# Dziennik Urzędowy L 93/2015

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 93 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 589 kwietnia 2015 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 93

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 589 kwietnia 2015

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/560 z dnia 15 grudnia 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli | 1 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/561 z dnia 7 kwietnia 2015 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli | 12 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) 2015/562 z dnia 8 kwietnia 2015 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 347/2012 w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 w odniesieniu do wymagań w zakresie homologacji typu dla niektórych kategorii pojazdów silnikowych w odniesieniu do zaawansowanych systemów hamowania awaryjnego | 35 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/563 z dnia 8 kwietnia 2015 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 39 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/564 z dnia 8 kwietnia 2015 r. ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować do ilości objętych wnioskami o pozwolenia na przywóz, złożonymi od dnia 30 do dnia 31 marca 2015 r. w ramach kontyngentu taryfowego otwartego rozporządzeniem (WE) nr 1918/2006 w odniesieniu do oliwy z oliwek pochodzącej z Tunezji, oraz zawieszające możliwość składania wniosków o takie pozwolenia na miesiąc kwiecień 2015 r. | 41 |
| | | DYREKTYWY |
| | * | Dyrektywa Komisji (UE) 2015/565 z dnia 8 kwietnia 2015 r. zmieniająca dyrektywę 2006/86/WE w odniesieniu do niektórych wymagań technicznych dotyczących kodowania tkanek i komórek ludzkich (
  1
  ) | 43 |
| | * | Dyrektywa Komisji (UE) 2015/566 z dnia 8 kwietnia 2015 r. w sprawie wykonania dyrektywy 2004/23/WE w odniesieniu do procedur weryfikacji równorzędnych norm jakości i bezpieczeństwa przywożonych tkanek i komórek (
  1
  ) | 56 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/567 z dnia 7 kwietnia 2015 r. zmieniająca załącznik I do decyzji 2003/467/WE w odniesieniu do uznania Litwy za państwo członkowskie oficjalnie wolne od gruźlicy w odniesieniu do stad bydła
  (notyfikowana jako dokument nr C(2015) 2161)

   (
  1
  ) | 69 |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/568 z dnia 7 kwietnia 2015 r. zmieniająca załącznik I do decyzji wykonawczej 2012/725/UE w odniesieniu do definicji laktoferyny bydlęcej
  (notyfikowana jako dokument nr C(2015) 2173) | 71 |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/569 z dnia 7 kwietnia 2015 r. zmieniająca załączniki do decyzji wykonawczej 2011/630/UE w odniesieniu do równoważności stad bydła urzędowo wolnych od gruźlicy w państwach członkowskich i w Nowej Zelandii oraz w odniesieniu do informacji we wzorze świadectwa zdrowia zwierząt na temat ilości nasienia
  (notyfikowana jako dokument nr C(2015) 2187)

   (
  1
  ) | 72 |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/570 z dnia 7 kwietnia 2015 r. zatwierdzająca plany zwalczania afrykańskiego pomoru świń u dzików na niektórych obszarach Estonii i Łotwy
  (notyfikowana jako dokument nr C(2015) 2200) | 80 |
| | | WYTYCZNE |
| | * | Wytyczne Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/571 z dnia 6 listopada 2014 r. zmieniające wytyczne EBC/2014/15 w sprawie statystyki monetarnej i finansowej (EBC/2014/43) | 82 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/560 z dnia 15 grudnia 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli

1

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/561 z dnia 7 kwietnia 2015 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli

12

*

Rozporządzenie Komisji (UE) 2015/562 z dnia 8 kwietnia 2015 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 347/2012 w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 w odniesieniu do wymagań w zakresie homologacji typu dla niektórych kategorii pojazdów silnikowych w odniesieniu do zaawansowanych systemów hamowania awaryjnego

35

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/563 z dnia 8 kwietnia 2015 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

39

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/564 z dnia 8 kwietnia 2015 r. ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować do ilości objętych wnioskami o pozwolenia na przywóz, złożonymi od dnia 30 do dnia 31 marca 2015 r. w ramach kontyngentu taryfowego otwartego rozporządzeniem (WE) nr 1918/2006 w odniesieniu do oliwy z oliwek pochodzącej z Tunezji, oraz zawieszające możliwość składania wniosków o takie pozwolenia na miesiąc kwiecień 2015 r.

41

DYREKTYWY

*

Dyrektywa Komisji (UE) 2015/565 z dnia 8 kwietnia 2015 r. zmieniająca dyrektywę 2006/86/WE w odniesieniu do niektórych wymagań technicznych dotyczących kodowania tkanek i komórek ludzkich (
  1
  )

1

43

*

Dyrektywa Komisji (UE) 2015/566 z dnia 8 kwietnia 2015 r. w sprawie wykonania dyrektywy 2004/23/WE w odniesieniu do procedur weryfikacji równorzędnych norm jakości i bezpieczeństwa przywożonych tkanek i komórek (
  1
  )

1

56

DECYZJE

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/567 z dnia 7 kwietnia 2015 r. zmieniająca załącznik I do decyzji 2003/467/WE w odniesieniu do uznania Litwy za państwo członkowskie oficjalnie wolne od gruźlicy w odniesieniu do stad bydła
  (notyfikowana jako dokument nr C(2015) 2161)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2015) 2161)

1

69

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/568 z dnia 7 kwietnia 2015 r. zmieniająca załącznik I do decyzji wykonawczej 2012/725/UE w odniesieniu do definicji laktoferyny bydlęcej
  (notyfikowana jako dokument nr C(2015) 2173)

(notyfikowana jako dokument nr C(2015) 2173)

71

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/569 z dnia 7 kwietnia 2015 r. zmieniająca załączniki do decyzji wykonawczej 2011/630/UE w odniesieniu do równoważności stad bydła urzędowo wolnych od gruźlicy w państwach członkowskich i w Nowej Zelandii oraz w odniesieniu do informacji we wzorze świadectwa zdrowia zwierząt na temat ilości nasienia
  (notyfikowana jako dokument nr C(2015) 2187)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2015) 2187)

1

72

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/570 z dnia 7 kwietnia 2015 r. zatwierdzająca plany zwalczania afrykańskiego pomoru świń u dzików na niektórych obszarach Estonii i Łotwy
  (notyfikowana jako dokument nr C(2015) 2200)

(notyfikowana jako dokument nr C(2015) 2200)

80

WYTYCZNE

*

Wytyczne Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/571 z dnia 6 listopada 2014 r. zmieniające wytyczne EBC/2014/15 w sprawie statystyki monetarnej i finansowej (EBC/2014/43)

82

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 9.4.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 93/1 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 93/1

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2015/560

z dnia 15 grudnia 2014 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 69,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (2), w szczególności jego art. 64 ust. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 zawiera w części II tytuł I rozdział III przepisy dotyczące systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli, które z dniem 1 stycznia 2016 r. uchylają i zastępują przejściowy system praw do sadzenia, określony w części II tytuł I rozdział III sekcja IVa podsekcja II rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (3). W tym rozdziale ustanawia się przepisy dotyczące czasu trwania, zarządzania i kontroli systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli oraz upoważnia się Komisję do przyjmowania aktów delegowanych w odniesieniu do zarządzania systemem. Przejściowy system praw do sadzenia, określony w części II tytuł I rozdział III sekcja IVa podsekcja II rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007, nadal stosuje się do dnia 31 grudnia 2015 r. zgodnie z art. 230 ust. 1 lit. b) ppkt (ii) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 zawiera w części II tytuł I rozdział III przepisy dotyczące systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli, które z dniem 1 stycznia 2016 r. uchylają i zastępują przejściowy system praw do sadzenia, określony w części II tytuł I rozdział III sekcja IVa podsekcja II rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (3). W tym rozdziale ustanawia się przepisy dotyczące czasu trwania, zarządzania i kontroli systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli oraz upoważnia się Komisję do przyjmowania aktów delegowanych w odniesieniu do zarządzania systemem. Przejściowy system praw do sadzenia, określony w części II tytuł I rozdział III sekcja IVa podsekcja II rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007, nadal stosuje się do dnia 31 grudnia 2015 r. zgodnie z art. 230 ust. 1 lit. b) ppkt (ii) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

| (2) | W art. 62 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 ustanawia się ogólny wymóg, aby państwa członkowskie przyznawały zezwolenie na nasadzenie winorośli po złożeniu wniosku przez producentów zamierzających nasadzać lub powtórnie nasadzać winorośl. Jednakże ust. 4 tego artykułu przewiduje, że niektóre obszary są wyłączone z systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli, a zatem z tego ogólnego wymogu. Konieczne jest ustanowienie przepisów dotyczących warunków stosowania tego zwolnienia. Obszary przeznaczone do celów doświadczalnych lub na szkółki szczepów powinny być wykorzystywane jedynie do określonych celów, aby zapobiec obchodzeniu nowego systemu, a produkty sektora wina uzyskane z takich obszarów nie powinny być wprowadzane do obrotu, chyba że państwa członkowskie uważają, że nie istnieje zagrożenie wystąpienia zakłóceń na rynku. Obecnie prowadzonym uprawom doświadczalnym winorośli i szkółkom szczepów należy zezwolić na kontynuację działalności, z zastrzeżeniem obowiązujących zasad w celu zapewnienia sprawnego przejścia od systemu praw do sadzenia do nowego systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli. Obszary, z których wino lub produkty sektora wina przeznaczone są wyłącznie do spożycia w gospodarstwie domowym plantatora winorośli, powinny korzystać z takiego zwolnienia, ponieważ, pod pewnymi warunkami, nie przyczyniają się one do zakłóceń na rynku. Z tego samego powodu takie zwolnienie należy również rozszerzyć na organizacje nieprowadzące działalności handlowej, na tych samych warunkach. Obszary określone przez producenta, który utracił pewien obszar uprawy winorośli w związku z obowiązkowym zakupem, prowadzonym w interesie publicznym na mocy prawa krajowego, powinny również korzystać z możliwości zwolnienia ze względu na fakt, że utrata gruntów pod uprawę winorośli w takich przypadkach jest niezależna od woli producenta. Należy jednak określić warunek w odniesieniu do maksymalnej powierzchni nowego obszaru, tak aby uniknąć naruszenia ogólnych celów systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli. |
| --- | --- |

(2)

W art. 62 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 ustanawia się ogólny wymóg, aby państwa członkowskie przyznawały zezwolenie na nasadzenie winorośli po złożeniu wniosku przez producentów zamierzających nasadzać lub powtórnie nasadzać winorośl. Jednakże ust. 4 tego artykułu przewiduje, że niektóre obszary są wyłączone z systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli, a zatem z tego ogólnego wymogu. Konieczne jest ustanowienie przepisów dotyczących warunków stosowania tego zwolnienia. Obszary przeznaczone do celów doświadczalnych lub na szkółki szczepów powinny być wykorzystywane jedynie do określonych celów, aby zapobiec obchodzeniu nowego systemu, a produkty sektora wina uzyskane z takich obszarów nie powinny być wprowadzane do obrotu, chyba że państwa członkowskie uważają, że nie istnieje zagrożenie wystąpienia zakłóceń na rynku. Obecnie prowadzonym uprawom doświadczalnym winorośli i szkółkom szczepów należy zezwolić na kontynuację działalności, z zastrzeżeniem obowiązujących zasad w celu zapewnienia sprawnego przejścia od systemu praw do sadzenia do nowego systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli. Obszary, z których wino lub produkty sektora wina przeznaczone są wyłącznie do spożycia w gospodarstwie domowym plantatora winorośli, powinny korzystać z takiego zwolnienia, ponieważ, pod pewnymi warunkami, nie przyczyniają się one do zakłóceń na rynku. Z tego samego powodu takie zwolnienie należy również rozszerzyć na organizacje nieprowadzące działalności handlowej, na tych samych warunkach. Obszary określone przez producenta, który utracił pewien obszar uprawy winorośli w związku z obowiązkowym zakupem, prowadzonym w interesie publicznym na mocy prawa krajowego, powinny również korzystać z możliwości zwolnienia ze względu na fakt, że utrata gruntów pod uprawę winorośli w takich przypadkach jest niezależna od woli producenta. Należy jednak określić warunek w odniesieniu do maksymalnej powierzchni nowego obszaru, tak aby uniknąć naruszenia ogólnych celów systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli.

| (3) | W art. 64 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 ustanowiono przepisy dotyczące udzielania zezwoleń na nowe nasadzenia i określono kryteria kwalifikowalności i pierwszeństwa, które mogą stosować państwa członkowskie. Należy ustanowić szczególne warunki związane z niektórymi kryteriami kwalifikowalności i pierwszeństwa w celu zapewnienia równych szans w ich wdrażaniu oraz w celu uniknięcia obchodzenia systemu zezwoleń przez producentów, którym przyznano zezwolenia. Poza tym należy dodać trzy nowe kryteria: nowe kryterium kwalifikowalności dotyczące przywłaszczenia renomy chronionych oznaczeń geograficznych; nowe kryterium pierwszeństwa preferujące producentów, którzy przestrzegają przepisów w ramach systemu i którzy nie porzucili winnic w swoich gospodarstwach; oraz nowe kryterium pierwszeństwa preferujące organizacje nienastawione na zysk i służące celom społecznym, które otrzymały grunty skonfiskowane w związku z aktami terroryzmu lub innego rodzaju działalnością przestępczą. Nowe kryterium kwalifikowalności stanowi odpowiedź na potrzebę ochrony renomy konkretnych oznaczeń geograficznych, w podobny sposób jak renomy konkretnych nazw pochodzenia, zapewniając, by nie były one zagrożone nowymi nasadzeniami. Pierwsze nowe kryterium pierwszeństwa preferuje niektórych wnioskodawców w oparciu o ich historię działalności wykazującą przestrzeganie przez nich przepisów w ramach systemu zezwoleń oraz że nie występują oni o zezwolenia na nowe nasadzenia, mając jednocześnie obszary uprawy winorośli wyłączone z produkcji, które mogłyby otrzymać zezwolenie na nasadzenie. Drugie nowe kryterium pierwszeństwa ma na celu preferowanie organizacji nienastawionych na zysk i służących celom społecznym, które otrzymały grunty skonfiskowane w związku z aktami terroryzmu lub innego rodzaju działalnością przestępczą, w celu propagowania społecznego użytkowania terenów, które w przeciwnym razie mogłyby być wyłączone z produkcji. |
| --- | --- |

(3)

W art. 64 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 ustanowiono przepisy dotyczące udzielania zezwoleń na nowe nasadzenia i określono kryteria kwalifikowalności i pierwszeństwa, które mogą stosować państwa członkowskie. Należy ustanowić szczególne warunki związane z niektórymi kryteriami kwalifikowalności i pierwszeństwa w celu zapewnienia równych szans w ich wdrażaniu oraz w celu uniknięcia obchodzenia systemu zezwoleń przez producentów, którym przyznano zezwolenia. Poza tym należy dodać trzy nowe kryteria: nowe kryterium kwalifikowalności dotyczące przywłaszczenia renomy chronionych oznaczeń geograficznych; nowe kryterium pierwszeństwa preferujące producentów, którzy przestrzegają przepisów w ramach systemu i którzy nie porzucili winnic w swoich gospodarstwach; oraz nowe kryterium pierwszeństwa preferujące organizacje nienastawione na zysk i służące celom społecznym, które otrzymały grunty skonfiskowane w związku z aktami terroryzmu lub innego rodzaju działalnością przestępczą. Nowe kryterium kwalifikowalności stanowi odpowiedź na potrzebę ochrony renomy konkretnych oznaczeń geograficznych, w podobny sposób jak renomy konkretnych nazw pochodzenia, zapewniając, by nie były one zagrożone nowymi nasadzeniami. Pierwsze nowe kryterium pierwszeństwa preferuje niektórych wnioskodawców w oparciu o ich historię działalności wykazującą przestrzeganie przez nich przepisów w ramach systemu zezwoleń oraz że nie występują oni o zezwolenia na nowe nasadzenia, mając jednocześnie obszary uprawy winorośli wyłączone z produkcji, które mogłyby otrzymać zezwolenie na nasadzenie. Drugie nowe kryterium pierwszeństwa ma na celu preferowanie organizacji nienastawionych na zysk i służących celom społecznym, które otrzymały grunty skonfiskowane w związku z aktami terroryzmu lub innego rodzaju działalnością przestępczą, w celu propagowania społecznego użytkowania terenów, które w przeciwnym razie mogłyby być wyłączone z produkcji.

| (4) | Biorąc pod uwagę art. 118 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, oraz w celu uwzględnienia naturalnych i społeczno-gospodarczych różnic i różnych strategii wzrostu wśród podmiotów gospodarczych w tych różnych obszarach na określonym terytorium, państwa członkowskie powinny stosować kryteria kwalifikowalności i kryteria pierwszeństwa — o których mowa w art. 64 ust. 1 oraz 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, jak również nowe kryteria kwalifikowalności i kryteria pierwszeństwa, które zostaną dodane niniejszym rozporządzeniem, w różny sposób na szczeblu regionalnym w odniesieniu do szczególnych obszarów kwalifikujących się do objęcia chronioną nazwą pochodzenia, w odniesieniu do szczególnych obszarów kwalifikujących się do objęcia chronionym oznaczeniem geograficznym lub w odniesieniu do obszarów bez oznaczenia geograficznego. Takie różnice w stosowaniu tych kryteriów w różnych obszarach danego terytorium powinny zawsze opierać się na różnicach między tymi obszarami. |
| --- | --- |

(4)

Biorąc pod uwagę art. 118 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, oraz w celu uwzględnienia naturalnych i społeczno-gospodarczych różnic i różnych strategii wzrostu wśród podmiotów gospodarczych w tych różnych obszarach na określonym terytorium, państwa członkowskie powinny stosować kryteria kwalifikowalności i kryteria pierwszeństwa — o których mowa w art. 64 ust. 1 oraz 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, jak również nowe kryteria kwalifikowalności i kryteria pierwszeństwa, które zostaną dodane niniejszym rozporządzeniem, w różny sposób na szczeblu regionalnym w odniesieniu do szczególnych obszarów kwalifikujących się do objęcia chronioną nazwą pochodzenia, w odniesieniu do szczególnych obszarów kwalifikujących się do objęcia chronionym oznaczeniem geograficznym lub w odniesieniu do obszarów bez oznaczenia geograficznego. Takie różnice w stosowaniu tych kryteriów w różnych obszarach danego terytorium powinny zawsze opierać się na różnicach między tymi obszarami.

| (5) | W celu reagowania na przypadki obchodzenia systemu nieprzewidziane w niniejszym akcie, państwa członkowskie powinny przyjąć środki zapobiegające obchodzeniu kryteriów kwalifikowalności lub kryteriów pierwszeństwa przez ubiegających się o zezwolenia, w przypadku gdyby ich działania nie były objęte szczegółowymi przepisami przeciwdziałającymi obchodzeniu określonymi w niniejszym rozporządzeniu, jeżeli chodzi o konkretne kryteria kwalifikowalności i kryteria pierwszeństwa. |
| --- | --- |

(5)

W celu reagowania na przypadki obchodzenia systemu nieprzewidziane w niniejszym akcie, państwa członkowskie powinny przyjąć środki zapobiegające obchodzeniu kryteriów kwalifikowalności lub kryteriów pierwszeństwa przez ubiegających się o zezwolenia, w przypadku gdyby ich działania nie były objęte szczegółowymi przepisami przeciwdziałającymi obchodzeniu określonymi w niniejszym rozporządzeniu, jeżeli chodzi o konkretne kryteria kwalifikowalności i kryteria pierwszeństwa.

| (6) | Artykuł 66 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 przewiduje możliwość współistnienia winorośli, do której wykarczowania zobowiązał się producent, z nowo nasadzoną winoroślą. W celu zapobieżenia nieprawidłowościom państwa członkowskie powinny mieć możliwość stosowania odpowiednich środków w celu zapewnienia, by zobowiązanie do wykarczowania zostało spełnione, w tym wymogu wnoszenia zabezpieczenia towarzyszącego przyznaniu zezwolenia na przewidywane ponowne nasadzenie. Ponadto konieczne jest wskazanie, że w przypadku gdy karczowanie nie zostało przeprowadzone w czteroletnim terminie określonym w tym przepisie, winorośl nasadzoną w danym obszarze należy uznać za nieuprawnioną. |
| --- | --- |

(6)

Artykuł 66 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 przewiduje możliwość współistnienia winorośli, do której wykarczowania zobowiązał się producent, z nowo nasadzoną winoroślą. W celu zapobieżenia nieprawidłowościom państwa członkowskie powinny mieć możliwość stosowania odpowiednich środków w celu zapewnienia, by zobowiązanie do wykarczowania zostało spełnione, w tym wymogu wnoszenia zabezpieczenia towarzyszącego przyznaniu zezwolenia na przewidywane ponowne nasadzenie. Ponadto konieczne jest wskazanie, że w przypadku gdy karczowanie nie zostało przeprowadzone w czteroletnim terminie określonym w tym przepisie, winorośl nasadzoną w danym obszarze należy uznać za nieuprawnioną.

| (7) | Artykuł 66 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 zezwala państwom członkowskim na ograniczenie ponownego nasadzenia na obszarach kwalifikujących się do produkcji win objętych chronionymi nazwami pochodzenia lub chronionymi oznaczeniami geograficznymi, zgodnie z zaleceniami uznanych i reprezentatywnych organizacji zawodowych. Przyczyny takich decyzji o ograniczeniu powinny być zdefiniowane w celu wyjaśnienia ich zakresu, gwarantując jednocześnie, że system jest spójny i że jest niemożliwy do obejścia. W szczególności należy zapewnić, by automatyczność w przyznawaniu zezwoleń na ponowne nasadzenia, ustanowiona w art. 66 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, nie utrudniała państwom członkowskim ograniczania udzielania zezwoleń dla konkretnych obszarów zgodnie z art. 63 ust. 2 lit. b) oraz art. 63 ust. 3. Należy jednak wyjaśnić, że niektóre szczególne przypadki nie mogą być uznawane za próbę obejścia systemu. |
| --- | --- |

(7)

Artykuł 66 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 zezwala państwom członkowskim na ograniczenie ponownego nasadzenia na obszarach kwalifikujących się do produkcji win objętych chronionymi nazwami pochodzenia lub chronionymi oznaczeniami geograficznymi, zgodnie z zaleceniami uznanych i reprezentatywnych organizacji zawodowych. Przyczyny takich decyzji o ograniczeniu powinny być zdefiniowane w celu wyjaśnienia ich zakresu, gwarantując jednocześnie, że system jest spójny i że jest niemożliwy do obejścia. W szczególności należy zapewnić, by automatyczność w przyznawaniu zezwoleń na ponowne nasadzenia, ustanowiona w art. 66 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, nie utrudniała państwom członkowskim ograniczania udzielania zezwoleń dla konkretnych obszarów zgodnie z art. 63 ust. 2 lit. b) oraz art. 63 ust. 3. Należy jednak wyjaśnić, że niektóre szczególne przypadki nie mogą być uznawane za próbę obejścia systemu.

| (8) | Artykuł 64 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 przewiduje kary administracyjne w przypadkach niezgodności w odniesieniu do kryteriów kwalifikowalności, zobowiązań lub innych obowiązków wynikających ze stosowania sektorowego prawodawstwa rolnego. W celu zapewnienia odstraszającego skutku państwa członkowskie powinny móc stopniować te kary, w zależności od wartości handlowej win wytwarzanych w odnośnych winnicach. Zgodnie z art. 71 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 należy ustanowić kary administracyjne w odniesieniu do nasadzeń bez zezwolenia, w celu zapewnienia odstraszającego skutku. Minimalna wysokość tych kar powinna odpowiadać średniemu rocznemu dochodowi z hektara obszaru uprawy winorośli na poziomie Unii, mierzonemu jako marża brutto na hektar obszaru uprawy winorośli. Należy stopniować kary, począwszy od tej wartości minimalnej, w zależności od tego, jak długo trwało nieprzestrzeganie przepisów. Państwa członkowskie powinny również mieć możliwość stosowania wyższych kar minimalnych wobec producentów na danym obszarze, w przypadku gdy minimalne wartości ustalone na szczeblu unijnym kształtują się poniżej szacowanego średniego rocznego dochodu z hektara danego obszaru. Takie zwiększenie minimalnej wartości kary powinno być proporcjonalne do szacunkowego średniego rocznego dochodu z hektara w odniesieniu do obszaru, na którym znajduje się niedozwolona uprawa winorośli, |
| --- | --- |

(8)

Artykuł 64 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 przewiduje kary administracyjne w przypadkach niezgodności w odniesieniu do kryteriów kwalifikowalności, zobowiązań lub innych obowiązków wynikających ze stosowania sektorowego prawodawstwa rolnego. W celu zapewnienia odstraszającego skutku państwa członkowskie powinny móc stopniować te kary, w zależności od wartości handlowej win wytwarzanych w odnośnych winnicach. Zgodnie z art. 71 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 należy ustanowić kary administracyjne w odniesieniu do nasadzeń bez zezwolenia, w celu zapewnienia odstraszającego skutku. Minimalna wysokość tych kar powinna odpowiadać średniemu rocznemu dochodowi z hektara obszaru uprawy winorośli na poziomie Unii, mierzonemu jako marża brutto na hektar obszaru uprawy winorośli. Należy stopniować kary, począwszy od tej wartości minimalnej, w zależności od tego, jak długo trwało nieprzestrzeganie przepisów. Państwa członkowskie powinny również mieć możliwość stosowania wyższych kar minimalnych wobec producentów na danym obszarze, w przypadku gdy minimalne wartości ustalone na szczeblu unijnym kształtują się poniżej szacowanego średniego rocznego dochodu z hektara danego obszaru. Takie zwiększenie minimalnej wartości kary powinno być proporcjonalne do szacunkowego średniego rocznego dochodu z hektara w odniesieniu do obszaru, na którym znajduje się niedozwolona uprawa winorośli,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Obszary wyłączone z systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli

1.   System zezwoleń na nasadzenia winorośli, ustanowiony w części II tytuł I rozdział III rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, nie ma zastosowania do nasadzenia lub ponownego nasadzania na obszarach, o których mowa w art. 62 ust. 4 tego rozporządzenia, spełniających odpowiednie warunki określone w ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu.

2.   Nasadzenie lub ponowne nasadzanie na obszarach przeznaczonych do celów doświadczalnych lub na szkółki szczepów podlega obowiązkowi uprzedniego powiadomienia o tym właściwych organów. Powiadomienie zawiera wszystkie istotne informacje w odniesieniu do tych obszarów oraz informacje o okresie, w jakim będzie trwało doświadczenie lub w jakim będzie trwała produkcja w szkółkach szczepów. O przedłużeniu takich okresów należy również powiadomić właściwe organy.

W przypadku gdy nie ma ryzyka wystąpienia zakłóceń na rynku, państwa członkowskie mogą zdecydować, że w okresach, o których mowa w akapicie pierwszym, winogrona produkowane w tych obszarach, a także produkty sektora wina otrzymane z takich winogron mogą być wprowadzane do obrotu. Na koniec takich okresów dany producent musi albo:

| a) | uzyskać zezwolenie zgodnie z art. 64 lub art. 68 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do danego obszaru, tak aby winogrona produkowane na tym obszarze oraz produkty sektora wina otrzymane z tych winogron mogły być wprowadzone do obrotu; lub |
| --- | --- |

a)

uzyskać zezwolenie zgodnie z art. 64 lub art. 68 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do danego obszaru, tak aby winogrona produkowane na tym obszarze oraz produkty sektora wina otrzymane z tych winogron mogły być wprowadzone do obrotu; lub

| b) | wykarczować taki obszar na własny koszt zgodnie z art. 71 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. |
| --- | --- |

b)

wykarczować taki obszar na własny koszt zgodnie z art. 71 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

Obszary przeznaczone do celów doświadczalnych lub na szkółki szczepów, które zostały nasadzone przed dniem 1 stycznia 2016 r. w następstwie przyznania nowych praw do nasadzenia, nadal spełniają po tej dacie wszelkie warunki określone dla korzystania z takich praw do końca okresu trwania doświadczenia lub produkcji w szkółkach szczepów, na które zostały one przyznane. Po upływie tych terminów mają zastosowanie przepisy określone w akapicie pierwszym i drugim.

3.   Nasadzenie lub ponowne nasadzanie na obszarach, z których wino lub produkty sektora wina przeznaczone są wyłącznie do spożycia w gospodarstwie domowym plantatora winorośli, podlega następującym warunkom:

| a) | obszar taki nie przekracza 0,1 ha; |
| --- | --- |

a)

obszar taki nie przekracza 0,1 ha;

| b) | dany plantator winorośli nie zajmuje się komercyjną produkcją wina ani komercyjną produkcją innych produktów sektora wina. |
| --- | --- |

b)

dany plantator winorośli nie zajmuje się komercyjną produkcją wina ani komercyjną produkcją innych produktów sektora wina.

Dla celów niniejszego ustępu państwa członkowskie mogą uważać niektóre organizacje nieprowadzące działalności handlowej za równoważne gospodarstwom domowym plantatora.

Państwa członkowskie mogą zdecydować, aby nasadzenia, o których mowa w akapicie pierwszym, podlegały powiadomieniu.

4.   Producent, który utracił pewien obszar uprawy winorośli w związku z obowiązkowym zakupem, prowadzonym w interesie publicznym na mocy prawa krajowego, jest uprawniony do nasadzenia nowego obszaru, pod warunkiem że taki nowo nasadzony obszar nie przekracza 105 % czystego zbioru w obszarze utraconym. Nowo nasadzony obszar jest rejestrowany w rejestrze winnic.

5.   Karczowanie obszarów korzystających ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 2 i 3, nie uprawnia do otrzymania zezwolenia na ponowne nasadzenia na podstawie art. 66 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Takie zezwolenia przyznaje się jednak w przypadku karczowania obszarów nowo nasadzonych w ramach zwolnienia, o którym mowa w ust. 4.

Artykuł 2

Kryteria przyznawania zezwoleń

1.   W przypadku gdy państwa członkowskie stosują kryterium kwalifikowalności, o którym mowa w art. 64 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, mają zastosowanie przepisy ustanowione w części A załącznika I do niniejszego rozporządzenia.

Państwa członkowskie mogą również zastosować dodatkowe obiektywne i niedyskryminacyjne kryterium wymagające, by wniosek nie pociągał za sobą ryzyka przywłaszczenia renomy konkretnych chronionych oznaczeń geograficznych — na zasadzie domniemania — chyba że władze publiczne dowiodą, że takie ryzyko istnieje. Zasady stosowania tego dodatkowego kryterium określone są w części B załącznika I.

2.   Jeżeli państwa członkowskie przy udzielaniu zezwoleń na nowe nasadzenia, zdecydują się zastosować jedno lub więcej z kryteriów kwalifikowalności, o których mowa w art. 64 ust. 1 lit. a)–c) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, oraz dodatkowe kryterium, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, mogą one stosować takie kryteria na poziomie krajowym lub na niższym poziomie terytorialnym.

3.   W przypadku gdy państwa członkowskie stosują jedno lub więcej z kryteriów kwalifikowalności, o których mowa w art. 64 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, mają zastosowanie przepisy określone w częściach A–H załącznika II do niniejszego rozporządzenia.

Państwa członkowskie mogą również stosować dodatkowe obiektywne i niedyskryminujące kryteria dotyczące uprzedniego postępowania producenta oraz organizacji nienastawionych na zysk i służących celom społecznym, które otrzymały grunty skonfiskowane w związku z aktami terroryzmu lub innego rodzaju działalnością przestępczą. Zasady stosowania tych dodatkowych kryteriów określono w części I załącznika II.

4.   Jeżeli państwa członkowskie, przy udzielaniu zezwoleń na nowe nasadzenia, zdecydują się zastosować jedno lub więcej z kryteriów pierwszeństwa, o których mowa w art. 64 ust. 2 lit. a)–h) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, oraz dodatkowe kryteria, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, mogą one stosować takie kryteria jednakowo na poziomie krajowym lub w różnym stopniu w różnych obszarach danego państwa członkowskiego.

5.   Stosowanie jednego lub kilku kryteriów wymienionych w art. 64 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 jako kryteriów kwalifikowalności na jednym z poziomów geograficznych, o których mowa w art. 63 ust. 2, uznaje się za należycie uzasadnione do celów art. 64 ust. 1 lit. d), jeżeli stosowanie to ma na celu zaradzenie konkretnym problemom sektora uprawy winorośli na danym poziomie geograficznym, które można rozwiązać jedynie za pomocą takiego ograniczenia.

6.   Bez uszczerbku dla przepisów ustanowionych w załącznikach I i II w odniesieniu do szczegółowych kryteriów kwalifikowalności i kryteriów pierwszeństwa, państwa członkowskie przyjmują dodatkowe środki, jeśli to konieczne, w celu uniknięcia sytuacji, w których ubiegający się o zezwolenia obchodziliby kryteria kwalifikowalności i kryteria pierwszeństwa zawarte w tych załącznikach.

Artykuł 3

Zezwolenia na przewidywane ponowne nasadzanie

Państwa członkowskie mogą uzależnić udzielanie zezwoleń producentom prowadzącym karczowanie obszaru nasadzonego winoroślą zgodnie z art. 66 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 od złożenia zabezpieczenia.

W każdym przypadku, jeżeli karczowanie nie jest przeprowadzone przez producentów do końca czwartego roku od dnia, w którym nowe winorośle zostały nasadzone, w odniesieniu do obszaru, który nie został wykarczowany, stosuje się art. 71 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

Artykuł 4

Ograniczenia dotyczące ponownego nasadzenia

Państwa członkowskie mogą ograniczyć ponowne nasadzenia na podstawie art. 66 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, w przypadku gdy dany teren, który ma być ponownie nasadzony, znajduje się w obszarze dla którego wydawanie zezwoleń na nowe nasadzenia jest ograniczone zgodnie z art. 63 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, i pod warunkiem że decyzja jest uzasadniona potrzebą uniknięcia udokumentowanego ryzyka znacznej dewaluacji konkretnej chronionej nazwy pochodzenia lub konkretnego chronionego oznaczenia geograficznego.

Ryzyko znacznej dewaluacji, o którym mowa w akapicie pierwszym, nie występuje w przypadku gdy:

| a) | dany teren, który ma być ponownie nasadzony, znajduje się w tym samym obszarze chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego, co obszar wykarczowany, a ponowne nasadzenie winoroślą jest zgodne z tą samą specyfikacją chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego co obszar wykarczowany; |
| --- | --- |

a)

dany teren, który ma być ponownie nasadzony, znajduje się w tym samym obszarze chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego, co obszar wykarczowany, a ponowne nasadzenie winoroślą jest zgodne z tą samą specyfikacją chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego co obszar wykarczowany;

| b) | celem ponownego nasadzenia jest produkcja win nieposiadających oznaczenia geograficznego, pod warunkiem że wnioskodawca podejmuje takie same zobowiązania, jak te ustanowione w pkt 2 części A i B załącznika I do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do nowych nasadzeń. |
| --- | --- |

b)

celem ponownego nasadzenia jest produkcja win nieposiadających oznaczenia geograficznego, pod warunkiem że wnioskodawca podejmuje takie same zobowiązania, jak te ustanowione w pkt 2 części A i B załącznika I do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do nowych nasadzeń.

Artykuł 5

Kary i odzyskiwanie kosztów

Państwa członkowskie nakładają kary finansowe na producentów, którzy nie przestrzegają obowiązku określonego w art. 71 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

Minimalna kwota kary pieniężnej wynosi:

| a) | 6 000 EUR za hektar, jeżeli producent karczuje całość niedozwolonego nasadzenia w terminie czterech miesięcy od dnia, w którym został powiadomiony o nieprawidłowości, zgodnie z art. 71 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013; |
| --- | --- |

a)

6 000 EUR za hektar, jeżeli producent karczuje całość niedozwolonego nasadzenia w terminie czterech miesięcy od dnia, w którym został powiadomiony o nieprawidłowości, zgodnie z art. 71 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013;

| b) | 12 000 EUR za hektar, jeżeli producent karczuje całość niedozwolonego nasadzenia podczas pierwszego roku następującego po upływie terminu czterech miesięcy; |
| --- | --- |

b)

12 000 EUR za hektar, jeżeli producent karczuje całość niedozwolonego nasadzenia podczas pierwszego roku następującego po upływie terminu czterech miesięcy;

| c) | 20 000 EUR za hektar, jeżeli producent karczuje całość niedozwolonego nasadzenia po pierwszym roku następującym po upływie terminu czterech miesięcy. |
| --- | --- |

c)

20 000 EUR za hektar, jeżeli producent karczuje całość niedozwolonego nasadzenia po pierwszym roku następującym po upływie terminu czterech miesięcy.

W przypadku gdy szacuje się, że roczny dochód uzyskany w danej winnicy przekracza 6 000 EUR za hektar, państwa członkowskie mogą zwiększyć minimalne kwoty określone w akapicie drugim proporcjonalnie do średniego rocznego dochodu z hektara szacowanego dla tego obszaru.

Jeżeli państwo członkowskie zapewnia wykarczowanie niedozwolonych nasadzeń własnymi środkami, odpowiednie koszty, którymi obciążani są producenci zgodnie z art. 71 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, są obliczane w obiektywny sposób, biorąc pod uwagę koszty pracy, wykorzystanie maszyn, transport lub inne poniesione koszty. Koszty te są dodawane do mającej zastosowanie kary.

Artykuł 6

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 15 grudnia 2014 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 549.

2

(3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1).

3

---

ZAŁĄCZNIK I

Zasady odnoszące się do kryteriów kwalifikowalności, o których mowa w art. 64 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, oraz dodatkowego kryterium, o którym mowa w art. 2 ust. 1 niniejszego rozporządzenia

A.   Kryterium, o którym mowa w art. 64 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013

Kryterium, o którym mowa w art. 64 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, uznaje się za spełnione, jeżeli jest spełniony jeden z następujących warunków:

| 1) | obszar(-y) przeznaczony(-e) do nowego nasadzania, jest (są) przeznaczony(-e) do produkcji wina o określonej chronionej nazwie pochodzenia danego obszaru; lub |
| --- | --- |

1)

obszar(-y) przeznaczony(-e) do nowego nasadzania, jest (są) przeznaczony(-e) do produkcji wina o określonej chronionej nazwie pochodzenia danego obszaru; lub

| 2) | jeżeli obszar(-y) przeznaczony(-e) do nowego nasadzania, jest (są) przeznaczony(-e) do produkcji wina o określonej chronionej nazwie pochodzenia, wnioskodawca podejmuje następujące zobowiązania:






  a) | nie stosuje, ani nie wprowadza do obrotu żadnych winogron produkowanych w tych nowo nasadzonych obszarach przeznaczonych pod produkcję win o chronionej nazwie pochodzenia, w przypadku gdy obszary te są położone na obszarach kwalifikujących się do tego celu; |
| --- | --- | --- |

2)

jeżeli obszar(-y) przeznaczony(-e) do nowego nasadzania, jest (są) przeznaczony(-e) do produkcji wina o określonej chronionej nazwie pochodzenia, wnioskodawca podejmuje następujące zobowiązania:

a)

nie stosuje, ani nie wprowadza do obrotu żadnych winogron produkowanych w tych nowo nasadzonych obszarach przeznaczonych pod produkcję win o chronionej nazwie pochodzenia, w przypadku gdy obszary te są położone na obszarach kwalifikujących się do tego celu;

| b) | nie wykarczowuje, ani nie nasadza ponownie w celu uczynienia nasadzonego ponownie obszaru kwalifikującym się do produkcji winogron na wina o określonej chronionej nazwie pochodzenia. |
| --- | --- |

b)

nie wykarczowuje, ani nie nasadza ponownie w celu uczynienia nasadzonego ponownie obszaru kwalifikującym się do produkcji winogron na wina o określonej chronionej nazwie pochodzenia.

Wnioskodawcy zobowiązują się do podjęcia zobowiązań, o których mowa w akapicie pierwszym pkt 2 przez określony czas, który zostanie ustalony przez dane państwo członkowskie i który nie może wykraczać poza dzień 31 grudnia 2030 r.

B.   Dodatkowe kryterium określone w art. 2 ust. 1 niniejszego rozporządzenia

Dodatkowe kryterium, o którym mowa w art. 2 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, uznaje się za spełnione, jeżeli jest spełniony jeden z następujących warunków:

| 1) | obszar(-y) przeznaczony(-e) do nowego nasadzania, jest (są) przeznaczony(-e) do produkcji wina o określonym chronionym oznaczeniu geograficznym danego obszaru; lub |
| --- | --- |

1)

obszar(-y) przeznaczony(-e) do nowego nasadzania, jest (są) przeznaczony(-e) do produkcji wina o określonym chronionym oznaczeniu geograficznym danego obszaru; lub

| 2) | jeżeli obszar(-y) przeznaczony(-e) do nowego nasadzania, jest (są) przeznaczony(-e) do produkcji wina o określonym oznaczeniu geograficznym, wnioskodawca podejmuje następujące zobowiązania:






  a) | nie stosuje ani nie wprowadza do obrotu żadnych winogron produkowanych w tych nowo nasadzonych obszarach przeznaczonych na produkcję win o chronionym oznaczeniu geograficznym, w przypadku gdy obszary te są położone na obszarach kwalifikujących się do tego celu; |
| --- | --- | --- |

2)

jeżeli obszar(-y) przeznaczony(-e) do nowego nasadzania, jest (są) przeznaczony(-e) do produkcji wina o określonym oznaczeniu geograficznym, wnioskodawca podejmuje następujące zobowiązania:

a)

nie stosuje ani nie wprowadza do obrotu żadnych winogron produkowanych w tych nowo nasadzonych obszarach przeznaczonych na produkcję win o chronionym oznaczeniu geograficznym, w przypadku gdy obszary te są położone na obszarach kwalifikujących się do tego celu;

| b) | nie wykarczowuje, ani nie nasadza ponownie w celu uczynienia nasadzonego ponownie obszaru kwalifikującym się do produkcji winogron na wina o określonym chronionym oznaczeniu geograficznym. |
| --- | --- |

b)

nie wykarczowuje, ani nie nasadza ponownie w celu uczynienia nasadzonego ponownie obszaru kwalifikującym się do produkcji winogron na wina o określonym chronionym oznaczeniu geograficznym.

Wnioskodawcy zobowiązują się do podjęcia zobowiązań, o których mowa w akapicie pierwszym pkt 2 przez określony czas, który zostanie ustalony przez dane państwo członkowskie i który nie może wykraczać poza dzień 31 grudnia 2030 r.

---

ZAŁĄCZNIK II

Zasady odnoszące się do kryteriów pierwszeństwa, o których mowa w art. 64 ust. 2 lit. a)–h) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, oraz do dodatkowych kryteriów, o których mowa w art. 2 ust. 3 niniejszego rozporządzenia

A.   Kryterium, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013

| 1) | Osoby prawne, niezależnie od ich formy prawnej, uznaje się za spełniające niniejsze kryterium, jeżeli spełniony jest jeden z następujących warunków:






  a) | osoba fizyczna, która po raz pierwszy zakłada winnicę i która kieruje gospodarstwem („nowy podmiot”), sprawuje faktyczną i trwałą kontrolę nad daną osobą prawną w zakresie decyzji dotyczących zarządzania, korzyści i ryzyka finansowego. W przypadku gdy w kapitale osoby prawnej lub w zarządzaniu nią uczestniczy kilka osób fizycznych, w tym osoba(-y) niebędąca(-e) nowym(-i) podmiotem(-ami), nowy podmiot jest uprawniony do sprawowania takiej faktycznej i długoterminowej kontroli samodzielnie albo wspólnie z innymi osobami, lub |
| --- | --- | --- |

1)

Osoby prawne, niezależnie od ich formy prawnej, uznaje się za spełniające niniejsze kryterium, jeżeli spełniony jest jeden z następujących warunków:

a)

osoba fizyczna, która po raz pierwszy zakłada winnicę i która kieruje gospodarstwem („nowy podmiot”), sprawuje faktyczną i trwałą kontrolę nad daną osobą prawną w zakresie decyzji dotyczących zarządzania, korzyści i ryzyka finansowego. W przypadku gdy w kapitale osoby prawnej lub w zarządzaniu nią uczestniczy kilka osób fizycznych, w tym osoba(-y) niebędąca(-e) nowym(-i) podmiotem(-ami), nowy podmiot jest uprawniony do sprawowania takiej faktycznej i długoterminowej kontroli samodzielnie albo wspólnie z innymi osobami, lub

| b) | w przypadku gdy osoba prawna jest samodzielnie lub wspólnie kontrolowana przez inną osobę prawną, do każdej osoby fizycznej sprawującej kontrolę nad taką inną osobą prawną stosuje się warunki określone w lit. b). |
| --- | --- |

b)

w przypadku gdy osoba prawna jest samodzielnie lub wspólnie kontrolowana przez inną osobę prawną, do każdej osoby fizycznej sprawującej kontrolę nad taką inną osobą prawną stosuje się warunki określone w lit. b).

Warunki określone w akapicie pierwszym lit. a) i b) stosuje się odpowiednio w odniesieniu do grup osób fizycznych, niezależnie od statusu prawnego nadanego takiej grupie i jej członkom w prawie krajowym.

| 2) | Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o włączeniu dodatkowego warunku wymagającego, by wnioskodawca był osobą fizyczną, która ma nie więcej niż 40 lat w roku złożenia wniosku („młody producent”).
  Osoby prawne, o których mowa w pkt 1, mogą być uznane za spełniające dodatkowy warunek, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszej litery, jeśli osoba fizyczna, o której mowa w pkt 1 akapit pierwszy lit. a) i b) ma nie więcej niż 40 lat w roku złożenia wniosku.
  Warunki ustanowione w akapicie drugim stosuje się odpowiednio w odniesieniu do grup osób fizycznych, o których mowa w pkt 1 akapit drugi. |
| --- | --- |

2)

Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o włączeniu dodatkowego warunku wymagającego, by wnioskodawca był osobą fizyczną, która ma nie więcej niż 40 lat w roku złożenia wniosku („młody producent”).

Osoby prawne, o których mowa w pkt 1, mogą być uznane za spełniające dodatkowy warunek, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszej litery, jeśli osoba fizyczna, o której mowa w pkt 1 akapit pierwszy lit. a) i b) ma nie więcej niż 40 lat w roku złożenia wniosku.

Warunki ustanowione w akapicie drugim stosuje się odpowiednio w odniesieniu do grup osób fizycznych, o których mowa w pkt 1 akapit drugi.

| 3) | Państwa członkowskie mogą wymagać, aby wnioskodawcy zobowiązali się, że w okresie pięciu lat nie wynajmą ani nie sprzedadzą obszaru(-ów) nowo nasadzonego(-ych) innej osobie fizycznej lub prawnej.
  W przypadku gdy wnioskodawca jest osobą prawną lub grupą osób fizycznych, państwa członkowskie mogą również wymagać od wnioskodawcy, aby przez okres pięciu lat nie przekazywał wykonywania skutecznej i długoterminowej kontroli nad gospodarstwem pod względem zarządzania, korzyści i ryzyka finansowego innej(-ym) osobie(-om), chyba że taka osoba lub osoby spełniały warunki określone w pkt 1 i 2, które obowiązywały w momencie udzielania zezwolenia. |
| --- | --- |

3)

Państwa członkowskie mogą wymagać, aby wnioskodawcy zobowiązali się, że w okresie pięciu lat nie wynajmą ani nie sprzedadzą obszaru(-ów) nowo nasadzonego(-ych) innej osobie fizycznej lub prawnej.

W przypadku gdy wnioskodawca jest osobą prawną lub grupą osób fizycznych, państwa członkowskie mogą również wymagać od wnioskodawcy, aby przez okres pięciu lat nie przekazywał wykonywania skutecznej i długoterminowej kontroli nad gospodarstwem pod względem zarządzania, korzyści i ryzyka finansowego innej(-ym) osobie(-om), chyba że taka osoba lub osoby spełniały warunki określone w pkt 1 i 2, które obowiązywały w momencie udzielania zezwolenia.

B.   Kryterium, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013

Kryterium, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, uznaje się za spełnione, jeżeli jest spełniony jeden z następujących warunków:

| 1) | Wnioskodawca zobowiązuje się do przestrzegania, w okresie od pięciu do siedmiu lat, zasad produkcji ekologicznej ustanowionych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 834/2007 (1) i, w stosownych przypadkach, w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 889/2008 (2) w odniesieniu do obszaru(-ów), który(-e) ma(-ją) być nowo nasadzone, lub do całego gospodarstwa rolnego. Okres taki nie może wykraczać poza dzień 31 grudnia 2030 r.
  Państwa członkowskie mogą uznać, że kryterium to zostało spełnione, jeżeli wnioskodawcy są już plantatorami winorośli (3) w momencie składania wniosku, oraz jeżeli efektywnie stosowali zasady produkcji ekologicznej, o których mowa w akapicie pierwszym, do całego obszaru uprawy winorośli w danym gospodarstwie przez okres co najmniej pięciu lat przed złożeniem wniosku. |
| --- | --- |

1)

Wnioskodawca zobowiązuje się do przestrzegania, w okresie od pięciu do siedmiu lat, zasad produkcji ekologicznej ustanowionych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 834/2007 (1) i, w stosownych przypadkach, w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 889/2008 (2) w odniesieniu do obszaru(-ów), który(-e) ma(-ją) być nowo nasadzone, lub do całego gospodarstwa rolnego. Okres taki nie może wykraczać poza dzień 31 grudnia 2030 r.

Państwa członkowskie mogą uznać, że kryterium to zostało spełnione, jeżeli wnioskodawcy są już plantatorami winorośli (3) w momencie składania wniosku, oraz jeżeli efektywnie stosowali zasady produkcji ekologicznej, o których mowa w akapicie pierwszym, do całego obszaru uprawy winorośli w danym gospodarstwie przez okres co najmniej pięciu lat przed złożeniem wniosku.

| 2) | Wnioskodawca zobowiązuje się do przestrzegania jednej z następujących wytycznych lub systemów certyfikacji, które wykraczają poza odpowiednie obowiązkowe normy ustanowione zgodnie z tytułem VI rozdział I rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, przez okres co najmniej pięciu do siedmiu lat, który w żadnym wypadku nie może wykraczać poza dzień 31 grudnia 2030 r.:






  a) | wytycznych dla poszczególnych upraw lub sektorów w zakresie zintegrowanego zarządzania szkodnikami, które są odpowiednie do uprawy winorośli zgodnie z art. 14 ust. 5 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/128/WE (4), w przypadku gdy takie wytyczne w ogóle istnieją; |
| --- | --- | --- |

2)

Wnioskodawca zobowiązuje się do przestrzegania jednej z następujących wytycznych lub systemów certyfikacji, które wykraczają poza odpowiednie obowiązkowe normy ustanowione zgodnie z tytułem VI rozdział I rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, przez okres co najmniej pięciu do siedmiu lat, który w żadnym wypadku nie może wykraczać poza dzień 31 grudnia 2030 r.:

a)

wytycznych dla poszczególnych upraw lub sektorów w zakresie zintegrowanego zarządzania szkodnikami, które są odpowiednie do uprawy winorośli zgodnie z art. 14 ust. 5 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/128/WE (4), w przypadku gdy takie wytyczne w ogóle istnieją;

| b) | krajowych systemów certyfikacji dla integrowanej produkcji, które są odpowiednie do uprawy winorośli; |
| --- | --- |

b)

krajowych systemów certyfikacji dla integrowanej produkcji, które są odpowiednie do uprawy winorośli;

| c) | krajowych lub regionalnych systemów certyfikacji środowiskowej poświadczających zgodność z prawodawstwem w zakresie ochrony środowiska w odniesieniu do jakości gleby i wody, różnorodności biologicznej, zachowania krajobrazu oraz łagodzenia zmiany klimatu lub przystosowania się do zmiany klimatu, oraz które mają znaczenie dla uprawy winorośli. |
| --- | --- |

c)

krajowych lub regionalnych systemów certyfikacji środowiskowej poświadczających zgodność z prawodawstwem w zakresie ochrony środowiska w odniesieniu do jakości gleby i wody, różnorodności biologicznej, zachowania krajobrazu oraz łagodzenia zmiany klimatu lub przystosowania się do zmiany klimatu, oraz które mają znaczenie dla uprawy winorośli.

Systemy certyfikacji, o których mowa w akapicie pierwszym lit. b) i c), poświadczają, że rolnik stosuje w swoim gospodarstwie praktyki zgodne z zdefiniowanymi na poziomie krajowym przepisami dla produkcji zintegrowanej lub przestrzegają celów, o których mowa w akapicie pierwszym lit. c). Certyfikacja ta prowadzona jest przez jednostki certyfikujące, które są akredytowane zgodnie z rozdziałem II rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 (5), jak również z zachowaniem odpowiednich norm zharmonizowanych dla „Oceny zgodności – wymogów dla organów certyfikujących produkty, procesy i usługi” lub dla „Oceny zgodności – wymogów dla jednostek prowadzących audyt i certyfikację systemów zarządzania”.

Państwa członkowskie mogą uznać, że kryterium to zostało spełnione, jeżeli wnioskodawcy są już plantatorami winorośli w momencie składania wniosku, oraz jeżeli efektywnie przestrzegali wytycznych lub systemów certyfikacji, o których mowa w akapicie pierwszym, w odniesieniu do całego obszaru uprawy winorośli w danym gospodarstwie przez okres co najmniej pięciu lat przed złożeniem wniosku.

| 3) | W przypadku gdy program(-y) rozwoju obszarów wiejskich państw członkowskich obejmuje(-ą) szczególny rodzaj „rolno-środowiskowo-klimatycznych” operacji określonych w art. 28 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 (6), który ma zastosowanie do obszarów uprawy winorośli mających znaczenie dla konkretnego obszaru wskazanego we wniosku, oraz pod warunkiem że dostępne będą wystarczające środki, wnioskodawca kwalifikuje się do uzyskania pomocy oraz zobowiązuje się stosować tego rodzaju operację(-e) do obszaru, który ma być nowo nasadzony, oraz spełnić zobowiązania określone w odpowiednim(-ch) programie(-ach) rozwoju obszarów wiejskich, dla danego „rolno-środowiskowo-klimatycznego” rodzaju operacji. |
| --- | --- |

3)

W przypadku gdy program(-y) rozwoju obszarów wiejskich państw członkowskich obejmuje(-ą) szczególny rodzaj „rolno-środowiskowo-klimatycznych” operacji określonych w art. 28 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 (6), który ma zastosowanie do obszarów uprawy winorośli mających znaczenie dla konkretnego obszaru wskazanego we wniosku, oraz pod warunkiem że dostępne będą wystarczające środki, wnioskodawca kwalifikuje się do uzyskania pomocy oraz zobowiązuje się stosować tego rodzaju operację(-e) do obszaru, który ma być nowo nasadzony, oraz spełnić zobowiązania określone w odpowiednim(-ch) programie(-ach) rozwoju obszarów wiejskich, dla danego „rolno-środowiskowo-klimatycznego” rodzaju operacji.

| 4) | Konkretna(-e) działka(-i) określona(-e) w takim wniosku znajduje(-ą) się na stokach, na których utworzono tarasy.
  Państwa członkowskie mogą również wymagać, aby producenci zobowiązali się, przez okres co najmniej pięciu do siedmiu lat, by nie karczować, ani nie nasadzać ponownie na obszarach, które nie spełniają tych warunków. Okres taki nie może wykraczać poza dzień 31 grudnia 2030 r. |
| --- | --- |

4)

Konkretna(-e) działka(-i) określona(-e) w takim wniosku znajduje(-ą) się na stokach, na których utworzono tarasy.

Państwa członkowskie mogą również wymagać, aby producenci zobowiązali się, przez okres co najmniej pięciu do siedmiu lat, by nie karczować, ani nie nasadzać ponownie na obszarach, które nie spełniają tych warunków. Okres taki nie może wykraczać poza dzień 31 grudnia 2030 r.

C.   Kryterium, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013

Kryterium, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, uznaje się za spełnione, jeżeli jest spełniony jeden z następujących warunków:

| 1) | konkretna(-e) działka(-i) określona(-e) we wniosku znalazła(-y) się w posiadaniu wnioskodawcy w wyniku wymiany z inną(-ymi) działką(-ami) uprawy winorośli w ramach projektu konsolidacji gruntu; |
| --- | --- |

1)

konkretna(-e) działka(-i) określona(-e) we wniosku znalazła(-y) się w posiadaniu wnioskodawcy w wyniku wymiany z inną(-ymi) działką(-ami) uprawy winorośli w ramach projektu konsolidacji gruntu;

| 2) | działka(-i) określona(-e) we wniosku nie jest (są) nasadzona(-e) winoroślą lub jest (są) nasadzona(-e) winoroślą, która zajmuje mniejszą powierzchnię niż działka(-i) utracona(-e) w wyniku realizacji projektu konsolidacji gruntu; |
| --- | --- |

2)

działka(-i) określona(-e) we wniosku nie jest (są) nasadzona(-e) winoroślą lub jest (są) nasadzona(-e) winoroślą, która zajmuje mniejszą powierzchnię niż działka(-i) utracona(-e) w wyniku realizacji projektu konsolidacji gruntu;

| 3) | całkowity obszar, dla którego składany jest wniosek o zezwolenie, nie przekracza różnicy, jeśli taka istnieje, pomiędzy obszarem uprawy winorośli na uprzednio posiadanej(-ych) działce(-ach) a obszarem określonym we wniosku. |
| --- | --- |

3)

całkowity obszar, dla którego składany jest wniosek o zezwolenie, nie przekracza różnicy, jeśli taka istnieje, pomiędzy obszarem uprawy winorośli na uprzednio posiadanej(-ych) działce(-ach) a obszarem określonym we wniosku.

D.   Kryterium, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013

Kryterium, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, uważa się za spełnione, jeśli konkretna(-e) działka(-i) określona(-e) we wniosku znajduje(-ą) się na jednym z następujących obszarów:

| 1) | obszary dotknięte suszą, w których stosunek rocznych opadów do rocznej potencjalnej ewapotranspiracji, jest mniejszy niż 0,5; |
| --- | --- |

1)

obszary dotknięte suszą, w których stosunek rocznych opadów do rocznej potencjalnej ewapotranspiracji, jest mniejszy niż 0,5;

| 2) | obszary, w których głębokość ukorzenienia jest mniejsza niż 30 cm; |
| --- | --- |

2)

obszary, w których głębokość ukorzenienia jest mniejsza niż 30 cm;

| 3) | obszary o niekorzystnej teksturze i kamienistości gleby, zgodnie z definicją i progami określonymi w załączniku III do rozporządzenia (UE) nr 1305/2013; |
| --- | --- |

3)

obszary o niekorzystnej teksturze i kamienistości gleby, zgodnie z definicją i progami określonymi w załączniku III do rozporządzenia (UE) nr 1305/2013;

| 4) | obszary położone na zboczach o spadku terenu przekraczającym co najmniej 15 %; |
| --- | --- |

4)

obszary położone na zboczach o spadku terenu przekraczającym co najmniej 15 %;

| 5) | obszary położone na obszarach górskich na wysokości co najmniej 500 m, z wyłączeniem wysoko położonych równin; |
| --- | --- |

5)

obszary położone na obszarach górskich na wysokości co najmniej 500 m, z wyłączeniem wysoko położonych równin;

| 6) | obszary położone w najbardziej oddalonych regionach Unii, o których mowa w art. 349 TFUE, oraz na mniejszych wyspach Morza Egejskiego w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 229/2013 (7) lub na małych wyspach o powierzchni nieprzekraczającej 250 km2 i które charakteryzują się ograniczeniami strukturalnymi lub społeczno-gospodarczymi. |
| --- | --- |

6)

obszary położone w najbardziej oddalonych regionach Unii, o których mowa w art. 349 TFUE, oraz na mniejszych wyspach Morza Egejskiego w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 229/2013 (7) lub na małych wyspach o powierzchni nieprzekraczającej 250 km2 i które charakteryzują się ograniczeniami strukturalnymi lub społeczno-gospodarczymi.

Państwa członkowskie mogą również wymagać, aby producenci zobowiązali się, by przez okres co najmniej pięciu do siedmiu lat nie karczować, ani nie nasadzać ponownie na obszarach o szczególnych ograniczeniach naturalnych lub innych. Okres taki nie może wykraczać poza dzień 31 grudnia 2030 r.

Państwa członkowskie mogą, najpóźniej do 2018 r., podjąć decyzję o wykluczeniu jednego lub większej ilości obszarów wymienionych w akapicie pierwszym, w odniesieniu do zgodności z kryterium pierwszeństwa, jeżeli nie są one w stanie ocenić w sposób skuteczny przestrzegania tej zgodności.

E.   Kryterium, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013

Kryterium, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, uważa się za spełnione, jeśli zrównoważoność w oparciu o ocenę ekonomiczną danego projektu ustala się na podstawie jednej lub większej liczby następujących standardowych metod analizy finansowej inwestycji rolnych:

| 1) | Bieżąca wartość netto (NPV) |
| --- | --- |

1)

Bieżąca wartość netto (NPV)

| 2) | Wewnętrzna stopa zwrotu (IRR). |
| --- | --- |

2)

Wewnętrzna stopa zwrotu (IRR).

| 3) | Stosunek korzyści do kosztów (BCR) |
| --- | --- |

3)

Stosunek korzyści do kosztów (BCR)

| 4) | Okres zwrotu nakładów (PP) |
| --- | --- |

4)

Okres zwrotu nakładów (PP)

| 5) | Dodatkowe korzyści netto (INB) |
| --- | --- |

5)

Dodatkowe korzyści netto (INB)

Metodę stosuje się w sposób dostosowany do rodzaju wnioskodawcy.

Państwa członkowskie mogą zażądać od wnioskodawcy opracowania nowego nasadzenia winorośli, w zależności od właściwości technicznych określonych we wniosku.

F.   Kryterium, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013

Kryterium, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, uważa się za spełnione, jeśli potencjał wzrostu konkurencyjności ustanowiono w oparciu o następujące ustalenia:

| 1) | obszary przeznaczone do nowego nasadzania przez istniejącego plantatora winorośli mogą przynieść znaczne korzyści skali ze względu na znaczący spadek kosztów jednostkowych dla programu, w ramach którego uruchamiane jest zaproszenie w odniesieniu do obszaru nowo nasadzonego, w stosunku do średniej w już istniejących winnicach w danym gospodarstwie rolnym lub do przeciętnej sytuacji w regionie; |
| --- | --- |

1)

obszary przeznaczone do nowego nasadzania przez istniejącego plantatora winorośli mogą przynieść znaczne korzyści skali ze względu na znaczący spadek kosztów jednostkowych dla programu, w ramach którego uruchamiane jest zaproszenie w odniesieniu do obszaru nowo nasadzonego, w stosunku do średniej w już istniejących winnicach w danym gospodarstwie rolnym lub do przeciętnej sytuacji w regionie;

| 2) | obszary przeznaczone do nowego nasadzania przez istniejącego plantatora mogą przyczynić się do lepszego dostosowania do popytu rynkowego ze względu na wzrost cen produktu lub wzrost rynków zbytu, w stosunku do już istniejących winnic w danym gospodarstwie rolnym lub do przeciętnej sytuacji w regionie; |
| --- | --- |

2)

obszary przeznaczone do nowego nasadzania przez istniejącego plantatora mogą przyczynić się do lepszego dostosowania do popytu rynkowego ze względu na wzrost cen produktu lub wzrost rynków zbytu, w stosunku do już istniejących winnic w danym gospodarstwie rolnym lub do przeciętnej sytuacji w regionie;

| 3) | obszary przeznaczone do nowego nasadzania przez nowy podmiot w sektorze mogą pozwolić na stosowanie modelu produkcji w gospodarstwie, który jest bardziej rentowny niż średnia w regionie. |
| --- | --- |

3)

obszary przeznaczone do nowego nasadzania przez nowy podmiot w sektorze mogą pozwolić na stosowanie modelu produkcji w gospodarstwie, który jest bardziej rentowny niż średnia w regionie.

Państwa członkowskie mogą bardziej uszczegółowić okoliczności wymienione w akapicie pierwszym pkt 1, 2 i 3.

Państwa członkowskie mogą zażądać od wnioskodawcy opracowania nowego nasadzenia winorośli, w zależności od właściwości technicznych określonych we wniosku.

G.   Kryterium, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. g) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013

Kryterium, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. g) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, uważa się za spełnione, jeśli działka(-i), która(-e) ma(-ją) zostać nasadzona(-e), znajduje się w obszarze geograficznym produkcji istniejącej chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego, o ile winogrona przeznaczone są do produkcji win o chronionej nazwie pochodzenia lub chronionym oznaczeniu geograficznym, i spełniony jest jeden z następujących warunków:

| 1) | działka(-i), która(-e) ma(-ją) zostać nasadzona(-e) posiada lepsze cechy glebowe i klimatyczne, w porównaniu ze średnią pozostałych działek posiadających winnice zgodne ze specyfikacjami oznaczenia geograficznego w tym samym regionie; |
| --- | --- |

1)

działka(-i), która(-e) ma(-ją) zostać nasadzona(-e) posiada lepsze cechy glebowe i klimatyczne, w porównaniu ze średnią pozostałych działek posiadających winnice zgodne ze specyfikacjami oznaczenia geograficznego w tym samym regionie;

| 2) | odmiana(-y) winorośli lub odpowiedni(-e) klon(-y) do uprawy jest (są) lepiej dostosowana(-e) do szczególnych właściwości glebowych i klimatycznych działki(-ek), która(-e) ma(-ją) zostać nasadzona(-e) w porównaniu z działkami posiadającymi winnice zgodne ze specyfikacjami oznaczenia geograficznego, posiadające podobne cechy glebowe i klimatyczne oraz znajdujące się w tym samym regionie, ale na których uprawia się inne odmiany lub inne klony należące do tej samej odmiany (odmian); |
| --- | --- |

2)

odmiana(-y) winorośli lub odpowiedni(-e) klon(-y) do uprawy jest (są) lepiej dostosowana(-e) do szczególnych właściwości glebowych i klimatycznych działki(-ek), która(-e) ma(-ją) zostać nasadzona(-e) w porównaniu z działkami posiadającymi winnice zgodne ze specyfikacjami oznaczenia geograficznego, posiadające podobne cechy glebowe i klimatyczne oraz znajdujące się w tym samym regionie, ale na których uprawia się inne odmiany lub inne klony należące do tej samej odmiany (odmian);

| 3) | odmiana(-y) winorośli lub odpowiedni(-e) klon(-y), które mają być nasadzone, przyczyniają się do zwiększenia różnorodności odmian winorośli lub klonów istniejących odmian na tym samym obszarze geograficznym produkcji chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego; |
| --- | --- |

3)

odmiana(-y) winorośli lub odpowiedni(-e) klon(-y), które mają być nasadzone, przyczyniają się do zwiększenia różnorodności odmian winorośli lub klonów istniejących odmian na tym samym obszarze geograficznym produkcji chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego;

| 4) | system(-y) uprawy winorośli, który ma być stosowany lub struktura winnic, które mają być stworzone na obszarze(-ach) nowo nasadzonym(-ych) mają potencjał, by doprowadzić do poprawy jakości winogron w porównaniu z systemami uprawy lub strukturami głównie stosowanymi na tym samym geograficznym obszarze produkcji chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego. |
| --- | --- |

4)

system(-y) uprawy winorośli, który ma być stosowany lub struktura winnic, które mają być stworzone na obszarze(-ach) nowo nasadzonym(-ych) mają potencjał, by doprowadzić do poprawy jakości winogron w porównaniu z systemami uprawy lub strukturami głównie stosowanymi na tym samym geograficznym obszarze produkcji chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego.

Państwa członkowskie mogą bardziej uszczegółowić warunki wymienione w akapicie pierwszym pkt 1–4.

Państwa członkowskie mogą zażądać od wnioskodawcy opracowania nowego nasadzenia winorośli, w zależności od właściwości technicznych określonych we wniosku.

Państwa członkowskie mogą stosować to kryterium pierwszeństwa do wniosków dotyczących nowych nasadzeń w obszarze, który został wyznaczony w dokumentacji technicznej dołączonej do wniosku o ochronę nazwy pochodzenia lub oznaczenia geograficznego objętego wstępną procedurą krajową lub okresem kontroli ze strony Komisji. W takim przypadku warunki wymienione w akapicie pierwszym pkt 1–4 stosuje się odpowiednio.

H.   Kryterium, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. h) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013

Kryterium, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. h) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, uznaje się za spełnione, jeżeli wielkość gospodarstwa wnioskodawcy w chwili składania wniosku jest zgodna z progami, które mają zostać ustalone przez państwa członkowskie na poziomie krajowym lub regionalnym na podstawie obiektywnych kryteriów. Progi te ustala się na poziomie:

| 1) | nie mniej niż 0,5 ha dla małych gospodarstw; |
| --- | --- |

1)

nie mniej niż 0,5 ha dla małych gospodarstw;

| 2) | nie więcej niż 50 ha dla średnich gospodarstw. |
| --- | --- |

2)

nie więcej niż 50 ha dla średnich gospodarstw.

Państwa członkowskie mogą również wymagać spełnienia jednego lub kilku z następujących warunków:

| 1) | wielkość gospodarstwa wnioskodawcy zostanie zwiększona w wyniku nowego nasadzenia; |
| --- | --- |

1)

wielkość gospodarstwa wnioskodawcy zostanie zwiększona w wyniku nowego nasadzenia;

| 2) | wnioskodawca miał już obszar nasadzony winoroślą, który nie korzysta ze zwolnień określonych w art. 62 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, w chwili składania wniosku. |
| --- | --- |

2)

wnioskodawca miał już obszar nasadzony winoroślą, który nie korzysta ze zwolnień określonych w art. 62 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, w chwili składania wniosku.

Informacja o progach, o których mowa w akapicie pierwszym pkt 1 i 2, przekazywana jest Komisji.

I.   Dodatkowe kryteria określone w art. 2 ust. 3 niniejszego rozporządzenia

I.   „Uprzednie postępowanie producenta”

Dodatkowe kryterium, o którym mowa w art. 2 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, uznaje się za spełnione, jeżeli wnioskodawca nie posiada winnic nasadzonych bez zezwolenia, o których mowa w art. 71 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, lub bez praw do sadzenia, o których mowa w art. 85a i 85b rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

Państwa członkowskie mogą również wymagać spełnienia jednego lub kilku z następujących warunków:

| 1) | nie istnieje zezwolenie wcześniej przyznane wnioskodawcy w zastosowaniu art. 64 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, które wygasło ze względu na niewykorzystanie; |
| --- | --- |

1)

nie istnieje zezwolenie wcześniej przyznane wnioskodawcy w zastosowaniu art. 64 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, które wygasło ze względu na niewykorzystanie;

| 2) | wnioskodawca nie naruszył żadnego z zobowiązań, o których mowa w części A i B załącznika I, w części A, B, D, E, F, G niniejszego załącznika oraz w pkt II niniejszej części; |
| --- | --- |

2)

wnioskodawca nie naruszył żadnego z zobowiązań, o których mowa w części A i B załącznika I, w części A, B, D, E, F, G niniejszego załącznika oraz w pkt II niniejszej części;

| 3) | wnioskodawca nie posiada obszarów uprawy winorośli, które są wyłączone z produkcji od co najmniej ośmiu lat. |
| --- | --- |

3)

wnioskodawca nie posiada obszarów uprawy winorośli, które są wyłączone z produkcji od co najmniej ośmiu lat.

II.   „Organizacje nienastawione na zysk i służące celom społecznym, które otrzymały grunty skonfiskowane w związku z aktami terroryzmu lub innego rodzaju działalnością przestępczą”

Dodatkowe kryterium, o którym mowa w art. 2 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, uznaje się za spełnione, jeżeli wnioskodawca jest osobą prawną, niezależnie od jej formy prawnej, i są spełnione następujące warunki:

| 1) | wnioskodawca jest organizacją nienastawioną na zysk, której działalność ma wyłącznie cel społeczny; |
| --- | --- |

1)

wnioskodawca jest organizacją nienastawioną na zysk, której działalność ma wyłącznie cel społeczny;

| 2) | wnioskodawca korzysta ze skonfiskowanych gruntów wyłącznie do realizacji swoich celów społecznych zgodnie z art. 10 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/42/UE (8). |
| --- | --- |

2)

wnioskodawca korzysta ze skonfiskowanych gruntów wyłącznie do realizacji swoich celów społecznych zgodnie z art. 10 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/42/UE (8).

Państwa członkowskie mogą również wymagać, aby wnioskodawcy zobowiązali się, że w okresie, który ustali państwo członkowskie, nie wynajmą, ani nie sprzedadzą obszaru(-ów) nowo nasadzonego(-ych) innej osobie fizycznej lub prawnej. Okres taki nie może wykraczać poza dzień 31 grudnia 2030 r.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (Dz.U. L 189 z 20.7.2007, s. 1).

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 889/2008 z dnia 5 września 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych w odniesieniu do produkcji ekologicznej, znakowania i kontroli (Dz.U. L 250 z 18.9.2008, s. 1).

(3)  Zgodnie z definicją w art. 2 lit. a) rozporządzenia Komisji (WE) nr 436/2009 z dnia 26 maja 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu do rejestru winnic, obowiązkowych deklaracji i sporządzania informacji na potrzeby monitorowania rynku, dokumentów towarzyszących przewozowi produktów i rejestrów prowadzonych w sektorze wina (Dz.U. L 128 z 27.5.2009, s. 15).

(4)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/128/WE z dnia 21 października 2009 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania na rzecz zrównoważonego stosowania pestycydów (Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 71).

(5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiające wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 339/93 (Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 30).

(6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 487).

(7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 229/2013 z dnia 13 marca 2013 r. ustanawiające szczególne środki dotyczące rolnictwa dla mniejszych wysp Morza Egejskiego i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1405/2006 (Dz.U. L 78 z 20.3.2013, s. 41).

(8)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/42/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie zabezpieczenia i konfiskaty narzędzi służących do popełnienia przestępstwa i korzyści pochodzących z przestępstwa w Unii Europejskiej (Dz.U. L 127 z 29.4.2014, s. 39).

---

| 9.4.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 93/12 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 93/12

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/561

z dnia 7 kwietnia 2015 r.

ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 70, 72 i 145 ust. 3,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (2), w szczególności jego art. 62 ust. 2 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 zawiera w części II tytuł I rozdział III przepisy dotyczące systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli, które z dniem 1 stycznia 2016 r. uchylają i zastępują przejściowy system praw do sadzenia, określony w części II tytuł I rozdział III sekcja IVa podsekcja II rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (3). W części II tytuł I rozdział III rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 określono zasady dotyczące czasu trwania systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli, zarządzania nim i jego kontroli i upoważniono Komisję do przyjęcia aktów wykonawczych dotyczących zarządzania systemem, a także jego kontroli. Przejściowy system praw do sadzenia, określony w części II tytuł I rozdział III sekcja IVa podsekcja II rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007, nadal stosuje się do dnia 31 grudnia 2015 r. zgodnie z art. 230 ust. 1 lit. b) ppkt (ii) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 zawiera w części II tytuł I rozdział III przepisy dotyczące systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli, które z dniem 1 stycznia 2016 r. uchylają i zastępują przejściowy system praw do sadzenia, określony w części II tytuł I rozdział III sekcja IVa podsekcja II rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (3). W części II tytuł I rozdział III rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 określono zasady dotyczące czasu trwania systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli, zarządzania nim i jego kontroli i upoważniono Komisję do przyjęcia aktów wykonawczych dotyczących zarządzania systemem, a także jego kontroli. Przejściowy system praw do sadzenia, określony w części II tytuł I rozdział III sekcja IVa podsekcja II rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007, nadal stosuje się do dnia 31 grudnia 2015 r. zgodnie z art. 230 ust. 1 lit. b) ppkt (ii) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

| (2) | W art. 62 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 ustanowiono ogólny wymóg, aby państwa członkowskie przyznawały zezwolenie na nasadzenie winorośli po złożeniu wniosku przez producentów zamierzających sadzić lub powtórnie sadzić winorośl. W art. 63 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 przewidziano mechanizm zabezpieczenia dotyczący nowych nasadzeń, przy czym państwa członkowskie muszą corocznie udzielać zezwoleń na nowe nasadzenia odpowiadające 1 % całkowitej powierzchni upraw winorośli na ich terytorium, lecz mogą podjąć decyzję o stosowaniu niższych limitów na podstawie należytego uzasadnienia. W art. 64 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 ustanowiono przepisy dotyczące udzielania zezwoleń na nowe nasadzenia i określono kryteria kwalifikowalności i pierwszeństwa, które mogą stosować państwa członkowskie. |
| --- | --- |

(2)

W art. 62 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 ustanowiono ogólny wymóg, aby państwa członkowskie przyznawały zezwolenie na nasadzenie winorośli po złożeniu wniosku przez producentów zamierzających sadzić lub powtórnie sadzić winorośl. W art. 63 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 przewidziano mechanizm zabezpieczenia dotyczący nowych nasadzeń, przy czym państwa członkowskie muszą corocznie udzielać zezwoleń na nowe nasadzenia odpowiadające 1 % całkowitej powierzchni upraw winorośli na ich terytorium, lecz mogą podjąć decyzję o stosowaniu niższych limitów na podstawie należytego uzasadnienia. W art. 64 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 ustanowiono przepisy dotyczące udzielania zezwoleń na nowe nasadzenia i określono kryteria kwalifikowalności i pierwszeństwa, które mogą stosować państwa członkowskie.

| (3) | Na szczeblu unijnym należy ustanowić przepisy dotyczące procedury, która ma być stosowana przez państwa członkowskie w odniesieniu do decyzji w sprawie mechanizmu zabezpieczenia oraz wyboru kryteriów kwalifikowalności i pierwszeństwa. Przepisy te powinny obejmować terminy na podjęcie decyzji oraz konsekwencje w przypadku niepodjęcia decyzji. |
| --- | --- |

(3)

Na szczeblu unijnym należy ustanowić przepisy dotyczące procedury, która ma być stosowana przez państwa członkowskie w odniesieniu do decyzji w sprawie mechanizmu zabezpieczenia oraz wyboru kryteriów kwalifikowalności i pierwszeństwa. Przepisy te powinny obejmować terminy na podjęcie decyzji oraz konsekwencje w przypadku niepodjęcia decyzji.

| (4) | W celu zapewnienia przejrzystości i spójnego stosowania przepisów we wszystkich państwach członkowskich i regionach produkcji wina przepisy dotyczące udzielania zezwoleń na nowe nasadzenia powinny również obejmować rozpatrywanie wniosków, procedurę wyboru i ich coroczne udzielanie. W ten sposób producenci podlegają podobnym przepisom na szczeblu Unii przy składaniu wniosków o udzielenie zezwolenia na nowe nasadzenia. Przepisy te mają na celu zagwarantowanie przejrzystego, uczciwego i terminowego funkcjonowania systemu, dostosowanego do potrzeb sektora wina. Powinny one również zapewnić, że wnioskodawcy nie natrafiają na nieuzasadnione nierówności, nadmierne opóźnienia lub nieproporcjonalne obciążenie administracyjne. W szczególności, jako że rok winiarski rozpoczyna się w dniu 1 sierpnia, udzielanie zezwoleń na nowe nasadzenia przed tą datą wydaje się dobrze dostosowane do potrzeb sektora wina oraz gwarantuje, że sadzenie winorośli może nastąpić jeszcze w tym samym roku kalendarzowym. Należy ustalić odpowiedni termin w celu zagwarantowania, że wszystkie istotne decyzje podejmowane przez państwo członkowskie są podawane do wiadomości publicznej w odpowiednim terminie przed otwarciem zaproszenia do składania wniosków oraz że producenci zostali dobrze poinformowani o obowiązujących przepisach przed złożeniem wniosku. |
| --- | --- |

(4)

W celu zapewnienia przejrzystości i spójnego stosowania przepisów we wszystkich państwach członkowskich i regionach produkcji wina przepisy dotyczące udzielania zezwoleń na nowe nasadzenia powinny również obejmować rozpatrywanie wniosków, procedurę wyboru i ich coroczne udzielanie. W ten sposób producenci podlegają podobnym przepisom na szczeblu Unii przy składaniu wniosków o udzielenie zezwolenia na nowe nasadzenia. Przepisy te mają na celu zagwarantowanie przejrzystego, uczciwego i terminowego funkcjonowania systemu, dostosowanego do potrzeb sektora wina. Powinny one również zapewnić, że wnioskodawcy nie natrafiają na nieuzasadnione nierówności, nadmierne opóźnienia lub nieproporcjonalne obciążenie administracyjne. W szczególności, jako że rok winiarski rozpoczyna się w dniu 1 sierpnia, udzielanie zezwoleń na nowe nasadzenia przed tą datą wydaje się dobrze dostosowane do potrzeb sektora wina oraz gwarantuje, że sadzenie winorośli może nastąpić jeszcze w tym samym roku kalendarzowym. Należy ustalić odpowiedni termin w celu zagwarantowania, że wszystkie istotne decyzje podejmowane przez państwo członkowskie są podawane do wiadomości publicznej w odpowiednim terminie przed otwarciem zaproszenia do składania wniosków oraz że producenci zostali dobrze poinformowani o obowiązujących przepisach przed złożeniem wniosku.

| (5) | Jeżeli łączna liczba hektarów będąca przedmiotem kwalifikujących się wniosków znacznie przekracza liczbę hektarów udostępnionych przez państwa członkowskie, może się zdarzyć, że duża część kandydatów otrzyma jedynie część hektarów, o które wystąpili z wnioskiem, w związku z czym nie wykorzystają oni odpowiednich zezwoleń i będą podlegać karom. Aby zapobiec takim sytuacjom, właściwe jest nienakładanie takich kar, w przypadku gdy udzielone zezwolenia odpowiadają powierzchni mniejszej niż określony odsetek hektarów, o które wystąpiono we wniosku. Ponadto aby uniknąć utraty odpowiednich zezwoleń, należy umożliwić państwom członkowskim albo przenoszenie ich na następny rok, albo ponowne rozdzielenie ich w tym samym roku wśród wnioskodawców, których wnioski nie zostały w pełni pozytywnie rozpatrzone i którzy nie odrzucili udzielonych zezwoleń. |
| --- | --- |

(5)

Jeżeli łączna liczba hektarów będąca przedmiotem kwalifikujących się wniosków znacznie przekracza liczbę hektarów udostępnionych przez państwa członkowskie, może się zdarzyć, że duża część kandydatów otrzyma jedynie część hektarów, o które wystąpili z wnioskiem, w związku z czym nie wykorzystają oni odpowiednich zezwoleń i będą podlegać karom. Aby zapobiec takim sytuacjom, właściwe jest nienakładanie takich kar, w przypadku gdy udzielone zezwolenia odpowiadają powierzchni mniejszej niż określony odsetek hektarów, o które wystąpiono we wniosku. Ponadto aby uniknąć utraty odpowiednich zezwoleń, należy umożliwić państwom członkowskim albo przenoszenie ich na następny rok, albo ponowne rozdzielenie ich w tym samym roku wśród wnioskodawców, których wnioski nie zostały w pełni pozytywnie rozpatrzone i którzy nie odrzucili udzielonych zezwoleń.

| (6) | W art. 66 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz art. 3 i 4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/560 (4) ustanowiono przepisy dotyczące udzielania zezwoleń na ponowne sadzenie w tym samym gospodarstwie. Na szczeblu unijnym należy również ustanowić przepisy dotyczące procedury, która ma być stosowana przez państwa członkowskie przy udzielaniu tych zezwoleń na ponowne sadzenie, oraz ram czasowych, w jakich państwa członkowskie mają udzielać tych zezwoleń. Aby producenci mogli wyeliminować ograniczenia dotyczące ponownego sadzenia w tym samym gospodarstwie ze względów fitosanitarnych, środowiskowych lub operacyjnych, państwa członkowskie powinny mieć możliwość zezwolenia producentom na złożenie wniosku w rozsądnym, lecz ograniczonym terminie po karczowaniu. Ponadto biorąc pod uwagę obciążenia administracyjne dla państw członkowskich i dla producentów wynikające ze składania i rozpatrywania wniosków o wydanie zezwoleń na ponowne sadzenie, należy również umożliwić zastosowanie procedury uproszczonej w określonych przypadkach, w których obszar przeznaczony do ponownego sadzenia odpowiada obszarowi wykarczowanemu lub jeżeli żadne ograniczenie nie ma zastosowania w zakresie ponownego sadzenia. |
| --- | --- |

(6)

W art. 66 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz art. 3 i 4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/560 (4) ustanowiono przepisy dotyczące udzielania zezwoleń na ponowne sadzenie w tym samym gospodarstwie. Na szczeblu unijnym należy również ustanowić przepisy dotyczące procedury, która ma być stosowana przez państwa członkowskie przy udzielaniu tych zezwoleń na ponowne sadzenie, oraz ram czasowych, w jakich państwa członkowskie mają udzielać tych zezwoleń. Aby producenci mogli wyeliminować ograniczenia dotyczące ponownego sadzenia w tym samym gospodarstwie ze względów fitosanitarnych, środowiskowych lub operacyjnych, państwa członkowskie powinny mieć możliwość zezwolenia producentom na złożenie wniosku w rozsądnym, lecz ograniczonym terminie po karczowaniu. Ponadto biorąc pod uwagę obciążenia administracyjne dla państw członkowskich i dla producentów wynikające ze składania i rozpatrywania wniosków o wydanie zezwoleń na ponowne sadzenie, należy również umożliwić zastosowanie procedury uproszczonej w określonych przypadkach, w których obszar przeznaczony do ponownego sadzenia odpowiada obszarowi wykarczowanemu lub jeżeli żadne ograniczenie nie ma zastosowania w zakresie ponownego sadzenia.

| (7) | W art. 68 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 ustanowiono przepisy przyznawania zezwoleń na podstawie przekształcenia praw do sadzenia przyznanych przed dniem 31 grudnia 2015 r. Na szczeblu unijnym należy również ustanowić przepisy w sprawie procedury, która ma być stosowana przez państwa członkowskie w odniesieniu do udzielania takich zezwoleń. Należy ustanowić terminy składania i rozpatrywania wniosków, tak aby państwa członkowskie mogły otrzymywać i rozpatrywać wnioski o konwersję w należyty sposób i w odpowiednim terminie. |
| --- | --- |

(7)

W art. 68 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 ustanowiono przepisy przyznawania zezwoleń na podstawie przekształcenia praw do sadzenia przyznanych przed dniem 31 grudnia 2015 r. Na szczeblu unijnym należy również ustanowić przepisy w sprawie procedury, która ma być stosowana przez państwa członkowskie w odniesieniu do udzielania takich zezwoleń. Należy ustanowić terminy składania i rozpatrywania wniosków, tak aby państwa członkowskie mogły otrzymywać i rozpatrywać wnioski o konwersję w należyty sposób i w odpowiednim terminie.

| (8) | W art. 62 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 stanowi się, że zezwolenia udzielane są w odniesieniu do konkretnego obszaru gospodarstwa producenta wskazanego we wniosku. W należycie uzasadnionych przypadkach wnioskodawcy należy zapewnić możliwość zmiany takiego konkretnego obszaru w okresie ważności zezwolenia. Jednakże możliwość ta powinna zostać wykluczona w niektórych przypadkach, aby zapobiec obchodzeniu systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli. |
| --- | --- |

(8)

W art. 62 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 stanowi się, że zezwolenia udzielane są w odniesieniu do konkretnego obszaru gospodarstwa producenta wskazanego we wniosku. W należycie uzasadnionych przypadkach wnioskodawcy należy zapewnić możliwość zmiany takiego konkretnego obszaru w okresie ważności zezwolenia. Jednakże możliwość ta powinna zostać wykluczona w niektórych przypadkach, aby zapobiec obchodzeniu systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli.

| (9) | W art. 63 ust. 4, art. 64 ust. 3, art. 71 ust. 3 i art. 145 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 ustanowiono obowiązek, zgodnie z którym państwa członkowskie powiadamiają Komisję o niektórych aspektach wdrażania systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli. Należy ustanowić wymogi w celu ułatwienia przekazywania przez państwa członkowskie informacji na temat wszystkich odnośnych aspektów dotyczących zarządzania przedmiotowym systemem i jego kontroli, umożliwiając odpowiednie monitorowanie jego wdrażania. |
| --- | --- |

(9)

W art. 63 ust. 4, art. 64 ust. 3, art. 71 ust. 3 i art. 145 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 ustanowiono obowiązek, zgodnie z którym państwa członkowskie powiadamiają Komisję o niektórych aspektach wdrażania systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli. Należy ustanowić wymogi w celu ułatwienia przekazywania przez państwa członkowskie informacji na temat wszystkich odnośnych aspektów dotyczących zarządzania przedmiotowym systemem i jego kontroli, umożliwiając odpowiednie monitorowanie jego wdrażania.

| (10) | W art. 62 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 przewidziano potrzebę ustanowienia przepisów dotyczących kontroli w odniesieniu do wdrożenia systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli. Potrzebne są ogólne przepisy dotyczące kontroli w celu wyjaśnienia, że głównym narzędziem do weryfikacji zgodności z systemem jest rejestr winnic oraz że kontrole powinny być przeprowadzane zgodnie z ogólnymi przepisami określonymi w art. 59 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013. Takie przepisy powinny przewidywać ogólne ramy dla państw członkowskich służące opracowaniu bardziej szczegółowych przepisów na szczeblu krajowym, tak by zapobiegać sadzeniu bez zezwolenia oraz by zapewnić przestrzeganie przepisów systemu zezwoleń, w tym przestrzeganie terminu wykorzystania zezwoleń oraz karczowania w przypadku przewidywanego ponownego sadzenia, jak również przestrzeganie zobowiązań podjętych przez producentów w celu uzyskania zezwoleń. |
| --- | --- |

(10)

W art. 62 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 przewidziano potrzebę ustanowienia przepisów dotyczących kontroli w odniesieniu do wdrożenia systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli. Potrzebne są ogólne przepisy dotyczące kontroli w celu wyjaśnienia, że głównym narzędziem do weryfikacji zgodności z systemem jest rejestr winnic oraz że kontrole powinny być przeprowadzane zgodnie z ogólnymi przepisami określonymi w art. 59 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013. Takie przepisy powinny przewidywać ogólne ramy dla państw członkowskich służące opracowaniu bardziej szczegółowych przepisów na szczeblu krajowym, tak by zapobiegać sadzeniu bez zezwolenia oraz by zapewnić przestrzeganie przepisów systemu zezwoleń, w tym przestrzeganie terminu wykorzystania zezwoleń oraz karczowania w przypadku przewidywanego ponownego sadzenia, jak również przestrzeganie zobowiązań podjętych przez producentów w celu uzyskania zezwoleń.

| (11) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych, |
| --- | --- |

(11)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zezwolenia na nasadzenia winorośli

Zezwoleń na nasadzenia winorośli, o których mowa w części II tytuł I rozdział III rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, udziela się od 2016 r. zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

Zezwolenia dotyczą nowych nasadzeń, ponownego sadzenia i praw do sadzenia, które mają zostać przekształcone.

Zezwoleń na nowe nasadzenia, o których mowa w art. 64 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, udziela się corocznie.

Artykuł 2

Wcześniejsze decyzje dotyczące obszarów, które mają być udostępnione pod nowe nasadzenia

1.   Jeżeli państwa członkowskie postanawiają ograniczyć łączną powierzchnię udostępnioną pod nowe nasadzenia przyznawaną w formie zezwoleń zgodnie z art. 63 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, podają takie decyzje do wiadomości publicznej wraz z odpowiednim uzasadnieniem do dnia 1 marca.

2.   Jeżeli państwa członkowskie uwzględniają zalecenia organizacji zawodowych lub zainteresowanych grup producentów, o których mowa w art. 65 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, zalecenia te przedstawiane są z wyprzedzeniem umożliwiającym ich przeanalizowanie przed podjęciem decyzji, o której mowa w ust. 1, przez zainteresowane państwo członkowskie. Zalecenia są również podawane do wiadomości publicznej.

Artykuł 3

Kryteria udzielania zezwoleń na nowe nasadzenia

Jeżeli państwa członkowskie decydują się na stosowanie kryteriów udzielania zezwoleń na nowe nasadzenia zgodnie z art. 64 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, decyzje takie podaje się do wiadomości publicznej do dnia 1 marca.

Decyzje, o których mowa w akapicie pierwszym, dotyczą:

| a) | zastosowania jednego lub więcej kryteriów wymienionych w art. 64 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, w tym należytego uzasadnienia w przypadku gdy państwa członkowskie postanawiają stosować art. 64 ust. 1 lit. d), jak również kryteriów wymienionych w art. 2 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560; |
| --- | --- |

a)

zastosowania jednego lub więcej kryteriów wymienionych w art. 64 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, w tym należytego uzasadnienia w przypadku gdy państwa członkowskie postanawiają stosować art. 64 ust. 1 lit. d), jak również kryteriów wymienionych w art. 2 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560;

| b) | liczby hektarów udostępnionych w celu udzielenia zezwoleń na szczeblu krajowym:






  (i) | proporcjonalnie; |
| --- | --- | --- |

b)

liczby hektarów udostępnionych w celu udzielenia zezwoleń na szczeblu krajowym:

(i)

proporcjonalnie;

| (ii) | zgodnie z kryteriami pierwszeństwa wymienionymi w art. 64 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz w art. 2 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560. |
| --- | --- |

(ii)

zgodnie z kryteriami pierwszeństwa wymienionymi w art. 64 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz w art. 2 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560.

W przypadku gdy państwa członkowskie zamierzają stosować kryteria pierwszeństwa, o których mowa w lit. b) ppkt (ii) akapit drugi niniejszego artykułu, określają, które z tych kryteriów będą stosowane. Państwa członkowskie mogą również postanowić, że każde z wybranych kryteriów pierwszeństwa będzie mieć inne znaczenie. Takie decyzje umożliwią państwom członkowskim ustanowienie rankingu indywidualnych wniosków na poziomie krajowym w odniesieniu do przyznawania liczby hektarów, o którym mowa w lit. b) ppkt (ii), na podstawie zgodności tych wniosków z wybranymi kryteriami pierwszeństwa.

Artykuł 4

Domyślne przepisy w odniesieniu do nowych nasadzeń

Jeżeli państwa członkowskie nie podadzą do wiadomości publicznej stosownych decyzji w terminach określonych w art. 2 i 3, w odniesieniu do odpowiedniego roku mają zastosowanie następujące przepisy dotyczące udzielania zezwoleń na nowe nasadzenia:

| a) | dostępność zezwoleń na nowe nasadzenia odpowiadająca 1 % całkowitej powierzchni upraw winorośli na ich terytorium, zgodnie z art. 63 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, i bez innych ograniczeń; |
| --- | --- |

a)

dostępność zezwoleń na nowe nasadzenia odpowiadająca 1 % całkowitej powierzchni upraw winorośli na ich terytorium, zgodnie z art. 63 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, i bez innych ograniczeń;

| b) | proporcjonalny rozdział hektarów wśród wszystkich wnioskodawców na podstawie wielkości obszaru, w odniesieniu do którego złożyli oni wniosek o zezwolenie, w przypadku gdy wnioski przekraczają udostępniony obszar. |
| --- | --- |

b)

proporcjonalny rozdział hektarów wśród wszystkich wnioskodawców na podstawie wielkości obszaru, w odniesieniu do którego złożyli oni wniosek o zezwolenie, w przypadku gdy wnioski przekraczają udostępniony obszar.

Państwa członkowskie zapewniają, że informacje dotyczące przepisów mających zastosowanie na podstawie ustępu pierwszego zostają podane do wiadomości publicznej.

Artykuł 5

Składanie wniosków dotyczących nowych nasadzeń

1.   Po podaniu do wiadomości publicznej decyzji, o których mowa w art. 2 i 3, lub informacji, o których mowa w art. 4 akapit drugi, i nie później niż do dnia 1 maja państwa członkowskie otwierają okres składania wniosków indywidualnych, który wynosi co najmniej jeden miesiąc.

2.   We wnioskach określa się konkretną wielkość i położenie obszarów w gospodarstwie, w odniesieniu do którego zezwolenie ma być udzielone. Jeżeli nie zdecydowano o jakimkolwiek ograniczeniu zgodnie z art. 2 oraz nie podjęto decyzji co do kryteriów zgodnie z art. 3, państwa członkowskie mogą zwolnić wnioskodawców z wymogu wskazywania we wniosku konkretnego położenia obszaru w gospodarstwie, w odniesieniu do którego zezwolenie ma być udzielone. Państwa członkowskie mogą zażądać, w stosownych przypadkach w celu wdrożenia systemu zezwoleń, dodatkowych informacji od wnioskodawców.

3.   Jeżeli państwa członkowskie postanowią zastosować niektóre kryteria udzielania zezwoleń na nowe nasadzenia, zastosowanie mają następujące przepisy:

| a) | kryteria kwalifikowalności wymienione w art. 64 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz w art. 2 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560: we wniosku należy wskazać produkt(y) sektora wina, który(-e) wnioskodawca zamierza produkować na obszarze(-ach) nowo nasadzonym(-ych), określając, czy wnioskodawca zamierza produkować jeden z następujących produktów czy więcej:






  (i) | wina o chronionej nazwie pochodzenia, |
| --- | --- | --- |

a)

kryteria kwalifikowalności wymienione w art. 64 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz w art. 2 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560: we wniosku należy wskazać produkt(y) sektora wina, który(-e) wnioskodawca zamierza produkować na obszarze(-ach) nowo nasadzonym(-ych), określając, czy wnioskodawca zamierza produkować jeden z następujących produktów czy więcej:

(i)

wina o chronionej nazwie pochodzenia,

| (ii) | wina o chronionym oznaczeniu geograficznym, |
| --- | --- |

(ii)

wina o chronionym oznaczeniu geograficznym,

| (iii) | wina bez oznaczenia geograficznego, w tym wina, na których podana jest odmiana winorośli; |
| --- | --- |

(iii)

wina bez oznaczenia geograficznego, w tym wina, na których podana jest odmiana winorośli;

| b) | kryterium pierwszeństwa, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013: wnioski zawierają informacje o charakterze gospodarczym, wykazując zrównoważoność gospodarczą danego projektu na podstawie jednej lub większej liczby standardowych metod analizy finansowej inwestycji rolnych wymienionych w części E załącznika II do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560; |
| --- | --- |

b)

kryterium pierwszeństwa, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013: wnioski zawierają informacje o charakterze gospodarczym, wykazując zrównoważoność gospodarczą danego projektu na podstawie jednej lub większej liczby standardowych metod analizy finansowej inwestycji rolnych wymienionych w części E załącznika II do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560;

| c) | kryterium pierwszeństwa, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013: wnioski zawierają informacje o charakterze gospodarczym, wykazując potencjał wzrostu konkurencyjności na podstawie ustaleń przedstawionych w części F załącznika II do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560; |
| --- | --- |

c)

kryterium pierwszeństwa, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013: wnioski zawierają informacje o charakterze gospodarczym, wykazując potencjał wzrostu konkurencyjności na podstawie ustaleń przedstawionych w części F załącznika II do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560;

| d) | kryterium pierwszeństwa, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. g) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013: wnioski zawierają informacje świadczące o możliwości ulepszenia produktów o chronionym oznaczeniu geograficznym na podstawie jednego z warunków określonych w części G załącznika II do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560; |
| --- | --- |

d)

kryterium pierwszeństwa, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. g) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013: wnioski zawierają informacje świadczące o możliwości ulepszenia produktów o chronionym oznaczeniu geograficznym na podstawie jednego z warunków określonych w części G załącznika II do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560;

| e) | kryterium pierwszeństwa, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. h) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013: wnioski zawierają informacje, z których wynika, że wielkość gospodarstwa wnioskodawcy w chwili składania wniosku jest zgodna z progami, które zostaną ustalone przez państwa członkowskie na podstawie przepisów określonych w części H załącznika II do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560; |
| --- | --- |

e)

kryterium pierwszeństwa, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. h) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013: wnioski zawierają informacje, z których wynika, że wielkość gospodarstwa wnioskodawcy w chwili składania wniosku jest zgodna z progami, które zostaną ustalone przez państwa członkowskie na podstawie przepisów określonych w części H załącznika II do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560;

| f) | w przypadku gdy państwa członkowskie wymagają, aby wnioskodawcy respektowali zobowiązania, o których mowa w częściach A i B załącznika I oraz częściach A, B, D, E, F, G i sekcji II części I załącznika II do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560 w odniesieniu do odpowiednich kryteriów, zobowiązania te muszą być uwzględnione we wnioskach. |
| --- | --- |

f)

w przypadku gdy państwa członkowskie wymagają, aby wnioskodawcy respektowali zobowiązania, o których mowa w częściach A i B załącznika I oraz częściach A, B, D, E, F, G i sekcji II części I załącznika II do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560 w odniesieniu do odpowiednich kryteriów, zobowiązania te muszą być uwzględnione we wnioskach.

W przypadku gdy państwa członkowskie mogą bezpośrednio uzyskać którąkolwiek z informacji wymienionych w akapicie pierwszym lit. a)–f), mogą one zwolnić wnioskodawców z zawarcia takich informacji we wnioskach.

4.   Po upływie okresu składania wniosków, o którym mowa w ust. 1, państwa członkowskie informują niekwalifikujących się wnioskodawców o niekwalifikowalności ich wniosków na podstawie decyzji w sprawie kryteriów kwalifikowalności przyjętych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 3. Takie wnioski zostają wyłączone z kolejnych etapów procedury.

Artykuł 6

Udzielanie zezwoleń na nowe nasadzenia

1.   Jeżeli cały obszar, którego dotyczą złożone kwalifikujące się wnioski, nie przekracza obszaru(-ów) udostępnionego(-ych) zgodnie z art. 2 ust. 1, państwa członkowskie udzielają zezwoleń w pełnym zakresie, w odniesieniu do którego producenci złożyli wnioski.

2.   Jeżeli cały obszar, którego dotyczą złożone kwalifikujące się wnioski, przekracza obszar(-y) udostępniony(-e) zgodnie z art. 2 ust. 1, państwa członkowskie stosują procedurę wyboru określoną w załączniku I.

Nie później niż dnia 1 sierpnia państwa członkowskie udzielają zezwoleń wybranym wnioskodawcom w zależności od wyniku takiej procedury wyboru. Jeżeli kwalifikujące się wnioski nie zostały w pełni pozytywnie rozpatrzone, wnioskodawcy zostają poinformowani o przyczynach takiej decyzji.

3.   Jeżeli udzielone zezwolenie odpowiada mniej niż 50 % obszaru będącego przedmiotem odnośnego wniosku, wnioskodawca może odrzucić takie zezwolenie w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym udzielono zezwolenia.

W takim przypadku wnioskodawca nie podlega karom administracyjnym, o których mowa w art. 62 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Państwa członkowskie mogą zdecydować, że odpowiednia liczba hektarów zostaje udostępniona w tym samym roku, nie później niż do dnia 1 października, w odniesieniu do zezwoleń, które mają być udzielone tym wnioskodawcom, którym przyznano jedynie część powierzchni, o którą wystąpili we wniosku w zależności od wyników procedury wyboru, o której mowa w ust. 2, i którzy nie odrzucili odpowiednich zezwoleń. Państwa członkowskie mogą również podjąć decyzję o udostępnieniu tych hektarów w kolejnym roku dodatkowo, obok 1 % całkowitej powierzchni upraw winorośli, jak przewidziano w art. 63 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

Artykuł 7

Ograniczenia w udzielaniu zezwoleń na ponowne sadzenie

1.   Jeżeli państwa członkowskie postanowią ograniczyć udzielanie zezwoleń na ponowne sadzenie na obszarach kwalifikujących się do produkcji win oznaczonych chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym zgodnie z art. 66 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 i art. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560, podają one takie decyzje do wiadomości publicznej do dnia 1 marca.

Organizacje zawodowe lub zainteresowane grupy producentów, o których mowa w art. 65 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, przedstawiają zalecenia, które mają być wzięte pod uwagę przez państwo członkowskie na podstawie tego artykułu, z wystarczającym wyprzedzeniem, aby umożliwić ich rozpatrzenie przed podjęciem decyzji, o której mowa w akapicie pierwszym. Zainteresowane państwo członkowskie podaje te zalecenia do wiadomości publicznej.

2.   Decyzje, o których mowa w ust. 1, stosuje się w ciągu jednego roku od dnia, w którym zostały one podane do wiadomości publicznej.

W przypadku gdy zalecenie organizacji zawodowej lub zainteresowanej grupy producentów obejmuje okres dłuższy niż jeden rok, ale nie dłuższy niż trzy lata, zgodnie z art. 65 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, takie decyzje mogą również mieć zastosowanie przez okres maksymalnie trzech lat.

W przypadku gdy takie organizacje zawodowe lub zainteresowane grupy producentów nie przedłożą stosownych zaleceń z wyprzedzeniem umożliwiającym ich rozpatrzenie, zgodnie z ust. 1, a państwa członkowskie nie podadzą do wiadomości publicznej odnośnych decyzji do dnia 1 marca, państwa członkowskie zezwalają automatycznie na ponowne sadzenie, jak przewidziano w art. 8.

Artykuł 8

Procedura udzielania zezwoleń na ponowne sadzenie

1.   Wnioski o wydanie zezwoleń na ponowne sadzenie, o których mowa w art. 66 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, mogą być składane w dowolnym czasie w ciągu tego samego roku winiarskiego, w którym ma miejsce wykarczowanie. Państwa członkowskie mogą jednak zdecydować, że wnioski o wydanie zezwoleń na ponowne sadzenie mogą być składane do końca drugiego roku winiarskiego następującego po roku, w którym miało miejsce wykarczowanie. Jeżeli te terminy nie są przestrzegane, państwa członkowskie nie udzielają zezwolenia na ponowne sadzenie.

We wnioskach określa się konkretną wielkość i położenie wykarczowanego obszaru/wykarczowanych obszarów oraz obszaru, który ma być ponowne obsadzony/obszarów, które mają być ponownie obsadzone, w tym samym gospodarstwie wnioskodawcy, w odniesieniu do którego zezwolenie ma być udzielone. Jeżeli decyzja o ograniczeniach nie zostaje podjęta zgodnie z art. 7, zaś wnioskodawca nie podjął żadnego ze zobowiązań, o których mowa w części A i B pkt 2 lit. b) załącznika I oraz w części B pkt 4 i części D załącznika II do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560, państwa członkowskie mogą zwolnić wnioskodawców z wymogu wskazywania we wniosku konkretnego położenia obszaru(-ów), który(-e) ma(-ją) zostać ponownie obsadzony(-e) i w odniesieniu do którego(-ych) udziela się zezwolenia. Państwa członkowskie mogą zażądać, w stosownych przypadkach w celu wdrożenia systemu zezwoleń, dodatkowych informacji od wnioskodawców.

Państwa członkowskie automatycznie udzielają zezwoleń w terminie trzech miesięcy od złożenia wniosku. Państwa członkowskie mogą jednak podjąć decyzję o stosowaniu terminów, o których mowa w art. 5 i 6, w odniesieniu do – odpowiednio – składania wniosków i udzielania zezwoleń na nowe nasadzenia.

2.   Jeżeli obszar, który ma być ponownie obsadzony, odpowiada temu samemu wykarczowanemu obszarowi lub jeżeli nie podjęto decyzji o ograniczeniach zgodnie z art. 7 ust. 1, można stosować procedurę uproszczoną na poziomie krajowym lub na niektórych obszarach na terytorium państwa członkowskiego. W takim przypadku zezwolenie na ponowne sadzenie może być uznane za udzielone od dnia, w którym obszar został wykarczowany. W tym celu zainteresowany producent przedstawia, najpóźniej do końca roku winiarskiego, w którym miało miejsce karczowanie, wiadomość ex post, która stanowi wniosek o udzielenie zezwolenia.

3.   Wnioski o wydanie zezwoleń na ponowne sadzenie, o których mowa w art. 66 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, mogą być składane w dowolnym czasie w ciągu roku.

We wnioskach określa się konkretną wielkość i położenie obszaru, który ma być wykarczowany/obszarów, które mają być wykarczowane oraz obszaru, który ma być ponowne obsadzony/obszarów, które mają być ponownie obsadzone, w tym samym gospodarstwie wnioskodawcy, w odniesieniu do którego zezwolenie ma być udzielone. Wnioski zawierają także zobowiązanie do wykarczowania obszaru uprawy winorośli najpóźniej do końca czwartego roku od daty posadzenia nowej winorośli. Państwa członkowskie mogą zażądać, w stosownych przypadkach w celu wdrożenia systemu zezwoleń, dodatkowych informacji od wnioskodawców.

Państwa członkowskie automatycznie udzielają zezwoleń w terminie trzech miesięcy od złożenia wniosku. Państwa członkowskie mogą jednak podjąć decyzję o stosowaniu terminów, o których mowa w art. 5 i 6, w odniesieniu do – odpowiednio – składania wniosków i udzielania zezwoleń na nowe nasadzenia.

Artykuł 9

Procedura udzielania zezwoleń zgodnie z przepisami przejściowymi

1.   Producenci składają wnioski o przekształcenie praw do sadzenia w zezwolenia, o których mowa w art. 68 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, od dnia 15 września 2015 r.

We wnioskach określa się konkretną wielkość i położenie obszarów w gospodarstwie wnioskodawcy, w odniesieniu do którego to gospodarstwa zezwolenie ma być udzielone. Państwa członkowskie mogą zwolnić wnioskodawców z wymogu wskazywania we wniosku konkretnego położenia obszaru w gospodarstwie, w odniesieniu do którego zezwolenie ma być udzielone. Państwa członkowskie mogą zażądać, w stosownych przypadkach w celu wdrożenia systemu zezwoleń, dodatkowych informacji od wnioskodawców.

2.   Jeżeli – zgodnie z art. 68 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 – państwa członkowskie podejmują decyzję o przedłużeniu terminu składania wniosków o przekształcenie praw do sadzenia w zezwolenia po dniu 31 grudnia 2015 r., podają tę decyzję do wiadomości publicznej do dnia 14 września 2015 r.

W takim przypadku wnioski o przekształcenie przez producenta mogą być składane w dowolnym momencie od dnia 15 września 2015 r. do dnia upływu terminu ustalonego przez państwa członkowskie zgodnie z akapitem pierwszym.

3.   Po sprawdzeniu, że prawa do sadzenia, w odniesieniu do których wystąpiono z wnioskiem o przekształcenie zgodnie z ust. 1 i 2, są nadal ważne, państwa członkowskie automatycznie udzielają zezwoleń. Okres od złożenia wniosku o przekształcenie do udzielenia zezwolenia nie przekracza trzech miesięcy. Jednak w przypadku gdy wniosek zostanie złożony przed dniem 31 grudnia 2015 r., trzymiesięczny okres rozpoczyna się dnia 1 stycznia 2016 r.

Artykuł 10

Zmiana określonego obszaru, w odniesieniu do którego udzielono zezwolenia

W należycie uzasadnionych przypadkach państwa członkowskie mogą zadecydować, na wniosek wnioskodawcy, że uprawa winorośli może mieć miejsce na obszarze należącym do gospodarstwa, który jest odmienny od określonego obszaru, w odniesieniu do którego udzielono zezwolenia, pod warunkiem że wielkość nowego obszaru w hektarach jest taka sama i że zezwolenie jest nadal ważne zgodnie z art. 62 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

Ustęp pierwszy nie ma zastosowania, w przypadku gdy zezwoleń udzielono na podstawie zgodności z określonymi kryteriami kwalifikowalności i kryteriami pierwszeństwa związanymi z położeniem wskazanym we wniosku, a we wniosku o zmianę wskazano nowy określony obszar położony gdzie indziej.

Artykuł 11

Powiadomienia

1.   Począwszy od roku 2016 państwa członkowskie przedkładają Komisji do dnia 1 marca każdego roku:

| a) | informacje na temat obszarów uprawy winorośli, o których mowa w art. 145 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, dotyczące sytuacji na dzień 31 lipca poprzedniego roku winiarskiego. Informacje te przekazywane są w formie określonej w załączniku II do niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

a)

informacje na temat obszarów uprawy winorośli, o których mowa w art. 145 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, dotyczące sytuacji na dzień 31 lipca poprzedniego roku winiarskiego. Informacje te przekazywane są w formie określonej w załączniku II do niniejszego rozporządzenia;

| b) | powiadomienia, o których mowa w art. 63 ust. 4 i art. 64 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Powiadomień tych dokonuje się w formie określonej w załączniku III do niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

b)

powiadomienia, o których mowa w art. 63 ust. 4 i art. 64 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Powiadomień tych dokonuje się w formie określonej w załączniku III do niniejszego rozporządzenia;

| c) | powiadomienie w sprawie ograniczeń stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do ponownego sadzenia w tym samym gospodarstwie, o których mowa w art. 7 niniejszego rozporządzenia. Powiadomienia tego dokonuje się w formie określonej w załączniku VI (tabela A) do niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

c)

powiadomienie w sprawie ograniczeń stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do ponownego sadzenia w tym samym gospodarstwie, o których mowa w art. 7 niniejszego rozporządzenia. Powiadomienia tego dokonuje się w formie określonej w załączniku VI (tabela A) do niniejszego rozporządzenia;

| d) | zaktualizowany krajowy wykaz organizacji zawodowych lub zainteresowanych grup producentów, o których mowa w art. 2 i 7 niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

d)

zaktualizowany krajowy wykaz organizacji zawodowych lub zainteresowanych grup producentów, o których mowa w art. 2 i 7 niniejszego rozporządzenia;

| e) | informacje o sumarycznej wielkości obszaru, co do którego upewniono się, że został obsadzony winoroślą bez zezwolenia, a także o obszarach wykarczowanych bez zezwolenia, o których mowa w art. 71 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Taka informacja odnosi się do poprzedniego roku winiarskiego. Pierwszą informację przekazuje się po raz pierwszy do dnia 1 marca 2017 r. i obejmuje ona okres od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 lipca 2016 r. Informacja przekazywana jest w formie określonej w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

e)

informacje o sumarycznej wielkości obszaru, co do którego upewniono się, że został obsadzony winoroślą bez zezwolenia, a także o obszarach wykarczowanych bez zezwolenia, o których mowa w art. 71 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Taka informacja odnosi się do poprzedniego roku winiarskiego. Pierwszą informację przekazuje się po raz pierwszy do dnia 1 marca 2017 r. i obejmuje ona okres od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 lipca 2016 r. Informacja przekazywana jest w formie określonej w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia;

| f) | w przypadku gdy państwa członkowskie podejmują decyzję o stosowaniu kryterium pierwszeństwa, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. h) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, progi, co do których podjęto decyzję w odniesieniu do minimalnej i maksymalnej wielkości gospodarstw, o których mowa w części H załącznika II do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560. |
| --- | --- |

f)

w przypadku gdy państwa członkowskie podejmują decyzję o stosowaniu kryterium pierwszeństwa, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. h) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, progi, co do których podjęto decyzję w odniesieniu do minimalnej i maksymalnej wielkości gospodarstw, o których mowa w części H załącznika II do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560.

2.   Począwszy od roku 2016 państwa członkowskie przedkładają Komisji do dnia 1 listopada każdego roku:

| a) | powiadomienie w sprawie wniosków o wydanie zezwoleń na nowe nasadzenia, w tym zezwoleń rzeczywiście udzielonych w poprzednim roku winiarskim zgodnie z art. 6 ust. 1 lub 2 niniejszego rozporządzenia, oraz w sprawie zezwoleń odrzuconych przez wnioskodawców, jak również zezwoleń udzielonych innym wnioskodawcom przed dniem 1 października zgodnie z art. 6 ust. 3 niniejszego rozporządzenia. Powiadomień tych dokonuje się w formie określonej w załączniku V do niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

a)

powiadomienie w sprawie wniosków o wydanie zezwoleń na nowe nasadzenia, w tym zezwoleń rzeczywiście udzielonych w poprzednim roku winiarskim zgodnie z art. 6 ust. 1 lub 2 niniejszego rozporządzenia, oraz w sprawie zezwoleń odrzuconych przez wnioskodawców, jak również zezwoleń udzielonych innym wnioskodawcom przed dniem 1 października zgodnie z art. 6 ust. 3 niniejszego rozporządzenia. Powiadomień tych dokonuje się w formie określonej w załączniku V do niniejszego rozporządzenia;

| b) | powiadomienie w sprawie zezwoleń na ponowne sadzenie udzielonych w trakcie poprzedniego roku winiarskiego, o których mowa w art. 8 niniejszego rozporządzenia. Pierwszą informację przekazuje się do dnia 1 listopada 2016 r. i obejmuje ona okres od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 lipca 2016 r. Powiadomienia dokonuje się w formie określonej w załączniku VI (tabela B) do niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

b)

powiadomienie w sprawie zezwoleń na ponowne sadzenie udzielonych w trakcie poprzedniego roku winiarskiego, o których mowa w art. 8 niniejszego rozporządzenia. Pierwszą informację przekazuje się do dnia 1 listopada 2016 r. i obejmuje ona okres od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 lipca 2016 r. Powiadomienia dokonuje się w formie określonej w załączniku VI (tabela B) do niniejszego rozporządzenia;

| c) | powiadomienie w sprawie zezwoleń udzielonych w trakcie poprzedniego roku winiarskiego na podstawie przekształcenia ważnych praw do sadzenia, o których mowa w art. 9 niniejszego rozporządzenia. Takiego powiadomienia dokonuje się w formie określonej w załączniku VII (tabela B) oraz jedynie do dnia 1 listopada roku następującego po upływie terminu przekształcenia, o którym mowa w art. 68 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, lub w terminie ustalonym przez państwo członkowskie zgodnie z art. 9 ust. 2 niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

c)

powiadomienie w sprawie zezwoleń udzielonych w trakcie poprzedniego roku winiarskiego na podstawie przekształcenia ważnych praw do sadzenia, o których mowa w art. 9 niniejszego rozporządzenia. Takiego powiadomienia dokonuje się w formie określonej w załączniku VII (tabela B) oraz jedynie do dnia 1 listopada roku następującego po upływie terminu przekształcenia, o którym mowa w art. 68 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, lub w terminie ustalonym przez państwo członkowskie zgodnie z art. 9 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

3.   Państwa członkowskie spełniające warunki określone w art. 67 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 przekazują Komisji do dnia 31 lipca 2015 r. swoją decyzję o niewdrażaniu systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli zgodnie z art. 67 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

4.   Państwa członkowskie powiadamiają Komisję do dnia 15 września 2015 r. o terminie przekształcenia praw do sadzenia w zezwolenia zgodnie z art. 9 ust. 2 niniejszego rozporządzenia. Powiadomienia dokonuje się w formie określonej w załączniku VII (tabela A) do niniejszego rozporządzenia.

5.   Powiadomienia, informacje i wykazy, których mowa w niniejszym artykule, przekazywane są zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 792/2009 (5).

6.   W przypadku gdy państwo członkowskie nie przestrzega przepisów ust. 1–4 lub jeśli stosowne informacje okażą się błędne, Komisja może zawiesić część lub całość miesięcznych płatności, o których mowa w art. 17 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, w odniesieniu do sektora wina do czasu prawidłowego powiadomienia.

7.   Państwa członkowskie przechowują informacje przedłożone zgodnie z niniejszym artykułem przez co najmniej dziesięć lat winiarskich następujących po roku, w którym zostały one przedłożone.

8.   Obowiązki określone w niniejszym artykule nie naruszają obowiązków spoczywających na państwach członkowskich, określonych w rozporządzeniu (UE) nr 1337/2011 Parlamentu Europejskiego i Rady (6).

Artykuł 12

Kontrole

1.   Państwa członkowskie stosują kontrole w zakresie, w jakim są one niezbędne dla zapewnienia prawidłowego stosowania przepisów dotyczących systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli ustanowionego w części II tytuł I rozdział III rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2015/560 oraz w niniejszym rozporządzeniu.

2.   W celu weryfikacji zgodności z przepisami, o których mowa w ust. 1, państwa członkowskie wykorzystują rejestr winnic, o którym mowa w art. 145 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

3.   Artykuł 59 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 stosuje się odpowiednio w odniesieniu do systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli.

Artykuł 13

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 kwietnia 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 549.

2

(3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1).

3

(4)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/560 z dnia 15 grudnia 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli (zob. s. 1 niniejszego Dziennika Urzędowego).

4

(5)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 792/2009 z dnia 31 sierpnia 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady, zgodnie z którymi państwa członkowskie przekazują Komisji informacje i dokumenty dotyczące wdrożenia wspólnej organizacji rynków, systemu płatności bezpośrednich, promocji produktów rolnych oraz systemów stosowanych w odniesieniu do regionów najbardziej oddalonych i mniejszych wysp Morza Egejskiego (Dz.U. L 228 z 1.9.2009, s. 3).

5

(6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1337/2011 z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie statystyk europejskich dotyczących upraw trwałych oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 357/79 i dyrektywę 2001/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 347 z 30.12.2011, s. 7).

6

---

ZAŁĄCZNIK I

Procedura wyboru określona w art. 6 ust. 2

A.   PRZYDZIAŁ NA ZASADZIE PROPORCJONALNEJ

Całkowita liczba hektarów udostępniona na nowe nasadzenia, którą państwa członkowskie zdecydowały się przydzielić na zasadzie proporcjonalnej wszystkim wnioskodawcom na szczeblu krajowym zgodnie z art. 3 lit. b) ppkt (i), jest rozdzielana pomiędzy poszczególne kwalifikujące się wnioski według następującego wzoru, przy jednoczesnym przestrzeganiu ewentualnych ograniczeń, o których mowa w art. 2:

A1 = Ar * (%Pr * Tar/Tap)

| A1 | = | zezwolenie udzielone indywidualnemu wnioskodawcy na zasadzie proporcjonalnej (w hektarach) |
| --- | --- | --- |
| Ar | = | powierzchnia będąca przedmiotem wniosku producenta (w hektarach) |
| %PR | = | odsetek całkowitej powierzchni udostępnionej na zasadzie proporcjonalnej |
| Tar | = | całkowita powierzchnia udostępniona w ramach zezwoleń (w hektarach) |
| Tap | = | suma wszystkich wniosków złożonych przez producentów (w hektarach) |

A1

=

zezwolenie udzielone indywidualnemu wnioskodawcy na zasadzie proporcjonalnej (w hektarach)

Ar

=

powierzchnia będąca przedmiotem wniosku producenta (w hektarach)

%PR

=

odsetek całkowitej powierzchni udostępnionej na zasadzie proporcjonalnej

Tar

=

całkowita powierzchnia udostępniona w ramach zezwoleń (w hektarach)

Tap

=

suma wszystkich wniosków złożonych przez producentów (w hektarach)

B.   PRZYDZIAŁ WEDŁUG KRYTERIUM PIERWSZEŃSTWA

Część całkowitej liczby hektarów udostępnionej na nowe nasadzenia, którą państwa członkowskie zdecydowały się przydzielić na poziomie krajowym zgodnie z kryteriami pierwszeństwa, o których mowa w art. 3 lit. b) ppkt (ii), jest rozdzielana pomiędzy poszczególne kwalifikujące się wnioski w następujący sposób:

| a) | Państwa członkowskie dokonują wyboru kryteriów pierwszeństwa na szczeblu krajowym i mogą nadać wszystkim wybranym kryteriom takie samo znaczenie lub przypisać im różną wagę. Państwa członkowskie mogą zastosować takie zróżnicowanie wagi kryteriów w sposób jednolity na szczeblu krajowym lub zmienić je w zależności od obszaru na terytorium państwa członkowskiego.
  W przypadku gdy państwa członkowskie nadają to samo znaczenie wszystkim kryteriom wybranym na szczeblu krajowym, wartość jeden (1) jest powiązana z każdym z nich.
  Jeżeli państwa członkowskiego nadają kryteriom wybranym na szczeblu krajowym różną wagę, wartość od zera (0) do jednego (1) jest powiązana z każdym z tych kryteriów, a suma wszystkich indywidualnych wartości musi być zawsze równa jeden (1).
  Jeżeli waga tych kryteriów jest różna w zależności od obszaru na terytorium państwa członkowskiego, indywidualna wartość od zera (0) do jednego (1) jest powiązana z każdym z tych kryteriów w odniesieniu do każdego obszaru. W tym przypadku suma wszystkich indywidualnych wartości wagi kryteriów wybranych dla każdego z tych obszarów musi zawsze być równa jeden (1). |
| --- | --- |

a)

Państwa członkowskie dokonują wyboru kryteriów pierwszeństwa na szczeblu krajowym i mogą nadać wszystkim wybranym kryteriom takie samo znaczenie lub przypisać im różną wagę. Państwa członkowskie mogą zastosować takie zróżnicowanie wagi kryteriów w sposób jednolity na szczeblu krajowym lub zmienić je w zależności od obszaru na terytorium państwa członkowskiego.

W przypadku gdy państwa członkowskie nadają to samo znaczenie wszystkim kryteriom wybranym na szczeblu krajowym, wartość jeden (1) jest powiązana z każdym z nich.

Jeżeli państwa członkowskiego nadają kryteriom wybranym na szczeblu krajowym różną wagę, wartość od zera (0) do jednego (1) jest powiązana z każdym z tych kryteriów, a suma wszystkich indywidualnych wartości musi być zawsze równa jeden (1).

Jeżeli waga tych kryteriów jest różna w zależności od obszaru na terytorium państwa członkowskiego, indywidualna wartość od zera (0) do jednego (1) jest powiązana z każdym z tych kryteriów w odniesieniu do każdego obszaru. W tym przypadku suma wszystkich indywidualnych wartości wagi kryteriów wybranych dla każdego z tych obszarów musi zawsze być równa jeden (1).

| b) | Państwa członkowskie oceniają indywidualnie każdy kwalifikujący się wniosek na podstawie jego zgodności z wybranymi kryteriami pierwszeństwa. W celu dokonania oceny stopnia zgodności z każdym z kryteriów pierwszeństwa, państwa członkowskie ustanawiają jednolitą skalę na szczeblu krajowym, na której podstawie przyznają one określoną liczbę punktów każdemu wnioskowi w odniesieniu do każdego z tych kryteriów.
  Jednolita skala wstępnie określa liczbę punktów, które należy przyznać w zależności od poziomu zgodności z każdym z kryteriów, precyzując także liczbę punktów, które należy przyznać w zależności od każdego elementu każdego konkretnego kryterium. |
| --- | --- |

b)

Państwa członkowskie oceniają indywidualnie każdy kwalifikujący się wniosek na podstawie jego zgodności z wybranymi kryteriami pierwszeństwa. W celu dokonania oceny stopnia zgodności z każdym z kryteriów pierwszeństwa, państwa członkowskie ustanawiają jednolitą skalę na szczeblu krajowym, na której podstawie przyznają one określoną liczbę punktów każdemu wnioskowi w odniesieniu do każdego z tych kryteriów.

Jednolita skala wstępnie określa liczbę punktów, które należy przyznać w zależności od poziomu zgodności z każdym z kryteriów, precyzując także liczbę punktów, które należy przyznać w zależności od każdego elementu każdego konkretnego kryterium.

| c) | Państwa członkowskie ustalają klasyfikację indywidualnych wniosków na szczeblu krajowym na podstawie całkowitej liczby punktów przyznanych każdemu wnioskowi w zależności od zgodności lub poziomu zgodności, o którym mowa odpowiednio w lit. b), oraz – w stosownych przypadkach – znaczenia kryteriów, o których mowa w lit. a). W tym celu stosują one następujący wzór:
  Pt = W1 * Pt1 + W2 * Pt2 + ... + Wn * Ptn








  Pt | = | całkowita ilość punktów przyznanych konkretnemu indywidualnemu wnioskowi |
| --- | --- | --- | --- |
| W1, W2..., Wn | = | waga kryterium 1, 2, ... n |
| Pt1, Pt2..., Ptn | = | poziom zgodności wniosku z kryterium 1, 2, ... n |

c)

Państwa członkowskie ustalają klasyfikację indywidualnych wniosków na szczeblu krajowym na podstawie całkowitej liczby punktów przyznanych każdemu wnioskowi w zależności od zgodności lub poziomu zgodności, o którym mowa odpowiednio w lit. b), oraz – w stosownych przypadkach – znaczenia kryteriów, o których mowa w lit. a). W tym celu stosują one następujący wzór:

Pt = W1 * Pt1 + W2 * Pt2 + ... + Wn * Ptn

Pt

=

całkowita ilość punktów przyznanych konkretnemu indywidualnemu wnioskowi

W1, W2..., Wn

=

waga kryterium 1, 2, ... n

Pt1, Pt2..., Ptn

=

poziom zgodności wniosku z kryterium 1, 2, ... n

W odniesieniu do obszarów, na których wartość wagi wynosi zero dla wszystkich kryteriów pierwszeństwa, wszystkie kwalifikujące się wnioski otrzymują w ramach skali maksymalną wartość w zakresie poziomu zgodności.

| d) | Państwa członkowskie udzielają zezwoleń poszczególnym wnioskodawcom zgodnie z kolejnością ustaloną w klasyfikacji, o której mowa w lit. c), i do wyczerpania liczby hektarów, które należy rozdzielić w zależności od kryteriów pierwszeństwa. Wnioskodawcy przyznaje się w formie zezwoleń całkowitą liczbę hektarów, o którą składał wniosek, zanim udzieli się zezwolenia kolejnemu w klasyfikacji wnioskodawcy.
  Jeżeli dostępna liczba hektarów jest wyczerpana w odniesieniu do pozycji w klasyfikacji, w przypadku której kilka wniosków otrzymało taką samą liczbę punktów, pozostałe hektary rozdziela się między te wnioski na zasadzie proporcjonalnej. |
| --- | --- |

d)

Państwa członkowskie udzielają zezwoleń poszczególnym wnioskodawcom zgodnie z kolejnością ustaloną w klasyfikacji, o której mowa w lit. c), i do wyczerpania liczby hektarów, które należy rozdzielić w zależności od kryteriów pierwszeństwa. Wnioskodawcy przyznaje się w formie zezwoleń całkowitą liczbę hektarów, o którą składał wniosek, zanim udzieli się zezwolenia kolejnemu w klasyfikacji wnioskodawcy.

Jeżeli dostępna liczba hektarów jest wyczerpana w odniesieniu do pozycji w klasyfikacji, w przypadku której kilka wniosków otrzymało taką samą liczbę punktów, pozostałe hektary rozdziela się między te wnioski na zasadzie proporcjonalnej.

| e) | Jeżeli wartość graniczna dla określonego regionu lub obszaru kwalifikującego się do korzystania z chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego lub obszaru nie korzystającego z oznaczenia geograficznego zostaje osiągnięta w trakcie udzielania zezwoleń zgodnie z częścią A i lit. a), b), c) i d) części B, żaden dodatkowy wniosek pochodzący z tego regionu lub obszaru nie zostaje pozytywnie rozpatrzony. |
| --- | --- |

e)

Jeżeli wartość graniczna dla określonego regionu lub obszaru kwalifikującego się do korzystania z chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego lub obszaru nie korzystającego z oznaczenia geograficznego zostaje osiągnięta w trakcie udzielania zezwoleń zgodnie z częścią A i lit. a), b), c) i d) części B, żaden dodatkowy wniosek pochodzący z tego regionu lub obszaru nie zostaje pozytywnie rozpatrzony.

---

ZAŁĄCZNIK II

Informacje, o których mowa w art. 11 ust. 1 lit. a)

Tabela

Wykaz obszarów uprawy winorośli

| Państwo członkowskie: |
| --- |
| Data przekazania informacji: | |
| Rok winiarski: | |
| Obszary/regiony | Obszary rzeczywistych upraw winorośli (ha), które kwalifikują się do produkcji (3): |
| wina z chronioną nazwą pochodzenia (ChNP) (1) | wina z chronionym oznaczeniem geograficznym (ChOG) (2) | wina bez ChNP/ChOG produkowanego na obszarze ChNP/ChOG | wina bez ChNP/ChOG produkowanego poza obszarem ChNP/ChOG | Ogółem |
| z czego uwzględnione w kolumnie (2) | z czego nieuwzględnione w kolumnie (2) |
| (1) | (2) | (3) | (4) | (5) | (6) | (7) |
| 1 | | | | | | |
| 2 | | | | | | |
| ... | | | | | | |
| Razem dla państwa członkowskiego | | | | | | |
| UWAGA: Wartości, które należy wprowadzić w kolumnie (7) = (2) + (4) + (5) + (6) |

Państwo członkowskie:

Data przekazania informacji:

Rok winiarski:

Obszary/regiony

Obszary rzeczywistych upraw winorośli (ha), które kwalifikują się do produkcji (3):

wina z chronioną nazwą pochodzenia (ChNP) (1)

wina z chronionym oznaczeniem geograficznym (ChOG) (2)

wina bez ChNP/ChOG produkowanego na obszarze ChNP/ChOG

wina bez ChNP/ChOG produkowanego poza obszarem ChNP/ChOG

Ogółem

z czego uwzględnione w kolumnie (2)

z czego nieuwzględnione w kolumnie (2)

(1)

(2)

(3)

(4)

(5)

(6)

(7)

1

2

...

Razem dla państwa członkowskiego

UWAGA: Wartości, które należy wprowadzić w kolumnie (7) = (2) + (4) + (5) + (6)

Termin przekazania informacji: 1 marca (po raz pierwszy: do dnia 1 marca 2016 r.).

---

(1)  Te obszary mogą również kwalifikować się do produkcji wina z ChOG lub wina bez OG.

(2)  Te obszary mogą również kwalifikować się do produkcji wina z ChNP i wina bez OG (kolumna (3)), lub jedynie wina z ChOG i wina bez OG (kolumna (4)). Żaden z obszarów zgłoszonych w kolumnach (3) i (4) nie powinien figurować w kolumnach (5) i (6).

(3)  Dane dotyczą dnia 31 lipca poprzedniego roku winiarskiego.

---

ZAŁĄCZNIK III

Powiadomienia, o których mowa w art. 11 ust. 1 lit. b)

Tabela A

Zezwolenia na nowe nasadzenia – odsetek

| Państwo członkowskie: |
| --- |
| Data przekazania informacji: | |
| Rok: | |
| Całkowity obszar (ha) rzeczywiście nasadzony (w dniu 31 lipca): | |
| odsetek, który należy zastosować na szczeblu krajowym: | |
| obszar całkowity (ha) na nowe nasadzenia na szczeblu krajowym, w oparciu o ustalony %: | |
| uzasadnienia dotyczące ograniczenia odsetka na szczeblu krajowym (jeżeli odsetek wynosi mniej niż 1 %): |
| obszar całkowity (ha) przeniesiony z poprzedniego roku winiarskiego zgodnie z art. 6 ust. 3: | |
| obszar całkowity (ha) udostępniony na nowe nasadzenia na szczeblu krajowym: | |

Państwo członkowskie:

Data przekazania informacji:

Rok:

Całkowity obszar (ha) rzeczywiście nasadzony (w dniu 31 lipca):

odsetek, który należy zastosować na szczeblu krajowym:

obszar całkowity (ha) na nowe nasadzenia na szczeblu krajowym, w oparciu o ustalony %:

uzasadnienia dotyczące ograniczenia odsetka na szczeblu krajowym (jeżeli odsetek wynosi mniej niż 1 %):

obszar całkowity (ha) przeniesiony z poprzedniego roku winiarskiego zgodnie z art. 6 ust. 3:

obszar całkowity (ha) udostępniony na nowe nasadzenia na szczeblu krajowym:

Termin przekazania powiadomienia: 1 marca (po raz pierwszy: do dnia 1 marca 2016 r.).

Tabela B

Zezwolenia na nowe nasadzenia – ograniczenia geograficzne

| Państwo członkowskie: |
| --- |
| Data przekazania informacji: | |
| Rok: | |
| W stosownych przypadkach, ograniczenia ustalone na odpowiednim szczeblu geograficznym: |
| A. | dla regionu, w stosownych przypadkach |

Państwo członkowskie:

Data przekazania informacji:

Rok:

W stosownych przypadkach, ograniczenia ustalone na odpowiednim szczeblu geograficznym:

A.

dla regionu, w stosownych przypadkach

Ograniczony obszar

region 1

region 2

...

| B. | dla „podregionu”, w stosownych przypadkach |
| --- | --- |

B.

dla „podregionu”, w stosownych przypadkach

Ograniczony obszar

podregion 1

podregion 2

...

| C. | dla obszaru ChNP/ChOG, w stosownych przypadkach |
| --- | --- |

C.

dla obszaru ChNP/ChOG, w stosownych przypadkach

Ograniczony obszar

obszar ChNP/ChOG 1

obszar ChNP/ChOG 2

...

| D. | dla obszaru bez ChNP/ChOG, w stosownych przypadkach |
| --- | --- |

D.

dla obszaru bez ChNP/ChOG, w stosownych przypadkach

Ograniczony obszar

obszar bez ChNP/ChOG 1

obszar bez ChNP/ChOG 2

...

UWAGA:

Informacjom zawartym w tej tabeli powinny towarzyszyć związane z nimi uzasadnienia, o których mowa w art. 63 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1308/2013.

Termin przekazania powiadomienia: 1 marca (po raz pierwszy: do dnia 1 marca 2016 r.).

Tabela C

Zezwolenia na nowe nasadzenia – decyzje w sprawie kryteriów kwalifikowalności na odpowiednim poziomie geograficznym podawane do wiadomości publicznej

| Państwo członkowskie: |
| --- |
| Data przekazania informacji: | |
| Rok: | |
| Kryteria kwalifikowalności, w stosownych przypadkach: |
| Kryteria kwalifikowalności – art. 64 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 i art. 2 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560 | Wybrane przez państwa członkowskie: Tak/Nie | Jeśli tak, proszę podać odpowiedni poziom geograficzny, w stosownym przypadku: |
| Artykuł 64 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 | | Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 1/obszar bez ChNP/ChOG 1;
  Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 2/obszar bez ChNP/ChOG 1;
  ... |
| Artykuł 64 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 | | Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 1/obszar bez ChNP/ChOG 1;
  Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 2/obszar bez ChNP/ChOG 1;
  ... |
| Artykuł 64 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 | | obszar ChNP 1;
  obszar ChNP 2;
  ... |
| Artykuł 2 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560 | | obszar ChOG 1;
  obszar ChOG 2;
  ... |
| Artykuł 64 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 | Wybrane przez państwa członkowskie: Tak/Nie | W przypadku odpowiedzi twierdzącej w odniesieniu do art. 64 ust. 1 lit. d) proszę podać odpowiedni poziom geograficzny, w stosownym przypadku: |
| Kryteria pierwszeństwa – art. 64 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 |
| Artykuł 64 ust. 2 lit. a) | | Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 1/obszar bez ChNP/ChOG 1;
  Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 2/obszar bez ChNP/ChOG 1;
  ... |
| Artykuł 64 ust. 2 lit. b) | | Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 1/obszar bez ChNP/ChOG 1;
  Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 2/obszar bez ChNP/ChOG 1;
  ... |
| Artykuł 64 ust. 2 lit. c) | | Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 1/obszar bez ChNP/ChOG 1;
  Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 2/obszar bez ChNP/ChOG 1;
  ... |
| Artykuł 64 ust. 2 lit. d) | | Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 1/obszar bez ChNP/ChOG 1;
  Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 2/obszar bez ChNP/ChOG 1;
  ... |
| Artykuł 64 ust. 2 lit. e) | | Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 1/obszar bez ChNP/ChOG 1;
  Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 2/obszar bez ChNP/ChOG 1;
  ... |
| Artykuł 64 ust. 2 lit. f) | | Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 1/obszar bez ChNP/ChOG 1;
  Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 2/obszar bez ChNP/ChOG 1;
  ... |
| Artykuł 64 ust. 2 lit. g) | | Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 1/obszar bez ChNP/ChOG 1;
  Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 2/obszar bez ChNP/ChOG 1;
  ... |
| Artykuł 64 ust. 2 lit. h) | | Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 1/obszar bez ChNP/ChOG 1;
  Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 2/obszar bez ChNP/ChOG 1;
  ... |
| UWAGA:

  W przypadku odpowiedzi twierdzącej w odniesieniu do art. 64 ust. 1 lit. d), tabeli tej muszą towarzyszyć uzasadnienia, o których mowa w art. 64 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz w art. 2 ust. 5 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560. |

Państwo członkowskie:

Data przekazania informacji:

Rok:

Kryteria kwalifikowalności, w stosownych przypadkach:

Kryteria kwalifikowalności – art. 64 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 i art. 2 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560

Wybrane przez państwa członkowskie: Tak/Nie

Jeśli tak, proszę podać odpowiedni poziom geograficzny, w stosownym przypadku:

Artykuł 64 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013

Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 1/obszar bez ChNP/ChOG 1;

Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 2/obszar bez ChNP/ChOG 1;

...

Artykuł 64 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013

Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 1/obszar bez ChNP/ChOG 1;

Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 2/obszar bez ChNP/ChOG 1;

...

Artykuł 64 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013

obszar ChNP 1;

obszar ChNP 2;

...

Artykuł 2 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560

obszar ChOG 1;

obszar ChOG 2;

...

Artykuł 64 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013

Wybrane przez państwa członkowskie: Tak/Nie

W przypadku odpowiedzi twierdzącej w odniesieniu do art. 64 ust. 1 lit. d) proszę podać odpowiedni poziom geograficzny, w stosownym przypadku:

Kryteria pierwszeństwa – art. 64 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013

Artykuł 64 ust. 2 lit. a)

Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 1/obszar bez ChNP/ChOG 1;

Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 2/obszar bez ChNP/ChOG 1;

...

Artykuł 64 ust. 2 lit. b)

Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 1/obszar bez ChNP/ChOG 1;

Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 2/obszar bez ChNP/ChOG 1;

...

Artykuł 64 ust. 2 lit. c)

Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 1/obszar bez ChNP/ChOG 1;

Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 2/obszar bez ChNP/ChOG 1;

...

Artykuł 64 ust. 2 lit. d)

Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 1/obszar bez ChNP/ChOG 1;

Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 2/obszar bez ChNP/ChOG 1;

...

Artykuł 64 ust. 2 lit. e)

Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 1/obszar bez ChNP/ChOG 1;

Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 2/obszar bez ChNP/ChOG 1;

...

Artykuł 64 ust. 2 lit. f)

Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 1/obszar bez ChNP/ChOG 1;

Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 2/obszar bez ChNP/ChOG 1;

...

Artykuł 64 ust. 2 lit. g)

Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 1/obszar bez ChNP/ChOG 1;

Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 2/obszar bez ChNP/ChOG 1;

...

Artykuł 64 ust. 2 lit. h)

Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 1/obszar bez ChNP/ChOG 1;

Region, podregion, obszar ChNP/ChOG 2/obszar bez ChNP/ChOG 1;

...

UWAGA:

W przypadku odpowiedzi twierdzącej w odniesieniu do art. 64 ust. 1 lit. d), tabeli tej muszą towarzyszyć uzasadnienia, o których mowa w art. 64 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz w art. 2 ust. 5 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560.

Termin przekazania powiadomienia: 1 marca (po raz pierwszy: do dnia 1 marca 2016 r.).

Tabela D

Zezwolenia na nowe nasadzenia – decyzje w sprawie proporcjonalnego rozdysponowania i kryteriów pierwszeństwa na odpowiednim poziomie geograficznym podawane do wiadomości publicznej

| Państwo członkowskie: |
| --- |
| Data przekazania informacji: | |
| Rok: | |
| Obszar całkowity (ha) udostępniony na nowe nasadzenia na szczeblu krajowym: | |

Państwo członkowskie:

Data przekazania informacji:

Rok:

Obszar całkowity (ha) udostępniony na nowe nasadzenia na szczeblu krajowym:

1.   Proporcjonalne rozdysponowanie, w stosownych przypadkach:

| Odsetek obszarów, które mają być przyznane na zasadzie proporcjonalnej na szczeblu krajowym: | |
| --- | --- |
| Liczba hektarów: | |

Odsetek obszarów, które mają być przyznane na zasadzie proporcjonalnej na szczeblu krajowym:

Liczba hektarów:

2.   Kryteria pierwszeństwa, w stosownych przypadkach:

| Odsetek obszarów, które mają być przyznane według kryteriów pierwszeństwa na szczeblu krajowym: | |
| --- | --- |
| Liczba hektarów: | |
| Informacje na temat jednolitej skali ustanowionej na szczeblu krajowym w celu oceny poziomu zgodności poszczególnych wniosków z wybranymi kryteriami pierwszeństwa (zakres wartości, wartość minimalna i maksymalna ...): |

Odsetek obszarów, które mają być przyznane według kryteriów pierwszeństwa na szczeblu krajowym:

Liczba hektarów:

Informacje na temat jednolitej skali ustanowionej na szczeblu krajowym w celu oceny poziomu zgodności poszczególnych wniosków z wybranymi kryteriami pierwszeństwa (zakres wartości, wartość minimalna i maksymalna ...):

2.1.   Jeżeli kryteria pierwszeństwa są stosowane na szczeblu krajowym, bez różnicowania według obszaru

Wybrane kryteria pierwszeństwa i ich znaczenie:

| Kryteria pierwszeństwa – art. 64 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013
  oraz
  art. 2 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560: | Art. 64 ust. 2 lit. a) (1) | Art. 64 ust. 2 lit. a) (2) | Art. 64 ust. 2 lit. b) | Art. 64 ust. 2 lit. c) | Art. 64 ust. 2 lit. d) | Art. 64 ust. 2 lit. e) | Art. 64 ust. 2 lit. f) | Art. 64 ust. 2 lit. g) | Art. 64 ust. 2 lit. h) | Art. 2 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560 (3) | Art. 2 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560 (4) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Znaczenie (0–1): | | | | | | | | | | | |

Kryteria pierwszeństwa – art. 64 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013

oraz

art. 2 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560:

Art. 64 ust. 2 lit. a) (1)

Art. 64 ust. 2 lit. a) (2)

Art. 64 ust. 2 lit. b)

Art. 64 ust. 2 lit. c)

Art. 64 ust. 2 lit. d)

Art. 64 ust. 2 lit. e)

Art. 64 ust. 2 lit. f)

Art. 64 ust. 2 lit. g)

Art. 64 ust. 2 lit. h)

Art. 2 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560 (3)

Art. 2 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560 (4)

Znaczenie (0–1):

2.2.   Jeżeli kryteria pierwszeństwa są stosowane na szczeblu krajowym z różnicowaniem według obszaru

2.2.1.   Obszar 1: (proszę opisać, jakie są krajowe ograniczenia obszaru 1)

Wybrane kryteria pierwszeństwa i ich znaczenie:

(Jeżeli żadne kryterium nie zostanie wybrane w odniesieniu do tego konkretnego obszaru, należy wskazać zero we wszystkich kolumnach poniżej)

| Kryteria pierwszeństwa – art. 64 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013
  oraz
  Artykuł 2 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560: | Art. 64 ust. 2 lit. a) (5) | Art. 64 ust. 2 lit. a) (6) | Art. 64 ust. 2 lit. b) | Art. 64 ust. 2 lit. c) | Art. 64 ust. 2 lit. d) | Art. 64 ust. 2 lit. e) | Art. 64 ust. 2 lit. f) | Art. 64 ust. 2 lit. g) | Art. 64 ust. 2 lit. h) | Art. 2 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560 (7) | Art. 2 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560 (8) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Znaczenie (0–1): | | | | | | | | | | | |

Kryteria pierwszeństwa – art. 64 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013

oraz

Artykuł 2 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560:

Art. 64 ust. 2 lit. a) (5)

Art. 64 ust. 2 lit. a) (6)

Art. 64 ust. 2 lit. b)

Art. 64 ust. 2 lit. c)

Art. 64 ust. 2 lit. d)

Art. 64 ust. 2 lit. e)

Art. 64 ust. 2 lit. f)

Art. 64 ust. 2 lit. g)

Art. 64 ust. 2 lit. h)

Art. 2 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560 (7)

Art. 2 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560 (8)

Znaczenie (0–1):

...

2.2.n.   Obszar n: (proszę opisać, jakie są krajowe ograniczenia obszaru n)

Wybrane kryteria pierwszeństwa i ich znaczenie:

(Jeżeli żadne kryterium nie zostanie wybrane w odniesieniu do tego konkretnego obszaru, należy wskazać zero we wszystkich kolumnach poniżej)

| Kryteria pierwszeństwa – art. 64 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013
  oraz
  Artykuł 2 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560: | Art. 64 ust. 2 lit. a) (9) | Art. 64 ust. 2 lit. a) (10) | Art. 64 ust. 2 lit. b) | Art. 64 ust. 2 lit. c) | Art. 64 ust. 2 lit. d) | Art. 64 ust. 2 lit. e) | Art. 64 ust. 2 lit. f) | Art. 64 ust. 2 lit. g) | Art. 64 ust. 2 lit. h) | Art. 2 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560 (11) | Art. 2 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560 (12) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Znaczenie (0–1): | | | | | | | | | | | |

Kryteria pierwszeństwa – art. 64 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013

oraz

Artykuł 2 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560:

Art. 64 ust. 2 lit. a) (9)

Art. 64 ust. 2 lit. a) (10)

Art. 64 ust. 2 lit. b)

Art. 64 ust. 2 lit. c)

Art. 64 ust. 2 lit. d)

Art. 64 ust. 2 lit. e)

Art. 64 ust. 2 lit. f)

Art. 64 ust. 2 lit. g)

Art. 64 ust. 2 lit. h)

Art. 2 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560 (11)

Art. 2 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560 (12)

Znaczenie (0–1):

Termin przekazania powiadomienia: 1 marca (po raz pierwszy: do dnia 1 marca 2016 r.).

---

(1)  Nowy podmiot (UWAGA: kryteria „nowy podmiot” i „młody producent” nie mogą być wybrane jednocześnie, tylko jedno z nich może mieć zastosowanie).

(2)  Młody producent.

(3)  Wcześniejsze zachowanie producenta.

(4)  Organizacje nienastawione na zysk i służące celom społecznym, które otrzymały grunty skonfiskowane w związku z aktami terroryzmu lub innego rodzaju działalnością przestępczą.

(5)  Nowy podmiot (UWAGA: kryteria „nowy podmiot” i „młody producent” nie mogą być wybrane jednocześnie, tylko jedno z nich może mieć zastosowanie).

(6)  Młody producent.

(7)  Wcześniejsze zachowanie producenta.

(8)  Organizacje nienastawione na zysk i służące celom społecznym, które otrzymały grunty skonfiskowane w związku z aktami terroryzmu lub innego rodzaju działalnością przestępczą.

(9)  Nowy podmiot (UWAGA: kryteria „nowy podmiot” i „młody producent” nie mogą być wybrane jednocześnie, tylko jedno z nich może mieć zastosowanie).

(10)  Młody producent.

(11)  Wcześniejsze zachowanie producenta.

(12)  Organizacje nienastawione na zysk i służące celom społecznym, które otrzymały grunty skonfiskowane w związku z aktami terroryzmu lub innego rodzaju działalnością przestępczą.

---

ZAŁĄCZNIK IV

Informacje, o których mowa w art. 11 ust. 1 lit. e)

Tabela

Obszary obsadzone bez odpowiednich zezwoleń po dniu 31 grudnia 2015 r. oraz obszary wykarczowane zgodnie z art. 71 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1308/2013

| Państwo członkowskie: |
| --- |
| Data przekazania informacji: | |
| Rok lub okres winiarski (1): | |
| Obszary/regiony | Obszary (ha) obsadzone bez odpowiednich zezwoleń na nasadzenia po dniu 31 grudnia 2015 r.: |
| Obszary wykarczowane przez producentów w roku winiarskim | Obszary wykarczowane przez państwo członkowskie w roku winiarskim | Spis łącznej powierzchni nasadzeń dokonanych bez zezwolenia, które nie zostały jeszcze wykarczowane na koniec roku winiarskiego |
| (1) | (2) | (3) | (4) |
| 1 | | | |
| 2 | | | |
| ... | | | |
| Razem dla państwa członkowskiego: | | | |

Państwo członkowskie:

Data przekazania informacji:

Rok lub okres winiarski (1):

Obszary/regiony

Obszary (ha) obsadzone bez odpowiednich zezwoleń na nasadzenia po dniu 31 grudnia 2015 r.:

Obszary wykarczowane przez producentów w roku winiarskim

Obszary wykarczowane przez państwo członkowskie w roku winiarskim

Spis łącznej powierzchni nasadzeń dokonanych bez zezwolenia, które nie zostały jeszcze wykarczowane na koniec roku winiarskiego

(1)

(2)

(3)

(4)

1

2

...

Razem dla państwa członkowskiego:

Termin przekazania informacji: 1 marca.

---

(1)  W przypadku przekazywania informacji po raz pierwszy, w terminie do dnia 1 marca 2017 r., dane dotyczą okresu od 1.1.2016 do 31.7.2016; w przypadku przekazywania informacji po raz kolejny dane dotyczą zawsze roku poprzedzającego.

---

ZAŁĄCZNIK V

Powiadomienia, o których mowa w art. 11 ust. 2 lit. a)

Tabela A

Zezwolenia na nowe nasadzenia na żądanie wnioskodawców

| Państwo członkowskie: |
| --- |
| Data przekazania informacji: | |
| Rok: | |
| Obszary/regiony | Liczba hektarów, o którą wystąpiono z wnioskiem do celów nowych nasadzeń, które znajdują się na obszarze kwalifikującym się do produkcji: |
| wina z ChNP (1) | wina z ChOG (2) | jedynie wina bez ChNP/ChOG | Ogółem |
| (1) | (2) | (3) | (4) | (5) |
| 1 | | | | |
| 2 | | | | |
| ... | | | | |
| Razem dla państwa członkowskiego | | | | |
| Jeżeli mają zastosowanie ograniczenia na odpowiednim poziomie geograficznym (art. 63 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013): |
| dla danego obszaru z (bez) ChNP/ChOG | Obszar, o który wystąpiono z wnioskiem (ha) |
| (1) | (2) |
| obszar z (bez) ChNP/ChOG 1 | |
| obszar z (bez) ChNP/ChOG 2 | |
| ... | |

Państwo członkowskie:

Data przekazania informacji:

Rok:

Obszary/regiony

Liczba hektarów, o którą wystąpiono z wnioskiem do celów nowych nasadzeń, które znajdują się na obszarze kwalifikującym się do produkcji:

wina z ChNP (1)

wina z ChOG (2)

jedynie wina bez ChNP/ChOG

Ogółem

(1)

(2)

(3)

(4)

(5)

1

2

...

Razem dla państwa członkowskiego

Jeżeli mają zastosowanie ograniczenia na odpowiednim poziomie geograficznym (art. 63 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013):

dla danego obszaru z (bez) ChNP/ChOG

Obszar, o który wystąpiono z wnioskiem (ha)

(1)

(2)

obszar z (bez) ChNP/ChOG 1

obszar z (bez) ChNP/ChOG 2

...

Termin przekazania powiadomienia: 1 listopada (po raz pierwszy: do dnia 1 listopada 2016 r.).

Tabela B

Faktycznie udzielone zezwolenia na nowe nasadzenia i obszary, które były przedmiotem odrzucenia

| Państwo członkowskie: |
| --- |
| Data przekazania informacji: | |
| Odnośny rok: | |
| Obszary/regiony | Liczba hektarów faktycznie przyznanych do celów nowych nasadzeń, które znajdują się na obszarze kwalifikującym się do produkcji: | Obszar, który był przedmiotem odrzucenia przez wnioskodawców (art. 6 ust. 3) (ha) |
| wina z ChNP (3) | wina z ChOG (4) | jedynie wina bez ChNP/ChOG | Ogółem |
| (1) | (2) | (3) | (4) | (5) | (6) |
| 1 | | | | | |
| 2 | | | | | |
| ... | | | | | |
| Razem dla państwa członkowskiego | | | | | |
| Obszar, który był przedmiotem odrzucenia przez wnioskodawców (art. 6 ust. 3): | | | | | |
| Jeżeli mają zastosowanie ograniczenia na odpowiednim poziomie geograficznym (art. 63 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013): |
| dla danego obszaru z (bez) ChNP/ChOG: | Przyznany obszar (ha) | Obszar, który był przedmiotem odrzucenia przez wnioskodawców (art. 6 ust. 3) (ha) | Obszar, o który wystąpiono z wnioskiem i który nie został przyznany przez państwo członkowskie (ha), ponieważ: |
| wykraczał poza ustanowione granice | nie spełnił kryteriów kwalifikowalności |
| (1) | (2) | (3) | (4) | (5) |
| obszar z (bez) ChNP/ChOG 1 | | | | |
| obszar z (bez) ChNP/ChOG 2 | | | | |
| ... | | | | |

Państwo członkowskie:

Data przekazania informacji:

Odnośny rok:

Obszary/regiony

Liczba hektarów faktycznie przyznanych do celów nowych nasadzeń, które znajdują się na obszarze kwalifikującym się do produkcji:

Obszar, który był przedmiotem odrzucenia przez wnioskodawców (art. 6 ust. 3) (ha)

wina z ChNP (3)

wina z ChOG (4)

jedynie wina bez ChNP/ChOG

Ogółem

(1)

(2)

(3)

(4)

(5)

(6)

1

2

...

Razem dla państwa członkowskiego

Obszar, który był przedmiotem odrzucenia przez wnioskodawców (art. 6 ust. 3):

Jeżeli mają zastosowanie ograniczenia na odpowiednim poziomie geograficznym (art. 63 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013):

dla danego obszaru z (bez) ChNP/ChOG:

Przyznany obszar (ha)

Obszar, który był przedmiotem odrzucenia przez wnioskodawców (art. 6 ust. 3) (ha)

Obszar, o który wystąpiono z wnioskiem i który nie został przyznany przez państwo członkowskie (ha), ponieważ:

wykraczał poza ustanowione granice

nie spełnił kryteriów kwalifikowalności

(1)

(2)

(3)

(4)

(5)

obszar z (bez) ChNP/ChOG 1

obszar z (bez) ChNP/ChOG 2

...

Termin przekazania powiadomienia: 1 marca (po raz pierwszy: do dnia 1 listopada 2016 r.).

---

(1)  Te obszary mogą również kwalifikować się do produkcji wina z ChOG lub wina bez OG; żaden z obszarów zgłoszonych w kolumnie (2) nie powinien figurować w kolumnie (3).

(2)  Te obszary mogą również kwalifikować się do produkcji wina bez OG, lecz nie do produkcji wina z ChNP; żaden z obszarów zgłoszonych w kolumnie (3) nie powinien figurować w kolumnie (4).

(3)  Te obszary mogą również kwalifikować się do produkcji wina z ChOG lub wina bez OG; żaden z obszarów zgłoszonych w kolumnie (2) nie powinien figurować w kolumnie (3).

(4)  Te obszary mogą również kwalifikować się do produkcji wina bez OG, lecz nie do produkcji wina z ChNP; żaden z obszarów zgłoszonych w kolumnie (3) nie powinien figurować w kolumnie (4).

---

ZAŁĄCZNIK VI

Powiadomienia, o których mowa w art. 11 ust. 1 lit. c) i art. 11 ust. 2 lit. b)

Tabela A

Zezwolenia na ponowne sadzenie – zastosowane ograniczenia

| Państwo członkowskie: |
| --- |
| Data przekazania informacji: | |
| Rok: | |
| w stosownych przypadkach należy wskazać w odniesieniu do odpowiednich obszarów z ChNP/ChOG ograniczenia dotyczące ponownego sadzenia, o których zadecydowało państwo członkowskie zgodnie z art. 66 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 i art. 4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/560: |
| Obszar ChNP, w stosownych przypadkach | Zakres ograniczenia (T (1)/P (2)) |
| Obszar ChNP 1 | |
| Obszar ChNP 2 | |
| ... | |
| Obszar ChNP, w stosownych przypadkach | Zakres ograniczenia (T (1)/P (2)) |
| Obszar ChOG 1 | |
| Obszar ChOG 2 | |
| ... | |
| Inne informacje uważane za przydatne do wyjaśnienia stosowania takich ograniczeń: |

Państwo członkowskie:

Data przekazania informacji:

Rok:

w stosownych przypadkach należy wskazać w odniesieniu do odpowiednich obszarów z ChNP/ChOG ograniczenia dotyczące ponownego sadzenia, o których zadecydowało państwo członkowskie zgodnie z art. 66 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 i art. 4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/560:

Obszar ChNP, w stosownych przypadkach

Zakres ograniczenia (T (1)/P (2))

Obszar ChNP 1

Obszar ChNP 2

...

Obszar ChNP, w stosownych przypadkach

Zakres ograniczenia (T (1)/P (2))

Obszar ChOG 1

Obszar ChOG 2

...

Inne informacje uważane za przydatne do wyjaśnienia stosowania takich ograniczeń:

Termin przekazania powiadomienia: 1 marca (po raz pierwszy: do dnia 1 marca 2016 r.).

Tabela B

Faktycznie udzielone zezwolenia na ponowne sadzenie

| Państwo członkowskie: |
| --- |
| Data przekazania informacji: | |
| Rok winiarski: | |
| Obszary/regiony | Liczba hektarów faktycznie przyznanych do celów nowych nasadzeń w obszarach kwalifikujących się do produkcji: |
| wina z ChNP (3) | wina z ChOG (4) | wina bez ChNP/ChOG | Ogółem |
| (1) | (2) | (3) | (4) | (5) |
| 1 | | | | |
| 2 | | | | |
| ... | | | | |
| Razem dla państwa członkowskiego | | | | |

Państwo członkowskie:

Data przekazania informacji:

Rok winiarski:

Obszary/regiony

Liczba hektarów faktycznie przyznanych do celów nowych nasadzeń w obszarach kwalifikujących się do produkcji:

wina z ChNP (3)

wina z ChOG (4)

wina bez ChNP/ChOG

Ogółem

(1)

(2)

(3)

(4)

(5)

1

2

...

Razem dla państwa członkowskiego

Termin przekazania powiadomienia: 1 listopada (po raz pierwszy: do dnia 1 listopada 2016 r.).

UWAGA:

W przypadku przekazywania informacji po raz pierwszy, w terminie do dnia 1 listopada 2016 r., dane dotyczą okresu od 1.1.2016 do 31.7.2016; w przypadku przekazywania informacji po raz kolejny dane dotyczą zawsze roku poprzedzającego.

---

(1)

Całkowite (T): ograniczenie ma charakter bezwzględny, ponowne obsadzenia, które byłyby sprzeczne z ustalonymi ograniczeniami, są całkowicie zabronione.

(2)

Częściowe (P): ograniczenie nie jest bezwzględne, ponowne obsadzenia, które byłyby sprzeczne z ustalonymi ograniczeniami, są częściowo dozwolone w zakresie określonym przez państwo członkowskie.

(3)  Te obszary mogą również kwalifikować się do produkcji wina z ChOG lub wina bez OG; żaden z obszarów zgłoszonych w kolumnie (2) nie powinien figurować w kolumnie (3).

(4)  Te obszary mogą również kwalifikować się do produkcji wina bez OG, lecz nie do produkcji wina z ChNP; żaden z obszarów zgłoszonych w kolumnie (3) nie powinien figurować w kolumnie (4).

---

ZAŁĄCZNIK VII

Powiadomienia, o których mowa w art. 11 ust. 4 i art. 11 ust. 2 lit. c)

Tabela A

Prawa do sadzenia przyznane przed dniem 31 grudnia 2015 r. i przekształcone w zezwolenia – termin przekształcenia

| Państwo członkowskie: |
| --- |
| Data przekazania informacji: | |
| Termin przekształcenia: | |

Państwo członkowskie:

Data przekazania informacji:

Termin przekształcenia:

Termin przekazania powiadomienia: tylko jedno powiadomienie do dnia 15 września 2015 r.

Tabela B

Prawa do sadzenia przyznane przed dniem 31 grudnia 2015 r. i przekształcone w zezwolenia – faktycznie udzielone zezwolenia

| Państwo członkowskie: |
| --- |
| Data przekazania informacji: | |
| Rok winiarski: | |
| Obszary/regiony | Liczba hektarów faktycznie przyznanych w odniesieniu do obszarów kwalifikujących się do produkcji: |
| wina z ChNP (1) | wina z ChOG (2) | wina bez ChNP/ChOG | Ogółem |
| (1) | (2) | (3) | (4) | (5) |
| 1 | | | | |
| 2 | | | | |
| ... | | | | |
| Razem dla państwa członkowskiego | | | | |

Państwo członkowskie:

Data przekazania informacji:

Rok winiarski:

Obszary/regiony

Liczba hektarów faktycznie przyznanych w odniesieniu do obszarów kwalifikujących się do produkcji:

wina z ChNP (1)

wina z ChOG (2)

wina bez ChNP/ChOG

Ogółem

(1)

(2)

(3)

(4)

(5)

1

2

...

Razem dla państwa członkowskiego

Termin przekazania powiadomienia: 1 listopada (po raz pierwszy: do dnia 1 listopada 2016 r.).

UWAGA:

Przedmiotowa tabela musi zostać przekazana w odniesieniu do każdego roku winiarskiego (od dnia 1 sierpnia roku n-1 do dnia 31 lipca roku przekazania informacji) do dnia 1 listopada roku następującego po upływie terminu, o którym mowa w art. 68 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, lub terminu ustalonego przez państwo członkowskie zgodnie z art. 9 ust. 2 niniejszego rozporządzenia i określonego w tabeli A niniejszego załącznika.

---

(1)  Te obszary mogą również kwalifikować się do produkcji wina z ChOG lub wina bez OG; żaden z obszarów zgłoszonych w kolumnie (2) nie powinien figurować w kolumnie (3).

(2)  Te obszary mogą również kwalifikować się do produkcji wina bez OG, lecz nie do produkcji wina z ChNP; żaden z obszarów zgłoszonych w kolumnie (3) nie powinien figurować w kolumnie (4).

---

| 9.4.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 93/35 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 93/35

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2015/562

z dnia 8 kwietnia 2015 r.

zmieniające rozporządzenie (UE) nr 347/2012 w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 w odniesieniu do wymagań w zakresie homologacji typu dla niektórych kategorii pojazdów silnikowych w odniesieniu do zaawansowanych systemów hamowania awaryjnego

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, części i oddzielnych zespołów technicznych (1), w szczególności jego art. 14 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie (WE) nr 661/2009 jest odrębnym rozporządzeniem do celów procedury homologacji typu przewidzianej dyrektywą 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2). |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 661/2009 jest odrębnym rozporządzeniem do celów procedury homologacji typu przewidzianej dyrektywą 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2).

| (2) | W rozporządzeniu (WE) nr 661/2009 określono podstawowe wymagania w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych kategorii M2, M3, N2 i N3 w odniesieniu do montażu zaawansowanych systemów hamowania awaryjnego (ang. Advanced Emergency Braking Systems, AEBS). Konieczne jest ustalenie szczegółowych procedur, badań i wymagań dotyczących tego rodzaju homologacji typu. |
| --- | --- |

(2)

W rozporządzeniu (WE) nr 661/2009 określono podstawowe wymagania w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych kategorii M2, M3, N2 i N3 w odniesieniu do montażu zaawansowanych systemów hamowania awaryjnego (ang. Advanced Emergency Braking Systems, AEBS). Konieczne jest ustalenie szczegółowych procedur, badań i wymagań dotyczących tego rodzaju homologacji typu.

| (3) | W rozporządzeniu (WE) nr 661/2009 określono ogólny obowiązek, zgodnie z którym pojazdy kategorii M2, M3, N2 i N3 muszą być wyposażone w AEBS. |
| --- | --- |

(3)

W rozporządzeniu (WE) nr 661/2009 określono ogólny obowiązek, zgodnie z którym pojazdy kategorii M2, M3, N2 i N3 muszą być wyposażone w AEBS.

| (4) | W rozporządzeniu Komisji (UE) nr 347/2012 (3) ustanowiono szczegółowe procedury, badania i wymagania w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do AEBS oraz przewidziano wprowadzenie tych wymagań w dwóch etapach. W ramach pierwszego etapu niektóre nowe typy pojazdów miały podlegać, począwszy od dnia 1 listopada 2013 r., poziomowi homologacji 1. W ramach drugiego etapu wspomniane typy pojazdów, oraz niektóre inne typy pojazdów, które nie podlegały poziomowi homologacji 1, podlegałyby wymogowi uzyskania poziomu homologacji 2, wymagającego przestrzegania dalszych, ostrzejszych wymagań. W rozporządzeniu (UE) nr 347/2012 przewidziano ponadto, że poziom homologacji 2 zostanie wprowadzony z dniem 1 listopada 2016 r. dla nowych typów pojazdów. |
| --- | --- |

(4)

W rozporządzeniu Komisji (UE) nr 347/2012 (3) ustanowiono szczegółowe procedury, badania i wymagania w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do AEBS oraz przewidziano wprowadzenie tych wymagań w dwóch etapach. W ramach pierwszego etapu niektóre nowe typy pojazdów miały podlegać, począwszy od dnia 1 listopada 2013 r., poziomowi homologacji 1. W ramach drugiego etapu wspomniane typy pojazdów, oraz niektóre inne typy pojazdów, które nie podlegały poziomowi homologacji 1, podlegałyby wymogowi uzyskania poziomu homologacji 2, wymagającego przestrzegania dalszych, ostrzejszych wymagań. W rozporządzeniu (UE) nr 347/2012 przewidziano ponadto, że poziom homologacji 2 zostanie wprowadzony z dniem 1 listopada 2016 r. dla nowych typów pojazdów.

| (5) | Aby zapewnić wystarczający okres wstępny na zdobycie dalszych doświadczeń z systemami AEBS i umożliwić dalszy rozwój techniczny w tej dziedzinie, ustanowiono odpowiednie ramy czasowe dla wprowadzenia poziomu homologacji 2. Ponadto ramy te miały umożliwić Komisji uwzględnienie międzynarodowych zharmonizowanych wymogów dotyczących skuteczności działania i badań, jakie miała przyjąć Europejska Komisja Gospodarcza Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) w odniesieniu do typów pojazdów kategorii objętych regulaminem nr 131 ONZ w odniesieniu do AEBS. |
| --- | --- |

(5)

Aby zapewnić wystarczający okres wstępny na zdobycie dalszych doświadczeń z systemami AEBS i umożliwić dalszy rozwój techniczny w tej dziedzinie, ustanowiono odpowiednie ramy czasowe dla wprowadzenia poziomu homologacji 2. Ponadto ramy te miały umożliwić Komisji uwzględnienie międzynarodowych zharmonizowanych wymogów dotyczących skuteczności działania i badań, jakie miała przyjąć Europejska Komisja Gospodarcza Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) w odniesieniu do typów pojazdów kategorii objętych regulaminem nr 131 ONZ w odniesieniu do AEBS.

| (6) | W związku z tym przewiduje się, że najpóźniej dwa lata przed wprowadzeniem poziomu homologacji 2, Komisja przyjmie kryteria dotyczące badań w zakresie układów ostrzegania i aktywacji hamowania dla typów pojazdów kategorii M2 i kategorii N2 o masie całkowitej nieprzekraczającej 8 ton, biorąc pod uwagę dalsze postępy w tym obszarze na szczeblu EKG ONZ. |
| --- | --- |

(6)

W związku z tym przewiduje się, że najpóźniej dwa lata przed wprowadzeniem poziomu homologacji 2, Komisja przyjmie kryteria dotyczące badań w zakresie układów ostrzegania i aktywacji hamowania dla typów pojazdów kategorii M2 i kategorii N2 o masie całkowitej nieprzekraczającej 8 ton, biorąc pod uwagę dalsze postępy w tym obszarze na szczeblu EKG ONZ.

| (7) | EKG ONZ określiła docelową prędkość mającą zastosowanie w scenariuszu „celu ruchomego” dla poziomu homologacji 2 w badaniach typów pojazdów kategorii M2 i kategorii N2 o masie całkowitej nieprzekraczającej 8 ton. Wartości prędkości docelowej zostały określone ostrożnie, tak aby umożliwić uwzględnienie dalszych doświadczeń z systemami AEBS i dalszego postępu technicznego w tym obszarze w odniesieniu do typów pojazdów, których to dotyczy. |
| --- | --- |

(7)

EKG ONZ określiła docelową prędkość mającą zastosowanie w scenariuszu „celu ruchomego” dla poziomu homologacji 2 w badaniach typów pojazdów kategorii M2 i kategorii N2 o masie całkowitej nieprzekraczającej 8 ton. Wartości prędkości docelowej zostały określone ostrożnie, tak aby umożliwić uwzględnienie dalszych doświadczeń z systemami AEBS i dalszego postępu technicznego w tym obszarze w odniesieniu do typów pojazdów, których to dotyczy.

| (8) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Technicznego ds. Pojazdów Silnikowych, |
| --- | --- |

(8)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Technicznego ds. Pojazdów Silnikowych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 347/2012 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 8 kwietnia 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 200 z 31.7.2009, s. 1.

1

(2)  Dyrektywa 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiająca ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów („dyrektywa ramowa”) (Dz.U. L 263 z 9.10.2007, s. 1).

2

(3)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 347/2012 z dnia 16 kwietnia 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 w odniesieniu do wymagań w zakresie homologacji typu dla niektórych kategorii pojazdów silnikowych w odniesieniu do zaawansowanych systemów hamowania awaryjnego (Dz.U. L 109 z 21.4.2012, s. 1).

3

---

ZAŁĄCZNIK

W załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 347/2012 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | punkt 2.4.2.1 otrzymuje brzmienie:






  „2.4.2.1. | a) | dla poziomu homologacji 1: co najmniej jeden wyczuwalny lub dźwiękowy tryb ostrzegawczy jest włączany nie później niż dla wartości czasu określonych w kolumnie B tabeli znajdującej się w dodatku 1; |
| --- | --- | --- | --- |

1)

punkt 2.4.2.1 otrzymuje brzmienie:

„2.4.2.1.

a)

dla poziomu homologacji 1: co najmniej jeden wyczuwalny lub dźwiękowy tryb ostrzegawczy jest włączany nie później niż dla wartości czasu określonych w kolumnie B tabeli znajdującej się w dodatku 1;

| b) | dla poziomu homologacji 2: co najmniej jeden tryb ostrzegawczy jest włączany nie później niż dla wartości czasu określonych w kolumnie B tabeli znajdującej się w dodatku 2; jak następuje:






  — | w przypadku kategorii pojazdów, o których mowa w wierszu 1 tabeli w dodatku 2: ostrzeżenie musi być w trybie wyczuwalnym lub dźwiękowym, i |
| --- | --- | --- |

b)

dla poziomu homologacji 2: co najmniej jeden tryb ostrzegawczy jest włączany nie później niż dla wartości czasu określonych w kolumnie B tabeli znajdującej się w dodatku 2; jak następuje:

—

w przypadku kategorii pojazdów, o których mowa w wierszu 1 tabeli w dodatku 2: ostrzeżenie musi być w trybie wyczuwalnym lub dźwiękowym, i

| — | w przypadku kategorii pojazdów, o których mowa w wierszu 2 tabeli w dodatku 2: ostrzeżenie musi być w trybie wyczuwalnym, dźwiękowym lub optycznym.” |
| --- | --- |

—

w przypadku kategorii pojazdów, o których mowa w wierszu 2 tabeli w dodatku 2: ostrzeżenie musi być w trybie wyczuwalnym, dźwiękowym lub optycznym.”

;

| 2) | punkt 2.4.2.2 otrzymuje brzmienie:






  „2.4.2.2. | Co najmniej dwa tryby ostrzegawcze są włączane nie później niż dla wartości czasu określonych: | dla poziomu homologacji 1: w kolumnie C tabeli w dodatku 1; |
| --- | --- | --- | --- |

2)

punkt 2.4.2.2 otrzymuje brzmienie:

„2.4.2.2.

Co najmniej dwa tryby ostrzegawcze są włączane nie później niż dla wartości czasu określonych:

dla poziomu homologacji 1: w kolumnie C tabeli w dodatku 1;

| | dla poziomu homologacji 2: w kolumnie C tabeli w dodatku 2.” |
| --- | --- |

dla poziomu homologacji 2: w kolumnie C tabeli w dodatku 2.”

;

| 3) | skreśla się ostatnie zdanie w pkt 2.5.2.1 i 2.5.2.2; |
| --- | --- |

3)

skreśla się ostatnie zdanie w pkt 2.5.2.1 i 2.5.2.2;

| 4) | dodatek 2 otrzymuje brzmienie:

  „Dodatek 2

  Poziom homologacji 2: wymagania dotyczące badania sygnałów ostrzegawczych i aktywacji systemu – kryteria wyniku pozytywnego/negatywnego














  Wiersz | A | B | C | D | E | F | G | H |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 0 | Kategoria pojazdu | Cel nieruchomy | Cel ruchomy |
| Czas włączenia trybów ostrzegawczych | Zmniejszenie prędkości przedmiotowego pojazdu | Czas włączenia trybów ostrzegawczych | Zmniejszenie prędkości przedmiotowego pojazdu | Prędkość celu |
| Co najmniej 1 sygnał | Co najmniej 2 sygnały | Co najmniej 1 sygnał | Co najmniej 2 sygnały |
| (zob. pkt 2.4.2.1) | (zob. pkt 2.4.2.2) | (zob. pkt 2.4.5) | (zob. pkt 2.5.2.1) | (zob. pkt 2.5.2.2) | (zob. pkt 2.5.3) | (zob. pkt 2.5.1) |
| 1 | M3
   (1),
  N3 i N2> 8t | Nie później niż 1,4 s przed rozpoczęciem fazy hamowania awaryjnego | Nie później niż 0,8 s przed rozpoczęciem fazy hamowania awaryjnego | Nie mniej niż 20 km/h | Nie później niż 1,4 s przed rozpoczęciem fazy hamowania awaryjnego | Nie później niż 0,8 s przed rozpoczęciem fazy hamowania awaryjnego | Przedmiotowy pojazd nie może uderzyć w ruchomy cel | 12 ± 2 km/h |
| 2 | N2 ≤ 8t (2)
   (4)

  oraz
  M2
   (2)
   (4) | Nie później niż 0,8 s przed rozpoczęciem fazy hamowania awaryjnego | Przed rozpoczęciem fazy hamowania awaryjnego (3) | Nie mniej niż 10 km/h | Nie później niż 0,8 s przed rozpoczęciem fazy hamowania awaryjnego | Przed rozpoczęciem fazy hamowania awaryjnego (3) | Przedmiotowy pojazd nie może uderzyć w ruchomy cel | 67 ± 2 km/h (5) |

4)

dodatek 2 otrzymuje brzmienie:

„Dodatek 2

Poziom homologacji 2: wymagania dotyczące badania sygnałów ostrzegawczych i aktywacji systemu – kryteria wyniku pozytywnego/negatywnego

Wiersz

A

B

C

D

E

F

G

H

0

Kategoria pojazdu

Cel nieruchomy

Cel ruchomy

Czas włączenia trybów ostrzegawczych

Zmniejszenie prędkości przedmiotowego pojazdu

Czas włączenia trybów ostrzegawczych

Zmniejszenie prędkości przedmiotowego pojazdu

Prędkość celu

Co najmniej 1 sygnał

Co najmniej 2 sygnały

Co najmniej 1 sygnał

Co najmniej 2 sygnały

(zob. pkt 2.4.2.1)

(zob. pkt 2.4.2.2)

(zob. pkt 2.4.5)

(zob. pkt 2.5.2.1)

(zob. pkt 2.5.2.2)

(zob. pkt 2.5.3)

(zob. pkt 2.5.1)

1

M3
   (1),

N3 i N2> 8t

Nie później niż 1,4 s przed rozpoczęciem fazy hamowania awaryjnego

Nie później niż 0,8 s przed rozpoczęciem fazy hamowania awaryjnego

Nie mniej niż 20 km/h

Nie później niż 1,4 s przed rozpoczęciem fazy hamowania awaryjnego

Nie później niż 0,8 s przed rozpoczęciem fazy hamowania awaryjnego

Przedmiotowy pojazd nie może uderzyć w ruchomy cel

12 ± 2 km/h

2

N2 ≤ 8t (2)
   (4)

oraz

M2
   (2)
   (4)

Nie później niż 0,8 s przed rozpoczęciem fazy hamowania awaryjnego

Przed rozpoczęciem fazy hamowania awaryjnego (3)

Nie mniej niż 10 km/h

Nie później niż 0,8 s przed rozpoczęciem fazy hamowania awaryjnego

Przed rozpoczęciem fazy hamowania awaryjnego (3)

Przedmiotowy pojazd nie może uderzyć w ruchomy cel

67 ± 2 km/h (5)

---

(1)  Pojazdy kategorii M3 z hydraulicznym układem hamulcowym podlegają wymaganiom z wiersza 2.

1

3

(2)  Pojazdy z pneumatycznym układem hamulcowym podlegają wymaganiom z wiersza 1.

2

(3)  Wartości określa producent pojazdu podczas homologacji typu (zob. załącznik I część 2 uzupełnienie pkt 4.4).

3

(4)  Producenci pojazdów kategorii uwzględnionych w wierszu 2 mogą wybrać uzyskanie homologacji typu pojazdu na podstawie wartości określonych w wierszu 1; w takim przypadku należy wykazać zgodność ze wszystkimi wartościami podanymi w wierszu 1.

4

(5)  Wartości dla prędkości docelowej w rubryce H2 zostaną poddane przeglądowi przed dniem 1 listopada 2021 r.”

5

---

| 9.4.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 93/39 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 93/39

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/563

z dnia 8 kwietnia 2015 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

| (2) | Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 8 kwietnia 2015 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod państw trzecich (1) | Standardowa wartość w przywozie |
| 0702 00 00 | AL | 102,3 |
| MA | 105,2 |
| TR | 122,2 |
| ZZ | 109,9 |
| 0707 00 05 | MA | 39,8 |
| MK | 97,3 |
| TR | 142,0 |
| ZZ | 93,0 |
| 0709 93 10 | MA | 81,5 |
| TR | 165,8 |
| ZZ | 123,7 |
| 0805 10 20 | CL | 64,9 |
| EG | 46,5 |
| IL | 74,2 |
| MA | 64,0 |
| TN | 54,5 |
| TR | 66,7 |
| ZZ | 61,8 |
| 0805 50 10 | TR | 49,5 |
| ZZ | 49,5 |
| 0808 10 80 | BR | 98,4 |
| CL | 96,7 |
| MK | 28,2 |
| US | 238,8 |
| ZA | 123,2 |
| ZZ | 117,1 |
| 0808 30 90 | AR | 133,9 |
| CL | 141,7 |
| CN | 106,3 |
| ZA | 127,4 |
| ZZ | 127,3 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod państw trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

AL

102,3

MA

105,2

TR

122,2

ZZ

109,9

0707 00 05

MA

39,8

MK

97,3

TR

142,0

ZZ

93,0

0709 93 10

MA

81,5

TR

165,8

ZZ

123,7

0805 10 20

CL

64,9

EG

46,5

IL

74,2

MA

64,0

TN

54,5

TR

66,7

ZZ

61,8

0805 50 10

TR

49,5

ZZ

49,5

0808 10 80

BR

98,4

CL

96,7

MK

28,2

US

238,8

ZA

123,2

ZZ

117,1

0808 30 90

AR

133,9

CL

141,7

CN

106,3

ZA

127,4

ZZ

127,3

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

| 9.4.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 93/41 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 93/41

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/564

z dnia 8 kwietnia 2015 r.

ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować do ilości objętych wnioskami o pozwolenia na przywóz, złożonymi od dnia 30 do dnia 31 marca 2015 r. w ramach kontyngentu taryfowego otwartego rozporządzeniem (WE) nr 1918/2006 w odniesieniu do oliwy z oliwek pochodzącej z Tunezji, oraz zawieszające możliwość składania wniosków o takie pozwolenia na miesiąc kwiecień 2015 r.

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 188 ust. 1 i 3,

a także mając na uwadze, co następuje,

| (1) | Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1918/2006 (2) otwarto roczny kontyngent taryfowy na przywóz oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia objętej kodami CN 1509 10 10 i CN 1509 10 90, całkowicie wytworzonej w Tunezji i przywożonej do Unii bezpośrednio z tego państwa. Artykuł 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1918/2006 przewiduje miesięczne ilościowe limity w odniesieniu do wydawania pozwoleń na przywóz. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1918/2006 (2) otwarto roczny kontyngent taryfowy na przywóz oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia objętej kodami CN 1509 10 10 i CN 1509 10 90, całkowicie wytworzonej w Tunezji i przywożonej do Unii bezpośrednio z tego państwa. Artykuł 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1918/2006 przewiduje miesięczne ilościowe limity w odniesieniu do wydawania pozwoleń na przywóz.

| (2) | Ilości, których dotyczą wnioski o pozwolenia na przywóz, złożone w okresie od dnia 30 do dnia 31 marca 2015 r. na miesiąc kwiecień 2015 r., są większe niż ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości mogą zostać wydane pozwolenia na przywóz, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, których dotyczą wnioski, obliczonego zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (3). Należy zawiesić składanie nowych wniosków na miesiąc kwiecień 2015 r. |
| --- | --- |

(2)

Ilości, których dotyczą wnioski o pozwolenia na przywóz, złożone w okresie od dnia 30 do dnia 31 marca 2015 r. na miesiąc kwiecień 2015 r., są większe niż ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości mogą zostać wydane pozwolenia na przywóz, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, których dotyczą wnioski, obliczonego zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (3). Należy zawiesić składanie nowych wniosków na miesiąc kwiecień 2015 r.

| (3) | W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(3)

W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   W odniesieniu do ilości, których dotyczą wnioski o wydanie pozwoleń na przywóz, złożone na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1918/2006 w okresie od dnia 30 do dnia 31 marca 2015 r., stosuje się współczynnik przydziału wymieniony w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

2.   Składanie nowych wniosków o pozwolenia na przywóz na miesiąc kwiecień 2015 r. zawiesza się od dnia 1 kwietnia 2015 r.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 8 kwietnia 2015 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1918/2006 z dnia 20 grudnia 2006 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentem taryfowym oliwy z oliwek pochodzącej z Tunezji (Dz.U. L 365 z 21.12.2006, s. 84).

2

(3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13).

3

---

ZAŁĄCZNIK

| Nr porządkowy | Współczynnik przydziału – wnioski złożone od dnia 30 do dnia 31 marca 2015 r. na miesiąc kwiecień 2015 r.
  (w %) |
| --- | --- |
| 09.4032 | 4,638403 |

Nr porządkowy

Współczynnik przydziału – wnioski złożone od dnia 30 do dnia 31 marca 2015 r. na miesiąc kwiecień 2015 r.

(w %)

09.4032

4,638403

---

DYREKTYWY

| 9.4.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 93/43 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 93/43

---

DYREKTYWA KOMISJI (UE) 2015/565

z dnia 8 kwietnia 2015 r.

zmieniająca dyrektywę 2006/86/WE w odniesieniu do niektórych wymagań technicznych dotyczących kodowania tkanek i komórek ludzkich

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę 2004/23/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie ustalenia norm jakości i bezpiecznego oddawania, pobierania, testowania, przetwarzania, konserwowania, przechowywania i dystrybucji tkanek i komórek ludzkich (1), w szczególności jej art. 28,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywa 2004/23/WE zawiera wymóg, by państwa członkowskie zapewniły możliwość monitorowania tkanek i komórek ludzkich w drodze od dawcy do biorcy i na odwrót. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywa 2004/23/WE zawiera wymóg, by państwa członkowskie zapewniły możliwość monitorowania tkanek i komórek ludzkich w drodze od dawcy do biorcy i na odwrót.

| (2) | Aby ułatwić możliwość śledzenia, należy ustanowić niepowtarzalny identyfikator stosowany w odniesieniu do tkanek i komórek dystrybuowanych w Unii („jednolity kod europejski”), który zawiera informacje dotyczące głównych cech i właściwości tych tkanek i komórek. |
| --- | --- |

(2)

Aby ułatwić możliwość śledzenia, należy ustanowić niepowtarzalny identyfikator stosowany w odniesieniu do tkanek i komórek dystrybuowanych w Unii („jednolity kod europejski”), który zawiera informacje dotyczące głównych cech i właściwości tych tkanek i komórek.

| (3) | Aby zapewnić jednolite wdrożenie jednolitego kodu europejskiego w Unii, należy określić obowiązki właściwych organów państw członkowskich oraz banków tkanek w odniesieniu do stosowania jednolitego kodu europejskiego. Jedynie takie podejście zagwarantuje konsekwentne i spójne stosowanie kodu w Unii. |
| --- | --- |

(3)

Aby zapewnić jednolite wdrożenie jednolitego kodu europejskiego w Unii, należy określić obowiązki właściwych organów państw członkowskich oraz banków tkanek w odniesieniu do stosowania jednolitego kodu europejskiego. Jedynie takie podejście zagwarantuje konsekwentne i spójne stosowanie kodu w Unii.

| (4) | Należy zapewnić możliwość śledzenia od dawcy do biorcy i na odwrót poprzez kodowanie tkanek i komórek oraz poprzez towarzyszącą dokumentację. Jeżeli chodzi o biorcę, jednolity kod europejski stanowi źródło informacji dotyczących oddania oraz banku tkanek odpowiedzialnego za pobieranie tkanek i komórek. Jeżeli chodzi o dawcę, bank tkanek odpowiedzialny za pobieranie tkanek i komórek może prześledzić drogę tkanek i komórek dystrybuowanych w celu zastosowania u ludzi, zwracając się do kolejnych podmiotów w łańcuchu o przekazanie danych dotyczących wykorzystania tkanek i komórek na podstawie elementów identyfikacyjnych jednolitego kodu europejskiego dotyczących oddania, zawartych w dokumentacji towarzyszącej. |
| --- | --- |

(4)

Należy zapewnić możliwość śledzenia od dawcy do biorcy i na odwrót poprzez kodowanie tkanek i komórek oraz poprzez towarzyszącą dokumentację. Jeżeli chodzi o biorcę, jednolity kod europejski stanowi źródło informacji dotyczących oddania oraz banku tkanek odpowiedzialnego za pobieranie tkanek i komórek. Jeżeli chodzi o dawcę, bank tkanek odpowiedzialny za pobieranie tkanek i komórek może prześledzić drogę tkanek i komórek dystrybuowanych w celu zastosowania u ludzi, zwracając się do kolejnych podmiotów w łańcuchu o przekazanie danych dotyczących wykorzystania tkanek i komórek na podstawie elementów identyfikacyjnych jednolitego kodu europejskiego dotyczących oddania, zawartych w dokumentacji towarzyszącej.

| (5) | Należy zharmonizować format jednolitego kodu europejskiego, aby ułatwić jego stosowanie w małych i dużych zakładach i jednocześnie umożliwić pewną elastyczność w dalszym stosowaniu przez zakłady dotychczasowych kodów. |
| --- | --- |

(5)

Należy zharmonizować format jednolitego kodu europejskiego, aby ułatwić jego stosowanie w małych i dużych zakładach i jednocześnie umożliwić pewną elastyczność w dalszym stosowaniu przez zakłady dotychczasowych kodów.

| (6) | Jednolity kod europejski umożliwiający identyfikację oddania i identyfikację produktu powinien być przydzielany wszystkim tkankom i komórkom dystrybuowanym w celu zastosowania u ludzi, w tym tkankom i komórkom przywożonym z państw trzecich. Państwa członkowskie mogą zezwolić na pewne zwolnienia z obowiązku stosowania kodu. |
| --- | --- |

(6)

Jednolity kod europejski umożliwiający identyfikację oddania i identyfikację produktu powinien być przydzielany wszystkim tkankom i komórkom dystrybuowanym w celu zastosowania u ludzi, w tym tkankom i komórkom przywożonym z państw trzecich. Państwa członkowskie mogą zezwolić na pewne zwolnienia z obowiązku stosowania kodu.

| (7) | W przypadku gdy tkanki i komórki są wyłączone lub zwolnione z wymogu stosowania jednolitego kodu europejskiego, państwa członkowskie powinny zapewnić, by na całej długości łańcucha od oddania i pobrania do zastosowania u człowieka zagwarantowana była odpowiednia możliwość śledzenia tych tkanek i komórek. |
| --- | --- |

(7)

W przypadku gdy tkanki i komórki są wyłączone lub zwolnione z wymogu stosowania jednolitego kodu europejskiego, państwa członkowskie powinny zapewnić, by na całej długości łańcucha od oddania i pobrania do zastosowania u człowieka zagwarantowana była odpowiednia możliwość śledzenia tych tkanek i komórek.

| (8) | W sytuacjach gdy tkanki i komórki są dopuszczane do obiegu innego niż dystrybucja (np. przekazanie innemu podmiotowi do dalszego przetwarzania ze zwrotem lub bezzwrotnie), należy stosować minimalną sekwencję pozwalającą zidentyfikować określone oddanie przynajmniej w dokumentacji towarzyszącej. Jeżeli tkanki i komórki są przekazywane z banku tkanek innemu podmiotowi jedynie w celu przechowania lub dalszej dystrybucji, bank tkanek może już zastosować jednolity kod europejski na swoim oznaczeniu końcowym w uzupełnieniu do sekwencji identyfikacyjnej oddania, którą należy zastosować co najmniej w dokumentacji towarzyszącej. |
| --- | --- |

(8)

W sytuacjach gdy tkanki i komórki są dopuszczane do obiegu innego niż dystrybucja (np. przekazanie innemu podmiotowi do dalszego przetwarzania ze zwrotem lub bezzwrotnie), należy stosować minimalną sekwencję pozwalającą zidentyfikować określone oddanie przynajmniej w dokumentacji towarzyszącej. Jeżeli tkanki i komórki są przekazywane z banku tkanek innemu podmiotowi jedynie w celu przechowania lub dalszej dystrybucji, bank tkanek może już zastosować jednolity kod europejski na swoim oznaczeniu końcowym w uzupełnieniu do sekwencji identyfikacyjnej oddania, którą należy zastosować co najmniej w dokumentacji towarzyszącej.

| (9) | W przypadku tkanek i komórek odzyskanych od zmarłego dawcy przez zespoły zajmujące się pobieraniem na rzecz przynajmniej dwóch banków tkanek, państwa członkowskie zapewniają odpowiedni system śledzenia wszystkich pobrań. Można to zapewnić poprzez utworzenie centralnego systemu przydzielania niepowtarzalnych numerów oddania w odniesieniu do każdego oddania zarejestrowanego na poziomie krajowym lub poprzez wprowadzenie wymogu, by wszystkie banki tkanek zapewniały istnienie stabilnych, umożliwiających śledzenie powiązań pomiędzy numerami identyfikacyjnymi pobrań przydzielonymi przez każdy z banków tkanek pobierających lub otrzymujących tkanki i komórki pochodzące od tego samego zmarłego dawcy. |
| --- | --- |

(9)

W przypadku tkanek i komórek odzyskanych od zmarłego dawcy przez zespoły zajmujące się pobieraniem na rzecz przynajmniej dwóch banków tkanek, państwa członkowskie zapewniają odpowiedni system śledzenia wszystkich pobrań. Można to zapewnić poprzez utworzenie centralnego systemu przydzielania niepowtarzalnych numerów oddania w odniesieniu do każdego oddania zarejestrowanego na poziomie krajowym lub poprzez wprowadzenie wymogu, by wszystkie banki tkanek zapewniały istnienie stabilnych, umożliwiających śledzenie powiązań pomiędzy numerami identyfikacyjnymi pobrań przydzielonymi przez każdy z banków tkanek pobierających lub otrzymujących tkanki i komórki pochodzące od tego samego zmarłego dawcy.

| (10) | Komisja powinna zapewnić wdrożenie jednolitego kodu europejskiego, zapewniając właściwym organom państw członkowskich i bankom tkanek odpowiednie narzędzia. Właściwe organy państw członkowskich powinny aktualizować rejestr banków tkanek, aby odzwierciedlał on wszelkie zmiany w akredytacji, mianowaniu, autoryzacji lub licencji banków tkanek, a Komisja powinna zapewnić aktualizację rejestru tkanek i komórek za każdym razem, gdy konieczne jest włączenie do niego nowych produktów. W tym celu Komisja powinna zasięgnąć opinii grupy ekspertów, w szczególności ekspertów wyznaczonych przez właściwe organy państw członkowskich. |
| --- | --- |

(10)

Komisja powinna zapewnić wdrożenie jednolitego kodu europejskiego, zapewniając właściwym organom państw członkowskich i bankom tkanek odpowiednie narzędzia. Właściwe organy państw członkowskich powinny aktualizować rejestr banków tkanek, aby odzwierciedlał on wszelkie zmiany w akredytacji, mianowaniu, autoryzacji lub licencji banków tkanek, a Komisja powinna zapewnić aktualizację rejestru tkanek i komórek za każdym razem, gdy konieczne jest włączenie do niego nowych produktów. W tym celu Komisja powinna zasięgnąć opinii grupy ekspertów, w szczególności ekspertów wyznaczonych przez właściwe organy państw członkowskich.

| (11) | Jeżeli chodzi o sekwencję identyfikacyjną oddania w jednolitym kodzie europejskim, bank tkanek dokonujący przywozu powinien używać kodu banku tkanek przydzielonego mu w unijnym kompendium banków tkanek i powinien przydzielić niepowtarzalny numer oddania, jeżeli numer oddania przywiezionego produktu nie jest niepowtarzalny na poziomie globalnym. |
| --- | --- |

(11)

Jeżeli chodzi o sekwencję identyfikacyjną oddania w jednolitym kodzie europejskim, bank tkanek dokonujący przywozu powinien używać kodu banku tkanek przydzielonego mu w unijnym kompendium banków tkanek i powinien przydzielić niepowtarzalny numer oddania, jeżeli numer oddania przywiezionego produktu nie jest niepowtarzalny na poziomie globalnym.

| (12) | W niektórych państwach członkowskich dozwolone jest pulowanie tkanek lub komórek. Dlatego niniejsza dyrektywa dotyczy również stosowania jednolitego kodu europejskiego w przypadku takiego pulowanie. |
| --- | --- |

(12)

W niektórych państwach członkowskich dozwolone jest pulowanie tkanek lub komórek. Dlatego niniejsza dyrektywa dotyczy również stosowania jednolitego kodu europejskiego w przypadku takiego pulowanie.

| (13) | Należy wprowadzić przejściowy system w odniesieniu do tkanek i komórek, których przechowywanie już trwało w chwili zakończenia okresu transpozycji. |
| --- | --- |

(13)

Należy wprowadzić przejściowy system w odniesieniu do tkanek i komórek, których przechowywanie już trwało w chwili zakończenia okresu transpozycji.

| (14) | Niniejsza dyrektywa nie stanowi dla państw członkowskich przeszkody w utrzymaniu lub wprowadzeniu bardziej rygorystycznych środków dotyczących kodowania tkanek i komórek, pod warunkiem że przestrzegane są przepisy Traktatu. |
| --- | --- |

(14)

Niniejsza dyrektywa nie stanowi dla państw członkowskich przeszkody w utrzymaniu lub wprowadzeniu bardziej rygorystycznych środków dotyczących kodowania tkanek i komórek, pod warunkiem że przestrzegane są przepisy Traktatu.

| (15) | Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią komitetu ustanowionego art. 29 dyrektywy 2004/23/WE, |
| --- | --- |

(15)

Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią komitetu ustanowionego art. 29 dyrektywy 2004/23/WE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W dyrektywie Komisji 2006/86/WE (2) wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 2 dodaje się lit. k)–y) w brzmieniu:






  „k) | »jednolity kod europejski« lub »SEC« oznacza niepowtarzalny identyfikator stosowany w odniesieniu do tkanek i komórek dystrybuowanych w Unii. Jednolity kod europejski składa się z sekwencji identyfikacyjnej oddania i sekwencji identyfikacyjnej produktu, jak określono szczegółowo w załączniku VII do niniejszej dyrektywy; |
| --- | --- | --- |

1)

w art. 2 dodaje się lit. k)–y) w brzmieniu:

„k)

»jednolity kod europejski« lub »SEC« oznacza niepowtarzalny identyfikator stosowany w odniesieniu do tkanek i komórek dystrybuowanych w Unii. Jednolity kod europejski składa się z sekwencji identyfikacyjnej oddania i sekwencji identyfikacyjnej produktu, jak określono szczegółowo w załączniku VII do niniejszej dyrektywy;

| l) | »sekwencja identyfikacyjna oddania« oznacza pierwszą część jednolitego kodu europejskiego składającą się z kodu banku tkanek UE i niepowtarzalnego numeru oddania; |
| --- | --- |

l)

»sekwencja identyfikacyjna oddania« oznacza pierwszą część jednolitego kodu europejskiego składającą się z kodu banku tkanek UE i niepowtarzalnego numeru oddania;

| m) | »kod banku tkanek UE« oznacza niepowtarzalny identyfikator dla akredytowanych, mianowanych, autoryzowanych lub licencjonowanych banków tkanek w Unii. Kod banku tkanek składa się z kodu ISO danego państwa i numeru banku tkanek określonego w unijnym kompendium banków tkanek, jak określono szczegółowo w załączniku VII do niniejszej dyrektywy; |
| --- | --- |

m)

»kod banku tkanek UE« oznacza niepowtarzalny identyfikator dla akredytowanych, mianowanych, autoryzowanych lub licencjonowanych banków tkanek w Unii. Kod banku tkanek składa się z kodu ISO danego państwa i numeru banku tkanek określonego w unijnym kompendium banków tkanek, jak określono szczegółowo w załączniku VII do niniejszej dyrektywy;

| n) | »niepowtarzalny numer oddania« oznacza niepowtarzalny numer przypisany określonemu oddaniu tkanek i komórek zgodnie z systemem przydzielania takich numerów wprowadzonym w każdym państwie członkowskim, jak określono szczegółowo w załączniku VII do niniejszej dyrektywy; |
| --- | --- |

n)

»niepowtarzalny numer oddania« oznacza niepowtarzalny numer przypisany określonemu oddaniu tkanek i komórek zgodnie z systemem przydzielania takich numerów wprowadzonym w każdym państwie członkowskim, jak określono szczegółowo w załączniku VII do niniejszej dyrektywy;

| o) | »sekwencja identyfikacyjna produktu« oznacza drugą część jednolitego kodu europejskiego składającą się z kodu produktu, numeru podziału i daty ważności; |
| --- | --- |

o)

»sekwencja identyfikacyjna produktu« oznacza drugą część jednolitego kodu europejskiego składającą się z kodu produktu, numeru podziału i daty ważności;

| p) | »kod produktu« oznacza identyfikator dla określonego rodzaju danej tkanki i komórki. Kod produktu składa się z identyfikatora systemu kodowania produktu wskazującego system kodowania zastosowany przez bank tkanek (»E« dla EUTC, »A« dla ISBT128, »B« dla Eurocode) oraz z numeru produktu tkanek i komórek przewidzianego dla danego rodzaju produktu w odnośnym systemie kodowania, jak określono w załączniku VII do niniejszej dyrektywy; |
| --- | --- |

p)

»kod produktu« oznacza identyfikator dla określonego rodzaju danej tkanki i komórki. Kod produktu składa się z identyfikatora systemu kodowania produktu wskazującego system kodowania zastosowany przez bank tkanek (»E« dla EUTC, »A« dla ISBT128, »B« dla Eurocode) oraz z numeru produktu tkanek i komórek przewidzianego dla danego rodzaju produktu w odnośnym systemie kodowania, jak określono w załączniku VII do niniejszej dyrektywy;

| q) | »numer podziału« oznacza numer, który odróżnia i w sposób niepowtarzalny identyfikuje tkanki i komórki posiadające ten sam niepowtarzalny numer oddania i ten sam kod produktu oraz pochodzące z tego samego banku tkanek, jak określono w załączniku VII do niniejszej dyrektywy; |
| --- | --- |

q)

»numer podziału« oznacza numer, który odróżnia i w sposób niepowtarzalny identyfikuje tkanki i komórki posiadające ten sam niepowtarzalny numer oddania i ten sam kod produktu oraz pochodzące z tego samego banku tkanek, jak określono w załączniku VII do niniejszej dyrektywy;

| r) | »data ważności« oznacza datę, do której tkanki i komórki można zastosować, jak określono w załączniku VII do niniejszej dyrektywy; |
| --- | --- |

r)

»data ważności« oznacza datę, do której tkanki i komórki można zastosować, jak określono w załączniku VII do niniejszej dyrektywy;

| s) | »unijna platforma kodowania« oznacza platformę informatyczną Komisji zawierającą unijne kompendium banków tkanek oraz unijne kompendium produktów z tkanek i komórek; |
| --- | --- |

s)

»unijna platforma kodowania« oznacza platformę informatyczną Komisji zawierającą unijne kompendium banków tkanek oraz unijne kompendium produktów z tkanek i komórek;

| t) | »unijne kompendium banków tkanek« oznacza rejestr wszystkich banków tkanek, które zostały autoryzowane, licencjonowane, mianowane lub akredytowane przez właściwy organ lub właściwe organy państw członkowskich, zawierający informacje o tych bankach tkanek określone w załączniku VIII do niniejszej dyrektywy; |
| --- | --- |

t)

»unijne kompendium banków tkanek« oznacza rejestr wszystkich banków tkanek, które zostały autoryzowane, licencjonowane, mianowane lub akredytowane przez właściwy organ lub właściwe organy państw członkowskich, zawierający informacje o tych bankach tkanek określone w załączniku VIII do niniejszej dyrektywy;

| u) | »unijne kompendium produktów z tkanek i komórek« oznacza rejestr wszystkich rodzajów tkanek i komórek znajdujących się w obiegu w Unii oraz odpowiednich kodów produktów w ramach trzech dopuszczonych systemów kodowania (EUTC, ISBT128 i Eurocode); |
| --- | --- |

u)

»unijne kompendium produktów z tkanek i komórek« oznacza rejestr wszystkich rodzajów tkanek i komórek znajdujących się w obiegu w Unii oraz odpowiednich kodów produktów w ramach trzech dopuszczonych systemów kodowania (EUTC, ISBT128 i Eurocode);

| v) | »EUTC« oznacza system kodowania produktów będących tkankami i komórkami, opracowany przez Unię i składający się z rejestru wszystkich rodzajów tkanek i komórek znajdujących się w obiegu w Unii oraz ich odpowiednich kodów produktów; |
| --- | --- |

v)

»EUTC« oznacza system kodowania produktów będących tkankami i komórkami, opracowany przez Unię i składający się z rejestru wszystkich rodzajów tkanek i komórek znajdujących się w obiegu w Unii oraz ich odpowiednich kodów produktów;

| w) | »dopuszczone do obiegu« oznacza dystrybucję w celu zastosowania u ludzi lub przekazanie innemu podmiotowi, np. w celu dalszego przetwarzania, ze zwrotem lub bezzwrotnie; |
| --- | --- |

w)

»dopuszczone do obiegu« oznacza dystrybucję w celu zastosowania u ludzi lub przekazanie innemu podmiotowi, np. w celu dalszego przetwarzania, ze zwrotem lub bezzwrotnie;

| x) | »w tym samym ośrodku« oznacza, że wszystkie etapy od pobrania w celu zastosowania u ludzi są przeprowadzane pod nadzorem tej samej osoby odpowiedzialnej, w ramach tego samego systemu zarządzania jakością i systemu śledzenia, w ośrodku opieki zdrowotnej, w ramach którego w tym samym miejscu działają przynajmniej akredytowany, mianowany, autoryzowany lub licencjonowany bank tkanek oraz organizacja odpowiedzialna za stosowanie u ludzi; |
| --- | --- |

x)

»w tym samym ośrodku« oznacza, że wszystkie etapy od pobrania w celu zastosowania u ludzi są przeprowadzane pod nadzorem tej samej osoby odpowiedzialnej, w ramach tego samego systemu zarządzania jakością i systemu śledzenia, w ośrodku opieki zdrowotnej, w ramach którego w tym samym miejscu działają przynajmniej akredytowany, mianowany, autoryzowany lub licencjonowany bank tkanek oraz organizacja odpowiedzialna za stosowanie u ludzi;

| y) | »pulowanie« oznacza fizyczny kontakt lub mieszanie w jednym pojemniku tkanek lub komórek pochodzących z więcej niż jednego pobrania od tego samego dawcy, lub od dwóch lub większej liczby dawców.” |
| --- | --- |

y)

»pulowanie« oznacza fizyczny kontakt lub mieszanie w jednym pojemniku tkanek lub komórek pochodzących z więcej niż jednego pobrania od tego samego dawcy, lub od dwóch lub większej liczby dawców.”

;

| 2) | art. 9 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 9
  Możliwość śledzenia
  1.   Państwa członkowskie zapewniają możliwość śledzenia tkanek i komórek, w szczególności poprzez dokumentację oraz z wykorzystaniem jednolitego kodu europejskiego od pobrania do zastosowania u ludzi lub do usunięcia i na odwrót. Zapewnia się możliwość śledzenia tkanek i komórek wykorzystywanych w produktach leczniczych terapii zaawansowanej zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy co najmniej do momentu przekazania wytwórcy takich produktów.
  2.   Państwa członkowskie zapewniają, by banki tkanek i organizacje odpowiedzialne za stosowanie u ludzi zachowywały dane określone w załączniku VI przez co najmniej 30 lat, na odpowiednim i nadającym się do odczytania nośniku informacji.
  3.   W przypadku tkanek i komórek odzyskanych od zmarłego dawcy przez zespoły zajmujące się pobieraniem na rzecz dwóch lub większej liczby banków tkanek, państwa członkowskie zapewniają odpowiedni system śledzenia wszystkich pobrań.”; |
| --- | --- |

2)

art. 9 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 9

Możliwość śledzenia

1.   Państwa członkowskie zapewniają możliwość śledzenia tkanek i komórek, w szczególności poprzez dokumentację oraz z wykorzystaniem jednolitego kodu europejskiego od pobrania do zastosowania u ludzi lub do usunięcia i na odwrót. Zapewnia się możliwość śledzenia tkanek i komórek wykorzystywanych w produktach leczniczych terapii zaawansowanej zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy co najmniej do momentu przekazania wytwórcy takich produktów.

2.   Państwa członkowskie zapewniają, by banki tkanek i organizacje odpowiedzialne za stosowanie u ludzi zachowywały dane określone w załączniku VI przez co najmniej 30 lat, na odpowiednim i nadającym się do odczytania nośniku informacji.

3.   W przypadku tkanek i komórek odzyskanych od zmarłego dawcy przez zespoły zajmujące się pobieraniem na rzecz dwóch lub większej liczby banków tkanek, państwa członkowskie zapewniają odpowiedni system śledzenia wszystkich pobrań.”

| 3) | art. 10 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 10
  Europejski system kodowania
  1.   Nie naruszając przepisów ust. 2 i 3 niniejszego artykułu, wobec wszystkich tkanek i komórek dystrybuowanych w celu zastosowania u ludzi stosuje się jednolity kod europejski. W pozostałych sytuacjach, w których tkanki i komórki są dopuszczane do obiegu, jako minimalny wymóg stosuje się sekwencję identyfikacyjną oddania co najmniej w dokumentacji towarzyszącej.
  2.   Ust. 1 nie ma zastosowania do:






  a) | komórek reprodukcyjnych pochodzących z oddania partnerskiego; |
| --- | --- | --- |

3)

art. 10 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 10

Europejski system kodowania

1.   Nie naruszając przepisów ust. 2 i 3 niniejszego artykułu, wobec wszystkich tkanek i komórek dystrybuowanych w celu zastosowania u ludzi stosuje się jednolity kod europejski. W pozostałych sytuacjach, w których tkanki i komórki są dopuszczane do obiegu, jako minimalny wymóg stosuje się sekwencję identyfikacyjną oddania co najmniej w dokumentacji towarzyszącej.

2.   Ust. 1 nie ma zastosowania do:

a)

komórek reprodukcyjnych pochodzących z oddania partnerskiego;

| b) | tkanek i komórek dystrybuowanych bezpośrednio do natychmiastowej transplantacji u biorcy, o czym mowa w art. 6 ust. 5 dyrektywy 2004/23/WE; |
| --- | --- |

b)

tkanek i komórek dystrybuowanych bezpośrednio do natychmiastowej transplantacji u biorcy, o czym mowa w art. 6 ust. 5 dyrektywy 2004/23/WE;

| c) | tkanek i komórek przywożonych do Unii w nagłych przypadkach objętych bezpośrednią autoryzacją właściwego organu lub właściwych organów, o czym mowa w art. 9 ust. 3 lit. b) dyrektywy 2004/23/WE. |
| --- | --- |

c)

tkanek i komórek przywożonych do Unii w nagłych przypadkach objętych bezpośrednią autoryzacją właściwego organu lub właściwych organów, o czym mowa w art. 9 ust. 3 lit. b) dyrektywy 2004/23/WE.

3.   Państwa członkowskie mogą również umożliwić zwolnienie z wymogu przewidzianego w ust. 1 w odniesieniu do:

| a) | tkanek i komórek innych niż komórki reprodukcyjne do celów oddania partnerskiego, w przypadku gdy tkanki i komórki pozostają w tym samym ośrodku; |
| --- | --- |

a)

tkanek i komórek innych niż komórki reprodukcyjne do celów oddania partnerskiego, w przypadku gdy tkanki i komórki pozostają w tym samym ośrodku;

| b) | tkanek i komórek przywożonych do Unii, jeżeli te tkanki i komórki pozostają w tym samym ośrodku od przywozu do zastosowania, pod warunkiem że w ramach tego ośrodka działa bank tkanek autoryzowany, mianowany, akredytowany lub licencjonowany do celów prowadzenia działalności przywozowej.” |
| --- | --- |

b)

tkanek i komórek przywożonych do Unii, jeżeli te tkanki i komórki pozostają w tym samym ośrodku od przywozu do zastosowania, pod warunkiem że w ramach tego ośrodka działa bank tkanek autoryzowany, mianowany, akredytowany lub licencjonowany do celów prowadzenia działalności przywozowej.”

| 4) | dodaje się artykuły w brzmieniu:
  „Artykuł 10a
  Format jednolitego kodu europejskiego
  1.   Jednolity kod europejski, o którym mowa w art. 10 ust. 1, jest zgodny ze specyfikacjami określonymi w niniejszym artykule i w załączniku VII.
  2.   Jednolity kod europejski określony jest w formacie czytelnym dla człowieka i poprzedzony jest skrótowcem »SEC«. Możliwe jest równoczesne stosowanie innych systemów znakowania i śledzenia.
  3.   Sekwencja identyfikacyjna oddania i sekwencja identyfikacyjna produktu w ramach jednolitego kodu europejskiego oddzielone są od siebie pojedynczą spacją lub wydrukowane są w dwóch kolejnych rzędach.
  Artykuł 10b
  Wymogi dotyczące stosowania jednolitego kodu europejskiego
  1.   Państwa członkowskie zapewniają, by banki tkanek, w tym banki tkanek dokonujące przywozu zdefiniowane w dyrektywie Komisji (UE) 2015/566 (3), spełniały następujące minimalne wymogi:






  a) | przydzielanie jednolitego kodu europejskiego wszystkim tkankom i komórkom wymagającym zastosowania tego kodu najpóźniej przed ich dystrybucją w celu zastosowania u ludzi; |
| --- | --- | --- |

4)

dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 10a

Format jednolitego kodu europejskiego

1.   Jednolity kod europejski, o którym mowa w art. 10 ust. 1, jest zgodny ze specyfikacjami określonymi w niniejszym artykule i w załączniku VII.

2.   Jednolity kod europejski określony jest w formacie czytelnym dla człowieka i poprzedzony jest skrótowcem »SEC«. Możliwe jest równoczesne stosowanie innych systemów znakowania i śledzenia.

3.   Sekwencja identyfikacyjna oddania i sekwencja identyfikacyjna produktu w ramach jednolitego kodu europejskiego oddzielone są od siebie pojedynczą spacją lub wydrukowane są w dwóch kolejnych rzędach.

Artykuł 10b

Wymogi dotyczące stosowania jednolitego kodu europejskiego

1.   Państwa członkowskie zapewniają, by banki tkanek, w tym banki tkanek dokonujące przywozu zdefiniowane w dyrektywie Komisji (UE) 2015/566 (3), spełniały następujące minimalne wymogi:

a)

przydzielanie jednolitego kodu europejskiego wszystkim tkankom i komórkom wymagającym zastosowania tego kodu najpóźniej przed ich dystrybucją w celu zastosowania u ludzi;

| b) | przydzielanie sekwencji identyfikacyjnej oddania po pobraniu tkanek i komórek lub w momencie otrzymania ich od organizacji pobierającej, lub przy przywozie tkanek i komórek od dostawcy z państwa trzeciego. Sekwencja identyfikacyjna oddania obejmuje:






  1) | unijny kod banku tkanek przypisany w unijnym kompendium banków tkanek; |
| --- | --- | --- |

b)

przydzielanie sekwencji identyfikacyjnej oddania po pobraniu tkanek i komórek lub w momencie otrzymania ich od organizacji pobierającej, lub przy przywozie tkanek i komórek od dostawcy z państwa trzeciego. Sekwencja identyfikacyjna oddania obejmuje:

1)

unijny kod banku tkanek przypisany w unijnym kompendium banków tkanek;

| 2) | niepowtarzalny numer oddania przydzielony przez bank tkanek, chyba że taki numer jest przydzielany centralnie na poziomie krajowym lub jest numerem niepowtarzalnym na poziomie globalnym i stosowanym w ramach systemu kodowania ISBT128. Jeżeli jest to dopuszczalne, w przypadku pulowania tkanek i komórek, końcowemu produktowi przydziela się nowy numer identyfikacyjny oddania; bank tkanek, w którym dokonuje się pulowania, zapewnia możliwość śledzenia poszczególnych oddań; |
| --- | --- |

2)

niepowtarzalny numer oddania przydzielony przez bank tkanek, chyba że taki numer jest przydzielany centralnie na poziomie krajowym lub jest numerem niepowtarzalnym na poziomie globalnym i stosowanym w ramach systemu kodowania ISBT128. Jeżeli jest to dopuszczalne, w przypadku pulowania tkanek i komórek, końcowemu produktowi przydziela się nowy numer identyfikacyjny oddania; bank tkanek, w którym dokonuje się pulowania, zapewnia możliwość śledzenia poszczególnych oddań;

| c) | niezmienianie sekwencji identyfikacyjnej oddania po przydzieleniu jej do tkanek i komórek dopuszczonych do obiegu, chyba że jest to niezbędne do poprawienia błędu w kodowaniu; każda korekta wymaga odpowiedniego udokumentowania; |
| --- | --- |

c)

niezmienianie sekwencji identyfikacyjnej oddania po przydzieleniu jej do tkanek i komórek dopuszczonych do obiegu, chyba że jest to niezbędne do poprawienia błędu w kodowaniu; każda korekta wymaga odpowiedniego udokumentowania;

| d) | zastosowanie jednego z dopuszczonych systemów kodowania produktów oraz odpowiednich numerów produktu tkanek i komórek zawartych w unijnym kompendium produktów z tkanek i komórek najpóźniej przed ich dystrybucją do celów zastosowania u ludzi; |
| --- | --- |

d)

zastosowanie jednego z dopuszczonych systemów kodowania produktów oraz odpowiednich numerów produktu tkanek i komórek zawartych w unijnym kompendium produktów z tkanek i komórek najpóźniej przed ich dystrybucją do celów zastosowania u ludzi;

| e) | zastosowanie odpowiedniego numeru podziału i daty ważności. W przypadku tkanek i komórek, w odniesieniu do których nie określono daty ważności, datą ważności będzie najpóźniej termin 00000000 przed ich dystrybucją do celów zastosowania u ludzi; |
| --- | --- |

e)

zastosowanie odpowiedniego numeru podziału i daty ważności. W przypadku tkanek i komórek, w odniesieniu do których nie określono daty ważności, datą ważności będzie najpóźniej termin 00000000 przed ich dystrybucją do celów zastosowania u ludzi;

| f) | stosowanie jednolitego kodu europejskiego na oznaczeniu danego produktu zamieszczonego w sposób nieusuwalny i trwały oraz podanie tego kodu w stosownej dokumentacji towarzyszącej najpóźniej przed momentem dystrybucji produktu do celów zastosowania u ludzi. Bank tkanek może powierzyć to zadanie stronie trzeciej lub stronom trzecim, pod warunkiem że bank ten zapewni zgodność z niniejszą dyrektywą, szczególnie w odniesieniu do niepowtarzalności kodu. Jeżeli na oznakowaniu nie ma, ze względu na jego rozmiar, miejsca na umieszczenie na nim jednolitego kodu europejskiego, tkanki i komórki opakowane z takim oznaczeniem są w sposób jednoznaczny połączone z kodem poprzez dokumentację towarzyszącą; |
| --- | --- |

f)

stosowanie jednolitego kodu europejskiego na oznaczeniu danego produktu zamieszczonego w sposób nieusuwalny i trwały oraz podanie tego kodu w stosownej dokumentacji towarzyszącej najpóźniej przed momentem dystrybucji produktu do celów zastosowania u ludzi. Bank tkanek może powierzyć to zadanie stronie trzeciej lub stronom trzecim, pod warunkiem że bank ten zapewni zgodność z niniejszą dyrektywą, szczególnie w odniesieniu do niepowtarzalności kodu. Jeżeli na oznakowaniu nie ma, ze względu na jego rozmiar, miejsca na umieszczenie na nim jednolitego kodu europejskiego, tkanki i komórki opakowane z takim oznaczeniem są w sposób jednoznaczny połączone z kodem poprzez dokumentację towarzyszącą;

| g) | powiadamianie właściwych organów, jeżeli:






  1) | informacje zawarte w unijnym kompendium banków tkanek wymagają aktualizacji lub korekty; |
| --- | --- | --- |

g)

powiadamianie właściwych organów, jeżeli:

1)

informacje zawarte w unijnym kompendium banków tkanek wymagają aktualizacji lub korekty;

| 2) | unijne kompendium produktów z tkanek i komórek wymaga aktualizacji; |
| --- | --- |

2)

unijne kompendium produktów z tkanek i komórek wymaga aktualizacji;

| 3) | bank tkanek zauważy przypadek znaczącej niezgodności z wymogami dotyczącymi jednolitego kodu europejskiego w odniesieniu do tkanek i komórek otrzymanych od innych banków tkanek UE; |
| --- | --- |

3)

bank tkanek zauważy przypadek znaczącej niezgodności z wymogami dotyczącymi jednolitego kodu europejskiego w odniesieniu do tkanek i komórek otrzymanych od innych banków tkanek UE;

| h) | wprowadzanie niezbędnych środków w przypadku nieprawidłowego zastosowania jednolitego kodu europejskiego na oznaczeniu. |
| --- | --- |

h)

wprowadzanie niezbędnych środków w przypadku nieprawidłowego zastosowania jednolitego kodu europejskiego na oznaczeniu.

2.   Państwa członkowskie zapewniają, by wszystkie właściwe organy stosowały następujące minimalne wymogi:

| a) | zapewnienie przydzielenia niepowtarzalnego numeru banku tkanek wszystkim bankom tkanek autoryzowanych, akredytowanych, mianowanych lub licencjonowanych w danym państwie członkowskim. Jeżeli bank tkanek jest fizycznie zlokalizowany w różnych miejscach, ale posiada jeden system przydzielania niepowtarzalnych numerów oddania, można go uznać za jeden i ten sam bank tkanek. Jeżeli bank tkanek stosuje dwa lub więcej systemów przydzielania niepowtarzalnych numerów oddania, jednostce takiej przydziela się oddzielne numery banków tkanek odpowiadające liczbie stosowanych systemów przydzielania; |
| --- | --- |

a)

zapewnienie przydzielenia niepowtarzalnego numeru banku tkanek wszystkim bankom tkanek autoryzowanych, akredytowanych, mianowanych lub licencjonowanych w danym państwie członkowskim. Jeżeli bank tkanek jest fizycznie zlokalizowany w różnych miejscach, ale posiada jeden system przydzielania niepowtarzalnych numerów oddania, można go uznać za jeden i ten sam bank tkanek. Jeżeli bank tkanek stosuje dwa lub więcej systemów przydzielania niepowtarzalnych numerów oddania, jednostce takiej przydziela się oddzielne numery banków tkanek odpowiadające liczbie stosowanych systemów przydzielania;

| b) | decydowanie o wyborze systemu lub systemów stosowanych w danym państwie członkowskim do celów przydzielania niepowtarzalnych numerów oddania. Dopuszczone systemy przydzielania obejmują: krajowe systemy zajmujące się scentralizowanym przydzielaniem numerów oddania niepowtarzalnych na poziomie krajowym; systemy, zgodnie z którymi każdy bank tkanek musi przydzielać niepowtarzalne numery oddania; lub międzynarodowe systemy przydzielające numery oddania niepowtarzalne na poziomie globalnym i kompatybilne z jednolitym kodem europejskim; |
| --- | --- |

b)

decydowanie o wyborze systemu lub systemów stosowanych w danym państwie członkowskim do celów przydzielania niepowtarzalnych numerów oddania. Dopuszczone systemy przydzielania obejmują: krajowe systemy zajmujące się scentralizowanym przydzielaniem numerów oddania niepowtarzalnych na poziomie krajowym; systemy, zgodnie z którymi każdy bank tkanek musi przydzielać niepowtarzalne numery oddania; lub międzynarodowe systemy przydzielające numery oddania niepowtarzalne na poziomie globalnym i kompatybilne z jednolitym kodem europejskim;

| c) | monitorowanie i egzekwowanie pełnego wdrożenia jednolitego kodu europejskiego w danym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

c)

monitorowanie i egzekwowanie pełnego wdrożenia jednolitego kodu europejskiego w danym państwie członkowskim;

| d) | zapewnienie walidacji danych dotyczących banków danych zawartych w unijnym kompendium banków tkanek w odniesieniu do danego państwa członkowskiego i aktualizacja kompendium bez zbędnej zwłoki, w szczególności w następujących sytuacjach:






  1) | jeżeli nowy bank tkanek został autoryzowany, mianowany, akredytowany lub licencjonowany; |
| --- | --- | --- |

d)

zapewnienie walidacji danych dotyczących banków danych zawartych w unijnym kompendium banków tkanek w odniesieniu do danego państwa członkowskiego i aktualizacja kompendium bez zbędnej zwłoki, w szczególności w następujących sytuacjach:

1)

jeżeli nowy bank tkanek został autoryzowany, mianowany, akredytowany lub licencjonowany;

| 2) | jeżeli informacje dotyczące banku tkanek zmieniają się lub nie zostały poprawnie zapisane w unijnym kompendium banków tkanek; |
| --- | --- |

2)

jeżeli informacje dotyczące banku tkanek zmieniają się lub nie zostały poprawnie zapisane w unijnym kompendium banków tkanek;

| 3) | jeżeli zmienią się szczegóły dotyczące akredytacji, mianowania, autoryzacji lub licencji banku tkanek, wymienione w załączniku VIII do niniejszej dyrektywy, w tym:






  — | akredytacja, mianowanie, autoryzacja lub licencja nowego rodzaju tkanki lub komórki, |
| --- | --- | --- |

3)

jeżeli zmienią się szczegóły dotyczące akredytacji, mianowania, autoryzacji lub licencji banku tkanek, wymienione w załączniku VIII do niniejszej dyrektywy, w tym:

—

akredytacja, mianowanie, autoryzacja lub licencja nowego rodzaju tkanki lub komórki,

| — | akredytacja, mianowanie, autoryzacja lub licencja nowego zaleconego działania, |
| --- | --- |

—

akredytacja, mianowanie, autoryzacja lub licencja nowego zaleconego działania,

| — | szczegóły wszelkich warunków lub zwolnień dodanych do autoryzacji, |
| --- | --- |

—

szczegóły wszelkich warunków lub zwolnień dodanych do autoryzacji,

| — | częściowe lub całkowite zawieszenie określonej akredytacji, mianowania, autoryzacji lub licencji w odniesieniu do określonego działania lub rodzaju tkanki lub komórki, |
| --- | --- |

—

częściowe lub całkowite zawieszenie określonej akredytacji, mianowania, autoryzacji lub licencji w odniesieniu do określonego działania lub rodzaju tkanki lub komórki,

| — | częściowe lub całkowite odwołanie akredytacji, mianowania, autoryzacji lub licencji banku tkanek, |
| --- | --- |

—

częściowe lub całkowite odwołanie akredytacji, mianowania, autoryzacji lub licencji banku tkanek,

| — | sytuacje, w których bank tkanek dobrowolnie zaprzestaje, częściowo lub całkowicie, prowadzenia działania lub działań, w odniesieniu do których był autoryzowany, akredytowany, wyznaczony lub licencjonowany. |
| --- | --- |

—

sytuacje, w których bank tkanek dobrowolnie zaprzestaje, częściowo lub całkowicie, prowadzenia działania lub działań, w odniesieniu do których był autoryzowany, akredytowany, wyznaczony lub licencjonowany.

Bez zbędnej zwłoki oznacza nie więcej niż dziesięć dni roboczych w przypadku wszelkich zmian mających istotny wpływ na autoryzację, akredytację mianowanie lub licencję danych banków tkanek.

Jeżeli bank tkanek jest autoryzowany przez przynajmniej dwa właściwe organy w odniesieniu do różnych rodzajów tkanek i komórek lub różnych działań, każdy właściwy organ aktualizuje informacje dotyczące tych działań, za które jest odpowiedzialny;

| e) | powiadamianie właściwych organów innego państwa członkowskiego w przypadku stwierdzenia w unijnym kompendium banków tkanek nieprawidłowych informacji dotyczących tego innego państwa członkowskiego lub w przypadku stwierdzenia znaczącej niezgodności z przepisami dotyczącymi jednolitego kodu europejskiego w odniesieniu do tego innego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

e)

powiadamianie właściwych organów innego państwa członkowskiego w przypadku stwierdzenia w unijnym kompendium banków tkanek nieprawidłowych informacji dotyczących tego innego państwa członkowskiego lub w przypadku stwierdzenia znaczącej niezgodności z przepisami dotyczącymi jednolitego kodu europejskiego w odniesieniu do tego innego państwa członkowskiego;

| f) | powiadamianie Komisji i pozostałych właściwych organów, jeżeli w ocenie właściwego organu unijne kompendium produktów tkanek i komórek wymaga aktualizacji. |
| --- | --- |

f)

powiadamianie Komisji i pozostałych właściwych organów, jeżeli w ocenie właściwego organu unijne kompendium produktów tkanek i komórek wymaga aktualizacji.

3.   Stosowanie jednolitego kodu europejskiego nie stanowi przeszkody w dodatkowym stosowaniu innych kodów zgodnie z krajowymi wymogami państw członkowskich.

Artykuł 10c

Dostępność i utrzymywanie europejskiego systemu kodowania

1.   Komisja udostępnia i utrzymuje platformę informatyczną („unijna platforma kodowania”) zawierającą:

| a) | unijne kompendium banków tkanek; |
| --- | --- |

a)

unijne kompendium banków tkanek;

| b) | unijne kompendium produktów z tkanek i komórek. |
| --- | --- |

b)

unijne kompendium produktów z tkanek i komórek.

2.   Komisja zapewnia, by informacje zawarte na unijnej platformie kodowania stały się publicznie dostępne przed dniem 29 października 2016 r.

3.   W razie potrzeby Komisja aktualizuje EUTC i zapewnia ogólną aktualizację unijnego kompendium produktów z tkanek i komórek. Komisja uznaje za konieczne zawarcie porozumień z organizacjami zarządzającymi systemami ISBT128 i Eurocode w celu zapewnienia, by regularnie udostępniano jej zaktualizowane kody produktów w celu włączenia ich do unijnego kompendium produktów z tkanek i komórek. Jeżeli takie organizacje nie przestrzegają warunków protokołów ustaleń, Komisja może częściowo lub całkowicie zawiesić przyszłe zastosowanie odnośnych kodów produktów, uwzględniając przy tym wystarczającą podaż produktów danego rodzaju w państwach członkowskich, w tym okres przejściowy, oraz zasięgnąwszy opinii ekspertów z państw członkowskich za pośrednictwem właściwych organów w ramach grupy ekspertów ds. substancji pochodzenia ludzkiego.

Artykuł 10d

Okres przejściowy

Tkanki i komórki, których przechowywanie już trwało w dniu 29 października 2016 r., są wyłączone ze zobowiązań dotyczących jednolitego kodu europejskiego, pod warunkiem że tkanki i komórki zostaną dopuszczone do obiegu w Unii w ciągu pięciu lat od tej daty oraz że możliwość śledzenia jest w pełni zapewniona innymi środkami. W odniesieniu do tkanek i komórek, które są przechowywane i zostaną dopuszczone do obiegu dopiero po zakończeniu wspomnianego pięcioletniego okresu oraz w przypadku których niemożliwie jest zastosowanie jednolitego kodu europejskiego, w szczególności ponieważ tkanki i komórki są przechowywane w warunkach głębokiego zamrożenia, banki tkanek stosują procedury mające zastosowanie do produktów o niewielkim rozmiarze oznakowania, jak określono w art. 10b ust. 1 lit. f).

(3)  Dyrektywa Komisji (UE) 2015/566 z dnia 8 kwietnia 2015 r. w sprawie wykonania dyrektywy 2004/23/WE w odniesieniu do procedur weryfikacji równorzędnych norm jakości i bezpieczeństwa przywożonych tkanek i komórek (Dz.U. L 93 z 9.4.2015, s. 56).”"

| 5) | w załącznikach wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszej dyrektywy; |
| --- | --- |

5)

w załącznikach wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszej dyrektywy;

| 6) | dodaje się nowy załącznik VIII, którego tekst określony jest w załączniku II do niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

6)

dodaje się nowy załącznik VIII, którego tekst określony jest w załączniku II do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 29 października 2016 r. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów. Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 29 kwietnia 2017 r.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 8 kwietnia 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 102 z 7.4.2004, s. 48.

1

(2)  Dyrektywa Komisji 2006/86/WE z dnia 24 października 2006 r. wykonująca dyrektywę 2004/23/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie wymagań dotyczących możliwości śledzenia, powiadamiania o poważnych i niepożądanych reakcjach i zdarzeniach oraz niektórych wymagań technicznych dotyczących kodowania, przetwarzania, konserwowania, przechowywania i dystrybucji tkanek i komórek ludzkich (Dz.U. L 294 z 25.10.2006, s. 32).

2

---

ZAŁĄCZNIK I

W załącznikach do dyrektywy 2006/86/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w załączniku II część E wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w pkt 1 dodaje się lit. g) w brzmieniu:






  „g) | jednolity kod europejski stosowany do tkanek i komórek dystrybuowanych do celów zastosowania u ludzi lub sekwencja identyfikacyjna oddania stosowana do tkanek i komórek dopuszczonych do obiegu, innych niż tkanki i komórki dystrybuowane do celów zastosowania u ludzi.” |
| --- | --- | --- | --- |

1)

w załączniku II część E wprowadza się następujące zmiany:

a)

w pkt 1 dodaje się lit. g) w brzmieniu:

„g)

jednolity kod europejski stosowany do tkanek i komórek dystrybuowanych do celów zastosowania u ludzi lub sekwencja identyfikacyjna oddania stosowana do tkanek i komórek dopuszczonych do obiegu, innych niż tkanki i komórki dystrybuowane do celów zastosowania u ludzi.”

;

| b) | pkt 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
  „Jeżeli którakolwiek z informacji wymienionych wyżej w lit. d), e) i g) nie może zostać umieszczona na oznakowaniu pierwotnego pojemnika, musi ona zostać podana w oddzielnym arkuszu towarzyszącym pierwotnemu pojemnikowi. Arkusz ten musi być zapakowany z pojemnikiem pierwotnym, tak aby był cały czas razem z tym pojemnikiem.”; |
| --- | --- |

b)

pkt 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Jeżeli którakolwiek z informacji wymienionych wyżej w lit. d), e) i g) nie może zostać umieszczona na oznakowaniu pierwotnego pojemnika, musi ona zostać podana w oddzielnym arkuszu towarzyszącym pierwotnemu pojemnikowi. Arkusz ten musi być zapakowany z pojemnikiem pierwotnym, tak aby był cały czas razem z tym pojemnikiem.”

| c) | w pkt 2 dodaje się lit. j) w brzmieniu:






  „j) | w odniesieniu do przywożonych tkanek i komórek – państwo pobrania i państwo wywozu (jeżeli różni się od państwa pobrania).” |
| --- | --- | --- |

c)

w pkt 2 dodaje się lit. j) w brzmieniu:

„j)

w odniesieniu do przywożonych tkanek i komórek – państwo pobrania i państwo wywozu (jeżeli różni się od państwa pobrania).”

;

| 2) | załączniki III i IV otrzymują brzmienie:„
  ZAŁĄCZNIK III

  POWIADOMIENIE O POWAŻNYCH I NIEPOŻĄDANYCH REAKCJACH

  CZĘŚĆ A

  Szybkie powiadomienie o podejrzeniu wystąpienia poważnych i niepożądanych reakcji

  Bank tkanek
  Kod banku tkanek UE (w stosownych przypadkach)
  Dane identyfikacyjne dotyczące powiadomienia
  Data powiadomienia (rok/miesiąc/dzień)
  Osoba, której dotyczy reakcja (dawca lub biorca)
  Data i miejsce pobrania lub zastosowania u ludzi (rok/miesiąc/dzień)
  Niepowtarzalny numer identyfikacyjny oddania
  Data wystąpienia poważnej i niepożądanej reakcji (rok/miesiąc/dzień)
  Rodzaj tkanek i komórek, których dotyczy podejrzenie wystąpienia poważnej i niepożądanej reakcji
  Jednolity kod europejski tkanek i komórek, których dotyczy podejrzenie wystąpienia poważnej i niepożądanej reakcji (w stosownych przypadkach)
  Rodzaj podejrzanej(-ych), poważnej(-ych) i niepożądanej(-ych) reakcji
  CZĘŚĆ B

  Wnioski z badania poważnych i niepożądanych reakcji

  Bank tkanek
  Kod banku tkanek UE (w stosownych przypadkach)
  Dane identyfikacyjne dotyczące powiadomienia
  Data potwierdzenia (rok/miesiąc/dzień)
  Data wystąpienia poważnej i niepożądanej reakcji (rok/miesiąc/dzień)
  Niepowtarzalny numer identyfikacyjny oddania
  Potwierdzenie wystąpienia poważnej i niepożądanej reakcji (tak/nie)
  Jednolity kod europejski tkanek i komórek, których dotyczy potwierdzone wystąpienie poważnej i niepożądanej reakcji (w stosownych przypadkach)
  Zmiana rodzaju poważnej i niepożądanej reakcji (tak/nie). Jeśli TAK, określić rodzaj
  Wyniki kliniczne (jeśli są znane)






  — | Całkowite wyzdrowienie |
| --- | --- | --- |

2)

załączniki III i IV otrzymują brzmienie:

ZAŁĄCZNIK III

POWIADOMIENIE O POWAŻNYCH I NIEPOŻĄDANYCH REAKCJACH

CZĘŚĆ A

Szybkie powiadomienie o podejrzeniu wystąpienia poważnych i niepożądanych reakcji

Bank tkanek

Kod banku tkanek UE (w stosownych przypadkach)

Dane identyfikacyjne dotyczące powiadomienia

Data powiadomienia (rok/miesiąc/dzień)

Osoba, której dotyczy reakcja (dawca lub biorca)

Data i miejsce pobrania lub zastosowania u ludzi (rok/miesiąc/dzień)

Niepowtarzalny numer identyfikacyjny oddania

Data wystąpienia poważnej i niepożądanej reakcji (rok/miesiąc/dzień)

Rodzaj tkanek i komórek, których dotyczy podejrzenie wystąpienia poważnej i niepożądanej reakcji

Jednolity kod europejski tkanek i komórek, których dotyczy podejrzenie wystąpienia poważnej i niepożądanej reakcji (w stosownych przypadkach)

Rodzaj podejrzanej(-ych), poważnej(-ych) i niepożądanej(-ych) reakcji

CZĘŚĆ B

Wnioski z badania poważnych i niepożądanych reakcji

Bank tkanek

Kod banku tkanek UE (w stosownych przypadkach)

Dane identyfikacyjne dotyczące powiadomienia

Data potwierdzenia (rok/miesiąc/dzień)

Data wystąpienia poważnej i niepożądanej reakcji (rok/miesiąc/dzień)

Niepowtarzalny numer identyfikacyjny oddania

Potwierdzenie wystąpienia poważnej i niepożądanej reakcji (tak/nie)

Jednolity kod europejski tkanek i komórek, których dotyczy potwierdzone wystąpienie poważnej i niepożądanej reakcji (w stosownych przypadkach)

Zmiana rodzaju poważnej i niepożądanej reakcji (tak/nie). Jeśli TAK, określić rodzaj

Wyniki kliniczne (jeśli są znane)

—

Całkowite wyzdrowienie

| — | Drobne następstwa |
| --- | --- |

—

Drobne następstwa

| — | Poważne następstwa |
| --- | --- |

—

Poważne następstwa

| — | Zgon |
| --- | --- |

—

Zgon

Wyniki badania i wnioski końcowe

Zalecenia dotyczące działań zapobiegawczych i naprawczych

ZAŁĄCZNIK IV

POWIADOMIENIE O POWAŻNYCH I NIEPOŻĄDANYCH ZDARZENIACH

CZĘŚĆ A

Szybkie powiadomienie o podejrzeniu wystąpienia poważnych i niepożądanych zdarzeń

| Bank tkanek |
| --- |
| Kod banku tkanek UE (w stosownych przypadkach) |
| Dane identyfikacyjne dotyczące powiadomienia |
| Data powiadomienia (rok/miesiąc/dzień) |
| Data wystąpienia poważnego i niepożądanego zdarzenia (rok/miesiąc/dzień) |
| Poważne i niepożądane zdarzenie, które może mieć wpływ na jakość i bezpieczeństwo tkanek i komórek z powodu nieprawidłowości dotyczących: | Informacje szczegółowe |
| Wadliwe tkanki i komórki | Wadliwy sprzęt | Błąd ludzki | Inne (wyszczególnić) |
| pobierania | | | | |
| testowania | | | | |
| transportu | | | | |
| przetwarzania | | | | |
| przechowywania | | | | |
| dystrybucji | | | | |
| materiałów | | | | |
| inne (wyszczególnić) | | | | |

Bank tkanek

Kod banku tkanek UE (w stosownych przypadkach)

Dane identyfikacyjne dotyczące powiadomienia

Data powiadomienia (rok/miesiąc/dzień)

Data wystąpienia poważnego i niepożądanego zdarzenia (rok/miesiąc/dzień)

Poważne i niepożądane zdarzenie, które może mieć wpływ na jakość i bezpieczeństwo tkanek i komórek z powodu nieprawidłowości dotyczących:

Informacje szczegółowe

Wadliwe tkanki i komórki

Wadliwy sprzęt

Błąd ludzki

Inne (wyszczególnić)

pobierania

testowania

transportu

przetwarzania

przechowywania

dystrybucji

materiałów

inne (wyszczególnić)

CZĘŚĆ B

Wnioski z badania poważnych i niepożądanych zdarzeń

Bank tkanek

Kod banku tkanek UE (w stosownych przypadkach)

Dane identyfikacyjne dotyczące powiadomienia

Data potwierdzenia (rok/miesiąc/dzień)

Data wystąpienia poważnego i niepożądanego zdarzenia (rok/miesiąc/dzień)

Analiza przyczyn źródłowych (szczegóły)

Podjęte działania naprawcze (szczegóły)

| 3) | załączniki VI i VII otrzymują brzmienie:„
  ZAŁĄCZNIK VI

  Minimalne dane, które należy zachować zgodnie z art. 9 ust. 2

  A.   DANE ZACHOWYWANE PRZEZ BANKI TKANEK








  1) | Dane identyfikacyjne dawcy |
| --- | --- | --- |

3)

załączniki VI i VII otrzymują brzmienie:

ZAŁĄCZNIK VI

Minimalne dane, które należy zachować zgodnie z art. 9 ust. 2

A.   DANE ZACHOWYWANE PRZEZ BANKI TKANEK

1)

Dane identyfikacyjne dawcy

| 2) | Dane identyfikacyjne dotyczące oddania obejmujące co najmniej:






  — | dane identyfikacyjne organizacji pobierającej (w tym dane kontaktowe) lub banku tkanek, |
| --- | --- | --- |

2)

Dane identyfikacyjne dotyczące oddania obejmujące co najmniej:

—

dane identyfikacyjne organizacji pobierającej (w tym dane kontaktowe) lub banku tkanek,

| — | niepowtarzalny numer oddania, |
| --- | --- |

—

niepowtarzalny numer oddania,

| — | datę pobrania, |
| --- | --- |

—

datę pobrania,

| — | miejsce pobrania, |
| --- | --- |

—

miejsce pobrania,

| — | rodzaj oddania (np. jedna tkanka/wiele tkanek; autologiczne/alogeniczne; dawca żywy/zmarły). |
| --- | --- |

—

rodzaj oddania (np. jedna tkanka/wiele tkanek; autologiczne/alogeniczne; dawca żywy/zmarły).

| 3) | Dane identyfikacyjne produktu obejmujące co najmniej:






  — | dane identyfikacyjne banku tkanek, |
| --- | --- | --- |

3)

Dane identyfikacyjne produktu obejmujące co najmniej:

—

dane identyfikacyjne banku tkanek,

| — | rodzaj tkanki i komórki/produktu (nomenklatura podstawowa), |
| --- | --- |

—

rodzaj tkanki i komórki/produktu (nomenklatura podstawowa),

| — | numer pulowania (w przypadku pulowania) |
| --- | --- |

—

numer pulowania (w przypadku pulowania)

| — | numer podziału (w stosownych przypadkach), |
| --- | --- |

—

numer podziału (w stosownych przypadkach),

| — | data ważności (w stosownych przypadkach), |
| --- | --- |

—

data ważności (w stosownych przypadkach),

| — | status tkanki/komórki (tzn. poddane kwarantannie, nadające się do stosowania), |
| --- | --- |

—

status tkanki/komórki (tzn. poddane kwarantannie, nadające się do stosowania),

| — | opis i pochodzenie produktów, zastosowane etapy przetwarzania, materiały i dodatki wchodzące w kontakt z tkankami oraz komórkami i wpływające na ich jakość lub bezpieczeństwo, |
| --- | --- |

—

opis i pochodzenie produktów, zastosowane etapy przetwarzania, materiały i dodatki wchodzące w kontakt z tkankami oraz komórkami i wpływające na ich jakość lub bezpieczeństwo,

| — | dane identyfikacyjne zakładu wydającego oznaczenie końcowe. |
| --- | --- |

—

dane identyfikacyjne zakładu wydającego oznaczenie końcowe.

| 4) | Jednolity kod europejski (w stosownych przypadkach) |
| --- | --- |

4)

Jednolity kod europejski (w stosownych przypadkach)

| 5) | Dane identyfikacyjne dotyczące stosowania u ludzi obejmujące co najmniej:






  — | datę dystrybucji/usunięcia, |
| --- | --- | --- |

5)

Dane identyfikacyjne dotyczące stosowania u ludzi obejmujące co najmniej:

—

datę dystrybucji/usunięcia,

| — | dane identyfikacyjne klinicysty lub użytkownika końcowego/zakładu. |
| --- | --- |

—

dane identyfikacyjne klinicysty lub użytkownika końcowego/zakładu.

B.   DANE ZACHOWYWANE PRZEZ ORGANIZACJE ODPOWIEDZIALNE ZA STOSOWANIE U LUDZI

| 1) | Dane identyfikacyjne banku tkanek dostarczającego tkanki i komórki |
| --- | --- |

1)

Dane identyfikacyjne banku tkanek dostarczającego tkanki i komórki

| 2) | Dane identyfikacyjne klinicysty lub użytkownika końcowego/zakładu |
| --- | --- |

2)

Dane identyfikacyjne klinicysty lub użytkownika końcowego/zakładu

| 3) | Rodzaj tkanek i komórek |
| --- | --- |

3)

Rodzaj tkanek i komórek

| 4) | Dane identyfikacyjne produktu |
| --- | --- |

4)

Dane identyfikacyjne produktu

| 5) | Dane identyfikacyjne biorcy |
| --- | --- |

5)

Dane identyfikacyjne biorcy

| 6) | Data zastosowania |
| --- | --- |

6)

Data zastosowania

| 7) | Jednolity kod europejski (w stosownych przypadkach) |
| --- | --- |

7)

Jednolity kod europejski (w stosownych przypadkach)

ZAŁĄCZNIK VII

STRUKTURA JEDNOLITEGO KODU EUROPEJSKIEGO

| SEKWENCJA IDENTYFIKACYJNA ODDANIA | SEKWENCJA IDENTYFIKACYJNA PRODUKTU |
| --- | --- |
| KOD BANKU TKANEK UE | NIEPOWTARZALNY NUMER ODDANIA | KOD PRODUKTU | NUMER PODZIAŁU | DATA WAŻNOŚCI
  (RRRRMMDD) |
| Kod ISO kraju | Numer banku tkanek | Identyfikator systemu kodowania produktów | Numer produktu |
| 2 znaki alfabetyczne | 6 znaków alfanumerycznych | 13 znaków alfanumerycznych | 1 znak alfabetyczny | 7 znaków alfanumerycznych | 3 znaki alfanumeryczne | 8 znaków numerycznych |

SEKWENCJA IDENTYFIKACYJNA ODDANIA

SEKWENCJA IDENTYFIKACYJNA PRODUKTU

KOD BANKU TKANEK UE

NIEPOWTARZALNY NUMER ODDANIA

KOD PRODUKTU

NUMER PODZIAŁU

DATA WAŻNOŚCI

(RRRRMMDD)

Kod ISO kraju

Numer banku tkanek

Identyfikator systemu kodowania produktów

Numer produktu

2 znaki alfabetyczne

6 znaków alfanumerycznych

13 znaków alfanumerycznych

1 znak alfabetyczny

7 znaków alfanumerycznych

3 znaki alfanumeryczne

8 znaków numerycznych

---

ZAŁĄCZNIK II

„ZAŁĄCZNIK VIII

Dane, które należy wprowadzić do unijnego kompendium banków tkanek UE

A.   Informacje dotyczące banku tkanek

| 1. | Nazwa banku tkanek |
| --- | --- |

1.

Nazwa banku tkanek

| 2. | Krajowy lub międzynarodowy kod banku tkanek |
| --- | --- |

2.

Krajowy lub międzynarodowy kod banku tkanek

| 3. | Nazwa organizacji, w której znajduje się bank tkanek (w stosownych przypadkach) |
| --- | --- |

3.

Nazwa organizacji, w której znajduje się bank tkanek (w stosownych przypadkach)

| 4. | Adres banku tkanek |
| --- | --- |

4.

Adres banku tkanek

| 5. | Dane kontaktowe zdatne do publikacji: adres e-mail funkcyjnej skrzynki, numer telefonu i numer faksu |
| --- | --- |

5.

Dane kontaktowe zdatne do publikacji: adres e-mail funkcyjnej skrzynki, numer telefonu i numer faksu

B.   Szczegóły dotyczące autoryzacji, akredytacji, mianowania lub licencji banku tkanek

| 1. | Nazwa właściwego organu lub właściwych organów dokonujących autoryzacji, akredytowania, mianowania lub licencjonowania |
| --- | --- |

1.

Nazwa właściwego organu lub właściwych organów dokonujących autoryzacji, akredytowania, mianowania lub licencjonowania

| 2. | Nazwa krajowego organu lub krajowych organów odpowiedzialnych za utrzymanie unijnego kompendium banków tkanek |
| --- | --- |

2.

Nazwa krajowego organu lub krajowych organów odpowiedzialnych za utrzymanie unijnego kompendium banków tkanek

| 3. | Nazwa posiadacza autoryzacji, akredytowania, mianowania lub licencji (w stosownych przypadkach) |
| --- | --- |

3.

Nazwa posiadacza autoryzacji, akredytowania, mianowania lub licencji (w stosownych przypadkach)

| 4. | Tkanki i komórki, w odniesieniu do których przyznano autoryzację, akredytowanie, mianowanie lub licencję |
| --- | --- |

4.

Tkanki i komórki, w odniesieniu do których przyznano autoryzację, akredytowanie, mianowanie lub licencję

| 5. | Faktycznie przeprowadzone działania, w odniesieniu do których przyznano autoryzację, akredytowanie, mianowanie lub licencję |
| --- | --- |

5.

Faktycznie przeprowadzone działania, w odniesieniu do których przyznano autoryzację, akredytowanie, mianowanie lub licencję

| 6. | Status autoryzacji, akredytowania, mianowania lub licencji (autoryzowane, zawieszone, odwołane, częściowo lub w całości, dobrowolne zaprzestanie działalności) |
| --- | --- |

6.

Status autoryzacji, akredytowania, mianowania lub licencji (autoryzowane, zawieszone, odwołane, częściowo lub w całości, dobrowolne zaprzestanie działalności)

| 7. | Szczegóły dotyczące wszelkich warunków i zwolnień dodanych do autoryzacji (w stosownych przypadkach)” |
| --- | --- |

7.

Szczegóły dotyczące wszelkich warunków i zwolnień dodanych do autoryzacji (w stosownych przypadkach)”

---

| 9.4.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 93/56 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 93/56

---

DYREKTYWA KOMISJI (UE) 2015/566

z dnia 8 kwietnia 2015 r.

w sprawie wykonania dyrektywy 2004/23/WE w odniesieniu do procedur weryfikacji równorzędnych norm jakości i bezpieczeństwa przywożonych tkanek i komórek

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę 2004/23/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie ustalenia norm jakości i bezpiecznego oddawania, pobierania, testowania, przetwarzania, konserwowania, przechowywania i dystrybucji tkanek i komórek ludzkich (1), w szczególności jej art. 9 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dyrektywie 2004/23/WE określono normy jakości i bezpiecznego oddawania, pobierania, testowania, przetwarzania, konserwowania, przechowywania i dystrybucji wszystkich tkanek i komórek ludzkich przeznaczonych do zastosowania u ludzi, a także oddawania, pobierania i testowania tkanek i komórek ludzkich zawartych w wytwarzanych produktach przeznaczonych do zastosowania u ludzi, w przypadku gdy produkty te są objęte innymi przepisami Unii, tak aby zapewnić wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego w Unii. |
| --- | --- |

(1)

W dyrektywie 2004/23/WE określono normy jakości i bezpiecznego oddawania, pobierania, testowania, przetwarzania, konserwowania, przechowywania i dystrybucji wszystkich tkanek i komórek ludzkich przeznaczonych do zastosowania u ludzi, a także oddawania, pobierania i testowania tkanek i komórek ludzkich zawartych w wytwarzanych produktach przeznaczonych do zastosowania u ludzi, w przypadku gdy produkty te są objęte innymi przepisami Unii, tak aby zapewnić wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego w Unii.

| (2) | W skali światowej wzrasta częstotliwość wymiany tkanek i komórek i dlatego dyrektywa 2004/23/WE zawiera wymóg, by przywozem tkanek i komórek zajmowały się banki tkanek akredytowane, mianowane, autoryzowane lub licencjonowane w tym celu przez państwa członkowskie. Wyjątki od tego wymogu, ustanowione w art. 9 ust. 3 dyrektywy 2004/23/WE, umożliwiają właściwym organom bezpośrednią autoryzację przywozu określonych tkanek i komórek z zastrzeżeniem warunków przewidzianych w art. 6 dyrektywy Komisji 2006/17/WE (2) lub w nagłych przypadkach. Wyjątki te są stosowane regularnie, lecz nie wyłącznie, w celu umożliwienia przywozu krwiotwórczych komórek macierzystych ze szpiku kostnego, krwi obwodowej lub krwi pępowinowej wykorzystywanych w leczeniu chorób zagrażających życiu. |
| --- | --- |

(2)

W skali światowej wzrasta częstotliwość wymiany tkanek i komórek i dlatego dyrektywa 2004/23/WE zawiera wymóg, by przywozem tkanek i komórek zajmowały się banki tkanek akredytowane, mianowane, autoryzowane lub licencjonowane w tym celu przez państwa członkowskie. Wyjątki od tego wymogu, ustanowione w art. 9 ust. 3 dyrektywy 2004/23/WE, umożliwiają właściwym organom bezpośrednią autoryzację przywozu określonych tkanek i komórek z zastrzeżeniem warunków przewidzianych w art. 6 dyrektywy Komisji 2006/17/WE (2) lub w nagłych przypadkach. Wyjątki te są stosowane regularnie, lecz nie wyłącznie, w celu umożliwienia przywozu krwiotwórczych komórek macierzystych ze szpiku kostnego, krwi obwodowej lub krwi pępowinowej wykorzystywanych w leczeniu chorób zagrażających życiu.

| (3) | Ponadto dyrektywa 2004/23/WE nakłada na państwa członkowskie i banki tkanek dokonujące przywozu obowiązek zapewnienia zgodności przywozu tkanek i komórek z normami jakości i bezpieczeństwa równorzędnymi wobec norm określonych w dyrektywie 2004/23/WE, oraz wzywa do ustanowienia procedur w celu weryfikacji równorzędności norm jakości i bezpieczeństwa w odniesieniu do przywozu tkanek i komórek. Procedury te należy ustanowić w niniejszej dyrektywie, nie naruszając przepisów celnych Unii. |
| --- | --- |

(3)

Ponadto dyrektywa 2004/23/WE nakłada na państwa członkowskie i banki tkanek dokonujące przywozu obowiązek zapewnienia zgodności przywozu tkanek i komórek z normami jakości i bezpieczeństwa równorzędnymi wobec norm określonych w dyrektywie 2004/23/WE, oraz wzywa do ustanowienia procedur w celu weryfikacji równorzędności norm jakości i bezpieczeństwa w odniesieniu do przywozu tkanek i komórek. Procedury te należy ustanowić w niniejszej dyrektywie, nie naruszając przepisów celnych Unii.

| (4) | W szczególności należy ustanowić systemy autoryzacji i inspekcji odzwierciedlające proces weryfikacji obowiązujący w odniesieniu do działań związanych z tkankami i komórkami podejmowanych w Unii. Należy również ustanowić procedury dla banków tkanek dokonujących przywozu regulujące relacje z ich dostawcami z państw trzecich. |
| --- | --- |

(4)

W szczególności należy ustanowić systemy autoryzacji i inspekcji odzwierciedlające proces weryfikacji obowiązujący w odniesieniu do działań związanych z tkankami i komórkami podejmowanych w Unii. Należy również ustanowić procedury dla banków tkanek dokonujących przywozu regulujące relacje z ich dostawcami z państw trzecich.

| (5) | Z wyjątkiem przywozu bezpośrednio autoryzowanego przez właściwe organy na podstawie art. 9 ust. 3 dyrektywy 2004/23/WE cały przywóz tkanek i komórek z państw trzecich musi być dokonywany przez banki tkanek dokonujące przywozu. W przypadku gdy właściwe organy bezpośrednio autoryzują przywóz na podstawie art. 9 ust. 3 dyrektywy 2004/23/WE, odpowiedzialność za zapewnienie, by przywóz taki spełniał normy jakości i bezpieczeństwa równorzędne w stosunku do norm określonych w tej dyrektywie, spoczywa na właściwych organach. |
| --- | --- |

(5)

Z wyjątkiem przywozu bezpośrednio autoryzowanego przez właściwe organy na podstawie art. 9 ust. 3 dyrektywy 2004/23/WE cały przywóz tkanek i komórek z państw trzecich musi być dokonywany przez banki tkanek dokonujące przywozu. W przypadku gdy właściwe organy bezpośrednio autoryzują przywóz na podstawie art. 9 ust. 3 dyrektywy 2004/23/WE, odpowiedzialność za zapewnienie, by przywóz taki spełniał normy jakości i bezpieczeństwa równorzędne w stosunku do norm określonych w tej dyrektywie, spoczywa na właściwych organach.

| (6) | W normalnych warunkach tkanki i komórki powinny być przywożone przez banki tkanek lub jednostki szpitalne, które zostały akredytowane, mianowane, autoryzowane lub licencjonowane jako banki tkanek dokonujące przywozu do celów ich działalności przywozowej. Banki tkanek lub jednostki szpitalne należy uznawać za banki tkanek dokonujące przywozu, gdy są stroną umowy zawartej z dostawcą z państwa trzeciego w celu przywozu tkanek i komórek. Jeżeli organizacja oferująca usługi pośrednictwa jest stroną umowy z dostawcą z państwa trzeciego zawartą w celu ułatwienia przywozu tkanek i komórek, lecz nie w celu dokonania samego przywozu, nie powinna być ona uznawana za bank tkanek dokonujący przywozu. Państwa członkowskie mogą regulować takie usługi poza zakresem niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

(6)

W normalnych warunkach tkanki i komórki powinny być przywożone przez banki tkanek lub jednostki szpitalne, które zostały akredytowane, mianowane, autoryzowane lub licencjonowane jako banki tkanek dokonujące przywozu do celów ich działalności przywozowej. Banki tkanek lub jednostki szpitalne należy uznawać za banki tkanek dokonujące przywozu, gdy są stroną umowy zawartej z dostawcą z państwa trzeciego w celu przywozu tkanek i komórek. Jeżeli organizacja oferująca usługi pośrednictwa jest stroną umowy z dostawcą z państwa trzeciego zawartą w celu ułatwienia przywozu tkanek i komórek, lecz nie w celu dokonania samego przywozu, nie powinna być ona uznawana za bank tkanek dokonujący przywozu. Państwa członkowskie mogą regulować takie usługi poza zakresem niniejszej dyrektywy.

| (7) | Jeżeli inne podmioty, takie jak organizacje odpowiedzialne za zastosowanie u ludzi, wytwórcy produktów leczniczych terapii zaawansowanej, osoby zajmujące się praktyką kliniczną lub osoby fizyczne, są stroną umowy z dostawcą z państwa trzeciego zawartą w celu przywozu tkanek i komórek, powinny być one uznawane za bank tkanek dokonujący przywozu. Podmioty te muszą spełniać wymogi niniejszej dyrektywy oraz przestrzegać stosownych przepisów dyrektywy 2004/23/WE, a także być akredytowane, mianowane, autoryzowane lub licencjonowane przez odpowiednie właściwe organy jako banki tkanek dokonujące przywozu do celów swojej działalności przywozowej. Jeżeli w następstwie przywozu podmioty te zajmują się również testowaniem, przetwarzaniem, konserwowaniem, przechowywaniem lub dystrybucją przywiezionych tkanek i komórek, muszą być również akredytowane, mianowane, autoryzowane lub licencjonowane do celów tych działań przez odpowiednie właściwe organy oraz spełniać odpowiednie wymogi dyrektywy 2004/23/WE. Alternatywnie mogą uzyskiwać tkanki i komórki pochodzące z państw trzecich z banków tkanek lub jednostek szpitalnych znajdujących się w Unii, które zostały akredytowane, mianowane, autoryzowane lub licencjonowane przez odpowiednie właściwe organy jako banki tkanek dokonujące przywozu. |
| --- | --- |

(7)

Jeżeli inne podmioty, takie jak organizacje odpowiedzialne za zastosowanie u ludzi, wytwórcy produktów leczniczych terapii zaawansowanej, osoby zajmujące się praktyką kliniczną lub osoby fizyczne, są stroną umowy z dostawcą z państwa trzeciego zawartą w celu przywozu tkanek i komórek, powinny być one uznawane za bank tkanek dokonujący przywozu. Podmioty te muszą spełniać wymogi niniejszej dyrektywy oraz przestrzegać stosownych przepisów dyrektywy 2004/23/WE, a także być akredytowane, mianowane, autoryzowane lub licencjonowane przez odpowiednie właściwe organy jako banki tkanek dokonujące przywozu do celów swojej działalności przywozowej. Jeżeli w następstwie przywozu podmioty te zajmują się również testowaniem, przetwarzaniem, konserwowaniem, przechowywaniem lub dystrybucją przywiezionych tkanek i komórek, muszą być również akredytowane, mianowane, autoryzowane lub licencjonowane do celów tych działań przez odpowiednie właściwe organy oraz spełniać odpowiednie wymogi dyrektywy 2004/23/WE. Alternatywnie mogą uzyskiwać tkanki i komórki pochodzące z państw trzecich z banków tkanek lub jednostek szpitalnych znajdujących się w Unii, które zostały akredytowane, mianowane, autoryzowane lub licencjonowane przez odpowiednie właściwe organy jako banki tkanek dokonujące przywozu.

| (8) | Jeżeli banki tkanek dokonujące przywozu zostały również akredytowane, mianowane, autoryzowane lub licencjonowane jako banki tkanek do celów działań prowadzonych w Unii, państwa członkowskie mogą dostosować swoje procedury autoryzacji, kontroli i sprawozdawczości pod warunkiem przestrzegania procedur określonych w niniejszej dyrektywie. |
| --- | --- |

(8)

Jeżeli banki tkanek dokonujące przywozu zostały również akredytowane, mianowane, autoryzowane lub licencjonowane jako banki tkanek do celów działań prowadzonych w Unii, państwa członkowskie mogą dostosować swoje procedury autoryzacji, kontroli i sprawozdawczości pod warunkiem przestrzegania procedur określonych w niniejszej dyrektywie.

| (9) | Aby ułatwić dystrybucję w Unii przywiezionych tkanek i komórek, w tym również dystrybucję o charakterze transgranicznym, właściwy organ lub właściwe organy powinny wydać świadectwo potwierdzające akredytację, mianowanie, autoryzację lub licencję banku tkanek dokonującego przywozu. |
| --- | --- |

(9)

Aby ułatwić dystrybucję w Unii przywiezionych tkanek i komórek, w tym również dystrybucję o charakterze transgranicznym, właściwy organ lub właściwe organy powinny wydać świadectwo potwierdzające akredytację, mianowanie, autoryzację lub licencję banku tkanek dokonującego przywozu.

| (10) | Środki inspekcji odgrywają istotną rolę w weryfikacji równorzędności przywożonych tkanek i komórek pod względem norm jakości i bezpieczeństwa określonych w dyrektywie 2004/23/WE. Zachęca się zatem państwa członkowskie, aby w stosownych przypadkach kontrolowały również dostawców z państw trzecich i współpracowały z innymi państwami członkowskimi, w których prawdopodobnie nastąpi dystrybucja przywiezionych tkanek i komórek. Państwa członkowskie, w których znajdują się banki tkanek dokonujące przywozu, są nadal odpowiedzialne za podejmowanie decyzji w sprawie najstosowniejszych środków, które należy wprowadzić, oraz w sprawie konieczności przeprowadzenia inspekcji na miejscu u dostawców z państw trzecich. |
| --- | --- |

(10)

Środki inspekcji odgrywają istotną rolę w weryfikacji równorzędności przywożonych tkanek i komórek pod względem norm jakości i bezpieczeństwa określonych w dyrektywie 2004/23/WE. Zachęca się zatem państwa członkowskie, aby w stosownych przypadkach kontrolowały również dostawców z państw trzecich i współpracowały z innymi państwami członkowskimi, w których prawdopodobnie nastąpi dystrybucja przywiezionych tkanek i komórek. Państwa członkowskie, w których znajdują się banki tkanek dokonujące przywozu, są nadal odpowiedzialne za podejmowanie decyzji w sprawie najstosowniejszych środków, które należy wprowadzić, oraz w sprawie konieczności przeprowadzenia inspekcji na miejscu u dostawców z państw trzecich.

| (11) | Podręcznik operacyjny dotyczący inspekcji i przeznaczony dla właściwych organów został zaktualizowany w celu uwzględnienia inspekcji banków tkanek dokonujących przywozu i ich dostawców z państw trzecich i jest dostępny dla państw członkowskich w charakterze wytycznych w przypadku stosowania takich środków inspekcji. |
| --- | --- |

(11)

Podręcznik operacyjny dotyczący inspekcji i przeznaczony dla właściwych organów został zaktualizowany w celu uwzględnienia inspekcji banków tkanek dokonujących przywozu i ich dostawców z państw trzecich i jest dostępny dla państw członkowskich w charakterze wytycznych w przypadku stosowania takich środków inspekcji.

| (12) | Banki tkanek dokonujące przywozu powinny sprawdzić, czy normy jakości i bezpieczeństwa tkanek i komórek przywożonych przez nie do Unii są równorzędne w stosunku do norm jakości i bezpieczeństwa określonych w dyrektywie 2004/23/WE. Pisemne umowy z dostawcami z państw trzecich i dokumentacja, którą należy przedstawić i udostępnić właściwym organom, są podstawowymi elementami pozwalającymi zapewnić, by taka weryfikacja miała miejsce, i w szczególności umożliwić monitorowanie pozwalające na dotarcie do dawcy oraz pozwalającymi zapewnić przestrzeganie zasady dobrowolnego i honorowego oddawania zgodnie z dyrektywą 2004/23/WE. Zachęca się również banki tkanek dokonujące przywozu do przeprowadzania audytów u swoich dostawców z państw trzecich w ramach wspomnianego procesu weryfikacji. |
| --- | --- |

(12)

Banki tkanek dokonujące przywozu powinny sprawdzić, czy normy jakości i bezpieczeństwa tkanek i komórek przywożonych przez nie do Unii są równorzędne w stosunku do norm jakości i bezpieczeństwa określonych w dyrektywie 2004/23/WE. Pisemne umowy z dostawcami z państw trzecich i dokumentacja, którą należy przedstawić i udostępnić właściwym organom, są podstawowymi elementami pozwalającymi zapewnić, by taka weryfikacja miała miejsce, i w szczególności umożliwić monitorowanie pozwalające na dotarcie do dawcy oraz pozwalającymi zapewnić przestrzeganie zasady dobrowolnego i honorowego oddawania zgodnie z dyrektywą 2004/23/WE. Zachęca się również banki tkanek dokonujące przywozu do przeprowadzania audytów u swoich dostawców z państw trzecich w ramach wspomnianego procesu weryfikacji.

| (13) | Banki tkanek dokonujące przywozu powinny zapewnić, by wobec przywożonych tkanek i komórek stosowany był jednolity kod europejski zgodnie z dyrektywą Komisji 2006/86/WE (3), poprzez samodzielne wykonywanie tego zadania lub poprzez zlecanie go dostawcom z państw trzecich w ramach warunków pisemnych umów zawartych z takimi dostawcami. |
| --- | --- |

(13)

Banki tkanek dokonujące przywozu powinny zapewnić, by wobec przywożonych tkanek i komórek stosowany był jednolity kod europejski zgodnie z dyrektywą Komisji 2006/86/WE (3), poprzez samodzielne wykonywanie tego zadania lub poprzez zlecanie go dostawcom z państw trzecich w ramach warunków pisemnych umów zawartych z takimi dostawcami.

| (14) | Państwa członkowskie powinny mieć możliwość zwolnienia jednorazowego przywozu z wymogów określonych w niniejszej dyrektywie dotyczących dokumentacji i pisemnych umów. Taki jednorazowy przywóz powinien być jednak dokonywany przez akredytowane, mianowane, autoryzowane lub licencjonowane banki tkanek dokonujące przywozu i co do zasady nie powinien mieć miejsca regularnie lub powtarzać się od tego samego dostawcy z państwa trzeciego. Stosowanie takich wyjątków powinno ograniczać się do sytuacji, w których tkanki i komórki danej osoby lub osób były przechowywane w państwie trzecim do wykorzystania przez takie osoby w przyszłości, w szczególności w przypadkach partnerskiego oddawania komórek rozrodczych, oddawania autologicznego lub oddawania na rzecz bliskich krewnych, po czym osoba ta zleciła przywóz w swoim imieniu takich tkanek lub komórek do Unii. W normalnych warunkach taki przywóz określonego rodzaju tkanki lub komórki nie powinien odbywać się więcej niż jeden raz dla danego biorcy i nie powinien obejmować tkanek ani komórek dla stron trzecich. |
| --- | --- |

(14)

Państwa członkowskie powinny mieć możliwość zwolnienia jednorazowego przywozu z wymogów określonych w niniejszej dyrektywie dotyczących dokumentacji i pisemnych umów. Taki jednorazowy przywóz powinien być jednak dokonywany przez akredytowane, mianowane, autoryzowane lub licencjonowane banki tkanek dokonujące przywozu i co do zasady nie powinien mieć miejsca regularnie lub powtarzać się od tego samego dostawcy z państwa trzeciego. Stosowanie takich wyjątków powinno ograniczać się do sytuacji, w których tkanki i komórki danej osoby lub osób były przechowywane w państwie trzecim do wykorzystania przez takie osoby w przyszłości, w szczególności w przypadkach partnerskiego oddawania komórek rozrodczych, oddawania autologicznego lub oddawania na rzecz bliskich krewnych, po czym osoba ta zleciła przywóz w swoim imieniu takich tkanek lub komórek do Unii. W normalnych warunkach taki przywóz określonego rodzaju tkanki lub komórki nie powinien odbywać się więcej niż jeden raz dla danego biorcy i nie powinien obejmować tkanek ani komórek dla stron trzecich.

| (15) | Niniejsza dyrektywa nie stanowi dla państw członkowskich przeszkody w utrzymaniu lub wprowadzeniu bardziej rygorystycznych środków dotyczących przywozu tkanek i komórek, w szczególności w celu zapewnienia przestrzegania zasady dobrowolnego i honorowego oddawania, pod warunkiem że przestrzegane są przepisy Traktatu. |
| --- | --- |

(15)

Niniejsza dyrektywa nie stanowi dla państw członkowskich przeszkody w utrzymaniu lub wprowadzeniu bardziej rygorystycznych środków dotyczących przywozu tkanek i komórek, w szczególności w celu zapewnienia przestrzegania zasady dobrowolnego i honorowego oddawania, pod warunkiem że przestrzegane są przepisy Traktatu.

| (16) | Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Komitetu Regulacyjnego ds. Tkanek i Komórek ustanowionego art. 29 ust. 3 dyrektywy 2004/23/WE, |
| --- | --- |

(16)

Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Komitetu Regulacyjnego ds. Tkanek i Komórek ustanowionego art. 29 ust. 3 dyrektywy 2004/23/WE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Zakres

1.   Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do przywozu do Unii:

| a) | tkanek i komórek ludzkich przeznaczonych do zastosowania u ludzi; oraz |
| --- | --- |

a)

tkanek i komórek ludzkich przeznaczonych do zastosowania u ludzi; oraz

| b) | wytworzonych produktów uzyskanych z tkanek i komórek ludzkich przeznaczonych do zastosowania u ludzi, w przypadku gdy produkty te nie są objęte innymi przepisami Unii. |
| --- | --- |

b)

wytworzonych produktów uzyskanych z tkanek i komórek ludzkich przeznaczonych do zastosowania u ludzi, w przypadku gdy produkty te nie są objęte innymi przepisami Unii.

2.   W przypadku gdy tkanki i komórki ludzkie, które mają zostać przywiezione, są przeznaczone wyłącznie do wykorzystania w wytworzonych produktach objętych innymi przepisami Unii, niniejsza dyrektywa ma zastosowanie jedynie do oddawania, pobierania i testowania, które odbywa się poza Unią, oraz do działań na rzecz zapewnienia monitorowania od dawcy do biorcy i na odwrót.

3.   Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do:

| a) | przywozu tkanek i komórek, o którym mowa w art. 9 ust. 3 lit. a) dyrektywy 2004/23/WE, bezpośrednio autoryzowanego przez właściwy organ lub właściwe organy; |
| --- | --- |

a)

przywozu tkanek i komórek, o którym mowa w art. 9 ust. 3 lit. a) dyrektywy 2004/23/WE, bezpośrednio autoryzowanego przez właściwy organ lub właściwe organy;

| b) | przywozu tkanek i komórek, o którym mowa w art. 9 ust. 3 lit. b) dyrektywy 2004/23/WE, bezpośrednio autoryzowanego w nagłych przypadkach; |
| --- | --- |

b)

przywozu tkanek i komórek, o którym mowa w art. 9 ust. 3 lit. b) dyrektywy 2004/23/WE, bezpośrednio autoryzowanego w nagłych przypadkach;

| c) | krwi i składników krwi określonych w dyrektywie 2002/98/WE; |
| --- | --- |

c)

krwi i składników krwi określonych w dyrektywie 2002/98/WE;

| d) | organów lub części organów określonych w dyrektywie 2004/23/WE. |
| --- | --- |

d)

organów lub części organów określonych w dyrektywie 2004/23/WE.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszej dyrektywy stosuje się następujące definicje:

| a) | „nagły przypadek” oznacza każdą nieprzewidzianą sytuację, w której w praktyce nie istnieje rozwiązanie inne niż pilny przywóz tkanek i komórek z państwa trzeciego do Unii w celu natychmiastowego zastosowania u znanego biorcy lub znanych biorców, którego lub których zdrowie w przypadku niedokonania takiego przywozu byłoby poważnie zagrożone; |
| --- | --- |

a)

„nagły przypadek” oznacza każdą nieprzewidzianą sytuację, w której w praktyce nie istnieje rozwiązanie inne niż pilny przywóz tkanek i komórek z państwa trzeciego do Unii w celu natychmiastowego zastosowania u znanego biorcy lub znanych biorców, którego lub których zdrowie w przypadku niedokonania takiego przywozu byłoby poważnie zagrożone;

| b) | „bank tkanek dokonujący przywozu” oznacza bank tkanek lub jednostkę szpitalną lub inną jednostkę z siedzibą w Unii, które są stroną umowy z dostawcą z państwa trzeciego zawartą w celu przywozu do Unii tkanek i komórek pochodzących z państwa trzeciego i przeznaczonych do zastosowania u ludzi; |
| --- | --- |

b)

„bank tkanek dokonujący przywozu” oznacza bank tkanek lub jednostkę szpitalną lub inną jednostkę z siedzibą w Unii, które są stroną umowy z dostawcą z państwa trzeciego zawartą w celu przywozu do Unii tkanek i komórek pochodzących z państwa trzeciego i przeznaczonych do zastosowania u ludzi;

| c) | „jednorazowy przywóz” oznacza przywóz jakiegokolwiek określonego rodzaju tkanki lub komórki na użytek własny zamierzonego biorcy lub zamierzonych biorców, który lub którzy są znani bankowi tkanek dokonującemu przywozu oraz dostawcy z państwa trzeciego przed dokonaniem przywozu. W normalnych warunkach taki przywóz określonego rodzaju tkanki lub komórki nie może odbywać się więcej niż jeden raz dla danego biorcy. Przywozu od tego samego dostawcy z państwa trzeciego, który odbywa się regularnie lub powtarza się, nie uznaje się za „przywóz jednorazowy”; |
| --- | --- |

c)

„jednorazowy przywóz” oznacza przywóz jakiegokolwiek określonego rodzaju tkanki lub komórki na użytek własny zamierzonego biorcy lub zamierzonych biorców, który lub którzy są znani bankowi tkanek dokonującemu przywozu oraz dostawcy z państwa trzeciego przed dokonaniem przywozu. W normalnych warunkach taki przywóz określonego rodzaju tkanki lub komórki nie może odbywać się więcej niż jeden raz dla danego biorcy. Przywozu od tego samego dostawcy z państwa trzeciego, który odbywa się regularnie lub powtarza się, nie uznaje się za „przywóz jednorazowy”;

| d) | „dostawca z państwa trzeciego” oznacza bank tkanek lub inną jednostkę mającą siedzibę w państwie trzecim i odpowiedzialną za wywóz do Unii tkanek i komórek, które dostarcza bankowi tkanek dokonującemu przywozu. Dostawca z państwa trzeciego może również podejmować jedno lub więcej działań odbywających się poza Unią i polegających na oddawaniu, pobieraniu, testowaniu, przetwarzaniu, konserwowaniu, przechowywaniu lub dystrybucji tkanek i komórek przywożonych do Unii. |
| --- | --- |

d)

„dostawca z państwa trzeciego” oznacza bank tkanek lub inną jednostkę mającą siedzibę w państwie trzecim i odpowiedzialną za wywóz do Unii tkanek i komórek, które dostarcza bankowi tkanek dokonującemu przywozu. Dostawca z państwa trzeciego może również podejmować jedno lub więcej działań odbywających się poza Unią i polegających na oddawaniu, pobieraniu, testowaniu, przetwarzaniu, konserwowaniu, przechowywaniu lub dystrybucji tkanek i komórek przywożonych do Unii.

ROZDZIAŁ II

OBOWIĄZKI ORGANÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

Artykuł 3

Akredytacja, mianowanie, autoryzacja lub licencjonowanie banków tkanek dokonujących przywozu

1.   Nie naruszając przepisów art. 1 ust. 3, państwa członkowskie zapewniają, by przywóz wszystkich tkanek i komórek z państw trzecich dokonywany był przez banki tkanek dokonujące przywozu, które zostały akredytowane, mianowane, autoryzowane lub licencjonowane przez właściwy organ lub właściwe organy do celów tejże działalności.

2.   Właściwy organ lub właściwe organy, uzyskawszy informacje określone w załączniku I do niniejszej dyrektywy oraz sprawdziwszy zgodność banku tkanek dokonującego przywozu z wymogami niniejszej dyrektywy, akredytują, mianują, autoryzują lub licencjonują bank tkanek dokonujący przywozu do celów przywozu tkanek i komórek oraz wskazują wszelkie obowiązujące warunki, takie jak wszelkie ograniczenia dotyczące rodzajów tkanek i komórek, które mogą być przywiezione, lub dostawców z państw trzecich, z których usług można korzystać. Właściwy organ lub właściwe organy wydają akredytowanemu, mianowanemu, autoryzowanemu lub licencjonowanemu bankowi tkanek dokonującemu przywozu świadectwo określone w załączniku II do niniejszej dyrektywy.

3.   Bank tkanek dokonujący przywozu nie wprowadza żadnych istotnych zmian do swojej działalności przywozowej bez uprzedniego pisemnego zatwierdzenia tych zmian przez właściwy organ lub właściwe organy. Za istotne zmiany uważa się w szczególności wszelkie zmiany dotyczące: rodzaju przywożonych tkanek i komórek; działań podejmowanych w państwach trzecich, które mogą wpływać na jakość i bezpieczeństwo przywożonych tkanek i komórek; lub dostawców z państw trzecich. W przypadku gdy bank tkanek dokonujący przywozu dokona jednorazowego przywozu tkanek lub komórek pochodzących od dostawcy z państwa trzeciego, który nie jest objęty obowiązującą akredytacją, mianowaniem, autoryzacją lub licencją, przywozu takiego nie uznaje się za istotną zmianę, jeżeli bank tkanek dokonujący przywozu posiada autoryzację na przywóz tego samego rodzaju tkanek lub komórek od innego dostawcy lub dostawców z państwa trzeciego.

4.   Właściwy organ lub właściwe organy mogą zawiesić lub odwołać akredytację, mianowanie, autoryzację lub licencję banku tkanek dokonującego przywozu, całkowicie lub częściowo, w szczególności jeśli inspekcje lub inne środki kontroli wykazują, że taki bank przestał spełniać wymogi niniejszej dyrektywy.

Artykuł 4

Inspekcje i inne środki kontroli

1.   Państwa członkowskie zapewniają, by właściwy organ lub właściwe organy organizowały inspekcje i inne środki kontroli banków tkanek dokonujących przywozu oraz w stosownych przypadkach ich dostawców z państw trzecich oraz by banki tkanek dokonujące przywozu przeprowadzały stosowne kontrole w celu zapewnienia równorzędności norm jakości i bezpieczeństwa przywożonych tkanek i komórek w stosunku do norm określonych w dyrektywie 2004/23/WE. Okres między inspekcjami danego banku tkanek dokonującego przywozu nie przekracza dwóch lat.

2.   Takie inspekcje przeprowadzane są przez urzędników reprezentujących właściwy organ lub właściwe organy, którzy:

| a) | są uprawnieni do przeprowadzania inspekcji banków tkanek dokonujących przywozu oraz w stosownych przypadkach działalności dostawców z państw trzecich; |
| --- | --- |

a)

są uprawnieni do przeprowadzania inspekcji banków tkanek dokonujących przywozu oraz w stosownych przypadkach działalności dostawców z państw trzecich;

| b) | oceniają i weryfikują procedury i działania prowadzone w bankach tkanek dokonujących przywozu oraz bankach dostawców z państw trzecich, które są istotne dla zapewnienia równorzędności norm jakości i bezpieczeństwa przywożonych tkanek i komórek w stosunku do norm określonych w dyrektywie 2004/23/WE; |
| --- | --- |

b)

oceniają i weryfikują procedury i działania prowadzone w bankach tkanek dokonujących przywozu oraz bankach dostawców z państw trzecich, które są istotne dla zapewnienia równorzędności norm jakości i bezpieczeństwa przywożonych tkanek i komórek w stosunku do norm określonych w dyrektywie 2004/23/WE;

| c) | badają wszystkie dokumenty i inne zapisy istotne dla danej oceny i weryfikacji. |
| --- | --- |

c)

badają wszystkie dokumenty i inne zapisy istotne dla danej oceny i weryfikacji.

3.   Na należycie uzasadniony wniosek innego państwa członkowskiego lub Komisji państwa członkowskie przekazują informacje o wynikach inspekcji i innych środków kontroli dotyczących banków tkanek dokonujących przywozu i dostawców z państw trzecich.

4.   Państwa członkowskie, do których przywożone są tkanki i komórki, rozważają na należycie uzasadniony wniosek innego państwa członkowskiego, do którego dystrybuowane są następnie przywiezione tkanki i komórki, przeprowadzenie inspekcji lub zastosowanie innych środków kontroli banków tkanek dokonujących przywozu i działalności dostawców z państw trzecich. Państwo członkowskie, w którym znajduje się bank tkanek dokonujący przywozu, podejmuje decyzję w sprawie stosownych środków, które należy wprowadzić, po konsultacji z państwem członkowskim, które zwróciło się z takim wnioskiem.

5.   Jeżeli w następstwie takiego wniosku przeprowadza się inspekcję na miejscu, właściwy organ lub właściwe organy państwa członkowskiego, w którym znajduje się bank tkanek dokonujący przywozu, uzgadniają z właściwym organem lub właściwymi organami państwa członkowskiego, które zwróciło się z takim wnioskiem kwestię i sposób uczestnictwa państwa członkowskiego, które zwróciło się z takim wnioskiem, w inspekcji. Ostateczną decyzję w sprawie takiego uczestnictwa podejmuje państwo członkowskie, w którym znajduje się bank tkanek dokonujący przywozu. Powody decyzji o odmowie takiego uczestnictwa są przekazywane państwu członkowskiemu, które zwróciło się z takim wnioskiem.

ROZDZIAŁ III

OBOWIĄZKI BANKÓW TKANEK DOKONUJĄCYCH PRZYWOZU

Artykuł 5

Wnioski o akredytację, mianowanie, autoryzację lub licencjonowanie banku tkanek dokonującego przywozu

1.   Banki tkanek dokonujące przywozu, przedsięwziąwszy środki w celu zapewnienia, by wszelki przywóz tkanek i komórek był zgodny z normami jakości i bezpieczeństwa równorzędnymi w stosunku do norm określonych w dyrektywie 2004/23/WE oraz by przywożone tkanki i komórki można było monitorować w drodze od dawcy do biorcy i na odwrót, składają wniosek o akredytację, mianowanie, autoryzację lub licencję w charakterze banku tkanek dokonującego przywozu, poprzez:

| a) | przekazanie właściwemu organowi lub właściwym organom wymaganych informacji i dokumentacji, jak określono w załączniku I do niniejszej dyrektywy; |
| --- | --- |

a)

przekazanie właściwemu organowi lub właściwym organom wymaganych informacji i dokumentacji, jak określono w załączniku I do niniejszej dyrektywy;

| b) | udostępnienie oraz, na wniosek właściwego organu lub właściwych organów, przekazanie dokumentacji wymienionej w załączniku III do niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

b)

udostępnienie oraz, na wniosek właściwego organu lub właściwych organów, przekazanie dokumentacji wymienionej w załączniku III do niniejszej dyrektywy.

2.   Państwa członkowskie mogą zadecydować o niestosowaniu wymogów dotyczących dokumentacji określonych w załączniku I część F i w załączniku III do niniejszej dyrektywy w odniesieniu do jednorazowego przywozu zdefiniowanego w art. 2 niniejszej dyrektywy, pod warunkiem że wprowadzono odpowiednie środki krajowe regulujące taki przywóz. Wspomniane środki krajowe zapewniają:

| a) | możliwość monitorowania od dawcy do biorcy i na odwrót; oraz |
| --- | --- |

a)

możliwość monitorowania od dawcy do biorcy i na odwrót; oraz

| b) | wykorzystanie przywiezionych tkanek i komórek jedynie w odniesieniu do zamierzonych biorców. |
| --- | --- |

b)

wykorzystanie przywiezionych tkanek i komórek jedynie w odniesieniu do zamierzonych biorców.

Artykuł 6

Aktualizowanie informacji

1.   Banki tkanek dokonujące przywozu ubiegają się u właściwego organu lub właściwych organów o uprzednie pisemne zatwierdzenie wszelkich planowanych zmian w swojej działalności przywozowej, w szczególności istotnych zmian opisanych w art. 3 ust. 3, oraz informują właściwy organ lub organy o podjęciu decyzji o częściowym lub całkowitym zaprzestaniu działalności przywozowej.

2.   Banki tkanek dokonujące przywozu niezwłocznie powiadamiają właściwy organ lub właściwe organy o każdym podejrzewanym lub stwierdzonym poważnym przypadku szkodliwości dla zdrowia, o którym poinformowali je dostawcy z państw trzecich i które może mieć wpływ na jakość i bezpieczeństwo przywożonych tkanek i komórek. Powiadomienia takie zawierają informacje określone w załącznikach III i IV do dyrektywy 2006/86/WE.

3.   Banki tkanek dokonujące przywozu niezwłocznie powiadamiają właściwy organ lub właściwe organy:

| a) | o każdym częściowym lub całkowitym odwołaniu lub zawieszeniu pozwolenia na wywóz tkanek i komórek posiadanego przez dostawcę z państwa trzeciego; oraz |
| --- | --- |

a)

o każdym częściowym lub całkowitym odwołaniu lub zawieszeniu pozwolenia na wywóz tkanek i komórek posiadanego przez dostawcę z państwa trzeciego; oraz

| b) | o każdej innej decyzji podjętej – z powodu niezgodności z przepisami – przez właściwy organ lub właściwe organy państwa, w którym dostawca z państwa trzeciego ma siedzibę, która to decyzja może być istotna dla jakości i bezpieczeństwa przywożonych tkanek i komórek. |
| --- | --- |

b)

o każdej innej decyzji podjętej – z powodu niezgodności z przepisami – przez właściwy organ lub właściwe organy państwa, w którym dostawca z państwa trzeciego ma siedzibę, która to decyzja może być istotna dla jakości i bezpieczeństwa przywożonych tkanek i komórek.

Artykuł 7

Umowy pisemne

1.   Banki tkanek dokonujące przywozu posiadają zawarte z dostawcami z państw trzecich pisemne umowy, jeżeli jakiekolwiek działania polegające na oddawaniu, pobieraniu, testowaniu, przetwarzaniu, konserwowaniu, przechowywaniu lub wywozie do Unii tkanek i komórek, które mają być przywiezione do Unii, są podejmowane poza Unią.

Państwa członkowskie mogą zadecydować o niestosowaniu powyższego wymogu do jednorazowego przywozu zdefiniowanego w art. 2 niniejszej dyrektywy, pod warunkiem że wprowadzono odpowiednie środki krajowe regulujące taki przywóz. Wspomniane środki krajowe zapewniają:

| a) | możliwość monitorowania od dawcy do biorcy i na odwrót; oraz |
| --- | --- |

a)

możliwość monitorowania od dawcy do biorcy i na odwrót; oraz

| b) | wykorzystanie przywiezionych tkanek i komórek jedynie w odniesieniu do zamierzonych biorców. |
| --- | --- |

b)

wykorzystanie przywiezionych tkanek i komórek jedynie w odniesieniu do zamierzonych biorców.

2.   W pisemnej umowie pomiędzy bankiem tkanek dokonującym przywozu a dostawcą z państwa trzeciego określa się wymogi jakości i bezpieczeństwa, które muszą być spełnione w celu zapewnienia równorzędności norm jakości i bezpieczeństwa przywożonych tkanek i komórek w stosunku do norm określonych w dyrektywie 2004/23/WE. W szczególności pisemna umowa zawiera co najmniej informacje wymienione w załączniku IV do niniejszej dyrektywy.

3.   W pisemnej umowie uprawnia się właściwy organ lub właściwe organy do przeprowadzenia inspekcji wspomnianych działań, w tym banków, każdego dostawcy z państwa trzeciego w czasie obowiązywania pisemnej umowy oraz w okresie dwóch lat od jej zakończenia.

4.   Banki tkanek dokonujące przywozu przekazują kopie pisemnych umów zawartych z dostawcami z państw trzecich właściwemu organowi lub właściwym organom w ramach swoich wniosków o akredytację, mianowanie, autoryzację lub licencjonowanie.

Artykuł 8

Rejestr banków tkanek dokonujących przywozu

1.   Banki tkanek dokonujące przywozu prowadzą dokumentację podejmowanych działań, obejmującą między innymi rodzaje i ilości przywożonych tkanek i komórek oraz ich pochodzenie i przeznaczenie. Dokumentacja ta zawiera również takie same informacje dotyczące ewentualnego jednorazowego przywozu. Roczne sprawozdanie, o którym mowa w art. 10 ust. 1 dyrektywy 2004/23/WE, zawiera informacje dotyczące wspomnianej działalności.

2.   Właściwy organ lub właściwe organy wpisują banki tkanek dokonujące przywozu do publicznie dostępnego rejestru banków tkanek określonego w art. 10 ust. 2 dyrektywy 2004/23/WE.

3.   Informacje dotyczące akredytacji, wyznaczenia, autoryzacji lub licencji banków tkanek dokonujących przywozu są również udostępniane w ramach sieci rejestrów, o której mowa w art. 10 ust. 3 dyrektywy 2004/23/WE.

ROZDZIAŁ IV

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 9

Transpozycja

1.   Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 29 października 2016 r. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 29 kwietnia 2017 r.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 10

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 11

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 8 kwietnia 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 102 z 7.4.2004, s. 48.

1

(2)  Dyrektywa Komisji 2006/17/WE z dnia 8 lutego 2006 r. wprowadzająca w życie dyrektywę 2004/23/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do niektórych wymagań technicznych dotyczących dawstwa, pobierania i badania tkanek i komórek ludzkich (Dz.U. L 38 z 9.2.2006, s. 40).

2

(3)  Dyrektywa Komisji 2006/86/WE z dnia 24 października 2006 r. wykonująca dyrektywę 2004/23/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie wymagań dotyczących możliwości śledzenia, powiadamiania o poważnych i niepożądanych reakcjach i zdarzeniach oraz niektórych wymagań technicznych dotyczących kodowania, przetwarzania, konserwowania, przechowywania i dystrybucji tkanek i komórek ludzkich (Dz.U. L 294 z 25.10.2006, s. 32).

3

---

ZAŁĄCZNIK I

Minimalne wymogi dotyczące informacji i dokumentacji, które muszą przekazać banki tkanek dokonujące przywozu składające wniosek o akredytację, mianowanie, autoryzację lub licencjonowanie do celów działalności przywozowej

Składając wniosek o akredytację, mianowanie, autoryzację lub licencjonowanie do celów działalności przywozowej, wnioskodawca będący bankiem tkanek dokonującym przywozu przekazuje najbardziej aktualne informacje, a w odniesieniu do części F – dokumentację (o ile takie informacje lub taka dokumentacja nie zostały już przekazane w ramach wcześniejszych wniosków o akredytację, mianowanie, autoryzację lub licencjonowanie w charakterze banku tkanek lub banku tkanek dokonującego przywozu), dotyczące następujących kwestii:

A.   Ogólne informacje o banku tkanek dokonującym przywozu

| 1. | Nazwa banku tkanek dokonującego przywozu (nazwa przedsiębiorstwa). |
| --- | --- |

1.

Nazwa banku tkanek dokonującego przywozu (nazwa przedsiębiorstwa).

| 2. | Adres banku tkanek dokonującego przywozu (dla interesantów). |
| --- | --- |

2.

Adres banku tkanek dokonującego przywozu (dla interesantów).

| 3. | Adres pocztowy banku tkanek dokonującego przywozu (jeśli różni się od adresu dla interesantów). |
| --- | --- |

3.

Adres pocztowy banku tkanek dokonującego przywozu (jeśli różni się od adresu dla interesantów).

| 4. | Status wnioskodawcy będącego bankiem tkanek dokonującym przywozu: należy zaznaczyć, czy jest to pierwszy wniosek o akredytację, mianowanie, autoryzację lub licencjonowanie w charakterze banku tkanek dokonującego przywozu lub, w stosownych przypadkach, czy jest to wniosek o odnowienie. Jeżeli wnioskodawca został już akredytowany, mianowany, autoryzowany lub licencjonowany w charakterze banku tkanek, należy podać kod kompendium banków tkanek. |
| --- | --- |

4.

Status wnioskodawcy będącego bankiem tkanek dokonującym przywozu: należy zaznaczyć, czy jest to pierwszy wniosek o akredytację, mianowanie, autoryzację lub licencjonowanie w charakterze banku tkanek dokonującego przywozu lub, w stosownych przypadkach, czy jest to wniosek o odnowienie. Jeżeli wnioskodawca został już akredytowany, mianowany, autoryzowany lub licencjonowany w charakterze banku tkanek, należy podać kod kompendium banków tkanek.

| 5. | Nazwa jednostki składającej wniosek (jeżeli różni się od nazwy przedsiębiorstwa). |
| --- | --- |

5.

Nazwa jednostki składającej wniosek (jeżeli różni się od nazwy przedsiębiorstwa).

| 6. | Adres jednostki składającej wniosek (dla interesantów). |
| --- | --- |

6.

Adres jednostki składającej wniosek (dla interesantów).

| 7. | Adres pocztowy jednostki składającej wniosek (jeżeli różni się od adresu dla interesantów). |
| --- | --- |

7.

Adres pocztowy jednostki składającej wniosek (jeżeli różni się od adresu dla interesantów).

| 8. | Nazwa miejsca odbioru przywozu (jeżeli różni się od nazwy przedsiębiorstwa i jednostki składającej wniosek). |
| --- | --- |

8.

Nazwa miejsca odbioru przywozu (jeżeli różni się od nazwy przedsiębiorstwa i jednostki składającej wniosek).

| 9. | Adres dla interesantów miejsca odbioru (dla interesantów). |
| --- | --- |

9.

Adres dla interesantów miejsca odbioru (dla interesantów).

| 10. | Adres pocztowy miejsca odbioru (jeśli różni się od adresu dla interesantów). |
| --- | --- |

10.

Adres pocztowy miejsca odbioru (jeśli różni się od adresu dla interesantów).

B.   Dane kontaktowe dotyczące wniosku

| 1. | Imię i nazwisko osoby osoby wyznaczonej do kontaktów w sprawie wniosku. |
| --- | --- |

1.

Imię i nazwisko osoby osoby wyznaczonej do kontaktów w sprawie wniosku.

| 2. | Numer telefonu. |
| --- | --- |

2.

Numer telefonu.

| 3. | Adres e-mail. |
| --- | --- |

3.

Adres e-mail.

| 4. | Imię i nazwisko osoby odpowiedzialnej (jeśli jest to osoba inna niż osoba wyznaczona do kontaktów). |
| --- | --- |

4.

Imię i nazwisko osoby odpowiedzialnej (jeśli jest to osoba inna niż osoba wyznaczona do kontaktów).

| 5. | Numer telefonu. |
| --- | --- |

5.

Numer telefonu.

| 6. | Adres e-mail. |
| --- | --- |

6.

Adres e-mail.

| 7. | Adres URL strony internetowej banku tkanek dokonującego przywozu (jeśli jest dostępny). |
| --- | --- |

7.

Adres URL strony internetowej banku tkanek dokonującego przywozu (jeśli jest dostępny).

C.   Szczegóły dotyczące tkanek i komórek, które mają zostać przywiezione

| 1. | Wykaz rodzajów tkanek i komórek, które mają zostać przywiezione, w tym również w przypadku jednorazowego przywozu określonych rodzajów tkanek lub komórek. |
| --- | --- |

1.

Wykaz rodzajów tkanek i komórek, które mają zostać przywiezione, w tym również w przypadku jednorazowego przywozu określonych rodzajów tkanek lub komórek.

| 2. | Nazwa produktu (w stosownych przypadkach, zgodnie z ogólnym wykazem unijnym) wszystkich rodzajów tkanek i komórek, które mają zostać przywiezione. |
| --- | --- |

2.

Nazwa produktu (w stosownych przypadkach, zgodnie z ogólnym wykazem unijnym) wszystkich rodzajów tkanek i komórek, które mają zostać przywiezione.

| 3. | Nazwa handlowa (jeżeli różni się od nazwy produktu) wszystkich rodzajów tkanek i komórek, które mają zostać przywiezione. |
| --- | --- |

3.

Nazwa handlowa (jeżeli różni się od nazwy produktu) wszystkich rodzajów tkanek i komórek, które mają zostać przywiezione.

| 4. | Nazwa dostawcy z państwa trzeciego w odniesieniu do każdego rodzaju tkanki i komórki, które mają zostać przywiezione. |
| --- | --- |

4.

Nazwa dostawcy z państwa trzeciego w odniesieniu do każdego rodzaju tkanki i komórki, które mają zostać przywiezione.

D.   Miejsce podejmowania działań

| 1. | Wykaz określający, które z działań polegających na oddawaniu, pobieraniu, testowaniu, przetwarzaniu, konserwowaniu lub przechowywaniu są podejmowane przez dostawcę z państwa trzeciego przed przywozem, z podziałem na rodzaj tkanki lub komórki. |
| --- | --- |

1.

Wykaz określający, które z działań polegających na oddawaniu, pobieraniu, testowaniu, przetwarzaniu, konserwowaniu lub przechowywaniu są podejmowane przez dostawcę z państwa trzeciego przed przywozem, z podziałem na rodzaj tkanki lub komórki.

| 2. | Wykaz określający, które z działań polegających na oddawaniu, pobieraniu, testowaniu, przetwarzaniu, konserwowaniu lub przechowywaniu są podejmowane przez podwykonawców dostawcy z państwa trzeciego przed przywozem, z podziałem na rodzaj tkanki lub komórki. |
| --- | --- |

2.

Wykaz określający, które z działań polegających na oddawaniu, pobieraniu, testowaniu, przetwarzaniu, konserwowaniu lub przechowywaniu są podejmowane przez podwykonawców dostawcy z państwa trzeciego przed przywozem, z podziałem na rodzaj tkanki lub komórki.

| 3. | Wykaz wszystkich działań podejmowanych po przywozie przez bank tkanek dokonujący przywozu, z podziałem na rodzaj tkanki lub komórki. |
| --- | --- |

3.

Wykaz wszystkich działań podejmowanych po przywozie przez bank tkanek dokonujący przywozu, z podziałem na rodzaj tkanki lub komórki.

| 4. | Nazwy państw trzecich, w których podejmowane są działania przed przywozem, z podziałem na rodzaj tkanki lub komórki. |
| --- | --- |

4.

Nazwy państw trzecich, w których podejmowane są działania przed przywozem, z podziałem na rodzaj tkanki lub komórki.

E.   Szczegółowe dane dotyczące dostawców z państw trzecich

| 1. | Nazwa dostawcy (dostawców) z państwa trzeciego (nazwa przedsiębiorstwa). |
| --- | --- |

1.

Nazwa dostawcy (dostawców) z państwa trzeciego (nazwa przedsiębiorstwa).

| 2. | Imię i nazwisko osoby wyznaczonej do kontaktów. |
| --- | --- |

2.

Imię i nazwisko osoby wyznaczonej do kontaktów.

| 3. | Adres dla interesantów. |
| --- | --- |

3.

Adres dla interesantów.

| 4. | Adres pocztowy (jeżeli różni się od adresu dla interesantów). |
| --- | --- |

4.

Adres pocztowy (jeżeli różni się od adresu dla interesantów).

| 5. | Numer telefonu (w tym międzynarodowy numer kierunkowy). |
| --- | --- |

5.

Numer telefonu (w tym międzynarodowy numer kierunkowy).

| 6. | Numer kontaktowy w nagłych przypadkach (jeżeli różni się od numeru powyżej). |
| --- | --- |

6.

Numer kontaktowy w nagłych przypadkach (jeżeli różni się od numeru powyżej).

| 7. | Adres e-mail. |
| --- | --- |

7.

Adres e-mail.

F.   Dokumentacja, którą należy dołączyć do wniosku

| 1. | Kopia pisemnej umowy z dostawcą (dostawcami) z państwa trzeciego. |
| --- | --- |

1.

Kopia pisemnej umowy z dostawcą (dostawcami) z państwa trzeciego.

| 2. | Szczegółowy opis przepływu przywożonych tkanek i komórek od chwili ich pobrania do odbioru w banku tkanek dokonującym przywozu. |
| --- | --- |

2.

Szczegółowy opis przepływu przywożonych tkanek i komórek od chwili ich pobrania do odbioru w banku tkanek dokonującym przywozu.

| 3. | Kopia świadectwa pozwolenia na wywóz udzielonego dostawcy z państwa trzeciego lub, jeżeli nie wydano specjalnego świadectwa pozwolenia na wywóz – zaświadczenie od stosownego właściwego organu lub właściwych organów z państwa trzeciego zezwalające dostawcy z państwa trzeciego na prowadzenie działalności w sektorze tkanek i komórek, w tym działalności wywozowej. Dokumentacja ta musi również zawierać dane kontaktowe właściwego organu lub właściwych organów państwa trzeciego. W państwach trzecich, w których taka dokumentacja nie jest dostępna, należy przedstawić dokumentację w innej formie, np. sprawozdania z audytów dostawcy z państwa trzeciego. |
| --- | --- |

3.

Kopia świadectwa pozwolenia na wywóz udzielonego dostawcy z państwa trzeciego lub, jeżeli nie wydano specjalnego świadectwa pozwolenia na wywóz – zaświadczenie od stosownego właściwego organu lub właściwych organów z państwa trzeciego zezwalające dostawcy z państwa trzeciego na prowadzenie działalności w sektorze tkanek i komórek, w tym działalności wywozowej. Dokumentacja ta musi również zawierać dane kontaktowe właściwego organu lub właściwych organów państwa trzeciego. W państwach trzecich, w których taka dokumentacja nie jest dostępna, należy przedstawić dokumentację w innej formie, np. sprawozdania z audytów dostawcy z państwa trzeciego.

---

ZAŁĄCZNIK II

Świadectwo akredytacji, mianowania, autoryzacji lub licencji, które właściwy organ lub właściwe organy powinny wydać bankom tkanek dokonującym przywozu

Image

Image

---

ZAŁĄCZNIK III

Minimalne wymogi dotyczące dokumentacji, którą banki tkanek zamierzające przywozić tkanki i komórki z państw trzecich muszą udostępnić właściwemu organowi lub właściwym organom

Z wyjątkiem jednorazowego przywozu zdefiniowanego w art. 2 niniejszej dyrektywy, który jest zwolniony z niniejszych wymogów dotyczących dokumentacji, wnioskodawca będący bankiem tkanek dokonującym przywozu udostępnia oraz – o ile dokumenty te nie zostały już przekazane w ramach wcześniejszych wniosków o akredytację, mianowanie, autoryzację lub licencję w charakterze banku tkanek dokonującego przywozu lub banku tkanek – przekazuje na wniosek właściwego organu lub właściwych organów najaktualniejszą wersję wymienionych poniżej dokumentów dotyczących wnioskodawcy i jego dostawcy (dostawców) z państwa trzeciego.

A.   Dokumentacja dotycząca banku tkanek dokonującego przywozu

| 1. | Opis stanowiska pracy osoby odpowiedzialnej oraz szczegóły dotyczące stosownych kwalifikacji i przeszkolenia tej osoby, jak określono w dyrektywie 2004/23/WE. |
| --- | --- |

1.

Opis stanowiska pracy osoby odpowiedzialnej oraz szczegóły dotyczące stosownych kwalifikacji i przeszkolenia tej osoby, jak określono w dyrektywie 2004/23/WE.

| 2. | Kopia oznakowania pojemnika pozostającego w bezpośrednim kontakcie z tkankami lub komórkami, oznakowania na opakowaniu zewnętrznym, opakowania zewnętrznego i pojemnika do transportu. |
| --- | --- |

2.

Kopia oznakowania pojemnika pozostającego w bezpośrednim kontakcie z tkankami lub komórkami, oznakowania na opakowaniu zewnętrznym, opakowania zewnętrznego i pojemnika do transportu.

| 3. | Wykaz stosownych i aktualnych wersji standardowych procedur operacyjnych dotyczących działalności przywozowej banku, w tym standardowych procedur operacyjnych dotyczących stosowania jednolitego kodu europejskiego, odbioru i przechowywania przywiezionych tkanek i komórek w banku tkanek dokonującym przywozu, zarządzania poważnymi przypadkami szkodliwości dla zdrowia i reakcji szkodliwej dla zdrowia, zarządzania wycofywaniem z dystrybucji i monitorowaniem w drodze od dawcy do biorcy. |
| --- | --- |

3.

Wykaz stosownych i aktualnych wersji standardowych procedur operacyjnych dotyczących działalności przywozowej banku, w tym standardowych procedur operacyjnych dotyczących stosowania jednolitego kodu europejskiego, odbioru i przechowywania przywiezionych tkanek i komórek w banku tkanek dokonującym przywozu, zarządzania poważnymi przypadkami szkodliwości dla zdrowia i reakcji szkodliwej dla zdrowia, zarządzania wycofywaniem z dystrybucji i monitorowaniem w drodze od dawcy do biorcy.

B.   Dokumentacja dotycząca dostawców z państw trzecich

| 1. | Szczegółowy opis kryteriów stosowanych do identyfikacji i oceny dawcy, informacje przekazane dawcy lub jego rodzinie, sposób uzyskania zgody od dawcy lub jego rodziny oraz informacja o tym, czy oddawanie było dobrowolne i honorowe. |
| --- | --- |

1.

Szczegółowy opis kryteriów stosowanych do identyfikacji i oceny dawcy, informacje przekazane dawcy lub jego rodzinie, sposób uzyskania zgody od dawcy lub jego rodziny oraz informacja o tym, czy oddawanie było dobrowolne i honorowe.

| 2. | Szczegółowe informacje dotyczące ośrodków badawczych wykorzystanych przez dostawców z państw trzecich oraz testów przeprowadzonych w takich ośrodkach. |
| --- | --- |

2.

Szczegółowe informacje dotyczące ośrodków badawczych wykorzystanych przez dostawców z państw trzecich oraz testów przeprowadzonych w takich ośrodkach.

| 3. | Szczegółowe informacje dotyczące metod zastosowanych podczas przetwarzania tkanek i komórek, w tym szczegóły dotyczące walidacji krytycznej procedury przetwarzania. |
| --- | --- |

3.

Szczegółowe informacje dotyczące metod zastosowanych podczas przetwarzania tkanek i komórek, w tym szczegóły dotyczące walidacji krytycznej procedury przetwarzania.

| 4. | Szczegółowy opis pomieszczeń, krytycznego sprzętu i materiałów oraz kryteriów zastosowanych do kontroli jakości i kontroli środowiska w odniesieniu do każdego działania przeprowadzonego przez dostawcę z państwa trzeciego. |
| --- | --- |

4.

Szczegółowy opis pomieszczeń, krytycznego sprzętu i materiałów oraz kryteriów zastosowanych do kontroli jakości i kontroli środowiska w odniesieniu do każdego działania przeprowadzonego przez dostawcę z państwa trzeciego.

| 5. | Szczegółowe informacje dotyczące warunków uwalniania tkanek i komórek przez dostawców z państw trzecich. |
| --- | --- |

5.

Szczegółowe informacje dotyczące warunków uwalniania tkanek i komórek przez dostawców z państw trzecich.

| 6. | Szczegóły dotyczące podwykonawców wykorzystanych przez dostawców z państw trzecich, w tym ich nazwa, siedziba i przeprowadzone działania. |
| --- | --- |

6.

Szczegóły dotyczące podwykonawców wykorzystanych przez dostawców z państw trzecich, w tym ich nazwa, siedziba i przeprowadzone działania.

| 7. | Podsumowanie ostatniej inspekcji przeprowadzonej u dostawcy z państwa trzeciego przez właściwy organ lub właściwe organy państwa trzeciego, w tym data i rodzaj inspekcji oraz główne wnioski z inspekcji. |
| --- | --- |

7.

Podsumowanie ostatniej inspekcji przeprowadzonej u dostawcy z państwa trzeciego przez właściwy organ lub właściwe organy państwa trzeciego, w tym data i rodzaj inspekcji oraz główne wnioski z inspekcji.

| 8. | Podsumowanie ostatniego audytu dostawcy z państwa trzeciego przeprowadzonego przez bank tkanek dokonujący przywozu lub w jego imieniu. |
| --- | --- |

8.

Podsumowanie ostatniego audytu dostawcy z państwa trzeciego przeprowadzonego przez bank tkanek dokonujący przywozu lub w jego imieniu.

| 9. | Wszelkie istotne akredytacje krajowe lub międzynarodowe. |
| --- | --- |

9.

Wszelkie istotne akredytacje krajowe lub międzynarodowe.

---

ZAŁĄCZNIK IV

Minimalne wymogi dotyczące treści pisemnych umów zawartych pomiędzy bankami tkanek dokonującymi przywozu a ich dostawcami z państw trzecich

Z wyjątkiem jednorazowego przywozu zdefiniowanego w art. 2 niniejszej dyrektywy, który jest zwolniony z niniejszych wymogów, w pisemnej umowie między bankiem tkanek dokonującym przywozu a dostawcą z państwa trzeciego muszą być zawarte co najmniej poniższe postanowienia.

| 1. | Szczegółowe informacje dotyczące specyfikacji banku tkanek dokonującego przywozu mających na celu zapewnienie zgodności z normami jakości i bezpieczeństwa określonymi w dyrektywie 2004/23/WE oraz wspólnie uzgodnione role i obowiązki obu stron mające na celu zapewnienie, by przywożone tkanki i komórki spełniały równorzędne normy jakości i bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

1.

Szczegółowe informacje dotyczące specyfikacji banku tkanek dokonującego przywozu mających na celu zapewnienie zgodności z normami jakości i bezpieczeństwa określonymi w dyrektywie 2004/23/WE oraz wspólnie uzgodnione role i obowiązki obu stron mające na celu zapewnienie, by przywożone tkanki i komórki spełniały równorzędne normy jakości i bezpieczeństwa.

| 2. | Klauzula zapewniająca, przekazanie bankowi tkanek dokonującemu przywozu przez dostawcę z państwa trzeciego informacji określonych w części B załącznika III do niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

2.

Klauzula zapewniająca, przekazanie bankowi tkanek dokonującemu przywozu przez dostawcę z państwa trzeciego informacji określonych w części B załącznika III do niniejszej dyrektywy.

| 3. | Klauzula zapewniająca poinformowanie banku tkanek dokonującego przywozu przez dostawcę z państwa trzeciego o wszelkich podejrzewanych lub faktycznych poważnych przypadkach szkodliwości dla zdrowia lub reakcji szkodliwej dla zdrowia, które mogą mieć wpływ na jakość i bezpieczeństwo tkanek i komórek, które zostały lub mają zostać przywiezione przez bank tkanek dokonujący przywozu. |
| --- | --- |

3.

Klauzula zapewniająca poinformowanie banku tkanek dokonującego przywozu przez dostawcę z państwa trzeciego o wszelkich podejrzewanych lub faktycznych poważnych przypadkach szkodliwości dla zdrowia lub reakcji szkodliwej dla zdrowia, które mogą mieć wpływ na jakość i bezpieczeństwo tkanek i komórek, które zostały lub mają zostać przywiezione przez bank tkanek dokonujący przywozu.

| 4. | Klauzula zapewniająca poinformowanie banku tkanek dokonującego przywozu przez dostawcę z państwa trzeciego o wszelkich istotnych zmianach w swojej działalności, w tym o każdym częściowym lub całkowitym odwołaniu lub zawieszeniu pozwolenia na wywóz tkanek i komórek lub o innych podobnych decyzjach podjętych, z powodu niezgodności z przepisami, przez właściwy organ lub właściwe organy państwa trzeciego, które to zmiany mogą mieć wpływ na jakość i bezpieczeństwo tkanek i komórek, które zostały lub mają zostać przywiezione przez bank tkanek dokonujący przywozu. |
| --- | --- |

4.

Klauzula zapewniająca poinformowanie banku tkanek dokonującego przywozu przez dostawcę z państwa trzeciego o wszelkich istotnych zmianach w swojej działalności, w tym o każdym częściowym lub całkowitym odwołaniu lub zawieszeniu pozwolenia na wywóz tkanek i komórek lub o innych podobnych decyzjach podjętych, z powodu niezgodności z przepisami, przez właściwy organ lub właściwe organy państwa trzeciego, które to zmiany mogą mieć wpływ na jakość i bezpieczeństwo tkanek i komórek, które zostały lub mają zostać przywiezione przez bank tkanek dokonujący przywozu.

| 5. | Klauzula gwarantująca właściwemu organowi lub właściwym organom prawo do dokonywania inspekcji działalności dostawcy z państwa trzeciego, w tym inspekcji na miejscu, jeżeli organ zadecyduje o tym w ramach inspekcji banku tkanek dokonującego przywozu. Klauzula ta powinna również gwarantować bankowi tkanek dokonującemu przywozu prawo do regularnego przeprowadzania audytów u swojego dostawcy z państwa trzeciego. |
| --- | --- |

5.

Klauzula gwarantująca właściwemu organowi lub właściwym organom prawo do dokonywania inspekcji działalności dostawcy z państwa trzeciego, w tym inspekcji na miejscu, jeżeli organ zadecyduje o tym w ramach inspekcji banku tkanek dokonującego przywozu. Klauzula ta powinna również gwarantować bankowi tkanek dokonującemu przywozu prawo do regularnego przeprowadzania audytów u swojego dostawcy z państwa trzeciego.

| 6. | Warunki transportu tkanek i komórek uzgodnione między dostawcą z państwa trzeciego a bankiem tkanek dokonującym przywozu. |
| --- | --- |

6.

Warunki transportu tkanek i komórek uzgodnione między dostawcą z państwa trzeciego a bankiem tkanek dokonującym przywozu.

| 7. | Klauzula zapewniająca, by dokumentacja dawcy dotycząca przywożonych tkanek i komórek była przechowywana przez dostawcę z państwa trzeciego lub jego podwykonawcę, zgodnie z przepisami UE dotyczącymi ochrony danych, przez 30 lat od pobrania oraz aby przewidziano przechowywanie tej dokumentacji na wypadek zaprzestania działalności przez danego dostawcę z państwa trzeciego. |
| --- | --- |

7.

Klauzula zapewniająca, by dokumentacja dawcy dotycząca przywożonych tkanek i komórek była przechowywana przez dostawcę z państwa trzeciego lub jego podwykonawcę, zgodnie z przepisami UE dotyczącymi ochrony danych, przez 30 lat od pobrania oraz aby przewidziano przechowywanie tej dokumentacji na wypadek zaprzestania działalności przez danego dostawcę z państwa trzeciego.

| 8. | Postanowienia dotyczące regularnego przeglądu oraz w razie potrzeby zmiany treści pisemnej umowy, między innymi w celu odzwierciedlenia wszelkich zmian w wymogach dotyczących unijnych norm jakości i bezpieczeństwa określonych w dyrektywie 2004/23/WE. |
| --- | --- |

8.

Postanowienia dotyczące regularnego przeglądu oraz w razie potrzeby zmiany treści pisemnej umowy, między innymi w celu odzwierciedlenia wszelkich zmian w wymogach dotyczących unijnych norm jakości i bezpieczeństwa określonych w dyrektywie 2004/23/WE.

| 9. | Wykaz wszystkich standardowych procedur operacyjnych dostawcy z państwa trzeciego dotyczących jakości i bezpieczeństwa przywożonych tkanek i komórek oraz zobowiązanie do przekazania tych procedur na żądanie. |
| --- | --- |

9.

Wykaz wszystkich standardowych procedur operacyjnych dostawcy z państwa trzeciego dotyczących jakości i bezpieczeństwa przywożonych tkanek i komórek oraz zobowiązanie do przekazania tych procedur na żądanie.

---

DECYZJE

| 9.4.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 93/69 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 93/69

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2015/567

z dnia 7 kwietnia 2015 r.

zmieniająca załącznik I do decyzji 2003/467/WE w odniesieniu do uznania Litwy za państwo członkowskie oficjalnie wolne od gruźlicy w odniesieniu do stad bydła

(notyfikowana jako dokument nr C(2015) 2161)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 64/432/EWG z dnia 26 czerwca 1964 r. w sprawie problemów zdrowotnych zwierząt wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy bydłem i trzodą chlewną (1), w szczególności jej załącznik A sekcja I pkt 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywa 64/432/EWG ma zastosowanie do handlu bydłem w Unii. Określono w niej warunki, zgodnie z którymi państwo członkowskie może być uznane za oficjalnie wolne od gruźlicy w odniesieniu do stad bydła. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywa 64/432/EWG ma zastosowanie do handlu bydłem w Unii. Określono w niej warunki, zgodnie z którymi państwo członkowskie może być uznane za oficjalnie wolne od gruźlicy w odniesieniu do stad bydła.

| (2) | Rozdział 1 załącznika I do decyzji Komisji 2003/467/WE (2) zawiera wykazy państw członkowskich uznanych za oficjalnie wolne od gruźlicy w odniesieniu do stad bydła. |
| --- | --- |

(2)

Rozdział 1 załącznika I do decyzji Komisji 2003/467/WE (2) zawiera wykazy państw członkowskich uznanych za oficjalnie wolne od gruźlicy w odniesieniu do stad bydła.

| (3) | Litwa przedłożyła Komisji dokumentację wykazującą zgodność w odniesieniu do całego swojego terytorium z określonymi w dyrektywie 64/432/EWG warunkami uzyskania statusu oficjalnie wolnego od gruźlicy w odniesieniu do stad bydła. W związku z tym powinna zostać uznana za państwo członkowskie oficjalnie wolne od gruźlicy w odniesieniu do stad bydła. |
| --- | --- |

(3)

Litwa przedłożyła Komisji dokumentację wykazującą zgodność w odniesieniu do całego swojego terytorium z określonymi w dyrektywie 64/432/EWG warunkami uzyskania statusu oficjalnie wolnego od gruźlicy w odniesieniu do stad bydła. W związku z tym powinna zostać uznana za państwo członkowskie oficjalnie wolne od gruźlicy w odniesieniu do stad bydła.

| (4) | Należy zatem zmienić wykaz w rozdziale 1 załącznika I do decyzji 2003/467/WE w celu dodania Litwy. |
| --- | --- |

(4)

Należy zatem zmienić wykaz w rozdziale 1 załącznika I do decyzji 2003/467/WE w celu dodania Litwy.

| (5) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(5)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Załącznik I do decyzji 2003/467/WE zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 kwietnia 2015 r.

W imieniu Komisji

Vytenis ANDRIUKAITIS

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. 121 z 29.7.1964, s. 1977/64.

1

(2)  Decyzja Komisji 2003/467/WE z dnia 23 czerwca 2003 r. ustanawiająca status bydła oficjalnie wolnego od gruźlicy, brucelozy i enzootycznej białaczki bydła dla stad w niektórych państwach członkowskich i regionach państw członkowskich (Dz.U. L 156 z 25.6.2003, s. 74).

2

---

ZAŁĄCZNIK

W załączniku I do decyzji 2003/467/WE rozdział 1 otrzymuje brzmienie:

„ROZDZIAŁ 1

Państwa członkowskie oficjalnie wolne od gruźlicy

| Kod ISO | Państwo członkowskie |
| --- | --- |
| BE | Belgia |
| CZ | Republika Czeska |
| DK | Dania |
| DE | Niemcy |
| EE | Estonia |
| FR | Francja |
| LV | Łotwa |
| LT | Litwa |
| LU | Luksemburg |
| HU | Węgry |
| NL | Niderlandy |
| AT | Austria |
| PL | Polska |
| SI | Słowenia |
| SK | Słowacja |
| FI | Finlandia |
| SE | Szwecja” |

Kod ISO

Państwo członkowskie

BE

Belgia

CZ

Republika Czeska

DK

Dania

DE

Niemcy

EE

Estonia

FR

Francja

LV

Łotwa

LT

Litwa

LU

Luksemburg

HU

Węgry

NL

Niderlandy

AT

Austria

PL

Polska

SI

Słowenia

SK

Słowacja

FI

Finlandia

SE

Szwecja”

---

| 9.4.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 93/71 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 93/71

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2015/568

z dnia 7 kwietnia 2015 r.

zmieniająca załącznik I do decyzji wykonawczej 2012/725/UE w odniesieniu do definicji laktoferyny bydlęcej

(notyfikowana jako dokument nr C(2015) 2173)

(Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 1997 r. dotyczące nowej żywności i nowych składników żywności (1), w szczególności jego art. 7,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Decyzją wykonawczą Komisji 2012/725/UE (2) zezwolono na wprowadzenie do obrotu laktoferyny bydlęcej jako nowego składnika żywności. |
| --- | --- |

(1)

Decyzją wykonawczą Komisji 2012/725/UE (2) zezwolono na wprowadzenie do obrotu laktoferyny bydlęcej jako nowego składnika żywności.

| (2) | W załączniku I do decyzji wykonawczej 2012/725/UE określono specyfikacje laktoferyny bydlęcej. Specyfikacje te obejmują definicję laktoferyny bydlęcej. Definicja ta powinna zostać zmieniona, aby lepiej opisywać ten nowy składnik żywności, który uzyskał zezwolenie. |
| --- | --- |

(2)

W załączniku I do decyzji wykonawczej 2012/725/UE określono specyfikacje laktoferyny bydlęcej. Specyfikacje te obejmują definicję laktoferyny bydlęcej. Definicja ta powinna zostać zmieniona, aby lepiej opisywać ten nowy składnik żywności, który uzyskał zezwolenie.

| (3) | Należy odpowiednio zmienić decyzję wykonawczą 2012/725/UE. |
| --- | --- |

(3)

Należy odpowiednio zmienić decyzję wykonawczą 2012/725/UE.

| (4) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(4)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W załączniku I do decyzji wykonawczej 2012/725/UE definicja laktoferyny bydlęcej otrzymuje brzmienie:

| | „Laktoferyna bydlęca (bLF) jest białkiem naturalnie występującym w mleku krowim. Jest to glikoproteina wiążąca żelazo o masie cząsteczkowej ok. 77 kDa. Składa się z pojedynczego łańcucha polipeptydowego 689 aminokwasów.
  Laktoferynę bydlęcą wyizolowuje się z odtłuszczonego mleka lub serwatki serowej w drodze wymiany jonów i kolejnych etapów ultrafiltracji. Następnie suszy się ją przez liofilizację lub rozpylanie i odsiewa duże cząstki.” |
| --- | --- |

„Laktoferyna bydlęca (bLF) jest białkiem naturalnie występującym w mleku krowim. Jest to glikoproteina wiążąca żelazo o masie cząsteczkowej ok. 77 kDa. Składa się z pojedynczego łańcucha polipeptydowego 689 aminokwasów.

Laktoferynę bydlęcą wyizolowuje się z odtłuszczonego mleka lub serwatki serowej w drodze wymiany jonów i kolejnych etapów ultrafiltracji. Następnie suszy się ją przez liofilizację lub rozpylanie i odsiewa duże cząstki.”

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Morinaga Milk Industry Co., Ltd, 33-1, Shiba 3-chome, Minato-ku, Tokio 108-8384, Japonia.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 kwietnia 2015 r.

W imieniu Komisji

Vytenis ANDRIUKAITIS

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 43 z 14.2.1997, s. 1.

1

(2)  Decyzja wykonawcza Komisji 2012/725/UE z dnia 22 listopada 2012 r. zezwalająca na wprowadzenie do obrotu laktoferyny bydlęcej jako nowego składnika żywności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady (Morinaga) (Dz.U. L 327 z 27.11.2012, s. 46).

2

---

| 9.4.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 93/72 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 93/72

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2015/569

z dnia 7 kwietnia 2015 r.

zmieniająca załączniki do decyzji wykonawczej 2011/630/UE w odniesieniu do równoważności stad bydła urzędowo wolnych od gruźlicy w państwach członkowskich i w Nowej Zelandii oraz w odniesieniu do informacji we wzorze świadectwa zdrowia zwierząt na temat ilości nasienia

(notyfikowana jako dokument nr C(2015) 2187)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 88/407/EWG z dnia 14 czerwca 1988 r. ustanawiającą warunki zdrowotne zwierząt wymagane w handlu wewnątrzwspólnotowym oraz w przywozie nasienia bydła domowego (1), w szczególności jej art. 8 ust. 1, art. 10 ust. 2 akapit pierwszy, art. 10 ust. 3 i art. 11 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W załączniku I do decyzji wykonawczej Komisji 2011/630/UE (2) zawarto wykaz państw trzecich lub ich części, z których państwa członkowskie zezwalają na przywóz nasienia bydła domowego („nasienie”). Nowa Zelandia figuruje w tym wykazie. Ponadto w części 1 sekcja A w załączniku II do tej decyzji wykonawczej określono wzór świadectwa zdrowia zwierząt mającego zastosowanie do przywozu do Unii i tranzytu przez Unię nasienia wysłanego z centrum pozyskiwania nasienia, w którym zostało ono pozyskane. |
| --- | --- |

(1)

W załączniku I do decyzji wykonawczej Komisji 2011/630/UE (2) zawarto wykaz państw trzecich lub ich części, z których państwa członkowskie zezwalają na przywóz nasienia bydła domowego („nasienie”). Nowa Zelandia figuruje w tym wykazie. Ponadto w części 1 sekcja A w załączniku II do tej decyzji wykonawczej określono wzór świadectwa zdrowia zwierząt mającego zastosowanie do przywozu do Unii i tranzytu przez Unię nasienia wysłanego z centrum pozyskiwania nasienia, w którym zostało ono pozyskane.

| (2) | Dyrektywa Rady 64/432/EWG (3) określa zasady wewnątrzunijnego handlu bydłem oraz przewiduje programy monitorowania i zwalczania niektórych chorób bydła, w tym gruźlicy. Nowa Zelandia wystąpiła z wnioskiem o uznanie swojego programu kontroli gruźlicy za równoważny programom monitorowania i zwalczania gruźlicy bydła wprowadzanym przez państwa członkowskie zgodnie z warunkami określonymi w załączniku A.I do dyrektywy 64/432/EWG. Informacje przedłożone przez Nową Zelandię na temat jej programu zwalczania gruźlicy u bydła potwierdzają, że status gruźlicy w stadzie bydła, określany jako „C2” w ramach nowozelandzkiej krajowej strategii zwalczania gruźlicy bydła, odpowiada statusowi gruźlicy bydła w stadzie bydła uznawanym w państwie członkowskim za „urzędowo wolne od gruźlicy bydła”, zgodnie z warunkami określonymi w załączniku A.I do dyrektywy 64/432/EWG. |
| --- | --- |

(2)

Dyrektywa Rady 64/432/EWG (3) określa zasady wewnątrzunijnego handlu bydłem oraz przewiduje programy monitorowania i zwalczania niektórych chorób bydła, w tym gruźlicy. Nowa Zelandia wystąpiła z wnioskiem o uznanie swojego programu kontroli gruźlicy za równoważny programom monitorowania i zwalczania gruźlicy bydła wprowadzanym przez państwa członkowskie zgodnie z warunkami określonymi w załączniku A.I do dyrektywy 64/432/EWG. Informacje przedłożone przez Nową Zelandię na temat jej programu zwalczania gruźlicy u bydła potwierdzają, że status gruźlicy w stadzie bydła, określany jako „C2” w ramach nowozelandzkiej krajowej strategii zwalczania gruźlicy bydła, odpowiada statusowi gruźlicy bydła w stadzie bydła uznawanym w państwie członkowskim za „urzędowo wolne od gruźlicy bydła”, zgodnie z warunkami określonymi w załączniku A.I do dyrektywy 64/432/EWG.

| (3) | W związku z powyższym należy zmienić wykaz państw trzecich lub ich części, z których państwa członkowskie zezwalają na przywóz nasienia bydła domowego, określony w załączniku I, oraz wzór świadectwa zdrowia zwierząt określony w części 1 sekcja A załącznika II do decyzji wykonawczej 2011/630/UE, tak aby uwzględnić szczególne warunki, zgodnie z którymi Unia uznaje klasyfikację stad bydła jako „C2” w ramach programu kontroli gruźlicy bydła wprowadzonego w Nowej Zelandii za równoważną określonym w załączniku A.I do dyrektywy 64/432/EWG warunkom uznania stada bydła w państwie członkowskim za „stado bydła urzędowo wolne od gruźlicy”. |
| --- | --- |

(3)

W związku z powyższym należy zmienić wykaz państw trzecich lub ich części, z których państwa członkowskie zezwalają na przywóz nasienia bydła domowego, określony w załączniku I, oraz wzór świadectwa zdrowia zwierząt określony w części 1 sekcja A załącznika II do decyzji wykonawczej 2011/630/UE, tak aby uwzględnić szczególne warunki, zgodnie z którymi Unia uznaje klasyfikację stad bydła jako „C2” w ramach programu kontroli gruźlicy bydła wprowadzonego w Nowej Zelandii za równoważną określonym w załączniku A.I do dyrektywy 64/432/EWG warunkom uznania stada bydła w państwie członkowskim za „stado bydła urzędowo wolne od gruźlicy”.

| (4) | Aby zmniejszyć obciążenie administracyjne lekarza weterynarii w centrum oraz urzędowego lekarza weterynarii, należy usunąć informację o łącznej ilości słomek nasienia w przesyłce z rubryki I.28 wzoru świadectwa zdrowia zwierząt określonego w części 1 sekcja A załącznika II do decyzji wykonawczej 2011/630/UE, ponieważ informacja ta jest już podana w rubryce I.20 wzoru świadectwa zdrowia zwierząt. |
| --- | --- |

(4)

Aby zmniejszyć obciążenie administracyjne lekarza weterynarii w centrum oraz urzędowego lekarza weterynarii, należy usunąć informację o łącznej ilości słomek nasienia w przesyłce z rubryki I.28 wzoru świadectwa zdrowia zwierząt określonego w części 1 sekcja A załącznika II do decyzji wykonawczej 2011/630/UE, ponieważ informacja ta jest już podana w rubryce I.20 wzoru świadectwa zdrowia zwierząt.

| (5) | Do tabeli zawartej w rubryce I.28 wzoru świadectwa zdrowia zwierząt określonego w części 1 sekcja A załącznika II do decyzji wykonawczej 2011/630/UE niezbędne jest ponadto dodanie kolumny, w której możliwe będzie podanie informacji o ilości słomek nasienia pobranych w danym dniu od zidentyfikowanego byka dawcy spełniającego szczegółowe warunki dla choroby niebieskiego języka i krwotocznej choroby zwierzyny płowej. |
| --- | --- |

(5)

Do tabeli zawartej w rubryce I.28 wzoru świadectwa zdrowia zwierząt określonego w części 1 sekcja A załącznika II do decyzji wykonawczej 2011/630/UE niezbędne jest ponadto dodanie kolumny, w której możliwe będzie podanie informacji o ilości słomek nasienia pobranych w danym dniu od zidentyfikowanego byka dawcy spełniającego szczegółowe warunki dla choroby niebieskiego języka i krwotocznej choroby zwierzyny płowej.

| (6) | Należy zatem odpowiednio zmienić załączniki I i II do decyzji wykonawczej 2011/630/UE. |
| --- | --- |

(6)

Należy zatem odpowiednio zmienić załączniki I i II do decyzji wykonawczej 2011/630/UE.

| (7) | Aby uniknąć zakłóceń w przywozie przesyłek nasienia bydła domowego do Unii, należy dopuścić stosowanie w okresie przejściowym, pod pewnymi warunkami, wzorów świadectw zdrowia zwierząt wydanych zgodnie z częścią 1 sekcja A załącznika II do decyzji wykonawczej 2011/630/UE w wersji sprzed wejścia w życie niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(7)

Aby uniknąć zakłóceń w przywozie przesyłek nasienia bydła domowego do Unii, należy dopuścić stosowanie w okresie przejściowym, pod pewnymi warunkami, wzorów świadectw zdrowia zwierząt wydanych zgodnie z częścią 1 sekcja A załącznika II do decyzji wykonawczej 2011/630/UE w wersji sprzed wejścia w życie niniejszej decyzji.

| (8) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(8)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W załącznikach do decyzji wykonawczej 2011/630/UE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

W okresie przejściowym do dnia 30 czerwca 2015 r. można nadal wprowadzać do Unii przesyłki nasienia bydła domowego, do których dołączono odpowiednie świadectwo zdrowia zwierząt wydane nie później niż w dniu 1 czerwca 2015 r. zgodnie ze wzorem świadectwa zdrowia zwierząt określonym w części 1 sekcja A załącznika II do decyzji wykonawczej 2011/630/UE w wersji sprzed wejścia w życie niniejszej decyzji.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 kwietnia 2015 r.

W imieniu Komisji

Vytenis ANDRIUKAITIS

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 194 z 22.7.1988, s. 10.

1

(2)  Decyzja wykonawcza Komisji 2011/630/UE z dnia 20 września 2011 r. w sprawie przywozu do Unii nasienia bydła domowego (Dz.U. L 247 z 24.9.2011, s. 32).

2

(3)  Dyrektywa Rady 64/432/EWG z dnia 26 czerwca 1964 r. w sprawie problemów zdrowotnych zwierząt wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy bydłem i trzodą chlewną (Dz.U. 121 z 29.7.1964, s. 1977/64).

3

---

ZAŁĄCZNIK

W załącznikach do decyzji wykonawczej 2011/630/UE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | załącznik I otrzymuje brzmienie:

  „ZAŁĄCZNIK I

  Wykaz państw trzecich lub ich części, z których państwa członkowskie zezwalają na przywóz nasienia bydła domowego









  Kod ISO | Nazwa państwa trzeciego | Uwagi |
| --- | --- | --- | --- |
| Określenie terytorium
  (jeżeli dotyczy) | Dodatkowe gwarancje |
| AU | Australia | | Dodatkowe gwarancje dotyczące badań, określone w pkt II.5.4.1 lub II.5.4.2 wzoru świadectwa zdrowia zwierząt w załączniku II część 1 sekcja A, są obowiązkowe. |
| CA | Kanada (1) | Terytorium określone jako CA-1 w części 1 załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 206/2010. | |
| CH | Szwajcaria (2) | | |
| CL | Chile | | |
| GL | Grenlandia | | |
| IS | Islandia | | |
| NZ | Nowa Zelandia (3) | | |
| PM | Saint-Pierre i Miquelon | | |
| US | Stany Zjednoczone | | Dodatkowe gwarancje dotyczące badań, określone w pkt II.5.4.1 lub II.5.4.2 wzoru świadectwa zdrowia zwierząt w załączniku II część 1 sekcja A, są obowiązkowe. |

1)

załącznik I otrzymuje brzmienie:

„ZAŁĄCZNIK I

Wykaz państw trzecich lub ich części, z których państwa członkowskie zezwalają na przywóz nasienia bydła domowego

Kod ISO

Nazwa państwa trzeciego

Uwagi

Określenie terytorium

(jeżeli dotyczy)

Dodatkowe gwarancje

AU

Australia

Dodatkowe gwarancje dotyczące badań, określone w pkt II.5.4.1 lub II.5.4.2 wzoru świadectwa zdrowia zwierząt w załączniku II część 1 sekcja A, są obowiązkowe.

CA

Kanada (1)

Terytorium określone jako CA-1 w części 1 załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 206/2010.

CH

Szwajcaria (2)

CL

Chile

GL

Grenlandia

IS

Islandia

NZ

Nowa Zelandia (3)

PM

Saint-Pierre i Miquelon

US

Stany Zjednoczone

Dodatkowe gwarancje dotyczące badań, określone w pkt II.5.4.1 lub II.5.4.2 wzoru świadectwa zdrowia zwierząt w załączniku II część 1 sekcja A, są obowiązkowe.

| 2) | załącznik II część 1 sekcja A otrzymuje brzmienie:
  „SEKCJA A

  Wzór 1 – Świadectwo zdrowia zwierząt mające zastosowanie do przywozu do Unii i tranzytu przez Unię nasienia bydła domowego, które to nasienie pozyskano, przetwarzano i przechowywano zgodnie z dyrektywą Rady 88/407/EWG, wysłanego z centrum pozyskiwania nasienia, w którym zostało ono pozyskane















  ” |
| --- | --- |

2)

załącznik II część 1 sekcja A otrzymuje brzmienie:

„SEKCJA A

Wzór 1 – Świadectwo zdrowia zwierząt mające zastosowanie do przywozu do Unii i tranzytu przez Unię nasienia bydła domowego, które to nasienie pozyskano, przetwarzano i przechowywano zgodnie z dyrektywą Rady 88/407/EWG, wysłanego z centrum pozyskiwania nasienia, w którym zostało ono pozyskane

Wzór 1 – Świadectwo zdrowia zwierząt mające zastosowanie do przywozu do Unii i tranzytu przez Unię nasienia bydła domowego, które to nasienie pozyskano, przetwarzano i przechowywano zgodnie z dyrektywą Rady 88/407/EWG, wysłanego z centrum pozyskiwania nasienia, w którym zostało ono pozyskane

Image

Image

Image

Image

Image

---

(1)  W przywozie z Kanady stosuje się wzór świadectwa określony w decyzji Komisji 2005/290/WE z dnia 4 kwietnia 2005 r. w sprawie uproszczonych świadectw w przywozie nasienia bydła i świeżego mięsa wieprzowego z Kanady i zmieniającej decyzję 2004/639/WE (wyłącznie w odniesieniu do nasienia pozyskanego w Kanadzie), zgodnie z porozumieniem między Wspólnotą Europejską a Rządem Kanady w sprawie środków sanitarnych dla ochrony zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt w odniesieniu do handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi, zatwierdzonym decyzją Rady 1999/201/WE.

1

(2)  W przywozie ze Szwajcarii stosuje się wzory świadectw określone w załączniku D do dyrektywy Rady 88/407/EWG z uwzględnieniem dostosowań określonych w rozdziale VII część B pkt 4 w dodatku 2 do załącznika 11 do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, zatwierdzonej decyzją 2002/309/WE, Euratom Rady i – w odniesieniu do umowy w sprawie współpracy naukowej i technologicznej – Komisji z dnia 4 kwietnia 2002 r. w sprawie zawarcia siedmiu umów z Konfederacją Szwajcarską.

2

(3)  Na potrzeby przywozu nasienia bydła domowego do Unii status gruźlicy w stadzie bydła, określany jako »C2« w ramach nowozelandzkiej krajowej strategii zwalczania gruźlicy bydła, odpowiada statusowi gruźlicy bydła w stadzie bydła uznanym w państwie członkowskim za »stado bydła urzędowo wolne od gruźlicy«, zgodnie z warunkami określonymi w pkt 1 i 2 załącznika A.I do dyrektywy 64/432/EWG.”

3

---

| 9.4.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 93/80 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 93/80

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2015/570

z dnia 7 kwietnia 2015 r.

zatwierdzająca plany zwalczania afrykańskiego pomoru świń u dzików na niektórych obszarach Estonii i Łotwy

(notyfikowana jako dokument nr C(2015) 2200)

(Jedynie teksty w językach estońskim i łotewskim są autentyczne)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 2002/60/WE z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiającą przepisy szczególne w celu zwalczania afrykańskiego pomoru świń oraz zmieniającą dyrektywę 92/119/EWG w zakresie choroby cieszyńskiej i afrykańskiego pomoru świń (1), w szczególności jej art. 16,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywą 2002/60/WE wprowadzono minimalne unijne środki w zakresie zwalczania klasycznego pomoru świń, w tym środki, które należy stosować w przypadku potwierdzenia występowania klasycznego pomoru świń u dzików. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywą 2002/60/WE wprowadzono minimalne unijne środki w zakresie zwalczania klasycznego pomoru świń, w tym środki, które należy stosować w przypadku potwierdzenia występowania klasycznego pomoru świń u dzików.

| (2) | W 2014 r. Estonia i Łotwa potwierdziły występowanie afrykańskiego pomoru świń u dzików i przyjęły środki zwalczania choroby określone w dyrektywie 2002/60/WE. Aby ustanowić odpowiednie środki zwalczania choroby i zapobiec jej dalszemu rozprzestrzenianiu się, w załączniku do decyzji wykonawczej Komisji 2014/709/UE (2) ustanowiono unijny wykaz obszarów wysokiego ryzyka. W częściach I, II i III załącznika wymieniono obszary w Estonii i na Łotwie, na których mają zostać wprowadzone plany zwalczania choroby. |
| --- | --- |

(2)

W 2014 r. Estonia i Łotwa potwierdziły występowanie afrykańskiego pomoru świń u dzików i przyjęły środki zwalczania choroby określone w dyrektywie 2002/60/WE. Aby ustanowić odpowiednie środki zwalczania choroby i zapobiec jej dalszemu rozprzestrzenianiu się, w załączniku do decyzji wykonawczej Komisji 2014/709/UE (2) ustanowiono unijny wykaz obszarów wysokiego ryzyka. W częściach I, II i III załącznika wymieniono obszary w Estonii i na Łotwie, na których mają zostać wprowadzone plany zwalczania choroby.

| (3) | W świetle rozwoju sytuacji epidemiologicznej i zgodnie z dyrektywą 2002/60/WE Estonia i Łotwa przedłożyły Komisji plany zwalczania afrykańskiego pomoru świń dla obszarów, które zostały dotknięte tą chorobą. |
| --- | --- |

(3)

W świetle rozwoju sytuacji epidemiologicznej i zgodnie z dyrektywą 2002/60/WE Estonia i Łotwa przedłożyły Komisji plany zwalczania afrykańskiego pomoru świń dla obszarów, które zostały dotknięte tą chorobą.

| (4) | Plany przedłożone przez Estonię i Łotwę zostały zbadane przez Komisję i uznane za zgodne z dyrektywą 2002/60/WE. |
| --- | --- |

(4)

Plany przedłożone przez Estonię i Łotwę zostały zbadane przez Komisję i uznane za zgodne z dyrektywą 2002/60/WE.

| (5) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(5)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Przedstawiony przez Estonię w dniu 11 grudnia 2014 r. plan zwalczania klasycznego pomoru świń na obszarach wskazanych w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/709/UE zostaje zatwierdzony.

Artykuł 2

Przedstawiony przez Łotwę w dniu 26 września 2014 r. plan zwalczania klasycznego pomoru świń na obszarach wskazanych w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/709/UE zostaje zatwierdzony.

Artykuł 3

Estonia i Łotwa wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne w celu wprowadzenia w życie planów określonych w art. 1 i 2.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Estońskiej i Republiki Łotewskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 kwietnia 2015 r.

W imieniu Komisji

Vytenis ANDRIUKAITIS

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 192 z 20.7.2002, s. 27.

1

(2)  Decyzja wykonawcza Komisji 2014/709/UE z dnia 9 października 2014 r. w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich i uchylająca decyzję wykonawczą 2014/178/UE (Dz.U. L 295 z 11.10.2014, s. 63).

2

---

WYTYCZNE

| 9.4.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 93/82 |
| --- | --- | --- | --- |

9.4.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 93/82

---

WYTYCZNE EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2015/571

z dnia 6 listopada 2014 r.

zmieniające wytyczne EBC/2014/15 w sprawie statystyki monetarnej i finansowej (EBC/2014/43)

RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,

uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 5 ust. 1, art. 12 ust. 1 oraz art. 14 ust. 3,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2533/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczące zbierania informacji statystycznych przez Europejski Bank Centralny (1),

uwzględniając dyrektywę Rady 86/635/EWG z dnia 8 grudnia 1986 r. w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i pozostałych instytucji finansowych (2),

uwzględniając wytyczne EBC/2010/20 z dnia 11 listopada 2010 r. w sprawie ram prawnych rachunkowości i sprawozdawczości finansowej w Europejskim Systemie Banków Centralnych (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Aktualizacja opracowywania statystyk dotyczących emisji papierów wartościowych jest niezbędna dla uwzględnienia aktualizacji Europejskiego Systemu Rachunków 2010 oraz dla rozpoczęcia opracowywania w tych ramach statystyk dotyczących emisji papierów wartościowych przez podmioty sekurytyzacyjne („PS”). |
| --- | --- |

(1)

Aktualizacja opracowywania statystyk dotyczących emisji papierów wartościowych jest niezbędna dla uwzględnienia aktualizacji Europejskiego Systemu Rachunków 2010 oraz dla rozpoczęcia opracowywania w tych ramach statystyk dotyczących emisji papierów wartościowych przez podmioty sekurytyzacyjne („PS”).

| (2) | Niezbędna jest także zmiana wymogów sprawozdawczych dla transakcji płatniczych dotyczących instytucji niemonetarnych określonych w wytycznych ECB/2014/15 (4), zapewniająca odpowiednie uwzględnianie określonych krajowych instrumentów i usług płatniczych, które nie są wprost wymienione w dyrektywie 2007/64/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (5) ani nią objęte, |
| --- | --- |

(2)

Niezbędna jest także zmiana wymogów sprawozdawczych dla transakcji płatniczych dotyczących instytucji niemonetarnych określonych w wytycznych ECB/2014/15 (4), zapewniająca odpowiednie uwzględnianie określonych krajowych instrumentów i usług płatniczych, które nie są wprost wymienione w dyrektywie 2007/64/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (5) ani nią objęte,

PRZYJMUJE NINIEJSZE WYTYCZNE:

Artykuł 1

Zmiana załącznika II do wytycznych EBC/2014/15

W załączniku II do wytycznych EBC/2014/15 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | część 12 otrzymuje brzmienie określone w załączniku do niniejszych wytycznych; |
| --- | --- |

1)

część 12 otrzymuje brzmienie określone w załączniku do niniejszych wytycznych;

| 2) | w części 16 tabela 3 otrzymuje brzmienie: | „Wysłane | Otrzymane |
| --- | --- | --- | --- |
| Pozycje uzupełniające | Liczba transakcji | Wartość transakcji | Liczba transakcji | Wartość transakcji |
| Transakcje według rodzaju instrumentu płatniczego |
| Polecenia przelewu |
| Inicjowane w formie elektronicznej |
| w tym: | | | | |
| Inicjowane jako płatności indywidualne | | | | |
| w tym: | | | | |
| Płatności elektroniczne poprzez bankowość internetową | Geo 1 | Geo 1 | — | — |
| Uznania rachunku za pomocą prostego zapisu księgowego | Geo 0 | Geo 0 | — | — |
| Obciążenia rachunku za pomocą prostego zapisu księgowego | Geo 0 | Geo 0 | — | — |
| | | | — | — |
| Przekazy pieniężne | Geo 3 | Geo 3 | Geo 2 | Geo 2 |
| Transakcje za pośrednictwem urządzenia telekomunikacyjnego, cyfrowego lub informatycznego | Geo 1 | Geo 1 | Geo 2 | Geo 2 |
| Inne usługi (nieobjęte dyrektywą w sprawie usług płatniczych) | Geo 4 | Geo 4 | — | —” |

2)

w części 16 tabela 3 otrzymuje brzmienie:

„Wysłane

Otrzymane

Pozycje uzupełniające

Liczba transakcji

Wartość transakcji

Liczba transakcji

Wartość transakcji

Transakcje według rodzaju instrumentu płatniczego

Polecenia przelewu

Inicjowane w formie elektronicznej

w tym:

Inicjowane jako płatności indywidualne

w tym:

Płatności elektroniczne poprzez bankowość internetową

Geo 1

Geo 1

—

—

Uznania rachunku za pomocą prostego zapisu księgowego

Geo 0

Geo 0

—

—

Obciążenia rachunku za pomocą prostego zapisu księgowego

Geo 0

Geo 0

—

—

—

—

Przekazy pieniężne

Geo 3

Geo 3

Geo 2

Geo 2

Transakcje za pośrednictwem urządzenia telekomunikacyjnego, cyfrowego lub informatycznego

Geo 1

Geo 1

Geo 2

Geo 2

Inne usługi (nieobjęte dyrektywą w sprawie usług płatniczych)

Geo 4

Geo 4

—

—”

| 3) | w części 16 dodaje się definicję w brzmieniu:

  „Inne usługi (nieobjęte dyrektywą w sprawie usług płatniczych)
  – usługi związane z płatnościami inne niż usługi określone w art. 4 pkt 3 dyrektywy 2007/64/WE.”. |
| --- | --- |

3)

w części 16 dodaje się definicję w brzmieniu:

„Inne usługi (nieobjęte dyrektywą w sprawie usług płatniczych)
  – usługi związane z płatnościami inne niż usługi określone w art. 4 pkt 3 dyrektywy 2007/64/WE.”

Artykuł 2

Skuteczność i wdrożenie

1.   Niniejsze wytyczne stają się skuteczne z dniem zawiadomienia o nich krajowych banków centralnych państw członkowskich, których walutą jest euro.

2.   Krajowe banki centralne państw członkowskich, których walutą jest euro podejmują środki konieczne do zapewnienia zgodności z załącznikiem do niniejszych wytycznych i stosują go od dnia ich przyjęcia.

3.   Krajowe banki centralne państw członkowskich, których walutą jest euro podejmują środki konieczne do zapewnienia zgodności z art. 1 ust. 2 niniejszych wytycznych i stosują go od dnia 1 stycznia 2015 r.

Artykuł 3

Adresaci

Niniejsze wytyczne są skierowane do krajowych banków centralnych państw członkowskich, których walutą jest euro.

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 6 listopada 2014 r.

W imieniu Rady Prezesów EBC

Mario DRAGHI

Prezes EBC

---

(1)  Dz.U. L 318 z 27.11.1998, s. 8.

1

(2)  Dz.U. L 372 z 31.12.1986, s. 1.

2

(3)  Dz.U. L 35 z 9.2.2011, s. 31.

3

(4)  Wytyczne Europejskiego Banku Centralnego EBC/2014/15 z dnia 4 kwietnia 2014 r. w sprawie statystyki monetarnej i finansowej (Dz.U. L 340 z 26.11.2014, s. 1).

4

(5)  Dyrektywa 2007/64/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego zmieniająca dyrektywy 97/7/WE, 2002/65/WE, 2005/60/WE i 2006/48/WE i uchylająca dyrektywę 97/5/WE (Dz.U. L 319 z 5.12.2007, s. 1).

5

---

ZAŁĄCZNIK

„CZĘŚĆ 12

Statystyka emisji papierów wartościowych

Sekcja 1: Wprowadzenie

Statystyka emisji papierów wartościowych dla strefy euro obejmuje dwa główne agregaty:

| — | wszystkie emisje przeprowadzone przez rezydentów strefy euro we wszystkich walutach, oraz |
| --- | --- |

—

wszystkie emisje przeprowadzone przez rezydentów strefy euro we wszystkich walutach, oraz

| — | wszystkie emisje przeprowadzone na całym świecie, zarówno krajowe jak i zagraniczne, w euro. |
| --- | --- |

—

wszystkie emisje przeprowadzone na całym świecie, zarówno krajowe jak i zagraniczne, w euro.

Dokonuje się podstawowego rozróżnienia ze względu na kraj emitenta, przy czym KBC Eurosystemu zbierają dane o wszystkich emisjach przeprowadzonych przez rezydentów strefy euro (1). Bank Rozrachunków Międzynarodowych (BIS – Bank for International Settlements) przesyła dane o emisjach w krajach »zagranicy«, obejmujących wszystkich rezydentów spoza strefy euro (w tym organizacje międzynarodowe spoza strefy euro).

Poniższa tabela zawiera zestawienie wymogów sprawozdawczości.

| | Emisje papierów wartościowych |
| --- | --- |
| Przez rezydentów strefy euro
  (każdy KBC przesyła dane dotyczące rezydentów własnego kraju) | Przez rezydentów zagranicy
  (BIS/KBC) |
| Państwa członkowskie spoza strefy euro | Pozostałe kraje |
| W euro/walutach krajowych | Blok A | Blok B |
| W pozostałych walutach
   (2) | Blok C | Blok D


  nie jest wymagany |

Emisje papierów wartościowych

Przez rezydentów strefy euro

(każdy KBC przesyła dane dotyczące rezydentów własnego kraju)

Przez rezydentów zagranicy

(BIS/KBC)

Państwa członkowskie spoza strefy euro

Pozostałe kraje

W euro/walutach krajowych

Blok A

Blok B

W pozostałych walutach
   (2)

Blok C

Blok D

nie jest wymagany

Sekcja 2: Wymogi sprawozdawczości

Tabela 1

Blok A formularz sprawozdawczy dla KBC

| | EMITENCI KRAJOWI//EURO/WALUTY KRAJOWE |
| --- | --- |
| Stan | Emisje brutto | Wykupy | Emisje netto (4) |
| | A1 | A2 | A3 | A4 |
| 1.   KRÓTKOTERMINOWE DŁUŻNE PAPIERY WARTOŚCIOWE
   (3) |
| Razem | S1 | S68 | S135 | S202 |
| EBC/KBC | S2 | S69 | S136 | S203 |
| MIF z wyjątkiem banków centralnych | S3 | S70 | S137 | S204 |
| PIPF | S4 | S71 | S138 | S205 |
| Z których PS | S5 | S72 | S139 | S206 |
| Pomocnicze spółki finansowe | S6 | S73 | S140 | S207 |
| Instytucje finansowe typu captive | S7 | S74 | S141 | S208 |
| Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe | S8 | S75 | S142 | S209 |
| Przedsiębiorstwa niefinansowe | S9 | S76 | S143 | S210 |
| Instytucje rządowe szczebla centralnego | S10 | S77 | S144 | S211 |
| Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym | S11 | S78 | S145 | S212 |
| Fundusze zabezpieczenia społecznego | S12 | S79 | S146 | S213 |
| | | | | |
| 2.   DŁUGOTERMINOWE DŁUŻNE PAPIERY WARTOŚCIOWE
   (3) |
| Razem | S13 | S80 | S147 | S214 |
| EBC/KBC | S14 | S81 | S148 | S215 |
| MIF z wyjątkiem banków centralnych | S15 | S82 | S149 | S216 |
| PIPF | S16 | S83 | S150 | S217 |
| Z których PS | S17 | S84 | S151 | S218 |
| Pomocnicze spółki finansowe | S18 | S85 | S152 | S219 |
| Instytucje finansowe typu captive | S19 | S86 | S153 | S220 |
| Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe | S20 | S87 | S154 | S221 |
| Przedsiębiorstwa niefinansowe | S21 | S88 | S155 | S222 |
| Instytucje rządowe szczebla centralnego | S22 | S89 | S156 | S223 |
| Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym | S23 | S90 | S157 | S224 |
| Fundusze zabezpieczenia społecznego | S24 | S91 | S158 | S225 |
| | | | | |
| 2.1.   w tym papiery o stałym oprocentowaniu: |
| Razem | S25 | S92 | S159 | S226 |
| EBC/KBC | S26 | S93 | S160 | S227 |
| MIF z wyjątkiem banków centralnych | S27 | S94 | S161 | S228 |
| PIPF | S28 | S95 | S162 | S229 |
| Z których PS | S29 | S96 | S163 | S230 |
| Pomocnicze spółki finansowe | S30 | S97 | S164 | S231 |
| Instytucje finansowe typu captive | S31 | S98 | S165 | S232 |
| Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe | S32 | S99 | S166 | S233 |
| Przedsiębiorstwa niefinansowe | S33 | S100 | S167 | S234 |
| Instytucje rządowe szczebla centralnego | S34 | S101 | S168 | S235 |
| Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym | S35 | S102 | S169 | S236 |
| Fundusze zabezpieczenia społecznego | S36 | S103 | S170 | S237 |
| | | | | |
| 2.2.   w tym papiery o zmiennym oprocentowaniu: |
| Razem | S37 | S104 | S171 | S238 |
| EBC/KBC | S38 | S105 | S172 | S239 |
| MIF z wyjątkiem banków centralnych | S39 | S106 | S173 | S240 |
| PIPF | S40 | S107 | S174 | S241 |
| Z których PS | S41 | S108 | S175 | S242 |
| Pomocnicze spółki finansowe | S42 | S109 | S176 | S243 |
| Instytucje finansowe typu captive | S43 | S110 | S177 | S244 |
| Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe | S44 | S111 | S178 | S245 |
| Przedsiębiorstwa niefinansowe | S45 | S112 | S179 | S246 |
| Instytucje rządowe szczebla centralnego | S46 | S113 | S180 | S247 |
| Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym | S47 | S114 | S181 | S248 |
| Fundusze zabezpieczenia społecznego | S48 | S115 | S182 | S249 |
| | | | | |
| 2.3.   w tym obligacje zerokuponowe: |
| Razem | S49 | S116 | S183 | S250 |
| EBC/KBC | S50 | S117 | S184 | S251 |
| MIF z wyjątkiem banków centralnych | S51 | S118 | S185 | S252 |
| PIPF | S52 | S119 | S186 | S253 |
| Z których PS | S53 | S120 | S187 | S254 |
| Pomocnicze spółki finansowe | S54 | S121 | S188 | S255 |
| Instytucje finansowe typu captive | S55 | S122 | S189 | S256 |
| Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe | S56 | S123 | S190 | S257 |
| Przedsiębiorstwa niefinansowe | S57 | S124 | S191 | S258 |
| Instytucje rządowe szczebla centralnego | S58 | S125 | S192 | S259 |
| Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym | S59 | S126 | S193 | S260 |
| Fundusze zabezpieczenia społecznego | S60 | S127 | S194 | S261 |
| | | | | |
| 3.   AKCJE NOTOWANE
   (5) |
| Razem | S61 | S128 | S195 | S262 |
| EBC/KBC | S62 | S129 | S196 | S263 |
| MIF z wyjątkiem banków centralnych | S63 | S130 | S197 | S264 |
| PIPF | S64 | S131 | S198 | S265 |
| Pomocnicze spółki finansowe | S65 | S132 | S199 | S266 |
| Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe | S66 | S133 | S200 | S267 |
| Przedsiębiorstwa niefinansowe | S67 | S134 | S201 | S268 |
| | | | | |

EMITENCI KRAJOWI//EURO/WALUTY KRAJOWE

Stan

Emisje brutto

Wykupy

Emisje netto (4)

A1

A2

A3

A4

1.   KRÓTKOTERMINOWE DŁUŻNE PAPIERY WARTOŚCIOWE
   (3)

Razem

S1

S68

S135

S202

EBC/KBC

S2

S69

S136

S203

MIF z wyjątkiem banków centralnych

S3

S70

S137

S204

PIPF

S4

S71

S138

S205

Z których PS

S5

S72

S139

S206

Pomocnicze spółki finansowe

S6

S73

S140

S207

Instytucje finansowe typu captive

S7

S74

S141

S208

Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe

S8

S75

S142

S209

Przedsiębiorstwa niefinansowe

S9

S76

S143

S210

Instytucje rządowe szczebla centralnego

S10

S77

S144

S211

Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym

S11

S78

S145

S212

Fundusze zabezpieczenia społecznego

S12

S79

S146

S213

2.   DŁUGOTERMINOWE DŁUŻNE PAPIERY WARTOŚCIOWE
   (3)

Razem

S13

S80

S147

S214

EBC/KBC

S14

S81

S148

S215

MIF z wyjątkiem banków centralnych

S15

S82

S149

S216

PIPF

S16

S83

S150

S217

Z których PS

S17

S84

S151

S218

Pomocnicze spółki finansowe

S18

S85

S152

S219

Instytucje finansowe typu captive

S19

S86

S153

S220

Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe

S20

S87

S154

S221

Przedsiębiorstwa niefinansowe

S21

S88

S155

S222

Instytucje rządowe szczebla centralnego

S22

S89

S156

S223

Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym

S23

S90

S157

S224

Fundusze zabezpieczenia społecznego

S24

S91

S158

S225

2.1.   w tym papiery o stałym oprocentowaniu:

Razem

S25

S92

S159

S226

EBC/KBC

S26

S93

S160

S227

MIF z wyjątkiem banków centralnych

S27

S94

S161

S228

PIPF

S28

S95

S162

S229

Z których PS

S29

S96

S163

S230

Pomocnicze spółki finansowe

S30

S97

S164

S231

Instytucje finansowe typu captive

S31

S98

S165

S232

Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe

S32

S99

S166

S233

Przedsiębiorstwa niefinansowe

S33

S100

S167

S234

Instytucje rządowe szczebla centralnego

S34

S101

S168

S235

Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym

S35

S102

S169

S236

Fundusze zabezpieczenia społecznego

S36

S103

S170

S237

2.2.   w tym papiery o zmiennym oprocentowaniu:

Razem

S37

S104

S171

S238

EBC/KBC

S38

S105

S172

S239

MIF z wyjątkiem banków centralnych

S39

S106

S173

S240

PIPF

S40

S107

S174

S241

Z których PS

S41

S108

S175

S242

Pomocnicze spółki finansowe

S42

S109

S176

S243

Instytucje finansowe typu captive

S43

S110

S177

S244

Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe

S44

S111

S178

S245

Przedsiębiorstwa niefinansowe

S45

S112

S179

S246

Instytucje rządowe szczebla centralnego

S46

S113

S180

S247

Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym

S47

S114

S181

S248

Fundusze zabezpieczenia społecznego

S48

S115

S182

S249

2.3.   w tym obligacje zerokuponowe:

Razem

S49

S116

S183

S250

EBC/KBC

S50

S117

S184

S251

MIF z wyjątkiem banków centralnych

S51

S118

S185

S252

PIPF

S52

S119

S186

S253

Z których PS

S53

S120

S187

S254

Pomocnicze spółki finansowe

S54

S121

S188

S255

Instytucje finansowe typu captive

S55

S122

S189

S256

Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe

S56

S123

S190

S257

Przedsiębiorstwa niefinansowe

S57

S124

S191

S258

Instytucje rządowe szczebla centralnego

S58

S125

S192

S259

Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym

S59

S126

S193

S260

Fundusze zabezpieczenia społecznego

S60

S127

S194

S261

3.   AKCJE NOTOWANE
   (5)

Razem

S61

S128

S195

S262

EBC/KBC

S62

S129

S196

S263

MIF z wyjątkiem banków centralnych

S63

S130

S197

S264

PIPF

S64

S131

S198

S265

Pomocnicze spółki finansowe

S65

S132

S199

S266

Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe

S66

S133

S200

S267

Przedsiębiorstwa niefinansowe

S67

S134

S201

S268

Tabela 2

Blok C formularz sprawozdawczy dla KBC

| | EMITENCI KRAJOWI//POZOSTAŁE WALUTY |
| --- | --- |
| Stan | Emisje brutto | Wykupy | Emisje netto |
| | C1 | C2 | C3 | C4 |
| 4.   KRÓTKOTERMINOWE DŁUŻNE PAPIERY WARTOŚCIOWE |
| Razem | S269 | S335 | S401 | S467 |
| EBC/KBC | S270 | S336 | S402 | S468 |
| MIF z wyjątkiem banków centralnych | S271 | S337 | S403 | S469 |
| PIPF | S272 | S338 | S404 | S470 |
| Z których PS | S273 | S339 | S405 | S471 |
| Pomocnicze spółki finansowe | S274 | S340 | S406 | S472 |
| Instytucje finansowe typu captive | S275 | S341 | S407 | S473 |
| Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe | S276 | S342 | S408 | S474 |
| Przedsiębiorstwa niefinansowe | S277 | S343 | S409 | S475 |
| Instytucje rządowe szczebla centralnego | S278 | S344 | S410 | S476 |
| Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym | S279 | S345 | S411 | S477 |
| Fundusze zabezpieczenia społecznego | S280 | S346 | S412 | S478 |
| | | | | |
| 5.   DŁUGOTERMINOWE DŁUŻNE PAPIERY WARTOŚCIOWE |
| Razem | S281 | S347 | S413 | S479 |
| EBC/KBC | S282 | S348 | S414 | S480 |
| MIF z wyjątkiem banków centralnych | S283 | S349 | S415 | S481 |
| PIPF | S284 | S350 | S416 | S482 |
| Z których PS | S285 | S351 | S417 | S483 |
| Pomocnicze spółki finansowe | S286 | S352 | S418 | S484 |
| Instytucje finansowe typu captive | S287 | S353 | S419 | S485 |
| Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe | S288 | S354 | S420 | S486 |
| Przedsiębiorstwa niefinansowe | S289 | S355 | S421 | S487 |
| Instytucje rządowe szczebla centralnego | S290 | S356 | S422 | S488 |
| Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym | S291 | S357 | S423 | S489 |
| Fundusze zabezpieczenia społecznego | S292 | S358 | S424 | S490 |
| | | | | |
| 5.1.   w tym papiery o stałym oprocentowaniu: |
| Razem | S293 | S359 | S425 | S491 |
| EBC/KBC | S294 | S360 | S426 | S492 |
| MIF z wyjątkiem banków centralnych | S295 | S361 | S427 | S493 |
| PIPF | S296 | S362 | S428 | S494 |
| Z których PS | S297 | S363 | S429 | S495 |
| Pomocnicze spółki finansowe | S298 | S364 | S430 | S496 |
| Instytucje finansowe typu captive | S299 | S365 | S431 | S497 |
| Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe | S300 | S366 | S432 | S498 |
| Przedsiębiorstwa niefinansowe | S301 | S367 | S433 | S499 |
| Instytucje rządowe szczebla centralnego | S302 | S368 | S434 | S500 |
| Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym | S303 | S369 | S435 | S501 |
| Fundusze zabezpieczenia społecznego | S304 | S370 | S436 | S502 |
| | | | | |
| 5.2.   w tym papiery o zmiennym oprocentowaniu: |
| Razem | S305 | S371 | S437 | S503 |
| EBC/KBC | S306 | S372 | S438 | S504 |
| MIF z wyjątkiem banków centralnych | S307 | S373 | S439 | S505 |
| PIPF | S308 | S374 | S440 | S506 |
| Z których PS | S309 | S375 | S441 | S507 |
| Pomocnicze spółki finansowe | S310 | S376 | S442 | S508 |
| Instytucje finansowe typu captive | S311 | S377 | S443 | S509 |
| Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe | S312 | S378 | S444 | S510 |
| Przedsiębiorstwa niefinansowe | S313 | S379 | S445 | S511 |
| Instytucje rządowe szczebla centralnego | S314 | S380 | S446 | S512 |
| Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym | S315 | S381 | S447 | S513 |
| Fundusze zabezpieczenia społecznego | S316 | S382 | S448 | S514 |
| | | | | |
| 5.3.   w tym obligacje zerokuponowe: |
| Razem | S317 | S383 | S449 | S515 |
| EBC/KBC | S318 | S384 | S450 | S516 |
| MIF z wyjątkiem banków centralnych | S319 | S385 | S451 | S517 |
| PIPF | S320 | S386 | S452 | S518 |
| Z których PS | S321 | S387 | S453 | S519 |
| Pomocnicze spółki finansowe | S322 | S388 | S454 | S520 |
| Instytucje finansowe typu captive | S323 | S389 | S455 | S521 |
| Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe | S324 | S390 | S456 | S522 |
| Przedsiębiorstwa niefinansowe | S325 | S391 | S457 | S523 |
| Instytucje rządowe szczebla centralnego | S326 | S392 | S458 | S524 |
| Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym | S327 | S393 | S459 | S525 |
| Fundusze zabezpieczenia społecznego | S328 | S394 | S460 | S526 |
| | | | | |
| 6.   AKCJE NOTOWANE |
| Razem | S329 | S395 | S461 | S527 |
| MIF z wyjątkiem banków centralnych | S330 | S396 | S462 | S528 |
| PIPF | S331 | S397 | S463 | S529 |
| Pomocnicze spółki finansowe | S332 | S398 | S464 | S530 |
| Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe | S333 | S399 | S465 | S531 |
| Przedsiębiorstwa niefinansowe | S334 | S400 | S466 | S532 |

EMITENCI KRAJOWI//POZOSTAŁE WALUTY

Stan

Emisje brutto

Wykupy

Emisje netto

C1

C2

C3

C4

4.   KRÓTKOTERMINOWE DŁUŻNE PAPIERY WARTOŚCIOWE

Razem

S269

S335

S401

S467

EBC/KBC

S270

S336

S402

S468

MIF z wyjątkiem banków centralnych

S271

S337

S403

S469

PIPF

S272

S338

S404

S470

Z których PS

S273

S339

S405

S471

Pomocnicze spółki finansowe

S274

S340

S406

S472

Instytucje finansowe typu captive

S275

S341

S407

S473

Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe

S276

S342

S408

S474

Przedsiębiorstwa niefinansowe

S277

S343

S409

S475

Instytucje rządowe szczebla centralnego

S278

S344

S410

S476

Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym

S279

S345

S411

S477

Fundusze zabezpieczenia społecznego

S280

S346

S412

S478

5.   DŁUGOTERMINOWE DŁUŻNE PAPIERY WARTOŚCIOWE

Razem

S281

S347

S413

S479

EBC/KBC

S282

S348

S414

S480

MIF z wyjątkiem banków centralnych

S283

S349

S415

S481

PIPF

S284

S350

S416

S482

Z których PS

S285

S351

S417

S483

Pomocnicze spółki finansowe

S286

S352

S418

S484

Instytucje finansowe typu captive

S287

S353

S419

S485

Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe

S288

S354

S420

S486

Przedsiębiorstwa niefinansowe

S289

S355

S421

S487

Instytucje rządowe szczebla centralnego

S290

S356

S422

S488

Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym

S291

S357

S423

S489

Fundusze zabezpieczenia społecznego

S292

S358

S424

S490

5.1.   w tym papiery o stałym oprocentowaniu:

Razem

S293

S359

S425

S491

EBC/KBC

S294

S360

S426

S492

MIF z wyjątkiem banków centralnych

S295

S361

S427

S493

PIPF

S296

S362

S428

S494

Z których PS

S297

S363

S429

S495

Pomocnicze spółki finansowe

S298

S364

S430

S496

Instytucje finansowe typu captive

S299

S365

S431

S497

Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe

S300

S366

S432

S498

Przedsiębiorstwa niefinansowe

S301

S367

S433

S499

Instytucje rządowe szczebla centralnego

S302

S368

S434

S500

Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym

S303

S369

S435

S501

Fundusze zabezpieczenia społecznego

S304

S370

S436

S502

5.2.   w tym papiery o zmiennym oprocentowaniu:

Razem

S305

S371

S437

S503

EBC/KBC

S306

S372

S438

S504

MIF z wyjątkiem banków centralnych

S307

S373

S439

S505

PIPF

S308

S374

S440

S506

Z których PS

S309

S375

S441

S507

Pomocnicze spółki finansowe

S310

S376

S442

S508

Instytucje finansowe typu captive

S311

S377

S443

S509

Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe

S312

S378

S444

S510

Przedsiębiorstwa niefinansowe

S313

S379

S445

S511

Instytucje rządowe szczebla centralnego

S314

S380

S446

S512

Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym

S315

S381

S447

S513

Fundusze zabezpieczenia społecznego

S316

S382

S448

S514

5.3.   w tym obligacje zerokuponowe:

Razem

S317

S383

S449

S515

EBC/KBC

S318

S384

S450

S516

MIF z wyjątkiem banków centralnych

S319

S385

S451

S517

PIPF

S320

S386

S452

S518

Z których PS

S321

S387

S453

S519

Pomocnicze spółki finansowe

S322

S388

S454

S520

Instytucje finansowe typu captive

S323

S389

S455

S521

Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe

S324

S390

S456

S522

Przedsiębiorstwa niefinansowe

S325

S391

S457

S523

Instytucje rządowe szczebla centralnego

S326

S392

S458

S524

Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym

S327

S393

S459

S525

Fundusze zabezpieczenia społecznego

S328

S394

S460

S526

6.   AKCJE NOTOWANE

Razem

S329

S395

S461

S527

MIF z wyjątkiem banków centralnych

S330

S396

S462

S528

PIPF

S331

S397

S463

S529

Pomocnicze spółki finansowe

S332

S398

S464

S530

Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe

S333

S399

S465

S531

Przedsiębiorstwa niefinansowe

S334

S400

S466

S532

Tabela 3

Blok A formularz sprawozdawczy pozycji uzupełniających dla KBC

| | EMITENCI KRAJOWI//EURO/WALUTY KRAJOWE |
| --- | --- |
| Stan | Emisje brutto | Wykupy | Emisje netto |
| | A1 | A2 | A3 | A4 |
| 6.   AKCJE NOTOWANE |
| Instytucje finansowe typu captive | S533 | S544 | S555 | S566 |
| | | | | |
| 7.   AKCJE NIENOTOWANE |
| Razem | S534 | S545 | S556 | S567 |
| MIF z wyjątkiem banków centralnych | S535 | S546 | S557 | S568 |
| PIPF | S536 | S547 | S558 | S569 |
| Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe | S537 | S548 | S559 | S570 |
| Przedsiębiorstwa niefinansowe | S538 | S549 | S560 | S571 |
| | | | | |
| 8.   POZOSTAŁE UDZIAŁY KAPITAŁOWE |
| Razem | S539 | S550 | S561 | S572 |
| MIF z wyjątkiem banków centralnych | S540 | S551 | S562 | S573 |
| PIPF | S541 | S552 | S563 | S574 |
| Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe | S542 | S553 | S564 | S575 |
| Przedsiębiorstwa niefinansowe | S543 | S554 | S565 | S576 |
| | | | | |
| | | | | |

EMITENCI KRAJOWI//EURO/WALUTY KRAJOWE

Stan

Emisje brutto

Wykupy

Emisje netto

A1

A2

A3

A4

6.   AKCJE NOTOWANE

Instytucje finansowe typu captive

S533

S544

S555

S566

7.   AKCJE NIENOTOWANE

Razem

S534

S545

S556

S567

MIF z wyjątkiem banków centralnych

S535

S546

S557

S568

PIPF

S536

S547

S558

S569

Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe

S537

S548

S559

S570

Przedsiębiorstwa niefinansowe

S538

S549

S560

S571

8.   POZOSTAŁE UDZIAŁY KAPITAŁOWE

Razem

S539

S550

S561

S572

MIF z wyjątkiem banków centralnych

S540

S551

S562

S573

PIPF

S541

S552

S563

S574

Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe

S542

S553

S564

S575

Przedsiębiorstwa niefinansowe

S543

S554

S565

S576

1.   Siedziba emitenta

Emisje realizowane przez podmioty zależne należące do nierezydentów kraju sprawozdającego, które działają na terytorium ekonomicznym kraju sprawozdającego, zalicza się do emisji realizowanych przez rezydentów tego kraju.

Emisje realizowane przez centrale znajdujące się na terytorium ekonomicznym kraju sprawozdającego, które prowadzą działalność międzynarodową, są również uważane za emisje realizowane przez rezydentów. Emisje przeprowadzane przez centrale lub podmioty zależne mające siedzibę poza terytorium ekonomicznym kraju sprawozdającego, ale należące do rezydentów kraju sprawozdającego, są uważane za emisje realizowane przez nierezydentów. Przykładowo, emisje dokonywane przez Volkswagen Brazil uznaje się za realizowane przez rezydenta Brazylii, a nie za emisję na terytorium kraju sprawozdającego. Wobec braku fizycznego wymiaru przedsiębiorstwa jego siedzibę ustala się na podstawie terytorium ekonomicznego, w którym założono lub zarejestrowano dane przedsiębiorstwo zgodnie z obowiązującymi tam przepisami (6).

W celu uniknięcia podwójnego liczenia tych samych danych lub powstawania luk, informacje dotyczące emisji dokonywanych przez spółki specjalnego przeznaczenia (SSP) są zbierane przez dwie strony, w tym przez właściwe instytucje sprawozdające. Emisje realizowane przez SSP, które spełniają kryteria siedziby określone w ESA 2010 i są zaliczane do rezydentów strefy euro, są przekazywane przez KBC, a nie przez BIS.

2.   Podział sektorowy emitentów

Emisje powinny być klasyfikowane ze względu na sektor instytucji przyjmującej na siebie zobowiązanie z tytułu wyemitowanych papierów wartościowych. Klasyfikacja sektorowa obejmuje następujących 12 rodzajów emitentów:

| — | EBC/KBC, |
| --- | --- |

—

EBC/KBC,

| — | pozostałe MIF, |
| --- | --- |

—

pozostałe MIF,

| — | PIPF, |
| --- | --- |

—

PIPF,

| — | w tym podmioty sekurytyzacyjne, |
| --- | --- |

—

w tym podmioty sekurytyzacyjne,

| — | pomocnicze spółki finansowe, |
| --- | --- |

—

pomocnicze spółki finansowe,

| — | instytucje finansowe typu captive, |
| --- | --- |

—

instytucje finansowe typu captive,

| — | instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalne (7), |
| --- | --- |

—

instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalne (7),

| — | instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe, |
| --- | --- |

—

instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe,

| — | przedsiębiorstwa niefinansowe, |
| --- | --- |

—

przedsiębiorstwa niefinansowe,

| — | instytucje rządowe na szczeblu centralnym, |
| --- | --- |

—

instytucje rządowe na szczeblu centralnym,

| — | instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym, |
| --- | --- |

—

instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym,

| — | fundusze zabezpieczenia społecznego. |
| --- | --- |

—

fundusze zabezpieczenia społecznego.

W przypadku emisji papierów wartościowych przez SSP gdzie zobowiązanie z tytułu emisji jest podejmowane nie przez SSP, tylko przez spółkę dominującą, należy je przypisać spółce dominującej, a nie SSP. Przykładowo, emisje dokonywane przez SSP zależną od »AJAX Electronics«, przedsiębiorstwa niefinansowego mającego siedzibę w należącym do strefy euro »państwie A«, musiałyby być zaliczone do sektora przedsiębiorstw niefinansowych i przekazane przez państwo A. SSP i jej spółka dominująca muszą mieć jednak siedzibę w tym samym państwie. Tym samym, jeśli spółka dominująca nie jest rezydentem kraju sprawozdającego, SSP jest umownie uważana za rezydenta kraju sprawozdającego, a sektor emitenta musi być uzgodniony z funkcją ekonomiczną SSP. Przykładowo, jeżeli »ACME Motors« jest przedsiębiorstwem niefinansowym będącym rezydentem w Japonii produkującym samochody, a »ACME Motors Finance« jest spółką zależną rezydentem w należącym do strefy euro »państwie B«, emisje dokonane przez ACME Motor Finance muszą być przyporządkowane do instytucji finansowych typu captive z państwa B, gdyż spółka dominująca ACME Motors nie jest rezydentem tego samego państwa. Jedynym wyjątkiem od tej zasady jest przypadek SSP należących do rządu, w których przypadku papiery wartościowe wykazuje się jako wyemitowane przez rząd w państwie organizacji dominującej (8).

Przedsiębiorstwo publiczne, które zostaje sprywatyzowane przez emisję akcji notowanych musi być przyporządkowane do sektora przedsiębiorstw niefinansowych. Podobnie, instytucja kredytowa (IK), która zostaje sprywatyzowana, musi być przyporządkowana do MIF innych niż sektor banków centralnych. Emisje dokonywane przez gospodarstwa domowe lub instytucje niekomercyjne działające na rzecz gospodarstw domowych są klasyfikowane jako emisje realizowane przez »przedsiębiorstwa niefinansowe«.

3.   Termin pierwotny wyemitowanych papierów wartościowych

Krótkoterminowe dłużne papiery wartościowe obejmują papiery wartościowe z terminem pierwotnym do jednego roku włącznie, nawet jeśli zostały wyemitowane w ramach umów długoterminowych.

Długoterminowe dłużne papiery wartościowe obejmują papiery wartościowe z terminem pierwotnym powyżej jednego roku. Emisje z opcjonalnym terminami, z których najpóźniejszy przypada za więcej niż rok, oraz emisje z nieokreślonymi terminami klasyfikowane są jako długoterminowe.

Podział według terminów pierwotnych do 2 lat/powyżej 2 lat, taki jak stosowany jest w statystyce bilansowej MIF, nie jest wymagany.

4.   Klasyfikacja długoterminowych dłużnych papierów wartościowych ze względu na oprocentowanie

Długoterminowe dłużne papiery wartościowe dzieli się na następujące grupy:

| | Dłużne papiery wartościowe o stałym oprocentowaniu, tj. dłużne papiery wartościowe emitowane i wykupywane według wartości nominalnej i dłużne papiery wartościowe emitowane z dyskontem albo premią od ich wartości nominalnej. |
| --- | --- |

Dłużne papiery wartościowe o stałym oprocentowaniu, tj. dłużne papiery wartościowe emitowane i wykupywane według wartości nominalnej i dłużne papiery wartościowe emitowane z dyskontem albo premią od ich wartości nominalnej.

| | Dłużne papiery wartościowe o zmiennym oprocentowaniu, tj. dłużne papiery wartościowe w których kupon lub kapitał są powiązane z ogólnym indeksem cen dóbr i usług (takim jak indeks cen towarów i usług konsumpcyjnych), stopą procentową lub ceną aktywa, co powoduje, że nominalne płatności kuponowe zmieniają się w okresie trwania emisji. Dla celów statystyki emisji papierów wartościowych dłużne papiery wartościowe o mieszanej stopie oprocentowania są klasyfikowane jako papiery wartościowe o zmiennym oprocentowaniu (9). |
| --- | --- |

Dłużne papiery wartościowe o zmiennym oprocentowaniu, tj. dłużne papiery wartościowe w których kupon lub kapitał są powiązane z ogólnym indeksem cen dóbr i usług (takim jak indeks cen towarów i usług konsumpcyjnych), stopą procentową lub ceną aktywa, co powoduje, że nominalne płatności kuponowe zmieniają się w okresie trwania emisji. Dla celów statystyki emisji papierów wartościowych dłużne papiery wartościowe o mieszanej stopie oprocentowania są klasyfikowane jako papiery wartościowe o zmiennym oprocentowaniu (9).

| | Obligacje zerokuponowe emitowane z dyskontem, tj. instrumenty bez płatności odsetkowych, emitowane z istotnym dyskontem od wartości nominalnej. Większa część dyskonta odpowiada równowartości odsetek narastających w okresie trwania emisji. |
| --- | --- |

Obligacje zerokuponowe emitowane z dyskontem, tj. instrumenty bez płatności odsetkowych, emitowane z istotnym dyskontem od wartości nominalnej. Większa część dyskonta odpowiada równowartości odsetek narastających w okresie trwania emisji.

5.   Klasyfikacja emisji

Emisje są analizowane w ramach dwóch szerokich kategorii: a) dłużne papiery wartościowe (10); i b) notowane akcje (11). Papiery wartościowe wyemitowane w ramach emisji niepublicznych wykazywane są w takim zakresie w jakim to możliwe. Papiery rynku pieniężnego są zaliczane, bez odróżniania, do dłużnych papierów wartościowych. Akcje nienotowane (12) oraz pozostałe udziały kapitałowe (13) można wykazywać, na zasadzie dobrowolności, jako dwie odrębne pozycje uzupełniające. Wykluczone są udziały/jednostki emitowane przez fundusze rynku pieniężnego i inne fundusze inwestycyjne.

Statystyka emisji papierów wartościowych obejmuje, między innymi, następujące instrumenty:

| a) | Dłużne papiery wartościowe






  (i) | Krótkoterminowe dłużne papiery wartościowe
  Zaliczane są tu co najmniej następujące instrumenty:






  — | bony skarbowe i inne papiery krótkoterminowe emitowane przez sektor instytucji rządowych i samorządowych, |
| --- | --- | --- | --- |

a)

Dłużne papiery wartościowe

(i)

Krótkoterminowe dłużne papiery wartościowe

Zaliczane są tu co najmniej następujące instrumenty:

—

bony skarbowe i inne papiery krótkoterminowe emitowane przez sektor instytucji rządowych i samorządowych,

| — | zbywalne krótkoterminowe papiery emitowane przez instytucje finansowe i przedsiębiorstwa. Takie instrumenty występują pod różnymi nazwami, np. papiery komercyjne (commercial paper), weksle handlowe (commercial bills), weksle własne (promissory notes), weksle kupieckie (bills of trade), weksle (bills of exchange) czy certyfikaty depozytowe (certificates of deposit), |
| --- | --- |

—

zbywalne krótkoterminowe papiery emitowane przez instytucje finansowe i przedsiębiorstwa. Takie instrumenty występują pod różnymi nazwami, np. papiery komercyjne (commercial paper), weksle handlowe (commercial bills), weksle własne (promissory notes), weksle kupieckie (bills of trade), weksle (bills of exchange) czy certyfikaty depozytowe (certificates of deposit),

| — | krótkoterminowe papiery wartościowe emitowane w ramach długoterminowych programów gwarancji emisji, |
| --- | --- |

—

krótkoterminowe papiery wartościowe emitowane w ramach długoterminowych programów gwarancji emisji,

| — | akcepty bankowe. |
| --- | --- |

—

akcepty bankowe.

| (ii) | Długoterminowe dłużne papiery wartościowe
  Przykładowo zalicza się do tej kategorii co najmniej następujące instrumenty:






  — | obligacje na okaziciela, |
| --- | --- | --- |

(ii)

Długoterminowe dłużne papiery wartościowe

Przykładowo zalicza się do tej kategorii co najmniej następujące instrumenty:

—

obligacje na okaziciela,

| — | obligacje podporządkowane, |
| --- | --- |

—

obligacje podporządkowane,

| — | obligacje z opcjonalnymi terminami, z których najpóźniejszy jest dłuższy niż jeden rok, |
| --- | --- |

—

obligacje z opcjonalnymi terminami, z których najpóźniejszy jest dłuższy niż jeden rok,

| — | obligacje niedatowane lub wieczyste, |
| --- | --- |

—

obligacje niedatowane lub wieczyste,

| — | obligacje o zmiennym oprocentowaniu, |
| --- | --- |

—

obligacje o zmiennym oprocentowaniu,

| — | obligacje zamienne, |
| --- | --- |

—

obligacje zamienne,

| — | obligacje zabezpieczone, |
| --- | --- |

—

obligacje zabezpieczone,

| — | indeksowane papiery wartościowe, w których wartość kapitału jest powiązana z indeksem cen, ceną towarów lub indeksem kursowym, |
| --- | --- |

—

indeksowane papiery wartościowe, w których wartość kapitału jest powiązana z indeksem cen, ceną towarów lub indeksem kursowym,

| — | obligacje z głębokim dyskontem przewidujące niskie płatności kuponowe, emitowane z dyskontem od wartości nominału, |
| --- | --- |

—

obligacje z głębokim dyskontem przewidujące niskie płatności kuponowe, emitowane z dyskontem od wartości nominału,

| — | obligacje zerokuponowe, |
| --- | --- |

—

obligacje zerokuponowe,

| — | euroobligacje, |
| --- | --- |

—

euroobligacje,

| — | obligacje globalne, |
| --- | --- |

—

obligacje globalne,

| — | obligacje z emisji niepublicznych, |
| --- | --- |

—

obligacje z emisji niepublicznych,

| — | papiery wartościowe wynikające z konwersji zadłużenia, |
| --- | --- |

—

papiery wartościowe wynikające z konwersji zadłużenia,

| — | kredyty i pożyczki, które stały się de facto zbywalne, |
| --- | --- |

—

kredyty i pożyczki, które stały się de facto zbywalne,

| — | skrypty dłużne oraz kredyty i pożyczki z możliwością zamiany na akcje w spółce emitenta lub innej spółce, dopóki nie zostaną zamienione. Opcje zamiany, które mogą zostać oddzielone od obligacji bazowej, zaliczane do finansowych instrumentów pochodnych, nie należą do tej kategorii, |
| --- | --- |

—

skrypty dłużne oraz kredyty i pożyczki z możliwością zamiany na akcje w spółce emitenta lub innej spółce, dopóki nie zostaną zamienione. Opcje zamiany, które mogą zostać oddzielone od obligacji bazowej, zaliczane do finansowych instrumentów pochodnych, nie należą do tej kategorii,

| — | akcje lub udziały, które przynoszą stały dochód, ale nie zapewniają udziału w masie likwidacyjnej spółki, w tym nieuczestniczące akcje uprzywilejowane, |
| --- | --- |

—

akcje lub udziały, które przynoszą stały dochód, ale nie zapewniają udziału w masie likwidacyjnej spółki, w tym nieuczestniczące akcje uprzywilejowane,

| — | aktywa finansowe emitowane w ramach sekurytyzacji kredytów i pożyczek, hipotek, zadłużenia z tytułu kart kredytowych, należności do otrzymania i innych aktywów. |
| --- | --- |

—

aktywa finansowe emitowane w ramach sekurytyzacji kredytów i pożyczek, hipotek, zadłużenia z tytułu kart kredytowych, należności do otrzymania i innych aktywów.

Do tej kategorii nie są zaliczane następujące instrumenty:

| — | transakcje na papierach wartościowych w ramach operacji z przyrzeczeniem odkupu, |
| --- | --- |

—

transakcje na papierach wartościowych w ramach operacji z przyrzeczeniem odkupu,

| — | emisje niezbywalnych papierów wartościowych, |
| --- | --- |

—

emisje niezbywalnych papierów wartościowych,

| — | niezbywalne wierzytelności. |
| --- | --- |

—

niezbywalne wierzytelności.

| b) | Akcje notowane
  Do akcji notowanych zalicza się:






  — | udziały kapitałowe emitowane przez spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, |
| --- | --- | --- |

b)

Akcje notowane

Do akcji notowanych zalicza się:

—

udziały kapitałowe emitowane przez spółki z ograniczoną odpowiedzialnością,

| — | umorzone udziały w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością, |
| --- | --- |

—

umorzone udziały w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością,

| — | akcje dywidendowe emitowane przez spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, |
| --- | --- |

—

akcje dywidendowe emitowane przez spółki z ograniczoną odpowiedzialnością,

| — | akcje lub udziały uprzywilejowane, które zapewniają udział w masie likwidacyjnej spółki. Mogą być one notowane lub nienotowane na uznanych giełdach, |
| --- | --- |

—

akcje lub udziały uprzywilejowane, które zapewniają udział w masie likwidacyjnej spółki. Mogą być one notowane lub nienotowane na uznanych giełdach,

| — | tam gdzie to możliwe, emisje niepubliczne.
  Jeśli spółka została sprywatyzowana i rząd zachował część jej akcji, jednak pozostała część jest notowana na rynku regulowanym, cała wartość kapitału spółki jest wykazywana w pozycji »stan« akcji notowanych, ponieważ wszystkie akcje mogą potencjalnie w każdej chwili być przedmiotem obrotu według wartości rynkowej. Powyższa zasada stosuje się również gdy część akcji zostaje sprzedana dużemu inwestorowi i tylko pozostała część, tzw. free float, znajduje się w obrocie giełdowym. |
| --- | --- |

—

tam gdzie to możliwe, emisje niepubliczne.

Jeśli spółka została sprywatyzowana i rząd zachował część jej akcji, jednak pozostała część jest notowana na rynku regulowanym, cała wartość kapitału spółki jest wykazywana w pozycji »stan« akcji notowanych, ponieważ wszystkie akcje mogą potencjalnie w każdej chwili być przedmiotem obrotu według wartości rynkowej. Powyższa zasada stosuje się również gdy część akcji zostaje sprzedana dużemu inwestorowi i tylko pozostała część, tzw. free float, znajduje się w obrocie giełdowym.

Akcje notowane nie obejmują:

| — | akcji oferowanych do sprzedaży, ale nieobjętych w chwili emisji, |
| --- | --- |

—

akcji oferowanych do sprzedaży, ale nieobjętych w chwili emisji,

| — | skryptów dłużnych oraz kredytów i pożyczek z możliwością zamiany na akcje, które są objęte od chwili ich zamiany na akcje, |
| --- | --- |

—

skryptów dłużnych oraz kredytów i pożyczek z możliwością zamiany na akcje, które są objęte od chwili ich zamiany na akcje,

| — | udziałów wspólników odpowiadających bez ograniczeń w spółkach partnerskich posiadających osobowość prawną (incorporated partnership), |
| --- | --- |

—

udziałów wspólników odpowiadających bez ograniczeń w spółkach partnerskich posiadających osobowość prawną (incorporated partnership),

| — | inwestycji rządowych w kapitał organizacji międzynarodowych, które są zgodnie z prawem utworzone w formie spółek z kapitałem akcyjnym, |
| --- | --- |

—

inwestycji rządowych w kapitał organizacji międzynarodowych, które są zgodnie z prawem utworzone w formie spółek z kapitałem akcyjnym,

| — | emisji akcji premiowych w momencie emisji oraz emisji akcji podzielonych na mniejsze jednostki, akcje premiowe i akcje podzielone na mniejsze jednostki są jednak wykazywane bez wyodrębniania z całości portfela akcji notowanych. |
| --- | --- |

—

emisji akcji premiowych w momencie emisji oraz emisji akcji podzielonych na mniejsze jednostki, akcje premiowe i akcje podzielone na mniejsze jednostki są jednak wykazywane bez wyodrębniania z całości portfela akcji notowanych.

6.   Waluta emisji

Obligacje dwuwalutowe klasyfikuje się według waluty obligacji. Obligacje dwuwalutowe definiuje się jako obligacje, w przypadku których wykup obligacji lub wypłata kuponu ma nastąpić w innej walucie niż waluta obligacji. Jeśli obligacja globalna jest emitowana w więcej niż jednej walucie, każdą część wykazuje się jako odrębną emisję według waluty emisji. Jeśli emisje są wyrażone w dwóch walutach, np. 70 % w euro, a 30 % w dolarach USA, poszczególne składniki emisji wykazywane są odrębnie, jeśli jest to możliwe zgodnie z ich walutą. W powyższym przykładzie 70 % emisji wykazuje się zatem jako emisję w euro/walutach krajowych (14), a 30 % jako emisję w pozostałych walutach. Jeśli nie można odrębnie określić składników emisji odpowiadających poszczególnym walutom, w krajowej informacji objaśniającej należy opisać faktyczną klasyfikację przyjętą przez kraj sprawozdający.

7.   Termin rejestracji emisji

Uznaje się, że emisja ma miejsce w chwili, gdy emitent otrzymuje zapłatę, a nie kiedy syndykat podejmuje zobowiązanie.

8.   Uzgodnienie stanów i transakcji

KBC przesyłają informacje o stanach, emisjach brutto, wykupach i emisjach netto krótko- i długoterminowych dłużnych papierów wartościowych oraz akcji notowanych.

Poniższa tabela przedstawia powiązania między stanami (tj. bieżącą wartością wyemitowanych papierów wartościowych) i transakcjami (emisjami brutto, wykupami i emisjami netto). W praktyce powiązanie to jest bardziej złożone z powodu zmiany wyceny z tytułu zmian cen i kursów walut, reinwestowania (narosłych) odsetek, reklasyfikacji, korekt i innych zmian.

| (i) | Stan emisji na koniec okresu sprawozdawczego | ≈ | Stan emisji na koniec poprzedniego okresu sprawozdawczego | + | Emisje brutto w okresie sprawozdawczym | – | Wykupy w okresie sprawozdawczym | + | Reklasyfikacje i inne zmiany |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| (ii) | Stan emisji na koniec okresu sprawozdawczego | ≈ | Stan emisji na koniec poprzedniego okresu sprawozdawczego | + | Emisje netto w okresie sprawozdawczym | | | + | Reklasyfikacje i inne zmiany |

(i)

Stan emisji na koniec okresu sprawozdawczego

≈

Stan emisji na koniec poprzedniego okresu sprawozdawczego

+

Emisje brutto w okresie sprawozdawczym

–

Wykupy w okresie sprawozdawczym

+

Reklasyfikacje i inne zmiany

(ii)

Stan emisji na koniec okresu sprawozdawczego

≈

Stan emisji na koniec poprzedniego okresu sprawozdawczego

+

Emisje netto w okresie sprawozdawczym

+

Reklasyfikacje i inne zmiany

a)   Emisje brutto

Emisje brutto w okresie sprawozdawczym obejmują wszystkie emisje dłużnych papierów wartościowych i akcji notowanych, jeśli emitent sprzedaje nowoutworzone instrumenty za gotówkę. Dotyczą one tworzenia nowych instrumentów w zwykłym trybie. Czas zakończenia emisji jest określony jako czas dokonania płatności; rejestracja emisji powinna więc odzwierciedlać jak najdokładniej chwilę zapłaty za daną emisję.

Dla akcji notowanych, emisje brutto obejmują nowoutworzone akcje, które są emitowane za gotówkę przez przedsiębiorstwa notowane po raz pierwszy na giełdzie, w tym akcje nowoutworzonych spółek lub spółek prywatnych nabywających status spółki publicznej. Emisje brutto obejmują również nowoutworzone akcje emitowane za gotówkę w ramach prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych, kiedy akcje przedsiębiorstwa są notowane na giełdzie papierów wartościowych. Nie zalicza się tu emisji akcji premiowych (15). Emisji brutto nie wykazuje się również w przypadku samego notowania przedsiębiorstwa na giełdzie papierów wartościowych, jeśli nie pozyskuje ona nowego kapitału.

Do kategorii emisji brutto lub wykupów nie zalicza się też zamiany lub przeniesienia istniejących papierów wartościowych w czasie przejęcia lub fuzji (16), z wyjątkiem nowych instrumentów które są tworzone i emitowane w zamian za gotówkę przez podmiot będący rezydentem strefy euro.

Emisje papierów wartościowych, które mogą następnie zostać zamienione na inne instrumenty, powinny być wykazywane jako emisje w kategorii instrumentu pierwotnego; po zamianie powinny one być wykazywane jako usunięte z tej kategorii instrumentów w identycznej kwocie, a następnie wykazywane jako emisja brutto w nowej kategorii (17).

b)   Wykupy

Wykupy w okresie sprawozdawczym obejmują wszystkie transakcje odkupu przez emitenta dłużnych papierów wartościowych i akcji notowanych, w których inwestor otrzymuje gotówkę w zamian za papiery wartościowe. Wykupy obejmują likwidację instrumentów w zwykłym trybie. Obejmują one wszystkie dłużne papiery wartościowe, które osiągnęły termin wykupu, a także wykupy wcześniejsze. Kategoria ta obejmuje programy skupowania akcji własnych (buy-backs) spółek, jeśli spółka odkupuje za gotówkę wszystkie akcje przed zmianą formy prawnej albo odkupuje część akcji, które zostają następnie umorzone, co prowadzi do obniżenia kapitału. Wykupy nie obejmują skupowania przez spółkę akcji własnych, jeśli stanowi ono inwestowanie we własne udziały (18).

Wykupów nie wykazuje się w przypadku wycofania spółki z giełdy papierów wartościowych.

c)   Emisje netto

Emisje netto to saldo wszystkich emisji brutto pomniejszonych o wszystkie wykupy, które miały miejsce w danym okresie sprawozdawczym.

Stan akcji notowanych obejmuje wartość rynkową wszystkich notowanych akcji podmiotów będących rezydentami. Stan akcji notowanych wykazywany przez kraj strefy euro może w związku z tym zwiększyć się lub zmniejszyć w wyniku zmiany siedziby notowanego podmiotu. Dotyczy to również przypadku przejęcia lub połączenia, w przypadku których instrumenty nie są tworzone i emitowane za gotówkę lub wykupywane za gotówkę i umarzane. Aby uniknąć podwójnego liczenia tych samych danych lub powstania luk dotyczących dłużnych papierów wartościowych i akcji notowanych w razie przeniesienia siedziby emitenta do innego kraju, KBC powinny uzgadniać między sobą chwilę zgłaszania takiego zdarzenia.

9.   Wycena

Wartość emisji papierów wartościowych obejmuje element cenowy oraz element kursowy, gdy emisja jest wyrażona w walucie innej niż waluta sprawozdawcza.

KBC przekazują dane dotyczące dłużnych papierów wartościowych według wartości nominału (19), a dotyczące akcji notowanych według wartości rynkowej. W przypadku długoterminowych papierów wartościowych można stosować różne metody wyceny, co prowadzi do mieszanej wyceny całości portfela. Przykładowo, emisje o stałym i zmiennym oprocentowaniu są zazwyczaj wyceniane według wartości nominału, a obligacje zerokuponowe według wartości nominalnej. Na ogół względna wartość obligacji zerokuponowych jest niewielka, więc na liście kodów nie uwzględnia się wyceny mieszanej; całkowita wartość długoterminowych dłużnych papierów wartościowych jest wykazywana według wartości nominału. W przypadkach, w których skala zjawiska jest znacząca, dla całej kwoty stosowana jest wartość »Z« oznaczająca »nie określone«. Ogólnie rzecz biorąc, w każdym przypadku gdy występuje wycena mieszana, KBC przekazuje odpowiednie informacje szczegółowe na poziomie atrybutów, zgodnie z atrybutami w załączniku III.

| a) | Określanie ceny
  Stany i transakcje dotyczące akcji notowanych są wykazywane według wartości rynkowej.
  Wyjątek od zasady wykazywania stanów i transakcji dłużnych papierów wartościowych według wartości nominału dotyczy obligacji z głębokim dyskontem i obligacji zerokuponowych, w przypadku których stany i emisje brutto są rejestrowane według wartości nominalnej, tzn. ceny z dyskontem w momencie zakupu wraz z naliczonymi odsetkami, a wykupy w terminie zapadalności są rejestrowane według wartości nominału. Wartość nominalną stanów obligacji zerokuponowych można obliczyć według poniższego wzoru.

  gdzie







  A | = | wartość nominalna = kwota faktycznie zapłacona i naliczone odsetki |
| --- | --- | --- | --- |
| E | = | cena z dyskontem w momencie emisji (kwota zapłacona w momencie emisji) |
| P | = | wartość nominału (wypłacana w terminie zapadalności) |
| T | = | termin do zapadalności od daty emisji (w dniach) |
| t | = | czas, jaki upłynął od daty emisji (w dniach) |

a)

Określanie ceny

Stany i transakcje dotyczące akcji notowanych są wykazywane według wartości rynkowej.

Wyjątek od zasady wykazywania stanów i transakcji dłużnych papierów wartościowych według wartości nominału dotyczy obligacji z głębokim dyskontem i obligacji zerokuponowych, w przypadku których stany i emisje brutto są rejestrowane według wartości nominalnej, tzn. ceny z dyskontem w momencie zakupu wraz z naliczonymi odsetkami, a wykupy w terminie zapadalności są rejestrowane według wartości nominału. Wartość nominalną stanów obligacji zerokuponowych można obliczyć według poniższego wzoru.

gdzie

A

=

wartość nominalna = kwota faktycznie zapłacona i naliczone odsetki

E

=

cena z dyskontem w momencie emisji (kwota zapłacona w momencie emisji)

P

=

wartość nominału (wypłacana w terminie zapadalności)

T

=

termin do zapadalności od daty emisji (w dniach)

t

=

czas, jaki upłynął od daty emisji (w dniach)

W różnych krajach mogą wystąpić pewne różnice w stosowanej procedurze wyceny.

W tym kontekście nie stosuje się zasad określania ceny opisanych w ESA 2010, według których w przypadku dłużnych papierów wartościowych oraz akcji transakcje wykazuje się według wartości transakcyjnej, a stany według wartości rynkowej.

W przypadku obligacji z głębokim dyskontem i zerokuponowych sprawozdający KBC oblicza, w miarę możliwości, naliczone odsetki.

| b) | Waluta sprawozdawcza i wycena kursowa
  Wszystkie dane, które KBC przesyłają do EBC są wyrażone w euro, w tym również szeregi historyczne. W celu przeliczenia na euro papierów wartościowych wyemitowanych przez instytucje krajowe w innych walutach (blok C) (20), KBC powinny jak najdokładniej przestrzegać zasad wyceny kursowej opartych na ESA 2010 (21), określonych poniżej:






  (i) | wartość (stan) emisji należy przeliczać na euro/waluty krajowe według właściwego średniego kursu rynkowego obowiązującego na koniec okresu sprawozdawczego, tj. na zamknięcie ostatniego dnia roboczego okresu sprawozdawczego; |
| --- | --- | --- |

b)

Waluta sprawozdawcza i wycena kursowa

Wszystkie dane, które KBC przesyłają do EBC są wyrażone w euro, w tym również szeregi historyczne. W celu przeliczenia na euro papierów wartościowych wyemitowanych przez instytucje krajowe w innych walutach (blok C) (20), KBC powinny jak najdokładniej przestrzegać zasad wyceny kursowej opartych na ESA 2010 (21), określonych poniżej:

(i)

wartość (stan) emisji należy przeliczać na euro/waluty krajowe według właściwego średniego kursu rynkowego obowiązującego na koniec okresu sprawozdawczego, tj. na zamknięcie ostatniego dnia roboczego okresu sprawozdawczego;

| (ii) | emisje brutto i wykupy należy przeliczać na euro/waluty krajowe według średniego kursu rynkowego obowiązującego w czasie dokonywania płatności. Jeśli nie można określić dokładnego kursu dla dokonania przeliczenia, można zastosować kurs będący możliwie jak najbliższy średniemu kursowi rynkowemu w czasie dokonywania płatności. |
| --- | --- |

(ii)

emisje brutto i wykupy należy przeliczać na euro/waluty krajowe według średniego kursu rynkowego obowiązującego w czasie dokonywania płatności. Jeśli nie można określić dokładnego kursu dla dokonania przeliczenia, można zastosować kurs będący możliwie jak najbliższy średniemu kursowi rynkowemu w czasie dokonywania płatności.

10.   Spójność wewnętrzna

Statystyka emisji papierów wartościowych i statystyka bilansowa MIF są ze sobą powiązane w zakresie emisji instrumentów zbywalnych dokonywanych przez MIF. Zakres instrumentów i emitujących je MIF jest definicyjnie spójny, podobnie jak przyporządkowanie instrumentów do przedziałów terminowych i kategorii walutowych. Występują różnice pomiędzy statystyką emisji papierów wartościowych a statystyką bilansową MIF odnośnie do zasad wyceny (tj. w odniesieniu do dłużnych papierów wartościowych, polegające na przyjęciu wartości nominału dla pierwszej z nich i wartości rynkowej dla drugiej). Z wyjątkiem różnic dotyczących wyceny oraz saldowania inwestycji własnych w papiery wartościowe w bilansie MIF dla każdego kraju, stan papierów wartościowych wyemitowanych przez MIF wykazywany w statystyce emisji papierów wartościowych odpowiada pozycji 11 (»emisja dłużnych papierów wartościowych«) po stronie pasywnej bilansu MIF. Krótkoterminowe dłużne papiery wartościowe w rozumieniu statystyki emisji papierów wartościowych odpowiadają dłużnym papierom wartościowym wyemitowanym z terminem do jednego roku włącznie. Długoterminowe dłużne papiery wartościowe w rozumieniu statystyki emisji papierów wartościowych równe są sumie dłużnych papierów wartościowych wyemitowanych z terminem powyżej roku do dwóch lat włącznie i dłużnych papierów wartościowych wyemitowanych z terminem powyżej dwóch lat.

KBC analizują zakres statystyki emisji papierów wartościowych i statystyki bilansowej MIF oraz wskazują EBC wszelkie różnice pojęciowe. Przeprowadzane są trzy kontrole spójności dla emisji dokonywanych przez: a) KBC w euro/walutach krajowych; b) MIF z wyjątkiem banków centralnych w euro/walutach krajowych; oraz c) MIF z wyjątkiem banków centralnych w pozostałych walutach. Pomiędzy statystyką emisji papierów wartościowych i statystyką bilansową MIF mogą wystąpić różnice pojęciowe, ponieważ statystyka emisji papierów wartościowych i statystyka bilansowa MIF sporządzane są na podstawie krajowych systemów sprawozdawczych przeznaczonych do różnych celów.

11.   Wymogi dotyczące danych

Sprawozdania statystyczne są oczekiwane z każdego kraju dla każdego szeregu czasowego, który ma zastosowanie. KBC zawiadamia niezwłocznie EBC na piśmie wraz z uzasadnieniem, jeśli określona pozycja nie ma zastosowania w danym kraju. KBC mogą być okresowo zwolnione z przesyłania danego szeregu czasowego, jeśli określone zjawisko ekonomiczne nie występuje. KBC powinny zawiadomić również o takiej sytuacji, a także o wszelkich innych odstępstwach od wymogów sprawozdawczości określonych w załączniku III. Ponadto KBC powiadamiają EBC o przekazaniu korekt oraz przesyłają objaśnienia dotyczące charakteru tych korekt.

Sekcja 3: Krajowe noty wyjaśniające

Każdy KBC przekazuje jeden raport opisujący dane przesyłane w ramach tego zadania. Taki raport powinien obejmować zagadnienia wymienione poniżej w układzie możliwie jak najbardziej zbliżonym do proponowanego. KBC powinny przesyłać dodatkowe informacje o przypadkach niezgodności przekazanych danych z niniejszymi wytycznymi, lub nieprzekazaniu danych, wraz z odpowiednim uzasadnieniem. Raport nie może zostać przesłany później niż same dane.

1.   Źródła danych/system zbierania danych: należy podać szczegółowe informacje o źródłach danych wykorzystanych do sporządzania statystyki emisji papierów wartościowych: źródła administracyjne w przypadku emisji rządowych, bezpośrednia sprawozdawczość z MIF i innych instytucji, gazety, agencje informacyjne takie jak International Financial Review itp. KBC powinny określić, czy dane są zbierane i przechowywane na zasadzie »emisja po emisji« oraz ich kryteria. Alternatywnie, KBC powinny wskazać czy dane są zbierane i przechowywane jako kwoty ogółem wyemitowane przez poszczególnych emitentów w okresie sprawozdawczym, np. w przypadku systemów bezpośredniego zbierania danych. KBC powinny podać informacje odnośnie do kryteriów stosowanych w sprawozdawczości bezpośredniej do identyfikacji podmiotów sprawozdających i przesyłanych informacji.

2.   Procedury sporządzania danych: należy zwięźle opisać metodę zastosowaną do sporządzania danych w ramach tego zadania, np. agregowanie informacji o poszczególnych emisjach papierów wartościowych, ustalenia przyjęte dla istniejących szeregów czasowych oraz czy są one publikowane, czy nie.

3.   Siedziba emitenta: KBC powinny określić czy przy klasyfikacji emisji możliwe jest pełne zastosowanie definicji ESA 2010 (i MFW) dotyczącej siedziby instytucji. Jeśli nie jest to możliwe, lub jest możliwe tylko częściowo, KBC powinny podać wyczerpujące wyjaśnienie faktycznie zastosowanych kryteriów.

4.   Podział sektorowy emitentów: KBC powinny wskazać odstępstwa od klasyfikacji emitentów w stosunku do zasad podziału sektorowego określonych w sekcji 2 pkt 2. Noty wyjaśniające powinny zawierać wyjaśnienie stwierdzonych rozbieżności oraz ewentualnych nierozstrzygniętych kwestii.

5.   Waluta emisji: jeśli nie można wyodrębnić walutowych komponentów emisji, KBC powinny wyjaśnić odstępstwa od zasad. Ponadto KBC, które nie mogą wyróżnić spośród wszystkich papierów wartościowych emisji wyrażonych w walucie krajowej, w euro/walutach krajowych oraz w pozostałych walutach, powinny opisać gdzie takie emisje zostały zakwalifikowane oraz wskazać ogólną wartość emisji, które nie zostały prawidłowo przyporządkowane, w celu zobrazowania skali zniekształceń.

6.   Klasyfikacja emisji: KBC przedstawiają wyczerpujące informacje o rodzajach papierów wartościowych objętych danymi krajowymi, w tym ich nazwy krajowe. Jeśli wiadomo, że zakres danych jest częściowy, KBC wyjaśnia zaistniałe luki. KBC zobowiązane są w szczególności do przekazywania informacji określonych poniżej.

—   Emisje niepubliczne: KBC powinny podać czy są one uwzględnione w przesyłanych danych.

—   Akcepty bankowe: jeśli są zbywalne i zostały ujęte w przesyłanych danych dotyczących krótkoterminowych dłużnych papierów wartościowych, sprawozdający KBC powinien wyjaśnić w krajowych notach wyjaśniających krajowe procedury rejestrowania takich instrumentów oraz charakter takich instrumentów,

—   Akcje notowane: KBC powinny wskazać czy akcje nienotowane lub inne udziały kapitałowe są ujęte w przesyłanych danych wraz z oszacowaniem wartości akcji nienotowanych lub pozostałych udziałów kapitałowych w celu zobrazowania skali zniekształceń. KBC opisują w krajowych notach wyjaśniających wszelkie stwierdzone luki dotyczące zakresu akcji notowanych.

7.   Długoterminowe papiery wartościowe w podziale według rodzaju instrumentu: jeśli suma obligacji o stałym oprocentowaniu, zmiennym oprocentowaniu i obligacji zerokuponowych nie jest równa długoterminowym dłużnym papierom wartościowym ogółem, KBC podają rodzaj i wartość długoterminowych papierów wartościowych, dla których nie jest dostępny tego rodzaju podział.

8.   Termin pierwotny emisji papierów wartościowych: jeśli nie można ściśle przestrzegać definicji długo- i krótkoterminowych papierów wartościowych, KBC wskazują w krajowych notach wyjaśniających, które dane odbiegają od przyjętych reguł.

9.   Wykupy: KBC powinny określić, jak uzyskują informacje o wykupach oraz czy są one zbierane w sprawozdawczości bezpośredniej, czy wyliczane jako wartość rezydualna.

10.   Wycena: KBC określają szczegółowo w krajowych notach wyjaśniających metodę wyceny przyjętą dla: a) krótkoterminowych dłużnych papierów wartościowych; b) długoterminowych dłużnych papierów wartościowych; c) obligacji z dyskontem; oraz d) akcji notowanych. Należy również wyjaśnić wszelkie różnice w wycenie stanów i transakcji.

11.   Częstotliwość i termin przekazywania oraz długość szeregów: KBC określają, w jakim zakresie dane zebrane na potrzeby tego zadania zostały przekazane w zgodzie z wymogami użytkownika, tj. w terminie pięciu tygodni dla danych miesięcznych. Należy również podać długość przesyłanego szeregu czasowego. Zgłaszane są wszelkie załamania szeregów, np. różnice w zakresie papierów wartościowych wykazywanych na przestrzeni czasu.

12.   Korekty: KBC dostarczają zwięzłe noty wyjaśniające dotyczące wszelkich korekt i objaśniają ich przyczyny i zakres.

13.   Szacunkowy zakres przesyłanych danych dla każdego rodzaju instrumentu emitowanego przez instytucje krajowe: KBC przesyłają krajowe szacunki zakresu papierów wartościowych dla każdej kategorii emisji realizowanych przez instytucje krajowe, tzn. emisji krótko- i długoterminowych papierów wartościowych oraz akcji notowanych, w walucie krajowej, w euro/walutach krajowych łącznie z ECU, oraz w pozostałych walutach zgodnie z poniższą tabelą. Szacunki »zakresu danych w %« określają udział papierów wartościowych w każdej kategorii instrumentów jako procent emisji ogółem, które wykazywane są w odpowiednich pozycjach zgodnie z zasadami sprawozdawczości. W »uwagach« można podać zwięzły opis. KBC wskazują też wszelkie zmiany zakresu związane z przystąpieniem do unii walutowej.

| | Zakres danych w %: | Uwagi: |
| --- | --- | --- |
| Emisje w euro/walutach krajowych | Waluta lokalna | STS | | |
| LTS | | |
| QUS | | |
| Euro/waluty krajowe inne niż waluta lokalna, w tym ECU | STS | | |
| LTS | | |
| W pozostałych walutach | STS | | |
| LTS | | |
| STS | = | krótkoterminowe dłużne papiery wartościowe. |
| LTS | = | długoterminowe dłużne papiery wartościowe. |
| QUS | = | akcje notowane. |

Zakres danych w %:

Uwagi:

Emisje w euro/walutach krajowych

Waluta lokalna

STS

LTS

QUS

Euro/waluty krajowe inne niż waluta lokalna, w tym ECU

STS

LTS

W pozostałych walutach

STS

LTS

STS

=

krótkoterminowe dłużne papiery wartościowe.

LTS

=

długoterminowe dłużne papiery wartościowe.

QUS

=

akcje notowane.

Sekcja 4: Wymogi dla Banku Rozrachunków Międzynarodowych.

Wymogi sprawozdawczości dla BIS opierają się na tych samych zasadach, co wymogi dla KBC określone w sekcjach 1–3, z następującymi wyjątkami:

Tabela 4

Blok B – formularz sprawozdawczy dla BIS

| | EMITENCI Z ZAGRANICY//EURO/WALUTY KRAJOWE |
| --- | --- |
| Stan | Emisje brutto | Wykupy |
| | B1 | B2 | B3 |
| 9.   KRÓTKOTERMINOWE DŁUŻNE PAPIERY WARTOŚCIOWE* |
| Razem | S577 | S642 | S707 |
| KBC | S578 | S643 | S708 |
| MIF z wyjątkiem banków centralnych | S579 | S644 | S709 |
| PIPF | S580 | S645 | S710 |
| Z których PS | S581 | S646 | S711 |
| Pomocnicze spółki finansowe | S582 | S647 | S712 |
| Instytucje finansowe typu captive | S583 | S648 | S713 |
| Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe | S584 | S649 | S714 |
| Przedsiębiorstwa niefinansowe | S585 | S650 | S715 |
| Instytucje rządowe szczebla centralnego | S586 | S651 | S716 |
| Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym | S587 | S652 | S717 |
| Fundusze zabezpieczenia społecznego | S588 | S653 | S718 |
| Organizacje międzynarodowe | S589 | S654 | S719 |
| | | | |
| 10.   DŁUGOTERMINOWE DŁUŻNE PAPIERY WARTOŚCIOWE |
| Razem | S590 | S655 | S720 |
| KBC | S591 | S656 | S721 |
| MIF z wyjątkiem banków centralnych | S592 | S657 | S722 |
| PIPF | S593 | S658 | S723 |
| Z których PS | S594 | S659 | S724 |
| Pomocnicze spółki finansowe | S595 | S660 | S725 |
| Instytucje finansowe typu captive | S596 | S661 | S726 |
| Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe | S597 | S662 | S727 |
| Przedsiębiorstwa niefinansowe | S598 | S663 | S728 |
| Instytucje rządowe szczebla centralnego | S599 | S664 | S729 |
| Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym | S600 | S665 | S730 |
| Fundusze zabezpieczenia społecznego | S601 | S666 | S731 |
| Organizacje międzynarodowe | S602 | S667 | S732 |
| | | | |
| 10.1.   w tym papiery o stałym oprocentowaniu: |
| Razem | S603 | S668 | S733 |
| KBC | S604 | S669 | S734 |
| MIF z wyjątkiem banków centralnych | S605 | S670 | S735 |
| PIPF | S606 | S671 | S736 |
| Z których PS | S607 | S672 | S737 |
| Pomocnicze spółki finansowe | S608 | S673 | S738 |
| Instytucje finansowe typu captive | S609 | S674 | S739 |
| Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe | S610 | S675 | S740 |
| Przedsiębiorstwa niefinansowe | S611 | S676 | S741 |
| Instytucje rządowe szczebla centralnego | S612 | S677 | S742 |
| Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym | S613 | S678 | S743 |
| Fundusze zabezpieczenia społecznego | S614 | S679 | S744 |
| Organizacje międzynarodowe | S615 | S680 | S745 |
| | | | |
| 10.2.   w tym papiery o zmiennym oprocentowaniu: |
| Razem | S616 | S681 | S746 |
| KBC | S617 | S682 | S747 |
| MIF z wyjątkiem banków centralnych | S618 | S683 | S748 |
| PIPF | S619 | S684 | S749 |
| Z których PS | S620 | S685 | S750 |
| Pomocnicze spółki finansowe | S621 | S686 | S751 |
| Instytucje finansowe typu captive | S622 | S687 | S752 |
| Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe | S623 | S688 | S753 |
| Przedsiębiorstwa niefinansowe | S624 | S689 | S754 |
| Instytucje rządowe szczebla centralnego | S625 | S690 | S755 |
| Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym | S626 | S691 | S756 |
| Fundusze zabezpieczenia społecznego | S627 | S692 | S757 |
| Organizacje międzynarodowe | S628 | S693 | S758 |
| | | | |
| 10.3.   w tym obligacje zerokuponowe: |
| Razem | S629 | S694 | S759 |
| KBC | S630 | S695 | S760 |
| MIF z wyjątkiem banków centralnych | S631 | S696 | S761 |
| PIPF | S632 | S697 | S762 |
| Z których PS | S633 | S698 | S763 |
| Pomocnicze spółki finansowe | S634 | S699 | S764 |
| Instytucje finansowe typu captive | S635 | S700 | S765 |
| Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe | S636 | S701 | S766 |
| Przedsiębiorstwa niefinansowe | S637 | S702 | S767 |
| Instytucje rządowe szczebla centralnego | S638 | S703 | S768 |
| Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym | S639 | S704 | S769 |
| Fundusze zabezpieczenia społecznego | S640 | S705 | S770 |
| Organizacje międzynarodowe | S641 | S706 | S771 |
| | | | |

EMITENCI Z ZAGRANICY//EURO/WALUTY KRAJOWE

Stan

Emisje brutto

Wykupy

B1

B2

B3

9.   KRÓTKOTERMINOWE DŁUŻNE PAPIERY WARTOŚCIOWE*

Razem

S577

S642

S707

KBC

S578

S643

S708

MIF z wyjątkiem banków centralnych

S579

S644

S709

PIPF

S580

S645

S710

Z których PS

S581

S646

S711

Pomocnicze spółki finansowe

S582

S647

S712

Instytucje finansowe typu captive

S583

S648

S713

Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe

S584

S649

S714

Przedsiębiorstwa niefinansowe

S585

S650

S715

Instytucje rządowe szczebla centralnego

S586

S651

S716

Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym

S587

S652

S717

Fundusze zabezpieczenia społecznego

S588

S653

S718

Organizacje międzynarodowe

S589

S654

S719

10.   DŁUGOTERMINOWE DŁUŻNE PAPIERY WARTOŚCIOWE

Razem

S590

S655

S720

KBC

S591

S656

S721

MIF z wyjątkiem banków centralnych

S592

S657

S722

PIPF

S593

S658

S723

Z których PS

S594

S659

S724

Pomocnicze spółki finansowe

S595

S660

S725

Instytucje finansowe typu captive

S596

S661

S726

Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe

S597

S662

S727

Przedsiębiorstwa niefinansowe

S598

S663

S728

Instytucje rządowe szczebla centralnego

S599

S664

S729

Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym

S600

S665

S730

Fundusze zabezpieczenia społecznego

S601

S666

S731

Organizacje międzynarodowe

S602

S667

S732

10.1.   w tym papiery o stałym oprocentowaniu:

Razem

S603

S668

S733

KBC

S604

S669

S734

MIF z wyjątkiem banków centralnych

S605

S670

S735

PIPF

S606

S671

S736

Z których PS

S607

S672

S737

Pomocnicze spółki finansowe

S608

S673

S738

Instytucje finansowe typu captive

S609

S674

S739

Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe

S610

S675

S740

Przedsiębiorstwa niefinansowe

S611

S676

S741

Instytucje rządowe szczebla centralnego

S612

S677

S742

Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym

S613

S678

S743

Fundusze zabezpieczenia społecznego

S614

S679

S744

Organizacje międzynarodowe

S615

S680

S745

10.2.   w tym papiery o zmiennym oprocentowaniu:

Razem

S616

S681

S746

KBC

S617

S682

S747

MIF z wyjątkiem banków centralnych

S618

S683

S748

PIPF

S619

S684

S749

Z których PS

S620

S685

S750

Pomocnicze spółki finansowe

S621

S686

S751

Instytucje finansowe typu captive

S622

S687

S752

Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe

S623

S688

S753

Przedsiębiorstwa niefinansowe

S624

S689

S754

Instytucje rządowe szczebla centralnego

S625

S690

S755

Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym

S626

S691

S756

Fundusze zabezpieczenia społecznego

S627

S692

S757

Organizacje międzynarodowe

S628

S693

S758

10.3.   w tym obligacje zerokuponowe:

Razem

S629

S694

S759

KBC

S630

S695

S760

MIF z wyjątkiem banków centralnych

S631

S696

S761

PIPF

S632

S697

S762

Z których PS

S633

S698

S763

Pomocnicze spółki finansowe

S634

S699

S764

Instytucje finansowe typu captive

S635

S700

S765

Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalno-rentowe

S636

S701

S766

Przedsiębiorstwa niefinansowe

S637

S702

S767

Instytucje rządowe szczebla centralnego

S638

S703

S768

Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym

S639

S704

S769

Fundusze zabezpieczenia społecznego

S640

S705

S770

Organizacje międzynarodowe

S641

S706

S771

Termin pierwotny wyemitowanych papierów wartościowych

W zakresie terminu pierwotnego BIS uważa wszystkie europapiery komercyjne ECP i inne euroobligacje (euro notes) emitowane w ramach programów krótkoterminowych za instrumenty krótkoterminowe, a wszystkie instrumenty emitowane w ramach struktury długoterminowej za instrumenty długoterminowe, niezależnie od ich terminu pierwotnego.

Podział sektorowy emitentów

BIS w następujący sposób przyporządkowuje przekroje sektorowe emitentów dostępne w jego bazie danych do podziału wymaganego w formularzach sprawozdawczych.

| Podział sektorowy w bazie danych BIS | | Klasyfikacja w formularzach sprawozdawczych |
| --- | --- | --- |
| Bank centralny | → | KBC i EBC |
| Banki komercyjne | → | MIF |
| Pozostałe instytucje pośrednictwa finansowego | → | PIPF |
| Instytucje rządowe szczebla centralnego | → | Instytucje rządowe szczebla centralnego |
| Pozostałe instytucje rządowe
  Agencje państwowe | → | Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym |
| Przedsiębiorstwa | → | Przedsiębiorstwa niefinansowe |
| Instytucje międzynarodowe | → | Instytucje międzynarodowe (zagranica) |

Podział sektorowy w bazie danych BIS

Klasyfikacja w formularzach sprawozdawczych

Bank centralny

→

KBC i EBC

Banki komercyjne

→

MIF

Pozostałe instytucje pośrednictwa finansowego

→

PIPF

Instytucje rządowe szczebla centralnego

→

Instytucje rządowe szczebla centralnego

Pozostałe instytucje rządowe

Agencje państwowe

→

Instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym oraz instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym

Przedsiębiorstwa

→

Przedsiębiorstwa niefinansowe

Instytucje międzynarodowe

→

Instytucje międzynarodowe (zagranica)

Klasyfikacja emisji

W statystyce emisji papierów wartościowych jako dłużne papiery wartościowe klasyfikowane są następujące instrumenty zawarte w bazie BIS:

| — | certyfikaty depozytowe, |
| --- | --- |

—

certyfikaty depozytowe,

| — | papiery komercyjne (commercial paper), |
| --- | --- |

—

papiery komercyjne (commercial paper),

| — | bony skarbowe, |
| --- | --- |

—

bony skarbowe,

| — | obligacje, |
| --- | --- |

—

obligacje,

| — | europapiery komercyjne (euro commercial paper), |
| --- | --- |

—

europapiery komercyjne (euro commercial paper),

| — | średnioterminowe papiery dłużne, |
| --- | --- |

—

średnioterminowe papiery dłużne,

| — | pozostałe papiery krótkoterminowe. |
| --- | --- |

—

pozostałe papiery krótkoterminowe.

Wycena

Zasady wyceny stosowane obecnie przez BIS wymagają podania wartości nominału dla dłużnych papierów wartościowych i ceny emisyjnej dla akcji notowanych.

BIS przekazuje EBC wszystkie emisje dokonywane przez instytucje zagranicy w euro/walutach krajowych (blok B) i wykazuje je w dolarach USA, stosując kurs na koniec okresu w przypadku stanów papierów wartościowych oraz średni kurs w danym okresie w przypadku emisji i wykupów. EBC przelicza wszystkie dane na euro, stosując tę samą zasadę, którą wcześniej zastosował BIS. Dla okresów przed 1 stycznia 1999 r. stosuje się kurs ECU do dolara USA jako przybliżenie.”

---

(1)  W przypadku zetknięcia się przez instytucje sprawozdajace z kwestiami nieobjętymi wprost niniejszymi wytycznymi, powinny one zastosować zmieniony europejski system rachunków narodowych i regionalnych (»ESA 2010«) określony w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 549/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie europejskiego systemu rachunków narodowych i regionalnych w Unii Europejskiej (Dz.U. L 174 z 26.6.2013, s. 1).

1

(2)  »Pozostałe waluty« obejmują wszystkie inne waluty, w tym waluty krajowe państw członkowskich spoza strefy euro.

2

(3)  Dłużne papiery wartościowe inne niż akcje oznaczają »papiery wartościowe inne niż akcje, z wyjątkiem finansowych instrumentów pochodnych«.

3

(4)  Jeżeli KBC nie są w stanie przekazywać danych dotyczących emisji brutto albo wykupów, wymagane są dane dotyczące emisji netto.

4

(5)  Akcje notowane oznaczają »akcje notowane, poza udziałami w funduszach inwestycyjnych i funduszach rynku pieniężnego«.

5

(6)  Zob. pkt 2.07 ESA 2010.

6

(7)  W praktyce fundusze emerytalne nie emitują dłużnych papierów wartościowych.

7

(8)  Zob. pkt 2.17–2.20 ESA 2010.

8

(9)  Zob. pkt 5.102 ESA 2010.

9

(10)  Kategoria F.3 ESA 2010.

10

(11)  Kategoria F.511 ESA 2010.

11

(12)  Kategoria F.512 ESA 2010.

12

(13)  Kategoria F.519 ESA 2010.

13

(14)  Blok A dla KBC i blok B dla BIS.

14

(15)  Nie określane jako transakcje finansowe; zob. pkt 5.158 i 6.59 ESA 2010 oraz sekcja 5 lit. b) niniejszej części.

15

(16)  Transakcja na rynku wtórnym związana ze zmianą posiadacza; nie wchodzi w zakres niniejszej statystyki.

16

(17)  Uważana za dwie transakcje finansowe; zob. pkt 5.96 i 6.25 ESA 2010 oraz sekcja 5 lit. a) ppkt (ii) niniejszej części.

17

(18)  Transakcja na rynku wtórnym związana ze zmianą posiadacza; nie wchodzi w zakres niniejszej statystyki.

18

(19)  Szczegółowo na temat definicji »wartości nominału«, »wartości rynkowej« i »wartości nominalnej« zob. pkt 5.90, 7.38 i 7.39 ESA 2010.

19

(20)  Od dnia 1 stycznia 1999 r. dla papierów wartościowych emitowanych przez instytucje krajowe w euro (część bloku A) nie jest wymagana wycena kursowa, a papiery wartościowe emitowane przez instytucje krajowe w euro/walutach krajowych (pozostała część bloku A) są przeliczane na euro po ostatecznych kursach walut z dnia 31 grudnia 1998 r.

20

(21)  Zob. pkt 6.64 ESA 2010.

21

---