# Dziennik Urzędowy L 50/2015

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 50 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5821 lutego 2015 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 50

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5821 lutego 2015

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) 2015/282 z dnia 20 lutego 2015 r. zmieniające załączniki VIII, IX i X do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) w odniesieniu do rozszerzonego badania szkodliwego działania na rozrodczość na jednym pokoleniu (
  1
  ) | 1 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/283 z dnia 20 lutego 2015 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 7 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja Rady (UE) 2015/284 z dnia 17 lutego 2015 r. dotycząca stanowiska, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w odniesieniu do zmiany protokołu 4 do Porozumienia EOG w sprawie reguł pochodzenia (udział Chorwacji) | 10 |
| | * | Decyzja Rady (UE) 2015/285 z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG ustanowionym Porozumieniem o Europejskim Obszarze Gospodarczym w odniesieniu do zastąpienia protokołu 4 w sprawie reguł pochodzenia do tego porozumienia nowym protokołem dostosowanym do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia | 13 |
| | * | Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/286 z dnia 27 listopada 2014 r. zmieniająca decyzję EBC/2010/29 w sprawie emisji banknotów euro (EBC/2014/49) | 42 |
| | * | Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/287 z dnia 31 grudnia 2014 r. w sprawie opłacenia przez Lietuvos bankas kapitału, przekazania aktywów rezerwy walutowej oraz wniesienia wkładu na poczet rezerw kapitałowych i celowych Europejskiego Banku Centralnego (EBC/2014/61) | 44 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie Komisji (UE) 2015/282 z dnia 20 lutego 2015 r. zmieniające załączniki VIII, IX i X do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) w odniesieniu do rozszerzonego badania szkodliwego działania na rozrodczość na jednym pokoleniu (
  1
  )

1

1

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/283 z dnia 20 lutego 2015 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

7

DECYZJE

*

Decyzja Rady (UE) 2015/284 z dnia 17 lutego 2015 r. dotycząca stanowiska, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w odniesieniu do zmiany protokołu 4 do Porozumienia EOG w sprawie reguł pochodzenia (udział Chorwacji)

10

*

Decyzja Rady (UE) 2015/285 z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG ustanowionym Porozumieniem o Europejskim Obszarze Gospodarczym w odniesieniu do zastąpienia protokołu 4 w sprawie reguł pochodzenia do tego porozumienia nowym protokołem dostosowanym do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia

13

*

Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/286 z dnia 27 listopada 2014 r. zmieniająca decyzję EBC/2010/29 w sprawie emisji banknotów euro (EBC/2014/49)

42

*

Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/287 z dnia 31 grudnia 2014 r. w sprawie opłacenia przez Lietuvos bankas kapitału, przekazania aktywów rezerwy walutowej oraz wniesienia wkładu na poczet rezerw kapitałowych i celowych Europejskiego Banku Centralnego (EBC/2014/61)

44

| | | Sprostowania |
| --- | --- | --- |
| | * | Sprostowanie do decyzji wykonawczej Rady 2014/488/WPZiB z dnia 22 lipca 2014 r. w sprawie wykonania decyzji 2013/255/WPZiB dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii ( Dz.U. L 217 z 23.7.2014 ) | 48 |

Sprostowania

*

Sprostowanie do decyzji wykonawczej Rady 2014/488/WPZiB z dnia 22 lipca 2014 r. w sprawie wykonania decyzji 2013/255/WPZiB dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii ( Dz.U. L 217 z 23.7.2014 )

( Dz.U. L 217 z 23.7.2014 )

48

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 21.2.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 50/1 |
| --- | --- | --- | --- |

21.2.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 50/1

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2015/282

z dnia 20 lutego 2015 r.

zmieniające załączniki VIII, IX i X do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) w odniesieniu do rozszerzonego badania szkodliwego działania na rozrodczość na jednym pokoleniu

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (1), w szczególności jego art. 13 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 stanowi, że metody badań stosowane w celu generowania informacji o swoistych właściwościach substancji wymagane rozporządzeniem podlegają regularnym przeglądom i udoskonaleniom w celu zmniejszenia ilości badań przeprowadzanych na zwierzętach kręgowych oraz liczby wykorzystywanych zwierząt. Przy opracowywaniu metod badań należy w pełni uwzględnić zasady zastępowania, ograniczania i doskonalenia badań na zwierzętach zawarte w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/63/UE (2), zwłaszcza jeśli dostępne są odpowiednie zatwierdzone metody zastępowania, ograniczania i doskonalenia badań na zwierzętach. W następstwie takiego przeglądu, w celu zastąpienia, ograniczenia lub udoskonalenia badań na zwierzętach, należy zmienić, w stosownych przypadkach, rozporządzenie Rady (WE) nr 440/2008 (3) oraz załączniki do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 stanowi, że metody badań stosowane w celu generowania informacji o swoistych właściwościach substancji wymagane rozporządzeniem podlegają regularnym przeglądom i udoskonaleniom w celu zmniejszenia ilości badań przeprowadzanych na zwierzętach kręgowych oraz liczby wykorzystywanych zwierząt. Przy opracowywaniu metod badań należy w pełni uwzględnić zasady zastępowania, ograniczania i doskonalenia badań na zwierzętach zawarte w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/63/UE (2), zwłaszcza jeśli dostępne są odpowiednie zatwierdzone metody zastępowania, ograniczania i doskonalenia badań na zwierzętach. W następstwie takiego przeglądu, w celu zastąpienia, ograniczenia lub udoskonalenia badań na zwierzętach, należy zmienić, w stosownych przypadkach, rozporządzenie Rady (WE) nr 440/2008 (3) oraz załączniki do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006.

| (2) | Na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 warunkiem spełnienia wymagań w zakresie informacji standardowych określonych w pkt 8.7.3 załączników IX i X do wspomnianego rozporządzenia jest wykorzystanie do badania szkodliwego działania na rozrodczość substancji chemicznych badania szkodliwego działania na rozrodczość na dwóch pokoleniach jednego gatunku. Ponadto w kolumnie 2 pkt 8.7.1 załącznika VIII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 przewidziano, że w celu oceny przypadków, w których istnieją poważne obawy dotyczące możliwości szkodliwego działania na płodność lub rozwój, można przeprowadzić badania szkodliwego działania na rozrodczość na dwóch pokoleniach. |
| --- | --- |

(2)

Na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 warunkiem spełnienia wymagań w zakresie informacji standardowych określonych w pkt 8.7.3 załączników IX i X do wspomnianego rozporządzenia jest wykorzystanie do badania szkodliwego działania na rozrodczość substancji chemicznych badania szkodliwego działania na rozrodczość na dwóch pokoleniach jednego gatunku. Ponadto w kolumnie 2 pkt 8.7.1 załącznika VIII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 przewidziano, że w celu oceny przypadków, w których istnieją poważne obawy dotyczące możliwości szkodliwego działania na płodność lub rozwój, można przeprowadzić badania szkodliwego działania na rozrodczość na dwóch pokoleniach.

| (3) | Rozszerzone badanie szkodliwego działania na rozrodczość na jednym pokoleniu (4) (EOGRTS) jest nową metodą badania, opracowaną w celu oceny szkodliwego działania na rozrodczość substancji chemicznych. Powyższa metoda badania została przyjęta przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) w lipcu 2011 r. EOGRTS to modułowa metoda badawcza, w ramach której rozmnażanie i ocena drugiego pokolenia potomnego (F2) oraz badania dotyczące neurotoksyczności rozwojowej i immunotoksyczności rozwojowej stanowią odrębne i niezależne moduły. |
| --- | --- |

(3)

Rozszerzone badanie szkodliwego działania na rozrodczość na jednym pokoleniu (4) (EOGRTS) jest nową metodą badania, opracowaną w celu oceny szkodliwego działania na rozrodczość substancji chemicznych. Powyższa metoda badania została przyjęta przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) w lipcu 2011 r. EOGRTS to modułowa metoda badawcza, w ramach której rozmnażanie i ocena drugiego pokolenia potomnego (F2) oraz badania dotyczące neurotoksyczności rozwojowej i immunotoksyczności rozwojowej stanowią odrębne i niezależne moduły.

| (4) | Uznaje się, że w porównaniu do badania szkodliwego działania na rozrodczość na dwóch pokoleniach jednego gatunku metoda EOGRTS oferuje szereg korzyści. W badaniu tym ocenia się większą liczbę zwierząt z pierwszego pokolenia potomnego (F1) i bierze się pod uwagę dodatkowe parametry, co poprawia czułość metody i poziom informacji, które można uzyskać w ramach badania. Ponadto ze względu na fakt, że rozmnażanie pokolenia F2 nie wchodzi w zakres podstawowego schematu badania, możliwe jest znaczne ograniczenie liczby wykorzystywanych zwierząt, jeżeli stosowany jest ten schemat. |
| --- | --- |

(4)

Uznaje się, że w porównaniu do badania szkodliwego działania na rozrodczość na dwóch pokoleniach jednego gatunku metoda EOGRTS oferuje szereg korzyści. W badaniu tym ocenia się większą liczbę zwierząt z pierwszego pokolenia potomnego (F1) i bierze się pod uwagę dodatkowe parametry, co poprawia czułość metody i poziom informacji, które można uzyskać w ramach badania. Ponadto ze względu na fakt, że rozmnażanie pokolenia F2 nie wchodzi w zakres podstawowego schematu badania, możliwe jest znaczne ograniczenie liczby wykorzystywanych zwierząt, jeżeli stosowany jest ten schemat.

| (5) | Metoda EOGRTS została włączona do rozporządzenia (WE) nr 440/2008 rozporządzeniem Komisji (UE) nr 900/2014 (5). Załączniki IX i X do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 powinny zostać zmienione w celu określenia sposobu stosowania tej nowej metody badania do celów rozporządzenia (WE) nr 1907/2006. W tym celu w 2011 r. w ramach grupy ekspertów Komisji składającej się z organów właściwych ds. REACH i rozporządzeń dotyczących klasyfikacji i oznakowania substancji chemicznych utworzono podgrupę („grupa ekspertów”). Zgodnie z zaleceniami naukowymi tej grupy ekspertów metoda EOGRTS powinna stać się preferowaną metodą badania do celów spełnienia wymagań w zakresie informacji standardowych określonych w kolumnie 1 pkt 8.7.3 załączników IX i X do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 zamiast badania szkodliwego działania na rozrodczość na dwóch pokoleniach (B.35). |
| --- | --- |

(5)

Metoda EOGRTS została włączona do rozporządzenia (WE) nr 440/2008 rozporządzeniem Komisji (UE) nr 900/2014 (5). Załączniki IX i X do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 powinny zostać zmienione w celu określenia sposobu stosowania tej nowej metody badania do celów rozporządzenia (WE) nr 1907/2006. W tym celu w 2011 r. w ramach grupy ekspertów Komisji składającej się z organów właściwych ds. REACH i rozporządzeń dotyczących klasyfikacji i oznakowania substancji chemicznych utworzono podgrupę („grupa ekspertów”). Zgodnie z zaleceniami naukowymi tej grupy ekspertów metoda EOGRTS powinna stać się preferowaną metodą badania do celów spełnienia wymagań w zakresie informacji standardowych określonych w kolumnie 1 pkt 8.7.3 załączników IX i X do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 zamiast badania szkodliwego działania na rozrodczość na dwóch pokoleniach (B.35).

| (6) | Wymagania w zakresie informacji standardowych określone w załącznikach IX i X do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 powinny ograniczać się do podstawowej konfiguracji EOGRTS. Niemniej jednak, w niektórych szczególnych, uzasadnionych przypadkach, rejestrujący powinien mieć możliwość zaproponowania uwzględnienia w badaniu pokolenia F2, a także kohort badanych na neurotoksyczność rozwojową i immunotoksyczność rozwojową, a Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) powinna mieć możliwość zażądania uwzględnienia w badaniu pokolenia F2 i wyżej wymienionych kohort. |
| --- | --- |

(6)

Wymagania w zakresie informacji standardowych określone w załącznikach IX i X do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 powinny ograniczać się do podstawowej konfiguracji EOGRTS. Niemniej jednak, w niektórych szczególnych, uzasadnionych przypadkach, rejestrujący powinien mieć możliwość zaproponowania uwzględnienia w badaniu pokolenia F2, a także kohort badanych na neurotoksyczność rozwojową i immunotoksyczność rozwojową, a Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) powinna mieć możliwość zażądania uwzględnienia w badaniu pokolenia F2 i wyżej wymienionych kohort.

| (7) | Należy zapewnić, aby badanie szkodliwego działania na rozrodczość przeprowadzone zgodnie z pkt 8.7.3 załączników IX i X do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 umożliwiało odpowiednią ocenę możliwego wpływu na płodność. Długość okresu narażenia przed kryciem i dobór dawki należy dostosować do celów oceny ryzyka oraz do celów klasyfikacji i oznakowania zgodnie z wymogami rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 (6). |
| --- | --- |

(7)

Należy zapewnić, aby badanie szkodliwego działania na rozrodczość przeprowadzone zgodnie z pkt 8.7.3 załączników IX i X do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 umożliwiało odpowiednią ocenę możliwego wpływu na płodność. Długość okresu narażenia przed kryciem i dobór dawki należy dostosować do celów oceny ryzyka oraz do celów klasyfikacji i oznakowania zgodnie z wymogami rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 (6).

| (8) | Ze względu na fakt, że pozostałe naukowo uzasadnione obawy dotyczące wartości pokolenia F2 należy wyjaśnić w oparciu o dane empiryczne, i że, oceniając substancje potencjalnie stwarzające największe ryzyko dla konsumentów i użytkowników zawodowych, należy przyjąć podejście konserwatywne, w przypadku niektórych substancji należy wprowadzić zasadę inicjowania produkcji i oceny pokolenia F2 w indywidualnych przypadkach. Grupa ekspertów zaleciła, by w odpowiednich punktach załączników IX i X do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 wprowadzić zasadę inicjowania potrzeb w zakresie informacji w oparciu o narażenie, powiązaną z zastosowaniami, które prowadzą do narażenia konsumentów i użytkowników zawodowych. Aby w jeszcze większym stopniu usprawnić wybór substancji, w przypadku których należy wyprodukować i poddać badaniom pokolenie F2, należy uwzględnić dalsze kryteria opierające się na dowodach wskazujących, że dana substancja wzbudza niewielkie obawy, w zależności od dostępnych informacji na temat toksyczności i danych toksykokinetycznych. |
| --- | --- |

(8)

Ze względu na fakt, że pozostałe naukowo uzasadnione obawy dotyczące wartości pokolenia F2 należy wyjaśnić w oparciu o dane empiryczne, i że, oceniając substancje potencjalnie stwarzające największe ryzyko dla konsumentów i użytkowników zawodowych, należy przyjąć podejście konserwatywne, w przypadku niektórych substancji należy wprowadzić zasadę inicjowania produkcji i oceny pokolenia F2 w indywidualnych przypadkach. Grupa ekspertów zaleciła, by w odpowiednich punktach załączników IX i X do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 wprowadzić zasadę inicjowania potrzeb w zakresie informacji w oparciu o narażenie, powiązaną z zastosowaniami, które prowadzą do narażenia konsumentów i użytkowników zawodowych. Aby w jeszcze większym stopniu usprawnić wybór substancji, w przypadku których należy wyprodukować i poddać badaniom pokolenie F2, należy uwzględnić dalsze kryteria opierające się na dowodach wskazujących, że dana substancja wzbudza niewielkie obawy, w zależności od dostępnych informacji na temat toksyczności i danych toksykokinetycznych.

| (9) | Neurotoksyczność rozwojową i immunotoksyczność rozwojową uznaje się za istotne punkty końcowe toksyczności rozwojowej, które mogłyby być przedmiotem dalszych badań. Jednak badanie wyżej wymienionych kohort wiąże się ze znacznymi dodatkowymi kosztami, jak również technicznymi i praktycznymi trudnościami dla laboratoriów badawczych. W związku z tym za właściwe uznaje się, by badanie obu wyżej wymienionych kohort lub tylko jednej z nich uruchamiane było na podstawie budzących zaniepokojenie przesłanek naukowych. Należy wprowadzić szczególne zasady dotyczące dostosowania wymagania w zakresie informacji określonego w pkt 8.7.3 załączników IX i X do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, tak aby umożliwić inicjowanie badania immunotoksyczności i neurotoksyczności. Jeżeli z informacji dostępnych na temat danej substancji wynika, że wzbudza ona szczególne obawy związane z neurotoksycznością lub immunotoksycznością, należy umożliwić – w poszczególnych, uzasadnionych przypadkach – uwzględnienie kohort badanych na neurotoksyczność rozwojową i immunotoksyczność rozwojową, lub tylko jednej z nich. Źródłem dowodów potwierdzających te obawy mogą być istniejące informacje pochodzące z badań in vivo lub metod niewymagających wykorzystania zwierząt, wiedza o odpowiednich mechanizmach/sposobach działania danej substancji lub istniejące informacje na temat substancji o podobnej strukturze. W związku z tym, jeżeli takie szczególne obawy są uzasadnione, rejestrujący powinien mieć możliwość zaproponowania uwzględnienia w badaniu kohort badanych na neurotoksyczność rozwojową i immunotoksyczność rozwojową lub tylko jednej z nich, a ECHA powinna mieć możliwość zażądania uwzględnienia w badaniu wyżej wymienionych kohort lub tylko jednej z nich. |
| --- | --- |

(9)

Neurotoksyczność rozwojową i immunotoksyczność rozwojową uznaje się za istotne punkty końcowe toksyczności rozwojowej, które mogłyby być przedmiotem dalszych badań. Jednak badanie wyżej wymienionych kohort wiąże się ze znacznymi dodatkowymi kosztami, jak również technicznymi i praktycznymi trudnościami dla laboratoriów badawczych. W związku z tym za właściwe uznaje się, by badanie obu wyżej wymienionych kohort lub tylko jednej z nich uruchamiane było na podstawie budzących zaniepokojenie przesłanek naukowych. Należy wprowadzić szczególne zasady dotyczące dostosowania wymagania w zakresie informacji określonego w pkt 8.7.3 załączników IX i X do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, tak aby umożliwić inicjowanie badania immunotoksyczności i neurotoksyczności. Jeżeli z informacji dostępnych na temat danej substancji wynika, że wzbudza ona szczególne obawy związane z neurotoksycznością lub immunotoksycznością, należy umożliwić – w poszczególnych, uzasadnionych przypadkach – uwzględnienie kohort badanych na neurotoksyczność rozwojową i immunotoksyczność rozwojową, lub tylko jednej z nich. Źródłem dowodów potwierdzających te obawy mogą być istniejące informacje pochodzące z badań in vivo lub metod niewymagających wykorzystania zwierząt, wiedza o odpowiednich mechanizmach/sposobach działania danej substancji lub istniejące informacje na temat substancji o podobnej strukturze. W związku z tym, jeżeli takie szczególne obawy są uzasadnione, rejestrujący powinien mieć możliwość zaproponowania uwzględnienia w badaniu kohort badanych na neurotoksyczność rozwojową i immunotoksyczność rozwojową lub tylko jednej z nich, a ECHA powinna mieć możliwość zażądania uwzględnienia w badaniu wyżej wymienionych kohort lub tylko jednej z nich.

| (10) | Zgodnie z pkt 8.7.3 załącznika IX do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 przeprowadzenie badania szkodliwego działania na rozrodczość wymagane jest wyłącznie wtedy, gdy istnieją obawy wynikające z uprzednio stwierdzonego szkodliwego działania na organy lub tkanki rozrodcze. W punkcie tym przewidziano, że źródłem takich informacji mogą być tylko 28- lub 90-dniowe badania toksyczności dawki powtórzonej. Ze względu na fakt, że źródłem wskazówek na temat szkodliwego działania na odpowiednie parametry rozrodu mogą być także badania przesiewowe dotyczące szkodliwego działania na rozrodczość, takie jak wytyczne OECD dotyczące badań nr 421 lub 422 lub inne badania, w których powtarza się dawkę, co może uzasadniać potrzebę przeprowadzenia badań EOGRTS w ramach działań następczych, należy zmienić kolumnę 1 pkt 8.7.3 w taki sposób, aby umożliwić uwzględnienie takich dodatkowych badań. |
| --- | --- |

(10)

Zgodnie z pkt 8.7.3 załącznika IX do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 przeprowadzenie badania szkodliwego działania na rozrodczość wymagane jest wyłącznie wtedy, gdy istnieją obawy wynikające z uprzednio stwierdzonego szkodliwego działania na organy lub tkanki rozrodcze. W punkcie tym przewidziano, że źródłem takich informacji mogą być tylko 28- lub 90-dniowe badania toksyczności dawki powtórzonej. Ze względu na fakt, że źródłem wskazówek na temat szkodliwego działania na odpowiednie parametry rozrodu mogą być także badania przesiewowe dotyczące szkodliwego działania na rozrodczość, takie jak wytyczne OECD dotyczące badań nr 421 lub 422 lub inne badania, w których powtarza się dawkę, co może uzasadniać potrzebę przeprowadzenia badań EOGRTS w ramach działań następczych, należy zmienić kolumnę 1 pkt 8.7.3 w taki sposób, aby umożliwić uwzględnienie takich dodatkowych badań.

| (11) | Aby uniknąć nakładania nieproporcjonalnego obciążenia na podmioty gospodarcze, które mogły już przeprowadzić badania lub uzyskać wyniki badania szkodliwego działania na rozrodczość na dwóch pokoleniach, jak również ze względów związanych z dobrostanem zwierząt, szczegółowe podsumowania przebiegu badań, które zostały rozpoczęte przed datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, należy uznać za odpowiednie do celów spełnienia wymagań w zakresie informacji standardowych określonych w pkt 8.7.3 załączników IX i X do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006. |
| --- | --- |

(11)

Aby uniknąć nakładania nieproporcjonalnego obciążenia na podmioty gospodarcze, które mogły już przeprowadzić badania lub uzyskać wyniki badania szkodliwego działania na rozrodczość na dwóch pokoleniach, jak również ze względów związanych z dobrostanem zwierząt, szczegółowe podsumowania przebiegu badań, które zostały rozpoczęte przed datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, należy uznać za odpowiednie do celów spełnienia wymagań w zakresie informacji standardowych określonych w pkt 8.7.3 załączników IX i X do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006.

| (12) | Dla zachowania spójności w kolumnie 2 pkt 8.7.1 w załączniku VIII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 należy wprowadzić zmianę polegającą na zmianie odesłania do badania wymaganego w pkt 8.7.3 załącznika IX do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 z badania szkodliwego działania na rozrodczość na dwóch pokoleniach na EOGRTS. |
| --- | --- |

(12)

Dla zachowania spójności w kolumnie 2 pkt 8.7.1 w załączniku VIII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 należy wprowadzić zmianę polegającą na zmianie odesłania do badania wymaganego w pkt 8.7.3 załącznika IX do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 z badania szkodliwego działania na rozrodczość na dwóch pokoleniach na EOGRTS.

| (13) | ECHA, w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi oraz zainteresowanymi stronami, powinna kontynuować pracę nad wytycznymi dotyczącymi stosowania EOGRTS do celów rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, w tym stosowania kryteriów do pokolenia F2 i kohort badanych na neurotoksyczność rozwojową i immunotoksyczność rozwojową. Jednocześnie ECHA powinna w pełni uwzględnić prace prowadzone przez OECD, jak również przez inne istotne gremia naukowe i grupy ekspertów. Ponadto przy określaniu terminów składania zaktualizowanej dokumentacji zawierającej wyniki EOGRTS ECHA powinna należycie uwzględnić dostępność tej usługi badawczej na rynku. |
| --- | --- |

(13)

ECHA, w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi oraz zainteresowanymi stronami, powinna kontynuować pracę nad wytycznymi dotyczącymi stosowania EOGRTS do celów rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, w tym stosowania kryteriów do pokolenia F2 i kohort badanych na neurotoksyczność rozwojową i immunotoksyczność rozwojową. Jednocześnie ECHA powinna w pełni uwzględnić prace prowadzone przez OECD, jak również przez inne istotne gremia naukowe i grupy ekspertów. Ponadto przy określaniu terminów składania zaktualizowanej dokumentacji zawierającej wyniki EOGRTS ECHA powinna należycie uwzględnić dostępność tej usługi badawczej na rynku.

| (14) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1907/2006. |
| --- | --- |

(14)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1907/2006.

| (15) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ustanowionego na podstawie art. 133 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, |
| --- | --- |

(15)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ustanowionego na podstawie art. 133 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załącznikach VIII, IX i X do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 lutego 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1.

1

(2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/63/UE z dnia 22 września 2010 r. w sprawie ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych (Dz.U. L 276 z 20.10.2010, s. 33).

2

(3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 440/2008 z dnia 30 maja 2008 r. ustalające metody badań zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) (Dz.U. L 142 z 31.5.2008, s. 1).

3

(4)  Wytyczna OECD dotycząca badań nr 443.

4

(5)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 900/2014 z dnia 15 lipca 2014 r. zmieniające, w celu dostosowania do postępu technicznego, rozporządzenie (WE) nr 440/2008 ustalające metody badań zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) (Dz.U. L 247 z 21.8.2014, s. 1).

5

(6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniające i uchylające dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (Dz.U. L 353 z 31.12.2008, s. 1).

6

---

ZAŁĄCZNIK

W rozporządzeniu (WE) nr 1907/2006 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w załączniku VIII, tabela określająca informacje toksykologiczne, kolumna 2 (Szczególne zasady dotyczące dostosowań informacji z kolumny 1) pkt 8.7.1 otrzymuje brzmienie: | „8.7.1. | Badania szkodliwego działania na rozrodczość nie trzeba wykonywać, jeśli:






  — | wiadomo, że substancja jest substancją rakotwórczą działającą genotoksycznie i wprowadzone są odpowiednie środki kontroli ryzyka, lub |
| --- | --- | --- | --- | --- |

1)

w załączniku VIII, tabela określająca informacje toksykologiczne, kolumna 2 (Szczególne zasady dotyczące dostosowań informacji z kolumny 1) pkt 8.7.1 otrzymuje brzmienie:

„8.7.1.

Badania szkodliwego działania na rozrodczość nie trzeba wykonywać, jeśli:

—

wiadomo, że substancja jest substancją rakotwórczą działającą genotoksycznie i wprowadzone są odpowiednie środki kontroli ryzyka, lub

| — | wiadomo, że substancja powoduje mutacje komórek płciowych i wdrożone są odpowiednie środki kontroli ryzyka, lub |
| --- | --- |

—

wiadomo, że substancja powoduje mutacje komórek płciowych i wdrożone są odpowiednie środki kontroli ryzyka, lub

| — | zgodnie z sekcją 3 załącznika XI można wykluczyć istotne narażenie człowieka, lub |
| --- | --- |

—

zgodnie z sekcją 3 załącznika XI można wykluczyć istotne narażenie człowieka, lub

| — | dostępne jest prenatalne badanie toksyczności rozwojowej (załącznik IX, pkt 8.7.2) lub rozszerzone badanie szkodliwego działania na rozrodczość na jednym pokoleniu (B.56, OECD TG 443) (załącznik IX, pkt 8.7.3), lub badanie na dwóch pokoleniach (B.35, OECD TG 416). |
| --- | --- |

—

dostępne jest prenatalne badanie toksyczności rozwojowej (załącznik IX, pkt 8.7.2) lub rozszerzone badanie szkodliwego działania na rozrodczość na jednym pokoleniu (B.56, OECD TG 443) (załącznik IX, pkt 8.7.3), lub badanie na dwóch pokoleniach (B.35, OECD TG 416).

Jeżeli wiadomo, że substancja ma szkodliwe działanie na płodność, spełniając kryteria klasyfikacji jako działająca szkodliwie na rozrodczość kategorii 1 A lub 1B o oznaczeniu: »Może upośledzać płodność (H360F)«, a dostępne dane są odpowiednie do przeprowadzenia szczegółowej oceny ryzyka, nie jest konieczne przeprowadzanie dalszych badań dotyczących działania na płodność. Należy jednak rozważyć przeprowadzenie badań dotyczących toksyczności rozwojowej.

Jeżeli wiadomo, że substancja powoduje toksyczność rozwojową, spełniając kryteria klasyfikacji jako działająca szkodliwie na rozrodczość kategorii 1 A lub 1B o oznaczeniu: »Może uszkodzić płód (H360D)«, a dostępne dane są odpowiednie do przeprowadzenia szczegółowej oceny ryzyka, nie jest konieczne przeprowadzanie dalszych badań dotyczących toksyczności rozwojowej. Należy jednak rozważyć przeprowadzenie badań dotyczących działania na płodność.

W przypadkach gdy istnieją poważne obawy dotyczące możliwości szkodliwego działania na płodność lub rozwój, zamiast badań przesiewowych rejestrujący może zaproponować przeprowadzenie rozszerzonego badania szkodliwego działania na rozrodczość na jednym pokoleniu (załącznik IX, pkt 8.7.3) lub prenatalnego badania toksyczności rozwojowej (załącznik IX, pkt 8.7.2).”

| 2) | w załączniku IX, tabela określająca informacje toksykologiczne, kolumna 1 (Wymagane informacje standardowe) i kolumna 2 (Szczególne zasady dotyczące dostosowań informacji z kolumny 1) pkt 8.7.3 otrzymują brzmienie:












  „8.7.3. | Rozszerzone badanie szkodliwego działania na rozrodczość na jednym pokoleniu (B.56 w rozporządzeniu Komisji w sprawie metod badań, jak określono w art. 13 ust. 3, lub OECD 443), podstawowy schemat badania (kohorta 1 A i 1B bez rozszerzania w celu objęcia badaniem pokolenia F2), na jednym gatunku, wybór drogi podania stosownie do prawdopodobnej drogi narażenia człowieka, jeśli dostępne badania toksyczności dawki powtórzonej (np. badania 28- lub 90-dniowe, badania przesiewowe OECD 421 lub 422) wykazują szkodliwe działanie na organy lub tkanki rozrodcze lub skutkują pojawieniem się innych obaw dotyczących szkodliwego działania na rozrodczość. |
| --- | --- | --- |

2)

w załączniku IX, tabela określająca informacje toksykologiczne, kolumna 1 (Wymagane informacje standardowe) i kolumna 2 (Szczególne zasady dotyczące dostosowań informacji z kolumny 1) pkt 8.7.3 otrzymują brzmienie:

„8.7.3.

Rozszerzone badanie szkodliwego działania na rozrodczość na jednym pokoleniu (B.56 w rozporządzeniu Komisji w sprawie metod badań, jak określono w art. 13 ust. 3, lub OECD 443), podstawowy schemat badania (kohorta 1 A i 1B bez rozszerzania w celu objęcia badaniem pokolenia F2), na jednym gatunku, wybór drogi podania stosownie do prawdopodobnej drogi narażenia człowieka, jeśli dostępne badania toksyczności dawki powtórzonej (np. badania 28- lub 90-dniowe, badania przesiewowe OECD 421 lub 422) wykazują szkodliwe działanie na organy lub tkanki rozrodcze lub skutkują pojawieniem się innych obaw dotyczących szkodliwego działania na rozrodczość.

| 8.7.3. | Rozszerzone badanie szkodliwego działania na rozrodczość na jednym pokoleniu, z rozszerzeniem kohorty 1B w celu objęcia badaniem pokolenia F2, jest proponowane przez rejestrującego lub może być wymagane przez agencję zgodnie z art. 40 lub 41, jeżeli:






  a) | biorąc pod uwagę między innymi narażenie konsumentów przez artykuły, określone zastosowania substancji prowadzą do znacznego narażenia konsumentów lub pracowników oraz |
| --- | --- | --- |

8.7.3.

Rozszerzone badanie szkodliwego działania na rozrodczość na jednym pokoleniu, z rozszerzeniem kohorty 1B w celu objęcia badaniem pokolenia F2, jest proponowane przez rejestrującego lub może być wymagane przez agencję zgodnie z art. 40 lub 41, jeżeli:

a)

biorąc pod uwagę między innymi narażenie konsumentów przez artykuły, określone zastosowania substancji prowadzą do znacznego narażenia konsumentów lub pracowników oraz

| b) | spełniony jest dowolny z poniższych warunków:






  — | w badaniach mutagenności komórek somatycznych ssaków in vivo substancja wywołuje efekty genotoksyczne, które mogłyby doprowadzić do zaklasyfikowania jej jako mutagenu kategorii 2 lub |
| --- | --- | --- |

b)

spełniony jest dowolny z poniższych warunków:

—

w badaniach mutagenności komórek somatycznych ssaków in vivo substancja wywołuje efekty genotoksyczne, które mogłyby doprowadzić do zaklasyfikowania jej jako mutagenu kategorii 2 lub

| — | istnieją przesłanki wskazujące, że dawka wewnętrzna substancji lub jednego z jej metabolitów u badanych zwierząt ustabilizuje się dopiero po przedłużonym narażeniu na działanie substancji, lub |
| --- | --- |

—

istnieją przesłanki wskazujące, że dawka wewnętrzna substancji lub jednego z jej metabolitów u badanych zwierząt ustabilizuje się dopiero po przedłużonym narażeniu na działanie substancji, lub

| — | dostępne badania in vivo lub badania niewymagające wykorzystania zwierząt wskazują na co najmniej jeden charakter działania powiązany z zaburzaniem homeostazy układu hormonalnego. |
| --- | --- |

—

dostępne badania in vivo lub badania niewymagające wykorzystania zwierząt wskazują na co najmniej jeden charakter działania powiązany z zaburzaniem homeostazy układu hormonalnego.

Rozszerzone badanie szkodliwego działania na rozrodczość na jednym pokoleniu, uwzględniające kohorty 2 A/2B (neurotoksyczność rozwojowa) lub kohortę 3 (immunotoksyczność rozwojowa) jest proponowane przez rejestrującego lub może być wymagane przez agencję zgodnie z art. 40 lub 41, w przypadku szczególnych obaw dotyczących neurotoksyczności (rozwojowej) lub immunotoksyczności (rozwojowej), uzasadnionych którymkolwiek z poniższych względów:

| — | istniejące informacje na temat danej substancji, pochodzące z dostępnych odpowiednich badań in vivo lub metod niewymagających wykorzystania zwierząt (np. nieprawidłowości ośrodkowego układu nerwowego, dowody szkodliwego działania na układ nerwowy lub układ odpornościowy w badaniach na zwierzętach dorosłych lub zwierzętach narażonych przedurodzeniowo) lub |
| --- | --- |

—

istniejące informacje na temat danej substancji, pochodzące z dostępnych odpowiednich badań in vivo lub metod niewymagających wykorzystania zwierząt (np. nieprawidłowości ośrodkowego układu nerwowego, dowody szkodliwego działania na układ nerwowy lub układ odpornościowy w badaniach na zwierzętach dorosłych lub zwierzętach narażonych przedurodzeniowo) lub

| — | szczególne mechanizmy lub charaktery działania substancji powiązane z neurotoksycznością (rozwojową) lub immunotoksycznością (rozwojową) (np. inhibicja pseudocholinesterazy lub istotne zmiany poziomu hormonów tarczycy, których powiązanie ze szkodliwym działaniem zostało dowiedzione), lub |
| --- | --- |

—

szczególne mechanizmy lub charaktery działania substancji powiązane z neurotoksycznością (rozwojową) lub immunotoksycznością (rozwojową) (np. inhibicja pseudocholinesterazy lub istotne zmiany poziomu hormonów tarczycy, których powiązanie ze szkodliwym działaniem zostało dowiedzione), lub

| — | istniejące informacje o skutkach powodowanych przez substancje, których struktura jest analogiczna do struktury substancji objętej badaniem, sugerujące takie skutki lub mechanizmy/charaktery działania. |
| --- | --- |

—

istniejące informacje o skutkach powodowanych przez substancje, których struktura jest analogiczna do struktury substancji objętej badaniem, sugerujące takie skutki lub mechanizmy/charaktery działania.

Aby wyjaśnić obawy dotyczące toksyczności rozwojowej, zamiast badań kohorty 2 A/2B (neurotoksyczność rozwojowa) lub kohorty 3 (immunotoksyczność rozwojowa) w ramach rozszerzonego badania szkodliwego działania na rozrodczość na jednym pokoleniu, rejestrujący może zaproponować inne badania neurotoksyczności rozwojowej lub immunotoksyczności rozwojowej.

Badania szkodliwego działania na rozrodczość na dwóch pokoleniach (B.35, OECD TG 416), które rozpoczęto przed dniem 13 marca 2015 r., uznaje się za właściwe do celów spełnienia wymagań w zakresie informacji standardowych.

Badanie będzie przeprowadzane na jednym gatunku. Decyzja o potrzebie przeprowadzenia badania na drugim gatunku lub drugim szczepie dla tego lub kolejnego zakresu wielkości obrotu powinna być podjęta na podstawie wyniku pierwszego badania i wszelkich innych dostępnych i odpowiednich danych.”

| 3) | w załączniku X, tabela określająca informacje toksykologiczne, kolumna 1 (Wymagane informacje standardowe) i kolumna 2 (Szczególne zasady dotyczące dostosowań informacji z kolumny 1) pkt 8.7.3 otrzymują brzmienie:












  „8.7.3. | Rozszerzone badanie szkodliwego działania na rozrodczość na jednym pokoleniu (B.56 w rozporządzeniu Komisji w sprawie metod badań, jak określono w art. 13 ust. 3, lub OECD 443), podstawowy schemat badania (kohorta 1 A i 1B bez uwzględniania pokolenia F2), na jednym gatunku, wybór drogi podania stosownie do prawdopodobnej drogi narażenia człowieka, chyba że badanie dostarczono już jako część wymagań wymienionych w załączniku IX. |
| --- | --- | --- |

3)

w załączniku X, tabela określająca informacje toksykologiczne, kolumna 1 (Wymagane informacje standardowe) i kolumna 2 (Szczególne zasady dotyczące dostosowań informacji z kolumny 1) pkt 8.7.3 otrzymują brzmienie:

„8.7.3.

Rozszerzone badanie szkodliwego działania na rozrodczość na jednym pokoleniu (B.56 w rozporządzeniu Komisji w sprawie metod badań, jak określono w art. 13 ust. 3, lub OECD 443), podstawowy schemat badania (kohorta 1 A i 1B bez uwzględniania pokolenia F2), na jednym gatunku, wybór drogi podania stosownie do prawdopodobnej drogi narażenia człowieka, chyba że badanie dostarczono już jako część wymagań wymienionych w załączniku IX.

| 8.7.3. | Rozszerzone badanie szkodliwego działania na rozrodczość na jednym pokoleniu, z rozszerzeniem kohorty 1B w celu objęcia badaniem pokolenia F2, jest proponowane przez rejestrującego lub może być wymagane przez agencję zgodnie z art. 40 lub 41, jeżeli:






  a) | biorąc pod uwagę, między innymi, narażenie konsumentów poprzez artykuły, określone zastosowania substancji prowadzą do znacznego narażenia konsumentów lub pracowników oraz |
| --- | --- | --- |

8.7.3.

Rozszerzone badanie szkodliwego działania na rozrodczość na jednym pokoleniu, z rozszerzeniem kohorty 1B w celu objęcia badaniem pokolenia F2, jest proponowane przez rejestrującego lub może być wymagane przez agencję zgodnie z art. 40 lub 41, jeżeli:

a)

biorąc pod uwagę, między innymi, narażenie konsumentów poprzez artykuły, określone zastosowania substancji prowadzą do znacznego narażenia konsumentów lub pracowników oraz

| b) | spełniony jest dowolny z poniższych warunków:






  — | w badaniach mutagenności komórek somatycznych ssaków in vivo substancja wywołuje efekty genotoksyczne, które mogłyby doprowadzić do zaklasyfikowania jej jako mutagenu kategorii 2 lub |
| --- | --- | --- |

b)

spełniony jest dowolny z poniższych warunków:

—

w badaniach mutagenności komórek somatycznych ssaków in vivo substancja wywołuje efekty genotoksyczne, które mogłyby doprowadzić do zaklasyfikowania jej jako mutagenu kategorii 2 lub

| — | istnieją przesłanki wskazujące, że dawka wewnętrzna substancji lub jednego z jej metabolitów u badanych zwierząt ustabilizuje się dopiero po przedłużonym narażeniu na działanie substancji lub |
| --- | --- |

—

istnieją przesłanki wskazujące, że dawka wewnętrzna substancji lub jednego z jej metabolitów u badanych zwierząt ustabilizuje się dopiero po przedłużonym narażeniu na działanie substancji lub

| — | dostępne badania in vivo lub badania niewymagające wykorzystania zwierząt wskazują na co najmniej jeden charakter działania powiązany z zaburzaniem homeostazy układu hormonalnego. |
| --- | --- |

—

dostępne badania in vivo lub badania niewymagające wykorzystania zwierząt wskazują na co najmniej jeden charakter działania powiązany z zaburzaniem homeostazy układu hormonalnego.

Rozszerzone badanie szkodliwego działania na rozrodczość na jednym pokoleniu, uwzględniające kohorty 2 A/2B (neurotoksyczność rozwojowa) lub kohortę 3 (immunotoksyczność rozwojowa), jest proponowane przez rejestrującego lub może być wymagane przez agencję zgodnie z art. 40 lub 41, w przypadku szczególnych obaw dotyczących neurotoksyczności (rozwojowej) lub immunotoksyczności (rozwojowej), uzasadnionych z jednego z poniższych względów:

| — | istniejące informacje na temat danej substancji, pochodzące z dostępnych odpowiednich badań in vivo lub metod niewymagających wykorzystania zwierząt (np. nieprawidłowości ośrodkowego układu nerwowego, dowody szkodliwego działania na układ nerwowy lub układ odpornościowy w badaniach na zwierzętach dorosłych lub zwierzętach narażonych przedurodzeniowo) lub |
| --- | --- |

—

istniejące informacje na temat danej substancji, pochodzące z dostępnych odpowiednich badań in vivo lub metod niewymagających wykorzystania zwierząt (np. nieprawidłowości ośrodkowego układu nerwowego, dowody szkodliwego działania na układ nerwowy lub układ odpornościowy w badaniach na zwierzętach dorosłych lub zwierzętach narażonych przedurodzeniowo) lub

| — | szczególne mechanizmy lub charaktery działania substancji powiązane z neurotoksycznością (rozwojową) lub immunotoksycznością (rozwojową) (np. inhibicja pseudocholinesterazy lub istotne zmiany poziomu hormonów tarczycy, których powiązanie ze szkodliwym działaniem zostało dowiedzione) lub |
| --- | --- |

—

szczególne mechanizmy lub charaktery działania substancji powiązane z neurotoksycznością (rozwojową) lub immunotoksycznością (rozwojową) (np. inhibicja pseudocholinesterazy lub istotne zmiany poziomu hormonów tarczycy, których powiązanie ze szkodliwym działaniem zostało dowiedzione) lub

| — | istniejące informacje o skutkach powodowanych przez substancje, których struktura jest analogiczna do struktury substancji objętej badaniem, sugerujące takie skutki lub mechanizmy/charaktery działania. |
| --- | --- |

—

istniejące informacje o skutkach powodowanych przez substancje, których struktura jest analogiczna do struktury substancji objętej badaniem, sugerujące takie skutki lub mechanizmy/charaktery działania.

Aby wyjaśnić obawy dotyczące toksyczności rozwojowej, zamiast badań kohorty 2 A/2B (neurotoksyczność rozwojowa) lub kohorty 3 (immunotoksyczność rozwojowa) w ramach rozszerzonego badania szkodliwego działania na rozrodczość na jednym pokoleniu, rejestrujący może zaproponować inne badania neurotoksyczności rozwojowej lub immunotoksyczności rozwojowej.

Badania szkodliwego działania na rozrodczość na dwóch pokoleniach (B.35, OECD TG 416), które rozpoczęto przed dniem 13 marca 2015 r., uznaje się za właściwe do celów spełnienia wymagań w zakresie informacji standardowych.”

---

| 21.2.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 50/7 |
| --- | --- | --- | --- |

21.2.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 50/7

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/283

z dnia 20 lutego 2015 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

| (2) | Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 lutego 2015 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod państw trzecich (1) | Standardowa wartość w przywozie |
| 0702 00 00 | EG | 116,3 |
| IL | 80,8 |
| MA | 84,5 |
| TR | 114,7 |
| ZZ | 99,1 |
| 0707 00 05 | EG | 191,6 |
| TR | 188,8 |
| ZZ | 190,2 |
| 0709 93 10 | MA | 179,2 |
| TR | 226,7 |
| ZZ | 203,0 |
| 0805 10 20 | EG | 46,7 |
| IL | 70,4 |
| MA | 47,2 |
| TN | 52,2 |
| TR | 68,0 |
| ZZ | 56,9 |
| 0805 20 10 | IL | 133,1 |
| MA | 101,0 |
| ZZ | 117,1 |
| 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 | EG | 74,4 |
| IL | 148,9 |
| JM | 118,8 |
| MA | 109,2 |
| TR | 81,8 |
| US | 133,4 |
| ZZ | 111,1 |
| 0805 50 10 | EG | 41,5 |
| TR | 50,6 |
| ZZ | 46,1 |
| 0808 10 80 | BR | 68,9 |
| CL | 94,4 |
| MK | 29,8 |
| US | 175,0 |
| ZZ | 92,0 |
| 0808 30 90 | CL | 162,8 |
| CN | 82,2 |
| US | 122,7 |
| ZA | 92,7 |
| ZZ | 115,1 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod państw trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

EG

116,3

IL

80,8

MA

84,5

TR

114,7

ZZ

99,1

0707 00 05

EG

191,6

TR

188,8

ZZ

190,2

0709 93 10

MA

179,2

TR

226,7

ZZ

203,0

0805 10 20

EG

46,7

IL

70,4

MA

47,2

TN

52,2

TR

68,0

ZZ

56,9

0805 20 10

IL

133,1

MA

101,0

ZZ

117,1

0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

EG

74,4

IL

148,9

JM

118,8

MA

109,2

TR

81,8

US

133,4

ZZ

111,1

0805 50 10

EG

41,5

TR

50,6

ZZ

46,1

0808 10 80

BR

68,9

CL

94,4

MK

29,8

US

175,0

ZZ

92,0

0808 30 90

CL

162,8

CN

82,2

US

122,7

ZA

92,7

ZZ

115,1

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

DECYZJE

| 21.2.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 50/10 |
| --- | --- | --- | --- |

21.2.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 50/10

---

DECYZJA RADY (UE) 2015/284

z dnia 17 lutego 2015 r.

dotycząca stanowiska, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w odniesieniu do zmiany protokołu 4 do Porozumienia EOG w sprawie reguł pochodzenia (udział Chorwacji)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) (zwane dalej „porozumieniem EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r. |
| --- | --- |

(1)

Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) (zwane dalej „porozumieniem EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

| (2) | Zgodnie z art. 98 porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, protokołu 4 do porozumienia EOG (zwanego dalej „protokołem 4”). |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 98 porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, protokołu 4 do porozumienia EOG (zwanego dalej „protokołem 4”).

| (3) | Protokół 4 zawiera postanowienia i ustalenia dotyczące reguł pochodzenia. |
| --- | --- |

(3)

Protokół 4 zawiera postanowienia i ustalenia dotyczące reguł pochodzenia.

| (4) | Po zakończeniu tymczasowego stosowania Umowy o udziale Republiki Chorwacji w Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz trzech powiązanych z nią umów (3) w porozumieniu EOG należy uwzględnić niektóre uzgodnienia przejściowe dotyczące stosowania reguł pochodzenia. |
| --- | --- |

(4)

Po zakończeniu tymczasowego stosowania Umowy o udziale Republiki Chorwacji w Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz trzech powiązanych z nią umów (3) w porozumieniu EOG należy uwzględnić niektóre uzgodnienia przejściowe dotyczące stosowania reguł pochodzenia.

| (5) | Należy zatem odpowiednio zmienić protokół 4. |
| --- | --- |

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić protokół 4.

| (6) | Stanowisko Unii we Wspólnym Komitecie EOG powinno zatem być oparte na dołączonym projekcie decyzji, |
| --- | --- |

(6)

Stanowisko Unii we Wspólnym Komitecie EOG powinno zatem być oparte na dołączonym projekcie decyzji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w odniesieniu do proponowanej zmiany protokołu 4 do porozumienia EOG w sprawie reguł pochodzenia, oparte jest na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukslei dnia 17 lutego 2015 r.

W imieniu Rady

J. REIRS

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

1

(2)  Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

2

(3)  Dz.U. L 170 z 11.6.2014, s. 5.

3

---

PROJEKT

DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG NR .../2015

z dnia

zmieniająca protokół 4 (Reguły pochodzenia) do Porozumienia EOG

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Protokół 4 do Porozumienia EOG dotyczy reguł pochodzenia. |
| --- | --- |

(1)

Protokół 4 do Porozumienia EOG dotyczy reguł pochodzenia.

| (2) | Republika Chorwacji przystąpiła do Unii Europejskiej dnia 1 lipca 2013 r. |
| --- | --- |

(2)

Republika Chorwacji przystąpiła do Unii Europejskiej dnia 1 lipca 2013 r.

| (3) | Po pomyślnym zakończeniu negocjacji w sprawie przystąpienia do Unii Europejskiej Republika Chorwacji wniosła o udział w Porozumieniu EOG. |
| --- | --- |

(3)

Po pomyślnym zakończeniu negocjacji w sprawie przystąpienia do Unii Europejskiej Republika Chorwacji wniosła o udział w Porozumieniu EOG.

| (4) | Umowa o udziale Republiki Chorwacji w Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz trzech powiązanych z nią umów (zwana dalej „umową o rozszerzeniu EOG”) (1) została parafowana dnia 20 grudnia 2013 r. |
| --- | --- |

(4)

Umowa o udziale Republiki Chorwacji w Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz trzech powiązanych z nią umów (zwana dalej „umową o rozszerzeniu EOG”) (1) została parafowana dnia 20 grudnia 2013 r.

| (5) | Umowa o rozszerzeniu EOG została podpisana dnia 11 kwietnia 2014 r. i jest tymczasowo stosowana od dnia 12 kwietnia 2014 r. |
| --- | --- |

(5)

Umowa o rozszerzeniu EOG została podpisana dnia 11 kwietnia 2014 r. i jest tymczasowo stosowana od dnia 12 kwietnia 2014 r.

| (6) | Po zakończeniu tymczasowego stosowania umowy o rozszerzeniu EOG w Porozumieniu EOG należy uwzględnić niektóre uzgodnienia przejściowe dotyczące stosowania reguł pochodzenia, |
| --- | --- |

(6)

Po zakończeniu tymczasowego stosowania umowy o rozszerzeniu EOG w Porozumieniu EOG należy uwzględnić niektóre uzgodnienia przejściowe dotyczące stosowania reguł pochodzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Protokół 4 do Porozumienia EOG zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia, pod warunkiem że Wspólny Komitet EOG otrzyma wszystkie notyfikacje przewidziane w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (2).

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 lipca 2013 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

[...]

Przewodniczący

Sekretarze

Wspólnego Komitetu EOG

[...]

---

(1)  Dz.U. L 170 z 11.6.2014, s. 5.

1

(2)  [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]

2

ZAŁĄCZNIK

do decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr [...]

W protokole 4 do Porozumienia EOG po art. 40 dodaje się, co następuje:

„Artykuł 41

Uzgodnienia przejściowe dotyczące przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

1.   Prawidłowy dowód pochodzenia wystawiony przez państwo EFTA lub Republikę Chorwacji lub sporządzony w ramach umowy preferencyjnej zawartej przez państwa EFTA i Republikę Chorwacji uznaje się za dowód preferencyjnego pochodzenia z EOG, pod warunkiem że:

| a) | dowód pochodzenia oraz dokumenty przewozowe wystawiono lub sporządzono najpóźniej w dniu poprzedzającym dzień przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej; oraz |
| --- | --- |

a)

dowód pochodzenia oraz dokumenty przewozowe wystawiono lub sporządzono najpóźniej w dniu poprzedzającym dzień przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej; oraz

| b) | dowód pochodzenia przedstawiono organom celnym w okresie czterech miesięcy od dnia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

b)

dowód pochodzenia przedstawiono organom celnym w okresie czterech miesięcy od dnia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej.

W przypadku gdy towary do przywozu z państwa EFTA lub Republiki Chorwacji zgłoszono odpowiednio organom celnym Republiki Chorwacji lub państwa EFTA przed dniem przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej, na mocy obowiązujących w tym czasie umów preferencyjnych między państwem EFTA i Republiką Chorwacji, dowód pochodzenia wystawiony z mocą wsteczną w ramach takich umów może być również akceptowany przez państwa EFTA i Republikę Chorwacji, pod warunkiem że zostanie przedstawiony organom celnym w okresie czterech miesięcy od dnia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej.

2.   Państwa EFTA, z jednej strony, oraz Republika Chorwacji, z drugiej strony, mają prawo zachować zezwolenia nadające, w ramach umów zawartych przez państwa EFTA, z jednej strony, a Republiką Chorwacji, z drugiej strony, status »upoważnionego eksportera«, pod warunkiem że upoważnieni eksporterzy stosują reguły pochodzenia zawarte w niniejszym protokole.

Państwa EFTA, z jednej strony, oraz Republika Chorwacji, z drugiej strony, przed upływem roku od dnia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej rozważą konieczność zastąpienia takich zezwoleń przez nowe zezwolenia wydane zgodnie z niniejszym protokołem.

3.   Wnioski dotyczące ponownej weryfikacji dowodów pochodzenia wystawionych lub sporządzonych na mocy umów preferencyjnych, o których mowa w ust. 1 i 2, są zatwierdzane przez właściwe organy celne państw EFTA lub Republiki Chorwacji na okres trzech lat po wystawieniu danego dowodu pochodzenia i mogą być wystawione lub sporządzone przez te organy na okres trzech lat po zatwierdzeniu dowodu pochodzenia złożonego tym organom na potwierdzenie zgłoszenia przywozowego.

4.   Postanowienia Porozumienia można stosować do towarów wywożonych z Republiki Chorwacji do państw EFTA lub z państw EFTA do Republiki Chorwacji, które to towary spełniają kryteria określone w niniejszym protokole oraz które w dniu przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej znajdują się w tranzycie, są czasowo składowane bądź znajdują się w składzie celnym lub w wolnym obszarze celnym na terytorium państwa EFTA lub Republiki Chorwacji.

5.   W przypadkach, o których mowa w ust. 4, można przyznać traktowanie preferencyjne pod warunkiem przedstawienia organom celnym kraju przywozu, przed upływem czterech miesięcy od dnia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej, dowodu pochodzenia wystawionego z mocą wsteczną przez organy celne państwa wywozu.”

---

| 21.2.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 50/13 |
| --- | --- | --- | --- |

21.2.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 50/13

---

DECYZJA RADY (UE) 2015/285

z dnia 17 lutego 2015 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG ustanowionym Porozumieniem o Europejskim Obszarze Gospodarczym w odniesieniu do zastąpienia protokołu 4 w sprawie reguł pochodzenia do tego porozumienia nowym protokołem dostosowanym do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Protokół 4 do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) (zwanego dalej „porozumieniem EOG”) dotyczy reguł pochodzenia. |
| --- | --- |

(1)

Protokół 4 do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) (zwanego dalej „porozumieniem EOG”) dotyczy reguł pochodzenia.

| (2) | W Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (3) (zwanej dalej „konwencją”) ustanowiono przepisy dotyczące pochodzenia towarów będących przedmiotem wymiany handlowej na mocy odpowiednich porozumień zawartych między umawiającymi się stronami. |
| --- | --- |

(2)

W Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (3) (zwanej dalej „konwencją”) ustanowiono przepisy dotyczące pochodzenia towarów będących przedmiotem wymiany handlowej na mocy odpowiednich porozumień zawartych między umawiającymi się stronami.

| (3) | UE, Norwegia i Liechtenstein podpisały konwencję dnia 15 czerwca 2011 r., a Islandia podpisała konwencję dnia 30 czerwca 2011 r. |
| --- | --- |

(3)

UE, Norwegia i Liechtenstein podpisały konwencję dnia 15 czerwca 2011 r., a Islandia podpisała konwencję dnia 30 czerwca 2011 r.

| (4) | UE, Norwegia, Islandia i Liechtenstein złożyły swoje instrumenty przyjęcia u depozytariusza konwencji odpowiednio dnia 26 marca 2012 r., 9 listopada 2011 r., 12 marca 2012 r. i 28 listopada 2011 r. W związku z powyższym, zgodnie z art. 10 ust. 3 konwencji weszła ona w życie w odniesieniu do UE i Islandii dnia 1 maja 2012 r., a w odniesieniu do Norwegii i Liechtensteinu dnia 1 stycznia 2012 r. |
| --- | --- |

(4)

UE, Norwegia, Islandia i Liechtenstein złożyły swoje instrumenty przyjęcia u depozytariusza konwencji odpowiednio dnia 26 marca 2012 r., 9 listopada 2011 r., 12 marca 2012 r. i 28 listopada 2011 r. W związku z powyższym, zgodnie z art. 10 ust. 3 konwencji weszła ona w życie w odniesieniu do UE i Islandii dnia 1 maja 2012 r., a w odniesieniu do Norwegii i Liechtensteinu dnia 1 stycznia 2012 r.

| (5) | Art. 6 konwencji przewiduje, że każda z umawiających się stron podejmuje odpowiednie środki w celu zapewnienia skutecznego stosowania konwencji. W związku z tym protokół 4 w sprawie reguł pochodzenia do porozumienia EOG powinien zostać zastąpiony nowym protokołem, który będzie dostosowany do konwencji i będzie do niej odsyłał w szerokim zakresie. |
| --- | --- |

(5)

Art. 6 konwencji przewiduje, że każda z umawiających się stron podejmuje odpowiednie środki w celu zapewnienia skutecznego stosowania konwencji. W związku z tym protokół 4 w sprawie reguł pochodzenia do porozumienia EOG powinien zostać zastąpiony nowym protokołem, który będzie dostosowany do konwencji i będzie do niej odsyłał w szerokim zakresie.

| (6) | Stanowisko Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG powinno zatem być oparte na dołączonym projekcie decyzji, |
| --- | --- |

(6)

Stanowisko Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG powinno zatem być oparte na dołączonym projekcie decyzji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma być przyjęte przez Unię Europejską we Wspólnym Komitecie EOG ustanowionym Porozumieniem o Europejskim Obszarze Gospodarczym w odniesieniu do zastąpienia protokołu 4 w sprawie reguł pochodzenia do tego porozumienia nowym protokołem dostosowanym do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia, oparte jest na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.

Przedstawiciele Unii we Wspólnym Komitecie EOG mogą bez kolejnej decyzji Rady uzgodnić techniczne zmiany w projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 17 lutego 2015 r.

W imieniu Rady

J. REIRS

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

1

(2)  Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

2

(3)  Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4.

3

---

PROJEKT

DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG NR .../2015

w sprawie zastąpienia protokołu 4 w sprawie reguł pochodzenia do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym nowym protokołem dostosowanym do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia

WSPÓLNY KOMITET EOG,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Art. 9 Porozumienia EOG odwołuje się do protokołu 4, który ustanawia reguły pochodzenia i przewiduje kumulację pochodzenia pomiędzy Unią, Szwajcarią (w tym również Liechtensteinem), Islandią, Norwegią, Turcją, Wyspami Owczymi i uczestnikami procesu barcelońskiego (1). |
| --- | --- |

(1)

Art. 9 Porozumienia EOG odwołuje się do protokołu 4, który ustanawia reguły pochodzenia i przewiduje kumulację pochodzenia pomiędzy Unią, Szwajcarią (w tym również Liechtensteinem), Islandią, Norwegią, Turcją, Wyspami Owczymi i uczestnikami procesu barcelońskiego (1).

| (2) | W Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (2) (zwanej dalej „konwencją”) ustanowiono przepisy dotyczące pochodzenia towarów będących przedmiotem wymiany handlowej na mocy odpowiednich porozumień zawartych między umawiającymi się stronami. |
| --- | --- |

(2)

W Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (2) (zwanej dalej „konwencją”) ustanowiono przepisy dotyczące pochodzenia towarów będących przedmiotem wymiany handlowej na mocy odpowiednich porozumień zawartych między umawiającymi się stronami.

| (3) | UE, Norwegia i Liechtenstein podpisały konwencję dnia 15 czerwca 2011 r., a Islandia podpisała konwencję dnia 30 czerwca 2011 r. |
| --- | --- |

(3)

UE, Norwegia i Liechtenstein podpisały konwencję dnia 15 czerwca 2011 r., a Islandia podpisała konwencję dnia 30 czerwca 2011 r.

| (4) | UE, Norwegia, Islandia i Liechtenstein złożyły swoje instrumenty przyjęcia u depozytariusza konwencji odpowiednio dnia 26 marca 2012 r., 9 listopada 2011 r., 12 marca 2012 r. i 28 listopada 2011 r. W związku z powyższym zgodnie z art. 10 ust. 3 konwencji weszła ona w życie w odniesieniu do UE i Islandii dnia 1 maja 2012 r., a w odniesieniu do Norwegii i Liechtensteinu dnia 1 stycznia 2012 r. |
| --- | --- |

(4)

UE, Norwegia, Islandia i Liechtenstein złożyły swoje instrumenty przyjęcia u depozytariusza konwencji odpowiednio dnia 26 marca 2012 r., 9 listopada 2011 r., 12 marca 2012 r. i 28 listopada 2011 r. W związku z powyższym zgodnie z art. 10 ust. 3 konwencji weszła ona w życie w odniesieniu do UE i Islandii dnia 1 maja 2012 r., a w odniesieniu do Norwegii i Liechtensteinu dnia 1 stycznia 2012 r.

| (5) | Konwencja włącza również uczestników procesu stabilizacji i stowarzyszenia do paneurośródziemnomorskiego systemu kumulacji pochodzenia. |
| --- | --- |

(5)

Konwencja włącza również uczestników procesu stabilizacji i stowarzyszenia do paneurośródziemnomorskiego systemu kumulacji pochodzenia.

| (6) | Jeżeli przejście do konwencji nie odbywa się jednocześnie w odniesieniu do wszystkich umawiających się stron w ramach paneurośródziemnomorskiego systemu kumulacji, nie powinno to prowadzić do sytuacji mniej korzystnej niż przy stosowaniu poprzedniej wersji protokołu 4. |
| --- | --- |

(6)

Jeżeli przejście do konwencji nie odbywa się jednocześnie w odniesieniu do wszystkich umawiających się stron w ramach paneurośródziemnomorskiego systemu kumulacji, nie powinno to prowadzić do sytuacji mniej korzystnej niż przy stosowaniu poprzedniej wersji protokołu 4.

| (7) | Art. 6 konwencji przewiduje, że każda z umawiających się stron podejmuje odpowiednie środki w celu zapewnienia skutecznego stosowania konwencji. W związku z tym w Porozumieniu protokół 4 w sprawie reguł pochodzenia powinien zostać zastąpiony nowym protokołem dostosowanym do konwencji. |
| --- | --- |

(7)

Art. 6 konwencji przewiduje, że każda z umawiających się stron podejmuje odpowiednie środki w celu zapewnienia skutecznego stosowania konwencji. W związku z tym w Porozumieniu protokół 4 w sprawie reguł pochodzenia powinien zostać zastąpiony nowym protokołem dostosowanym do konwencji.

| (8) | W decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr XX/2015 zmieniającej protokół 4 (reguły pochodzenia) do Porozumienia EOG (3)
   (4) przewidziano dla Chorwacji przepisy przejściowe w sprawie stosowania reguł pochodzenia ustanowionych w protokole 4. Zasady te powinny nadal mieć zastosowanie do dnia 1 stycznia 2017 r., |
| --- | --- |

(8)

W decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr XX/2015 zmieniającej protokół 4 (reguły pochodzenia) do Porozumienia EOG (3)
   (4) przewidziano dla Chorwacji przepisy przejściowe w sprawie stosowania reguł pochodzenia ustanowionych w protokole 4. Zasady te powinny nadal mieć zastosowanie do dnia 1 stycznia 2017 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Protokół 4 do Porozumienia EOG zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

2.   Niezależnie od ust. 1 niniejszego artykułu art. 41 protokołu 4 w brzmieniu nadanym decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr XX/2015 (5) stosuje się do dnia 1 stycznia 2017 r.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej przyjęciu, pod warunkiem że Wspólny Komitet EOG otrzyma wszystkie notyfikacje przewidziane w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (6).

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia ....

Artykuł 3

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli

W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

Przewodniczący

Sekretarze

Wspólnego Komitetu EOG

---

(1)  Algieria, Egipt, Izrael, Jordania, Liban, Maroko, Palestyna, Syria i Tunezja.

1

(2)  Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4.

2

(3)  Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr .../2015 z dnia ... zmieniająca protokół 4 (reguły pochodzenia) do Porozumienia EOG (Dz.U. ...).

3

(4)  Dz.U.: proszę wstawić w tekście numer decyzji Wspólnego Komitetu EOG znajdującej się w załączniku do dokumentu st 16970/14, a także uzupełnić poprzedni przypis.

4

(5)  Dz.U.: proszę wstawić w tekście numer decyzji Wspólnego Komitetu EOG znajdującej się w załączniku do dokumentu st 16970/14.

5

(6)  [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]

6

ZAŁĄCZNIK

do decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr

PROTOKÓŁ 4

w sprawie reguł pochodzenia

SPIS TREŚCI

TYTUŁ I

POSTANOWIENIA OGÓLNE

| Artykuł 1 | Definicje |
| --- | --- |

Artykuł 1

TYTUŁ II

DEFINICJA POJĘCIA »PRODUKTY POCHODZĄCE«

| Artykuł 2 | Wymogi ogólne |
| --- | --- |

Artykuł 2

| Artykuł 3 | Diagonalna kumulacja pochodzenia |
| --- | --- |

Artykuł 3

| Artykuł 4 | Produkty całkowicie uzyskane |
| --- | --- |

Artykuł 4

| Artykuł 5 | Produkty poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu |
| --- | --- |

Artykuł 5

| Artykuł 6 | Niewystarczająca obróbka lub przetworzenie |
| --- | --- |

Artykuł 6

| Artykuł 7 | Jednostka kwalifikacyjna |
| --- | --- |

Artykuł 7

| Artykuł 8 | Akcesoria, części zapasowe i narzędzia |
| --- | --- |

Artykuł 8

| Artykuł 9 | Zestawy |
| --- | --- |

Artykuł 9

| Artykuł 10 | Elementy neutralne |
| --- | --- |

Artykuł 10

TYTUŁ III

WYMOGI TERYTORIALNE

| Artykuł 11 | Zasada terytorialności |
| --- | --- |

Artykuł 11

| Artykuł 12 | Transport bezpośredni |
| --- | --- |

Artykuł 12

| Artykuł 13 | Wystawy |
| --- | --- |

Artykuł 13

TYTUŁ IV

ZWROT LUB ZWOLNIENIE

| Artykuł 14 | Zakaz zwrotu należności celnych lub zwolnienia z należności celnych |
| --- | --- |

Artykuł 14

TYTUŁ V

DOWÓD POCHODZENIA

| Artykuł 15 | Wymogi ogólne |
| --- | --- |

Artykuł 15

| Artykuł 16 | Procedura wystawiania świadectwa przewozowego EUR1 lub EUR-MED |
| --- | --- |

Artykuł 16

| Artykuł 17 | Świadectwa przewozowe EUR1 lub EUR-MED wystawiane retrospektywnie |
| --- | --- |

Artykuł 17

| Artykuł 18 | Wystawianie duplikatu świadectwa przewozowego EUR1 lub EUR-MED |
| --- | --- |

Artykuł 18

| Artykuł 19 | Wystawianie świadectw przewozowych EUR1 lub EUR-MED na podstawie uprzednio wystawionego lub sporządzonego dowodu pochodzenia |
| --- | --- |

Artykuł 19

| Artykuł 20 | Rozdzielność księgowa |
| --- | --- |

Artykuł 20

| Artykuł 21 | Warunki sporządzania deklaracji pochodzenia lub deklaracji pochodzenia EUR-MED |
| --- | --- |

Artykuł 21

| Artykuł 22 | Upoważniony eksporter |
| --- | --- |

Artykuł 22

| Artykuł 23 | Termin ważności dowodu pochodzenia |
| --- | --- |

Artykuł 23

| Artykuł 24 | Przedkładanie dowodów pochodzenia |
| --- | --- |

Artykuł 24

| Artykuł 25 | Przywóz partiami |
| --- | --- |

Artykuł 25

| Artykuł 26 | Zwolnienia z wymogu przedstawienia dowodu pochodzenia |
| --- | --- |

Artykuł 26

| Artykuł 27 | Deklaracja dostawcy |
| --- | --- |

Artykuł 27

| Artykuł 28 | Dokumenty uzupełniające |
| --- | --- |

Artykuł 28

| Artykuł 29 | Przechowywanie dowodów pochodzenia, deklaracji dostawcy i dokumentów uzupełniających |
| --- | --- |

Artykuł 29

| Artykuł 30 | Niezgodności i błędy formalne |
| --- | --- |

Artykuł 30

| Artykuł 31 | Kwoty wyrażone w euro |
| --- | --- |

Artykuł 31

TYTUŁ VI

UZGODNIENIA DOTYCZĄCE WSPÓŁPRACY ADMINISTRACYJNEJ

| Artykuł 32 | Współpraca administracyjna |
| --- | --- |

Artykuł 32

| Artykuł 33 | Weryfikacja dowodów pochodzenia |
| --- | --- |

Artykuł 33

| Artykuł 34 | Weryfikacja deklaracji dostawcy |
| --- | --- |

Artykuł 34

| Artykuł 35 | Rozstrzyganie sporów |
| --- | --- |

Artykuł 35

| Artykuł 36 | Kary |
| --- | --- |

Artykuł 36

| Artykuł 37 | Strefy wolnocłowe |
| --- | --- |

Artykuł 37

TYTUŁ VII

CEUTA I MELILLA

| Artykuł 38 | Stosowanie protokołu |
| --- | --- |

Artykuł 38

| Artykuł 39 | Warunki szczególne |
| --- | --- |

Artykuł 39

WYKAZ ZAŁĄCZNIKÓW

| Załącznik I: | Uwagi wstępne do wykazu w załączniku II |
| --- | --- |

Załącznik I:

| Załącznik II: | Wykaz obróbek lub przetworzeń do wykonania na materiałach niepochodzących dla uzyskania przez przetworzony produkt statusu pochodzenia |
| --- | --- |

Załącznik II:

| Załącznik IIIa: | Wzory świadectwa przewozowego EUR1 i wniosku o wystawienie świadectwa przewozowego EUR1 |
| --- | --- |

Załącznik IIIa:

| Załącznik IIIb: | Wzory świadectwa przewozowego EUR-MED i wniosku o wystawienie świadectwa przewozowego EUR-MED |
| --- | --- |

Załącznik IIIb:

| Załącznik IVa: | Tekst deklaracji pochodzenia |
| --- | --- |

Załącznik IVa:

| Załącznik IVb: | Tekst deklaracji pochodzenia EUR-MED |
| --- | --- |

Załącznik IVb:

| Załącznik V: | Wzór deklaracji dostawcy |
| --- | --- |

Załącznik V:

| Załącznik VI: | Wzór długoterminowej deklaracji dostawcy |
| --- | --- |

Załącznik VI:

WSPÓLNE DEKLARACJE

Wspólna deklaracja dotycząca akceptacji dowodów pochodzenia wydanych w ramach porozumień określonych w art. 3 protokołu 4 dla produktów pochodzących z Unii Europejskiej, Islandii lub Norwegii.

Wspólna deklaracja dotycząca Księstwa Andory

Wspólna deklaracja dotycząca Republiki San Marino

Wspólna deklaracja dotycząca odstąpienia Umawiającej się Strony od Konwencji regionalnej w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia

TYTUŁ I

POSTANOWIENIA OGÓLNE

Artykuł 1

Definicje

Do celów niniejszego protokołu:

| a) | »wytwarzanie« oznacza każdy rodzaj obróbki lub przetwarzania łącznie z montażem lub operacjami szczególnymi; |
| --- | --- |

a)

»wytwarzanie« oznacza każdy rodzaj obróbki lub przetwarzania łącznie z montażem lub operacjami szczególnymi;

| b) | »materiał« oznacza każdy składnik, surowiec, komponent lub część itp. użyte do wytworzenia produktu; |
| --- | --- |

b)

»materiał« oznacza każdy składnik, surowiec, komponent lub część itp. użyte do wytworzenia produktu;

| c) | »produkt« oznacza wytwarzany produkt, nawet jeśli jest on przeznaczony do późniejszego użycia w innym procesie wytwarzania; |
| --- | --- |

c)

»produkt« oznacza wytwarzany produkt, nawet jeśli jest on przeznaczony do późniejszego użycia w innym procesie wytwarzania;

| d) | »towary« oznaczają zarówno materiały, jak i produkty; |
| --- | --- |

d)

»towary« oznaczają zarówno materiały, jak i produkty;

| e) | »wartość celna« oznacza wartość określoną zgodnie z Porozumieniem w sprawie stosowania artykułu VII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 (Porozumienie Światowej Organizacji Handlu w sprawie ustalania wartości celnej); |
| --- | --- |

e)

»wartość celna« oznacza wartość określoną zgodnie z Porozumieniem w sprawie stosowania artykułu VII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 (Porozumienie Światowej Organizacji Handlu w sprawie ustalania wartości celnej);

| f) | »cena ex-works« oznacza cenę zapłaconą za produkt ex-works producentowi w EOG, który dokonuje ostatniej obróbki lub przetworzenia, pod warunkiem że cena ta zawiera wartość wszystkich użytych materiałów i nie zawiera podatków wewnętrznych, które są lub mogą być zwracane, jeżeli uzyskany produkt zostanie wywieziony; |
| --- | --- |

f)

»cena ex-works« oznacza cenę zapłaconą za produkt ex-works producentowi w EOG, który dokonuje ostatniej obróbki lub przetworzenia, pod warunkiem że cena ta zawiera wartość wszystkich użytych materiałów i nie zawiera podatków wewnętrznych, które są lub mogą być zwracane, jeżeli uzyskany produkt zostanie wywieziony;

| g) | »wartość materiałów« oznacza wartość celną użytych materiałów niepochodzących w chwili przywozu lub, jeśli nie jest ona znana lub nie może być ustalona, pierwszą dającą się zweryfikować cenę zapłaconą za te materiały w EOG; |
| --- | --- |

g)

»wartość materiałów« oznacza wartość celną użytych materiałów niepochodzących w chwili przywozu lub, jeśli nie jest ona znana lub nie może być ustalona, pierwszą dającą się zweryfikować cenę zapłaconą za te materiały w EOG;

| h) | »wartość materiałów pochodzących« oznacza wartość takich materiałów zgodnie z definicją w lit. g) stosowaną odpowiednio; |
| --- | --- |

h)

»wartość materiałów pochodzących« oznacza wartość takich materiałów zgodnie z definicją w lit. g) stosowaną odpowiednio;

| i) | »wartość dodana« oznacza cenę ex-works pomniejszoną o wartość celną użytych materiałów pochodzących z innych krajów, o których mowa w art. 3, z którymi kumulacja ma zastosowanie lub, w przypadkach gdy wartość celna nie jest znana lub nie może być ustalona, o pierwszą możliwą do ustalenia cenę zapłaconą za materiały w EOG; |
| --- | --- |

i)

»wartość dodana« oznacza cenę ex-works pomniejszoną o wartość celną użytych materiałów pochodzących z innych krajów, o których mowa w art. 3, z którymi kumulacja ma zastosowanie lub, w przypadkach gdy wartość celna nie jest znana lub nie może być ustalona, o pierwszą możliwą do ustalenia cenę zapłaconą za materiały w EOG;

| j) | »działy« i »pozycje« oznaczają działy i pozycje (kody czterocyfrowe) używane w nomenklaturze Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, zwanego w niniejszym protokole »Systemem Zharmonizowanym« lub »HS«; |
| --- | --- |

j)

»działy« i »pozycje« oznaczają działy i pozycje (kody czterocyfrowe) używane w nomenklaturze Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, zwanego w niniejszym protokole »Systemem Zharmonizowanym« lub »HS«;

| k) | »klasyfikowany« odnosi się do klasyfikacji produktu lub materiału w poszczególnej pozycji; |
| --- | --- |

k)

»klasyfikowany« odnosi się do klasyfikacji produktu lub materiału w poszczególnej pozycji;

| l) | »przesyłka« oznacza produkty, które są albo wysłane w tym samym czasie od jednego eksportera do jednego odbiorcy, albo objęte jednym dokumentem przewozowym obejmującym ich transport od eksportera do odbiorcy albo, w przypadku braku takiego dokumentu, jedną fakturą; |
| --- | --- |

l)

»przesyłka« oznacza produkty, które są albo wysłane w tym samym czasie od jednego eksportera do jednego odbiorcy, albo objęte jednym dokumentem przewozowym obejmującym ich transport od eksportera do odbiorcy albo, w przypadku braku takiego dokumentu, jedną fakturą;

| m) | »terytoria« obejmują wody terytorialne. |
| --- | --- |

m)

»terytoria« obejmują wody terytorialne.

TYTUŁ II

DEFINICJA POJĘCIA »PRODUKTY POCHODZĄCE«

Artykuł 2

Wymogi ogólne

1.   Do celów wykonania Porozumienia następujące produkty uważa się za pochodzące z EOG:

| a) | produkty całkowicie uzyskane w EOG w rozumieniu art. 4; |
| --- | --- |

a)

produkty całkowicie uzyskane w EOG w rozumieniu art. 4;

| b) | produkty uzyskane w EOG zawierające materiały, które nie zostały w pełni tam uzyskane, pod warunkiem że materiały te zostały poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu w EOG w rozumieniu art. 5. |
| --- | --- |

b)

produkty uzyskane w EOG zawierające materiały, które nie zostały w pełni tam uzyskane, pod warunkiem że materiały te zostały poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu w EOG w rozumieniu art. 5.

W tym celu terytoria Umawiających się Stron, do których ma zastosowanie Porozumienie, uważa się za jedno terytorium.

2.   Niezależnie od postanowień ust. 1 terytorium Księstwa Liechtensteinu wyłącza się z terytorium EOG dla celu ustalenia pochodzenia produktów określonych w tabelach I i II protokołu 3 i te produkty uważa się za pochodzące z EOG wyłącznie wtedy, gdy zostały one całkowicie uzyskane lub poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu na terytorium innych Umawiających się Stron.

Artykuł 3

Diagonalna kumulacja pochodzenia

1.   Nie naruszając postanowień art. 2 produkty uważa się za pochodzące z EOG, jeżeli zostały tam uzyskane i zawierają materiały pochodzące ze Szwajcarii (łącznie z Liechtensteinem) (1), Islandii, Norwegii, Wysp Owczych, Turcji, Unii Europejskiej lub jakiegokolwiek uczestnika procesu stabilizacji i stowarzyszenia Unii Europejskiej (2), pod warunkiem że obróbka lub przetworzenie dokonane w EOG wykraczają poza operacje określone w art. 6. Nie jest konieczne, aby tego rodzaju materiały były poddawane wystarczającej obróbce lub przetwarzaniu.

2.   Nie naruszając postanowień art. 2, produkty uważa się za pochodzące z EOG, jeżeli zostały tam uzyskane i zawierają materiały pochodzące z jakiegokolwiek kraju będącego uczestnikiem partnerstwa eurośródziemnomorskiego, opartego na Deklaracji Barcelońskiej przyjętej podczas Konferencji Eurośródziemnomorskiej, która odbyła się w dniach 27 i 28 listopada 1995 r., innego niż Turcja (3), pod warunkiem że produkty te zostały w EOG poddane obróbce lub przetworzeniu wykraczającemu poza operacje określone w art. 6. Nie jest konieczne, aby tego rodzaju materiały były poddawane wystarczającej obróbce lub przetwarzaniu.

3.   Jeśli obróbka lub przetworzenie dokonane w EOG nie wykraczają poza operacje określone w art. 6, otrzymany produkt uważa się za pochodzący z EOG tylko wtedy, gdy wartość tam dodana przewyższa wartość wykorzystanych materiałów pochodzących z któregokolwiek kraju, o którym mowa w ust. 1 i 2. W przypadku gdy powyższe warunki nie są spełnione, otrzymany produkt uważa się za pochodzący z kraju, który ma największy udział materiałów pochodzących użytych w procesie produkcji w EOG.

4.   Produkty pochodzące z jednego z krajów, o których mowa w ust. 1 i 2, które nie są poddawane obróbce lub przetwarzaniu w EOG, zachowują swoje pochodzenie w przypadku wywiezienia ich do jednego z tych krajów.

5.   Kumulacja przewidziana w niniejszym artykule ma zastosowanie wyłącznie gdy spełnione są następujące warunki:

| a) | pomiędzy krajami zaangażowanymi w uzyskanie statusu pochodzenia a krajem przeznaczenia ma zastosowanie preferencyjna umowa handlowa zgodna z art. XXIV Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT); |
| --- | --- |

a)

pomiędzy krajami zaangażowanymi w uzyskanie statusu pochodzenia a krajem przeznaczenia ma zastosowanie preferencyjna umowa handlowa zgodna z art. XXIV Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT);

| b) | materiały i produkty uzyskały status pochodzenia poprzez zastosowanie reguł pochodzenia identycznych z regułami zawartymi w niniejszym protokole;
  oraz |
| --- | --- |

b)

materiały i produkty uzyskały status pochodzenia poprzez zastosowanie reguł pochodzenia identycznych z regułami zawartymi w niniejszym protokole;

oraz

| c) | powiadomienia wskazujące na wypełnienie wszelkich wymagań niezbędnych do zastosowania kumulacji zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria C) oraz w innych Umawiających się Stronach zgodnie z ich własnymi procedurami. |
| --- | --- |

c)

powiadomienia wskazujące na wypełnienie wszelkich wymagań niezbędnych do zastosowania kumulacji zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria C) oraz w innych Umawiających się Stronach zgodnie z ich własnymi procedurami.

Kumulację przewidzianą w niniejszym artykule stosuje się od dnia wskazanego w powiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria C).

Unia Europejska, za pośrednictwem Komisji Europejskiej, poinformuje inne Umawiające się Strony o szczegółach umów, łącznie z datami ich wejścia w życie oraz odpowiednimi regułami pochodzenia, które mają zastosowanie do innych krajów, o których mowa w ust. 1 i 2.

Artykuł 4

Produkty całkowicie uzyskane

1.   Następujące produkty są uważane za całkowicie uzyskane w EOG:

| a) | produkty mineralne wydobyte z ich ziemi lub z ich dna morskiego; |
| --- | --- |

a)

produkty mineralne wydobyte z ich ziemi lub z ich dna morskiego;

| b) | produkty roślinne tam zebrane; |
| --- | --- |

b)

produkty roślinne tam zebrane;

| c) | żywe zwierzęta tam urodzone i odchowane; |
| --- | --- |

c)

żywe zwierzęta tam urodzone i odchowane;

| d) | produkty uzyskane z żywych zwierząt tam odchowanych; |
| --- | --- |

d)

produkty uzyskane z żywych zwierząt tam odchowanych;

| e) | produkty uzyskane przez polowania lub połowy tam przeprowadzone; |
| --- | --- |

e)

produkty uzyskane przez polowania lub połowy tam przeprowadzone;

| f) | produkty rybołówstwa morskiego i inne produkty wydobyte z morza poza wodami terytorialnymi Umawiających się Stron przez ich statki; |
| --- | --- |

f)

produkty rybołówstwa morskiego i inne produkty wydobyte z morza poza wodami terytorialnymi Umawiających się Stron przez ich statki;

| g) | produkty wytworzone na pokładzie ich statków-przetwórni wyłącznie z produktów określonych w lit. f); |
| --- | --- |

g)

produkty wytworzone na pokładzie ich statków-przetwórni wyłącznie z produktów określonych w lit. f);

| h) | używane artykuły tam zebrane, nadające się tylko do odzysku surowców, łącznie z używanymi oponami nadającymi się tylko do bieżnikowania lub do wykorzystania jako odpady; |
| --- | --- |

h)

używane artykuły tam zebrane, nadające się tylko do odzysku surowców, łącznie z używanymi oponami nadającymi się tylko do bieżnikowania lub do wykorzystania jako odpady;

| i) | odpady i złom powstający w wyniku działalności wytwórczej tam przeprowadzonej; |
| --- | --- |

i)

odpady i złom powstający w wyniku działalności wytwórczej tam przeprowadzonej;

| j) | produkty wydobyte z dna morskiego lub spod ziemi dna morskiego poza ich wodami terytorialnymi, pod warunkiem że mają wyłączne prawa do eksploatacji tego obszaru; |
| --- | --- |

j)

produkty wydobyte z dna morskiego lub spod ziemi dna morskiego poza ich wodami terytorialnymi, pod warunkiem że mają wyłączne prawa do eksploatacji tego obszaru;

| k) | towary wytworzone tam wyłącznie z produktów wymienionych w lit. a)–j). |
| --- | --- |

k)

towary wytworzone tam wyłącznie z produktów wymienionych w lit. a)–j).

2.   Określenia »ich statki« i »ich statki-przetwórnie« użyte w ust. 1 lit. f) i g) odnoszą się tylko do statków i statków-przetwórni:

| a) | które są wpisane do rejestru lub zarejestrowane w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie EFTA; |
| --- | --- |

a)

które są wpisane do rejestru lub zarejestrowane w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie EFTA;

| b) | które pływają pod banderą państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa EFTA; |
| --- | --- |

b)

które pływają pod banderą państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa EFTA;

| c) | które w przynajmniej 50 % są własnością obywateli państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa EFTA lub spółki z siedzibą w jednym z tych państw, w której obywatele państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa EFTA pełnią funkcję dyrektora lub dyrektorów, przewodniczącego zarządu lub rady nadzorczej i stanowią większość członków zarządu lub rady nadzorczej, i ponadto w której, w przypadku spółek osobowych lub spółek z ograniczoną odpowiedzialnością, przynajmniej połowa kapitału należy do tych państw, ich instytucji publicznych lub obywateli tych państw; |
| --- | --- |

c)

które w przynajmniej 50 % są własnością obywateli państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa EFTA lub spółki z siedzibą w jednym z tych państw, w której obywatele państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa EFTA pełnią funkcję dyrektora lub dyrektorów, przewodniczącego zarządu lub rady nadzorczej i stanowią większość członków zarządu lub rady nadzorczej, i ponadto w której, w przypadku spółek osobowych lub spółek z ograniczoną odpowiedzialnością, przynajmniej połowa kapitału należy do tych państw, ich instytucji publicznych lub obywateli tych państw;

| d) | których kapitan i oficerowie są obywatelami państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa EFTA;
  oraz |
| --- | --- |

d)

których kapitan i oficerowie są obywatelami państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa EFTA;

oraz

| e) | na których przynajmniej 75 % załogi jest obywatelami państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa EFTA. |
| --- | --- |

e)

na których przynajmniej 75 % załogi jest obywatelami państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa EFTA.

Artykuł 5

Produkty poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu

1.   Do celów art. 2 produkty, które nie są całkowicie uzyskane, uważa się za poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu, gdy spełnione są warunki określone w wykazie zawartym w załączniku II.

Warunki, o których mowa powyżej, określają, w odniesieniu do wszystkich produktów objętych Porozumieniem, obróbki lub przetworzenia, które muszą zostać dokonane na materiałach niepochodzących użytych przy wytwarzaniu i są stosowane wyłącznie w odniesieniu do tych materiałów. Odpowiednio, jeżeli produkt, który uzyskał status produktu pochodzącego poprzez spełnienie warunków określonych w wykazie, jest użyty do wytworzenia innego produktu, to warunki odnoszące się do produktu, do którego wytworzenia został użyty, nie odnoszą się do niego i nie bierze się pod uwagę materiałów niepochodzących, które mogły zostać użyte w procesie jego wytwarzania.

2.   Niezależnie od postanowień ust. 1, materiały niepochodzące, które zgodnie z warunkami określonymi w wykazie w załączniku II, nie powinny być używane do wytworzenia produktu, mogą zostać użyte, pod warunkiem że:

| a) | ich łączna wartość nie przekracza 10 % ceny ex-works produktu; |
| --- | --- |

a)

ich łączna wartość nie przekracza 10 % ceny ex-works produktu;

| b) | żaden z udziałów procentowych określonych w wykazie jako maksymalna wartość materiałów niepochodzących nie został przekroczony przy zastosowaniu postanowień niniejszego ustępu. |
| --- | --- |

b)

żaden z udziałów procentowych określonych w wykazie jako maksymalna wartość materiałów niepochodzących nie został przekroczony przy zastosowaniu postanowień niniejszego ustępu.

Niniejszego ustępu nie stosuje się do produktów objętych działami 50–63 Systemu Zharmonizowanego.

3.   Ust. 1 i 2 stosuje się z uwzględnieniem postanowień art. 6.

Artykuł 6

Niewystarczająca obróbka lub przetworzenie

1.   Nie naruszając postanowień ust. 2, następujące operacje uważa się za obróbkę lub przetworzenie niewystarczające dla nadania statusu produktów pochodzących, niezależnie od tego, czy wymogi określone w art. 5 zostały spełnione:

| a) | czynności konserwujące mające na celu zapewnienie zachowania produktów w dobrym stanie podczas transportu i składowania; |
| --- | --- |

a)

czynności konserwujące mające na celu zapewnienie zachowania produktów w dobrym stanie podczas transportu i składowania;

| b) | rozłączanie i łączenie przesyłek; |
| --- | --- |

b)

rozłączanie i łączenie przesyłek;

| c) | mycie, czyszczenie, odkurzanie, usuwanie tlenku, oleju, farby lub innych warstw; |
| --- | --- |

c)

mycie, czyszczenie, odkurzanie, usuwanie tlenku, oleju, farby lub innych warstw;

| d) | prasowanie lub tłoczenie wyrobów włókienniczych; |
| --- | --- |

d)

prasowanie lub tłoczenie wyrobów włókienniczych;

| e) | zwykłe czynności związane z malowaniem i polerowaniem; |
| --- | --- |

e)

zwykłe czynności związane z malowaniem i polerowaniem;

| f) | łuskanie, częściowe lub całkowite bielenie, polerowanie i glazurowanie zbóż lub ryżu; |
| --- | --- |

f)

łuskanie, częściowe lub całkowite bielenie, polerowanie i glazurowanie zbóż lub ryżu;

| g) | czynności polegające na dodawaniu barwników do cukru lub formowaniu kostek cukru; |
| --- | --- |

g)

czynności polegające na dodawaniu barwników do cukru lub formowaniu kostek cukru;

| h) | obieranie ze skóry, drylowanie lub łuskanie owoców, orzechów i warzyw; |
| --- | --- |

h)

obieranie ze skóry, drylowanie lub łuskanie owoców, orzechów i warzyw;

| i) | ostrzenie, zwykłe szlifowanie lub przycinanie; |
| --- | --- |

i)

ostrzenie, zwykłe szlifowanie lub przycinanie;

| j) | przesiewanie, przeglądanie, sortowanie, klasyfikowanie, ocenianie, dobieranie (łącznie z kompletowaniem zestawów artykułów); |
| --- | --- |

j)

przesiewanie, przeglądanie, sortowanie, klasyfikowanie, ocenianie, dobieranie (łącznie z kompletowaniem zestawów artykułów);

| k) | zwykłe umieszczanie w butelkach, puszkach, flakonach, torbach, skrzynkach, pudełkach, umieszczanie na kartach lub tablicach oraz wszelkie inne proste czynności związane z pakowaniem; |
| --- | --- |

k)

zwykłe umieszczanie w butelkach, puszkach, flakonach, torbach, skrzynkach, pudełkach, umieszczanie na kartach lub tablicach oraz wszelkie inne proste czynności związane z pakowaniem;

| l) | umieszczanie lub drukowanie na produktach lub ich opakowaniach znaków, etykiet, logo i innych podobnych znaków odróżniających; |
| --- | --- |

l)

umieszczanie lub drukowanie na produktach lub ich opakowaniach znaków, etykiet, logo i innych podobnych znaków odróżniających;

| m) | zwykłe mieszanie produktów, nawet różnych rodzajów; |
| --- | --- |

m)

zwykłe mieszanie produktów, nawet różnych rodzajów;

| n) | mieszanie cukru z dowolnymi materiałami; |
| --- | --- |

n)

mieszanie cukru z dowolnymi materiałami;

| o) | zwykły montaż części artykułu dla otrzymania kompletnego artykułu lub demontaż produktu na części; |
| --- | --- |

o)

zwykły montaż części artykułu dla otrzymania kompletnego artykułu lub demontaż produktu na części;

| p) | połączenie dwóch lub więcej operacji wymienionych w lit. a)–o); |
| --- | --- |

p)

połączenie dwóch lub więcej operacji wymienionych w lit. a)–o);

| q) | ubój zwierząt. |
| --- | --- |

q)

ubój zwierząt.

2.   Wszystkie czynności przeprowadzone w EOG w odniesieniu do danego produktu są rozważane łącznie do celów określenia, czy przetworzenie lub obróbka, jakim został poddany dany produkt, są uważane za niewystarczające w rozumieniu ust. 1.

Artykuł 7

Jednostka kwalifikacyjna

1.   Jednostką kwalifikacyjną do celów stosowania postanowień niniejszego protokołu jest poszczególny produkt, który uważa się za jednostkę podstawową dla klasyfikacji w nomenklaturze Systemu Zharmonizowanego.

Wynika z tego, że:

| a) | jeśli produkt składający się z grupy lub zestawu artykułów klasyfikowany jest na warunkach przewidzianych w Systemie Zharmonizowanym w jednej pozycji, to jednostkę kwalifikacyjną stanowi całość; |
| --- | --- |

a)

jeśli produkt składający się z grupy lub zestawu artykułów klasyfikowany jest na warunkach przewidzianych w Systemie Zharmonizowanym w jednej pozycji, to jednostkę kwalifikacyjną stanowi całość;

| b) | jeśli przesyłka składa się z kilku identycznych produktów klasyfikowanych w tej samej pozycji Systemu Zharmonizowanego, w stosowaniu postanowień niniejszego protokołu każdy produkt musi być traktowany indywidualnie. |
| --- | --- |

b)

jeśli przesyłka składa się z kilku identycznych produktów klasyfikowanych w tej samej pozycji Systemu Zharmonizowanego, w stosowaniu postanowień niniejszego protokołu każdy produkt musi być traktowany indywidualnie.

2.   Jeśli zgodnie z 5 regułą ogólną Systemu Zharmonizowanego opakowanie jest traktowane łącznie z produktem do celów klasyfikacji, powinno być również traktowane łącznie do celów określania pochodzenia.

Artykuł 8

Akcesoria, części zapasowe i narzędzia

Akcesoria, części zapasowe i narzędzia wysyłane z urządzeniem, maszyną, aparaturą lub pojazdem, które są częścią typowego wyposażenia i są wliczone w ich cenę lub nie są oddzielnie fakturowane, są uważane za stanowiące całość z urządzeniem, maszyną, aparaturą lub pojazdem, o których mowa.

Artykuł 9

Zestawy

Zestawy w rozumieniu 3 reguły ogólnej Systemu Zharmonizowanego są uważane za pochodzące, jeżeli wszystkie elementy zestawu są produktami pochodzącymi. Niemniej jednak jeżeli zestaw składa się z produktów pochodzących i niepochodzących, to jest on jako całość uważany za pochodzący, pod warunkiem że wartość produktów niepochodzących nie przekracza 15 % ceny ex-works zestawu.

Artykuł 10

Elementy neutralne

Aby ustalić, czy produkt jest produktem pochodzącym, nie jest konieczne ustalenie pochodzenia następujących składników, które mogły zostać użyte w procesie jego wytwarzania:

| a) | energii i paliwa; |
| --- | --- |

a)

energii i paliwa;

| b) | instalacji i wyposażenia; |
| --- | --- |

b)

instalacji i wyposażenia;

| c) | maszyn i narzędzi; |
| --- | --- |

c)

maszyn i narzędzi;

| d) | towarów, które ani nie wchodzą, ani nie są przeznaczone do wejścia w końcowy skład produktu. |
| --- | --- |

d)

towarów, które ani nie wchodzą, ani nie są przeznaczone do wejścia w końcowy skład produktu.

TYTUŁ III

WYMOGI TERYTORIALNE

Artykuł 11

Zasada terytorialności

1.   Z wyjątkiem przewidzianym w art. 3 oraz w ust. 3 niniejszego artykułu, warunki uzyskania statusu pochodzenia produktu określone w tytule II muszą być spełniane w sposób ciągły w EOG.

2.   Z wyjątkiem przewidzianym w art. 3, jeżeli produkty pochodzące wywiezione z EOG do innego kraju są przywożone ponownie, należy je uważać za niepochodzące, chyba że zgodnie z wymogami organów celnych można wykazać, że:

| a) | towary powracające są tymi samymi towarami, które zostały wywiezione;
  oraz |
| --- | --- |

a)

towary powracające są tymi samymi towarami, które zostały wywiezione;

oraz

| b) | nie zostały one poddane żadnym czynnościom wykraczającym poza czynności niezbędne dla zachowania ich w dobrym stanie, gdy znajdowały się w tym kraju lub podczas wywozu. |
| --- | --- |

b)

nie zostały one poddane żadnym czynnościom wykraczającym poza czynności niezbędne dla zachowania ich w dobrym stanie, gdy znajdowały się w tym kraju lub podczas wywozu.

3.   Na uzyskanie statusu pochodzenia produktu zgodnie z warunkami określonymi w postanowieniach tytułu II nie ma wpływu przeprowadzona poza EOG obróbka lub przetworzenie materiałów wywiezionych z EOG, a następnie ponownie przywiezionych, pod warunkiem że:

| a) | materiały te zostały całkowicie uzyskane w EOG lub zostały poddane obróbce lub przetwarzaniu wychodzącemu poza działania określone w art. 6 przed ich wywozem;
  oraz |
| --- | --- |

a)

materiały te zostały całkowicie uzyskane w EOG lub zostały poddane obróbce lub przetwarzaniu wychodzącemu poza działania określone w art. 6 przed ich wywozem;

oraz

| b) | można wykazać organom celnym, że:






  (i) | produkty ponownie przywiezione otrzymano poprzez obróbkę lub przetworzenie materiałów wywiezionych;
  oraz |
| --- | --- | --- |

b)

można wykazać organom celnym, że:

(i)

produkty ponownie przywiezione otrzymano poprzez obróbkę lub przetworzenie materiałów wywiezionych;

oraz

| (ii) | całkowita wartość dodana uzyskana poza EOG zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu nie przekracza 10 % ceny ex-works produktu końcowego, którego status pochodzenia jest określany. |
| --- | --- |

(ii)

całkowita wartość dodana uzyskana poza EOG zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu nie przekracza 10 % ceny ex-works produktu końcowego, którego status pochodzenia jest określany.

4.   Do celów ust. 3 warunki uzyskania statusu pochodzenia określone w postanowieniach tytułu II nie mają zastosowania do obróbki lub przetwarzania dokonanego poza EOG. Jeżeli jednak w wykazie zawartym w załączniku II do określenia statusu pochodzenia produktu końcowego zastosowanie znajduje reguła określająca maksymalną wartość dla wszystkich użytych materiałów niepochodzących, całkowita wartość materiałów niepochodzących użytych na terytorium zainteresowanej Strony, łącznie z całkowitą wartością dodaną uzyskaną poza EOG zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu, nie może przekroczyć określonej wartości procentowej.

5.   Do celów stosowania postanowień ust. 3 i 4 »całkowita wartość dodana« oznacza wszelkie koszty powstałe poza EOG, łącznie z wartością użytych tam materiałów.

6.   Postanowienia ust. 3 i 4 nie mają zastosowania do produktów, które nie spełniają warunków określonych w wykazie zawartym w załączniku II lub które można uznać za poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu tylko w przypadku gdy ma zastosowanie ogólna tolerancja określona w art. 5 ust. 2.

7.   Postanowienia ust. 3 i 4 nie mają zastosowania do produktów objętych działami 50–63 Systemu Zharmonizowanego.

8.   Wszelkich obróbek lub przetwarzania objętych niniejszym artykułem oraz dokonanych poza EOG dokonuje się w ramach procedury uszlachetniania biernego lub podobnego systemu.

Artykuł 12

Transport bezpośredni

1.   Preferencyjne traktowanie przewidziane w Porozumieniu dotyczy tylko produktów spełniających wymogi niniejszego protokołu, które są transportowane bezpośrednio w ramach EOG lub przez terytoria krajów, o których mowa w art. 3, z którymi ma zastosowanie kumulacja. Produkty stanowiące jedną przesyłkę mogą jednak być transportowane przez inne terytoria, gdzie mogą być przeładowywane lub czasowo składowane, pod warunkiem że pozostają pod dozorem organów celnych w państwie tranzytu lub składowania i że nie są poddawane innym czynnościom niż wyładunek, ponowny załadunek lub wszelkie czynności mające na celu zachowanie ich w dobrym stanie.

Produkty pochodzące mogą być transportowane rurociągiem przez terytoria inne niż terytorium EOG.

2.   Dla potwierdzenia spełnienia warunków określonych w ust. 1 organom celnym kraju przywozu okazuje się:

| a) | jednolity dokument transportowy obejmujący przejazd z kraju wywozu przez kraj tranzytu; lub |
| --- | --- |

a)

jednolity dokument transportowy obejmujący przejazd z kraju wywozu przez kraj tranzytu; lub

| b) | świadectwo wystawione przez organy celne kraju tranzytu:






  (i) | zawierające dokładny opis produktów; |
| --- | --- | --- |

b)

świadectwo wystawione przez organy celne kraju tranzytu:

(i)

zawierające dokładny opis produktów;

| (ii) | wskazujące datę wyładunku i ponownego załadunku produktów oraz, o ile ma to zastosowanie, nazwy statków lub innych użytych środków transportu;
  oraz |
| --- | --- |

(ii)

wskazujące datę wyładunku i ponownego załadunku produktów oraz, o ile ma to zastosowanie, nazwy statków lub innych użytych środków transportu;

oraz

| (iii) | poświadczające warunki, na jakich produkty pozostawały w kraju tranzytu; lub |
| --- | --- |

(iii)

poświadczające warunki, na jakich produkty pozostawały w kraju tranzytu; lub

| c) | w przypadku braku powyższych, wszelkie dokumenty poświadczające. |
| --- | --- |

c)

w przypadku braku powyższych, wszelkie dokumenty poświadczające.

Artykuł 13

Wystawy

1.   Produkty pochodzące wysłane w celu wystawienia w kraju innym niż kraje, o których mowa w art. 3, z którymi ma zastosowanie kumulacja i które to produkty po wystawie sprzedaje się w celu przywozu do EOG, korzystają przy przywozie z postanowień Porozumienia pod warunkiem wykazania zgodnie z wymogami organów celnych, że:

| a) | eksporter wysłał te produkty z jednej z Umawiających się Stron do kraju, w którym miała miejsce wystawa, i tam je wystawił; |
| --- | --- |

a)

eksporter wysłał te produkty z jednej z Umawiających się Stron do kraju, w którym miała miejsce wystawa, i tam je wystawił;

| b) | produkty zostały sprzedane lub w inny sposób zbyte przez eksportera osobie w innej Umawiającej się Stronie; |
| --- | --- |

b)

produkty zostały sprzedane lub w inny sposób zbyte przez eksportera osobie w innej Umawiającej się Stronie;

| c) | produkty zostały odesłane w trakcie wystawy lub niezwłocznie po niej w stanie, w jakim zostały wysłane na wystawę;
  oraz |
| --- | --- |

c)

produkty zostały odesłane w trakcie wystawy lub niezwłocznie po niej w stanie, w jakim zostały wysłane na wystawę;

oraz

| d) | produkty, od momentu ich wysyłki na wystawę, nie były używane do celów innych niż prezentacja na wystawie. |
| --- | --- |

d)

produkty, od momentu ich wysyłki na wystawę, nie były używane do celów innych niż prezentacja na wystawie.

2.   Dowód pochodzenia jest wystawiany lub sporządzany zgodnie z postanowieniami tytułu V i jest przedstawiany organom celnym kraju przywozu w normalnym trybie. Wskazuje się w nim nazwę i adres wystawy. W razie konieczności może być wymagana dodatkowa dokumentacja dotycząca warunków, na jakich produkty były wystawione.

3.   Ust. 1 stosuje się do wszelkich wystaw, targów albo podobnych publicznych pokazów handlowych, przemysłowych, rolnych lub rzemieślniczych, które nie są zorganizowane do celów prywatnych w sklepach lub pomieszczeniach handlowych w celu sprzedaży produktów zagranicznych, i w trakcie których produkty pozostają pod dozorem celnym.

TYTUŁ IV

ZWROT LUB ZWOLNIENIE

Artykuł 14

Zakaz zwrotu należności celnych lub zwolnienia z należności celnych

1.   Materiały niepochodzące użyte do wytworzenia produktów pochodzących z EOG lub z jednego z krajów, o których mowa w art. 3, dla których dowód pochodzenia jest wystawiany lub sporządzany zgodnie z postanowieniami tytułu V, nie podlegają w żadnej Umawiającej się Stronie zwrotowi lub zwolnieniu z żadnego rodzaju należności celnych.

2.   Zakaz określony w ust. 1 ma zastosowanie do wszelkich ustaleń o refundacjach, ulgach lub zwolnieniach z płatności, częściowych lub całkowitych, należności celnych lub opłat o podobnym skutku, stosowanych w jednej z Umawiających się Stron w odniesieniu do materiałów użytych w procesie wytwarzania, dla których taka refundacja, ulga lub zwolnienie z płatności są stosowane w sposób bezpośredni lub pośredni, gdy produkty uzyskane z tych materiałów są wywożone, a nie w przypadku gdy pozostają na użytek krajowy.

3.   Eksporter produktów objętych dowodem pochodzenia zobowiązany jest do przedłożenia, na każde żądanie organów celnych, wszelkich odpowiednich dokumentów potwierdzających, że nie uzyskał żadnego zwrotu w odniesieniu do materiałów niepochodzących użytych przy wytworzeniu danych produktów i że wszystkie należności celne lub opłaty o podobnym skutku, stosowane w odniesieniu do takich materiałów, zostały uiszczone.

4.   Postanowienia ust. 1–3 stosuje się również do opakowań w rozumieniu art. 7 ust. 2, akcesoriów, części zapasowych i narzędzi w rozumieniu art. 8 oraz produktów w zestawie w rozumieniu art. 9, gdy są one niepochodzące.

5.   Postanowienia ust. 1–4 stosuje się wyłącznie do materiałów, wobec których ma zastosowanie Porozumienie. Ponadto nie stanowią one przeszkody dla stosowania systemu refundacji wywozowych w odniesieniu do produktów rolnych przy wywozie zgodnie z postanowieniami Porozumienia.

TYTUŁ V

DOWÓD POCHODZENIA

Artykuł 15

Wymogi ogólne

1.   Produkty pochodzące przy przywozie do jednej z Umawiających się Stron korzystają z postanowień Porozumienia po przedstawieniu jednego z wymienionych poniżej dowodów pochodzenia:

| a) | świadectwa przewozowego EUR1, którego wzór zamieszczony jest w załączniku IIIa; |
| --- | --- |

a)

świadectwa przewozowego EUR1, którego wzór zamieszczony jest w załączniku IIIa;

| b) | świadectwa przewozowego EUR-MED, którego wzór zamieszczony jest w załączniku IIIb; |
| --- | --- |

b)

świadectwa przewozowego EUR-MED, którego wzór zamieszczony jest w załączniku IIIb;

| c) | w przypadkach określonych w art. 21 ust. 1 deklaracji, zwanej dalej »deklaracją pochodzenia« lub »deklaracją pochodzenia EUR-MED«, sporządzonej przez eksportera na fakturze, specyfikacji wysyłkowej lub innym dokumencie handlowym opisującym dane produkty w sposób wystarczający do ich identyfikacji; teksty deklaracji pochodzenia umieszczono w załącznikach IVa i IVb. |
| --- | --- |

c)

w przypadkach określonych w art. 21 ust. 1 deklaracji, zwanej dalej »deklaracją pochodzenia« lub »deklaracją pochodzenia EUR-MED«, sporządzonej przez eksportera na fakturze, specyfikacji wysyłkowej lub innym dokumencie handlowym opisującym dane produkty w sposób wystarczający do ich identyfikacji; teksty deklaracji pochodzenia umieszczono w załącznikach IVa i IVb.

2.   Niezależnie od postanowień ust. 1 produkty pochodzące w rozumieniu niniejszego protokołu korzystają, w przypadkach określonych w art. 26, z postanowień Porozumienia bez konieczności przedkładania któregokolwiek z dowodów pochodzenia, o których mowa w ust. 1.

Artykuł 16

Procedura wystawiania świadectwa przewozowego EUR1 lub EUR-MED

1.   Świadectwo przewozowe EUR1 lub EUR-MED wystawiane jest przez organy celne kraju wywozu na pisemny wniosek eksportera lub na wniosek upoważnionego przedstawiciela działającego w imieniu eksportera.

2.   W tym celu eksporter lub jego upoważniony przedstawiciel wypełniają zarówno świadectwo przewozowe EUR1 lub EUR-MED, jak i formularz wniosku, których wzory zamieszczone są w załącznikach IIIa i IIIb. Formularze te wypełnia się w jednym z języków, w których sporządzone zostało Porozumienie, oraz zgodnie z prawem kraju wywozu. Jeśli formularze sporządzane są odręcznie, wypełnia się je tuszem, drukowanymi literami. Opis produktów jest zamieszczany w polu do tego przeznaczonym bez pozostawienia wolnych wierszy. Jeżeli pole nie jest wypełnione w całości, należy nakreślić poziomą linię poniżej ostatniego wiersza opisu, przekreślając puste miejsce.

3.   Eksporter występujący z wnioskiem o wystawienie świadectwa przewozowego EUR1 lub EUR-MED jest zobowiązany do przedłożenia na każde żądanie organów celnych kraju wywozu, w którym wystawiane jest świadectwo przewozowe EUR1 lub EUR-MED, wszelkich odpowiednich dokumentów potwierdzających status pochodzenia produktów i spełnienie pozostałych wymogów niniejszego protokołu.

4.   Nie naruszając postanowień ust. 5, świadectwo przewozowe EUR1 jest wystawiane przez organy celne Umawiającej się Strony w następujących przypadkach:

| — | jeżeli dane produkty można uznać za produkty pochodzące z EOG lub z jednego z krajów, o których mowa w art. 3 ust. 1, z którymi ma zastosowanie kumulacja, bez zastosowania kumulacji z materiałami pochodzącymi z jednego z krajów, o których mowa w art. 3 ust. 2, oraz jeżeli spełniają one inne wymogi niniejszego protokołu, |
| --- | --- |

—

jeżeli dane produkty można uznać za produkty pochodzące z EOG lub z jednego z krajów, o których mowa w art. 3 ust. 1, z którymi ma zastosowanie kumulacja, bez zastosowania kumulacji z materiałami pochodzącymi z jednego z krajów, o których mowa w art. 3 ust. 2, oraz jeżeli spełniają one inne wymogi niniejszego protokołu,

| — | jeżeli dane produkty można uznać za produkty pochodzące z jednego z krajów, o których mowa w art. 3 ust. 2, z którymi ma zastosowanie kumulacja, bez zastosowania kumulacji z materiałami pochodzącymi z jednego z krajów, o których mowa w art. 3, oraz jeżeli spełniają one inne wymogi niniejszego protokołu, pod warunkiem że świadectwo EUR-MED lub deklaracja pochodzenia EUR-MED została wydana w kraju pochodzenia. |
| --- | --- |

—

jeżeli dane produkty można uznać za produkty pochodzące z jednego z krajów, o których mowa w art. 3 ust. 2, z którymi ma zastosowanie kumulacja, bez zastosowania kumulacji z materiałami pochodzącymi z jednego z krajów, o których mowa w art. 3, oraz jeżeli spełniają one inne wymogi niniejszego protokołu, pod warunkiem że świadectwo EUR-MED lub deklaracja pochodzenia EUR-MED została wydana w kraju pochodzenia.

5.   Świadectwo przewozowe EUR-MED jest wystawiane przez organy celne Umawiającej się Strony, jeżeli dane produkty można uznać za produkty pochodzące z EOG lub z jednego z krajów, o których mowa w art. 3, z którymi ma zastosowanie kumulacja, jeżeli spełniają one inne wymogi niniejszego protokołu oraz:

| — | zastosowano kumulację z materiałami pochodzącymi z jednego z krajów, o których mowa w art. 3 ust. 2, lub |
| --- | --- |

—

zastosowano kumulację z materiałami pochodzącymi z jednego z krajów, o których mowa w art. 3 ust. 2, lub

| — | produkty można wykorzystać jako materiały w kontekście kumulacji dla wytworzenia produktów przeznaczonych do wywozu do jednego z krajów, o których mowa w art. 3 ust. 2, lub |
| --- | --- |

—

produkty można wykorzystać jako materiały w kontekście kumulacji dla wytworzenia produktów przeznaczonych do wywozu do jednego z krajów, o których mowa w art. 3 ust. 2, lub

| — | produkty mogą podlegać ponownemu wywozowi z kraju przeznaczenia do jednego z krajów, o których mowa w art. 3 ust. 2. |
| --- | --- |

—

produkty mogą podlegać ponownemu wywozowi z kraju przeznaczenia do jednego z krajów, o których mowa w art. 3 ust. 2.

6.   Świadectwo przewozowe EUR-MED zawiera w polu 7 jedno z następujących oświadczeń w języku angielskim:

| — | jeżeli pochodzenie uzyskano poprzez zastosowanie kumulacji z materiałami pochodzącymi z jednego z innych krajów, o których mowa w art. 3:
  »CUMULATION APPLIED WITH« (nazwa kraju/krajów), |
| --- | --- |

—

jeżeli pochodzenie uzyskano poprzez zastosowanie kumulacji z materiałami pochodzącymi z jednego z innych krajów, o których mowa w art. 3:

»CUMULATION APPLIED WITH« (nazwa kraju/krajów),

| — | jeżeli pochodzenie uzyskano bez stosowania kumulacji z materiałami pochodzącymi z jednego z innych krajów, o których mowa w art. 3:
  »NO CUMULATION APPLIED«. |
| --- | --- |

—

jeżeli pochodzenie uzyskano bez stosowania kumulacji z materiałami pochodzącymi z jednego z innych krajów, o których mowa w art. 3:

»NO CUMULATION APPLIED«.

7.   Organy celne wystawiające świadectwo przewozowe EUR1 lub EUR-MED podejmują wszelkie niezbędne działania w celu zweryfikowania statusu pochodzenia produktów i wypełnienia innych wymogów niniejszego protokołu. W tym celu mają one prawo zażądać przedstawienia wszelkich dowodów oraz przeprowadzić weryfikację ksiąg rachunkowych eksportera lub innego rodzaju kontrolę, którą uznają za stosowną. Organy celne wystawiające świadectwo zapewniają także, aby formularze określone w ust. 2 były należycie wypełnione. W szczególności sprawdzają, czy pole przeznaczone na opis produktów zostało wypełnione w sposób wykluczający możliwość dodania fałszywych wpisów.

8.   Datę wystawienia świadectwa przewozowego EUR1 lub EUR-MED wskazuje się w polu 11 świadectwa.

9.   Organy celne wystawiają świadectwo przewozowe EUR1 lub EUR-MED i udostępniają je eksporterowi od chwili faktycznego dokonania wywozu lub zapewnienia go.

Artykuł 17

Świadectwa przewozowe EUR1 lub EUR-MED wystawiane retrospektywnie

1.   Niezależnie od postanowień art. 16 ust. 9 świadectwo przewozowe EUR1 lub EUR-MED może, w drodze wyjątku, zostać wystawione po dokonaniu wywozu produktów, do których się odnosi, jeżeli:

| a) | nie zostało wystawione w chwili dokonywania wywozu z powodu błędu lub nieumyślnych pominięć lub zaistnienia szczególnych okoliczności;
  lub |
| --- | --- |

a)

nie zostało wystawione w chwili dokonywania wywozu z powodu błędu lub nieumyślnych pominięć lub zaistnienia szczególnych okoliczności;

lub

| b) | organom celnym wykazano w sposób wystarczający, że świadectwo przewozowe EUR1 lub EUR-MED zostało wystawione, ale nie zostało przyjęte przy przywozie z przyczyn technicznych. |
| --- | --- |

b)

organom celnym wykazano w sposób wystarczający, że świadectwo przewozowe EUR1 lub EUR-MED zostało wystawione, ale nie zostało przyjęte przy przywozie z przyczyn technicznych.

2.   Niezależnie od postanowień art. 16 ust. 9 świadectwo przewozowe EUR-MED może zostać wystawione po dokonaniu wywozu produktów, do których się odnosi oraz dla których w chwili wywozu wystawiono świadectwo przewozowe EUR1, pod warunkiem że organom celnym wykazano w sposób wystarczający, że spełnione są warunki określone w art. 16 ust. 5.

3.   Do celów stosowania ust. 1 i 2 eksporter musi wskazać we wniosku miejsce i datę wywozu produktów, do których odnosi się świadectwo przewozowe EUR1 lub EUR-MED, oraz podać przyczyny złożenia wniosku.

4.   Organy celne mogą wystawić świadectwo przewozowe EUR1 lub EUR-MED retrospektywnie jedynie po sprawdzeniu, że informacje zawarte we wniosku eksportera są zgodne z informacjami znajdującymi się w odpowiednich dokumentach.

5.   Świadectwa przewozowe EUR1 lub EUR-MED wystawione retrospektywnie zawierają następującą adnotację w języku angielskim:

| | »ISSUED RETROSPECTIVELY«. |
| --- | --- |

»ISSUED RETROSPECTIVELY«.

Świadectwa przewozowe EUR-MED wystawione retrospektywnie na podstawie ust. 2 zawierają następującą adnotację w języku angielskim:

| | »ISSUED RETROSPECTIVELY (Original EUR1 no [date and place of issue])«. |
| --- | --- |

»ISSUED RETROSPECTIVELY (Original EUR1 no [date and place of issue])«.

6.   Adnotację, o której mowa w ust. 5, zamieszcza się w polu 7 świadectwa przewozowego EUR1 lub EUR-MED.

Artykuł 18

Wystawianie duplikatu świadectwa przewozowego EUR1 lub EUR-MED

1.   W przypadku kradzieży, utraty lub zniszczenia świadectwa przewozowego EUR1 lub EUR-MED eksporter może zwrócić się do organów celnych, które je wystawiły, o wystawienie duplikatu w oparciu o dokumenty wywozowe znajdujące się w ich posiadaniu.

2.   Duplikat wystawiony w ten sposób zawiera następującą adnotację w języku angielskim:

| | »DUPLICATE«. |
| --- | --- |

»DUPLICATE«.

3.   Adnotację, o której mowa w ust. 2, zamieszcza się w polu 7 świadectwa przewozowego EUR1 lub EUR-MED.

4.   Duplikat, który opatruje się datą wystawienia oryginalnego świadectwa przewozowego EUR1 lub EUR-MED, obowiązuje od tej daty.

Artykuł 19

Wystawianie świadectw przewozowych EUR1 lub EUR-MED na podstawie uprzednio wystawionego lub sporządzonego dowodu pochodzenia

Jeżeli produkty pochodzące pozostają pod kontrolą urzędu celnego w Umawiającej się Stronie, możliwe jest zastąpienie oryginalnego dowodu pochodzenia jednym lub kilkoma świadectwami przewozowymi EUR1 lub EUR-MED celem wysłania wszystkich produktów lub niektórych z nich do innego miejsca w EOG. Zastępcze świadectwo (świadectwa) przewozowe EUR1 lub EUR-MED wystawiane są przez urząd celny, pod którego kontrolą znajdują się produkty.

Artykuł 20

Rozdzielność księgowa

1.   W przypadku wystąpienia znacznych kosztów lub poważnych trudności związanych z oddzielnym magazynowaniem materiałów pochodzących i niepochodzących, które są identyczne i wymienne, organy celne mogą, na pisemny wniosek zainteresowanych, zezwolić na stosowanie metody »rozdzielności księgowej« (zwanej dalej »metodą«) przy zarządzaniu magazynowaniem takich materiałów.

2.   Metoda musi zapewnić, aby w danym okresie rozrachunkowym ilość produktów uzyskanych, które można uznać za »pochodzące«, była taka sama jak ilość, którą uzyskano by w przypadku fizycznego rozdzielenia magazynowanych materiałów.

3.   Organy celne mogą udzielić pozwolenia, o którym mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem wszelkich warunków, które uznają za stosowne.

4.   Metoda jest stosowana i jej stosowanie jest rejestrowane na podstawie ogólnych zasad rachunkowości mających zastosowanie w kraju wytworzenia produktu.

5.   Korzystający z metody może, zależnie od okoliczności, sporządzać lub występować z wnioskiem o dowody pochodzenia w odniesieniu do takiej ilości produktów, które mogą być uznane za pochodzące. Na żądanie organów celnych korzystający składa oświadczenie dotyczące sposobu zarządzania tymi ilościami.

6.   Organy celne kontrolują sposób korzystania z pozwolenia i mogą je cofnąć w przypadku gdy korzystający w jakikolwiek sposób czyni z niego niewłaściwy użytek lub nie spełnia któregokolwiek z innych warunków określonych w niniejszym protokole.

Artykuł 21

Warunki sporządzania deklaracji pochodzenia lub deklaracji pochodzeniaEUR-MED

1.   Deklaracja pochodzenia lub deklaracja pochodzenia EUR-MED, o których mowa w art. 15 ust. 1 lit. c), może zostać sporządzona:

| a) | przez upoważnionego eksportera w rozumieniu art. 22;
  lub |
| --- | --- |

a)

przez upoważnionego eksportera w rozumieniu art. 22;

lub

| b) | przez każdego eksportera dla każdej przesyłki składającej się z jednej lub większej liczby opakowań zawierających produkty pochodzące, których całkowita wartość nie przekracza 6 000 EUR. |
| --- | --- |

b)

przez każdego eksportera dla każdej przesyłki składającej się z jednej lub większej liczby opakowań zawierających produkty pochodzące, których całkowita wartość nie przekracza 6 000 EUR.

2.   Nie naruszając postanowień ust. 3, deklarację pochodzenia można sporządzić w następujących przypadkach:

| — | jeżeli dane produkty mogą być uznane za produkty pochodzące z EOG lub z jednego z krajów, o których mowa w art. 3 ust. 1, z którymi ma zastosowanie kumulacja, bez zastosowania kumulacji z materiałami pochodzącymi z jednego z krajów, o których mowa w art. 3 ust. 2, oraz jeżeli spełniają one inne wymogi niniejszego protokołu; |
| --- | --- |

—

jeżeli dane produkty mogą być uznane za produkty pochodzące z EOG lub z jednego z krajów, o których mowa w art. 3 ust. 1, z którymi ma zastosowanie kumulacja, bez zastosowania kumulacji z materiałami pochodzącymi z jednego z krajów, o których mowa w art. 3 ust. 2, oraz jeżeli spełniają one inne wymogi niniejszego protokołu;

| — | jeżeli dane produkty mogą być uznane za produkty pochodzące z jednego z innych krajów, o których mowa w art. 3 ust. 2, z którymi ma zastosowanie kumulacja, bez zastosowania kumulacji z materiałami pochodzącymi z jednego z krajów, o których mowa w art. 3, oraz jeżeli spełniają one inne wymogi niniejszego protokołu, pod warunkiem że świadectwo EUR-MED lub deklaracja pochodzenia EUR-MED została wydana w kraju pochodzenia. |
| --- | --- |

—

jeżeli dane produkty mogą być uznane za produkty pochodzące z jednego z innych krajów, o których mowa w art. 3 ust. 2, z którymi ma zastosowanie kumulacja, bez zastosowania kumulacji z materiałami pochodzącymi z jednego z krajów, o których mowa w art. 3, oraz jeżeli spełniają one inne wymogi niniejszego protokołu, pod warunkiem że świadectwo EUR-MED lub deklaracja pochodzenia EUR-MED została wydana w kraju pochodzenia.

3.   Deklarację pochodzenia EUR-MED można sporządzić, jeżeli dane produkty mogą być uznane za produkty pochodzące z EOG lub z jednego z krajów, o których mowa w art. 3, z którymi ma zastosowanie kumulacja, oraz jeżeli spełniają one inne wymogi niniejszego protokołu, a także:

| — | zastosowano kumulację z materiałami pochodzącymi z jednego z krajów, o których mowa w art. 3 ust. 2, lub |
| --- | --- |

—

zastosowano kumulację z materiałami pochodzącymi z jednego z krajów, o których mowa w art. 3 ust. 2, lub

| — | produkty można wykorzystać jako materiały w kontekście kumulacji dla wytworzenia produktów przeznaczonych do wywozu do jednego z krajów, o których mowa w art. 3 ust. 2,
  lub |
| --- | --- |

—

produkty można wykorzystać jako materiały w kontekście kumulacji dla wytworzenia produktów przeznaczonych do wywozu do jednego z krajów, o których mowa w art. 3 ust. 2,

lub

| — | produkty mogą podlegać ponownemu wywozowi z kraju przeznaczenia do jednego z krajów, o których mowa w art. 3 ust. 2. |
| --- | --- |

—

produkty mogą podlegać ponownemu wywozowi z kraju przeznaczenia do jednego z krajów, o których mowa w art. 3 ust. 2.

4.   Deklaracja pochodzenia EUR-MED zawiera jedną z następujących adnotacji w języku angielskim:

| — | jeżeli pochodzenie uzyskano poprzez zastosowanie kumulacji z materiałami pochodzącymi z jednego z innych krajów, o których mowa w art. 3:
  »CUMULATION APPLIED WITH« (nazwa kraju/krajów), |
| --- | --- |

—

jeżeli pochodzenie uzyskano poprzez zastosowanie kumulacji z materiałami pochodzącymi z jednego z innych krajów, o których mowa w art. 3:

»CUMULATION APPLIED WITH« (nazwa kraju/krajów),

| — | jeżeli pochodzenie uzyskano bez zastosowania kumulacji z materiałami pochodzącymi z jednego z innych krajów, o których mowa w art. 3:
  »NO CUMULATION APPLIED«. |
| --- | --- |

—

jeżeli pochodzenie uzyskano bez zastosowania kumulacji z materiałami pochodzącymi z jednego z innych krajów, o których mowa w art. 3:

»NO CUMULATION APPLIED«.

5.   Eksporter sporządzający deklarację pochodzenia lub deklarację pochodzenia EUR-MED jest zobowiązany do przedłożenia na każde żądanie organów celnych kraju wywozu wszelkich dokumentów potwierdzających status pochodzenia danych produktów oraz spełnienie pozostałych wymogów niniejszego protokołu.

6.   Eksporter sporządza deklarację pochodzenia lub deklarację pochodzenia EUR-MED, wpisując na maszynie, stemplując lub drukując na fakturze, specyfikacji wysyłkowej lub innym dokumencie handlowym deklarację, której tekst zamieszczony jest w załącznikach IVa i IVb, w jednej z wersji językowych określonych w tych załącznikach oraz zgodnie z przepisami kraju wywozu. Jeśli deklaracja jest sporządzana odręcznie, powinna być napisana tuszem, drukowanymi literami.

7.   Deklaracje pochodzenia oraz deklaracje pochodzenia EUR-MED są opatrzone własnoręcznym podpisem eksportera. Od upoważnionego eksportera w rozumieniu art. 22 nie wymaga się jednak podpisu na takich deklaracjach, pod warunkiem że złoży on organom celnym kraju wywozu pisemne zobowiązanie do przyjęcia pełnej odpowiedzialności za każdą deklarację pochodzenia, która go identyfikuje, tak jakby była podpisana przez niego własnoręcznie.

8.   Deklaracja pochodzenia lub deklaracja pochodzenia EUR-MED może zostać sporządzona przez eksportera, gdy produkty, do których się ona odnosi, są wywożone lub po dokonaniu ich wywozu, pod warunkiem że zostanie ona przedstawiona w kraju przywozu nie później niż dwa lata po dokonaniu przywozu produktów, do których się odnosi.

Artykuł 22

Upoważniony eksporter

1.   Organy celne kraju wywozu mogą upoważnić każdego eksportera (zwanego dalej »upoważnionym eksporterem«), który dokonuje częstych wysyłek produktów na mocy Porozumienia, do sporządzania deklaracji pochodzenia lub deklaracji pochodzenia EUR-MED niezależnie od wartości produktów, których dotyczą. Eksporter ubiegający się o takie upoważnienie przedstawia, zgodnie z wymogami organów celnych, wszelkie gwarancje kontroli statusu pochodzenia produktów oraz spełnienia wszystkich innych wymogów niniejszego protokołu.

2.   Organy celne mogą uzależnić przyznanie statusu upoważnionego eksportera od spełnienia warunków, jakie uznają za właściwe.

3.   Organy celne przyznają upoważnionemu eksporterowi numer upoważnienia celnego, który umieszcza się w deklaracji pochodzenia lub w deklaracji pochodzenia EUR-MED.

4.   Organy celne kontrolują sposób korzystania z upoważnienia przez upoważnionego eksportera.

5.   Organy celne mogą w każdej chwili cofnąć upoważnienie. Dokonują tego, jeśli upoważniony eksporter nie daje już gwarancji określonych w ust. 1, nie spełnia już warunków określonych w ust. 2 lub w inny sposób niewłaściwie wykorzystuje upoważnienie.

Artykuł 23

Termin ważności dowodu pochodzenia

1.   Dowód pochodzenia jest ważny przez cztery miesiące od daty wystawienia w kraju wywozu i w tym okresie jest przedkładany organom celnym kraju przywozu.

2.   Dowody pochodzenia przedstawiane organom celnym kraju przywozu po upływie terminu ich przedstawienia określonego w ust. 1 mogą zostać przyjęte do celów zastosowania preferencyjnego traktowania, jeżeli nieprzedłożenie tych dokumentów przed upływem terminu jest spowodowane wyjątkowymi okolicznościami.

3.   W innych przypadkach przedłożenia dowodów z opóźnieniem organy celne kraju przywozu mogą przyjąć dowody pochodzenia, jeżeli produkty zostały im przedstawione przed upływem wspomnianego terminu.

Artykuł 24

Przedkładanie dowodów pochodzenia

Dowody pochodzenia przedkłada się organom celnym kraju przywozu zgodnie z procedurami stosowanymi w tym kraju. Organy te mogą zażądać tłumaczenia dowodu pochodzenia oraz zażądać, aby do zgłoszenia przywozowego zostało dołączone oświadczenie importera, że produkty spełniają warunki stosowania Porozumienia.

Artykuł 25

Przywóz partiami

Jeżeli, na wniosek importera i na warunkach określonych przez organy celne kraju przywozu, produkty zdemontowane lub niezmontowane, w rozumieniu reguły ogólnej 2 lit. a) Systemu Zharmonizowanego, należące do sekcji XVI i XVII lub klasyfikowane pod pozycjami 7308 i 9406 Systemu Zharmonizowanego, przywożone są partiami, organom celnym przedstawiany jest jeden dowód pochodzenia przy przywozie pierwszej partii.

Artykuł 26

Zwolnienia z wymogu przedstawienia dowodu pochodzenia

1.   Produkty wysłane jako małe paczki od osób prywatnych do osób prywatnych lub stanowiące część bagażu osobistego podróżnych mogą zostać uznane za produkty pochodzące bez wymogu przedstawienia dowodu pochodzenia, pod warunkiem że takie produkty nie są przywożone w celach handlowych i zostały zgłoszone jako spełniające wymogi niniejszego protokołu oraz że nie ma żadnych wątpliwości co do wiarygodności takiego oświadczenia. W przypadku przesyłek pocztowych takie oświadczenie może zostać umieszczone na zgłoszeniu celnym CN22/CN23 lub na załączonej do tego dokumentu kartce papieru.

2.   Przywóz o charakterze okazjonalnym, obejmujący wyłącznie produkty do osobistego użytku ich odbiorców albo podróżnych lub ich rodzin, nie jest uważany za przywóz w celach handlowych, jeśli rodzaj i ilość produktów wskazuje na brak przeznaczenia handlowego.

3.   Łączna wartość takich produktów nie może ponadto przekraczać 500 EUR w przypadku małych paczek i 1 200 EUR w przypadku produktów stanowiących część bagażu osobistego podróżnych.

Artykuł 27

Deklaracja dostawcy

1.   W przypadku wystawienia świadectwa przewozowego EUR1 lub sporządzenia deklaracji pochodzenia w jednej z Umawiających się Stron dla produktów pochodzących, przy wytworzeniu których wykorzystano towary przywiezione z innych Umawiających się Stron, które zostały poddane obróbce lub przetworzeniu w EOG bez uzyskania statusu preferencyjnego pochodzenia towarów, należy uwzględnić deklarację dostawcy wydaną dla wspomnianych towarów zgodnie z niniejszym artykułem.

2.   Deklaracja dostawcy, o której mowa w ust. 1, stanowi dowód obróbki lub przetworzenia, jakim zostały poddane w EOG dane towary, do celów ustalenia, czy produkty, do których wytworzenia wykorzystuje się wspomniane towary, można uznać za produkty pochodzące z EOG oraz czy spełniają one inne wymagania niniejszego protokołu.

3.   Z wyjątkiem przypadków określonych w ust. 4, dostawca sporządza dla każdej przesyłki towarów oddzielną deklarację dostawcy w formie przewidzianej w załączniku V na kartce papieru dołączonej do faktury, specyfikacji wysyłkowej lub jakiegokolwiek innego dokumentu handlowego opisującego dane towary w sposób wystarczająco szczegółowy, aby można je było zidentyfikować.

4.   W przypadku gdy dostawca regularnie zaopatruje określonego klienta w towary, które mają być poddane takiego samego rodzaju obróbce lub przetwarzaniu w EOG przez dłuższe okresy czasu, może on przedłożyć jedną deklarację dostawcy obejmującą następujące po sobie przesyłki wspomnianych towarów, zwaną dalej »długoterminową deklaracją dostawcy«.

Długoterminowa deklaracja dostawcy może być co do zasady ważna przez okres do jednego roku od daty jej sporządzenia. Organy celne kraju, w którym zostaje sporządzona deklaracja, określają warunki, zgodnie z którymi może być ona stosowana przez dłuższe okresy.

Dostawca sporządza długoterminową deklarację dostawcy w formie przewidzianej w załączniku VI oraz opisuje dane towary w sposób wystarczająco szczegółowy, aby można je było zidentyfikować. Zostaje ona przedstawiona danemu klientowi przed dostarczeniem mu pierwszej przesyłki towarów objętych tą deklaracją lub razem z pierwszą przesyłką.

Dostawca niezwłocznie informuje swojego klienta, jeżeli długoterminowa deklaracja dostawcy nie ma już zastosowania do dostarczanych towarów.

5.   Deklarację dostawcy, o której mowa w ust. 3 i 4, sporządza się na maszynie lub drukuje w jednym z języków, w których sporządzono Porozumienie, zgodnie z przepisami kraju, w którym jest ona sporządzana; deklaracja powinna być opatrzona własnoręcznym podpisem eksportera. Jeśli deklaracja jest sporządzana odręcznie, powinna być napisana tuszem, drukowanymi literami.

6.   Dostawca sporządzający deklarację jest zobowiązany do przedłożenia na każde żądanie organów celnych kraju, w którym deklarację sporządzono, wszelkich właściwych dokumentów potwierdzających, że informacje zawarte w deklaracji są prawdziwe.

Artykuł 28

Dokumenty uzupełniające

Dokumenty określone w art. 16 ust. 3, w art. 21 ust. 5 i w art. 27 ust. 6, służące potwierdzeniu, że produkty objęte świadectwem przewozowym EUR1 lub EUR-MED lub deklaracją pochodzenia lub deklaracją pochodzenia EUR-MED mogą być uznane za produkty pochodzące z EOG lub z jednego z krajów, o których mowa w art. 3, oraz że spełniają pozostałe wymogi niniejszego protokołu, a także że informacje zawarte w deklaracji dostawcy są zgodne ze stanem faktycznym, mogą obejmować między innymi:

| a) | bezpośredni dowód obróbki przeprowadzonej przez eksportera lub dostawcę w celu uzyskania danych towarów, zawarty na przykład w rachunkach lub dokumentach księgowych; |
| --- | --- |

a)

bezpośredni dowód obróbki przeprowadzonej przez eksportera lub dostawcę w celu uzyskania danych towarów, zawarty na przykład w rachunkach lub dokumentach księgowych;

| b) | dokumenty potwierdzające status pochodzenia użytych materiałów, wystawione lub sporządzone w Umawiającej się Stronie, jeśli takie dokumenty są stosowane zgodnie z prawem krajowym; |
| --- | --- |

b)

dokumenty potwierdzające status pochodzenia użytych materiałów, wystawione lub sporządzone w Umawiającej się Stronie, jeśli takie dokumenty są stosowane zgodnie z prawem krajowym;

| c) | dokumenty potwierdzające obróbkę lub przetworzenie materiałów w EOG, wystawione lub sporządzone w Umawiającej się Stronie, jeśli takie dokumenty są stosowane zgodnie z prawem krajowym; |
| --- | --- |

c)

dokumenty potwierdzające obróbkę lub przetworzenie materiałów w EOG, wystawione lub sporządzone w Umawiającej się Stronie, jeśli takie dokumenty są stosowane zgodnie z prawem krajowym;

| d) | świadectwa przewozowe EUR1 lub EUR-MED lub deklaracje pochodzenia lub deklaracje pochodzenia EUR-MED potwierdzające status pochodzenia wykorzystanych materiałów, wystawione lub sporządzone w Umawiających się Stronach zgodnie z niniejszym protokołem lub w jednym z krajów, o których mowa w art. 3, zgodnie z regułami pochodzenia identycznymi z regułami zawartymi w niniejszym protokole; |
| --- | --- |

d)

świadectwa przewozowe EUR1 lub EUR-MED lub deklaracje pochodzenia lub deklaracje pochodzenia EUR-MED potwierdzające status pochodzenia wykorzystanych materiałów, wystawione lub sporządzone w Umawiających się Stronach zgodnie z niniejszym protokołem lub w jednym z krajów, o których mowa w art. 3, zgodnie z regułami pochodzenia identycznymi z regułami zawartymi w niniejszym protokole;

| e) | deklaracje dostawcy potwierdzające obróbkę lub przetworzenie, którym wykorzystane materiały zostały poddane w EOG, sporządzone w jednej z Umawiających się Stron zgodnie z niniejszym protokołem; |
| --- | --- |

e)

deklaracje dostawcy potwierdzające obróbkę lub przetworzenie, którym wykorzystane materiały zostały poddane w EOG, sporządzone w jednej z Umawiających się Stron zgodnie z niniejszym protokołem;

| f) | odpowiednie dowody dotyczące obróbki lub przetworzenia przeprowadzonego poza EOG zgodnie z art. 11 potwierdzające spełnienie wymogów określonych w tym artykule. |
| --- | --- |

f)

odpowiednie dowody dotyczące obróbki lub przetworzenia przeprowadzonego poza EOG zgodnie z art. 11 potwierdzające spełnienie wymogów określonych w tym artykule.

Artykuł 29

Przechowywanie dowodów pochodzenia, deklaracji dostawcy i dokumentów uzupełniających

1.   Eksporter występujący o wystawienie świadectwa przewozowego EUR1 lub EUR-MED przechowuje dokumenty określone w art. 16 ust. 3 przez okres co najmniej trzech lat.

2.   Eksporter sporządzający deklarację pochodzenia lub deklarację pochodzenia EUR-MED przechowuje kopię tej deklaracji pochodzenia, jak również dokumenty określone w art. 21 ust. 5, przez okres co najmniej trzech lat.

3.   Dostawca sporządzający deklarację dostawcy przechowuje kopie deklaracji, faktury, specyfikacji wysyłkowej lub innego dokumentu handlowego, do którego dołączona jest ta deklaracja, oraz dokumenty określone w art. 27 ust. 6 przez okres co najmniej trzech lat.

Dostawca sporządzający długoterminową deklarację dostawcy przechowuje kopię tej deklaracji, wszystkich faktur, specyfikacji wysyłkowych lub innych dokumentów handlowych dotyczących towarów objętych tą deklaracją wysłaną do danego klienta oraz dokumenty określone w art. 27 ust. 6 przez okres co najmniej trzech lat. Okres ten liczy się od daty wygaśnięcia ważności długoterminowej deklaracji dostawcy.

4.   Organy celne kraju wywozu wystawiające świadectwo przewozowe EUR1 lub EUR-MED przechowują wniosek określony w art. 16 ust. 2 przez okres co najmniej trzech lat.

5.   Organy celne kraju przywozu przechowują przedstawione im świadectwa przewozowe EUR1, EUR-MED, deklaracje pochodzenia oraz deklaracje pochodzenia EUR-MED przez okres co najmniej trzech lat.

Artykuł 30

Niezgodności i błędy formalne

1.   Stwierdzenie drobnych niezgodności między oświadczeniami złożonymi w dowodzie pochodzenia a oświadczeniami podanymi w dokumentach przedłożonych w urzędzie celnym w celu przeprowadzenia formalności przywozowych nie powoduje samo w sobie nieważności dowodu pochodzenia, jeżeli zostanie odpowiednio wykazane, że dany dokument rzeczywiście odpowiada przedłożonym produktom.

2.   Oczywiste błędy formalne, takie jak błędy literowe na dowodzie pochodzenia, nie powinny powodować odrzucenia dokumentu, jeśli błędy te nie wzbudzają wątpliwości co do prawdziwości oświadczeń złożonych w dokumencie.

Artykuł 31

Kwoty wyrażone w euro

1.   Do celów stosowania postanowień art. 21 ust. 1 lit. b) i art. 26 ust. 3 w przypadkach, gdy produkty są fakturowane w walucie innej niż euro, kwoty wyrażone w walucie krajowej państwa członkowskiego Unii Europejskiej oraz innych krajów, o których mowa w art. 3, stanowiące równowartość kwot wyrażonych w euro, są określane corocznie przez dane państwa.

2.   Przesyłka podlega postanowieniom art. 21 ust. 1 lit. b) lub art. 26 ust. 3 poprzez odniesienie do waluty, w której sporządzona jest faktura, zgodnie z kwotą ustaloną przez dane państwo.

3.   Kwoty wyrażane w którejkolwiek z walut narodowych powinny być przeliczane z euro na te waluty narodowe według ich kursu wobec euro z pierwszego dnia roboczego października każdego roku. Kwoty te zgłaszane są Komisji Europejskiej do dnia 15 października i obowiązują od 1 stycznia następnego roku. Komisja Europejska powiadamia wszystkie zainteresowane państwa o wysokości właściwych kwot.

4.   Dane państwo może zaokrąglić w górę lub w dół kwotę wynikającą z przeliczenia kwoty w euro na swoją walutę narodową. Zaokrąglona kwota nie może różnić się od kwoty wynikającej z przeliczenia o więcej niż 5 %. Dane państwo może zachować niezmienioną kwotę wyrażoną w walucie narodowej równoważną kwocie wyrażonej w euro, jeżeli w momencie jej corocznego ustalania zgodnie z ust. 3 przeliczenie tej kwoty przed zaokrągleniem powoduje wzrost kwoty wyrażonej w walucie narodowej mniejszy niż 15 %. Kwota wyrażona w walucie narodowej może pozostać bez zmian, jeżeli w wyniku corocznego przeliczenia jej wartość uległaby zmniejszeniu.

5.   Na żądanie Umawiających się Stron kwoty wyrażone w euro podlegają przeglądowi dokonywanemu przez Wspólny Komitet EOG. Dokonując przeglądu, Wspólny Komitet EOG rozważa, na ile pożądane jest zachowanie skutków wspomnianych ograniczeń według wartości rzeczywistych. W tym celu może on podjąć decyzję o zmianie kwot wyrażonych w euro.

TYTUŁ VI

UZGODNIENIA DOTYCZĄCE WSPÓŁPRACY ADMINISTRACYJNEJ

Artykuł 32

Współpraca administracyjna

1.   Organy celne Umawiających się Stron przekazują sobie poprzez Komisję Europejską wzory pieczęci używanych w swoich urzędach celnych przy wydawaniu świadectw przewozowych EUR1 i EUR-MED oraz adresy organów celnych odpowiedzialnych za weryfikację tych świadectw, deklaracji pochodzenia oraz deklaracji pochodzenia EUR-MED lub deklaracji dostawcy.

2.   Celem zapewnienia właściwego stosowania niniejszego protokołu Umawiające się Strony udzielają sobie wzajemnie, poprzez właściwe organy administracji celnej, pomocy w zakresie sprawdzania autentyczności świadectw przewozowych EUR1 i EUR-MED, deklaracji pochodzenia oraz deklaracji pochodzenia EUR-MED lub deklaracji dostawcy oraz prawdziwości informacji zawartych w tych dokumentach.

Artykuł 33

Weryfikacja dowodów pochodzenia

1.   Późniejsze weryfikacje dowodów pochodzenia przeprowadzane są wyrywkowo lub w każdym przypadku, gdy organy celne kraju przywozu mają uzasadnione wątpliwości dotyczące autentyczności tych dokumentów, statusu pochodzenia danych produktów lub spełnienia innych wymogów niniejszego protokołu.

2.   Do celów stosowania ust. 1 organy celne kraju przywozu zwracają świadectwa przewozowe EUR1 lub EUR-MED oraz fakturę, jeżeli taką dostarczono, deklarację pochodzenia, deklarację pochodzenia EUR-MED lub kopie tych dokumentów organom celnym kraju wywozu, przedstawiając, w odpowiednich przypadkach, uzasadnienie wniosku o przeprowadzenie weryfikacji. Wszelkie uzyskane dokumenty lub informacje wskazujące, iż informacje podane na dowodzie pochodzenia są nieprawdziwe, są przekazywane wraz z wnioskiem o przeprowadzenie weryfikacji.

3.   Weryfikację przeprowadzają organy celne kraju wywozu. W tym celu mają one prawo zażądać przedstawienia wszelkich dowodów oraz przeprowadzić weryfikację ksiąg rachunkowych eksportera lub innego rodzaju kontrolę, którą uznają za stosowną.

4.   Jeżeli organy celne kraju przywozu podejmą decyzję o zawieszeniu preferencyjnego traktowania danych produktów podczas oczekiwania na wyniki weryfikacji, proponuje się importerowi zwolnienie produktów pod warunkiem podjęcia wszelkich uznanych za konieczne środków ostrożności.

5.   Organy celne wnioskujące o weryfikację są informowane o jej wynikach najszybciej jak to możliwe. Wyniki te jasno wskazują, czy dokumenty są autentyczne oraz czy dane produkty można uznać za pochodzące z EOG lub z jednego z krajów, o których mowa w art. 3, oraz czy spełniają one pozostałe wymogi niniejszego protokołu.

6.   Jeżeli w przypadkach, co do których istnieją uzasadnione wątpliwości, brak jest odpowiedzi w ciągu dziesięciu miesięcy od złożenia wniosku o przeprowadzenie weryfikacji lub jeżeli odpowiedź nie zawiera wystarczających informacji, na podstawie których można ocenić autentyczność danych dokumentów lub rzeczywiste pochodzenie produktów, wnioskujące organy celne odmawiają, jeżeli nie zaistnieją wyjątkowe okoliczności, wszelkich preferencji.

Artykuł 34

Weryfikacja deklaracji dostawcy

1.   Późniejsze weryfikacje deklaracji dostawcy lub długoterminowych deklaracji dostawcy mogą być przeprowadzone wyrywkowo lub w każdym przypadku, gdy organy celne kraju, w którym uwzględniono tego rodzaju deklaracje przy wydaniu świadectwa przewozowego EUR1 lub EUR-MED lub sporządzeniu deklaracji pochodzenia lub deklaracji pochodzenia EUR-MED na fakturze, mają uzasadnione wątpliwości co do autentyczności dokumentu lub prawdziwości zawartych w nim informacji.

2.   Do celów stosowania ust. 1 organy celne kraju, o którym mowa w ust. 1, zwracają deklarację dostawcy oraz fakturę(-y), specyfikację(-e) wysyłkową(-e) lub inne dokumenty handlowe dotyczące towarów objętych tą deklaracją organom celnym kraju, w którym sporządzono deklarację, podając, w odpowiednich przypadkach, formalne lub merytoryczne uzasadnienie wniosku o przeprowadzenie weryfikacji.

Do wniosku o przeprowadzenie następczej weryfikacji organy celne dołączają wszelkie uzyskane dokumenty oraz informacje wskazujące, że informacje zawarte w deklaracji dostawcy są nieprawdziwe.

3.   Weryfikację przeprowadzają organy celne kraju, w którym sporządzono deklarację dostawcy. W tym celu mają one prawo zażądać przedstawienia wszelkich dowodów oraz przeprowadzić weryfikację ksiąg rachunkowych dostawcy lub innego rodzaju kontrolę, którą uznają za stosowną.

4.   Organy celne wnioskujące o weryfikację są informowane o jej wynikach najszybciej jak to możliwe. Wyniki te jasno wskazują, czy informacje podane w deklaracji dostawcy są prawdziwe oraz umożliwiają ustalenie, czy i w jakim zakresie deklarację dostawcy można uwzględnić przy wydaniu świadectwa przewozowego EUR1 lub EUR-MED lub sporządzaniu pochodzenia lub deklaracji pochodzenia EUR-MED.

Artykuł 35

Rozstrzyganie sporów

Spory zaistniałe w związku z procedurami weryfikacji określonymi w art. 33 i 34, których nie można rozstrzygnąć pomiędzy organami celnymi wnioskującymi o przeprowadzenie weryfikacji a organami celnymi odpowiedzialnymi za przeprowadzenie weryfikacji, lub wnioski o dokonanie wykładni niniejszego protokołu przekazane są Wspólnemu Komitetowi EOG.

We wszystkich przypadkach rozstrzyganie sporów pomiędzy importerem a organami celnymi kraju przywozu podlega prawodawstwu tego kraju.

Artykuł 36

Kary

Wobec każdej osoby sporządzającej lub przyczyniającej się do sporządzenia dokumentu zawierającego nieprawdziwe informacje w celu uzyskania traktowania preferencyjnego dla produktów stosowane są kary.

Artykuł 37

Strefy wolnocłowe

1.   Umawiające się Strony podejmują wszelkie niezbędne kroki, aby zapewnić, by sprzedawane produkty objęte dowodem pochodzenia, które podczas transportu korzystają ze stref wolnocłowych znajdujących się na ich terytorium, nie były zastępowane innymi towarami oraz nie były poddawane zabiegom innym niż zwykłe działania zapobiegające ich zepsuciu.

2.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, w przypadku gdy produkty pochodzące z EOG przywożone są do strefy wolnocłowej na podstawie dowodu pochodzenia oraz poddawane są obróbce lub przetwarzaniu, odpowiednie organy wydają na wniosek eksportera nowe świadectwo przewozowe EUR1 lub EUR-MED, jeżeli przeprowadzona obróbka lub przetwarzanie są zgodne z postanowieniami niniejszego protokołu.

TYTUŁ VII

CEUTA I MELILLA

Artykuł 38

Stosowanie protokołu

1.   Termin »EOG« użyty w niniejszym protokole nie obejmuje Ceuty i Melilli. Termin »produkty pochodzące z EOG« nie obejmuje produktów pochodzących z Ceuty i Melilli.

2.   Do celów stosowania protokołu 49 dotyczącego produktów pochodzących z Ceuty i Melilli niniejszy protokół stosuje się odpowiednio z zastrzeżeniem warunków szczególnych określonych w art. 39.

Artykuł 39

Warunki szczególne

1.   Pod warunkiem że dane produkty przetransportowano bezpośrednio zgodnie z art. 12, produkty wymienione poniżej uznaje się za:

| 1) | produkty pochodzące z Ceuty i Melilli:






  a) | produkty całkowicie uzyskane w Ceucie i Melilli; |
| --- | --- | --- |

1)

produkty pochodzące z Ceuty i Melilli:

a)

produkty całkowicie uzyskane w Ceucie i Melilli;

| b) | produkty uzyskane w Ceucie i Melilli, do wytwarzania których wykorzystuje się produkty inne niż wymienione w lit. a), pod warunkiem że:






  (i) | wspomniane produkty zostały poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu w rozumieniu art. 5;
  lub |
| --- | --- | --- |

b)

produkty uzyskane w Ceucie i Melilli, do wytwarzania których wykorzystuje się produkty inne niż wymienione w lit. a), pod warunkiem że:

(i)

wspomniane produkty zostały poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu w rozumieniu art. 5;

lub

| (ii) | produkty te pochodzą z EOG, pod warunkiem że zostały poddane obróbce lub przetworzeniu, które wykraczają poza działania określone w art. 6; |
| --- | --- |

(ii)

produkty te pochodzą z EOG, pod warunkiem że zostały poddane obróbce lub przetworzeniu, które wykraczają poza działania określone w art. 6;

| 2) | produkty pochodzące z EOG:






  a) | produkty całkowicie uzyskane w EOG; |
| --- | --- | --- |

2)

produkty pochodzące z EOG:

a)

produkty całkowicie uzyskane w EOG;

| b) | produkty uzyskane w EOG, do których wytworzenia użyto produktów innych niż wymienione w lit. a), pod warunkiem że:






  (i) | wspomniane produkty zostały poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu w rozumieniu art. 5;
  lub |
| --- | --- | --- |

b)

produkty uzyskane w EOG, do których wytworzenia użyto produktów innych niż wymienione w lit. a), pod warunkiem że:

(i)

wspomniane produkty zostały poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu w rozumieniu art. 5;

lub

| (ii) | produkty te pochodzą z Ceuty i Melilli lub z EOG, pod warunkiem że zostały poddane obróbce lub przetworzeniu, które wykraczają poza działania określone w art. 6. |
| --- | --- |

(ii)

produkty te pochodzą z Ceuty i Melilli lub z EOG, pod warunkiem że zostały poddane obróbce lub przetworzeniu, które wykraczają poza działania określone w art. 6.

2.   Ceutę i Melillę uważa się za jedno terytorium.

3.   Eksporter lub jego upoważniony przedstawiciel wpisują słowa »EOG« i »Ceuta i Melilla« w polu 2 świadectw przewozowych EUR1 lub EUR-MED lub na deklaracjach pochodzenia lub na deklaracjach pochodzenia EUR-MED. Ponadto w przypadku produktów pochodzących z Ceuty i Melilli słowa te wpisuje się w polu 4 świadectw przewozowych EUR1 lub EUR-MED lub na deklaracjach pochodzenialub na deklaracjach pochodzeniaEUR-MED.

4.   Hiszpańskie organy celne są odpowiedzialne za stosowanie postanowień niniejszego protokołu w Ceucie i Melilli.

ZAŁĄCZNIK I

Uwagi wstępne do wykazu w załączniku II

Zob. załącznik I do dodatku I do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia.

Wszelkie odniesienia do »niniejszego dodatku« w uwadze 1 i 3.1. załącznika I do dodatku I do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia należy rozumieć jako odniesienia do »niniejszego protokołu«.

ZAŁĄCZNIK II

Wykaz obróbek lub przetworzeń do wykonania na materiałach niepochodzących dla uzyskania przez przetworzony produkt statusu pochodzenia

Zob. załącznik II do dodatku I do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia.

ZAŁĄCZNIK IIIa

Wzory świadectwa przewozowego EUR1 i wniosku o wystawienie świadectwa przewozowego EUR1

Zob. załącznik IIIa do dodatku I do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia.

ZAŁĄCZNIK IIIb

Wzory świadectwa przewozowego EUR-MED i wniosku o wystawienie świadectwa przewozowego EUR-MED

Zob. załącznik IIIb do dodatku I do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia.

ZAŁĄCZNIK IVa

Tekst deklaracji pochodzenia

Zob. załącznik IVa do dodatku I do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia.

ZAŁĄCZNIK IVb

Tekst deklaracji pochodzeniaEUR-MED

Zob. załącznik IVb do dodatku I do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia.

ZAŁĄCZNIK V

Deklaracja dostawcy

Deklaracja dostawcy, której tekst zamieszczony jest poniżej, musi zostać sporządzona zgodnie z przypisami. Nie jest jednak konieczne zamieszczanie tych przypisów.

Image

Image

ZAŁĄCZNIK VI

Długoterminowa deklaracja dostawcy

Deklaracja dostawcy, której tekst zamieszczony jest poniżej, musi zostać sporządzona zgodnie z przypisami. Nie jest jednak konieczne zamieszczanie tych przypisów.

Image

Image

WSPÓLNA DEKLARACJA

dotycząca akceptacji dowodów pochodzenia wydanych w ramach porozumień określonych w art. 3 protokołu 4 dla produktów pochodzących z Unii Europejskiej, Islandii lub Norwegii.

| 1. | Celem przyznania taryfy preferencyjnej przewidzianej przez Porozumienie EOG akceptuje się dowody pochodzenia wydane w ramach porozumień, o których mowa w art. 3 protokołu 4 dla produktów pochodzących z Unii Europejskiej, Islandii lub Norwegii. |
| --- | --- |

1.

Celem przyznania taryfy preferencyjnej przewidzianej przez Porozumienie EOG akceptuje się dowody pochodzenia wydane w ramach porozumień, o których mowa w art. 3 protokołu 4 dla produktów pochodzących z Unii Europejskiej, Islandii lub Norwegii.

| 2. | Takie produkty uznaje się za materiały pochodzące z EOG, jeśli są inkorporowane do produktów tam pozyskanych. Nie jest konieczne, aby tego rodzaju materiały były poddawane wystarczającej obróbce lub przetwarzaniu. |
| --- | --- |

2.

Takie produkty uznaje się za materiały pochodzące z EOG, jeśli są inkorporowane do produktów tam pozyskanych. Nie jest konieczne, aby tego rodzaju materiały były poddawane wystarczającej obróbce lub przetwarzaniu.

| 3. | Ponadto w takim stopniu, w jakim takie produkty są objęte Porozumieniem EOG, uznaje się je za pochodzące z EOG w razie ponownego wyeksportowania do innej Umawiającej się Strony EOG. |
| --- | --- |

3.

Ponadto w takim stopniu, w jakim takie produkty są objęte Porozumieniem EOG, uznaje się je za pochodzące z EOG w razie ponownego wyeksportowania do innej Umawiającej się Strony EOG.

WSPÓLNA DEKLARACJA

dotycząca Księstwa Andory

| 1. | Produkty pochodzące z Księstwa Andory klasyfikowane w działach od 25 do 97 Systemu Zharmonizowanego są uznawane przez Islandię, Liechtenstein i Norwegię za pochodzące z Unii Europejskiej w rozumieniu Porozumienia. |
| --- | --- |

1.

Produkty pochodzące z Księstwa Andory klasyfikowane w działach od 25 do 97 Systemu Zharmonizowanego są uznawane przez Islandię, Liechtenstein i Norwegię za pochodzące z Unii Europejskiej w rozumieniu Porozumienia.

| 2. | Protokół 4, dla celów określenia pochodzenia wyżej wymienionych produktów, stosuje się odpowiednio. |
| --- | --- |

2.

Protokół 4, dla celów określenia pochodzenia wyżej wymienionych produktów, stosuje się odpowiednio.

WSPÓLNA DEKLARACJA

dotycząca Republiki San Marino

| 1. | Produkty pochodzące z Republiki San Marino są uznawane przez Islandię, Liechtenstein i Norwegię za pochodzące z Unii Europejskiej w rozumieniu Porozumienia. |
| --- | --- |

1.

Produkty pochodzące z Republiki San Marino są uznawane przez Islandię, Liechtenstein i Norwegię za pochodzące z Unii Europejskiej w rozumieniu Porozumienia.

| 2. | Protokół 4, dla celów określenia pochodzenia wyżej wymienionych produktów, stosuje się odpowiednio. |
| --- | --- |

2.

Protokół 4, dla celów określenia pochodzenia wyżej wymienionych produktów, stosuje się odpowiednio.

WSPÓLNA DEKLARACJA

dotycząca odstąpienia Umawiającej się Strony od Konwencji regionalnej w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia

| 1. | Jeżeli Umawiająca się Strona Porozumienia EOG zawiadomi na piśmie depozytariusza Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia o zamiarze odstąpienia od Konwencji zgodnie z jej art. 9, strona ta niezwłocznie rozpoczyna negocjacje w sprawie reguł pochodzenia ze wszystkimi pozostałymi Umawiającymi się Stronami EOG w celu wdrożenia niniejszego Porozumienia. |
| --- | --- |

1.

Jeżeli Umawiająca się Strona Porozumienia EOG zawiadomi na piśmie depozytariusza Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia o zamiarze odstąpienia od Konwencji zgodnie z jej art. 9, strona ta niezwłocznie rozpoczyna negocjacje w sprawie reguł pochodzenia ze wszystkimi pozostałymi Umawiającymi się Stronami EOG w celu wdrożenia niniejszego Porozumienia.

| 2. | Do czasu wejścia w życie takich nowo wynegocjowanych reguł pochodzenia między Umawiającą się Stroną, która zamiera odstąpić od Konwencji, a pozostałymi Umawiającymi się Stronami EOG nadal mają zastosowanie mutatis mutandis reguły pochodzenia zawarte w dodatku I oraz, w stosownych przypadkach, w odpowiednich postanowieniach dodatku II do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia mające zastosowanie w momencie odstąpienia. Jednakże począwszy od momentu odstąpienia reguły pochodzenia zawarte w dodatku I oraz, w stosownych przypadkach, w odpowiednich postanowieniach dodatku II do konwencji należy interpretować w taki sposób, aby umożliwić dwustronną kumulację wyłącznie między Umawiającą się Stroną, która zamiera odstąpić od Konwencji, a pozostałymi Umawiającymi się Stronami EOG. |
| --- | --- |

2.

Do czasu wejścia w życie takich nowo wynegocjowanych reguł pochodzenia między Umawiającą się Stroną, która zamiera odstąpić od Konwencji, a pozostałymi Umawiającymi się Stronami EOG nadal mają zastosowanie mutatis mutandis reguły pochodzenia zawarte w dodatku I oraz, w stosownych przypadkach, w odpowiednich postanowieniach dodatku II do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia mające zastosowanie w momencie odstąpienia. Jednakże począwszy od momentu odstąpienia reguły pochodzenia zawarte w dodatku I oraz, w stosownych przypadkach, w odpowiednich postanowieniach dodatku II do konwencji należy interpretować w taki sposób, aby umożliwić dwustronną kumulację wyłącznie między Umawiającą się Stroną, która zamiera odstąpić od Konwencji, a pozostałymi Umawiającymi się Stronami EOG.

---

(1)  Księstwo Liechtensteinu jest związane unią celną ze Szwajcarią i jest Umawiającą się Stroną Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

1

(2)  Albania, Bośnia i Hercegowina, była jugosłowiańska republika Macedonii, Czarnogóra, Serbia oraz Kosowo zgodnie z rezolucją RB ONZ nr 1244/99.

2

(3)  Egipt, Izrael, Jordania, Liban, Maroko, Syria, Tunezja, Palestyna (*Użycie tej nazwy nie może być rozumiane jako uznanie państwa palestyńskiego i pozostaje bez uszczerbku dla stanowiska poszczególnych państw członkowskich w tej kwestii).

3

---

| 21.2.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 50/42 |
| --- | --- | --- | --- |

21.2.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 50/42

---

DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2015/286

z dnia 27 listopada 2014 r.

zmieniająca decyzję EBC/2010/29 w sprawie emisji banknotów euro (EBC/2014/49)

RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 128 ust. 1,

uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności jego art. 16,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 1 decyzji Rady 2014/509/UE z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie przyjęcia przez Litwę euro w dniu 1 stycznia 2015 r. (1), podejmowanej zgodnie z procedurą określoną w art. 140 ust. 2 Traktatu, Litwa spełnia warunki konieczne do przyjęcia euro, a derogacja przyznana jej na podstawie art. 4 Aktu przystąpienia z 2003 r. (2) zostaje uchylona ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2015 r. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 1 decyzji Rady 2014/509/UE z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie przyjęcia przez Litwę euro w dniu 1 stycznia 2015 r. (1), podejmowanej zgodnie z procedurą określoną w art. 140 ust. 2 Traktatu, Litwa spełnia warunki konieczne do przyjęcia euro, a derogacja przyznana jej na podstawie art. 4 Aktu przystąpienia z 2003 r. (2) zostaje uchylona ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2015 r.

| (2) | Artykuł 1 lit. d) decyzji EBC/2010/29 (3) definiuje „klucz przydziału banknotów” i odsyła do załącznika I do tej decyzji, który określa klucz przydziału banknotów obowiązujący od dnia 1 stycznia 2014 r. Jako że Litwa z dniem 1 stycznia 2015 r. przyjmie euro, decyzja EBC/2010/29 wymaga zmiany w celu określenia klucza przydziału banknotów obowiązującego od dnia 1 stycznia 2015 r., |
| --- | --- |

(2)

Artykuł 1 lit. d) decyzji EBC/2010/29 (3) definiuje „klucz przydziału banknotów” i odsyła do załącznika I do tej decyzji, który określa klucz przydziału banknotów obowiązujący od dnia 1 stycznia 2014 r. Jako że Litwa z dniem 1 stycznia 2015 r. przyjmie euro, decyzja EBC/2010/29 wymaga zmiany w celu określenia klucza przydziału banknotów obowiązującego od dnia 1 stycznia 2015 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Zmiana

1.   Ostatnie zdanie art. 1 lit. d) decyzji EBC/2010/29 otrzymuje brzmienie:

„Załącznik I do niniejszej decyzji określa klucz przydziału banknotów mający zastosowanie od dnia 1 stycznia 2015 r.”

2.   Załącznik I do decyzji EBC/2010/29 otrzymuje brzmienie określone w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 27 listopada 2014 r.

Mario DRAGHI

Prezes EBC

---

(1)  Dz.U. L 228 z 31.7.2014, s. 29.

1

(2)  Akt dotyczący warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowacji oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej (Dz.U. L 236 z 23.9.2003, s. 33).

2

(3)  Decyzja EBC/2010/29 z dnia 13 grudnia 2010 r. w sprawie emisji banknotów euro (Dz.U. L 35 z 9.2.2011, s. 26).

3

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK I

KLUCZ PRZYDZIAŁU BANKNOTÓW OBOWIĄZUJĄCY OD DNIA 1 STYCZNIA 2015 r.

| % |
| --- |
| Europejski Bank Centralny | 8,0000 |
| Nationale Bank van België/Banque Nationale de Belgique | 3,2385 |
| Deutsche Bundesbank | 23,5220 |
| Eesti Pank | 0,2520 |
| Banc Ceannais na hÉireann/Central Bank of Ireland | 1,5170 |
| Bank of Greece | 2,6575 |
| Banco de España | 11,5550 |
| Banque de France | 18,5320 |
| Banca d'Italia | 16,0900 |
| Central Bank of Cyprus | 0,1975 |
| Latvijas Banka | 0,3685 |
| Lietuvos bankas | 0,5400 |
| Banque centrale du Luxembourg | 0,2655 |
| Bank Ċentrali ta' Malta/Central Bank of Malta | 0,0850 |
| De Nederlandsche Bank | 5,2325 |
| Oesterreichische Nationalbank | 2,5655 |
| Banco de Portugal | 2,2785 |
| Banka Slovenije | 0,4515 |
| Národná banka Slovenska | 1,0095 |
| Suomen Pankki | 1,6420 |
| OGÓŁEM | 100,0000” |

%

Europejski Bank Centralny

8,0000

Nationale Bank van België/Banque Nationale de Belgique

3,2385

Deutsche Bundesbank

23,5220

Eesti Pank

0,2520

Banc Ceannais na hÉireann/Central Bank of Ireland

1,5170

Bank of Greece

2,6575

Banco de España

11,5550

Banque de France

18,5320

Banca d'Italia

16,0900

Central Bank of Cyprus

0,1975

Latvijas Banka

0,3685

Lietuvos bankas

0,5400

Banque centrale du Luxembourg

0,2655

Bank Ċentrali ta' Malta/Central Bank of Malta

0,0850

De Nederlandsche Bank

5,2325

Oesterreichische Nationalbank

2,5655

Banco de Portugal

2,2785

Banka Slovenije

0,4515

Národná banka Slovenska

1,0095

Suomen Pankki

1,6420

OGÓŁEM

100,0000”

---

| 21.2.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 50/44 |
| --- | --- | --- | --- |

21.2.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 50/44

---

DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2015/287

z dnia 31 grudnia 2014 r.

w sprawie opłacenia przez Lietuvos bankas kapitału, przekazania aktywów rezerwy walutowej oraz wniesienia wkładu na poczet rezerw kapitałowych i celowych Europejskiego Banku Centralnego (EBC/2014/61)

RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,

uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych oraz Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 30 ust. 1, art. 30 ust. 3, art. 48 ust. 1 oraz art. 48 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 1 decyzji Rady 2014/509/UE (1), podejmowanej zgodnie z procedurą określoną w art. 140 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Litwa spełnia warunki konieczne do przyjęcia euro, a derogacja przyznana jej na podstawie art. 4 Aktu przystąpienia z 2003 r. (2) zostaje uchylona ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2015 r. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 1 decyzji Rady 2014/509/UE (1), podejmowanej zgodnie z procedurą określoną w art. 140 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Litwa spełnia warunki konieczne do przyjęcia euro, a derogacja przyznana jej na podstawie art. 4 Aktu przystąpienia z 2003 r. (2) zostaje uchylona ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2015 r.

| (2) | Zgodnie z art. 48 ust. 1 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych oraz Europejskiego Banku Centralnego („zwanego dalej Statutem ESBC”) krajowy bank centralny (KBC) państwa członkowskiego, którego derogacja została uchylona, opłaca subskrybowany przez siebie udział w kapitale Europejskiego Banku Centralnego (EBC) w takim samym stopniu jak KBC pozostałych państw członkowskich, których walutą jest euro. KBC obecnych państw członkowskich, których walutą jest euro, opłaciły udziały w subskrybowanym kapitale EBC w całości (3). Zgodnie z art. 2 decyzji EBC/2013/28 (4) przysługująca Lietuvos bankas waga w kluczu kapitałowym EBC wynosi 0,4132 %. Lietuvos bankas opłacił już część swojego udziału w subskrybowanym kapitale EBC, zgodnie z art. 1 decyzji EBC/2013/31 (5). Pozostająca do opłacenia kwota to 43 051 594,36 EUR; kwota ta wynika z pomnożenia subskrybowanego kapitału EBC (10 825 007 069,61 EUR) przez wagę klucza kapitałowego przypisaną Lietuvos bankas (0,4132 %), od której to kwoty odjęto opłaconą już część udziału Lietuvos bankas w subskrybowanym kapitale EBC. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 48 ust. 1 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych oraz Europejskiego Banku Centralnego („zwanego dalej Statutem ESBC”) krajowy bank centralny (KBC) państwa członkowskiego, którego derogacja została uchylona, opłaca subskrybowany przez siebie udział w kapitale Europejskiego Banku Centralnego (EBC) w takim samym stopniu jak KBC pozostałych państw członkowskich, których walutą jest euro. KBC obecnych państw członkowskich, których walutą jest euro, opłaciły udziały w subskrybowanym kapitale EBC w całości (3). Zgodnie z art. 2 decyzji EBC/2013/28 (4) przysługująca Lietuvos bankas waga w kluczu kapitałowym EBC wynosi 0,4132 %. Lietuvos bankas opłacił już część swojego udziału w subskrybowanym kapitale EBC, zgodnie z art. 1 decyzji EBC/2013/31 (5). Pozostająca do opłacenia kwota to 43 051 594,36 EUR; kwota ta wynika z pomnożenia subskrybowanego kapitału EBC (10 825 007 069,61 EUR) przez wagę klucza kapitałowego przypisaną Lietuvos bankas (0,4132 %), od której to kwoty odjęto opłaconą już część udziału Lietuvos bankas w subskrybowanym kapitale EBC.

| (3) | Zgodnie z art. 48 ust. 1 w związku z art. 30 ust. 1 Statutu ESBC KBC państw członkowskich, których derogacja została uchylona, przekazują także na rzecz EBC aktywa rezerwy walutowej. Zgodnie z art. 48 ust. 1 Statutu ESBC przekazywana kwota jest określana poprzez pomnożenie określonej w euro zgodnie z obowiązującymi kursami walut wartości rezerw walutowych, które zostały już przekazane do EBC zgodnie z art. 30 ust. 1 Statutu ESBC, przez iloraz liczby udziałów subskrybowanych przez dany KBC i liczby udziałów uprzednio opłaconych przez KBC pozostałych państw członkowskich, których walutą jest euro. Przy ustalaniu „wartości rezerw walutowych, które zostały już przekazane do EBC zgodnie z art. 30 ust. 1 Statutu ESBC” należy wziąć pod uwagę uprzednie korekty klucza kapitałowego (6) dokonane zgodnie z art. 29 ust. 3 Statutu ESBC, a także rozszerzenia klucza kapitałowego EBC dokonane zgodnie z art. 48 ust. 3 Statutu ESBC (7). W związku z powyższym, zgodnie z decyzją EBC/2013/26 (8), równowartość w euro aktywów rezerwy walutowej, które zostały już przekazane na rzecz EBC na podstawie art. 30 ust. 1 Statutu ESBC, wynosi 338 656 541,82 EUR. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 48 ust. 1 w związku z art. 30 ust. 1 Statutu ESBC KBC państw członkowskich, których derogacja została uchylona, przekazują także na rzecz EBC aktywa rezerwy walutowej. Zgodnie z art. 48 ust. 1 Statutu ESBC przekazywana kwota jest określana poprzez pomnożenie określonej w euro zgodnie z obowiązującymi kursami walut wartości rezerw walutowych, które zostały już przekazane do EBC zgodnie z art. 30 ust. 1 Statutu ESBC, przez iloraz liczby udziałów subskrybowanych przez dany KBC i liczby udziałów uprzednio opłaconych przez KBC pozostałych państw członkowskich, których walutą jest euro. Przy ustalaniu „wartości rezerw walutowych, które zostały już przekazane do EBC zgodnie z art. 30 ust. 1 Statutu ESBC” należy wziąć pod uwagę uprzednie korekty klucza kapitałowego (6) dokonane zgodnie z art. 29 ust. 3 Statutu ESBC, a także rozszerzenia klucza kapitałowego EBC dokonane zgodnie z art. 48 ust. 3 Statutu ESBC (7). W związku z powyższym, zgodnie z decyzją EBC/2013/26 (8), równowartość w euro aktywów rezerwy walutowej, które zostały już przekazane na rzecz EBC na podstawie art. 30 ust. 1 Statutu ESBC, wynosi 338 656 541,82 EUR.

| (4) | Lietuvos bankas przekaże aktywa rezerwy walutowej w dolarach amerykańskich i złocie. |
| --- | --- |

(4)

Lietuvos bankas przekaże aktywa rezerwy walutowej w dolarach amerykańskich i złocie.

| (5) | Zgodnie z art. 30 ust. 3 Statutu ESBC EBC przekazuje każdemu z KBC państw członkowskich, których walutą jest euro, wierzytelność równoważną aktywom rezerwy walutowej przekazanym przez ten KBC na rzecz EBC. Przepisy dotyczące denominacji i oprocentowania wierzytelności już przyznanych na rzecz KBC państw członkowskich, których walutą jest euro (9), powinny mieć również zastosowanie do określenia denominacji i oprocentowania wierzytelności przysługującej Lietuvos bankas. |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z art. 30 ust. 3 Statutu ESBC EBC przekazuje każdemu z KBC państw członkowskich, których walutą jest euro, wierzytelność równoważną aktywom rezerwy walutowej przekazanym przez ten KBC na rzecz EBC. Przepisy dotyczące denominacji i oprocentowania wierzytelności już przyznanych na rzecz KBC państw członkowskich, których walutą jest euro (9), powinny mieć również zastosowanie do określenia denominacji i oprocentowania wierzytelności przysługującej Lietuvos bankas.

| (6) | Zgodnie z art. 48 ust. 2 Statutu ESBC KBC państwa członkowskiego, którego derogacja została uchylona, dokonuje wkładu na poczet rezerw kapitałowych EBC, równoważnych im rezerw celowych oraz na poczet kwoty, która ma zostać przeznaczona na rezerwy kapitałowe i celowe w związku z saldem rachunku zysków i strat z dnia 31 grudnia roku poprzedzającego uchylenie derogacji. Kwotę takiego wkładu określa się zgodnie z art. 48 ust. 2 Statutu ESBC. |
| --- | --- |

(6)

Zgodnie z art. 48 ust. 2 Statutu ESBC KBC państwa członkowskiego, którego derogacja została uchylona, dokonuje wkładu na poczet rezerw kapitałowych EBC, równoważnych im rezerw celowych oraz na poczet kwoty, która ma zostać przeznaczona na rezerwy kapitałowe i celowe w związku z saldem rachunku zysków i strat z dnia 31 grudnia roku poprzedzającego uchylenie derogacji. Kwotę takiego wkładu określa się zgodnie z art. 48 ust. 2 Statutu ESBC.

| (7) | Analogicznie do zasad określonych w art. 3 ust. 5 Regulaminu Europejskiego Banku Centralnego (10) prezes Lietuvos bankas miał możliwość zgłoszenia uwag do niniejszej decyzji przed jej przyjęciem, |
| --- | --- |

(7)

Analogicznie do zasad określonych w art. 3 ust. 5 Regulaminu Europejskiego Banku Centralnego (10) prezes Lietuvos bankas miał możliwość zgłoszenia uwag do niniejszej decyzji przed jej przyjęciem,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Definicje

Użyte w niniejszej decyzji określenia oznaczają:

a)   „aktywa rezerwy walutowej”– złoto lub dolary amerykańskie;

b)   „złoto”– uncje troy czystego złota w formie sztabek „London Good Delivery”, zgodnie ze standardami określonymi przez London Bullion Market Association;

c)   „dolar amerykański”– prawną walutę Stanów Zjednoczonych.

Artykuł 2

Zakres i forma opłaconego kapitału

1.   Ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2015 r. Lietuvos bankas dokonuje opłacenia pozostałej części udziału w subskrybowanym kapitale EBC, wynoszącej 43 051 594,36 EUR.

2.   Lietuvos bankas dokona zapłaty na rzecz EBC kwoty określonej w ust. 1 w dniu 2 stycznia 2015 r. za pomocą odrębnego przekazu w transeuropejskim zautomatyzowanym błyskawicznym systemie rozrachunku brutto w czasie rzeczywistym (TARGET2).

3.   Lietuvos bankas dokona w dniu 2 stycznia 2015 r., za pomocą odrębnego przekazu w systemie TARGET2, zapłaty na rzecz EBC odsetek naliczonych w dniu 1 stycznia 2015 r. od kwoty należnej na rzecz EBC zgodnie z ust. 2. Należne odsetki zostaną naliczone w oparciu o okresy dzienne, przy użyciu metody naliczania przyjmującej 360-dniowy rok oraz przy zastosowaniu stopy procentowej równej krańcowej stopie procentowej zastosowanej przez Eurosystem w ostatniej przeprowadzonej przez niego podstawowej operacji refinansującej.

Artykuł 3

Przekazanie aktywów rezerwy walutowej

1.   Lietuvos bankas przekaże na rzecz EBC, ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2015 r. oraz zgodnie z niniejszym artykułem i ustaleniami podejmowanymi na jego podstawie, kwotę aktywów rezerwy walutowej, stanowiącą równowartość kwoty 338 656 541,82 EUR, w następujący sposób:

| Równowartość w euro dolarów amerykańskich w gotówce | Równowartość w euro wartości złota | Łączna kwota równowartości w euro |
| --- | --- | --- |
| 287 858 060,55 | 50 798 481,27 | 338 656 541,82 |

Równowartość w euro dolarów amerykańskich w gotówce

Równowartość w euro wartości złota

Łączna kwota równowartości w euro

287 858 060,55

50 798 481,27

338 656 541,82

2.   Równowartość w euro aktywów rezerwy walutowej podlegających przekazaniu przez Lietuvos bankas zgodnie z ust. 1 zostanie obliczona na podstawie kursów wymiany pomiędzy euro a dolarem amerykańskim ustalonych w wyniku 24-godzinnej pisemnej procedury konsultacyjnej przeprowadzonej w dniu 31 grudnia 2014 r. pomiędzy Eurosystemem a Lietuvos bankas oraz, w przypadku złota, na podstawie wyrażonej w dolarach amerykańskich ceny za uncję troy czystego złota ustalonej w ramach fixingu ceny złota na rynku londyńskim w dniu 31 grudnia 2014 r. o godz. 10.30 czasu londyńskiego.

3.   EBC niezwłocznie poinformuje Lietuvos bankas o kwocie wyliczonej zgodnie z ust. 2.

4.   Zgodnie z ust. 1 Lietuvos bankas przekaże na rzecz EBC dolary amerykańskie w gotówce w kwocie odpowiadającej kwocie euro, o której mowa w tabeli zawartej w ustępie 1.

5.   Dolary amerykańskie w gotówce w kwocie odpowiadającej kwocie euro, o której mowa w tabeli zawartej w ust. 1, zostanie przekazana na rachunki wskazane przez EBC. Datą rozrachunku kwoty dolarów amerykańskich w gotówce podlegającej przekazaniu na rzecz EBC jest dzień 5 stycznia 2015 r. Lietuvos bankas złoży odpowiednie instrukcje umożliwiające realizację takiego przekazu na rzecz EBC.

6.   Wartość złota podlegającego przekazaniu przez Lietuvos bankas na rzecz EBC zgodnie z ust. 1 powinna być możliwie zbliżona do kwoty 50 798 481,27 EUR, ale tej kwoty nie przekraczać.

7.   Lietuvos bankas dokona przekazania złota, o którym mowa w ust. 1, w formie niezainwestowanej, na rachunki oraz do lokalizacji wskazanych przez EBC. Datą rozrachunku złota podlegającego przekazaniu na rzecz EBC jest dzień 5 stycznia 2015 r. Lietuvos bankas złoży odpowiednie instrukcje umożliwiające realizację takiego przekazu na rzecz EBC.

8.   Jeżeli Lietuvos bankas przekaże na rzecz EBC złoto o wartości niższej niż kwota wskazana w ust. 1, wówczas w dniu 5 stycznia 2015 r. przekaże kwotę gotówki w dolarach amerykańskich odpowiadającą temu niedoborowi na należący do EBC rachunek wskazany przez EBC. Taka kwota gotówki w dolarach amerykańskich nie będzie stanowiła części aktywów rezerwy walutowej, przekazanych przez Lietuvos bankas na rzecz EBC zgodnie z ust. 4.

9.   Ewentualną różnicę pomiędzy łączną kwotą równowartości w euro wskazaną w ust. 1 a kwotą wskazaną w art. 4 ust. 1 rozlicza się zgodnie z porozumieniem z dnia 31 grudnia 2014 r. zawartym pomiędzy Lietuvos bankas a Europejskim Bankiem Centralnym w sprawie wierzytelności przyznawanej na rzecz Lietuvos bankas przez Europejski Bank Centralny na podstawie art. 30 ust. 3 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (11).

Artykuł 4

Waluta, oprocentowanie oraz termin płatności wierzytelności równoważnej wkładom

1.   Z dniem 1 stycznia 2015 r. oraz zgodnie ze wskazaniami w art. 3 dotyczącymi dat rozrachunku przekazywanych aktywów rezerwy walutowej EBC przyzna Lietuvos bankas wierzytelność wyrażoną w euro równoważną łącznej wartości przekazanych przez Lietuvos bankas aktywów rezerwy walutowej. Wierzytelność ta odpowiada kwocie 239 453 709,58 EUR.

2.   Wierzytelność przyznana przez EBC na rzecz Lietuvos bankas jest oprocentowana od daty rozrachunku. Należne odsetki zostaną naliczone w oparciu o okresy dzienne, przy użyciu metody naliczania przyjmującej 360-dniowy rok oraz przy zastosowaniu stopy procentowej równej 85 % krańcowej stopy procentowej zastosowanej przez Eurosystem w ostatniej przeprowadzonej przez niego podstawowej operacji refinansującej.

3.   Naliczone odsetki w wysokości ustalonej zgodnie z ust. 2 będą wypłacane Lietuvos bankas na koniec każdego roku obrotowego. W każdym kwartale EBC informuje Lietuvos bankas o skumulowanej kwocie odsetek.

4.   Wskazana wierzytelność nie podlega umorzeniu.

Artykuł 5

Wkłady na rzecz rezerw kapitałowych i celowych EBC

1.   Z dniem 1 stycznia 2015 r. Lietuvos bankas dokona przekazania wkładu na poczet rezerw kapitałowych EBC, równoważnych im rezerw celowych oraz na poczet kwoty, która ma zostać przeznaczona na rezerwy kapitałowe i celowe w związku z saldem rachunku zysków i strat na dzień 31 grudnia 2014 r.

2.   Kwotę takiego wkładu wnoszonego przez Lietuvos bankas określa się zgodnie z art. 48 ust. 2 Statutu ESBC. Zawarte w art. 48 ust. 2 odniesienia do liczby „udziałów subskrybowanych przez dany krajowy bank centralny” oraz liczby „udziałów uprzednio wpłaconych przez inne krajowe banki centralne” odnoszą się do odpowiednich wag przypisanych w kluczu kapitałowym EBC na rzecz Lietuvos bankas oraz KBC pozostałych państw członkowskich, których walutą jest euro, zgodnie z decyzją EBC/2013/26.

3.   Na użytek ust. 1 „rezerwy kapitałowe EBC” oraz „równoważne im rezerwy celowe” obejmują ogólny fundusz rezerwowy EBC, salda rachunków z aktualizacji wyceny oraz rezerwy celowe na poczet ryzyka kursowego, ryzyka stopy procentowej, ryzyka kredytowego, ryzyka ceny rynkowej i ryzyka ceny złota.

4.   Najpóźniej w pierwszym dniu roboczym po zatwierdzeniu przez Radę Prezesów rocznego sprawozdania finansowego EBC za rok 2014 EBC obliczy kwotę podlegającą przekazaniu przez Lietuvos bankas zgodnie z ust. 1 i powiadomi o niej Lietuvos bankas.

5.   W drugim dniu roboczym po zatwierdzeniu przez Radę Prezesów sprawozdań finansowych EBC za rok 2014 Lietuvos bankas dokona, za pośrednictwem systemu TARGET2, płatności na rzecz EBC:

| a) | kwoty należnej na rzecz EBC obliczonej zgodnie z ust. 4, pomniejszonej o przekazaną kwotę stanowiącą ewentualną nadpłatę ponad wartość wierzytelności, o której mowa w art. 4 ust. 1, w datach rozrachunku wskazanych w art. 3 ust. 5 i art. 3 ust. 7 („wkład przekazany przedterminowo”); oraz |
| --- | --- |

a)

kwoty należnej na rzecz EBC obliczonej zgodnie z ust. 4, pomniejszonej o przekazaną kwotę stanowiącą ewentualną nadpłatę ponad wartość wierzytelności, o której mowa w art. 4 ust. 1, w datach rozrachunku wskazanych w art. 3 ust. 5 i art. 3 ust. 7 („wkład przekazany przedterminowo”); oraz

| b) | odsetek naliczonych od kwot należnych EBC obliczonych na podstawie ust. 4 za okres od dnia 1 stycznia 2015 r. do daty płatności, pomniejszonych o kwotę wkładu przekazanego przedterminowo. |
| --- | --- |

b)

odsetek naliczonych od kwot należnych EBC obliczonych na podstawie ust. 4 za okres od dnia 1 stycznia 2015 r. do daty płatności, pomniejszonych o kwotę wkładu przekazanego przedterminowo.

6.   Odsetki należne zgodnie z ust. 5 lit. b) zostaną naliczone w oparciu o okresy dzienne, przy użyciu metody naliczania przyjmującej 360-dniowy rok oraz przy zastosowaniu stopy procentowej równej krańcowej stopie procentowej zastosowanej przez Eurosystem w ostatniej przeprowadzonej przez niego podstawowej operacji refinansującej.

Artykuł 6

Kompetencje

1.   W niezbędnym zakresie Zarząd EBC wydaje Lietuvos bankas instrukcje uściślające i wdrażające postanowienia niniejszej decyzji, a także wprowadzające odpowiednie środki w przypadku powstania ewentualnych nieprawidłowości.

2.   Instrukcje wydawane przez Zarząd EBC zgodnie z ust. 1 przekazuje się niezwłocznie Radzie Prezesów, przy czym Zarząd jest zobowiązany do działania w sposób zgodny z decyzjami Rady Prezesów w tym zakresie.

Artykuł 7

Postanowienia końcowe

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 31 grudnia 2014 r.

Mario DRAGHI

Prezes EBC

---

(1)  Decyzja Rady 2014/509/UE z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie przyjęcia przez Litwę euro w dniu 1 stycznia 2015 r. (Dz.U. L 228 z 31.7.2014, s. 29).

1

(2)  Akt dotyczący warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowacji oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej (Dz.U. L 236 z 23.9.2003, s. 33).

2

(3)  Decyzja EBC/2013/30 z dnia 29 sierpnia 2013 r. w sprawie opłacenia kapitału Europejskiego Banku Centralnego przez krajowe banki centralne państw członkowskich, których walutą jest euro (Dz.U. L 16 z 21.1.2014, s. 61, ).

3

(4)  Decyzja EBC/2013/28 z dnia 29 sierpnia 2013 r. w sprawie procentowego udziału krajowych banków centralnych w kluczu subskrypcji kapitału Europejskiego Banku Centralnego (Dz.U. L 16 z 21.1.2014, s. 53).

4

(5)  Decyzja EBC/2013/31 z dnia 30 sierpnia 2013 r. w sprawie opłacenia kapitału Europejskiego Banku Centralnego przez krajowe banki centralne spoza strefy euro (Dz.U. L 16 z 21.1.2014, s. 63).

5

(6)  Zob. przypis 4.

6

(7)  Decyzja EBC/2013/17 z dnia 21 czerwca 2013 r. w sprawie procentowego udziału krajowych banków centralnych w kluczu subskrypcji kapitału Europejskiego Banku Centralnego (Dz.U. L 187 z 6.7.2013, s. 15).

7

(8)  Decyzja EBC/2013/26 z dnia 29 sierpnia 2013 r. określająca środki niezbędne do uzupełnienia całkowitej wartości kapitałowej Europejskiego Banku Centralnego oraz korekty wierzytelności krajowych banków centralnych odpowiadających przekazanym rezerwom walutowym (Dz.U. L 16 z 21.1.2014, s. 47).

8

(9)  Zgodnie z wytycznymi EBC/2000/15 z dnia 3 listopada 1998 r. zmienionymi wytycznymi z dnia 16 listopada 2000 r. w sprawie składu, wyceny i procedur w zakresie wstępnego transferu rezerw walutowych oraz wartości nominalnej i oprocentowania roszczeń równoważnych (Dz.U. L 336 z 30.12.2000, s. 114).

9

(10)  Przyjętego decyzją EBC/2004/2 z dnia 19 lutego 2004 r. przyjmującą Regulamin Europejskiego Banku Centralnego (Dz.U. L 80 z 18.3.2004, s. 33).

10

(11)  Dz.U. C 64 z 21.2.2015, s. 5.

11

---

Sprostowania

| 21.2.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 50/48 |
| --- | --- | --- | --- |

21.2.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 50/48

---

Sprostowanie do decyzji wykonawczej Rady 2014/488/WPZiB z dnia 22 lipca 2014 r. w sprawie wykonania decyzji 2013/255/WPZiB dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 217 z dnia 23 lipca 2014 r.
  )

Strona 50, załącznik, rozdział A, kolumna pierwsza:

zamiast:

„180.

181.

182.”

powinno być:

„192.

193.

194.”

---