# Dziennik Urzędowy L 83/2015

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 83 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5827 marca 2015 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 83

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5827 marca 2015

---

| Spis treści | | I   Akty ustawodawcze | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/475 z dnia 11 marca 2015 r. w sprawie środków ochronnych przewidzianych w Umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Islandii | 1 |
| | * | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/476 z dnia 11 marca 2015 r. w sprawie środków, które Unia może podjąć po przyjęciu przez organ ds. rozstrzygania sporów WTO sprawozdania dotyczącego zagadnień antydumpingowych i antysubsydyjnych | 6 |
| | * | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/477 z dnia 11 marca 2015 r. w sprawie środków, które Unia może podjąć w stosunku do połączonego oddziaływania środków antydumpingowych lub antysubsydyjnych i środków ochronnych | 11 |
| | * | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/478 z dnia 11 marca 2015 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu | 16 |
| | * | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/479 z dnia 11 marca 2015 r. w sprawie wspólnych reguł wywozu | 34 |

Spis treści

I   Akty ustawodawcze

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/475 z dnia 11 marca 2015 r. w sprawie środków ochronnych przewidzianych w Umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Islandii

1

*

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/476 z dnia 11 marca 2015 r. w sprawie środków, które Unia może podjąć po przyjęciu przez organ ds. rozstrzygania sporów WTO sprawozdania dotyczącego zagadnień antydumpingowych i antysubsydyjnych

6

*

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/477 z dnia 11 marca 2015 r. w sprawie środków, które Unia może podjąć w stosunku do połączonego oddziaływania środków antydumpingowych lub antysubsydyjnych i środków ochronnych

11

*

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/478 z dnia 11 marca 2015 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu

16

*

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/479 z dnia 11 marca 2015 r. w sprawie wspólnych reguł wywozu

34

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty ustawodawcze

ROZPORZĄDZENIA

| 27.3.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 83/1 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 83/1

---

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2015/475

z dnia 11 marca 2015 r.

w sprawie środków ochronnych przewidzianych w Umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Islandii

(tekst jednolity)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2843/72 (3) zostało kilkakrotnie znacząco zmienione (4). Dla zachowania przejrzystości i zrozumiałości należy je ujednolicić. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2843/72 (3) zostało kilkakrotnie znacząco zmienione (4). Dla zachowania przejrzystości i zrozumiałości należy je ujednolicić.

| (2) | Dnia 22 lipca 1972 r. podpisano w Brukseli Umowę między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Islandii („Umowę”). |
| --- | --- |

(2)

Dnia 22 lipca 1972 r. podpisano w Brukseli Umowę między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Islandii („Umowę”).

| (3) | Konieczne są szczegółowe zasady wprowadzenia w życie klauzul ochronnych i środków ostrożności przewidzianych w art. 23–28 Umowy. |
| --- | --- |

(3)

Konieczne są szczegółowe zasady wprowadzenia w życie klauzul ochronnych i środków ostrożności przewidzianych w art. 23–28 Umowy.

| (4) | Wykonywanie dwustronnych klauzul ochronnych Umowy wymaga jednolitych warunków przyjmowania środków ochronnych. Środki te powinny być przyjmowane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (5). |
| --- | --- |

(4)

Wykonywanie dwustronnych klauzul ochronnych Umowy wymaga jednolitych warunków przyjmowania środków ochronnych. Środki te powinny być przyjmowane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (5).

| (5) | Komisja powinna przyjąć akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie, jeżeli – w odpowiednio uzasadnionych przypadkach odnoszących się do sytuacji, o których mowa w art. 25, 25a i 27 Umowy, lub w przypadku pomocy wywozowej mającej bezpośredni i natychmiastowy skutek dla wymiany handlowej – jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą, |
| --- | --- |

(5)

Komisja powinna przyjąć akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie, jeżeli – w odpowiednio uzasadnionych przypadkach odnoszących się do sytuacji, o których mowa w art. 25, 25a i 27 Umowy, lub w przypadku pomocy wywozowej mającej bezpośredni i natychmiastowy skutek dla wymiany handlowej – jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Komisja może zwrócić się do Wspólnego Komitetu ustanowionego Umową między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Islandii (zwaną dalej „Umową”) w sprawie środków przewidzianych w art. 23, 25, 25a i 27 Umowy. Komisja w przypadku, w którym jest to konieczne, przyjmuje te środki zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 6 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

W przypadku gdy Komisja postanawia przekazać sprawę do Wspólnego Komitetu, informuje o tym państwa członkowskie.

Artykuł 2

1.   W przypadku praktyki, która może uzasadnić zastosowanie przez Unię środków przewidzianych w art. 24 Umowy, Komisja, po zbadaniu danego przypadku z własnej inicjatywy lub na wniosek państwa członkowskiego, decyduje, czy taka praktyka jest zgodna z zasadami określonymi w Umowie. Komisja w przypadku, w którym jest to konieczne, przyjmuje środki ochronne zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 6 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

2.   W przypadku praktyki, która może spowodować zastosowanie, na podstawie art. 24 Umowy, środków ochronnych skierowanych przeciwko Unii, Komisja po zbadaniu danego przypadku decyduje, czy stosowanie takich praktyk jest zgodne z zasadami określonymi w Umowie. Komisja formułuje stosowne zalecenia w przypadku, w którym jest to konieczne.

Artykuł 3

W przypadku praktyki, która może uzasadnić zastosowanie przez Unię środków przewidzianych w art. 26 Umowy, zastosowanie mają procedury ustanowione w rozporządzeniu Rady (WE) nr 597/2009 (6) i rozporządzeniu Rady (WE) nr 1225/2009 (7).

Artykuł 4

1.   W przypadku gdy nadzwyczajne okoliczności wymagają podjęcia natychmiastowych działań w sytuacjach, o których mowa w art. 25, 25a i 27 Umowy, lub w przypadku pomocy wywozowej mającej bezpośredni i natychmiastowy skutek dla wymiany handlowej, Komisja może przyjąć środki ostrożności przewidziane w art. 28 ust. 3 lit. e) Umowy zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 6 ust. 2 niniejszego rozporządzenia lub, w przypadkach pilnych – zgodnie z art. 6 ust. 3 niniejszego rozporządzenia.

2.   Gdy jedno z państw członkowskich zwraca się do Komisji o podjęcie działań, Komisja podejmuje decyzję w sprawie takiego wniosku najpóźniej w terminie pięciu dni roboczych od daty jego otrzymania.

Artykuł 5

Komisja jest odpowiedzialna za przewidziane w art. 28 ust. 2 Umowy powiadomienie Wspólnego Komitetu przez Unię.

Artykuł 6

1.   Komisję wspomaga Komitet ds. Środków Ochronnych ustanowiony na mocy art. 4 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 260/2009 (8). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011w związku z jego art. 5.

Artykuł 7

Informacje o wykonywaniu niniejszego rozporządzenia Komisja ujmuje w rocznym sprawozdaniu na temat stosowania i wykonywania środków ochrony handlu, przedstawianym Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na podstawie art. 22a rozporządzenia (WE) nr 1225/2009.

Artykuł 8

Rozporządzenie (EWG) nr 2843/72 traci moc.

Odesłania do uchylonego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia zgodnie z tabelą korelacji w załączniku II.

Artykuł 9

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu dnia 11 marca 2015 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

M. SCHULZ

Przewodniczący

W imieniu Rady

Z. KALNIŅA-LUKAŠEVICA

Przewodniczący

---

(1)  Opinia z dnia 10 grudnia 2014 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

1

(2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 11 lutego 2015 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 2 marca 2015 r.

2

(3)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2843/72 z dnia 19 grudnia 1972 r. w sprawie środków ochronnych przewidzianych w Umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Islandii (Dz.U. L 301 z 31.12.1972, s. 162).

3

(4)  Zob. załącznik I.

4

(5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

5

(6)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 188 z 18.7.2009, s. 93).

6

(7)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51).

7

(8)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 1).

8

---

ZAŁĄCZNIK I

Uchylone rozporządzenie i wykaz jego kolejnych zmian

| Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2843/72
  (Dz.U. L 301 z 31.12.1972, s. 162) | |
| --- | --- |
| Rozporządzenie Rady (EWG) nr 640/90
  (Dz.U. L 74 z 20.3.1990, s. 4) | |
| Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 37/2014
  (Dz.U. L 18 z 21.1.2014, s. 1) | Tylko załącznik pkt 2 |

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2843/72

(Dz.U. L 301 z 31.12.1972, s. 162)

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 640/90

(Dz.U. L 74 z 20.3.1990, s. 4)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 37/2014

(Dz.U. L 18 z 21.1.2014, s. 1)

Tylko załącznik pkt 2

---

ZAŁĄCZNIK II

Tabela korelacji

| Rozporządzenie (EWG) nr 2843/72 | Niniejsze rozporządzenie |
| --- | --- |
| art. 1–4 | art. 1–4 |
| art. 6 | art. 5 |
| art. 7 | art. 6 |
| art. 8 | art. 7 |
| — | art. 8 |
| — | art. 9 |
| — | załącznik I |
| — | załącznik II |

Rozporządzenie (EWG) nr 2843/72

Niniejsze rozporządzenie

art. 1–4

art. 1–4

art. 6

art. 5

art. 7

art. 6

art. 8

art. 7

—

art. 8

—

art. 9

—

załącznik I

—

załącznik II

---

| 27.3.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 83/6 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 83/6

---

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2015/476

z dnia 11 marca 2015 r.

w sprawie środków, które Unia może podjąć po przyjęciu przez organ ds. rozstrzygania sporów WTO sprawozdania dotyczącego zagadnień antydumpingowych i antysubsydyjnych

(tekst jednolity)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 1515/2001 (3) zostało znacząco zmienione (4). Dla zachowania przejrzystości i zrozumiałości należy je ujednolicić. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1515/2001 (3) zostało znacząco zmienione (4). Dla zachowania przejrzystości i zrozumiałości należy je ujednolicić.

| (2) | Na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (5) określono wspólne reguły ochrony przeciwko przywozowi dumpingowemu z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(2)

Na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (5) określono wspólne reguły ochrony przeciwko przywozowi dumpingowemu z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej.

| (3) | Na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 597/2009 (6) określono wspólne reguły ochrony przed subwencjonowanym przywozem z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(3)

Na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 597/2009 (6) określono wspólne reguły ochrony przed subwencjonowanym przywozem z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej.

| (4) | Na mocy Porozumienia z Marakeszu ustanawiającego Światową Organizację Handlu („WTO”) przyjęto ustalenia w sprawie Reguł i Procedur Zarządzających Rozstrzyganiem Sporów („PZRS”). Na mocy PZRS powołano Organ Rozstrzygania Sporów („ORS”). |
| --- | --- |

(4)

Na mocy Porozumienia z Marakeszu ustanawiającego Światową Organizację Handlu („WTO”) przyjęto ustalenia w sprawie Reguł i Procedur Zarządzających Rozstrzyganiem Sporów („PZRS”). Na mocy PZRS powołano Organ Rozstrzygania Sporów („ORS”).

| (5) | Aby umożliwić Unii, jeśli uzna ona to za właściwe, wprowadzenie środków podjętych na mocy rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 lub rozporządzenia (WE) nr 597/2009 zgodnych z zaleceniami i ustaleniami zawartymi w sprawozdaniu przyjętym przez ORS, należy ustanowić przepisy szczególne. |
| --- | --- |

(5)

Aby umożliwić Unii, jeśli uzna ona to za właściwe, wprowadzenie środków podjętych na mocy rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 lub rozporządzenia (WE) nr 597/2009 zgodnych z zaleceniami i ustaleniami zawartymi w sprawozdaniu przyjętym przez ORS, należy ustanowić przepisy szczególne.

| (6) | Komisja może uznać za właściwe odwołanie, wprowadzenie zmian lub przyjęcie wszelkich innych środków szczególnych w odniesieniu do środków podjętych na mocy rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 lub rozporządzenia (WE) nr 597/2009, w tym środków, które nie podlegają procedurze rozstrzygania sporów na mocy PZRS, w celu wzięcia pod uwagę wykładni prawna przedstawionej w sprawozdaniu przyjętym przez ORS. Ponadto, tam, gdzie jest to właściwe, Komisja powinna mieć możliwość zawieszenia lub poddania takich środków rewizji. |
| --- | --- |

(6)

Komisja może uznać za właściwe odwołanie, wprowadzenie zmian lub przyjęcie wszelkich innych środków szczególnych w odniesieniu do środków podjętych na mocy rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 lub rozporządzenia (WE) nr 597/2009, w tym środków, które nie podlegają procedurze rozstrzygania sporów na mocy PZRS, w celu wzięcia pod uwagę wykładni prawna przedstawionej w sprawozdaniu przyjętym przez ORS. Ponadto, tam, gdzie jest to właściwe, Komisja powinna mieć możliwość zawieszenia lub poddania takich środków rewizji.

| (7) | Odwołanie się na mocy PZRS nie jest ograniczone terminem. Zalecenia ujęte w sprawozdaniach przyjętych przez ORS posiadają wyłącznie skutek przyszły. W związku z tym za właściwe uznaje się stwierdzenie, czy wszelkie środki przyjęte na mocy tego rozporządzenia staną się skuteczne z datą ich wejścia w życie, chyba że ustalono inaczej, a co za tym idzie, nie stanowią podstawy do żądania zwrotu opłat celnych pobranych przed ta datą. |
| --- | --- |

(7)

Odwołanie się na mocy PZRS nie jest ograniczone terminem. Zalecenia ujęte w sprawozdaniach przyjętych przez ORS posiadają wyłącznie skutek przyszły. W związku z tym za właściwe uznaje się stwierdzenie, czy wszelkie środki przyjęte na mocy tego rozporządzenia staną się skuteczne z datą ich wejścia w życie, chyba że ustalono inaczej, a co za tym idzie, nie stanowią podstawy do żądania zwrotu opłat celnych pobranych przed ta datą.

| (8) | Wykonanie niniejszego rozporządzenia wymaga jednolitych warunków przyjmowania środków w następstwie sprawozdania przyjętego przez ORS dotyczącego zagadnień antydumpingowych i antysubsydyjnych. Te środki powinny być przyjmowane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (7). |
| --- | --- |

(8)

Wykonanie niniejszego rozporządzenia wymaga jednolitych warunków przyjmowania środków w następstwie sprawozdania przyjętego przez ORS dotyczącego zagadnień antydumpingowych i antysubsydyjnych. Te środki powinny być przyjmowane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (7).

| (9) | W przypadku zawieszania środków na czas określony należy stosować procedurę doradczą, zważywszy na skutki takich środków, |
| --- | --- |

(9)

W przypadku zawieszania środków na czas określony należy stosować procedurę doradczą, zważywszy na skutki takich środków,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   W każdym przypadku, gdy ORS przyjmuje sprawozdanie dotyczące środków przyjętych przez Unię na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1225/2009, rozporządzenia (WE) nr 597/2009 lub niniejszego rozporządzenia („środek kwestionowany”), Komisja może przyjąć jeden lub większą liczbę spośród następujących środków, które uznaje za właściwe, zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 4 ust. 3:

| a) | odwołanie lub wprowadzenie zmiany do kwestionowanego środka; lub |
| --- | --- |

a)

odwołanie lub wprowadzenie zmiany do kwestionowanego środka; lub

| b) | przyjęcie wszelkich innych szczególnych środków wykonawczych, które w tych okolicznościach uznaje się za właściwe do doprowadzenia Unii do zgodności z zaleceniami i zarządzeniami zawartymi w sprawozdaniu. |
| --- | --- |

b)

przyjęcie wszelkich innych szczególnych środków wykonawczych, które w tych okolicznościach uznaje się za właściwe do doprowadzenia Unii do zgodności z zaleceniami i zarządzeniami zawartymi w sprawozdaniu.

2.   Do celów przyjęcia środka na mocy ust. 1 Komisja może poprosić zainteresowane strony o dostarczenie wszystkich informacji niezbędnych do uzupełnienia informacji uzyskanych w toku badania skutkującego przyjęciem środka kwestionowanego.

3.   Jeśli przed przyjęciem środka na mocy ust. 1 lub w momencie jego przyjęcia właściwe jest przeprowadzenie rewizji, rewizję tę podejmuje Komisja. Gdy Komisja postanawia podjąć rewizję, informuje o tym państwa członkowskie.

4.   Jeśli właściwe jest zawieszenie środka kwestionowanego lub środka, do którego wprowadzono zmiany, Komisja przyznaje takie zawieszenie na czas określony, działając zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 4 ust. 2.

Artykuł 2

1.   Jeśli Komisja uzna to za właściwe, może również przyjąć wszelkie środki wspomniane w art. 1 ust. 1, w celu wzięcia pod uwagę wykładni prawa przedstawionej w sprawozdaniu przyjętym przez ORS w odniesieniu do środka niekwestionowanego.

2.   Do celów przyjęcia środka na mocy ust. 1 Komisja może poprosić zainteresowane strony o dostarczenie wszystkich informacji niezbędnych do uzupełnienia informacji uzyskanych w toku badania skutkującego przyjęciem środka niekwestionowanego.

3.   Jeśli przed przyjęciem środka na mocy ust. 1 lub w momencie jego przyjęcia właściwe jest przeprowadzenie rewizji, rewizję tę podejmuje Komisja. Gdy Komisja postanawia podjąć rewizję, informuje o tym państwa członkowskie.

4.   Jeśli właściwe jest zawieszenie środka niekwestionowanego lub środka, do którego wprowadzono zmiany, Komisja przyznaje takie zawieszenie na czas określony, działając zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 4 ust. 2.

Artykuł 3

Wszelkie środki przyjęte na podstawie niniejszego rozporządzenia stają się skuteczne od daty ich wejścia w życie i nie stanowią podstawy do zwrotu opłat celnych pobranych przed tą data, chyba że ustalono inaczej.

Artykuł 4

1.   Komisję wspomaga komitet ustanowiony w art. 15 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 5

Informacje o wykonywaniu niniejszego rozporządzenia Komisja ujmuje w rocznym sprawozdaniu na temat stosowania i wykonywania środków ochrony handlu, przedstawianym Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na podstawie art. 22a rozporządzenia (WE) nr 1225/2009.

Artykuł 6

Rozporządzenie (WE) nr 1515/2001 traci moc.

Odesłania do uchylonego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia zgodnie z tabelą korelacji w załączniku II.

Artykuł 7

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu dnia 11 marca 2015 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

M. SCHULZ

Przewodniczący

W imieniu Rady

Z. KALNIŅA-LUKAŠEVICA

Przewodniczący

---

(1)  Opinia z dnia 10 grudnia 2014 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

1

(2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 11 lutego 2015 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 2 marca 2015 r.

2

(3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1515/2001 z dnia 23 lipca 2001 r. w sprawie środków, które Wspólnota może podjąć po przyjęciu przez organ ds. rozstrzygania sporów WTO sprawozdania dotyczącego zagadnień antydumpingowych i antysubsydyjnych (Dz.U. L 201 z 26.7.2001, s. 10).

3

(4)  Zob. załącznik I.

4

(5)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51).

5

(6)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 188 z 18.7.2009, s. 93).

6

(7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

7

---

ZAŁĄCZNIK I

Uchylone rozporządzenie i jego zmiana

| Rozporządzenie Rady (WE) nr 1515/2001
  (Dz.U. L 201 z 26.7.2001, s. 10) | |
| --- | --- |
| Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 37/2014
  (Dz.U. L 18 z 21.1.2014, s. 1) | wyłącznie pkt 7 załącznika |

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1515/2001

(Dz.U. L 201 z 26.7.2001, s. 10)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 37/2014

(Dz.U. L 18 z 21.1.2014, s. 1)

wyłącznie pkt 7 załącznika

---

ZAŁĄCZNIK II

Tabela korelacji

| Rozporządzenie (WE) nr 1515/2001 | Niniejsze rozporządzenie |
| --- | --- |
| art. 1, 2 i 3 | art. 1, 2 i 3 |
| art. 3a | art. 4 |
| art. 3b | art. 5 |
| — | art. 6 |
| art. 4 | art. 7 |
| — | załącznik I |
| — | załącznik II |

Rozporządzenie (WE) nr 1515/2001

Niniejsze rozporządzenie

art. 1, 2 i 3

art. 1, 2 i 3

art. 3a

art. 4

art. 3b

art. 5

—

art. 6

art. 4

art. 7

—

załącznik I

—

załącznik II

---

| 27.3.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 83/11 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 83/11

---

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2015/477

z dnia 11 marca 2015 r.

w sprawie środków, które Unia może podjąć w stosunku do połączonego oddziaływania środków antydumpingowych lub antysubsydyjnych i środków ochronnych

(tekst jednolity)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

po konsultacji z Europejskim Komitetem Ekonomiczno-Społecznym,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 452/2003 (2) zostało znacząco zmienione (3). Dla zachowania przejrzystości i zrozumiałości należy je ujednolicić. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 452/2003 (2) zostało znacząco zmienione (3). Dla zachowania przejrzystości i zrozumiałości należy je ujednolicić.

| (2) | Na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (4) określono wspólne reguły ochrony przed przywozem po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii. |
| --- | --- |

(2)

Na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (4) określono wspólne reguły ochrony przed przywozem po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii.

| (3) | Na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 597/2009 (5) określono wspólne reguły ochrony przed subsydiowanym przywozem z krajów nie będących członkami Unii. |
| --- | --- |

(3)

Na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 597/2009 (5) określono wspólne reguły ochrony przed subsydiowanym przywozem z krajów nie będących członkami Unii.

| (4) | Na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 260/2009 (6) i rozporządzenia Rady (WE) nr 625/2009 (7) określono wspólne reguły dla przyjęcia środków ochronnych przeciwko przywozowi z pewnych krajów niebędących członkami Unii. Środki ochronne mogą przybierać formę środków taryfowych stosowanych albo do całości przywozu, albo do przywozu powyżej ustalonej ilości. Takie środki ochronne oznaczają, że towary mogą zostać wprowadzone na rynek Unii po uiszczeniu odpowiednich opłat celnych. |
| --- | --- |

(4)

Na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 260/2009 (6) i rozporządzenia Rady (WE) nr 625/2009 (7) określono wspólne reguły dla przyjęcia środków ochronnych przeciwko przywozowi z pewnych krajów niebędących członkami Unii. Środki ochronne mogą przybierać formę środków taryfowych stosowanych albo do całości przywozu, albo do przywozu powyżej ustalonej ilości. Takie środki ochronne oznaczają, że towary mogą zostać wprowadzone na rynek Unii po uiszczeniu odpowiednich opłat celnych.

| (5) | Przywóz pewnych towarów może być przedmiotem zarówno środków antydumpingowych lub antysubsydyjnych z jednej strony, jak i ochronnych środków taryfowych z drugiej. Celem pierwszych jest wyeliminowanie zniekształceń rynkowych spowodowanych nieuczciwymi praktykami handlowymi, podczas gdy celem środków ochronnych jest udzielenie ochrony przed znacznym wzrostem przywozu. |
| --- | --- |

(5)

Przywóz pewnych towarów może być przedmiotem zarówno środków antydumpingowych lub antysubsydyjnych z jednej strony, jak i ochronnych środków taryfowych z drugiej. Celem pierwszych jest wyeliminowanie zniekształceń rynkowych spowodowanych nieuczciwymi praktykami handlowymi, podczas gdy celem środków ochronnych jest udzielenie ochrony przed znacznym wzrostem przywozu.

| (6) | Jednakże połączenie środków antydumpingowych lub antysubsydyjnych z ochronnymi środkami taryfowymi w stosunku do tego samego produktu może mieć skutek większy niż zamierzony lub pożądany w ramach polityki ochrony handlu i celów Unii. W szczególności, takie połączenie środków może nakładać niepożądanie uciążliwe obciążenia na pewnych producentów eksportujących pragnących dokonywać wywozu do Unii, co może skutkować odmówieniem im dostępu do rynku Unii. |
| --- | --- |

(6)

Jednakże połączenie środków antydumpingowych lub antysubsydyjnych z ochronnymi środkami taryfowymi w stosunku do tego samego produktu może mieć skutek większy niż zamierzony lub pożądany w ramach polityki ochrony handlu i celów Unii. W szczególności, takie połączenie środków może nakładać niepożądanie uciążliwe obciążenia na pewnych producentów eksportujących pragnących dokonywać wywozu do Unii, co może skutkować odmówieniem im dostępu do rynku Unii.

| (7) | W konsekwencji, producenci eksportujący pragnący dokonywać wywozu do Unii nie powinni być przedmiotem niepożądanie trudnych obciążeń i powinni mieć dostęp do rynku Unii. |
| --- | --- |

(7)

W konsekwencji, producenci eksportujący pragnący dokonywać wywozu do Unii nie powinni być przedmiotem niepożądanie trudnych obciążeń i powinni mieć dostęp do rynku Unii.

| (8) | Dlatego pożądane jest zapewnienie, że cele ochronnych środków taryfowych oraz środków antydumpingowych lub antysubsydyjnych mogą być spełniane bez odmawiania tym producentom eksportującym dostępu do rynku Unii. Dlatego należy ustanowić przepisy szczególne umożliwiające Komisji, jeśli uzna ona to za właściwe, podejmowanie działań mających na celu zapewnienie, że połączenie środków antydumpingowych lub antysubsydyjnych z ochronnymi środkami taryfowymi w stosunku do tego samego produktu nie ma takiego oddziaływania. |
| --- | --- |

(8)

Dlatego pożądane jest zapewnienie, że cele ochronnych środków taryfowych oraz środków antydumpingowych lub antysubsydyjnych mogą być spełniane bez odmawiania tym producentom eksportującym dostępu do rynku Unii. Dlatego należy ustanowić przepisy szczególne umożliwiające Komisji, jeśli uzna ona to za właściwe, podejmowanie działań mających na celu zapewnienie, że połączenie środków antydumpingowych lub antysubsydyjnych z ochronnymi środkami taryfowymi w stosunku do tego samego produktu nie ma takiego oddziaływania.

| (9) | Podczas gdy można przewidzieć, że cło ochronne oraz środki antydumpingowe lub antysubsydyjne mogą równocześnie być zastosowanie do tego samego produktu, nie zawsze jest możliwe ustalenie z góry, w którym dokładnie momencie może się to wydarzyć. Dlatego Komisja powinna być w stanie odnieść się do takiej sytuacji w sposób zapewniający wystarczającą przewidywalność i pewność prawną dla wszystkich zainteresowanych podmiotów gospodarczych. |
| --- | --- |

(9)

Podczas gdy można przewidzieć, że cło ochronne oraz środki antydumpingowe lub antysubsydyjne mogą równocześnie być zastosowanie do tego samego produktu, nie zawsze jest możliwe ustalenie z góry, w którym dokładnie momencie może się to wydarzyć. Dlatego Komisja powinna być w stanie odnieść się do takiej sytuacji w sposób zapewniający wystarczającą przewidywalność i pewność prawną dla wszystkich zainteresowanych podmiotów gospodarczych.

| (10) | Komisja może uznać za właściwe, aby zmienić, zawiesić lub uchylić środki antydumpingowe lub antysubsydyjne lub orzec zwolnienie w całości lub części z ceł antydumpingowych lub wyrównawczych, które w innym przypadku musiałyby zostać zapłacone, albo przyjąć jakiekolwiek inne specjalne środki. Każde zawieszenie, korekta lub zwolnienie ze środków antydumpingowych lub antysubsydyjnych powinno być udzielone wyłącznie na czas określony. |
| --- | --- |

(10)

Komisja może uznać za właściwe, aby zmienić, zawiesić lub uchylić środki antydumpingowe lub antysubsydyjne lub orzec zwolnienie w całości lub części z ceł antydumpingowych lub wyrównawczych, które w innym przypadku musiałyby zostać zapłacone, albo przyjąć jakiekolwiek inne specjalne środki. Każde zawieszenie, korekta lub zwolnienie ze środków antydumpingowych lub antysubsydyjnych powinno być udzielone wyłącznie na czas określony.

| (11) | Wszelkie środki podjęte na podstawie niniejszego rozporządzenia powinny być stosowane od dnia ich wejścia w życie, chyba że ustalono w nich inaczej, i dlatego nie powinny stanowić podstawy zwrotu należności celnych pobranych przed tą datą. |
| --- | --- |

(11)

Wszelkie środki podjęte na podstawie niniejszego rozporządzenia powinny być stosowane od dnia ich wejścia w życie, chyba że ustalono w nich inaczej, i dlatego nie powinny stanowić podstawy zwrotu należności celnych pobranych przed tą datą.

| (12) | W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (8), |
| --- | --- |

(12)

W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (8),

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Jeżeli Komisja uzna, że połączenie środków antydumpingowych lub antysubsydyjnych z ochronnymi środkami taryfowymi w stosunku do tego samego przywozu mogłoby mieć skutki większe niż pożądane w ramach polityki ochrony handlu Unii, Komisja może przyjąć zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 3 ust. 2, takie spośród następujących środków, jakie uzna za właściwe:

| a) | środki zmieniające, zawieszające lub uchylające istniejące środki antydumpingowe lub antysubsydyjne; |
| --- | --- |

a)

środki zmieniające, zawieszające lub uchylające istniejące środki antydumpingowe lub antysubsydyjne;

| b) | środki zwalniające przywóz w całości lub w części z ceł antydumpingowych lub wyrównawczych, które w innym przypadku przypadałyby do zapłacenia; |
| --- | --- |

b)

środki zwalniające przywóz w całości lub w części z ceł antydumpingowych lub wyrównawczych, które w innym przypadku przypadałyby do zapłacenia;

| c) | wszelkie inne specjalne środki uważane za odpowiednie do okoliczności. |
| --- | --- |

c)

wszelkie inne specjalne środki uważane za odpowiednie do okoliczności.

2.   Wszelkie zmiany, zawieszenia lub zwolnienia w zastosowaniu ust. 1 są ograniczone w czasie i mają zastosowanie jedynie wówczas, gdy obowiązują odpowiednie środki ochronne.

Artykuł 2

Wszelkie środki przyjęte na mocy niniejszego rozporządzenia stosuje się od dnia ich wejścia w życie. Nie będą one służyć za podstawę zwrotu należności celnych pobranych przed tą datą, chyba że dany środek stanowi inaczej.

Artykuł 3

1.   Komisję wspomaga komitet ustanowiony w art. 15 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu, stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 4

Rozporządzenie (WE) nr 452/2003 traci moc.

Odesłania do uchylonego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia zgodnie z tabelą korelacji w załączniku II.

Artykuł 5

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu dnia 11 marca 2015 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

M. SCHULZ

Przewodniczący

W imieniu Rady

Z. KALNIŅA-LUKAŠEVICA

Przewodniczący

---

(1)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 11 lutego 2015 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 2 marca 2015 r.

1

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 452/2003 z dnia 6 marca 2003 r. w sprawie środków, jakie może przyjąć Wspólnota w stosunku do połączonego oddziaływania środków antydumpingowych lub antysubsydyjnych i środków ochronnych (Dz.U. L 69 z 13.3.2003, s. 8).

2

(3)  Zob. załącznik I.

3

(4)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51).

4

(5)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 188 z 18.7.2009, s. 93).

5

(6)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 1).

6

(7)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 625/2009 z dnia 7 lipca 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu z niektórych krajów trzecich (Dz.U. L 185 z 17.7.2009, s. 1).

7

(8)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

8

---

ZAŁĄCZNIK I

Uchylone rozporządzenie i jego zmiana

| Rozporządzenie Rady (WE) nr 452/2003
  (Dz.U. L 69 z 13.3.2003, s. 8) | |
| --- | --- |
| Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 37/2014
  (Dz.U. L 18 z 21.1.2014, s. 1) | Wyłącznie pkt 10 załącznika |

Rozporządzenie Rady (WE) nr 452/2003

(Dz.U. L 69 z 13.3.2003, s. 8)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 37/2014

(Dz.U. L 18 z 21.1.2014, s. 1)

Wyłącznie pkt 10 załącznika

---

ZAŁĄCZNIK II

Tabela korelacji

| Rozporządzenie (WE) nr 452/2003 | Niniejsze rozporządzenie |
| --- | --- |
| Artykuł 1 | Artykuł 1 |
| Artykuł 2 | Artykuł 2 |
| Artykuł 2a | Artykuł 3 |
| — | Artykuł 4 |
| Artykuł 3 | Artykuł 5 |
| — | Załącznik I |
| — | Załącznik II |

Rozporządzenie (WE) nr 452/2003

Niniejsze rozporządzenie

Artykuł 1

Artykuł 1

Artykuł 2

Artykuł 2

Artykuł 2a

Artykuł 3

—

Artykuł 4

Artykuł 3

Artykuł 5

—

Załącznik I

—

Załącznik II

---

| 27.3.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 83/16 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 83/16

---

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2015/478

z dnia 11 marca 2015 r.

w sprawie wspólnych reguł przywozu

(tekst jednolity)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 260/2009 (3) zostało znacząco zmienione (4). Dla zachowania przejrzystości i zrozumiałości należy je ujednolicić. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 260/2009 (3) zostało znacząco zmienione (4). Dla zachowania przejrzystości i zrozumiałości należy je ujednolicić.

| (2) | Wspólna polityka handlowa powinna być oparta na jednolitych zasadach. |
| --- | --- |

(2)

Wspólna polityka handlowa powinna być oparta na jednolitych zasadach.

| (3) | Wspólnota Europejska zawarła Porozumienie ustanawiające Światową Organizację Handlu („WTO”). Załącznik 1 A do tego porozumienia zawiera między innymi Układ ogólny w sprawie taryf celnych i handlu 1994 („GATT 1994”) oraz Porozumienie w sprawie środków ochronnych. |
| --- | --- |

(3)

Wspólnota Europejska zawarła Porozumienie ustanawiające Światową Organizację Handlu („WTO”). Załącznik 1 A do tego porozumienia zawiera między innymi Układ ogólny w sprawie taryf celnych i handlu 1994 („GATT 1994”) oraz Porozumienie w sprawie środków ochronnych.

| (4) | Porozumienie w sprawie środków ochronnych spełnia zadanie wyjaśnienia i wzmocnienia wymogów GATT 1994, w szczególności określonych w art. XIX. Porozumienie to zobowiązuje do eliminacji środków ochronnych, które omijają te wymogi, takich jak dobrowolne ograniczenie wywozu, uzgodnienia porządkujące handel i inne podobne uzgodnienia dotyczące przywozu lub wywozu. |
| --- | --- |

(4)

Porozumienie w sprawie środków ochronnych spełnia zadanie wyjaśnienia i wzmocnienia wymogów GATT 1994, w szczególności określonych w art. XIX. Porozumienie to zobowiązuje do eliminacji środków ochronnych, które omijają te wymogi, takich jak dobrowolne ograniczenie wywozu, uzgodnienia porządkujące handel i inne podobne uzgodnienia dotyczące przywozu lub wywozu.

| (5) | Porozumienie w sprawie środków ochronnych obejmuje także produkty sektora węgla i stali. Wspólne reguły przywozu, w szczególności odnoszące się do środków ochronnych, dotyczą zatem również tych produktów, bez uszczerbku dla ewentualnych środków przewidujących stosowanie porozumienia dotyczącego w szczególności produktów sektora węgla i stali. |
| --- | --- |

(5)

Porozumienie w sprawie środków ochronnych obejmuje także produkty sektora węgla i stali. Wspólne reguły przywozu, w szczególności odnoszące się do środków ochronnych, dotyczą zatem również tych produktów, bez uszczerbku dla ewentualnych środków przewidujących stosowanie porozumienia dotyczącego w szczególności produktów sektora węgla i stali.

| (6) | Produkty włókiennicze objęte rozporządzeniem Rady (WE) nr 517/94 (5) podlegają szczególnemu traktowaniu na poziomie Unii i międzynarodowym. Produkty te powinny zatem zostać wyłączone z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(6)

Produkty włókiennicze objęte rozporządzeniem Rady (WE) nr 517/94 (5) podlegają szczególnemu traktowaniu na poziomie Unii i międzynarodowym. Produkty te powinny zatem zostać wyłączone z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia.

| (7) | Komisja powinna być informowana przez państwa członkowskie o wszelkich zagrożeniach wynikających z tendencji przywozowych, które mogłyby wymagać nadzoru unijnego lub zastosowania środków ochronnych. |
| --- | --- |

(7)

Komisja powinna być informowana przez państwa członkowskie o wszelkich zagrożeniach wynikających z tendencji przywozowych, które mogłyby wymagać nadzoru unijnego lub zastosowania środków ochronnych.

| (8) | W takich przypadkach Komisja powinna badać zasady i warunki, na jakich dokonuje się przywozu, tendencje przywozowe, różne aspekty sytuacji gospodarczej i handlowej oraz, w razie konieczności, środki, które mają być zastosowane. |
| --- | --- |

(8)

W takich przypadkach Komisja powinna badać zasady i warunki, na jakich dokonuje się przywozu, tendencje przywozowe, różne aspekty sytuacji gospodarczej i handlowej oraz, w razie konieczności, środki, które mają być zastosowane.

| (9) | W przypadku zastosowania uprzedniego nadzoru unijnego dopuszczenie danych produktów do swobodnego obrotu powinno być uzależnione od przedstawienia dokumentu nadzoru spełniającego jednolite kryteria. Dokument taki powinien być, na zwykły wniosek importera, wystawiany przez organy państw członkowskich w określonym terminie, jednak bez przyznawania importerowi w wyniku tego prawa do przywozu. Dlatego też dokument nadzoru powinien być ważny tylko w okresie, w którym reguły przywozu pozostają niezmienione. |
| --- | --- |

(9)

W przypadku zastosowania uprzedniego nadzoru unijnego dopuszczenie danych produktów do swobodnego obrotu powinno być uzależnione od przedstawienia dokumentu nadzoru spełniającego jednolite kryteria. Dokument taki powinien być, na zwykły wniosek importera, wystawiany przez organy państw członkowskich w określonym terminie, jednak bez przyznawania importerowi w wyniku tego prawa do przywozu. Dlatego też dokument nadzoru powinien być ważny tylko w okresie, w którym reguły przywozu pozostają niezmienione.

| (10) | Państwa członkowskie i Komisja powinny dokonywać, w możliwie najpełniejszym zakresie, wymiany informacji wynikających z nadzoru unijnego. |
| --- | --- |

(10)

Państwa członkowskie i Komisja powinny dokonywać, w możliwie najpełniejszym zakresie, wymiany informacji wynikających z nadzoru unijnego.

| (11) | Zadaniem Komisji jest przyjęcie środków ochronnych uzasadnionych interesami Unii. Interesy te powinny być traktowane całościowo i powinny obejmować w szczególności interesy unijnych producentów, użytkowników i konsumentów. |
| --- | --- |

(11)

Zadaniem Komisji jest przyjęcie środków ochronnych uzasadnionych interesami Unii. Interesy te powinny być traktowane całościowo i powinny obejmować w szczególności interesy unijnych producentów, użytkowników i konsumentów.

| (12) | Zastosowanie środków ochronnych przeciwko państwu członkowi WTO może być rozważane jedynie w przypadku, gdy przywóz danego produktu do Unii został na tyle znacząco zwiększony oraz został dokonany na takich zasadach i warunkach, które powodują lub grożą spowodowaniem poważnej szkody producentom unijnym wytwarzającym produkty podobne lub bezpośrednio konkurujące, chyba że zobowiązania międzynarodowe pozwalają na odstępstwo od tej reguły. |
| --- | --- |

(12)

Zastosowanie środków ochronnych przeciwko państwu członkowi WTO może być rozważane jedynie w przypadku, gdy przywóz danego produktu do Unii został na tyle znacząco zwiększony oraz został dokonany na takich zasadach i warunkach, które powodują lub grożą spowodowaniem poważnej szkody producentom unijnym wytwarzającym produkty podobne lub bezpośrednio konkurujące, chyba że zobowiązania międzynarodowe pozwalają na odstępstwo od tej reguły.

| (13) | Terminy: „poważna szkoda”, „zagrożenie poważną szkodą” oraz „producenci unijni” powinny zostać zdefiniowane, a kryteria ustalania szkody powinny zostać wyraźnie określone. |
| --- | --- |

(13)

Terminy: „poważna szkoda”, „zagrożenie poważną szkodą” oraz „producenci unijni” powinny zostać zdefiniowane, a kryteria ustalania szkody powinny zostać wyraźnie określone.

| (14) | Zastosowanie jakiegokolwiek środka ochronnego powinno być poprzedzone postępowaniem wyjaśniającym, z zastrzeżeniem, że w pilnych przypadkach Komisja może zastosować środki tymczasowe. |
| --- | --- |

(14)

Zastosowanie jakiegokolwiek środka ochronnego powinno być poprzedzone postępowaniem wyjaśniającym, z zastrzeżeniem, że w pilnych przypadkach Komisja może zastosować środki tymczasowe.

| (15) | Powinny istnieć szczegółowe przepisy w sprawie wszczynania postępowań wyjaśniających, wymaganych inspekcji i kontroli, dostępu przez państwa wywozu oraz zainteresowane strony do zebranych informacji, wysłuchiwania stron oraz zapewnienia możliwości przedstawienia stanowiska przez strony. |
| --- | --- |

(15)

Powinny istnieć szczegółowe przepisy w sprawie wszczynania postępowań wyjaśniających, wymaganych inspekcji i kontroli, dostępu przez państwa wywozu oraz zainteresowane strony do zebranych informacji, wysłuchiwania stron oraz zapewnienia możliwości przedstawienia stanowiska przez strony.

| (16) | Przepisy w sprawie postępowań wyjaśniających ustanowione w niniejszym rozporządzeniu nie naruszają przepisów Unii lub krajowych dotyczących tajemnicy zawodowej. |
| --- | --- |

(16)

Przepisy w sprawie postępowań wyjaśniających ustanowione w niniejszym rozporządzeniu nie naruszają przepisów Unii lub krajowych dotyczących tajemnicy zawodowej.

| (17) | Niezbędne jest także określenie terminów wszczynania postępowań wyjaśniających oraz ustalania, czy środki są odpowiednie, z myślą o zapewnieniu szybkiego dokonania takich ustaleń, w celu zwiększenia pewności prawa dla podmiotów gospodarczych. |
| --- | --- |

(17)

Niezbędne jest także określenie terminów wszczynania postępowań wyjaśniających oraz ustalania, czy środki są odpowiednie, z myślą o zapewnieniu szybkiego dokonania takich ustaleń, w celu zwiększenia pewności prawa dla podmiotów gospodarczych.

| (18) | W przypadkach gdy środki ochronne przyjmują postać kontyngentu, wielkość kontyngentu powinna zostać co do zasady ustalona na poziomie nie niższym niż średnia wielkość przywozu w reprezentatywnym okresie obejmującym co najmniej trzy lata. |
| --- | --- |

(18)

W przypadkach gdy środki ochronne przyjmują postać kontyngentu, wielkość kontyngentu powinna zostać co do zasady ustalona na poziomie nie niższym niż średnia wielkość przywozu w reprezentatywnym okresie obejmującym co najmniej trzy lata.

| (19) | W przypadkach gdy kontyngent jest rozdzielany między państwa będące dostawcami, wielkość kontyngentu dla każdego państwa może być ustalona na mocy umowy z takim państwem lub poprzez odniesienie do poziomu przywozu w reprezentatywnym okresie. Niemniej możliwe powinno być odstępstwo od tych reguł, w przypadku wystąpienia poważnej szkody oraz nieproporcjonalnego wzrostu przywozu, pod warunkiem że przeprowadzone zostaną odpowiednie konsultacje pod auspicjami Komitetu Środków Ochronnych WTO. |
| --- | --- |

(19)

W przypadkach gdy kontyngent jest rozdzielany między państwa będące dostawcami, wielkość kontyngentu dla każdego państwa może być ustalona na mocy umowy z takim państwem lub poprzez odniesienie do poziomu przywozu w reprezentatywnym okresie. Niemniej możliwe powinno być odstępstwo od tych reguł, w przypadku wystąpienia poważnej szkody oraz nieproporcjonalnego wzrostu przywozu, pod warunkiem że przeprowadzone zostaną odpowiednie konsultacje pod auspicjami Komitetu Środków Ochronnych WTO.

| (20) | Należy określić maksymalny czas obowiązywania środków ochronnych oraz szczegółowe przepisy dotyczące przedłużania obowiązywania, stopniowej liberalizacji oraz przeglądu takich środków. |
| --- | --- |

(20)

Należy określić maksymalny czas obowiązywania środków ochronnych oraz szczegółowe przepisy dotyczące przedłużania obowiązywania, stopniowej liberalizacji oraz przeglądu takich środków.

| (21) | Należy określić okoliczności, w których produkty pochodzące z państwa rozwijającego się, będącego członkiem WTO, mają być wyłączone z zakresu stosowania środków ochronnych. |
| --- | --- |

(21)

Należy określić okoliczności, w których produkty pochodzące z państwa rozwijającego się, będącego członkiem WTO, mają być wyłączone z zakresu stosowania środków ochronnych.

| (22) | Nadzór lub środki ochronne ograniczone do jednego lub kilku regionów Unii mogą okazać się bardziej skuteczne niż środki stosowane w całej Unii. Jednakże takie środki powinny być dozwolone tylko wyjątkowo oraz gdy nie ma dla nich alternatywy. Niezbędne jest zapewnienie, aby środki te były tymczasowe oraz powodowały możliwie najmniejsze zakłócenia w funkcjonowaniu rynku wewnętrznego. |
| --- | --- |

(22)

Nadzór lub środki ochronne ograniczone do jednego lub kilku regionów Unii mogą okazać się bardziej skuteczne niż środki stosowane w całej Unii. Jednakże takie środki powinny być dozwolone tylko wyjątkowo oraz gdy nie ma dla nich alternatywy. Niezbędne jest zapewnienie, aby środki te były tymczasowe oraz powodowały możliwie najmniejsze zakłócenia w funkcjonowaniu rynku wewnętrznego.

| (23) | Dla uzyskania jednolitości reguł przywozu formalności, których dopełnić mają importerzy, powinny być proste oraz jednakowe niezależnie od miejsca, w którym produkty przechodzą odprawę celną. W tym celu pożądane jest, aby wszystkie formalności dokonywane były na podstawie formularza odpowiadającego wzorowi załączonemu do niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(23)

Dla uzyskania jednolitości reguł przywozu formalności, których dopełnić mają importerzy, powinny być proste oraz jednakowe niezależnie od miejsca, w którym produkty przechodzą odprawę celną. W tym celu pożądane jest, aby wszystkie formalności dokonywane były na podstawie formularza odpowiadającego wzorowi załączonemu do niniejszego rozporządzenia.

| (24) | Dokumenty nadzoru wystawione w związku ze unijnymi środkami nadzoru powinny być ważne w całej Unii, niezależnie od państwa członkowskiego ich wystawienia. |
| --- | --- |

(24)

Dokumenty nadzoru wystawione w związku ze unijnymi środkami nadzoru powinny być ważne w całej Unii, niezależnie od państwa członkowskiego ich wystawienia.

| (25) | Wykonanie niniejszego rozporządzenia wymaga jednolitych warunków przyjmowania tymczasowych i ostatecznych środków ochronnych oraz wprowadzania uprzednich środków nadzoru. Środki te powinny być przyjmowane przez Komisję zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (6). |
| --- | --- |

(25)

Wykonanie niniejszego rozporządzenia wymaga jednolitych warunków przyjmowania tymczasowych i ostatecznych środków ochronnych oraz wprowadzania uprzednich środków nadzoru. Środki te powinny być przyjmowane przez Komisję zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (6).

| (26) | W przypadku przyjmowania środków nadzoru i środków tymczasowych należy stosować procedurę doradczą ze względu na skutki takich środków i ich logiczną kolejność względem przyjmowania ostatecznych środków ochronnych. Jeżeli opóźnienie we wprowadzaniu środków spowodowałoby trudną do naprawienia szkodę, należy zezwolić Komisji na przyjęcie tymczasowych środków mających natychmiastowe zastosowanie, |
| --- | --- |

(26)

W przypadku przyjmowania środków nadzoru i środków tymczasowych należy stosować procedurę doradczą ze względu na skutki takich środków i ich logiczną kolejność względem przyjmowania ostatecznych środków ochronnych. Jeżeli opóźnienie we wprowadzaniu środków spowodowałoby trudną do naprawienia szkodę, należy zezwolić Komisji na przyjęcie tymczasowych środków mających natychmiastowe zastosowanie,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

ZASADY OGÓLNE

Artykuł 1

1.   Niniejsze rozporządzenie stosuje się do przywozu produktów pochodzących z państw trzecich, z wyjątkiem:

| a) | produktów włókienniczych podlegających szczególnym regułom przywozu na podstawie rozporządzenia (WE) nr 517/94; |
| --- | --- |

a)

produktów włókienniczych podlegających szczególnym regułom przywozu na podstawie rozporządzenia (WE) nr 517/94;

| b) | produktów pochodzących z niektórych państw trzecich wymienionych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 625/2009 (7). |
| --- | --- |

b)

produktów pochodzących z niektórych państw trzecich wymienionych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 625/2009 (7).

2.   Produkty, o których mowa w ust. 1, mogą być swobodnie przywożone do Unii oraz, bez uszczerbku dla środków ochronnych, które mogą być podjęte na mocy rozdziału V, nie podlegają odpowiednio żadnym ograniczeniom ilościowym.

ROZDZIAŁ II

UNIJNA PROCEDURA POWIADAMIANIA I KONSULTACJI

Artykuł 2

Jeżeli tendencje przywozu mogą wskazywać potrzebę zastosowania nadzoru lub środka ochronnego, państwa członkowskie powiadamiają o tym Komisję. Informacja ta zawiera dostępne dowody określone na podstawie kryteriów przewidzianych w art. 9. Komisja bezzwłocznie przekazuje te informacje wszystkim państwom członkowskim.

Artykuł 3

1.   Komisję wspomaga Komitet ds. Środków Ochronnych. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

4.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011, w związku z jego art. 5.

5.   Jeżeli zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 stosuje się procedurę pisemną, aby zadecydować o przyjęciu ostatecznych środków zgodnie z art. 16 niniejszego rozporządzenia, procedura ta zostaje zakończona bez rozstrzygnięcia, gdy w terminie wyznaczonym przez przewodniczącego on sam tak zdecyduje lub gdy wystąpi o to większość członków Komitetu określona w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 182/2011. Jeżeli procedurę pisemną stosuje się w innych okolicznościach, w których Komitet omawiał projekt środka, procedura ta zostaje zakończona bez rozstrzygnięcia, gdy w terminie wyznaczonym przez przewodniczącego on sam tak zdecyduje lub wystąpi o to zwykła większość członków Komitetu. Jeżeli procedurę pisemną stosuje się w innych okolicznościach, w których Komitet nie omawiał projektu środka, procedura ta zostaje zakończona bez rozstrzygnięcia, gdy w terminie wyznaczonym przez przewodniczącego on sam tak zdecyduje lub wystąpi o to przynajmniej jedna czwarta członków Komitetu.

ROZDZIAŁ III

UNIJNE POSTĘPOWANIE WYJAŚNIAJĄCE

Artykuł 4

1.   Bez uszczerbku dla art. 7 unijne postępowanie wyjaśniające wszczyna się przed zastosowaniem każdego środka ochronnego.

2.   Postępowanie wyjaśniające ma na celu ustalenie, w oparciu o czynniki, o których mowa w art. 9, czy przywóz danego produktu powoduje lub zagraża spowodowaniem poważnej szkody dla producentów unijnych.

3.   Stosuje się następujące definicje:

| a) | „poważna szkoda” oznacza ogólne istotne pogorszenie sytuacji producentów unijnych; |
| --- | --- |

a)

„poważna szkoda” oznacza ogólne istotne pogorszenie sytuacji producentów unijnych;

| b) | „groźba poważnej szkody” oznacza poważną szkodę, której wystąpienie jest wyraźnie nieuchronne; |
| --- | --- |

b)

„groźba poważnej szkody” oznacza poważną szkodę, której wystąpienie jest wyraźnie nieuchronne;

| c) | „producenci unijni” oznaczają wszystkich producentów produktów podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych, działających na terytorium Unii, jak również producentów, których łączna produkcja produktów podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych stanowi znaczącą część całkowitej unijnej produkcji tych produktów. |
| --- | --- |

c)

„producenci unijni” oznaczają wszystkich producentów produktów podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych, działających na terytorium Unii, jak również producentów, których łączna produkcja produktów podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych stanowi znaczącą część całkowitej unijnej produkcji tych produktów.

Artykuł 5

1.   Jeżeli Komisja stwierdza, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie postępowania wyjaśniającego, wszczyna ona takie postępowanie w terminie jednego miesiąca od daty otrzymania informacji od państwa członkowskiego oraz publikuje zawiadomienie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Zawiadomienie takie:

| a) | zawiera streszczenie otrzymanej informacji oraz wzywa do przekazywania Komisji wszelkich istotnych informacji; |
| --- | --- |

a)

zawiera streszczenie otrzymanej informacji oraz wzywa do przekazywania Komisji wszelkich istotnych informacji;

| b) | określa termin, do którego zainteresowane strony mogą przedstawiać swoje opinie na piśmie oraz przekazywać informacje, jeśli te opinie oraz informacje mają być uwzględnione w postępowaniu wyjaśniającym; |
| --- | --- |

b)

określa termin, do którego zainteresowane strony mogą przedstawiać swoje opinie na piśmie oraz przekazywać informacje, jeśli te opinie oraz informacje mają być uwzględnione w postępowaniu wyjaśniającym;

| c) | określa termin składania przez zainteresowane strony wniosków o wysłuchanie przez Komisję zgodne z ust. 4. |
| --- | --- |

c)

określa termin składania przez zainteresowane strony wniosków o wysłuchanie przez Komisję zgodne z ust. 4.

Komisja wszczyna postępowanie wyjaśniające, działając we współpracy z państwami członkowskimi.

O swojej analizie tych informacji Komisja informuje państwa członkowskie w zwykłych okolicznościach w terminie 21 dni od daty otrzymania informacji.

2.   Komisja zbiera informacje, które uzna za niezbędne, oraz w przypadkach uznanych przez nią za uzasadnione, stara się, po poinformowaniu państw członkowskich, sprawdzić uzyskane informacje u importerów, przedsiębiorców, przedstawicieli, producentów, w zrzeszeniach i organizacjach handlowych.

Przy wykonywaniu tego zadania Komisję wspierają urzędnicy państwa członkowskiego, na terytorium którego informacje są sprawdzane, o ile zażąda tego dane państwo członkowskie.

3.   Państwa członkowskie dostarczają Komisji, na jej wniosek i zgodnie z określonymi przez nią procedurami, posiadane przez nie informacje dotyczące rozwoju rynku produktów objętych postępowaniem wyjaśniającym.

4.   Zainteresowane strony, które zgłosiły się w sposób określony w ust. 1 akapit pierwszy, oraz przedstawiciele państwa wywozu mogą, na pisemny wniosek, uzyskać wgląd we wszystkie informacje udostępniane Komisji w związku z postępowaniem wyjaśniającym, inne niż informacje zawarte w dokumentach wewnętrznych przygotowanych przez organy Unii lub państw członkowskich, pod warunkiem że informacje te są istotne dla sprawy i nie są poufne w rozumieniu art. 8 oraz że są one wykorzystywane przez Komisję w postępowaniu wyjaśniającym.

Zgłosiwszy się, zainteresowane strony mogą przedstawić Komisji swoje stanowisko w sprawie wymienionych informacji. Opinie te mogą zostać uwzględnione, jeżeli są poparte wystarczającymi dowodami.

5.   Komisja może wysłuchać zainteresowane strony. Wysłuchanie stron musi być przeprowadzone w przypadku, gdy złożyły one pisemny wniosek w terminie określonym w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, wykazując, że wynik postępowania wyjaśniającego rzeczywiście może wpłynąć na ich sytuację oraz że istnieją szczególne powody dla ich wysłuchania.

6.   Jeżeli informacje nie są dostarczone w terminach określonych w niniejszym rozporządzeniu lub określonych przez Komisję na podstawie niniejszego rozporządzenia, lub gdy postępowanie wyjaśniające napotkało poważne przeszkody, ustaleń można dokonywać na podstawie dostępnych faktów. Gdy Komisja stwierdza, że któraś z zainteresowanych stron lub osób trzecich dostarczyła nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd informacje, nie uwzględnia ona takich informacji i opiera się na dostępnych faktach.

7.   Jeżeli Komisja stwierdza, że nie ma wystarczających dowodów, które uzasadniałyby wszczęcie postępowania wyjaśniającego, informuje ona państwa członkowskie o swojej decyzji w terminie jednego miesiąca od daty otrzymania od nich informacji.

Artykuł 6

1.   Kończąc postępowanie wyjaśniające, Komisja przedstawia Komitetowi sprawozdanie o jego wynikach.

2.   Jeżeli w terminie dziewięciu miesięcy od wszczęcia postępowania wyjaśniającego Komisja uzna, że zastosowanie unijnego nadzoru lub środków ochronnych nie jest konieczne, postępowanie wyjaśniające zostaje zakończone w ciągu jednego miesiąca. Komisja kończy postępowanie zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 3 ust. 2.

3.   Jeżeli Komisja uzna, że zastosowanie unijnego nadzoru lub środków ochronnych jest konieczne, podejmuje ona niezbędne decyzje zgodnie z rozdziałami IV i V, nie później niż w terminie dziewięciu miesięcy od wszczęcia postępowania wyjaśniającego. W wyjątkowych okolicznościach termin ten może ulec przedłużeniu o maksymalnie dwa miesiące; w takim przypadku Komisja publikuje zawiadomienie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, podając przedłużony termin oraz streszczenie powodów tego przedłużenia.

Artykuł 7

1.   Przepisy niniejszego rozdziału nie wyłączają możliwości wprowadzenia, w dowolnym momencie, środków nadzoru zgodnie z art. 10–14 lub tymczasowych środków ochronnych zgodnie z art. 15, 16 i 17.

Tymczasowe środki ochronne są stosowane:

| a) | w okolicznościach krytycznych wymagających podjęcia natychmiastowych działań, gdyż opóźnienie spowodowałoby szkody trudne do naprawienia; oraz |
| --- | --- |

a)

w okolicznościach krytycznych wymagających podjęcia natychmiastowych działań, gdyż opóźnienie spowodowałoby szkody trudne do naprawienia; oraz

| b) | gdy wstępne rozpoznanie dostarcza oczywistych dowodów, że zwiększony przywóz spowoduje lub grozi spowodowaniem poważnej szkody. |
| --- | --- |

b)

gdy wstępne rozpoznanie dostarcza oczywistych dowodów, że zwiększony przywóz spowoduje lub grozi spowodowaniem poważnej szkody.

Okres stosowania takich środków nie może przekroczyć 200 dni.

2.   Tymczasowe środki ochronne przybierają formę podwyższenia poziomu istniejących opłat celnych, niezależnie od tego, czy opłaty te wynoszą zero, czy więcej, jeżeli działanie takie może zapobiec poważnej szkodzie lub ją naprawić.

3.   Komisja podejmuje niezwłocznie wszelkie środki wyjaśniające, jakie są jeszcze konieczne.

4.   Jeżeli środki tymczasowe zostaną uchylone z powodu niewystąpienia poważnej szkody lub niewystąpienia groźby jej powstania, opłaty celne pobrane w wyniku wprowadzenia środków tymczasowych zostają zwrócone tak szybko, jak to możliwe. Stosuje się wówczas procedurę określoną w art. 235 i następnych rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 (8).

Artykuł 8

1.   Informacje uzyskane na podstawie niniejszego rozporządzenia wykorzystywane są tylko do celów, dla których zostały zebrane.

2.   Komisja i państwa członkowskie, w tym urzędnicy Komisji i państw członkowskich, nie ujawnią żadnych informacji o poufnym charakterze uzyskanych na podstawie niniejszego rozporządzenia lub jakichkolwiek informacji dostarczonych z zastrzeżeniem poufności bez uzyskania wyraźnej zgody osoby, która tych informacji udzieliła.

3.   Każdy wniosek o zastrzeżenie poufności określa, z jakich powodów informacja jest poufna.

Jednakże jeżeli okaże się, że wniosek o zachowanie poufności jest nieuzasadniony, a osoba udzielająca informacji nie wyraża zgody na ich upublicznienie ani nie zezwala na ujawnienie tych informacji w zarysie lub streszczeniu, informacji tych można nie uwzględniać.

4.   Informacja jest uważana za poufną w każdym przypadku, gdy jej ujawnienie może wywrzeć poważny negatywny wpływ na sytuację osoby, która dostarczyła takich informacji, lub na źródło tych informacji.

5.   Ust. 1–4 nie wyłączają możliwości powołania się przez organy Unii na informacje ogólne oraz, w szczególności, na powody, na których oparto decyzje podjęte na podstawie niniejszego rozporządzenia. Organy te uwzględniają jednak uzasadniony interes danych osób fizycznych i prawnych, aby nie ujawniać ich tajemnic handlowych.

Artykuł 9

1.   Tendencje przywozowe, warunki ich kształtowania, a także poważne szkody dla producentów unijnych lub groźby ich wystąpienia wynikające z takich przywozów są badane przy uwzględnieniu w szczególności następujących czynników:

| a) | wielkość przywozu, w szczególności, gdy nastąpiło znaczące jego zwiększenie w liczbach bezwzględnych lub w porównaniu do poziomu produkcji lub konsumpcji w Unii; |
| --- | --- |

a)

wielkość przywozu, w szczególności, gdy nastąpiło znaczące jego zwiększenie w liczbach bezwzględnych lub w porównaniu do poziomu produkcji lub konsumpcji w Unii;

| b) | ceny importowe, w szczególności, gdy nastąpiło znaczne podcięcie cenowe w porównaniu z cenami produktów podobnych w Unii; |
| --- | --- |

b)

ceny importowe, w szczególności, gdy nastąpiło znaczne podcięcie cenowe w porównaniu z cenami produktów podobnych w Unii;

| c) | wynikający z powyższych czynników wpływ na producentów unijnych, wskazywany przez zmiany takich czynników gospodarczych, jak:






  — | produkcja, |
| --- | --- | --- |

c)

wynikający z powyższych czynników wpływ na producentów unijnych, wskazywany przez zmiany takich czynników gospodarczych, jak:

—

produkcja,

| — | stopień wykorzystania mocy produkcyjnych, |
| --- | --- |

—

stopień wykorzystania mocy produkcyjnych,

| — | zapasy, |
| --- | --- |

—

zapasy,

| — | sprzedaż, |
| --- | --- |

—

sprzedaż,

| — | udział w rynku, |
| --- | --- |

—

udział w rynku,

| — | ceny (to znaczy obniżenie cen lub zapobieżenie wzrostowi cen, który nastąpiłby w normalnych warunkach), |
| --- | --- |

—

ceny (to znaczy obniżenie cen lub zapobieżenie wzrostowi cen, który nastąpiłby w normalnych warunkach),

| — | zyski, |
| --- | --- |

—

zyski,

| — | stopa zwrotu z inwestycji, |
| --- | --- |

—

stopa zwrotu z inwestycji,

| — | przepływ środków pieniężnych, |
| --- | --- |

—

przepływ środków pieniężnych,

| — | zatrudnienie; |
| --- | --- |

—

zatrudnienie;

| d) | czynniki inne niż tendencje w przywozie, które powodują lub mogą powodować szkodę dla danych producentów unijnych. |
| --- | --- |

d)

czynniki inne niż tendencje w przywozie, które powodują lub mogą powodować szkodę dla danych producentów unijnych.

2.   W przypadku domniemanej groźby poważnej szkody Komisja bada również, czy jest jednoznacznie przewidywalne, że dana sytuacja rzeczywiście może doprowadzić do poważnej szkody.

W tym przypadku można wziąć pod uwagę następujące czynniki:

| a) | stopień wzrostu wywozu do Unii; |
| --- | --- |

a)

stopień wzrostu wywozu do Unii;

| b) | potencjał wywozowy państwa pochodzenia produktów lub państwa wywozu, w chwili obecnej oraz w najbliższej przyszłości, a także prawdopodobieństwo, że potencjał ten zostanie wykorzystany do wywozu do Unii. |
| --- | --- |

b)

potencjał wywozowy państwa pochodzenia produktów lub państwa wywozu, w chwili obecnej oraz w najbliższej przyszłości, a także prawdopodobieństwo, że potencjał ten zostanie wykorzystany do wywozu do Unii.

ROZDZIAŁ IV

NADZÓR

Artykuł 10

1.   Jeżeli tendencja w przywozie produktu pochodzącego z państwa trzeciego objętego niniejszym rozporządzeniem grozi spowodowaniem szkody dla producentów unijnych oraz jeżeli wymagają tego interesy Unii, przywóz tego produktu może zostać poddany, odpowiednio:

| a) | następczemu nadzorowi unijnemu, zgodnie z przepisami zawartymi w decyzji, o której mowa w ust. 2; |
| --- | --- |

a)

następczemu nadzorowi unijnemu, zgodnie z przepisami zawartymi w decyzji, o której mowa w ust. 2;

| b) | uprzedniemu nadzorowi unijnemu prowadzonemu zgodnie z art. 11. |
| --- | --- |

b)

uprzedniemu nadzorowi unijnemu prowadzonemu zgodnie z art. 11.

2.   Decyzja o zastosowaniu nadzoru jest podejmowana przez Komisję w drodze aktu wykonawczego zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 3 ust. 2.

3.   Środki nadzoru mają ograniczony okres obowiązywania. O ile nie przewidziano inaczej, środki te wygasają z końcem drugiego okresu sześciomiesięcznego następującego po sześciu miesiącach, w których środki zostały wprowadzone.

Artykuł 11

1.   Produkty podlegające uprzedniemu nadzorowi unijnemu można wprowadzić do swobodnego obrotu jedynie po przedłożeniu dokumentu nadzoru. Taki dokument wystawiany jest nieodpłatnie przez właściwy organ wyznaczony przez państwa członkowskie, na wszystkie wnioskowane ilości oraz w ciągu najwyżej pięciu dni roboczych od otrzymania przez właściwy organ krajowy wniosku importera unijnego, niezależnie od miejsca prowadzenia przez niego działalności w Unii. Wniosek ten uznaje się za dostarczony właściwemu organowi krajowemu nie później niż w terminie trzech dni roboczych od jego złożenia, o ile nie przedstawiono dowodu przeciwnego.

2.   Dokument nadzoru wystawia się na formularzu odpowiadającym wzorowi w załączniku I.

Z wyjątkiem przypadku, gdy decyzja w sprawie wprowadzenia nadzoru stanowi inaczej, wniosek importera o wydanie dokumentów nadzoru zawiera jedynie, co następuje:

| a) | pełną nazwę (nazwisko) i dokładny adres wnioskodawcy (włącznie z numerami telefonu i telefaksu oraz numerem umożliwiającym identyfikację wnioskodawcy przez właściwy organ krajowy) oraz numer identyfikacyjny VAT, jeżeli importer jest płatnikiem VAT; |
| --- | --- |

a)

pełną nazwę (nazwisko) i dokładny adres wnioskodawcy (włącznie z numerami telefonu i telefaksu oraz numerem umożliwiającym identyfikację wnioskodawcy przez właściwy organ krajowy) oraz numer identyfikacyjny VAT, jeżeli importer jest płatnikiem VAT;

| b) | tam, gdzie stosowne, pełną nazwę (nazwisko) i dokładny adres zgłaszającego lub przedstawiciela wyznaczonego przez wnioskodawcę (włącznie z numerami telefonu i telefaksu); |
| --- | --- |

b)

tam, gdzie stosowne, pełną nazwę (nazwisko) i dokładny adres zgłaszającego lub przedstawiciela wyznaczonego przez wnioskodawcę (włącznie z numerami telefonu i telefaksu);

| c) | opis towarów z podaniem:






  — | ich nazwy handlowej, |
| --- | --- | --- |

c)

opis towarów z podaniem:

—

ich nazwy handlowej,

| — | odpowiadającego im kodu Nomenklatury scalonej, |
| --- | --- |

—

odpowiadającego im kodu Nomenklatury scalonej,

| — | ich miejsca pochodzenia i miejsca nadania; |
| --- | --- |

—

ich miejsca pochodzenia i miejsca nadania;

| d) | deklarowane ilości w kilogramach i, tam gdzie stosowne, w innych dodatkowych jednostkach miary (pary, sztuki itd.); |
| --- | --- |

d)

deklarowane ilości w kilogramach i, tam gdzie stosowne, w innych dodatkowych jednostkach miary (pary, sztuki itd.);

| e) | wartość towarów, CIF na granicy Unii, w euro; |
| --- | --- |

e)

wartość towarów, CIF na granicy Unii, w euro;

| f) | następujące oświadczenie, z datą i podpisem wnioskodawcy oraz jego nazwiskiem wypisanym drukowanymi literami:
  „Ja, niżej podpisany(-a), oświadczam, że informacje zawarte w niniejszym wniosku są prawdziwe i podane w dobrej wierze oraz że moje przedsiębiorstwo ma siedzibę w Unii.”. |
| --- | --- |

f)

następujące oświadczenie, z datą i podpisem wnioskodawcy oraz jego nazwiskiem wypisanym drukowanymi literami:

„Ja, niżej podpisany(-a), oświadczam, że informacje zawarte w niniejszym wniosku są prawdziwe i podane w dobrej wierze oraz że moje przedsiębiorstwo ma siedzibę w Unii.”

3.   Dokument nadzoru ważny jest w całej Unii, niezależnie od państwa członkowskiego wystawienia.

4.   Okoliczność, że cena jednostkowa transakcji przekracza cenę wskazaną w dokumencie nadzoru o mniej niż 5 % lub łączna wartość bądź ilość produktów importowanych przekracza łączną wartość bądź ilość produktów określonych w dokumencie nadzoru o mniej niż 5 %, nie wyłącza dopuszczenia danego produktu do swobodnego obrotu. Po wysłuchaniu opinii Komitetu oraz uwzględniając rodzaj produktów, a także inne szczególne cechy danych transakcji, Komisja może ustalić inny udział procentowy, który nie powinien jednak normalnie przekraczać 10 %.

5.   Dokumenty nadzoru mogą być stosowane jedynie w okresie, w którym obowiązują uzgodnienia dotyczące liberalizacji przywozu w odniesieniu do danych transakcji. Takie dokumenty nadzoru nie mogą być w żadnym wypadku stosowane po upływie okresu, którego czas trwania określany jest jednocześnie z ustanowieniem nadzoru oraz z zastosowaniem tej samej procedury, co przy ustanawianiu nadzoru, z uwzględnieniem rodzaju produktów oraz innych szczególnych cech transakcji.

6.   Jeżeli wymaga tego decyzja podjęta na podstawie art. 10, pochodzenie produktów objętych nadzorem unijnym musi być udowodnione świadectwem pochodzenia. Niniejszy ustęp nie narusza innych przepisów dotyczących przedstawiania takiego świadectwa.

7.   Jeżeli w stosunku do produktu objętego uprzednim nadzorem unijnym stosowane są w państwie członkowskim regionalne środki ochronne, zezwolenie na przywóz przyznane przez to państwo członkowskie może zastąpić dokument nadzoru.

8.   Dokumenty nadzoru i wyciągi z tych dokumentów sporządza się w dwóch egzemplarzach, z których pierwszy nosi nazwę „oryginał dla wnioskodawcy”, jest oznaczony numerem 1 i jest wydawany wnioskodawcy, a drugi nosi nazwę „egzemplarz dla właściwego organu”, jest oznaczony numerem 2 i jest zachowywany przez organ wystawiający dokument. Właściwy organ może dołączać do egzemplarza nr 2 dodatkowe egzemplarze do celów administracyjnych.

9.   Formularze drukuje się na białym papierze bezdrzewnym, przystosowanym do pisania i mającym gramaturę od 55 do 65 g/m2. Formularze mają format 210 × 297 mm; odstęp między wierszami wynosi 4,24 mm (jedna szósta cala); należy dokładnie zachować układ formularzy. Obydwie strony egzemplarza nr 1, stanowiącego właściwy dokument nadzoru, dodatkowo mają wydrukowany w tle żółty wzór giloszowy, pozwalający na ujawnienie fałszerstwa dokonanego przy użyciu środków mechanicznych lub chemicznych.

10.   Państwa członkowskie odpowiedzialne są za drukowanie formularzy. Państwa członkowskie mogą również wyznaczyć do tego celu drukarnie mające siedzibę na ich terytorium. W takim przypadku na każdym formularzu musi znaleźć się informacja o tej decyzji państwa członkowskiego. Na każdym formularzu znajduje się nazwa i adres drukarni lub znak umożliwiający jej identyfikację.

Artykuł 12

W przypadku gdy przywóz produktu nie został poddany uprzedniemu unijnemu nadzorowi, Komisja, zgodnie z art. 17, może wprowadzić nadzór ograniczony do przywozu do jednego lub kilku regionów Unii. Gdy Komisja postanawia wprowadzić nadzór, informuje o tym państwa członkowskie.

Artykuł 13

1.   Produkty podlegające uprzedniemu nadzorowi regionalnemu można wprowadzić do swobodnego obrotu w danym regionie jedynie po przedłożeniu dokumentu nadzoru. Taki dokument wystawiany jest nieodpłatnie przez właściwy organ wyznaczony przez dane państwo członkowskie, na wszystkie wnioskowane ilości oraz w ciągu najwyżej pięciu dni roboczych od otrzymania przez właściwy organ krajowy wniosku importera unijnego, niezależnie od miejsca prowadzenia przez niego działalności w Unii. Wniosek ten uznaje się za dostarczony właściwemu organowi krajowemu nie później niż w terminie trzech dni roboczych od jego złożenia, o ile nie przedstawiono dowodu przeciwnego. Dokumenty nadzoru można stosować jedynie w okresie, w którym uzgodnienia dotyczące przywozu pozostają zliberalizowane w odniesieniu do danych transakcji.

2.   Zastosowanie ma art. 11 ust. 2.

Artykuł 14

1.   W przypadku nadzoru unijnego lub regionalnego państwa członkowskie do dziesiątego dnia każdego miesiąca powiadamiają Komisję:

| a) | w przypadku nadzoru uprzedniego, o szczegółowych danych dotyczących kwot pieniężnych (obliczanych na podstawie cen CIF) oraz o ilości towaru, w odniesieniu do którego wystawiono dokumenty nadzoru w okresie poprzedzającym; |
| --- | --- |

a)

w przypadku nadzoru uprzedniego, o szczegółowych danych dotyczących kwot pieniężnych (obliczanych na podstawie cen CIF) oraz o ilości towaru, w odniesieniu do którego wystawiono dokumenty nadzoru w okresie poprzedzającym;

| b) | w każdym przypadku, o szczegółowych danych dotyczących przywozu dokonanego w okresie poprzedzającym okres, o którym mowa w lit. a). |
| --- | --- |

b)

w każdym przypadku, o szczegółowych danych dotyczących przywozu dokonanego w okresie poprzedzającym okres, o którym mowa w lit. a).

Informacje dostarczone przez państwa członkowskie podawane są w podziale na produkty i państwa.

W tym samym czasie i z zastosowaniem tej samej procedury, co stosowana przy ustaleniach dotyczących nadzoru, mogą być ustanawiane także inne przepisy.

2.   W przypadku gdy wymagają tego rodzaj produktu lub nadzwyczajne okoliczności, Komisja może, na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy, zmienić terminy składania tych informacji.

3.   Komisja powiadamia odpowiednio państwa członkowskie.

ROZDZIAŁ V

ŚRODKI OCHRONNE

Artykuł 15

1.   W przypadku gdy dany produkt jest przywożony do Unii w tak znacznie zwiększonych ilościach lub na warunkach, które powodują lub mogą spowodować poważną szkodę dla producentów unijnych, Komisja może w celu zabezpieczenia interesów Unii, stanowiąc na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy:

| a) | ograniczyć termin ważności dokumentów nadzoru w rozumieniu art. 11, które mają być wystawione po wejściu w życie tego środka; |
| --- | --- |

a)

ograniczyć termin ważności dokumentów nadzoru w rozumieniu art. 11, które mają być wystawione po wejściu w życie tego środka;

| b) | zmienić reguły przywozu danego produktu poprzez uzależnienie jego dopuszczenia do swobodnego obrotu od przedstawienia zezwolenia na przywóz, którego przyznanie podlega przepisom i ograniczeniom ustanawianym przez Komisję. |
| --- | --- |

b)

zmienić reguły przywozu danego produktu poprzez uzależnienie jego dopuszczenia do swobodnego obrotu od przedstawienia zezwolenia na przywóz, którego przyznanie podlega przepisom i ograniczeniom ustanawianym przez Komisję.

Środki, o których mowa w lit. a) i b), mają skutek natychmiastowy.

2.   W odniesieniu do członków WTO środki, o których mowa w ust. 1, podejmowane są jedynie w przypadku, gdy spełnione są oba kryteria wskazane w akapicie pierwszym tego ustępu.

3.   Przy ustanawianiu kontyngentu uwzględnia się w szczególności:

| a) | celowość utrzymania, w możliwie największym zakresie, tradycyjnych strumieni handlu; |
| --- | --- |

a)

celowość utrzymania, w możliwie największym zakresie, tradycyjnych strumieni handlu;

| b) | ilość produktów wywożonych na mocy umów zawartych na zwykłych warunkach, przed wejściem w życie środka ochronnego w rozumieniu niniejszego rozdziału, jeżeli umowy takie zostały zgłoszone Komisji przez dane państwa członkowskie; |
| --- | --- |

b)

ilość produktów wywożonych na mocy umów zawartych na zwykłych warunkach, przed wejściem w życie środka ochronnego w rozumieniu niniejszego rozdziału, jeżeli umowy takie zostały zgłoszone Komisji przez dane państwa członkowskie;

| c) | potrzebę uniknięcia zagrożeń dla celu, który zakładano przy ustanawianiu kontyngentu. |
| --- | --- |

c)

potrzebę uniknięcia zagrożeń dla celu, który zakładano przy ustanawianiu kontyngentu.

Każdy kontyngent ustala się na poziomie nie niższym niż średni poziom przywozu w okresie trzech ostatnich reprezentatywnych lat, dla których dostępne są dane statystyczne, chyba że konieczne jest ustanowienie tego kontyngentu na innym poziomie w celu zapobieżenia poważnej szkodzie lub jej naprawienia.

4.   W przypadkach, w których kontyngent jest rozdzielany między państwa będące dostawcami, podział kontyngentu można uzgadniać z tymi państwami, które mają istotny interes w dostarczaniu danych produktów na przywóz do Unii.

W przeciwnym razie kontyngent rozdzielany jest między państwa będące dostawcami, proporcjonalnie do ich udziału w przywozie danego produktu do Unii w poprzedzającym okresie reprezentatywnym, z uwzględnieniem wszelkich szczególnych czynników, które mogły lub mogą wpływać na handel tym produktem.

Pod warunkiem że wypełniane jest zobowiązanie Unii w zakresie prowadzenia konsultacji pod auspicjami Komitetu Środków Ochronnych WTO, Unia może jednak odstąpić od tej metody przydziału kontyngentu w przypadku wystąpienia poważnej szkody, gdy przywóz produktów pochodzących z jednego lub kilku państw dostawców zwiększył się nieproporcjonalnie w porównaniu z łącznym wzrostem przywozu danego produktu w poprzedzającym okresie reprezentatywnym.

5.   Środki, o których mowa w niniejszym artykule, stosowane są w odniesieniu do każdego produktu wprowadzanego do swobodnego obrotu po wejściu tych środków w życie. Zgodnie z art. 17 środki te mogą zostać ograniczone do jednego lub kilku regionów Unii.

Jednakże środki takie nie stanowią przeszkody dla dopuszczenia do swobodnego obrotu produktów, które znajdują się już w drodze do Unii, pod warunkiem że miejsce przeznaczenia tych produktów nie może ulec zmianie oraz że produktom, które na mocy art. 10 i 11 mogą być wprowadzone do swobodnego obrotu tylko po przedstawieniu dokumentu nadzoru, taki dokument rzeczywiście towarzyszy.

6.   W przypadku gdy państwo członkowskie zwróciło się do Komisji z wnioskiem o interwencję, Komisja, stanowiąc zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 3 ust. 3, lub – w sprawach pilnych – zgodnie z art. 3 ust. 4, podejmuje decyzję w terminie nieprzekraczającym pięciu dni roboczych od dnia otrzymania takiego wniosku.

Artykuł 16

Gdy wymagają tego interesy Unii, Komisja, stanowiąc zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 3 ust. 3, oraz z przepisami rozdziału III, może przyjąć odpowiednie środki zapobiegające przywozowi do Unii produktów w tak znacznie zwiększonych ilościach lub na takich warunkach, które powodują lub grożą spowodowaniem poważnej szkody dla unijnych producentów produktów podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych.

Zastosowanie ma art. 15 ust. 2–5.

Artykuł 17

Jeżeli, przede wszystkim w oparciu o czynniki, o których mowa w art. 9, okaże się, że warunki ustanowione dla przyjęcia środków na podstawie art. 10 i 15 spełnione są w jednym lub kilku regionach Unii, Komisja, po rozważeniu alternatywnych rozwiązań, może w wyjątkowych przypadkach zezwolić na zastosowanie nadzoru lub środków ochronnych ograniczonych do danych regionów, jeżeli uważa ona, że zastosowanie takich środków na poziomie regionalnym jest bardziej odpowiednie niż środki stosowane w całej Unii.

Środki takie muszą być tymczasowe oraz w możliwie najmniejszym stopniu zakłócać funkcjonowanie rynku wewnętrznego.

Środki są przyjmowane zgodnie z procedurami określonymi w art. 10 i 15.

Artykuł 18

Środków ochronnych nie można stosować wobec produktów pochodzących z państwa rozwijającego się będącego członkiem WTO, tak długo, jak udział tego państwa w przywozie danego produktu do Unii nie przekracza 3 %, pod warunkiem że państwa rozwijające się będące członkami WTO z indywidualnymi udziałami w przywozie mniejszymi niż 3 % nie przekraczają łącznie 9 % całkowitego przywozu danego produktu do Unii.

Artykuł 19

1.   Okres stosowania środków ochronnych musi być ograniczony do czasu niezbędnego dla zapobieżenia lub naprawienia poważnej szkody oraz ułatwienia przystosowania się producentom unijnym. Okres ten, łącznie z czasem trwania środków tymczasowych, nie może przekraczać czterech lat.

2.   Taki okres początkowy może być przedłużony, z wyjątkiem środków, o których mowa w art. 15 ust. 4 akapit trzeci, pod warunkiem ustalenia, że:

| a) | środek ochronny jest nadal niezbędny dla zapobieżenia lub naprawienia poważnej szkody; |
| --- | --- |

a)

środek ochronny jest nadal niezbędny dla zapobieżenia lub naprawienia poważnej szkody;

| b) | istnieją dowody przystosowywania się przez producentów unijnych do sytuacji. |
| --- | --- |

b)

istnieją dowody przystosowywania się przez producentów unijnych do sytuacji.

3.   Przedłużenie okresu stosowania środków ochronnych wprowadza się zgodnie z warunkami rozdziału III oraz procedurami wprowadzania początkowego okresu. Środek, którego stosowanie przedłużono, nie może być bardziej restrykcyjny niż pod koniec okresu wstępnego.

4.   Jeżeli czas trwania środka przekracza jeden rok, środek ten musi być stopniowo liberalizowany w regularnych odstępach czasu, przez cały okres stosowania, łącznie z przedłużeniem.

5.   Łączny czas stosowania środka ochronnego, obejmujący okres stosowania środków tymczasowych, początkowy okres stosowania środków ochronnych oraz jego ewentualne przedłużenie, nie może przekraczać ośmiu lat.

Artykuł 20

1.   Podczas trwania środków nadzoru lub środków ochronnych stosowanych zgodnie z rozdziałami IV i V, Komisja może na wniosek państwa członkowskiego albo z własnej inicjatywy, nie później niż w połowie okresu stosowania środków o czasie trwania przekraczającym trzy lata:

| a) | zbadać skutki stosowania środka; |
| --- | --- |

a)

zbadać skutki stosowania środka;

| b) | określić, czy liberalizacja powinna zostać przyspieszona i w jaki sposób; |
| --- | --- |

b)

określić, czy liberalizacja powinna zostać przyspieszona i w jaki sposób;

| c) | upewnić się, czy stosowanie środka jest nadal konieczne. |
| --- | --- |

c)

upewnić się, czy stosowanie środka jest nadal konieczne.

Jeżeli Komisja uznaje, że stosowanie środka jest nadal konieczne, informuje o tym państwa członkowskie.

2.   Jeżeli Komisja uznaje, że środki nadzoru lub środki ochronne, o których mowa w art. 10, 12, 15, 16 i 17, powinny zostać uchylone lub zmienione, uchyla lub zmienia dany środek zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 3 ust. 3.

W przypadku gdy decyzja odnosi się do środków nadzoru regionalnego, stosuje się ją od szóstego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 21

1.   Jeżeli przywóz produktu był już objęty środkiem ochronnym, środek taki nie może być ponownie stosowany wobec tego produktu, dopóki nie upłynął okres równy okresowi stosowania poprzedniego środka. Okres taki nie może być krótszy niż dwa lata.

2.   Niezależnie od ust. 1, środek ochronny stosowany 180 dni lub krócej może zostać zastosowany ponownie wobec danego produktu, jeżeli:

| a) | upłynął co najmniej jeden rok od daty wprowadzenia środka ochronnego wobec przywozu tego produktu; oraz |
| --- | --- |

a)

upłynął co najmniej jeden rok od daty wprowadzenia środka ochronnego wobec przywozu tego produktu; oraz

| b) | taki środek ochronny nie był stosowany wobec tego samego produktu więcej niż dwa razy w ciągu pięciu lat bezpośrednio poprzedzających datę wprowadzenia tego środka. |
| --- | --- |

b)

taki środek ochronny nie był stosowany wobec tego samego produktu więcej niż dwa razy w ciągu pięciu lat bezpośrednio poprzedzających datę wprowadzenia tego środka.

ROZDZIAŁ VI

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 22

Jeżeli wymagają tego interesy Unii, Komisja może, stanowiąc zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 3 ust. 3, przyjąć odpowiednie środki wykonujące akty ustawodawcze, aby umożliwić wykonywanie praw i wypełnianie zobowiązań Unii lub wszystkich jej państw członkowskich, w szczególności dotyczących handlu produktami, na poziomie międzynarodowym.

Artykuł 23

Informacje o wykonywaniu niniejszego rozporządzenia Komisja ujmuje w rocznym sprawozdaniu na temat stosowania i wykonywania środków ochrony handlu, przedstawianym Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na podstawie art. 22a rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (9).

Artykuł 24

1.   Niniejsze rozporządzenie nie wyłącza wypełniania zobowiązań wynikających ze szczególnych postanowień znajdujących się w umowach zawartych przez Unię z państwami trzecimi.

2.   Bez uszczerbku dla innych przepisów Unii niniejsze rozporządzenie nie wyłącza przyjęcia lub stosowania przez państwa członkowskie:

| a) | zakazów, ograniczeń ilościowych lub środków nadzoru uzasadnionych względami moralności, porządku publicznego lub bezpieczeństwa publicznego, ochroną zdrowia i życia ludzi i zwierząt lub ochroną roślin, ochroną narodowych dóbr kultury o wartości artystycznej, historycznej lub archeologicznej lub ochroną własności przemysłowej i handlowej; |
| --- | --- |

a)

zakazów, ograniczeń ilościowych lub środków nadzoru uzasadnionych względami moralności, porządku publicznego lub bezpieczeństwa publicznego, ochroną zdrowia i życia ludzi i zwierząt lub ochroną roślin, ochroną narodowych dóbr kultury o wartości artystycznej, historycznej lub archeologicznej lub ochroną własności przemysłowej i handlowej;

| b) | szczególnych formalności dotyczących dewiz; |
| --- | --- |

b)

szczególnych formalności dotyczących dewiz;

| c) | formalności wprowadzonych stosownie do umów międzynarodowych zgodnie z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

c)

formalności wprowadzonych stosownie do umów międzynarodowych zgodnie z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o środkach lub formalnościach, które zamierzają wprowadzić lub zmienić zgodnie z akapitem pierwszym.

W nagłych przypadkach Komisja powiadamiana jest bezzwłocznie po przyjęciu danych krajowych środków lub formalności.

Artykuł 25

1.   Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla stosowania instrumentów ustanawiających wspólną organizację rynków rolnych lub administracyjnych przepisów Unii i krajowych opartych na tych instrumentach, lub specjalnych instrumentów stosowanych wobec towarów będących wynikiem przetworzenia produktów rolnych. Niniejsze rozporządzenie stosuje się w sposób uzupełniający do tych instrumentów.

2.   W przypadku produktów objętych instrumentami, o których mowa w ust. 1, art. 10–14 oraz art. 21 nie stosuje się do tych produktów, w odniesieniu do których unijne reguły handlu z państwami trzecimi wymagają przedstawienia pozwolenia lub innego dokumentu przywozowego.

Art. 15, 17 oraz 20–24 nie stosuje się do tych produktów, w odniesieniu do których takie reguły przewidują stosowanie ograniczeń ilościowych w przywozie.

Artykuł 26

Rozporządzenie (WE) nr 260/2009 traci moc.

Odesłania do uchylonego rozporządzenia traktuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia zgodnie z tabelą korelacji w załączniku III.

Artykuł 27

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu dnia 11 marca 2015 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

M. SCHULZ

Przewodniczący

W imieniu Rady

Z. KALNIŅA-LUKAŠEVICA

Przewodniczący

---

(1)  Opinia z dnia 10 grudnia 2014 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

1

(2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 11 lutego 2015 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 2 marca 2015 r.

2

(3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 1).

3

(4)  Zob. załącznik II.

4

(5)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 517/94 z dnia 7 marca 1994 r. w sprawie wspólnych reguł dotyczących przywozu wyrobów włókienniczych z niektórych państw trzecich, nieobjętych umowami dwustronnymi, protokołami, innymi ustaleniami lub innymi szczegółowymi normami Wspólnoty dotyczącymi przywozu (Dz.U. L 67 z 10.3.1994, s. 1).

5

(6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

6

(7)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 625/2009 z dnia 7 lipca 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu z niektórych krajów trzecich (Dz.U. L 185 z 17.7.2009, s. 1).

7

(8)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1).

8

(9)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51).

9

---

ZAŁĄCZNIK I

Image

Image

Image

Image

---

ZAŁĄCZNIK II

UCHYLONE ROZPORZĄDZENIE I JEGO ZMIANA

| Rozporządzenie Rady (WE) nr 260/2009
  (Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 1) | |
| --- | --- |
| Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 37/2014
  (Dz.U. L 18 z 21.1.2014, s. 1) | Tylko załącznik pkt 19 |

Rozporządzenie Rady (WE) nr 260/2009

(Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 1)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 37/2014

(Dz.U. L 18 z 21.1.2014, s. 1)

Tylko załącznik pkt 19

---

ZAŁĄCZNIK III

TABELA KORELACJI

| Rozporządzenie (WE) nr 260/2009 | Niniejsze rozporządzenie |
| --- | --- |
| art. 1 | art. 1 |
| art. 2 | art. 2 |
| art. 4 | art. 3 |
| art. 5 | art. 4 |
| art. 6 | art. 5 |
| art. 7 | art. 6 |
| art. 8 | art. 7 |
| art. 9 | art. 8 |
| art. 10 | art. 9 |
| art. 11 | art. 10 |
| art. 12 | art. 11 |
| art. 13 | art. 12 |
| art. 14 | art. 13 |
| art. 15 | art. 14 |
| art. 16 | art. 15 |
| art. 17 | art. 16 |
| art. 18 | art. 17 |
| art. 19 | art. 18 |
| art. 20 | art. 19 |
| art. 21 | art. 20 |
| art. 22 | art. 21 |
| art. 23 | art. 22 |
| art. 23a | art. 23 |
| art. 24–27 | art. 24–27 |
| załącznik I | załącznik I |
| załącznik II | załącznik II |
| załącznik III | załącznik III |

Rozporządzenie (WE) nr 260/2009

Niniejsze rozporządzenie

art. 1

art. 1

art. 2

art. 2

art. 4

art. 3

art. 5

art. 4

art. 6

art. 5

art. 7

art. 6

art. 8

art. 7

art. 9

art. 8

art. 10

art. 9

art. 11

art. 10

art. 12

art. 11

art. 13

art. 12

art. 14

art. 13

art. 15

art. 14

art. 16

art. 15

art. 17

art. 16

art. 18

art. 17

art. 19

art. 18

art. 20

art. 19

art. 21

art. 20

art. 22

art. 21

art. 23

art. 22

art. 23a

art. 23

art. 24–27

art. 24–27

załącznik I

załącznik I

załącznik II

załącznik II

załącznik III

załącznik III

---

| 27.3.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 83/34 |
| --- | --- | --- | --- |

27.3.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 83/34

---

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2015/479

z dnia 11 marca 2015 r.

w sprawie wspólnych reguł wywozu

(tekst jednolity)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 1061/2009 (3) zostało znacząco zmienione (4). Dla zachowania przejrzystości i zrozumiałości należy je ujednolicić. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1061/2009 (3) zostało znacząco zmienione (4). Dla zachowania przejrzystości i zrozumiałości należy je ujednolicić.

| (2) | Wspólna polityka handlowa powinna być oparta na jednolitych zasadach. |
| --- | --- |

(2)

Wspólna polityka handlowa powinna być oparta na jednolitych zasadach.

| (3) | Należy ustanowić wspólne reguły wywozu z Unii. |
| --- | --- |

(3)

Należy ustanowić wspólne reguły wywozu z Unii.

| (4) | We wszystkich państwach członkowskich wywóz jest prawie całkowicie zliberalizowany. W takich warunkach staje się możliwe przyjęcie w Unii zasady, zgodnie z którą wywóz do państw trzecich nie podlega żadnemu ograniczeniu ilościowemu, z zastrzeżeniem odstępstw przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu oraz bez uszczerbku dla środków, jakie państwa członkowskie mogą podejmować zgodnie z Traktatem. |
| --- | --- |

(4)

We wszystkich państwach członkowskich wywóz jest prawie całkowicie zliberalizowany. W takich warunkach staje się możliwe przyjęcie w Unii zasady, zgodnie z którą wywóz do państw trzecich nie podlega żadnemu ograniczeniu ilościowemu, z zastrzeżeniem odstępstw przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu oraz bez uszczerbku dla środków, jakie państwa członkowskie mogą podejmować zgodnie z Traktatem.

| (5) | Jeśli w następstwie wyjątkowej zmiany na rynku państwo członkowskie uzna, że środki ochronne mogą być konieczne, Komisja powinna być o tym powiadomiona. |
| --- | --- |

(5)

Jeśli w następstwie wyjątkowej zmiany na rynku państwo członkowskie uzna, że środki ochronne mogą być konieczne, Komisja powinna być o tym powiadomiona.

| (6) | Niezbędne jest, aby na poziomie Unii, w szczególności w oparciu o takie informacje, przeprowadzać badanie warunków wywozu, zmiany tych warunków oraz różnych aspektów sytuacji gospodarczej i handlowej, jak też, w zależności od przypadku, środków do podjęcia. |
| --- | --- |

(6)

Niezbędne jest, aby na poziomie Unii, w szczególności w oparciu o takie informacje, przeprowadzać badanie warunków wywozu, zmiany tych warunków oraz różnych aspektów sytuacji gospodarczej i handlowej, jak też, w zależności od przypadku, środków do podjęcia.

| (7) | Rzeczą niezbędną może wydawać się wykonywanie przez Unię nadzoru nad wywozem lub stworzenie tymczasowych środków ochronnych, a to w celach zapobiegawczych, dla sprostania nieoczekiwanym praktykom. |
| --- | --- |

(7)

Rzeczą niezbędną może wydawać się wykonywanie przez Unię nadzoru nad wywozem lub stworzenie tymczasowych środków ochronnych, a to w celach zapobiegawczych, dla sprostania nieoczekiwanym praktykom.

| (8) | Środki ochronne niezbędne ze względu na interesy Unii powinny zostać przyjęte przy należytym uwzględnieniu istniejących zobowiązań międzynarodowych. |
| --- | --- |

(8)

Środki ochronne niezbędne ze względu na interesy Unii powinny zostać przyjęte przy należytym uwzględnieniu istniejących zobowiązań międzynarodowych.

| (9) | Konieczne jest upoważnienie państw członkowskich, mających międzynarodowe zobowiązania ustanawiające, w przypadku wystąpienia rzeczywistych bądź potencjalnych trudności w zaopatrzeniu, system przydzielania produktów naftowych między umawiającymi się stronami, do wykonywania tych zobowiązań wobec państw trzecich, bez uszczerbku dla przyjętych w tym celu przepisów Unii. Niniejsze upoważnienie powinno obowiązywać do momentu, w którym Parlament Europejski i Rada przyjmą właściwe środki na podstawie zobowiązań zaciągniętych przez Unię bądź przez wszystkie państwa członkowskie. |
| --- | --- |

(9)

Konieczne jest upoważnienie państw członkowskich, mających międzynarodowe zobowiązania ustanawiające, w przypadku wystąpienia rzeczywistych bądź potencjalnych trudności w zaopatrzeniu, system przydzielania produktów naftowych między umawiającymi się stronami, do wykonywania tych zobowiązań wobec państw trzecich, bez uszczerbku dla przyjętych w tym celu przepisów Unii. Niniejsze upoważnienie powinno obowiązywać do momentu, w którym Parlament Europejski i Rada przyjmą właściwe środki na podstawie zobowiązań zaciągniętych przez Unię bądź przez wszystkie państwa członkowskie.

| (10) | Niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie do wszystkich produktów, zarówno przemysłowych, jak i rolnych. Niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie uzupełniające do instrumentów ustanawiających wspólną organizację rynków rolnych, jak też do specjalnych instrumentów przyjętych na podstawie art. 352 Traktatu, w odniesieniu do przetworzonych produktów rolnych. Jednakże należy unikać kolizji między przepisami niniejszego rozporządzenia a przepisami tych instrumentów, w szczególności klauzulami ochronnymi tych przepisów. |
| --- | --- |

(10)

Niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie do wszystkich produktów, zarówno przemysłowych, jak i rolnych. Niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie uzupełniające do instrumentów ustanawiających wspólną organizację rynków rolnych, jak też do specjalnych instrumentów przyjętych na podstawie art. 352 Traktatu, w odniesieniu do przetworzonych produktów rolnych. Jednakże należy unikać kolizji między przepisami niniejszego rozporządzenia a przepisami tych instrumentów, w szczególności klauzulami ochronnymi tych przepisów.

| (11) | Wykonanie niniejszego rozporządzenia wymaga jednolitych warunków przyjmowania środków ochronnych. Środki te powinny być przyjmowane przez Komisję zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (5), |
| --- | --- |

(11)

Wykonanie niniejszego rozporządzenia wymaga jednolitych warunków przyjmowania środków ochronnych. Środki te powinny być przyjmowane przez Komisję zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (5),

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

ZASADA PODSTAWOWA

Artykuł 1

Wywóz produktów z Unii do państw trzecich jest wolny, to znaczy nie podlega ograniczeniom ilościowym, z wyjątkiem tych, które są stosowane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

ROZDZIAŁ II

UNIJNA PROCEDURA INFORMACYJNA I KONSULTACYJNA

Artykuł 2

Jeżeli, w następstwie wyjątkowej zmiany na rynku, państwo członkowskie uzna, że środki ochronne w rozumieniu rozdziału III mogą być konieczne, państwo to powiadamia o tym Komisję, która następnie informuje pozostałe państwa członkowskie.

Artykuł 3

1.   Komisję wspomaga Komitet ds. Środków Ochronnych ustanowiony na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/478 (6). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 5.

Artykuł 4

Komisja może zażądać od państw członkowskich dostarczenia jej danych statystycznych na temat zmiany na rynku dla danego produktu w celu określenia sytuacji gospodarczej i handlowej oraz nadzorowania w tym celu wywozu zgodnie z ich ustawodawstwem krajowym oraz z procedurą określoną przez Komisję. Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki w celu wykonania żądań Komisji oraz przekazują jej żądane dane. Komisja informuje pozostałe państwa członkowskie.

ROZDZIAŁ III

ŚRODKI OCHRONNE

Artykuł 5

1.   W celu zapobieżenia sytuacji krytycznej spowodowanej brakiem podstawowych produktów lub dla naprawienia takiej sytuacji oraz gdy interesy Unii wymagają działania natychmiastowego, Komisja, na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy oraz uwzględniając rodzaj produktów oraz inne cechy szczególne danych transakcji, może podporządkować wywóz produktu przedstawieniu zezwolenia na wywóz przyznawanego według zasad oraz w granicach, jakie Komisja ustanawia zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 3 ust. 2, lub – w sprawach pilnych – zgodnie z art. 3 ust. 3.

2.   Parlament Europejski, Rada i państwa członkowskie są powiadamiane o podjętych środkach. Środki takie stają się skuteczne niezwłocznie.

3.   Środki mogą być ograniczone do wywozu do niektórych państw i do wywozu z niektórych regionów Unii. Nie mają one wpływu na produkty będące już w drodze do granicy Unii.

4.   W przypadku gdy z wnioskiem o podjęcie przez Komisję działania wystąpiło państwo członkowskie, Komisja podejmuje decyzję zgodnie z ust. 1 w terminie maksymalnie pięciu dni roboczych od dnia otrzymania wniosku.

5.   Jeżeli Komisja działała na mocy ust. 1 niniejszego artykułu, to w terminie 12 dni roboczych od dnia wejścia w życie środka, który przyjęła, decyduje, czy należy przyjąć właściwe środki przewidziane w art. 6. Jeżeli w ciągu sześciu tygodni od dnia wejścia w życie środka nie przyjęto żadnych środków, środek ten uznany zostaje za uchylony.

Artykuł 6

1.   Jeżeli interesy Unii tego wymagają, Komisja może zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 3 ust. 2, przyjąć właściwe środki w celu:

| a) | zapobieżenia sytuacji krytycznej spowodowanej brakiem podstawowych produktów lub naprawienia takiej sytuacji; |
| --- | --- |

a)

zapobieżenia sytuacji krytycznej spowodowanej brakiem podstawowych produktów lub naprawienia takiej sytuacji;

| b) | umożliwienia wykonywania zobowiązań międzynarodowych zaciągniętych przez Unię lub przez wszystkie państwa członkowskie, w szczególności w dziedzinie handlu surowcami. |
| --- | --- |

b)

umożliwienia wykonywania zobowiązań międzynarodowych zaciągniętych przez Unię lub przez wszystkie państwa członkowskie, w szczególności w dziedzinie handlu surowcami.

2.   Środki, o których mowa w ust. 1, mogą być ograniczone do niektórych państw i do wywozu z niektórych regionów Unii. Nie mają one wpływu na produkty będące już w drodze do granicy Unii.

3.   Przy wprowadzaniu ograniczeń ilościowych w wywozie uwzględnia się w szczególności:

| a) | wielkość wywozu towarów na podstawie umów zawartych na normalnych warunkach przed wejściem w życie środka ochronnego w rozumieniu niniejszego rozdziału, który to środek został zgłoszony przez zainteresowane państwo członkowskie Komisji zgodnie z jego prawem krajowym; oraz |
| --- | --- |

a)

wielkość wywozu towarów na podstawie umów zawartych na normalnych warunkach przed wejściem w życie środka ochronnego w rozumieniu niniejszego rozdziału, który to środek został zgłoszony przez zainteresowane państwo członkowskie Komisji zgodnie z jego prawem krajowym; oraz

| b) | fakt, iż realizacja celu oczekiwanego przez wprowadzenie ograniczeń ilościowych nie może zostać naruszona. |
| --- | --- |

b)

fakt, iż realizacja celu oczekiwanego przez wprowadzenie ograniczeń ilościowych nie może zostać naruszona.

Artykuł 7

1.   W czasie stosowania środków, o których mowa w art. 5 i 6, Komisja może na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy:

| a) | zbadać skutki tych środków; |
| --- | --- |

a)

zbadać skutki tych środków;

| b) | sprawdzić, czy warunki ich stosowania są nadal spełnione. |
| --- | --- |

b)

sprawdzić, czy warunki ich stosowania są nadal spełnione.

Jeżeli Komisja stwierdzi, że stosowanie środków jest nadal konieczne, informuje o tym państwa członkowskie.

2.   Jeżeli Komisja uważa, że potrzebne jest uchylenie lub zmiana środków przewidzianych w art. 5 lub 6, stanowi zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 3 ust. 2.

ROZDZIAŁ IV

PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE

Artykuł 8

W przypadku produktów wymienionych w załączniku I państwa członkowskie są upoważnione, do momentu, w którym Parlament Europejski i Rada przyjmą właściwe środki na podstawie zobowiązań międzynarodowych zaciągniętych przez Unię lub przez wszystkie państwa członkowskie, do wprowadzania, bez uszczerbku dla przepisów przyjętych przez Unię w tym zakresie, systemów zarządzania kryzysowego wprowadzających obowiązek przydziału wobec państw trzecich, będących przedmiotem zobowiązań międzynarodowych, które państwa członkowskie zaciągnęły przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia.

Państwa członkowskie informują Komisję o środkach, które zamierzają przyjąć. Komisja powiadamia o przyjętych środkach Radę i pozostałe państwa członkowskie.

Artykuł 9

Informacje o wykonywaniu niniejszego rozporządzenia Komisja ujmuje w rocznym sprawozdaniu na temat stosowania i wykonywania środków ochrony handlu, przedstawianym Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na podstawie art. 22a rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (7).

Artykuł 10

Bez uszczerbku dla innych przepisów Unii, niniejsze rozporządzenie nie stanowi przeszkody dla przyjęcia lub stosowania przez państwa członkowskie ograniczeń ilościowych w wywozie, uzasadnionych względami moralności publicznej, porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego, ochrony zdrowia i życia ludzi i zwierząt lub ochrony roślin, ochrony narodowych dóbr o wartości artystycznej, historycznej lub archeologicznej bądź ochrony własności przemysłowej i handlowej.

Artykuł 11

Niniejsze rozporządzenie nie stanowi przeszkody dla stosowania instrumentów ustanawiających wspólną organizację rynków rolnych lub specjalnych instrumentów przyjętych na mocy art. 352 Traktatu w odniesieniu do przetworzonych produktów rolnych. Niniejsze rozporządzenie stosuje się w sposób uzupełniający do tych instrumentów.

Jednakże art. 5 niniejszego rozporządzenia nie ma zastosowania do produktów podlegających tym instrumentom i dla których unijne reguły w sprawie handlu z państwami trzecimi przewidują możliwość stosowania ograniczeń ilościowych w wywozie. Art. 4 nie ma zastosowania do produktów podlegających tym instrumentom i dla których unijne reguły handlu z państwami trzecimi przewidują przedstawienie pozwolenia na wywóz lub innego dokumentu wywozowego.

Artykuł 12

Rozporządzenie (WE) nr 1061/2009 traci moc.

Odesłania do uchylonego rozporządzenia traktuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku III.

Artykuł 13

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu dnia 11 marca 2015 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

M. SCHULZ

Przewodniczący

W imieniu Rady

Z. KALNIŅA-LUKAŠEVICA

Przewodniczący

---

(1)  Opinia z dnia 10 grudnia 2014 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

1

(2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 11 lutego 2015 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 2 marca 2015 r.

2

(3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1061/2009 dnia 19 października 2009 r. ustanawiające wspólne reguły wywozu (Dz.U. L 291 z 7.11.2009, s. 1).

3

(4)  Zob. załącznik II.

4

(5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

5

(6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/478 z dnia 11 marca 2015 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (zob. s. 16 niniejszego Dziennika Urzędowego).

6

(7)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejski (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51).

7

---

ZAŁĄCZNIK I

Produkty, o których mowa w art. 8

| Kod CN | Wyszczególnienie |
| --- | --- |
| 2709 00 | Oleje ropy naftowej i oleje otrzymywane z minerałów bitumicznych, surowe |
| 2710 | Oleje ropy naftowej i oleje otrzymywane z minerałów bitumicznych, inne niż surowe; preparaty gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, zawierające 70 % masy lub więcej olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych, których te oleje stanowią składniki zasadnicze preparatów; oleje odpadowe: |
| od 2710 11 11 do 2710 11 90 | Oleje lekkie |
| od 2710 19 11 do 2710 19 29 | Oleje średnie |
| od 2710 19 31 do 2710 19 99 | Oleje ciężkie, poza olejami smarowymi, używane w zegarach, zegarkach i urządzeniach podobnych, obecne w małych zbiornikach, zawierających co najmniej 250 g netto oleju |
| 2711 | Gazy ziemne i pozostałe węglowodory gazowe: |
| – | Skroplone: |

Kod CN

Wyszczególnienie

2709 00

Oleje ropy naftowej i oleje otrzymywane z minerałów bitumicznych, surowe

2710

Oleje ropy naftowej i oleje otrzymywane z minerałów bitumicznych, inne niż surowe; preparaty gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, zawierające 70 % masy lub więcej olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych, których te oleje stanowią składniki zasadnicze preparatów; oleje odpadowe:

od 2710 11 11 do 2710 11 90

Oleje lekkie

od 2710 19 11 do 2710 19 29

Oleje średnie

od 2710 19 31 do 2710 19 99

Oleje ciężkie, poza olejami smarowymi, używane w zegarach, zegarkach i urządzeniach podobnych, obecne w małych zbiornikach, zawierających co najmniej 250 g netto oleju

2711

Gazy ziemne i pozostałe węglowodory gazowe:

–

Skroplone:

2711 12

| – – | Propan: |
| --- | --- |

– –

Propan:

| – – – | Propan o czystości nie mniejszej niż 99 % |
| --- | --- |

– – –

Propan o czystości nie mniejszej niż 99 %

| – – – | Pozostałe |
| --- | --- |

– – –

Pozostałe

2711 13

| – – | Butany |
| --- | --- |

– –

Butany

| – | W stanie gazowym: |
| --- | --- |

–

W stanie gazowym:

ex 2711 29 00

| – – | Pozostałe: |
| --- | --- |

– –

Pozostałe:

| – – – | Propan |
| --- | --- |

– – –

Propan

| – – – | Butan |
| --- | --- |

– – –

Butan

---

ZAŁĄCZNIK II

Uchylone rozporządzenie i jego zmiana

| Rozporządzenie Rady (WE) nr 1061/2009
  (Dz.U. L 291 z 7.11.2009, s. 1) | |
| --- | --- |
| Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 37/2014
  (Dz.U. L 18 z 21.1.2014, s. 1) | Tylko załącznik pkt 21 |

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1061/2009

(Dz.U. L 291 z 7.11.2009, s. 1)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 37/2014

(Dz.U. L 18 z 21.1.2014, s. 1)

Tylko załącznik pkt 21

---

ZAŁĄCZNIK III

Tabela korelacji

| Rozporządzenie (WE) nr 1061/2009 | Niniejsze rozporządzenie |
| --- | --- |
| art. 1 | art. 1 |
| art. 2 | art. 2 |
| art. 4 | art. 3 |
| art. 5 | art. 4 |
| art. 6 | art. 5 |
| art. 7 | art. 6 |
| art. 8 | art. 7 |
| art. 9 | art. 8 |
| art. 9a | art. 9 |
| art. 10 | art. 10 |
| art. 11 | art. 11 |
| art. 12 | art. 12 |
| art. 13 | art. 13 |
| załącznik I | załącznik I |
| załącznik II | załącznik II |
| załącznik III | załącznik III |

Rozporządzenie (WE) nr 1061/2009

Niniejsze rozporządzenie

art. 1

art. 1

art. 2

art. 2

art. 4

art. 3

art. 5

art. 4

art. 6

art. 5

art. 7

art. 6

art. 8

art. 7

art. 9

art. 8

art. 9a

art. 9

art. 10

art. 10

art. 11

art. 11

art. 12

art. 12

art. 13

art. 13

załącznik I

załącznik I

załącznik II

załącznik II

załącznik III

załącznik III

---