# Dziennik Urzędowy C 75/2015

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 75 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 584 marca 2015 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 75

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 584 marca 2015

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2015/C 075/01 | Stopa procentowa stosowana przez Europejski Bank Centralny do podstawowych operacji refinansujących: 0,05 % na dzień 1 marca 2015 r. – Kursy walutowe euro | 1 |
| | Trybunał Obrachunkowy |
| 2015/C 075/02 | Sprawozdanie specjalne nr 1/2015 Śródlądowy transport wodny w Europie: od 2001 r. nie odnotowano znaczącego wzrostu udziału w przewozach ogółem ani istotnej poprawy zdolności żeglugowej | 2 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2015/C 075/01

Stopa procentowa stosowana przez Europejski Bank Centralny do podstawowych operacji refinansujących: 0,05 % na dzień 1 marca 2015 r. – Kursy walutowe euro

1

Trybunał Obrachunkowy

2015/C 075/02

Sprawozdanie specjalne nr 1/2015 Śródlądowy transport wodny w Europie: od 2001 r. nie odnotowano znaczącego wzrostu udziału w przewozach ogółem ani istotnej poprawy zdolności żeglugowej

2

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNE |
| | Komisja Europejska |
| 2015/C 075/03 | Zaproszenie do składania wniosków w ramach wieloletniego programu prac w odniesieniu do przyznania pomocy finansowej w obszarze transeuropejskiej infrastruktury energetycznej w ramach instrumentu Łącząc Europę na lata 2014–2020 (Decyzja Komisji C(2015) 1363) | 3 |
| | INNE AKTY |
| | Komisja Europejska |
| 2015/C 075/04 | Publikacja wniosku o rejestrację zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych | 4 |
| 2015/C 075/05 | Publikacja wniosku o zatwierdzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych | 9 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNE

Komisja Europejska

2015/C 075/03

Zaproszenie do składania wniosków w ramach wieloletniego programu prac w odniesieniu do przyznania pomocy finansowej w obszarze transeuropejskiej infrastruktury energetycznej w ramach instrumentu Łącząc Europę na lata 2014–2020 (Decyzja Komisji C(2015) 1363)

3

INNE AKTY

Komisja Europejska

2015/C 075/04

Publikacja wniosku o rejestrację zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

4

2015/C 075/05

Publikacja wniosku o zatwierdzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

9

---

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 4.3.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 75/1 |
| --- | --- | --- | --- |

4.3.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 75/1

---

Stopa procentowa stosowana przez Europejski Bank Centralny do podstawowych operacji refinansujących (1):

0,05 % na dzień 1 marca 2015 r.

Kursy walutowe euro (2)

3 marca 2015 r.

(2015/C 75/01)

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,1168 |
| JPY | Jen | 133,74 |
| DKK | Korona duńska | 7,4533 |
| GBP | Funt szterling | 0,72760 |
| SEK | Korona szwedzka | 9,2765 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,0736 |
| ISK | Korona islandzka | |
| NOK | Korona norweska | 8,6095 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 27,453 |
| HUF | Forint węgierski | 305,07 |
| PLN | Złoty polski | 4,1582 |
| RON | Lej rumuński | 4,4563 |
| TRY | Lir turecki | 2,8296 |
| AUD | Dolar australijski | 1,4288 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,3981 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 8,6609 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,4807 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,5222 |
| KRW | Won | 1 225,66 |
| ZAR | Rand | 13,1696 |
| CNY | Yuan renminbi | 7,0043 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,6720 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 14 513,01 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,0597 |
| PHP | Peso filipińskie | 49,220 |
| RUB | Rubel rosyjski | 69,5600 |
| THB | Bat tajlandzki | 36,131 |
| BRL | Real | 3,2536 |
| MXN | Peso meksykańskie | 16,7967 |
| INR | Rupia indyjska | 69,1544 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,1168

JPY

Jen

133,74

DKK

Korona duńska

7,4533

GBP

Funt szterling

0,72760

SEK

Korona szwedzka

9,2765

CHF

Frank szwajcarski

1,0736

ISK

Korona islandzka

NOK

Korona norweska

8,6095

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

27,453

HUF

Forint węgierski

305,07

PLN

Złoty polski

4,1582

RON

Lej rumuński

4,4563

TRY

Lir turecki

2,8296

AUD

Dolar australijski

1,4288

CAD

Dolar kanadyjski

1,3981

HKD

Dolar Hongkongu

8,6609

NZD

Dolar nowozelandzki

1,4807

SGD

Dolar singapurski

1,5222

KRW

Won

1 225,66

ZAR

Rand

13,1696

CNY

Yuan renminbi

7,0043

HRK

Kuna chorwacka

7,6720

IDR

Rupia indonezyjska

14 513,01

MYR

Ringgit malezyjski

4,0597

PHP

Peso filipińskie

49,220

RUB

Rubel rosyjski

69,5600

THB

Bat tajlandzki

36,131

BRL

Real

3,2536

MXN

Peso meksykańskie

16,7967

INR

Rupia indyjska

69,1544

---

(1)  Stopa obowiązująca w ostatnich operacjach, których dokonywano przed wskazaną datą. W przypadku przetargu procentowego, stopa procentowa odpowiada marginalnej stopie procentowej.

(2)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.

---

Trybunał Obrachunkowy

| 4.3.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 75/2 |
| --- | --- | --- | --- |

4.3.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 75/2

---

Sprawozdanie specjalne nr 1/2015 „Śródlądowy transport wodny w Europie: od 2001 r. nie odnotowano znaczącego wzrostu udziału w przewozach ogółem ani istotnej poprawy zdolności żeglugowej”

(2015/C 75/02)

Europejski Trybunał Obrachunkowy zawiadamia o publikacji swojego sprawozdania specjalnego nr 1/2015 „Śródlądowy transport wodny w Europie: od 2001 r. nie odnotowano znaczącego wzrostu udziału w przewozach ogółem ani istotnej poprawy zdolności żeglugowej”.

Sprawozdanie to dostępne jest na stronie internetowej Europejskiego Trybunału Obrachunkowego: http://eca.europa.eu, gdzie można zapoznać się z jego treścią lub pobrać je w formie pliku.

Aby bezpłatnie otrzymać sprawozdanie w wersji papierowej, należy zwrócić się do Trybunału Obrachunkowego, pisząc na adres:

| Cour des comptes européenne |
| --- |
| Publications (PUB) |
| 12, rue Alcide De Gasperi |
| 1615 Luxembourg |
| LUKSEMBURG |
| Tel. +352 4398-1 |
| E-mail: eca-info@eca.europa.eu |

Cour des comptes européenne

Publications (PUB)

12, rue Alcide De Gasperi

1615 Luxembourg

LUKSEMBURG

Tel. +352 4398-1

E-mail: eca-info@eca.europa.eu

lub wypełnić elektroniczny formularz zamówienia dostępny na stronie EU-Bookshop.

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNE

Komisja Europejska

| 4.3.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 75/3 |
| --- | --- | --- | --- |

4.3.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 75/3

---

Zaproszenie do składania wniosków w ramach wieloletniego programu prac w odniesieniu do przyznania pomocy finansowej w obszarze transeuropejskiej infrastruktury energetycznej w ramach instrumentu „Łącząc Europę” na lata 2014–2020

(Decyzja Komisji C(2015) 1363)

(2015/C 75/03)

Komisja Europejska, Dyrekcja Generalna ds. Energii, niniejszym ogłasza zaproszenie do składnia wniosków w celu przyznania dotacji zgodnie z priorytetami i celami określonymi w wieloletnim programie prac w obszarze transeuropejskiej infrastruktury energetycznej w ramach instrumentu „Łącząc Europę” na lata 2014–2020.

Przyjmowane są wnioski dotyczące następującego zaproszenia:

CEF-Energy-2015-1

Orientacyjna kwota pomocy przeznaczona na wybrane wnioski w ramach niniejszego zaproszenia do składania wniosków wynosi 100 mln EUR.

Termin składania wniosków upływa dnia 29 kwietnia 2015 r.

Pełny tekst zaproszenia do składania wniosków jest dostępny na stronie internetowej:

http://inea.ec.europa.eu/en/cef/cef_energy/apply_for_funding/cef_energy_calls_for_proposals_2015.htm

---

INNE AKTY

Komisja Europejska

| 4.3.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 75/4 |
| --- | --- | --- | --- |

4.3.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 75/4

---

Publikacja wniosku o rejestrację zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

(2015/C 75/04)

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku o rejestrację zgodnie z art. 51 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (1).

JEDNOLITY DOKUMENT

„SALAME PIEMONTE”

Nr UE: IT-PGI-0005-01237 – 6.6.2014

ChNP ( ) ChOG ( X )

1.   Nazwa

„Salame Piemonte”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Włochy

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Rodzaj produktu

Rodzaj produktu

Klasa 1.2. Produkty wytworzone na bazie mięsa (podgotowanego, solonego, wędzonego itd.)

3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

„Salame Piemonte” jest produkowane z mieszanki świeżego mięsa wieprzowego, które w przekroju poprzecinane jest żyłkami tłuszczu, nie było wcześniej mrożone i jest uzyskiwane z dalej określonych kawałków tusz wieprzowych. Część chuda: z tkanki mięśniowej prążkowanej z udźca, łopatki i klatki piersiowej; część tłusta: z tłuszczu dobrej jakości pochodzącego z klatki piersiowej i gardła oraz ze słoniny.

W odniesieniu do produkcji „Salame Piemonte” określono następujące okresy dojrzewania w zależności od średnicy wędliny świeżej:

| — | w przypadku średnicy od 40 do 70 mm: od nie mniej niż 10 dni do nie więcej niż 50 dni, |
| --- | --- |

—

w przypadku średnicy od 40 do 70 mm: od nie mniej niż 10 dni do nie więcej niż 50 dni,

| — | w przypadku średnicy od 71 do 90 mm: od nie mniej niż 21 dni do nie więcej niż 84 dni. |
| --- | --- |

—

w przypadku średnicy od 71 do 90 mm: od nie mniej niż 21 dni do nie więcej niż 84 dni.

W momencie wprowadzenia do obrotu „Salame Piemonte” w całości waży co najmniej 300 g i ma cechy organoleptyczne, fizyczno-chemiczne i mikrobiologiczne wymienione poniżej.

Cechy organoleptyczne

Wygląd zewnętrzny: kształt walcowaty lub łukowaty w przypadku najmniejszych sztuk.

Wygląd zewnętrzny

Konsystencja: produkt jest zwarty, delikatny i nie ma widocznych powięzi.

Konsystencja

Wygląd po przekrojeniu: plaster jest zwarty i jednorodny, charakteryzuje się przyleganiem fragmentów tkanki mięśniowej do tłuszczowej, które są na ogół „wydłużone”. Produkt zawiera pieprz rozdrobniony lub mielony.

Wygląd po przekrojeniu

Barwa: rubinowa czerwień.

Barwa

Zapach: delikatny, dojrzałego mięsa, produktu dojrzałego, wina i czosnku.

Zapach

Smak: łagodny i delikatny, lekko przyprawiony (pieprz i gałka muszkatołowa), duża trwałość aromatu, nigdy nie jest kwaśny, wyważona słoność.

Smak

Cechy chemiczne i fizyczno-chemiczne

| Białko całkowite | nie mniej niż 23 % |
| --- | --- |
| Stosunek kolagen/białko | nie więcej niż 0,12 |
| Stosunek woda/białko | nie więcej niż 2,00 |
| Stosunek tłuszcz/białko | nie więcej niż 1,40 |
| Współczynnik pH | ≥ 5,2 |

Białko całkowite

nie mniej niż 23 %

Stosunek kolagen/białko

nie więcej niż 0,12

Stosunek woda/białko

nie więcej niż 2,00

Stosunek tłuszcz/białko

nie więcej niż 1,40

Współczynnik pH

≥ 5,2

Cechy mikrobiologiczne

Zawartość bakterii mezofilnych: > 1 × 107 jednostek tworzących kolonie na 1 g z przewagą bakterii rodzaju Lactobacillus i coccus.

7

Lactobacillus

coccus

„Salame Piemonte” może być produkowane w różnych kształtach i rozmiarach z tej samej masy, którą napełnia się osłonkę z naturalnego jelita lub spreparowaną osłonkę pochodzenia naturalnego o średnicy wynoszącej w przypadku wędliny świeżej od 40 do 90 mm.

3.3.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

ChOG „Salame Piemonte” jest produkowane z mięsa wieprzowego posiadającego cechy opisane poniżej.

| — | Dopuszczalne jest wykorzystanie zwierząt tradycyjnych ras podstawowych Large White i Landrace, czystych lub pochodnych tych ras, |
| --- | --- |

—

Dopuszczalne jest wykorzystanie zwierząt tradycyjnych ras podstawowych Large White i Landrace, czystych lub pochodnych tych ras,

| — | a także zwierząt ras pochodnych od rasy Duroc. |
| --- | --- |

—

a także zwierząt ras pochodnych od rasy Duroc.

| — | Dopuszczalne jest wykorzystanie zwierząt innych ras, mieszanych i krzyżówek, pod warunkiem że ich tusze można przypisać do klasy E, U, R lub O, określonej we wspólnotowej skali klasyfikacji tusz wieprzowych, o której mowa w załączniku V do rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (2) z jego kolejnymi zmianami. |
| --- | --- |

—

Dopuszczalne jest wykorzystanie zwierząt innych ras, mieszanych i krzyżówek, pod warunkiem że ich tusze można przypisać do klasy E, U, R lub O, określonej we wspólnotowej skali klasyfikacji tusz wieprzowych, o której mowa w załączniku V do rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (2) z jego kolejnymi zmianami.

2

| — | Zgodnie z tradycją pozostają w każdym przypadku wykluczone zwierzęta o cechach niepożądanych, w szczególności w zakresie wrażliwości na stres (PSS), których nosicielstwo może obecnie być obiektywnie zbadane również po uboju zwierzęcia i w produktach dojrzałych. |
| --- | --- |

—

Zgodnie z tradycją pozostają w każdym przypadku wykluczone zwierzęta o cechach niepożądanych, w szczególności w zakresie wrażliwości na stres (PSS), których nosicielstwo może obecnie być obiektywnie zbadane również po uboju zwierzęcia i w produktach dojrzałych.

| — | Wykluczone jest wykorzystanie zwierząt czystej rasy ras: belgijska Landrace, Hampshire, Piétrain, Duroc i Spotted Poland. |
| --- | --- |

—

Wykluczone jest wykorzystanie zwierząt czystej rasy ras: belgijska Landrace, Hampshire, Piétrain, Duroc i Spotted Poland.

| — | Wykorzystywane typy genetyczne muszą zapewniać uzyskanie dużej masy i dobrej wydajności, a w każdym przypadku średniej masy partii produkcyjnej (masy w relacji pełnej) 160 kg +/- 10 %. |
| --- | --- |

—

Wykorzystywane typy genetyczne muszą zapewniać uzyskanie dużej masy i dobrej wydajności, a w każdym przypadku średniej masy partii produkcyjnej (masy w relacji pełnej) 160 kg +/- 10 %.

| — | Minimalny wiek zwierzęcia poddawanego ubojowi wynosi dziewięć miesięcy. |
| --- | --- |

—

Minimalny wiek zwierzęcia poddawanego ubojowi wynosi dziewięć miesięcy.

| — | Zabronione jest stosowanie mięsa knurów lub macior. |
| --- | --- |

—

Zabronione jest stosowanie mięsa knurów lub macior.

| — | Zwierzęta poddawane ubojowi muszą być w bardzo dobrym stanie zdrowia i dokładnie wykrwawione. |
| --- | --- |

—

Zwierzęta poddawane ubojowi muszą być w bardzo dobrym stanie zdrowia i dokładnie wykrwawione.

Nie ustala się ograniczenia geograficznego w odniesieniu do pochodzenia świń.

Żywienie świń obejmuje dwa etapy i opiera się głównie na produktach zbożowych. Przeciętna dawka pokarmowa świń składa się głównie z mokrego ziarna kukurydzy (pastone), następnie z jęczmienia, otrębów, soi i dodatków mineralnych. Przewiduje się wykorzystanie produktów ubocznych z produkcji serowarskiej, takich jak serwatka i maślanka. Łączna ilość serwatki i maślanki nie może przekroczyć 15 litrów na sztukę na dzień. Dopuszczalne jest podawanie dodatków mineralnych i witaminowych w ilościach określonych przez obowiązujące przepisy prawa.

pastone

Pozostałe składniki

Pozostałe składniki

Pozostałe składniki to: sól (nie więcej niż 3 %), pieprz ziarnisty lub rozdrobniony, lub mielony (nie więcej niż 0,4 %), przyprawy i rośliny aromatyczne: czosnek, goździki całe lub mielone lub moczone w winie oraz gałka muszkatołowa. Aby zapewnić typowy smak „Salame Piemonte” i zgodność z tradycyjną metodą produkcji, konieczne jest stosowanie czerwonego wina piemonckiego o nazwie pochodzenia, produkowanego z miejscowych odmian winorośli Nebbiolo, Barbera i Dolcetto (w ilości stanowiącej co najmniej 0,25 % masy).

Dopuszczalne jest stosowanie cukrów lub dekstrozy, kultur starterowych fermentacji, kultur pleśniowych pokrywających osłonkę, azotanu sodu i potasu, azotynu sodu i potasu, kwasu askorbinowego i soli sodowej kwasu askorbinowego.

Stosowanie innych substancji pomocniczych w przetwórstwie, mających na celu związanie wody w tkankach, jest niedozwolone.

3.4.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Wszystkie etapy produkcji, peklowanie, produkcja masy, napełnianie, suszenie i dojrzewanie „Salame Piemonte” muszą odbywać się na obszarze określonym w pkt 4 poniżej.

3.5.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd. produktu, do którego odnosi się nazwa

Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd. produktu, do którego odnosi się nazwa

ChOG „Salame Piemonte” jest wprowadzane do obrotu bez opakowania lub pakowane próżniowo lub w ochronnej atmosferze, w całości lub krojone na porcje lub plastry.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się nazwa

Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się nazwa

Chronione oznaczenie geograficzne „Salame Piemonte” musi być naniesione na etykiecie wyraźną i nieusuwalną czcionką w sposób wyraźnie odróżniający się od każdego innego napisu. Zaraz po nim należy umieścić wyrażenie „Indicazione Geografica Protetta” (chronione oznaczenie geograficzne), które musi być przetłumaczone na język kraju, w którym produkt jest sprzedawany, symbol graficzny Unii i logo „Salame Piemonte” przedstawione poniżej.

Dozwolone jest podanie na etykiecie „Salame Piemonte” nazwy państwa lub regionu, z którego pochodzi mięso wieprzowe. W przypadku gdy mięso pochodzi z różnych państw lub regionów, należy wymienić je w porządku malejącym według masy.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Czynności związane z przetwarzaniem i dojrzewanie „Salame Piemonte” muszą odbywać się na terenie regionu piemonckiego.

5.   Związek z obszarem geograficznym

Związek z obszarem geograficznym

Obszar produkcji „Salame Piemonte” obejmuje cały region Piemontu, który charakteryzuje się szczególnymi cechami klimatu. Nazwa Piemont związana jest z faktem, że region ten leży u podnóży gór. Położenie to wpłynęło na ukształtowanie się w dużej części regionu strefy klimatu umiarkowanego subkontynentalnego o stosunkowo jednorodnych cechach. W klimacie tym wyróżnia się okres zimowy z niskimi temperaturami i niewielkim poziomem opadów, wilgotność względną spadającą okresowo – od bardziej wilgotnego listopada do bardziej suchego lutego – oraz od niziny w kierunku podgórza, umiarkowaną wentylację i często występujące feny, które mieszają powietrze i przyczyniają się do utrzymania wskaźnika wilgotności względnej na stosunkowo niskim poziomie. Ponadto stopień nasłonecznienia jest w Piemoncie wyższy, a w konsekwencji wskaźnik wilgotności niższy niż w sąsiednich regionach leżących w dolinie Padu. Różnice te są jeszcze bardziej wyraźne, jeśli porównamy z regionami położonymi na północy Alp, gdzie stopień nasłonecznienia jest niższy o około dwie trzecie.

Klimat i obszar Piemontu w połączeniu z technikami stosowanymi w uprawie roślin i produkcji wina oraz z wiedzą praktyczną ma również zasadnicze znaczenie dla określenia jednolitego i specyficznego „obszaru” produkcji win piemonckich o nazwie pochodzenia, które są typowym elementem, charakteryzującym „Salame Piemonte”. Piemont jako region zawsze bowiem był dużym producentem win, a miejscowe odmiany winorośli, które są najczęściej uprawiane i najbardziej dostępne, to Barbera, Dolcetto i Nebbiolo: z tego powodu wina te są stosowane jako składniki „Salame Piemonte”.

„Salame Piemonte” jest zwarte i delikatne, ma barwę rubinowej czerwieni oraz łagodny i delikatny smak.

Specyficzną cechą „Salame Piemonte” jest jego kruchość oraz „łagodny i delikatny” smak, wynikający głównie z krótkiego okresu dojrzewania. Właściwość ta, będąca owocem długoletniej piemonckiej tradycji sztuki wędliniarskiej, z biegiem lat stała się częścią upodobań i zwyczajów lokalnych konsumentów.

Główną cechą charakterystyczną „Salame Piemonte” jest zastosowanie jako składnika czerwonego wina piemonckiego o nazwie pochodzenia, produkowanego wyłącznie z odmian winorośli Nebbiolo, Barbera i Dolcetto, które musi stanowić co najmniej 0,25 % masy mieszanki. Typowy charakter piemonckich win wpływa na smak i zapach „Salame Piemonte”, co odróżnia go od innych podobnych produktów oferowanych na rynku, podobnie jak było to również w przeszłości.

Niektóre specyficzne czynniki sprzyjające powstaniu związku „Salame Piemonte” z obszarem, o czym świadczy jego renoma i charakterystyczny sposób produkcji, są podkreślone w licznych dokumentach historycznych, z których wyraźnie wynika, że produkcja „Salame Piemonte” rozwinęła się i zakorzeniła w historii regionu w sposób szczególny w porównaniu z innymi wędlinami produkowanymi w innych regionach Włoch.

W 1854 r. Giovanni Vialardi, królewski szef kuchni i cukiernik (dynastii sabaudzkiej), w swojej rozprawie zatytułowanej „La Cucina Borghese” szczegółowo opisywał sposób przygotowania salame di carne di maiale (kiełbasy wieprzowej), którą można uznać za przodka Salame Piemonte w tym sensie, że przepis na nią jest podobny do obecnej receptury, ponieważ już wówczas przewidywał dodawanie do masy un bicchiere di buon vino di barbera (kieliszka dobrego wina barbera).

salame di carne di maiale

un bicchiere di buon vino di barbera

Po wojnie rozwinęła się produkcja przemysłowa i od 1948 r. do czasów obecnych nazwa „Salame Piemonte” stale figuruje w wydawanych co dwa tygodnie wykazach produktów Izby Handlowej w Turynie w dziale „Mięsa wieprzowe świeże”.

Dodawanie w procesie produkcji czerwonego wina wytwarzanego z odmian Barbera, Nebbiolo i Dolcetto, które stanowią trzy najbardziej renomowane odmiany piemonckie, świadczy o głębokim związku „Salame Piemonte” z obszarem produkcji. Cecha ta, która stanowi o specyfice nazwy, jest wymieniana w licznych podręcznikach, publikacjach i specjalistycznych czasopismach dotyczących wyrobów wędliniarskich i podkreślana w wielu programach telewizyjnych poświęconych enologii i gastronomii krajowej, nadawanych w latach 2008–2010. Należy wymienić publikację Riccarda Di Corato „Delizie del divin Porcello”, która zawiera wykaz i opis wszystkich włoskich wędlin i kiełbas (wyd. Idealibri srl, grudzień 1984, s. 160), publikację „Processo al maiale” (A. Beretta, Pavie, Monboso, 2002, s. 160) i niektóre programy telewizyjne, takie jak „Occhio alla spesa” i „Terre e sapori” nadawane na kanale Rai 1 oraz „Mela Verde” nadawane na kanale Rete Quattro, w których wielokrotnie nawiązuje się do stosowania piemonckich win w przygotowaniu masy do „Salame Piemonte”.

Wreszcie „Salame Piemonte” znajdujemy na licznych lokalnych i międzynarodowych imprezach, w szczególności na targach Salone del Gusto (Turyn 2006–2008–2010) i Cibus (Parma 2008–2010).

Odesłanie do publikacji specyfikacji

Odesłanie do publikacji specyfikacji

(art. 6 ust. 1 akapit drugi niniejszego rozporządzenia)

Właściwe władze administracyjne wszczęły krajową procedurę sprzeciwu, publikując wniosek o uznanie ChOG „Salame Piemonte” w Dzienniku Urzędowym Republiki Włoskiej nr 96 z dnia 26 kwietnia 2014 r.

Dzienniku Urzędowym Republiki Włoskiej

Skonsolidowany tekst specyfikacji produkcji można znaleźć na stronie internetowej: http://www.politicheagricole.it/flex/cm/pages/ServeBLOB.php/L/IT/IDPagina/3335

lub

wchodząc na stronę internetową Ministerstwa Polityki Rolnej, Żywnościowej i Leśnej (www.politicheagricole.it) i otwierając zakładkę „Prodotti DOP IGP” (Produkty ChNP ChOG) (na górze ekranu po prawej stronie), a następnie zakładkę „Prodotti DOP IGP STG” (Produkty ChNP ChOG TGS) (z boku ekranu po lewej stronie) i wreszcie „Disciplinari di Produzione all’esame dell’UE” (Specyfikacje przedłożone UE do analizy).

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

2

---

| 4.3.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 75/9 |
| --- | --- | --- | --- |

4.3.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 75/9

---

Publikacja wniosku o zatwierdzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

(2015/C 75/05)

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu zgodnie z art. 51 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (1).

WNIOSEK O ZATWIERDZENIE ZMIANY

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych
   (2)

WNIOSEK O ZATWIERDZENIE ZMIANY SKŁADANY NA PODSTAWIE ART. 9

„HUILE D’OLIVE DE NYONS”

Nr WE: FR-PDO-0217-01199-20.2.2014

ChOG ( ) ChNP ( X )

1.   Nagłówek w specyfikacji produktu, którego dotyczy zmiana

—

—

—

—

—

—

—

—

—

2.   Rodzaj zmiany (zmian)

—

—

—

—

3.   Zmiana (zmiany)

3.1.   Nagłówek „Opis produktu”

Na podstawie kontroli przeprowadzonych od uznania przedmiotowej nazwy opis określeń organoleptycznych uzupełniono o pewne określenia w celu lepszej identyfikacji produktu.

Maksymalną zawartość wolnej kwasowości obniżono do 0,8 g/100 g, co dobrze odzwierciedla miejscową praktykę przetwórstwa: oliwki są tłoczone krótko po zbiorach.

Wskaźnik peroksydacji ograniczono do 16 miliekwiwalentów nadtlenków na 1 kg oliwy z oliwek na etapie pierwszego wprowadzania do obrotu celem utrzymania jakości dla konsumentów.

Cierpkość (lub ostry smak) i gorycz są nieznaczne lub niedostrzegalne. Wyrażone w skali wartości zatwierdzonej przez Międzynarodową Radę ds. Oliwy (skala 0–10) wynoszą 0–2. Wnioskowane poziomy odpowiadają zatem właściwościom produktu „Huile d’olive de Nyons”, zawdzięczającemu swój łagodny smak zbiorom dojrzałych oliwek.

Barwa oliwy pierwotnie była określona w specyfikacji jako „złocistożółta”. Jako że barwa oliwy zmienia się w trakcie cyklu życia produktu (produkt pochodzący z początku zbiorów ma zielonkawe odcienie), opis barwy oliwy z oliwek uzupełniono w następujący sposób: „Jej barwa jest żółta z zielonymi odcieniami do złocistożółtej”.

3.2.   Nagłówek „Dowód pochodzenia”

W świetle zmian w przepisach prawa krajowego rozdział „Elementy świadczące o pochodzeniu produktu z obszaru geograficznego” zostaje ujednolicony i zawiera między innymi wymogi dotyczące sprawozdawczości i prowadzenia rejestrów zapewniających identyfikowalność produktu i monitorowanie warunków produkcji.

W tym kontekście przewidziano w szczególności zatwierdzanie podmiotów przez organ kontrolny, potwierdzające ich zdolność do spełnienia wymogów specyfikacji nazwy, którą chcą wykorzystywać.

W części tej dodano i uzupełniono ponadto szereg przepisów dotyczących rejestrów i deklaracji umożliwiających identyfikowalność oraz kontrolę zgodności produktu z wymogami specyfikacji.

3.3.   Nagłówek „Metoda produkcji”

Produkcja oliwek

aby ułatwić kontrole produkcji wprowadzono przepis dotyczący wieku drzew włączanych do produkcji produktu objętego nazwą pochodzenia, ustalonego na 5 lat: drzewa wykorzystuje się do produkcji od wieku 5 lat, sady podlegają kontroli, a ich produkcja jest brana pod uwagę w maksymalnych dopuszczalnych plonach.

W odniesieniu do maksymalnego dozwolonego odsetka odmian zapylających w sadach wynoszącego 5 %, biorąc pod uwagę że w bardzo małych sadach (mniej niż 20 drzew) trudno jest stosować ten odsetek, dopuszcza się obecność jednego drzewa odmiany zapylającej. Sprecyzowano, że wykorzystanie takich odmian do produkcji oliwy jest dozwolone, pod warunkiem że ich proporcja nie przekracza 5 % masy wykorzystanych oliwek.

Wprowadzono przepisy dotyczące przycinania drzew i zabiegów pielęgnacyjnych w sadach, tak aby umocnić właściwe utrzymanie sadów okolic Nyons; przepisy te umożliwiają uniknięcie pozostawiania sadów bez pielęgnacji (obowiązek corocznego wykonywania zabiegów pielęgnacyjnych, kontrola okrywy roślinnej i obowiązkowa przycinka co najmniej raz na dwa lata) oraz ograniczenie zagrożeń sanitarnych (usuwanie drewna pochodzącego z przycinania).

Na podstawie przepisów pierwotnego dekretu uznającego ChNP z dnia 10 stycznia 1994 r. wprowadzono przepisy dotyczące gęstości obsadzenia (minimum 24 m2 na pień, minimalna odległość między drzewami 4 m) i zakaz stosowania upraw wieloletnich w charakterze międzyplonu, aby poprawić jakość i poszanowanie tradycyjnych metod uprawy.

Nawadnianie

Nawadnianie drzew oliwnych umożliwia stabilizację zbiorów i nie powoduje pogorszenia jakości oliwy z oliwek. Należy unikać późnego nawadniania, aby zapewnić dobre warunki dojrzewania owoców. Przewiduje się zróżnicowanie terminów dopuszczenia nawadniania drzew oliwnych w zależności od stosowanych technik nawadniania (do dnia 31 sierpnia w przypadku nawadniania przy użyciu deszczowni i do dnia 30 września w przypadku nawadniania kropelkowego i nawadniania mikrozraszaczami).

Plony

W pierwotnym dekrecie uznającym ChNP z dnia 10 stycznia 1994 r. przewidziano ograniczenie plonów z sadów do 6 t/ha, z możliwością zwiększenia ich do 8 ton/ha w wyjątkowych latach. Tymczasem od uznania nazwy pochodzenia producenci oliwy z oliwek odnotowali wzrost plonów. Wynika to z systematyzacji pielęgnacji plantacji oraz poprawy monitorowania technicznego związanych z powodzeniem produktu objętego nazwą pochodzenia. Stan wielu plantacji poprawiono. Ponadto brak dotkliwych mrozów od 1985 r. doprowadził do bujnego rozwoju drzew i uzyskiwania znacznych plonów. Maksymalny plon średnio na gospodarstwo został zatem zwiększony i wynosi 10 ton oliwek z hektara, która to wartość jest bliższa miejscowemu potencjałowi agronomicznemu. Na potrzeby obliczenia tego plonu uwzględnia się wszystkie ilości wyprodukowanych oliwek, niezależnie od ich przeznaczenia.

Data pozyskania/zbiorów

W pierwotnym dekrecie uznającym ChNP z dnia 10 stycznia 1994 r. przewidziano doroczne ustalanie daty rozpoczęcia zbiorów. Określono w nim, że termin ten ustalany jest przez właściwy organ, po przeprowadzeniu przez zrzeszenie producentów badania stopnia dojrzałości, pozwalającego stwierdzić, czy ogólny poziom dojrzałości jest odpowiedni, przed zezwoleniem na rozpoczęcie zbiorów.

Stopień dojrzałości

Sprecyzowano poziom dojrzałości oliwek w momencie zbiorów: co najmniej 65 % oliwek nie ma zielonego zabarwienia – aby wyjaśnić wcześniej stosowane określenie dotyczące „zbierania dojrzałych owoców”.

W odniesieniu do technik zbierania sprecyzowano metody zbiorów oliwek, tak by uwzględnić zmiany technik: oprócz całkowicie ręcznego zbioru bezpośrednio z gałęzi dopuszczono korzystanie z narzędzi do wibracji gałęzi lub drzew. Zabrania się stosowania produktów przyspieszających odpadanie liści. Zabrania się zbierania oliwek, które samoczynnie spadły na ziemię, gdyż pogarszają one jakość oliwy z oliwek. Przepisy precyzują także, jakie praktyki należy stosować w przypadku korzystania z sieci, aby utrzymać jakość oliwek.

Przechowywanie

W celu zachowania właściwości zebranych oliwek zrzeszenie producentów wnosi o sprecyzowanie, że są one transportowane w skrzynkach, których pojemność ograniczona jest do maksymalnie 20 kg.

Tłoczenie oliwy

W pierwotnym dekrecie uznającym ChNP z dnia 10 stycznia 1994 r. przewidziano odstępy czasu między zbiorem, dostawą i wykorzystaniem surowca. W celu zagwarantowania zgodności oliwy z właściwościami produktu objętego chronioną nazwą pochodzenia, terminy te skrócono odpowiednio do: maksymalnie 3 dni między zbiorem a dostawą, maksymalnie 4 dni między dostawą a wykorzystaniem surowca i maksymalnie 6 dni między zbiorem a wykorzystaniem surowca.

W celu wyjaśnienia używanej wcześniej koncepcji oliwek „zdrowych” doprecyzowano wymogi dotyczące jakości wykorzystywanych oliwek przez ograniczenie udziału oliwek uszkodzonych w wyniku mrozu i działania szkodników do 10 %.

W celu uniknięcia wprowadzania niepożądanych smaków w oliwie z oliwek wprowadzono obowiązek oczyszczania z liści przed ekstrakcją.

W celu zachowania oryginalnych właściwości produktu pod każdym względem obniżono maksymalną temperaturę przecieru z oliwek z 30 °C (określonych w pierwotnym dekrecie uznającym ChNP) do 27 °C. Obowiązek ten obejmuje również ewentualnie wykorzystywaną do mycia wodę.

Zachowując dotychczasowe przepisy dotyczące metod ekstrakcji (wyłącznie z wykorzystaniem procesów mechanicznych i bez wykorzystania jakichkolwiek adjuwantów poza wodą), doprecyzowano wykaz dozwolonych metod (miażdżenie oliwek, mieszanie przecieru, separacja wytłoczyn/frakcji ciekłej, separacja oliwy z oliwek/wody pochodzenia roślinnego, ewentualna filtracja). Obejmuje on wszystkie techniki stosowane obecnie na wyznaczonym obszarze geograficznym i został ustanowiony w celu zapobieżenia wprowadzania nowych technologii przetwórstwa bez uprzedniej debaty na temat ich wpływu na właściwości produktu.

Przechowywanie oliwy

W celu ochrony jakości produktu przed utlenianiem dodano następującą wzmiankę: „Przechowywanie i pakowanie »Huile d’olive de Nyons« przeprowadza się w taki sposób, aby ograniczyć kontakt oliwy z powietrzem”.

3.4.   Nagłówek „Etykietowanie”

Szczególne wymogi dotyczące etykietowania produktu objętego chronioną nazwą pochodzenia dostosowano do przepisów rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 pod względem użycia symbolu ChNP Unii Europejskiej. Ponadto w ramach elementów obowiązkowego etykietowania produktów objętych nazwą pochodzenia uwzględniono określenie „Appellation d’origine protégée”.

3.5.   Wymogi krajowe

W świetle zmian w ustawodawstwie krajowym i przepisach wykonawczych w nagłówku „Wymogi krajowe” przedstawiono w formie tabeli najważniejsze elementy, które należy kontrolować, ich wartości referencyjne i metody oceny, jakie należy stosować.

3.6.   Inne: aktualizacja nagłówka „Informacje dotyczące struktury kontroli” i szczegółów uzgodnień dotyczących identyfikacji działek

Dane adresowe właściwych organów kontroli zaktualizowano, w szczególności w celu uwzględnienia zmian, jakie zaszły w zasadach kontroli.

W nagłówku „Obszar geograficzny” sprecyzowano sposób identyfikacji działek, zgodnie z nowymi procedurami krajowymi.

JEDNOLITY DOKUMENT

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych
   (3)

„HUILE D’OLIVE DE NYONS”

Nr WE: FR-PDO-0217-01199-20.2.2014

ChOG ( ) ChNP ( X )

1.   Nazwa

„Huile d’olive de Nyons”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Francja

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Rodzaj produktu

Rodzaj produktu

Klasa 1.5. Oleje i tłuszcze (masło, margaryna, oleje itp.)

3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

„Huile d’olive de Nyons” jest oliwą z oliwek, dla której typowe są delikatny aromat zielonych jabłek z nutami suszonych owoców i maślany smak; czasem towarzyszą im też nuty zapachowe świeżych orzechów laskowych lub koszonej trawy. Jest to oliwa z oliwek o aspekcie aksamitnym; degustatorzy określają ją jako „tłustą”, w odróżnieniu od innych oliw, określanych terminem „płynne”. Jej barwa jest żółta z zielonymi odcieniami do złocistożółtej.

Gorzkawe i ostre nuty są w tej oliwie nieznaczne; dla każdego z kryteriów określających te elementy wskaźnik wynosi 2 w skali 0–10 Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek (IOC).

Wolna kwasowość, wyrażona jako zawartość kwasu oleinowego, jest mniejsza lub równa 0,8 grama na 100 gramów. Pułap dla wskaźnika peroksydacji wynosi 16 miliekwiwalentów nadtlenków na 1 kg oliwy z oliwek na etapie pierwszego wprowadzania do obrotu.

3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

Co najmniej 95 % oliwek wykorzystywanych do produkcji jest odmiany Tanche, pozostałe oliwki mogą pochodzić z wykorzystywanych odmian zapylających.

Tanche

3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego)

Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego)

—

3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Wszelkie działania, od produkcji surowca do przetwarzania oliwek na oliwę z oliwek, muszą odbywać się na określonym obszarze geograficznym.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.

Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.

—

3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania

Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania

Oprócz obowiązkowych zapisów przewidzianych w przepisach dotyczących etykietowania oliwy z oliwek, etykiety „Huile d’olive de Nyons” zawierają:

| — | chronioną nazwę pochodzenia „Huile d’olive de Nyons”, określenie „Appellation d’origine protégée” lub „A.O.P.”. Oznaczenia te znajdują się w jednym polu widzenia na tej samej etykiecie, |
| --- | --- |

—

chronioną nazwę pochodzenia „Huile d’olive de Nyons”, określenie „Appellation d’origine protégée” lub „A.O.P.”. Oznaczenia te znajdują się w jednym polu widzenia na tej samej etykiecie,

| — | symbol ChNP Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

—

symbol ChNP Unii Europejskiej.

Napisane są widoczną, czytelną, nieusuwalną i dostatecznie dużą czcionką, by odróżniały się na etykiecie, na której są wydrukowane i w taki sposób, by informacje te wyraźnie różniły się od innych informacji lub znaków graficznych.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar geograficzny produkcji położony jest:

| — | na północ od Mont Ventoux, w regionie określonym jako suche przedgórze Alp, |
| --- | --- |

—

na północ od Mont Ventoux, w regionie określonym jako suche przedgórze Alp,

| — | na południowych stokach wzgórz pasma przedalpejskiego położonych na wysokości 1 000–1 300 m n.p.m., gdzie dominującym wiatrem jest mistral, |
| --- | --- |

—

na południowych stokach wzgórz pasma przedalpejskiego położonych na wysokości 1 000–1 300 m n.p.m., gdzie dominującym wiatrem jest mistral,

| — | na wschód od doliny Rodanu. |
| --- | --- |

—

na wschód od doliny Rodanu.

Składa się z następujących 53 gmin w departamentach Drôme i Vaucluse:

| — | w departamencie Drôme:
  gminy kantonu Nyons z wyjątkiem gmin Chaudebonne, Sainte-Jalle, Valouse,
  gminy: Beauvoisin, Bénivay-Ollon, Buis-les-Baronnies, Eygaliers, Mérindol-les-Oliviers, Mollans-sur-Ouvèze, Montréal-les-Sources, Le Pègue, La Penne-sur-l’Ouvèze, Pierrelongue, Plaisians, Propiac, La Roche-sur-le-Buis, Rousset-les-Vignes, Sahune, Saint-May, Saint-Pantaléon-les-Vignes, Tulette, Vercoiran, Villeperdrix, |
| --- | --- |

—

w departamencie Drôme:

gminy kantonu Nyons z wyjątkiem gmin Chaudebonne, Sainte-Jalle, Valouse,

gminy: Beauvoisin, Bénivay-Ollon, Buis-les-Baronnies, Eygaliers, Mérindol-les-Oliviers, Mollans-sur-Ouvèze, Montréal-les-Sources, Le Pègue, La Penne-sur-l’Ouvèze, Pierrelongue, Plaisians, Propiac, La Roche-sur-le-Buis, Rousset-les-Vignes, Sahune, Saint-May, Saint-Pantaléon-les-Vignes, Tulette, Vercoiran, Villeperdrix,

| — | w departamencie Vaucluse:
  cały kanton Vaison la Romaine,
  gminy: Brantes, Entrechaux, Malaucène (sekcja AI) Valréas, Visan. |
| --- | --- |

—

w departamencie Vaucluse:

cały kanton Vaison la Romaine,

gminy: Brantes, Entrechaux, Malaucène (sekcja AI) Valréas, Visan.

5.   Związek z obszarem geograficznym

Związek z obszarem geograficznym

5.1.   Specyfika obszaru geograficznego

Specyfika obszaru geograficznego

Czynniki naturalne

Czynniki naturalne

Plantacje okolic miast Nyons i Baronnies, gdzie produkuje się „Huile d’olive de Nyons”, są wysuniętymi najdalej na północ sadami oliwnymi we Francji, położone są bowiem na 44. równoleżniku N. Bardziej na północ jesienne i zimowe temperatury uniemożliwiają właściwe dojrzewanie owoców.

To położenie geograficzne, na pograniczu kultur śródziemnomorskich, powoduje narażenie gajów oliwnych na ryzyko wystąpienia przymrozków. Jednak jego lokalizacja w naturalnej niecce chroni drzewa od gwałtownych wiatrów (mistral) i mrozu. Miasto Nyons nazywane jest „małą Niceą” ze względu na czas nasłonecznienia (2 500 godzin rocznie), jakość powietrza (suche i zdrowe) oraz łagodne temperatury.

Obecność „Giganta Prowansji”, tj. Mont Ventoux, między morzem a obszarem produkcji ogranicza występowanie ulewnych deszczów pochodzących z południa, powodując, że region ten określa się mianem suchego przedgórza Alp. Ponadto łańcuchy wzgórz, wynoszące się na wys. 1 000–1 300 m n.p.m., tworzą barierę dla dominującego wiatru, jakim jest mistral, ograniczając jego siłę.

Klimat kwalifikowany jest jako śródziemnomorski przy niewielkich opadach deszczu; 773 mm średnio rocznie w latach 1961–1990, skoncentrowanych głównie jesienią; jesienne burze odpowiadają za jedną trzecią opadów atmosferycznych. Lata są gorące i suche, natomiast zimą temperatury są stosunkowo niskie z przewagą wiatrów północnych. Średnia minimalnych temperatur wynosi 6,4 °C, przy czym zazwyczaj oziębienie w okresie zimowym następuje stopniowo.

Czynniki korzystne dla sadzenia gajów oliwnych leżących na wyznaczonym obszarze geograficznym tej nazwy pochodzenia to, z jednej strony, nasłonecznione stoki przedgórza skierowane w stronę otwartego krajobrazu (brak rzucanego cienia), które ułatwiają wentylację i eliminację wszelkich zastojów wilgotności, a z drugiej strony wystarczająco rozbudowane filtrujące podłoże piargowe, które zapewnia rezerwę wody.

Czynnik ludzki

Czynnik ludzki

Produkcja oliwy z oliwek w okolicach Nyons ma bardzo długą tradycję; tajniki uprawy winorośli oraz drzew oliwnych przekazali mieszkańcom dorzecza rzeki Eygues początkowo Fenicjanie, a potem starożytni Grecy.

Wzmianki o handlu oliwą z oliwek są bardzo liczne na przestrzeni wieków i produkcja ta stanowi integralną część krajobrazu oraz życia gospodarczego regionu.

W XX wieku problemy z produkcją oliwek (w tym mrozy w 1956 r.) zachęciły producentów do zrzeszania się i ochrony dziedzictwa, w tym w ramach „Bractwa Kawalerów Drzewka Oliwnego”, powołanego w 1964 r., poprzez organizację tradycyjnych świąt (Olivades, Alicoque, Fête de l’Olive piquée itd.).

Ich wysiłki i zdecydowanie doprowadziły do uznania nazwy pochodzenia na podstawie orzeczenia sądu w Walencji z dnia 24 kwietnia 1968 r., a następnie uznania chronionej nazwy pochodzenia na mocy dekretu z dnia 10 stycznia 1994 r.

Miejscowi producenci stosują metody dostosowane do warunków naturalnych. W szczególności wybrali lokalną odmianę, szczególnie dobrze dostosowaną do warunków panujących w regionie, a mianowicie odmianę Tanche.

Tanche

Jest to odmiana o dwojakim przeznaczeniu, tj. zarówno do wykorzystania w postaci oliwek stołowych, jak i do ekstrakcji oliwy. Tradycyjnie przeprowadzane po zbiorze kalibrowanie oliwek pozwala oddzielić wszystkie oliwki o małej średnicy, które trafią do olejarni.

Oliwki zbierane są w stanie dojrzałym i szybko tłoczone. Wykorzystywane techniki to wyciskanie lub ekstrakcja; pozwalają one utrzymać wszystkie właściwości produktu (temperatura przecieru ograniczona do 27 °C, zakaz stosowania innych czynników niż woda).

5.2.   Specyfika produktu

Specyfika produktu

„Huile d’olive de Nyons” otrzymuje się z oliwek odmiany Tanche, zebranych w zaawansowanym stadium dojrzałości.

Tanche

Pod względem organoleptycznym „Huile d’olive de Nyons” odznacza się nieznacznym stopniem cierpkości i goryczy (mniejsze lub równe 2), jest gęsta, ma delikatny aromat zielonych jabłek z nutami suszonych owoców i maślany smak, którym czasem towarzyszą też nuty zapachowe świeżych orzechów laskowych lub koszonej trawy.

Pod względem właściwości chemicznym „Huile d’olive de Nyons” musi mieć ograniczoną kwasowość.

Należy ponadto zauważyć, że wysoka zawartość kwasu oleinowego (ponad 80 %) i stosunek Δ-5-avenasterolu do kampesterolu znacznie przekracza 3, co jest charakterystyczne dla odmiany Tanche.

Tanche

5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG)

Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG)

Z dawien dawna producenci okolic Nyons i Baronnies musieli dostosować swoją produkcję oliwek do warunków pogodowych, sadząc odmianę stosunkowo odporną na mrozy i selekcjonując w ramach tej odmiany najbardziej odporne rośliny. Ich wybór padł na odmianą Tanche uważaną za endemiczną dla zlewni Nyons i Baronnies.

Tanche

Warunki środowiskowe doskonale odpowiadają potrzebom odmiany Tanche, które jest jedyną odmianą uprawianą w tym regionie, oprócz nielicznych drzew zapylających. Odmiana ta wymaga zimowego ochłodzenia, aby ograniczyć nieregularność produkcji, i jest czuła na wiatr.

Tanche

Dowodem jej odwiecznego stosowania i umiejętności dostosowania się do miejscowych warunków jest przeżywalność bardzo starych drzew (niektóre okazy mają około 1 000 lat). Ponadto wymogi tej odmiany ograniczyły jej ekspansję poza przedmiotowym obszarem geograficznym.

Dzięki szczególnym warunkom klimatycznym tego obszaru geograficznego (suche powietrze, nasłonecznienie, ograniczenie wiatru i stopniowe obniżanie się temperatur zimą) ta wymagająca odmiana osiąga dobrą dojrzałość i może być zbierana dojrzała.

Fakt, że ta odmiana oliwek może nie tylko rosnąć, ale też osiągnąć właściwą dojrzałość na tym konkretnym obszarze, nadaje „Huile d’olive de Nyons” jej charakter i specyfikę.

Umiejętności ludzi, wyrażające się w szczególności zbiorem dojrzałych owoców i szybkim tłoczeniem oliwek, przyczyniły się do uzyskiwania łagodnej oliwy (w niewielkim stopniu gorzkawej i niepiekącej), z wyraźnym aromatem zielonych jabłek i suszonych owoców, o maślanym smaku i ograniczonej kwasowości.

Ta oliwa z oliwek, która jako pierwsza we Francji uzyskała chronioną nazwą pochodzenia, jest szeroko wykorzystywana w gastronomii – można ją znaleźć w najlepszych restauracjach. Została ona uwzględniona w spisie dziedzictwa kulinarnego Francji w regionie Rhône-Alpes, opublikowanym przez krajową radę sztuki kulinarnej w 1995 r.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

Odesłanie do publikacji specyfikacji

(art. 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 (4))

4

https://www.inao.gouv.fr/fichier/CDCHuileOliveNyons2014.pdf

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12. Zastąpione rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012.

2

(3)  Zastąpione rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012.

3

(4)  Zob. przypis 3.

4

---