinny ustalić racjonalne roczne cele obniżenia wskaźnika przedwczesnego porzucania nauki, aby osiągnąć cele strategii lizbońskiej. |
| --- | --- |

—

Państwa członkowskie, we współpracy z Komisją, powinny ustalić racjonalne roczne cele obniżenia wskaźnika przedwczesnego porzucania nauki, aby osiągnąć cele strategii lizbońskiej.

Zalecenie to zostało w dużej mierze zrealizowane. W kontekście strategii „Europa 2020”, cztery lata po opublikowaniu sprawozdania specjalnego, państwa członkowskie zobowiązały się do ustalenia krajowych celów z uwzględnieniem swojej sytuacji początkowej i uwarunkowań krajowych.

Jedno państwo członkowskie nie określiło jeszcze celów szczegółowych.

Komisja miała po raz pierwszy możliwość zrealizowania tego zalecenia w trakcie przygotowań do okresu programowania po 2013 r. W ramach „Strategii 2020” określenie krajowych celów jest wynikiem dialogu prowadzonego z Komisją Europejską w celu skontrolowania spójności z najważniejszymi celami UE. Każde państwo wytycza sobie krajowe cele w swoim krajowym programie reform, który jest gotowy w kwietniu każdego roku. Wszystkie państwa członkowskie, z wyjątkiem Zjednoczonego Królestwa, określiły swoje krajowe cele w zakresie przedwczesnego porzucania nauki w krajowych programach reform na 2011 r., przedłożonych Komisji na przełomie kwietnia i maja 2011 r.

| — | Państwa członkowskie, we współpracy z Komisją, powinny zachęcać do wymiany informacji i dobrych praktyk, w zakresie dozwolonym prawem, pomiędzy wszystkimi organizacjami lokalnymi i krajowymi odpowiedzialnymi za przeciwdziałanie przedwczesnemu porzucaniu nauki. |
| --- | --- |

—

Państwa członkowskie, we współpracy z Komisją, powinny zachęcać do wymiany informacji i dobrych praktyk, w zakresie dozwolonym prawem, pomiędzy wszystkimi organizacjami lokalnymi i krajowymi odpowiedzialnymi za przeciwdziałanie przedwczesnemu porzucaniu nauki.

Zalecenie to zostało wykonane. Zgodnie z otwartą metodą koordynacji w ramach przyjętego w 2003 r. programu prac „Edukacja i szkolenia 2010” utworzona została grupa ekspertów z państw członkowskich, specjalizujących się w dziedzinie dostępu do edukacji i włączenia społecznego w tym zakresie. Od 2006 r. grupa przeprowadziła działania mające na celu wzajemną naukę w różnych państwach członkowskich. Komisja zaproponowała ostatnio utworzenie nowej tematycznej grupy roboczej zajmującej się problemem przedwczesnego porzucania nauki.

Nowa grupa tematyczna zajmująca się tematem przedwczesnego porzucania nauki nie została jeszcze utworzona.

W myśl otwartej metody koordynacji powołana została grupa ekspertów z państw członkowskich, którzy specjalizują się w dziedzinie dostępu do nauki i społecznego włączenia, w ramach programu pracy Edukacja i szkolenia w 2010 r., przyjętego przez Radę w 2003 r. Komisja powoła grupę ekspertów na poziomie unijnym (w ramach strategii „UE 2020”). Grupa ta będzie kontynuować prace prowadzone przez poprzednich ekspertów w dziedzinie dostępu do kształcenia przez całe życie i społecznego włączenia, skupiając się na problemie przedwczesnego porzucania nauki oraz dalej opracowując istniejące dokumenty z wytycznymi.

| — | Państwa członkowskie, we współpracy z Komisją, powinny aktywnie promować nowatorskie wykorzystanie finansowania z EFS w przeciwdziałaniu przedwczesnemu porzucaniu nauki. |
| --- | --- |

—

Państwa członkowskie, we współpracy z Komisją, powinny aktywnie promować nowatorskie wykorzystanie finansowania z EFS w przeciwdziałaniu przedwczesnemu porzucaniu nauki.

Zalecenie to zostało wykonane. Od czasu opublikowania sprawozdania specjalnego państwa członkowskie zorganizowały konferencje na temat integracji młodych osób na rynku pracy, w tym przedwczesnego porzucania nauki, podczas których przedstawiono nowe modele.

Komisja powinna nadal zachęcać do podejmowania działań promujących nowatorskie wykorzystanie EFS.

Komisja w dalszym ciągu prowadzi działania promujące innowacyjne wykorzystanie EFS.

---

(1)  Ukierunkowanie to jest odzwierciedlone w komunikacie w sprawie przeglądu budżetu UE (COM(2010) 700) oraz w piątym sprawozdaniu w sprawie spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej.

ZAŁĄCZNIK 4.5b

DZIAŁANIA PODJĘTE W ZWIĄZKU ZE SPRAWOZDANIEM SPECJALNYM NR 10/2006: ANALIZA DZIAŁAŃ PODJĘTYCH W ZWIĄZKU Z ZALECENIAMI TRYBUNAŁU

| Zalecenia początkowe


  (pkt 119-123 sprawozdania specjalnego) | Ogólna ocena podjętych działań


  (oceny ex post za lata 2000–2006) | Utrzymujące się lub dodatkowe uchybienia


  (przyszłe oceny ex post za lata 2007–2013) | Odpowiedź Komisji |
| --- | --- | --- | --- |
| Zalecenie 1 |
| Istnieje pilna potrzeba dokonania rewizji zakresu, procedur i podejścia stosowanego w ocenach ex post, jeszcze przed zawarciem kolejnej partii umów na realizację ocen ex post (...). | W przypadku obu dyrekcji generalnych nastąpiła zmiana podejścia z analizy państw członkowskich na rzecz podejścia opartego na najważniejszych obszarach tematycznych w celu lepszej koncentracji na strategicznych kwestiach w Unii składającej się z 27 państw członkowskich. W przypadku DG EMPL analiza podsumowywana jest za pomocą podstawowych aspektów poddanych ocenie. | Analiza DG REGIO powinna być podsumowywana według kwestii będących przedmiotem o strategicznym znaczeniu dla zainteresowanych stron. Uwzględnianym tematem powinna być energia. Należy uwzględnić cele strategii „Europa 2020”. | Ocena ex post za okres 2000–2006 obejmuje sprawozdanie podsumowujące, w którym zebrano najważniejsze ustalenia ze znacznej liczby ocen dokonanych w ramach działania ex post.

  Podczas przyszłej oceny ex post zostaną uwzględnione najważniejsze cechy obecnego okresu programowania. DG REGIO przypomina, że strategia „Europa 2020” została przyjęta dopiero w 2010 r., czyli kilka lat po zatwierdzeniu przez Komisję obecnych programów. Kwestia energii odnawialnej była przedmiotem ostatnich prac podjętych przez DG REGIO. |
| Zalecenie 2 |
| W celu poprawy procesu oceny Komisja powinna wprowadzić i skutecznie stosować lepsze procedury kontroli jakości (...). Procedury takie powinny zapewnić: | | | |
| a) | systematyczne gromadzenie odpowiednich i wiarygodnych danych, a także ich dostępność na każdym etapie procesu oceny; |

Zalecenia początkowe

(pkt 119-123 sprawozdania specjalnego)

Ogólna ocena podjętych działań

(oceny ex post za lata 2000–2006)

Utrzymujące się lub dodatkowe uchybienia

(przyszłe oceny ex post za lata 2007–2013)

Odpowiedź Komisji

Zalecenie 1

Istnieje pilna potrzeba dokonania rewizji zakresu, procedur i podejścia stosowanego w ocenach ex post, jeszcze przed zawarciem kolejnej partii umów na realizację ocen ex post (...).

W przypadku obu dyrekcji generalnych nastąpiła zmiana podejścia z analizy państw członkowskich na rzecz podejścia opartego na najważniejszych obszarach tematycznych w celu lepszej koncentracji na strategicznych kwestiach w Unii składającej się z 27 państw członkowskich. W przypadku DG EMPL analiza podsumowywana jest za pomocą podstawowych aspektów poddanych ocenie.

Analiza DG REGIO powinna być podsumowywana według kwestii będących przedmiotem o strategicznym znaczeniu dla zainteresowanych stron. Uwzględnianym tematem powinna być energia. Należy uwzględnić cele strategii „Europa 2020”.

Ocena ex post za okres 2000–2006 obejmuje sprawozdanie podsumowujące, w którym zebrano najważniejsze ustalenia ze znacznej liczby ocen dokonanych w ramach działania ex post.

Podczas przyszłej oceny ex post zostaną uwzględnione najważniejsze cechy obecnego okresu programowania. DG REGIO przypomina, że strategia „Europa 2020” została przyjęta dopiero w 2010 r., czyli kilka lat po zatwierdzeniu przez Komisję obecnych programów. Kwestia energii odnawialnej była przedmiotem ostatnich prac podjętych przez DG REGIO.

Zalecenie 2

W celu poprawy procesu oceny Komisja powinna wprowadzić i skutecznie stosować lepsze procedury kontroli jakości (...). Procedury takie powinny zapewnić:

a)

systematyczne gromadzenie odpowiednich i wiarygodnych danych, a także ich dostępność na każdym etapie procesu oceny;

Podjęto szereg działań ukierunkowanych na podmioty prowadzące ocenę ex post.

Konieczne są dalsze wysiłki w celu poprawy dostępności, adekwatności i wiarygodności informacji dotyczących wyników projektów.

| a) | DG REGIO zgadza się z oceną. Dane zostały już udoskonalone w okresie programowania 2007–2013. Państwa członkowskie mają obowiązek przekazać dane uczestników wraz z wykazem zharmonizowanych cech (np. stan zatrudnienia, niekorzystna sytuacja, wykształcenie). |
| --- | --- |

a)

| b) | opracowanie odpowiedniego zakresu wymagań i obowiązków, przewidującego stosowanie przez wykonawców właściwej metodologii; |
| --- | --- |

b)

opracowanie odpowiedniego zakresu wymagań i obowiązków, przewidującego stosowanie przez wykonawców właściwej metodologii;

Obie dyrekcje generalne uwzględniły najważniejsze aspekty oceny w zakresie wymagań i obowiązków na lata 2000–2006.

| c) | przydział na potrzeby procesu oceny odpowiednich środków i czasu; |
| --- | --- |

c)

przydział na potrzeby procesu oceny odpowiednich środków i czasu;

Obie dyrekcje generalne przydzieliły odpowiednie zasoby na potrzeby oceny ex post.

| d) | prowadzenie przez Komisję odpowiedniego monitoringu i nadzoru, zapewniającego całościową jakość procesu. |
| --- | --- |

d)

prowadzenie przez Komisję odpowiedniego monitoringu i nadzoru, zapewniającego całościową jakość procesu.

Obie dyrekcje generalne poprawiły jakość kontroli dzięki wydaniu wytycznych, przydzieleniu większych zasobów, utworzeniu paneli niezależnych ekspertów i organizacji regularnych posiedzeń grupy sterującej.

Zalecenie 3

Należy zwrócić szczególną uwagę na dobór odpowiednich technik oceny i pomiaru wpływu gospodarczego (...).

DG REGIO zastosowała dwa modele makroekonomiczne i wprowadziła alternatywną analizę jako metodę oceny wpływu (1).

Obecną praktykę polegającą na stosowaniu modeli makroekonomicznych do określenia wzrostu PKB służącego do pomiaru powodzenia polityki spójności należy uzupełnić zastosowaniem wskaźników społecznych i środowiskowych.

DG REGIO powinna rozszerzyć zakres wykorzystania analizy alternatywnej, a DG EMPL powinna ją wprowadzić. Komisja powinna wspierać jej stosowanie przez państwa członkowskie.

DG REGIO zgadza się, że modele makroekonomiczne będą dalej odgrywać ważną rolę w zrozumieniu skutków polityki spójności. DG REGIO bada kwestię, które modele najlepiej odzwierciedlają zakres jej celów polityki.

DG REGIO zgadza się na dalsze rozszerzenie zakresu stosowania analizy scenariusza alternatywnego.

DG EMPL jest w trakcie opracowywania scenariuszy alternatywnych (zob. odpowiedź na uwagi w pkt 4.56).

Zalecenie 4

Większy nacisk należy położyć na ustanowienie powiązań pomiędzy oceną ex post a studiami tematycznymi i zapewnienie wzajemnej spójności wyników.

Zob. zalecenie 1.

Zob. zalecenie 1.

Zalecenie 5

Można sformułować kilka zaleceń na potrzeby przyszłych ocen, w szczególności w odniesieniu do regionów celu 1:

| a) | należy skoncentrować się na przyczynach, dla których wkład sektora prywatnego do projektów funduszy strukturalnych jest tak wyraźnie różny w poszczególnych państwach członkowskich (...); |
| --- | --- |

a)

należy skoncentrować się na przyczynach, dla których wkład sektora prywatnego do projektów funduszy strukturalnych jest tak wyraźnie różny w poszczególnych państwach członkowskich (...);

Kwestia ta dotyczy głównie polityki regionalnej. DG REGIO przeprowadziła ocenę wpływu funduszy strukturalnych na wydatki sektora prywatnego, lecz była ona ograniczona do inwestycji w badania i rozwój.

DG REGIO powinna nadal badać możliwości pobudzania inwestycji sektora prywatnego.

| a) | Nadal dostępnych jest niewiele dowodów empirycznych, wewnątrz Komisji i poza nią, na wystąpienie efektów wsparcia udzielonego przedsiębiorstwom. DG REGIO będzie kontynuowała wysiłki zmierzające do uzyskania dodatkowych dowodów. |
| --- | --- |

a)

| b) | innym tematem zasługującym na analizę jest kwestia, czy w przyszłości należałoby odejść od wydatków na dotacje na rzecz środków inżynierii finansowej (...), które w dłuższej perspektywie mogą okazać się trwalsze i wydajniejsze; |
| --- | --- |

b)

innym tematem zasługującym na analizę jest kwestia, czy w przyszłości należałoby odejść od wydatków na dotacje na rzecz środków inżynierii finansowej (...), które w dłuższej perspektywie mogą okazać się trwalsze i wydajniejsze;

W latach 2007–2013 położono nacisk na techniki inżynierii finansowej w dziedzinie kapitału wysokiego ryzyka, pożyczek i dopłat do oprocentowania oraz na rewitalizację miast.

Komisja powinna w większej mierze zbadać możliwości zapewnienia środków finansowych za pomocą instrumentów innych niż dotacje.

| b) | DG REGIO będzie kontynuowała wysiłki zmierzające do uzyskania dodatkowych dowodów (zob. odpowiedź na uwagi w poprzednim punkcie). |
| --- | --- |

b)

| c) | więcej uwagi należy poświęcić określeniu kosztów jednostkowych i standardów dla różnych typów projektów; |
| --- | --- |

c)

więcej uwagi należy poświęcić określeniu kosztów jednostkowych i standardów dla różnych typów projektów;

DG REGIO utworzyła bazę danych jednostkowych kosztów infrastruktury, lecz nie jest ona jeszcze używana.

DG REGIO powinna ukończyć tworzenie bazy danych kosztów jednostkowych. DG EMPL powinna zachęcić państwa członkowskie do utworzenia baz danych dotyczących kosztów jednostkowych i najważniejszych cech projektów szkoleniowych.

| c) | Ocena ex post za okres 2000–2006 funduszu spójności zaowocuje danymi na temat znacznej liczby projektów, które zasilą bieżącą bazę danych. |
| --- | --- |

c)

| d) | zgodnie z sugestiami oceniających więcej uwagi należy również poświęcić procesowi składania i zatwierdzania wniosków projektowych; |
| --- | --- |

d)

zgodnie z sugestiami oceniających więcej uwagi należy również poświęcić procesowi składania i zatwierdzania wniosków projektowych;

DG REGIO zleciła przygotowanie materiałów informacyjnych na temat systemów zarządzania i realizacji, które zamierza wziąć pod uwagę przy opracowywaniu okresu rozpoczynającego się w 2014 r.

| e) | w ramach przyszłych ocen ex post w większym stopniu należałoby uwzględnić wewnętrzne oceny dokonywane przez odpowiednie ministerstwa i władze regionalne. |
| --- | --- |

e)

w ramach przyszłych ocen ex post w większym stopniu należałoby uwzględnić wewnętrzne oceny dokonywane przez odpowiednie ministerstwa i władze regionalne.

Chociaż oceny śródokresowe były obowiązkowe, oceny państw członkowskich były przeważnie ukierunkowane na zgodność, a nie na produkty i wyniki.

Komisja powinna wymagać od państw członkowskich dokonania wewnętrznych ocen opartych na wynikach i w tym celu ułatwić wymianę dobrych praktyk.

| e) | W bieżącym okresie programowania obowiązkową ocenę śródokresową zastąpiono zorientowanym na potrzeby procesem bieżących ocen. Podobne podejście zakłada się dla przyszłego okresu po roku 2013. Zob. odpowiedź Komisji na uwagi w pkt 4.55. |
| --- | --- |

e)

---

(1)  Analiza alternatywna jest porównaniem skutków faktycznych ze skutkami, które nastąpiłyby w razie braku interwencji.

ZAŁĄCZNIK 4.5c

DZIAŁANIA PODJĘTE W ZWIĄZKU ZE SPRAWOZDANIEM SPECJALNYM NR 7/2009: ANALIZA DZIAŁAŃ PODJĘTYCH W ZWIĄZKU Z ZALECENIAMI TRYBUNAŁU

| Zalecenia początkowe | Ogólna ocena podjętych działań | Utrzymujące się lub dodatkowe uchybienia | Odpowiedź Komisji |
| --- | --- | --- | --- |
| Zalecenie 1 |
| Aby zyskać autorytet jako menedżer programu, Komisja powinna dostosować swoje zasoby oraz instrumenty prawne i finansowe do specyfiki rozwoju programu przemysłowego i zarządzania takim programem: | Zalecenie to zostało wykonane częściowo. | Nie zapadło jeszcze wiele decyzji, które mają znaczenie dla powodzenia programu (dotyczących określenia jasnych celów strategicznych i operacyjnych oraz ogólnego finansowania programu i modeli podziału kosztów). | Komisja Europejska, która odpowiada za zarządzanie programami GNSS, wprowadziła w życie niezbędne prawne i techniczne zasady, by wdrożyć takie zarządzanie, uwzględniając zalecenia Trybunału.


  W ramach przygotowań do nowych wieloletnich ram finansowych Komisja przedstawi nowy wniosek ustawodawczy w sprawie dalszej realizacji programów Galileo i EGNOS. Obejmie on między innymi ramy zarządzania i zaktualizowaną definicję niezbędnych zasobów budżetowych.


  W konkluzjach Rady ds. Transportu z marca 2011 r. oraz rezolucji Parlamentu Europejskiego z czerwca 2011 r. wyrażono wsparcie dla finansowania programów z budżetu UE.


  Ekstrapolacja budżetu programów bez wiedzy na temat przyszłego publicznego wsparcia finansowego nie obrazuje sytuacji na tyle adekwatnie, by móc wyciągnąć wnioski na temat całkowitych kosztów finansowych netto. |
| a) | wielkość zasobów ludzkich i wiedza specjalistyczna znajdująca się w ich posiadaniu powinny być współmierne do zadań realizowanych przez Komisję jako menedżera programu; |

Zalecenia początkowe

Ogólna ocena podjętych działań

Utrzymujące się lub dodatkowe uchybienia

Odpowiedź Komisji

Zalecenie 1

Aby zyskać autorytet jako menedżer programu, Komisja powinna dostosować swoje zasoby oraz instrumenty prawne i finansowe do specyfiki rozwoju programu przemysłowego i zarządzania takim programem:

Zalecenie to zostało wykonane częściowo.

Nie zapadło jeszcze wiele decyzji, które mają znaczenie dla powodzenia programu (dotyczących określenia jasnych celów strategicznych i operacyjnych oraz ogólnego finansowania programu i modeli podziału kosztów).

Komisja Europejska, która odpowiada za zarządzanie programami GNSS, wprowadziła w życie niezbędne prawne i techniczne zasady, by wdrożyć takie zarządzanie, uwzględniając zalecenia Trybunału.

W ramach przygotowań do nowych wieloletnich ram finansowych Komisja przedstawi nowy wniosek ustawodawczy w sprawie dalszej realizacji programów Galileo i EGNOS. Obejmie on między innymi ramy zarządzania i zaktualizowaną definicję niezbędnych zasobów budżetowych.

W konkluzjach Rady ds. Transportu z marca 2011 r. oraz rezolucji Parlamentu Europejskiego z czerwca 2011 r. wyrażono wsparcie dla finansowania programów z budżetu UE.

Ekstrapolacja budżetu programów bez wiedzy na temat przyszłego publicznego wsparcia finansowego nie obrazuje sytuacji na tyle adekwatnie, by móc wyciągnąć wnioski na temat całkowitych kosztów finansowych netto.

a)

wielkość zasobów ludzkich i wiedza specjalistyczna znajdująca się w ich posiadaniu powinny być współmierne do zadań realizowanych przez Komisję jako menedżera programu;

| a) | Liczba pracowników zajmujących się programami dotyczącymi globalnego systemu nawigacji satelitarnej (GNSS) w Komisji wzrosła z 13 osób w 2007 r. do 75 w marcu 2010 r. Następnym wyzwaniem będzie zapewnienie ciągłości zasobów ludzkich po 2013 r. |
| --- | --- |

a)

Liczba pracowników zajmujących się programami dotyczącymi globalnego systemu nawigacji satelitarnej (GNSS) w Komisji wzrosła z 13 osób w 2007 r. do 75 w marcu 2010 r. Następnym wyzwaniem będzie zapewnienie ciągłości zasobów ludzkich po 2013 r.

| b) | należy stworzyć odpowiednie ramy współpracy UE-ESA; |
| --- | --- |

b)

należy stworzyć odpowiednie ramy współpracy UE-ESA;

| b) | Komisja podpisała umowy o delegowaniu zadań w zakresie EGNOS i Galileo z ESA, których termin upływa z końcem 2015 r. |
| --- | --- |

b)

Komisja podpisała umowy o delegowaniu zadań w zakresie EGNOS i Galileo z ESA, których termin upływa z końcem 2015 r.

| c) | Komisja powinna upewnić się, że posiada instrumenty finansowania infrastruktury (inne niż dotacje) oraz zobowiązać się do ponoszenia rocznych kosztów eksploatacji i uzupełniania tej infrastruktury w długim horyzoncie czasowym; |
| --- | --- |

c)

Komisja powinna upewnić się, że posiada instrumenty finansowania infrastruktury (inne niż dotacje) oraz zobowiązać się do ponoszenia rocznych kosztów eksploatacji i uzupełniania tej infrastruktury w długim horyzoncie czasowym;

| c) | Komisja oszacowała średnio- i długoterminowe koszty projektów, lecz nie zostały zapewnione źródła niezbędnego finansowania. Na podstawie danych Komisji Trybunał zauważa, że do 2030 r. koszty projektu mogą sięgnąć 20,4 mld euro, a przyszłe dochody handlowe prawdopodobnie pokryją mniej niż 10 % szacunkowych rocznych kosztów operacyjnych. |
| --- | --- |

c)

Komisja oszacowała średnio- i długoterminowe koszty projektów, lecz nie zostały zapewnione źródła niezbędnego finansowania. Na podstawie danych Komisji Trybunał zauważa, że do 2030 r. koszty projektu mogą sięgnąć 20,4 mld euro, a przyszłe dochody handlowe prawdopodobnie pokryją mniej niż 10 % szacunkowych rocznych kosztów operacyjnych.

| d) | zarządzanie programem powinno umożliwiać menedżerowi programu spójne wypełnianie jego zadań (zdefiniowanie wymogów, przyznanie uprawnień i weryfikacja realizacji). |
| --- | --- |

d)

zarządzanie programem powinno umożliwiać menedżerowi programu spójne wypełnianie jego zadań (zdefiniowanie wymogów, przyznanie uprawnień i weryfikacja realizacji).

| d) | Umowy o delegowaniu zadań i wprowadzone plany zarządzania projektami zapewniają podstawę wykonywania zadań przez menedżera programu. |
| --- | --- |

d)

Umowy o delegowaniu zadań i wprowadzone plany zarządzania projektami zapewniają podstawę wykonywania zadań przez menedżera programu.

Zalecenie 2

Komisja powinna pilnie objaśnić cele polityczne i przełożyć je na cele strategiczne i operacyjne, które będą stanowić dla Galileo solidną mapę drogową obejmującą okres od teraz aż po pełne rozmieszczenie. Na przykład:

| a) | Jakie cechy powinien mieć Galileo jako system komercyjny? Czy będzie on samowystarczalny, czy też będzie wymagał ciągłego wsparcia publicznego? Czy system ma maksymalizować zyski, czy też przynosić maksymalne korzyści makroekonomiczne i obsługiwać cały łańcuch wartości Galileo poprzez usługi i towary generowane przez jego zastosowania? |
| --- | --- |

a)

Jakie cechy powinien mieć Galileo jako system komercyjny? Czy będzie on samowystarczalny, czy też będzie wymagał ciągłego wsparcia publicznego? Czy system ma maksymalizować zyski, czy też przynosić maksymalne korzyści makroekonomiczne i obsługiwać cały łańcuch wartości Galileo poprzez usługi i towary generowane przez jego zastosowania?

Zalecenie to nie zostało jeszcze wykonane.

Komisja zwróciła się do państw członkowskich o sprecyzowanie politycznych celów programu (zwłaszcza usług publicznych o regulowanym dostępie i usług w zakresie bezpieczeństwa życia (Safety of Life)), aby umożliwić ich przełożenie na ostateczne cele strategiczne i operacyjne. Wspólne stanowisko nie zostało jednak jeszcze uzgodnione, co opóźnia istotne decyzje umożliwiające szczegółowe zaplanowanie programu.

Polityczne cele programu powinny zostać pilnie sprecyzowane i przełożone na cele strategiczne i operacyjne.

Komisja uważa, że ogólne cele polityczne i strategiczne postawione w programie Galileo zostały wyjaśnione w rozporządzeniu (WE) nr 683/2008 (1).

Trwają prace nad opracowaniem celów operacyjnych, takich jak usługa publiczna o regulowanym dostępie, usługa związana z bezpieczeństwem życia, usługa poszukiwawcza i ratunkowa, usługa komercyjna; cele te zostaną przyjęte w 2011 r. i 2012 r.

Zalecenie 4

Komisja powinna dopilnować, by zostały podjęte następujące kwestie:

Zalecenie to zostało wykonane częściowo.

Aby umożliwić przeprowadzenie testów technicznych, konieczne jest ustalenie ostatecznych specyfikacji usług Galileo.

Należy ukończyć tworzenie ram prawnych i regulacyjnych, obejmujących również politykę odpowiedzialności osób trzecich.

W ramach przygotowań do nowych wieloletnich ram finansowych Komisja przedstawi nowy wniosek ustawodawczy w sprawie dalszej realizacji programów Galileo i EGNOS. Obejmie on między innymi ramy zarządzania i zaktualizowaną definicję niezbędnych zasobów budżetowych.

Trwają prace nad przygotowaniem szczegółowych rozporządzeń, które zostaną przyjęte pod koniec 2011 r. i 2012 r.

| a) | analiza, konsolidacja i zatwierdzenie stosownych i stabilnych wymogów użytkownika; |
| --- | --- |

a)

analiza, konsolidacja i zatwierdzenie stosownych i stabilnych wymogów użytkownika;

| a) | Ponieważ nie ustalono jeszcze potrzeb użytkownika (usług publicznych o regulowanym dostępie, usług w zakresie bezpieczeństwa życia oraz usług poszukiwawczych i ratowniczych), Komisja nie poinformowała o nich jeszcze ESA, w związku z czym nie ma możliwości ostatecznego określenia wymogów dotyczących koncepcji misji. |
| --- | --- |

a)

Ponieważ nie ustalono jeszcze potrzeb użytkownika (usług publicznych o regulowanym dostępie, usług w zakresie bezpieczeństwa życia oraz usług poszukiwawczych i ratowniczych), Komisja nie poinformowała o nich jeszcze ESA, w związku z czym nie ma możliwości ostatecznego określenia wymogów dotyczących koncepcji misji.

| b) | opracowanie podstaw umożliwiających podjęcie działań (jak np. niezbędne ramy prawne i regulacyjne). |
| --- | --- |

b)

opracowanie podstaw umożliwiających podjęcie działań (jak np. niezbędne ramy prawne i regulacyjne).

| b) | Usługi publiczne o regulowanym dostępie są obecnie przedmiotem debaty w Parlamencie Europejskim. |
| --- | --- |

b)

Usługi publiczne o regulowanym dostępie są obecnie przedmiotem debaty w Parlamencie Europejskim.

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 683/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie dalszej realizacji europejskich programów nawigacji satelitarnej (EGNOS i Galileo).

---

ROZDZIAŁ 5

Pomoc zewnętrzna, rozwój i rozszerzenie

SPIS TREŚCI

Wstęp

Szczegółowa charakterystyka grupy polityk

EuropeAid

DG RELEX

DG ELARG

DG ECHO

Zakres kontroli i podejście kontrolne

Prawidłowość transakcji

Skuteczność systemów

DG ELARG

DG ECHO

Wiarygodność oświadczeń kierownictwa Komisji

Wnioski i zalecenia

Działania podjęte w związku ze sprawozdaniem specjalnym nr 9/2008 na temat skuteczności wsparcia UE w obszarze wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości udzielonego Białorusi, Mołdawii i Ukrainie

Wstęp

Działania podjęte w związku z zaleceniami

Wnioski

Działania podjęte w związku ze sprawozdaniem specjalnym nr 10/2008 na temat pomocy WE na rzecz rozwoju usług zdrowotnych w Afryce Subsaharyjskiej

Wstęp

Działania podjęte w związku z zaleceniami

Zalecenia dotyczące przydziału zasobów i określenia priorytetów finansowania

Zalecenia dotyczące zarządzania instrumentami i ich skuteczności

Wnioski

| UWAGI TRYBUNAŁU | ODPOWIEDZI KOMISJI |
| --- | --- |
| WSTĘP |
| 5.1. | W niniejszym rozdziale przedstawiono szczegółową ocenę Trybunału dotyczącą grupy polityk „Pomoc zewnętrzna, rozwój i rozszerzenie”, która obejmuje następujące obszary: 19 – „Działania zewnętrzne”, 21 – „Rozwój i stosunki z państwami Afryki, Karaibów i Pacyfiku (państwami AKP)” (1), 22 – „Rozszerzenie” i 23 – „Pomoc humanitarna”. Najważniejsze informacje na temat działań objętych kontrolą oraz wydatków za 2010 r. przedstawiono w
  tabeli 5.1
  . W niniejszym rozdziale przedstawiono również działania podjęte przez Komisję w odpowiedzi na zalecenia sformułowane w dwóch sprawozdaniach specjalnych. |

UWAGI TRYBUNAŁU

ODPOWIEDZI KOMISJI

WSTĘP

5.1.

W niniejszym rozdziale przedstawiono szczegółową ocenę Trybunału dotyczącą grupy polityk „Pomoc zewnętrzna, rozwój i rozszerzenie”, która obejmuje następujące obszary: 19 – „Działania zewnętrzne”, 21 – „Rozwój i stosunki z państwami Afryki, Karaibów i Pacyfiku (państwami AKP)” (1), 22 – „Rozszerzenie” i 23 – „Pomoc humanitarna”. Najważniejsze informacje na temat działań objętych kontrolą oraz wydatków za 2010 r. przedstawiono w
  tabeli 5.1
  . W niniejszym rozdziale przedstawiono również działania podjęte przez Komisję w odpowiedzi na zalecenia sformułowane w dwóch sprawozdaniach specjalnych.

Szczegółowa charakterystyka grupy polityk

| 5.2. | Wydatki na stosunki zewnętrzne i rozwój w 2010 r. były realizowane przez Biuro Współpracy EuropeAid (EuropeAid) (2), a także przez Dyrekcję Generalną ds. Stosunków Zewnętrznych (DG RELEX) (3). Wydatki na rozszerzenie były realizowane przez Dyrekcję Generalną ds. Rozszerzenia (DG ELARG), zaś wydatki na pomoc humanitarną, w tym pomoc żywnościową, przez Dyrekcję Generalną ds. Pomocy Humanitarnej (DG ECHO). |
| --- | --- |

5.2.

Wydatki na stosunki zewnętrzne i rozwój w 2010 r. były realizowane przez Biuro Współpracy EuropeAid (EuropeAid) (2), a także przez Dyrekcję Generalną ds. Stosunków Zewnętrznych (DG RELEX) (3). Wydatki na rozszerzenie były realizowane przez Dyrekcję Generalną ds. Rozszerzenia (DG ELARG), zaś wydatki na pomoc humanitarną, w tym pomoc żywnościową, przez Dyrekcję Generalną ds. Pomocy Humanitarnej (DG ECHO).

| 5.3. | Większość wydatków, którymi zarządzają wymienione cztery dyrekcje, jest realizowana w formie zaliczek, których wypłata wymaga spełnienia jedynie ograniczonej liczby warunków, podczas gdy płatności okresowe i końcowe są uwarunkowane zgłoszeniem i zatwierdzeniem faktycznie poniesionych wydatków w ramach projektu i stąd są one zasadniczo narażone na wyższe ryzyko niż zaliczki. |
| --- | --- |

5.3.

Większość wydatków, którymi zarządzają wymienione cztery dyrekcje, jest realizowana w formie zaliczek, których wypłata wymaga spełnienia jedynie ograniczonej liczby warunków, podczas gdy płatności okresowe i końcowe są uwarunkowane zgłoszeniem i zatwierdzeniem faktycznie poniesionych wydatków w ramach projektu i stąd są one zasadniczo narażone na wyższe ryzyko niż zaliczki.

EuropeAid

| 5.4. | Wydatki realizowane przez EuropeAid przeznaczane są na:






  a) | pomoc na rzecz rozwoju dla krajów Azji, Ameryki Łacińskiej i krajów AKP oraz współpracę gospodarczą z tymi państwami; |
| --- | --- | --- |

5.4.

Wydatki realizowane przez EuropeAid przeznaczane są na:

a)

pomoc na rzecz rozwoju dla krajów Azji, Ameryki Łacińskiej i krajów AKP oraz współpracę gospodarczą z tymi państwami;

| b) | europejską politykę sąsiedztwa, w tym partnerstwo strategiczne z Rosją; |
| --- | --- |

b)

europejską politykę sąsiedztwa, w tym partnerstwo strategiczne z Rosją;

| c) | programy tematyczne obejmujące bezpieczeństwo zaopatrzenia w żywność, podmioty niepaństwowe i władze lokalne, ochronę środowiska, zdrowie i edukację, demokrację i prawa człowieka. |
| --- | --- |

c)

programy tematyczne obejmujące bezpieczeństwo zaopatrzenia w żywność, podmioty niepaństwowe i władze lokalne, ochronę środowiska, zdrowie i edukację, demokrację i prawa człowieka.

Tabela 5.1 –   Pomoc zewnętrzna, rozwój i rozszerzenie – najważniejsze informacje za 2010 r.

| (w mln EUR) |
| --- |
| Tytuł budżetowy | Obszar polityki | Opis | Płatności | Tryb zarządzania |
| 19 | Stosunki zewnętrzne | Wydatki administracyjne | 443 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Współpraca z państwami trzecimi w obszarze migracji i azylu | 50 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa | 256 | Pośrednie scentralizowane/wspólne |
| Europejski instrument na rzecz demokracji i praw człowieka (EIDHR) | 152 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Stosunki i współpraca z uprzemysłowionymi państwami trzecimi | 20 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Reagowanie w sytuacjach kryzysowych i globalne zagrożenia dla bezpieczeństwa | 242 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Europejska polityka sąsiedztwa oraz stosunki z Rosją | 1 520 | Bezpośrednie scentralizowane/zdecentralizowane |
| Stosunki z Ameryką Łacińską | 287 | Bezpośrednie scentralizowane/zdecentralizowane |
| Stosunki z Azją, Azją Środkową i Bliskim Wschodem | 678 | Bezpośrednie scentralizowane/zdecentralizowane/wspólne |
| Strategia i koordynacja polityki | 35 | Bezpośrednie scentralizowane |
| | 3 683 | |
| 21 | Rozwój i stosunki z krajami AKP | Wydatki administracyjne | 386 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Bezpieczeństwo żywnościowe | 537 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Podmioty niepubliczne – rozwój | 250 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Środowisko i zrównoważone zarządzanie zasobami naturalnymi, w tym energią | 105 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Rozwój społeczny | 131 | Bezpośrednie scentralizowane/wspólne |
| Współpraca geograficzna z państwami Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) | 254 | Bezpośrednie scentralizowane/zdecentralizowane/wspólne |
| Współpraca w zakresie rozwoju i programy doraźne | 29 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Strategia i koordynacja polityki | 16 | Bezpośrednie scentralizowane |
| | 1 708 | |
| 22 | Rozszerzenie | Wydatki administracyjne | 91 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Proces i strategia rozszerzenia | 1 005 | Bezpośrednie scentralizowane/pośrednie/ zdecentralizowane |
| Poakcesyjne wsparcie finansowe | 22 | Bezpośrednie scentralizowane/zdecentralizowane |
| Strategia informacyjna i komunikacyjna | 12 | Bezpośrednie scentralizowane |
| | 1 130 | |
| 23 | Pomoc humanitarna | Wydatki administracyjne | 29 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Pomoc humanitarna | 942 | Bezpośrednie scentralizowane/wspólne |
| | 971 | |
| Wydatki administracyjne ogółem (25) | 949 | |
| Wydatki operacyjne ogółem | 6 543 | |
| w tym: | — | zaliczki |

(w mln EUR)

Tytuł budżetowy

Obszar polityki

Opis

Płatności

Tryb zarządzania

19

Stosunki zewnętrzne

Wydatki administracyjne

443

Bezpośrednie scentralizowane

Współpraca z państwami trzecimi w obszarze migracji i azylu

50

Bezpośrednie scentralizowane

Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa

256

Pośrednie scentralizowane/wspólne

Europejski instrument na rzecz demokracji i praw człowieka (EIDHR)

152

Bezpośrednie scentralizowane

Stosunki i współpraca z uprzemysłowionymi państwami trzecimi

20

Bezpośrednie scentralizowane

Reagowanie w sytuacjach kryzysowych i globalne zagrożenia dla bezpieczeństwa

242

Bezpośrednie scentralizowane

Europejska polityka sąsiedztwa oraz stosunki z Rosją

1 520

Bezpośrednie scentralizowane/zdecentralizowane

Stosunki z Ameryką Łacińską

287

Bezpośrednie scentralizowane/zdecentralizowane

Stosunki z Azją, Azją Środkową i Bliskim Wschodem

678

Bezpośrednie scentralizowane/zdecentralizowane/wspólne

Strategia i koordynacja polityki

35

Bezpośrednie scentralizowane

3 683

21

Rozwój i stosunki z krajami AKP

Wydatki administracyjne

386

Bezpośrednie scentralizowane

Bezpieczeństwo żywnościowe

537

Bezpośrednie scentralizowane

Podmioty niepubliczne – rozwój

250

Bezpośrednie scentralizowane

Środowisko i zrównoważone zarządzanie zasobami naturalnymi, w tym energią

105

Bezpośrednie scentralizowane

Rozwój społeczny

131

Bezpośrednie scentralizowane/wspólne

Współpraca geograficzna z państwami Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP)

254

Bezpośrednie scentralizowane/zdecentralizowane/wspólne

Współpraca w zakresie rozwoju i programy doraźne

29

Bezpośrednie scentralizowane

Strategia i koordynacja polityki

16

Bezpośrednie scentralizowane

1 708

22

Rozszerzenie

Wydatki administracyjne

91

Bezpośrednie scentralizowane

Proces i strategia rozszerzenia

1 005

Bezpośrednie scentralizowane/pośrednie/ zdecentralizowane

Poakcesyjne wsparcie finansowe

22

Bezpośrednie scentralizowane/zdecentralizowane

Strategia informacyjna i komunikacyjna

12

Bezpośrednie scentralizowane

1 130

23

Pomoc humanitarna

Wydatki administracyjne

29

Bezpośrednie scentralizowane

Pomoc humanitarna

942

Bezpośrednie scentralizowane/wspólne

971

Wydatki administracyjne ogółem (25)

949

Wydatki operacyjne ogółem

6 543

w tym:

—

4 067

| — | płatności okresowe/końcowe |
| --- | --- |

—

2 476

Płatności za rok ogółem

7 492

Zobowiązania za rok ogółem

8 126

Źródło: Roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2010.

| 5.5. | Większość wydatków podlega bezpośredniemu zarządzaniu scentralizowanemu przez służby Komisji w centrali lub w delegaturach UE w danych państwach trzecich. W przypadku pomocy dostarczanej za pośrednictwem organizacji międzynarodowych stosuje się zarządzanie wspólne. |
| --- | --- |

5.5.

Większość wydatków podlega bezpośredniemu zarządzaniu scentralizowanemu przez służby Komisji w centrali lub w delegaturach UE w danych państwach trzecich. W przypadku pomocy dostarczanej za pośrednictwem organizacji międzynarodowych stosuje się zarządzanie wspólne.

| 5.6. | Projekty rozwojowe są realizowane w przeszło 150 krajach, a organizacje wdrażające są bardzo zróżnicowane, zarówno pod względem wielkości, jak i doświadczenia. Aby zakwalifikować się do uzyskania wsparcia UE, projekty muszą spełniać złożone zasady dotyczące między innymi procedur przetargowych i udzielania zamówień. |
| --- | --- |

5.6.

Projekty rozwojowe są realizowane w przeszło 150 krajach, a organizacje wdrażające są bardzo zróżnicowane, zarówno pod względem wielkości, jak i doświadczenia. Aby zakwalifikować się do uzyskania wsparcia UE, projekty muszą spełniać złożone zasady dotyczące między innymi procedur przetargowych i udzielania zamówień.

DG RELEX

| 5.7. | Wydatki, którymi zarządza DG RELEX, są związane głównie z działaniami realizowanymi w ramach wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (WPZiB), instrumentu na rzecz stabilności oraz instrumentu finansowania współpracy z państwami uprzemysłowionymi. Główne cele tych działań to: utrzymanie pokoju, zapobieganie konfliktom, wzmacnianie bezpieczeństwa międzynarodowego oraz wspieranie interesów UE w stosunkach z głównymi uprzemysłowionymi i zamożnymi partnerami w zakresie polityki zagranicznej, integracji gospodarczej i kwestii globalnych. DG RELEX zarządza również innymi wydatkami operacyjnymi związanymi ze strategią i koordynacją w obszarze polityki dotyczącej stosunków zewnętrznych. |
| --- | --- |

5.7.

Wydatki, którymi zarządza DG RELEX, są związane głównie z działaniami realizowanymi w ramach wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (WPZiB), instrumentu na rzecz stabilności oraz instrumentu finansowania współpracy z państwami uprzemysłowionymi. Główne cele tych działań to: utrzymanie pokoju, zapobieganie konfliktom, wzmacnianie bezpieczeństwa międzynarodowego oraz wspieranie interesów UE w stosunkach z głównymi uprzemysłowionymi i zamożnymi partnerami w zakresie polityki zagranicznej, integracji gospodarczej i kwestii globalnych. DG RELEX zarządza również innymi wydatkami operacyjnymi związanymi ze strategią i koordynacją w obszarze polityki dotyczącej stosunków zewnętrznych.

| 5.8. | W przypadku wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa wydatki wiążą się głównie z realizacją europejskiej polityki bezpieczeństwa i obrony poprzez misje cywilne prowadzone w różnych krajach i na różnych terytoriach zazwyczaj charakteryzujących się wysokim ryzykiem politycznym i niestabilnością. |
| --- | --- |

5.8.

W przypadku wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa wydatki wiążą się głównie z realizacją europejskiej polityki bezpieczeństwa i obrony poprzez misje cywilne prowadzone w różnych krajach i na różnych terytoriach zazwyczaj charakteryzujących się wysokim ryzykiem politycznym i niestabilnością.

DG ELARG

| 5.9. | DG ELARG zarządza wydatkami związanymi ze strategią rozszerzenia głównie w ramach instrumentu pomocy przedakcesyjnej, programu Phare, w tym pomocy poakcesyjnej, Cards (4) oraz przedakcesyjnej pomocy finansowej dla Turcji. |
| --- | --- |

5.9.

DG ELARG zarządza wydatkami związanymi ze strategią rozszerzenia głównie w ramach instrumentu pomocy przedakcesyjnej, programu Phare, w tym pomocy poakcesyjnej, Cards (4) oraz przedakcesyjnej pomocy finansowej dla Turcji.

| 5.10. | Znaczna część wydatków jest realizowana w formie płatności przekazywanych bezpośrednio władzom krajowym w krajach otrzymujących pomoc (zarządzanie zdecentralizowane). Z zasady pierwszy transfer środków następuje po podpisaniu umów finansowych dotyczących odpowiednich programów krajowych. Zwolnienie kolejnych transz zaliczek jest uwarunkowane zatwierdzeniem sprawozdania okresowego, w którym zaświadcza się, że określony odsetek środków przekazanych w poprzedniej transzy został już wypłacony. |
| --- | --- |

5.10.

Znaczna część wydatków jest realizowana w formie płatności przekazywanych bezpośrednio władzom krajowym w krajach otrzymujących pomoc (zarządzanie zdecentralizowane). Z zasady pierwszy transfer środków następuje po podpisaniu umów finansowych dotyczących odpowiednich programów krajowych. Zwolnienie kolejnych transz zaliczek jest uwarunkowane zatwierdzeniem sprawozdania okresowego, w którym zaświadcza się, że określony odsetek środków przekazanych w poprzedniej transzy został już wypłacony.

DG ECHO

| 5.11. | DG ECHO odpowiada za realizację unijnej pomocy humanitarnej (5), którą zarządza na poziomie centrali. W przybliżeniu połowa środków, na które zaciągnięto zobowiązania, jest kierowana do organizacji pozarządowych (bezpośrednie zarządzanie scentralizowane), a druga ich połowa do ONZ lub innych organizacji międzynarodowych (zarządzanie wspólne). Umowy finansowe są zawierane tylko z organizacjami pozarządowymi, które przystąpiły do ramowej umowy o partnerstwie (FPA) lub z organizacjami ONZ, które podpisały ramową umowę finansowo-administracyjną (FAFA). Od 2010 r. DG ECHO odpowiada również za europejską ochronę ludności (6), przejąwszy od DG ENV odpowiedzialność za realizację wydatków w tym zakresie. |
| --- | --- |

5.11.

DG ECHO odpowiada za realizację unijnej pomocy humanitarnej (5), którą zarządza na poziomie centrali. W przybliżeniu połowa środków, na które zaciągnięto zobowiązania, jest kierowana do organizacji pozarządowych (bezpośrednie zarządzanie scentralizowane), a druga ich połowa do ONZ lub innych organizacji międzynarodowych (zarządzanie wspólne). Umowy finansowe są zawierane tylko z organizacjami pozarządowymi, które przystąpiły do ramowej umowy o partnerstwie (FPA) lub z organizacjami ONZ, które podpisały ramową umowę finansowo-administracyjną (FAFA). Od 2010 r. DG ECHO odpowiada również za europejską ochronę ludności (6), przejąwszy od DG ENV odpowiedzialność za realizację wydatków w tym zakresie.

Zakres kontroli i podejście kontrolne

| 5.12. | Ogólne podejście kontrolne i metodykę kontroli Trybunału przedstawiono w
  załączniku 1.1, części 2
  . W odniesieniu do kontroli w zakresie „Pomocy zewnętrznej, rozwoju i rozszerzenia” należy odnotować następujące kwestie:






  a) | kontrola obejmowała badanie próby 165 płatności, na które składało się 75 wypłat zaliczek oraz 90 płatności okresowych i końcowych; |
| --- | --- | --- |

5.12.

Ogólne podejście kontrolne i metodykę kontroli Trybunału przedstawiono w
  załączniku 1.1, części 2
  . W odniesieniu do kontroli w zakresie „Pomocy zewnętrznej, rozwoju i rozszerzenia” należy odnotować następujące kwestie:

a)

kontrola obejmowała badanie próby 165 płatności, na które składało się 75 wypłat zaliczek oraz 90 płatności okresowych i końcowych;

| b) | ocena systemów objęła systemy nadzoru i kontroli stosowane przez EuropeAid oraz DG ELARG w ich centralach, jak również w delegaturach UE, w tym:






  (i) | kontrole ex ante; |
| --- | --- | --- |

b)

ocena systemów objęła systemy nadzoru i kontroli stosowane przez EuropeAid oraz DG ELARG w ich centralach, jak również w delegaturach UE, w tym:

(i)

kontrole ex ante;

| (ii) | monitorowanie i nadzór; |
| --- | --- |

(ii)

monitorowanie i nadzór;

| (iii) | procedury w zakresie kontroli zewnętrznych i rozliczania (7); |
| --- | --- |

(iii)

procedury w zakresie kontroli zewnętrznych i rozliczania (7);

| (iv) | audyt wewnętrzny; |
| --- | --- |

(iv)

audyt wewnętrzny;

| c) | przegląd oświadczeń kierownictwa Komisji objął roczne sprawozdania z działalności EuropeAid i DG ELARG. |
| --- | --- |

c)

przegląd oświadczeń kierownictwa Komisji objął roczne sprawozdania z działalności EuropeAid i DG ELARG.

PRAWIDŁOWOŚĆ TRANSAKCJI

| 5.13. | Wyniki badania transakcji przedstawiono w
  załączniku 5.1
  . Przeprowadzone przez Trybunał badanie próby transakcji wykazało, że w 23 % transakcji wystąpiły błędy. Według szacunków Trybunału najbardziej prawdopodobny poziom błędu wynosi 1,7 % (8). Wszystkie błędy kwantyfikowalne zostały wykryte w płatnościach okresowych i końcowych. Ponadto Trybunał stwierdził wysoką częstość błędów niekwantyfikowalnych. |
| --- | --- |

5.13.

Wyniki badania transakcji przedstawiono w
  załączniku 5.1
  . Przeprowadzone przez Trybunał badanie próby transakcji wykazało, że w 23 % transakcji wystąpiły błędy. Według szacunków Trybunału najbardziej prawdopodobny poziom błędu wynosi 1,7 % (8). Wszystkie błędy kwantyfikowalne zostały wykryte w płatnościach okresowych i końcowych. Ponadto Trybunał stwierdził wysoką częstość błędów niekwantyfikowalnych.

| 5.13. | Komisja z zadowoleniem przyjmuje stwierdzenie Trybunału, że transakcje w grupie polityk „Pomoc zewnętrzna, rozwój i rozszerzenie” w 2010 r. były pozbawione istotnych błędów. |
| --- | --- |

5.13.

| 5.14. | Większość wykrytych błędów kwantyfikowalnych dotyczyła kwalifikowalności: wydatki poniesione poza okresem kwalifikowalności, uwzględnienie niekwalifikowalnych wydatków we wnioskach o zwrot kosztów projektów, wydatki niepoparte odpowiednią dokumentacją poświadczającą, dokonane przez Komisję płatności, które nie były przewidziane w stosownych umowach. Poniżej przytoczono przykłady błędów (zob. przykład 5.1). |
| --- | --- |

5.14.

Większość wykrytych błędów kwantyfikowalnych dotyczyła kwalifikowalności: wydatki poniesione poza okresem kwalifikowalności, uwzględnienie niekwalifikowalnych wydatków we wnioskach o zwrot kosztów projektów, wydatki niepoparte odpowiednią dokumentacją poświadczającą, dokonane przez Komisję płatności, które nie były przewidziane w stosownych umowach. Poniżej przytoczono przykłady błędów (zob. przykład 5.1).

Przykład 5.1

Roboty wykonane poza okresem realizacji (Serbia)

Wśród skontrolowanych transakcji była płatność okresowa zrealizowana w ramach umowy na wykonanie prac związanych z remontem i rozbudową oczyszczalni ścieków. Termin realizacji przedmiotu umowy mijał dnia 5 marca 2009 r. Jednakże prace związane ze skontrolowaną płatnością zostały wykonane poza okresem realizacji określonym w umowie i w okresie innym niż podany w poświadczeniu wydatków. Dlatego płatność w wysokości ponad 800 tys. euro uważa się za niekwalifikowalną.

Płatności okresowe wyższe niż przewidziano w umowie

Szczegółowe warunki umowy o udzielenie wsparcia technicznego na miejscu na Ukrainie stanowią, że płatności okresowe nie powinny przekroczyć 90 % łącznej wartości umowy. Komisja dokonała płatności okresowych o wartości sięgającej 96 % kwoty przewidzianej w umowie, co skutkowało nadpłatą w wysokości 309 478 euro.

Przykład 5.1

Roboty wykonane poza okresem kwalifikowalności (Serbia)

W odniesieniu do robót, w przypadku których na koniec terminu określonego w umowie inżynier stwierdza, że nie zostały one wykonane lub nie są zgodne z wymaganą specyfikacją, pracodawca ma prawo zażądać ukończenia robót.

W tym konkretnym przypadku Komisja wstrzymała należne płatności do czasu, aż roboty były zgodne z wymogami określonymi w umowie.

Płatności okresowe wyższe aniżeli przewidziano w umowie

Komisja zgadza się, że popełniono błąd w obliczeniach. Jednak płatność ta – która spowodowała, że łączna kwota płatności zaliczkowych osiągnęła poziom 96 %, zamiast dopuszczalnego pułapu 90 % – nie miałaby resztowego wpływu finansowego na budżet WE, ponieważ na etapie płatności końcowej płatność ta zostałaby pomniejszona o odpowiednią kwotę lub zostałaby wszczęta procedura odzyskania wypłaconej kwoty (przy wsparciu gwarancją finansową banku). Przykład ten pokazuje, że mechanizmy kontrolne Komisji mają charakter wieloletni.

| 5.15. | Większość stwierdzonych błędów niekwantyfikowalnych dotyczy błędów w procedurach udzielania zamówień oraz przedłużania umów przez Komisję. Błędy te wykryto w 14 (9) z 53 płatności zrealizowanych w wyniku przeprowadzenia procedury przetargowej. |
| --- | --- |

5.15.

Większość stwierdzonych błędów niekwantyfikowalnych dotyczy błędów w procedurach udzielania zamówień oraz przedłużania umów przez Komisję. Błędy te wykryto w 14 (9) z 53 płatności zrealizowanych w wyniku przeprowadzenia procedury przetargowej.

| 5.16. | Jedna trzecia wykrytych błędów kwantyfikowalnych dotyczy płatności okresowych, które można skorygować w drodze późniejszych kontroli w procesie kontroli wewnętrznej. Dwie trzecie tych błędów stwierdzono w płatnościach końcowych i nie zostały one wykryte w trakcie prowadzonych przez Komisję kontroli. Ilustruje to przykład przytoczony poniżej (zob. przykład 5.2). |
| --- | --- |

5.16.

Jedna trzecia wykrytych błędów kwantyfikowalnych dotyczy płatności okresowych, które można skorygować w drodze późniejszych kontroli w procesie kontroli wewnętrznej. Dwie trzecie tych błędów stwierdzono w płatnościach końcowych i nie zostały one wykryte w trakcie prowadzonych przez Komisję kontroli. Ilustruje to przykład przytoczony poniżej (zob. przykład 5.2).

| 5.16. | Komisja jest przekonana, że środki wykrywania i korygowania błędów przed płatnością końcową (np. składanie sprawozdań, audyty zewnętrzne, weryfikacja wydatków i kontrole transakcji przez personel Komisji) są skuteczne. Ponadto potencjalne nieprawidłowości można jeszcze skorygować ex post poprzez przeprowadzenie kontroli ex post i odpowiednich operacji odzyskania środków. Patrząc realistycznie, kontrole nie są jednak w stanie ograniczyć do zera ryzyka błędu finansowego. |
| --- | --- |

5.16.

Przykład 5.2

Błędy w płatności końcowej, niewykryte w trakcie kontroli prowadzonych przez Komisję

W przypadku płatności końcowej na rzecz projektu polegającego na udzieleniu rodzinom zamieszkującym tereny wiejskie wsparcia przy produkcji i sprzedaży organicznych orzechów nerkowca w Nikaragui wystąpiło kilka rodzajów błędów dotyczących zadeklarowanych wydatków: kwoty zadeklarowane w sprawozdaniu końcowym nie zostały udokumentowane w księgach rachunkowych, brakujące faktury i dowody płatności, nieprzestrzeganie zasad udzielania zamówień oraz brakujące świadectwa pochodzenia. Na podstawie wykrytych błędów stwierdzono, że kwota 157 629,89 euro, tj. 21,7 % łącznych kosztów projektu, jest niekwalifikowalna. Żaden z tych błędów nie został wykryty przez Komisję na etapie dokonywania płatności końcowej.

Przykład 5.2

Błędy w końcowej płatności, niewykryte w trakcie kontroli prowadzonych przez Komisję

W przytoczonym przykładzie planowana przez EuropeAid kontrola nie została jeszcze zakończona. Przedmiotowa umowa została już wcześniej zakwalifikowana do dodatkowych kontroli ex post (oprócz obowiązkowych weryfikacji wydatków przez audytorów przy płatności końcowej) w planie kontroli na 2010 r. na podstawie własnej oceny ryzyka przez delegaturę (w 2009 r.). Podczas wizyty przedstawicieli Trybunału (w ramach której wykryto wydatki niekwalifikowalne o wartości 0,16 mln EUR) kontrola ta (w ramach której wykryto wydatki niekwalifikowalne o wartości 0,28 mln EUR) nie była jeszcze ukończona. Procedura odzyskiwania środków została już wszczęta przez delegaturę na podstawie jej własnej kontroli oraz po wizycie przedstawicieli ETO. Przykład ten pokazuje zarówno, że kontrole UE pokrywają szeroki zakres wydatków (uwzględniając fakt, że ten projekt o wartości 0,7 mln EUR badały trzy grupy z UE w latach 2009–2010), jak i to, że obowiązująca metodyka audytu agencji EuropeAid, obejmująca roczną ocenę ryzyka, jest skuteczna.

SKUTECZNOŚĆ SYSTEMÓW

| 5.17. | Zestawienie wyników badania systemów EuropeAid i DG ELARG przedstawiono w
  załączniku 5.2
  . Trybunał stwierdził, że systemy obydwu dyrekcji generalnych były częściowo skuteczne pod względem zapewniania prawidłowości transakcji. Szczegółowe rezultaty oceny systemów EuropeAid zostały przedstawione w sprawozdaniu rocznym Trybunału dotyczącym ósmego, dziewiątego i dziesiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju (sprawozdanie dotyczące EFR). |
| --- | --- |

5.17.

Zestawienie wyników badania systemów EuropeAid i DG ELARG przedstawiono w
  załączniku 5.2
  . Trybunał stwierdził, że systemy obydwu dyrekcji generalnych były częściowo skuteczne pod względem zapewniania prawidłowości transakcji. Szczegółowe rezultaty oceny systemów EuropeAid zostały przedstawione w sprawozdaniu rocznym Trybunału dotyczącym ósmego, dziewiątego i dziesiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju (sprawozdanie dotyczące EFR).

| 5.17. | Komisja z zadowoleniem przyjmuje stwierdzenie Trybunału zawarte w sprawozdaniu rocznym Trybunału dotyczącym ósmego, dziewiątego i dziesiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju (sprawozdaniu dotyczącym europejskich funduszy rozwoju), że „środowisko kontrolne agencji EuropeAid ocenia się jako skuteczne” (pkt 30). |
| --- | --- |

5.17.

DG ELARG

Kontrole ex ante

| 5.18. | W 2010 r. podjęto korzystne inicjatywy w kierunku poprawy procedur kontroli wewnętrznej. Pomimo tych inicjatyw niemożliwe było jeszcze potwierdzenie pełnej skuteczności poprawy procedur kontroli wewnętrznej, które oceniono jako częściowo skuteczne. |
| --- | --- |

5.18.

W 2010 r. podjęto korzystne inicjatywy w kierunku poprawy procedur kontroli wewnętrznej. Pomimo tych inicjatyw niemożliwe było jeszcze potwierdzenie pełnej skuteczności poprawy procedur kontroli wewnętrznej, które oceniono jako częściowo skuteczne.

| 5.18. | Komisja przyjęła zalecenia wystosowane przez Trybunał w jego sprawozdaniu rocznym za 2009 r. oraz szybko wdrożyła odpowiedni zbiór środków i instrukcji. Środki te zaczęły obowiązywać w 2010 r., a ich pełne skutki powinny być odczuwalne w 2011 r. |
| --- | --- |

5.18.

| 5.19. | W 2009 r. DG ELARG ustanowiła kompleksową „strategię kontroli wewnętrznej”, czego efektem w 2010 r. było opracowanie nowych (10) i zweryfikowanych (11) procedur. |
| --- | --- |

5.19.

W 2009 r. DG ELARG ustanowiła kompleksową „strategię kontroli wewnętrznej”, czego efektem w 2010 r. było opracowanie nowych (10) i zweryfikowanych (11) procedur.

| 5.20. | Wytyczne wydane przez Komisję na temat stosowania kryteriów akredytacji, prowadzącej do przekazania uprawnień w zakresie zarządzania organom władz krajowych, są niedostatecznie szczegółowe (np. warunki, które należy spełnić przed zniesieniem kontroli ex ante lub w jakich można zawiesić nadane uprawnienia zarządcze). |
| --- | --- |

5.20.

Wytyczne wydane przez Komisję na temat stosowania kryteriów akredytacji, prowadzącej do przekazania uprawnień w zakresie zarządzania organom władz krajowych, są niedostatecznie szczegółowe (np. warunki, które należy spełnić przed zniesieniem kontroli ex ante lub w jakich można zawiesić nadane uprawnienia zarządcze).

| 5.20. | Kryteria przekazania uprawnień w zakresie zarządzania organom krajowym (oraz przeciwne, czyli warunki zawieszenia przekazania tych uprawnień) są określone w rozporządzeniu wykonawczym w sprawie instrumentu pomocy przedakcesyjnej nr 718/2007.

  W tej kwestii z państwem beneficjentem można uzgodnić dalsze warunki (lub wartości odniesienia) i można je zawrzeć w umowach finansowych podpisywanych w ramach zarządzania zdecentralizowanego. |
| --- | --- |

5.20.

W tej kwestii z państwem beneficjentem można uzgodnić dalsze warunki (lub wartości odniesienia) i można je zawrzeć w umowach finansowych podpisywanych w ramach zarządzania zdecentralizowanego.

| 5.21. | W wyniku przeglądów płatności w centrali i delegaturach nadal wykrywane są uchybienia dotyczące ścieżki audytu w odniesieniu do przeprowadzanych przez Komisję kontroli przed zatwierdzeniem danych wydatków (zob. przykład 5.1 – Serbia). |
| --- | --- |

5.21.

W wyniku przeglądów płatności w centrali i delegaturach nadal wykrywane są uchybienia dotyczące ścieżki audytu w odniesieniu do przeprowadzanych przez Komisję kontroli przed zatwierdzeniem danych wydatków (zob. przykład 5.1 – Serbia).

| 5.21. | Nadal podejmowane są ciągłe starania w celu wyeliminowania pozostałych niedociągnięć wskazanych przez Trybunał w kontekście weryfikacji transakcji płatniczych. |
| --- | --- |

5.21.

| 5.22. | W siedmiu (12) na 17 zbadanych transakcji zrealizowanych w wyniku przeprowadzenia procedur udzielania zamówień wykryto błędy na etapie przetargu (np. niewłaściwa definicja lub zastosowanie kryteriów wyboru oraz nieprawidłowy rodzaj procedury) lub w późniejszych zmianach do umów (np. nieprawidłowe procedury negocjacyjne po upływie terminu realizacji). |
| --- | --- |

5.22.

W siedmiu (12) na 17 zbadanych transakcji zrealizowanych w wyniku przeprowadzenia procedur udzielania zamówień wykryto błędy na etapie przetargu (np. niewłaściwa definicja lub zastosowanie kryteriów wyboru oraz nieprawidłowy rodzaj procedury) lub w późniejszych zmianach do umów (np. nieprawidłowe procedury negocjacyjne po upływie terminu realizacji).

Monitorowanie i nadzór

| 5.23. | Monitorowanie oraz nadzór prowadzone przez DG ELARG oceniono jako skuteczne. |
| --- | --- |

5.23.

Monitorowanie oraz nadzór prowadzone przez DG ELARG oceniono jako skuteczne.

| 5.24. | W 2010 r. DG ELARG kontynuowała prace nad nowym systemem informacji zarządczej. Trybunał stwierdził, że nie zapewniono odpowiedniej jakości danych wprowadzanych do systemów informacji (CRIS, i-Perseus) (13), które będą wykorzystywane przez nowy system informacji zarządczej. Świadczą o tym błędy kodowania wykryte w trakcie badania transakcji przez Trybunał. |
| --- | --- |

5.24.

W 2010 r. DG ELARG kontynuowała prace nad nowym systemem informacji zarządczej. Trybunał stwierdził, że nie zapewniono odpowiedniej jakości danych wprowadzanych do systemów informacji (CRIS, i-Perseus) (13), które będą wykorzystywane przez nowy system informacji zarządczej. Świadczą o tym błędy kodowania wykryte w trakcie badania transakcji przez Trybunał.

| 5.24. | DG ELARG weryfikuje dane wprowadzane w systemie CRIS poprzez: a) przeglądy obiegu środków finansowych (z udziałem 4 osób) oparte na podręcznikach procedur, listach kontrolnych i regularnych szkoleniach dla personelu; b) automatyczne kontrole danych zaprogramowane w systemie CRIS; oraz c) kontrole jakości danych rachunkowych przeprowadzane przez korespondenta księgowego DG ELARG. |
| --- | --- |

5.24.

| 5.25. | DG ELARG wydała wytyczne w odniesieniu do prowadzonych przez delegatury kontroli na miejscu projektów. Jednak nie stworzyła ona do tych wytycznych narzędzia ułatwiającego konsolidację wyników tych kontroli w zakresie legalności i prawidłowości. |
| --- | --- |

5.25.

DG ELARG wydała wytyczne w odniesieniu do prowadzonych przez delegatury kontroli na miejscu projektów. Jednak nie stworzyła ona do tych wytycznych narzędzia ułatwiającego konsolidację wyników tych kontroli w zakresie legalności i prawidłowości.

| 5.25. | DG ELARG wydała szczegółowe instrukcje dotyczące kontroli monitorujących, które są jedynie jednym ze sposobów uzyskania wystarczającej pewności co do legalności i prawidłowości podstawowych transakcji. Wyniki kontroli monitorujących są systematycznie dokumentowane w sprawozdaniach z misji załączanych do akt odnośnego projektu. |
| --- | --- |

5.25.

| 5.26. | W przypadku zarządzania zdecentralizowanego DG ELARG monitoruje skuteczność systemów krajowych oraz przestrzeganie wszystkich wymogów utrzymania ich akredytacji. Kontrole systemów prowadzone przez centralę skupiają się wyłącznie na strukturze systemów krajowych, w tym systemów kontroli wewnętrznej, natomiast delegatura na miejscu odpowiada za monitorowanie funkcjonowania systemu. Nadal możliwe jest uzyskanie poprawy w tym zakresie dzięki prowadzeniu przez delegatury systematycznych kontroli na miejscu. |
| --- | --- |

5.26.

W przypadku zarządzania zdecentralizowanego DG ELARG monitoruje skuteczność systemów krajowych oraz przestrzeganie wszystkich wymogów utrzymania ich akredytacji. Kontrole systemów prowadzone przez centralę skupiają się wyłącznie na strukturze systemów krajowych, w tym systemów kontroli wewnętrznej, natomiast delegatura na miejscu odpowiada za monitorowanie funkcjonowania systemu. Nadal możliwe jest uzyskanie poprawy w tym zakresie dzięki prowadzeniu przez delegatury systematycznych kontroli na miejscu.

| 5.26. | Delegatury w państwach beneficjentach objętych zarządzaniem zdecentralizowanym (w 2010 r. Chorwacja i Turcja) przeprowadzają systematyczne kontrole na miejscu w ramach rocznej strategii poświadczania wiarygodności dla wszystkich delegatur, a także systematycznie przeprowadzają przegląd funkcjonowania krajowych systemów poprzez regularne spotkania z właściwymi organami krajowymi. DG ELARG otrzymuje roczne poświadczenia wiarygodności wraz ze szczegółowym sprawozdaniem na temat pozostałych niedociągnięć od krajowego urzędnika zatwierdzającego. W stosownych przypadkach wraz z państwem beneficjentem uzgadniane są szczegółowe plany działania, aby zaradzić niedociągnięciom lub brakom występującym w systemach krajowych. |
| --- | --- |

5.26.

Procedury w zakresie kontroli zewnętrznych i rozliczania

| 5.27. | Procedury w zakresie kontroli zewnętrznych i rozliczania ocenia się jako skuteczne. |
| --- | --- |

5.27.

Procedury w zakresie kontroli zewnętrznych i rozliczania ocenia się jako skuteczne.

| 5.28. | W zakresie zarządzania scentralizowanego DG ELARG, kierując się zaleceniami Trybunału, wdrożyła strategię polegającą na wprowadzeniu kontroli ex post do centralnie zarządzanych działań. Pod koniec 2010 r. dostępne było tylko jedno sprawozdanie z kontroli. Stwierdzono, że wytyczne dotyczące sporządzania rocznych planów kontroli na poziomie delegatur oraz monitoring w tym zakresie nie były dostatecznie szczegółowe (np. DG ELARG nie ustaliła minimalnego zakresu wydatków, które mają być kontrolowane przez delegatury, a delegatury nie są zobowiązane do informowania centrali o działaniach podjętych w następstwie sprawozdań z kontroli). |
| --- | --- |

5.28.

W zakresie zarządzania scentralizowanego DG ELARG, kierując się zaleceniami Trybunału, wdrożyła strategię polegającą na wprowadzeniu kontroli ex post do centralnie zarządzanych działań. Pod koniec 2010 r. dostępne było tylko jedno sprawozdanie z kontroli. Stwierdzono, że wytyczne dotyczące sporządzania rocznych planów kontroli na poziomie delegatur oraz monitoring w tym zakresie nie były dostatecznie szczegółowe (np. DG ELARG nie ustaliła minimalnego zakresu wydatków, które mają być kontrolowane przez delegatury, a delegatury nie są zobowiązane do informowania centrali o działaniach podjętych w następstwie sprawozdań z kontroli).

| 5.28. | Pozostałe kwestie wskazane przez Trybunał w kontekście rocznych planów kontroli zostały uwzględnione i zajęto się nimi. |
| --- | --- |

5.28.

Audyt wewnętrzny

| 5.29. | Funkcję audytu wewnętrznego oceniono jako skuteczną. Stwierdzono, że sprawozdania z kontroli sporządzone w 2010 r. są stosowne i uzasadnione oraz pomogły dyrektorowi generalnemu zidentyfikować główne obszary ryzyka w systemach kontroli wewnętrznej DG ELARG. |
| --- | --- |

5.29.

Funkcję audytu wewnętrznego oceniono jako skuteczną. Stwierdzono, że sprawozdania z kontroli sporządzone w 2010 r. są stosowne i uzasadnione oraz pomogły dyrektorowi generalnemu zidentyfikować główne obszary ryzyka w systemach kontroli wewnętrznej DG ELARG.

DG ECHO

| 5.30. | Trybunał nie dokonał w 2010 r. szczegółowej oceny systemów nadzoru i kontroli stosowanych w DG ECHO. Badania bezpośrednie ujawniły jednak pewną specyfikę systemów związaną z zakresem obowiązków DG ECHO, która dopuszcza znaczny stopień elastyczności w ustalaniu, co można przyjąć jako wydatki kwalifikowalne, jak to zostało przedstawione na przykładzie 5.3. Dlatego też skontrolowane płatności rzadko obejmują niekwalifikowalne wydatki. |
| --- | --- |

5.30.

Trybunał nie dokonał w 2010 r. szczegółowej oceny systemów nadzoru i kontroli stosowanych w DG ECHO. Badania bezpośrednie ujawniły jednak pewną specyfikę systemów związaną z zakresem obowiązków DG ECHO, która dopuszcza znaczny stopień elastyczności w ustalaniu, co można przyjąć jako wydatki kwalifikowalne, jak to zostało przedstawione na przykładzie 5.3. Dlatego też skontrolowane płatności rzadko obejmują niekwalifikowalne wydatki.

| 5.30. | DG ECHO działa w ramach obowiązującego obecnie prawodawstwa, którego w pełni przestrzega.

  Działania humanitarne są oparte na wynikach i prowadzą do analizy w terenie DG ECHO, zgodnie z którą osiągnięto oczekiwane wyniki. Ma to ogromne znaczenie w kontekście pomocy humanitarnej, w ramach której jednym z głównych zadań Komisji jest ratowanie życia. Dlatego niezbędny stopień elastyczności jest przewidziany w rozporządzeniu finansowym i stosowany w terenie.


  Skuteczne wdrażanie systemów kontroli i nadzoru, ocenione w przypadku DG ECHO przez Trybunał w ramach jego rocznego sprawozdania za 2009 r., było kontynuowane w 2010 r., dzięki czemu organy kontrolne, zarówno Trybunału, jak i Komisji, wykryły bardzo niski poziom błędu. |
| --- | --- |

5.30.

Działania humanitarne są oparte na wynikach i prowadzą do analizy w terenie DG ECHO, zgodnie z którą osiągnięto oczekiwane wyniki. Ma to ogromne znaczenie w kontekście pomocy humanitarnej, w ramach której jednym z głównych zadań Komisji jest ratowanie życia. Dlatego niezbędny stopień elastyczności jest przewidziany w rozporządzeniu finansowym i stosowany w terenie.

Skuteczne wdrażanie systemów kontroli i nadzoru, ocenione w przypadku DG ECHO przez Trybunał w ramach jego rocznego sprawozdania za 2009 r., było kontynuowane w 2010 r., dzięki czemu organy kontrolne, zarówno Trybunału, jak i Komisji, wykryły bardzo niski poziom błędu.

Przykład 5.3

Rozszerzone kryteria kwalifikowalności

Ogólne warunki dotyczące umów w sprawie wkładu finansowego w ramach FAFA i FPA dopuszczają jako kwalifikowalne niektóre wydatki poniesione poza okresem realizacji danego działania. Aktywa trwałe (np. samochody) finansowane w ramach jednego projektu są kwalifikowalne, choć mogą być głównie wykorzystywane w ramach kolejnego projektu UE. Amortyzacja aktywów może być również kwalifikowalna, co oznacza, że potrzebny jest mechanizm kontrolny ograniczający ryzyko finansowania danego składnika aktywów trwałych z innego źródła. Dlatego ustalenie całkowitych rzeczywistych kosztów konkretnego działania może być utrudnione.

Elastyczna interpretacja kwalifikowalności w przypadku współfinansowanych działań

W przypadku realizowanych przez organizacje ONZ działań finansowanych przez wielu darczyńców Komisja stosuje podejście „notional approach”, zgodnie z którym wnosi pełen wkład – zasadniczo stałą kwotę – pod warunkiem że istnieją dostateczne kwalifikowalne wydatki na jego pokrycie i osiągnięte zostały ogólne cele działania. Jeśli inny darczyńca stosuje te same warunki dotyczące kwalifikowalności co Komisja, może zaistnieć ryzyko, że te same wydatki zostaną przedstawione dwukrotnie (ryzyko podwójnej kwalifikowalności): Komisji i innemu darczyńcy.

Przykład 5.3

Rozszerzone kryteria kwalifikowalności

Wydatki poniesione poza okresem realizacji przypisanym działaniu dotyczą głównie składu żywności lub zapasów sprzętu do pomocy humanitarnej, co Komisja uznaje za dopuszczalną praktykę w celu zapewnienia szybkiego rozpoczęcia i dystrybucji pomocy humanitarnej.

Jeśli chodzi o zakupy na późnym etapie projektu, wynika to ściśle z charakteru i krótkiego czasu trwania działań humanitarnych. Jednak w absolutnie każdym przypadku zakupów pod koniec realizacji projektu sytuacja faktyczna jest analizowana konkretnie dla danego przypadku, w tym wielkość dotacji/przelewu pod koniec realizowanego projektu, aby ocenić, czy zakup jest niezbędny i uzasadniony.

Elastyczna interpretacja kwalifikowalności w przypadku współfinansowanych działań

„Podejście założeniowe” zostało opracowane, aby zagwarantować przestrzeganie wymogów prawnych dotyczących finansowania działań zewnętrznych przez UE, przy jednoczesnym spełnieniu wymogu wydatkowania środków UE w najbardziej efektywny sposób, zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami.

Komisja ogranicza wspomniane ryzyko poprzez pełnienie funkcji koordynacyjnej w dziedzinie pomocy humanitarnej, obecność jej ekspertów w terenie oraz weryfikację sporządzanego przez organizację ONZ przeglądu finansowego działania globalnego.

WIARYGODNOŚĆ OŚWIADCZEŃ KIEROWNICTWA KOMISJI

| 5.31. | Wyniki przeglądu oświadczeń kierownictwa Komisji przedstawiono w
  załączniku 5.3
  . Najważniejsze uwagi Trybunału zostały szczegółowo opisane poniżej. |
| --- | --- |

5.31.

Wyniki przeglądu oświadczeń kierownictwa Komisji przedstawiono w
  załączniku 5.3
  . Najważniejsze uwagi Trybunału zostały szczegółowo opisane poniżej.

| 5.32. | Pomimo wysiłków podjętych przez EuropeAid i DG ELARG w zakresie sporządzania swoich rocznych sprawozdań z działalności oraz pomimo wprowadzenia pewnych usprawnień, nadal istnieją kwestie, które Komisja musi rozwiązać. |
| --- | --- |

5.32.

Pomimo wysiłków podjętych przez EuropeAid i DG ELARG w zakresie sporządzania swoich rocznych sprawozdań z działalności oraz pomimo wprowadzenia pewnych usprawnień, nadal istnieją kwestie, które Komisja musi rozwiązać.

| 5.33. | W przypadku DG ELARG wyliczenie poziomu błędu resztowego przedstawione w rocznym sprawozdaniu z działalności ogranicza się do zarządzania zdecentralizowanego, które w 2010 r. stanowiło zaledwie 30 % zrealizowanych płatności. |
| --- | --- |

5.33.

W przypadku DG ELARG wyliczenie poziomu błędu resztowego przedstawione w rocznym sprawozdaniu z działalności ogranicza się do zarządzania zdecentralizowanego, które w 2010 r. stanowiło zaledwie 30 % zrealizowanych płatności.

| 5.33. | Fakt, że DG ELARG w sprawozdaniu rocznym z działalności za 2010 r. obliczyła poziom błędów resztowych wyłącznie w odniesieniu do zarządzania zdecentralizowanego, nie podaje w wątpliwość wiarygodności oświadczenia kierownictwa. Jak wyjaśniono w tym sprawozdaniu rocznym z działalności, typ zarządzania zdecentralizowanego (stanowiący w 2010 r. około 30 % zrealizowanych płatności) stwarza najwyższy poziom ryzyka. Taki sam wskaźnik zostanie opracowany w odniesieniu do zarządzania scentralizowanego, po tym jak nowo wprowadzone kontrole ex post dla tego typu zarządzania stworzą podstawę o wystarczającej istotności statystycznej. |
| --- | --- |

5.33.

| 5.34. | Wyniki przeglądu oświadczenia złożonego przez Dyrektora Generalnego EuropeAid zostały ujęte w sprawozdaniu dotyczącym EFR. Trybunał uważa, że oświadczenie Dyrektora Generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają częściowo rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości w zakresie EFR i budżetu ogólnego Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

5.34.

Wyniki przeglądu oświadczenia złożonego przez Dyrektora Generalnego EuropeAid zostały ujęte w sprawozdaniu dotyczącym EFR. Trybunał uważa, że oświadczenie Dyrektora Generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają częściowo rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości w zakresie EFR i budżetu ogólnego Unii Europejskiej.

| 5.34. | Komisja jest przekonana, że wskaźniki jakościowe i ilościowe określone w czterech elementach dotyczących poświadczenia wiarygodności w rocznym sprawozdaniu z działalności EuropeAid istotnie zapewniają niezbędne dane potwierdzające oświadczenie dyrektora generalnego o wystarczającej pewności. |
| --- | --- |

5.34.

WNIOSKI I ZALECENIA

Wnioski

| 5.35. | Na podstawie swoich prac kontrolnych Trybunał stwierdza, że w płatnościach za rok zakończony dnia 31 grudnia 2010 r. w grupie polityk „Pomoc zewnętrzna, rozwój i rozszerzenie” nie wystąpił istotny poziom błędu (14). Jednak w płatnościach okresowych i końcowych poziom błędu przekraczał próg istotności. |
| --- | --- |

5.35.

Na podstawie swoich prac kontrolnych Trybunał stwierdza, że w płatnościach za rok zakończony dnia 31 grudnia 2010 r. w grupie polityk „Pomoc zewnętrzna, rozwój i rozszerzenie” nie wystąpił istotny poziom błędu (14). Jednak w płatnościach okresowych i końcowych poziom błędu przekraczał próg istotności.

| 5.35. | Komisja odnotowuje, że w płatnościach w 2010 r. w grupie polityk „Pomoc zewnętrzna, rozwój i rozszerzenie” nie wystąpił istotny poziom błędu. Komisja nadal udoskonala funkcjonowanie swoich mechanizmów kontroli wieloletnich w celu ograniczenia błędów w płatnościach okresowych i końcowych. |
| --- | --- |

5.35.

| 5.36. | Na podstawie swoich prac kontrolnych Trybunał stwierdza, że systemy nadzoru i kontroli w grupie polityk „Pomoc zewnętrzna, rozwój i rozszerzenie” były częściowo skuteczne pod względem zapewniania prawidłowości płatności. |
| --- | --- |

5.36.

Na podstawie swoich prac kontrolnych Trybunał stwierdza, że systemy nadzoru i kontroli w grupie polityk „Pomoc zewnętrzna, rozwój i rozszerzenie” były częściowo skuteczne pod względem zapewniania prawidłowości płatności.

| 5.36. | Komisja tak zaprojektowała swoje kontrole, aby obejmowały pełny cykl jej projektów wieloletnich. Jest przekonana, że te systemy nadzoru i kontroli są skuteczne i każdego roku są zdecydowanie coraz lepsze. Podjęto działania w związku z zaleceniami Trybunału z poprzednich lat. Wiele udoskonaleń zostało uznanych przez Trybunał, dzięki czemu znaczące elementy kluczowego systemu kontroli zostały ocenione jako „skuteczne”. Mimo wyzwań związanych z wysokim ryzykiem w środowisku pomocy humanitarnej, ustalono, iż poziom błędu był nieistotny, jeśli chodzi o portfel EFR w 2009 r. i portfel finansowany z budżetu w 2010 r. |
| --- | --- |

5.36.

Zalecenia

| 5.37. | W
  załączniku 5.4
  przedstawiono wyniki przeprowadzonego przez Trybunał przeglądu postępów Komisji w zakresie realizacji zaleceń sformułowanych w poprzednim sprawozdaniu rocznym (za 2009 r.). Zalecenia odnoszące się do EuropeAid zostały ujęte w sprawozdaniu dotyczącym EFR. W następstwie tego przeglądu oraz biorąc pod uwagę ustalenia i wnioski odnoszące się do 2010 r., Trybunał zaleca, aby: |
| --- | --- |

5.37.

W
  załączniku 5.4
  przedstawiono wyniki przeprowadzonego przez Trybunał przeglądu postępów Komisji w zakresie realizacji zaleceń sformułowanych w poprzednim sprawozdaniu rocznym (za 2009 r.). Zalecenia odnoszące się do EuropeAid zostały ujęte w sprawozdaniu dotyczącym EFR. W następstwie tego przeglądu oraz biorąc pod uwagę ustalenia i wnioski odnoszące się do 2010 r., Trybunał zaleca, aby:

5.37.

| — | DG ELARG doprecyzowała kryteria znoszenia kontroli ex ante i zawieszania „przekazania uprawnień w zakresie zarządzania” krajom zdecentralizowanym oraz zbadała funkcjonowanie systemów stosowanych przez organy władz krajowych pod kątem ich skuteczności (zob. pkt 5.20–5.26), |
| --- | --- |

—

DG ELARG doprecyzowała kryteria znoszenia kontroli ex ante i zawieszania „przekazania uprawnień w zakresie zarządzania” krajom zdecentralizowanym oraz zbadała funkcjonowanie systemów stosowanych przez organy władz krajowych pod kątem ich skuteczności (zob. pkt 5.20–5.26),

| — | Komisja poszuka najodpowiedniejszego sposobu zoptymalizowania tych kryteriów.

  DG ELARG i nadzorowane przez nią delegatury badają już funkcjonowanie systemów krajowych. |
| --- | --- |

—

DG ELARG i nadzorowane przez nią delegatury badają już funkcjonowanie systemów krajowych.

| — | DG ELARG kontynuowała proces poprawy jakości danych wprowadzanych do swojego systemu informacji zarządczej (zob. pkt 5.24), |
| --- | --- |

—

DG ELARG kontynuowała proces poprawy jakości danych wprowadzanych do swojego systemu informacji zarządczej (zob. pkt 5.24),

| — | DG ELARG podejmuje odpowiednie działania w celu uzyskania trwałej poprawy jakości danych w ścisłej współpracy z właścicielem systemu. |
| --- | --- |

—

| — | DG ELARG opracowała narzędzie ułatwiające konsolidację wyników kontroli w zakresie legalności i prawidłowości (zob. pkt 5.25), |
| --- | --- |

—

DG ELARG opracowała narzędzie ułatwiające konsolidację wyników kontroli w zakresie legalności i prawidłowości (zob. pkt 5.25),

| — | Komisja poszuka najodpowiedniejszego sposobu skonsolidowania wyników wizyt. |
| --- | --- |

—

| — | DG ELARG rozszerzyła zakres przeglądów ex post transakcji w przypadku zarządzania scentralizowanego (zob. pkt 5.29), |
| --- | --- |

—

DG ELARG rozszerzyła zakres przeglądów ex post transakcji w przypadku zarządzania scentralizowanego (zob. pkt 5.29),

| — | Pozostałe kwestie wskazane przez Trybunał w ramach rocznych planów kontroli zostały uwzględnione i będą przedmiotem dalszych działań, między innymi zwiększenia liczby przeglądów ex post transakcji w ramach zarządzania scentralizowanego. |
| --- | --- |

—

| — | Komisja określiła spójną metodykę obliczania przez dyrekcje ds. relacji zewnętrznych poziomu błędu resztowego, na podstawie którego dyrektorzy generalni składają oświadczenia kierownictwa (zob. pkt 5.33 i 5.34). |
| --- | --- |

—

Komisja określiła spójną metodykę obliczania przez dyrekcje ds. relacji zewnętrznych poziomu błędu resztowego, na podstawie którego dyrektorzy generalni składają oświadczenia kierownictwa (zob. pkt 5.33 i 5.34).

| — | Agencja EuropeAid w 2010 r. rozpoczęła prace nad metodyką dotyczącą poziomu błędów resztowych. Wyniki tej nowej inicjatywy zostaną przekazane innym dyrekcjom generalnym odpowiedzialnym za stosunki zewnętrzne, aby stworzyć podwaliny do ewentualnego przyjęcia szerszego podejścia (zob. również odpowiedź do pkt 1.22 oraz pkt 55 i 62 a) sprawozdania EFR). |
| --- | --- |

—

DZIAŁANIA PODJĘTE W ZWIĄZKU ZE SPRAWOZDANIEM SPECJALNYM NR 9/2008 NA TEMAT SKUTECZNOŚCI WSPARCIA UE W OBSZARZE WOLNOŚCI, BEZPIECZEŃSTWA I SPRAWIEDLIWOŚCI UDZIELONEGO BIAŁORUSI, MOŁDAWII I UKRAINIE

Wstęp

| 5.38. | W 2008 r. Europejski Trybunał Obrachunkowy (ETO) opublikował sprawozdanie specjalne nr 9/2008 na temat skuteczności wsparcia Unii Europejskiej w obszarze wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości udzielonego Białorusi, Mołdawii i Ukrainie. |
| --- | --- |

5.38.

W 2008 r. Europejski Trybunał Obrachunkowy (ETO) opublikował sprawozdanie specjalne nr 9/2008 na temat skuteczności wsparcia Unii Europejskiej w obszarze wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości udzielonego Białorusi, Mołdawii i Ukrainie.

| 5.39. | Przedmiotem kontroli była pomoc udzielona tym trzem krajom, zmierzająca do poprawy ich możliwości w obszarze kontroli granicznej, zarządzania w zakresie migracji i azylu, walki z przestępczością zorganizowaną oraz sądownictwa i dobrych rządów. Przeważająca część pomocy została dostarczona za pośrednictwem organizacji międzynarodowych (m.in. agencje ONZ, Międzynarodowa Organizacja ds. Migracji, Rada Europy). Do roku 2007 pomoc ta była w większości finansowana z programu TACIS. Następnie głównym źródłem środków był Europejski Instrument Sąsiedztwa i Partnerstwa (ENPI). |
| --- | --- |

5.39.

Przedmiotem kontroli była pomoc udzielona tym trzem krajom, zmierzająca do poprawy ich możliwości w obszarze kontroli granicznej, zarządzania w zakresie migracji i azylu, walki z przestępczością zorganizowaną oraz sądownictwa i dobrych rządów. Przeważająca część pomocy została dostarczona za pośrednictwem organizacji międzynarodowych (m.in. agencje ONZ, Międzynarodowa Organizacja ds. Migracji, Rada Europy). Do roku 2007 pomoc ta była w większości finansowana z programu TACIS. Następnie głównym źródłem środków był Europejski Instrument Sąsiedztwa i Partnerstwa (ENPI).

| 5.40. | Zalecenia sformułowane przez Trybunał w sprawozdaniu specjalnym nr 9/2008 odnosiły się do konkretnych uchybień związanych z określonymi skontrolowanymi projektami, jak również do ogólnych kwestii dotyczących planowania i dostarczania tym krajom pomocy w ramach współpracy. Wszystkie te zalecenia zostały w pełni przyjęte przez Radę (15) i Parlament (16). |
| --- | --- |

5.40.

Zalecenia sformułowane przez Trybunał w sprawozdaniu specjalnym nr 9/2008 odnosiły się do konkretnych uchybień związanych z określonymi skontrolowanymi projektami, jak również do ogólnych kwestii dotyczących planowania i dostarczania tym krajom pomocy w ramach współpracy. Wszystkie te zalecenia zostały w pełni przyjęte przez Radę (15) i Parlament (16).

| 5.41. | W październiku 2009 r. Komisja wydała dokument roboczy w sprawie działań podjętych w związku z decyzją Parlamentu Europejskiego o udzieleniu absolutorium za rok budżetowy 2007 (17). W dokumencie tym odniosła się do zaleceń zawartych w sprawozdaniu specjalnym nr 9/2008. |
| --- | --- |

5.41.

W październiku 2009 r. Komisja wydała dokument roboczy w sprawie działań podjętych w związku z decyzją Parlamentu Europejskiego o udzieleniu absolutorium za rok budżetowy 2007 (17). W dokumencie tym odniosła się do zaleceń zawartych w sprawozdaniu specjalnym nr 9/2008.

Działania podjęte w związku z zaleceniami

| 5.42. | Komisja przekazała dowody na to, że delegatury UE w Kiszyniowie i Kijowie wspierały współpracę pomiędzy misją pomocy granicznej Unii Europejskiej w Mołdawii i na Ukrainie (EUBAM) a agencją FRONTEX na poziomie polityki i na szczeblu operacyjnym. |
| --- | --- |

5.42.

Komisja przekazała dowody na to, że delegatury UE w Kiszyniowie i Kijowie wspierały współpracę pomiędzy misją pomocy granicznej Unii Europejskiej w Mołdawii i na Ukrainie (EUBAM) a agencją FRONTEX na poziomie polityki i na szczeblu operacyjnym.

| 5.42. | Komisja chciałaby podkreślić dobrą współpracę między agencją FRONTEX, delegaturą UE w Kijowie i EUBAM. |
| --- | --- |

5.42.

| 5.43. | Komisja zgodziła się, że przed uruchomieniem dalszych funduszy na rzecz ośrodków dla nielegalnych imigrantów oraz osób ubiegających się o azyl należy upewnić się, że rząd kraju beneficjenta zobowiązał się do pokrycia przynajmniej kosztów bieżących, zapewniając tym samym trwałość projektu. Niemniej jednak, jak podkreślono w ostatnim sprawozdaniu w ramach monitoringu zorientowanego na wyniki, istnieją obawy, że współfinansowanie przez kraje partnerskie może być niedostateczne. W sprawozdaniu oceniającym sporządzonym na zlecenie Wspólnej Jednostki ds. Oceny stwierdzono, że zasoby przydzielone przez rząd Ukrainy na prowadzenie i utrzymanie ośrodków zakwaterowania dla imigrantów oraz prowizorycznych miejsc zakwaterowania są niedostateczne. Organizacje społeczeństwa obywatelskiego zgłosiły przypadki łamania praw uchodźców i osób ubiegających się o azyl. W odpowiedzi Komisja, przed uruchomieniem dalszych środków w tym obszarze polityki, zwróciła się do kraju otrzymującego pomoc o potwierdzenie na piśmie, że pokryje on bieżące koszty finansowanej infrastruktury. |
| --- | --- |

5.43.

Komisja zgodziła się, że przed uruchomieniem dalszych funduszy na rzecz ośrodków dla nielegalnych imigrantów oraz osób ubiegających się o azyl należy upewnić się, że rząd kraju beneficjenta zobowiązał się do pokrycia przynajmniej kosztów bieżących, zapewniając tym samym trwałość projektu. Niemniej jednak, jak podkreślono w ostatnim sprawozdaniu w ramach monitoringu zorientowanego na wyniki, istnieją obawy, że współfinansowanie przez kraje partnerskie może być niedostateczne. W sprawozdaniu oceniającym sporządzonym na zlecenie Wspólnej Jednostki ds. Oceny stwierdzono, że zasoby przydzielone przez rząd Ukrainy na prowadzenie i utrzymanie ośrodków zakwaterowania dla imigrantów oraz prowizorycznych miejsc zakwaterowania są niedostateczne. Organizacje społeczeństwa obywatelskiego zgłosiły przypadki łamania praw uchodźców i osób ubiegających się o azyl. W odpowiedzi Komisja, przed uruchomieniem dalszych środków w tym obszarze polityki, zwróciła się do kraju otrzymującego pomoc o potwierdzenie na piśmie, że pokryje on bieżące koszty finansowanej infrastruktury.

| 5.43. | Przed rozpoczęciem przetargu delegatura UE w Kijowie przedstawiła beneficjentom programu pomocy w readmisji, mianowicie ukraińskiemu ministerstwu spraw wewnętrznych i ukraińskiej państwowej służbie granicznej, kosztorys dotyczący kosztów utrzymania infrastruktury, która ma zostać zbudowana ze środków UE (koszty wody, energii elektrycznej, gazu itp.). Dopiero po pisemnym potwierdzeniu przez obu beneficjentów, że będą w stanie zapewnić niezbędne środki na utrzymanie odnośnych budynków oraz pokryć koszty niezbędnych usług i szkoleń dla personelu prowadzącego odnośne obiekty, delegatura UE rozpoczęła procedurę przetargową w grudniu 2010 r. |
| --- | --- |

5.43.

| 5.44. | Nie ma kompleksowej oceny postępów, jakie te trzy kraje poczyniły, aby skoncentrować działania projektowe na kwestii skutecznego ścigania przestępstw oraz systematycznej wymianie informacji między organami ścigania. |
| --- | --- |

5.44.

Nie ma kompleksowej oceny postępów, jakie te trzy kraje poczyniły, aby skoncentrować działania projektowe na kwestii skutecznego ścigania przestępstw oraz systematycznej wymianie informacji między organami ścigania.

| 5.44. | Mimo braku kompleksowej oceny Komisja stale monitoruje postępy w tej dziedzinie oraz planuje przeznaczyć kwotę 6 mln EUR w ramach środków uzupełniających w odniesieniu do wsparcia budżetowego na 2010 r. na rzecz polityki sektorowej zarządzania granicami, które obejmuje wymianę informacji między poszczególnymi jednostkami organów ścigania. |
| --- | --- |

5.44.

| 5.45. | Komisja przedstawiła dowody dotyczące zaangażowania społeczeństwa obywatelskiego w rozwój polityki antykorupcyjnej na Ukrainie. Nie przedstawiła jednak ocen wydajności, skuteczności i trwałości tych projektów. Indywidualne projekty realizowane przez organizacje społeczeństwa obywatelskiego nie były włączane do próby dobieranej do celów monitoringu ukierunkowanego na wyniki. |
| --- | --- |

5.45.

Komisja przedstawiła dowody dotyczące zaangażowania społeczeństwa obywatelskiego w rozwój polityki antykorupcyjnej na Ukrainie. Nie przedstawiła jednak ocen wydajności, skuteczności i trwałości tych projektów. Indywidualne projekty realizowane przez organizacje społeczeństwa obywatelskiego nie były włączane do próby dobieranej do celów monitoringu ukierunkowanego na wyniki.

| 5.45. | Celem prowadzonego przez Komisję monitoringu ukierunkowanego na wyniki, który polega na ocenie projektów według pięciu kryteriów: istotności, skuteczności, efektywności, skutków i trwałości, jest wsparcie i udoskonalenie jakości wybranych projektów, a nie pomiar jakości projektów na podstawie próby. Funkcjonowanie monitoringu ukierunkowanego na wyniki w odnośnym regionie zostało poddane gruntownemu przeglądowi od czasu kontroli Trybunału. |
| --- | --- |

5.45.

| 5.46. | Delegatury UE na Ukrainie i w Mołdawii dokonały reorganizacji i wzmocnienia personelu odpowiedzialnego za kierowanie tymi operacjami. Delegatura na Białorusi przejęła od delegatury w Kijowie częściową odpowiedzialność za zarządzanie programem. Niemniej jednak delegatury te nie prowadziły skutecznej kontroli i oceny działań pomocowych. |
| --- | --- |

5.46.

Delegatury UE na Ukrainie i w Mołdawii dokonały reorganizacji i wzmocnienia personelu odpowiedzialnego za kierowanie tymi operacjami. Delegatura na Białorusi przejęła od delegatury w Kijowie częściową odpowiedzialność za zarządzanie programem. Niemniej jednak delegatury te nie prowadziły skutecznej kontroli i oceny działań pomocowych.

| 5.47. | Od 2007 r. wzrosły sektorowe wsparcie budżetowe oraz pomoc na rzecz programu, natomiast spadła liczba projektów pomocy technicznej. Sektorowe wsparcie budżetowe wiąże się z wymogiem utrzymania zarządzania finansami publicznymi na określonym poziomie. W przypadku gdy zarządzanie to zostanie ocenione jako słabe na podstawie oceny wydatków publicznych i rozliczalności finansowej oraz w razie braku stabilności politycznej, któremu towarzyszy kryzys finansowy, istnieje znaczne ryzyko dla skutecznej i wydajnej realizacji działań pomocowych (18). Dotychczas żaden darczyńca nie zdecydował się udzielić wsparcia budżetowego tym krajom, chociaż niektórzy partnerzy rozwojowi udzielają wsparcia budżetowego pod postacią pożyczek. |
| --- | --- |

5.47.

Od 2007 r. wzrosły sektorowe wsparcie budżetowe oraz pomoc na rzecz programu, natomiast spadła liczba projektów pomocy technicznej. Sektorowe wsparcie budżetowe wiąże się z wymogiem utrzymania zarządzania finansami publicznymi na określonym poziomie. W przypadku gdy zarządzanie to zostanie ocenione jako słabe na podstawie oceny wydatków publicznych i rozliczalności finansowej oraz w razie braku stabilności politycznej, któremu towarzyszy kryzys finansowy, istnieje znaczne ryzyko dla skutecznej i wydajnej realizacji działań pomocowych (18). Dotychczas żaden darczyńca nie zdecydował się udzielić wsparcia budżetowego tym krajom, chociaż niektórzy partnerzy rozwojowi udzielają wsparcia budżetowego pod postacią pożyczek.

| 5.47. | Komisja zgadza się, że w zakresie Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa nastąpiło wyraźne przesunięcie w kierunku sektorowego wsparcia budżetowego. Chociaż występują pewne rodzaje ryzyka nieodłącznie związane ze wsparciem budżetowym, metoda ta stwarza korzyści, zapewniając przegląd całego sektora i umożliwiając wypłatę środków jedynie w sytuacji, gdy w danym sektorze odnotowuje się konkretne wyniki i postępy. Ponadto dodatkową korzyścią jest nawiązanie z odnośnym rządem ciągłego dialogu na temat polityki sektorowej, a w razie potrzeby możliwe jest uzupełniające wsparcie techniczne. |
| --- | --- |

5.47.

| 5.48. | Komisja sprawuje bardziej restrykcyjną kontrolę nad organizacjami międzynarodowymi, z którymi zawarła umowę na realizację działań. Wprowadziła ona systematyczną ocenę przestrzegania przez te organizacje międzynarodowych standardów rachunkowości, kontroli, udzielania zamówień oraz systemów kontroli wewnętrznej. Na poziomie indywidualnych projektów umowy ramowe z organizacjami międzynarodowymi zazwyczaj przewidują wizyty kontrolne. Jednakże wytyczne dotyczące wizyt kontrolnych na miejscu nie są skutecznie stosowane, a plan kontroli nie został w pełni zrealizowany. Nadal otwartych jest wiele projektów obejmujących szeroki wachlarz obszarów, pomimo starań delegatur we wspominanych trzech krajach, by je zamknąć. |
| --- | --- |

5.48.

Komisja sprawuje bardziej restrykcyjną kontrolę nad organizacjami międzynarodowymi, z którymi zawarła umowę na realizację działań. Wprowadziła ona systematyczną ocenę przestrzegania przez te organizacje międzynarodowych standardów rachunkowości, kontroli, udzielania zamówień oraz systemów kontroli wewnętrznej. Na poziomie indywidualnych projektów umowy ramowe z organizacjami międzynarodowymi zazwyczaj przewidują wizyty kontrolne. Jednakże wytyczne dotyczące wizyt kontrolnych na miejscu nie są skutecznie stosowane, a plan kontroli nie został w pełni zrealizowany. Nadal otwartych jest wiele projektów obejmujących szeroki wachlarz obszarów, pomimo starań delegatur we wspominanych trzech krajach, by je zamknąć.

| 5.48. | Wytyczne dotyczące wizyt monitorujących na miejscu nie są obowiązujące. Jednak metodyka przeprowadzania kontroli (w tym planowanie misji weryfikacyjnych przeprowadzanych w organizacjach międzynarodowych) stanowi obowiązujące instrukcje, a działania podejmowane na podstawie planu kontroli są ściśle śledzone przez delegatury i centralę. |
| --- | --- |

5.48.

| 5.49. | Jeśli chodzi o koordynację pomocy, istnieją dowody na to, że delegatury UE współpracują z państwami członkowskimi UE oraz innymi darczyńcami. Jednak reforma administracyjna oraz duża rotacja pracowników i partnerów w krajach otrzymujących pomoc w znacznym stopniu osłabiają koordynację pomocy, zwłaszcza na Ukrainie. |
| --- | --- |

5.49.

Jeśli chodzi o koordynację pomocy, istnieją dowody na to, że delegatury UE współpracują z państwami członkowskimi UE oraz innymi darczyńcami. Jednak reforma administracyjna oraz duża rotacja pracowników i partnerów w krajach otrzymujących pomoc w znacznym stopniu osłabiają koordynację pomocy, zwłaszcza na Ukrainie.

| 5.50. | Komisja przeanalizowała sytuację polityczną, gospodarczą i społeczną w krajach otrzymujących pomoc i w rezultacie lepiej odzwierciedliła priorytety partnerów w dokumentach strategicznych UE. Niemniej jednak brak stabilności politycznej oraz nieoczekiwane zmiany w ramach instytucjonalnych, zmiany kadrowe oraz w procedurach negatywnie wpływają na wydajność zaplanowanych działań pomocowych. Komisja lepiej zdefiniowała cele poszczególnych programów, lecz aby usprawnić monitoring i zapewnić przydatną informację zwrotną, należy dołożyć dalszych starań, by określić jasne i mierzalne cele oraz wskaźniki, jak również kluczowe etapy realizacji. |
| --- | --- |

5.50.

Komisja przeanalizowała sytuację polityczną, gospodarczą i społeczną w krajach otrzymujących pomoc i w rezultacie lepiej odzwierciedliła priorytety partnerów w dokumentach strategicznych UE. Niemniej jednak brak stabilności politycznej oraz nieoczekiwane zmiany w ramach instytucjonalnych, zmiany kadrowe oraz w procedurach negatywnie wpływają na wydajność zaplanowanych działań pomocowych. Komisja lepiej zdefiniowała cele poszczególnych programów, lecz aby usprawnić monitoring i zapewnić przydatną informację zwrotną, należy dołożyć dalszych starań, by określić jasne i mierzalne cele oraz wskaźniki, jak również kluczowe etapy realizacji.

| 5.50. | EuropeAid planuje wprowadzenie wieloletnich planów monitorowania i oceny oraz dopracowanie wytycznych w zakresie monitorowania i poprawę sprawozdawczości, w szczególności poprzez planowane w 2011 r. zmiany w strukturze sprawozdań z zarządzania pomocą zewnętrzną (składanych dwa razy w roku przez delegatury) oraz nowe wytyczne dotyczące zarządzania cyklem programów i projektów. |
| --- | --- |

5.50.

| 5.51. | Wyciągnięte wnioski zostały uwzględnione w dokumentach Komisji w zakresie planowania (w tym krajowych dokumentach strategicznych, krajowych programach indykatywnych oraz rocznych planach działań). Między delegaturami prowadzącymi podobne działania pomocowe nie ma jednak systematycznej wymiany doświadczeń. Sporządzone na zlecenie Wspólnej Jednostki ds. Oceny sprawozdanie oceniające, obejmujące okres 2002–2008 na Ukrainie, zostało przekazane dopiero w grudniu 2010 r., po zatwierdzeniu krajowego programu indykatywnego na okres 2011–2013. |
| --- | --- |

5.51.

Wyciągnięte wnioski zostały uwzględnione w dokumentach Komisji w zakresie planowania (w tym krajowych dokumentach strategicznych, krajowych programach indykatywnych oraz rocznych planach działań). Między delegaturami prowadzącymi podobne działania pomocowe nie ma jednak systematycznej wymiany doświadczeń. Sporządzone na zlecenie Wspólnej Jednostki ds. Oceny sprawozdanie oceniające, obejmujące okres 2002–2008 na Ukrainie, zostało przekazane dopiero w grudniu 2010 r., po zatwierdzeniu krajowego programu indykatywnego na okres 2011–2013.

| 5.51. | Wnioski i zalecenia oceny przeprowadzonej w danym kraju są wykorzystywane w codziennej pracy. Aby ułatwić wymianę najlepszych praktyk i zdobytych doświadczeń, opracowuje się obecnie bazę danych służącą do oceny projektów i monitoringu ukierunkowanego na wyniki w ramach platformy zarządzania cyklem programów i projektów. Ta baza danych będzie ułatwiać planowanie, zarządzanie, konsultacje oraz analizę monitorowania i ocen projektów zewnętrznych oraz ich wyników. |
| --- | --- |

5.51.

Wnioski

| 5.52. | Komisja przyjęła zalecenia Trybunału i przekazała dowody na postępy w zakresie ich realizacji. Otwarta w 2008 r. delegatura UE na Białorusi oraz delegatury UE w Mołdawii i na Ukrainie przeszły reorganizację, tak aby uzyskać specjalistyczną wiedzę niezbędną do prowadzenia owocnego dialogu politycznego, promowania włączenia się społeczeństwa obywatelskiego w kształtowanie polityki oraz poprawy trwałości efektów działań na rzecz pomocy. Delegatury UE propagowały współpracę między państwami członkowskimi, agencjami UE i innymi darczyńcami w szczególnie niestabilnym pod względem politycznym i administracyjnym otoczeniu. |
| --- | --- |

5.52.

Komisja przyjęła zalecenia Trybunału i przekazała dowody na postępy w zakresie ich realizacji. Otwarta w 2008 r. delegatura UE na Białorusi oraz delegatury UE w Mołdawii i na Ukrainie przeszły reorganizację, tak aby uzyskać specjalistyczną wiedzę niezbędną do prowadzenia owocnego dialogu politycznego, promowania włączenia się społeczeństwa obywatelskiego w kształtowanie polityki oraz poprawy trwałości efektów działań na rzecz pomocy. Delegatury UE propagowały współpracę między państwami członkowskimi, agencjami UE i innymi darczyńcami w szczególnie niestabilnym pod względem politycznym i administracyjnym otoczeniu.

| 5.52. | Komisja z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Trybunał zauważył znaczące postępy, jakie dotychczas poczyniono. |
| --- | --- |

5.52.

| 5.53. | Nie wszystkie zalecenia Trybunału zostały jednak zrealizowane. Nie sporządzono planu działań w zakresie monitoringu i koordynacji wysiłków, jakie wspomniane trzy delegatury podejmują, by wypełnić zalecenia i wspierać systematyczną wymianę doświadczeń. Pełna ocena postępów w realizacji celu, jakim jest skoncentrowanie się na skutecznym ściganiu przestępstw i systematycznej wymianie informacji między organami ścigania jest w toku realizacji. Nadal istnieją znaczne możliwości uwzględnienia w dokumentach w zakresie planowania odpowiednich wskaźników wykonania oraz celów strategicznych, co pozwoliłoby na skuteczną ocenę oddziaływania działań na rzecz pomocy. Ponadto decydujący zwrot w kierunku sektorowego wsparcia budżetowego jako dominującego trybu udzielania pomocy pociąga za sobą istotne ryzyko, zważywszy na niekorzystną aktualnie sytuację finansową i administracyjną. Żaden inny darczyńca nie zdecydował się dotąd udzielić wsparcia budżetowego tym krajom, chociaż niektórzy partnerzy rozwojowi udzielają wsparcia budżetowego pod postacią pożyczek. |
| --- | --- |

5.53.

Nie wszystkie zalecenia Trybunału zostały jednak zrealizowane. Nie sporządzono planu działań w zakresie monitoringu i koordynacji wysiłków, jakie wspomniane trzy delegatury podejmują, by wypełnić zalecenia i wspierać systematyczną wymianę doświadczeń. Pełna ocena postępów w realizacji celu, jakim jest skoncentrowanie się na skutecznym ściganiu przestępstw i systematycznej wymianie informacji między organami ścigania jest w toku realizacji. Nadal istnieją znaczne możliwości uwzględnienia w dokumentach w zakresie planowania odpowiednich wskaźników wykonania oraz celów strategicznych, co pozwoliłoby na skuteczną ocenę oddziaływania działań na rzecz pomocy. Ponadto decydujący zwrot w kierunku sektorowego wsparcia budżetowego jako dominującego trybu udzielania pomocy pociąga za sobą istotne ryzyko, zważywszy na niekorzystną aktualnie sytuację finansową i administracyjną. Żaden inny darczyńca nie zdecydował się dotąd udzielić wsparcia budżetowego tym krajom, chociaż niektórzy partnerzy rozwojowi udzielają wsparcia budżetowego pod postacią pożyczek.

| 5.53. | W następstwie zaleceń Trybunału delegatura UE na Ukrainie i Białorusi wprowadza obecnie rejestr ryzyka umożliwiający prawidłową ocenę poziomów ryzyka w zakresie wdrażania projektu.

  Instrument ten ułatwia stałe zwracanie uwagi na główne czynniki błędów, które mogą mieć potencjalny wpływ na skuteczną realizację projektów.


  Planuje się szerszą wymianę doświadczeń w formie regionalnych seminariów, między innymi na temat poprawy metod monitorowania wewnętrznego.


  Zob. również odpowiedzi do pkt 5.43, 5.44, 5.45, 5.47, 5.48, 5.50 i 5.51. |
| --- | --- |

5.53.

Instrument ten ułatwia stałe zwracanie uwagi na główne czynniki błędów, które mogą mieć potencjalny wpływ na skuteczną realizację projektów.

Planuje się szerszą wymianę doświadczeń w formie regionalnych seminariów, między innymi na temat poprawy metod monitorowania wewnętrznego.

Zob. również odpowiedzi do pkt 5.43, 5.44, 5.45, 5.47, 5.48, 5.50 i 5.51.

DZIAŁANIA PODJĘTE W ZWIĄZKU ZE SPRAWOZDANIEM SPECJALNYM NR 10/2008 NA TEMAT POMOCY WE NA RZECZ ROZWOJU USŁUG ZDROWOTNYCH W AFRYCE SUBSAHARYJSKIEJ

Wstęp

| 5.54. | W 2009 r. Trybunał opublikował sprawozdanie specjalne nr 10/2008 na temat pomocy WE na rzecz rozwoju usług zdrowotnych w Afryce Subsaharyjskiej. W trakcie kontroli sprawdzono, czy środki finansowe oraz zasoby ludzkie przydzielone na sektor ochrony zdrowia były odpowiednie do podjętych przez WE poważnych zobowiązań politycznych. W trakcie kontroli zbadano również skuteczność wykorzystania przez Komisję różnych dostępnych jej instrumentów służących do wspomagania sektora ochrony zdrowia, w szczególności takich, jak ogólne i sektorowe wsparcie budżetowe, projekty oraz Światowy Fundusz na rzecz Walki z HIV/AIDS, Gruźlicą i Malarią (Światowy Fundusz). |
| --- | --- |

5.54.

W 2009 r. Trybunał opublikował sprawozdanie specjalne nr 10/2008 na temat pomocy WE na rzecz rozwoju usług zdrowotnych w Afryce Subsaharyjskiej. W trakcie kontroli sprawdzono, czy środki finansowe oraz zasoby ludzkie przydzielone na sektor ochrony zdrowia były odpowiednie do podjętych przez WE poważnych zobowiązań politycznych. W trakcie kontroli zbadano również skuteczność wykorzystania przez Komisję różnych dostępnych jej instrumentów służących do wspomagania sektora ochrony zdrowia, w szczególności takich, jak ogólne i sektorowe wsparcie budżetowe, projekty oraz Światowy Fundusz na rzecz Walki z HIV/AIDS, Gruźlicą i Malarią (Światowy Fundusz).

| 5.55. | W sprawozdaniu specjalnym nr 10/2008 Trybunał sformułował szereg zaleceń pod adresem Komisji. Niektóre z nich dotyczyły przydziału zasobów i ustalenia priorytetów finansowania. W tym zakresie Trybunał zasugerował, by Komisja zweryfikowała rozdział środków oraz rozważyła zwiększenie wsparcia na rzecz sektora ochrony zdrowia, tak aby wypełnić zobowiązania WE w zakresie polityki dotyczącej tego sektora. Dodatkowo Komisja powinna dysponować dostateczną wiedzą specjalistyczną w dziedzinie ochrony zdrowia, by móc realizować politykę w tym sektorze. |
| --- | --- |

5.55.

W sprawozdaniu specjalnym nr 10/2008 Trybunał sformułował szereg zaleceń pod adresem Komisji. Niektóre z nich dotyczyły przydziału zasobów i ustalenia priorytetów finansowania. W tym zakresie Trybunał zasugerował, by Komisja zweryfikowała rozdział środków oraz rozważyła zwiększenie wsparcia na rzecz sektora ochrony zdrowia, tak aby wypełnić zobowiązania WE w zakresie polityki dotyczącej tego sektora. Dodatkowo Komisja powinna dysponować dostateczną wiedzą specjalistyczną w dziedzinie ochrony zdrowia, by móc realizować politykę w tym sektorze.

| 5.56. | Pozostałe zalecenia ujęte w tym sprawozdaniu skupiają się na poprawie zarządzania instrumentami pomocy i ich skuteczności. Trybunał zalecił między innymi, by Komisja w większym stopniu wykorzystywała sektorowe wsparcie budżetowe oraz wzmocniła sektorowy wymiar ogólnego wsparcia budżetowego. Zdaniem Trybunału Komisja powinna także pogłębić współpracę ze Światowym Funduszem na rzecz wspierania i monitorowania jego działań na poziomie kraju. Ponadto konieczne było stosowanie na szerszą skalę podejścia projektowego, jak również opracowanie wytycznych dotyczących wykorzystania dostępnych narzędzi w sposób optymalny i komplementarny. Trybunał zalecił, by Komisja przy wyborze instrumentów w większym stopniu uwzględniała sytuację kraju oraz ściślej dostosowywała działania do podejścia ogólnosektorowego. |
| --- | --- |

5.56.

Pozostałe zalecenia ujęte w tym sprawozdaniu skupiają się na poprawie zarządzania instrumentami pomocy i ich skuteczności. Trybunał zalecił między innymi, by Komisja w większym stopniu wykorzystywała sektorowe wsparcie budżetowe oraz wzmocniła sektorowy wymiar ogólnego wsparcia budżetowego. Zdaniem Trybunału Komisja powinna także pogłębić współpracę ze Światowym Funduszem na rzecz wspierania i monitorowania jego działań na poziomie kraju. Ponadto konieczne było stosowanie na szerszą skalę podejścia projektowego, jak również opracowanie wytycznych dotyczących wykorzystania dostępnych narzędzi w sposób optymalny i komplementarny. Trybunał zalecił, by Komisja przy wyborze instrumentów w większym stopniu uwzględniała sytuację kraju oraz ściślej dostosowywała działania do podejścia ogólnosektorowego.

| 5.56. | Komisja przyjęła wszystkie zalecenia Trybunału Obrachunkowego dotyczące tego sprawozdania specjalnego na temat ochrony zdrowia w Afryce Subsaharyjskiej. |
| --- | --- |

5.56.

| 5.57. | Zalecenia przedstawione w sprawozdaniu zostały z zadowoleniem przyjęte przez Radę Unii Europejskiej (19) i Parlament Europejski (20) oraz zostały zasadniczo zaakceptowane przez Komisję. |
| --- | --- |

5.57.

Zalecenia przedstawione w sprawozdaniu zostały z zadowoleniem przyjęte przez Radę Unii Europejskiej (19) i Parlament Europejski (20) oraz zostały zasadniczo zaakceptowane przez Komisję.

Działania podjęte w związku z zaleceniami

Zalecenia dotyczące przydziału zasobów i określenia priorytetów finansowania

| 5.58. | W ramach przeglądu średniookresowego 10. EFR Komisja podjęła kroki, by zwiększyć finansowanie dla sektora ochrony zdrowia poprzez swoją inicjatywę dotyczącą milenijnych celów rozwoju (MCR), na którą przeznaczono łącznie 1 mld euro i którą Komisja zapoczątkowała we wrześniu 2010 r. Uznano, że wiele krajów w Afryce Subsaharyjskiej jest daleko od osiągnięcia dwóch z trzech MCR w dziedzinie zdrowia, a mianowicie MCR 4: ograniczenie umieralności dzieci oraz MCR 5: poprawa opieki zdrowotnej nad matkami, jak również dwóch kolejnych kluczowych MCR (21). Nie jest jednak jeszcze jasne, jaka część środków przeznaczonych na tę inicjatywę zostanie przydzielona na opiekę zdrowotną. |
| --- | --- |

5.58.

W ramach przeglądu średniookresowego 10. EFR Komisja podjęła kroki, by zwiększyć finansowanie dla sektora ochrony zdrowia poprzez swoją inicjatywę dotyczącą milenijnych celów rozwoju (MCR), na którą przeznaczono łącznie 1 mld euro i którą Komisja zapoczątkowała we wrześniu 2010 r. Uznano, że wiele krajów w Afryce Subsaharyjskiej jest daleko od osiągnięcia dwóch z trzech MCR w dziedzinie zdrowia, a mianowicie MCR 4: ograniczenie umieralności dzieci oraz MCR 5: poprawa opieki zdrowotnej nad matkami, jak również dwóch kolejnych kluczowych MCR (21). Nie jest jednak jeszcze jasne, jaka część środków przeznaczonych na tę inicjatywę zostanie przydzielona na opiekę zdrowotną.

| 5.58. | Z uwagi na dużą liczbę wniosków dotyczących ochrony zdrowia w ramach inicjatywy milenijnych celów rozwoju (ostateczny termin upływa w czerwcu 2011 r.), w których 20 z 43 państw składających opisy koncepcji skupiło się na kwestiach zdrowotnych (tj. 47 %), opieka zdrowotna będzie prawdopodobnie bardzo istotną pozycją w ogólnej strukturze podziału dostępnych środków. |
| --- | --- |

5.58.

| 5.59. | W 2010 r. Komisja we współpracy z państwami członkowskimi wydała komunikat „Rola UE w kontekście zdrowia na świecie” (22), w którym podkreślono wsparcie systemów opieki zdrowotnej jako główny punkt polityki UE. Nadal konieczne jest jednak opracowanie programu działań, by wdrożyć tę politykę i zapewnić jej finansowanie na dostatecznym poziomie. |
| --- | --- |

5.59.

W 2010 r. Komisja we współpracy z państwami członkowskimi wydała komunikat „Rola UE w kontekście zdrowia na świecie” (22), w którym podkreślono wsparcie systemów opieki zdrowotnej jako główny punkt polityki UE. Nadal konieczne jest jednak opracowanie programu działań, by wdrożyć tę politykę i zapewnić jej finansowanie na dostatecznym poziomie.

| 5.59. | Opublikowany w 2010 r. komunikat „Rola UE w kontekście zdrowia na świecie” ma na celu propagowanie lepszej koordynacji, komplementarności i skuteczności działań wspieranych przez Komisję i państwa członkowskie w dziedzinie zdrowia w państwach rozwijających się. Powołana przez Komisję grupa złożona z przedstawicieli różnych służb jest odpowiedzialna za wdrażanie tego komunikatu i monitorowanie wyników. W 2011 r. opracowano globalny plan działania w zakresie zdrowia. |
| --- | --- |

5.59.

| 5.60. | Komisja w dalszym ciągu wnosi wysokie wkłady roczne (2008–2010: 300 mln euro) na rzecz Światowego Funduszu, przeznaczone na zwalczanie trzech chorób objętych jego mandatem. W ramach Światowego Funduszu dąży się do nadania wsparciu systemów opieki zdrowotnej większego priorytetu, a Komisja zachęca Światowy Fundusz, by jeszcze wyraźniej podążał w tym kierunku. Szacuje się, że około 15 % środków ze Światowego Funduszu zostało przeznaczonych na usprawnienie systemów ochrony zdrowia i oczekuje się, że odsetek ten wzrośnie. Niemniej jednak należy również pamiętać, że zważywszy na mandat i organizację Światowego Funduszu, istnieją granice, w których może on bezpośrednio przyczyniać się do usprawnienia systemów opieki zdrowotnej. |
| --- | --- |

5.60.

Komisja w dalszym ciągu wnosi wysokie wkłady roczne (2008–2010: 300 mln euro) na rzecz Światowego Funduszu, przeznaczone na zwalczanie trzech chorób objętych jego mandatem. W ramach Światowego Funduszu dąży się do nadania wsparciu systemów opieki zdrowotnej większego priorytetu, a Komisja zachęca Światowy Fundusz, by jeszcze wyraźniej podążał w tym kierunku. Szacuje się, że około 15 % środków ze Światowego Funduszu zostało przeznaczonych na usprawnienie systemów ochrony zdrowia i oczekuje się, że odsetek ten wzrośnie. Niemniej jednak należy również pamiętać, że zważywszy na mandat i organizację Światowego Funduszu, istnieją granice, w których może on bezpośrednio przyczyniać się do usprawnienia systemów opieki zdrowotnej.

| 5.61. | Komisja wzmocniła struktury personelu odpowiadającego w jej centrali za opiekę zdrowotną, zatrudniając dodatkowych ekspertów krajowych z państw członkowskich. Pozostają jednak do rozwiązania ważne kwestie, takie jak dostępność specjalistycznej wiedzy z dziedziny zdrowia na poziomie delegatur. W 2009 r. Komisja przeprowadziła ankietę na ten temat, która wykazała, że choć w krajach, w których opieka zdrowotna była głównym sektorem w kontekście wsparcia EFR, delegatury dysponowały w pewnym stopniu specjalistyczną wiedzą w dziedzinie zdrowia, nie dotyczyło to innych krajów, nawet tych, w których Komisja również prowadziła istotne działania w odniesieniu do omawianego sektora. I tak na przykład Komisja nie przydzieliła ekspertów ds. zdrowia do wspomagania nowych programów wsparcia budżetowego w ramach „umowy MCR”, które zainicjowała w 2007 r. (23). Dotychczas Komisja poczyniła jedynie niewielkie postępy w realizacji tego zalecenia, korzystając raczej ze specjalistycznej wiedzy państw członkowskich w tym zakresie, by wesprzeć delegatury, chociaż pogłębiła współpracę ze Światową Organizacją Zdrowia (WHO) na poziomie krajowym. Trwa dyskusja na temat możliwości utworzenia stanowisk regionalnych doradców ds. zdrowia, którzy obsługiwaliby po kilka delegatur. Ograniczone z reguły zasoby Komisji w jej delegaturach stanowią problem, podczas gdy w kontekście inicjatywy MCR stwierdzono konieczność pogłębienia dialogu na temat polityki zdrowotnej, tak aby lepiej zidentyfikować i pokonać przeszkody na drodze do osiągnięcia MCR 4 i MCR 5. |
| --- | --- |

5.61.

Komisja wzmocniła struktury personelu odpowiadającego w jej centrali za opiekę zdrowotną, zatrudniając dodatkowych ekspertów krajowych z państw członkowskich. Pozostają jednak do rozwiązania ważne kwestie, takie jak dostępność specjalistycznej wiedzy z dziedziny zdrowia na poziomie delegatur. W 2009 r. Komisja przeprowadziła ankietę na ten temat, która wykazała, że choć w krajach, w których opieka zdrowotna była głównym sektorem w kontekście wsparcia EFR, delegatury dysponowały w pewnym stopniu specjalistyczną wiedzą w dziedzinie zdrowia, nie dotyczyło to innych krajów, nawet tych, w których Komisja również prowadziła istotne działania w odniesieniu do omawianego sektora. I tak na przykład Komisja nie przydzieliła ekspertów ds. zdrowia do wspomagania nowych programów wsparcia budżetowego w ramach „umowy MCR”, które zainicjowała w 2007 r. (23). Dotychczas Komisja poczyniła jedynie niewielkie postępy w realizacji tego zalecenia, korzystając raczej ze specjalistycznej wiedzy państw członkowskich w tym zakresie, by wesprzeć delegatury, chociaż pogłębiła współpracę ze Światową Organizacją Zdrowia (WHO) na poziomie krajowym. Trwa dyskusja na temat możliwości utworzenia stanowisk regionalnych doradców ds. zdrowia, którzy obsługiwaliby po kilka delegatur. Ograniczone z reguły zasoby Komisji w jej delegaturach stanowią problem, podczas gdy w kontekście inicjatywy MCR stwierdzono konieczność pogłębienia dialogu na temat polityki zdrowotnej, tak aby lepiej zidentyfikować i pokonać przeszkody na drodze do osiągnięcia MCR 4 i MCR 5.

| 5.61. | Obecność wykwalifikowanego personelu na miejscu jest niezbędna w celu kontynuacji regularnego dialogu politycznego, który jest nieodzowny w przypadku tego instrumentu ogólnego wsparcia budżetowego. Jednak obecnie nie wszystkie delegatury mogą być obsadzone personelem posiadającym całość niezbędnej wiedzy specjalistycznej.

  Specjalistyczną wiedzę w dziedzinie zdrowia zapewnia centrala na rzecz delegatur poprzez dział „Edukacja, zdrowie, badania naukowe i kultura”, która udziela wskazówek operacyjnych i opracowuje strategie wdrażania, w tym prowadzi szkolenia, a także poświadcza wiarygodność w zakresie stosowania systemów jakości i narzędzi służących do opracowywania i wdrażania programów w tym sektorze. Opracowuje się sieci tematyczne umożliwiające stałe kontakty między dyrekcjami tematycznymi i geograficznymi w centrali a delegaturami w celu rozpowszechniania posiadanej wiedzy specjalistycznej.


  Jeśli chodzi o regionalne punkty kontaktowe w dziedzinie zdrowia, tak jak w innych sektorach działalności, analizowane są potrzeby, korzyści i wady takiego podejścia. Istotnym wkładem do tej analizy będą wyniki prowadzonej obecnie oceny obciążenia delegatur pracą; w analizie tej uwzględnione zostaną również obecne ramy ograniczeń budżetowych oraz polityka Komisji dotycząca „zerowego wzrostu” zatrudnienia. |
| --- | --- |

5.61.

Specjalistyczną wiedzę w dziedzinie zdrowia zapewnia centrala na rzecz delegatur poprzez dział „Edukacja, zdrowie, badania naukowe i kultura”, która udziela wskazówek operacyjnych i opracowuje strategie wdrażania, w tym prowadzi szkolenia, a także poświadcza wiarygodność w zakresie stosowania systemów jakości i narzędzi służących do opracowywania i wdrażania programów w tym sektorze. Opracowuje się sieci tematyczne umożliwiające stałe kontakty między dyrekcjami tematycznymi i geograficznymi w centrali a delegaturami w celu rozpowszechniania posiadanej wiedzy specjalistycznej.

Jeśli chodzi o regionalne punkty kontaktowe w dziedzinie zdrowia, tak jak w innych sektorach działalności, analizowane są potrzeby, korzyści i wady takiego podejścia. Istotnym wkładem do tej analizy będą wyniki prowadzonej obecnie oceny obciążenia delegatur pracą; w analizie tej uwzględnione zostaną również obecne ramy ograniczeń budżetowych oraz polityka Komisji dotycząca „zerowego wzrostu” zatrudnienia.

Zalecenia dotyczące zarządzania instrumentami i ich skuteczności

| 5.62. | Komisja w prowadzi dwa programy sektorowego wsparcia budżetowego, finansowane ze środków EFR w Afryce Subsaharyjskiej, choć rozważana jest możliwość wdrożenia części przewidzianego w inicjatywie MCR finansowania sektora ochrony zdrowia poprzez sektorowe wsparcie budżetowe. Komisja jest w trakcie przeglądu swojego podejścia do ogólnego wsparcia budżetowego, w tym roli tego instrumentu w sektorze ochrony zdrowia; przegląd ten był poprzedzony publikacją zielonej księgi na ten temat (24). |
| --- | --- |

5.62.

Komisja w prowadzi dwa programy sektorowego wsparcia budżetowego, finansowane ze środków EFR w Afryce Subsaharyjskiej, choć rozważana jest możliwość wdrożenia części przewidzianego w inicjatywie MCR finansowania sektora ochrony zdrowia poprzez sektorowe wsparcie budżetowe. Komisja jest w trakcie przeglądu swojego podejścia do ogólnego wsparcia budżetowego, w tym roli tego instrumentu w sektorze ochrony zdrowia; przegląd ten był poprzedzony publikacją zielonej księgi na ten temat (24).

| 5.62. | Komisja musi szanować odpowiedzialność państw beneficjentów za wybór „głównych sektorów” w swoich programach (w ramach siódmego EFR w przypadku państw Afryki Subsaharyjskiej takim głównym sektorem jest ochrona zdrowia). Ponadto w przypadku wsparcia budżetowego występują jasne kryteria kwalifikowalności. Wsparcie budżetowe dla sektora ochrony zdrowia jest zatem obecnie wykorzystywane w możliwie największej liczbie państw. Ponadto w ramach inicjatywy milenijnych celów rozwoju otrzymano trzy wnioski dotyczące wsparcia budżetowego dla sektora ochrony zdrowia (z państw, w których ochrona zdrowia nie jest jednym z głównych sektorów). |
| --- | --- |

5.62.

| 5.63. | W 2009 r. Komisja wydała wytyczne dla delegatur dotyczące współpracy ze Światowym Funduszem. Wytyczne te miały na celu podniesienie skuteczności wsparcia, jakie Komisja udziela Światowemu Funduszowi, poprzez większy udział delegatur w mechanizmach Światowego Funduszu oraz usprawnienia w sprawozdawczości delegatur dla centrali Komisji. |
| --- | --- |

5.63.

W 2009 r. Komisja wydała wytyczne dla delegatur dotyczące współpracy ze Światowym Funduszem. Wytyczne te miały na celu podniesienie skuteczności wsparcia, jakie Komisja udziela Światowemu Funduszowi, poprzez większy udział delegatur w mechanizmach Światowego Funduszu oraz usprawnienia w sprawozdawczości delegatur dla centrali Komisji.

| 5.64. | Istotna część nowych działań w sektorze ochrony zdrowia jest w dalszym ciągu realizowana poprzez projekty. Jednakże Komisja nie opracowała jeszcze wytycznych, jak optymalnie wykorzystywać projekty do wspierania innych instrumentów pomocy. Komisja wydała kilka praktycznych wskazówek dotyczących zagadnień związanych z sektorem ochrony zdrowia (zob. na przykład pkt 5.63), lecz nie opracowała jeszcze kompleksowego zestawu wytycznych dotyczących pomocy na rzecz rozwoju tego sektora. |
| --- | --- |

5.64.

Istotna część nowych działań w sektorze ochrony zdrowia jest w dalszym ciągu realizowana poprzez projekty. Jednakże Komisja nie opracowała jeszcze wytycznych, jak optymalnie wykorzystywać projekty do wspierania innych instrumentów pomocy. Komisja wydała kilka praktycznych wskazówek dotyczących zagadnień związanych z sektorem ochrony zdrowia (zob. na przykład pkt 5.63), lecz nie opracowała jeszcze kompleksowego zestawu wytycznych dotyczących pomocy na rzecz rozwoju tego sektora.

| 5.64. | Agencja EuropeAid opracowuje obecnie zbiór wytycznych dotyczących zarządzania cyklem programów i projektów, które skupiają się na lepszej analizie kontekstowej. W tej kwestii Komisja i państwa członkowskie postanowiły również opracować ujednolicony i kompleksowy zbiór wytycznych dotyczących pomocy rozwojowej dla unijnego sektora ochrony zdrowia, w ramach działań podjętych w następstwie konkluzji Rady z maja 2010 r. w sprawie zdrowia na świecie. |
| --- | --- |

5.64.

| 5.65. | Ważnym narzędziem stworzonym przez społeczność międzynarodową, w tym Komisję, jest metodyka wspólnej oceny strategii narodowych (JANS). Ma ona na celu utworzenie wspólnych podstaw oceny strategii dotyczących zdrowia po to, aby umożliwić szersze stosowanie ogólnosektorowego podejścia oraz dostosować wsparcie udzielane przez darczyńców do specyfiki krajowych systemów. |
| --- | --- |

5.65.

Ważnym narzędziem stworzonym przez społeczność międzynarodową, w tym Komisję, jest metodyka wspólnej oceny strategii narodowych (JANS). Ma ona na celu utworzenie wspólnych podstaw oceny strategii dotyczących zdrowia po to, aby umożliwić szersze stosowanie ogólnosektorowego podejścia oraz dostosować wsparcie udzielane przez darczyńców do specyfiki krajowych systemów.

Wnioski

| 5.66. | Komisja poczyniła widoczny postęp w realizacji zaleceń Trybunału. Udostępnia nowe znaczne zasoby, by osiągnąć MCR w dziedzinie zdrowia, poprzez zapoczątkowaną przez siebie inicjatywę MCR w kontekście średniookresowego przeglądu 10. EFR. Odgrywa główną rolę w ustanawianiu nowej polityki „Rola UE w kontekście zdrowia na świecie”, w której podkreśla się znaczenie wsparcia systemów ochrony zdrowia. Komisja w dalszym ciągu przekazuje istotne środki finansowe Światowemu Funduszowi, ale też promuje jego starania, by systemom ochrony zdrowia poświęcić więcej uwagi. Komisja podjęła też pewne kroki, by podnieść skuteczność wsparcia, jakiego udziela Światowemu Funduszowi. |
| --- | --- |

5.66.

Komisja poczyniła widoczny postęp w realizacji zaleceń Trybunału. Udostępnia nowe znaczne zasoby, by osiągnąć MCR w dziedzinie zdrowia, poprzez zapoczątkowaną przez siebie inicjatywę MCR w kontekście średniookresowego przeglądu 10. EFR. Odgrywa główną rolę w ustanawianiu nowej polityki „Rola UE w kontekście zdrowia na świecie”, w której podkreśla się znaczenie wsparcia systemów ochrony zdrowia. Komisja w dalszym ciągu przekazuje istotne środki finansowe Światowemu Funduszowi, ale też promuje jego starania, by systemom ochrony zdrowia poświęcić więcej uwagi. Komisja podjęła też pewne kroki, by podnieść skuteczność wsparcia, jakiego udziela Światowemu Funduszowi.

| 5.66. | Komisja z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż Trybunał dostrzegł znaczące postępy we wdrażaniu inicjatyw dotyczących ochrony zdrowia w ramach realizacji milenijnych celów rozwoju. |
| --- | --- |

5.66.

| 5.67. | Niemniej jednak istnieje szereg kluczowych obszarów, które nadal wymagają więcej uwagi. Komisja musi sprawić, by nowa polityka UE w zakresie zdrowia na świecie funkcjonowała w praktyce, ustanawiając program działań, który można wykorzystać przy programowaniu przyszłego finansowania ze środków EFR. Komisja nie dysponuje jeszcze dostateczną wiedzą specjalistyczną na poziomie delegatur, by sprostać potrzebie większego nacisku na realizację MCR w dziedzinie ochrony zdrowia i pogłębionego dialogu na ten temat, tymczasem rok 2015 zbliża się, a realizacja tych MCR w Afryce Subsaharyjskiej jest nadal opóźniona. Komisja w dalszym ciągu powina promować wykorzystywanie sektorowego wsparcia budżetowego w sektorze ochrony zdrowia, jednocześnie dokładniej definiując rolę programów ogólnego wsparcia budżetowego w pomocy dla tego sektora. Podobnie należy sfinalizować prace nad wytycznymi dotyczącymi wyboru i spójności różnych instrumentów pomocowych przeznaczonych dla sektora ochrony zdrowia. |
| --- | --- |

5.67.

Niemniej jednak istnieje szereg kluczowych obszarów, które nadal wymagają więcej uwagi. Komisja musi sprawić, by nowa polityka UE w zakresie zdrowia na świecie funkcjonowała w praktyce, ustanawiając program działań, który można wykorzystać przy programowaniu przyszłego finansowania ze środków EFR. Komisja nie dysponuje jeszcze dostateczną wiedzą specjalistyczną na poziomie delegatur, by sprostać potrzebie większego nacisku na realizację MCR w dziedzinie ochrony zdrowia i pogłębionego dialogu na ten temat, tymczasem rok 2015 zbliża się, a realizacja tych MCR w Afryce Subsaharyjskiej jest nadal opóźniona. Komisja w dalszym ciągu powina promować wykorzystywanie sektorowego wsparcia budżetowego w sektorze ochrony zdrowia, jednocześnie dokładniej definiując rolę programów ogólnego wsparcia budżetowego w pomocy dla tego sektora. Podobnie należy sfinalizować prace nad wytycznymi dotyczącymi wyboru i spójności różnych instrumentów pomocowych przeznaczonych dla sektora ochrony zdrowia.

| 5.67. | Komisja ma obowiązek przestrzegać zarówno kryteriów kwalifikowalności dotyczących wsparcia budżetowego, jak i uzgodnionych programów dla głównych sektorów (w tym zasady skuteczności pomocy oraz zasady podziału pracy między donatorów).

  Komisja:







  — | ustanowiła plan działania na 2011 r. w celu realizacji polityki UE w zakresie zdrowia na świecie, |
| --- | --- | --- |

5.67.

Komisja:

—

ustanowiła plan działania na 2011 r. w celu realizacji polityki UE w zakresie zdrowia na świecie,

| — | przyjęła średnioterminowe zobowiązanie do stworzenia wykazu specjalistycznej wiedzy w zakresie zarządzania zasobami ludzkimi w delegaturach, |
| --- | --- |

—

przyjęła średnioterminowe zobowiązanie do stworzenia wykazu specjalistycznej wiedzy w zakresie zarządzania zasobami ludzkimi w delegaturach,

| — | zaangażowała się w gruntowny przegląd wytycznych dotyczących wsparcia budżetowego, |
| --- | --- |

—

zaangażowała się w gruntowny przegląd wytycznych dotyczących wsparcia budżetowego,

| — | rozpoczęła prace nad opracowaniem dla EuropeAid nowych wytycznych dotyczących zarządzania cyklem programów i projektów, które będą między innymi skupiać się na wytycznych dla personelu operacyjnego na temat optymalnego wyboru mechanizmów pomocy, |
| --- | --- |

—

rozpoczęła prace nad opracowaniem dla EuropeAid nowych wytycznych dotyczących zarządzania cyklem programów i projektów, które będą między innymi skupiać się na wytycznych dla personelu operacyjnego na temat optymalnego wyboru mechanizmów pomocy,

| — | wraz z państwami członkowskimi postanowiła opracować ujednolicony i kompleksowy zbiór wytycznych dotyczących pomocy rozwojowej dla unijnego sektora ochrony zdrowia, w ramach działań podjętych w następstwie konkluzji Rady z maja 2010 r. w sprawie zdrowia na świecie. |
| --- | --- |

—

wraz z państwami członkowskimi postanowiła opracować ujednolicony i kompleksowy zbiór wytycznych dotyczących pomocy rozwojowej dla unijnego sektora ochrony zdrowia, w ramach działań podjętych w następstwie konkluzji Rady z maja 2010 r. w sprawie zdrowia na świecie.

---

(1)  Pomoc udzielana za pośrednictwem Europejskich Funduszy Rozwoju jest przedmiotem osobnego sprawozdania, gdyż nie jest finansowana z budżetu ogólnego.

(2)  W dniu 1 stycznia 2011 r. doszło do połączenia EuropeAid oraz Dyrekcji Generalnej ds. Rozwoju (DG DEV), w wyniku czego powstała Dyrekcja Generalna ds. Rozwoju i Współpracy – EuropeAid (DG DEVCO).

(3)  W dniu 1 stycznia 2011 r. DG RELEX zakończyła działalność i została w dużej mierze włączona do Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ). Ponadto powołano nową służbę, której zadaniem jest zarządzanie instrumentami polityki zagranicznej.

(4)  Phare był głównym instrumentem finansowym strategii przedakcesyjnej dla krajów Europy Środkowej i Wschodniej. Cards jest programem Pomocy Wspólnotowej na rzecz Odbudowy, Rozwoju i Stabilizacji Bałkanów.

(5)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1257/96 (Dz.U. L 163 z 2.7.1996, s. 1).

(6)  Ma ona na celu wsparcie starań państw członkowskich, państw EFTA, krajów kandydujących i państw trzecich w zakresie zapobiegania, gotowości i reagowania w związku z katastrofami naturalnymi lub spowodowanymi przez człowieka, działaniami terrorystycznymi oraz wypadkami technicznymi, radiologicznymi lub związanymi ze środowiskiem.

(7)  Procedury rozliczania obejmują monitorowanie podjętych działań naprawczych oraz kontrole ex post.

(8)  Trybunał wylicza szacunkowy poziom błędu na podstawie statystycznie dobranej reprezentatywnej próby. Podana wartość jest najlepszym szacunkiem (znanym jako najbardziej prawdopodobny poziom błędu). Trybunał uzyskał pewność na poziomie 95 %, że poziom błędu w kontrolowanej populacji wynosi pomiędzy 0,1 % a 3,3 % (odpowiednio najniższy i najwyższy poziom błędu).

(9)  Jedna z procedur udzielania zamówień, w której wykryto błędy, została przeprowadzona przez byłą Europejską Agencję Odbudowy.

(10)  Roczne strategie poświadczania wiarygodności określone i opracowane przez każdego subdelegowanego urzędnika zatwierdzającego (dyrektorzy w centrali oraz kierownicy delegatur) oraz polityka w zakresie kontroli ex post w przypadku umów zarządzanych centralnie.

(11)  Wytyczne dotyczące akredytacji prowadzącej do przekazania uprawnień w zakresie zarządzania w ramach zarządzania zdecentralizowanego; listy kontrolne w odniesieniu do poświadczeń prawidłowości płatności oraz końcowe deklaracje i polityka rozliczania rachunków.

(12)  Jedna z procedur udzielania zamówień, w których wykryto błędy, została przeprowadzona przez byłą Europejską Agencję Odbudowy.

(13)  W 17 z 35 (49 %) skontrolowanych transakcji wystąpiły błędy kodowania w CRIS. Najczęstsze błędy to niekompletne lub niepoprawne kodowanie dat realizacji lub nieprawidłowa klasyfikacja rodzajów płatności.

(14)  Zob. pkt 5.13–5.16.

(15)  Rada Unii Europejskiej: projekt konkluzji Rady 6932/09 z dnia 26 lutego 2009 r.

(16)  Parlament Europejski: rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji dotyczących udzielenia absolutorium za wykonanie budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2007 r., sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze (P6_TA(2009) 0289).

(17)  Komisja Europejska: dokument roboczy służb Komisji dołączony do sprawozdania Komisji dla Parlamentu Europejskiego w sprawie działań następczych podjętych w związku z decyzją o udzieleniu absolutorium za rok budżetowy 2007 (SEC(2009) 1427 wersja ostateczna z 16.10.2009).

(18)  Zob. sprawozdanie specjalne nr 11/2010 na temat zarządzania przez Komisję ogólnym wsparciem budżetowym w krajach AKP, Ameryki Łacińskiej i Azji.

(19)  Konkluzje Rady z dnia 23 kwietnia 2009 r. na temat sprawozdania specjalnego nr 10/2008 w sprawie pomocy WE na rzecz rozwoju usług zdrowotnych w Afryce Subsaharyjskiej wraz z odpowiedziami Komisji.

(20)  Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 12 marca 2009 r. w sprawie podejścia do pomocy WE na rzecz rozwoju sektora usług zdrowotnych w Afryce Subsaharyjskiej. (P6_TA-PROV(2009) 138).

(21)  MCR 1c): zmniejszenie o połowę liczby osób cierpiących głód oraz MCR 7c): zmniejszenie o połowę odsetka ludzi bez trwałego dostępu do czystej wody pitnej oraz podstawowej infrastruktury sanitarnej.

(22)  COM(2010) 128 wersja ostateczna, Bruksela, dnia 31 marca 2010 r.

(23)  Komisja przydzieliła blisko 1 500 mln euro na umowy MCR w ośmiu krajach. Programy te zapewniają ogólne wsparcie budżetowe przez wydłużony okres sześciu lat i mają na celu skoncentrowanie się na MCR.

(24)  Zielona księga: „Przyszłość wsparcia budżetowego UE na rzecz państw trzecich” (COM(2010) 586 wersja ostateczna), Bruksela, dnia 19 października 2010 r.

(25)  Wyniki kontroli wydatków administracyjnych przedstawiono w rozdziale 7.

ZAŁĄCZNIK 5.1

WYNIKI BADANIA TRANSAKCJI W ZAKRESIE POMOCY ZEWNĘTRZNEJ, ROZWOJU I ROZSZERZENIA

| | 2010 | 2009 | 2008 | 2007 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| EuropeAid | RELEX | ELARG | ECHO | DEV | Ogółem |
| LICZEBNOŚĆ I STRUKTURA PRÓBY |
| Łączna liczba transakcji (z czego): | 92 | 14 | 35 | 22 | 2 | 165 | 180 | 180 | 145 |
| Zaliczki | 43 | 12 | 8 | 12 | 0 | 75 | 83 | 71 | 46 |
| Płatności okresowe/końcowe | 49 | 2 | 27 | 10 | 2 | 90 | 97 | 109 | 99 |
| WYNIKI BADANIA
   (1)
   (2) |
| Odsetek badanych transakcji, w których: |
| Nie wystąpiły błędy | 79 % | (73) | 100 % | (14) | 74 % | (26) | 64 % | (14) | 0 % | — | 77 % | (127) | 87 % | 73 % | 74 % |
| Wystąpił co najmniej jeden błąd | 21 % | (19) | 0 % | — | 26 % | (9) | 36 % | (8) | 100 % | (2) | 23 % | (38) | 13 % | 27 % | 26 % |
| Analiza transakcji, w których wystąpiły błędy |
| Analiza według rodzaju wydatków |
| Zaliczki | 16 % | (3) | 0 % | — | 11 % | (1) | 0 % | — | 0 % | — | 11 % | (4) | 17 % | 19 % | 19 % |
| Płatności okresowe/końcowe | 84 % | (16) | 0 % | — | 89 % | (8) | 100 % | (8) | 100 % | (2) | 89 % | (34) | 83 % | 81 % | 81 % |
| Analiza według rodzaju błędu |
| Błędy niekwantyfikowalne: | 53 % | (10) | 0 % | — | 78 % | (7) | 38 % | (3) | 0 % | — | 53 % | (20) | 74 % | 60 % | 73 % |
| Błędy kwantyfikowalne: | 47 % | (9) | 0 % | — | 22 % | (2) | 62 % | (5) | 100 % | (2) | 47 % | (18) | 26 % | 40 % | 27 % |
| Błędy kwalifikowalności | 67 % | (6) | 0 % | — | 100 % | (2) | 100 % | (5) | 0 % | — | 72 % | (13) | 100 % | 79 % | 100 % |
| Błędy wystąpienia | 22 % | (2) | 0 % | — | 0 % | — | 0 % | — | 50 % | (1) | 17 % | (3) | (0) | 21 % | (0) |
| Błędy dokładności | 11 % | (1) | 0 % | — | 0 % | — | 0 % | — | 50 % | (1) | 11 % | (2) | (0) | (0) | (0) |
| SZACOWANY WPŁYW BŁĘDÓW KWANTYFIKOWALNYCH |
| Najbardziej prawdopodobny poziom błędu | 1,7 % | | | |
| Najniższy poziom błędu | 0,1 % | | | |
| Najwyższy poziom błędu | 3,3 % | | | |

2010

2009

2008

2007

EuropeAid

RELEX

ELARG

ECHO

DEV

Ogółem

LICZEBNOŚĆ I STRUKTURA PRÓBY

Łączna liczba transakcji (z czego):

92

14

35

22

2

165

180

180

145

Zaliczki

43

12

8

12

0

75

83

71

46

Płatności okresowe/końcowe

49

2

27

10

2

90

97

109

99

WYNIKI BADANIA
   (1)
   (2)

Odsetek badanych transakcji, w których:

Nie wystąpiły błędy

79 %

(73)

100 %

(14)

74 %

(26)

64 %

(14)

0 %

—

77 %

(127)

87 %

73 %

74 %

Wystąpił co najmniej jeden błąd

21 %

(19)

0 %

—

26 %

(9)

36 %

(8)

100 %

(2)

23 %

(38)

13 %

27 %

26 %

Analiza transakcji, w których wystąpiły błędy

Analiza według rodzaju wydatków

Zaliczki

16 %

(3)

0 %

—

11 %

(1)

0 %

—

0 %

—

11 %

(4)

17 %

19 %

19 %

Płatności okresowe/końcowe

84 %

(16)

0 %

—

89 %

(8)

100 %

(8)

100 %

(2)

89 %

(34)

83 %

81 %

81 %

Analiza według rodzaju błędu

Błędy niekwantyfikowalne:

53 %

(10)

0 %

—

78 %

(7)

38 %

(3)

0 %

—

53 %

(20)

74 %

60 %

73 %

Błędy kwantyfikowalne:

47 %

(9)

0 %

—

22 %

(2)

62 %

(5)

100 %

(2)

47 %

(18)

26 %

40 %

27 %

Błędy kwalifikowalności

67 %

(6)

0 %

—

100 %

(2)

100 %

(5)

0 %

—

72 %

(13)

100 %

79 %

100 %

Błędy wystąpienia

22 %

(2)

0 %

—

0 %

—

0 %

—

50 %

(1)

17 %

(3)

(0)

21 %

(0)

Błędy dokładności

11 %

(1)

0 %

—

0 %

—

0 %

—

50 %

(1)

11 %

(2)

(0)

(0)

(0)

SZACOWANY WPŁYW BŁĘDÓW KWANTYFIKOWALNYCH

Najbardziej prawdopodobny poziom błędu

1,7 %

Najniższy poziom błędu

0,1 %

Najwyższy poziom błędu

3,3 %

---

(1)  Aby poprawić wgląd w obszary o różnych profilach ryzyka w obrębie tej grupy polityki, próbę podzielono na segmenty.

(2)  W nawiasach podano faktyczną liczbę transakcji.

ZAŁĄCZNIK 5.2

WYNIKI BADANIA SYSTEMÓW W ZAKRESIE POMOCY ZEWNĘTRZNEJ, ROZWOJU I ROZSZERZENIA

Ocena wybranych systemów nadzoru i kontroli EuropeAid

| | Środowisko kontroli | Kontrole ex ante | Monitorowanie i nadzór | Kontrole zewnętrzne i procedury w zakresie rozliczania | Audyt wewnętrzny | Ogólna ocena |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Systemy centralne | Skuteczne | Częściowo skuteczne | Skuteczne | Skuteczne | Skuteczne | Częściowo skuteczne |
| Delegatura | Skuteczne | Częściowo skuteczne | Częściowo skuteczne | Częściowo skuteczne | nd. |

Środowisko kontroli

Kontrole ex ante

Monitorowanie i nadzór

Kontrole zewnętrzne i procedury w zakresie rozliczania

Audyt wewnętrzny

Ogólna ocena

Systemy centralne

Skuteczne

Częściowo skuteczne

Skuteczne

Skuteczne

Skuteczne

Częściowo skuteczne

Delegatura

Skuteczne

Częściowo skuteczne

Częściowo skuteczne

Częściowo skuteczne

nd.

Ocena wybranych systemów nadzoru i kontroli DG ELARG

| Kontrole ex ante | Monitorowanie i nadzór | Kontrole zewnętrzne i procedury w zakresie rozliczania | Audyt wewnętrzny | Ogólna ocena |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Częściowo skuteczne | Skuteczne | Skuteczne | Skuteczne | Częściowo skuteczne |

Kontrole ex ante

Monitorowanie i nadzór

Kontrole zewnętrzne i procedury w zakresie rozliczania

Audyt wewnętrzny

Ogólna ocena

Częściowo skuteczne

Skuteczne

Skuteczne

Skuteczne

Częściowo skuteczne

Ogólna ocena systemów nadzoru i kontroli

| Ogólna ocena | 2010 | 2009 | 2008 | 2007 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Częściowo skuteczne | Częściowo skuteczne | Częściowo skuteczne | Częściowo skuteczne |

Ogólna ocena

2010

2009

2008

2007

Częściowo skuteczne

Częściowo skuteczne

Częściowo skuteczne

Częściowo skuteczne

ZAŁĄCZNIK 5.3

WYNIKI PRZEGLĄDU OŚWIADCZEŃ KIEROWNICTWA KOMISJI W ZAKRESIE POMOCY ZEWNĘTRZNEJ, ROZWOJU I ROZSZERZENIA

| Główne DG | Charakter oświadczenia dyrektora generalnego (1) | Zgłoszone zastrzeżenia | Uwagi Trybunału | Ogólna ocena wiarygodności |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2010 | 2009 |
| ELARG | bez zastrzeżeń | nd. | Obliczanie poziomu błędu resztowego ogranicza się wyłącznie do trybu zarządzania zdecentralizowanego, który odpowiada tylko za 30 % płatności zrealizowanych w 2010 r. przez DG ELARG. Kontrola Trybunału wykazała, że niektóre kwestie nadal wymagają podjęcia działań. | B | A |
| EuropeAid | bez zastrzeżeń | nd. | EuropeAid stworzyło kompleksową strategię kontroli i wprowadziło kolejne znaczne usprawnienia do struktury i funkcjonowania swoich systemów nadzoru i kontroli. Jednakże w wyniku kontroli Trybunał stwierdził, że w zakresie niektórych mechanizmów kontrolnych utrzymują się uchybienia oraz że w płatnościach występował istotny poziom błędu. | B | B |
| A: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |

Główne DG

Charakter oświadczenia dyrektora generalnego (1)

Zgłoszone zastrzeżenia

Uwagi Trybunału

Ogólna ocena wiarygodności

2010

2009

ELARG

bez zastrzeżeń

nd.

Obliczanie poziomu błędu resztowego ogranicza się wyłącznie do trybu zarządzania zdecentralizowanego, który odpowiada tylko za 30 % płatności zrealizowanych w 2010 r. przez DG ELARG. Kontrola Trybunału wykazała, że niektóre kwestie nadal wymagają podjęcia działań.

B

A

EuropeAid

bez zastrzeżeń

nd.

EuropeAid stworzyło kompleksową strategię kontroli i wprowadziło kolejne znaczne usprawnienia do struktury i funkcjonowania swoich systemów nadzoru i kontroli. Jednakże w wyniku kontroli Trybunał stwierdził, że w zakresie niektórych mechanizmów kontrolnych utrzymują się uchybienia oraz że w płatnościach występował istotny poziom błędu.

B

B

A:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

| B: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają częściowo rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |
| --- | --- |

B:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają częściowo rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

| C: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności nie zawierają rzetelnej oceny zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |
| --- | --- |

C:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności nie zawierają rzetelnej oceny zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

---

(1)  W swoim oświadczeniu dyrektor generalny stwierdza, że uzyskał wystarczającą pewność, że istniejące procedury kontrolne dają dostateczną gwarancję prawidłowości transakcji.

| A: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |
| --- | --- |

A:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

| B: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają częściowo rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |
| --- | --- |

B:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają częściowo rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

| C: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności nie zawierają rzetelnej oceny zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |
| --- | --- |

C:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności nie zawierają rzetelnej oceny zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

ZAŁĄCZNIK 5.4

DZIAŁANIA PODJĘTE W ZWIĄZKU Z POPRZEDNIMI ZALECENIAMI W ZAKRESIE POMOCY ZEWNĘTRZNEJ, ROZWOJU I ROZSZERZENIA

| Rok | Zalecenie Trybunału | Osiągnięty postęp | Odpowiedź Komisji | Analiza Trybunału |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2009 | DG RELEX powinna udoskonalić swoją metodykę kontroli ex post i niezwłocznie zająć się realizacją zaleceń wydanych w tym zakresie przez audytora wewnętrznego. | W następstwie planu działania DG RELEX udoskonaliła swoją metodykę dotyczącą kontroli ex post. Jednakże część przewidzianych działań zaradczych może zostać zrealizowana dopiero w 2011 r. pod kierownictwem nowej jednostki ds. instrumentów polityki zagranicznej. | | |
| DG RELEX powinna poświęcić odpowiednie zasoby na analizę i zamknięcie starych projektów w ramach mechanizmu szybkiego reagowania i wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (WPZiB), których termin realizacji już upłynął. | Zamknięto znaczną część starych projektów w ramach mechanizmu szybkiego reagowania. W przypadku WPZiB pomimo wysiłków skierowanych na rozwiązanie wskazanego problemu (25 spośród 133 projektów, które pozostawały otwarte na początku 2010 r., zostało zamkniętych), nadal występują w tym zakresie znaczne zaległości. | Ścisłe monitorowanie zamknięcia starych projektów jest częścią planu działania, który stworzono po kontroli WPZiB przez IAS/IAC. Sytuacja wszystkich starych i zakończonych umów podlega regularnym przeglądom oraz podejmowane są odpowiednie działania w celu zamknięcia zakończonych projektów. Liczba projektów w ramach WPZiB zwiększa się stale wraz ze znaczącym wzrostem budżetu na WPZiB w ostatnich latach (np. w 2010 r. było 51 nowych umów), co może stwarzać fałszywe wrażenie, że sytuacja nie ulega poprawie. | Trybunał przyjmuje do wiadomości odpowiedź Komisji. |
| DG ELARG powinna dostarczać bardziej szczegółowe wytyczne dotyczące procedury „przekazywania uprawnień w zakresie zarządzania”, co pozwoliłoby na klarowniejsze określenie zadań poszczególnych podmiotów w Komisji uczestniczących w tym procesie. | DG ELARG opracowała do końca 2010 r. nowe wytyczne. Jednakże zaczną one obowiązywać dopiero w 2011 r. Zdaniem Trybunału nie są one w dostatecznym stopniu szczegółowe. | Inicjatywy podjęte po zaleceniach z lipca obejmowały bardzo intensywną koordynację i wzajemne konsultacje, których wynikiem był zbiór instrukcji opublikowanych bezzwłocznie w celu dotrzymania terminu upływającego w 2010 r. | Trybunał przyjmuje do wiadomości odpowiedź Komisji. |
| DG ELARG powinna dokonać przeglądu swoich list kontrolnych stosowanych podczas kontroli wewnętrznej w celu dokumentowania wszystkich przeprowadzanych kontroli. | W centrali DG ELARG opracowano nowe listy kontrolne do celów kontroli wewnętrznej, jednakże trzeba jeszcze zapewnić ich pełne stosowanie w państwach objętych procesem rozszerzenia. | Podjęto niezbędne starania w celu zapewnienia stosowania ich w pełnym zakresie w delegaturach. |
| DG ELARG powinna podjąć działania w celu poprawy jakości danych wprowadzanych do jej systemów informacji zarządczej (np. regularne analizy i weryfikacje jakości danych). | W trakcie dokonywanego przez Trybunał przeglądu systemów i transakcji nie odnotowano istotnej poprawy w jakości danych. DG ELARG powinna opracować plan działania, by właściwie wypełnić to zalecenie. | Pracownicy w centrali i delegaturach są motywowani do zapewniania prawidłowego wprowadzania danych, jednak zasadniczo odnotowane problemy wykraczają poza zakres systemów informatycznych należących do DG ELARG, a więc rozwiązań należy poszukiwać na szczeblu całej Komisji. | Trybunał przyjmuje do wiadomości odpowiedź Komisji. |
| DG ELARG powinna opracować i wprowadzić mechanizmy pozwalające ułatwić analizę i monitorowanie wyników przeprowadzonych wizyt kontrolnych. | DG ELARG nie przystąpiła jeszcze do realizacji tego zalecenia. W 2010 r. uchybienie to zostało potwierdzone we wszystkich skontrolowanych delegaturach UE w państwach objętych procesem rozszerzenia. | Zalecenie to zaczęto wdrażać w 2010 r., lecz ze względu na jego szczególny charakter wyniki nie są dostrzegalne już na początkowym etapie. | Trybunał przyjmuje do wiadomości odpowiedź Komisji. |
| 2009 | DG ELARG powinna nadal przeznaczać odpowiednie zasoby na analizę zaległych deklaracji końcowych złożonych w ramach PHARE oraz środków przejściowych w nowych państwach członkowskich. | Trybunał z zadowoleniem przyjął starania DG ELARG, lecz jedynie częściowo nadrobiono zaległości związane z deklaracjami końcowymi. | Ze względu na priorytetowe potraktowanie oceny deklaracji końcowych 12 nowych państw członkowskich, w 2010 r. w dalszym stopniu znacznie ograniczono zaległości, co z nawiązką skompensowało nieznaczne spowolnienie odnotowane w 2009 r. | Trybunał przyjmuje do wiadomości odpowiedź Komisji. |
| DG ECHO powinna poprawić sposób dokumentowania oceny wniosków dotyczących działań pomocy humanitarnej (np. wprowadzić ujednolicone sprawozdanie z oceny). | DG ECHO przystąpiła do opracowywania ujednoliconej procedury, służącej do uzasadniania oceny wniosków. Przewiduje się jednak, że procedura ta zostanie zastosowana w praktyce dopiero w 2011 r., a ujednolicone sprawozdanie z oceny jest jedną z rozważanych opcji. | Na początku lutego 2011 r. powołano grupę roboczą do oceny wniosków dotyczących pomocy humanitarnej. Jej celem jest między innymi ujednolicenie i dopracowanie dokumentacji procesu oceny polegające na zapewnieniu lepszego przeglądu całego procesu poprzez tzw. „dashbord”, czyli wykaz ważnych informacji dotyczących zarządzania, oraz ustanowienie wspólnych kryteriów oceny. Działania te zostaną zrealizowane w 2011 r. | Trybunał przyjmuje do wiadomości odpowiedź Komisji. |
| DG ECHO powinna opracować i wprowadzić mechanizm gromadzenia i analizy danych dotyczących korzystania przez jej partnerów z pomocy „centrów ds. zamówień w ramach pomocy humanitarnej”. | DG ECHO uznała zalecenie Trybunału za przydatne, lecz nie potraktowała go priorytetowo. Centra ds. zamówień w ramach pomocy humanitarnej zostały poinformowane o konieczności dostarczenia szczegółowych informacji na temat zakresu, w jakim partnerzy DG ECHO korzystają z ich usług. W przyszłych latach zostanie opracowana nowa procedura. | |

Rok

Zalecenie Trybunału

Osiągnięty postęp

Odpowiedź Komisji

Analiza Trybunału

2009

DG RELEX powinna udoskonalić swoją metodykę kontroli ex post i niezwłocznie zająć się realizacją zaleceń wydanych w tym zakresie przez audytora wewnętrznego.

W następstwie planu działania DG RELEX udoskonaliła swoją metodykę dotyczącą kontroli ex post. Jednakże część przewidzianych działań zaradczych może zostać zrealizowana dopiero w 2011 r. pod kierownictwem nowej jednostki ds. instrumentów polityki zagranicznej.

DG RELEX powinna poświęcić odpowiednie zasoby na analizę i zamknięcie starych projektów w ramach mechanizmu szybkiego reagowania i wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (WPZiB), których termin realizacji już upłynął.

Zamknięto znaczną część starych projektów w ramach mechanizmu szybkiego reagowania. W przypadku WPZiB pomimo wysiłków skierowanych na rozwiązanie wskazanego problemu (25 spośród 133 projektów, które pozostawały otwarte na początku 2010 r., zostało zamkniętych), nadal występują w tym zakresie znaczne zaległości.

Ścisłe monitorowanie zamknięcia starych projektów jest częścią planu działania, który stworzono po kontroli WPZiB przez IAS/IAC. Sytuacja wszystkich starych i zakończonych umów podlega regularnym przeglądom oraz podejmowane są odpowiednie działania w celu zamknięcia zakończonych projektów. Liczba projektów w ramach WPZiB zwiększa się stale wraz ze znaczącym wzrostem budżetu na WPZiB w ostatnich latach (np. w 2010 r. było 51 nowych umów), co może stwarzać fałszywe wrażenie, że sytuacja nie ulega poprawie.

Trybunał przyjmuje do wiadomości odpowiedź Komisji.

DG ELARG powinna dostarczać bardziej szczegółowe wytyczne dotyczące procedury „przekazywania uprawnień w zakresie zarządzania”, co pozwoliłoby na klarowniejsze określenie zadań poszczególnych podmiotów w Komisji uczestniczących w tym procesie.

DG ELARG opracowała do końca 2010 r. nowe wytyczne. Jednakże zaczną one obowiązywać dopiero w 2011 r. Zdaniem Trybunału nie są one w dostatecznym stopniu szczegółowe.

Inicjatywy podjęte po zaleceniach z lipca obejmowały bardzo intensywną koordynację i wzajemne konsultacje, których wynikiem był zbiór instrukcji opublikowanych bezzwłocznie w celu dotrzymania terminu upływającego w 2010 r.

Trybunał przyjmuje do wiadomości odpowiedź Komisji.

DG ELARG powinna dokonać przeglądu swoich list kontrolnych stosowanych podczas kontroli wewnętrznej w celu dokumentowania wszystkich przeprowadzanych kontroli.

W centrali DG ELARG opracowano nowe listy kontrolne do celów kontroli wewnętrznej, jednakże trzeba jeszcze zapewnić ich pełne stosowanie w państwach objętych procesem rozszerzenia.

Podjęto niezbędne starania w celu zapewnienia stosowania ich w pełnym zakresie w delegaturach.

DG ELARG powinna podjąć działania w celu poprawy jakości danych wprowadzanych do jej systemów informacji zarządczej (np. regularne analizy i weryfikacje jakości danych).

W trakcie dokonywanego przez Trybunał przeglądu systemów i transakcji nie odnotowano istotnej poprawy w jakości danych. DG ELARG powinna opracować plan działania, by właściwie wypełnić to zalecenie.

Pracownicy w centrali i delegaturach są motywowani do zapewniania prawidłowego wprowadzania danych, jednak zasadniczo odnotowane problemy wykraczają poza zakres systemów informatycznych należących do DG ELARG, a więc rozwiązań należy poszukiwać na szczeblu całej Komisji.

Trybunał przyjmuje do wiadomości odpowiedź Komisji.

DG ELARG powinna opracować i wprowadzić mechanizmy pozwalające ułatwić analizę i monitorowanie wyników przeprowadzonych wizyt kontrolnych.

DG ELARG nie przystąpiła jeszcze do realizacji tego zalecenia. W 2010 r. uchybienie to zostało potwierdzone we wszystkich skontrolowanych delegaturach UE w państwach objętych procesem rozszerzenia.

Zalecenie to zaczęto wdrażać w 2010 r., lecz ze względu na jego szczególny charakter wyniki nie są dostrzegalne już na początkowym etapie.

Trybunał przyjmuje do wiadomości odpowiedź Komisji.

2009

DG ELARG powinna nadal przeznaczać odpowiednie zasoby na analizę zaległych deklaracji końcowych złożonych w ramach PHARE oraz środków przejściowych w nowych państwach członkowskich.

Trybunał z zadowoleniem przyjął starania DG ELARG, lecz jedynie częściowo nadrobiono zaległości związane z deklaracjami końcowymi.

Ze względu na priorytetowe potraktowanie oceny deklaracji końcowych 12 nowych państw członkowskich, w 2010 r. w dalszym stopniu znacznie ograniczono zaległości, co z nawiązką skompensowało nieznaczne spowolnienie odnotowane w 2009 r.

Trybunał przyjmuje do wiadomości odpowiedź Komisji.

DG ECHO powinna poprawić sposób dokumentowania oceny wniosków dotyczących działań pomocy humanitarnej (np. wprowadzić ujednolicone sprawozdanie z oceny).

DG ECHO przystąpiła do opracowywania ujednoliconej procedury, służącej do uzasadniania oceny wniosków. Przewiduje się jednak, że procedura ta zostanie zastosowana w praktyce dopiero w 2011 r., a ujednolicone sprawozdanie z oceny jest jedną z rozważanych opcji.

Na początku lutego 2011 r. powołano grupę roboczą do oceny wniosków dotyczących pomocy humanitarnej. Jej celem jest między innymi ujednolicenie i dopracowanie dokumentacji procesu oceny polegające na zapewnieniu lepszego przeglądu całego procesu poprzez tzw. „dashbord”, czyli wykaz ważnych informacji dotyczących zarządzania, oraz ustanowienie wspólnych kryteriów oceny. Działania te zostaną zrealizowane w 2011 r.

Trybunał przyjmuje do wiadomości odpowiedź Komisji.

DG ECHO powinna opracować i wprowadzić mechanizm gromadzenia i analizy danych dotyczących korzystania przez jej partnerów z pomocy „centrów ds. zamówień w ramach pomocy humanitarnej”.

DG ECHO uznała zalecenie Trybunału za przydatne, lecz nie potraktowała go priorytetowo. Centra ds. zamówień w ramach pomocy humanitarnej zostały poinformowane o konieczności dostarczenia szczegółowych informacji na temat zakresu, w jakim partnerzy DG ECHO korzystają z ich usług. W przyszłych latach zostanie opracowana nowa procedura.

---

ROZDZIAŁ 6

Badania naukowe i inne polityki wewnętrzne

SPIS TREŚCI

Wstęp

Szczegółowa charakterystyka grupy polityk

Programy ramowe w dziedzinie badań naukowych

Program „Uczenie się przez całe życie”

Zakres kontroli i podejście kontrolne

Prawidłowość transakcji

Skuteczność systemów

Programy ramowe w dziedzinie badań naukowych

Kontrole ex ante dokumentacji

Certyfikacja zestawień poniesionych wydatków

Certyfikacja ex ante metodyki wyliczania kosztów przez beneficjentów w 7. PR

Przyjęta przez Komisję strategia kontroli ex post

Systemy odzyskiwania środków i systemy korekt finansowych

Inne polityki wewnętrzne

Systemy opracowane na potrzeby programu „Uczenie się przez całe życie” – Erasmus

Wiarygodność oświadczeń kierownictwa Komisji

Wnioski i zalecenia

Wnioski

Zalecenia

Wyniki kontroli funduszu gwarancyjnego dla działań zewnętrznych

| UWAGI TRYBUNAŁU | ODPOWIEDZI KOMISJI |
| --- | --- |
| WSTĘP |
| 6.1. | W niniejszym rozdziale przedstawiono przeprowadzoną przez Trybunał szczegółową ocenę grupy polityk „Badania naukowe i inne polityki wewnętrzne”, obejmującą następujące obszary polityki: 01–„Sprawy gospodarcze i finansowe”, 02–„Przedsiębiorstwa”, 03–„Konkurencja”, 08–„Badania naukowe”, 09–„Społeczeństwo informacyjne i media”, 10–„Bezpośrednie badania naukowe”, 12–„Rynek wewnętrzny”, 15–„Edukacja i kultura”, 16–„Komunikacja”, 18–„Obszar wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości” oraz 20–„Handel”. Następnie omówiono wyniki dokonanej przez Trybunał kontroli powtarzalnej Funduszu Gwarancyjnego dla Działań Zewnętrznych (1). Najważniejsze informacje na temat działań objętych kontrolą i wydatków za 2010 r. przedstawiono w
  tabeli 6.1
  . |

UWAGI TRYBUNAŁU

ODPOWIEDZI KOMISJI

WSTĘP

6.1.

W niniejszym rozdziale przedstawiono przeprowadzoną przez Trybunał szczegółową ocenę grupy polityk „Badania naukowe i inne polityki wewnętrzne”, obejmującą następujące obszary polityki: 01–„Sprawy gospodarcze i finansowe”, 02–„Przedsiębiorstwa”, 03–„Konkurencja”, 08–„Badania naukowe”, 09–„Społeczeństwo informacyjne i media”, 10–„Bezpośrednie badania naukowe”, 12–„Rynek wewnętrzny”, 15–„Edukacja i kultura”, 16–„Komunikacja”, 18–„Obszar wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości” oraz 20–„Handel”. Następnie omówiono wyniki dokonanej przez Trybunał kontroli powtarzalnej Funduszu Gwarancyjnego dla Działań Zewnętrznych (1). Najważniejsze informacje na temat działań objętych kontrolą i wydatków za 2010 r. przedstawiono w
  tabeli 6.1
  .

Tabela 6.1 –   Badania naukowe i inne polityki wewnętrzne – najważniejsze informacje za 2010 r.

| (w mln EUR) |
| --- |
| Tytuł budżetowy | Obszar polityki | Opis | Płatności | Tryb zarządzania |
| 8 | Badania naukowe | Wydatki administracyjne | 308 | Bezpośrednie scentralizowane |
| 7. PR | 2 981 | Bezpośrednie scentralizowane |
| 7. PR Euratom | 318 | Pośrednie scentralizowane |
| Zakończenie wcześniejszych programów ramowych (PR) | 848 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Program naukowo-badawczy Funduszu Badawczego Węgla i Stali | 51 | Bezpośrednie scentralizowane |
| | 4 506 | |
| 9 | Społeczeństwo informacyjne i media | Wydatki administracyjne | 137 | Bezpośrednie scentralizowane |
| 7. PR | 1 226 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Zakończenie wcześniejszych programów ramowych (PR) | 160 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Media | 111 | Bezpośrednie scentralizowane |
| CIP i inne | 152 | Bezpośrednie scentralizowane |
| | 1 786 | |
| 15 | Edukacja i kultura | Wydatki administracyjne | 122 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Uczenie się przez całe życie, w tym wielojęzyczność | 1 223 | Pośrednie scentralizowane |
| Rozwój współpracy kulturalnej w Europie | 47 | Pośrednie scentralizowane |
| Wspieranie i promowanie współpracy w sprawach młodzieży i sportu | 145 | Pośrednie scentralizowane |
| Promowanie obywatelstwa europejskiego | 35 | Pośrednie scentralizowane |
| | 1 572 | |
| 18 | Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości | Wydatki administracyjne | 63 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Solidarność – granice zewnętrzne, polityka wizowa i swobodny przepływ osób | 276 | Dzielone/Bezpośrednie scentralizowane |
| Przepływy migracyjne – wspólna polityka w zakresie migracji i azylu | 156 | Dzielone/Bezpośrednie scentralizowane |
| Prawa podstawowe i obywatelstwo | 51 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Bezpieczeństwo i ochrona swobód | 123 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Wymiar sprawiedliwości w sprawach cywilnych | 54 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Rozpowszechnianie informacji o narkotykach i zapobieganie ich spożyciu | 18 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Strategia i koordynacja polityki | 4 | Bezpośrednie scentralizowane |
| | 745 | |
| 2 | Przedsiębiorstwa | Wydatki administracyjne | 112 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Konkurencyjność, polityka przemysłowa, innowacje i przedsiębiorczość | 75 | Bezpośrednie scentralizowane/pośrednie scentralizowane poprzez EACI |
| Rynek wewnętrzny towarów i polityki sektorowe | 114 | Bezpośrednie scentralizowane |
| 7. PR – Współpraca – przestrzeń kosmiczna i bezpieczeństwo | 357 | Bezpośrednie scentralizowane |
| | 658 | |
| 10 | Bezpośrednie badania naukowe | Personel, koszty bieżące i inwestycje | 345 | Bezpośrednie scentralizowane |
| 7. PR | 44 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Historyczne zobowiązania wynikające z działalności związanej z energią jądrową | 22 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Zakończenie wcześniejszych programów ramowych (PR) i innych działań | 27 | Bezpośrednie scentralizowane |
| | 438 | |
| 1 | Sprawy gospodarcze i finansowe | Wydatki administracyjne | 66 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Unia gospodarcza i walutowa | 12 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Międzynarodowe kwestie gospodarcze i finansowe | 101 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Operacje i instrumenty finansowe | 110 | Bezpośrednie scentralizowane/wspólne zarządzanie z EFI/pośrednie scentralizowane poprzez EFI |
| | 289 | |
| 16 | Komunikacja | Wydatki administracyjne | 114 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Komunikacja i media | 34 | Bezpośrednie scentralizowane |
| „Działanie na poziomie lokalnym” – komunikacja | 35 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Narzędzia analizy i komunikacji | 23 | Bezpośrednie scentralizowane |
| | 206 | |
| 3 | Konkurencja | Wydatki administracyjne | 92 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Kartele, przeciwdziałanie praktykom ograniczającym konkurencję i nadużywaniu pozycji dominującej oraz liberalizacja | 0 | Bezpośrednie scentralizowane |
| | 92 | |
| 20 | Handel | Wydatki administracyjne | 68 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Polityka handlowa | 9 | Bezpośrednie scentralizowane/wspólne zarządzanie z OM |
| | 77 | |
| 12 | Rynek wewnętrzny | Wydatki administracyjne | 60 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Strategia i koordynacja polityki dla Dyrekcji Generalnej ds. Rynku Wewnętrznego | 11 | Bezpośrednie scentralizowane |
| | 71 | |
| Wydatki administracyjne ogółem | 1 487 | |
| Programy ramowe (PR) | 5 643 | |
| Uczenie się przez całe życie, w tym wielojęzyczność | 1 223 | |
| Inne wydatki operacyjne | 2 087 | |
| Wydatki operacyjne ogółem | 8 953 | |
| Z czego: | — | zaliczki
   (28) |

(w mln EUR)

Tytuł budżetowy

Obszar polityki

Opis

Płatności

Tryb zarządzania

8

Badania naukowe

Wydatki administracyjne

308

Bezpośrednie scentralizowane

7. PR

2 981

Bezpośrednie scentralizowane

7. PR Euratom

318

Pośrednie scentralizowane

Zakończenie wcześniejszych programów ramowych (PR)

848

Bezpośrednie scentralizowane

Program naukowo-badawczy Funduszu Badawczego Węgla i Stali

51

Bezpośrednie scentralizowane

4 506

9

Społeczeństwo informacyjne i media

Wydatki administracyjne

137

Bezpośrednie scentralizowane

7. PR

1 226

Bezpośrednie scentralizowane

Zakończenie wcześniejszych programów ramowych (PR)

160

Bezpośrednie scentralizowane

Media

111

Bezpośrednie scentralizowane

CIP i inne

152

Bezpośrednie scentralizowane

1 786

15

Edukacja i kultura

Wydatki administracyjne

122

Bezpośrednie scentralizowane

Uczenie się przez całe życie, w tym wielojęzyczność

1 223

Pośrednie scentralizowane

Rozwój współpracy kulturalnej w Europie

47

Pośrednie scentralizowane

Wspieranie i promowanie współpracy w sprawach młodzieży i sportu

145

Pośrednie scentralizowane

Promowanie obywatelstwa europejskiego

35

Pośrednie scentralizowane

1 572

18

Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości

Wydatki administracyjne

63

Bezpośrednie scentralizowane

Solidarność – granice zewnętrzne, polityka wizowa i swobodny przepływ osób

276

Dzielone/Bezpośrednie scentralizowane

Przepływy migracyjne – wspólna polityka w zakresie migracji i azylu

156

Dzielone/Bezpośrednie scentralizowane

Prawa podstawowe i obywatelstwo

51

Bezpośrednie scentralizowane

Bezpieczeństwo i ochrona swobód

123

Bezpośrednie scentralizowane

Wymiar sprawiedliwości w sprawach cywilnych

54

Bezpośrednie scentralizowane

Rozpowszechnianie informacji o narkotykach i zapobieganie ich spożyciu

18

Bezpośrednie scentralizowane

Strategia i koordynacja polityki

4

Bezpośrednie scentralizowane

745

2

Przedsiębiorstwa

Wydatki administracyjne

112

Bezpośrednie scentralizowane

Konkurencyjność, polityka przemysłowa, innowacje i przedsiębiorczość

75

Bezpośrednie scentralizowane/pośrednie scentralizowane poprzez EACI

Rynek wewnętrzny towarów i polityki sektorowe

114

Bezpośrednie scentralizowane

7. PR – Współpraca – przestrzeń kosmiczna i bezpieczeństwo

357

Bezpośrednie scentralizowane

658

10

Bezpośrednie badania naukowe

Personel, koszty bieżące i inwestycje

345

Bezpośrednie scentralizowane

7. PR

44

Bezpośrednie scentralizowane

Historyczne zobowiązania wynikające z działalności związanej z energią jądrową

22

Bezpośrednie scentralizowane

Zakończenie wcześniejszych programów ramowych (PR) i innych działań

27

Bezpośrednie scentralizowane

438

1

Sprawy gospodarcze i finansowe

Wydatki administracyjne

66

Bezpośrednie scentralizowane

Unia gospodarcza i walutowa

12

Bezpośrednie scentralizowane

Międzynarodowe kwestie gospodarcze i finansowe

101

Bezpośrednie scentralizowane

Operacje i instrumenty finansowe

110

Bezpośrednie scentralizowane/wspólne zarządzanie z EFI/pośrednie scentralizowane poprzez EFI

289

16

Komunikacja

Wydatki administracyjne

114

Bezpośrednie scentralizowane

Komunikacja i media

34

Bezpośrednie scentralizowane

„Działanie na poziomie lokalnym” – komunikacja

35

Bezpośrednie scentralizowane

Narzędzia analizy i komunikacji

23

Bezpośrednie scentralizowane

206

3

Konkurencja

Wydatki administracyjne

92

Bezpośrednie scentralizowane

Kartele, przeciwdziałanie praktykom ograniczającym konkurencję i nadużywaniu pozycji dominującej oraz liberalizacja

0

Bezpośrednie scentralizowane

92

20

Handel

Wydatki administracyjne

68

Bezpośrednie scentralizowane

Polityka handlowa

9

Bezpośrednie scentralizowane/wspólne zarządzanie z OM

77

12

Rynek wewnętrzny

Wydatki administracyjne

60

Bezpośrednie scentralizowane

Strategia i koordynacja polityki dla Dyrekcji Generalnej ds. Rynku Wewnętrznego

11

Bezpośrednie scentralizowane

71

Wydatki administracyjne ogółem

1 487

Programy ramowe (PR)

5 643

Uczenie się przez całe życie, w tym wielojęzyczność

1 223

Inne wydatki operacyjne

2 087

Wydatki operacyjne ogółem

8 953

Z czego:

—

6 404

| — | płatności okresowe/końcowe
   (29) |
| --- | --- |

—

2 549

Płatności za rok ogółem

10 440

Zobowiązania za rok ogółem

12 169

Źródło: Roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za 2010 r.

Szczegółowa charakterystyka grupy polityk

| 6.2. | Do głównych programów w tej grupie polityk należą: programy ramowe w dziedzinie badań naukowych i rozwoju technologicznego, stanowiące 63 % wszystkich wydatków operacyjnych (tj. 5 643 mln euro) oraz program „Uczenie się przez całe życie”, stanowiący 14 % wydatków (tj. 1 223 mln euro). |
| --- | --- |

6.2.

Do głównych programów w tej grupie polityk należą: programy ramowe w dziedzinie badań naukowych i rozwoju technologicznego, stanowiące 63 % wszystkich wydatków operacyjnych (tj. 5 643 mln euro) oraz program „Uczenie się przez całe życie”, stanowiący 14 % wydatków (tj. 1 223 mln euro).

Programy ramowe w dziedzinie badań naukowych

| 6.3. | W ramach polityki badań naukowych dąży się do promowania inwestycji w te badania oraz przechodzenia do gospodarki opartej na wiedzy. Polityka ta ma również za zadanie wzmocnienie bazy naukowo-technicznej Europejskiej Przestrzeni Badawczej (2), udoskonalenie badań naukowych w Europie oraz czerpanie jak największych korzyści z międzynarodowej współpracy. Większość płatności związanych z polityką w dziedzinie badań naukowych jest realizowana w ramach szóstego i siódmego wieloletniego programu ramowego (6. PR i 7. PR (3)), które obejmują wiele systemów finansowania i wspierają rozmaite obszary tematyczne oraz rodzaje projektów. |
| --- | --- |

6.3.

W ramach polityki badań naukowych dąży się do promowania inwestycji w te badania oraz przechodzenia do gospodarki opartej na wiedzy. Polityka ta ma również za zadanie wzmocnienie bazy naukowo-technicznej Europejskiej Przestrzeni Badawczej (2), udoskonalenie badań naukowych w Europie oraz czerpanie jak największych korzyści z międzynarodowej współpracy. Większość płatności związanych z polityką w dziedzinie badań naukowych jest realizowana w ramach szóstego i siódmego wieloletniego programu ramowego (6. PR i 7. PR (3)), które obejmują wiele systemów finansowania i wspierają rozmaite obszary tematyczne oraz rodzaje projektów.

| 6.4. | PR są głównie wdrażane przez Komisję w ramach bezpośredniego zarządzania scentralizowanego. W coraz większym stopniu wydatki na badania naukowe są realizowane w ramach pośredniego zarządzania scentralizowanego poprzez agencje wykonawcze i wspólne przedsiębiorstwa/przedsięwzięcia (4). |
| --- | --- |

6.4.

PR są głównie wdrażane przez Komisję w ramach bezpośredniego zarządzania scentralizowanego. W coraz większym stopniu wydatki na badania naukowe są realizowane w ramach pośredniego zarządzania scentralizowanego poprzez agencje wykonawcze i wspólne przedsiębiorstwa/przedsięwzięcia (4).

| 6.5. | Działania wspierane w ramach PR są realizowane przez liczne podmioty prywatne i publiczne w różnych państwach członkowskich lub państwach trzecich, które są członkami stowarzyszonymi PR. Beneficjentami mogą być ośrodki badawcze, uczelnie, osoby fizyczne, firmy lub organy administracji publicznej. Beneficjenci ci zazwyczaj współpracują w ramach konsorcjum na podstawie umowy o dotację podpisanej z Komisją. W przypadku 7. PR każdy projekt zrzesza średnio sześciu uczestników, choć w zależności od systemu finansowania liczba ta może sięgać aż 64. |
| --- | --- |

6.5.

Działania wspierane w ramach PR są realizowane przez liczne podmioty prywatne i publiczne w różnych państwach członkowskich lub państwach trzecich, które są członkami stowarzyszonymi PR. Beneficjentami mogą być ośrodki badawcze, uczelnie, osoby fizyczne, firmy lub organy administracji publicznej. Beneficjenci ci zazwyczaj współpracują w ramach konsorcjum na podstawie umowy o dotację podpisanej z Komisją. W przypadku 7. PR każdy projekt zrzesza średnio sześciu uczestników, choć w zależności od systemu finansowania liczba ta może sięgać aż 64.

| 6.6. | Potencjalni beneficjenci odpowiadają na zaproszenie do składania wniosków projektowych, a zatwierdzone wnioski otrzymują dofinansowanie. Po podpisaniu umowy o dotację (lub decyzji Komisji) realizowane są płatności w formie zaliczek, a następnie w formie płatności okresowych i końcowych, które stanowią zwrot wydatków zadeklarowanych w zestawieniach poniesionych wydatków, przedłożonych przez beneficjentów. |
| --- | --- |

6.6.

Potencjalni beneficjenci odpowiadają na zaproszenie do składania wniosków projektowych, a zatwierdzone wnioski otrzymują dofinansowanie. Po podpisaniu umowy o dotację (lub decyzji Komisji) realizowane są płatności w formie zaliczek, a następnie w formie płatności okresowych i końcowych, które stanowią zwrot wydatków zadeklarowanych w zestawieniach poniesionych wydatków, przedłożonych przez beneficjentów.

| 6.7. | Główne ryzyko nieprawidłowości polega na tym, że w zestawieniach poniesionych wydatków beneficjenci podadzą koszty niekwalifikowalne, które nie zostaną wykryte ani skorygowane za pomocą stosowanych przez Komisję systemów nadzoru i kontroli przed dokonaniem zwrotu. Ryzyko to spotęgowane jest złożonością zasad obliczania kosztów kwalifikowalnych oraz wymogiem, by beneficjenci zapisywali koszty osobowe i pośrednie na poczet kosztów projektu, a odliczali różne pozycje niekwalifikujące się do współfinansowania przez UE, takie jak podatek od wartości dodanej (VAT). |
| --- | --- |

6.7.

Główne ryzyko nieprawidłowości polega na tym, że w zestawieniach poniesionych wydatków beneficjenci podadzą koszty niekwalifikowalne, które nie zostaną wykryte ani skorygowane za pomocą stosowanych przez Komisję systemów nadzoru i kontroli przed dokonaniem zwrotu. Ryzyko to spotęgowane jest złożonością zasad obliczania kosztów kwalifikowalnych oraz wymogiem, by beneficjenci zapisywali koszty osobowe i pośrednie na poczet kosztów projektu, a odliczali różne pozycje niekwalifikujące się do współfinansowania przez UE, takie jak podatek od wartości dodanej (VAT).

| 6.7. | Komisja podziela pogląd Trybunału, że głównym źródłem błędów dotyczących kwalifikowalności zestawień poniesionych wydatków jest złożoność zasad. W związku z tym w dniu 24 stycznia 2011 r. Komisja przyjęła decyzję przewidującą trzy działania zmierzające do uproszczenia procesu wdrażania programu ramowego. Decyzja ta umożliwia beneficjentom stosowanie przyjętych na co dzień praktyk księgowych przy wnioskowaniu o zwrot średnich kosztów osobowych – jeden z najczęściej pojawiających się błędów zgłaszanych przez Trybunał Obrachunkowy – oraz dopuszcza możliwość stosowania płatności ryczałtowych w celu dokonania zwrotu na rzecz właścicieli zarządzających MŚP. Zakłada się, że rozwiązania te przyczynią się do obniżenia poziomu błędu.

  Ponadto w stosowanej przez Komisję strategii zwalczania nadużyć finansowych (COM(2011) 376-2 wersja ostateczna) jest mowa o rodzajach ryzyka dotyczących składanych przez beneficjentów zestawień poniesionych wydatków oraz proponuje się kilka działań zmierzających do wykrywania i eliminowania nadużyć finansowych (m.in. szkolenia). |
| --- | --- |

6.7.

Ponadto w stosowanej przez Komisję strategii zwalczania nadużyć finansowych (COM(2011) 376-2 wersja ostateczna) jest mowa o rodzajach ryzyka dotyczących składanych przez beneficjentów zestawień poniesionych wydatków oraz proponuje się kilka działań zmierzających do wykrywania i eliminowania nadużyć finansowych (m.in. szkolenia).

Program „Uczenie się przez całe życie”

| 6.8. | Program „Uczenie się przez całe życie” ma na celu umożliwienie każdemu na wszystkich etapach życia udziału w zdobywaniu wiedzy. Jego zadaniem jest ponadto rozwój sektora kształcenia i szkolenia w całej Europie. Program składa się z czterech programów sektorowych: Erasmus – szkolnictwo wyższe, Leonardo da Vinci – szkolnictwo i szkolenie zawodowe, Grundtvig – edukacja dorosłych oraz Comenius – edukacja szkolna. Trzy czwarte budżetu programu „Uczenie się przez całe życie” objęto scentralizowanym zarządzaniem pośrednim, które jest realizowane przez 40 agencji krajowych w państwach uczestniczących, wyznaczonych i nadzorowanych przez organy krajowe, zazwyczaj przez ministerstwo edukacji. Agencje krajowe (5) mają za zadanie zarządzać licznymi, lecz względnie niewielkimi kwotami, które są wypłacane w formie dotacji. |
| --- | --- |

6.8.

Program „Uczenie się przez całe życie” ma na celu umożliwienie każdemu na wszystkich etapach życia udziału w zdobywaniu wiedzy. Jego zadaniem jest ponadto rozwój sektora kształcenia i szkolenia w całej Europie. Program składa się z czterech programów sektorowych: Erasmus – szkolnictwo wyższe, Leonardo da Vinci – szkolnictwo i szkolenie zawodowe, Grundtvig – edukacja dorosłych oraz Comenius – edukacja szkolna. Trzy czwarte budżetu programu „Uczenie się przez całe życie” objęto scentralizowanym zarządzaniem pośrednim, które jest realizowane przez 40 agencji krajowych w państwach uczestniczących, wyznaczonych i nadzorowanych przez organy krajowe, zazwyczaj przez ministerstwo edukacji. Agencje krajowe (5) mają za zadanie zarządzać licznymi, lecz względnie niewielkimi kwotami, które są wypłacane w formie dotacji.

| 6.9. | Finansowanie w tym obszarze składa się głównie z zaliczek wypłacanych agencjom krajowym oraz wkładów wnoszonych kwartalnie na poczet ich kosztów operacyjnych. Pierwsza wypłata zaliczek następuje po podpisaniu umowy i przyjęciu programu prac. W przypadku drugich i trzecich zaliczek Komisja wypłaca je na podstawie otrzymanej od agencji krajowej deklaracji, że co najmniej 70 % środków wypłaconych uprzednio w formie zaliczki zostało wydatkowanych. Zaliczki te zazwyczaj osiągają pułap 100 % ich maksymalnej dozwolonej kwoty. |
| --- | --- |

6.9.

Finansowanie w tym obszarze składa się głównie z zaliczek wypłacanych agencjom krajowym oraz wkładów wnoszonych kwartalnie na poczet ich kosztów operacyjnych. Pierwsza wypłata zaliczek następuje po podpisaniu umowy i przyjęciu programu prac. W przypadku drugich i trzecich zaliczek Komisja wypłaca je na podstawie otrzymanej od agencji krajowej deklaracji, że co najmniej 70 % środków wypłaconych uprzednio w formie zaliczki zostało wydatkowanych. Zaliczki te zazwyczaj osiągają pułap 100 % ich maksymalnej dozwolonej kwoty.

| 6.10. | Agencje krajowe zawierają umowy o dotację z organizacjami uczestniczącymi (6) i wypłacają im zaliczki (wahające się od 80 % do 100 % w zależności od rodzaju programu). Główne ryzyko dla legalności i prawidłowości polega na tym, że indywidualne wypłaty dotacji dla nauczycieli i studentów będą nieprawidłowe lub koszty zadeklarowane przez beneficjentów będą zawyżone lub nieuzasadnione. Istnieje ryzyko, że błędy te pozostaną niewykryte. |
| --- | --- |

6.10.

Agencje krajowe zawierają umowy o dotację z organizacjami uczestniczącymi (6) i wypłacają im zaliczki (wahające się od 80 % do 100 % w zależności od rodzaju programu). Główne ryzyko dla legalności i prawidłowości polega na tym, że indywidualne wypłaty dotacji dla nauczycieli i studentów będą nieprawidłowe lub koszty zadeklarowane przez beneficjentów będą zawyżone lub nieuzasadnione. Istnieje ryzyko, że błędy te pozostaną niewykryte.

Zakres kontroli i podejście kontrolne

| 6.11. | Ogólne podejście kontrolne i metodykę kontroli Trybunału przedstawiono w
  załączniku 1.1
  ,
  część 2
  . W zakresie kontroli badań naukowych i innych polityk wewnętrznych należy odnotować następujące kwestie:






  — | badaniu poddano próbę 150 płatności, w tym 61 płatności okresowych lub końcowych w ramach 6. PR i 7. PR, 10 zaliczek wypłaconych agencjom krajowym w ramach programu „Uczenie się przez całe życie”, 36 zaliczek w ramach 6. PR i 7. PR, a 43 płatności objęły wszystkie pozostałe działania w tym obszarze polityki (7), |
| --- | --- | --- |

6.11.

Ogólne podejście kontrolne i metodykę kontroli Trybunału przedstawiono w
  załączniku 1.1
  ,
  część 2
  . W zakresie kontroli badań naukowych i innych polityk wewnętrznych należy odnotować następujące kwestie:

—

badaniu poddano próbę 150 płatności, w tym 61 płatności okresowych lub końcowych w ramach 6. PR i 7. PR, 10 zaliczek wypłaconych agencjom krajowym w ramach programu „Uczenie się przez całe życie”, 36 zaliczek w ramach 6. PR i 7. PR, a 43 płatności objęły wszystkie pozostałe działania w tym obszarze polityki (7),

| — | w przypadku programów ramowych w dziedzinie badań naukowych ocena stosowanych w Komisji systemów nadzoru i kontroli, która również opiera się na próbie 97 płatności (8) dotyczących programów ramowych w dziedzinie badań naukowych, objęła:






  — | kontrole ex ante dokumentacji, |
| --- | --- | --- |

—

w przypadku programów ramowych w dziedzinie badań naukowych ocena stosowanych w Komisji systemów nadzoru i kontroli, która również opiera się na próbie 97 płatności (8) dotyczących programów ramowych w dziedzinie badań naukowych, objęła:

—

kontrole ex ante dokumentacji,

| — | poświadczenia z kontroli zestawień poniesionych wydatków projektowych, wystawiane przez niezależnych kontrolerów, |
| --- | --- |

—

poświadczenia z kontroli zestawień poniesionych wydatków projektowych, wystawiane przez niezależnych kontrolerów,

| — | certyfikację ex ante metodyki wyliczania kosztów przez beneficjentów, |
| --- | --- |

—

certyfikację ex ante metodyki wyliczania kosztów przez beneficjentów,

| — | kontrole finansowe ex post projektów, oraz |
| --- | --- |

—

kontrole finansowe ex post projektów, oraz

| — | odzyskiwanie środków i korekty finansowe, |
| --- | --- |

—

odzyskiwanie środków i korekty finansowe,

| — | w przypadku innych polityk wewnętrznych ocena systemów objęła systemy nadzoru i kontroli programu Erasmus w 10 państwach członkowskich, w tym:






  — | kontrole podstawowe przeprowadzane przez agencje krajowe, |
| --- | --- | --- |

—

w przypadku innych polityk wewnętrznych ocena systemów objęła systemy nadzoru i kontroli programu Erasmus w 10 państwach członkowskich, w tym:

—

kontrole podstawowe przeprowadzane przez agencje krajowe,

| — | kontrole wtórne zrealizowane przez organy władz krajowych w celu uzyskania pewności i podstaw do wydania rocznego poświadczenia ex post, |
| --- | --- |

—

kontrole wtórne zrealizowane przez organy władz krajowych w celu uzyskania pewności i podstaw do wydania rocznego poświadczenia ex post,

| — | procedury na trzech uczelniach wyższych w każdym z państw członkowskich; ocena opierała się również na dobranej dla każdej uczelni próbie dziesięciu płatności, których beneficjentami byli studenci lub pracownicy dydaktyczni, |
| --- | --- |

—

procedury na trzech uczelniach wyższych w każdym z państw członkowskich; ocena opierała się również na dobranej dla każdej uczelni próbie dziesięciu płatności, których beneficjentami byli studenci lub pracownicy dydaktyczni,

| — | kontrole ex post przeprowadzane przez prywatnych audytorów na zlecenie Komisji, oraz |
| --- | --- |

—

kontrole ex post przeprowadzane przez prywatnych audytorów na zlecenie Komisji, oraz

| — | stosowany przez Komisję system monitorowania działań podejmowanych w związku z zastrzeżeniami, |
| --- | --- |

—

stosowany przez Komisję system monitorowania działań podejmowanych w związku z zastrzeżeniami,

| — | kontrolę Funduszu Gwarancyjnego, skoncentrowaną na zgodności z zawartą pomiędzy Komisją a EBI umową o zarządzanie aktywami Funduszu Gwarancyjnego oraz na procedurach monitoringu stosowanych przez Komisję. Przeglądowi poddano również prace wykonane przez prywatną firmę audytorską, |
| --- | --- |

—

kontrolę Funduszu Gwarancyjnego, skoncentrowaną na zgodności z zawartą pomiędzy Komisją a EBI umową o zarządzanie aktywami Funduszu Gwarancyjnego oraz na procedurach monitoringu stosowanych przez Komisję. Przeglądowi poddano również prace wykonane przez prywatną firmę audytorską,

| — | przegląd oświadczeń kierownictwa Komisji objął roczne sprawozdania z działalności dyrektorów generalnych Dyrekcji Generalnej ds. Badań Naukowych i Innowacji (DG RTD), Dyrekcji Generalnej ds. Społeczeństwa Informacyjnego i Mediów (DG INFSO), Dyrekcji Generalnej ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu (DG ENTR), Dyrekcji Generalnej ds. Edukacji i Kultury (DG EAC) oraz dwóch agencji wykonawczych: Agencji Wykonawczej Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych oraz Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych. |
| --- | --- |

—

przegląd oświadczeń kierownictwa Komisji objął roczne sprawozdania z działalności dyrektorów generalnych Dyrekcji Generalnej ds. Badań Naukowych i Innowacji (DG RTD), Dyrekcji Generalnej ds. Społeczeństwa Informacyjnego i Mediów (DG INFSO), Dyrekcji Generalnej ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu (DG ENTR), Dyrekcji Generalnej ds. Edukacji i Kultury (DG EAC) oraz dwóch agencji wykonawczych: Agencji Wykonawczej Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych oraz Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych.

PRAWIDŁOWOŚĆ TRANSAKCJI

| 6.12. | Wyniki badania transakcji przedstawiono w
  załączniku 6.1
  . Przeprowadzone przez Trybunał badanie próby transakcji wykazało, że w 39 % transakcji wystąpiły błędy. Najbardziej prawdopodobny poziom błędu oszacowany przez Trybunał wynosi 1,4 % (9). Trybunał stwierdził jednak znaczny poziom oraz znaczną częstość błędu w płatnościach okresowych i końcowych w ramach 6. PR i 7. PR. |
| --- | --- |

6.12.

Wyniki badania transakcji przedstawiono w
  załączniku 6.1
  . Przeprowadzone przez Trybunał badanie próby transakcji wykazało, że w 39 % transakcji wystąpiły błędy. Najbardziej prawdopodobny poziom błędu oszacowany przez Trybunał wynosi 1,4 % (9). Trybunał stwierdził jednak znaczny poziom oraz znaczną częstość błędu w płatnościach okresowych i końcowych w ramach 6. PR i 7. PR.

| 6.13. | Trybunał stwierdził, że w 58 ze 150 transakcji w zbadanej próbie wystąpiły błędy. Większość płatności okresowych i końcowych obciążonych błędem (48 z 51) dotyczyło 6. PR i 7. PR. W 37 przypadkach błędy te dotyczyły zwrotu niekwalifikowalnych lub nieprawidłowo zadeklarowanych kosztów w związku z projektami finansowanymi z programów ramowych w dziedzinie badań naukowych. Wynik ten pokrywa się z zastrzeżeniami wniesionymi przez dyrektorów generalnych DG RTD i DG ENTR, dotyczącymi istotnego poziomu błędu w dotacjach wypłacanych w ramach 6. PR (zob.
  załącznik 6.3
  ). Podobnie jak miało to miejsce w ostatnich trzech latach, głównym źródłem błędu pozostają nieprawidłowe obliczenia kosztów osobowych i pośrednich. Inne rodzaje błędów obejmowały niekwalifikowalne podatki pośrednie, nieprawidłowe stosowanie metody amortyzacji aktywów trwałych (10) oraz brak zadeklarowania lub zadeklarowanie zaniżonej wartości odsetek narosłych od kwot zaliczek, zdeponowanych na rachunkach bankowych. Przedstawione powyżej ustalenie zilustrowano na przykładzie 6.1. Sześć transakcji dotyczących polityk wewnętrznych innych niż badania naukowe zawierało błędy. Wśród błędów znalazły się te dotyczące zwrotu kosztów niekwalifikowalnych oraz błędy w ewidencji czasu. |
| --- | --- |

6.13.

Trybunał stwierdził, że w 58 ze 150 transakcji w zbadanej próbie wystąpiły błędy. Większość płatności okresowych i końcowych obciążonych błędem (48 z 51) dotyczyło 6. PR i 7. PR. W 37 przypadkach błędy te dotyczyły zwrotu niekwalifikowalnych lub nieprawidłowo zadeklarowanych kosztów w związku z projektami finansowanymi z programów ramowych w dziedzinie badań naukowych. Wynik ten pokrywa się z zastrzeżeniami wniesionymi przez dyrektorów generalnych DG RTD i DG ENTR, dotyczącymi istotnego poziomu błędu w dotacjach wypłacanych w ramach 6. PR (zob.
  załącznik 6.3
  ). Podobnie jak miało to miejsce w ostatnich trzech latach, głównym źródłem błędu pozostają nieprawidłowe obliczenia kosztów osobowych i pośrednich. Inne rodzaje błędów obejmowały niekwalifikowalne podatki pośrednie, nieprawidłowe stosowanie metody amortyzacji aktywów trwałych (10) oraz brak zadeklarowania lub zadeklarowanie zaniżonej wartości odsetek narosłych od kwot zaliczek, zdeponowanych na rachunkach bankowych. Przedstawione powyżej ustalenie zilustrowano na przykładzie 6.1. Sześć transakcji dotyczących polityk wewnętrznych innych niż badania naukowe zawierało błędy. Wśród błędów znalazły się te dotyczące zwrotu kosztów niekwalifikowalnych oraz błędy w ewidencji czasu.

| 6.13. | Komisja podziela pogląd Trybunału, że najczęstszym źródłem błędów wykrytych w przedstawionych przez beneficjentów zestawieniach poniesionych wydatków dotyczących płatności okresowych i końcowych są nieprawidłowe obliczenia kosztów osobowych i pośrednich. Komisja podjęła kroki w celu wyeliminowania tego ryzyka (zob. pkt 6.7 powyżej). |
| --- | --- |

6.13.

Przykład 6.1

Koszty niekwalifikowalne oraz nieprawidłowo obliczone koszty

Beneficjent zarządzający projektem 6. PR przedstawił zestawienie poniesionych kosztów ogólnych, stosując stawkę ryczałtową opartą na bezpośrednich kosztach osobowych. Po przeprowadzonej w 2007 r. kontroli ex post beneficjent zmienił metodę alokowania kosztów ogólnych, nie stosując się w pełni i poprawnie do zaleceń wydanych przez kontrolerów dokonujących kontroli ex post. Błędy i niespójności odnotowane w trakcie prowadzonej przez Trybunał kontroli doprowadziły do zawyżenia kwoty płatności o 731 652 euro.

Beneficjent wnioskował również o zwrot niekwalifikowalnych kosztów utrzymania oraz niekwalifikowalnych podatków pośrednich oraz zapisał koszty sprzętu komputerowego na poczet kosztów projektu, nie stosując swoich zasad księgowych dotyczących amortyzacji. W efekcie doprowadziło to do zawyżenia kwoty płatności o 10 079 euro.

Ogólny poziom błędu, nieuwzględniający kwoty, o którą zaniżono w zestawieniu koszty osobowe, wyniósł 13 % zadeklarowanych kosztów.

Przykład 6.1

Koszty niekwalifikowalne oraz koszty nieprawidłowo obliczone

Komisja prowadzi wobec beneficjenta zwykłe postępowanie kontradyktoryjne.

Beneficjent poinformował Komisję, iż nie zgadza się z niektórymi ustaleniami Trybunału, w szczególności tymi, które dotyczą obliczania poziomu kosztów ogólnych. Komisja zwróciła się do beneficjenta o dodatkowe informacje, by móc podjąć decyzję, czy konieczne jest dokonanie przez nią korekt finansowych i na jaką kwotę.

SKUTECZNOŚĆ SYSTEMÓW

| 6.14. | Wyniki badania systemów przedstawiono w
  załączniku 6.2
  . Trybunał stwierdził, że systemy były częściowo skuteczne pod względem zapewniania prawidłowości transakcji. |
| --- | --- |

6.14.

Wyniki badania systemów przedstawiono w
  załączniku 6.2
  . Trybunał stwierdził, że systemy były częściowo skuteczne pod względem zapewniania prawidłowości transakcji.

Programy ramowe w dziedzinie badań naukowych

Kontrole ex ante dokumentacji

| 6.15. | Celem kontroli ex ante dokumentacji było zbadanie prawidłowości płatności oraz zapewnienie zgodności z zawartymi w umowie wymogami przed dokonaniem płatności. Zgodnie ze staraniami Komisji, by możliwie jak najbardziej uprościć procedury kontroli ex ante, tak aby usprawnić obsługę płatności, kontrole ex ante dokumentacji często ograniczają się do zapewnienia zgodności z formalnymi wymogami administracyjnymi i prawidłowości wyliczeń kwot ujętych w zestawieniach poniesionych wydatków, złożonych przez beneficjentów. |
| --- | --- |

6.15.

Celem kontroli ex ante dokumentacji było zbadanie prawidłowości płatności oraz zapewnienie zgodności z zawartymi w umowie wymogami przed dokonaniem płatności. Zgodnie ze staraniami Komisji, by możliwie jak najbardziej uprościć procedury kontroli ex ante, tak aby usprawnić obsługę płatności, kontrole ex ante dokumentacji często ograniczają się do zapewnienia zgodności z formalnymi wymogami administracyjnymi i prawidłowości wyliczeń kwot ujętych w zestawieniach poniesionych wydatków, złożonych przez beneficjentów.

| 6.15. | Kontrole, które można wykonać ex ante, są z konieczności ograniczone. Z tego powodu prowadzony jest program kontroli ex post. System kontroli należy rozpatrywać w całości. |
| --- | --- |

6.15.

Kontrole, które można wykonać ex ante, są z konieczności ograniczone. Z tego powodu prowadzony jest program kontroli ex post. System kontroli należy rozpatrywać w całości.

| 6.16. | Kontrola próby 97 płatności w ramach PR w dziedzinie badań naukowych wykazała pewne uchybienia w kontrolach ex ante dokumentacji w 47 przypadkach. Uchybienia te nie są uważane jednak za znaczące (11). |
| --- | --- |

6.16.

Kontrola próby 97 płatności w ramach PR w dziedzinie badań naukowych wykazała pewne uchybienia w kontrolach ex ante dokumentacji w 47 przypadkach. Uchybienia te nie są uważane jednak za znaczące (11).

| 6.17. | Trybunał odnotował również, że chociaż w przypadku wątpliwości co do kwalifikowalności zadeklarowanych kosztów przeprowadzano szczegółowe kontrole ex ante dokumentacji (12), większość z nich ograniczała się do arytmetycznej weryfikacji zestawienia poniesionych wydatków, nawet jeśli istniały dowody na to, że zadeklarowane koszty nie spełniły wymogów kwalifikowalności (zob. przykład 6.2). |
| --- | --- |

6.17.

Trybunał odnotował również, że chociaż w przypadku wątpliwości co do kwalifikowalności zadeklarowanych kosztów przeprowadzano szczegółowe kontrole ex ante dokumentacji (12), większość z nich ograniczała się do arytmetycznej weryfikacji zestawienia poniesionych wydatków, nawet jeśli istniały dowody na to, że zadeklarowane koszty nie spełniły wymogów kwalifikowalności (zob. przykład 6.2).

Przykład 6.2

Uchybienia wykazane w kontroli ex ante

Beneficjent projektu 6. PR wyliczył koszty osobowe zapisane na poczet kosztów projektu na podstawie zabudżetowanych średnich stawek za godzinę dla trzech kategorii pracowników: główny inżynier, dyplomowany inżynier i technik.

Ponowne obliczenia kosztów osobowych przy użyciu rzeczywistej stawki za godzinę wskazały na istotne rozbieżności w wysokości tych stawek, co skutkowało zawyżeniem o 65 185 euro całkowitych zadeklarowanych kosztów osobowych wynoszących 508 452 euro.

Pomimo iż z dokumentacji jasno wynikało, że beneficjent stosował średnie stawki za godzinę, Komisja nie zakwestionowała zadeklarowanej kwoty.

| 6.18. | W odniesieniu do zaległości w płatnościach Trybunał odnotował ogólną poprawę w porównaniu z poprzednim rokiem. Jednak w przypadku niektórych programów szczegółowych realizowanych w ramach PR, takich jak „Ludzie”, średni czas dokonywania płatności okresowych i końcowych nadal przekracza limit ustalony przez Komisję. W dobranej przez Trybunał próbie płatności okresowych i końcowych w ramach 6. PR i 7. PR dziewięć na 61 płatności zostało zrealizowanych po terminie. Trybunał odnotował również niestandardowe przypadki wstrzymania płatności (13). Przykładowo jedna płatność dotycząca okresu sprawozdawczego 2005–2006 została wstrzymana na 1 280 dni głównie z powodu kwestii związanej ze statusem jednego z beneficjentów kontraktu. Płatność została ostatecznie zrealizowana w październiku 2010 r. |
| --- | --- |

6.18.

W odniesieniu do zaległości w płatnościach Trybunał odnotował ogólną poprawę w porównaniu z poprzednim rokiem. Jednak w przypadku niektórych programów szczegółowych realizowanych w ramach PR, takich jak „Ludzie”, średni czas dokonywania płatności okresowych i końcowych nadal przekracza limit ustalony przez Komisję. W dobranej przez Trybunał próbie płatności okresowych i końcowych w ramach 6. PR i 7. PR dziewięć na 61 płatności zostało zrealizowanych po terminie. Trybunał odnotował również niestandardowe przypadki wstrzymania płatności (13). Przykładowo jedna płatność dotycząca okresu sprawozdawczego 2005–2006 została wstrzymana na 1 280 dni głównie z powodu kwestii związanej ze statusem jednego z beneficjentów kontraktu. Płatność została ostatecznie zrealizowana w październiku 2010 r.

| 6.18. | Komisja z zadowoleniem przyjmuje do wiadomości pozytywną ocenę postępów w zakresie płatności. Służby Komisji stale monitorują tę kwestię, szczególnie od czasu wydania przez Komisję w kwietniu 2009 r. komunikatu, w którym ustalono docelowe terminy przed ostatecznymi terminami podanymi w rozporządzeniu finansowym.

  Płatności są realizowane tylko wtedy, gdy przedłożone przez beneficjentów zestawienia poniesionych wydatków są kompletne i umożliwiają Komisji dokonanie oceny zgodności z zasadami. W przeciwnym razie Komisja ma obowiązek wstrzymać płatności.


  Komisja wycofuje decyzję o wstrzymaniu płatności każdorazowo po przekazaniu przez beneficjenta na wyraźne żądanie Komisji brakujących dokumentów lub informacji.


  Przypadek zgłoszony przez Trybunał jest krańcowy i nie odzwierciedla zwykłej działalności Komisji. |
| --- | --- |

6.18.

Płatności są realizowane tylko wtedy, gdy przedłożone przez beneficjentów zestawienia poniesionych wydatków są kompletne i umożliwiają Komisji dokonanie oceny zgodności z zasadami. W przeciwnym razie Komisja ma obowiązek wstrzymać płatności.

Komisja wycofuje decyzję o wstrzymaniu płatności każdorazowo po przekazaniu przez beneficjenta na wyraźne żądanie Komisji brakujących dokumentów lub informacji.

Przypadek zgłoszony przez Trybunał jest krańcowy i nie odzwierciedla zwykłej działalności Komisji.

Certyfikacja zestawień poniesionych wydatków

| 6.19. | Umowy o dotację przewidują, że do zestawień beneficjentów poniesionych wydatków należy dołączyć poświadczenie z kontroli wydane przez niezależnego kontrolera. Kontroler powinien potwierdzić poprawność, wystąpienie i kwalifikowalność zadeklarowanych kosztów, kwotę odsetek narosłych z tytułu zaliczek oraz innych wpływów do projektu. Poświadczenia te są kluczowym mechanizmem kontroli w ramach szóstego i siódmego PR. |
| --- | --- |

6.19.

Umowy o dotację przewidują, że do zestawień beneficjentów poniesionych wydatków należy dołączyć poświadczenie z kontroli wydane przez niezależnego kontrolera. Kontroler powinien potwierdzić poprawność, wystąpienie i kwalifikowalność zadeklarowanych kosztów, kwotę odsetek narosłych z tytułu zaliczek oraz innych wpływów do projektu. Poświadczenia te są kluczowym mechanizmem kontroli w ramach szóstego i siódmego PR.

| 6.20. | Choć w przypadku 6. PR dostarczenie poświadczenia z kontroli było zasadniczo obowiązkowe na koniec każdego okresu sprawozdawczego, beneficjenci 7. PR są zobowiązani do przedstawiania poświadczeń z kontroli tylko w sytuacji, gdy finansowanie z UE wynosi co najmniej 375 000 euro (14). W przypadku 7. PR jako całości Komisja szacuje, że ponad 80 % wszystkich przypadków finansowania utrzyma się poniżej tego progu. Choć zmiana ta powoduje zmniejszenie obciążenia administracyjnego beneficjentów, zwiększa ona także ryzyko niewykrycia błędów w terminie w przypadku dotacji poniżej tego progu. |
| --- | --- |

6.20.

Choć w przypadku 6. PR dostarczenie poświadczenia z kontroli było zasadniczo obowiązkowe na koniec każdego okresu sprawozdawczego, beneficjenci 7. PR są zobowiązani do przedstawiania poświadczeń z kontroli tylko w sytuacji, gdy finansowanie z UE wynosi co najmniej 375 000 euro (14). W przypadku 7. PR jako całości Komisja szacuje, że ponad 80 % wszystkich przypadków finansowania utrzyma się poniżej tego progu. Choć zmiana ta powoduje zmniejszenie obciążenia administracyjnego beneficjentów, zwiększa ona także ryzyko niewykrycia błędów w terminie w przypadku dotacji poniżej tego progu.

| 6.20. | W celu podniesienia atrakcyjności unijnych programów ramowych w dziedzinie badań naukowych w odniesieniu do 7. PR władza prawodawcza podjęła decyzję o zmniejszeniu obciążenia administracyjnego po stronie beneficjentów związanego z obowiązkiem przedkładania poświadczeń z kontroli.

  Ponadto kwestię te należy rozpatrywać w kontekście ogólnej strategii kontroli opracowanej dla 7. PR. |
| --- | --- |

6.20.

Ponadto kwestię te należy rozpatrywać w kontekście ogólnej strategii kontroli opracowanej dla 7. PR.

| 6.21. | W przypadku 33 zestawień poniesionych wydatków skontrolowanych na poziomie beneficjenta, w odniesieniu do których wydano poświadczenie, Trybunał porównał wyniki własnej kontroli z wydanym poświadczeniem. Trybunał wykrył błędy w 27 przypadkach, w których niezależny kontroler wydał opinię bez zastrzeżeń. W 14 przypadkach błędy miały znaczny wpływ finansowy (powyżej 2 %) lub dotyczyły metodyki wyliczania kosztów niezgodnej z przyjętymi zasadami. Tam, gdzie wpływ finansowy jest znaczny, dyrekcje w Komisji (z wyjątkiem DG ENTR) nie kontaktują się formalnie z kontrolerami zewnętrznymi i nie przekazują im informacji zwrotnej ani nie żądają wyjaśnień, jeśli nie ulega wątpliwości, że wydane poświadczenie jest nierzetelne. |
| --- | --- |

6.21.

W przypadku 33 zestawień poniesionych wydatków skontrolowanych na poziomie beneficjenta, w odniesieniu do których wydano poświadczenie, Trybunał porównał wyniki własnej kontroli z wydanym poświadczeniem. Trybunał wykrył błędy w 27 przypadkach, w których niezależny kontroler wydał opinię bez zastrzeżeń. W 14 przypadkach błędy miały znaczny wpływ finansowy (powyżej 2 %) lub dotyczyły metodyki wyliczania kosztów niezgodnej z przyjętymi zasadami. Tam, gdzie wpływ finansowy jest znaczny, dyrekcje w Komisji (z wyjątkiem DG ENTR) nie kontaktują się formalnie z kontrolerami zewnętrznymi i nie przekazują im informacji zwrotnej ani nie żądają wyjaśnień, jeśli nie ulega wątpliwości, że wydane poświadczenie jest nierzetelne.

| 6.21. | Realizowany jest formalny proces przekazywania informacji zwrotnej, tak aby skłonić beneficjentów objętych kontrolą, by zwracali kontrolerom poświadczającym uwagę na ustalenia z prowadzonej przez Komisję kontroli i odsyłali ich do powszechnie dostępnych źródeł na temat wymogów kwalifikowalności i ich wykładni. |
| --- | --- |

6.21.

| 6.22. | Podobnie jak wykazano w zeszłym roku, ten mechanizm kontrolny jest wciąż jedynie częściowo skuteczny. |
| --- | --- |

6.22.

Podobnie jak wykazano w zeszłym roku, ten mechanizm kontrolny jest wciąż jedynie częściowo skuteczny.

| 6.22. | Choć poświadczenia z kontroli 6. PR nie pozwoliły uzyskać wstępnie zakładanego poziomu pewności, kontrola ex ante w sposób istotny przyczyniła się do obniżenia poziomów błędów w 6. PR w porównaniu z 5. PR.

  W przypadku 7. PR podejście oparte na „uzgodnionych procedurach” powinno prowadzić do zmniejszenia liczby błędów występujących w interpretacji zasad kwalifikowalności.


  Komisja opracowała strategię mającą zapewnić pełne zrozumienie przez kontrolerów poświadczających wymogów oraz przepisów dotyczących dotacji. Obejmuje ona w szczególności, oprócz podstawy prawnej, obszerne wskazówki i dokumenty wykonawcze. |
| --- | --- |

6.22.

W przypadku 7. PR podejście oparte na „uzgodnionych procedurach” powinno prowadzić do zmniejszenia liczby błędów występujących w interpretacji zasad kwalifikowalności.

Komisja opracowała strategię mającą zapewnić pełne zrozumienie przez kontrolerów poświadczających wymogów oraz przepisów dotyczących dotacji. Obejmuje ona w szczególności, oprócz podstawy prawnej, obszerne wskazówki i dokumenty wykonawcze.

Certyfikacja ex ante metodyki wyliczania kosztów przez beneficjentów w 7. PR

| 6.23. | W ogólnych warunkach umowy o dotację w ramach 7. PR wprowadzono dwa rodzaje poświadczeń ex ante metodyki obliczania kosztów: poświadczenie średnich kosztów osobowych (CoMAv) (15) oraz poświadczenie metodyki obliczania kosztów osobowych i pośrednich (CoM) (16). |
| --- | --- |

6.23.

W ogólnych warunkach umowy o dotację w ramach 7. PR wprowadzono dwa rodzaje poświadczeń ex ante metodyki obliczania kosztów: poświadczenie średnich kosztów osobowych (CoMAv) (15) oraz poświadczenie metodyki obliczania kosztów osobowych i pośrednich (CoM) (16).

| 6.24. | Poświadczenia te służą: (i) promocji stosowania przez beneficjentów prawidłowej metodyki przy obliczaniu kosztów osobowych i pośrednich; (ii) upewnieniu beneficjentów, że stosowana przez nich metodyka spełnia wymogi podane w umowie o dotację w ramach 7. PR; oraz (iii) zmniejszeniu obciążenia administracyjnego beneficjentów poprzez zniesienie obowiązku dostarczania poświadczeń okresowych zestawień poniesionych wydatków. |
| --- | --- |

6.24.

Poświadczenia te służą: (i) promocji stosowania przez beneficjentów prawidłowej metodyki przy obliczaniu kosztów osobowych i pośrednich; (ii) upewnieniu beneficjentów, że stosowana przez nich metodyka spełnia wymogi podane w umowie o dotację w ramach 7. PR; oraz (iii) zmniejszeniu obciążenia administracyjnego beneficjentów poprzez zniesienie obowiązku dostarczania poświadczeń okresowych zestawień poniesionych wydatków.

| 6.25. | Na koniec grudnia 2010 r. tylko 16 z szacowanej populacji 500 beneficjentów uzyskało zgodę na CoM, a jedynie 36 z grupy liczącej szacunkowo 4 tys. beneficjentów otrzymało zgodę na CoMAv. Niskie wskaźniki uczestnictwa/akceptacji rozczarowują i podważają starania Komisji, by uprościć procedury. |
| --- | --- |

6.25.

Na koniec grudnia 2010 r. tylko 16 z szacowanej populacji 500 beneficjentów uzyskało zgodę na CoM, a jedynie 36 z grupy liczącej szacunkowo 4 tys. beneficjentów otrzymało zgodę na CoMAv. Niskie wskaźniki uczestnictwa/akceptacji rozczarowują i podważają starania Komisji, by uprościć procedury.

| 6.25. | Komisja przyznała, że kryteria uzyskania certyfikacji metodyki wyliczania kosztów są dla większości beneficjentów zbyt rygorystyczne (27).

  Komisja wprowadziła znaczne uproszczenia, tak aby ułatwić wykorzystanie średnich kosztów osobowych w ramach ogólnych obowiązujących przepisów prawnych.


  Niemniej jednak rozczarowujące doświadczenia związane z certyfikacją ex ante metodyki wyliczania kosztów zostaną wzięte pod uwagę przy opracowywaniu zasad, które będą miały zastosowanie w następnym okresie finansowania. |
| --- | --- |

6.25.

Komisja wprowadziła znaczne uproszczenia, tak aby ułatwić wykorzystanie średnich kosztów osobowych w ramach ogólnych obowiązujących przepisów prawnych.

Niemniej jednak rozczarowujące doświadczenia związane z certyfikacją ex ante metodyki wyliczania kosztów zostaną wzięte pod uwagę przy opracowywaniu zasad, które będą miały zastosowanie w następnym okresie finansowania.

| 6.26. | Prace Trybunału obejmowały przegląd procesu certyfikacji w Komisji. Nie odnotowano żadnych odstępstw. Mechanizmy kontrolne Komisji były stosowane zgodnie z założeniami. |
| --- | --- |

6.26.

Prace Trybunału obejmowały przegląd procesu certyfikacji w Komisji. Nie odnotowano żadnych odstępstw. Mechanizmy kontrolne Komisji były stosowane zgodnie z założeniami.

| 6.27. | Wnioski o certyfikację metodyki obejmują sprawozdanie na temat faktycznych ustaleń sporządzone przez niezależnego kontrolera na podstawie uzgodnionych procedur weryfikacji prawidłowości informacji przekazywanych przez beneficjentów. Sprawozdanie niezależnego kontrolera na temat faktycznych ustaleń powinno pozwolić Komisji na uzyskanie pewności, że beneficjent spełnia kryteria uzyskania certyfikacji. W przypadku dwóch beneficjentów skontrolowanych na miejscu Trybunał odnotował odstępstwa, które budzą wątpliwości co do stopnia, w jakim Komisja może polegać na tych sprawozdaniach (17). |
| --- | --- |

6.27.

Wnioski o certyfikację metodyki obejmują sprawozdanie na temat faktycznych ustaleń sporządzone przez niezależnego kontrolera na podstawie uzgodnionych procedur weryfikacji prawidłowości informacji przekazywanych przez beneficjentów. Sprawozdanie niezależnego kontrolera na temat faktycznych ustaleń powinno pozwolić Komisji na uzyskanie pewności, że beneficjent spełnia kryteria uzyskania certyfikacji. W przypadku dwóch beneficjentów skontrolowanych na miejscu Trybunał odnotował odstępstwa, które budzą wątpliwości co do stopnia, w jakim Komisja może polegać na tych sprawozdaniach (17).

| 6.27. | W jednym przypadku podanym przez Trybunał Komisja zajmuje się odnośną kwestią wspólnie z beneficjentem i podejmie stosowne działania. W drugim przypadku Komisja, przed zatwierdzeniem poświadczenia, otrzymała dodatkowe informacje pozwalające na uzyskanie pewności wykraczającej poza zwykłe poleganie na sprawozdaniach finansowych pro forma. W związku z tym podniesiona przez Trybunał kwestia ma charakter formalny i nie wpływa na wiarygodność procesu zatwierdzania metodyki obliczania kosztów. |
| --- | --- |

6.27.

| 6.28. | Bardzo niskie wskaźniki akceptacji oraz fakt, że w sprawozdaniach dostarczonych przez niezależnego kontrolera zidentyfikowano uchybienia, wskazują, że procedura ta, chociaż dobra z założenia, ma ograniczoną skuteczność. |
| --- | --- |

6.28.

Bardzo niskie wskaźniki akceptacji oraz fakt, że w sprawozdaniach dostarczonych przez niezależnego kontrolera zidentyfikowano uchybienia, wskazują, że procedura ta, chociaż dobra z założenia, ma ograniczoną skuteczność.

Przyjęta przez Komisję strategia kontroli ex post

| 6.29. | Zasadniczym elementem stosowanego przez Komisję systemu kontroli mającego zagwarantować, że zadeklarowane koszty spełniają wymogi kwalifikowalności, jest program kontroli finansowych ex post u beneficjentów. |
| --- | --- |

6.29.

Zasadniczym elementem stosowanego przez Komisję systemu kontroli mającego zagwarantować, że zadeklarowane koszty spełniają wymogi kwalifikowalności, jest program kontroli finansowych ex post u beneficjentów.

| 6.30. | Strategia kontroli ex post opracowana dla 7. PR (2009–2016) obejmuje zasadniczo: (i) losowo wybrane kontrole, których celem jest ustalenie reprezentatywnego poziomu błędu dla całej populacji; oraz (ii) kontrole naprawcze, które mają obejmować obszary ryzyka (18). W okresie 2009–2010 wyraźnie wzrósł zakres wydatków objętych kontrolami ex post oraz wartość zidentyfikowanych kosztów niekwalifikowalnych (zob.
  tabela 6.2
  ). Przyjęta przez Komisję strategia ex post została oceniona jako skuteczna, pomimo iż pożądana jest dalsza poprawa w zakresie poziomu błędu resztowego oraz stopnia zaufania do rzetelności prac kontrolerów zewnętrznych. |
| --- | --- |

6.30.

Strategia kontroli ex post opracowana dla 7. PR (2009–2016) obejmuje zasadniczo: (i) losowo wybrane kontrole, których celem jest ustalenie reprezentatywnego poziomu błędu dla całej populacji; oraz (ii) kontrole naprawcze, które mają obejmować obszary ryzyka (18). W okresie 2009–2010 wyraźnie wzrósł zakres wydatków objętych kontrolami ex post oraz wartość zidentyfikowanych kosztów niekwalifikowalnych (zob.
  tabela 6.2
  ). Przyjęta przez Komisję strategia ex post została oceniona jako skuteczna, pomimo iż pożądana jest dalsza poprawa w zakresie poziomu błędu resztowego oraz stopnia zaufania do rzetelności prac kontrolerów zewnętrznych.

Tabela 6.2 –   Wdrożenie przyjętej przez Komisję strategii kontroli ex post

| | 2010 | 2009 |
| --- | --- | --- |
| 6. PR | 7. PR | 6. PR | 7. PR |
| Liczba kontroli | 2 323 | 349 | 1 906 | 16 |
| Wartość skontrolowanych kosztów zadeklarowanych (w mln EUR) | 2 183 | 111 | 1 807 | 2 |
| Wartość zidentyfikowanych kosztów niekwalifikowalnych (w mln EUR) | 91 | 5 | 69 | — |
| Środki Komisji do odzyskania (w mln EUR) | 45 | 4 | 33 | — |

2010

2009

6. PR

7. PR

6. PR

7. PR

Liczba kontroli

2 323

349

1 906

16

Wartość skontrolowanych kosztów zadeklarowanych (w mln EUR)

2 183

111

1 807

2

Wartość zidentyfikowanych kosztów niekwalifikowalnych (w mln EUR)

91

5

69

—

Środki Komisji do odzyskania (w mln EUR)

45

4

33

—

Poziomy błędu resztowego

| 6.31. | Jako że dyrektorzy generalni wydają oświadczenia w odniesieniu do odrębnych części budżetu 7. PR, poszczególne służby w Komisji dobierają własną próbę i składają sprawozdanie na temat reprezentatywnego poziomu błędu. Reprezentatywny poziom błędu dla każdej dyrekcji stanowi podstawę obliczania poziomu błędu resztowego (19), który jest ważnym elementem branym pod uwagę przy sporządzaniu oświadczenia rocznego. |
| --- | --- |

6.31.

Jako że dyrektorzy generalni wydają oświadczenia w odniesieniu do odrębnych części budżetu 7. PR, poszczególne służby w Komisji dobierają własną próbę i składają sprawozdanie na temat reprezentatywnego poziomu błędu. Reprezentatywny poziom błędu dla każdej dyrekcji stanowi podstawę obliczania poziomu błędu resztowego (19), który jest ważnym elementem branym pod uwagę przy sporządzaniu oświadczenia rocznego.

| 6.31. | Aby zapewnić odpowiednią podstawę do wydawanych przez dyrektorów generalnych oświadczeń o wiarygodności, Komisja opracowała wzór służący do obliczania poziomu błędu reprezentatywnego i resztowego, stosowany jednolicie przez służby Komisji i agencje wykonawcze.

  Nie jest to jedyne działanie na rzecz oświadczeń o wiarygodności, aczkolwiek jedno z najważniejszych. |
| --- | --- |

6.31.

Nie jest to jedyne działanie na rzecz oświadczeń o wiarygodności, aczkolwiek jedno z najważniejszych.

| 6.32. | Obliczenia poziomu błędu resztowego opierają się na założeniu, że wszystkie wykryte błędy, w tym również systemowe, zostaną skorygowane. Komisja nie upewnia się systematycznie, czy przedłożone ponownie zestawienia poniesionych wydatków zostały skorygowane, w związku z czym rzetelność poziomów błędu resztowego jest ograniczona (zob. przykład 6.1). |
| --- | --- |

6.32.

Obliczenia poziomu błędu resztowego opierają się na założeniu, że wszystkie wykryte błędy, w tym również systemowe, zostaną skorygowane. Komisja nie upewnia się systematycznie, czy przedłożone ponownie zestawienia poniesionych wydatków zostały skorygowane, w związku z czym rzetelność poziomów błędu resztowego jest ograniczona (zob. przykład 6.1).

| 6.32. | Obliczany przez Komisję poziom błędu resztowego jest wiarygodny. Opiera się on na kilku danych liczbowych wynikających z funkcjonującego systemu kontroli – głównie strategii kontroli – oraz wynikach ekstrapolacji.

  W odniesieniu do kontroli ponownie przedłożonych zestawień poniesionych wydatków Komisja ustanowiła system, który obejmuje kontrole wiarygodności i kompletności, a w razie konieczności Komisja przeprowadza kontrole monitorujące w celu upewnienia się, że systematycznie występujące błędy są faktycznie korygowane przez beneficjentów. Konieczność realizowania kontroli monitorujących wyraźnie zmalała w związku z tym, iż procedury ekstrapolacji oparte na ryczałtowych stawkach procentowych zostały udostępnione (grudzień 2009 r.) i są stosowane na szeroką skalę przez wykonawców.


  W perspektywie wieloletniej obecnie funkcjonujący system zapewnia więc wiarygodność poziomu błędu resztowego.


  Funkcjonowanie systemu obrazuje przykład DG ds. Badań Naukowych i Innowacji, która do dnia 31 marca 2011 r. odzyskała 14,51 mln EUR. |
| --- | --- |

6.32.

W odniesieniu do kontroli ponownie przedłożonych zestawień poniesionych wydatków Komisja ustanowiła system, który obejmuje kontrole wiarygodności i kompletności, a w razie konieczności Komisja przeprowadza kontrole monitorujące w celu upewnienia się, że systematycznie występujące błędy są faktycznie korygowane przez beneficjentów. Konieczność realizowania kontroli monitorujących wyraźnie zmalała w związku z tym, iż procedury ekstrapolacji oparte na ryczałtowych stawkach procentowych zostały udostępnione (grudzień 2009 r.) i są stosowane na szeroką skalę przez wykonawców.

W perspektywie wieloletniej obecnie funkcjonujący system zapewnia więc wiarygodność poziomu błędu resztowego.

Funkcjonowanie systemu obrazuje przykład DG ds. Badań Naukowych i Innowacji, która do dnia 31 marca 2011 r. odzyskała 14,51 mln EUR.

Korzystanie z prac kontrolerów zewnętrznych

| 6.33. | Kontrole prowadzone są przez kontrolerów z Komisji lub zewnętrzne firmy audytorskie pod nadzorem Komisji. Według stanu na koniec 2010 r. spośród zakończonych kontroli 6. PR i 7. PR, za które odpowiadały DG RDT i DG INFSO, odpowiednio 73 % (921 z 1 267) i 76 % (431 z 568) było przeprowadzonych przez kontrolerów zewnętrznych. |
| --- | --- |

6.33.

Kontrole prowadzone są przez kontrolerów z Komisji lub zewnętrzne firmy audytorskie pod nadzorem Komisji. Według stanu na koniec 2010 r. spośród zakończonych kontroli 6. PR i 7. PR, za które odpowiadały DG RDT i DG INFSO, odpowiednio 73 % (921 z 1 267) i 76 % (431 z 568) było przeprowadzonych przez kontrolerów zewnętrznych.

| 6.34. | Poleganie na pracy innych kontrolerów jest przyjętą praktyką wśród kontrolerów. Opracowano powszechnie przyjęte międzynarodowe standardy kontroli, tak aby zapewnić wspólną interpretację ogólnych zasad. Komisja wprowadziła szereg procedur, które mają zapewnić rzetelność wyników kontroli zewnętrznych. Jeden z głównych rodzajów ryzyka polega na tym, że prace kontrolne prowadzone przez kontrolerów zewnętrznych nie będą wystarczające lub odpowiednie i dlatego nie zostaną wykryte błędy w zestawieniach poniesionych kosztów. Aby zminimalizować to ryzyko, zgodnie ze standardami należy wykonywać okresowe przeglądy jakości metod pracy oraz procedur kontroli, tak aby móc w pełni polegać na sprawozdaniach i ustaleniach z kontroli. Procedury Komisji nie regulują tego zagadnienia. |
| --- | --- |

6.34.

Poleganie na pracy innych kontrolerów jest przyjętą praktyką wśród kontrolerów. Opracowano powszechnie przyjęte międzynarodowe standardy kontroli, tak aby zapewnić wspólną interpretację ogólnych zasad. Komisja wprowadziła szereg procedur, które mają zapewnić rzetelność wyników kontroli zewnętrznych. Jeden z głównych rodzajów ryzyka polega na tym, że prace kontrolne prowadzone przez kontrolerów zewnętrznych nie będą wystarczające lub odpowiednie i dlatego nie zostaną wykryte błędy w zestawieniach poniesionych kosztów. Aby zminimalizować to ryzyko, zgodnie ze standardami należy wykonywać okresowe przeglądy jakości metod pracy oraz procedur kontroli, tak aby móc w pełni polegać na sprawozdaniach i ustaleniach z kontroli. Procedury Komisji nie regulują tego zagadnienia.

| 6.34. | Komisja ponosi pełną odpowiedzialność za planowanie i monitorowanie kontroli zlecanych na zewnątrz.

  Kontrolerzy zewnętrzni są wybierani w drodze szczegółowej kontroli, która ma na celu sprawdzenie, czy stosują oni jednolite podejście kontrolne na skalę ogólnoeuropejską. Komisja udostępnia im podręcznik kontroli oraz dokumenty zawierające wskazówki, tak aby uspójnić ich podejście kontrolne oraz uniknąć problemów z jakością.


  Kontrolerzy Komisji towarzyszą zewnętrznym firmom audytorskim w trakcie licznych wizyt kontrolnych. W ten sposób zapewniona jest współpraca w obszarach planowania, prowadzenia prac kontrolnych oraz sprawozdawczości, a tym samym możliwość monitorowania metod pracy oraz procedur kontroli stosowanych przez zewnętrzne firmy audytorskie.


  W związku z tym Komisja nie uważa, by w tym przypadku właściwe było bezpośrednie stosowanie standardów kontroli w odniesieniu do kwestii polegania na pracy innych kontrolerów. |
| --- | --- |

6.34.

Kontrolerzy zewnętrzni są wybierani w drodze szczegółowej kontroli, która ma na celu sprawdzenie, czy stosują oni jednolite podejście kontrolne na skalę ogólnoeuropejską. Komisja udostępnia im podręcznik kontroli oraz dokumenty zawierające wskazówki, tak aby uspójnić ich podejście kontrolne oraz uniknąć problemów z jakością.

Kontrolerzy Komisji towarzyszą zewnętrznym firmom audytorskim w trakcie licznych wizyt kontrolnych. W ten sposób zapewniona jest współpraca w obszarach planowania, prowadzenia prac kontrolnych oraz sprawozdawczości, a tym samym możliwość monitorowania metod pracy oraz procedur kontroli stosowanych przez zewnętrzne firmy audytorskie.

W związku z tym Komisja nie uważa, by w tym przypadku właściwe było bezpośrednie stosowanie standardów kontroli w odniesieniu do kwestii polegania na pracy innych kontrolerów.

Systemy odzyskiwania środków i systemy korekt finansowych

| 6.35. | W następstwie znacznych wysiłków podjętych przez Komisję w zakresie kontroli ex post, kwota środków do odzyskania wyraźnie wzrosła na koniec 2010 r. w stosunku do 2009 r. (zob.
  tabela 6.2
  ). Trybunał zbadał podjęte przez Komisję działania następcze w związku z przypadkami wystąpienia kwantyfikowalnych błędów, omówionymi w DAS 2008 i 2009 oraz w związku z prowadzonymi przez Komisję kontrolami ex post i odnotował, że procedury Komisji są odpowiednie, by zapewnić odzyskiwanie niekwalifikowalnych kosztów. |
| --- | --- |

6.35.

W następstwie znacznych wysiłków podjętych przez Komisję w zakresie kontroli ex post, kwota środków do odzyskania wyraźnie wzrosła na koniec 2010 r. w stosunku do 2009 r. (zob.
  tabela 6.2
  ). Trybunał zbadał podjęte przez Komisję działania następcze w związku z przypadkami wystąpienia kwantyfikowalnych błędów, omówionymi w DAS 2008 i 2009 oraz w związku z prowadzonymi przez Komisję kontrolami ex post i odnotował, że procedury Komisji są odpowiednie, by zapewnić odzyskiwanie niekwalifikowalnych kosztów.

| 6.36. | Odnośnie do kar przewidzianych w umowie, jeśli stwierdzono, że beneficjent zadeklarował nieprawdziwe koszty, Komisja dopuszcza wcześniejsze rozwiązanie umowy lub odszkodowanie zryczałtowane. Trybunał odnotował, że Komisja na szerszą skalę zastosowała działania naprawcze i w 2010 r. nastąpił wyraźny wzrost kwot odszkodowania zryczałtowanego (z 223 tys. euro na koniec 2009 r. do 1 536 tys. euro na koniec 2010 r.). |
| --- | --- |

6.36.

Odnośnie do kar przewidzianych w umowie, jeśli stwierdzono, że beneficjent zadeklarował nieprawdziwe koszty, Komisja dopuszcza wcześniejsze rozwiązanie umowy lub odszkodowanie zryczałtowane. Trybunał odnotował, że Komisja na szerszą skalę zastosowała działania naprawcze i w 2010 r. nastąpił wyraźny wzrost kwot odszkodowania zryczałtowanego (z 223 tys. euro na koniec 2009 r. do 1 536 tys. euro na koniec 2010 r.).

Inne polityki wewnętrzne

Systemy opracowane na potrzeby programu „Uczenie się przez całe życie” – Erasmus

| 6.37. | Zakres obowiązków w obrębie środowiska kontroli programu jest następujący:






  — | kontrole podstawowe prowadzone przez agencje krajowe, w tym analiza sprawozdań końcowych, kontrole dokumentacji poświadczającej zestawienia poniesionych wydatków, kontrole na miejscu, kontrole ex post oraz kontrole systemów beneficjentów regularnie uczestniczących w programie, takich jak uczelnie wyższe. Agencje krajowe są zobowiązane przesyłać do Komisji i organów władz krajowych roczne sprawozdanie, które zawiera informacje na temat przeprowadzonych kontroli podstawowych, |
| --- | --- | --- |

6.37.

Zakres obowiązków w obrębie środowiska kontroli programu jest następujący:

—

kontrole podstawowe prowadzone przez agencje krajowe, w tym analiza sprawozdań końcowych, kontrole dokumentacji poświadczającej zestawienia poniesionych wydatków, kontrole na miejscu, kontrole ex post oraz kontrole systemów beneficjentów regularnie uczestniczących w programie, takich jak uczelnie wyższe. Agencje krajowe są zobowiązane przesyłać do Komisji i organów władz krajowych roczne sprawozdanie, które zawiera informacje na temat przeprowadzonych kontroli podstawowych,

| — | kontrole wtórne realizowane przez organy krajowe, mające na celu uzyskanie pewności i dostarczenie dowodów na potrzeby rocznych poświadczeń ex post dotyczących skuteczności systemów i kontroli podstawowych (20), |
| --- | --- |

—

kontrole wtórne realizowane przez organy krajowe, mające na celu uzyskanie pewności i dostarczenie dowodów na potrzeby rocznych poświadczeń ex post dotyczących skuteczności systemów i kontroli podstawowych (20),

| — | mechanizmy kontrolne stosowane przez Komisję, w szczególności ocena rocznych poświadczeń ex post i wizyty monitorujące działanie systemów, jak również kontrole finansowe i nadzorcze. |
| --- | --- |

—

mechanizmy kontrolne stosowane przez Komisję, w szczególności ocena rocznych poświadczeń ex post i wizyty monitorujące działanie systemów, jak również kontrole finansowe i nadzorcze.

| 6.38. | Trybunał przeprowadził kontrolę systemów 10 agencji krajowych i nadzorujących je organów krajowych odpowiedzialnych za program Erasmus. Ze środków programu Erasmus finansowana jest współpraca między uczelniami wyższymi w Europie, a zwłaszcza pomoc finansowa dla studentów w okresie studiów, trwającym od trzech do 12 miesięcy, w innym kraju uczestniczącym w programie. Student zwykle uzyskuje stypendium wynoszące od 250 do 500 euro miesięcznie w zależności od kraju. Program pomaga również profesorom i pracownikom firm, którzy chcą prowadzić wykłady za granicą przez krótki okres czasu oraz pracownikom uniwersyteckim pragnącym odbyć szkolenia. Dofinansowywane są też programy krótkich intensywnych studiów, które gromadzą studentów i wykładowców z uczelni wyższych z co najmniej trzech krajów uczestniczących w programie Erasmus. Skontrolowane systemy zostały ocenione jako częściowo skuteczne pod względem zapewniania prawidłowości transakcji. |
| --- | --- |

6.38.

Trybunał przeprowadził kontrolę systemów 10 agencji krajowych i nadzorujących je organów krajowych odpowiedzialnych za program Erasmus. Ze środków programu Erasmus finansowana jest współpraca między uczelniami wyższymi w Europie, a zwłaszcza pomoc finansowa dla studentów w okresie studiów, trwającym od trzech do 12 miesięcy, w innym kraju uczestniczącym w programie. Student zwykle uzyskuje stypendium wynoszące od 250 do 500 euro miesięcznie w zależności od kraju. Program pomaga również profesorom i pracownikom firm, którzy chcą prowadzić wykłady za granicą przez krótki okres czasu oraz pracownikom uniwersyteckim pragnącym odbyć szkolenia. Dofinansowywane są też programy krótkich intensywnych studiów, które gromadzą studentów i wykładowców z uczelni wyższych z co najmniej trzech krajów uczestniczących w programie Erasmus. Skontrolowane systemy zostały ocenione jako częściowo skuteczne pod względem zapewniania prawidłowości transakcji.

Kontrole podstawowe

| 6.39. | Trybunał odnotował wysoki poziom zgodności z wymogami określonymi przez Komisję w jej przewodniku dla agencji krajowych. W ośmiu przypadkach mechanizm kontroli podstawowych nie został jednak w pełni wdrożony. W niektórych przypadkach brakowało dowodów na przeprowadzenie kontroli dokumentacji lub badanie objęło zbyt niską liczbę akt poszczególnych uczestników programu, którzy uzyskali dofinansowanie wyjazdu. W odniesieniu do innych kluczowych wymogów kontroli dotyczących systemów programu „Uczenie się przez całe życie”, stwierdzone uchybienia polegały na braku wykazów odstępstw lub na braku monitoringu prowadzonych wykazów, przyjęciu polityki skarbowej, która nie zapewniała deponowania środków na oprocentowanych rachunkach oraz przekazywaniu Komisji sprawozdań rocznych po terminie. |
| --- | --- |

6.39.

Trybunał odnotował wysoki poziom zgodności z wymogami określonymi przez Komisję w jej przewodniku dla agencji krajowych. W ośmiu przypadkach mechanizm kontroli podstawowych nie został jednak w pełni wdrożony. W niektórych przypadkach brakowało dowodów na przeprowadzenie kontroli dokumentacji lub badanie objęło zbyt niską liczbę akt poszczególnych uczestników programu, którzy uzyskali dofinansowanie wyjazdu. W odniesieniu do innych kluczowych wymogów kontroli dotyczących systemów programu „Uczenie się przez całe życie”, stwierdzone uchybienia polegały na braku wykazów odstępstw lub na braku monitoringu prowadzonych wykazów, przyjęciu polityki skarbowej, która nie zapewniała deponowania środków na oprocentowanych rachunkach oraz przekazywaniu Komisji sprawozdań rocznych po terminie.

| 6.39. | Komisja z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż Trybunał stwierdził w agencjach krajowych wysoki poziom zgodności z wydanym dla nich przewodnikiem, co potwierdza ocenę Komisji.

  Komisja zgadza się, że kontrole podstawowe pozostają obszarem wymagającym uwagi, co znajduje swoje potwierdzenie w rocznym sprawozdaniu z działalności za 2010 r. Komisja w dalszym ciągu będzie podkreślać znaczenie, jakie ma osiąganie ustalonych poziomów oraz dokumentowanie procesu. |
| --- | --- |

6.39.

Komisja zgadza się, że kontrole podstawowe pozostają obszarem wymagającym uwagi, co znajduje swoje potwierdzenie w rocznym sprawozdaniu z działalności za 2010 r. Komisja w dalszym ciągu będzie podkreślać znaczenie, jakie ma osiąganie ustalonych poziomów oraz dokumentowanie procesu.

| 6.40. | Na poziomie uczelni wyższych Trybunał stwierdził, że systemy selekcji studentów chcących uczestniczyć w programie Erasmus działały częściowo w 22 na 27 przypadków. Zasadniczym problemem był brak przejrzystości procedury selekcji: kryteria selekcji nie zostały opublikowane, a proces oceny nie był odpowiednio udokumentowany. Na 15 z 30 uczelni wyższych, które zostały objęte kontrolą, zrealizowano nieprawidłowe płatności, na przykład, dla indywidualnych studentów za okresy dłuższe niż przewidywała umowa o stypendium, lub dokonano zwrotu kosztów niekwalifikowalnych. |
| --- | --- |

6.40.

Na poziomie uczelni wyższych Trybunał stwierdził, że systemy selekcji studentów chcących uczestniczyć w programie Erasmus działały częściowo w 22 na 27 przypadków. Zasadniczym problemem był brak przejrzystości procedury selekcji: kryteria selekcji nie zostały opublikowane, a proces oceny nie był odpowiednio udokumentowany. Na 15 z 30 uczelni wyższych, które zostały objęte kontrolą, zrealizowano nieprawidłowe płatności, na przykład, dla indywidualnych studentów za okresy dłuższe niż przewidywała umowa o stypendium, lub dokonano zwrotu kosztów niekwalifikowalnych.

| 6.40. | W odniesieniu do procedur selekcji studentów na poziomie uczelni wyższych Komisja podkreśla, iż zważywszy na masowy charakter programu, formalne wymogi muszą być oparte o zasadę proporcjonalności oraz należycie uwzględniać zapotrzebowanie. Mając na uwadze, iż do Komisji nie wpłynęły żadne skargi od studentów dotyczące procedury selekcji prowadzonej na ich uczelniach wyższych, Komisja stwierdza, że zasadniczo system ten działa prawidłowo.

  Jeśli chodzi o czas trwania pobytu studentów na studiach lub praktykach, Komisja zaznacza, że objaśniła już metodę jego obliczania w przewodniku dla agencji krajowych na rok 2011 w następstwie uwag zgłoszonych przez Trybunał w czasie kontroli do celów poświadczenia wiarygodności („DAS”) za rok budżetowy 2009. |
| --- | --- |

6.40.

Jeśli chodzi o czas trwania pobytu studentów na studiach lub praktykach, Komisja zaznacza, że objaśniła już metodę jego obliczania w przewodniku dla agencji krajowych na rok 2011 w następstwie uwag zgłoszonych przez Trybunał w czasie kontroli do celów poświadczenia wiarygodności („DAS”) za rok budżetowy 2009.

Kontrole wtórne

| 6.41. | W siedmiu z 10 organów krajowych kontrole wtórne zostały przeprowadzone w sposób zadowalający przez zewnętrzny organ kontroli lub przedstawicieli organów krajowych, którzy dokładnie zbadali zgodność wdrożonych systemów i kontroli podstawowych z wytycznymi Komisji. W pozostałych organach krajowych kontrole były nieodpowiednio udokumentowane lub brakowało dowodów na monitorowanie przez organ krajowy lub Komisję działań podejmowanych w związku z przedstawionymi uwagami. |
| --- | --- |

6.41.

W siedmiu z 10 organów krajowych kontrole wtórne zostały przeprowadzone w sposób zadowalający przez zewnętrzny organ kontroli lub przedstawicieli organów krajowych, którzy dokładnie zbadali zgodność wdrożonych systemów i kontroli podstawowych z wytycznymi Komisji. W pozostałych organach krajowych kontrole były nieodpowiednio udokumentowane lub brakowało dowodów na monitorowanie przez organ krajowy lub Komisję działań podejmowanych w związku z przedstawionymi uwagami.

| 6.41. | Każdego roku Komisja organizuje działania (seminaria, aktualizacje wytycznych itp.), aby umożliwić organom krajowym lepsze zrozumienie procesu kontroli wtórnych. Kontrola do celów DAS 2010 wykazała poprawę w stosunku do wyników kontroli do celów DAS 2008. Komisja będzie kontynuować działania wspierające. |
| --- | --- |

6.41.

| 6.42. | Siedem z 10 rocznych poświadczeń ex post za 2009 r. zostało przesłanych do Komisji po terminie upływającym w dniu 30 kwietnia 2010 r. |
| --- | --- |

6.42.

Siedem z 10 rocznych poświadczeń ex post za 2009 r. zostało przesłanych do Komisji po terminie upływającym w dniu 30 kwietnia 2010 r.

Kontrole realizowane przez Komisję

| 6.43. | Trybunał zbadał realizowane przez Komisję kontrole programu Erasmus, które stanowią część prowadzonego przez nią procesu oceny rocznych poświadczeń ex post za rok 2009 (21). W chwili przeprowadzania kontroli Trybunał uznał, że procedury stosowane w Komisji dawały ograniczoną pewność co do jakości zarządzania wydatkami i że tylko w niektórych przypadkach Komisja weryfikowała realność i jakość kontroli podstawowych i wtórnych. |
| --- | --- |

6.43.

Trybunał zbadał realizowane przez Komisję kontrole programu Erasmus, które stanowią część prowadzonego przez nią procesu oceny rocznych poświadczeń ex post za rok 2009 (21). W chwili przeprowadzania kontroli Trybunał uznał, że procedury stosowane w Komisji dawały ograniczoną pewność co do jakości zarządzania wydatkami i że tylko w niektórych przypadkach Komisja weryfikowała realność i jakość kontroli podstawowych i wtórnych.

| 6.44. | Trybunał stwierdza, że od tego czasu zaszła poprawa w procedurach Komisji. W 2010 r. ocena Komisji opierała się na przeglądzie dokumentacyjnym systemów, kontrolach w ośmiu państwach członkowskich oraz prowadzonych na miejscu finansowych kontrolach ex post 15 umów zawartych z agencjami krajowymi. Dokonane przez Komisję kontrole systemów obejmowały badanie faktycznego przeprowadzenia i jakości zarówno kontroli podstawowych, jak i wtórnych. |
| --- | --- |

6.44.

Trybunał stwierdza, że od tego czasu zaszła poprawa w procedurach Komisji. W 2010 r. ocena Komisji opierała się na przeglądzie dokumentacyjnym systemów, kontrolach w ośmiu państwach członkowskich oraz prowadzonych na miejscu finansowych kontrolach ex post 15 umów zawartych z agencjami krajowymi. Dokonane przez Komisję kontrole systemów obejmowały badanie faktycznego przeprowadzenia i jakości zarówno kontroli podstawowych, jak i wtórnych.

| 6.45. | Każdego roku Komisja sporządza listę zastrzeżeń, w związku z którymi organy krajowe i agencje krajowe powinny podjąć działania naprawcze. Chociaż utrzymuje się ogólnie wysoka liczba nierozstrzygniętych uwag: w 2010 r. 28 w przypadku organów krajowych (w porównaniu z 29 w 2009 r.) oraz 114 w przypadku agencji krajowych (146 w 2009 r.), zmalała waga zastrzeżeń (22). |
| --- | --- |

6.45.

Każdego roku Komisja sporządza listę zastrzeżeń, w związku z którymi organy krajowe i agencje krajowe powinny podjąć działania naprawcze. Chociaż utrzymuje się ogólnie wysoka liczba nierozstrzygniętych uwag: w 2010 r. 28 w przypadku organów krajowych (w porównaniu z 29 w 2009 r.) oraz 114 w przypadku agencji krajowych (146 w 2009 r.), zmalała waga zastrzeżeń (22).

| 6.45. | W odniesieniu do liczby i wagi zastrzeżeń, w związku z którymi organy krajowe i agencje krajowe mają podjąć działania naprawcze, Komisja z zadowoleniem przyjmuje fakt, że nastąpiła poprawa w tym zakresie w 2010 r. w stosunku do 2009 r., w szczególności na poziomie agencji krajowych. |
| --- | --- |

6.45.

WIARYGODNOŚĆ OŚWIADCZEŃ KIEROWNICTWA KOMISJI

| 6.46. | Wyniki przeglądu oświadczeń kierownictwa Komisji przedstawiono w
  załączniku 6.3
  . Główne uwagi Trybunału zostały szczegółowo opisane poniżej. |
| --- | --- |

6.46.

Wyniki przeglądu oświadczeń kierownictwa Komisji przedstawiono w
  załączniku 6.3
  . Główne uwagi Trybunału zostały szczegółowo opisane poniżej.

| 6.47. | W przypadku DG INFSO Trybunał odnotował, że choć wykryty całkowity poziom błędu oraz poziomy błędu resztowego w zestawieniach poniesionych wydatków w związku z dotacjami 6. PR wyniosły odpowiednio 3,94 % i 2,2 %, wycofano zastrzeżenie co do poprawności zestawień poniesionych wydatków w ramach 6. PR. W opinii Trybunału należało podtrzymać zastrzeżenie, zważywszy na brak przekonujących dowodów na to, że wszystkie wykryte błędy zostały skorygowane (zob. pkt 6.32). |
| --- | --- |

6.47.

W przypadku DG INFSO Trybunał odnotował, że choć wykryty całkowity poziom błędu oraz poziomy błędu resztowego w zestawieniach poniesionych wydatków w związku z dotacjami 6. PR wyniosły odpowiednio 3,94 % i 2,2 %, wycofano zastrzeżenie co do poprawności zestawień poniesionych wydatków w ramach 6. PR. W opinii Trybunału należało podtrzymać zastrzeżenie, zważywszy na brak przekonujących dowodów na to, że wszystkie wykryte błędy zostały skorygowane (zob. pkt 6.32).

| 6.47. | Zgodnie z obecnie obowiązującymi w Komisji ramowymi zasadami rozliczalności ostateczna decyzja, czy wnieść zastrzeżenie czy nie, należy do intendenta delegowanego. Jest to więc opinia kierownictwa, wydawana na podstawie dokonanej przez intendenta delegowanego oceny ryzyka, przy uwzględnieniu informacji na temat prawdopodobnego rozwoju wydarzeń, dostępnych w chwili podejmowania decyzji.

  W rocznym sprawozdaniu z działalności za 2010 r. dyrektor generalny DG INFSO przedstawił Komisji w sposób szczegółowy i przejrzysty powody wycofania zastrzeżenia co do poprawności zestawień poniesionych wydatków w ramach 6. PR (wyniosła ona 2,2 % na koniec 2010 r.). Decyzja ta została podjęta na podstawie dogłębnej analizy wszystkich dodatkowych elementów dostępnych w tym czasie oraz na symulacji, jak kształtuje się zakładany poziom błędu resztowego, przy uwzględnieniu pozostałych będących w toku kontroli 6. PR oraz bieżącej ekstrapolacji. Według stanu na dzień 30 czerwca 2011 r. aktualizacja symulacji na podstawie ostatnich danych potwierdziła, że poziom błędu resztowego, zgodnie z oczekiwaniami, obniżył się do poziomu 2,1 %. Jak wcześniej prognozowano, do końca roku poziom ten powinien spaść poniżej 2 %. Ponadto w przypadku uwzględnienia rzeczywistego wpływu finansowego ustaleń kontroli (błędy, które wymagają podjęcia finansowych działań następczych) poziom błędu resztowego wynosi 1,6 %, czyli znacznie poniżej poziomu istotności równego 2 %. Jak już podkreślono w odpowiedzi Komisji na uwagi zawarte w pkt 6.32, obliczenia poziomu błędu resztowego przez Komisję są wiarygodne. Wiarygodność danych leżących u podstaw tych obliczeń została zweryfikowana na podstawie znaczącej liczby kontroli monitorujących. W świetle powyższego nie było zatem konieczne, by DG INFSO podtrzymała zastrzeżenie dotyczące wydatków w ramach 6. PR. |
| --- | --- |

6.47.

W rocznym sprawozdaniu z działalności za 2010 r. dyrektor generalny DG INFSO przedstawił Komisji w sposób szczegółowy i przejrzysty powody wycofania zastrzeżenia co do poprawności zestawień poniesionych wydatków w ramach 6. PR (wyniosła ona 2,2 % na koniec 2010 r.). Decyzja ta została podjęta na podstawie dogłębnej analizy wszystkich dodatkowych elementów dostępnych w tym czasie oraz na symulacji, jak kształtuje się zakładany poziom błędu resztowego, przy uwzględnieniu pozostałych będących w toku kontroli 6. PR oraz bieżącej ekstrapolacji. Według stanu na dzień 30 czerwca 2011 r. aktualizacja symulacji na podstawie ostatnich danych potwierdziła, że poziom błędu resztowego, zgodnie z oczekiwaniami, obniżył się do poziomu 2,1 %. Jak wcześniej prognozowano, do końca roku poziom ten powinien spaść poniżej 2 %. Ponadto w przypadku uwzględnienia rzeczywistego wpływu finansowego ustaleń kontroli (błędy, które wymagają podjęcia finansowych działań następczych) poziom błędu resztowego wynosi 1,6 %, czyli znacznie poniżej poziomu istotności równego 2 %. Jak już podkreślono w odpowiedzi Komisji na uwagi zawarte w pkt 6.32, obliczenia poziomu błędu resztowego przez Komisję są wiarygodne. Wiarygodność danych leżących u podstaw tych obliczeń została zweryfikowana na podstawie znaczącej liczby kontroli monitorujących. W świetle powyższego nie było zatem konieczne, by DG INFSO podtrzymała zastrzeżenie dotyczące wydatków w ramach 6. PR.

WNIOSKI I ZALECENIA

Wnioski

| 6.48. | Na podstawie swoich prac kontrolnych Trybunał stwierdza, że w płatnościach za rok zakończony dnia 31 grudnia 2010 r. w grupie polityk „Badania naukowe i inne polityki wewnętrzne” nie wystąpił istotny poziom błędu (23). Niemniej jednak w płatnościach pośrednich i końcowych związanych z programami ramowymi w dziedzinie badań naukowych występował istotny poziom błędu. |
| --- | --- |

6.48.

Na podstawie swoich prac kontrolnych Trybunał stwierdza, że w płatnościach za rok zakończony dnia 31 grudnia 2010 r. w grupie polityk „Badania naukowe i inne polityki wewnętrzne” nie wystąpił istotny poziom błędu (23). Niemniej jednak w płatnościach pośrednich i końcowych związanych z programami ramowymi w dziedzinie badań naukowych występował istotny poziom błędu.

| 6.48. | Komisja odnotowuje, iż w płatnościach w 2010 r. w grupie polityk „Badania naukowe i inne polityki wewnętrzne” nie wystąpił istotny poziom błędu.

  Komisja stale usprawnia działanie swojego wieloletniego systemu kontroli, tak aby zredukować liczbę błędów występujących w płatnościach okresowych i końcowych. |
| --- | --- |

6.48.

Komisja stale usprawnia działanie swojego wieloletniego systemu kontroli, tak aby zredukować liczbę błędów występujących w płatnościach okresowych i końcowych.

| 6.49. | Na podstawie swoich prac kontrolnych Trybunał stwierdza, że systemy nadzoru i kontroli w grupie polityk „Badania naukowe i inne polityki wewnętrzne” są częściowo skuteczne pod względem zapewniania prawidłowości płatności. |
| --- | --- |

6.49.

Na podstawie swoich prac kontrolnych Trybunał stwierdza, że systemy nadzoru i kontroli w grupie polityk „Badania naukowe i inne polityki wewnętrzne” są częściowo skuteczne pod względem zapewniania prawidłowości płatności.

Zalecenia

| 6.50. | W
  załączniku 6.4
  przedstawiono wyniki przeprowadzonego przez Trybunał przeglądu postępów Komisji w zakresie realizacji zaleceń sformułowanych w poprzednich sprawozdaniach rocznych (za 2008 r. i 2009 r.). |
| --- | --- |

6.50.

W
  załączniku 6.4
  przedstawiono wyniki przeprowadzonego przez Trybunał przeglądu postępów Komisji w zakresie realizacji zaleceń sformułowanych w poprzednich sprawozdaniach rocznych (za 2008 r. i 2009 r.).

| 6.51. | W następstwie tego przeglądu oraz ustaleń i wniosków dotyczących 2010 r. Trybunał zaleca, by Komisja: |
| --- | --- |

6.51.

W następstwie tego przeglądu oraz ustaleń i wniosków dotyczących 2010 r. Trybunał zaleca, by Komisja:

6.51.

| — | w obszarze programów ramowych w dziedzinie badań naukowych: (i) korzystała z wniosków płynących z dobrej praktyki, którą stanowi stosowana przez DG INFSO metoda kontroli ex post oparta na ocenie ryzyka, tak by dalej doskonalić prowadzone w Komisji kontrole ex ante w celu zidentyfikowania płatności charakteryzujących się względnie wysokim ryzykiem; oraz (ii) w celu dalszego zwiększania rzetelności poświadczeń z kontroli zintensyfikowała działania zmierzające do podniesienia wśród niezależnych kontrolerów świadomości zasad kwalifikowalności wydatków, szczególnie poprzez czynne informowanie kontrolerów o przypadkach niezidentyfikowania kosztów niekwalifikowalnych, |
| --- | --- |

—

w obszarze programów ramowych w dziedzinie badań naukowych: (i) korzystała z wniosków płynących z dobrej praktyki, którą stanowi stosowana przez DG INFSO metoda kontroli ex post oparta na ocenie ryzyka, tak by dalej doskonalić prowadzone w Komisji kontrole ex ante w celu zidentyfikowania płatności charakteryzujących się względnie wysokim ryzykiem; oraz (ii) w celu dalszego zwiększania rzetelności poświadczeń z kontroli zintensyfikowała działania zmierzające do podniesienia wśród niezależnych kontrolerów świadomości zasad kwalifikowalności wydatków, szczególnie poprzez czynne informowanie kontrolerów o przypadkach niezidentyfikowania kosztów niekwalifikowalnych,

| — | Komisja zgadza się z zaleceniami i opracowuje szereg ewentualnych usprawnień swoich procesów, zarówno w zakresie 7. PR, jak i przyszłych wspólnych ram strategicznych dotyczących finansowania przez UE badań naukowych i innowacji. |
| --- | --- |

—

| — | w obszarze programu „Uczenie się przez całe życie” nadal kładła nacisk na wdrażanie kontroli podstawowych. Należy zwracać szczególną uwagę na to, czy agencje krajowe kontrolują przynajmniej minimalną liczbę akt wymaganą przez Komisję oraz czy wszystkie te kontrole są odpowiednio udokumentowane. |
| --- | --- |

—

w obszarze programu „Uczenie się przez całe życie” nadal kładła nacisk na wdrażanie kontroli podstawowych. Należy zwracać szczególną uwagę na to, czy agencje krajowe kontrolują przynajmniej minimalną liczbę akt wymaganą przez Komisję oraz czy wszystkie te kontrole są odpowiednio udokumentowane.

| — | Komisja zgadza się, że kontrole podstawowe pozostają obszarem wymagającym uwagi, co potwierdza roczne sprawozdanie z działalności za 2010 r. W związku z tym Komisja będzie w dalszym ciągu podkreślać, jak ważne jest osiąganie ustalonych poziomów oraz dokumentowanie procesu przez agencje krajowe oraz przypominać władzom krajowym o obowiązku prowadzenia nadzoru w tym obszarze. |
| --- | --- |

—

WYNIKI KONTROLI FUNDUSZU GWARANCYJNEGO DLA DZIAŁAŃ ZEWNĘTRZNYCH

| 6.52. | Celem Funduszu Gwarancyjnego dla Działań Zewnętrznych (24) (Fundusz Gwarancyjny) jest pokrycie należności wierzycieli Unii (25) w razie niewywiązania się przez beneficjenta ze zobowiązań kredytowych, a także zapobieganie wysuwaniu bezpośrednich roszczeń wobec budżetu Unii. Za zarządzanie Funduszem Gwarancyjnym od strony administracyjnej odpowiedzialna jest Dyrekcja Generalna ds. Gospodarczych i Finansowych (DG ECFIN), podczas gdy Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) odpowiada za zarządzanie środkami pieniężnymi. |
| --- | --- |

6.52.

Celem Funduszu Gwarancyjnego dla Działań Zewnętrznych (24) (Fundusz Gwarancyjny) jest pokrycie należności wierzycieli Unii (25) w razie niewywiązania się przez beneficjenta ze zobowiązań kredytowych, a także zapobieganie wysuwaniu bezpośrednich roszczeń wobec budżetu Unii. Za zarządzanie Funduszem Gwarancyjnym od strony administracyjnej odpowiedzialna jest Dyrekcja Generalna ds. Gospodarczych i Finansowych (DG ECFIN), podczas gdy Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) odpowiada za zarządzanie środkami pieniężnymi.

| 6.53. | Według stanu na dzień 31 grudnia 2010 r. łączne środki Funduszu Gwarancyjnego wyniosły 1 347 mln euro w porównaniu z 1 240 mln euro na dzień 31 grudnia 2009 r. W badanym roku nie odnotowano wezwań do zapłaty z tytułu gwarancji udzielonych z tego Funduszu Gwarancyjnego. |
| --- | --- |

6.53.

Według stanu na dzień 31 grudnia 2010 r. łączne środki Funduszu Gwarancyjnego wyniosły 1 347 mln euro w porównaniu z 1 240 mln euro na dzień 31 grudnia 2009 r. W badanym roku nie odnotowano wezwań do zapłaty z tytułu gwarancji udzielonych z tego Funduszu Gwarancyjnego.

| 6.54. | Do oceny rocznej rentowności Funduszu Gwarancyjnego EBI i Komisja wykorzystują wskaźnik referencyjny. Stopa zwrotu z portfela Funduszu Gwarancyjnego w 2010 r. wyniosła 1,06 % w porównaniu ze stopą odniesienia równą 1,19 %. |
| --- | --- |

6.54.

Do oceny rocznej rentowności Funduszu Gwarancyjnego EBI i Komisja wykorzystują wskaźnik referencyjny. Stopa zwrotu z portfela Funduszu Gwarancyjnego w 2010 r. wyniosła 1,06 % w porównaniu ze stopą odniesienia równą 1,19 %.

| 6.54. | Przy aktualnych warunkach rynkowych charakteryzujących się znaczną niestabilnością mogą wystąpić krótkoterminowe odchylenia od stopy odniesienia. Niemniej jednak za pierwsze dziesięć miesięcy 2010 r. portfel wypracował dodatnią stopę zwrotu ponad stopę wolną od ryzyka, natomiast odnotowana na koniec 2010 r. nieznacznie ujemna wartość po rozdzieleniu okresów rozliczeniowych (w stosunku do stopy odniesienia), będąca efektem osiągnięcia w listopadzie i grudniu wyników poniżej zakładanego poziomu, została odzyskana już w styczniu 2011 r. |
| --- | --- |

6.54.

| 6.55. | Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu powierzono zarządzanie portfelem inwestycyjnym Funduszu Gwarancyjnego w imieniu UE (26). By uniknąć wymuszonej sprzedaży emitowanych przez państwa członkowskie papierów wartościowych o obniżonym ratingu w czerwcu 2010 r., Komisja wprowadziła z mocą wsteczną nowy przepis, na mocy którego portfel Funduszu może obejmować takie inwestycje. |
| --- | --- |

6.55.

Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu powierzono zarządzanie portfelem inwestycyjnym Funduszu Gwarancyjnego w imieniu UE (26). By uniknąć wymuszonej sprzedaży emitowanych przez państwa członkowskie papierów wartościowych o obniżonym ratingu w czerwcu 2010 r., Komisja wprowadziła z mocą wsteczną nowy przepis, na mocy którego portfel Funduszu może obejmować takie inwestycje.

| 6.55. | Decyzja ta została sformalizowana w dodatkowym porozumieniu nr 4, podpisanym w dniu 9 listopada 2010 r. z chwilą zakończenia instytucjonalnych procedur koniecznych do jego podpisania. |
| --- | --- |

6.55.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 480/2009 z dnia 25 maja 2009 r. ustanawiające Fundusz Gwarancyjny dla Działań Zewnętrznych (Dz.U. L 145 z 10.6.2009, s. 10) stanowi w motywach, że zarządzanie finansami Funduszu Gwarancyjnego powinno podlegać kontroli Trybunału Obrachunkowego zgodnie z procedurami określonymi przez Trybunał Obrachunkowy, Komisję oraz Europejski Bank Inwestycyjny.

(2)  Na Europejską Przestrzeń Badawczą składają się wszystkie działania, programy oraz polityki z zakresu badań naukowych i rozwoju w Europie, które mają wymiar ponadnarodowy. Wspólnie pozwalają one badaczom, instytucjom naukowym oraz podmiotom gospodarczym na coraz większą mobilność, konkurowanie oraz współpracę ponad granicami.

(3)  Siódmy program ramowy skupia wszystkie inicjatywy UE w dziedzinie badań naukowych, odgrywając istotną rolę w osiąganiu celów w zakresie wzrostu, konkurencyjności oraz zatrudnienia. Stanowi on również jeden z głównych filarów Europejskiej Przestrzeni Badawczej.

(4)  Wspólne przedsięwzięcia/przedsiębiorstwa UE zaangażowane w proces zarządzania programami ramowymi w dziedzinie badań naukowych: (i) Europejskie Wspólne Przedsięwzięcie na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej; (ii) Wspólne Przedsiębiorstwo „Czyste niebo”; (iii) Wspólne Przedsiębiorstwo ARTEMIS; (iv) Wspólne Przedsiębiorstwo na rzecz Realizacji Wspólnej Inicjatywy Technologicznej w zakresie Leków Innowacyjnych; (v) Wspólne Przedsiębiorstwo ENIAC; oraz (vi) Wspólne Przedsiębiorstwo na rzecz Technologii Ogniw Paliwowych i Technologii Wodorowych. Agencje wykonawcze UE zaangażowane w proces zarządzania programami ramowymi w dziedzinie badań naukowych: (i) Agencja Wykonawcza ds. Konkurencyjności i Innowacyjności; (ii) Agencja Wykonawcza ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego; (iii) Agencja Wykonawcza ds. Badań Naukowych; oraz (iv) Agencja Wykonawcza Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych.

(5)  Agencje krajowe to struktury utworzone na poziomie krajowym w celu zarządzania wdrożeniem programu „Uczenie się przez całe życie” na szczeblu państwa członkowskiego. Posiadają osobowość prawną i podlegają przepisom prawa danego państwa członkowskiego. Agencje te odpowiadają za zarządzanie scentralizowanymi częściami programu, a mianowicie za ocenę projektów, ich selekcję oraz zarządzanie nimi.

(6)  Organizacje uczestniczące to zazwyczaj uczelnie, szkoły lub kolegia, które zarządzają płatnościami dla beneficjentów, takich jak studenci, uczniowie lub nauczyciele.

(7)  Na 43 płatności składało się: 31 zaliczek, osiem płatności okresowych i końcowych, trzy pojedyncze płatności i jedna płatność regulująca.

(8)  61 płatności okresowych lub końcowych oraz 36 zaliczek na rzecz 6. PR i 7. PR.

(9)  Trybunał wylicza szacunkowy poziom błędu na podstawie statystycznie dobranej reprezentatywnej próby. Podana wartość jest najlepszym szacunkiem (znanym jako najbardziej prawdopodobny poziom błędu). Trybunał uzyskał pewność na poziomie 95 %, że poziom błędu w kontrolowanej populacji wynosi pomiędzy 0,6 % a 2,1 % (odpowiednio najniższy i najwyższy poziom błędu).

(10)  Ustalenia dotyczące prawidłowości transakcji są ogólnie zbieżne z wynikami kontroli reprezentatywnych przeprowadzonych przez Komisję (zob. pkt 6.32).

(11)  Rodzaj odnotowanych uchybień: (i) zatwierdzenie daty rozpoczęcia projektu bez pisemnej prośby beneficjenta przed podpisaniem umowy o dotację; (ii) opóźnienia w przekazywaniu przez Komisję decyzji o odmowie finansowania wnioskodawcom, których wnioski nie zostały przyjęte; oraz (iii) brak kontroli odsetek narosłych od kwoty zaliczek.

(12)  Te szczegółowe kontrole ex ante obejmują uzyskanie i zbadanie dokumentacji poświadczającej.

(13)  Komisja może wstrzymać płatność, informując beneficjenta na piśmie, że sprawozdanie lub faktura/wniosek o płatność nie mogą zostać zatwierdzone, i podając powody takiej decyzji (np. niekompletne dokumenty poświadczające).

(14)  Łączna wartość odnosząca się do wszystkich poprzednich płatności na rzecz beneficjenta w ramach danego projektu, za który nie wystawiono poświadczenia.

(15)  Nieobowiązkowe dla beneficjenta, który zamierza zadeklarować średnie koszty osobowe w swoich zestawieniach poniesionych kosztów. W dniu 24 stycznia 2011 r. Komisja przyjęła nowe kryteria stosowania średnich kosztów osobowych. Beneficjenci nie mają już obowiązku przedstawiać do zatwierdzenia poświadczenia średnich kosztów osobowych jako warunek wstępny uznania kwalifikowalności kosztów osobowych. Niemniej jednak poświadczenie średnich kosztów osobowych pozostaje opcją, dającą beneficjentom możliwość uprzedniego uzyskania zapewnienia zgodności stosowanej metodyki z zasadami 7. PR.

(16)  Nieobowiązkowe dla ograniczonej grupy beneficjentów korzystających z wielu dotacji i spełniających określone kryteria kwalifikowalności.

(17)  Trybunał odnotował, że w jednym przypadku koszty osobowe i pośrednie obejmowały koszty niekwalifikowalne według kryteriów 7. PR lub że średnie koszty osobowe nie były w rzeczywistości obliczane zgodnie z metodyką przedstawioną przez beneficjenta. W innym przypadku zewnętrzny kontroler poświadczył, że procedury kontrolne zostały wykonane w związku z konkretną dotacją, gdy w rzeczywistości odnosiły się one do innej próby.

(18)  Na przykład w obszarze kontroli naprawczych DG INFSO opracowała kompleksowe, oparte na ocenie ryzyka metody kontroli, które opierają się na inteligentnym gromadzeniu danych, ocenie ryzyka i procedurach kontroli dla danego rodzaju ryzyka. W 2010 r. średni poziom błędu stwierdzony w wyniku kontroli DG INFSO opartych na ocenie ryzyka wyniósł 30 %.

(19)  Tzn. poziom błędów, które pozostają niewykryte i w rezultacie nieskorygowane.

(20)  Art. 8 ust. 3 decyzji Komisji C(2007) 1807 przewiduje, że organy krajowe ustanawiają system kontroli wtórnych, których celem jest uzyskanie wystarczającej pewności, iż systemy i kontrole podstawowe są skuteczne. Mogą one powierzyć przeprowadzenie kontroli wtórnych zewnętrznemu organowi kontrolnemu.

(21)  Rozdział 9, pkt 9.22–9.24.

(22)  W przypadku organów krajowych 13 zastrzeżeń zostało sklasyfikowanych jako bardzo istotne, 14 jako istotne, natomiast w 2009 r. trzy jako mające krytyczne znaczenie, 15 jako bardzo istotne i trzy jako istotne. W przypadku agencji krajowych liczby te przedstawiają się następująco: w 2010 r. jedno zastrzeżenie zostało sklasyfikowane jako mające krytyczne znaczenie, 44 jako bardzo istotne i 66 jako istotne, a w 2009 r. 75 jako bardzo istotne i 35 jako istotne.

(23)  Zob. pkt 6.12 i 6.13.

(24)  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 2728/94 z dnia 31 października 1994 r. ustanawiające Fundusz Gwarancyjny dla Działań Zewnętrznych (Dz.U. L 293 z 12.11.1994, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 89/2007 (Dz.U. L 22 z 31.1.2007, s. 1).

(25)  Głównie EBI, ale również pożyczki zewnętrzne Euratomu oraz pożyczki w ramach pomocy makrofinansowej WE dla państw trzecich.

(26)  Art. 6 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2728/94 stanowi, że EBI otrzymuje roczną prowizję manipulacyjną za świadczone usługi.

(27)  COM(2010) 187 wersja ostateczna z dnia 29 kwietnia 2010 r. – O uproszczeniach w realizacji programów ramowych w zakresie badań naukowych.

(28)  Zaliczki w ramach siódmego programu ramowego (2007–2013) oraz programu „Uczenie się przez całe życie” wyniosły odpowiednio 3 166 mln euro i 1 139 mln euro.

(29)  Płatności okresowe/końcowe w ramach siódmego programu ramowego (2007–13) oraz programu „Uczenie się przez całe życie” wyniosły odpowiednio 1 442 mln euro i 83 mln euro.

Źródło: Roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za 2010 r.

ZAŁĄCZNIK 6.1

WYNIKI BADANIA TRANSAKCJI W ZAKRESIE BADAŃ NAUKOWYCH I INNYCH POLITYK WEWNĘTRZNYCH
   (1)

| | 2010 | 2009 | 2008 | 2007 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 6. PR | 7. PR | Uczenie się przez całe życie | Inne | Ogółem |
| LICZEBNOŚĆ I STRUKTURA PRÓBY |
| Łączna liczba transakcji (z czego): | 28 | 69 | 12 | 41 | 150 | 351 | 361 | 348 |
| Zaliczki | 4 | 32 | 12 | 29 | 77 | 125 | 237 | 159 |
| Płatności okresowe/końcowe | 24 | 37 | 0 | 12 | 73 | 226 | 124 | 189 |
| WYNIKI BADANIA
   (2)
   (3) |
| Odsetek zbadanych transakcji, w których: |
| nie wystąpiły błędy | 29 % | (8) | 54 % | (37) | 100 % | (12) | 85 % | (35) | 61 % | (92) | 72 % | 86 % | 68 % |
| wystąpił co najmniej jeden błąd | 71 % | (20) | 46 % | (32) | 0 % | (0) | 15 % | (6) | 39 % | (58) | 28 % | 14 % | 32 % |
| Analiza transakcji, w których wystąpiły błędy |
| Analiza według rodzaju wydatków |
| Zaliczki | 5 % | (1) | 9 % | (3) | 0 % | (0) | 50 % | (3) | 12 % | (7) | 9 % | 19 % | 17 % |
| Płatności okresowe/końcowe | 95 % | (19) | 91 % | (29) | 0 % | (0) | 50 % | (3) | 88 % | (51) | 91 % | 81 % | 83 % |
| Analiza według rodzaju błędu |
| Błędy niekwantyfikowalne: | 15 % | (3) | 37 % | (12) | 0 % | (0) | 67 % | (4) | 33 % | (19) | 35 % | 34 % | 41 % |
| Błędy kwantyfikowalne: | 85 % | (17) | 63 % | (20) | 0 % | (0) | 33 % | (2) | 67 % | (39) | 65 % | 66 % | 59 % |
| Błędy kwalifikowalności | 100 % | (17) | 95 % | (19) | 0 % | (0) | 100 % | (2) | 97 % | (38) | 55 % | 65 % | 80 % |
| Błędy wystąpienia | 0 % | (0) | 0 % | (0) | 0 % | (0) | 0 % | (0) | 0 % | (0) | 6 % | 3 % | 2 % |
| Błędy dokładności | 0 % | (0) | 5 % | (1) | 0 % | (0) | 0 % | (0) | 3 % | (1) | 39 % | 32 % | 18 % |
| SZACOWANY WPŁYW BŁĘDÓW KWANTYFIKOWALNYCH |
| Najbardziej prawdopodobny poziom błędu: | 1,4 % | | | |
| Najniższy poziom błędu | 0,6 % | | | |
| Najwyższy poziom błędu | 2,1 % | | | |

2010

2009

2008

2007

6. PR

7. PR

Uczenie się przez całe życie

Inne

Ogółem

LICZEBNOŚĆ I STRUKTURA PRÓBY

Łączna liczba transakcji (z czego):

28

69

12

41

150

351

361

348

Zaliczki

4

32

12

29

77

125

237

159

Płatności okresowe/końcowe

24

37

0

12

73

226

124

189

WYNIKI BADANIA
   (2)
   (3)

Odsetek zbadanych transakcji, w których:

nie wystąpiły błędy

29 %

(8)

54 %

(37)

100 %

(12)

85 %

(35)

61 %

(92)

72 %

86 %

68 %

wystąpił co najmniej jeden błąd

71 %

(20)

46 %

(32)

0 %

(0)

15 %

(6)

39 %

(58)

28 %

14 %

32 %

Analiza transakcji, w których wystąpiły błędy

Analiza według rodzaju wydatków

Zaliczki

5 %

(1)

9 %

(3)

0 %

(0)

50 %

(3)

12 %

(7)

9 %

19 %

17 %

Płatności okresowe/końcowe

95 %

(19)

91 %

(29)

0 %

(0)

50 %

(3)

88 %

(51)

91 %

81 %

83 %

Analiza według rodzaju błędu

Błędy niekwantyfikowalne:

15 %

(3)

37 %

(12)

0 %

(0)

67 %

(4)

33 %

(19)

35 %

34 %

41 %

Błędy kwantyfikowalne:

85 %

(17)

63 %

(20)

0 %

(0)

33 %

(2)

67 %

(39)

65 %

66 %

59 %

Błędy kwalifikowalności

100 %

(17)

95 %

(19)

0 %

(0)

100 %

(2)

97 %

(38)

55 %

65 %

80 %

Błędy wystąpienia

0 %

(0)

0 %

(0)

0 %

(0)

0 %

(0)

0 %

(0)

6 %

3 %

2 %

Błędy dokładności

0 %

(0)

5 %

(1)

0 %

(0)

0 %

(0)

3 %

(1)

39 %

32 %

18 %

SZACOWANY WPŁYW BŁĘDÓW KWANTYFIKOWALNYCH

Najbardziej prawdopodobny poziom błędu:

1,4 %

Najniższy poziom błędu

0,6 %

Najwyższy poziom błędu

2,1 %

---

(1)  W odniesieniu do 2010 r. nowa grupa polityk „Badania naukowe i inne polityki wewnętrzne” obejmuje grupy/obszary polityk, które w rocznym sprawozdaniu za rok budżetowy 2009 wchodziły w zakres innych ocen szczegółowych. Szczegółowe informacje przedstawiono w rozdziale 1, pkt 12.

(2)  Aby poprawić wgląd w obszary o różnych profilach ryzyka w ramach grupy polityk, próbę podzielono na segmenty.

(3)  W nawiasach podano faktyczną liczbę transakcji.

ZAŁĄCZNIK 6.2

WYNIKI BADANIA SYSTEMÓW W ZAKRESIE BADAŃ NAUKOWYCH I INNYCH POLITYK WEWNĘTRZNYCH

Ocena wybranych systemów nadzoru i kontroli

| System | Kontrole ex ante dokumentacji | Certyfikacja kontroli | Certyfikacja ex ante | Finansowe kontrole ex post | Odzyskiwanie środków i korekty finansowe | Ogólna ocena |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Programy ramowe w dziedzinie badań naukowych | Częściowo skuteczny | Częściowo skuteczny | Częściowo skuteczny | Skuteczny | Skuteczny | Częściowo skuteczne |

System

Kontrole ex ante dokumentacji

Certyfikacja kontroli

Certyfikacja ex ante

Finansowe kontrole ex post

Odzyskiwanie środków i korekty finansowe

Ogólna ocena

Programy ramowe w dziedzinie badań naukowych

Częściowo skuteczny

Częściowo skuteczny

Częściowo skuteczny

Skuteczny

Skuteczny

Częściowo skuteczne

| System | Kontrole wtórne | Kontrole podstawowe | Kontrole prowadzone przez Komisję | System monitorowania w Komisji | Ogólna ocena |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Uczenie się przez całe życie | Częściowo skuteczny | Częściowo skuteczny | Skuteczny | Skuteczny | Częściowo skuteczne |

System

Kontrole wtórne

Kontrole podstawowe

Kontrole prowadzone przez Komisję

System monitorowania w Komisji

Ogólna ocena

Uczenie się przez całe życie

Częściowo skuteczny

Częściowo skuteczny

Skuteczny

Skuteczny

Częściowo skuteczne

Szczegółowa ocena programu „Uczenie się przez całe życie” w podziale na państwa członkowskie i rodzaj kontroli

| | DAS 2010 | DAS 2008 |
| --- | --- | --- |
| Państwo członkowskie | Kontrole wtórne | Kontrole podstawowe | Ogólna ocena | Ogólna ocena |
| Belgia (EPOS (1)) | Skuteczne | Częściowo skuteczne | Częściowo skuteczne | Częściowo skuteczne |
| Polska (FRSE (2)) | Częściowo skuteczne | Skuteczne | Częściowo skuteczne | Częściowo skuteczne |
| Niemcy (DAAD (3)) | Skuteczne | Skuteczne | Skuteczne | Częściowo skuteczne |
| Hiszpania (OAPEE (4)) | Skuteczne | Częściowo skuteczne | Częściowo skuteczne | Częściowo skuteczne |
| Zjednoczone Królestwo (British Council) | Skuteczne | Częściowo skuteczne | Częściowo skuteczne | nd. |
| Francja (2e2f (5)) | Częściowo skuteczne | Skuteczne | Częściowo skuteczne | nd. |
| Niderlandy (Nuffic (6)) | Skuteczne | Skuteczne | Skuteczne | nd. |
| Grecja (IKY (7)) | Częściowo skuteczne | Częściowo skuteczne | Częściowo skuteczne | nd. |
| Austria (OEAD (8)) | Skuteczne | Skuteczne | Skuteczne | nd. |
| Szwecja (Internationella programkontoret) | Skuteczne | Częściowo skuteczne | Częściowo skuteczne | nd. |

DAS 2010

DAS 2008

Państwo członkowskie

Kontrole wtórne

Kontrole podstawowe

Ogólna ocena

Ogólna ocena

Belgia (EPOS (1))

Skuteczne

Częściowo skuteczne

Częściowo skuteczne

Częściowo skuteczne

Polska (FRSE (2))

Częściowo skuteczne

Skuteczne

Częściowo skuteczne

Częściowo skuteczne

Niemcy (DAAD (3))

Skuteczne

Skuteczne

Skuteczne

Częściowo skuteczne

Hiszpania (OAPEE (4))

Skuteczne

Częściowo skuteczne

Częściowo skuteczne

Częściowo skuteczne

Zjednoczone Królestwo (British Council)

Skuteczne

Częściowo skuteczne

Częściowo skuteczne

nd.

Francja (2e2f (5))

Częściowo skuteczne

Skuteczne

Częściowo skuteczne

nd.

Niderlandy (Nuffic (6))

Skuteczne

Skuteczne

Skuteczne

nd.

Grecja (IKY (7))

Częściowo skuteczne

Częściowo skuteczne

Częściowo skuteczne

nd.

Austria (OEAD (8))

Skuteczne

Skuteczne

Skuteczne

nd.

Szwecja (Internationella programkontoret)

Skuteczne

Częściowo skuteczne

Częściowo skuteczne

nd.

| Ogólna ocena | 2010 | 2009 | 2008 | 2007 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Częściowo skuteczne | Częściowo skuteczne | Częściowo skuteczne | Częściowo skuteczne |

Ogólna ocena

2010

2009

2008

2007

Częściowo skuteczne

Częściowo skuteczne

Częściowo skuteczne

Częściowo skuteczne

---

(1)  Europese Programma's voor Onderwijs, Opleiding en Samenwerking – Agentschap.

(2)  Fundacja Rozwoju Systemu Edukacji.

(3)  Nationale Agentur für EU Hochschulzusammenarbeit Deutscher Akademischer Austauschdienst e. V.

(4)  Organismo Autónomo Programas Educativos Europeos.

(5)  Agence Europe Education Formation France.

(6)  Nederlands Nationaal Agentschap voor het Leven Lang Leren programma.

(7)  Greek State Scholarship's Foundation I.K.Y.

(8)  Österreichische Austauschdienst – GmbH.

ZAŁĄCZNIK 6.3

WYNIKI PRZEGLĄDU OŚWIADCZEŃ KIEROWNICTWA KOMISJI W ZAKRESIE BADAŃ NAUKOWYCH I INNYCH POLITYK WEWNĘTRZNYCH

| Główne DG | Charakter oświadczenia dyrektora generalnego (1) | Zgłoszone zastrzeżenia | Uwagi Trybunału | Ogólna ocena wiarygodności |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2010 | 2009 |
| RTD | z zastrzeżeniem | Zastrzeżenie dotyczy poziomu błędu resztowego w odniesieniu do poprawności zestawień poniesionych wydatków związanych z dotacjami 6. PR. | | A | A |
| INFSO | bez zastrzeżeń | — | Choć w 2010 r. wykryty łączny poziom błędu oraz poziom błędu resztowego w zestawieniach poniesionych wydatków związanych z dotacjami 6. PR wyniosły odpowiednio 3,94 % i 2,2 %, wycofano zastrzeżenie dotyczące poprawności zestawień poniesionych wydatków w ramach 6. PR. | B | A |
| ENTR | z zastrzeżeniem | (i) | Zastrzeżenie dotyczy poziomu błędu resztowego w odniesieniu do poprawności zestawień poniesionych wydatków w ramach dotacji 6. PR. |

Główne DG

Charakter oświadczenia dyrektora generalnego (1)

Zgłoszone zastrzeżenia

Uwagi Trybunału

Ogólna ocena wiarygodności

2010

2009

RTD

z zastrzeżeniem

Zastrzeżenie dotyczy poziomu błędu resztowego w odniesieniu do poprawności zestawień poniesionych wydatków związanych z dotacjami 6. PR.

A

A

INFSO

bez zastrzeżeń

—

Choć w 2010 r. wykryty łączny poziom błędu oraz poziom błędu resztowego w zestawieniach poniesionych wydatków związanych z dotacjami 6. PR wyniosły odpowiednio 3,94 % i 2,2 %, wycofano zastrzeżenie dotyczące poprawności zestawień poniesionych wydatków w ramach 6. PR.

B

A

ENTR

z zastrzeżeniem

(i)

Zastrzeżenie dotyczy poziomu błędu resztowego w odniesieniu do poprawności zestawień poniesionych wydatków w ramach dotacji 6. PR.

| (ii) | Zastrzeżenie dotyczy rzetelności sprawozdawczości finansowej Europejskiej Agencji Kosmicznej. |
| --- | --- |

(ii)

Zastrzeżenie dotyczy rzetelności sprawozdawczości finansowej Europejskiej Agencji Kosmicznej.

—

A

A

EAC

z zastrzeżeniem

Zbyt wysoki poziom błędu w ramach scentralizowanego zarządzania bezpośredniego z powodu braku dokumentów poświadczających zestawienia poniesionych wydatków, głównie w odniesieniu do projektów z poprzedniej edycji programów (utrzymane zastrzeżenie z 2009 r.).

—

A

A

ERCEA

bez zastrzeżeń

—

—

A

nd.

REA

bez zastrzeżeń

—

—

A

| A: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |
| --- | --- |

A:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

| B: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają częściowo rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |
| --- | --- |

B:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają częściowo rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

| C: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności nie zawierają rzetelnej oceny zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |
| --- | --- |

C:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności nie zawierają rzetelnej oceny zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

---

(1)  W swoim oświadczeniu dyrektor generalny stwierdza, że uzyskał wystarczającą pewność, że istniejące procedury kontrolne dają dostateczną gwarancję prawidłowości transakcji.

| A: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |
| --- | --- |

A:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

| B: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają częściowo rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |
| --- | --- |

B:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają częściowo rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

| C: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności nie zawierają rzetelnej oceny zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |
| --- | --- |

C:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności nie zawierają rzetelnej oceny zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

ZAŁĄCZNIK 6.4

DZIAŁANIA PODJĘTE W ZWIĄZKU Z WCZEŚNIEJSZYMI ZALECENIAMI W ZAKRESIE BADAŃ NAUKOWYCH I INNYCH POLITYK WEWNĘTRZNYCH

| Rok | Zalecenie Trybunału | Osiągnięty postęp | Odpowiedź Komisji | Analiza Trybunału |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2009 | Komisja powinna poprawić znajomość zasad kwalifikowalności wśród kontrolerów poświadczających, aby zwiększyć wiarygodność poświadczeń z kontroli, które oni wydają (pkt 8.32). | Wewnętrzna złożoność kryteriów kwalifikowalności rzutuje na pracę kontrolerów zewnętrznych, którym beneficjenci zlecili wystawienie poświadczeń z kontroli. Komisja uważa, że w przypadku 7. PR wprowadzenie „uzgodnionych” procedur podniesie wśród kontrolerów poświadczających znajomość zasad kwalifikowalności wydatków i tym samym poprawi wiarygodność poświadczeń z kontroli. Wymaga to jeszcze potwierdzenia.
  Z wyjątkiem DG ENTR Komisja nie kontaktuje się formalnie z kontrolerami zewnętrznymi ani nie przekazuje im informacji zwrotnej w przypadku udowodnienia w wyniku kontroli dokonanych przez Trybunał lub Komisję, że wydane poświadczenie było nierzetelne. Stanowiłoby to skuteczny sposób na poprawę wśród kontrolerów poświadczających znajomości kwestii związanych z kwalifikowalnością wydatków, które kontrolerzy mogliby przeoczyć. | Komisja monitoruje wiarygodność poświadczeń z kontroli. Na tym etapie jest jednakże za wcześnie, by stwierdzić, czy nastąpił wyraźny spadek liczby błędów.


  Komisja zatwierdziła niedawno decyzję w sprawie uproszczenia procesu akceptacji metodyk wyliczania średnich kosztów w przypadku zestawień poniesionych kosztów osobowych. Oczekuje się, że decyzja ta w sposób istotny przyczyni się do uproszczenia oraz usprawnienia procesu zarządzania programami w dziedzinie badań naukowych.


  Realizowany jest formalny proces przekazywania informacji zwrotnej, tak aby skłonić beneficjentów objętych kontrolą, by zwracali kontrolerom poświadczającym uwagę na ustalenia z prowadzonej przez Komisję kontroli oraz odsyłali ich do powszechnie dostępnych źródeł na temat wymogów kwalifikowalności i ich wykładni. | Trybunał przyjmuje do wiadomości odpowiedzi Komisji. |
| Trybunał zaleca, aby Komisja nadal prowadziła działania zmierzające do usprawnienia kontroli zamykania programów, tak by można było uzyskać pewność, że błędy są wykrywane i korygowane oraz że udaje się zapobiegać ponownemu pojawianiu się błędów wykrytych w przeszłości (pkt 7.20). | Komisja podjęła wysiłki w tym zakresie, przede wszystkim inicjując program „Uczenie się przez całe życie” na okres 2007–2013. Wykryte przez Trybunał błędy za 2009 r. dotyczą programu Socrates II, który poprzedził program „Uczenie się przez całe życie”.
  Komisja monitorowała wszystkie kwantyfikowalne błędy oraz odzyskała niekwalifikowalne kwoty. | Komisja z zadowoleniem przyjmuje postępy odnotowane przez Trybunał. |
| 2008 | Komisja powinna zapewnić ścisłe stosowanie mechanizmów kontrolnych, w szczególności poprzez nakładanie kar w stosownych przypadkach oraz odzyskiwanie środków lub dokonywanie korekt w przypadku nienależnego zwrotu zadeklarowanych wydatków (pkt 7.42). | Komisja podjęła znaczne wysiłki w tym zakresie. Między innymi zwiększyła wymiar kontroli ex post, które są kluczowym elementem strategii kontroli oraz wystawiała zlecenia windykacji lub potrącała od przyszłych płatności zawyżone kwoty, które zostały wypłacone beneficjentom.
  W 2010 r. Trybunał odnotował wyraźny wzrost kwoty odszkodowań zryczałtowanych należnych Komisji w wyniku deklarowania przez beneficjentów zawyżonych kosztów. | Komisja w dalszym ciągu czyni starania zmierzające do wdrożenia wyników kontroli, takie jak odzyskiwanie zawyżonych kwot, nakładanie kar umownych, prowadzenie stałego monitoringu poczynionych w tym obszarze postępów. Ponadto Komisja, postępując zgodnie z zaleceniami Trybunału, konsekwentnie nakłada kary umowne we wszystkich przypadkach, w których zadeklarowane zawyżone kwoty skutkowały wniesieniem nieuzasadnionych wkładów finansowych. |
| 2008 | Komisja powinna ściślej nadzorować procedurę rocznego poświadczania ex post i bezpośrednią weryfikację odpowiedniego i pełnego stosowania opisanych mechanizmów kontrolnych (pkt 9.34). | Komisja zasadniczo podjęła wysiłki w tym zakresie. Choć zmalała liczba kontroli systemów na miejscu oraz wizyt monitorujących, nastąpił wyraźny wzrost liczby kontroli finansowych. W 2010 r. DG EAC przeprowadziła kontrole systemów w 8 państwach (11 w 2009 r.) oraz finansowe kontrole na miejscu ex post 15 umów zawartych z agencjami krajowymi (5 kontroli finansowych w 2009 r.). Ponadto w 2010 r. przeprowadziła 47 wizyt monitorujących (58 w 2009 r.). | Komisja z zadowoleniem przyjmuje postępy odnotowane przez Trybunał. | Trybunał przyjmuje do wiadomości odpowiedzi Komisji. |

Rok

Zalecenie Trybunału

Osiągnięty postęp

Odpowiedź Komisji

Analiza Trybunału

2009

Komisja powinna poprawić znajomość zasad kwalifikowalności wśród kontrolerów poświadczających, aby zwiększyć wiarygodność poświadczeń z kontroli, które oni wydają (pkt 8.32).

Wewnętrzna złożoność kryteriów kwalifikowalności rzutuje na pracę kontrolerów zewnętrznych, którym beneficjenci zlecili wystawienie poświadczeń z kontroli. Komisja uważa, że w przypadku 7. PR wprowadzenie „uzgodnionych” procedur podniesie wśród kontrolerów poświadczających znajomość zasad kwalifikowalności wydatków i tym samym poprawi wiarygodność poświadczeń z kontroli. Wymaga to jeszcze potwierdzenia.

Z wyjątkiem DG ENTR Komisja nie kontaktuje się formalnie z kontrolerami zewnętrznymi ani nie przekazuje im informacji zwrotnej w przypadku udowodnienia w wyniku kontroli dokonanych przez Trybunał lub Komisję, że wydane poświadczenie było nierzetelne. Stanowiłoby to skuteczny sposób na poprawę wśród kontrolerów poświadczających znajomości kwestii związanych z kwalifikowalnością wydatków, które kontrolerzy mogliby przeoczyć.

Komisja monitoruje wiarygodność poświadczeń z kontroli. Na tym etapie jest jednakże za wcześnie, by stwierdzić, czy nastąpił wyraźny spadek liczby błędów.

Komisja zatwierdziła niedawno decyzję w sprawie uproszczenia procesu akceptacji metodyk wyliczania średnich kosztów w przypadku zestawień poniesionych kosztów osobowych. Oczekuje się, że decyzja ta w sposób istotny przyczyni się do uproszczenia oraz usprawnienia procesu zarządzania programami w dziedzinie badań naukowych.

Realizowany jest formalny proces przekazywania informacji zwrotnej, tak aby skłonić beneficjentów objętych kontrolą, by zwracali kontrolerom poświadczającym uwagę na ustalenia z prowadzonej przez Komisję kontroli oraz odsyłali ich do powszechnie dostępnych źródeł na temat wymogów kwalifikowalności i ich wykładni.

Trybunał przyjmuje do wiadomości odpowiedzi Komisji.

Trybunał zaleca, aby Komisja nadal prowadziła działania zmierzające do usprawnienia kontroli zamykania programów, tak by można było uzyskać pewność, że błędy są wykrywane i korygowane oraz że udaje się zapobiegać ponownemu pojawianiu się błędów wykrytych w przeszłości (pkt 7.20).

Komisja podjęła wysiłki w tym zakresie, przede wszystkim inicjując program „Uczenie się przez całe życie” na okres 2007–2013. Wykryte przez Trybunał błędy za 2009 r. dotyczą programu Socrates II, który poprzedził program „Uczenie się przez całe życie”.

Komisja monitorowała wszystkie kwantyfikowalne błędy oraz odzyskała niekwalifikowalne kwoty.

Komisja z zadowoleniem przyjmuje postępy odnotowane przez Trybunał.

2008

Komisja powinna zapewnić ścisłe stosowanie mechanizmów kontrolnych, w szczególności poprzez nakładanie kar w stosownych przypadkach oraz odzyskiwanie środków lub dokonywanie korekt w przypadku nienależnego zwrotu zadeklarowanych wydatków (pkt 7.42).

Komisja podjęła znaczne wysiłki w tym zakresie. Między innymi zwiększyła wymiar kontroli ex post, które są kluczowym elementem strategii kontroli oraz wystawiała zlecenia windykacji lub potrącała od przyszłych płatności zawyżone kwoty, które zostały wypłacone beneficjentom.

W 2010 r. Trybunał odnotował wyraźny wzrost kwoty odszkodowań zryczałtowanych należnych Komisji w wyniku deklarowania przez beneficjentów zawyżonych kosztów.

Komisja w dalszym ciągu czyni starania zmierzające do wdrożenia wyników kontroli, takie jak odzyskiwanie zawyżonych kwot, nakładanie kar umownych, prowadzenie stałego monitoringu poczynionych w tym obszarze postępów. Ponadto Komisja, postępując zgodnie z zaleceniami Trybunału, konsekwentnie nakłada kary umowne we wszystkich przypadkach, w których zadeklarowane zawyżone kwoty skutkowały wniesieniem nieuzasadnionych wkładów finansowych.

2008

Komisja powinna ściślej nadzorować procedurę rocznego poświadczania ex post i bezpośrednią weryfikację odpowiedniego i pełnego stosowania opisanych mechanizmów kontrolnych (pkt 9.34).

Komisja zasadniczo podjęła wysiłki w tym zakresie. Choć zmalała liczba kontroli systemów na miejscu oraz wizyt monitorujących, nastąpił wyraźny wzrost liczby kontroli finansowych. W 2010 r. DG EAC przeprowadziła kontrole systemów w 8 państwach (11 w 2009 r.) oraz finansowe kontrole na miejscu ex post 15 umów zawartych z agencjami krajowymi (5 kontroli finansowych w 2009 r.). Ponadto w 2010 r. przeprowadziła 47 wizyt monitorujących (58 w 2009 r.).

Komisja z zadowoleniem przyjmuje postępy odnotowane przez Trybunał.

Trybunał przyjmuje do wiadomości odpowiedzi Komisji.

---

ROZDZIAŁ 7

Wydatki administracyjne i inne

SPIS TREŚCI

Wstęp

Szczegółowa charakterystyka grupy polityk

Zakres kontroli i podejście kontrolne

Prawidłowość transakcji

Skuteczność systemów

Wiarygodność oświadczeń kierownictwa Komisji

Uwagi dotyczące poszczególnych instytucji i organów

Parlament

Rada Europejska i Rada

Komisja

Trybunał Sprawiedliwości

Trybunał Obrachunkowy

Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny

Komitet Regionów

Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich

Europejski Inspektor Ochrony Danych

Wnioski i zalecenia

Wnioski

Zalecenia

| UWAGI TRYBUNAŁU | |
| --- | --- |
| WSTĘP |
| 7.1. | W niniejszym rozdziale przedstawiono przeprowadzoną przez Trybunał szczegółową ocenę wydatków administracyjnych i innych instytucji i organów Unii Europejskiej. Najważniejsze informacje dotyczące instytucji i organów objętych kontrolą oraz wydatków w 2010 r. przedstawiono w
  tabeli 7.1
  . |

UWAGI TRYBUNAŁU

WSTĘP

7.1.

W niniejszym rozdziale przedstawiono przeprowadzoną przez Trybunał szczegółową ocenę wydatków administracyjnych i innych instytucji i organów Unii Europejskiej. Najważniejsze informacje dotyczące instytucji i organów objętych kontrolą oraz wydatków w 2010 r. przedstawiono w
  tabeli 7.1
  .

Tabela 7.1 –   Wydatki administracyjne i inne instytucji i organów – najważniejsze informacje

| (w mln EUR) |
| --- |
| Tytuł budżetowy | Grupa polityk | Opis | Płatności | Tryb zarządzania budżetem |
| Sekcje I, II i IV–IX. Dla sekcji III, rozdział I wszystkich tytułów oraz tytuły 14, 24–27 i 29 | Wydatki administracyjne i inne | Parlament Europejski | 1 509 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Rada Europejska i Rada | 620 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Komisja | 6 407 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Trybunał Sprawiedliwości | 323 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Trybunał Obrachunkowy | 182 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny | 121 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Komitet Regionów | 89 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich | 8 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Europejski Inspektor Ochrony Danych | 5 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Wydatki administracyjne ogółem | 9 264 | |
| Wydatki operacyjne ogółem | | |
| Płatności za rok ogółem | 9 264 | |
| Zobowiązania za rok ogółem | 9 428 | |
| Źródło: Roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2010. |

(w mln EUR)

Tytuł budżetowy

Grupa polityk

Opis

Płatności

Tryb zarządzania budżetem

Sekcje I, II i IV–IX. Dla sekcji III, rozdział I wszystkich tytułów oraz tytuły 14, 24–27 i 29

Wydatki administracyjne i inne

Parlament Europejski

1 509

Bezpośrednie scentralizowane

Rada Europejska i Rada

620

Bezpośrednie scentralizowane

Komisja

6 407

Bezpośrednie scentralizowane

Trybunał Sprawiedliwości

323

Bezpośrednie scentralizowane

Trybunał Obrachunkowy

182

Bezpośrednie scentralizowane

Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny

121

Bezpośrednie scentralizowane

Komitet Regionów

89

Bezpośrednie scentralizowane

Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich

8

Bezpośrednie scentralizowane

Europejski Inspektor Ochrony Danych

5

Bezpośrednie scentralizowane

Wydatki administracyjne ogółem

9 264

Wydatki operacyjne ogółem

Płatności za rok ogółem

9 264

Zobowiązania za rok ogółem

9 428

Źródło: Roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2010.

| 7.2. | Niniejszy rozdział dotyczy również wydatków ujętych w budżecie ogólnym jako wydatki operacyjne, mimo iż ich celem jest w większości przypadków funkcjonowanie administracji Komisji, a nie realizacja polityki. Wydatki te obejmują następujące tytuły budżetu ogólnego: tytuł 14 („Podatki i unia celna”), tytuł 24 („Zwalczanie nadużyć finansowych”), tytuł 25 („Koordynacja polityk Komisji i doradztwo prawne”), tytuł 26 („Administracja Komisji”), tytuł 27 („Budżet”) oraz tytuł 29 („Statystyka”). |
| --- | --- |

7.2.

Niniejszy rozdział dotyczy również wydatków ujętych w budżecie ogólnym jako wydatki operacyjne, mimo iż ich celem jest w większości przypadków funkcjonowanie administracji Komisji, a nie realizacja polityki. Wydatki te obejmują następujące tytuły budżetu ogólnego: tytuł 14 („Podatki i unia celna”), tytuł 24 („Zwalczanie nadużyć finansowych”), tytuł 25 („Koordynacja polityk Komisji i doradztwo prawne”), tytuł 26 („Administracja Komisji”), tytuł 27 („Budżet”) oraz tytuł 29 („Statystyka”).

| 7.3. | Trybunał przygotowuje osobne sprawozdania na temat agencji i agencji wykonawczych UE oraz Szkół Europejskich (1). Mandat Trybunału nie obejmuje kontroli finansowej Europejskiego Banku Centralnego. |
| --- | --- |

7.3.

Trybunał przygotowuje osobne sprawozdania na temat agencji i agencji wykonawczych UE oraz Szkół Europejskich (1). Mandat Trybunału nie obejmuje kontroli finansowej Europejskiego Banku Centralnego.

Szczegółowa charakterystyka grupy polityk

| 7.4. | Wydatki administracyjne i inne obejmują głównie wydatki na zasoby kadrowe (wynagrodzenia, świadczenia oraz emerytury i renty), które stanowią 63 % łącznych wydatków administracyjnych i innych oraz wydatki na budynki, wyposażenie, energię, komunikację i technologię informacyjną. |
| --- | --- |

7.4.

Wydatki administracyjne i inne obejmują głównie wydatki na zasoby kadrowe (wynagrodzenia, świadczenia oraz emerytury i renty), które stanowią 63 % łącznych wydatków administracyjnych i innych oraz wydatki na budynki, wyposażenie, energię, komunikację i technologię informacyjną.

| 7.5. | Podstawowe zagrożenia w grupie polityk „Wydatki administracyjne i inne” związane są z nieprzestrzeganiem przepisów w zakresie zamówień publicznych, realizacją umów, procedurami rekrutacji pracowników oraz obliczaniem wysokości wynagrodzeń i świadczeń. |
| --- | --- |

7.5.

Podstawowe zagrożenia w grupie polityk „Wydatki administracyjne i inne” związane są z nieprzestrzeganiem przepisów w zakresie zamówień publicznych, realizacją umów, procedurami rekrutacji pracowników oraz obliczaniem wysokości wynagrodzeń i świadczeń.

Zakres kontroli i podejście kontrolne

| 7.6. | Ogólne podejście kontrolne i metodykę kontroli Trybunału przedstawiono w

  załączniku 1.1
  ,
  część 2.
  W odniesieniu do kontroli wydatków administracyjnych i innych należy odnotować następujące kwestie:






  — | w ramach kontroli badaniu poddano próbę 58 transakcji, w tym cztery zaliczki i 54 płatności końcowe, |
| --- | --- | --- |

7.6.

Ogólne podejście kontrolne i metodykę kontroli Trybunału przedstawiono w

  załączniku 1.1
  ,
  część 2.
  W odniesieniu do kontroli wydatków administracyjnych i innych należy odnotować następujące kwestie:

—

w ramach kontroli badaniu poddano próbę 58 transakcji, w tym cztery zaliczki i 54 płatności końcowe,

| — | ocena systemów obejmowała zgodność stosowanych przez poszczególnie instytucje systemów nadzoru i kontroli (2) z wymogami rozporządzenia finansowego, |
| --- | --- |

—

ocena systemów obejmowała zgodność stosowanych przez poszczególnie instytucje systemów nadzoru i kontroli (2) z wymogami rozporządzenia finansowego,

| — | przegląd oświadczeń kierownictwa Komisji obejmował roczne sprawozdania z działalności dyrekcji generalnych i biur Komisji odpowiedzialnych głównie za wydatki administracyjne. |
| --- | --- |

—

przegląd oświadczeń kierownictwa Komisji obejmował roczne sprawozdania z działalności dyrekcji generalnych i biur Komisji odpowiedzialnych głównie za wydatki administracyjne.

| 7.7. | Trybunał zbadał także następujące wybrane kwestie we wszystkich instytucjach i organach:






  a) | obliczenie wysokości i wypłata wynagrodzeń, świadczeń, emerytur oraz wydatków na podróże służbowe; |
| --- | --- | --- |

7.7.

Trybunał zbadał także następujące wybrane kwestie we wszystkich instytucjach i organach:

a)

obliczenie wysokości i wypłata wynagrodzeń, świadczeń, emerytur oraz wydatków na podróże służbowe;

| b) | procedury rekrutacji urzędników, pracowników zatrudnionych na czas określony i pracowników kontraktowych; |
| --- | --- |

b)

procedury rekrutacji urzędników, pracowników zatrudnionych na czas określony i pracowników kontraktowych;

| c) | zamówienia publiczne. |
| --- | --- |

c)

zamówienia publiczne.

| 7.8. | Trybunał Obrachunkowy jest kontrolowany przez zewnętrzną firmę audytorską (3), która sporządziła sprawozdanie z kontroli sprawozdania finansowego za rok budżetowy, który rozpoczął się dnia 1 stycznia 2010 r. i zakończył dnia 31 grudnia 2010 r., oraz sprawozdanie poświadczające dotyczące prawidłowości wykorzystania zasobów Trybunału oraz procedur kontroli obowiązujących w roku budżetowym rozpoczynającym się dnia 1 stycznia 2010 r. i kończącym się dnia 31 grudnia 2010 r. (zob. pkt 7.24). |
| --- | --- |

7.8.

Trybunał Obrachunkowy jest kontrolowany przez zewnętrzną firmę audytorską (3), która sporządziła sprawozdanie z kontroli sprawozdania finansowego za rok budżetowy, który rozpoczął się dnia 1 stycznia 2010 r. i zakończył dnia 31 grudnia 2010 r., oraz sprawozdanie poświadczające dotyczące prawidłowości wykorzystania zasobów Trybunału oraz procedur kontroli obowiązujących w roku budżetowym rozpoczynającym się dnia 1 stycznia 2010 r. i kończącym się dnia 31 grudnia 2010 r. (zob. pkt 7.24).

PRAWIDŁOWOŚĆ TRANSAKCJI

| 7.9. | Zestawienie wyników badania transakcji przedstawiono w
  załączniku 7.1
  . Badanie przez Trybunał próby transakcji wykazało, że w 7 % skontrolowanych 58 płatności wystąpiły błędy. Według szacunków Trybunału najbardziej prawdopodobny poziom błędu wynosi 0,4 %. |
| --- | --- |

7.9.

Zestawienie wyników badania transakcji przedstawiono w
  załączniku 7.1
  . Badanie przez Trybunał próby transakcji wykazało, że w 7 % skontrolowanych 58 płatności wystąpiły błędy. Według szacunków Trybunału najbardziej prawdopodobny poziom błędu wynosi 0,4 %.

SKUTECZNOŚĆ SYSTEMÓW

| 7.10. | Zestawienie wyników badania systemów przedstawiono w
  załączniku 7.2
  . Trybunał stwierdził, że systemy (4) były skuteczne pod względem zapewniania prawidłowości transakcji w stosunku do przepisów rozporządzenia finansowego (zob. pkt 7.6). |
| --- | --- |

7.10.

Zestawienie wyników badania systemów przedstawiono w
  załączniku 7.2
  . Trybunał stwierdził, że systemy (4) były skuteczne pod względem zapewniania prawidłowości transakcji w stosunku do przepisów rozporządzenia finansowego (zob. pkt 7.6).

WIARYGODNOŚĆ OŚWIADCZEŃ KIEROWNICTWA KOMISJI

| 7.11. | Wyniki przeglądu oświadczeń kierownictwa Komisji przedstawiono w
  załączniku 7.3
  . |
| --- | --- |

7.11.

Wyniki przeglądu oświadczeń kierownictwa Komisji przedstawiono w
  załączniku 7.3
  .

UWAGI DOTYCZĄCE POSZCZEGÓLNYCH INSTYTUCJI I ORGANÓW

| 7.12. | Poniższe uwagi szczegółowe, ujęte w podziale na instytucje lub organy Unii Europejskiej, nie podważają ocen przedstawionych w pkt 7.9 i 7.10. Chociaż nie są one istotne z punktu widzenia ogółu wydatków administracyjnych, mają jednak znaczenie w kontekście poszczególnych instytucji lub organów. |
| --- | --- |

7.12.

Poniższe uwagi szczegółowe, ujęte w podziale na instytucje lub organy Unii Europejskiej, nie podważają ocen przedstawionych w pkt 7.9 i 7.10. Chociaż nie są one istotne z punktu widzenia ogółu wydatków administracyjnych, mają jednak znaczenie w kontekście poszczególnych instytucji lub organów.

Parlament

Zarządzanie systemem dofinansowania dla grup odwiedzających

ODPOWIEDZI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

| 7.13. | Przepisy dotyczące przyjmowania grup odwiedzających, obowiązujące od dnia 16 grudnia 2002 r., stanowią, że grupy takie mogą otrzymać dofinansowanie kosztów podróży. Kwota jest obliczana na podstawie liczby uczestników oraz najkrótszej przebytej trasy w obie strony z uwzględnieniem standardowego kosztu indywidualnej podróży samochodem prywatnym. Kwota ta nie powinna przekroczyć rzeczywistego kosztu podróży. Obowiązujące procedury nie wymagają od grup dostarczenia dowodów potwierdzających rzeczywiste poniesione koszty podróży, co powoduje ryzyko wypłacenia zawyżonych kwot zwrotów, gdyż większość grup korzysta z tańszego transportu zbiorowego, a nie z indywidualnych środków transportu. |
| --- | --- |

7.13.

Przepisy dotyczące przyjmowania grup odwiedzających, obowiązujące od dnia 16 grudnia 2002 r., stanowią, że grupy takie mogą otrzymać dofinansowanie kosztów podróży. Kwota jest obliczana na podstawie liczby uczestników oraz najkrótszej przebytej trasy w obie strony z uwzględnieniem standardowego kosztu indywidualnej podróży samochodem prywatnym. Kwota ta nie powinna przekroczyć rzeczywistego kosztu podróży. Obowiązujące procedury nie wymagają od grup dostarczenia dowodów potwierdzających rzeczywiste poniesione koszty podróży, co powoduje ryzyko wypłacenia zawyżonych kwot zwrotów, gdyż większość grup korzysta z tańszego transportu zbiorowego, a nie z indywidualnych środków transportu.

| 7.13. | Kontrolowanie faktycznych kosztów podróży byłoby skomplikowane, czasochłonne i wiązałoby się z zaangażowaniem znacznej liczby dodatkowych pracowników w odnośnym dziale, co Parlament uważa za działanie niewspółmierne do ryzyka nadmiernych płatności. Ponadto przed otrzymaniem dofinansowania przedstawiciel grupy musi podpisać następujące oświadczenie: „Dofinansowanie wypłacone przez Parlament Europejski nie jest wyższe niż rzeczywista wysokość kosztów podróży, pomniejszonych o kwotę innych otrzymanych dotacji. Niniejszym zobowiązuję się do podania wysokości innych otrzymanych dotacji”.

  Parlament przeanalizuje, jaki rodzaj kontroli może być właściwy, tak aby umożliwić uzyskanie wystarczającej pewności i nie stworzyć nadmiernego obciążenia administracyjnego. Parlament zbada również, czy istnieje konieczność wprowadzania obowiązku przechowywania przez przedstawicieli grup – przez uprzednio określony okres – dokumentów będących potwierdzeniem kosztów podróży. |
| --- | --- |

7.13.

Parlament przeanalizuje, jaki rodzaj kontroli może być właściwy, tak aby umożliwić uzyskanie wystarczającej pewności i nie stworzyć nadmiernego obciążenia administracyjnego. Parlament zbada również, czy istnieje konieczność wprowadzania obowiązku przechowywania przez przedstawicieli grup – przez uprzednio określony okres – dokumentów będących potwierdzeniem kosztów podróży.

ODPOWIEDZI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

| 7.14. | Ponadto praktyka umożliwiająca wypłatę zwrotu wyznaczonemu przedstawicielowi grupy w gotówce, a nie przelewem bankowym, ogranicza możliwość zastosowania do tych transakcji procedur kontroli wewnętrznej. Płatności w łącznej wysokości 55 236 euro zostały dokonane w gotówce w czterech przypadkach z sześciu poddanych kontroli, a płatności w gotówce stanowiły 78 % łącznych płatności dokonanych na rzecz grup odwiedzających w 2010 r. |
| --- | --- |

7.14.

Ponadto praktyka umożliwiająca wypłatę zwrotu wyznaczonemu przedstawicielowi grupy w gotówce, a nie przelewem bankowym, ogranicza możliwość zastosowania do tych transakcji procedur kontroli wewnętrznej. Płatności w łącznej wysokości 55 236 euro zostały dokonane w gotówce w czterech przypadkach z sześciu poddanych kontroli, a płatności w gotówce stanowiły 78 % łącznych płatności dokonanych na rzecz grup odwiedzających w 2010 r.

| 7.14. | W swojej rezolucji z dnia 10 maja 2011 r. dołączonej do decyzji w sprawie udzielenia absolutorium Parlament wyraził życzenie, by przeprowadzono „analizę mającą na celu stwierdzenie, czy system zwrotu kosztów podróży oficjalnych grup odwiedzających jest odpowiedni”. Dzięki tej analizie możliwe będzie określenie nowego systemu, w którego ramach koszty podróży byłyby podzielone na dwie kategorie: koszty transportu uzależnione od długości trasy, oraz koszty zakwaterowania, zależne od liczby odwiedzających i ograniczone pułapem na jednego odwiedzającego/jeden nocleg. Przeanalizowana zostanie również możliwość stosowania systematycznych przelewów bankowych w odniesieniu do części dofinansowania pokrywającej koszty transportu. |
| --- | --- |

7.14.

Zatrudnianie pracowników kontraktowych

ODPOWIEDZI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

| 7.15. | Badanie procedur rekrutacji pracowników kontraktowych wykazało, że w czterech z pięciu przypadków poddanych kontroli w aktach brakowało dokumentacji dotyczącej badania kandydatury, przebiegu rozmowy kwalifikacyjnej i podjęcia decyzji o wybraniu danego kandydata. Dobra praktyka wymaga zapewnienia pełnej dokumentacji na potrzeby kontroli wewnętrznej. |
| --- | --- |

7.15.

Badanie procedur rekrutacji pracowników kontraktowych wykazało, że w czterech z pięciu przypadków poddanych kontroli w aktach brakowało dokumentacji dotyczącej badania kandydatury, przebiegu rozmowy kwalifikacyjnej i podjęcia decyzji o wybraniu danego kandydata. Dobra praktyka wymaga zapewnienia pełnej dokumentacji na potrzeby kontroli wewnętrznej.

| 7.15. | W odniesieniu do naboru personelu kontraktowego obowiązujące przepisy wewnętrzne nie nakazują ani sporządzania protokołów z rozmów, ani formalnego przedstawiania powodów uzasadniających wybór danego kandydata, gdyż wybrane osoby pomyślnie przeszły procedurę selekcyjną do bazy danych EPSO CAST. Nie istnieje zatem formalna dokumentacja z przebiegu wspomnianych procedur. |
| --- | --- |

7.15.

Zamówienia publiczne

ODPOWIEDZI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

| 7.16. | W pięciu z 20 procedur zamówień publicznych kontrola wykazała błędy i niespójności w określeniu i stosowaniu kryteriów udzielania zamówienia oraz w analizie dokumentacji przetargowej. W przypadkach tych stwierdzono także uchybienia w zakresie: opracowywania warunków umownych, wykonywania przez urzędników zatwierdzających i komisje oceniające ich obowiązków, formalnego przekazania oferentom wyników postępowania. Te same uchybienia odnotowano w mniejszym stopniu w dziewięciu innych przypadkach. |
| --- | --- |

7.16.

W pięciu z 20 procedur zamówień publicznych kontrola wykazała błędy i niespójności w określeniu i stosowaniu kryteriów udzielania zamówienia oraz w analizie dokumentacji przetargowej. W przypadkach tych stwierdzono także uchybienia w zakresie: opracowywania warunków umownych, wykonywania przez urzędników zatwierdzających i komisje oceniające ich obowiązków, formalnego przekazania oferentom wyników postępowania. Te same uchybienia odnotowano w mniejszym stopniu w dziewięciu innych przypadkach.

| 7.16. | Indywidualna analiza wspomnianych przypadków dowiodła, że w rzeczywistości nie wystąpiło żadne przewidywane ryzyko oraz że ze względu na stopień złożoności obowiązujących przepisów może dochodzić do odmiennych interpretacji, zwłaszcza w kontekście dokonywanych ex post ocen procedur przetargowych, na których to ocenach Trybunał opiera swoje wnioski.


  Podjęto ponadto zróżnicowane środki w celu usprawnienia organizacji procedur przetargowych. Oprócz utworzenia dyrekcji ds. zasobów zatwierdzono środki zaproponowane przez Forum ds. Zamówień, zmierzające do lepszej organizacji procedur udzielania zamówień, natomiast Forum ds. Zamówień ma przygotować szczegółowe szkolenie dla osób sporządzających dokumentację przetargową oraz członków komisji oceniających. |
| --- | --- |

7.16.

Indywidualna analiza wspomnianych przypadków dowiodła, że w rzeczywistości nie wystąpiło żadne przewidywane ryzyko oraz że ze względu na stopień złożoności obowiązujących przepisów może dochodzić do odmiennych interpretacji, zwłaszcza w kontekście dokonywanych ex post ocen procedur przetargowych, na których to ocenach Trybunał opiera swoje wnioski.

Podjęto ponadto zróżnicowane środki w celu usprawnienia organizacji procedur przetargowych. Oprócz utworzenia dyrekcji ds. zasobów zatwierdzono środki zaproponowane przez Forum ds. Zamówień, zmierzające do lepszej organizacji procedur udzielania zamówień, natomiast Forum ds. Zamówień ma przygotować szczegółowe szkolenie dla osób sporządzających dokumentację przetargową oraz członków komisji oceniających.

Organizacja i funkcjonowanie grup politycznych

ODPOWIEDZI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

| 7.17. | Art. 2.1.1 i 2.5.3 przepisów wewnętrznych Parlamentu dotyczących wykonania budżetu, którym zarządzają grupy polityczne, przyjętych przez Prezydium w dniu 30 czerwca 2003 r., stanowią, że w roku wyborów do Parlamentu Europejskiego (tak jak w przypadku 2009 r.) obowiązują dwa odrębne okresy budżetowe i finansowe. Art. 2.1.6 tych przepisów stanowi, że wszelkie niewykorzystane środki przekraczające 50 % środków otrzymanych z budżetu Parlamentu na każdy okres należy zwrócić Parlamentowi. Zasada ta nie została zastosowana, a 2 355 955 euro powinno było zostać odliczone od środków wypłaconych przez Parlament grupom politycznym w 2010 r. |
| --- | --- |

7.17.

Art. 2.1.1 i 2.5.3 przepisów wewnętrznych Parlamentu dotyczących wykonania budżetu, którym zarządzają grupy polityczne, przyjętych przez Prezydium w dniu 30 czerwca 2003 r., stanowią, że w roku wyborów do Parlamentu Europejskiego (tak jak w przypadku 2009 r.) obowiązują dwa odrębne okresy budżetowe i finansowe. Art. 2.1.6 tych przepisów stanowi, że wszelkie niewykorzystane środki przekraczające 50 % środków otrzymanych z budżetu Parlamentu na każdy okres należy zwrócić Parlamentowi. Zasada ta nie została zastosowana, a 2 355 955 euro powinno było zostać odliczone od środków wypłaconych przez Parlament grupom politycznym w 2010 r.

| 7.17. | Podzielenie roku, w którym odbywają się wybory, na dwa okresy, zgodnie z art. 2.1.1 przepisów dotyczących pozycji budżetowej 400, to specyficzna zasada uwzględniająca konkretne potrzeby grup politycznych w trakcie takiego roku. Zasadę tę włączono do wspomnianych przepisów, aby uwzględnić ewentualne rozwiązanie grup politycznych po wyborach, co prowadzi do zamknięcia kont w połowie roku. W odniesieniu do grup, które po wyborach nadal funkcjonują, dokonuje się przeglądu ich przydziału środków budżetowych na podstawie liczby posłów należących do tych grup po wyborach. W powołanym przepisie podkreślono coroczny charakter przyznawanych środków, ponieważ stanowi on, że: „Środki, których nie wykorzystano podczas roku budżetowego, mogą zostać przeniesione na kolejny rok w wysokości do 50 % sumy rocznych środków otrzymanych z budżetu Parlamentu Europejskiego”.

  Z uwagi na tę ciągłość, zgodnie z duchem tego przepisu i stałą praktyką należy uznać – w przypadku grup, które istnieją nadal po wyborach – obie połowy roku budżetowego za jeden rok budżetowy oraz zastosować na tej podstawie zasady dotyczące przeniesienia. W celu wyeliminowania niejednoznaczności interpretacji, na którą zwraca uwagę Trybunał, z odpowiednim wyprzedzeniem przed kolejnym rokiem wyborczym zaproponowane zostanie odpowiednie objaśnienie tego przepisu. |
| --- | --- |

7.17.

Z uwagi na tę ciągłość, zgodnie z duchem tego przepisu i stałą praktyką należy uznać – w przypadku grup, które istnieją nadal po wyborach – obie połowy roku budżetowego za jeden rok budżetowy oraz zastosować na tej podstawie zasady dotyczące przeniesienia. W celu wyeliminowania niejednoznaczności interpretacji, na którą zwraca uwagę Trybunał, z odpowiednim wyprzedzeniem przed kolejnym rokiem wyborczym zaproponowane zostanie odpowiednie objaśnienie tego przepisu.

Funkcjonowanie weryfikacji ex ante

ODPOWIEDZI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

| 7.18. | Art. 47 przepisów wykonawczych do rozporządzenia finansowego stanowi, że każda operacja mająca związek z wykonaniem budżetu podlega weryfikacji ex ante. W przypadku płatności na rzecz grup zorganizowanych (zob. pkt 7.13 i 7.14), procedur przetargowych (zob. pkt 7.16) i płatności dokonywanych w ramach przepisów wewnętrznych Parlamentu dotyczących wykonania budżetu, którym zarządzają grupy polityczne (zob. pkt 7.17), program kontroli ex ante nie obejmuje kontroli dostosowanych do charakteru i profilu ryzyka badanych operacji. W przypadku procedur rekrutacji (zob. pkt 7.15) poszczególne kontrole są stosowane, ale nie obejmują one fazy selekcji. Skuteczność weryfikacji ex ante jest zatem ograniczona. |
| --- | --- |

7.18.

Art. 47 przepisów wykonawczych do rozporządzenia finansowego stanowi, że każda operacja mająca związek z wykonaniem budżetu podlega weryfikacji ex ante. W przypadku płatności na rzecz grup zorganizowanych (zob. pkt 7.13 i 7.14), procedur przetargowych (zob. pkt 7.16) i płatności dokonywanych w ramach przepisów wewnętrznych Parlamentu dotyczących wykonania budżetu, którym zarządzają grupy polityczne (zob. pkt 7.17), program kontroli ex ante nie obejmuje kontroli dostosowanych do charakteru i profilu ryzyka badanych operacji. W przypadku procedur rekrutacji (zob. pkt 7.15) poszczególne kontrole są stosowane, ale nie obejmują one fazy selekcji. Skuteczność weryfikacji ex ante jest zatem ograniczona.

| 7.18. | Weryfikacja ex ante zostanie dostosowana w celu zapewnienia systematycznych kontroli szczegółowych przepisów mających zastosowanie do różnych działań wymienionych przez Trybunał oraz w celu uwzględnienia kontroli dopasowanych do rodzaju i profilu ryzyka analizowanych operacji.

  Z uwagi na specjalne przepisy dotyczące finansowania grup politycznych szczegółowe kontrole są miarodajne jedynie po zamknięciu roku budżetowego, tj. w następnym roku, w oparciu o sprawozdania finansowe grup. Z tego powodu w 2009 r. przeprowadzono kontrolę ex post (rok budżetowy 2008), a kolejna kontrola ex post jest uwzględniona w planie prac służby na rok 2011 (rok budżetowy 2010). |
| --- | --- |

7.18.

Z uwagi na specjalne przepisy dotyczące finansowania grup politycznych szczegółowe kontrole są miarodajne jedynie po zamknięciu roku budżetowego, tj. w następnym roku, w oparciu o sprawozdania finansowe grup. Z tego powodu w 2009 r. przeprowadzono kontrolę ex post (rok budżetowy 2008), a kolejna kontrola ex post jest uwzględniona w planie prac służby na rok 2011 (rok budżetowy 2010).

Rada Europejska i Rada

Finansowanie projektu budowlanego „Residence Palace”

ODPOWIEDZI RADY

| 7.19. | Umowa w sprawie budowy budynku Residence Palace w Brukseli, podpisana z państwem belgijskim w 2008 r., która zakłada ukończenie prac w 2013 r. i łączny szacowany koszt 310 mln euro (ceny prognozowane na rok 2013), dopuszcza możliwość dokonywania płatności zaliczkowych. W okresie 2008–2010 Rada dokonała płatności zaliczkowych na łączną kwotę 235 mln euro, z czego 30 mln euro zostało ujęte w linii budżetowej na zakup budynków w początkowym budżecie Rady. Dodatkowe środki w wysokości 205 mln euro (tj. 87 % łącznych środków wypłaconych jako zaliczki) pochodziły z przesunięć budżetowych dokonywanych na koniec każdego roku od 2007 do 2010 r. (głównie z linii budżetowych na koszty tłumaczeń ustnych i koszty podróży służbowych). |
| --- | --- |

7.19.

Umowa w sprawie budowy budynku Residence Palace w Brukseli, podpisana z państwem belgijskim w 2008 r., która zakłada ukończenie prac w 2013 r. i łączny szacowany koszt 310 mln euro (ceny prognozowane na rok 2013), dopuszcza możliwość dokonywania płatności zaliczkowych. W okresie 2008–2010 Rada dokonała płatności zaliczkowych na łączną kwotę 235 mln euro, z czego 30 mln euro zostało ujęte w linii budżetowej na zakup budynków w początkowym budżecie Rady. Dodatkowe środki w wysokości 205 mln euro (tj. 87 % łącznych środków wypłaconych jako zaliczki) pochodziły z przesunięć budżetowych dokonywanych na koniec każdego roku od 2007 do 2010 r. (głównie z linii budżetowych na koszty tłumaczeń ustnych i koszty podróży służbowych).

| 7.19 | Środki udostępnione w drodze przesunięć budżetowych przedstawiono – zgodnie z procedurami przewidzianymi w art. 22 i 24 rozporządzenia finansowego – władzy budżetowej. |
| --- | --- |

7.19

ODPOWIEDZI RADY

| 7.20. | Powtarzające się niepełne wykorzystanie tych linii budżetowych przez cały okres 2008–2010 oraz wielkość przesuwanych kwot w stosunku do łącznych dokonanych płatności zaliczkowych stoi w sprzeczności z zasadą rzetelności budżetowej. Ponadto wypłacenie w pierwszych trzech latach kwoty 235 mln euro z łącznej wartości zapisanej w umowie, tj. 310 mln euro, nie odpowiada postępowi w pracach budowlanych. |
| --- | --- |

7.20.

Powtarzające się niepełne wykorzystanie tych linii budżetowych przez cały okres 2008–2010 oraz wielkość przesuwanych kwot w stosunku do łącznych dokonanych płatności zaliczkowych stoi w sprzeczności z zasadą rzetelności budżetowej. Ponadto wypłacenie w pierwszych trzech latach kwoty 235 mln euro z łącznej wartości zapisanej w umowie, tj. 310 mln euro, nie odpowiada postępowi w pracach budowlanych.

| 7.20 | Sekretariat Generalny Rady zgadza się ze spostrzeżeniem Trybunału, że kwoty zapisane w pozycjach budżetowych na tłumaczenie ustne i na pokrycie kosztów podróży delegacji powinny być bardziej zbieżne z kwotami faktycznie wykorzystywanymi. W związku z tym w projekcie budżetu na 2012 rok znacznie zredukowano rezerwy w tych kategoriach. Ponadto w projekcie tym zmniejszono kwotę przewidzianą na zaliczki za budynek Residence Palace. |
| --- | --- |

7.20

Komisja

Zamówienia publiczne

ODPOWIEDZI KOMISJI

| 7.21. | Kryteria selekcji zastosowane w zaproszeniu do wyrażenia zainteresowania w zakresie usług związanych z ochroną mienia, wystosowanym przez Dyrekcję Generalną ds. Stosunków Zewnętrznych (DG RELEX) w 2008 r. i obowiązującym do kwietnia 2011 r., nie są wystarczająco precyzyjne, aby zapewnić obiektywny i odpowiedni wybór firm. Na przykład nie ustanowiono dolnych limitów rocznego obrotu lub liczby pracowników wymaganych od kandydata, aby mógł zostać umieszczony na liście będącej wynikiem zaproszenia do wyrażenia zainteresowania. Ponadto zaproszenie do wyrażenia zainteresowania nie odzwierciedla różnorodności warunków dotyczących ochrony mienia w różnych częściach świata, które to zaproszenie obejmuje (Ameryka Północna i Południowa, większość Afryki, Azja, Europa Środkowa i Wschodnia oraz Oceania). |
| --- | --- |

7.21.

Kryteria selekcji zastosowane w zaproszeniu do wyrażenia zainteresowania w zakresie usług związanych z ochroną mienia, wystosowanym przez Dyrekcję Generalną ds. Stosunków Zewnętrznych (DG RELEX) w 2008 r. i obowiązującym do kwietnia 2011 r., nie są wystarczająco precyzyjne, aby zapewnić obiektywny i odpowiedni wybór firm. Na przykład nie ustanowiono dolnych limitów rocznego obrotu lub liczby pracowników wymaganych od kandydata, aby mógł zostać umieszczony na liście będącej wynikiem zaproszenia do wyrażenia zainteresowania. Ponadto zaproszenie do wyrażenia zainteresowania nie odzwierciedla różnorodności warunków dotyczących ochrony mienia w różnych częściach świata, które to zaproszenie obejmuje (Ameryka Północna i Południowa, większość Afryki, Azja, Europa Środkowa i Wschodnia oraz Oceania).

| 7.21–7.22. | Europejska Służba Działań Zewnętrznych (ESDZ) odpowiada za zarządzanie finansami w zakresie wydatków administracyjnych delegatur. Zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia finansowego jest to służba, którą do celów tego rozporządzenia traktuje się jako instytucję. Ponadto art. 147a stanowi, że ESDZ w pełni podlega procedurom związanym z udzielaniem absolutorium. |
| --- | --- |

7.21–7.22.

| 7.22. | W trzech procedurach przetargowych zorganizowanych przez delegatury przynależące do Dyrekcji Generalnej ds. Stosunków Zewnętrznych kontrola wykazała niespójności oraz niewłaściwą interpretację zasad dotyczących konieczności przygotowania odrębnego sprawozdania przez komisję otwierającą oferty, zastosowania kryteriów udzielenia zamówienia oraz wymogu sporządzenia przez komisję oceniającą formalnego sprawozdania oceniającego. |
| --- | --- |

7.22.

W trzech procedurach przetargowych zorganizowanych przez delegatury przynależące do Dyrekcji Generalnej ds. Stosunków Zewnętrznych kontrola wykazała niespójności oraz niewłaściwą interpretację zasad dotyczących konieczności przygotowania odrębnego sprawozdania przez komisję otwierającą oferty, zastosowania kryteriów udzielenia zamówienia oraz wymogu sporządzenia przez komisję oceniającą formalnego sprawozdania oceniającego.

Trybunał Sprawiedliwości

| 7.23. | Trybunał nie ma uwag na temat Trybunału Sprawiedliwości. |
| --- | --- |

7.23.

Trybunał nie ma uwag na temat Trybunału Sprawiedliwości.

Trybunał Obrachunkowy

| 7.24. | Sprawozdanie niezależnego biegłego rewidenta (5) zawiera opinię, że „sprawozdanie finansowe przedstawia prawdziwy i rzetelny obraz sytuacji finansowej Europejskiego Trybunału Obrachunkowego na dzień 31 grudnia 2010 r., a także jego przepływów pieniężnych za rok budżetowy zamknięty tego dnia, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r., rozporządzeniem Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wykonania wspomnianego rozporządzenia Rady oraz zasadami rachunkowości Unii Europejskiej”. Sprawozdanie zostanie opublikowane w Dzienniku Urzędowym. |
| --- | --- |

7.24.

Sprawozdanie niezależnego biegłego rewidenta (5) zawiera opinię, że „sprawozdanie finansowe przedstawia prawdziwy i rzetelny obraz sytuacji finansowej Europejskiego Trybunału Obrachunkowego na dzień 31 grudnia 2010 r., a także jego przepływów pieniężnych za rok budżetowy zamknięty tego dnia, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r., rozporządzeniem Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wykonania wspomnianego rozporządzenia Rady oraz zasadami rachunkowości Unii Europejskiej”. Sprawozdanie zostanie opublikowane w Dzienniku Urzędowym.

Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny

Zwrot kosztów podróży członkom Komitetu

ODPOWIEDZI KOMITETU EKONOMICZNO-SPOŁECZNEGO

| 7.25. | Zasady zwrotu kosztów podróży pozwalają członkom Komitetu na wybór między opcją A, opartą na faktycznie poniesionych kosztach podróży, w której zwrot jest dokonywany na podstawie przedstawionych odpowiednich dokumentów poświadczających, oraz opcją B (60 % podróży, które miały miejsce między styczniem a listopadem 2010 r.), która polega na wypłacie ryczałtowego świadczenia na podstawie odległości w kilometrach. W ramach opcji B spotkanie musi odbywać się w Brukseli, a zwrot kosztów nie może przekroczyć standardowej ceny biletu kolejowego pierwszej klasy lub biletu lotniczego klasy biznesowej, określonej w ramach opcji A. |
| --- | --- |

7.25.

Zasady zwrotu kosztów podróży pozwalają członkom Komitetu na wybór między opcją A, opartą na faktycznie poniesionych kosztach podróży, w której zwrot jest dokonywany na podstawie przedstawionych odpowiednich dokumentów poświadczających, oraz opcją B (60 % podróży, które miały miejsce między styczniem a listopadem 2010 r.), która polega na wypłacie ryczałtowego świadczenia na podstawie odległości w kilometrach. W ramach opcji B spotkanie musi odbywać się w Brukseli, a zwrot kosztów nie może przekroczyć standardowej ceny biletu kolejowego pierwszej klasy lub biletu lotniczego klasy biznesowej, określonej w ramach opcji A.

| 7.25. | Zgodnie z przepisami opcję B można zastosować jedynie wtedy, gdy dana kwota nie przekracza kosztów wyliczonych zgodnie z opcją A. W każdym przypadku sprawdzono taryfy IATA klasy biznesowej (full business) dla krajów, do których Trybunał Obrachunkowy odnosi się w swojej uwadze, i okazały się one wyższe niż zryczałtowany zwrot kosztów zgodnie z opcją B, w niektórych przypadkach były one nawet znacznie wyższe. |
| --- | --- |

7.25.

ODPOWIEDZI KOMITETU EKONOMICZNO-SPOŁECZNEGO

| 7.26. | Kwota ryczałtowego świadczenia w ramach opcji B jest zwykle wyższa niż faktyczna cena biletu kolejowego klasy drugiej lub biletu lotniczego klasy ekonomicznej wykorzystywanych najczęściej przez beneficjentów. Zwrot kosztów w ramach opcji B może zatem generować wyższe płatności niż faktycznie poniesione koszty. Chociaż jest to legalne i prawidłowe, procedura ta nie jest zgodna z praktykami innych instytucji i organów europejskich, które zwracają koszty podróży na podstawie faktycznie poniesionych kosztów. |
| --- | --- |

7.26.

Kwota ryczałtowego świadczenia w ramach opcji B jest zwykle wyższa niż faktyczna cena biletu kolejowego klasy drugiej lub biletu lotniczego klasy ekonomicznej wykorzystywanych najczęściej przez beneficjentów. Zwrot kosztów w ramach opcji B może zatem generować wyższe płatności niż faktycznie poniesione koszty. Chociaż jest to legalne i prawidłowe, procedura ta nie jest zgodna z praktykami innych instytucji i organów europejskich, które zwracają koszty podróży na podstawie faktycznie poniesionych kosztów.

| 7.26. | Zgodnie z wcześniejszymi rozmowami w EKES-ie oraz w świetle reformy przeprowadzonej ostatnio w PE, Prezydium EKES-u potwierdziło na posiedzeniu w dniu 3 maja 2011 r. zamiar zmiany statutu finansowego członków, z uwzględnieniem następujących zasad:






  — | poszanowanie godności członków, równość członków, przejrzystość i stabilność finansowania, |
| --- | --- | --- |

7.26.

—

poszanowanie godności członków, równość członków, przejrzystość i stabilność finansowania,

| — | zwrot wydatków na bilety wyłącznie na podstawie rzeczywistych kosztów podróży; organizacja podróży musi zapewniać wystarczającą elastyczność i komfort za rozsądną cenę, |
| --- | --- |

—

zwrot wydatków na bilety wyłącznie na podstawie rzeczywistych kosztów podróży; organizacja podróży musi zapewniać wystarczającą elastyczność i komfort za rozsądną cenę,

| — | diety dzienne i za czas podróży zrównane z dietami przysługującymi posłom do PE, |
| --- | --- |

—

diety dzienne i za czas podróży zrównane z dietami przysługującymi posłom do PE,

| — | dodatki na rozsądnym poziomie, obliczane w porozumieniu z PE i Radą, mające zrekompensować poświęcony czas i koszty administracyjne. |
| --- | --- |

—

dodatki na rozsądnym poziomie, obliczane w porozumieniu z PE i Radą, mające zrekompensować poświęcony czas i koszty administracyjne.

Zamówienia publiczne

ODPOWIEDZI KOMITETU EKONOMICZNO-SPOŁECZNEGO

| 7.27. | W jednej procedurze ograniczonej z siedmiu poddanych kontroli oferenci, którzy złożyli oferty na dwie różne części zamówienia, nie byli traktowani w równy sposób przy składaniu wyjaśnień na temat ich ofert. W dwóch procedurach negocjacyjnych błędy i niespójności odnotowano w zakresie przygotowania specyfikacji przetargu oraz kryteriów udzielania zamówienia, kontaktach z oferentami, ocenie ofert oraz formalnościach zamykających procedurę. |
| --- | --- |

7.27.

W jednej procedurze ograniczonej z siedmiu poddanych kontroli oferenci, którzy złożyli oferty na dwie różne części zamówienia, nie byli traktowani w równy sposób przy składaniu wyjaśnień na temat ich ofert. W dwóch procedurach negocjacyjnych błędy i niespójności odnotowano w zakresie przygotowania specyfikacji przetargu oraz kryteriów udzielania zamówienia, kontaktach z oferentami, ocenie ofert oraz formalnościach zamykających procedurę.

| 7.27. | Przyjąwszy uwagi Trybunału Obrachunkowego, EKES rozesłał wszystkim subdelegowanym urzędnikom zatwierdzającym informację z przypomnieniem istotnych elementów, które należy uwzględniać w postępowaniach o udzielenie zamówienia. Ponadto postanowiono dołożyć większych starań, by w komitetach ocieniających zasiadały osoby dysponujące niezbędną fachową wiedzą na temat zamówień publicznych. |
| --- | --- |

7.27.

Komitet Regionów

Zatrudnianie urzędników

ODPOWIEDZI KOMITETU REGIONÓW

| 7.28. | W jednym z ogłoszeń o naborze na urzędnika kryterium kwalikowalności stanowiło, że kandydaci spoza Komitetu muszą być urzędnikami lub mającymi odpowiedni stopień zaszeregowania laureatami konkursów organizowanych przez Europejski Urząd Doboru Kadr (EPSO). Wybrany kandydat został zatrudniony w ramach transferu międzyinstytucjonalnego. W czasie rekrutacji nie był on formalnie mianowany urzędnikiem na okresie próbnym w swojej pierwotnej instytucji, a jego akta personalne nie zawierały potwierdzenia, że transfer ten uzyskał formalne poparcie na odpowiednim szczeblu hierarchii w pierwotnej instytucji. |
| --- | --- |

7.28.

W jednym z ogłoszeń o naborze na urzędnika kryterium kwalikowalności stanowiło, że kandydaci spoza Komitetu muszą być urzędnikami lub mającymi odpowiedni stopień zaszeregowania laureatami konkursów organizowanych przez Europejski Urząd Doboru Kadr (EPSO). Wybrany kandydat został zatrudniony w ramach transferu międzyinstytucjonalnego. W czasie rekrutacji nie był on formalnie mianowany urzędnikiem na okresie próbnym w swojej pierwotnej instytucji, a jego akta personalne nie zawierały potwierdzenia, że transfer ten uzyskał formalne poparcie na odpowiednim szczeblu hierarchii w pierwotnej instytucji.

| 7.28. | Komitet Regionów usprawnił obowiązujące procedury, tak aby zagwarantować, iż przed mianowaniem urzędnikiem na okresie próbnym osoby z innej instytucji dana osoba była formalnie mianowanym urzędnikiem na okresie próbnym w pierwotnej instytucji, a jej transfer do Komitetu Regionów został formalnie zatwierdzony. W tym konkretnym przypadku od czasu zaistnienia wspomnianych okoliczności Trybunał Sprawiedliwości przekazał już formalną decyzję o mianowaniu i transferze, która została już włączona do akt personalnych danego urzędnika. |
| --- | --- |

7.28.

Zamówienia publiczne

ODPOWIEDZI KOMITETU REGIONÓW

| 7.29. | Kontrola wykazała, że w dwóch procedurach negocjacyjnych z czterech przeprowadzonych na podstawie art. 129 przepisów wykonawczych, który zezwala na wykorzystanie procedury negocjacyjnej w przypadku zamówień o wartości niższej lub równej 60 000 euro, urzędnicy zatwierdzający nie sporządzili formalnego oszacowania wartości zamówienia w celu uzasadnienia zastosowania procedury negocjacyjnej. |
| --- | --- |

7.29.

Kontrola wykazała, że w dwóch procedurach negocjacyjnych z czterech przeprowadzonych na podstawie art. 129 przepisów wykonawczych, który zezwala na wykorzystanie procedury negocjacyjnej w przypadku zamówień o wartości niższej lub równej 60 000 euro, urzędnicy zatwierdzający nie sporządzili formalnego oszacowania wartości zamówienia w celu uzasadnienia zastosowania procedury negocjacyjnej.

| 7.29. | Obydwa zamówienia o niskiej wartości, w odniesieniu do których zastosowano procedurę negocjacyjną, dotyczą usług w zakresie tłumaczenia ustnego podczas seminariów o charakterze politycznym odbywających się poza Belgią. Choć oszacowania wartości zamówienia nie zostały ujęte formalnie w określonym dokumencie, oszacowań takich dokonano na podstawie doświadczeń z przetargami odnoszącymi się do porównywalnych usług w Unii Europejskiej. Aby system nadzoru i kontroli w zakresie oszacowań wartości zamówienia jeszcze bardziej udoskonalić pod względem spójności między różnymi działami KR-u, Komitet Regionów opracuje i wdroży standardowy format takiego dokumentu. |
| --- | --- |

7.29.

ODPOWIEDZI KOMITETU REGIONÓW

| 7.30. | W tych samych dwóch procedurach negocjacyjnych zapisy dotyczące zastosowania kryteriów udzielania zamówienia, uwzględnienia proponowanej ceny, poufności ofert oraz kontaktów z oferentami nie były poprawnie stosowane. |
| --- | --- |

7.30.

W tych samych dwóch procedurach negocjacyjnych zapisy dotyczące zastosowania kryteriów udzielania zamówienia, uwzględnienia proponowanej ceny, poufności ofert oraz kontaktów z oferentami nie były poprawnie stosowane.

| 7.30. | W przypadku jednego zamówienia na usługi w zakresie tłumaczenia ustnego cena usługi była stała i nie podlegała zmianom. W trakcie przygotowań do seminarium nastąpiło wiele zmian, a samo wydarzenie wymagało dużego i skomplikowanego systemu tłumaczeń (10 języków i 10 kabin). Aby zagwarantować wymaganą obsługę, Komitet Regionów nie miał wyboru i musiał zaakceptować niewielką podwyżkę zaoferowanej ceny. Z uwagi na trudności w stosowaniu kryteriów udzielania zamówienia uwzględniających najkorzystniejszy pod względem ekonomicznym stosunek ceny do jakości Komitet Regionów zmieni te kryteria, tak aby w odniesieniu do tego rodzaju seminariów stosowane było jedynie kryterium najniższej ceny. W związku z uwagą Trybunału Obrachunkowego dotyczącą poufności ofert usprawniono obowiązujący w Komitecie Regionów system nadzoru i kontroli przyjmowania ofert poprzez utworzenie skrzynki pocztowej o ograniczonym dostępie. |
| --- | --- |

7.30.

Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich

| 7.31. | Trybunał nie ma uwag na temat Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich. |
| --- | --- |

7.31.

Trybunał nie ma uwag na temat Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich.

Europejski Inspektor Ochrony Danych

Organizacja konkursu wewnętrznego

| 7.32. | Biuro Europejskiego Inspektora Ochrony Danych zorganizowało w 2009 r. konkurs wewnętrzny w czterech różnych dziedzinach (dziedzina prawna z doświadczeniem w ochronie danych, dziedzina technologiczna z doświadczeniem w ochronie danych, zasoby kadrowe i pomoc sekretarska). Chociaż specjalistyczny charakter funkcji sprawowanej przez EIOD może stanowić uzasadnienie dla zorganizowania konkursu wewnętrznego, praktyka ta nie powinna stanowić normy. Najlepszą praktyką jest korzystanie z usług Europejskiego Urzędu Doboru Kadr (EPSO), który regularnie organizuje otwarte konkursy. |
| --- | --- |

7.32.

Biuro Europejskiego Inspektora Ochrony Danych zorganizowało w 2009 r. konkurs wewnętrzny w czterech różnych dziedzinach (dziedzina prawna z doświadczeniem w ochronie danych, dziedzina technologiczna z doświadczeniem w ochronie danych, zasoby kadrowe i pomoc sekretarska). Chociaż specjalistyczny charakter funkcji sprawowanej przez EIOD może stanowić uzasadnienie dla zorganizowania konkursu wewnętrznego, praktyka ta nie powinna stanowić normy. Najlepszą praktyką jest korzystanie z usług Europejskiego Urzędu Doboru Kadr (EPSO), który regularnie organizuje otwarte konkursy.

WNIOSKI I ZALECENIA

Wnioski

| 7.33. | Na podstawie swoich prac kontrolnych Trybunał stwierdza, że w płatnościach, traktowanych jako całość, za rok zakończony dnia 31 grudnia 2010 r. w zakresie wydatków administracyjnych i innych instytucji i organów nie wystąpił istotny poziom błędu (zob. pkt 7.9). |
| --- | --- |

7.33.

Na podstawie swoich prac kontrolnych Trybunał stwierdza, że w płatnościach, traktowanych jako całość, za rok zakończony dnia 31 grudnia 2010 r. w zakresie wydatków administracyjnych i innych instytucji i organów nie wystąpił istotny poziom błędu (zob. pkt 7.9).

| 7.34. | Na podstawie swoich prac kontrolnych Trybunał stwierdza, że systemy nadzoru i kontroli w grupie polityk „Wydatki administracyjne i inne” były skuteczne pod względem zapewniania prawidłowości płatności. Uwagi przedstawione w pkt 7.13–7.32 nie podważają tego wniosku. Trybunał zwraca jednak uwagę na błędy i uchybienia wykryte podczas badania próby procedur udzielania zamówień publicznych (zob. pkt 7.16, 7.21, 7.22, 7.27, 7.29 i 7.30) oraz na powtarzające się niepełne wykorzystanie niektórych linii budżetowych i związane z tym przesunięcia budżetowe przeznaczone na finansowanie projektów budowlanych (zob. pkt 7.19 i 7.20). |
| --- | --- |

7.34.

Na podstawie swoich prac kontrolnych Trybunał stwierdza, że systemy nadzoru i kontroli w grupie polityk „Wydatki administracyjne i inne” były skuteczne pod względem zapewniania prawidłowości płatności. Uwagi przedstawione w pkt 7.13–7.32 nie podważają tego wniosku. Trybunał zwraca jednak uwagę na błędy i uchybienia wykryte podczas badania próby procedur udzielania zamówień publicznych (zob. pkt 7.16, 7.21, 7.22, 7.27, 7.29 i 7.30) oraz na powtarzające się niepełne wykorzystanie niektórych linii budżetowych i związane z tym przesunięcia budżetowe przeznaczone na finansowanie projektów budowlanych (zob. pkt 7.19 i 7.20).

Zalecenia

ODPOWIEDZI KOMISJI

| 7.35. | Uwagi będące wynikiem badania zarządzania zasobami kadrowymi oraz zamówieniami publicznymi (zob. pkt 7.12) doprowadziły do sformułowania następujących zaleceń:






  — | w obszarze rekrutacji dane instytucje i organy (zob. pkt 7.15 i 7.28) powinny dopilnować, by sporządzana była odpowiednia dokumentacja na poparcie podejmowanych decyzji o zatrudnieniu oraz aby kryteria kwalifikowalności ustanowione w ogłoszeniach o wakatach były przestrzegane, |
| --- | --- | --- |

7.35.

Uwagi będące wynikiem badania zarządzania zasobami kadrowymi oraz zamówieniami publicznymi (zob. pkt 7.12) doprowadziły do sformułowania następujących zaleceń:

—

w obszarze rekrutacji dane instytucje i organy (zob. pkt 7.15 i 7.28) powinny dopilnować, by sporządzana była odpowiednia dokumentacja na poparcie podejmowanych decyzji o zatrudnieniu oraz aby kryteria kwalifikowalności ustanowione w ogłoszeniach o wakatach były przestrzegane,

| — | dane instytucje i organy (zob. pkt 7.16, 7.21, 7.22, 7.27, 7.29 i 7.30) powinny dopilnować, by urzędnicy zatwierdzający dysponowali odpowiednimi narzędziami kontrolnymi i wytycznymi, tak aby poprawić przygotowanie, koordynację i realizację procedur udzielania zamówień publicznych. |
| --- | --- |

—

dane instytucje i organy (zob. pkt 7.16, 7.21, 7.22, 7.27, 7.29 i 7.30) powinny dopilnować, by urzędnicy zatwierdzający dysponowali odpowiednimi narzędziami kontrolnymi i wytycznymi, tak aby poprawić przygotowanie, koordynację i realizację procedur udzielania zamówień publicznych.

| 7.35. | Zob. odpowiedź Komisji dotycząca pkt 7.21–7.22. |
| --- | --- |

7.35.

ODPOWIEDZI KOMISJI

| 7.36 | Wyniki dokonanego przez Trybunał przeglądu postępów w realizowaniu zaleceń ujętych w sprawozdaniu rocznym za 2009 r. przedstawiono w
  załączniku 7.4
  . |
| --- | --- |

7.36

Wyniki dokonanego przez Trybunał przeglądu postępów w realizowaniu zaleceń ujętych w sprawozdaniu rocznym za 2009 r. przedstawiono w
  załączniku 7.4
  .

| 7.36. | Zob. odpowiedź Komisji dotycząca pkt 7.21–7.22. |
| --- | --- |

7.36.

---

(1)  Specjalne sprawozdanie roczne Trybunału dotyczące Szkół Europejskich jest przekazywane Zarządowi Szkół oraz Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji.

(2)  Kontrole ex ante i ex post, funkcja audytu wewnętrznego, rejestracja wyjątków oraz standardy kontroli wewnętrznej.

(3)  PricewaterhouseCoopers, sp. z o.o., biegli rewidenci.

(4)  Systemy są ujęte jako całość we wszystkich instytucjach i organach, o których mowa w pkt 7.1.

(5)  Zob. sprawozdanie z kontroli sprawozdania finansowego, o którym mowa w pkt 7.8.

ZAŁĄCZNIK 7.1

WYNIKI BADANIA TRANSAKCJI W ZAKRESIE WYDATKÓW ADMINISTRACYJNYCH

| | 2010 | 2009 | 2008 | 2007 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Wydatki związane z personelem | Wydatki związane z budynkami | Inne wydatki | Ogółem |
| LICZEBNOŚĆ I STRUKTURA PRÓBY |
| Łączna liczba transakcji (z czego): | 33 | 7 | 18 | 58 | 57 | 57 | 56 |
| Zaliczki | 0 | 1 | 3 | 4 | 2 | 0 | 0 |
| Płatności okresowe/końcowe | 33 | 6 | 15 | 54 | 55 | 57 | 56 |
| WYNIKI BADANIA
   (1)
   (2) |
| Odsetek zbadanych transakcji, w których: |
| Nie wystąpiły błędy | 94 % | (31) | 100 % | (7) | 89 % | (16) | 93 % | (54) | 93 % | 91 % | 95 % |
| Wystąpił co najmniej jeden błąd | 6 % | (2) | 0 % | (0) | 11 % | (2) | 7 % | (4) | 7 % | 9 % | 5 % |
| Analiza transakcji, w których wystąpiły błędy |
| Analiza według rodzaju wydatków |
| Zaliczki | 0 % | (0) | 0 % | (0) | 50 % | (1) | 25 % | (1) | nd. | nd. | nd. |
| Płatności okresowe/końcowe | 100 % | (2) | 0 % | (0) | 50 % | (1) | 75 % | (3) | nd. | nd. | nd. |
| Analiza według rodzaju błędu |
| Błędy niekwantyfikowalne: | 50 % | (1) | 0 % | (0) | 100 % | (2) | 75 % | (3) | nd. | nd. | nd. |
| Błędy kwantyfikowalne: | 50 % | (1) | 0 % | (0) | 0 % | (0) | 25 % | (1) | nd. | nd. | nd. |
| Błędy kwalifikowalności | 0 % | (0) | 0 % | (0) | 0 % | (0) | 0 % | (0) | nd. | nd. | nd. |
| Błędy wystąpienia | 0 % | (0 | 0 % | (0) | 0 % | (0) | 0 % | (0) | nd. | nd. | nd. |
| Błędy dokładności | 100 % | (1) | 0 % | (0) | 0 % | (0) | 100 % | (1) | nd. | nd. | nd. |
| SZACOWANY WPŁYW BŁĘDÓW KWANTYFIKOWALNYCH |
| Najbardziej prawdopodobny poziom błędu | 0,4 % | | | |
| Najniższy poziom błędu | 0,0 % | | | |
| Najwyższy poziom błędu | 1,1 % | | | |

2010

2009

2008

2007

Wydatki związane z personelem

Wydatki związane z budynkami

Inne wydatki

Ogółem

LICZEBNOŚĆ I STRUKTURA PRÓBY

Łączna liczba transakcji (z czego):

33

7

18

58

57

57

56

Zaliczki

0

1

3

4

2

0

0

Płatności okresowe/końcowe

33

6

15

54

55

57

56

WYNIKI BADANIA
   (1)
   (2)

Odsetek zbadanych transakcji, w których:

Nie wystąpiły błędy

94 %

(31)

100 %

(7)

89 %

(16)

93 %

(54)

93 %

91 %

95 %

Wystąpił co najmniej jeden błąd

6 %

(2)

0 %

(0)

11 %

(2)

7 %

(4)

7 %

9 %

5 %

Analiza transakcji, w których wystąpiły błędy

Analiza według rodzaju wydatków

Zaliczki

0 %

(0)

0 %

(0)

50 %

(1)

25 %

(1)

nd.

nd.

nd.

Płatności okresowe/końcowe

100 %

(2)

0 %

(0)

50 %

(1)

75 %

(3)

nd.

nd.

nd.

Analiza według rodzaju błędu

Błędy niekwantyfikowalne:

50 %

(1)

0 %

(0)

100 %

(2)

75 %

(3)

nd.

nd.

nd.

Błędy kwantyfikowalne:

50 %

(1)

0 %

(0)

0 %

(0)

25 %

(1)

nd.

nd.

nd.

Błędy kwalifikowalności

0 %

(0)

0 %

(0)

0 %

(0)

0 %

(0)

nd.

nd.

nd.

Błędy wystąpienia

0 %

(0

0 %

(0)

0 %

(0)

0 %

(0)

nd.

nd.

nd.

Błędy dokładności

100 %

(1)

0 %

(0)

0 %

(0)

100 %

(1)

nd.

nd.

nd.

SZACOWANY WPŁYW BŁĘDÓW KWANTYFIKOWALNYCH

Najbardziej prawdopodobny poziom błędu

0,4 %

Najniższy poziom błędu

0,0 %

Najwyższy poziom błędu

1,1 %

---

(1)  Aby poprawić wgląd w obszary o różnych profilach ryzyka w ramach grupy polityk, próbę podzielono na segmenty.

(2)  W nawiasach podano faktyczną liczbę transakcji.

ZAŁĄCZNIK 7.2

WYNIKI BADANIA SYSTEMÓW W ZAKRESIE WYDATKÓW ADMINISTRACYJNYCH

Ogólna ocena systemów nadzoru i kontroli

| Ogólna ocena | 2010 | 2009 | 2008 | 2007 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Skuteczne | Skuteczne | Skuteczne | Skuteczne |

Ogólna ocena

2010

2009

2008

2007

Skuteczne

Skuteczne

Skuteczne

Skuteczne

ZAŁĄCZNIK 7.3

WYNIKI PRZEGLĄDU OŚWIADCZEŃ KIEROWNICTWA KOMISJI W ZAKRESIE WYDATKÓW ADMINISTRACYJNYCH

| Główne DG | Charakter oświadczenia dyrektora generalnego (1) | Zgłoszone zastrzeżenia | Uwagi Trybunału | Ogólna ocena wiarygodności |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2010 | 2009 |
| PMO | bez zastrzeżeń | nd. | — | A | A |
| OIB | bez zastrzeżeń | nd. | — | A | A |
| OIL | bez zastrzeżeń | nd. | — | A | A |
| DIGIT | bez zastrzeżeń | nd. | — | A | A |
| A: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |

Główne DG

Charakter oświadczenia dyrektora generalnego (1)

Zgłoszone zastrzeżenia

Uwagi Trybunału

Ogólna ocena wiarygodności

2010

2009

PMO

bez zastrzeżeń

nd.

—

A

A

OIB

bez zastrzeżeń

nd.

—

A

A

OIL

bez zastrzeżeń

nd.

—

A

A

DIGIT

bez zastrzeżeń

nd.

—

A

A

A:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

| B: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają częściowo rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |
| --- | --- |

B:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają częściowo rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

| C: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności nie zawierają rzetelnej oceny zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |
| --- | --- |

C:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności nie zawierają rzetelnej oceny zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

---

(1)  W swoim oświadczeniu dyrektor generalny stwierdza, że uzyskał wystarczającą pewność, że istniejące procedury kontrolne dają dostateczną gwarancję prawidłowości transakcji.

| A: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |
| --- | --- |

A:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

| B: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają częściowo rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |
| --- | --- |

B:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają częściowo rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

| C: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności nie zawierają rzetelnej oceny zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |
| --- | --- |

C:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności nie zawierają rzetelnej oceny zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

ZAŁĄCZNIK 7.4

DZIAŁANIA PODJĘTE W ZWIĄZKU Z WCZEŚNIEJSZYMI ZALECENIAMI W ODNIESIENIU DO WYDATKÓW ADMINISTRACYJNYCH

| Rok | Zalecenie Trybunału | Osiągnięty postęp | Odpowiedź instytucji | Analiza Trybunału |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2009 | Parlament


  Wypłacanie świadczeń socjalnych członkom personelu

  Od pracowników należy wymagać dostarczania w odpowiednich terminach dokumentów poświadczających ich sytuację osobistą. Ponadto Parlament powinien wdrożyć system do monitorowania terminowości składania tych dokumentów oraz ich kontroli. | Parlament podjął działania, aby ograniczyć to ryzyko: zainicjował kampanię mającą na celu sprawdzenie kwalifikowalności do niektórych świadczeń, co doprowadziło do odzyskania ponad 70 000 euro; wdrożenie automatycznego narzędzia kontroli (karta elektroniczna) pozwalającego na coroczną weryfikację danych personalnych i administracyjnych pracowników; przeprowadzenie kontroli dotyczących ustalania indywidualnych uprawnień w trakcie procedur rekrutacji lub przy zmianie kategorii przez pracownika. | Parlament będzie nadal ściśle monitorował te kwestie, zwłaszcza efektywność corocznej weryfikacji. | Trybunał przyjmuje do wiadomości działania podjęte przez Parlament. |
| Komisja – DG Relex


  Wypłacanie świadczeń socjalnych i dodatków członkom personelu

  Od pracowników należy wymagać dostarczania służbom Komisji dokumentów poświadczających ich sytuację osobistą w odpowiednich terminach. Ponadto DG RELEX powinna wdrożyć system do monitorowania terminowości składania tych dokumentów oraz ich kontroli. | DG Relex stwierdziła, że utworzenie ESDZ będzie okazją do przypomnienia pracownikom o obowiązku aktualizowania swoich akt w kontekście uprawnień. Pracownicy zostali o tym obowiązku powiadomieni. Będą miały miejsce kolejne kontrole, nawiązane zostaną również kontakty między jednostką kontroli ex post i odpowiedzialnymi działami, aby stwierdzić, czy niedawno wprowadzone oprogramowanie ACL pozwala na ekstrakcję prób statystycznych do celów kontroli, które mają być realizowane przez działy odpowiedzialne za personel w delegaturach. | | Trybunał przyjmuje do wiadomości działania podjęte przez Komisję. |
| Europejski Inspektor Ochrony Danych


  Wypłacanie świadczeń socjalnych członkom personelu

  Od pracowników należy wymagać dostarczania w odpowiednich terminach dokumentów poświadczających ich sytuację osobistą. W związku z tym Europejski Inspektor Ochrony Danych powinien udoskonalić system monitorowania terminowości składania tych dokumentów oraz ich kontroli. | EIOD naprawił błędy odnotowane w DAS 2009 i w latach 2010 i 2011 wdrożył narzędzia mające poprawić zarządzanie świadczeniami (formalne kontakty w ramach EIOD oraz z Biuro ds. Administracji i Rozliczania Należności Indywidualnych (PMO), a także coroczna fiszka informacyjna). | Formularz dotyczący zasiłku na gospodarstwo domowe bez dziecka wysłano do PMO w celu sprawdzenia i aktualizacji informacji. Kopię zachowuje się w aktach personalnych. EIOD będzie w dalszym ciągu ulepszać zarządzanie tymi zasiłkami. | Trybunał przyjmuje do wiadomości działania podjęte przez EIOD. |

Rok

Zalecenie Trybunału

Osiągnięty postęp

Odpowiedź instytucji

Analiza Trybunału

2009

Parlament

Wypłacanie świadczeń socjalnych członkom personelu

Od pracowników należy wymagać dostarczania w odpowiednich terminach dokumentów poświadczających ich sytuację osobistą. Ponadto Parlament powinien wdrożyć system do monitorowania terminowości składania tych dokumentów oraz ich kontroli.

Parlament podjął działania, aby ograniczyć to ryzyko: zainicjował kampanię mającą na celu sprawdzenie kwalifikowalności do niektórych świadczeń, co doprowadziło do odzyskania ponad 70 000 euro; wdrożenie automatycznego narzędzia kontroli (karta elektroniczna) pozwalającego na coroczną weryfikację danych personalnych i administracyjnych pracowników; przeprowadzenie kontroli dotyczących ustalania indywidualnych uprawnień w trakcie procedur rekrutacji lub przy zmianie kategorii przez pracownika.

Parlament będzie nadal ściśle monitorował te kwestie, zwłaszcza efektywność corocznej weryfikacji.

Trybunał przyjmuje do wiadomości działania podjęte przez Parlament.

Komisja – DG Relex

Wypłacanie świadczeń socjalnych i dodatków członkom personelu

Od pracowników należy wymagać dostarczania służbom Komisji dokumentów poświadczających ich sytuację osobistą w odpowiednich terminach. Ponadto DG RELEX powinna wdrożyć system do monitorowania terminowości składania tych dokumentów oraz ich kontroli.

DG Relex stwierdziła, że utworzenie ESDZ będzie okazją do przypomnienia pracownikom o obowiązku aktualizowania swoich akt w kontekście uprawnień. Pracownicy zostali o tym obowiązku powiadomieni. Będą miały miejsce kolejne kontrole, nawiązane zostaną również kontakty między jednostką kontroli ex post i odpowiedzialnymi działami, aby stwierdzić, czy niedawno wprowadzone oprogramowanie ACL pozwala na ekstrakcję prób statystycznych do celów kontroli, które mają być realizowane przez działy odpowiedzialne za personel w delegaturach.

Trybunał przyjmuje do wiadomości działania podjęte przez Komisję.

Europejski Inspektor Ochrony Danych

Wypłacanie świadczeń socjalnych członkom personelu

Od pracowników należy wymagać dostarczania w odpowiednich terminach dokumentów poświadczających ich sytuację osobistą. W związku z tym Europejski Inspektor Ochrony Danych powinien udoskonalić system monitorowania terminowości składania tych dokumentów oraz ich kontroli.

EIOD naprawił błędy odnotowane w DAS 2009 i w latach 2010 i 2011 wdrożył narzędzia mające poprawić zarządzanie świadczeniami (formalne kontakty w ramach EIOD oraz z Biuro ds. Administracji i Rozliczania Należności Indywidualnych (PMO), a także coroczna fiszka informacyjna).

Formularz dotyczący zasiłku na gospodarstwo domowe bez dziecka wysłano do PMO w celu sprawdzenia i aktualizacji informacji. Kopię zachowuje się w aktach personalnych. EIOD będzie w dalszym ciągu ulepszać zarządzanie tymi zasiłkami.

Trybunał przyjmuje do wiadomości działania podjęte przez EIOD.

---

ROZDZIAŁ 8

Budżet UE a uzyskiwane rezultaty

SPIS TREŚCI

Wstęp

Samoocena Komisji dotycząca wyników

Wstęp

Sprawozdania dyrekcji generalnych dotyczące rocznych osiągnięć

Rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich

Polityka regionalna

Badania i innowacje

Uwagi Trybunału do sprawozdań dyrekcji generalnych

Znaczenie informacji o wynikach

Porównywalność danych na temat wyników

Wiarygodność informacji o wynikach

Sprawozdania specjalne Trybunału na temat osiąganych wyników

Wstęp

Uwagi Trybunału dotyczące procesu osiągania rezultatów

Planowanie strategiczne

Identyfikacja potrzeb

Związek pomiędzy celami a działaniami

Właściwe, wystarczające i proporcjonalne środki

Budżet i ramy czasowe

Kontrole i monitorowanie wyników

Uwagi Trybunału dotyczące osiągnięć oraz sprawozdawczości

Osiągnięcie założonych celów

Sprawozdawczość na temat wyników

Wnioski i zalecenia

| UWAGI TRYBUNAŁU | ODPOWIEDZI KOMISJI |
| --- | --- |
| WSTĘP |
| 8.1. | W niniejszym rozdziale przedstawiono uwagi Trybunału dotyczące samooceny Komisji w zakresie wyników przedstawionych przez dyrektorów generalnych Komisji w rocznych sprawozdaniach z działalności (1)
   (2) oraz najważniejsze wyniki kontroli wykonania zadań za ostatni rok finansowy, przedstawionych w sprawozdaniach specjalnych Trybunału (3). |

UWAGI TRYBUNAŁU

ODPOWIEDZI KOMISJI

WSTĘP

8.1.

W niniejszym rozdziale przedstawiono uwagi Trybunału dotyczące samooceny Komisji w zakresie wyników przedstawionych przez dyrektorów generalnych Komisji w rocznych sprawozdaniach z działalności (1)
   (2) oraz najważniejsze wyniki kontroli wykonania zadań za ostatni rok finansowy, przedstawionych w sprawozdaniach specjalnych Trybunału (3).

| 8.1. | Komisja z zadowoleniem przyjmuje przeprowadzenie przez Trybunał kontroli w sprawie informacji o wynikach, w okresie, w którym zwraca się szczególną uwagę na potrzebę wykazania wartości dodanej wydatków UE oraz ich oddziaływania. |
| --- | --- |

8.1.

| 8.2. | Wyniki ocenia się z uwzględnieniem zasad należytego zarządzania finansami (oszczędność, wydajność i skuteczność) (4). Pomiar wyników ma kluczowe znaczenie w procesie interwencji publicznej, uwzględnia on nakłady (finansowe, ludzkie, materiałowe, organizacyjne oraz środki legislacyjne, które są niezbędne do realizacji programu), produkty (uzyskane w wyniku programu towary i usługi), rezultaty (bezpośredni wpływ programu na jego adresatów i odbiorców) oraz oddziaływanie (długoterminowe zmiany społeczne, które przynajmniej w niewielkim stopniu powstały na skutek podjętych przez UE działań). |
| --- | --- |

8.2.

Wyniki ocenia się z uwzględnieniem zasad należytego zarządzania finansami (oszczędność, wydajność i skuteczność) (4). Pomiar wyników ma kluczowe znaczenie w procesie interwencji publicznej, uwzględnia on nakłady (finansowe, ludzkie, materiałowe, organizacyjne oraz środki legislacyjne, które są niezbędne do realizacji programu), produkty (uzyskane w wyniku programu towary i usługi), rezultaty (bezpośredni wpływ programu na jego adresatów i odbiorców) oraz oddziaływanie (długoterminowe zmiany społeczne, które przynajmniej w niewielkim stopniu powstały na skutek podjętych przez UE działań).

| 8.2. | Nie zawsze łatwo jest oceniać rezultaty kompleksowych polityk ze względu na szereg przyczyniających się do ich realizacji czynników, jak również dokonywać oceny powiązanych wyników programów zintegrowanych. Dzięki monitorowaniu zyskujemy informacje na temat tego, co można zauważyć (oraz ująć w sprawozdaniach, między innymi, w rocznych sprawozdaniach z działalności), a ocena pozwala określić skutki realizacji danej polityki. |
| --- | --- |

8.2.

SAMOOCENA KOMISJI DOTYCZĄCA WYNIKÓW

Wstęp

| 8.3. | Dyrektorzy generalni Komisji w rocznych planach zarządzania dyrekcją generalną definiują cele w zakresie wyników, a następnie w rocznych sprawozdaniach z działalności przedstawiają osiągnięcia w ich realizacji. |
| --- | --- |

8.3.

Dyrektorzy generalni Komisji w rocznych planach zarządzania dyrekcją generalną definiują cele w zakresie wyników, a następnie w rocznych sprawozdaniach z działalności przedstawiają osiągnięcia w ich realizacji.

| 8.4. | Trybunał ocenił informacje dotyczące wyników, przedstawione w rocznych sprawozdaniach z działalności przygotowanych przez Dyrekcję Generalną ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich (DG AGRI), Dyrekcję Generalną ds. Polityki Regionalnej (DG REGIO) oraz Dyrekcję Generalną ds. Badań Naukowych i Innowacji (DG RTD) (5). Są to odpowiednio dwa największe obszary podlegające dzielonemu zarządzaniu wydatkami oraz największy obszar wydatków podlegający zarządzaniu bezpośredniemu przez Komisję. Trybunał skupił się przede wszystkim na celach i związanych z nimi wskaźnikach wyników i ocenił ich znaczenie (6), porównywalność (7) i wiarygodność (8). |
| --- | --- |

8.4.

Trybunał ocenił informacje dotyczące wyników, przedstawione w rocznych sprawozdaniach z działalności przygotowanych przez Dyrekcję Generalną ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich (DG AGRI), Dyrekcję Generalną ds. Polityki Regionalnej (DG REGIO) oraz Dyrekcję Generalną ds. Badań Naukowych i Innowacji (DG RTD) (5). Są to odpowiednio dwa największe obszary podlegające dzielonemu zarządzaniu wydatkami oraz największy obszar wydatków podlegający zarządzaniu bezpośredniemu przez Komisję. Trybunał skupił się przede wszystkim na celach i związanych z nimi wskaźnikach wyników i ocenił ich znaczenie (6), porównywalność (7) i wiarygodność (8).

| 8.4. | Roczne sprawozdanie z działalności jest tylko jednym z narzędzi sprawozdawczości na temat osiąganych wyników. Komisja wzmocniła swoje zdolności w zakresie sporządzania oceny, stąd w sprawozdaniach oceniających są przedstawiane i wyjaśniane przydatne wnioski (zob. odpowiedź do pkt 8.23). Sprawozdanie te są sporządzane przez wszystkie zaangażowane podmioty, na przykład państwa członkowskie na podstawie ustaleń w zakresie zarządzania dzielonego, zewnętrzne podmioty oceniające itp. |
| --- | --- |

8.4.

Sprawozdania dyrekcji generalnych dotyczące rocznych osiągnięć

Rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich

| 8.5. | DG AGRI w swoim rocznym sprawozdaniu z działalności, w tabeli w polach dotyczących „założeń” przedstawiła aktualną sytuację „wskaźników oddziaływania” w stosunku do ustalonych założeń. DG AGRI przedstawiła pozytywne wyniki w obszarze należytego zarządzania finansami. DG odniosła się do nowego obowiązku państw członkowskich polegającego na ocenie Systemu Identyfikacji Działek Rolnych oraz do możliwości zwrócenia się przez państwa członkowskie do ich jednostek certyfikujących o potwierdzenie, po przeprowadzeniu kontroli sprawdzających, wiarygodności statystyk kontroli. W takich przypadkach Komisja ma ograniczać jakiekolwiek korekty finansowe do poziomu błędu wynikającego z tych statystyk. |
| --- | --- |

8.5.

DG AGRI w swoim rocznym sprawozdaniu z działalności, w tabeli w polach dotyczących „założeń” przedstawiła aktualną sytuację „wskaźników oddziaływania” w stosunku do ustalonych założeń. DG AGRI przedstawiła pozytywne wyniki w obszarze należytego zarządzania finansami. DG odniosła się do nowego obowiązku państw członkowskich polegającego na ocenie Systemu Identyfikacji Działek Rolnych oraz do możliwości zwrócenia się przez państwa członkowskie do ich jednostek certyfikujących o potwierdzenie, po przeprowadzeniu kontroli sprawdzających, wiarygodności statystyk kontroli. W takich przypadkach Komisja ma ograniczać jakiekolwiek korekty finansowe do poziomu błędu wynikającego z tych statystyk.

| 8.6. | W przypadku rozwoju obszarów wiejskich DG AGRI przedstawiła informacje na temat zaawansowania realizacji 94 programów; poszczególne państwa członkowskie w różnym stopniu i za pomocą różnych środków zrealizowały dotychczas programy o wartości 33,9 mld euro z ogólnego budżetu w wysokości 96,2 mld euro. Ponieważ rok 2010 był półmetkiem okresu programowania, DG AGRI nadmieniła, że przegląd sytuacji był podstawą do rozważań na temat przyszłości polityki rozwoju obszarów wiejskich; w rozważaniach tych uwzględniono także 90 śródokresowych ocen programów rozwoju obszarów wiejskich przekazanych Komisji do końca roku. |
| --- | --- |

8.6.

W przypadku rozwoju obszarów wiejskich DG AGRI przedstawiła informacje na temat zaawansowania realizacji 94 programów; poszczególne państwa członkowskie w różnym stopniu i za pomocą różnych środków zrealizowały dotychczas programy o wartości 33,9 mld euro z ogólnego budżetu w wysokości 96,2 mld euro. Ponieważ rok 2010 był półmetkiem okresu programowania, DG AGRI nadmieniła, że przegląd sytuacji był podstawą do rozważań na temat przyszłości polityki rozwoju obszarów wiejskich; w rozważaniach tych uwzględniono także 90 śródokresowych ocen programów rozwoju obszarów wiejskich przekazanych Komisji do końca roku.

| 8.7. | „Cele szczegółowe”, związane z nimi „wskaźniki rezultatu” oraz najważniejsze produkty polityki dla każdego obszaru działania budżetu zadaniowego (ABB) zostały przedstawione w załączniku 6 do rocznego sprawozdania z działalności. |
| --- | --- |

8.7.

„Cele szczegółowe”, związane z nimi „wskaźniki rezultatu” oraz najważniejsze produkty polityki dla każdego obszaru działania budżetu zadaniowego (ABB) zostały przedstawione w załączniku 6 do rocznego sprawozdania z działalności.

Polityka regionalna

| 8.8. | Dyrektor generalny DG REGIO w rocznym sprawozdaniu z działalności poinformował, że DG REGIO wdrożyła priorytety operacyjne ustanowione w jej planie zarządzania na dany rok oraz nadal wykazywała znaczny postęp w osiąganiu swoich długoterminowych celów wieloletnich. DG REGIO poinformowała ogólnie, że polityka spójności (9) okazała się być skuteczna i udało się uzyskać spójne dowody na wartość dodaną tej polityki. |
| --- | --- |

8.8.

Dyrektor generalny DG REGIO w rocznym sprawozdaniu z działalności poinformował, że DG REGIO wdrożyła priorytety operacyjne ustanowione w jej planie zarządzania na dany rok oraz nadal wykazywała znaczny postęp w osiąganiu swoich długoterminowych celów wieloletnich. DG REGIO poinformowała ogólnie, że polityka spójności (9) okazała się być skuteczna i udało się uzyskać spójne dowody na wartość dodaną tej polityki.

| 8.8. | W swoim rocznym sprawozdaniu z działalności Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej (DG REGIO) składa sprawozdanie z osiąganych wyników w odniesieniu do kilku aspektów: wykonania budżetu, rozwoju polityki, osiągnięć na szczeblu operacyjnym powiązanych z jakością działań w ramach interwencji i realizacji planu naprawy, należytego zarządzania finansami itp. Priorytety operacyjne, zdefiniowane w planie zarządzania, stanowią jeden z elementów, na których opiera się ocena osiąganych wyników. |
| --- | --- |

8.8.

| 8.9. | DG REGIO przedstawiła dodatkowe informacje na temat zastosowanych mechanizmów kontrolnych, które mają zapewnić oszczędność, wydajność i skuteczność wydatkowania środków. W odniesieniu do realizacji programów operacyjnych DG REGIO oceniła, że 73 % kwot przyznanych na lata 2007–2013 zostało już prawidłowo zrealizowanych, na podstawie czterech kryteriów (postęp w procedurach wyboru projektu, przygotowanie i realizacja dużych projektów, mechanizmy inżynierii finansowej: tworzenie przedsiębiorstw i inwestowanie, płatności na rzecz beneficjentów). Ponadto DG REGIO przedstawiła najnowsze dane potwierdzające wartość dodaną polityki spójności; przytoczono oceny ex post programów EFRR na lata 2000–2006, wnioski wypracowane przez sieć ekspertów ds. oceny na temat okresu programowania 2007–2013 oraz piąte sprawozdanie w sprawie spójności (10). |
| --- | --- |

8.9.

DG REGIO przedstawiła dodatkowe informacje na temat zastosowanych mechanizmów kontrolnych, które mają zapewnić oszczędność, wydajność i skuteczność wydatkowania środków. W odniesieniu do realizacji programów operacyjnych DG REGIO oceniła, że 73 % kwot przyznanych na lata 2007–2013 zostało już prawidłowo zrealizowanych, na podstawie czterech kryteriów (postęp w procedurach wyboru projektu, przygotowanie i realizacja dużych projektów, mechanizmy inżynierii finansowej: tworzenie przedsiębiorstw i inwestowanie, płatności na rzecz beneficjentów). Ponadto DG REGIO przedstawiła najnowsze dane potwierdzające wartość dodaną polityki spójności; przytoczono oceny ex post programów EFRR na lata 2000–2006, wnioski wypracowane przez sieć ekspertów ds. oceny na temat okresu programowania 2007–2013 oraz piąte sprawozdanie w sprawie spójności (10).

| 8.10. | DG REGIO przedstawiła aktualne dane dotyczące realizacji odpowiednich okresów programowania osobno dla Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR), Funduszu Spójności, pomocy przedakcesyjnej oraz Funduszu Solidarności Unii Europejskiej oraz ujęła powiązane wskaźniki wyników w załączniku 7 do rocznego sprawozdania z działalności. |
| --- | --- |

8.10.

DG REGIO przedstawiła aktualne dane dotyczące realizacji odpowiednich okresów programowania osobno dla Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR), Funduszu Spójności, pomocy przedakcesyjnej oraz Funduszu Solidarności Unii Europejskiej oraz ujęła powiązane wskaźniki wyników w załączniku 7 do rocznego sprawozdania z działalności.

Badania i innowacje

| 8.11. | Dyrektor generalny w rocznym sprawozdaniu z działalności przywołał cel Komisji i państw członkowskich, jakim jest dążenie do utworzenia w Europie zintegrowanego systemu badawczego na poziomie światowym. W sprawozdaniu stwierdzono, że konkurencyjność naukowo-technologiczna UE utrzymuje się na dobrym poziomie: z Unii pochodzi 23,4 % światowych inwestycji w badania naukowe, 22 % ogólnej liczby badaczy, 32,4 % wszystkich publikacji o istotnym znaczeniu, a także 31,3 % światowych patentów. Jednakże zaobserwowano spadek inwestycji na tle wzrostu nakładów na badania w gospodarkach wschodzących. |
| --- | --- |

8.11.

Dyrektor generalny w rocznym sprawozdaniu z działalności przywołał cel Komisji i państw członkowskich, jakim jest dążenie do utworzenia w Europie zintegrowanego systemu badawczego na poziomie światowym. W sprawozdaniu stwierdzono, że konkurencyjność naukowo-technologiczna UE utrzymuje się na dobrym poziomie: z Unii pochodzi 23,4 % światowych inwestycji w badania naukowe, 22 % ogólnej liczby badaczy, 32,4 % wszystkich publikacji o istotnym znaczeniu, a także 31,3 % światowych patentów. Jednakże zaobserwowano spadek inwestycji na tle wzrostu nakładów na badania w gospodarkach wschodzących.

| 8.12. | W odniesieniu do siódmego programu ramowego w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (7. PR), który jest głównym instrumentem UE służącym do realizowania i wspierania polityki badawczej UE, DG RTD poinformowała o zamknięciu w 2010 r. łącznie 38 (11) zaproszeń do składania wniosków i przyznaniu ponad 5,2 mld euro. |
| --- | --- |

8.12.

W odniesieniu do siódmego programu ramowego w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (7. PR), który jest głównym instrumentem UE służącym do realizowania i wspierania polityki badawczej UE, DG RTD poinformowała o zamknięciu w 2010 r. łącznie 38 (11) zaproszeń do składania wniosków i przyznaniu ponad 5,2 mld euro.

| 8.13. | W ocenie śródokresowej 7. PR przeprowadzonej w 2010 r. stwierdzono, że program przyczynił się do rozwoju Europejskiej Przestrzeni Badawczej (EPB), a zasięg terytorialny współpracy transgranicznej oraz promowanie doskonałości w zakresie badań naukowych odgrywają szczególnie istotną rolę w kontekście badań europejskich. |
| --- | --- |

8.13.

W ocenie śródokresowej 7. PR przeprowadzonej w 2010 r. stwierdzono, że program przyczynił się do rozwoju Europejskiej Przestrzeni Badawczej (EPB), a zasięg terytorialny współpracy transgranicznej oraz promowanie doskonałości w zakresie badań naukowych odgrywają szczególnie istotną rolę w kontekście badań europejskich.

| 8.14. | W rocznym sprawozdaniu z działalności przedstawiono również najważniejsze osiągnięcia w przypadku każdego działania, a w załączniku 8 do tego sprawozdania zaprezentowano informacje na temat celów oraz związanych z nimi wskaźników. |
| --- | --- |

8.14.

W rocznym sprawozdaniu z działalności przedstawiono również najważniejsze osiągnięcia w przypadku każdego działania, a w załączniku 8 do tego sprawozdania zaprezentowano informacje na temat celów oraz związanych z nimi wskaźników.

Uwagi Trybunału do sprawozdań dyrekcji generalnych

Znaczenie informacji o wynikach

Spójny zestaw celów, wskaźników oraz założeń, które koncentrują się na skuteczności; wyniki powinny jednak być dokładniej analizowane

| 8.15. | W planach zarządzania skontrolowane dyrekcje generalne przedstawiły zestaw celów, wskaźników i założeń, które koncentrują się głównie na skuteczności. Cele ogólne zostały zdefiniowane na poziomie polityki strategicznej. Ich osiągnięcie było mierzone na podstawie wskaźników oddziaływania oraz powiązanych z nimi założeń. Cele szczegółowe zdefiniowane na poziomie operacyjnym zostały powiązane ze wskaźnikami rezultatu oraz założeniami. |
| --- | --- |

8.15.

W planach zarządzania skontrolowane dyrekcje generalne przedstawiły zestaw celów, wskaźników i założeń, które koncentrują się głównie na skuteczności. Cele ogólne zostały zdefiniowane na poziomie polityki strategicznej. Ich osiągnięcie było mierzone na podstawie wskaźników oddziaływania oraz powiązanych z nimi założeń. Cele szczegółowe zdefiniowane na poziomie operacyjnym zostały powiązane ze wskaźnikami rezultatu oraz założeniami.

| 8.15. | Komisja uważa, że roczne sprawozdania z działalności badane przez Trybunał są zgodne z wymogami art. 60 ust. 7 rozporządzenia finansowego.

  Zestaw celów, wskaźników i założeń w planie zarządzania został stworzony z zamiarem skoncentrowania się na skuteczności polityki i programu. |
| --- | --- |

8.15.

Zestaw celów, wskaźników i założeń w planie zarządzania został stworzony z zamiarem skoncentrowania się na skuteczności polityki i programu.

| 8.16. | Jednakże w rocznym sprawozdaniu z działalności różnice pomiędzy założeniami a osiągniętymi rezultatami nie zostały przeanalizowane (DG REGIO, DG RTD) lub przeanalizowano je tylko częściowo (DG AGRI). Zatem informacje przedstawione w rocznych sprawozdaniach z działalności nie pozwalały odpowiedzieć na pytanie, dlaczego nie udało się osiągnąć założeń lub też dlaczego zostały one znacznie przekroczone. |
| --- | --- |

8.16.

Jednakże w rocznym sprawozdaniu z działalności różnice pomiędzy założeniami a osiągniętymi rezultatami nie zostały przeanalizowane (DG REGIO, DG RTD) lub przeanalizowano je tylko częściowo (DG AGRI). Zatem informacje przedstawione w rocznych sprawozdaniach z działalności nie pozwalały odpowiedzieć na pytanie, dlaczego nie udało się osiągnąć założeń lub też dlaczego zostały one znacznie przekroczone.

| 8.16. | Zgodnie ze stałymi instrukcjami służby Komisji są zobowiązane do uzasadnienia wszelkich różnić między osiągniętymi wynikami a planowanymi wynikami.

  W niektórych przypadkach, mimo że nie przedstawiono pełnej oceny różnicy między założeniami a osiągniętymi wynikami, corocznie dostarczane dane dotyczące bieżącej sytuacji wyraźnie wykazują tendencję do osiągania celów.


  Komisja przyznaje, że rozbieżność między bieżącymi osiągnięciami z planowanymi założeniami mogłaby zostać lepiej wyjaśniona w przyszłych rocznych sprawozdaniach z działalności. Ponadto w przyszłości szczególna uwaga zostanie poświęcona dalszemu pogłębieniu analizy osiągnięć w odniesieniu do ustalonych założeń. |
| --- | --- |

8.16.

W niektórych przypadkach, mimo że nie przedstawiono pełnej oceny różnicy między założeniami a osiągniętymi wynikami, corocznie dostarczane dane dotyczące bieżącej sytuacji wyraźnie wykazują tendencję do osiągania celów.

Komisja przyznaje, że rozbieżność między bieżącymi osiągnięciami z planowanymi założeniami mogłaby zostać lepiej wyjaśniona w przyszłych rocznych sprawozdaniach z działalności. Ponadto w przyszłości szczególna uwaga zostanie poświęcona dalszemu pogłębieniu analizy osiągnięć w odniesieniu do ustalonych założeń.

Plan zarządzania nie przewiduje obecnie celów ani wskaźników służących do pomiaru oszczędności oraz wydajności

| 8.17. | Dyrekcje generalne nie ustanowiły w planie zarządzania celów ani związanych z nimi wskaźników, które służyłyby do oceny oszczędności (koszty nakładów) lub wydajności (stosunek pomiędzy nakładami, produktami i rezultatami) zarówno na poziomie polityki unijnej, jak i na poziomie wydatków znajdujących się pod bezpośrednią kontrolą dyrekcji generalnej. Zatem w rocznym sprawozdaniu z działalności nie można było ocenić, czy przedstawione osiągnięcia były wynikiem oszczędnego i wydajnego zarządzania zasobami oraz czy w tym zakresie osiągnięto jakiś postęp. |
| --- | --- |

8.17.

Dyrekcje generalne nie ustanowiły w planie zarządzania celów ani związanych z nimi wskaźników, które służyłyby do oceny oszczędności (koszty nakładów) lub wydajności (stosunek pomiędzy nakładami, produktami i rezultatami) zarówno na poziomie polityki unijnej, jak i na poziomie wydatków znajdujących się pod bezpośrednią kontrolą dyrekcji generalnej. Zatem w rocznym sprawozdaniu z działalności nie można było ocenić, czy przedstawione osiągnięcia były wynikiem oszczędnego i wydajnego zarządzania zasobami oraz czy w tym zakresie osiągnięto jakiś postęp.

| 8.17. | Wdrażając zarządzanie kosztami działań, Komisja wybrała plan zarządzania jako narzędzie, dzięki któremu długookresowa strategia Komisji zostanie przełożona na cele ogólne i szczegółowe.

  W odniesieniu do celów ogólnych w stałych instrukcjach zachęca się służby Komisji do ograniczenia ich liczby, do ich uzgadniania w szczególności ze strategią „Europa 2020” oraz do ustalania priorytetów w ramach tych celów.


  Jeśli chodzi o cele szczegółowe, służbom Komisji zaleca się określanie celów, które wpisują się w cele ogólne oraz które dotyczą bezpośrednich skutków działań UE w grupach docelowych.


  Podsumowując, plan zarządzania koncentruje się na skuteczności polityki (stopniu, w jakim osiągnięto cele).


  W odniesieniu do sprawozdawczości służby Komisji w rocznych sprawozdaniach z działalności zamieszczają informacje na temat skuteczności, wydajności oraz oszczędności w odniesieniu do ich systemów kontroli zgodnie z art. 60 ust. 7 rozporządzenia finansowego. Część druga rocznego sprawozdania z działalności poświęcona jest skuteczności systemu kontroli wewnętrznej, podczas gdy część trzecia zawiera główne wskaźniki dotyczącego legalności i prawidłowości, dla których przyjęto formułę „nakłady, produkty, rezultaty oraz oddziaływanie”. |
| --- | --- |

8.17.

W odniesieniu do celów ogólnych w stałych instrukcjach zachęca się służby Komisji do ograniczenia ich liczby, do ich uzgadniania w szczególności ze strategią „Europa 2020” oraz do ustalania priorytetów w ramach tych celów.

Jeśli chodzi o cele szczegółowe, służbom Komisji zaleca się określanie celów, które wpisują się w cele ogólne oraz które dotyczą bezpośrednich skutków działań UE w grupach docelowych.

Podsumowując, plan zarządzania koncentruje się na skuteczności polityki (stopniu, w jakim osiągnięto cele).

W odniesieniu do sprawozdawczości służby Komisji w rocznych sprawozdaniach z działalności zamieszczają informacje na temat skuteczności, wydajności oraz oszczędności w odniesieniu do ich systemów kontroli zgodnie z art. 60 ust. 7 rozporządzenia finansowego. Część druga rocznego sprawozdania z działalności poświęcona jest skuteczności systemu kontroli wewnętrznej, podczas gdy część trzecia zawiera główne wskaźniki dotyczącego legalności i prawidłowości, dla których przyjęto formułę „nakłady, produkty, rezultaty oraz oddziaływanie”.

W niektórych obszarach założenia były skwantyfikowane niedostatecznie lub nie były wystarczająco szczegółowe

| 8.18. | Nie skwantyfikowano czterech z 10 założeń w odniesieniu do wskaźników oddziaływania w przypadku DG AGRI oraz trzech z 10 założeń w przypadku DG RTD; w obu przypadkach odnotowano wyłącznie tendencję. Nie objaśniano podstaw, według których wyznaczono założenia w odniesieniu do pięciu z 10 wskaźników oddziaływania w DG AGRI oraz czterech z 10 wskaźników oddziaływania i wszystkich wskaźników rezultatu w zakresie współpracy w różnych obszarach badań naukowych w DG RTD. W przypadku DG REGIO, chociaż założenia w zakresie wskaźników oddziaływania i rezultatów zostały skwantyfikowane, większość priorytetów operacyjnych oraz produktów na 2010 r. ujętych w planie zarządzania nie była szczegółowa (12) lub wymierna. |
| --- | --- |

8.18.

Nie skwantyfikowano czterech z 10 założeń w odniesieniu do wskaźników oddziaływania w przypadku DG AGRI oraz trzech z 10 założeń w przypadku DG RTD; w obu przypadkach odnotowano wyłącznie tendencję. Nie objaśniano podstaw, według których wyznaczono założenia w odniesieniu do pięciu z 10 wskaźników oddziaływania w DG AGRI oraz czterech z 10 wskaźników oddziaływania i wszystkich wskaźników rezultatu w zakresie współpracy w różnych obszarach badań naukowych w DG RTD. W przypadku DG REGIO, chociaż założenia w zakresie wskaźników oddziaływania i rezultatów zostały skwantyfikowane, większość priorytetów operacyjnych oraz produktów na 2010 r. ujętych w planie zarządzania nie była szczegółowa (12) lub wymierna.

| 8.18. | Zgodnie ze stałymi instrukcjami Komisji nie wymaga się, ani żeby wszystkie wskaźniki były ilościowe, ani żeby wyjaśniać założenia, ponieważ plan zarządzania jest głównie narzędziem zarządzania. Wskaźniki powinny być wymierne, aby możliwe było monitorowanie postępu w osiąganiu celów, a właściwym rozwiązaniem w tej kwestii jest ocena trendów.

  W opinii DG REGIO cele ogólne i szczegółowe powiązane z działaniami w ramach sporządzania budżetu zadaniowego są zdefiniowane, wymierne, osiągalne, odpowiednie i określone w czasie (kryteria SMART), a także jasno zdefiniowano produkty tej polityki. DG REGIO wprowadziło tzw. „priorytety operacyjne”. Mają one na celu wprowadzenie modelu zarządzania opartego na podejściu zakładającym „myślenie systemowe” skoncentrowane na podnoszeniu jakości. Dlatego nacisk kładzie się na procesy i postęp, a nie na osiąganie konkretnych produktów i założeń. |
| --- | --- |

8.18.

W opinii DG REGIO cele ogólne i szczegółowe powiązane z działaniami w ramach sporządzania budżetu zadaniowego są zdefiniowane, wymierne, osiągalne, odpowiednie i określone w czasie (kryteria SMART), a także jasno zdefiniowano produkty tej polityki. DG REGIO wprowadziło tzw. „priorytety operacyjne”. Mają one na celu wprowadzenie modelu zarządzania opartego na podejściu zakładającym „myślenie systemowe” skoncentrowane na podnoszeniu jakości. Dlatego nacisk kładzie się na procesy i postęp, a nie na osiąganie konkretnych produktów i założeń.

| 8.19. | DG RTD stosowała podobne wskaźniki w siedmiu różnych obszarach działania finansowanych z budżetu zadaniowego, jednak nie skonsolidowała ich wyników. Całościowa ocena była zatem utrudniona. Roczne sprawozdanie z działalności DG RTD nie rozróżniało w sposób wyraźny oddziaływania projektów finansowanych z programu ramowego, za który dyrekcja była bezpośrednio odpowiedzialna i działań, których celem była koordynacja badań prowadzonych przez państwa członkowskie w ramach wspólnej i spójnej polityki badań naukowych, gdzie wpływ Komisji ma charakter wyłącznie pośredni. |
| --- | --- |

8.19.

DG RTD stosowała podobne wskaźniki w siedmiu różnych obszarach działania finansowanych z budżetu zadaniowego, jednak nie skonsolidowała ich wyników. Całościowa ocena była zatem utrudniona. Roczne sprawozdanie z działalności DG RTD nie rozróżniało w sposób wyraźny oddziaływania projektów finansowanych z programu ramowego, za który dyrekcja była bezpośrednio odpowiedzialna i działań, których celem była koordynacja badań prowadzonych przez państwa członkowskie w ramach wspólnej i spójnej polityki badań naukowych, gdzie wpływ Komisji ma charakter wyłącznie pośredni.

| 8.19. | Nawet jeżeli te same wskaźniki są stosowane w kilku działaniach, zgodnie ze stałymi instrukcjami służby Komisji powinny przedstawiać swoje cele i wskaźniki w podziale na działania budżetu zadaniowego, a nie grupować informacje dotyczące różnych działań.

  Niezwykle trudno jest oddzielić oddziaływanie poszczególnych interwencji Dyrekcji Generalnej ds. Badań i Innowacji (DG RTD) według ich specyfiki, ponieważ oddziaływanie to dotyczy ostatecznych zmian w społeczeństwie UE. Te zmiany społeczne są uwarunkowane głównie działaniem innych podmiotów (państw członkowskich, regionów, przedsiębiorstw itp.). |
| --- | --- |

8.19.

Niezwykle trudno jest oddzielić oddziaływanie poszczególnych interwencji Dyrekcji Generalnej ds. Badań i Innowacji (DG RTD) według ich specyfiki, ponieważ oddziaływanie to dotyczy ostatecznych zmian w społeczeństwie UE. Te zmiany społeczne są uwarunkowane głównie działaniem innych podmiotów (państw członkowskich, regionów, przedsiębiorstw itp.).

W niektórych obszarach nie określono etapów pośrednich w przypadku wieloletnich założeń

| 8.20. | Dyrekcje generalne ustanowiły cele i założenia w ramach wieloletnich okresów programowania z pominięciem odpowiednich etapów pośrednich; sytuacja taka dotyczyła polityki regionalnej, badań naukowych oraz w mniejszym zakresie niektórych elementów polityki rolniczej. |
| --- | --- |

8.20.

Dyrekcje generalne ustanowiły cele i założenia w ramach wieloletnich okresów programowania z pominięciem odpowiednich etapów pośrednich; sytuacja taka dotyczyła polityki regionalnej, badań naukowych oraz w mniejszym zakresie niektórych elementów polityki rolniczej.

| 8.20. | W przypadku wieloletnich programów nie zawsze jest wskazane ustalenie celów pośrednich, ponieważ oddziaływanie jest odczuwalne nieliniowo dopiero pod koniec okresu programowania. Zgodnie ze stałymi instrukcjami Komisji cele pośrednie są niezbędne jedynie w przypadku celów ogólnych. Coroczna sprawozdawczość na temat nakładów, produktów i rezultatów, tj. monitorowanie postępu implementacji programu, pozwala na regularną ocenę postępu w kontekście osiągania celów.

  Ponadto w dziedzinie rozwoju obszarów wiejskich ocena śródokresowa programów rozwoju obszarów wiejskich zapewnia dalsze pogłębione niezależne informacje ilościowe i jakościowe dotyczące zaawansowania programów pod względem osiągania celów oraz ewentualnych potrzebnych dostosowań.


  Dane dla wskaźników mierzących ostateczne cele polityki w zakresie badań naukowych i innowacyjności na szczeblu UE oraz tych mierzących działanie „rozwój europejskiej przestrzeni badawczej” są zazwyczaj aktualizowane corocznie, przy czym występują jednak pewne opóźnienia o dwa lata lub więcej w zależności od wskaźnika. W przyszłości można rozważyć wykorzystanie sugestii Trybunału, aby zamieścić bardziej czytelne wyjaśnienia dotyczące interpretacji stanu zaawansowania w realizacji celów.


  Zob. też odpowiedź do pkt 8.21. |
| --- | --- |

8.20.

Ponadto w dziedzinie rozwoju obszarów wiejskich ocena śródokresowa programów rozwoju obszarów wiejskich zapewnia dalsze pogłębione niezależne informacje ilościowe i jakościowe dotyczące zaawansowania programów pod względem osiągania celów oraz ewentualnych potrzebnych dostosowań.

Dane dla wskaźników mierzących ostateczne cele polityki w zakresie badań naukowych i innowacyjności na szczeblu UE oraz tych mierzących działanie „rozwój europejskiej przestrzeni badawczej” są zazwyczaj aktualizowane corocznie, przy czym występują jednak pewne opóźnienia o dwa lata lub więcej w zależności od wskaźnika. W przyszłości można rozważyć wykorzystanie sugestii Trybunału, aby zamieścić bardziej czytelne wyjaśnienia dotyczące interpretacji stanu zaawansowania w realizacji celów.

Zob. też odpowiedź do pkt 8.21.

| 8.21. | W przypadku programów wieloletnich standardowe tempo postępu może być względnie powolne, a osiągnięcie założeń na poziomie niższym niż 10 % w niektórych przypadkach uważane jest za stan normalny, w innych zaś może oznaczać opóźnienia. Na przykład w obszarze EFRR założono, że w latach 2007–2013 w sześciu państwach członkowskich dostęp do szerokopasmowego Internetu wzrośnie o 10 milionów użytkowników. Według najnowszych dostępnych danych za lata 2007–2009 liczba ta wyniosła 550 000, co stanowi 5,5 % całościowego celu po trzech z siedmiu lat realizacji. Nie odnotowano, czy poziom taki uznawany jest za satysfakcjonujący na tle założeń wieloletnich. W takich przypadkach nie będzie możliwe do zweryfikowania, aż do samego końca okresu, czy dyrekcje są na właściwej drodze, jeśli chodzi o osiągnięcie założeń wieloletnich. |
| --- | --- |

8.21.

W przypadku programów wieloletnich standardowe tempo postępu może być względnie powolne, a osiągnięcie założeń na poziomie niższym niż 10 % w niektórych przypadkach uważane jest za stan normalny, w innych zaś może oznaczać opóźnienia. Na przykład w obszarze EFRR założono, że w latach 2007–2013 w sześciu państwach członkowskich dostęp do szerokopasmowego Internetu wzrośnie o 10 milionów użytkowników. Według najnowszych dostępnych danych za lata 2007–2009 liczba ta wyniosła 550 000, co stanowi 5,5 % całościowego celu po trzech z siedmiu lat realizacji. Nie odnotowano, czy poziom taki uznawany jest za satysfakcjonujący na tle założeń wieloletnich. W takich przypadkach nie będzie możliwe do zweryfikowania, aż do samego końca okresu, czy dyrekcje są na właściwej drodze, jeśli chodzi o osiągnięcie założeń wieloletnich.

| 8.21. | Tempo postępu w programach wieloletnich może być w istocie relatywnie wolne. Powody są dwojakiego rodzaju: wdrażanie programu wiąże się z początkowym budowaniem zdolności, a na oczekiwane oddziaływanie trzeba poczekać, zanim wdrażanie nie nabierze tempa.

  W odniesieniu do wsparcia z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego na dostęp do internetu szerokopasmowego, założenia na lata 2007–2013 wymienione w kontekście różnych wskaźników rezultatu nie zostaną osiągnięte w ciągu siedmiu lat, a pod koniec okresu kwalifikowalności dwa lata później. DG REGIO uwypukliło w głównych dokumentach, z których wszystkie zostały wymienione w rocznym sprawozdaniu z działalności, konieczność przyspieszenia osiągania przez państwa członkowskie celów strategii „UE 2020” w odniesieniu do dostępu do internetu szerokopasmowego (31).


  Zob. też odpowiedź do pkt 8.20. |
| --- | --- |

8.21.

W odniesieniu do wsparcia z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego na dostęp do internetu szerokopasmowego, założenia na lata 2007–2013 wymienione w kontekście różnych wskaźników rezultatu nie zostaną osiągnięte w ciągu siedmiu lat, a pod koniec okresu kwalifikowalności dwa lata później. DG REGIO uwypukliło w głównych dokumentach, z których wszystkie zostały wymienione w rocznym sprawozdaniu z działalności, konieczność przyspieszenia osiągania przez państwa członkowskie celów strategii „UE 2020” w odniesieniu do dostępu do internetu szerokopasmowego (31).

Zob. też odpowiedź do pkt 8.20.

Opis osiągnięć polityki zawiera ograniczone informacje na temat rezultatów oraz oddziaływania

| 8.22. | Dyrektorzy generalni w rocznych sprawozdaniach z działalności opisali zarówno wskaźniki wyników, jak i „osiągnięcia polityki”. W opisie tych osiągnięć skupiono się przede wszystkim na produktach (osiągnięcia DG wraz z opisem podjętych działań, ich cele oraz uzyskane produkty) oraz na wkładzie (zaangażowane zasoby brutto), mniej uwagi poświęcono ocenie wyników działań (rezultatach dla bezpośrednich adresatów i/lub oddziaływaniu programów). |
| --- | --- |

8.22.

Dyrektorzy generalni w rocznych sprawozdaniach z działalności opisali zarówno wskaźniki wyników, jak i „osiągnięcia polityki”. W opisie tych osiągnięć skupiono się przede wszystkim na produktach (osiągnięcia DG wraz z opisem podjętych działań, ich cele oraz uzyskane produkty) oraz na wkładzie (zaangażowane zasoby brutto), mniej uwagi poświęcono ocenie wyników działań (rezultatach dla bezpośrednich adresatów i/lub oddziaływaniu programów).

| 8.22. | Nieodłącznym elementem rocznego charakteru cyklu rocznej sprawozdawczości z działalności jest to, że w trakcie okresu wieloletniego, w którym wdrażana jest polityka lub program, w rocznym sprawozdaniu z działalności w części dotyczącej zarządzania delegowany urzędnik zatwierdzający koncentruje się na nakładach i produktach, które wchodzą w zakres zarządzania, a nie na rezultatach długookresowych oraz oddziaływaniu polityk i programów, które mogą być znane dopiero pod koniec programu i na które wpływają czynniki leżące poza zakresem zarządzania.

  Zob. też odpowiedź do pkt 8.23. |
| --- | --- |

8.22.

Zob. też odpowiedź do pkt 8.23.

| 8.23. | Dotyczyło to zwłaszcza DG AGRI, która w swoim opisie osiągnięć polityki nie przedstawiła prawie wcale informacji na temat wyników swoich działań (13). Z drugiej strony, DG REGIO przedstawiła bardziej istotne informacje dotyczące rezultatów oraz oddziaływania (ocena jakościowa realizacji programów operacyjnych). Nieco mniej takich danych przedstawiła DG RTD (prezentacja najważniejszych rezultatów oceny śródokresowej 7. PR). |
| --- | --- |

8.23.

Dotyczyło to zwłaszcza DG AGRI, która w swoim opisie osiągnięć polityki nie przedstawiła prawie wcale informacji na temat wyników swoich działań (13). Z drugiej strony, DG REGIO przedstawiła bardziej istotne informacje dotyczące rezultatów oraz oddziaływania (ocena jakościowa realizacji programów operacyjnych). Nieco mniej takich danych przedstawiła DG RTD (prezentacja najważniejszych rezultatów oceny śródokresowej 7. PR).

| 8.23. | Bardziej właściwym sposobem przeprowadzenia wszechstronnej oceny są szczegółowe sprawozdania oceniające, które są sporządzane w dyrekcjach generalnych i w których uczestniczy co najmniej dwóch delegowanych urzędników zatwierdzających. Format rocznego sprawozdania z działalności ze względu na swój charakter właściwy dla narzędzi zarządzania nie pozwala na zawarcie szerszych informacji na temat wyników działań oceniających. Jednak gdyby jedna z tych ocen zawierała wskazówki, że powinno się ponownie przemyśleć kwestie polityki i zarządzania, zostałyby podjęte właściwe działania. Wyłącznie w takich przypadkach kwestie te zostałyby poruszone w rocznym sprawozdaniu z działalności (por. sprawozdawczość polegająca na raportowaniu wyjątków).

  W opisie osiągnięć polityki Dyrekcji Generalnej ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich (DG AGRI) w sprawozdaniu skoncentrowano się na kwestii osiągnięcia priorytetów, przy czym uwzględniono dane ilościowe oraz odpowiednie przykłady danych jakościowych, aby zobrazować takie osiągnięcia w podziale na działania budżetu zadaniowego. Informacje te zostały jednak przedstawione tak, aby uwzględnić odbiorców – ogół społeczeństwa – a zatem dokonano pewnych uproszczeń, aby tekst był bardziej zrozumiały, a większość danych dotyczących wyników została zamieszczona w załączniku 6 do rocznego sprawozdania z działalności. |
| --- | --- |

8.23.

W opisie osiągnięć polityki Dyrekcji Generalnej ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich (DG AGRI) w sprawozdaniu skoncentrowano się na kwestii osiągnięcia priorytetów, przy czym uwzględniono dane ilościowe oraz odpowiednie przykłady danych jakościowych, aby zobrazować takie osiągnięcia w podziale na działania budżetu zadaniowego. Informacje te zostały jednak przedstawione tak, aby uwzględnić odbiorców – ogół społeczeństwa – a zatem dokonano pewnych uproszczeń, aby tekst był bardziej zrozumiały, a większość danych dotyczących wyników została zamieszczona w załączniku 6 do rocznego sprawozdania z działalności.

Porównywalność danych na temat wyników

W przypadku DG AGRI i DG RTD cele, wskaźniki oraz założenia przedstawione w planie zarządzania zostały z reguły wykorzystane również w celach sprawozdawczych.

| 8.24. | W przypadku DG AGRI i DG RTD cele, wskaźniki oraz założenia przedstawione w rocznym planie zarządzania były z reguły tożsame z tymi wykorzystanymi w rocznych sprawozdaniach z działalności do sprawozdawczości w zakresie wyników. Istnieje jednak niewielka liczba przypadków (14), w których nie objaśniono przyczyn zmiany wskaźników lub założeń wynikających z różnych powodów, np. wybór lepiej zdefiniowanego lub bardziej wymiernego wskaźnika, nowe priorytety polityki lub też nowe dostępne dane. |
| --- | --- |

8.24.

W przypadku DG AGRI i DG RTD cele, wskaźniki oraz założenia przedstawione w rocznym planie zarządzania były z reguły tożsame z tymi wykorzystanymi w rocznych sprawozdaniach z działalności do sprawozdawczości w zakresie wyników. Istnieje jednak niewielka liczba przypadków (14), w których nie objaśniono przyczyn zmiany wskaźników lub założeń wynikających z różnych powodów, np. wybór lepiej zdefiniowanego lub bardziej wymiernego wskaźnika, nowe priorytety polityki lub też nowe dostępne dane.

| 8.24. | DG AGRI uznaje, że co do zasady wskaźniki i założenia są dosyć stabilne i nie ulegają znacznym zmianom w kolejnych latach. Trybunał podkreślił, że zmiana dotycząca wskaźników i założeń stanowi wyjątek wynikający z różnych przyczyn, takich jak wybór wskaźnika, który jest bardziej szczegółowy i mierzalny lub aktualizacji informacji. W przyszłości szczególna uwaga zostanie zwrócona na bardziej klarowne uzasadnianie zmian wskaźników/korekty założeń.

  Wszystkie przypadki zmian w obrębie celów, wskaźników i założeń w planie zarządzania i rocznym sprawozdaniu z działalności DG RTD są uzasadnione. W przyszłym sprawozdaniu rocznym z działalności uzasadnienie to w istocie może być sporządzone w bardziej klarowny sposób. |
| --- | --- |

8.24.

Wszystkie przypadki zmian w obrębie celów, wskaźników i założeń w planie zarządzania i rocznym sprawozdaniu z działalności DG RTD są uzasadnione. W przyszłym sprawozdaniu rocznym z działalności uzasadnienie to w istocie może być sporządzone w bardziej klarowny sposób.

W przypadku DG REGIO w rocznych sprawozdaniach z działalności w wielu przypadkach nie przedstawiono wyjaśnień na temat dokonywanych zmian wskaźników i założeń

| 8.25. | Cele przedstawione w planie zarządzania na rok 2010 posłużyły również do celów sprawozdawczości na temat wyników w rocznym sprawozdaniu z działalności. Jednak gdy DG REGIO chciała odzwierciedlić zmiany na szczeblu polityki i modyfikowała wskaźniki i założenia, w 14 na 16 zbadanych przypadków modyfikacji, wspomnianych poniżej, nie przedstawiono odpowiednich wyjaśnień: |
| --- | --- |

8.25.

Cele przedstawione w planie zarządzania na rok 2010 posłużyły również do celów sprawozdawczości na temat wyników w rocznym sprawozdaniu z działalności. Jednak gdy DG REGIO chciała odzwierciedlić zmiany na szczeblu polityki i modyfikowała wskaźniki i założenia, w 14 na 16 zbadanych przypadków modyfikacji, wspomnianych poniżej, nie przedstawiono odpowiednich wyjaśnień:

| 8.25. | Zasadniczo wskaźniki i założenia w przypadku DG REGIO są stabilne i nie ulegają znacznym zmianom w kolejnych latach. W rocznym sprawozdaniu z działalności za 2010 r. podjęto kroki, aby przedstawić zmiany odnoszące się do wyników, które są znane, mając na uwadze stopniowe osiągnięcie wieloletnich założeń.

  Korygowanie wskaźników i założeń odzwierciedla nieustanny postęp w sprawozdawczości i wykorzystywaniu aktualnych danych dostępnych w oficjalnych dokumentach – korekty można zidentyfikować dzięki odpowiednim przypisom z taką ilością informacji, która zostanie uznana za odpowiednią. Proces ten został wyjaśniony w rocznym sprawozdaniu z działalności za 2009 r. (s. 21), w którym stwierdzono, że podstawowe wskaźniki będą stopniowo wykorzystywane do monitorowania osiągnięć polityki spójności.


  W związku z kryzysem w niektórych programach dostosowano strategie oraz wielkość przyznanych środków finansowych na realizację priorytetów, co wpłynęło na powiązane założenia, jak wyjaśniono na s. 7 rocznego sprawozdania z działalności. DG REGIO postara się dopilnować, żeby zmiany te zostały uwzględnione w rocznym sprawozdaniu z działalności. |
| --- | --- |

8.25.

Korygowanie wskaźników i założeń odzwierciedla nieustanny postęp w sprawozdawczości i wykorzystywaniu aktualnych danych dostępnych w oficjalnych dokumentach – korekty można zidentyfikować dzięki odpowiednim przypisom z taką ilością informacji, która zostanie uznana za odpowiednią. Proces ten został wyjaśniony w rocznym sprawozdaniu z działalności za 2009 r. (s. 21), w którym stwierdzono, że podstawowe wskaźniki będą stopniowo wykorzystywane do monitorowania osiągnięć polityki spójności.

W związku z kryzysem w niektórych programach dostosowano strategie oraz wielkość przyznanych środków finansowych na realizację priorytetów, co wpłynęło na powiązane założenia, jak wyjaśniono na s. 7 rocznego sprawozdania z działalności. DG REGIO postara się dopilnować, żeby zmiany te zostały uwzględnione w rocznym sprawozdaniu z działalności.

| — | na poziomie siedmiu wskaźników oddziaływania jedno założenie zmieniono bez wyjaśnienia na etapie pomiędzy planem zarządzania a rocznym sprawozdaniem z działalności, |
| --- | --- |

—

na poziomie siedmiu wskaźników oddziaływania jedno założenie zmieniono bez wyjaśnienia na etapie pomiędzy planem zarządzania a rocznym sprawozdaniem z działalności,

| — | w odniesieniu do wskaźników rezultatu EFRR np. dodano sześć wskaźników (15), zaś jeden (16) został usunięty, przy czym nie podano powodów dokonanych zmian, |
| --- | --- |

—

w odniesieniu do wskaźników rezultatu EFRR np. dodano sześć wskaźników (15), zaś jeden (16) został usunięty, przy czym nie podano powodów dokonanych zmian,

| — | W przypadku działań w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego dodano kilka wskaźników rezultatu odnoszących się do ochrony środowiska (redukcja emisji gazów cieplarnianych, ochrona przeciwpowodziowa itp.). Jest to korzystna korekta zgodna z pkt 8.18. |
| --- | --- |

—

| — | sześć założeń EFRR zostało zmienionych bez wyjaśnienia przyczyn. Jedna zmiana polegała na dodaniu celu zakładającego współfinansowanie 170 000 projektów wspierających MŚP latach 2007–2013. W przypadku pięciu pozostałych zmienionych założeń dla wskaźników EFRR (17) mowa jest o innych państwach członkowskich, których one dotyczą, niż to określono na etapie planowania. Na przykład w przypadku „zwiększenia dostępu do usług oczyszczania ścieków poprzez projekty odbudowy lub budowy nowych oczyszczalni ścieków” cel w planie zarządzania wynosił 31,5 mln obywateli w 16 państwach członkowskich, natomiast w rocznym sprawozdaniu z działalności mowa już o 12,5 mln obywateli z 13 państw członkowskich. Różnice te nie zostały wyjaśnione w sprawozdaniu. |
| --- | --- |

—

sześć założeń EFRR zostało zmienionych bez wyjaśnienia przyczyn. Jedna zmiana polegała na dodaniu celu zakładającego współfinansowanie 170 000 projektów wspierających MŚP latach 2007–2013. W przypadku pięciu pozostałych zmienionych założeń dla wskaźników EFRR (17) mowa jest o innych państwach członkowskich, których one dotyczą, niż to określono na etapie planowania. Na przykład w przypadku „zwiększenia dostępu do usług oczyszczania ścieków poprzez projekty odbudowy lub budowy nowych oczyszczalni ścieków” cel w planie zarządzania wynosił 31,5 mln obywateli w 16 państwach członkowskich, natomiast w rocznym sprawozdaniu z działalności mowa już o 12,5 mln obywateli z 13 państw członkowskich. Różnice te nie zostały wyjaśnione w sprawozdaniu.

| — | Dane z planu zarządzania pochodzą z okresu negocjacji, podczas gdy w rocznym sprawozdaniu z działalności DG REGIO była w stanie zamieścić informacje na temat założeń oraz bieżących osiągnięciach na podstawie rocznych sprawozdań z realizacji za 2009 r. W stosownych przypadkach dodano przypisy w celu przedstawienia dodatkowych danych oraz zachowania wartości granicznych wymienionych w planie zarządzania na 2010 r.

  Określenie nowego założenia w postaci 170 000 MŚP stanowi udoskonalenie procesu sprawozdawczego, ponieważ na początku w trakcie sporządzania planu zarządzania nie istniała możliwość określenia założenia.


  W przypadku braku pełnych wskaźników na poziomie UE dopuszczalne jest przygotowanie wskaźników wyłącznie dla niektórych państw członkowskich zgodnie z zaleceniami Komisji. Ta sytuacja została w przeszłości zaakceptowana przez władzę budżetową.


  W planie zarządzania założenia i najnowsze znane wyniki były czasami prezentowane dla dwóch różnych grup państw członkowskich. W celu ulepszenia porównywalności najnowszych znanych wyników i założeń DG REGIO dostosowała dane, przy zachowaniu tej samej grupy państw członkowskich. |
| --- | --- |

—

Określenie nowego założenia w postaci 170 000 MŚP stanowi udoskonalenie procesu sprawozdawczego, ponieważ na początku w trakcie sporządzania planu zarządzania nie istniała możliwość określenia założenia.

W przypadku braku pełnych wskaźników na poziomie UE dopuszczalne jest przygotowanie wskaźników wyłącznie dla niektórych państw członkowskich zgodnie z zaleceniami Komisji. Ta sytuacja została w przeszłości zaakceptowana przez władzę budżetową.

W planie zarządzania założenia i najnowsze znane wyniki były czasami prezentowane dla dwóch różnych grup państw członkowskich. W celu ulepszenia porównywalności najnowszych znanych wyników i założeń DG REGIO dostosowała dane, przy zachowaniu tej samej grupy państw członkowskich.

Wiarygodność informacji o wynikach

17 spośród 31 wskaźników odwoływało się do wiarygodnych źródeł informacji

| 8.26. | Trybunał zbadał próbę obejmującą 31 wskaźników stosowanych przez trzy dyrekcje (18). W przypadku 17 spośród tych wskaźników informacje dotyczące osiągniętych rezultatów przedstawiono na podstawie wiarygodnych źródeł informacji. Zasadniczo dotyczyły one danych pochodzących od dostawców zewnętrznych i o ugruntowanej reputacji, jeśli chodzi o gromadzenie danych statystycznych lub z zarządzanych wewnętrznie baz danych, w tym również informacji księgowych. |
| --- | --- |

8.26.

Trybunał zbadał próbę obejmującą 31 wskaźników stosowanych przez trzy dyrekcje (18). W przypadku 17 spośród tych wskaźników informacje dotyczące osiągniętych rezultatów przedstawiono na podstawie wiarygodnych źródeł informacji. Zasadniczo dotyczyły one danych pochodzących od dostawców zewnętrznych i o ugruntowanej reputacji, jeśli chodzi o gromadzenie danych statystycznych lub z zarządzanych wewnętrznie baz danych, w tym również informacji księgowych.

| 8.26.–8.27. | Przypis 19. Wskaźnik wymieniony przez Trybunał w istocie odnosi się do wskaźnika „Liczba obiektów infrastruktury badawczej o światowej renomie utworzonych wspólnie na szczeblu UE” i zostanie odpowiednio zmieniony. |
| --- | --- |

8.26.–8.27.

Uchybienia w systemie kontroli mają negatywny wpływ na wiarygodność danych w obszarach polityki regionalnej oraz rozwoju obszarów wiejskich

| 8.27. | Spośród 14 pozostałych wskaźników osiem wskaźników rezultatów w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) oraz cztery wskaźniki oddziaływania w ramach rozwoju obszarów wiejskich (19) zostały skonsolidowane przez odpowiedzialne za nie dyrekcje generalne na podstawie informacji dotyczących realizacji programów, dostarczonych przez państwa członkowskie. Ze względu na ograniczenia prawne (zob. pkt 8.28) oraz uwarunkowania praktyczne (zob. pkt 8.29) Komisja nie mogła zweryfikować, czy przedstawione informacje są wiarygodne i porównywalne. |
| --- | --- |

8.27.

Spośród 14 pozostałych wskaźników osiem wskaźników rezultatów w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) oraz cztery wskaźniki oddziaływania w ramach rozwoju obszarów wiejskich (19) zostały skonsolidowane przez odpowiedzialne za nie dyrekcje generalne na podstawie informacji dotyczących realizacji programów, dostarczonych przez państwa członkowskie. Ze względu na ograniczenia prawne (zob. pkt 8.28) oraz uwarunkowania praktyczne (zob. pkt 8.29) Komisja nie mogła zweryfikować, czy przedstawione informacje są wiarygodne i porównywalne.

| 8.27. | Zob. odpowiedź do pkt 8.29. |
| --- | --- |

8.27.

| 8.28. | W obszarze EFRR nie istniał wymóg prawny stosowania wspólnego zestawu wskaźników wyników. Zatem organy zarządzające nie musiały stosować zestawu podstawowych wskaźników do oceny EFRR i Funduszu Spójności, które zostały zdefiniowane w dokumencie „Ogólne wytyczne dotyczące metod oceny: wskaźniki monitorowania i oceny”, przygotowanym przez Komisję w sierpniu 2006 r. W rezultacie pojawiło się istotne ryzyko, że dane zgromadzone w zakresie podstawowych wskaźników, a następnie przedstawione w załączniku 7 rocznego sprawozdania z działalności mogą być niewyczerpujące lub nieporównywalne (20). |
| --- | --- |

8.28.

W obszarze EFRR nie istniał wymóg prawny stosowania wspólnego zestawu wskaźników wyników. Zatem organy zarządzające nie musiały stosować zestawu podstawowych wskaźników do oceny EFRR i Funduszu Spójności, które zostały zdefiniowane w dokumencie „Ogólne wytyczne dotyczące metod oceny: wskaźniki monitorowania i oceny”, przygotowanym przez Komisję w sierpniu 2006 r. W rezultacie pojawiło się istotne ryzyko, że dane zgromadzone w zakresie podstawowych wskaźników, a następnie przedstawione w załączniku 7 rocznego sprawozdania z działalności mogą być niewyczerpujące lub nieporównywalne (20).

| 8.28. | Trybunał określił ograniczenia odnoszące się do kwestii, które należy umieścić w odpowiedniej perspektywie. DG REGIO nieustannie rozwija oraz ulepsza uzgodnienia dotyczące sprawozdawczości na temat wyników. Dyrekcja wykroczyła poza wymogi ustawowe, w szczególności wprowadzając „podstawowe wskaźniki”. DG REGIO jest jednak w pełni świadoma tych słabości, dlatego podjęła wysiłki nad poprawą sprawozdań dotyczących zalecanych podstawowych wskaźników poprzez współpracę z państwami członkowskimi. Przyszłe instrumenty prawne będą zawierały odpowiednie modyfikacje. |
| --- | --- |

8.28.

| 8.29. | Zarówno w przypadku EFRR, jak i danych dotyczących rozwoju obszarów wiejskich Komisja nie zweryfikowała wiarygodności danych przedstawionych przez właściwe organy państw członkowskich, a jedynie przeprowadziła testy wiarygodności (21). Informacje otrzymane za pomocą systemów informatycznych, które zostały wykorzystane w sprawozdaniach państw członkowskich przedkładanych Komisji, były gromadzone na poziomie programów i działań. Komisja nie miała bezpośredniego dostępu do danych na poziomie projektowym, zatem nie mogła prowadzić w sposób systematyczny pogłębionych kontroli. |
| --- | --- |

8.29.

Zarówno w przypadku EFRR, jak i danych dotyczących rozwoju obszarów wiejskich Komisja nie zweryfikowała wiarygodności danych przedstawionych przez właściwe organy państw członkowskich, a jedynie przeprowadziła testy wiarygodności (21). Informacje otrzymane za pomocą systemów informatycznych, które zostały wykorzystane w sprawozdaniach państw członkowskich przedkładanych Komisji, były gromadzone na poziomie programów i działań. Komisja nie miała bezpośredniego dostępu do danych na poziomie projektowym, zatem nie mogła prowadzić w sposób systematyczny pogłębionych kontroli.

| 8.29. | DG REGIO weryfikuje dane otrzymane z państw członkowskich oraz wykorzystuje ścisłe partnerstwo z nimi i regionami, aby zachęcić i przekonać je do przekazywania bardziej wiarygodnych danych. Zgodnie z wymogami prawnymi w odniesieniu do wyboru projektu, określania celów i szczegółowego monitorowania, największa odpowiedzialność spoczywa jednak na instytucjach zarządzających. W kontekście monitorowania tematycznego wykorzystania środków UE wyniki corocznej sprawozdawczości na temat programów za 2009 r. zostały omówione na różnych forach, w których uczestniczyli przedstawiciele organów krajowych (COCOF, spotkania techniczne, spotkanie roczne, komitety monitorujące), co w konsekwencji spowodowało korektę danych. Komisja zamierza kontynuować i zintensyfikować weryfikację jakości sprawozdawczości w ramach tego systemu informacji.

  W odniesieniu do rozwoju obszarów wiejskich Komisja ustanowiła wspólne ramy monitorowania i oceny rozwoju obszarów wiejskich na okres programowania 2007–2013. Zapewniają one po raz pierwszy jeden system monitorowania i oceny wszystkich działań z zakresu rozwoju obszarów wiejskich dzięki zastosowaniu wspólnych wskaźników.


  Komisja we współpracy z państwami członkowskimi podjęła ogromny wysiłek, aby dopracować jakość i wiarygodność informacji zapewnianych w ramach systemu. Ocena śródokresowa programów rozwoju obszarów wiejskich wskazuje na utrzymywanie się trudności z kwantyfikacją wskaźników oddziaływania dla kilku programów. Prowadzone są dalsze prace, w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi, tak na temat bieżącego okresu programowania, jak i przygotowań do przyszłego okresu programowania.


  Zakłada się, że w ramach systemu odpowiedzialność za zapewnienie wiarygodnych danych uzyskanych dzięki monitorowaniu spoczywa na państwach członkowskich zgodnie z podziałem kompetencji w ramach zarządzania dzielonego. Biorąc pod uwagę dużą liczbę projektów oraz bardzo dużą różnorodność projektów w państwach członkowskich, nie jest ani wykonalne, ani opłacalne, aby Komisja dokonywała weryfikacji danych na poziomie projektu, przekazywanych z państw członkowskich. |
| --- | --- |

8.29.

W odniesieniu do rozwoju obszarów wiejskich Komisja ustanowiła wspólne ramy monitorowania i oceny rozwoju obszarów wiejskich na okres programowania 2007–2013. Zapewniają one po raz pierwszy jeden system monitorowania i oceny wszystkich działań z zakresu rozwoju obszarów wiejskich dzięki zastosowaniu wspólnych wskaźników.

Komisja we współpracy z państwami członkowskimi podjęła ogromny wysiłek, aby dopracować jakość i wiarygodność informacji zapewnianych w ramach systemu. Ocena śródokresowa programów rozwoju obszarów wiejskich wskazuje na utrzymywanie się trudności z kwantyfikacją wskaźników oddziaływania dla kilku programów. Prowadzone są dalsze prace, w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi, tak na temat bieżącego okresu programowania, jak i przygotowań do przyszłego okresu programowania.

Zakłada się, że w ramach systemu odpowiedzialność za zapewnienie wiarygodnych danych uzyskanych dzięki monitorowaniu spoczywa na państwach członkowskich zgodnie z podziałem kompetencji w ramach zarządzania dzielonego. Biorąc pod uwagę dużą liczbę projektów oraz bardzo dużą różnorodność projektów w państwach członkowskich, nie jest ani wykonalne, ani opłacalne, aby Komisja dokonywała weryfikacji danych na poziomie projektu, przekazywanych z państw członkowskich.

SPRAWOZDANIA SPECJALNE TRYBUNAŁU NA TEMAT OSIĄGANYCH WYNIKÓW

Wstęp

| 8.30. | Trybunał w swoich sprawozdaniach specjalnych bada, czy interwencja unijna została przeprowadzona zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami. Dobierając tematy sprawozdań specjalnych, Trybunał kieruje się istotnością kontrolowanego obszaru, ryzykiem dla należytego zarządzania finansami, faktem, czy podobne zagadnienia zostały już poruszone przez Trybunał lub w ramach innych ocen, a także adekwatnością tematu, tj. w jakim zakresie wyniki kontroli pozwolą poprawić skuteczność, wydajność i/lub oszczędność wydatkowania środków UE. |
| --- | --- |

8.30.

Trybunał w swoich sprawozdaniach specjalnych bada, czy interwencja unijna została przeprowadzona zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami. Dobierając tematy sprawozdań specjalnych, Trybunał kieruje się istotnością kontrolowanego obszaru, ryzykiem dla należytego zarządzania finansami, faktem, czy podobne zagadnienia zostały już poruszone przez Trybunał lub w ramach innych ocen, a także adekwatnością tematu, tj. w jakim zakresie wyniki kontroli pozwolą poprawić skuteczność, wydajność i/lub oszczędność wydatkowania środków UE.

| 8.31. | Poniżej przedstawiono sprawozdania specjalne przyjęte przez Trybunał w 2010 r.: |
| --- | --- |

8.31.

Poniżej przedstawiono sprawozdania specjalne przyjęte przez Trybunał w 2010 r.:

Sprawozdania specjalne przyjęte przez Trybunał w 2010 r.
   (22)

| — | Sprawozdanie specjalne nr 1/2010 – Czy kontrola uproszczonych procedur celnych dotyczących przywozu jest prowadzona skutecznie? |
| --- | --- |

—

Sprawozdanie specjalne nr 1/2010 – Czy kontrola uproszczonych procedur celnych dotyczących przywozu jest prowadzona skutecznie?

| — | Sprawozdanie specjalne nr 2/2010 – Skuteczność programów wsparcia projektów infrastruktur i rozwoju nowych infrastruktur w ramach szóstego programu ramowego w dziedzinie badań naukowych |
| --- | --- |

—

Sprawozdanie specjalne nr 2/2010 – Skuteczność programów wsparcia projektów infrastruktur i rozwoju nowych infrastruktur w ramach szóstego programu ramowego w dziedzinie badań naukowych

| — | Sprawozdanie specjalne nr 3/2010 – Oceny oddziaływania w instytucjach Unii Europejskiej: czy wspierają one procesy decyzyjne? |
| --- | --- |

—

Sprawozdanie specjalne nr 3/2010 – Oceny oddziaływania w instytucjach Unii Europejskiej: czy wspierają one procesy decyzyjne?

| — | Sprawozdanie specjalne nr 4/2010 – Czy struktura programu mobilności Leonardo da Vinci oraz zarządzanie tym programem mogą prowadzić do osiągnięcia wymiernych rezultatów? |
| --- | --- |

—

Sprawozdanie specjalne nr 4/2010 – Czy struktura programu mobilności Leonardo da Vinci oraz zarządzanie tym programem mogą prowadzić do osiągnięcia wymiernych rezultatów?

| — | Sprawozdanie specjalne nr 5/2010 – Wdrożenie podejścia Leader w zakresie rozwoju obszarów wiejskich |
| --- | --- |

—

Sprawozdanie specjalne nr 5/2010 – Wdrożenie podejścia Leader w zakresie rozwoju obszarów wiejskich

| — | Sprawozdanie specjalne nr 6/2010 – Czy osiągnięto główne cele reformy rynku cukru? |
| --- | --- |

—

Sprawozdanie specjalne nr 6/2010 – Czy osiągnięto główne cele reformy rynku cukru?

| — | Sprawozdanie specjalne nr 7/2010 – Kontrola procedury rozliczania rachunków |
| --- | --- |

—

Sprawozdanie specjalne nr 7/2010 – Kontrola procedury rozliczania rachunków

| — | Sprawozdanie specjalne nr 8/2010 – Poprawa funkcjonowania transportu w ramach transeuropejskich osi kolejowych: czy inwestycje UE w infrastrukturę kolejową są skuteczne? |
| --- | --- |

—

Sprawozdanie specjalne nr 8/2010 – Poprawa funkcjonowania transportu w ramach transeuropejskich osi kolejowych: czy inwestycje UE w infrastrukturę kolejową są skuteczne?

| — | Sprawozdanie specjalne nr 9/2010 – Czy fundusze w ramach działań strukturalnych przeznaczone na dostawy wody do użytku domowego są wydatkowane w sposób optymalny? |
| --- | --- |

—

Sprawozdanie specjalne nr 9/2010 – Czy fundusze w ramach działań strukturalnych przeznaczone na dostawy wody do użytku domowego są wydatkowane w sposób optymalny?

| — | Sprawozdanie specjalne nr 10/2010 – Szczególne środki dla rolnictwa w regionach najbardziej oddalonych oraz na mniejszych wyspach Morza Egejskiego |
| --- | --- |

—

Sprawozdanie specjalne nr 10/2010 – Szczególne środki dla rolnictwa w regionach najbardziej oddalonych oraz na mniejszych wyspach Morza Egejskiego

| — | Sprawozdanie specjalne nr 11/2010 – Zarządzanie przez Komisję ogólnym wsparciem budżetowym w krajach AKP, Ameryki Łacińskiej i Azji |
| --- | --- |

—

Sprawozdanie specjalne nr 11/2010 – Zarządzanie przez Komisję ogólnym wsparciem budżetowym w krajach AKP, Ameryki Łacińskiej i Azji

| — | Sprawozdanie specjalne nr 12/2010 – Pomoc Unii Europejskiej na rzecz rozwoju edukacji bazowej w Afryce Subsaharyjskiej i Azji Południowej |
| --- | --- |

—

Sprawozdanie specjalne nr 12/2010 – Pomoc Unii Europejskiej na rzecz rozwoju edukacji bazowej w Afryce Subsaharyjskiej i Azji Południowej

| — | Sprawozdanie specjalne nr 13/2010 – Czy z powodzeniem uruchomiono nowy Europejski Instrument Sąsiedztwa i Partnerstwa i czy osiąga on zamierzone rezultaty na Kaukazie Południowym (Armenia, Azerbejdżan i Gruzja)? |
| --- | --- |

—

Sprawozdanie specjalne nr 13/2010 – Czy z powodzeniem uruchomiono nowy Europejski Instrument Sąsiedztwa i Partnerstwa i czy osiąga on zamierzone rezultaty na Kaukazie Południowym (Armenia, Azerbejdżan i Gruzja)?

| — | Sprawozdanie specjalne nr 14/2010 – Zarządzanie przez Komisję systemem kontroli weterynaryjnych przywożonego mięsa po reformach przepisów dotyczących higieny z 2004 r. |
| --- | --- |

—

Sprawozdanie specjalne nr 14/2010 – Zarządzanie przez Komisję systemem kontroli weterynaryjnych przywożonego mięsa po reformach przepisów dotyczących higieny z 2004 r.

| 8.32. | Trybunał w swoich 14 sprawozdaniach specjalnych przyjętych w 2010 r. poczynił następujące uwagi w odniesieniu do osiąganych wyników oraz procesu osiągania rezultatów przy użyciu funduszy UE – od fazy planowania wstępnego do fazy sprawozdawczości dotyczącej wykonanych zadań. |
| --- | --- |

8.32.

Trybunał w swoich 14 sprawozdaniach specjalnych przyjętych w 2010 r. poczynił następujące uwagi w odniesieniu do osiąganych wyników oraz procesu osiągania rezultatów przy użyciu funduszy UE – od fazy planowania wstępnego do fazy sprawozdawczości dotyczącej wykonanych zadań.

Uwagi Trybunału dotyczące procesu osiągania rezultatów

Planowanie strategiczne

| 8.33. | Trybunał w wielu sprawozdaniach specjalnych (SS) (23) podkreślił znaczenie zasad regulujących dobre planowanie: inicjatywy powinny dotyczyć obszarów strategicznych i powinny być uszeregowane pod względem priorytetów; należy ustanowić zdefiniowane, wymierne, osiągalne, odpowiednie i określone w czasie cele (SMART), które muszą być w spójny sposób wyrażane w różnych dokumentach dotyczących planowania; dobrze przygotowana ocena oddziaływania ex ante może odegrać ważną rolę w procesie decyzyjnym. |
| --- | --- |

8.33.

Trybunał w wielu sprawozdaniach specjalnych (SS) (23) podkreślił znaczenie zasad regulujących dobre planowanie: inicjatywy powinny dotyczyć obszarów strategicznych i powinny być uszeregowane pod względem priorytetów; należy ustanowić zdefiniowane, wymierne, osiągalne, odpowiednie i określone w czasie cele (SMART), które muszą być w spójny sposób wyrażane w różnych dokumentach dotyczących planowania; dobrze przygotowana ocena oddziaływania ex ante może odegrać ważną rolę w procesie decyzyjnym.

| 8.34. | W tym zakresie Trybunał odnotował w obszarze pomocy rozwojowej na rzecz edukacji bazowej nieodpowiedni poziom planowania strategicznego inicjatyw ukierunkowanych na rozwój zdolności (SS 12/2010, pkt 69), w obszarze polityki sąsiedztwa niedostatecznie jasne określenie priorytetów oraz wyrażenie celów (SS 13/2010, pkt 68) oraz w obszarze wdrożenia podejścia Leader brak zdefiniowanych, wymiernych i osiągalnych w określonym czasie celów (SS 5/2010, pkt 26). Trybunał w sprawozdaniu dotyczącym programu mobilności Leonardo da Vinci zauważył, że Komisja nie zakończyła procesu wyznaczania celów SMART oraz nie zdefiniowała wskaźników oddziaływania, aby ocenić powodzenie programu w odniesieniu do jego celów. W konsekwencji nie jest ona w stanie dokonać pomiaru oddziaływania pierwszych trzech lat trwania programu (SS 4/2010, pkt 48, 50, 61 i 62). |
| --- | --- |

8.34.

W tym zakresie Trybunał odnotował w obszarze pomocy rozwojowej na rzecz edukacji bazowej nieodpowiedni poziom planowania strategicznego inicjatyw ukierunkowanych na rozwój zdolności (SS 12/2010, pkt 69), w obszarze polityki sąsiedztwa niedostatecznie jasne określenie priorytetów oraz wyrażenie celów (SS 13/2010, pkt 68) oraz w obszarze wdrożenia podejścia Leader brak zdefiniowanych, wymiernych i osiągalnych w określonym czasie celów (SS 5/2010, pkt 26). Trybunał w sprawozdaniu dotyczącym programu mobilności Leonardo da Vinci zauważył, że Komisja nie zakończyła procesu wyznaczania celów SMART oraz nie zdefiniowała wskaźników oddziaływania, aby ocenić powodzenie programu w odniesieniu do jego celów. W konsekwencji nie jest ona w stanie dokonać pomiaru oddziaływania pierwszych trzech lat trwania programu (SS 4/2010, pkt 48, 50, 61 i 62).

| 8.34. | Planowanie strategiczne w zakresie rozwoju zdolności jest uwarunkowane wyraźnym żądaniem ze strony państwa partnerskiego i jego rządu. Doświadczenia w tej dziedzinie wskazują, że bez takiego poczucia odpowiedzialności, zewnętrzne wsparcie instytucjonalne nie zostanie prawdopodobnie wykorzystane jako podstawa skutecznego rozwoju zdolności.

  W odniesieniu do programu mobilności Leonardo da Vinci, komitet programu „Uczenie się przez całe życie” przyjął wskaźniki na posiedzeniu w dniu 17 czerwca 2010 r. Komisja przedstawi komitetowi pierwsze sprawozdanie na temat tych wskaźników w 2011 r.


  Natomiast w odniesieniu do podejścia do programu Leader, Komisja przyznaje, że cele poszczególnych lokalnych strategii rozwoju powinny być ustanawiane w możliwym zakresie zgodnie z kryteriami SMART. W celu wsparcia lokalnych grup działania w ramach tego zadania, ze środków przeznaczonych na finansowania rozwoju obszarów wiejskich za pośrednictwem poddziałania „nabywanie umiejętności” wspiera się zarówno pomoc, jak i szkolenia. |
| --- | --- |

8.34.

W odniesieniu do programu mobilności Leonardo da Vinci, komitet programu „Uczenie się przez całe życie” przyjął wskaźniki na posiedzeniu w dniu 17 czerwca 2010 r. Komisja przedstawi komitetowi pierwsze sprawozdanie na temat tych wskaźników w 2011 r.

Natomiast w odniesieniu do podejścia do programu Leader, Komisja przyznaje, że cele poszczególnych lokalnych strategii rozwoju powinny być ustanawiane w możliwym zakresie zgodnie z kryteriami SMART. W celu wsparcia lokalnych grup działania w ramach tego zadania, ze środków przeznaczonych na finansowania rozwoju obszarów wiejskich za pośrednictwem poddziałania „nabywanie umiejętności” wspiera się zarówno pomoc, jak i szkolenia.

| 8.35. | Z drugiej strony, Trybunał odnotował również poprawę w definiowaniu celów w obszarze wsparcia budżetowego dla krajów rozwijających się (SS 11/2010, pkt 56 i 96) oraz jeden przypadek dobrych praktyk w obszarze lepszego stanowienia prawa, gdzie oceny oddziaływania skutecznie przyczyniły się do usprawnienia procesu decyzyjnego w UE (SS 3/2010, pkt 87). |
| --- | --- |

8.35.

Z drugiej strony, Trybunał odnotował również poprawę w definiowaniu celów w obszarze wsparcia budżetowego dla krajów rozwijających się (SS 11/2010, pkt 56 i 96) oraz jeden przypadek dobrych praktyk w obszarze lepszego stanowienia prawa, gdzie oceny oddziaływania skutecznie przyczyniły się do usprawnienia procesu decyzyjnego w UE (SS 3/2010, pkt 87).

| 8.35. | Komisja przyjmuje z zadowoleniem uznanie przez Trybunał ulepszeń, jeśli chodzi o określanie celów w dziedzinie wsparcia budżetu. Roczne sprawozdanie Europejskiego Funduszu Rozwoju potwierdza również znaczący postęp poczyniony przez Komisję w wykazywaniu zgodności z kryteriami kwalifikowalności określonymi przez umowę z Kotonu oraz we wprowadzaniu formalnych ram oceny wyników w zakresie zarządzania finansami publicznymi. |
| --- | --- |

8.35.

Identyfikacja potrzeb

| 8.36. | W niektórych swoich uwagach (24) Trybunał przypomniał, że w celu otrzymania dobrych wyników należy jednoznacznie zidentyfikować potrzeby, które mają zostać zaspokojone przez programy. |
| --- | --- |

8.36.

W niektórych swoich uwagach (24) Trybunał przypomniał, że w celu otrzymania dobrych wyników należy jednoznacznie zidentyfikować potrzeby, które mają zostać zaspokojone przez programy.

| 8.37. | Trybunał zauważył, że definicja projektów priorytetowych w odniesieniu do transeuropejskich osi kolejowych powinna odzwierciedlać obecne oraz przewidywane potrzeby (SS 8/2010, pkt 63). |
| --- | --- |

8.37.

Trybunał zauważył, że definicja projektów priorytetowych w odniesieniu do transeuropejskich osi kolejowych powinna odzwierciedlać obecne oraz przewidywane potrzeby (SS 8/2010, pkt 63).

| 8.37. | W odniesieniu do projektów priorytetowych w ramach transeuropejskich osi kolejowych doświadczenie pokazało, że ostateczne określenie głównych transeuropejskich osi kolejowych, mimo że stanowi właściwe podejście, pozostaje jedynie w sferze życzeń, i jest niezwykle trudne ze względu na to, że podlegają one ciągłym zmianom w zależności od migracji, struktury handlu oraz kontekstu geopolitycznego. Przeprowadzono badania dotyczące istniejących i spodziewanych przepływów handlowych, tak w przypadku poszczególnych projektów, jak i całej sieci, jednak na ostateczne wyniki trzeba jeszcze poczekać. W konsekwencji określenie projektów priorytetowych nie jest obecnie możliwe, a zatem powinno się je kontynuować poprzez porozumienia polityczne między Radą a Parlamentem Europejskim na podstawie najlepszych dostępnych danych. |
| --- | --- |

8.37.

| 8.38. | Trybunał wskazał również na fakt, że dobra analiza potrzeb pozwala uniknąć określenia celów wykraczających poza faktyczne potrzeby, a jednocześnie przyczynia się do opracowania mniej kosztownych rozwiązań alternatywnych (SS 9/2010, pkt 72). |
| --- | --- |

8.38.

Trybunał wskazał również na fakt, że dobra analiza potrzeb pozwala uniknąć określenia celów wykraczających poza faktyczne potrzeby, a jednocześnie przyczynia się do opracowania mniej kosztownych rozwiązań alternatywnych (SS 9/2010, pkt 72).

Związek pomiędzy celami a działaniami

| 8.39. | Trybunał w kilku swoich sprawozdaniach (25) podkreślił potrzebę zachowania jednoznacznego związku pomiędzy realizowanymi celami a działaniami wybranymi do osiągnięcia takich celów. |
| --- | --- |

8.39.

Trybunał w kilku swoich sprawozdaniach (25) podkreślił potrzebę zachowania jednoznacznego związku pomiędzy realizowanymi celami a działaniami wybranymi do osiągnięcia takich celów.

| 8.40. | Jeśli związek taki nie zostanie określony, wówczas prawdopodobieństwo, że wybrane działania pozwolą osiągnąć założone cele, będzie niewielkie (zob. SS 10/2010, pkt 34, dotyczący szczególnego przypadku mniejszych wysp Morza Egejskiego). W obszarze lepszego stanowienia prawa Trybunał zauważył, że sprawozdania z oceny oddziaływania nie przedstawiają w jednakowy sposób metody osiągnięcia celów oraz spodziewanych wyników za pomocą planowanych mechanizmów realizacji oraz, w odniesieniu do programów wydatków, szacowanego budżetu (SS 3/2010, pkt 60). |
| --- | --- |

8.40.

Jeśli związek taki nie zostanie określony, wówczas prawdopodobieństwo, że wybrane działania pozwolą osiągnąć założone cele, będzie niewielkie (zob. SS 10/2010, pkt 34, dotyczący szczególnego przypadku mniejszych wysp Morza Egejskiego). W obszarze lepszego stanowienia prawa Trybunał zauważył, że sprawozdania z oceny oddziaływania nie przedstawiają w jednakowy sposób metody osiągnięcia celów oraz spodziewanych wyników za pomocą planowanych mechanizmów realizacji oraz, w odniesieniu do programów wydatków, szacowanego budżetu (SS 3/2010, pkt 60).

| 8.40. | Komisja zgadza się, że należy usprawnić programy wsparcia dla mniejszych wysp Morza Egejskiego, dlatego współpracuje obecnie z władzami greckimi w tej sprawie. |
| --- | --- |

8.40.

Właściwe, wystarczające i proporcjonalne środki

| 8.41. | W niektórych swoich uwagach Trybunał (26) podkreśla istotę właściwego doboru środków w celu uzyskania ustanowionych celów. |
| --- | --- |

8.41.

W niektórych swoich uwagach Trybunał (26) podkreśla istotę właściwego doboru środków w celu uzyskania ustanowionych celów.

| 8.42. | W obszarze pomocy rozwojowej dla edukacji bazowej w Afryce Subsaharyjskiej Trybunał wskazał trudności, których doświadcza Komisja z wyznaczeniem członków delegatur posiadających odpowiedni profil zawodowy, co osłabia ich zdolność skutecznego zarządzania programami (SS 12/2010, pkt 66). W innym kontekście procedury rozliczania rachunków Trybunał zasygnalizował, że aby nałożone korekty były naprawdę skuteczne, muszą one mieć wpływ bezpośrednio prewencyjny i zniechęcający dla podmiotów odpowiedzialnych za nieprawidłowości (SS 7/2010, pkt 90). |
| --- | --- |

8.42.

W obszarze pomocy rozwojowej dla edukacji bazowej w Afryce Subsaharyjskiej Trybunał wskazał trudności, których doświadcza Komisja z wyznaczeniem członków delegatur posiadających odpowiedni profil zawodowy, co osłabia ich zdolność skutecznego zarządzania programami (SS 12/2010, pkt 66). W innym kontekście procedury rozliczania rachunków Trybunał zasygnalizował, że aby nałożone korekty były naprawdę skuteczne, muszą one mieć wpływ bezpośrednio prewencyjny i zniechęcający dla podmiotów odpowiedzialnych za nieprawidłowości (SS 7/2010, pkt 90).

| 8.42. | Komisja jest zdania, że w dziedzinie edukacji najważniejsze znaczenie ma odpowiednia wiedza fachowa. W przypadku gdy edukacja stanowi dla delegatury priorytet, Komisja podejmuje działania, aby zapewnić fachową wiedzę, na przykład poprzez przekazanie uprawnień w ramach unijnej polityki podziału pracy państwu członkowskiemu, które ma tę sektorową wiedzę fachową, lub poprzez zapewnianie odpowiedniej wiedzy fachowej z siedziby głównej za pośrednictwem dyrekcji geograficznych przy wsparciu działów tematycznych. Planuje się również rozwój sieci tematycznych, aby lepiej powiązać dyrekcje tematyczne i geograficzne w siedzibie głównej z delegaturami.

  Rozliczenie zgodności zostało zaprojektowane z zamiarem wykluczenia z finansowania ze źródeł UE wydatków, które nie są zgodne z przepisami UE. Nie jest to mechanizm, za którego pośrednictwem odzyskiwane są nieprawidłowe płatności na rzecz beneficjentów, za co zgodnie z zasadą zarządzania dzielonego wyłączną odpowiedzialność ponoszą państwa członkowskie.


  W przypadkach, w których nienależne płatności na rzecz beneficjentów mogą być wykryte w wyniku rozliczania zgodności, państwa członkowskie są zobowiązane do podjęcia działań następczych polegających na odzyskaniu płatności od tych beneficjentów. W przypadkach, w których nie trzeba odzyskiwać środków, ponieważ korekta finansowa dotyczy niedoskonałości systemu zarządzania i kontroli w państwie członkowskim, korekty stanowią istotny środek ich naprawy, a zatem zapobiegania nieprawidłowym płatnościom na rzecz beneficjentów lub ich wykrywania i odzyskiwania.


  Ponadto prawodawstwo dotyczące polityki rolnej przewiduje skuteczne, odstraszające i proporcjonalne sankcje, które można nałożyć na beneficjentów, którzy otrzymali nieprawidłowe płatności. |
| --- | --- |

8.42.

Rozliczenie zgodności zostało zaprojektowane z zamiarem wykluczenia z finansowania ze źródeł UE wydatków, które nie są zgodne z przepisami UE. Nie jest to mechanizm, za którego pośrednictwem odzyskiwane są nieprawidłowe płatności na rzecz beneficjentów, za co zgodnie z zasadą zarządzania dzielonego wyłączną odpowiedzialność ponoszą państwa członkowskie.

W przypadkach, w których nienależne płatności na rzecz beneficjentów mogą być wykryte w wyniku rozliczania zgodności, państwa członkowskie są zobowiązane do podjęcia działań następczych polegających na odzyskaniu płatności od tych beneficjentów. W przypadkach, w których nie trzeba odzyskiwać środków, ponieważ korekta finansowa dotyczy niedoskonałości systemu zarządzania i kontroli w państwie członkowskim, korekty stanowią istotny środek ich naprawy, a zatem zapobiegania nieprawidłowym płatnościom na rzecz beneficjentów lub ich wykrywania i odzyskiwania.

Ponadto prawodawstwo dotyczące polityki rolnej przewiduje skuteczne, odstraszające i proporcjonalne sankcje, które można nałożyć na beneficjentów, którzy otrzymali nieprawidłowe płatności.

Budżet i ramy czasowe

| 8.43. | W swoich sprawozdaniach Trybunał podkreślił (27) znaczenie planowania w fazie realizacji projektów, które pozwala uniknąć nadmiernych wydatków lub opóźnień. |
| --- | --- |

8.43.

W swoich sprawozdaniach Trybunał podkreślił (27) znaczenie planowania w fazie realizacji projektów, które pozwala uniknąć nadmiernych wydatków lub opóźnień.

| 8.44. | W tym zakresie Trybunał zauważył, że w odniesieniu do inwestycji w unijną infrastrukturę kolejową projekty przygotowane z mniejszą starannością i mniej szczegółowo były bardziej narażone na ryzyko znaczącego wzrostu kosztów (SS 8/2010, pkt 46). Trybunał zauważył także, że w większości przypadków dzięki lepszemu planowaniu można było częściowo uniknąć opóźnień spowodowanych dodatkowymi wymogami wynikającymi z ocen skutków dla środowiska naturalnego, trudnościami w uzyskaniu pozwoleń administracyjnych i niedokładnymi szacunkami lub obliczeniami (SS 9/2010, pkt 51). |
| --- | --- |

8.44.

W tym zakresie Trybunał zauważył, że w odniesieniu do inwestycji w unijną infrastrukturę kolejową projekty przygotowane z mniejszą starannością i mniej szczegółowo były bardziej narażone na ryzyko znaczącego wzrostu kosztów (SS 8/2010, pkt 46). Trybunał zauważył także, że w większości przypadków dzięki lepszemu planowaniu można było częściowo uniknąć opóźnień spowodowanych dodatkowymi wymogami wynikającymi z ocen skutków dla środowiska naturalnego, trudnościami w uzyskaniu pozwoleń administracyjnych i niedokładnymi szacunkami lub obliczeniami (SS 9/2010, pkt 51).

| 8.44. | Komisja, w kontekście projektów Funduszu Spójności oraz dużych projektów realizowanych w ramach funduszy strukturalnych, wielokrotnie podkreślała wagę etapu planowania projektów przez organy krajowe i regionalne. Na okres programowania funduszy strukturalnych na lata 2007–2013 przewidziano instrument pomocy technicznej JASPERS (wspólną inicjatywą wsparcia projektów w regionach europejskich) w celu wspierania, głównie na terytorium UE-12, lepszego projektowania i planowania projektów.

  Planowanie jest jednak tylko jednym z elementów mających wpływ na nadmierne wydatki i opóźnienia. Trybunał w pkt 45 sprawozdania specjalnego na temat inwestycji UE przeznaczonych na infrastrukturę kolejową stwierdził, że „Wzrost kosztów projektów odnotowano we wszystkich przypadkach. Niemal zawsze koszty wzrosły z przyczyn związanych z nieprzewidywalnymi czynnikami, które pojawiły się w trakcie budowy, takimi jak nieoczekiwanie trudne warunki geograficzne, wymogi dotyczące ochrony środowiska, wymogi bezpieczeństwa oraz droższe niż przewidywano oferty wykonawców”. |
| --- | --- |

8.44.

Planowanie jest jednak tylko jednym z elementów mających wpływ na nadmierne wydatki i opóźnienia. Trybunał w pkt 45 sprawozdania specjalnego na temat inwestycji UE przeznaczonych na infrastrukturę kolejową stwierdził, że „Wzrost kosztów projektów odnotowano we wszystkich przypadkach. Niemal zawsze koszty wzrosły z przyczyn związanych z nieprzewidywalnymi czynnikami, które pojawiły się w trakcie budowy, takimi jak nieoczekiwanie trudne warunki geograficzne, wymogi dotyczące ochrony środowiska, wymogi bezpieczeństwa oraz droższe niż przewidywano oferty wykonawców”.

Kontrole i monitorowanie wyników

| 8.45. | Niektóre uwagi Trybunału (28) zachęciły zarządzających do ulepszenia systemów kontroli wewnętrznej, a także do monitorowania wyników poprzez utworzenie mechanizmów, za pomocą których zbiera się informacje i dane na temat osiągniętych wyników lub poziomu realizacji. |
| --- | --- |

8.45.

Niektóre uwagi Trybunału (28) zachęciły zarządzających do ulepszenia systemów kontroli wewnętrznej, a także do monitorowania wyników poprzez utworzenie mechanizmów, za pomocą których zbiera się informacje i dane na temat osiągniętych wyników lub poziomu realizacji.

| 8.46. | Na przykład Trybunał odnotował, że w przeglądach przeprowadzonych w celu monitorowania interwencji finansowanych z budżetu UE w edukację bazową w Afryce Subsaharyjskiej raczej kładzie się nacisk na procesy i kwestie finansowe związane z określonymi warunkami dokonywania wypłat, aniżeli na wyniki edukacji (SS 12/2010, pkt 62). Podobnie Trybunał zauważył, że lokalne grupy działania odpowiedzialne za realizację programu Leader nie zbierały informacji na temat osiągnięcia lokalnych celów strategii ani nie oceniały, w jakim stopniu takie cele zostały osiągnięte (SS 5/2010, pkt 31). |
| --- | --- |

8.46.

Na przykład Trybunał odnotował, że w przeglądach przeprowadzonych w celu monitorowania interwencji finansowanych z budżetu UE w edukację bazową w Afryce Subsaharyjskiej raczej kładzie się nacisk na procesy i kwestie finansowe związane z określonymi warunkami dokonywania wypłat, aniżeli na wyniki edukacji (SS 12/2010, pkt 62). Podobnie Trybunał zauważył, że lokalne grupy działania odpowiedzialne za realizację programu Leader nie zbierały informacji na temat osiągnięcia lokalnych celów strategii ani nie oceniały, w jakim stopniu takie cele zostały osiągnięte (SS 5/2010, pkt 31).

| 8.46. | W odniesieniu do programów wsparcia polityki dla sektora edukacji finansowanych przez sektorowe wsparcie budżetowe, postęp w osiąganiu wskaźników wyników (skolaryzacji, ukończenia cyklu nauki, kontynuacji nauki i – w niektórych przypadkach – osiągnięć uczniów) jest oceniany w ramach wspólnych przeglądów z innymi darczyńcami, prowadzonych przez kraj partnerski. W toku uzgadniania ustaleń dotyczących monitorowania wyników Komisja uznaje, że dobre zestawienie wskaźników dotyczących procesów i wyników zapewnia niezbędny ogólny obraz postępu kraju we wdrażaniu jego polityki sektorowej.

  Co do programu Leader, Komisja przekazała państwom członkowskim dalsze wskazówki, w jaki sposób lepiej monitorować, oceniać i ulepszać strategie lokalnych grup działania oraz ich osiągnięcia. Ponadto zapoczątkowała na początku 2011 r. prace grupy dyskusyjnej na temat jakości strategii rozwoju lokalnego, w tym również nad zagadnieniami monitorowania i oceny w ramach europejskiej sieci na rzecz rozwoju obszarów wiejskich. Wyniki będą dostępne pod koniec roku oraz dostarczą więcej instrumentów i zapewnią przykłady dobrych praktyk do wykorzystania przez państwa członkowskie oraz lokalne grupy działania. |
| --- | --- |

8.46.

Co do programu Leader, Komisja przekazała państwom członkowskim dalsze wskazówki, w jaki sposób lepiej monitorować, oceniać i ulepszać strategie lokalnych grup działania oraz ich osiągnięcia. Ponadto zapoczątkowała na początku 2011 r. prace grupy dyskusyjnej na temat jakości strategii rozwoju lokalnego, w tym również nad zagadnieniami monitorowania i oceny w ramach europejskiej sieci na rzecz rozwoju obszarów wiejskich. Wyniki będą dostępne pod koniec roku oraz dostarczą więcej instrumentów i zapewnią przykłady dobrych praktyk do wykorzystania przez państwa członkowskie oraz lokalne grupy działania.

| 8.47. | Z drugiej strony, Trybunał odnotował skuteczne elementy systemów nadzoru i kontroli, np. rolę weryfikacji prowadzonych przez Biuro ds. Żywności i Weterynarii w celu utrzymania koniecznej presji kontrolnej (SS 14/2010, pkt 67) lub opracowanie przez Komisję odpowiedniego podejścia do kontroli uproszczonych procedur celnych (SS 1/2010, pkt 81). |
| --- | --- |

8.47.

Z drugiej strony, Trybunał odnotował skuteczne elementy systemów nadzoru i kontroli, np. rolę weryfikacji prowadzonych przez Biuro ds. Żywności i Weterynarii w celu utrzymania koniecznej presji kontrolnej (SS 14/2010, pkt 67) lub opracowanie przez Komisję odpowiedniego podejścia do kontroli uproszczonych procedur celnych (SS 1/2010, pkt 81).

| 8.47. | Biuro ds. Żywności i Weterynarii nieustannie ocenia skuteczność i wydajność swoich działań kontrolnych, aby zapewnić jak najlepsze wykorzystanie zasobów. |
| --- | --- |

8.47.

| 8.48. | Trybunał podkreślił w jednym ze swoich sprawozdań (SS 10/2010, pkt 40) pożytek płynący z corocznej oceny wdrażania programów, wskazując, że taka ocena umożliwiła zarządzającym wprowadzenie skutecznych zmian w trwających programach. |
| --- | --- |

8.48.

Trybunał podkreślił w jednym ze swoich sprawozdań (SS 10/2010, pkt 40) pożytek płynący z corocznej oceny wdrażania programów, wskazując, że taka ocena umożliwiła zarządzającym wprowadzenie skutecznych zmian w trwających programach.

| 8.48. | Komisja ustaliła wspólne wskaźniki wyników, których ocena pomoże w jeszcze większym stopniu ulepszyć program szczególnych opcji na rzecz regionów oddalonych i wyspiarskich oraz programy na rzecz mniejszych wysp Morza Egejskiego. |
| --- | --- |

8.48.

Uwagi Trybunału dotyczące osiągnięć oraz sprawozdawczości

Osiągnięcie wyznaczonych celów

| 8.49. | W dwóch swoich sprawozdaniach Trybunał pozytywnie ocenił rezultaty osiągnięte w wyniku interwencji finansowanych z budżetu unijnego (SS 8/2010 i 10/2010). Trybunał stwierdził, że projekty w obszarze infrastruktury kolejowej współfinansowane przez UE pozwoliły stworzyć planową infrastrukturę zgodnie ze specyfikacją. Po ich zakończeniu powstały nowe możliwości transportowe lub dzięki nim usprawniono już istniejące możliwości w zakresie kluczowych odcinków projektów priorytetowych (SS 8/2010, pkt 65). W odniesieniu do szczególnych środków dotyczących rolnictwa, ukierunkowanych na regiony najbardziej oddalone i mniejsze wyspy Morza Egejskiego, programy były z zasady realizowane w sposób skuteczny i odpowiadały potrzebom tych regionów (SS 10/2010, pkt 82). |
| --- | --- |

8.49.

W dwóch swoich sprawozdaniach Trybunał pozytywnie ocenił rezultaty osiągnięte w wyniku interwencji finansowanych z budżetu unijnego (SS 8/2010 i 10/2010). Trybunał stwierdził, że projekty w obszarze infrastruktury kolejowej współfinansowane przez UE pozwoliły stworzyć planową infrastrukturę zgodnie ze specyfikacją. Po ich zakończeniu powstały nowe możliwości transportowe lub dzięki nim usprawniono już istniejące możliwości w zakresie kluczowych odcinków projektów priorytetowych (SS 8/2010, pkt 65). W odniesieniu do szczególnych środków dotyczących rolnictwa, ukierunkowanych na regiony najbardziej oddalone i mniejsze wyspy Morza Egejskiego, programy były z zasady realizowane w sposób skuteczny i odpowiadały potrzebom tych regionów (SS 10/2010, pkt 82).

| 8.50. | W pozostałych sprawozdaniach specjalnych Trybunał przedstawił bardziej zróżnicowane wyniki, w tym również przykłady nieosiągnięcia niektórych istotnych celów (SS 6/2010, 9/2010, 12/2010 i 13/2010). Trybunał zauważył, że w przypadku istnienia sprzecznych ze sobą celów trudniej było o ich jednoczesną realizację (SS 6/2010, pkt 93 i 99). Chociaż wydatki w ramach działań strukturalnych przyczyniły się do poprawy dostaw wody przeznaczonej do użytku domowego, lepsze rezultaty można było osiągnąć niższym kosztem dla budżetu UE (SS 9/2010, pkt 71). |
| --- | --- |

8.50.

W pozostałych sprawozdaniach specjalnych Trybunał przedstawił bardziej zróżnicowane wyniki, w tym również przykłady nieosiągnięcia niektórych istotnych celów (SS 6/2010, 9/2010, 12/2010 i 13/2010). Trybunał zauważył, że w przypadku istnienia sprzecznych ze sobą celów trudniej było o ich jednoczesną realizację (SS 6/2010, pkt 93 i 99). Chociaż wydatki w ramach działań strukturalnych przyczyniły się do poprawy dostaw wody przeznaczonej do użytku domowego, lepsze rezultaty można było osiągnąć niższym kosztem dla budżetu UE (SS 9/2010, pkt 71).

| 8.50. | Cele reformy rynku cukru UE z 2006 r. są bezpośrednio powiązane z celami wspólnej polityki rolnej (WPR), wpisanymi do traktatów. Częściowo rozbieżne cele reformy nie są jej słabością, a raczej wynikiem jej wszechstronnego zakresu. Komisja uznaje, że dzięki reformie rynku cukru udało się zrestrukturyzować sektor, ustanowić ramy długookresowej polityki i znacznie poprawić jego konkurencyjność. |
| --- | --- |

8.50.

Sprawozdawczość na temat wyników

| 8.51. | Trybunał w swoich sprawozdaniach zwrócił uwagę (29) na potrzebę stosowania odpowiedniej struktury sprawozdań oraz opierania się na właściwych, porównywalnych i wiarygodnych danych, które umożliwiają ocenę relacji między ustalonymi celami a osiągniętymi rezultatami. |
| --- | --- |

8.51.

Trybunał w swoich sprawozdaniach zwrócił uwagę (29) na potrzebę stosowania odpowiedniej struktury sprawozdań oraz opierania się na właściwych, porównywalnych i wiarygodnych danych, które umożliwiają ocenę relacji między ustalonymi celami a osiągniętymi rezultatami.

| 8.52. | Trybunał w sprawozdaniu dotyczącym programu mobilności Leonardo da Vinci zauważył, że struktura rocznego programu prac różni się od struktury rocznego sprawozdania z działalności, a zatem niemożliwe było dokonanie miarodajnego porównania rezultatów z planowanymi wynikami (SS 4/2010, pkt 41). Trybunał zauważył również, że Komisja i państwa członkowskie nie były w stanie określić skuteczności programów Leader w zakresie zapewniania wyników w rozwoju obszarów wiejskich, zarówno w wartościach bezwzględnych, jak i w odniesieniu do innych metod zapewniania wyników, ze względu na brak danych lub ich niewiarygodność (SS 5/2010, pkt 100). |
| --- | --- |

8.52.

Trybunał w sprawozdaniu dotyczącym programu mobilności Leonardo da Vinci zauważył, że struktura rocznego programu prac różni się od struktury rocznego sprawozdania z działalności, a zatem niemożliwe było dokonanie miarodajnego porównania rezultatów z planowanymi wynikami (SS 4/2010, pkt 41). Trybunał zauważył również, że Komisja i państwa członkowskie nie były w stanie określić skuteczności programów Leader w zakresie zapewniania wyników w rozwoju obszarów wiejskich, zarówno w wartościach bezwzględnych, jak i w odniesieniu do innych metod zapewniania wyników, ze względu na brak danych lub ich niewiarygodność (SS 5/2010, pkt 100).

| 8.52. | W odniesieniu do programu mobilności Leonardo da Vinci – tak jak zapowiedziano w planie działania w odpowiedzi na sprawozdanie Trybunału – wewnętrzna grupa robocza DG ds. Edukacji i Kultury w drugim kwartale 2011 r. zweryfikowała wymogi oraz formularz rocznego sprawozdania z działalności agencji krajowej. Zweryfikowany formularz sprawozdania jest obecnie zgodny ze strukturą i treścią rocznego programu prac agencji krajowych, skorygowanego na 2011 r. W konsekwencji roczne sprawozdanie agencji krajowych za 2011 r. (które Komisja ma otrzymać w 2012 r.) pozwoli na konstruktywne porównanie wyników z planowanymi wynikami działań.

  Śródokresowa ocena programu Leader+ została przeprowadzona na początkowym etapie wdrażania strategii lokalnych grup działania. Ocena ex post programu Leader+, która została ukończona w grudniu 2010 r., dostarcza jednak przydatnych informacji na temat skuteczności i wydajności działań w ramach programu Leader. Informacje te będą przydatne w kontekście toczących się prac nad ramami wspólnej polityki rolnej po 2013 r. |
| --- | --- |

8.52.

Śródokresowa ocena programu Leader+ została przeprowadzona na początkowym etapie wdrażania strategii lokalnych grup działania. Ocena ex post programu Leader+, która została ukończona w grudniu 2010 r., dostarcza jednak przydatnych informacji na temat skuteczności i wydajności działań w ramach programu Leader. Informacje te będą przydatne w kontekście toczących się prac nad ramami wspólnej polityki rolnej po 2013 r.

WNIOSKI I ZALECENIA

| 8.53. | Jak odnotowano na początku niniejszego rozdziału, rozporządzenie finansowe stanowi, że roczne sprawozdanie z działalności wykazuje wyniki operacji poprzez odniesienie do ustalonych celów, ryzyka związanego z tymi operacjami, wykorzystania przewidzianych zasobów oraz wydajności i skuteczności systemu kontroli wewnętrznej (30). Trybunał zauważył, że często nie analizowano różnic pomiędzy ustalonymi założeniami a osiągnięciami (zob. pkt 8.16) oraz że ramy sprawozdawczości na temat skuteczności nie obejmowały aspektów związanych z oszczędnością i wydajnością wydatkowania (zob. pkt 8.17). |
| --- | --- |

8.53.

Jak odnotowano na początku niniejszego rozdziału, rozporządzenie finansowe stanowi, że roczne sprawozdanie z działalności wykazuje wyniki operacji poprzez odniesienie do ustalonych celów, ryzyka związanego z tymi operacjami, wykorzystania przewidzianych zasobów oraz wydajności i skuteczności systemu kontroli wewnętrznej (30). Trybunał zauważył, że często nie analizowano różnic pomiędzy ustalonymi założeniami a osiągnięciami (zob. pkt 8.16) oraz że ramy sprawozdawczości na temat skuteczności nie obejmowały aspektów związanych z oszczędnością i wydajnością wydatkowania (zob. pkt 8.17).

| 8.53. | Komisja przyznaje, że rozbieżność między bieżącymi osiągnięciami a planowanymi założeniami może być lepiej wyjaśniana w przyszłych rocznych sprawozdaniach z działalności.

  Na podstawie art. 60 ust. 7 rozporządzenia finansowego w rocznym sprawozdaniu z działalności należy uwzględniać informacje dotyczące skuteczności i wydajności systemu kontroli wewnętrznej, a nie skuteczności i wydajności działań UE. Zawartość rocznego sprawozdania z działalności jest określona zgodnie z wymogami tego przepisu. W każdym razie, dzięki spójności zapewnionej przez nomenklaturę obowiązującą przy sporządzaniu budżetu zadaniowego, w wyraźny sposób można określić zasoby ludzkie i finansowe (przedstawione w załącznikach 2 i 3), przypisane do każdego działania budżetu zadaniowego oraz można je połączyć ze wskaźnikami w odpowiadających im załącznikach, tym samym umożliwiając dokonanie oceny oszczędności i wydajności w zarządzaniu dostępnymi zasobami. |
| --- | --- |

8.53.

Na podstawie art. 60 ust. 7 rozporządzenia finansowego w rocznym sprawozdaniu z działalności należy uwzględniać informacje dotyczące skuteczności i wydajności systemu kontroli wewnętrznej, a nie skuteczności i wydajności działań UE. Zawartość rocznego sprawozdania z działalności jest określona zgodnie z wymogami tego przepisu. W każdym razie, dzięki spójności zapewnionej przez nomenklaturę obowiązującą przy sporządzaniu budżetu zadaniowego, w wyraźny sposób można określić zasoby ludzkie i finansowe (przedstawione w załącznikach 2 i 3), przypisane do każdego działania budżetu zadaniowego oraz można je połączyć ze wskaźnikami w odpowiadających im załącznikach, tym samym umożliwiając dokonanie oceny oszczędności i wydajności w zarządzaniu dostępnymi zasobami.

| 8.54. | Brak odpowiednich etapów pośrednich utrudnił ocenę, czy zrealizowane postępy były wystarczające, aby osiągnąć cele wieloletnie (zob. pkt 8.20 i 8.21). |
| --- | --- |

8.54.

Brak odpowiednich etapów pośrednich utrudnił ocenę, czy zrealizowane postępy były wystarczające, aby osiągnąć cele wieloletnie (zob. pkt 8.20 i 8.21).

| 8.54. | W przypadku wieloletnich programów nie zawsze jest wskazane ustalenie celów pośrednich, ponieważ oddziaływanie jest odczuwalne nieliniowo dopiero pod koniec okresu programowania. Coroczna sprawozdawczość na temat nakładów, produktów i rezultatów, tj. monitorowanie postępu implementacji programu, pozwala na regularną ocenę postępu w kontekście osiągania celów. |
| --- | --- |

8.54.

| 8.55. | Trybunał odnotował, że cele, wskaźniki i założenia ustanowione w planach zarządzania były z zasady tożsame z tymi wykorzystanymi w rocznych sprawozdaniach z działalności (zob. pkt 8.24 i 8.25). |
| --- | --- |

8.55.

Trybunał odnotował, że cele, wskaźniki i założenia ustanowione w planach zarządzania były z zasady tożsame z tymi wykorzystanymi w rocznych sprawozdaniach z działalności (zob. pkt 8.24 i 8.25).

| 8.56. | Ograniczenia prawne oraz uwarunkowania praktyczne miały negatywny wpływ na wiarygodność informacji w zakresie planowania i sprawozdawczości uzyskanych przez DG od państw członkowskich w odniesieniu do programów w ramach zarządzania dzielonego (zob. pkt 8.27–8.29). |
| --- | --- |

8.56.

Ograniczenia prawne oraz uwarunkowania praktyczne miały negatywny wpływ na wiarygodność informacji w zakresie planowania i sprawozdawczości uzyskanych przez DG od państw członkowskich w odniesieniu do programów w ramach zarządzania dzielonego (zob. pkt 8.27–8.29).

| 8.56. | W odniesieniu do rozwoju obszarów wiejskich Komisja ustanowiła wspólne ramy monitorowania i oceny rozwoju obszarów wiejskich na okres programowania 2007–2013. Zapewniają one po raz pierwszy jeden system monitorowania i oceny wszystkich działań z zakresu rozwoju obszarów wiejskich dzięki zastosowaniu wspólnych wskaźników.

  Zakłada się, że w ramach systemu odpowiedzialność za zapewnienie wiarygodnych danych uzyskanych dzięki monitorowaniu, spoczywa na państwach członkowskich, zgodnie z podziałem kompetencji w ramach zarządzania dzielonego. Biorąc pod uwagę dużą liczbę projektów oraz bardzo dużą różnorodność projektów w państwach członkowskich, nie jest ani wykonalne, ani opłacalne, aby Komisja dokonywała weryfikacji danych na poziomie projektu, przekazywanych z państw członkowskich.


  Zob. też odpowiedź do pkt 8.29. |
| --- | --- |

8.56.

Zakłada się, że w ramach systemu odpowiedzialność za zapewnienie wiarygodnych danych uzyskanych dzięki monitorowaniu, spoczywa na państwach członkowskich, zgodnie z podziałem kompetencji w ramach zarządzania dzielonego. Biorąc pod uwagę dużą liczbę projektów oraz bardzo dużą różnorodność projektów w państwach członkowskich, nie jest ani wykonalne, ani opłacalne, aby Komisja dokonywała weryfikacji danych na poziomie projektu, przekazywanych z państw członkowskich.

Zob. też odpowiedź do pkt 8.29.

| 8.57. | Trybunał stwierdził, że jakość fazy planowania jest istotna w określeniu sposobu osiągnięcia zamierzonych rezultatów. Niedostateczne lub złe planowanie, np. brak celów SMART, może prowadzić do opóźnień, dodatkowych kosztów oraz może wpłynąć na osiągnięte rezultaty (zob. pkt 8.33–8.44). |
| --- | --- |

8.57.

Trybunał stwierdził, że jakość fazy planowania jest istotna w określeniu sposobu osiągnięcia zamierzonych rezultatów. Niedostateczne lub złe planowanie, np. brak celów SMART, może prowadzić do opóźnień, dodatkowych kosztów oraz może wpłynąć na osiągnięte rezultaty (zob. pkt 8.33–8.44).

| 8.57. | Komisja uznaje wagę etapu planowania oraz potrzebę opierania się na celach SMART. |
| --- | --- |

8.57.

| 8.58. | W zakresie odpowiedzialności kierownictwa istotne znaczenie ma zachowanie spójności pomiędzy rezultatami a celami i wskaźnikami zdefiniowanymi w planie zarządzania oraz wprowadzenie odpowiednich mechanizmów monitorowania i kontroli w celu uzyskania wiarygodnych danych do celów sprawozdawczości na temat rezultatów (zob. pkt 8.45–8.48 i 8.51–8.52). |
| --- | --- |

8.58.

W zakresie odpowiedzialności kierownictwa istotne znaczenie ma zachowanie spójności pomiędzy rezultatami a celami i wskaźnikami zdefiniowanymi w planie zarządzania oraz wprowadzenie odpowiednich mechanizmów monitorowania i kontroli w celu uzyskania wiarygodnych danych do celów sprawozdawczości na temat rezultatów (zob. pkt 8.45–8.48 i 8.51–8.52).

| 8.58. | Komisja zgadza się, że istotne jest w odniesieniu do odpowiedzialności za zarządzanie, żeby wyniki i wskaźniki w sprawozdaniu odpowiadały celom i wskaźnikom określonym w planie zarządzania, oraz że powinien funkcjonować odpowiedni system monitorowania i kontroli, aby dostarczać wiarygodnych informacji dla celów składania sprawozdań na temat wyników.

  Komisja jest zobowiązana do nieustannego ulepszania swoich systemów monitorowania i kontroli w celu zapewnienia ich właściwego i odpowiedniego funkcjonowania, tak aby dostarczały niezbędnych informacji w sposób wiarygodny. |
| --- | --- |

8.58.

Komisja jest zobowiązana do nieustannego ulepszania swoich systemów monitorowania i kontroli w celu zapewnienia ich właściwego i odpowiedniego funkcjonowania, tak aby dostarczały niezbędnych informacji w sposób wiarygodny.

| 8.59. | Trybunał formułuje następujące zalecenia: |
| --- | --- |

8.59.

Trybunał formułuje następujące zalecenia:

8.59.

| — | Zalecenie 1:
  W rocznych sprawozdaniach z działalności dyrekcji generalnych należy poświęcić więcej miejsca wynikom, poprzez analizę różnic pomiędzy ustalonymi założeniami a osiągnięciami, oraz należy przedstawiać informacje na temat aspektów dotyczących oszczędności i wydajności wydatkowania UE (zob. pkt 8.53). |
| --- | --- |

—

Zalecenie 1:
  W rocznych sprawozdaniach z działalności dyrekcji generalnych należy poświęcić więcej miejsca wynikom, poprzez analizę różnic pomiędzy ustalonymi założeniami a osiągnięciami, oraz należy przedstawiać informacje na temat aspektów dotyczących oszczędności i wydajności wydatkowania UE (zob. pkt 8.53).

| — | Zaleca się lepsze wyjaśnianie różnic między planowanymi założeniami i bieżącymi osiągnięciami a określonymi celami.

  Plan zarządzania i roczne sprawozdanie z działalności nie zostały zaprojektowane jako instrument zapewniania szczegółowych informacji na temat oszczędności i wydajności. (zob. odpowiedzi do pkt 8.17 i 8.53).


  W przypadku programów w obszarze funduszy strukturalnych ocena oszczędności i wydajności programów finansowania zależy w znaczącym stopniu od gotowości państw członkowskich do przekazywania informacji na temat kosztów jednostkowych oraz powiązań między produktami a kategoriami wydatków, jak również możliwością, aby państwa członkowskie takie dane przekazywały. Na podstawie obecnych uregulowań prawnych składanie sprawozdań ze wszystkich programów w sposób syntetyczny nie jest możliwe. |
| --- | --- |

—

Plan zarządzania i roczne sprawozdanie z działalności nie zostały zaprojektowane jako instrument zapewniania szczegółowych informacji na temat oszczędności i wydajności. (zob. odpowiedzi do pkt 8.17 i 8.53).

W przypadku programów w obszarze funduszy strukturalnych ocena oszczędności i wydajności programów finansowania zależy w znaczącym stopniu od gotowości państw członkowskich do przekazywania informacji na temat kosztów jednostkowych oraz powiązań między produktami a kategoriami wydatków, jak również możliwością, aby państwa członkowskie takie dane przekazywały. Na podstawie obecnych uregulowań prawnych składanie sprawozdań ze wszystkich programów w sposób syntetyczny nie jest możliwe.

| — | Zalecenie 2:
  W przypadku założeń wieloletnich Komisja powinna zdefiniować odpowiednie etapy pośrednie, tak aby możliwa była odpowiednia ocena postępu (zob. pkt 8.54). |
| --- | --- |

—

Zalecenie 2:
  W przypadku założeń wieloletnich Komisja powinna zdefiniować odpowiednie etapy pośrednie, tak aby możliwa była odpowiednia ocena postępu (zob. pkt 8.54).

| — | W przypadku wskaźników produktu i rezultatu, a w stosownych przypadkach również w przypadku wskaźników oddziaływania, rzeczywiście można określić cele pośrednie.

  W przypadku wskaźników produktu możliwe jest określenie celów pośrednich dla wieloletnich założeń przynajmniej na poziomie programu. W przypadku wskaźników rezultatu wydaje się to jednak bardziej sztuczne ze względu na szereg przyczyniających się do ich osiągnięcia czynników. Komisja jest jednak skłonna włączyć do przyszłych rozporządzeń niektóre dalsze wymogi zakładające przekazywanie sprawozdań na temat postępu dotyczącego nowo zaproponowanych umów z partnerami, w szczególności w odniesieniu do celów pośrednich określonych w ramach osiągania wyników. |
| --- | --- |

—

W przypadku wskaźników produktu możliwe jest określenie celów pośrednich dla wieloletnich założeń przynajmniej na poziomie programu. W przypadku wskaźników rezultatu wydaje się to jednak bardziej sztuczne ze względu na szereg przyczyniających się do ich osiągnięcia czynników. Komisja jest jednak skłonna włączyć do przyszłych rozporządzeń niektóre dalsze wymogi zakładające przekazywanie sprawozdań na temat postępu dotyczącego nowo zaproponowanych umów z partnerami, w szczególności w odniesieniu do celów pośrednich określonych w ramach osiągania wyników.

| — | Zalecenie 3:
  Komisja oraz państwa członkowskie, w kontekście ich zobowiązań w ramach zarządzania dzielonego, powinny uzgodnić spójne wskaźniki wyników oraz zapewnić wiarygodność danych dotyczących ustalonych założeń oraz osiągniętych rezultatów (zob. pkt 8.56). |
| --- | --- |

—

Zalecenie 3:
  Komisja oraz państwa członkowskie, w kontekście ich zobowiązań w ramach zarządzania dzielonego, powinny uzgodnić spójne wskaźniki wyników oraz zapewnić wiarygodność danych dotyczących ustalonych założeń oraz osiągniętych rezultatów (zob. pkt 8.56).

| — | Zgodnie z zasadami zarządzania dzielonego Komisja pełni funkcję nadzorującą poprzez upewnienie się, że ustalenia dotyczące systemów zarządzania i kontroli są zgodne z wymogami oraz poprzez weryfikację skuteczności funkcjonowania tych systemów.

  W tym kontekście Komisja wraz z państwami członkowskimi rozpoczęła już takie działania.


  W przypadku rozwoju obszarów wiejskich Komisja ustanowiła dotychczas wspólne ramy monitorowania i oceny na okres programowania 2007–2013, co zapewniło po raz pierwszy jeden system monitorowania i oceny wszystkich działań z zakresu rozwoju obszarów wiejskich dzięki zastosowaniu wspólnych wskaźników.


  Komisja zamierza ściślej współpracować z państwami członkowskimi, aby jeszcze bardziej udoskonalić wspólne ramy monitorowania i oceny na następny okres programowania. Pierwsze seminarium na temat monitorowania i oceny WPR zostało zaplanowane na wrzesień 2011 r.


  W przypadku funduszy strukturalnych Komisja zaproponuje uzgodnienie wspólnych wskaźników produktu, które zostałyby włączone do przyszłego rozporządzenia obowiązującego po 2013 r., oraz uzgodnienie metody określania właściwych wskaźników rezultatu, które muszą być dostosowane do specyfiki danej tematyki. Weryfikacja planowanych założeń oraz sprawozdawczość na temat osiągniętych rezultatów będzie nadal leżała w zakresie kompetencji państw członkowskich (zob. odpowiedź do zalecenia nr 6). |
| --- | --- |

—

W tym kontekście Komisja wraz z państwami członkowskimi rozpoczęła już takie działania.

W przypadku rozwoju obszarów wiejskich Komisja ustanowiła dotychczas wspólne ramy monitorowania i oceny na okres programowania 2007–2013, co zapewniło po raz pierwszy jeden system monitorowania i oceny wszystkich działań z zakresu rozwoju obszarów wiejskich dzięki zastosowaniu wspólnych wskaźników.

Komisja zamierza ściślej współpracować z państwami członkowskimi, aby jeszcze bardziej udoskonalić wspólne ramy monitorowania i oceny na następny okres programowania. Pierwsze seminarium na temat monitorowania i oceny WPR zostało zaplanowane na wrzesień 2011 r.

W przypadku funduszy strukturalnych Komisja zaproponuje uzgodnienie wspólnych wskaźników produktu, które zostałyby włączone do przyszłego rozporządzenia obowiązującego po 2013 r., oraz uzgodnienie metody określania właściwych wskaźników rezultatu, które muszą być dostosowane do specyfiki danej tematyki. Weryfikacja planowanych założeń oraz sprawozdawczość na temat osiągniętych rezultatów będzie nadal leżała w zakresie kompetencji państw członkowskich (zob. odpowiedź do zalecenia nr 6).

| — | Zalecenie 4:
  Podczas planowania programów wydatków UE Komisja i państwa członkowskie powinny poświęcać więcej uwagi na definiowanie celów SMART, a także na rozpoznawanie oraz ograniczanie rodzajów ryzyka, które mogą wystąpić podczas realizacji (zob. pkt 8.57). |
| --- | --- |

—

Zalecenie 4:
  Podczas planowania programów wydatków UE Komisja i państwa członkowskie powinny poświęcać więcej uwagi na definiowanie celów SMART, a także na rozpoznawanie oraz ograniczanie rodzajów ryzyka, które mogą wystąpić podczas realizacji (zob. pkt 8.57).

| — | Komisja zawsze podejmuje wysiłki, aby określić cele SMART oraz aby zwracać uwagę na określanie i ograniczanie ryzyka, które może się pojawić w toku wdrażania. W przyszłości wysiłki te zostaną zintensyfikowane. |
| --- | --- |

—

| — | Zalecenie 5:
  Odpowiedzialność kierownictwa powinna być również rozumiana jako odpowiedzialność obejmująca sprawozdawczość z rezultatów, która ukazuje związek pomiędzy oczekiwanymi osiągnięciami określonymi w planie zarządzania a tymi przedstawionymi w rocznym sprawozdaniu z działalności (zob. pkt 8.58). |
| --- | --- |

—

Zalecenie 5:
  Odpowiedzialność kierownictwa powinna być również rozumiana jako odpowiedzialność obejmująca sprawozdawczość z rezultatów, która ukazuje związek pomiędzy oczekiwanymi osiągnięciami określonymi w planie zarządzania a tymi przedstawionymi w rocznym sprawozdaniu z działalności (zob. pkt 8.58).

| — | Komisja zgadza się, że istotne jest w odniesieniu do odpowiedzialności za zarządzanie, żeby wyniki i wskaźniki w sprawozdaniu odpowiadały celom i wskaźnikom określonym w planie zarządzania, tak jak ma to już miejsce w przypadku większości z nich, oraz że powinny funkcjonować odpowiednie systemy działań następczych i kontroli, aby pozyskiwać wiarygodne informacje dla celów składania sprawozdań na temat wyników.

  Komisja powinna utrzymać elastyczne podejście, tak aby być w stanie wykazać w rocznym sprawozdaniu z działalności najnowsze dane, nawet jeżeli nie były one przewidziane w planie zarządzania. Komisja przedstawi jednak dane, aby pozwolić na porównanie tych dwóch działań. |
| --- | --- |

—

Komisja powinna utrzymać elastyczne podejście, tak aby być w stanie wykazać w rocznym sprawozdaniu z działalności najnowsze dane, nawet jeżeli nie były one przewidziane w planie zarządzania. Komisja przedstawi jednak dane, aby pozwolić na porównanie tych dwóch działań.

| — | Zalecenie 6:
  Komisja i państwa członkowskie, w kontekście zarządzenia dzielonego, powinny zaprojektować i stosować systemy monitorowania i kontroli, tak aby możliwe było uzyskanie pełnych i dokładnych informacji dotyczących rezultatów (zob. pkt 8.58). |
| --- | --- |

—

Zalecenie 6:
  Komisja i państwa członkowskie, w kontekście zarządzenia dzielonego, powinny zaprojektować i stosować systemy monitorowania i kontroli, tak aby możliwe było uzyskanie pełnych i dokładnych informacji dotyczących rezultatów (zob. pkt 8.58).

| — | W przypadku programów w ramach zarządzania dzielonego Komisja zaproponuje niektóre główne wymogi w celu uwzględnienia ich w projektowaniu systemów zapewniających informacje na temat wyników w przyszłych rozporządzeniach, które będą obowiązywać po 2013 r. Odpowiedzialność za działanie systemów w celu dostarczenia pełnych i dokładnych informacji na temat wyników będzie spoczywać na państwach członkowskich zgodnie z podziałem kompetencji w ramach zarządzania dzielonego. |
| --- | --- |

—

---

(1)  W tym, w pkt 8.5–8.14, podsumowanie sprawozdawczości dyrektorów generalnych w ramach rocznych sprawozdań z działalności, dla wybranej próby.

(2)  Art. 60 ust. 7 rozporządzenia finansowego stanowi, że roczne sprawozdanie z działalności „wykazuje wyniki operacji poprzez odniesienie do ustalonych celów, ryzyka związanego z tymi operacjami, wykorzystania przewidzianych zasobów oraz wydajności i skuteczności systemu kontroli wewnętrznej”.

(3)  Sprawozdania specjalne Trybunału dotyczą zarówno budżetu UE, jak i Europejskich Funduszy Rozwoju.

(4)  Art. 27 rozporządzenia finansowego stanowi, że:

| „1. | Środki budżetowe wykorzystuje się zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami, a mianowicie zgodnie z zasadami gospodarności, efektywności i skuteczności. |
| --- | --- |

„1.

Środki budżetowe wykorzystuje się zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami, a mianowicie zgodnie z zasadami gospodarności, efektywności i skuteczności.

| 2. | Zasada gospodarności oznacza, że zasoby wykorzystywane przez instytucję w celu wykonywania jej działalności zostają udostępnione w wymaganym czasie, we właściwej ilości i jakości oraz po najlepszej cenie.
  Stosowanie zasady efektywności oznacza dążenie do osiągnięcia jak najlepszego związku między zaangażowanymi zasobami a osiągniętymi wynikami.
  Zasada skuteczności oznacza osiągnięcie określonych wyznaczonych celów oraz zamierzonych rezultatów”. |
| --- | --- |

2.

Zasada gospodarności oznacza, że zasoby wykorzystywane przez instytucję w celu wykonywania jej działalności zostają udostępnione w wymaganym czasie, we właściwej ilości i jakości oraz po najlepszej cenie.

Stosowanie zasady efektywności oznacza dążenie do osiągnięcia jak najlepszego związku między zaangażowanymi zasobami a osiągniętymi wynikami.

Zasada skuteczności oznacza osiągnięcie określonych wyznaczonych celów oraz zamierzonych rezultatów”.

(5)  Próba, w której skład wchodzą trzy dyrekcje generalne, stanowi ponad 70 % płatności dokonanych przez UE w roku 2010 (DG AGRI: 55,5 mld euro, DG REGIO 30,6 mld euro, DG RTD 3,5 mld euro]).

(6)  Czy wskaźniki są spójne z celami polityki, trybem zarządzania oraz czy są one powiązane ze skwantyfikowanym założeniem.

(7)  Czy wskaźniki wybrane w fazie planowania zostały wykorzystane w fazie sprawozdawczej oraz czy wyjaśniono przyczyny ewentualnych zmian.

(8)  Czy dyrektor generalny na podstawie przedstawionych informacji mógł uzyskać wystarczającą pewność.

(9)  Polityka spójności obejmuje politykę regionalną, którą zarządza DG REGIO, a także Europejski Fundusz Społeczny, którym zarządza DG ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Włączenia Społecznego.

(10)  http://ec.europa.eu/regional_policy/sources/docoffic/official/reports/cohesion5/index_en.cfm

(11)  Wartość odnosi się do okresu pomiędzy styczniem a październikiem 2010 r. (zob. przypis 4 rocznego sprawozdania z działalności).

(12)  Na przykład priorytety operacyjne na 2010 r.: „1.1. Podjąć działania mające na celu usprawnienie wysokiej jakości realizacji programów przez organy krajowe i regionalne” lub „1.2. Podjąć działania wraz z państwami członkowskimi i krajami kandydującymi w celu zapewnienia odpowiedniego poziomu absorpcji i wykorzystania zasobów”.

(13)  Z wyjątkiem obszaru legalności wydatków, w przypadku którego poziom błędu w granicach 2 % był efektem wdrożonych systemów.

(14)  Spośród 11 wskaźników oddziaływania w planie zarządzania DG AGRI dwa zostały zastąpione innymi, a jedno założenie uległo modyfikacji w rocznym sprawozdaniu z działalności. DG RTD zmodyfikowała dwa wskaźniki rezultatu i usunęła kolejny. Żadna z tych zmian nie została objaśniona we właściwym rocznym sprawozdaniu z działalności.

(15)  Redukcja emisji gazów cieplarnianych, zwiększenie zdolności wytwarzania energii odnawialnej, populacja objęta środkami ochrony przeciwpowodziowej, populacja objęta środkami ochrony przeciw pożarom lasów, zwiększenie dostępu do Internetu szerokopasmowego, liczba projektów spełniających dwa kryteria projektów transgranicznych.

(16)  Zwiększenie liczby odbudowanych szkół.

(17)  Zakładanie przedsiębiorstw, zwiększanie dostępności (kilometry odbudowanych dróg i linii kolejowych), zwiększanie dostępu do usług oczyszczania ścieków poprzez projekty odbudowy lub budowy nowych oczyszczalni ścieków, liczba utworzonych stanowisk naukowo-badawczych oraz liczba studentów korzystających z ulepszonej infrastruktury edukacyjnej.

(18)  Wskaźniki zostały dobrane w taki sposób, aby objąć w największym możliwym zakresie główne cele każdej dyrekcji generalnej.

(19)  Pozostałe dwa wskaźniki to wskaźnik konwergencji z celami strategii lizbońskiej w regionach na podstawie danych Eurostatu, który w trakcie roku uległ znaczącej modyfikacji, oraz wskaźnik liczby wybudowanych obiektów naukowo-badawczych i wspólnie wykorzystywanych na poziomie unijnym – wskaźnik ten obejmował również informacje na temat jeszcze niewybudowanych obiektów.

(20)  Kwesta ta nie dotyczyła wskaźników dla rozwoju obszarów wiejskich, w przypadku których zestaw wspólnych wskaźników został zdefiniowany w art. 62 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1974/2006 (Dz.U. L 368 z 23.12.2006, s. 15).

(21)  Kontrola skali jednostek, wykrycie błędów pisarskich, porównanie danych przedstawionych na poziomie programu lub działania z innymi informacjami przedstawionymi w sprawozdaniach.

(22)  Sprawozdania specjalne Trybunału można znaleźć na stronie internetowej Trybunału pod adresem: http://eca.europa.eu/portal/page/portal/publications/auditreportsandopinions/specialreports

(23)  SS 12/2010, pkt 69; SS 13/2010, pkt 68; SS 5/2010, pkt 26; SS 11/2010, pkt 56 i 96; SS 3/2010, pkt 87; SS 4/2010, pkt 48, 50, 61 i 62.

(24)  SS 8/2010, pkt 63; SS 9/2010, pkt 72; SS 13/2010, pkt 70; SS 5/2010, pkt 48.

(25)  SS 10/2010, pkt 34; SS 3/2010, pkt 60; SS 6/2010, pkt 94 i 96.

(26)  SS 12/2010, pkt 66; SS 7/2010, pkt 90; SS 9/2010, pkt 53.

(27)  SS 8/2010, pkt 46; SS 9/2010, pkt 51; SS 5/2010, pkt 71.

(28)  SS 12/2010, pkt 62; SS 5/2010, pkt 31; SS 10/2010, pkt 79; SS 10/2010 pkt 40.

(29)  SS 4/2010, pkt 41; SS 5/2010, pkt 100.

(30)  Art. 60 ust. 7 akapit drugi rozporządzenia finansowego.

(31)  Komunikat „Polityka spójności: Sprawozdanie strategiczne 2010 dotyczące realizacji programów na lata 2007–2013” (COM(2010) 110 wersja ostateczna z 31.3.2010, s. 13), Komunikat „Polityka regionalna jako czynnik przyczyniający się do inteligentnego rozwoju w ramach strategii Europa 2020” (COM(2010) 553 wersja ostateczna z 6.10.2010, s. 7).

---

ZAŁĄCZNIK

Informacje finansowe dotyczące budżetu ogólnego

SPIS TREŚCI

PODSTAWOWE INFORMACJE NA TEMAT BUDŻETU

| 1. | Wykonanie budżetu |
| --- | --- |

1.

| 2. | Podstawa prawna |
| --- | --- |

2.

| 3. | Zasady budżetowe określone w traktatach i rozporządzeniu finansowym |
| --- | --- |

3.

| 4. | Zawartość i struktura budżetu |
| --- | --- |

4.

| 5. | Finansowanie budżetu (dochody budżetowe) |
| --- | --- |

5.

| 6. | Rodzaje środków budżetowych |
| --- | --- |

6.

| 7. | Wykonanie budżetu |
| --- | --- |

7.

| 7.1. | Odpowiedzialność za wykonanie budżetu |
| --- | --- |

7.1.

| 7.2. | Wykonanie w zakresie dochodów |
| --- | --- |

7.2.

| 7.3. | Wykonanie w zakresie wydatków |
| --- | --- |

7.3.

| 7.4. | Skonsolidowane sprawozdanie z wykonania budżetu oraz ustalenie salda roku budżetowego |
| --- | --- |

7.4.

| 8. | Prezentacja sprawozdania finansowego |
| --- | --- |

8.

| 9. | Kontrola zewnętrzna |
| --- | --- |

9.

| 10. | Absolutorium i dalsze postępowanie |
| --- | --- |

10.

NOTY WYJAŚNIAJĄCE

Źródła danych finansowych

Jednostka monetarna

Skróty i symbole

WYKRESY DOTYCZĄCE BUDŻETU I SKONSOLIDOWANEGO SPRAWOZDANIA FINANSOWEGO ZA ROK BUDŻETOWY 2010

PODSTAWOWE INFORMACJE NA TEMAT BUDŻETU

1.   WYKONANIE BUDŻETU

Budżet obejmuje dochody i wydatki Unii Europejskiej zatwierdzone przez Radę i Parlament Europejski. Zawiera on również wydatki związane ze wspólną polityką zagraniczną i bezpieczeństwa, a także wszelkie inne wydatki, których umieszczenie w budżecie Rada uzna za konieczne dla realizowania tych polityk.

2.   PODSTAWA PRAWNA

Budżet podlega postanowieniom finansowym traktatów (art. 310–325 TFUE oraz 106a Traktatu EWEA) (1), a także rozporządzeniom finansowym (2).

3.   ZASADY BUDŻETOWE OKREŚLONE W TRAKTATACH I ROZPORZĄDZENIU FINANSOWYM

Wszystkie dochody i wydatki Unii Europejskiej muszą być zawarte w jednym budżecie (jednolitość i rzetelność). Budżet jest uchwalany na okres jednego roku budżetowego (jednoroczność). Jest równoważny pod względem dochodów i wydatków (równowaga). Rozliczenia są przygotowywane, wykonywane i przedstawiane w euro (jednostka rozliczeniowa). Dochody są wykorzystywane bez ich rozróżniania do finansowania całości wydatków i są, podobnie jak wydatki, uwzględnione w pełnej wysokości w budżecie, a następnie w sprawozdaniu finansowym, bez dokonywania między nimi jakichkolwiek korekt (uniwersalność). Środki przeznaczone są na poszczególne cele w ramach tytułów i rozdziałów; rozdziały dzielą się na artykuły i pozycje (specyfikacja). Środki budżetowe muszą być wykorzystywane zgodnie zasadami oszczędności, skuteczności i wydajności (należyte zarządzanie finansami). Budżet jest ustanawiany i wykonywany, a rozliczenia przedstawiane, z zachowaniem zasady przejrzystości (przejrzystość). Od tych głównych zasad istnieją pewne wyjątki.

4.   ZAWARTOŚĆ I STRUKTURA BUDŻETU

Budżet składa się ze skróconego zestawienia dochodów i wydatków oraz sekcji podzielonych na zestawienia dochodów i wydatków każdej instytucji. Istnieje dziewięć sekcji: (I) Parlament; (II) Rada; (III) Komisja; (IV) Trybunał Sprawiedliwości; (V) Trybunał Obrachunkowy; (VI) Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny; (VII) Komitet Regionów; (VIII) Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich i (IX) Europejski Inspektor Ochrony Danych.

W ramach każdej sekcji dochody i wydatki są uporządkowane w liniach budżetowych (tytuły, rozdziały, artykuły oraz ewentualnie pozycje) według ich rodzaju bądź przeznaczenia.

5.   FINANSOWANIE BUDŻETU (DOCHODY BUDŻETOWE)

Podstawą finansowania budżetu są w głównej mierze zasoby własne Unii Europejskiej: zasoby własne oparte na DNB; zasoby własne oparte na VAT; cła; opłaty rolne, opłaty wyrównawcze od cukru i izoglukozy (3).

Poza zasobami własnymi istnieją także inne dochody (zob.
  wykres I
  ).

6.   RODZAJE ŚRODKÓW BUDŻETOWYCH

Aby pokryć prognozowane wydatki, w budżecie rozróżnia się następujące rodzaje środków budżetowych:

| a) | środki zróżnicowane (ŚZR) przeznaczone są na finansowanie działań wieloletnich w pewnych obszarach budżetowych. Składają się one ze środków na zobowiązania (ŚZ) i środków na płatności (ŚP):






  — | środki na zobowiązania pozwalają na zaciągnięcie zobowiązań prawnych w ciągu danego roku budżetowego na działania realizowane w trakcie kilku lat budżetowych, |
| --- | --- | --- |

a)

środki zróżnicowane (ŚZR) przeznaczone są na finansowanie działań wieloletnich w pewnych obszarach budżetowych. Składają się one ze środków na zobowiązania (ŚZ) i środków na płatności (ŚP):

—

środki na zobowiązania pozwalają na zaciągnięcie zobowiązań prawnych w ciągu danego roku budżetowego na działania realizowane w trakcie kilku lat budżetowych,

| — | środki na płatności pozwalają finansować wydatki wynikające ze zobowiązań zawartych w trakcie roku budżetowego oraz poprzednich lat; |
| --- | --- |

—

środki na płatności pozwalają finansować wydatki wynikające ze zobowiązań zawartych w trakcie roku budżetowego oraz poprzednich lat;

| b) | środki niezróżnicowane (ŚNZ) pozwalają zapewnić zaciągnięcie zobowiązań i zrealizowanie płatności związanych z działaniami jednorocznymi w trakcie każdego roku budżetowego. |
| --- | --- |

b)

środki niezróżnicowane (ŚNZ) pozwalają zapewnić zaciągnięcie zobowiązań i zrealizowanie płatności związanych z działaniami jednorocznymi w trakcie każdego roku budżetowego.

Dlatego też dla każdego roku budżetowego należy ustanowić dwie sumy:

| a) | suma środków na pokrycie zobowiązań (ŚPZ) (4) = środki niezróżnicowane (ŚNZ) + środki na zobowiązania (ŚZ) (4); |
| --- | --- |

a)

suma środków na pokrycie zobowiązań (ŚPZ) (4) = środki niezróżnicowane (ŚNZ) + środki na zobowiązania (ŚZ) (4);

| b) | suma środków na pokrycie płatności (ŚPP) (4) = środki niezróżnicowane (ŚNZ) + środki na płatności (ŚP) (4). |
| --- | --- |

b)

suma środków na pokrycie płatności (ŚPP) (4) = środki niezróżnicowane (ŚNZ) + środki na płatności (ŚP) (4).

Dochody budżetowe służą do pokrycia łącznych środków na pokrycie płatności. Środki na zobowiązania nie muszą być pokrywane z dochodów.

Uproszczony schemat przedstawiony poniżej (kwoty fikcyjne) pokazuje wpływ wymienionych rodzajów środków na każdy rok budżetowy.

Image

7.   WYKONANIE BUDŻETU

7.1.   Odpowiedzialność za wykonanie budżetu

Komisja wykonuje budżet na własną odpowiedzialność zgodnie z rozporządzeniem finansowym oraz w granicach przydzielonych środków; nadaje też innym instytucjom uprawnienia niezbędne do wykonania sekcji budżetu odnoszącej się do każdej z nich (5). Rozporządzenie finansowe określa procedury wykonawcze, a zwłaszcza zadania urzędników zatwierdzających, księgowych, administratorów środków zaliczkowych oraz audytorów wewnętrznych instytucji. W dwóch najważniejszych obszarach wydatków (EFGR oraz Spójność) zarządzanie funduszami wspólnotowymi jest dzielone między Unię Europejską i państwa członkowskie.

7.2.   Wykonanie w zakresie dochodów

Prognozowane dochody są wpisane do budżetu z zastrzeżeniem ewentualnych zmian wprowadzonych budżetami korygującymi.

Wykonanie budżetu w zakresie dochodów polega na ustaleniu należności i egzekucji dochodów należnych Unii Europejskiej (zasoby własne i inne dochody). Wykonanie to podlega szczególnym postanowieniom (6). Faktyczne dochody danego roku budżetowego są określone jako suma kwot pobranych z tytułu należności ustalonych podczas bieżącego roku budżetowego oraz kwot z tytułu należności, które pozostają do pobrania z poprzednich lat budżetowych.

7.3.   Wykonanie w zakresie wydatków

Prognozowane wydatki są wpisane do budżetu.

Wykonanie budżetu w zakresie wydatków, czyli ewolucję i wykorzystanie środków, można podsumować następująco:

| a) | środki na pokrycie zobowiązań:
  (i)   ewolucja środków: całość środków na pokrycie zobowiązań dostępnych w trakcie roku budżetowego składa się z następujących elementów: budżet początkowy (ŚNZ + ŚZ) + budżety korygujące + dochody przeznaczone na określony cel + przesunięcia środków + środki na zobowiązania przeniesione z poprzedniego roku budżetowego + środki na zobowiązania z poprzednich lat uwolnione i ponownie udostępnione;
  (ii)   wykorzystanie środków: ostateczne środki na pokrycie zobowiązań są dostępne w trakcie roku budżetowego na zaciągnięcie zobowiązań (wykorzystane środki na pokrycie zobowiązań = kwota zaciągniętych zobowiązań);
  (iii)   przeniesienie środków z jednego roku budżetowego na następny: niewykorzystane środki z danego roku budżetowego mogą zostać przeniesione na następny, na mocy decyzji podjętej przez daną instytucję. Środki dostępne z tytułu dochodów przeznaczonych na określony cel podlegają przeniesieniu automatycznie;
  (iv)   wygasanie środków: saldo wygasa; |
| --- | --- |

a)

środki na pokrycie zobowiązań:

(i)   ewolucja środków: całość środków na pokrycie zobowiązań dostępnych w trakcie roku budżetowego składa się z następujących elementów: budżet początkowy (ŚNZ + ŚZ) + budżety korygujące + dochody przeznaczone na określony cel + przesunięcia środków + środki na zobowiązania przeniesione z poprzedniego roku budżetowego + środki na zobowiązania z poprzednich lat uwolnione i ponownie udostępnione;

(ii)   wykorzystanie środków: ostateczne środki na pokrycie zobowiązań są dostępne w trakcie roku budżetowego na zaciągnięcie zobowiązań (wykorzystane środki na pokrycie zobowiązań = kwota zaciągniętych zobowiązań);

(iii)   przeniesienie środków z jednego roku budżetowego na następny: niewykorzystane środki z danego roku budżetowego mogą zostać przeniesione na następny, na mocy decyzji podjętej przez daną instytucję. Środki dostępne z tytułu dochodów przeznaczonych na określony cel podlegają przeniesieniu automatycznie;

(iv)   wygasanie środków: saldo wygasa;

| b) | środki na pokrycie płatności:
  (i)   ewolucja środków: całość środków na pokrycie płatności dostępnych w trakcie roku budżetowego składa się z następujących elementów: budżet początkowy (ŚNZ + ŚP) + budżety korygujące + dochody przeznaczone na określony cel + przesunięcia środków + środki przeniesione z poprzedniego roku budżetowego w formie przeniesień automatycznych lub nieautomatycznych;
  (ii)   wykorzystanie środków z danego roku budżetowego: środki na pokrycie płatności są dostępne w trakcie roku budżetowego na dokonywanie płatności. Nie uwzględniają one środków przeniesionych z poprzedniego roku budżetowego (wykorzystane środki na pokrycie płatności = kwota płatności dokonanych ze środków z danego roku budżetowego);
  (iii)   przeniesienie środków z jednego roku budżetowego na następny: niewykorzystane środki z danego roku budżetowego mogą zostać przeniesione na następny, na mocy decyzji podjętej przez daną instytucję. Środki dostępne z tytułu dochodów przeznaczonych na określony cel podlegają przeniesieniu automatycznie;
  (iv)   wygasanie środków: saldo wygasa;
  (v)   suma płatności dokonanych w trakcie roku budżetowego: płatności w ramach środków na pokrycie płatności z danego roku budżetowego + płatności w ramach środków na pokrycie płatności przeniesionych z poprzedniego roku budżetowego;
  (vi)   faktyczne wydatki poniesione w ramach danego roku budżetowego: wydatki w skonsolidowanym sprawozdaniu z wykonania budżetu (zob. pkt 7.4) = płatności w ramach środków na pokrycie płatności z danego roku budżetowego + środki na pokrycie płatności przeniesione na następny rok budżetowy. |
| --- | --- |

b)

środki na pokrycie płatności:

(i)   ewolucja środków: całość środków na pokrycie płatności dostępnych w trakcie roku budżetowego składa się z następujących elementów: budżet początkowy (ŚNZ + ŚP) + budżety korygujące + dochody przeznaczone na określony cel + przesunięcia środków + środki przeniesione z poprzedniego roku budżetowego w formie przeniesień automatycznych lub nieautomatycznych;

(ii)   wykorzystanie środków z danego roku budżetowego: środki na pokrycie płatności są dostępne w trakcie roku budżetowego na dokonywanie płatności. Nie uwzględniają one środków przeniesionych z poprzedniego roku budżetowego (wykorzystane środki na pokrycie płatności = kwota płatności dokonanych ze środków z danego roku budżetowego);

(iii)   przeniesienie środków z jednego roku budżetowego na następny: niewykorzystane środki z danego roku budżetowego mogą zostać przeniesione na następny, na mocy decyzji podjętej przez daną instytucję. Środki dostępne z tytułu dochodów przeznaczonych na określony cel podlegają przeniesieniu automatycznie;

(iv)   wygasanie środków: saldo wygasa;

(v)   suma płatności dokonanych w trakcie roku budżetowego: płatności w ramach środków na pokrycie płatności z danego roku budżetowego + płatności w ramach środków na pokrycie płatności przeniesionych z poprzedniego roku budżetowego;

(vi)   faktyczne wydatki poniesione w ramach danego roku budżetowego: wydatki w skonsolidowanym sprawozdaniu z wykonania budżetu (zob. pkt 7.4) = płatności w ramach środków na pokrycie płatności z danego roku budżetowego + środki na pokrycie płatności przeniesione na następny rok budżetowy.

7.4.   Skonsolidowane sprawozdanie z wykonania budżetu oraz ustalenie salda roku budżetowego

Skonsolidowane sprawozdanie z wykonania budżetu jest sporządzane po zamknięciu każdego roku budżetowego. Określa ono saldo roku budżetowego, które ujmuje się w budżecie na kolejny rok budżetowy za pomocą budżetu korygującego.

8.   PREZENTACJA SPRAWOZDANIA FINANSOWEGO

Sprawozdanie finansowe za dany rok budżetowy przedstawiane jest Parlamentowi, Radzie i Trybunałowi Obrachunkowemu; sprawozdanie to zawiera sprawozdanie finansowe oraz sprawozdanie z wykonania budżetu, a także sprawozdanie z zarządzania budżetem i finansami. Wstępna wersja sprawozdania finansowego przekazywana jest najpóźniej dnia 31 marca kolejnego roku; wersja ostateczna sprawozdania finansowego wymagana jest na dzień 31 lipca tego roku.

9.   KONTROLA ZEWNĘTRZNA

Od 1977 r. zewnętrzną kontrolę nad budżetem sprawuje Trybunał Obrachunkowy Unii Europejskiej (7). Trybunał Obrachunkowy bada rozliczenia wszystkich dochodów i wydatków budżetowych. Trybunał dostarcza Parlamentowi Europejskiemu i Radzie poświadczenie wiarygodności rozliczeń, a także legalności i prawidłowości transakcji leżących u ich podstaw. Trybunał bada także legalność i prawidłowość dochodów i wydatków oraz upewnia się co do należytego zarządzania finansami. Kontrole mogą zostać przeprowadzone przed zamknięciem danego roku budżetowego; są przeprowadzane na podstawie dokumentów oraz, jeżeli zachodzi taka konieczność, na miejscu w instytucjach Unii, w państwach członkowskich oraz państwach trzecich. Trybunał Obrachunkowy sporządza sprawozdanie roczne dotyczące każdego roku budżetowego; ponadto może przedstawić w każdej chwili swoje uwagi w poszczególnych kwestiach oraz wydawać opinie na wniosek każdej instytucji Unii.

10.   ABSOLUTORIUM I DALSZE POSTĘPOWANIE

Od 1977 r. stosuje się następujące postanowienia (8): do dnia 30 kwietnia drugiego roku następującego po danym roku budżetowym Parlament, na zalecenie Rady, udziela Komisji absolutorium z wykonania budżetu. W tym celu Rada i Parlament badają sprawozdanie finansowe przedstawione przez Komisję, a także sprawozdanie roczne i sprawozdania specjalne Trybunału Obrachunkowego. Instytucje te muszą podjąć odpowiednie działania w celu uwzględnienia uwag towarzyszących decyzji o udzieleniu absolutorium oraz złożyć sprawozdanie z podjętych działań.

NOTY WYJAŚNIAJĄCE

ŹRÓDŁA DANYCH FINANSOWYCH

Dane finansowe zawarte w niniejszym załączniku zostały zaczerpnięte z rocznego sprawozdania finansowego Unii Europejskiej, a także z innych sprawozdań finansowych dostarczonych przez Komisję. Podział geograficzny został ustalony na podstawie kodów państw z systemu informacji księgowej Komisji (ABAC). Jak podkreśla Komisja, w przypadku zarówno dochodów, jak i wydatków wszystkie dane dostarczone przez państwa członkowskie są wynikiem działań arytmetycznych, dających niekompletny obraz korzyści, które każde państwo członkowskie czerpie z członkostwa w Unii. Dlatego też dane te należy traktować z ostrożnością.

JEDNOSTKA MONETARNA

Wszystkie dane finansowe zostały przedstawione w milionach euro. Kwoty ogółem są zaokrąglone od sumy dokładnych wartości i dlatego mogą nie odpowiadać dokładnie sumie zaokrąglonych kwot.

SKRÓTY I SYMBOLE

| AT | Austria |
| --- | --- |
| BE | Belgia |
| BG | Bułgaria |
| CY | Cypr |
| CZ | Czechy |
| DE | Niemcy |
| DK | Dania |
| DNB | Dochód narodowy brutto |
| Dz.U. | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
| EE | Estonia |
| EFTA | Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu |
| EL | Grecja |
| ES | Hiszpania |
| EWEA lub Euratom | Europejska Wspólnota Energii Atomowej |
| FI | Finlandia |
| FINREG | Rozporządzenie finansowe z dnia 2 czerwca 2002 r. |
| FR | Francja |
| HU | Węgry |
| IE | Irlandia |
| IT | Włochy |
| LT | Litwa |
| LU | Luksemburg |
| LV | Łotwa |
| MT | Malta |
| NL | Niderlandy |
| PL | Polska |
| PT | Portugalia |
| RO | Rumunia |
| SE | Szwecja |
| Sek. | Sekcja budżetu |
| SK | Słowacja |
| SI | Słowenia |
| ŚNZ | Środki niezróżnicowane |
| ŚP | Środki na płatności |
| ŚPP | Środki na pokrycie płatności |
| ŚPZ | Środki na pokrycie zobowiązań |
| ŚZ | Środki na zobowiązania |
| ŚZR | Środki zróżnicowane |
| T | Tytuł budżetu |
| TFUE | Traktat o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej |
| UE | Unia Europejska |
| UE-27 | Ogółem dla 27 państw członkowskich Unii Europejskiej |
| UK | Zjednoczone Królestwo |
| VAT | Podatek od wartości dodanej |
| WE | Wspólnota(-y) Europejska(-ie) |
| WYK | Wykres, do którego odsyłają inne wykresy (np. WYK III) |
| 0,0 | Dane pomiędzy zerem a 0,05 |
| — | Brak danych |

AT

Austria

BE

Belgia

BG

Bułgaria

CY

Cypr

CZ

Czechy

DE

Niemcy

DK

Dania

DNB

Dochód narodowy brutto

Dz.U.

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

EE

Estonia

EFTA

Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu

EL

Grecja

ES

Hiszpania

EWEA lub Euratom

Europejska Wspólnota Energii Atomowej

FI

Finlandia

FINREG

Rozporządzenie finansowe z dnia 2 czerwca 2002 r.

FR

Francja

HU

Węgry

IE

Irlandia

IT

Włochy

LT

Litwa

LU

Luksemburg

LV

Łotwa

MT

Malta

NL

Niderlandy

PL

Polska

PT

Portugalia

RO

Rumunia

SE

Szwecja

Sek.

Sekcja budżetu

SK

Słowacja

SI

Słowenia

ŚNZ

Środki niezróżnicowane

ŚP

Środki na płatności

ŚPP

Środki na pokrycie płatności

ŚPZ

Środki na pokrycie zobowiązań

ŚZ

Środki na zobowiązania

ŚZR

Środki zróżnicowane

T

Tytuł budżetu

TFUE

Traktat o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej

UE

Unia Europejska

UE-27

Ogółem dla 27 państw członkowskich Unii Europejskiej

UK

Zjednoczone Królestwo

VAT

Podatek od wartości dodanej

WE

Wspólnota(-y) Europejska(-ie)

WYK

Wykres, do którego odsyłają inne wykresy (np. WYK III)

0,0

Dane pomiędzy zerem a 0,05

—

Brak danych

WYKRESY DOTYCZĄCE BUDŻETU I SKONSOLIDOWANEGO SPRAWOZDANIA FINANSOWEGO ZA ROK BUDŻETOWY 2010

| WYK I | Budżet 2010 – Prognozowane dochody oraz ostateczne środki na pokrycie płatności |
| --- | --- |
| WYK II | Budżet 2010 – Środki na pokrycie zobowiązań |
| WYK III | Środki na pokrycie zobowiązań dostępne w 2010 r. i ich wykorzystanie |
| WYK IV | Środki na pokrycie płatności dostępne w 2010 r. i ich wykorzystanie |
| WYK V | Zasoby własne w 2010 r. w podziale na państwa członkowskie |
| WYK VI | Płatności dokonane w 2010 r. w poszczególnych państwach członkowskich |
| WYK VII | Skonsolidowany bilans |
| WYK VIII | Skonsolidowany rachunek dochodów i wydatków |

WYK I

Budżet 2010 – Prognozowane dochody oraz ostateczne środki na pokrycie płatności

WYK II

Budżet 2010 – Środki na pokrycie zobowiązań

WYK III

Środki na pokrycie zobowiązań dostępne w 2010 r. i ich wykorzystanie

WYK IV

Środki na pokrycie płatności dostępne w 2010 r. i ich wykorzystanie

WYK V

Zasoby własne w 2010 r. w podziale na państwa członkowskie

WYK VI

Płatności dokonane w 2010 r. w poszczególnych państwach członkowskich

WYK VII

Skonsolidowany bilans

WYK VIII

Skonsolidowany rachunek dochodów i wydatków

Image

Image

Wykres III

Środki na pokrycie zobowiązań dostępne w 2010 r. i ich wykorzystanie

| (w mln EUR i w %) |
| --- |
| Sekcje (Sek.) i tytuły (T.) zgodnie z nazewnictwem budżetowym na 2010 r. oraz działami ram finansowych | Ostateczne środki | Wykorzystanie środków |
| Kwota (9) | Zobow. zaciągnięte | Wsk. wykorzyst.
  (%) | Przeniesienia na 2011 | Wsk.
  (%) | Anulowanie środków | Wsk.
  (%) |
| (a) | (b) | (b)/(a) | (c) | (c)/(a) | (d) = (a) – (b) – (c) | (d)/(a) |
| Nazewnictwo budżetowe |
| I | Parlament (Sek. I) |

(w mln EUR i w %)

Sekcje (Sek.) i tytuły (T.) zgodnie z nazewnictwem budżetowym na 2010 r. oraz działami ram finansowych

Ostateczne środki

Wykorzystanie środków

Kwota (9)

Zobow. zaciągnięte

Wsk. wykorzyst.

(%)

Przeniesienia na 2011

Wsk.

(%)

Anulowanie środków

Wsk.

(%)

(a)

(b)

(b)/(a)

(c)

(c)/(a)

(d) = (a) – (b) – (c)

(d)/(a)

Nazewnictwo budżetowe

I

Parlament (Sek. I)

1 752,4

1 585,8

90,5

110,6

6,3

55,9

3,2

| II | Rada (Sek. II) |
| --- | --- |

II

Rada (Sek. II)

703,3

633,5

90,1

29,1

4,1

40,7

5,8

| III | Komisja (Sek. III) |
| --- | --- |

III

Komisja (Sek. III)

144 100,2

139 832,5

97,0

3 645,3

2,5

622,4

0,4

| III.1 | Sprawy gospodarcze i finansowe (T.01) |
| --- | --- |

III.1

Sprawy gospodarcze i finansowe (T.01)

455,0

450,8

99,1

1,5

0,3

2,7

0,6

| III.2 | Przedsiębiorstwa (T.02) |
| --- | --- |

III.2

Przedsiębiorstwa (T.02)

907,0

844,7

93,1

51,5

5,7

10,7

1,2

| III.3 | Konkurencja (T.03) |
| --- | --- |

III.3

Konkurencja (T.03)

95,3

92,3

96,9

2,1

2,2

0,9

1,0

| III.4 | Zatrudnienie i sprawy społeczne (T.04) |
| --- | --- |

III.4

Zatrudnienie i sprawy społeczne (T.04)

11 414,0

11 378,1

99,7

25,9

0,2

10,0

0,1

| III.5 | Rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich (T.05) |
| --- | --- |

III.5

Rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich (T.05)

60 878,5

58 880,4

96,7

1 967,2

3,2

30,8

0,1

| III.6 | Energia i transport (T.06) |
| --- | --- |

III.6

Energia i transport (T.06)

5 089,4

4 863,9

95,6

215,3

4,2

10,1

0,2

| III.7 | Środowisko (T.07) |
| --- | --- |

III.7

Środowisko (T.07)

494,3

458,7

92,8

12,9

2,6

22,8

4,6

| III.8 | Badania naukowe (T.08) |
| --- | --- |

III.8

Badania naukowe (T.08)

5 911,7

5 544,6

93,8

366,0

6,2

1,1

0,0

| III.9 | Społeczeństwo informacyjne i media (T.09) |
| --- | --- |

III.9

Społeczeństwo informacyjne i media (T.09)

1 816,9

1 692,0

93,1

121,0

6,7

4,0

0,2

| III.10 | Bezpośrednie badania naukowe (T.10) |
| --- | --- |

III.10

Bezpośrednie badania naukowe (T.10)

847,2

461,7

54,5

385,2

45,5

0,4

0,0

| III.11 | Gospodarka morska i rybołówstwo (T.11) |
| --- | --- |

III.11

Gospodarka morska i rybołówstwo (T.11)

1 005,2

977,1

97,2

3,2

0,3

25,0

2,5

| III.12 | Rynek wewnęrzny (T.12) |
| --- | --- |

III.12

Rynek wewnęrzny (T.12)

77,6

76,2

98,2

1,3

1,6

0,1

0,1

| III.13 | Polityka regionalna (T.13) |
| --- | --- |

III.13

Polityka regionalna (T.13)

39 020,1

38 980,7

99,9

23,4

0,1

16,0

0,0

| III.14 | Podatki i unia celna (T.14) |
| --- | --- |

III.14

Podatki i unia celna (T.14)

139,0

132,8

95,5

1,6

1,1

4,6

3,3

| III.15 | Edukacja i kultura (T.15) |
| --- | --- |

III.15

Edukacja i kultura (T.15)

1 816,7

1 641,0

90,3

173,0

9,5

2,7

0,2

| III.16 | Komunikacja (T.16) |
| --- | --- |

III.16

Komunikacja (T.16)

222,8

217,3

97,5

1,8

0,8

3,7

1,7

| III.17 | Ochrona zdrowia i konsumentów (T.17) |
| --- | --- |

III.17

Ochrona zdrowia i konsumentów (T.17)

703,5

676,0

96,1

8,7

1,2

18,7

2,7

| III.18 | Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości (T.18) |
| --- | --- |

III.18

Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości (T.18)

1 128,1

1 070,0

94,8

53,1

4,7

5,0

0,4

| III.19 | Stosunki zewnętrzne (T.19) |
| --- | --- |

III.19

Stosunki zewnętrzne (T.19)

4 449,7

4 358,8

98,0

85,8

1,9

5,0

0,1

| III.20 | Handel (T.20) |
| --- | --- |

III.20

Handel (T.20)

80,5

78,2

97,1

1,3

1,6

1,1

1,4

| III.21 | Rozwój i stosunki z państwami AKP (T.21) |
| --- | --- |

III.21

Rozwój i stosunki z państwami AKP (T.21)

1 737,1

1 686,2

97,1

49,1

2,8

1,8

0,1

| III.22 | Rozszerzenie (T.22) |
| --- | --- |

III.22

Rozszerzenie (T.22)

1 035,2

1 023,4

98,9

10,1

1,0

1,6

0,2

| III.23 | Pomoc humanitarna (T.23) |
| --- | --- |

III.23

Pomoc humanitarna (T.23)

1 069,7

1 058,0

98,9

2,1

0,2

9,6

0,9

| III.24 | Zwalczanie nadużyć finansowych (T.24) |
| --- | --- |

III.24

Zwalczanie nadużyć finansowych (T.24)

77,7

76,7

98,8

0,0

0,0

0,9

1,2

| III.25 | Koordynacja polityk Komisji i doradztwo prawne (T.25) |
| --- | --- |

III.25

Koordynacja polityk Komisji i doradztwo prawne (T.25)

198,6

192,9

97,1

4,4

2,2

1,4

0,7

| III.26 | Administracja Komisji (T.26) |
| --- | --- |

III.26

Administracja Komisji (T.26)

1 111,3

1 070,4

96,3

38,2

3,4

2,6

0,2

| III.27 | Budżet (T.27) |
| --- | --- |

III.27

Budżet (T.27)

67,0

63,5

94,7

2,7

4,0

0,9

1,3

| III.28 | Kontrola (T.28) |
| --- | --- |

III.28

Kontrola (T.28)

11,6

11,2

96,3

0,3

2,6

0,1

1,2

| III.29 | Statystyka (T.29) |
| --- | --- |

III.29

Statystyka (T.29)

152,9

138,7

90,7

7,8

5,1

6,4

4,2

| III.30 | Emerytury i wydatki pochodne (T.30) |
| --- | --- |

III.30

Emerytury i wydatki pochodne (T.30)

1 209,6

1 205,2

99,6

0,0

0,0

4,5

0,4

| III.31 | Służby językowe (T.31) |
| --- | --- |

III.31

Służby językowe (T.31)

461,7

431,2

93,4

28,8

6,2

1,7

0,4

| III.40 | Rezerwy (T.40) |
| --- | --- |

III.40

Rezerwy (T.40)

415,3

—

—

—

—

415,3

100,0

| IV | Trybunał Sprawiedliwości (Sek. IV) |
| --- | --- |

IV

Trybunał Sprawiedliwości (Sek. IV)

331,5

324,5

97,9

1,5

0,4

5,5

1,7

| V | Trybunał Obrachunkowy (Sek. V) |
| --- | --- |

V

Trybunał Obrachunkowy (Sek. V)

148,6

138,2

93,0

0,4

0,3

10,0

6,7

| VI | Komitet Ekonomiczno-Społeczny (Sek. VI) |
| --- | --- |

VI

Komitet Ekonomiczno-Społeczny (Sek. VI)

127,2

124,7

98,0

0,2

0,1

2,4

1,9

| VII | Komitet Regionów (Sek. VII) |
| --- | --- |

VII

Komitet Regionów (Sek. VII)

90,8

90,3

99,4

0,0

0,0

0,5

0,6

| VIII | Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich (Sek. VIII) |
| --- | --- |

VIII

Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich (Sek. VIII)

9,3

8,4

89,7

—

—

1,0

10,3

| IX | Europejski Inspektor Ochrony Danych (Sek. IX) |
| --- | --- |

IX

Europejski Inspektor Ochrony Danych (Sek. IX)

7,1

5,9

82,7

—

—

1,2

17,3

Środki na pokrycie zobowiązań ogółem

147 270,4

142 743,8

96,9

3 787,0

2,6

739,6

0,5

Ramy finansowe

| 1 | Trwały wzrost |
| --- | --- |

1

Trwały wzrost

66 243,2

64 453,3

97,3

1 311,9

2,0

478,0

0,7

| 2 | Zarządzanie zasobami naturalnymi i ich ochrona |
| --- | --- |

2

Zarządzanie zasobami naturalnymi i ich ochrona

62 311,6

60 250,8

96,7

1 969,9

3,2

91,0

0,1

| 3 | Obywatelstwo, wolność, bezpieczeństwo i sprawiedliwość |
| --- | --- |

3

Obywatelstwo, wolność, bezpieczeństwo i sprawiedliwość

1 905,8

1 795,2

94,2

97,5

5,1

13,1

0,7

| 4 | UE jako partner na arenie międzynarodowej |
| --- | --- |

4

UE jako partner na arenie międzynarodowej

8 417,9

8 247,2

98,0

154,2

1,8

16,5

0,2

| 5 | Administracja |
| --- | --- |

5

Administracja

8 391,9

7 997,3

95,3

253,7

3,0

141,0

1,7

| 6 | Wyrównania |
| --- | --- |

6

Wyrównania

—

—

—

—

—

—

—

Środki na pokrycie zobowiązań ogółem

147 270,4

142 743,8

96,9

3 787,0

2,6

739,6

0,5

Środki na pokrycie płatności ogółem

130 527,0

122 230,7

93,6

5 557,4

4,3

2 739,0

2,1

Wykres IV

Środki na pokrycie płatności dostępne w 2010 r. i ich wykorzystanie

| (w mln EUR i w %) |
| --- |
| Sekcje (Sek.) i tytuły (T.) zgodnie z nazewnictwem budżetowym na 2010 r. oraz działami ram finansowych | Ostateczne środki (10) | Wykorzystanie środków |
| Płatności dokonane w 2010 r. | Wsk. wykorzyst.
  (%) | Przeniesienia na 2011 | Wsk.
  (%) | Anulowanie środków | Wsk.
  (%) |
| (a) | (b) | (b)/(a) | (c) | (c)/(a) | (d) = (a) – (b) – (c) | (d)/(a) |
| Nazewnictwo budżetowe |
| I | Parlament (Sek. I) |

(w mln EUR i w %)

Sekcje (Sek.) i tytuły (T.) zgodnie z nazewnictwem budżetowym na 2010 r. oraz działami ram finansowych

Ostateczne środki (10)

Wykorzystanie środków

Płatności dokonane w 2010 r.

Wsk. wykorzyst.

(%)

Przeniesienia na 2011

Wsk.

(%)

Anulowanie środków

Wsk.

(%)

(a)

(b)

(b)/(a)

(c)

(c)/(a)

(d) = (a) – (b) – (c)

(d)/(a)

Nazewnictwo budżetowe

I

Parlament (Sek. I)

1 938,1

1 506,6

77,7

350,9

18,1

80,7

4,2

| II | Rada (Sek. II) |
| --- | --- |

II

Rada (Sek. II)

748,4

620,3

82,9

80,5

10,8

47,5

6,3

| III | Komisja (Sek. III) |
| --- | --- |

III

Komisja (Sek. III)

127 031,1

119 373,9

94,0

5 073,0

4,0

2 584,2

2,0

| III.1 | Sprawy gospodarcze i finansowe (T.01) |
| --- | --- |

III.1

Sprawy gospodarcze i finansowe (T.01)

400,5

288,8

72,1

67,4

16,8

44,3

11,1

| III.2 | Przedsiębiorstwa (T.02) |
| --- | --- |

III.2

Przedsiębiorstwa (T.02)

770,9

658,0

85,4

98,7

12,8

14,2

1,8

| III.3 | Konkurencja (T.03) |
| --- | --- |

III.3

Konkurencja (T.03)

103,5

91,9

88,8

9,8

9,5

1,8

1,7

| III.4 | Zatrudnienie i sprawy społeczne (T.04) |
| --- | --- |

III.4

Zatrudnienie i sprawy społeczne (T.04)

8 543,3

7 481,1

87,6

43,4

0,5

1 018,9

11,9

| III.5 | Rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich (T.05) |
| --- | --- |

III.5

Rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich (T.05)

58 421,2

55 611,3

95,2

2 324,8

4,0

485,1

0,8

| III.6 | Energia i transport (T.06) |
| --- | --- |

III.6

Energia i transport (T.06)

3 369,2

2 858,9

84,9

187,2

5,6

323,1

9,6

| III.7 | Środowisko (T.07) |
| --- | --- |

III.7

Środowisko (T.07)

438,0

358,2

81,8

23,8

5,4

56,0

12,8

| III.8 | Badania naukowe (T.08) |
| --- | --- |

III.8

Badania naukowe (T.08)

5 369,2

4 506,5

83,9

848,2

15,8

14,5

0,3

| III.9 | Społeczeństwo informacyjne i media (T.09) |
| --- | --- |

III.9

Społeczeństwo informacyjne i media (T.09)

1 986,3

1 786,3

89,9

196,9

9,9

3,1

0,2

| III.10 | Bezpośrednie badania naukowe (T.10) |
| --- | --- |

III.10

Bezpośrednie badania naukowe (T.10)

789,3

438,2

55,5

344,0

43,6

7,2

0,9

| III.11 | Gospodarka morska i rybołówstwo (T.11) |
| --- | --- |

III.11

Gospodarka morska i rybołówstwo (T.11)

827,4

655,6

79,2

39,2

4,7

132,6

16,0

| III.12 | Rynek wewnęrzny (T.12) |
| --- | --- |

III.12

Rynek wewnęrzny (T.12)

79,9

70,8

88,7

7,0

8,8

2,0

2,5

| III.13 | Polityka regionalna (T.13) |
| --- | --- |

III.13

Polityka regionalna (T.13)

30 709,4

30 622,6

99,7

79,1

0,3

7,7

0,0

| III.14 | Podatki i unia celna (T.14) |
| --- | --- |

III.14

Podatki i unia celna (T.14)

135,7

125,6

92,5

9,5

7,0

0,7

0,5

| III.15 | Edukacja i kultura (T.15) |
| --- | --- |

III.15

Edukacja i kultura (T.15)

1 782,8

1 571,7

88,2

205,3

11,5

5,9

0,3

| III.16 | Komunikacja (T.16) |
| --- | --- |

III.16

Komunikacja (T.16)

230,8

206,0

89,2

14,1

6,1

10,8

4,7

| III.17 | Ochrona zdrowia i konsumentów (T.17) |
| --- | --- |

III.17

Ochrona zdrowia i konsumentów (T.17)

664,5

590,4

88,8

44,5

6,7

29,6

4,5

| III.18 | Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości (T.18) |
| --- | --- |

III.18

Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości (T.18)

839,8

744,9

88,7

71,2

8,5

23,7

2,8

| III.19 | Stosunki zewnętrzne (T.19) |
| --- | --- |

III.19

Stosunki zewnętrzne (T.19)

3 867,5

3 683,0

95,2

83,5

2,2

101,0

2,6

| III.20 | Handel (T.20) |
| --- | --- |

III.20

Handel (T.20)

90,4

76,9

85,1

6,3

7,0

7,2

7,9

| III.21 | Rozwój i stosunki z państwami AKP (T.21) |
| --- | --- |

III.21

Rozwój i stosunki z państwami AKP (T.21)

1 818,8

1 707,8

93,9

55,2

3,0

55,8

3,1

| III.22 | Rozszerzenie (T.22) |
| --- | --- |

III.22

Rozszerzenie (T.22)

1 152,5

1 130,2

98,1

16,0

1,4

6,3

0,5

| III.23 | Pomoc humanitarna (T.23) |
| --- | --- |

III.23

Pomoc humanitarna (T.23)

977,8

970,9

99,3

5,9

0,6

0,9

0,1

| III.24 | Zwalczanie nadużyć finansowych (T.24) |
| --- | --- |

III.24

Zwalczanie nadużyć finansowych (T.24)

82,3

72,7

88,3

7,0

8,5

2,6

3,1

| III.25 | Koordynacja polityk Komisji i doradztwo prawne (T.25) |
| --- | --- |

III.25

Koordynacja polityk Komisji i doradztwo prawne (T.25)

214,5

188,7

87,9

22,3

10,4

3,6

1,7

| III.26 | Administracja Komisji (T.26) |
| --- | --- |

III.26

Administracja Komisji (T.26)

1 239,4

1 044,0

84,2

176,8

14,3

18,5

1,5

| III.27 | Budżet (T.27) |
| --- | --- |

III.27

Budżet (T.27)

77,2

64,7

83,8

11,2

14,5

1,3

1,7

| III.28 | Kontrola (T.28) |
| --- | --- |

III.28

Kontrola (T.28)

12,3

10,6

86,6

1,4

11,8

0,2

1,6

| III.29 | Statystyka (T.29) |
| --- | --- |

III.29

Statystyka (T.29)

148,0

125,8

85,0

16,6

11,2

5,6

3,8

| III.30 | Emerytury i wydatki pochodne (T.30) |
| --- | --- |

III.30

Emerytury i wydatki pochodne (T.30)

1 209,6

1 205,2

99,6

0,0

0,0

4,5

0,4

| III.31 | Służby językowe (T.31) |
| --- | --- |

III.31

Służby językowe (T.31)

486,1

426,5

87,7

56,6

11,6

2,9

0,6

| III.40 | Rezerwy (T.40) |
| --- | --- |

III.40

Rezerwy (T.40)

192,9

—

—

—

—

192,9

100,0

| IV | Trybunał Sprawiedliwości (Sek. IV) |
| --- | --- |

IV

Trybunał Sprawiedliwości (Sek. IV)

349,7

323,1

92,4

18,3

5,2

8,3

2,4

| V | Trybunał Obrachunkowy (Sek. V) |
| --- | --- |

V

Trybunał Obrachunkowy (Sek. V)

209,8

182,4

86,9

16,7

7,9

10,8

5,2

| VI | Komitet Ekonomiczno-Społeczny (Sek. VI) |
| --- | --- |

VI

Komitet Ekonomiczno-Społeczny (Sek. VI)

134,4

121,5

90,4

9,3

7,0

3,6

2,7

| VII | Komitet Regionów (Sek. VII) |
| --- | --- |

VII

Komitet Regionów (Sek. VII)

97,2

89,4

92,0

6,7

6,9

1,0

1,1

| VIII | Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich (Sek. VIII) |
| --- | --- |

VIII

Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich (Sek. VIII)

10,1

8,5

84,3

0,5

5,2

1,1

10,5

| IX | Europejski Inspektor Ochrony Danych (Sek. IX) |
| --- | --- |

IX

Europejski Inspektor Ochrony Danych (Sek. IX)

8,2

5,0

61,1

1,4

16,8

1,8

22,1

Środki na pokrycie płatności ogółem

130 527,0

122 230,7

93,6

5 557,4

4,3

2 739,0

2,1

Ramy finansowe

| 1 | Trwały wzrost |
| --- | --- |

1

Trwały wzrost

52 103,0

48 828,0

93,7

1 905,3

3,7

1 369,7

2,6

| 2 | Zarządzanie zasobami naturalnymi i ich ochrona |
| --- | --- |

2

Zarządzanie zasobami naturalnymi i ich ochrona

59 630,4

56 647,3

95,0

2 381,9

4,0

601,2

1,0

| 3 | Obywatelstwo, wolność, bezpieczeństwo i sprawiedliwość |
| --- | --- |

3

Obywatelstwo, wolność, bezpieczeństwo i sprawiedliwość

1 616,6

1 373,0

84,9

199,3

12,3

44,4

2,7

| 4 | UE jako partner na arenie międzynarodowej |
| --- | --- |

4

UE jako partner na arenie międzynarodowej

8 101,2

7 486,5

92,4

114,1

1,4

500,6

6,2

| 5 | Administracja |
| --- | --- |

5

Administracja

9 075,8

7 895,8

87,0

956,8

10,5

223,1

2,5

| 6 | Wyrównania |
| --- | --- |

6

Wyrównania

—

—

—

—

—

—

—

Środki na pokrycie płatności ogółem

130 527,0

122 230,7

93,6

5 557,4

4,3

2 739,0

2,1

Wykres V

Zasoby własne w 2010 r. w podziale na państwa członkowskie

| (w mln EUR i w %) |
| --- |
| Faktyczne dochody |
| |
| | BE | BG | CZ | DK | DE | EE | IE | EL | ES | FR | IT | CY | LV | LT | LU | HU | MT | NL | AT | PL | PT | RO | SI | SK | FI | SE | UK (11) | EU-27 (13) |
| — | Tradycyjne zasoby własne |

(w mln EUR i w %)

Faktyczne dochody

Image

BE

BG

CZ

DK

DE

EE

IE

EL

ES

FR

IT

CY

LV

LT

LU

HU

MT

NL

AT

PL

PT

RO

SI

SK

FI

SE

UK (11)

EU-27 (13)

—

Tradycyjne zasoby własne

1 489,6

42,4

189,4

306,8

3 064,5

17,2

185,6

215,4

1 158,1

1 407,3

1 668,0

26,4

16,8

39,1

12,7

92,6

9,8

1 749,2

166,6

317,8

134,2

100,9

66,6

107,3

127,0

434,3

2 513,5

15 659,3

| — | Zasoby własne oparte na VAT |
| --- | --- |

—

Zasoby własne oparte na VAT

439,2

46,0

180,9

256,9

1 586,9

19,7

193,8

293,6

760,4

2 380,6

1 558,9

24,9

13,7

31,6

39,3

119,4

8,1

202,3

287,1

518,3

281,7

124,1

50,1

53,4

226,7

149,5

2 629,0

12 475,9

| — | Zasoby własne oparte na DNB |
| --- | --- |

—

Zasoby własne oparte na DNB

2 662,4

247,2

1 051,4

1 705,7

18 703,8

98,9

950,1

1 616,9

7 611,3

14 762,0

11 386,6

124,3

133,9

186,4

196,6

702,2

40,4

4 219,2

2 131,7

2 630,9

1 344,0

859,6

250,9

450,1

1 256,0

2 771,6

12 963,4

91 057,7

| — | Rabat brytyjski |
| --- | --- |

—

Rabat brytyjski

168,4

14,7

66,8

95,2

249,6

5,6

56,1

168,5

496,2

897,6

615,7

7,7

9,5

10,2

10,7

34,6

2,6

54,9

22,7

167,0

77,2

50,6

16,6

32,3

80,6

36,2

–3 562,7

– 114,8

| — | Obniżka dla Holandii i Szwecji (12) |
| --- | --- |

—

Obniżka dla Holandii i Szwecji (12)

23,6

2,2

9,2

15,9

167,8

0,9

8,6

15,6

69,4

133,4

103,1

1,1

1,2

1,8

1,9

6,2

0,4

– 612,1

18,9

22,9

10,8

8,0

2,3

4,4

11,8

– 148,5

116,1

–3,2

| — | Korekty za 2007 r. i 2008 r. |
| --- | --- |

—

Korekty za 2007 r. i 2008 r.

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

OGÓŁEM

4 783,2

352,6

1 497,7

2 380,5

23 772,6

142,4

1 394,3

2 310,1

10 095,4

19 580,8

15 332,4

184,5

175,0

269,1

261,2

955,0

61,2

5 613,6

2 626,9

3 656,8

1 847,9

1 143,1

386,6

647,3

1 702,2

3 243,1

14 659,4

119 074,9

4,0 %

0,3 %

1,3 %

2,0 %

20,0 %

0,1 %

1,2 %

1,9 %

8,5 %

16,4 %

12,9 %

0,2 %

0,1 %

0,2 %

0,2 %

0,8 %

0,1 %

4,7 %

2,2 %

3,1 %

1,6 %

1,0 %

0,3 %

0,5 %

1,4 %

2,7 %

12,3 %

100,0 %

Wykres VI

Płatności dokonane w 2010 r. w poszczególnych państwch członkowskich
   (14)

Uwaga: Płatności dokonane w 2010 r. = płatności w ramach środków operacyjnych z 2010 r. plus płatności z przeniesień z 2009 r.

| (w mln EUR i w %) |
| --- |
| Działy ram finansowych |
| |
| | BE | BG | CZ | DK | DE | EE | IE | EL | ES | FR | IT | CY | LV | LT | LU (16) | HU | MT | NL | AT | PL | PT | RO | SI | SK | FI | SE | UK | Państwa trzecie i wydatki różne (15) | Ogółem |
| — | Trwały wzrost |

(w mln EUR i w %)

Działy ram finansowych

Image

BE

BG

CZ

DK

DE

EE

IE

EL

ES

FR

IT

CY

LV

LT

LU (16)

HU

MT

NL

AT

PL

PT

RO

SI

SK

FI

SE

UK

Państwa trzecie i wydatki różne (15)

Ogółem

—

Trwały wzrost

1 005,0

466,0

2 315,3

301,3

4 202,7

605,4

278,5

2 710,7

5 957,1

2 943,6

3 208,0

86,7

540,0

1 025,4

110,9

2 164,2

72,1

745,7

367,1

7 958,0

3 051,0

566,1

518,8

1 208,9

349,7

449,6

2 459,1

3 161,2

48 828,0

Konkurencjyność

803,4

68,8

83,0

234,5

1 199,1

39,6

180,2

163,4

831,9

1 469,2

640,5

19,8

31,0

122,6

102,3

78,0

6,2

513,1

204,9

177,0

167,1

53,9

43,0

112,8

196,3

252,0

789,2

3 066,1

11 648,9

Spójność

201,5

397,1

2 232,3

66,8

3 003,7

565,8

98,3

2 547,2

5 125,2

1 474,5

2 567,5

66,9

509,0

902,8

8,6

2 086,2

66,0

232,6

162,2

7 781,0

2 883,9

512,2

475,8

1 096,1

153,4

197,5

1 669,8

95,0

37 179,1

| — | Zarządzanie zasobami naturalnymi i ich ochrona |
| --- | --- |

—

Zarządzanie zasobami naturalnymi i ich ochrona

841,5

575,1

1 062,2

1 153,9

6 968,5

179,7

1 718,4

2 942,5

7 185,3

9 889,1

5 832,6

72,8

287,2

544,1

58,0

1 430,3

22,1

1 125,5

1 356,7

3 697,9

1 267,8

1 439,5

209,1

679,9

909,8

1 064,4

3 978,7

154,9

56 647,3

| — | Obywatelstwo, wolność, bezpieczeństwo i sprawiedliwość |
| --- | --- |

—

Obywatelstwo, wolność, bezpieczeństwo i sprawiedliwość

147,0

21,6

14,4

13,2

86,4

9,4

27,5

42,3

54,7

139,0

166,0

5,8

8,7

18,1

12,8

23,3

10,8

148,6

47,7

108,0

29,6

14,6

12,9

8,8

15,6

78,2

68,7

39,3

1 373,0

| — | UE jako partner na arenie międzynarodowej |
| --- | --- |

—

UE jako partner na arenie międzynarodowej

184,9

144,2

3,5

1,6

71,4

4,1

1,3

4,2

34,4

43,8

37,3

40,3

1,9

2,0

0,4

3,1

—

12,8

20,4

30,1

3,1

278,3

4,2

1,1

6,4

16,9

30,2

6 504,4

7 486,5

| — | Administracja |
| --- | --- |

—

Administracja

4 294,5

14,6

18,7

52,5

193,4

9,1

44,4

41,7

88,6

337,0

269,8

8,2

10,0

11,8

1 346,0

33,0

7,7

87,4

20,8

31,7

30,3

22,5

9,4

11,5

23,4

28,8

139,3

709,9

7 895,8

| — | Wyrównania |
| --- | --- |

—

Wyrównania

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

OGÓŁEM

6 472,8

1 221,5

3 414,1

1 522,6

11 522,5

807,7

2 070,1

5 741,3

13 320,1

13 352,6

9 513,7

213,8

847,7

1 601,4

1 528,1

3 653,9

112,6

2 120,0

1 812,7

11 825,7

4 381,8

2 321,1

754,3

1 910,2

1 304,9

1 637,8

6 675,9

10 569,7

122 230,7

5,3 %

1,0 %

2,8 %

1,2 %

9,4 %

0,7 %

1,7 %

4,7 %

10,9 %

10,9 %

7,8 %

0,2 %

0,7 %

1,3 %

1,3 %

3,0 %

0,1 %

1,7 %

1,5 %

9,7 %

3,6 %

1,9 %

0,6 %

1,6 %

1,1 %

1,3 %

5,5 %

8,6 %

100,0 %

Wykres VII

Skonsolidowany bilans
   (17)

| (w mln EUR) |
| --- |
| | 31.12.2010 | 31.12.2009 |
| Aktywa trwałe: |
| Wartości niematerialne i prawne | 108 | 72 |
| Rzeczowe aktywa trwałe | 4 813 | 4 859 |
| Inwestycje długoterminowe | 2 555 | 2 379 |
| Pożyczki | 11 640 | 10 764 |
| Prefinansowanie długoterminowe | 44 118 | 41 544 |
| Należności długoterminowe | 40 | 55 |
| | 63 274 | 59 673 |
| Aktywa obrotowe: |
| Zapasy | 91 | 77 |
| Inwestycje krótkoterminowe | 2 331 | 1 791 |
| Prefinansowanie krótkoterminowe | 10 078 | 9 436 |
| Należności krótkoterminowe | 13 501 | 8 958 |
| Środki pieniężne i ich ekwiwalenty | 22 063 | 23 372 |
| | 48 064 | 43 634 |
| Aktywa ogółem | 111 338 | 103 307 |
| Zobowiązania długoterminowe: |
| Świadczenia pracownicze | (37 172) | (37 242) |
| Rezerwy długoterminowe | (1 317) | (1 469) |
| Długoterminowe zobowiązania finansowe | (11 445) | (10 559) |
| Inne zobowiązania długoterminowe | (2 104) | (2 178) |
| | (52 038) | (51 448) |
| Zobowiązania krótkoterminowe: |
| Rezerwy krótkoterminowe | (214) | (213) |
| Krótkoterminowe zobowiązania finansowe | (2 004) | (40) |
| Zobowiązania | (84 529) | (93 884) |
| | (86 747) | (94 137) |
| Zobowiązania ogółem | (138 785) | (145 585) |
| Aktywa netto | (27 447) | (42 278) |
| Rezerwy | 3 484 | 3 323 |
| Kwoty należne od państw członkowskich | (30 931) | (45 601) |
| Aktywa netto | (27 447) | (42 278) |

(w mln EUR)

31.12.2010

31.12.2009

Aktywa trwałe:

Wartości niematerialne i prawne

108

72

Rzeczowe aktywa trwałe

4 813

4 859

Inwestycje długoterminowe

2 555

2 379

Pożyczki

11 640

10 764

Prefinansowanie długoterminowe

44 118

41 544

Należności długoterminowe

40

55

63 274

59 673

Aktywa obrotowe:

Zapasy

91

77

Inwestycje krótkoterminowe

2 331

1 791

Prefinansowanie krótkoterminowe

10 078

9 436

Należności krótkoterminowe

13 501

8 958

Środki pieniężne i ich ekwiwalenty

22 063

23 372

48 064

43 634

Aktywa ogółem

111 338

103 307

Zobowiązania długoterminowe:

Świadczenia pracownicze

(37 172)

(37 242)

Rezerwy długoterminowe

(1 317)

(1 469)

Długoterminowe zobowiązania finansowe

(11 445)

(10 559)

Inne zobowiązania długoterminowe

(2 104)

(2 178)

(52 038)

(51 448)

Zobowiązania krótkoterminowe:

Rezerwy krótkoterminowe

(214)

(213)

Krótkoterminowe zobowiązania finansowe

(2 004)

(40)

Zobowiązania

(84 529)

(93 884)

(86 747)

(94 137)

Zobowiązania ogółem

(138 785)

(145 585)

Aktywa netto

(27 447)

(42 278)

Rezerwy

3 484

3 323

Kwoty należne od państw członkowskich

(30 931)

(45 601)

Aktywa netto

(27 447)

(42 278)

Wykres VIII

Skonsolidowany rachunek dochodów i wydatków
   (18)

| (w mln EUR) |
| --- |
| | 2010 | 2009 |
| Dochody operacyjne |
| Dochody z tytułu zasobów własnych i wkładów | 122 328 | 110 537 |
| Pozostałe dochody operacyjne | 8 188 | 7 532 |
| | 130 516 | 118 069 |
| Koszty operacyjne |
| Koszty administracyjne | (8 614) | (8 133) |
| Koszty operacyjne | (103 764) | (102 504) |
| | (112 378) | (110 637) |
| Nadwyżka z działalności operacyjnej | 18 138 | 7 432 |
| Dochody finansowe | 1 178 | 835 |
| Koszty finansowe | (661) | (594) |
| Zmiana stanu świadczeń pracowniczych | (1 003) | (683) |
| Udział w nadwyżce netto/(deficycie) jednostek stowarzyszonych i wspólnych przedsiębiorstw | (420) | (103) |
| Wynik ekonomiczny za rok | 17 232 | 6 887 |

(w mln EUR)

2010

2009

Dochody operacyjne

Dochody z tytułu zasobów własnych i wkładów

122 328

110 537

Pozostałe dochody operacyjne

8 188

7 532

130 516

118 069

Koszty operacyjne

Koszty administracyjne

(8 614)

(8 133)

Koszty operacyjne

(103 764)

(102 504)

(112 378)

(110 637)

Nadwyżka z działalności operacyjnej

18 138

7 432

Dochody finansowe

1 178

835

Koszty finansowe

(661)

(594)

Zmiana stanu świadczeń pracowniczych

(1 003)

(683)

Udział w nadwyżce netto/(deficycie) jednostek stowarzyszonych i wspólnych przedsiębiorstw

(420)

(103)

Wynik ekonomiczny za rok

17 232

6 887

---

(1)  Zob. lista skrótów w notach wyjaśniających.

(2)  Głównie rozporządzenie finansowe (FINREG) z dnia 25 czerwca 2002 r. (Dz.U. L 248 z 16.9.2002).

(3)  Główne akty prawne dotyczące zasobów własnych: decyzja Rady 2007/436/WE, Euratom (Dz.U. L 163 z 23.6.2007, s. 17); decyzja Rady 2000/597/WE, Euratom (Dz.U. L 253 z 7.10.2000, s. 42); rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 (Dz.U. L 130 z 31.5.2000, s. 1).

(4)  Należy podkreślić różnicę między „środkami na pokrycie zobowiązań” a „środkami na zobowiązania”, a także między „środkami na pokrycie płatności” a „środkami na płatności”. Wyrażenia „środki na zobowiązania” i „środki na płatności” są używane wyłącznie w kontekście środków zróżnicowanych.

(5)  Zob. art. 317 TFUE, art. 106a Traktatu EWEA i art. 50 FINREG.

(6)  Zob. art. 69–74 FINREG i rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1150/2000.

(7)  Zob. art. 285–287 TFUE, 106a Traktatu EWEA i 139–147 FINREG.

(8)  Zob. art. 319 TFUE i 106a Traktatu EWEA.

(9)  Ostateczne środki budżetowe określone po uwzględnieniu przesunięć między liniami budżetowymi, środków odpowiadających dochodom przeznaczonym na określony cel lub równorzędnym oraz środków przeniesionych z poprzedniego roku budżetowego.

(10)  Ostateczne środki budżetowe określone po uwzględnieniu przesunięć środków między liniami budżetowymi, środków odpowiadających dochodom przeznaczonym na określony cel lub równorzędnym oraz środków przeniesionych z poprzedniego roku budżetowego.

(11)  W przypadku Zjednoczonego Królestwa zastosowano korektę (3 562,7 mln euro) do kwoty brutto zasobów własnych (18 222 mln euro). Koszty tego dostosowania ponoszą pozostałe państwa członkowskie.

(12)  Niderlandom i Szwecji w okresie 2007–2013 przyznano obniżkę brutto ich rocznego wkładu opartego na DNB. Na 2010 r. wynosi ona odpowiednio 612,1 oraz 148,5 mln euro.

(13)  Różnice między kwotami przedstawionymi na wykresie a kwotami przedstawionymi w tabeli 2.1 rozdziału 2 odpowiadają korektom w zakresie sald VAT, sald DNB i rabatowi brytyjskiemu w podziale na odpowiednie tytuły i kraje.

(14)  Podział geograficzny nie odpowiada płatnościom na rzecz państw członkowskich, ale przydziałowi wydatków na podstawie danych z informatycznego systemu księgowego ABAC Komisji (z wyjątkiem pozycji Administracja, gdzie dane zostały dostarczone bezpośrednio przez DG ds. Budżetu).

(15)  Kwoty w kolumnie „Państwa trzecie i wydatki różne” obejmują głównie wydatki związane z projektami prowadzonymi poza Unią Europejską i z udziałem państw trzecich. Pozycja ta zawiera także wydatki, które nie mogą zostać objęte podziałem geograficznym.

(16)  Kwota dla Luksemburga obejmuje ujemną korektę w wysokości 136 mln euro, odpowiadającą płatnościom operacyjnym, których Luksemburg nie jest faktycznym beneficjentem.

(17)  Do przedstawienia bilansu wykorzystano układ graficzny stosowany w rocznym sprawozdaniu finansowym Unii Europejskiej.

(18)  Do przedstawienia rachunku dochodów i wydatków wykorzystano układ graficzny stosowany w rocznym sprawozdaniu finansowym Unii Europejskiej.

---

| 10.11.2011 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 326/251 |
| --- | --- | --- | --- |

10.11.2011

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 326/251

---

SPRAWOZDANIE ROCZNE TRYBUNAŁU OBRACHUNKOWEGO DOTYCZĄCE DZIAŁAŃ FINANSOWYCH Z ÓSMEGO, DZIEWIĄTEGO I DZIESIĄTEGO EUROPEJSKIEGO FUNDUSZU ROZWOJU (EFR)

2011/C 326/02

Sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące działań finansowych z ósmego, dziewiątego i dziesiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR)

SPIS TREŚCI

Wstęp

Charakterystyka Europejskich Funduszy Rozwoju

Rozdział I – Realizacja ósmego, dziewiątego i dziesiątego EFR

Realizacja finansowa

Sprawozdanie roczne Komisji z zarządzania finansami od ósmego do dziesiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju

Rozdział II – Poświadczenie wiarygodności Trybunału dotyczące EFR

Poświadczenie wiarygodności Trybunału dotyczące ósmego, dziewiątego i dziesiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR) przedstawiane Parlamentowi Europejskiemu i Radzie – sprawozdanie niezależnego kontrolera

Informacje uzupełniające poświadczenie wiarygodności

Zakres kontroli i podejście kontrolne

Wiarygodność rozliczeń

Prawidłowość transakcji

Skuteczność systemów

Wiarygodność oświadczeń kierownictwa Komisji

Wnioski i zalecenia

Wnioski

Zalecenia

| UWAGI TRYBUNAŁU | ODPOWIEDZI KOMISJI |
| --- | --- |
| WSTĘP |
| 1. | Niniejsze sprawozdanie roczne zawiera przeprowadzoną przez Trybunał ocenę Europejskich Funduszy Rozwoju (EFR). Najważniejsze informacje dotyczące działań objętych kontrolą oraz wydatków w 2010 r. przedstawiono w
  tabeli 1
  . |

UWAGI TRYBUNAŁU

ODPOWIEDZI KOMISJI

WSTĘP

1.

Niniejsze sprawozdanie roczne zawiera przeprowadzoną przez Trybunał ocenę Europejskich Funduszy Rozwoju (EFR). Najważniejsze informacje dotyczące działań objętych kontrolą oraz wydatków w 2010 r. przedstawiono w
  tabeli 1
  .

Charakterystyka Europejskich Funduszy Rozwoju

| 2. | Europejski Fundusz Rozwoju (EFR) jest głównym instrumentem pomocy Unii Europejskiej w zakresie współpracy na rzecz rozwoju z państwami Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) oraz krajami i terytoriami zamorskimi (KTZ). Został on utworzony w 1957 r. na mocy postanowień traktatu rzymskiego. Umowa o partnerstwie podpisana w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. na okres dwudziestu lat („umowa o partnerstwie”) jest umową ramową regulującą relacje pomiędzy Unią Europejską a AKP i KTZ. Partnerstwo koncentruje się na ograniczeniu i wyeliminowaniu ubóstwa zgodnie z celami zrównoważonego rozwoju oraz stopniowym włączaniu krajów AKP i KTZ w gospodarkę światową. Strategie współpracy opierają się na trzech wzajemnie powiązanych i uzupełniających się filarach:






  — | współpraca rozwojowa, |
| --- | --- | --- |

2.

Europejski Fundusz Rozwoju (EFR) jest głównym instrumentem pomocy Unii Europejskiej w zakresie współpracy na rzecz rozwoju z państwami Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) oraz krajami i terytoriami zamorskimi (KTZ). Został on utworzony w 1957 r. na mocy postanowień traktatu rzymskiego. Umowa o partnerstwie podpisana w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. na okres dwudziestu lat („umowa o partnerstwie”) jest umową ramową regulującą relacje pomiędzy Unią Europejską a AKP i KTZ. Partnerstwo koncentruje się na ograniczeniu i wyeliminowaniu ubóstwa zgodnie z celami zrównoważonego rozwoju oraz stopniowym włączaniu krajów AKP i KTZ w gospodarkę światową. Strategie współpracy opierają się na trzech wzajemnie powiązanych i uzupełniających się filarach:

—

współpraca rozwojowa,

| — | współpraca gospodarcza i handlowa, oraz |
| --- | --- |

—

współpraca gospodarcza i handlowa, oraz

| — | wymiar polityczny. |
| --- | --- |

—

wymiar polityczny.

| 3. | Operacje finansowane z każdego EFR są programowane na początku okresu objętego danym funduszem. Krajowy dokument strategiczny, opracowany przez państwo AKP lub KTZ i UE w wyniku konsultacji z wieloma podmiotami zaangażowanymi w proces rozwoju, określa krajowe średnioterminowe cele i strategie rozwojowe oraz wysokość dostępnych dla tego kraju funduszy UE. |
| --- | --- |

3.

Operacje finansowane z każdego EFR są programowane na początku okresu objętego danym funduszem. Krajowy dokument strategiczny, opracowany przez państwo AKP lub KTZ i UE w wyniku konsultacji z wieloma podmiotami zaangażowanymi w proces rozwoju, określa krajowe średnioterminowe cele i strategie rozwojowe oraz wysokość dostępnych dla tego kraju funduszy UE.

Tabela 1 –   Europejskie Fundusze Rozwoju – najważniejsze informacje za rok 2010

| (w mln EUR) |
| --- |
| Tytuł budżetowy | Obszar polityki | Opis | Płatności za rok 2010 | Tryb zarządzania budżetem |
| Europejskie Fundusze Rozwoju | 8. EFR | Wydatki administracyjne | 0 | |
| Wydatki operacyjne | | |
| Projekty | 21 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Wsparcie budżetowe | 0 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Projekty | 133 | Zdecentralizowane |
| Projekty | 2 | Wspólne |
| | 157 | |
| 9. EFR | Wydatki administracyjne | 8 | |
| Wydatki operacyjne | | |
| Projekty | 204 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Wsparcie budżetowe | 63 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Projekty | 29 | Pośrednie scentralizowane |
| Projekty | 921 | Zdecentralizowane |
| Projekty | 81 | Wspólne |
| | 1 305 | |
| 10. EFR | Wydatki administracyjne | 78 | |
| Wydatki operacyjne | | |
| Projekty | 181 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Wsparcie budżetowe | 1 017 | Bezpośrednie scentralizowane |
| Projekty | 11 | Pośrednie scentralizowane |
| Projekty | 215 | Zdecentralizowane |
| Projekty | 271 | Wspólne |
| | 1 772 | |
| Wydatki administracyjne ogółem | 86 | |
| Wydatki operacyjne ogółem | 3 147 | |
| Projekty | 2 068 | |
| Wsparcie budżetowe | 1 079 | |
| Płatności ogółem
   (43) | 3 233 | |
| Zobowiązania indywidualne ogółem
   (43) | 3 304 | |
| Zobowiązania globalne ogółem
   (43) | 2 187 | |
| Źródło: Europejski Trybunał Obrachunkowy, na podstawie danych przekazanych przez EuropeAid DataWarehouse. |

(w mln EUR)

Tytuł budżetowy

Obszar polityki

Opis

Płatności za rok 2010

Tryb zarządzania budżetem

Europejskie Fundusze Rozwoju

8. EFR

Wydatki administracyjne

0

Wydatki operacyjne

Projekty

21

Bezpośrednie scentralizowane

Wsparcie budżetowe

0

Bezpośrednie scentralizowane

Projekty

133

Zdecentralizowane

Projekty

2

Wspólne

157

9. EFR

Wydatki administracyjne

8

Wydatki operacyjne

Projekty

204

Bezpośrednie scentralizowane

Wsparcie budżetowe

63

Bezpośrednie scentralizowane

Projekty

29

Pośrednie scentralizowane

Projekty

921

Zdecentralizowane

Projekty

81

Wspólne

1 305

10. EFR

Wydatki administracyjne

78

Wydatki operacyjne

Projekty

181

Bezpośrednie scentralizowane

Wsparcie budżetowe

1 017

Bezpośrednie scentralizowane

Projekty

11

Pośrednie scentralizowane

Projekty

215

Zdecentralizowane

Projekty

271

Wspólne

1 772

Wydatki administracyjne ogółem

86

Wydatki operacyjne ogółem

3 147

Projekty

2 068

Wsparcie budżetowe

1 079

Płatności ogółem
   (43)

3 233

Zobowiązania indywidualne ogółem
   (43)

3 304

Zobowiązania globalne ogółem
   (43)

2 187

Źródło: Europejski Trybunał Obrachunkowy, na podstawie danych przekazanych przez EuropeAid DataWarehouse.

| 4. | EFR są finansowane przez państwa członkowskie. Ich funkcjonowanie jest regulowane na podstawie osobnego rozporządzenia finansowego, a zarządza nimi specjalny komitet. Komisja Europejska odpowiada za finansową realizację działań, na które wykorzystywane są środki EFR. W Komisji niemal wszystkimi programami EFR w 2010 r. zarządzało Biuro Współpracy EuropeAid (EuropeAid), które jest również odpowiedzialne za zarządzanie większością wydatków na działania zewnętrzne i rozwój, finansowanych z budżetu ogólnego Unii Europejskiej (1). Niewielka część projektów EFR (2) odnosi się do pomocy humanitarnej i zarządza nią Dyrekcja Generalna ds. Pomocy Humanitarnej (DG ECHO). Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) zarządza instrumentem inwestycyjnym. Instrument ten nie jest uwzględniany w poświadczeniu wiarygodności wydawanym przez Trybunał ani w absolutorium udzielanym przez Parlament Europejski (3)
   (4), chociaż EBI podejmuje działania w imieniu i na odpowiedzialność Unii Europejskiej, wykorzystując przy tym środki EFR. |
| --- | --- |

4.

EFR są finansowane przez państwa członkowskie. Ich funkcjonowanie jest regulowane na podstawie osobnego rozporządzenia finansowego, a zarządza nimi specjalny komitet. Komisja Europejska odpowiada za finansową realizację działań, na które wykorzystywane są środki EFR. W Komisji niemal wszystkimi programami EFR w 2010 r. zarządzało Biuro Współpracy EuropeAid (EuropeAid), które jest również odpowiedzialne za zarządzanie większością wydatków na działania zewnętrzne i rozwój, finansowanych z budżetu ogólnego Unii Europejskiej (1). Niewielka część projektów EFR (2) odnosi się do pomocy humanitarnej i zarządza nią Dyrekcja Generalna ds. Pomocy Humanitarnej (DG ECHO). Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) zarządza instrumentem inwestycyjnym. Instrument ten nie jest uwzględniany w poświadczeniu wiarygodności wydawanym przez Trybunał ani w absolutorium udzielanym przez Parlament Europejski (3)
   (4), chociaż EBI podejmuje działania w imieniu i na odpowiedzialność Unii Europejskiej, wykorzystując przy tym środki EFR.

| 5. | Na mocy traktatu lizbońskiego, który wszedł w życie w dniu 1 grudnia 2009 r., w dniu 1 grudnia 2010 r. powstała Europejska Służba Działań Zewnętrznych. Zadaniem tej służby jest wspieranie Wysokiego Przedstawiciela Unii Europejskiej w wykonywaniu nadanego mu mandatu w obszarze wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, a także w innych obszarach unijnej polityki zewnętrznej. W tym kontekście pod koniec roku 2010 połączono Biuro Współpracy EuropeAid i DG ds. Rozwoju w Dyrekcję Generalną ds. Rozwoju i Współpracy – EuropeAid (DG DEVCO), która od stycznia 2011 r. odpowiada za wdrażanie większości programów w ramach EFR. |
| --- | --- |

5.

Na mocy traktatu lizbońskiego, który wszedł w życie w dniu 1 grudnia 2009 r., w dniu 1 grudnia 2010 r. powstała Europejska Służba Działań Zewnętrznych. Zadaniem tej służby jest wspieranie Wysokiego Przedstawiciela Unii Europejskiej w wykonywaniu nadanego mu mandatu w obszarze wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, a także w innych obszarach unijnej polityki zewnętrznej. W tym kontekście pod koniec roku 2010 połączono Biuro Współpracy EuropeAid i DG ds. Rozwoju w Dyrekcję Generalną ds. Rozwoju i Współpracy – EuropeAid (DG DEVCO), która od stycznia 2011 r. odpowiada za wdrażanie większości programów w ramach EFR.

| 6. | Większość środków EFR wydatkowana jest pod postacią finansowania projektów (66 % płatności w 2010 r.) i wsparcia budżetowego (5) (34 % płatności w 2010 r.). Środki te kierowane są w ramach trzech głównych mechanizmów zarządzania (
  tabela 1
  ): zarządzania scentralizowanego, wspólnego oraz zdecentralizowanego (6). |
| --- | --- |

6.

Większość środków EFR wydatkowana jest pod postacią finansowania projektów (66 % płatności w 2010 r.) i wsparcia budżetowego (5) (34 % płatności w 2010 r.). Środki te kierowane są w ramach trzech głównych mechanizmów zarządzania (
  tabela 1
  ): zarządzania scentralizowanego, wspólnego oraz zdecentralizowanego (6).

| 7. | Komisja w ramach zarządzania scentralizowanego (49 % płatności w 2010 r.) realizuje działania pomocowe bezpośrednio. W przypadku zarządzania wspólnego (11 % płatności w 2010 r.) realizacja zadań finansowanych przez Unię Europejską powierzana jest organizacjom międzynarodowym, pod warunkiem że ich rachunkowość, audyt, procedury kontroli i procedury udzielania zamówień dają gwarancje równoważne uznanym międzynarodowym standardom. Głównymi partnerami EuropeAid są agencje ONZ i Bank Światowy. W ramach zarządzania zdecentralizowanego (40 % płatności w 2010 r.) Komisja może powierzyć zarządzanie niektórymi działaniami władzom krajów będących beneficjentami pomocy. Zasada zdecentralizowanego zarządzana środkami z EFR została zilustrowana na
  schemacie 1
  . |
| --- | --- |

7.

Komisja w ramach zarządzania scentralizowanego (49 % płatności w 2010 r.) realizuje działania pomocowe bezpośrednio. W przypadku zarządzania wspólnego (11 % płatności w 2010 r.) realizacja zadań finansowanych przez Unię Europejską powierzana jest organizacjom międzynarodowym, pod warunkiem że ich rachunkowość, audyt, procedury kontroli i procedury udzielania zamówień dają gwarancje równoważne uznanym międzynarodowym standardom. Głównymi partnerami EuropeAid są agencje ONZ i Bank Światowy. W ramach zarządzania zdecentralizowanego (40 % płatności w 2010 r.) Komisja może powierzyć zarządzanie niektórymi działaniami władzom krajów będących beneficjentami pomocy. Zasada zdecentralizowanego zarządzana środkami z EFR została zilustrowana na
  schemacie 1
  .

| 8. | Interwencje EFR są realizowane w krajach i przez kraje, w których systemy kontroli wewnętrznej z reguły słabo funkcjonują. Ten brak zdolności administracyjnych większości krajowych urzędników zatwierdzających, a także uchybienia w ustanawianiu i stosowaniu procedur finansowych i mechanizmów kontroli przez organizacje wdrażające i organy nadzorujące stanowią duże zagrożenie dla prawidłowości transakcji. Oddalenie wielu miejsc, w których realizowane są projekty, oraz występowanie konfliktów w niektórych regionach także utrudniają prowadzenie weryfikacji. |
| --- | --- |

8.

Interwencje EFR są realizowane w krajach i przez kraje, w których systemy kontroli wewnętrznej z reguły słabo funkcjonują. Ten brak zdolności administracyjnych większości krajowych urzędników zatwierdzających, a także uchybienia w ustanawianiu i stosowaniu procedur finansowych i mechanizmów kontroli przez organizacje wdrażające i organy nadzorujące stanowią duże zagrożenie dla prawidłowości transakcji. Oddalenie wielu miejsc, w których realizowane są projekty, oraz występowanie konfliktów w niektórych regionach także utrudniają prowadzenie weryfikacji.

| 8. | Komisja ogranicza te zagrożenia poprzez prowadzone na znaczną skalę działania w celu ich wczesnego wykrywania oraz działania korygujące. EuropeAid (zarówno w siedzibie głównej, jak i w delegaturach) przeprowadza kontrole ex ante na wysokim poziomie, zarówno pod względem ich zakresu, jak i charakteru, znacznie wykraczające poza finansowe środki zabezpieczające wymagane przepisami prawa. Środki zapobiegawcze również odgrywają bardzo znaczącą rolę w strategii kontroli i obejmują znaczącą liczbę szkoleń dla personelu Komisji, jak również szkoleń specjalnie opracowanych pod kątem potrzeb personelu podległego krajowym urzędnikom zatwierdzającym. Ponadto w wielu krajach wprowadzono wsparcie dla krajowych urzędników zatwierdzających. W ostatnich latach rozbudowano też znacząco wskazówki, m.in. publikując w 2010 r. nowy dokument pt. „Zestaw narzędzi do zarządzania finansowego” przeznaczony dla beneficjentów środków unijnych. |
| --- | --- |

8.

Komisja ogranicza te zagrożenia poprzez prowadzone na znaczną skalę działania w celu ich wczesnego wykrywania oraz działania korygujące. EuropeAid (zarówno w siedzibie głównej, jak i w delegaturach) przeprowadza kontrole ex ante na wysokim poziomie, zarówno pod względem ich zakresu, jak i charakteru, znacznie wykraczające poza finansowe środki zabezpieczające wymagane przepisami prawa. Środki zapobiegawcze również odgrywają bardzo znaczącą rolę w strategii kontroli i obejmują znaczącą liczbę szkoleń dla personelu Komisji, jak również szkoleń specjalnie opracowanych pod kątem potrzeb personelu podległego krajowym urzędnikom zatwierdzającym. Ponadto w wielu krajach wprowadzono wsparcie dla krajowych urzędników zatwierdzających. W ostatnich latach rozbudowano też znacząco wskazówki, m.in. publikując w 2010 r. nowy dokument pt. „Zestaw narzędzi do zarządzania finansowego” przeznaczony dla beneficjentów środków unijnych.

ROZDZIAŁ I –   REALIZACJA ÓSMEGO, DZIEWIĄTEGO I DZIESIĄTEGO EFR

Realizacja finansowa

| 9. | W 2010 r. ósmy, dziewiąty i dziesiąty EFR były realizowane równocześnie. Chociaż dla każdego EFR zobowiązania są zaciągane na pięć lat, to jednak płatności mogą być realizowane przez dłuższy okres. Ósmy EFR, obejmujący lata 1995–2000, dysponował środkami pomocowymi Unii Europejskiej w wysokości 14 625 mln euro. Z kolei dziewiąty EFR, obejmujący lata 2000–2007, dysponował środkami pomocowymi Unii Europejskiej w wysokości 15 200 mln euro. |
| --- | --- |

9.

W 2010 r. ósmy, dziewiąty i dziesiąty EFR były realizowane równocześnie. Chociaż dla każdego EFR zobowiązania są zaciągane na pięć lat, to jednak płatności mogą być realizowane przez dłuższy okres. Ósmy EFR, obejmujący lata 1995–2000, dysponował środkami pomocowymi Unii Europejskiej w wysokości 14 625 mln euro. Z kolei dziewiąty EFR, obejmujący lata 2000–2007, dysponował środkami pomocowymi Unii Europejskiej w wysokości 15 200 mln euro.

| 10. | Dziesiąty EFR, obejmujący zobowiązania na lata 2008–2013, dysponuje środkami pomocowymi Unii Europejskiej w wysokości 22 682 mln euro. Wszedł on w życie dnia 1 lipca 2008 r. W ramach tej kwoty 21 967 mln euro przeznaczono dla krajów AKP, a 285 mln euro dla KTZ. Kwoty te obejmują odpowiednio 1 500 mln euro i 30 mln euro dla krajów AKP i KTZ na instrument inwestycyjny, którym zarządza EBI. Ponadto 430 mln euro zostało przeznaczone na wydatki Komisji związane z programowaniem i realizacją EFR. |
| --- | --- |

10.

Dziesiąty EFR, obejmujący zobowiązania na lata 2008–2013, dysponuje środkami pomocowymi Unii Europejskiej w wysokości 22 682 mln euro. Wszedł on w życie dnia 1 lipca 2008 r. W ramach tej kwoty 21 967 mln euro przeznaczono dla krajów AKP, a 285 mln euro dla KTZ. Kwoty te obejmują odpowiednio 1 500 mln euro i 30 mln euro dla krajów AKP i KTZ na instrument inwestycyjny, którym zarządza EBI. Ponadto 430 mln euro zostało przeznaczone na wydatki Komisji związane z programowaniem i realizacją EFR.

Schemat 1 – Zasada zarządzania zdecentralizowanego

Image

| 11. | Łączna wysokość wkładów wpłaconych w 2010 r. przez państwa członkowskie wyniosła 3 500 mln euro. Nadal należne są wkłady w ramach 9. EFR. W 2011 r. dojdzie do ostatecznego wezwania do wpłacenia wkładów w ramach 9. EFR oraz rozpocznie się wpłacanie pierwszych wkładów w ramach 10. EFR, w którym uczestniczy wszystkie 27 państw członkowskich. |
| --- | --- |

11.

Łączna wysokość wkładów wpłaconych w 2010 r. przez państwa członkowskie wyniosła 3 500 mln euro. Nadal należne są wkłady w ramach 9. EFR. W 2011 r. dojdzie do ostatecznego wezwania do wpłacenia wkładów w ramach 9. EFR oraz rozpocznie się wpłacanie pierwszych wkładów w ramach 10. EFR, w którym uczestniczy wszystkie 27 państw członkowskich.

| 12. | W tabeli 2
  przedstawiono skumulowane wykorzystanie zasobów EFR, którymi zarządza Komisja, oraz ich realizację finansową. W roku 2010 zaciągnięto zobowiązania globalne na kwotę 2 662 mln euro (2 187 mln netto), czyli 13 % poniżej prognozowanej przez Komisję realizacji finansowej (7). Główną przyczyną takiej sytuacji są postanowienia Komisji o niepodejmowaniu wielu decyzji finansowych w odniesieniu do programu współpracy w ramach AKP (8) i instrumentu V-FLEX (9), jak również opóźnienia w sfinalizowaniu dokumentów programowych w odniesieniu do KTZ oraz śródokresowego przeglądu krajowych dokumentów strategicznych w ramach 10. EFR. EuropeAid informuje, że zobowiązania indywidualne (10) zaciągnięte w roku 2010 osiągnęły łącznie wartość 3 710 mln euro (3 304 mln euro netto), przekraczając tym samym prognozy dotyczące realizacji finansowej o 410 mln euro, czyli o 13 %. Jednak kwota co najmniej 305 mln euro pochodzi z korekty danych związanych ze zobowiązaniami poczynionymi w latach poprzednich. |
| --- | --- |

12.

W tabeli 2
  przedstawiono skumulowane wykorzystanie zasobów EFR, którymi zarządza Komisja, oraz ich realizację finansową. W roku 2010 zaciągnięto zobowiązania globalne na kwotę 2 662 mln euro (2 187 mln netto), czyli 13 % poniżej prognozowanej przez Komisję realizacji finansowej (7). Główną przyczyną takiej sytuacji są postanowienia Komisji o niepodejmowaniu wielu decyzji finansowych w odniesieniu do programu współpracy w ramach AKP (8) i instrumentu V-FLEX (9), jak również opóźnienia w sfinalizowaniu dokumentów programowych w odniesieniu do KTZ oraz śródokresowego przeglądu krajowych dokumentów strategicznych w ramach 10. EFR. EuropeAid informuje, że zobowiązania indywidualne (10) zaciągnięte w roku 2010 osiągnęły łącznie wartość 3 710 mln euro (3 304 mln euro netto), przekraczając tym samym prognozy dotyczące realizacji finansowej o 410 mln euro, czyli o 13 %. Jednak kwota co najmniej 305 mln euro pochodzi z korekty danych związanych ze zobowiązaniami poczynionymi w latach poprzednich.

| 12. | Komisja potwierdza, że celowo opóźniła realizację kilku projektów, nad którymi prace nie były odpowiednio zaawansowane; z tego właśnie względu poziom wykorzystanych zobowiązań był nieco niższy, niż przewidywano. |
| --- | --- |

12.

| 13. | Pomimo tego, że poziom realizacji wyniósł 8 % poniżej planowanego, to jednak płatności brutto osiągnęły w roku 2010 niespotykany dotąd pułap 3 321 mln euro (3 233 mln euro netto). Wartość zobowiązań niezrealizowanych zmniejszyła się o 8 %, z kwoty 12 490 mln euro do 11 444 mln euro, co można wytłumaczyć wysokim poziomem płatności w 2010 r. w porównaniu z nowymi zobowiązaniami poczynionymi w 2010 r. Zadawnione i nieaktywne zaległe płatności (11) zwiększyły się o 11 %, z 1 217 mln euro do 1 353 mln euro. |
| --- | --- |

13.

Pomimo tego, że poziom realizacji wyniósł 8 % poniżej planowanego, to jednak płatności brutto osiągnęły w roku 2010 niespotykany dotąd pułap 3 321 mln euro (3 233 mln euro netto). Wartość zobowiązań niezrealizowanych zmniejszyła się o 8 %, z kwoty 12 490 mln euro do 11 444 mln euro, co można wytłumaczyć wysokim poziomem płatności w 2010 r. w porównaniu z nowymi zobowiązaniami poczynionymi w 2010 r. Zadawnione i nieaktywne zaległe płatności (11) zwiększyły się o 11 %, z 1 217 mln euro do 1 353 mln euro.

| 13. | Rzeczywiście, jak twierdzi Trybunał, płatności osiągnęły rekordowe poziomy, wskutek czego zmniejszyła się wartość zobowiązań pozostających do spłaty. Komisja wypełniła również istotne zadanie, jakim było zamknięcie starych projektów w ramach 8. EFR.

  Wzrost zadawnionych i nieaktywnych zobowiązań można wyjaśnić wysokim poziomem zobowiązań w poprzednich latach, a w szczególności w 2007 r., kiedy uruchomiono 10. EFR. |
| --- | --- |

13.

Wzrost zadawnionych i nieaktywnych zobowiązań można wyjaśnić wysokim poziomem zobowiązań w poprzednich latach, a w szczególności w 2007 r., kiedy uruchomiono 10. EFR.

Tabela 2 –   Skumulowane wykorzystanie zasobów EFR według stanu na dzień 31 grudnia 2010 r.

| (w mln EUR) |
| --- |
| | Stan na koniec 2009 r. | Wykonanie budżetu w roku budżetowym 2010 (netto) | Stan na koniec 2010 r. |
| Ogólna kwota | Wskaźnik wykonania (45) | 8. EFR (46) | 9. EFR (46) | 10. EFR | Ogólna kwota | 8. EFR | 9. EFR | 10. EFR | Ogólna kwota | Wskaźnik wykonania (45) |
| A – | ZASOBY
   (44) |

(w mln EUR)

Stan na koniec 2009 r.

Wykonanie budżetu w roku budżetowym 2010 (netto)

Stan na koniec 2010 r.

Ogólna kwota

Wskaźnik wykonania (45)

8. EFR (46)

9. EFR (46)

10. EFR

Ogólna kwota

8. EFR

9. EFR

10. EFR

Ogólna kwota

Wskaźnik wykonania (45)

A –

48 746

–85

– 151

282

46

10 701

16 482

21 609

48 792

B –   WYKORZYSTANIE

| 1. | Zobowiązania globalne |
| --- | --- |

1.

35 591

73,0 %

–46

– 116

2 349

2 187

10 698

16 463

10 617

37 778

77,4 %

| 2. | Zobowiązania indywidualne |
| --- | --- |

2.

29 021

59,5 %

8

476

2 820

3 304

10 507

15 683

6 134

32 324

66,2 %

| 3. | Płatności |
| --- | --- |

3.

23 101

47,4 %

157

1 304

1 772

3 233

10 240

13 121

2 973

26 334

54,0 %

| C – | Zaległe płatności (B1 – B3) |
| --- | --- |

C –

12 490

25,6 %

458

3 342

7 644

11 444

23,5 %

| D – | Dostępne saldo (A – B1) |
| --- | --- |

D –

13 155

27,0 %

3

19

10 992

11 014

22,6 %

Źródło: Trybunał Obrachunkowy, na podstawie sprawozdań z realizacji finansowej i sprawozdania finansowego EFR na dzień 31 grudnia 2010 r.

Sprawozdanie roczne Komisji z zarządzania finansami od ósmego do dziesiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju

| 14. | Zgodnie z rozporządzeniem finansowym mającym zastosowanie do dziesiątego EFR (12) Komisja zobowiązana jest rokrocznie sporządzać sprawozdania z zarządzania finansami EFR. W opinii Trybunału w sprawozdaniu tym przedstawiono rzetelny opis osiągnięcia przez Komisję celów operacyjnych w omawianym roku budżetowym (w szczególności w zakresie realizacji finansowej i działań kontrolnych), sytuacji finansowej oraz wydarzeń, które miały istotny wpływ na działania podejmowane w 2010 r. Trybunał zwraca uwagę na kwestię poruszoną w pkt 12 odnoszącą się do korekty księgowej danych w 2010 r. związanych ze zobowiązaniami w zakresie wsparcia budżetowego, zaciągniętymi w latach poprzednich. |
| --- | --- |

14.

Zgodnie z rozporządzeniem finansowym mającym zastosowanie do dziesiątego EFR (12) Komisja zobowiązana jest rokrocznie sporządzać sprawozdania z zarządzania finansami EFR. W opinii Trybunału w sprawozdaniu tym przedstawiono rzetelny opis osiągnięcia przez Komisję celów operacyjnych w omawianym roku budżetowym (w szczególności w zakresie realizacji finansowej i działań kontrolnych), sytuacji finansowej oraz wydarzeń, które miały istotny wpływ na działania podejmowane w 2010 r. Trybunał zwraca uwagę na kwestię poruszoną w pkt 12 odnoszącą się do korekty księgowej danych w 2010 r. związanych ze zobowiązaniami w zakresie wsparcia budżetowego, zaciągniętymi w latach poprzednich.

ROZDZIAŁ II –   POŚWIADCZENIE WIARYGODNOŚCI TRYBUNAŁU DOTYCZĄCE EFR

Poświadczenie wiarygodności Trybunału dotyczące ósmego, dziewiątego i dziesiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR) przedstawiane Parlamentowi Europejskiemu i Radzie – sprawozdanie niezależnego kontrolera

| | | |
| --- | --- | --- |

Wiarygodność rozliczeń

| | |
| --- | --- |

| | | |
| --- | --- | --- |

| | |
| --- | --- |

| |
| --- |

| |
| --- |

| |
| --- |

Legalność i prawidłowość transakcji leżących u podstaw rozliczeń

| |
| --- |

Dochody

Zobowiązania

| |
| --- |

Płatności

| |
| --- |

1 września 2011 r.

| |
| --- |

| |
| --- |

Vítor Manuel da SILVA CALDEIRA

Prezes

| Europejski Trybunał Obrachunkowy |
| --- |
| 12, rue Alcide De Gasperi, 1615 Luksemburg, LUKSEMBURG |

Europejski Trybunał Obrachunkowy

12, rue Alcide De Gasperi, 1615 Luksemburg, LUKSEMBURG

Informacje uzupełniające poświadczenie wiarygodności

Zakres kontroli i podejście kontrolne

| 15. | Uwagi dotyczące wiarygodności rozliczeń EFR, przedstawione w pkt VI poświadczenia wiarygodności, są oparte na kontroli skonsolidowanego sprawozdania finansowego (16) i skonsolidowanego sprawozdania z realizacji finansowej ósmego, dziewiątego i dziesiątego EFR (17). W ramach kontroli zbadano – na podstawie testów – dowody dotyczące kwot i informacji. Kontrola polegała na ocenie stosowanych zasad rachunkowości, głównych szacunków sporządzanych przez kierownictwo oraz ogólnej prezentacji skonsolidowanych sprawozdań. |
| --- | --- |

15.

Uwagi dotyczące wiarygodności rozliczeń EFR, przedstawione w pkt VI poświadczenia wiarygodności, są oparte na kontroli skonsolidowanego sprawozdania finansowego (16) i skonsolidowanego sprawozdania z realizacji finansowej ósmego, dziewiątego i dziesiątego EFR (17). W ramach kontroli zbadano – na podstawie testów – dowody dotyczące kwot i informacji. Kontrola polegała na ocenie stosowanych zasad rachunkowości, głównych szacunków sporządzanych przez kierownictwo oraz ogólnej prezentacji skonsolidowanych sprawozdań.

| 16. | Przyjęte przez Trybunał ogólne podejście kontrolne oraz metodyka kontroli w zakresie prawidłowości transakcji leżących u podstaw zostały opisane w załączniku 1.1 część 2 do rozdziału 1 sprawozdania rocznego Trybunału Obrachunkowego dotyczącego wykonania budżetu za rok budżetowy 2010. Uwagi dotyczące prawidłowości transakcji EFR, przedstawione w pkt VII–X poświadczenia wiarygodności, są oparte na następujących elementach: |
| --- | --- |

16.

Przyjęte przez Trybunał ogólne podejście kontrolne oraz metodyka kontroli w zakresie prawidłowości transakcji leżących u podstaw zostały opisane w załączniku 1.1 część 2 do rozdziału 1 sprawozdania rocznego Trybunału Obrachunkowego dotyczącego wykonania budżetu za rok budżetowy 2010. Uwagi dotyczące prawidłowości transakcji EFR, przedstawione w pkt VII–X poświadczenia wiarygodności, są oparte na następujących elementach:

| a) | badaniu próby 195 transakcji odpowiadających 30 zobowiązaniom indywidualnym oraz 165 płatnościom okresowym i końcowym, dokonanym przez centralę Komisji oraz delegatury (18). W miarę potrzeby przeprowadzano kontrole na miejscu w organizacjach wdrażających i u beneficjentów końcowych celem zweryfikowania leżących u podstaw rozliczeń płatności uwzględnionych w sprawozdaniach finansowych lub w zestawieniach poniesionych wydatków; |
| --- | --- |

a)

badaniu próby 195 transakcji odpowiadających 30 zobowiązaniom indywidualnym oraz 165 płatnościom okresowym i końcowym, dokonanym przez centralę Komisji oraz delegatury (18). W miarę potrzeby przeprowadzano kontrole na miejscu w organizacjach wdrażających i u beneficjentów końcowych celem zweryfikowania leżących u podstaw rozliczeń płatności uwzględnionych w sprawozdaniach finansowych lub w zestawieniach poniesionych wydatków;

| b) | ocenie skuteczności systemów nadzoru i kontroli w centrali EuropeAid i delegaturach, obejmującej następujące elementy:






  (i) | środowisko kontroli oraz standardy kontroli wewnętrznej; |
| --- | --- | --- |

b)

ocenie skuteczności systemów nadzoru i kontroli w centrali EuropeAid i delegaturach, obejmującej następujące elementy:

(i)

środowisko kontroli oraz standardy kontroli wewnętrznej;

| (ii) | prowadzone przez urzędników zatwierdzających, w tym krajowych urzędników zatwierdzających, kontrole ex ante umów i płatności; |
| --- | --- |

(ii)

prowadzone przez urzędników zatwierdzających, w tym krajowych urzędników zatwierdzających, kontrole ex ante umów i płatności;

| (iii) | monitorowanie i nadzór; |
| --- | --- |

(iii)

monitorowanie i nadzór;

| (iv) | kontrole zewnętrzne; |
| --- | --- |

(iv)

kontrole zewnętrzne;

| (v) | audyt wewnętrzny; |
| --- | --- |

(v)

audyt wewnętrzny;

| c) | przeglądzie oświadczeń kierownictwa Komisji, obejmującym ocenę rocznego sprawozdania z działalności EuropeAid. |
| --- | --- |

c)

przeglądzie oświadczeń kierownictwa Komisji, obejmującym ocenę rocznego sprawozdania z działalności EuropeAid.

Wiarygodność rozliczeń

| 17. | Trybunał stwierdza, że sprawozdanie finansowe dotyczące EFR za rok budżetowy zakończony dnia 31 grudnia 2010 r., we wszystkich istotnych aspektach, rzetelnie przedstawia sytuację finansową EFR oraz wyniki ich transakcji i przepływów pieniężnych za zakończony w tym dniu rok, zgodnie z przepisami rozporządzenia finansowego i zasadami rachunkowości przyjętymi przez księgowego. |
| --- | --- |

17.

Trybunał stwierdza, że sprawozdanie finansowe dotyczące EFR za rok budżetowy zakończony dnia 31 grudnia 2010 r., we wszystkich istotnych aspektach, rzetelnie przedstawia sytuację finansową EFR oraz wyniki ich transakcji i przepływów pieniężnych za zakończony w tym dniu rok, zgodnie z przepisami rozporządzenia finansowego i zasadami rachunkowości przyjętymi przez księgowego.

| 17. | Komisja z zadowoleniem przyjmuje wniosek Trybunału, który stwierdza, że rozliczenia EFR za 2010 r., podobnie jak w latach ubiegłych, nie zawierały istotnych błędów. |
| --- | --- |

17.

| 18. | Jednak, podobnie jak w 2009 r., w wyniku prowadzonych przez EuropeAid kontroli ex post transakcji oraz kontroli przeprowadzonych przez Trybunał stwierdzono zwiększoną częstość błędów związanych z kodowaniem (19). Chociaż przeprowadzona przez Trybunał kontrola sprawozdania finansowego nie doprowadziła do stwierdzenia istotnego poziomu błędu, będącego wynikiem tych błędów, stanowią one powód do obaw, ponieważ mogą mieć negatywny wpływ na poprawność danych wykorzystywanych do sporządzania rocznego sprawozdania finansowego, w szczególności w związku z procedurą rozdzielenia okresów sprawozdawczych na koniec roku (20). Tego typu błędy mają również wpływ na wiarygodność danych EuropeAid związanych z zarządzaniem finansami. |
| --- | --- |

18.

Jednak, podobnie jak w 2009 r., w wyniku prowadzonych przez EuropeAid kontroli ex post transakcji oraz kontroli przeprowadzonych przez Trybunał stwierdzono zwiększoną częstość błędów związanych z kodowaniem (19). Chociaż przeprowadzona przez Trybunał kontrola sprawozdania finansowego nie doprowadziła do stwierdzenia istotnego poziomu błędu, będącego wynikiem tych błędów, stanowią one powód do obaw, ponieważ mogą mieć negatywny wpływ na poprawność danych wykorzystywanych do sporządzania rocznego sprawozdania finansowego, w szczególności w związku z procedurą rozdzielenia okresów sprawozdawczych na koniec roku (20). Tego typu błędy mają również wpływ na wiarygodność danych EuropeAid związanych z zarządzaniem finansami.

| 18. | EuropeAid podejmuje szczególne wysiłki od 2009 r. w celu poprawy jakości danych wprowadzanych do systemów informatycznych. W tym celu w latach 2010/2011 r. zainicjowano zakrojone na dość dużą skalę przeglądy umów i modułów systemu informacji zarządczej (CRIS) dotyczących kontroli oraz podjęto horyzontalne inicjatywy w celu poprawy jakości danych.

  Jak wskazuje Trybunał, nie miało to istotnego wpływu na roczne sprawozdanie finansowe w 2010 r. |
| --- | --- |

18.

Jak wskazuje Trybunał, nie miało to istotnego wpływu na roczne sprawozdanie finansowe w 2010 r.

Prawidłowość transakcji

| 19. | Zestawienie wyników badania transakcji przedstawiono w
  załączniku 1.
  W zbadanej próbie płatności Trybunał wykrył błędy w 27 % transakcji. Według szacunków Trybunału najbardziej prawdopodobny poziom błędu wynosi 3,4 % (21). Poniżej Trybunał przedstawia szczegółowo uwagi dotyczące najważniejszych kwestii. |
| --- | --- |

19.

Zestawienie wyników badania transakcji przedstawiono w
  załączniku 1.
  W zbadanej próbie płatności Trybunał wykrył błędy w 27 % transakcji. Według szacunków Trybunału najbardziej prawdopodobny poziom błędu wynosi 3,4 % (21). Poniżej Trybunał przedstawia szczegółowo uwagi dotyczące najważniejszych kwestii.

| 19. | Komisja zauważa, że w poprzednim roku (2009), w części sprawozdania dotyczącej działań EuropeAid związanych z EFR, Trybunał nie stwierdził istotnego poziomu błędu (tzn. był on poniżej 2 %), natomiast w części dotyczącej wsparcia budżetowego szacowany poziom błędu oceniono w granicach 2–5 %. W sprawozdaniu za 2010 r. w części dotyczącej działań EuropeAid związanych ze wsparciem budżetowym Trybunał nie stwierdził istotnego poziomu błędu (1,7 %), natomiast w części dotyczącej działalności EFR poziom błędu w transakcjach przekracza poziom 2 % (i wynosi 3,4 %). Zatem w świetle wyników kontroli przeprowadzonej przez Trybunał wydaje się, że wyniki funkcjonowania architektury kontrolnej EuropeAid utrzymały się na stosunkowo stabilnym poziomie w okresie ostatnich dwóch lat i świadczą o poprawie w stosunku do okresu sprzed 2009 r. |
| --- | --- |

19.

Dochody

| 20. | W wyniku kontroli Trybunał nie stwierdził w transakcjach związanych z dochodami istotnego poziomu błędu. |
| --- | --- |

20.

W wyniku kontroli Trybunał nie stwierdził w transakcjach związanych z dochodami istotnego poziomu błędu.

Zobowiązania

| 21. | W wyniku kontroli zobowiązań Trybunał nie stwierdził istotnego poziomu błędu. W zakresie zobowiązań indywidualnych zaciąganych na projekty realizowane w trybie zarządzania zdecentralizowanego często występowały jednak błędy niekwantyfikowalne (cztery z 14). Wykryte błędy dotyczyły przestrzegania zasad udzielania zamówień i terminów podpisywania umów, określonych przepisami prawa. |
| --- | --- |

21.

W wyniku kontroli zobowiązań Trybunał nie stwierdził istotnego poziomu błędu. W zakresie zobowiązań indywidualnych zaciąganych na projekty realizowane w trybie zarządzania zdecentralizowanego często występowały jednak błędy niekwantyfikowalne (cztery z 14). Wykryte błędy dotyczyły przestrzegania zasad udzielania zamówień i terminów podpisywania umów, określonych przepisami prawa.

| 21. | Komisja będzie kontynuować swoje wysiłki w celu zwiększenia liczby specjalnych szkoleń poświęconych procedurom zawierania umów, przeznaczonych zarówno dla pracowników biur krajowych urzędników zatwierdzających, jak i departamentów Komisji. |
| --- | --- |

21.

| 22. | Nie wykryto błędów w zobowiązaniach indywidualnych zaciąganych w innym trybie zarządzania. W odniesieniu do wsparcia budżetowego Trybunał stwierdził, że w kontekście dynamicznej interpretacji przyjętej przez Komisję (22) EuropeAid zachowało, pod względem formalnym i w ustrukturyzowany sposób, zgodność z kryteriami kwalifikowalności określonymi w umowie z Kotonu. |
| --- | --- |

22.

Nie wykryto błędów w zobowiązaniach indywidualnych zaciąganych w innym trybie zarządzania. W odniesieniu do wsparcia budżetowego Trybunał stwierdził, że w kontekście dynamicznej interpretacji przyjętej przez Komisję (22) EuropeAid zachowało, pod względem formalnym i w ustrukturyzowany sposób, zgodność z kryteriami kwalifikowalności określonymi w umowie z Kotonu.

| 22. | Komisja wyraża zadowolenie z faktu, że Trybunał dostrzegł znaczącą poprawę osiągniętą w latach 2009/2010, jeżeli chodzi o uporządkowanie i sformalizowanie procesu oceny i wykazywania zgodności z kryteriami kwalifikowalności. |
| --- | --- |

22.

Płatności

| 23. | Kontrola Trybunału wykazała, że w płatnościach występował istotny poziom błędu. |
| --- | --- |

23.

Kontrola Trybunału wykazała, że w płatnościach występował istotny poziom błędu.

| 23. | Zob. odpowiedź dotyczącą pkt 19. |
| --- | --- |

23.

Płatności związane z projektami

| 24. | W przypadku wszystkich rodzajów projektów wystąpiły błędy kwantyfikowalne i niekwantyfikowalne, z wyjątkiem umów o dostawy. |
| --- | --- |

24.

W przypadku wszystkich rodzajów projektów wystąpiły błędy kwantyfikowalne i niekwantyfikowalne, z wyjątkiem umów o dostawy.

| 25. | Podstawowe rodzaje kwantyfikowalnych błędów wykrytych w płatnościach na rzecz projektów są następujące: |
| --- | --- |

25.

Podstawowe rodzaje kwantyfikowalnych błędów wykrytych w płatnościach na rzecz projektów są następujące:

25.

| a) | dokładność: błędy w obliczeniach; |
| --- | --- |

a)

dokładność: błędy w obliczeniach;

| b) | wystąpienie: brak faktur lub innych dokumentów poświadczających wyświadczone usługi lub dostawę towarów oraz wykazane we wniosku wielkości przekraczające wartość zrealizowanych robót; |
| --- | --- |

b)

wystąpienie: brak faktur lub innych dokumentów poświadczających wyświadczone usługi lub dostawę towarów oraz wykazane we wniosku wielkości przekraczające wartość zrealizowanych robót;

| c) | kwalifikowalność: zgodność z procedurami przetargowymi, wydatki poniesione poza okresem realizacji lub też odnoszące się do czynności lub usług nieprzewidzianych w umowie oraz nienależne płatności VAT. |
| --- | --- |

c)

kwalifikowalność: zgodność z procedurami przetargowymi, wydatki poniesione poza okresem realizacji lub też odnoszące się do czynności lub usług nieprzewidzianych w umowie oraz nienależne płatności VAT.

| c) | Komisja wydała nowe instrukcje dotyczące problemu podatków nakładanych przez kraje będące beneficjentami. Powinny one uprościć przetwarzanie niektórych faktur, od których należny jest VAT. |
| --- | --- |

c)

| 26. | Błędy niekwantyfikowalne dotyczyły najczęściej gwarancji dobrego wykonania (23), które nie podlegały zmianie mimo zwiększenia wartości umowy, nieprzestrzegania procedur zatwierdzania i procedur udzielania zamówień w zakresie wydatków administracyjnych zatwierdzanych przez Dyrekcję Generalną ds. Stosunków Zewnętrznych, braku odpowiednich dokumentów poświadczających, a także niespójności w obrębie zasad umownych. |
| --- | --- |

26.

Błędy niekwantyfikowalne dotyczyły najczęściej gwarancji dobrego wykonania (23), które nie podlegały zmianie mimo zwiększenia wartości umowy, nieprzestrzegania procedur zatwierdzania i procedur udzielania zamówień w zakresie wydatków administracyjnych zatwierdzanych przez Dyrekcję Generalną ds. Stosunków Zewnętrznych, braku odpowiednich dokumentów poświadczających, a także niespójności w obrębie zasad umownych.

Płatności związane ze wsparciem budżetowym

| 27. | W wyniku kontroli Trybunał stwierdził, że w płatnościach związanych ze wsparciem budżetowym często występują błędy niekwantyfikowalne, w związku z niemożliwością wykazania w odpowiednio ustrukturyzowany sposób wystarczających postępów dokonanych przez rząd kraju odbiorcy w zarządzaniu finansami publicznymi. Główną przyczyną takiego stanu rzeczy był brak odpowiednich standardów oceny, gdyż programy reform zarządzania finansami publicznymi niektórych odbiorców znajdowały się dopiero w powijakach lub ich cele nie zostały określone realistycznie i wyraźnie, z zachowaniem odpowiedniej hierarchii priorytetów. W kilku przypadkach sporządzone przez delegatury sprawozdania oceniające zarządzanie finansami publicznymi nie obejmowały postępów poczynionych w odniesieniu do celów założonych dla danego okresu referencyjnego. Jednakże po wprowadzeniu w czerwcu 2010 r. zmienionych zasad monitorowania i sprawozdawczości z postępów w zarządzaniu finansami publicznymi Trybunał nie stwierdził tego typu błędów podczas kontroli transakcji przeprowadzonych w drugiej połowie 2010 r. |
| --- | --- |

27.

W wyniku kontroli Trybunał stwierdził, że w płatnościach związanych ze wsparciem budżetowym często występują błędy niekwantyfikowalne, w związku z niemożliwością wykazania w odpowiednio ustrukturyzowany sposób wystarczających postępów dokonanych przez rząd kraju odbiorcy w zarządzaniu finansami publicznymi. Główną przyczyną takiego stanu rzeczy był brak odpowiednich standardów oceny, gdyż programy reform zarządzania finansami publicznymi niektórych odbiorców znajdowały się dopiero w powijakach lub ich cele nie zostały określone realistycznie i wyraźnie, z zachowaniem odpowiedniej hierarchii priorytetów. W kilku przypadkach sporządzone przez delegatury sprawozdania oceniające zarządzanie finansami publicznymi nie obejmowały postępów poczynionych w odniesieniu do celów założonych dla danego okresu referencyjnego. Jednakże po wprowadzeniu w czerwcu 2010 r. zmienionych zasad monitorowania i sprawozdawczości z postępów w zarządzaniu finansami publicznymi Trybunał nie stwierdził tego typu błędów podczas kontroli transakcji przeprowadzonych w drugiej połowie 2010 r.

| 27. | Komisja z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Trybunał nie stwierdził błędów dotyczących wykazywania postępów w zarządzaniu finansami publicznymi od czasu wprowadzenia zmienionych zasad oceniania postępów w zarządzaniu finansami publicznymi w czerwcu 2010 r. Komisja rygorystycznie stosuje to podejście. |
| --- | --- |

27.

Skuteczność systemów

| 28. | Zestawienie wyników badania systemów przedstawiono w
  załączniku 2.
  Trybunał stwierdził, że systemy były częściowo skuteczne pod względem zapewniania prawidłowości transakcji. |
| --- | --- |

28.

Zestawienie wyników badania systemów przedstawiono w
  załączniku 2.
  Trybunał stwierdził, że systemy były częściowo skuteczne pod względem zapewniania prawidłowości transakcji.

| 29. | Jak wskazano w pkt 4, misją EuropeAid jest wdrażanie większości instrumentów pomocy zewnętrznej (24) finansowanych z budżetu ogólnego Unii Europejskiej i z EFR. Dlatego, jeżeli nie określono inaczej, uwagi Trybunału dotyczące zarówno skuteczności systemów nadzoru i kontroli, jak i wiarygodności rocznego sprawozdania z działalności i oświadczenia dyrektora generalnego odnoszą się do całego obszaru odpowiedzialności EuropeAid. |
| --- | --- |

29.

Jak wskazano w pkt 4, misją EuropeAid jest wdrażanie większości instrumentów pomocy zewnętrznej (24) finansowanych z budżetu ogólnego Unii Europejskiej i z EFR. Dlatego, jeżeli nie określono inaczej, uwagi Trybunału dotyczące zarówno skuteczności systemów nadzoru i kontroli, jak i wiarygodności rocznego sprawozdania z działalności i oświadczenia dyrektora generalnego odnoszą się do całego obszaru odpowiedzialności EuropeAid.

Środowisko kontroli

| 30. | Trybunał ocenił środowisko kontroli EuropeAid jako skuteczne zarówno na szczeblu delegatur, jak i centrali. |
| --- | --- |

30.

Trybunał ocenił środowisko kontroli EuropeAid jako skuteczne zarówno na szczeblu delegatur, jak i centrali.

| 31. | EuropeAid dysponuje przejrzystą strategią kontrolną opracowaną w celu zapobiegania błędom lub ich wykrywania i korygowania. Wdrożyło ono w większości standardy kontroli wewnętrznej Komisji. W roku 2010 EuropeAid kontynuowało swoje wysiłki w celu ulepszenia systemów kontroli i nadzoru. Komisja w swoich odpowiedziach na sprawozdania roczne Trybunału Obrachunkowego za rok 2008 (25) i 2009 (26) dotyczące EFR poinformowała, że EuropeAid ustanowiło i zaczęło wdrażać „Plan działania na rzecz lepszego zarządzania EuropeAid oraz poprawy piramidy kontroli” (plan działania) (27). W planie tym uwzględniono większość uwag oraz zaleceń przedstawionych przez Trybunał w poprzednich sprawozdaniach rocznych oraz ujęto w nim działania, które mają na celu dostosowanie struktury zatrudnienia do założonych celów korporacyjnych (28). Niemniej jednak w roku 2010 plan był nadal w bardzo wczesnym stadium realizacji. |
| --- | --- |

31.

EuropeAid dysponuje przejrzystą strategią kontrolną opracowaną w celu zapobiegania błędom lub ich wykrywania i korygowania. Wdrożyło ono w większości standardy kontroli wewnętrznej Komisji. W roku 2010 EuropeAid kontynuowało swoje wysiłki w celu ulepszenia systemów kontroli i nadzoru. Komisja w swoich odpowiedziach na sprawozdania roczne Trybunału Obrachunkowego za rok 2008 (25) i 2009 (26) dotyczące EFR poinformowała, że EuropeAid ustanowiło i zaczęło wdrażać „Plan działania na rzecz lepszego zarządzania EuropeAid oraz poprawy piramidy kontroli” (plan działania) (27). W planie tym uwzględniono większość uwag oraz zaleceń przedstawionych przez Trybunał w poprzednich sprawozdaniach rocznych oraz ujęto w nim działania, które mają na celu dostosowanie struktury zatrudnienia do założonych celów korporacyjnych (28). Niemniej jednak w roku 2010 plan był nadal w bardzo wczesnym stadium realizacji.

| 31. | Realizacja „Planu działania na rzecz lepszego zarządzania EuropeAid oraz wzmocnienia drabiny kontroli” przebiega zgodnie z harmonogramem, a wiele działań już wdrożono w pierwszym półroczu 2011 r. Jedno z ważniejszych działań, jakim jest utworzenie nowego internetowego narzędzia sprawozdawczości półrocznej (sprawozdanie z zarządzania pomocą zewnętrzną) wraz z najważniejszymi wskaźnikami wyników zaczerpniętymi z systemów informacji zarządczej, zostanie zainicjowane w lipcu 2011 r. |
| --- | --- |

31.

Kontrole ex ante

| 32. | Trybunał ocenił kontrole ex ante prowadzone przez urzędników zatwierdzających w centrali EuropeAid jako częściowo skuteczne pod względem zapobiegania błędom lub ich wykrywania i korygowania. |
| --- | --- |

32.

Trybunał ocenił kontrole ex ante prowadzone przez urzędników zatwierdzających w centrali EuropeAid jako częściowo skuteczne pod względem zapobiegania błędom lub ich wykrywania i korygowania.

Projekty

| 33. | W odniesieniu do płatności projektowych stwierdzono uchybienia w przeprowadzanych kontrolach dokładności, wystąpienia i kwalifikowalności wydatków (zob. pkt 25). W zależności od rodzaju umów, kontrole ex ante prowadzone przez EuropeAid często w dużym zakresie opierają się na poświadczeniach uzyskiwanych od nadzorców zewnętrznych (w przypadku zamówień na roboty) lub wynikach kontroli zewnętrznych i weryfikacji wydatków (w przypadku programów, umów o dotacje oraz umów o odpłatne świadczenie usług). Jednak częstość wykrytych przez Trybunał błędów w wydatkowaniu środków w płatnościach, które wcześniej zostały poddane walidacji, kontroli i weryfikacji zewnętrznej, świadczy o tym, że do takich poświadczeń, kontroli i walidacji należy podchodzić z ograniczonym zaufaniem. Na przykład Trybunał wykrył błędy w 12 transakcjach związanych z umowami o dotacje, które wcześniej zostały zatwierdzone na podstawie kontroli zewnętrznych i weryfikacji wydatków. |
| --- | --- |

33.

W odniesieniu do płatności projektowych stwierdzono uchybienia w przeprowadzanych kontrolach dokładności, wystąpienia i kwalifikowalności wydatków (zob. pkt 25). W zależności od rodzaju umów, kontrole ex ante prowadzone przez EuropeAid często w dużym zakresie opierają się na poświadczeniach uzyskiwanych od nadzorców zewnętrznych (w przypadku zamówień na roboty) lub wynikach kontroli zewnętrznych i weryfikacji wydatków (w przypadku programów, umów o dotacje oraz umów o odpłatne świadczenie usług). Jednak częstość wykrytych przez Trybunał błędów w wydatkowaniu środków w płatnościach, które wcześniej zostały poddane walidacji, kontroli i weryfikacji zewnętrznej, świadczy o tym, że do takich poświadczeń, kontroli i walidacji należy podchodzić z ograniczonym zaufaniem. Na przykład Trybunał wykrył błędy w 12 transakcjach związanych z umowami o dotacje, które wcześniej zostały zatwierdzone na podstawie kontroli zewnętrznych i weryfikacji wydatków.

| 33. | Komisja nie opiera się wyłącznie na tej weryfikacji wydatków, jeżeli chodzi o uzyskiwanie pewności. (Obowiązkowa) metodyka kontroli stosowana przez EuropeAid obejmuje coroczną ocenę ryzyka projektów w celu wybrania działań, które należy objąć kontrolą opartą na ocenie ryzyka – przeprowadzaną najczęściej w uzupełnieniu obowiązkowej weryfikacji wydatków. Ponadto EuropeAid kontynuuje swoje wysiłki w celu poprawy jakości weryfikacji wydatków – ostatnio wydano w tym celu obowiązkowy standardowy zakres zadań dla kontrolerów (bez względu na to, czy działają na zlecenie Komisji czy beneficjentów). Delegatury i siedziba główna mają także rolę do odegrania, jeżeli chodzi o przegląd jakości przedłożonych wyników weryfikacji. |
| --- | --- |

33.

Wsparcie budżetowe

| 34. | W odniesieniu do wsparcia budżetowego, wdrożenie w delegaturach nowego formatu i systemu rocznej sprawozdawczości dotyczącej reform systemów zarządzania finansami publicznymi w krajach będących beneficjentami pomocy, stanowiło znaczny krok naprzód. Celem jest zagwarantowanie, że środki są wydatkowane na podstawie odpowiednio ustrukturyzowanej oceny warunków dokonania płatności. Programy reform zarządzania finansami publicznymi niektórych beneficjentów znajdowały się dopiero w powijakach lub ich cele nie zostały określone realistycznie i wyraźnie, z zachowaniem hierarchii priorytetów, co utrudniało ustrukturyzowaną ocenę postępu reform (zob. pkt 27). |
| --- | --- |

34.

W odniesieniu do wsparcia budżetowego, wdrożenie w delegaturach nowego formatu i systemu rocznej sprawozdawczości dotyczącej reform systemów zarządzania finansami publicznymi w krajach będących beneficjentami pomocy, stanowiło znaczny krok naprzód. Celem jest zagwarantowanie, że środki są wydatkowane na podstawie odpowiednio ustrukturyzowanej oceny warunków dokonania płatności. Programy reform zarządzania finansami publicznymi niektórych beneficjentów znajdowały się dopiero w powijakach lub ich cele nie zostały określone realistycznie i wyraźnie, z zachowaniem hierarchii priorytetów, co utrudniało ustrukturyzowaną ocenę postępu reform (zob. pkt 27).

| 34. | Komisja wyraża zadowolenie, że Trybunał dostrzegł poprawę wynikającą z wprowadzenia nowego formatu na potrzeby rocznej sprawozdawczości z postępów w zakresie reform systemów zarządzania finansami publicznymi. Przewiduje się, że w miarę utrwalania się tego podejścia cele będą określane coraz bardziej wyraźnie, a towarzyszyć temu będzie stosowanie odpowiednich okresów odniesienia na potrzeby oceny. |
| --- | --- |

34.

Monitorowanie i nadzór

| 35. | Trybunał ocenił monitorowanie i nadzór jako skuteczne w zakresie, w jakim są one sprawowane przez centralę EuropeAid, oraz jako częściowo skuteczne w zakresie, w jakim są sprawowane przez delegatury. |
| --- | --- |

35.

Trybunał ocenił monitorowanie i nadzór jako skuteczne w zakresie, w jakim są one sprawowane przez centralę EuropeAid, oraz jako częściowo skuteczne w zakresie, w jakim są sprawowane przez delegatury.

Centrala EuropeAid

| 36. | Centrala EuropeAid dysponuje szeregiem narzędzi służących do monitorowania działalności operacyjnej oraz funkcjonowania kluczowych mechanizmów kontrolnych. |
| --- | --- |

36.

Centrala EuropeAid dysponuje szeregiem narzędzi służących do monitorowania działalności operacyjnej oraz funkcjonowania kluczowych mechanizmów kontrolnych.

| 37. | Centrala analizuje półroczne sprawozdania z zarządzania pomocą zewnętrzną w celu monitorowania realizacji projektów w kraju odbiorcy oraz innych kwestii, takich jak mechanizmy kontroli wewnętrznej oraz zasoby kadrowe delegatur. Po skontrolowaniu wybranych delegatur w roku 2010 Trybunał uznał, że ich sprawozdania zawierały właściwe i wiarygodne informacje. Plan działania EuropeAid ma na celu wzmocnienie znaczenia tych sprawozdań jako kluczowego mechanizmu kontrolnego, a także nadanie im rangi fundamentu w piramidzie kontroli oraz sprawienie, aby stały się one głównym narzędziem rozliczalności w relacjach pomiędzy delegaturami a centralą. W tym kontekście za rok budżetowy 2011 po raz pierwszy szefowie delegatur będą zobowiązani przedłożyć roczne oświadczenia w odniesieniu do wyników oraz legalności i prawidłowości przeprowadzonych transakcji. Oświadczenia te stanowią uzupełnienie do rocznego oświadczenia dyrektora generalnego (29). |
| --- | --- |

37.

Centrala analizuje półroczne sprawozdania z zarządzania pomocą zewnętrzną w celu monitorowania realizacji projektów w kraju odbiorcy oraz innych kwestii, takich jak mechanizmy kontroli wewnętrznej oraz zasoby kadrowe delegatur. Po skontrolowaniu wybranych delegatur w roku 2010 Trybunał uznał, że ich sprawozdania zawierały właściwe i wiarygodne informacje. Plan działania EuropeAid ma na celu wzmocnienie znaczenia tych sprawozdań jako kluczowego mechanizmu kontrolnego, a także nadanie im rangi fundamentu w piramidzie kontroli oraz sprawienie, aby stały się one głównym narzędziem rozliczalności w relacjach pomiędzy delegaturami a centralą. W tym kontekście za rok budżetowy 2011 po raz pierwszy szefowie delegatur będą zobowiązani przedłożyć roczne oświadczenia w odniesieniu do wyników oraz legalności i prawidłowości przeprowadzonych transakcji. Oświadczenia te stanowią uzupełnienie do rocznego oświadczenia dyrektora generalnego (29).

| 38. | Wizyty kontrolne w delegaturach pozwalają centrali EuropeAid ocenić poziom realizacji projektu oraz strukturę wewnętrzną delegatury, wdrożonych tam systemów i procesów. Poza 14 wizytami kontrolnymi przeprowadzonymi w przedmiotowym roku, EuropeAid przeprowadziło analizę wyników 14 wizyt kontrolnych z lat 2008–2009. We wnioskach z analizy podkreślono potrzebę dalszego rozwijania działów operacyjnych i finansowych delegatur oraz lepszego monitorowania projektów i większego zaangażowania w ich realizację ze strony krajów partnerskich. |
| --- | --- |

38.

Wizyty kontrolne w delegaturach pozwalają centrali EuropeAid ocenić poziom realizacji projektu oraz strukturę wewnętrzną delegatury, wdrożonych tam systemów i procesów. Poza 14 wizytami kontrolnymi przeprowadzonymi w przedmiotowym roku, EuropeAid przeprowadziło analizę wyników 14 wizyt kontrolnych z lat 2008–2009. We wnioskach z analizy podkreślono potrzebę dalszego rozwijania działów operacyjnych i finansowych delegatur oraz lepszego monitorowania projektów i większego zaangażowania w ich realizację ze strony krajów partnerskich.

| 39. | Pod koniec 2009 r. centrala EuropeAid opublikowała dodatkowe wytyczne dotyczące przeprowadzanych przez delegatury kontroli na miejscu. Wytyczne te obejmowały kryteria wyboru, które zostały stworzone w celu odpowiedniego zbadania zarówno aspektów operacyjnych, jak i finansowych. Jednak w większości ze skontrolowanych przez Trybunał w 2010 r. delegatur ciągle nie stosowano zalecanych procedur (zob. pkt 44). Trybunał wykazał również, że w celu poprawy monitorowania projektów i zwiększenia udziału krajów partnerskich centrala EuropeAid oraz delegatury w dalszym ciągu wspierały krajowych urzędników zatwierdzających EFR (zob. pkt 43). |
| --- | --- |

39.

Pod koniec 2009 r. centrala EuropeAid opublikowała dodatkowe wytyczne dotyczące przeprowadzanych przez delegatury kontroli na miejscu. Wytyczne te obejmowały kryteria wyboru, które zostały stworzone w celu odpowiedniego zbadania zarówno aspektów operacyjnych, jak i finansowych. Jednak w większości ze skontrolowanych przez Trybunał w 2010 r. delegatur ciągle nie stosowano zalecanych procedur (zob. pkt 44). Trybunał wykazał również, że w celu poprawy monitorowania projektów i zwiększenia udziału krajów partnerskich centrala EuropeAid oraz delegatury w dalszym ciągu wspierały krajowych urzędników zatwierdzających EFR (zob. pkt 43).

| 39. | Obecne wytyczne EuropeAid dotyczące kontroli na miejscu nie stanowią instrukcji obowiązkowych. W EuropeAid trwają obecnie rozważania nad tym, jak lepiej usystematyzować ramy monitorowania (w tym kontrole na miejscu), z uwzględnieniem obecnych ograniczeń w zakresie zasobów ludzkich i budżetu na podróże służbowe, a także kwestii związanych z bezpieczeństwem. W szczególności EuropeAid planuje wprowadzenie planów wieloletniego monitorowania i oceny oraz dopracowanie wskazówek dotyczących monitorowania i poprawę sprawozdawczości – planuje się mianowicie wprowadzenie w 2011 r. zmian w strukturze sprawozdań z zarządzania pomocą zewnętrzną (przedkładanych dwa razy do roku przez delegatury) oraz opracowanie nowych wytycznych dotyczących zarządzania cyklem programów i projektów. |
| --- | --- |

39.

| 40. | Kontrole zlecane przez EuropeAid na podstawie umowy ramowej są cennym źródłem informacji na temat uchybień systemowych występujących w systemach kontroli projektów oraz na temat poziomu i rodzaju potencjalnie niekwalifikowalnych wydatków. Centrala EuropeAid analizuje i monitoruje wyniki takich kontroli w odstępach rocznych. Większość uchybień jest powtarzalna. Są to głównie uchybienia związane z brakującą lub nieodpowiednią dokumentacją i stosowaniem przez organizacje wdrażające niewłaściwych procedur w postępowaniach przetargowych. W tym kontekście głównym osiągnięciem było opracowanie Zestawu narzędzi do zarządzania finansowego dla beneficjentów funduszy unijnych przeznaczonych na działania zewnętrzne (z ang. „Financial Management Toolkit for recipients of EU funds for external actions”). Prace nad tym zestawem dobiegły końca i zaczął on być rozpowszechniany z końcem 2010 r. Celem jego opracowania było pogłębienie wiedzy organizacji wdrażających na temat zagadnień związanych z zarządzaniem finansowym oraz zasadami kwalifikowalności. |
| --- | --- |

40.

Kontrole zlecane przez EuropeAid na podstawie umowy ramowej są cennym źródłem informacji na temat uchybień systemowych występujących w systemach kontroli projektów oraz na temat poziomu i rodzaju potencjalnie niekwalifikowalnych wydatków. Centrala EuropeAid analizuje i monitoruje wyniki takich kontroli w odstępach rocznych. Większość uchybień jest powtarzalna. Są to głównie uchybienia związane z brakującą lub nieodpowiednią dokumentacją i stosowaniem przez organizacje wdrażające niewłaściwych procedur w postępowaniach przetargowych. W tym kontekście głównym osiągnięciem było opracowanie Zestawu narzędzi do zarządzania finansowego dla beneficjentów funduszy unijnych przeznaczonych na działania zewnętrzne (z ang. „Financial Management Toolkit for recipients of EU funds for external actions”). Prace nad tym zestawem dobiegły końca i zaczął on być rozpowszechniany z końcem 2010 r. Celem jego opracowania było pogłębienie wiedzy organizacji wdrażających na temat zagadnień związanych z zarządzaniem finansowym oraz zasadami kwalifikowalności.

| 41. | Centrala EuropeAid monitoruje problemy w zakresie zgodności również za pomocą kontroli ex post transakcji. Podobnie jak w latach poprzednich, w wyniku kontroli tych wykazano błędy polegające na niepełnych lub niedokładnych danych w systemie informacyjnym CRIS stosowanym w EuropeAid (30). Odnotowano też problemy związane z nieodpowiednio prowadzoną dokumentacją procedur przetargowych. Błędy mające implikacje finansowe dotyczyły jednak przede wszystkim nieuzasadnionych rozliczeń zaliczek, które prawdopodobnie i tak zostałyby skorygowane przed zamknięciem umów. Chociaż z biegiem lat EuropeAid rozwinęła system kontroli ex post transakcji, nadal nie wykrywa on skutecznie błędów w zakresie prawidłowości transakcji oraz uchybień w kontrolach ex ante prowadzonych przez urzędników zatwierdzających. |
| --- | --- |

41.

Centrala EuropeAid monitoruje problemy w zakresie zgodności również za pomocą kontroli ex post transakcji. Podobnie jak w latach poprzednich, w wyniku kontroli tych wykazano błędy polegające na niepełnych lub niedokładnych danych w systemie informacyjnym CRIS stosowanym w EuropeAid (30). Odnotowano też problemy związane z nieodpowiednio prowadzoną dokumentacją procedur przetargowych. Błędy mające implikacje finansowe dotyczyły jednak przede wszystkim nieuzasadnionych rozliczeń zaliczek, które prawdopodobnie i tak zostałyby skorygowane przed zamknięciem umów. Chociaż z biegiem lat EuropeAid rozwinęła system kontroli ex post transakcji, nadal nie wykrywa on skutecznie błędów w zakresie prawidłowości transakcji oraz uchybień w kontrolach ex ante prowadzonych przez urzędników zatwierdzających.

| 41. | EuropeAid dokonuje obecnie przeglądu swojej architektury kontroli wewnętrznej i przeanalizuje ponownie system kontroli transakcji w trybie ex post pod kątem jego racjonalności pod względem kosztów. |
| --- | --- |

41.

EuropeAid dokonuje obecnie przeglądu swojej architektury kontroli wewnętrznej i przeanalizuje ponownie system kontroli transakcji w trybie ex post pod kątem jego racjonalności pod względem kosztów.

| 42. | Biuro EuropeAid nie wdrożyło systemów informacji zarządczej mających na celu monitorowanie wyników kontroli na miejscu i działań podejmowanych w ich następstwie, kontroli zewnętrznych oraz weryfikacji wydatków. Taka sytuacja utrudnia dyrektorowi generalnemu oraz szefom delegatur uzyskanie pewności, że działania naprawcze zostały wprowadzone terminowo – zwłaszcza w odniesieniu do wykrytych błędów. Ponadto systemy informacyjne EuropeAid: CRIS Audit oraz CRIS Recovery Orders nie współpracują jeszcze ze sobą, co komplikuje monitorowanie działań naprawczych. |
| --- | --- |

42.

Biuro EuropeAid nie wdrożyło systemów informacji zarządczej mających na celu monitorowanie wyników kontroli na miejscu i działań podejmowanych w ich następstwie, kontroli zewnętrznych oraz weryfikacji wydatków. Taka sytuacja utrudnia dyrektorowi generalnemu oraz szefom delegatur uzyskanie pewności, że działania naprawcze zostały wprowadzone terminowo – zwłaszcza w odniesieniu do wykrytych błędów. Ponadto systemy informacyjne EuropeAid: CRIS Audit oraz CRIS Recovery Orders nie współpracują jeszcze ze sobą, co komplikuje monitorowanie działań naprawczych.

| 42. | Brak ustandaryzowanego narzędzia IT nie oznacza, że ustalenia wynikające z kontroli i monitorowania nie są przedmiotem działań następczych. Każdy subdelegowany urzędnik zatwierdzający podejmuje działania następcze w odniesieniu do błędów wykrytych podczas kontroli i w razie potrzeby wystawia nakazy odzyskania środków.

  EuropeAid spodziewa się, że moduły systemu do przetwarzania wyników kontroli i ustalania nakazów odzyskania środków zostaną przyłączone do systemu informacji zarządczej (CRIS) przed końcem 2011 r.


  Zob. również odpowiedzi dotyczące pkt 31 i 62 lit. c). |
| --- | --- |

42.

EuropeAid spodziewa się, że moduły systemu do przetwarzania wyników kontroli i ustalania nakazów odzyskania środków zostaną przyłączone do systemu informacji zarządczej (CRIS) przed końcem 2011 r.

Zob. również odpowiedzi dotyczące pkt 31 i 62 lit. c).

Delegatury

| 43. | Podobnie jak w latach poprzednich, Trybunał stwierdził, że większość krajowych urzędników zatwierdzających w krajach będących beneficjentami EFR niedostatecznie dokumentowało kontrole lub prowadziło je w sposób nieskuteczny. Centrala EuropeAid oraz delegatury często udzielają pomocy technicznej, by wzmocnić te kontrole, ale niejednokrotnie z ograniczonym skutkiem, albo ponieważ urzędnicy nie wykonują swoich zadań w odpowiedni sposób, albo z powodu ograniczonych zasobów pozostających do ich dyspozycji lub wysokiej rotacji personelu. |
| --- | --- |

43.

Podobnie jak w latach poprzednich, Trybunał stwierdził, że większość krajowych urzędników zatwierdzających w krajach będących beneficjentami EFR niedostatecznie dokumentowało kontrole lub prowadziło je w sposób nieskuteczny. Centrala EuropeAid oraz delegatury często udzielają pomocy technicznej, by wzmocnić te kontrole, ale niejednokrotnie z ograniczonym skutkiem, albo ponieważ urzędnicy nie wykonują swoich zadań w odpowiedni sposób, albo z powodu ograniczonych zasobów pozostających do ich dyspozycji lub wysokiej rotacji personelu.

| 43. | Zob. odpowiedź dotyczącą pkt 8. |
| --- | --- |

43.

| 44. | Większość delegatur skontrolowanych przez Trybunał w 2010 r. nie stosowało się do wytycznych EuropeAid dotyczących prowadzenia kontroli na miejscu (zob. pkt 39). Na podstawie wyników kontroli uzyskanych w ramach 14 wizyt w delegaturach przeprowadzonych w okresie od marca 2008 r. do września 2009 r., EuropeAid uznało (31), że delegatury dysponują ograniczonymi zasobami, co często obniża ich zdolność do prowadzenia niektórych kluczowych działań kontrolnych, takich jak monitorowanie projektów w terenie, zwłaszcza w ich wymiarze finansowym. Plan działania EuropeAid skupia się na potrzebie poprawy monitorowania projektów (32). |
| --- | --- |

44.

Większość delegatur skontrolowanych przez Trybunał w 2010 r. nie stosowało się do wytycznych EuropeAid dotyczących prowadzenia kontroli na miejscu (zob. pkt 39). Na podstawie wyników kontroli uzyskanych w ramach 14 wizyt w delegaturach przeprowadzonych w okresie od marca 2008 r. do września 2009 r., EuropeAid uznało (31), że delegatury dysponują ograniczonymi zasobami, co często obniża ich zdolność do prowadzenia niektórych kluczowych działań kontrolnych, takich jak monitorowanie projektów w terenie, zwłaszcza w ich wymiarze finansowym. Plan działania EuropeAid skupia się na potrzebie poprawy monitorowania projektów (32).

| 44. | Zob. odpowiedzi dotyczące pkt 39 i 62 lit. c). |
| --- | --- |

44.

Kontrole zewnętrzne

| 45. | Trybunał ocenił funkcję kontroli zewnętrznej jako skuteczną w odniesieniu do centrali EuropeAid, a częściowo skuteczną w odniesieniu do delegatur. |
| --- | --- |

45.

Trybunał ocenił funkcję kontroli zewnętrznej jako skuteczną w odniesieniu do centrali EuropeAid, a częściowo skuteczną w odniesieniu do delegatur.

Centrala EuropeAid

| 46. | Centrala EuropeAid opracowała wspólną metodykę ustanawiania, realizowania i kontrolowania rocznych planów kontroli. Opracowanie tej metodyki należy do obowiązków centrali EuropeAid i delegatur. Znaczącym osiągnięciem w 2010 r. było wprowadzenie jednolitego poziomu docelowego dla przeprowadzanych w ciągu roku kontroli, wynoszącego 5 %. Centrala EuropeAid stosowała przedmiotową metodykę. |
| --- | --- |

46.

Centrala EuropeAid opracowała wspólną metodykę ustanawiania, realizowania i kontrolowania rocznych planów kontroli. Opracowanie tej metodyki należy do obowiązków centrali EuropeAid i delegatur. Znaczącym osiągnięciem w 2010 r. było wprowadzenie jednolitego poziomu docelowego dla przeprowadzanych w ciągu roku kontroli, wynoszącego 5 %. Centrala EuropeAid stosowała przedmiotową metodykę.

| 46. | Komisja wyraża zadowolenie, że Trybunał dostrzegł znaczną poprawę w ujęciu rok do roku w związku z metodyką kontroli zewnętrznych EuropeAid. |
| --- | --- |

46.

| 47. | Centrala EuropeAid ściśle monitoruje funkcję kontroli zewnętrznej delegatur oraz jakość kontroli zewnętrznych prowadzonych w ramach umowy ramowej dotyczącej kontroli, zawieranej przez Komisję. Kompleksowe doroczne przeglądy jakości stanowią cenne źródło informacji na temat potrzeb w zakresie dalszej poprawy jakości, a także stanowią podstawę do opracowania dalszych instrukcji i wytycznych dla kontrolerów zewnętrznych. |
| --- | --- |

47.

Centrala EuropeAid ściśle monitoruje funkcję kontroli zewnętrznej delegatur oraz jakość kontroli zewnętrznych prowadzonych w ramach umowy ramowej dotyczącej kontroli, zawieranej przez Komisję. Kompleksowe doroczne przeglądy jakości stanowią cenne źródło informacji na temat potrzeb w zakresie dalszej poprawy jakości, a także stanowią podstawę do opracowania dalszych instrukcji i wytycznych dla kontrolerów zewnętrznych.

Delegatury

| 48. | W większości aspektów delegatury przeprowadziły kontrole zewnętrzne zgodnie z metodyką. Niemniej jednak Trybunał wskazał obszary, w których ciągle niezbędne są ulepszenia. Jak wskazano w sprawozdaniu rocznym Trybunału za rok budżetowy 2009 dotyczącym EFR (33), niedobory kadrowe w delegaturach ograniczają ich zdolności prowadzenia kontroli opartych na analizie ryzyka, jako że priorytetem są kontrole obowiązkowe. Problemy te mają także negatywny wpływ na długość procesu uzgadniania ustaleń kontroli, co prowadzi do ryzyka, że odzyskanie niekwalifikowalnych wydatków może stać się niewykonalne. |
| --- | --- |

48.

W większości aspektów delegatury przeprowadziły kontrole zewnętrzne zgodnie z metodyką. Niemniej jednak Trybunał wskazał obszary, w których ciągle niezbędne są ulepszenia. Jak wskazano w sprawozdaniu rocznym Trybunału za rok budżetowy 2009 dotyczącym EFR (33), niedobory kadrowe w delegaturach ograniczają ich zdolności prowadzenia kontroli opartych na analizie ryzyka, jako że priorytetem są kontrole obowiązkowe. Problemy te mają także negatywny wpływ na długość procesu uzgadniania ustaleń kontroli, co prowadzi do ryzyka, że odzyskanie niekwalifikowalnych wydatków może stać się niewykonalne.

| 48. | Wprawdzie prawdą jest, że ograniczenia personalne mają negatywny wpływ na długość procedury uzgadniania wyników kontroli, ale wszystkie obowiązkowe sprawozdania z kontroli muszą wpłynąć, zanim Komisja dokona ostatecznych płatności i związku z tym ryzyko, że środki mogą stać się niemożliwe do odzyskania, jest niezmiernie małe. |
| --- | --- |

48.

Audyt wewnętrzny

| 49. | Trybunał ocenił audyt wewnętrzny jako skuteczny. |
| --- | --- |

49.

Trybunał ocenił audyt wewnętrzny jako skuteczny.

| 50. | Dział Audytu Wewnętrznego (34) realizował swoje zadania w sposób pozwalający dyrektorowi generalnemu na uzyskanie pewności co do skuteczności i wydajności procedur zarządzania ryzykiem, kontroli i zarządzania wewnętrznego. Problem niedoborów kadrowych z roku 2009 został rozwiązany i w konsekwencji dział ten mógł w pełni wdrożyć swój plan działania na rok 2010. |
| --- | --- |

50.

Dział Audytu Wewnętrznego (34) realizował swoje zadania w sposób pozwalający dyrektorowi generalnemu na uzyskanie pewności co do skuteczności i wydajności procedur zarządzania ryzykiem, kontroli i zarządzania wewnętrznego. Problem niedoborów kadrowych z roku 2009 został rozwiązany i w konsekwencji dział ten mógł w pełni wdrożyć swój plan działania na rok 2010.

| 51. | W roku 2010 odnotowano znaczne skrócenie średniego czasu, jaki EuropeAid potrzebowało na odniesienie się do projektów sprawozdań z kontroli i zrealizowania zaleceń Działu Audytu Wewnętrznego oraz Służby Audytu Wewnętrznego (35). W zakresie wdrożenia niektórych zaleceń z lat poprzednich – zwłaszcza tych dotyczących zasobów ludzkich oraz kwestii związanych z IT – nadal występują znaczące opóźnienia. |
| --- | --- |

51.

W roku 2010 odnotowano znaczne skrócenie średniego czasu, jaki EuropeAid potrzebowało na odniesienie się do projektów sprawozdań z kontroli i zrealizowania zaleceń Działu Audytu Wewnętrznego oraz Służby Audytu Wewnętrznego (35). W zakresie wdrożenia niektórych zaleceń z lat poprzednich – zwłaszcza tych dotyczących zasobów ludzkich oraz kwestii związanych z IT – nadal występują znaczące opóźnienia.

| 51. | Znaczne opóźnienia we wdrażaniu zaleceń pokontrolnych są związane z polityką w zakresie zasobów ludzkich oraz systemami informatycznymi; w obu przypadkach niezmiernie trudne jest ich szybkie wdrożenie, zważywszy na czas niezbędny do wprowadzenia zmian w polityce oraz wdrażanie w cyklu planowania rocznego. Wdrażanie wszystkich zaleceń jest jednak bardzo starannie i regularnie monitorowane w EuropeAid, w tym m.in. w oparciu o sporządzane co sześć miesięcy sprawozdania dotyczące zarządzania kontrolami. |
| --- | --- |

51.

Wiarygodność oświadczeń kierownictwa Komisji

| 52. | Wyniki przeglądu oświadczeń kierownictwa Komisji przedstawiono w
  załączniku 3
  . |
| --- | --- |

52.

Wyniki przeglądu oświadczeń kierownictwa Komisji przedstawiono w
  załączniku 3
  .

| 53. | Roczne sprawozdanie z działalności rzetelnie przedstawia wdrożenie i wyniki działania różnych systemów nadzoru i kontroli. Jest ono klarowne i merytoryczne, zwłaszcza dzięki wykorzystaniu wskaźników ilościowych. Stwierdzono w nim, że biorąc pod uwagę strukturę i wyniki funkcjonowania swojej wieloletniej architektury kontrolnej, centrala EuropeAid nie sądzi, aby poziom błędu resztowego (36) w jej działaniach uzasadniał zgłoszenie zastrzeżenia w oświadczeniu dyrektora generalnego. W sprawozdaniu tym jednak nie podano argumentów na uzasadnienie tego stwierdzenia. |
| --- | --- |

53.

Roczne sprawozdanie z działalności rzetelnie przedstawia wdrożenie i wyniki działania różnych systemów nadzoru i kontroli. Jest ono klarowne i merytoryczne, zwłaszcza dzięki wykorzystaniu wskaźników ilościowych. Stwierdzono w nim, że biorąc pod uwagę strukturę i wyniki funkcjonowania swojej wieloletniej architektury kontrolnej, centrala EuropeAid nie sądzi, aby poziom błędu resztowego (36) w jej działaniach uzasadniał zgłoszenie zastrzeżenia w oświadczeniu dyrektora generalnego. W sprawozdaniu tym jednak nie podano argumentów na uzasadnienie tego stwierdzenia.

| 53. | Komisja jest zdania, że wskaźniki jakościowe i ilościowe określone w czterech elementach rocznego sprawozdania z działalności EuropeAid dających podstawy do poświadczenia pewności faktycznie dostarczają niezbędnych dowodów na poparcie poświadczenia wystarczającej pewności wydanego przez dyrektora generalnego i umożliwiają dokładną ocenę zarządzania finansami w ramach EuropeAid pod względem jego prawidłowości. |
| --- | --- |

53.

| 54. | W celu ukazania sposobu, w jaki różne szczeble kontroli przyczyniają się do wykrywania i korygowania błędów, po raz pierwszy EuropeAid przedstawiło zestawienie błędów wykrytych i skorygowanych w trakcie kontroli ex ante i ex post
   (37). Dane te są jednak niepełne, gdyż brakuje wyczerpujących informacji na temat błędów wykrytych i skorygowanych w następstwie kontroli i weryfikacji wydatków wszczętych przez EuropeAid w odniesieniu do innych kwestii niż te objęte umową ramową, a także tych kontroli i weryfikacji, które zostały wszczęte przez beneficjentów. |
| --- | --- |

54.

W celu ukazania sposobu, w jaki różne szczeble kontroli przyczyniają się do wykrywania i korygowania błędów, po raz pierwszy EuropeAid przedstawiło zestawienie błędów wykrytych i skorygowanych w trakcie kontroli ex ante i ex post
   (37). Dane te są jednak niepełne, gdyż brakuje wyczerpujących informacji na temat błędów wykrytych i skorygowanych w następstwie kontroli i weryfikacji wydatków wszczętych przez EuropeAid w odniesieniu do innych kwestii niż te objęte umową ramową, a także tych kontroli i weryfikacji, które zostały wszczęte przez beneficjentów.

| 54. | W rocznym sprawozdaniu z działalności wyraźnie udokumentowano, że dane wskazujące na błędy wykryte i skorygowane w trakcie kontroli obejmują tylko kontrolerów, których pozyskano na podstawie umowy ramowej EuropeAid dotyczącej kontroli, co oznacza, że wymiar pieniężny corocznie wykrytych i skorygowanych błędów jest znacznie wyższy niż podano w sprawozdaniu. W perspektywie średnioterminowej zmiany w systemach informatycznych mogłyby umożliwić centralne rejestrowanie ustaleń finansowych nawet w przypadku kontrolerów pozyskanych lokalnie, ale racjonalność tych zmian pod względem kosztów nie została jeszcze w pełni oceniona. |
| --- | --- |

54.

| 55. | EuropeAid dotąd nie opracowało kluczowego wskaźnika określającego szacowany wpływ finansowy błędów resztowych utrzymujących się po przeprowadzeniu wszystkich kontroli ex ante i ex post. Jak już wcześniej przedstawiono w sprawozdaniu rocznym Trybunału za rok budżetowy 2009 dotyczącym EFR (38), wobec braku takiego wskaźnika EuropeAid nie jest w stanie wykazać, że finansowy wpływ niedociągnięć i błędów pozostaje poniżej ustalonego kryterium istotności. Trybunał odnotowuje, że EuropeAid obecnie opracowuje metodykę, która ma umożliwić uzyskanie tego typu informacji (39). |
| --- | --- |

55.

EuropeAid dotąd nie opracowało kluczowego wskaźnika określającego szacowany wpływ finansowy błędów resztowych utrzymujących się po przeprowadzeniu wszystkich kontroli ex ante i ex post. Jak już wcześniej przedstawiono w sprawozdaniu rocznym Trybunału za rok budżetowy 2009 dotyczącym EFR (38), wobec braku takiego wskaźnika EuropeAid nie jest w stanie wykazać, że finansowy wpływ niedociągnięć i błędów pozostaje poniżej ustalonego kryterium istotności. Trybunał odnotowuje, że EuropeAid obecnie opracowuje metodykę, która ma umożliwić uzyskanie tego typu informacji (39).

| 55. | Zgodnie z planem od 2010 r. trwają w EuropeAid prace nad przygotowaniem metodyki szacowania wskaźnika błędu resztowego (tj. po przeprowadzeniu wszystkich kontroli) w działaniach wchodzących w zakres kompetencji dyrekcji generalnej i jak dotąd (2011 r.) przebiegają zgodnie z harmonogramem. Metodykę zatwierdzono w marcu 2011 r., a w maju 2011 r. rozpoczęto badanie pilotażowe, żeby ją przetestować oraz przygotować szczegółowy program prac w celu jej wdrożenia. |
| --- | --- |

55.

| 56. | W odniesieniu do roku budżetowego 2010, dyrektor generalny EuropeAid oświadczył, że uzyskał wystarczającą pewność, że istniejące procedury kontrolne dają dostateczne gwarancje prawidłowości transakcji. Kontrola Trybunału nie potwierdza zasadności tego stwierdzenia. W jej wyniku ustalono, że systemy funkcjonujące w EuropeAid były częściowo skuteczne, a w płatnościach dokonywanych przez EuropeAid z EFR i z budżetu ogólnego Unii Europejskiej na działania zewnętrzne i rozwój wystąpił istotny poziom błędu (40). |
| --- | --- |

56.

W odniesieniu do roku budżetowego 2010, dyrektor generalny EuropeAid oświadczył, że uzyskał wystarczającą pewność, że istniejące procedury kontrolne dają dostateczne gwarancje prawidłowości transakcji. Kontrola Trybunału nie potwierdza zasadności tego stwierdzenia. W jej wyniku ustalono, że systemy funkcjonujące w EuropeAid były częściowo skuteczne, a w płatnościach dokonywanych przez EuropeAid z EFR i z budżetu ogólnego Unii Europejskiej na działania zewnętrzne i rozwój wystąpił istotny poziom błędu (40).

| 56. | Komisja opracowała swój system kontroli w taki sposób, by obejmował pełen cykl realizowanych przez nią projektów wieloletnich. Uważa, że te systemy nadzoru i kontroli są skuteczne i uległy znacznym udoskonaleniom w ujęciu rok do roku. W odpowiedzi na zalecenia przekazane przez Trybunał w poprzednich latach podjęto odpowiednie działania. Trybunał dostrzegł wiele z tych usprawnień i w wyniku tego znaczące elementy kluczowego systemu kontroli oceniono jako „skuteczne”, w tym w sprawozdaniu za 2010 r. za „skuteczne” uznano środowisko kontroli EuropeAid.

  Zob. też odpowiedź dotyczącą pkt 19. |
| --- | --- |

56.

Zob. też odpowiedź dotyczącą pkt 19.

| 57. | Trybunał uważa, że oświadczenie i roczne sprawozdanie z działalności Dyrektora Generalnego zawierają częściowo rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |
| --- | --- |

57.

Trybunał uważa, że oświadczenie i roczne sprawozdanie z działalności Dyrektora Generalnego zawierają częściowo rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

| 57. | Zob. odpowiedź dotyczącą pkt 53. |
| --- | --- |

57.

Wnioski i zalecenia

Wnioski

| 58. | Na podstawie wyników swoich prac kontrolnych Trybunał stwierdza, że sprawozdanie finansowe dotyczące EFR za rok budżetowy zakończony w dniu 31 grudnia 2010 r. rzetelnie przedstawia, we wszystkich istotnych aspektach, sytuację finansową EFR oraz wyniki ich transakcji i przepływów pieniężnych za zakończony w tym dniu rok, zgodnie z przepisami rozporządzenia finansowego i zasadami rachunkowości przyjętymi przez księgowego. |
| --- | --- |

58.

Na podstawie wyników swoich prac kontrolnych Trybunał stwierdza, że sprawozdanie finansowe dotyczące EFR za rok budżetowy zakończony w dniu 31 grudnia 2010 r. rzetelnie przedstawia, we wszystkich istotnych aspektach, sytuację finansową EFR oraz wyniki ich transakcji i przepływów pieniężnych za zakończony w tym dniu rok, zgodnie z przepisami rozporządzenia finansowego i zasadami rachunkowości przyjętymi przez księgowego.

| 59. | Na podstawie swoich prac kontrolnych Trybunał stwierdza, że w odniesieniu do roku budżetowego zakończonego w dniu 31 grudnia 2010 r.: |
| --- | --- |

59.

Na podstawie swoich prac kontrolnych Trybunał stwierdza, że w odniesieniu do roku budżetowego zakończonego w dniu 31 grudnia 2010 r.:

59.

| a) | w dochodach EFR nie wystąpił istotny poziom błędu; |
| --- | --- |

a)

w dochodach EFR nie wystąpił istotny poziom błędu;

| b) | w zobowiązaniach indywidualnych EFR nie wystąpił istotny poziom błędu, ale częste były błędy niekwantyfikowalne; |
| --- | --- |

b)

w zobowiązaniach indywidualnych EFR nie wystąpił istotny poziom błędu, ale częste były błędy niekwantyfikowalne;

| c) | w płatnościach dokonywanych z EFR wystąpił istotny poziom błędu. |
| --- | --- |

c)

w płatnościach dokonywanych z EFR wystąpił istotny poziom błędu.

| c) | Zob. odpowiedź dotyczącą pkt 19. |
| --- | --- |

c)

| 60. | Na podstawie swoich prac kontrolnych Trybunał stwierdza, że systemy nadzoru i kontroli EuropeAid są częściowo skuteczne pod względem zapewniania prawidłowości płatności. |
| --- | --- |

60.

Na podstawie swoich prac kontrolnych Trybunał stwierdza, że systemy nadzoru i kontroli EuropeAid są częściowo skuteczne pod względem zapewniania prawidłowości płatności.

| 60. | Zob. odpowiedź dotyczącą pkt 56. |
| --- | --- |

60.

| 61. | Jak zauważono już w poprzednich sprawozdaniach rocznych dotyczących EFR, EuropeAid stworzyło kompleksową strategię kontroli, jednak w niektórych obszarach nadal występują pewne uchybienia. Pod koniec 2010 r. EuropeAid zaczęło wdrażać „Plan działania na rzecz lepszego zarządzania EuropeAid oraz ulepszenia piramidy kontroli”. W planie tym uwzględniono większość uwag oraz zaleceń przedstawionych przez Trybunał w poprzednich sprawozdaniach rocznych i w obecnym sprawozdaniu, co może przyczynić się do znaczącej poprawy struktury i realizacji systemów kontroli i nadzoru EuropeAid. |
| --- | --- |

61.

Jak zauważono już w poprzednich sprawozdaniach rocznych dotyczących EFR, EuropeAid stworzyło kompleksową strategię kontroli, jednak w niektórych obszarach nadal występują pewne uchybienia. Pod koniec 2010 r. EuropeAid zaczęło wdrażać „Plan działania na rzecz lepszego zarządzania EuropeAid oraz ulepszenia piramidy kontroli”. W planie tym uwzględniono większość uwag oraz zaleceń przedstawionych przez Trybunał w poprzednich sprawozdaniach rocznych i w obecnym sprawozdaniu, co może przyczynić się do znaczącej poprawy struktury i realizacji systemów kontroli i nadzoru EuropeAid.

| 61. | Zob. odpowiedź dotyczącą pkt 31. |
| --- | --- |

61.

Zalecenia

| 62. | W
  załączniku 4
  przedstawiono wyniki przeprowadzonego przez Trybunał przeglądu postępu we wdrażaniu zaleceń sformułowanych w poprzednich sprawozdaniach rocznych. Po przeprowadzeniu tego przeglądu oraz uwzględniwszy ustalenia i wnioski w odniesieniu do roku 2010, Trybunał zaleca, aby EuropeAid wykonało następujące działania przewidziane w swoim planie działania: |
| --- | --- |

62.

W
  załączniku 4
  przedstawiono wyniki przeprowadzonego przez Trybunał przeglądu postępu we wdrażaniu zaleceń sformułowanych w poprzednich sprawozdaniach rocznych. Po przeprowadzeniu tego przeglądu oraz uwzględniwszy ustalenia i wnioski w odniesieniu do roku 2010, Trybunał zaleca, aby EuropeAid wykonało następujące działania przewidziane w swoim planie działania:

62.

| a) | opracowało kluczowy wskaźnik określający szacowany wpływ finansowy błędów resztowych utrzymujących się po przeprowadzeniu wszystkich kontroli ex ante i ex post (zob. pkt 55 (41)); |
| --- | --- |

a)

opracowało kluczowy wskaźnik określający szacowany wpływ finansowy błędów resztowych utrzymujących się po przeprowadzeniu wszystkich kontroli ex ante i ex post (zob. pkt 55 (41));

| a) | Zgodnie z planem od 2010 r. trwają w EuropeAid prace nad przygotowaniem metodyki szacowania wskaźnika błędu resztowego (tj. po przeprowadzeniu wszystkich kontroli) w działaniach wchodzących w zakres kompetencji dyrekcji generalnej i jak dotąd (2011 r.) przebiegają zgodnie z harmonogramem. Metodykę zatwierdzono w marcu 2011 r., a w maju 2011 r. rozpoczęto badanie pilotażowe, żeby ją przetestować oraz przygotować szczegółowy program prac w celu jej wdrożenia. |
| --- | --- |

a)

| b) | oceniło efektywność kosztową różnych mechanizmów kontrolnych, w szczególności systemu kontroli ex post transakcji (zob. pkt 41 i 61 (42)); |
| --- | --- |

b)

oceniło efektywność kosztową różnych mechanizmów kontrolnych, w szczególności systemu kontroli ex post transakcji (zob. pkt 41 i 61 (42));

| b) | Komisja zaczęła pracować nad zagadnieniem racjonalności kontroli pod względem kosztów w ramach szerszego przeglądu strategii kontroli EuropeAid w 2010 r. Wyniki tych prac zostaną poddane przeglądowi, a same prace podjęte ponownie w 2011/2012 r. w kontekście ostatecznych wyników obecnej rewizji rozporządzenia finansowego.

  Zob. też odpowiedź dotycząca pkt 41. |
| --- | --- |

b)

Zob. też odpowiedź dotycząca pkt 41.

| c) | zwiększyło skuteczność monitorowania projektów, w tym kontroli na miejscu, na podstawie programów wieloletnich oraz planów oceny (zob. pkt 44). |
| --- | --- |

c)

zwiększyło skuteczność monitorowania projektów, w tym kontroli na miejscu, na podstawie programów wieloletnich oraz planów oceny (zob. pkt 44).

| c) | EuropeAid planuje wprowadzenie planów wieloletniego monitorowania i oceny oraz dopracowanie wskazówek dotyczących monitorowania i poprawę sprawozdawczości – planuje się mianowicie wprowadzenie w 2011 r. zmian w strukturze sprawozdań z zarządzania pomocą zewnętrzną (przedkładanych dwa razy do roku przez delegatury) oraz opracowanie nowych wytycznych dotyczących zarządzania cyklem programów i projektów. |
| --- | --- |

c)

| 63. | Ponadto Trybunał zaleca, aby EuropeAid: |
| --- | --- |

63.

Ponadto Trybunał zaleca, aby EuropeAid:

63.

| a) | kontrolowało wiarygodność poświadczeń wystawianych przez zewnętrzne podmioty nadzorujące, uzyskiwanych w następstwie kontroli zewnętrznych lub zewnętrznej weryfikacji wydatków (zob. pkt 33); |
| --- | --- |

a)

kontrolowało wiarygodność poświadczeń wystawianych przez zewnętrzne podmioty nadzorujące, uzyskiwanych w następstwie kontroli zewnętrznych lub zewnętrznej weryfikacji wydatków (zob. pkt 33);

| a) | Personel Komisji kontroluje obecnie jakość i wiarygodność poświadczeń wystawianych przez zewnętrzne podmioty nadzorujące, kontroli i zewnętrznej weryfikacji wydatków. Ponadto w 2008 r. Komisja wprowadziła obowiązkowe kontrole techniczne w odniesieniu do wszystkich zamówień na roboty o wartości powyżej 15 mln EUR, a później wydała standardowy zakres zadań. Kontrole techniczne obejmują cały cykl realizacji projektu, od etapu opracowaniu po etap wdrożenia, w tym weryfikację poświadczeń od nadzorców. Pełne korzyści wynikające z tych zmian nie były prawdopodobnie jeszcze widoczne w 2010 r. Komisja rozważa obecnie ewentualne mechanizmy, dzięki którym można by podnieść jakość weryfikacji wydatków przeprowadzanych na zamówienie beneficjentów. |
| --- | --- |

a)

| b) | wdrożyło systemy informacji zarządczej, które umożliwią dyrektorowi generalnemu oraz szefom delegatur lepsze monitorowanie wyników wizyt kontrolnych na miejscu oraz kontroli i weryfikacji wydatków prowadzonych przez podmioty zewnętrzne (zob. pkt 42); |
| --- | --- |

b)

wdrożyło systemy informacji zarządczej, które umożliwią dyrektorowi generalnemu oraz szefom delegatur lepsze monitorowanie wyników wizyt kontrolnych na miejscu oraz kontroli i weryfikacji wydatków prowadzonych przez podmioty zewnętrzne (zob. pkt 42);

| b) | Komisja opracowuje systemy informacji zarządczej (szczególnie w oparciu o nowy internetowy system sprawozdawczości dla delegatur), który umożliwi kierownictwu lepsze monitorowanie danych dotyczących zarządzania działalnością operacyjną i finansami dostępnych z terenu.

  Zob. również odpowiedzi dotyczące pkt 62 lit. c). |
| --- | --- |

b)

Zob. również odpowiedzi dotyczące pkt 62 lit. c).

| c) | dokonało integracji systemów informacyjnych CRIS Audit oraz CRIS Recovery Orders (zob. pkt 42); |
| --- | --- |

c)

dokonało integracji systemów informacyjnych CRIS Audit oraz CRIS Recovery Orders (zob. pkt 42);

| c) | EuropeAid spodziewa się, że moduły systemu do przetwarzania wyników kontroli i ustalania nakazów odzyskania środków zostaną przyłączone do systemu informacji zarządczej (CRIS) przed końcem 2011 r. |
| --- | --- |

c)

| d) | kontynuowało swoje starania, których celem jest rejestrowanie danych w systemie CRIS w sposób spójny, dokładny i terminowy (zob. pkt 18 i 41). |
| --- | --- |

d)

kontynuowało swoje starania, których celem jest rejestrowanie danych w systemie CRIS w sposób spójny, dokładny i terminowy (zob. pkt 18 i 41).

| d) | EuropeAid będzie kontynuować znaczące wysiłki rozpoczęte w 2009 r. w celu poprawy jakości wprowadzanych danych. W tym celu w latach 2010/2011 r. zainicjowano zakrojone na dość dużą skalę przeglądy umów i modułów systemu informacji zarządczej (CRIS) dotyczących kontroli. |
| --- | --- |

d)

| 64. | W odniesieniu do wsparcia budżetowego Trybunał formułuje następujące zalecenia: |
| --- | --- |

64.

W odniesieniu do wsparcia budżetowego Trybunał formułuje następujące zalecenia:

64.

| a) | EuropeAid powinna zadbać o to, by delegatury konsekwentnie stosowały nowy format oraz wytyczne w swoich sprawozdaniach rocznych dotyczących reform systemów zarządzania finansami publicznymi w krajach beneficjentach, tak aby przedstawiały one w sposób uporządkowany i sformalizowany postęp w zarządzaniu finansami publicznymi (pkt 34); |
| --- | --- |

a)

EuropeAid powinna zadbać o to, by delegatury konsekwentnie stosowały nowy format oraz wytyczne w swoich sprawozdaniach rocznych dotyczących reform systemów zarządzania finansami publicznymi w krajach beneficjentach, tak aby przedstawiały one w sposób uporządkowany i sformalizowany postęp w zarządzaniu finansami publicznymi (pkt 34);

| a) | Komisja zadba o to, by zmieniony format był rygorystycznie stosowany, tak by stanowił on podstawę jej uporządkowanego i sformalizowanego podejścia do oceny postępów w zarządzaniu finansami publicznymi. |
| --- | --- |

a)

| b) | EuropeAid w ramach dialogu na temat polityki powinno dążyć do ustanowienia przejrzystych ram oceny w programach reform zarządzania finansami publicznymi w krajach otrzymujących pomoc (pkt 34). |
| --- | --- |

b)

EuropeAid w ramach dialogu na temat polityki powinno dążyć do ustanowienia przejrzystych ram oceny w programach reform zarządzania finansami publicznymi w krajach otrzymujących pomoc (pkt 34).

| b) | Komisja dostrzega znaczenie ustanowienia przejrzystych ram oceny strategii reform zarządzania finansami publicznymi opracowanych przez kraje będące beneficjentami od samego początku działań związanych z udzielaniem wsparcia budżetowego. Wdrażanie tego podejścia będzie wspomagane regularnym dialogiem z odpowiednimi władzami w sprawie polityki, którą należy prowadzić. |
| --- | --- |

b)

---

(1)  Zob. rozdział 5 „Pomoc zewnętrzna, rozwój i rozszerzenie” sprawozdania rocznego Trybunału Obrachunkowego dotyczącego wykonania budżetu UE za rok budżetowy 2010.

(2)  Odpowiadających za 1,1 % płatności dokonanych w 2010 r.

(3)  Zob. art. 118, 125 i 134 rozporządzenia Rady (WE) nr 215/2008 z dnia 18 lutego 2008 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju (Dz.U. L 78 z 19.3.2008, s. 1) oraz opinia Trybunału nr 9/2007 w sprawie projektu tego rozporządzenia (Dz.U. C 23 z 28.1.2008).

(4)  Trójstronna umowa między EBI, Komisją i Trybunałem (art. 134 rozporządzenia finansowego z dnia 18 lutego 2008 r. mającego zastosowanie do 10. EFR, o którym mowa powyżej) zawiera postanowienia dotyczące kontroli tych działań przez Trybunał.

(5)  W przypadku wsparcia budżetowego Komisja przekazuje do budżetu kraju partnerskiego fundusze, które uzupełniają środki budżetowe przeznaczone na realizację krajowej strategii rozwoju.

(6)  Art. 21–29 rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 10. EFR.

(7)  Zobowiązania globalne odnoszą się do decyzji o finansowaniu. Różnica pomiędzy kwotą brutto i netto wynika z anulowania zobowiązań.

(8)  W rozumieniu umowy z Kotonu, współpraca między państwami AKP wpisana jest w ramy współpracy oraz integracji regionalnej i obejmuje wszelkie działania podejmowane na poziomie regionalnym, które przynoszą korzyści wielu lub wszystkim krajom AKP.

(9)  Pomoc dla krajów rozwijających się, aby przezwyciężały one skutki wywołane przez kryzys finansowy.

(10)  W odniesieniu do poszczególnych umów. Różnica pomiędzy kwotą brutto i netto wynika z anulowania zobowiązań.

(11)  Zadawnione i nieaktywne zaległe płatności to fundusze przyznane ponad pięć lat temu i ciągle niewykorzystane. Nieaktywne zaległe płatności to fundusze przyznane, ale nieobjęte umową i niewykorzystane od co najmniej dwóch lat.

(12)  Art. 118 i 124.

(13)  Skonsolidowane sprawozdanie finansowe obejmuje bilans, rachunek dochodów i wydatków, rachunek przepływów pieniężnych oraz tabelę pozycji płatnych na rzecz Europejskich Funduszy Rozwoju.

(14)  Na mocy postanowień art. 2, 3, 4, art. 125 ust. 4 oraz art. 134 rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do dziesiątego EFR niniejsze poświadczenie wiarygodności nie obejmuje części środków EFR, którymi zarządza EBI i za które jest on odpowiedzialny.

(15)  Zasady rachunkowości przyjęte przez księgowego EFR opierają się na Międzynarodowych Standardach Rachunkowości Sektora Publicznego (IPSAS) wydanych przez Międzynarodową Federację Księgowych, a w kwestiach nimi nieobjętych – na Międzynarodowych Standardach Rachunkowości (MSR) / Międzynarodowych Standardach Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) wydanych przez Radę Międzynarodowych Standardów Rachunkowości. Zgodnie z rozporządzeniem finansowym skonsolidowane sprawozdanie finansowe za rok budżetowy 2010 sporządzone zostało na podstawie zasad rachunkowości przyjętych przez księgowego EFR, umożliwiających przystosowanie zasad rachunkowości memoriałowej do specyfiki Unii Europejskiej, natomiast skonsolidowane sprawozdania z wykonania EFR nadal opierają się głównie na przepływach pieniężnych.

(16)  Zob. art. 122 rozporządzenia finansowego z dnia 18 lutego 2008 r. mającego zastosowanie do dziesiątego EFR: „sprawozdania finansowe obejmują bilans, rachunek dochodów i wydatków, rachunek przepływów pieniężnych oraz tabelę pozycji płatnych na rzecz EFR”.

(17)  Zob. art. 123 rozporządzenia finansowego z dnia 18 lutego 2008 r. mającego zastosowanie do dziesiątego EFR: „sprawozdania z realizacji finansowej obejmują tabele przedstawiające środki, zobowiązania i płatności”.

(18)  EuropeAid: 128 projektów i 20 transakcji związanych ze wsparciem budżetowym; DG ECHO: 7 transakcji projektowych dotyczących pomocy humanitarnej; Dyrekcja Generalna ds. Stosunków Zewnętrznych: 10 transakcji dotyczących wydatków administracyjnych.

(19)  Np. rodzaj umowy, datę rozpoczęcia lub zakończenia realizacji umowy itp.

(20)  Rozdzielenie okresów sprawozdawczych ma zapewnić, że zarówno dochody, jak i wydatki zostały odpowiednio i w pełni odnotowane we właściwym okresie rozliczeniowym.

(21)  Trybunał wylicza szacunkowy poziom błędu na podstawie reprezentatywnej próby statystycznej. Podana liczba jest najlepszym szacunkiem (znanym jako najbardziej prawdopodobny poziom błędu). Trybunał uzyskał pewność na poziomie 95 %, że poziom błędu w kontrolowanej populacji wynosi pomiędzy 1,0 % a 5,9 % (odpowiednio najwyższy i najniższy poziom błędu).

(22)  Zob. pkt 28 i 29 sprawozdania specjalnego nr 2/2005 dotyczącego pomocy budżetowej z EFR dla krajów AKP (Dz.U. C 249 z 7.10.2005).

(23)  Instytucja zamawiająca wymaga gwarancji dobrego wykonania (w przypadku zamówień na roboty i dostawy). Gwarancja taka zabezpiecza roszczenia instytucji zamawiającej tytułem wszelkich strat przez nią poniesionych w wyniku niewywiązania się przez wykonawcę ze swoich zobowiązań zgodnie z postanowieniami umowy.

(24)  Z wyjątkiem pomocy przedakcesyjnej, wsparcia dla Bałkanów Zachodnich, pomocy humanitarnej, pomocy makrofinansowej, Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa oraz mechanizmu szybkiego reagowania.

(25)  Pkt 54.

(26)  Pkt 54 lit. b).

(27)  Plan działania na rzecz lepszego zarządzania EuropeAid oraz poprawy piramidy kontroli z dnia 19 listopada 2010 r.

(28)  Plan działania na rzecz lepszego zarządzania EuropeAid oraz poprawy piramidy kontroli z dnia 19 listopada 2010 r., działania 7.1 i 7.2.

(29)  Plan działania na rzecz lepszego zarządzania EuropeAid oraz poprawy piramidy kontroli z dnia 19 listopada 2010 r., działania 2.1 i 2.2.

(30)  Wspólny System Informacyjny Relex.

(31)  EuropeAid 01: „Verification Missions from March 2008 to September 2009: summary of main recommendations” (Wizyty kontrolne prowadzone od marca 2008 r. do września 2009 r.: zestawienie najważniejszych zaleceń), z dnia 17.12.2010 r.

(32)  Plan działania na rzecz lepszego zarządzania EuropeAid oraz ulepszenia piramidy kontroli z dnia 19 listopada 2010 r., działanie 6.2.

(33)  Pkt 47.

(34)  Dział Audytu Wewnętrznego jest jednostką dyrekcji generalnej Komisji. Na czele tej jednostki stoi kierownik, który podlega bezpośrednio dyrektorowi generalnemu. Ma za zadanie w sposób niezależny poświadczyć skuteczność systemów kontroli wewnętrznej, mając na uwadze poprawę funkcjonowania dyrekcji generalnej.

(35)  Służba Audytu Wewnętrznego jest dyrekcją generalną działającą w strukturze Komisji Europejskiej. Kieruje nią audytor wewnętrzny Komisji, który podlega Komitetowi ds. Audytu. Ma za zadanie w sposób niezależny poświadczyć skuteczność systemów kontroli wewnętrznej oraz udzielać pomocy Komisji polegającej na opiniowaniu, doradzaniu i wydawaniu zaleceń.

(36)  Poziom błędu po przeprowadzeniu wszystkich kontroli ex ante i ex post.

(37)  Roczne sprawozdanie z działalności EuropeAid 2010, pkt 3.1.2.2.4, s. 30.

(38)  Pkt 50.

(39)  Roczne sprawozdanie z działalności EuropeAid 2010, pkt 3.1.2.2.4, s. 30.

(40)  Zob. rozdział 5 „Pomoc zewnętrzna, rozwój i rozszerzenie” sprawozdania rocznego Trybunału Obrachunkowego za rok budżetowy 2010, dotyczącego wykonania budżetu UE, pkt 5.35 i 5.36 oraz załącznik 5.1.

(41)  Zob. również roczne sprawozdanie Trybunału za rok 2009 dotyczące EFR, pkt 54 lit. a).

(42)  Zob. również roczne sprawozdanie Trybunału za rok 2009 dotyczące EFR, pkt 54 lit. b).

(43)  Kwoty netto za rok budżetowy 2010.

Źródło: Europejski Trybunał Obrachunkowy, na podstawie danych przekazanych przez EuropeAid DataWarehouse.

(44)  Wstępny przydział na 8., 9. i 10. EFR, współfinansowanie, odsetki, dochody różne, środki przesunięte z poprzednich EFR.

(45)  Jako odsetek zasobów.

(46)  Kwoty ujemne odpowiadają środkom anulowanym.

Źródło: Trybunał Obrachunkowy, na podstawie sprawozdań z realizacji finansowej i sprawozdania finansowego EFR na dzień 31 grudnia 2010 r.

---

ZAŁĄCZNIK 1

WYNIKI BADANIA TRANSAKCJI W ZAKRESIE EUROPEJSKICH FUNDUSZY ROZWOJU

| | 2010 | 2009 | 2008 | 2007 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Projekty | Wsparcie budżetowe | Ogółem |
| LICZEBNOŚĆ I STRUKTURA PRÓBY |
| Łączna liczba zobowiązań | 20 | 10 | 30 | 50 | 45 | 60 |
| Łączna liczba transakcji (z czego): | 145 | 20 | 165 | 170 | 170 | 148 |
| Zaliczki | 0 | 0 | 0 | 0 | 40 | 0 |
| Płatności okresowe/końcowe | 145 | 20 | 165 | 170 | 130 | 148 |
| WYNIKI BADANIA PŁATNOŚCI (1)
   (2) |
| Odsetek transakcji, w których: |
| nie wystąpił błąd | 74 % | (107) | 65 % | (13) | 73 % | (120) | 78 % | 76 % | 63 % |
| wystąpił co najmniej jeden błąd | 26 % | (38) | 35 % | (7) | 27 % | (45) | 22 % | 24 % | 37 % |
| Analiza transakcji, w których wystąpiły błędy |
| Analiza wg rodzaju błędu |
| Błędy niekwantyfikowalne: | 39 % | (15) | 100 % | (7) | 49 % | (22) | 65 % | 61 % | 49 % |
| Błędy kwantyfikowalne: | 61 % | (23) | 0 % | (0) | 51 % | (23) | 35 % | 39 % | 51 % |
| Błędy kwalifikowalności | 70 % | (16) | 0 % | (0) | 70 % | (16) | 23 % | 44 % | 68 % |
| Błędy wystąpienia | 17 % | (4) | 0 % | (0) | 17 % | (4) | 23 % | 38 % | 21 % |
| Błędy dokładności | 13 % | (3) | 0 % | (0) | 13 % | (3) | 54 % | 19 % | 11 % |
| SZACOWANY WPŁYW BŁĘDÓW KWANTYFIKOWALNYCH |
| Najbardziej prawdopodobny poziom błędu | 3,4 % | | | |
| Najniższy poziom błędu błędu | 1,0 % | | | |
| Najwyższy poziom błędu | 5,9 % | | | |

2010

2009

2008

2007

Projekty

Wsparcie budżetowe

Ogółem

LICZEBNOŚĆ I STRUKTURA PRÓBY

Łączna liczba zobowiązań

20

10

30

50

45

60

Łączna liczba transakcji (z czego):

145

20

165

170

170

148

Zaliczki

0

0

0

0

40

0

Płatności okresowe/końcowe

145

20

165

170

130

148

WYNIKI BADANIA PŁATNOŚCI (1)
   (2)

Odsetek transakcji, w których:

nie wystąpił błąd

74 %

(107)

65 %

(13)

73 %

(120)

78 %

76 %

63 %

wystąpił co najmniej jeden błąd

26 %

(38)

35 %

(7)

27 %

(45)

22 %

24 %

37 %

Analiza transakcji, w których wystąpiły błędy

Analiza wg rodzaju błędu

Błędy niekwantyfikowalne:

39 %

(15)

100 %

(7)

49 %

(22)

65 %

61 %

49 %

Błędy kwantyfikowalne:

61 %

(23)

0 %

(0)

51 %

(23)

35 %

39 %

51 %

Błędy kwalifikowalności

70 %

(16)

0 %

(0)

70 %

(16)

23 %

44 %

68 %

Błędy wystąpienia

17 %

(4)

0 %

(0)

17 %

(4)

23 %

38 %

21 %

Błędy dokładności

13 %

(3)

0 %

(0)

13 %

(3)

54 %

19 %

11 %

SZACOWANY WPŁYW BŁĘDÓW KWANTYFIKOWALNYCH

Najbardziej prawdopodobny poziom błędu

3,4 %

Najniższy poziom błędu błędu

1,0 %

Najwyższy poziom błędu

5,9 %

---

(1)  Aby poprawić wgląd w obszary o różnych profilach ryzyka w ramach grupy polityk, próbę podzielono na segmenty.

(2)  W nawiasach podano faktyczną liczbę transakcji.

---

ZAŁĄCZNIK 2

WYNIKI BADANIA SYSTEMÓW W ZAKRESIE EUROPEJSKICH FUNDUSZY ROZWOJU I POMOCY ROZWOJOWEJ, FINANSOWANYCH Z BUDŻETU OGÓLNEGO

Ocena wybranych systemów nadzoru i kontroli

| System | Środowisko kontroli | Kontrole ex ante | Monitorowanie i nadzór | Kontrole zewnętrzne | Audyty wewnętrzne | Ogólna ocena |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Centrala EuropeAid | Skuteczny | Częściowo skuteczny | Skuteczny | Skuteczny | Skuteczny | Częściowo skuteczne |
| Delegatury | Skuteczny | Częściowo skuteczny | Częściowo skuteczny | Częściowo skuteczny | nd. | Częściowo skuteczne |

System

Środowisko kontroli

Kontrole ex ante

Monitorowanie i nadzór

Kontrole zewnętrzne

Audyty wewnętrzne

Ogólna ocena

Centrala EuropeAid

Skuteczny

Częściowo skuteczny

Skuteczny

Skuteczny

Skuteczny

Częściowo skuteczne

Delegatury

Skuteczny

Częściowo skuteczny

Częściowo skuteczny

Częściowo skuteczny

nd.

Częściowo skuteczne

Ogólna ocena systemów nadzoru i kontroli

| Ogólna ocena | 2010 | 2009 | 2008 | 2007 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Częściowo skuteczne | Częściowo skuteczne | Częściowo skuteczne | Częściowo skuteczne |

Ogólna ocena

2010

2009

2008

2007

Częściowo skuteczne

Częściowo skuteczne

Częściowo skuteczne

Częściowo skuteczne

---

ZAŁĄCZNIK 3

WYNIKI PRZEGLĄDU OŚWIADCZEŃ KIEROWNICTWA KOMISJI W ZAKRESIE EUROPEJSKICH FUNDUSZY ROZWOJU I POMOCY ROZWOJOWEJ, FINANSOWANYCH Z BUDŻETU OGÓLNEGO

| Główne DG | Charakter oświadczenia dyrektora generalnego
   (1) | Zgłoszone zastrzeżenia | Uwagi Trybunału | Ogólna ocena wiarygodności |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2010 | 2009 |
| AIDCO | Bez zastrzeżeń | nd. | EuropeAid stworzyło kompleksową strategię kontroli i wprowadziło dalsze znaczące usprawnienia do struktury i funkcjonowania swoich systemów nadzoru i kontroli. Jednak w wyniku kontroli Trybunał stwierdził, że w niektórych mechanizmach kontrolnych nadal występują uchybienia, a w płatnościach wystąpił istotny poziom błędu. | B | B |
| A: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |

Główne DG

Charakter oświadczenia dyrektora generalnego
   (1)

Zgłoszone zastrzeżenia

Uwagi Trybunału

Ogólna ocena wiarygodności

2010

2009

AIDCO

Bez zastrzeżeń

nd.

EuropeAid stworzyło kompleksową strategię kontroli i wprowadziło dalsze znaczące usprawnienia do struktury i funkcjonowania swoich systemów nadzoru i kontroli. Jednak w wyniku kontroli Trybunał stwierdził, że w niektórych mechanizmach kontrolnych nadal występują uchybienia, a w płatnościach wystąpił istotny poziom błędu.

B

B

A:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

| B: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają częściowo rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |
| --- | --- |

B:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają częściowo rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

| C: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności nie zawierają rzetelnej oceny zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |
| --- | --- |

C:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności nie zawierają rzetelnej oceny zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

---

(1)  W swoim oświadczeniu dyrektor generalny stwierdza, że uzyskał wystarczającą pewność, że istniejące procedury kontrolne dają dostateczną gwarancję prawidłowości transakcji.

| A: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |
| --- | --- |

A:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

| B: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają częściowo rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |
| --- | --- |

B:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności zawierają częściowo rzetelną ocenę zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

| C: | Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności nie zawierają rzetelnej oceny zarządzania finansami pod względem prawidłowości. |
| --- | --- |

C:

Oświadczenie dyrektora generalnego i roczne sprawozdanie z działalności nie zawierają rzetelnej oceny zarządzania finansami pod względem prawidłowości.

---

ZAŁĄCZNIK 4

DZIAŁANIA PODJĘTE W ZWIĄZKU Z WCZEŚNIEJSZYMI ZALECENIAMI W ODNIESIENIU DO EUROPEJSKICH FUNDUSZY ROZWOJU

| Rok | Zalecenie Trybunału | Podjęte działania | Odpowiedź Komisji | Analiza Trybunału |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2009 | W związku z planowanym przeglądem swojej ogólnej strategii kontroli Biuro EuropeAid powinno na przykład na podstawie badania statystycznie dobranej reprezentatywnej próby zamkniętych projektów opracować kluczowy wskaźnik określający szacowany wpływ finansowy błędów resztowych utrzymujących się po przeprowadzeniu wszystkich kontroli ex ante i ex post (sprawozdanie roczne za 2009 r., pkt. 54 lit. a)). | EuropeAid przeprowadza obecnie przegląd globalnej strategii kontrolnej; odwołano się do „Planu działania na rzecz ulepszenia piramidy kontroli”. EuropeAid zatrudniło konsultanta zewnętrznego w celu opracowania wiarygodnej i realistycznej metodyki. Przewidywane zatwierdzenie przez EuropeAid w drugiej połowie 2011 r. | Zgodnie z planem od 2010 r. trwają w EuropeAid prace nad opracowaniem metodyki szacowania wskaźnika błędu resztowego (tj. po przeprowadzeniu wszystkich kontroli) w działaniach wchodzących w zakres kompetencji dyrekcji generalnej i jak dotąd (2011 r.) przebiegają zgodnie z harmonogramem. Metodykę zatwierdzono w marcu 2011 r., a w maju 2011 r. rozpoczęto badanie pilotażowe, żeby ją przetestować oraz przygotować szczegółowy program prac w celu jej wdrożenia. | Trybunał przyjmuje do wiadomości odpowiedzi Komisji. |
| Biuro EuropeAid powinno w kontekście tego przeglądu ocenić efektywność kosztową różnych mechanizmów kontrolnych, w szczególności systemu kontroli ex post w zakresie transakcji (sprawozdanie roczne za 2009 r., pkt. 54 lit. b)). | Jak wspomniano w poprzednim zaleceniu, EuropeAid przeprowadza obecnie przegląd globalnej strategii kontrolnej; Przygotowywane są szacunki kosztów kontroli. Nastąpi konsolidacja prac z DG BUDG, ponieważ planuje się wydanie wspólnego komunikatu w 2011 r. | Komisja zaczęła pracować nad zagadnieniem racjonalności kontroli pod względem kosztów w 2010 r. Wyniki tych prac zostaną poddane przeglądowi, a same prace podjęte ponownie w 2011/2012 r. w kontekście ostatecznych wyników obecnej rewizji rozporządzenia finansowego. | Trybunał przyjmuje do wiadomości odpowiedzi Komisji. |
| W odpowiedzi na wysoki poziom nieodłącznego ryzyka błędów na szczeblu organizacji wdrażających, wykonawców i beneficjentów, EuropeAid powinno ukończyć opracowywanie pakietu narzędzi zarządzania finansami i upowszechnić go, aby zapewnić odpowiedni poziom wiedzy na temat zasad zarządzania finansami i zasad kwalifikowalności (sprawozdanie roczne za 2009 r., pkt 54 lit. c)). | Zakończono pracę nad zestawem narzędzi zarządzania finansami, którego rozpowszechnianie rozpoczęło się w grudniu 2010 r. Zestaw dostępny jest w trybie on-line od lutego 2011 r. | To zalecenie zostało w pełni wdrożone. | Trybunał przyjmuje do wiadomości odpowiedzi Komisji. |
| EuropeAid powinno kontynuować swoje starania, by delegatury rejestrowały terminowo wszystkie dane w systemie CRIS Audit (sprawozdanie roczne za 2009 r., pkt 54 lit. d)). | Pomimo wysiłków EuropeAid w celu rozwiązania tego problemu, w przypadku trzech z siedmiu skontrolowanych w 2010 r. delegatur wykryto słabą jakość danych w systemie CRIS Audit. | W 2011 r. w EuropeAid rozpoczęto nowy przegląd modułu CRIS dotyczącego kontroli. Te działania w powiązaniu z trwającymi horyzontalnymi pracami nad poprawą jakości danych w CRIS powinny w perspektywie średnioterminowej przynieść znaczną poprawę jakości danych w module dotyczącym kontroli. | Trybunał przyjmuje do wiadomości odpowiedzi Komisji. |
| 2009 | Należy zmienić strukturę systemu CRIS Audit, tak aby system dostarczał informacji na temat kwot ostatecznych niekwalifikowalnych wydatków i korekt finansowych zastosowanych po zakończeniu procesu uzgadniania ustaleń kontroli z jednostką kontrolowaną (sprawozdanie roczne za 2009 r., pkt. 54 lit. e)). | W roku 2010 nie zaobserwowano żadnego postępu w tym zakresie. | To zalecenie zostało sformułowane w sprawozdaniu rocznym ETO za 2009 r. opublikowanym w listopadzie 2010 r. i zostało przyjęte przez Komisję. Wdrożenie zmian w systemach IT nieujętych w cyklu planowania rocznego wymaga jednak dość dużo czasu. Wprawdzie prace koncepcyjne/projektowe związane ze zmianą modułu CRIS dotyczącego kontroli rozpoczęto w 2011 r., lecz wdrożenie tych zmian w systemie przed 2012 r. jest mało prawdopodobne. | Trybunał przyjmuje do wiadomości odpowiedzi Komisji. |
| Biuro EuropeAid powinno dopilnować, by szczegółowe warunki dotyczące wydatkowania zmiennych transz środków w zależności od uzyskanych wyników precyzyjnie określały wskaźniki, wartości docelowe, metody obliczeń i źródła weryfikacji (sprawozdanie roczne za 2009 r., pkt 55 lit. a)). | Wszystkie skontrolowane w 2010 r. umowy finansowe w zakresie wsparcia budżetowego zawarte w ramach 10. EFR przejrzyście i jednoznacznie precyzują wskaźniki, wartości docelowe, metody obliczeń oraz źródła weryfikacji. | To zalecenie zostało w pełni wdrożone. | Trybunał przyjmuje do wiadomości odpowiedzi Komisji. |
| EuropeAid powinno dopilnować, by sporządzane przez delegatury sprawozdania prezentowały w uporządkowany i sformalizowany sposób postępy w zarządzaniu finansami publicznymi, jasno przedstawiając kryteria oceny postępów (tj. wyniki, które rząd otrzymujący pomoc musiał osiągnąć w danym okresie), poczynione postępy i powody ewentualnego niezrealizowania programu reform zgodnie z planem (sprawozdanie roczne za 2009 r., pkt 55 lit. b)). | W czerwcu 2010 r. wprowadzono nową formułę sporządzanych przez delegatury rocznych sprawozdań kontrolnych dotyczących zarządzania finansami publicznymi (ZFP), w tym nowy format oceny postępu reform ZFP. Przegląd stanu realizacji przez rząd otrzymujący pomoc ustalonych przejrzystych i realistycznych celów w ujęciu krótkoterminowym (kolejne 12 miesięcy) oraz średnioterminowym (kolejne trzy lata) pozwala uzyskać sformalizowaną i uporządkowaną ocenę postępów. Jednak w 2010 r. Trybunał wykrył przypadki, w których programy reform/plany działania w zakresie ZFP znajdowały się dopiero w stadium przyjmowania, bądź też nie zakładały realistycznych, przejrzystych i odpowiednio zhierarchizowanych celów. Konsekwencją takiego stanu rzeczy są trudności w dokonaniu uporządkowanej i sformalizowanej oceny. | To zalecenie zostało w pełni wdrożone. Oprócz wskazówek dotyczących sprawozdawczości wydanych w czerwcu 2010 r. Komisja opracowała usystematyzowane zasady ramowe, które mają być wykorzystywane do oceny strategii zarządzania finansami publicznymi opracowanych przez kraje będące beneficjentami pod kątem tego, czy strategie te są odpowiednie i wiarygodne, i które mają być stosowane przed przystąpieniem do realizacji programów związanych z udzielaniem wsparcia budżetowego. Oznacza to szczególny nacisk na opracowanie ramowych zasad oceny zawierających jasno określone poziomy bazowe i cele, które można monitorować w okresie realizacji programu. W lutym 2011 r. te zasady ramowe przekazano delegaturom w krajach AKP do wykorzystania przy przygotowaniu nowych programów. | Trybunał przyjmuje do wiadomości odpowiedzi Komisji. |

Rok

Zalecenie Trybunału

Podjęte działania

Odpowiedź Komisji

Analiza Trybunału

2009

W związku z planowanym przeglądem swojej ogólnej strategii kontroli Biuro EuropeAid powinno na przykład na podstawie badania statystycznie dobranej reprezentatywnej próby zamkniętych projektów opracować kluczowy wskaźnik określający szacowany wpływ finansowy błędów resztowych utrzymujących się po przeprowadzeniu wszystkich kontroli ex ante i ex post (sprawozdanie roczne za 2009 r., pkt. 54 lit. a)).

EuropeAid przeprowadza obecnie przegląd globalnej strategii kontrolnej; odwołano się do „Planu działania na rzecz ulepszenia piramidy kontroli”. EuropeAid zatrudniło konsultanta zewnętrznego w celu opracowania wiarygodnej i realistycznej metodyki. Przewidywane zatwierdzenie przez EuropeAid w drugiej połowie 2011 r.

Zgodnie z planem od 2010 r. trwają w EuropeAid prace nad opracowaniem metodyki szacowania wskaźnika błędu resztowego (tj. po przeprowadzeniu wszystkich kontroli) w działaniach wchodzących w zakres kompetencji dyrekcji generalnej i jak dotąd (2011 r.) przebiegają zgodnie z harmonogramem. Metodykę zatwierdzono w marcu 2011 r., a w maju 2011 r. rozpoczęto badanie pilotażowe, żeby ją przetestować oraz przygotować szczegółowy program prac w celu jej wdrożenia.

Trybunał przyjmuje do wiadomości odpowiedzi Komisji.

Biuro EuropeAid powinno w kontekście tego przeglądu ocenić efektywność kosztową różnych mechanizmów kontrolnych, w szczególności systemu kontroli ex post w zakresie transakcji (sprawozdanie roczne za 2009 r., pkt. 54 lit. b)).

Jak wspomniano w poprzednim zaleceniu, EuropeAid przeprowadza obecnie przegląd globalnej strategii kontrolnej; Przygotowywane są szacunki kosztów kontroli. Nastąpi konsolidacja prac z DG BUDG, ponieważ planuje się wydanie wspólnego komunikatu w 2011 r.

Komisja zaczęła pracować nad zagadnieniem racjonalności kontroli pod względem kosztów w 2010 r. Wyniki tych prac zostaną poddane przeglądowi, a same prace podjęte ponownie w 2011/2012 r. w kontekście ostatecznych wyników obecnej rewizji rozporządzenia finansowego.

Trybunał przyjmuje do wiadomości odpowiedzi Komisji.

W odpowiedzi na wysoki poziom nieodłącznego ryzyka błędów na szczeblu organizacji wdrażających, wykonawców i beneficjentów, EuropeAid powinno ukończyć opracowywanie pakietu narzędzi zarządzania finansami i upowszechnić go, aby zapewnić odpowiedni poziom wiedzy na temat zasad zarządzania finansami i zasad kwalifikowalności (sprawozdanie roczne za 2009 r., pkt 54 lit. c)).

Zakończono pracę nad zestawem narzędzi zarządzania finansami, którego rozpowszechnianie rozpoczęło się w grudniu 2010 r. Zestaw dostępny jest w trybie on-line od lutego 2011 r.

To zalecenie zostało w pełni wdrożone.

Trybunał przyjmuje do wiadomości odpowiedzi Komisji.

EuropeAid powinno kontynuować swoje starania, by delegatury rejestrowały terminowo wszystkie dane w systemie CRIS Audit (sprawozdanie roczne za 2009 r., pkt 54 lit. d)).

Pomimo wysiłków EuropeAid w celu rozwiązania tego problemu, w przypadku trzech z siedmiu skontrolowanych w 2010 r. delegatur wykryto słabą jakość danych w systemie CRIS Audit.

W 2011 r. w EuropeAid rozpoczęto nowy przegląd modułu CRIS dotyczącego kontroli. Te działania w powiązaniu z trwającymi horyzontalnymi pracami nad poprawą jakości danych w CRIS powinny w perspektywie średnioterminowej przynieść znaczną poprawę jakości danych w module dotyczącym kontroli.

Trybunał przyjmuje do wiadomości odpowiedzi Komisji.

2009

Należy zmienić strukturę systemu CRIS Audit, tak aby system dostarczał informacji na temat kwot ostatecznych niekwalifikowalnych wydatków i korekt finansowych zastosowanych po zakończeniu procesu uzgadniania ustaleń kontroli z jednostką kontrolowaną (sprawozdanie roczne za 2009 r., pkt. 54 lit. e)).

W roku 2010 nie zaobserwowano żadnego postępu w tym zakresie.

To zalecenie zostało sformułowane w sprawozdaniu rocznym ETO za 2009 r. opublikowanym w listopadzie 2010 r. i zostało przyjęte przez Komisję. Wdrożenie zmian w systemach IT nieujętych w cyklu planowania rocznego wymaga jednak dość dużo czasu. Wprawdzie prace koncepcyjne/projektowe związane ze zmianą modułu CRIS dotyczącego kontroli rozpoczęto w 2011 r., lecz wdrożenie tych zmian w systemie przed 2012 r. jest mało prawdopodobne.

Trybunał przyjmuje do wiadomości odpowiedzi Komisji.

Biuro EuropeAid powinno dopilnować, by szczegółowe warunki dotyczące wydatkowania zmiennych transz środków w zależności od uzyskanych wyników precyzyjnie określały wskaźniki, wartości docelowe, metody obliczeń i źródła weryfikacji (sprawozdanie roczne za 2009 r., pkt 55 lit. a)).

Wszystkie skontrolowane w 2010 r. umowy finansowe w zakresie wsparcia budżetowego zawarte w ramach 10. EFR przejrzyście i jednoznacznie precyzują wskaźniki, wartości docelowe, metody obliczeń oraz źródła weryfikacji.

To zalecenie zostało w pełni wdrożone.

Trybunał przyjmuje do wiadomości odpowiedzi Komisji.

EuropeAid powinno dopilnować, by sporządzane przez delegatury sprawozdania prezentowały w uporządkowany i sformalizowany sposób postępy w zarządzaniu finansami publicznymi, jasno przedstawiając kryteria oceny postępów (tj. wyniki, które rząd otrzymujący pomoc musiał osiągnąć w danym okresie), poczynione postępy i powody ewentualnego niezrealizowania programu reform zgodnie z planem (sprawozdanie roczne za 2009 r., pkt 55 lit. b)).

W czerwcu 2010 r. wprowadzono nową formułę sporządzanych przez delegatury rocznych sprawozdań kontrolnych dotyczących zarządzania finansami publicznymi (ZFP), w tym nowy format oceny postępu reform ZFP. Przegląd stanu realizacji przez rząd otrzymujący pomoc ustalonych przejrzystych i realistycznych celów w ujęciu krótkoterminowym (kolejne 12 miesięcy) oraz średnioterminowym (kolejne trzy lata) pozwala uzyskać sformalizowaną i uporządkowaną ocenę postępów. Jednak w 2010 r. Trybunał wykrył przypadki, w których programy reform/plany działania w zakresie ZFP znajdowały się dopiero w stadium przyjmowania, bądź też nie zakładały realistycznych, przejrzystych i odpowiednio zhierarchizowanych celów. Konsekwencją takiego stanu rzeczy są trudności w dokonaniu uporządkowanej i sformalizowanej oceny.

To zalecenie zostało w pełni wdrożone. Oprócz wskazówek dotyczących sprawozdawczości wydanych w czerwcu 2010 r. Komisja opracowała usystematyzowane zasady ramowe, które mają być wykorzystywane do oceny strategii zarządzania finansami publicznymi opracowanych przez kraje będące beneficjentami pod kątem tego, czy strategie te są odpowiednie i wiarygodne, i które mają być stosowane przed przystąpieniem do realizacji programów związanych z udzielaniem wsparcia budżetowego. Oznacza to szczególny nacisk na opracowanie ramowych zasad oceny zawierających jasno określone poziomy bazowe i cele, które można monitorować w okresie realizacji programu. W lutym 2011 r. te zasady ramowe przekazano delegaturom w krajach AKP do wykorzystania przy przygotowaniu nowych programów.

Trybunał przyjmuje do wiadomości odpowiedzi Komisji.

---