# Dziennik Urzędowy L 33/2015

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 33 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5810 lutego 2015 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 33

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5810 lutego 2015

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie Rady (UE) 2015/192 z dnia 9 lutego 2015 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 174/2005 nakładające ograniczenia na udzielanie pomocy dla Wybrzeża Kości Słoniowej dotyczącej działań wojskowych | 1 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/193 z dnia 5 lutego 2015 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Schwäbische Maultaschen/Schwäbische Suppenmaultaschen (ChOG)] | 4 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/194 z dnia 5 lutego 2015 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Ossau-Iraty (ChNP)] | 5 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/195 z dnia 5 lutego 2015 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę specyfikacji zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwy [Brocciu corse/Brocciu (ChNP)] | 6 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/196 z dnia 5 lutego 2015 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Toma Piemontese (ChOG)] | 7 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/197 z dnia 5 lutego 2015 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę elementów specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Aglio Bianco Polesano (ChNP)] | 8 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/198 z dnia 6 lutego 2015 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 w zakresie wpisu dotyczącego Kanady w wykazie państw trzecich, terytoriów, stref lub grup, z których dopuszczalny jest przywóz do i tranzyt przez terytorium Unii drobiu i produktów drobiowych w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków (
  1
  ) | 9 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/199 z dnia 9 lutego 2015 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 12 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja wykonawcza Rady (UE) 2015/200 z dnia 26 stycznia 2015 r. zmieniająca w odniesieniu do Sri Lanki decyzję wykonawczą 2014/170/UE ustanawiającą wykaz niewspółpracujących państw trzecich w zakresie zwalczania połowów NNN zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1005/2008 ustanawiającym wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania | 15 |
| | * | Decyzja Rady (UE) 2015/201 z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Podkomitecie ds. Środków Sanitarnych i Fitosanitarnych, Podkomitecie ds. Ceł oraz Podkomitecie ds. Oznaczeń Geograficznych ustanowionych na mocy Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia decyzji Podkomitetu ds. Środków Sanitarnych i Fitosanitarnych, Podkomitetu ds. Ceł oraz Podkomitetu ds. Oznaczeń Geograficznych w sprawie ich regulaminów wewnętrznych | 19 |
| | * | Decyzja Rady (WPZiB) 2015/202 z dnia 9 lutego 2015 r. zmieniająca decyzję 2010/656/WPZiB przedłużającą obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej | 37 |
| | * | Decyzja Rady (WPZiB) 2015/203 z dnia 9 lutego 2015 r. wspierająca propozycję Unii odnoszącą się do międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej jako wkładu w środki na rzecz przejrzystości i budowy zaufania w zakresie działań w przestrzeni kosmicznej | 38 |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/204 z dnia 6 lutego 2015 r. zmieniająca załącznik II do decyzji 2007/777/WE w zakresie wpisu dotyczącego Kanady w wykazie państw trzecich lub ich części, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii produktów mięsnych oraz przetworzonych żołądków, pęcherzy i jelit w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków
  (notyfikowana jako dokument nr C(2015) 554)

   (
  1
  ) | 45 |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/205 z dnia 6 lutego 2015 r. zmieniająca decyzję 2006/415/WE w odniesieniu do środków ochronnych w związku z wystąpieniem ogniska wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N1 u drobiu w Bułgarii
  (notyfikowana jako dokument nr C(2015) 699)

   (
  1
  ) | 48 |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/206 z dnia 9 lutego 2015 r. w sprawie zatwierdzenia energooszczędnego oświetlenia zewnętrznego wykorzystującego diody elektroluminescencyjne firmy Daimler AG jako technologii innowacyjnej umożliwiającej zmniejszenie emisji CO2 pochodzących z nowych samochodów osobowych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 (
  1
  ) | 52 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie Rady (UE) 2015/192 z dnia 9 lutego 2015 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 174/2005 nakładające ograniczenia na udzielanie pomocy dla Wybrzeża Kości Słoniowej dotyczącej działań wojskowych

1

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/193 z dnia 5 lutego 2015 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Schwäbische Maultaschen/Schwäbische Suppenmaultaschen (ChOG)]

4

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/194 z dnia 5 lutego 2015 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Ossau-Iraty (ChNP)]

5

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/195 z dnia 5 lutego 2015 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę specyfikacji zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwy [Brocciu corse/Brocciu (ChNP)]

6

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/196 z dnia 5 lutego 2015 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Toma Piemontese (ChOG)]

7

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/197 z dnia 5 lutego 2015 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę elementów specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Aglio Bianco Polesano (ChNP)]

8

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/198 z dnia 6 lutego 2015 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 w zakresie wpisu dotyczącego Kanady w wykazie państw trzecich, terytoriów, stref lub grup, z których dopuszczalny jest przywóz do i tranzyt przez terytorium Unii drobiu i produktów drobiowych w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków (
  1
  )

1

9

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/199 z dnia 9 lutego 2015 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

12

DECYZJE

*

Decyzja wykonawcza Rady (UE) 2015/200 z dnia 26 stycznia 2015 r. zmieniająca w odniesieniu do Sri Lanki decyzję wykonawczą 2014/170/UE ustanawiającą wykaz niewspółpracujących państw trzecich w zakresie zwalczania połowów NNN zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1005/2008 ustanawiającym wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania

15

*

Decyzja Rady (UE) 2015/201 z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Podkomitecie ds. Środków Sanitarnych i Fitosanitarnych, Podkomitecie ds. Ceł oraz Podkomitecie ds. Oznaczeń Geograficznych ustanowionych na mocy Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia decyzji Podkomitetu ds. Środków Sanitarnych i Fitosanitarnych, Podkomitetu ds. Ceł oraz Podkomitetu ds. Oznaczeń Geograficznych w sprawie ich regulaminów wewnętrznych

19

*

Decyzja Rady (WPZiB) 2015/202 z dnia 9 lutego 2015 r. zmieniająca decyzję 2010/656/WPZiB przedłużającą obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej

37

*

Decyzja Rady (WPZiB) 2015/203 z dnia 9 lutego 2015 r. wspierająca propozycję Unii odnoszącą się do międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej jako wkładu w środki na rzecz przejrzystości i budowy zaufania w zakresie działań w przestrzeni kosmicznej

38

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/204 z dnia 6 lutego 2015 r. zmieniająca załącznik II do decyzji 2007/777/WE w zakresie wpisu dotyczącego Kanady w wykazie państw trzecich lub ich części, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii produktów mięsnych oraz przetworzonych żołądków, pęcherzy i jelit w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków
  (notyfikowana jako dokument nr C(2015) 554)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2015) 554)

1

45

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/205 z dnia 6 lutego 2015 r. zmieniająca decyzję 2006/415/WE w odniesieniu do środków ochronnych w związku z wystąpieniem ogniska wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N1 u drobiu w Bułgarii
  (notyfikowana jako dokument nr C(2015) 699)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2015) 699)

1

48

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/206 z dnia 9 lutego 2015 r. w sprawie zatwierdzenia energooszczędnego oświetlenia zewnętrznego wykorzystującego diody elektroluminescencyjne firmy Daimler AG jako technologii innowacyjnej umożliwiającej zmniejszenie emisji CO2 pochodzących z nowych samochodów osobowych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 (
  1
  )

2

1

52

| | | Informacja dla czytelników |
| --- | --- | --- |
| | * | Nota do czytelnika (zob. s. 59) | 59 |

Informacja dla czytelników

*

Nota do czytelnika (zob. s. 59)

(zob. s. 59)

59

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 10.2.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 33/1 |
| --- | --- | --- | --- |

10.2.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 33/1

---

ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) 2015/192

z dnia 9 lutego 2015 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 174/2005 nakładające ograniczenia na udzielanie pomocy dla Wybrzeża Kości Słoniowej dotyczącej działań wojskowych

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 215 ust. 1,

uwzględniając decyzję Rady 2010/656/WPZiB z dnia 29 października 2010 r. odnawiającą środki ograniczające skierowane przeciwko Wybrzeżu Kości Słoniowej (1),

uwzględniając wspólny wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Decyzja 2010/656/WPZiB uchyliła wspólne stanowisko Rady 2004/852/WPZiB (2) i odnowiła środki ograniczające wobec Wybrzeża Kości Słoniowej w celu wdrożenia rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych („RB ONZ”) 1572 (2004) i rezolucji RB ONZ przyjętych w jej następstwie. Rozporządzenie Rady (WE) nr 174/2005 (3) zostało przyjęte w celu nadania skutku wspólnemu stanowisku 2004/852/WPZiB i obecnie nadaje skutek decyzji 2010/656/WPZiB na szczeblu Unii, nakładając ograniczenia na udzielanie Wybrzeżu Kości Słoniowej pomocy dotyczącej działań wojskowych. |
| --- | --- |

(1)

Decyzja 2010/656/WPZiB uchyliła wspólne stanowisko Rady 2004/852/WPZiB (2) i odnowiła środki ograniczające wobec Wybrzeża Kości Słoniowej w celu wdrożenia rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych („RB ONZ”) 1572 (2004) i rezolucji RB ONZ przyjętych w jej następstwie. Rozporządzenie Rady (WE) nr 174/2005 (3) zostało przyjęte w celu nadania skutku wspólnemu stanowisku 2004/852/WPZiB i obecnie nadaje skutek decyzji 2010/656/WPZiB na szczeblu Unii, nakładając ograniczenia na udzielanie Wybrzeżu Kości Słoniowej pomocy dotyczącej działań wojskowych.

| (2) | Należy dodać odstępstwo od zakazu sprzedaży, dostaw, przekazywania i wywozu sprzętu, który mógłby zostać wykorzystany do represji wewnętrznych, w celu umożliwienia udzielania zezwoleń na niektóre rodzaje sprzętu, w stosownych przypadkach, na potrzeby cywilnego wykorzystania w górnictwie lub w ramach projektów infrastrukturalnych, po przyjęciu decyzji Rady (WPZiB) 2015/202 (4). |
| --- | --- |

(2)

Należy dodać odstępstwo od zakazu sprzedaży, dostaw, przekazywania i wywozu sprzętu, który mógłby zostać wykorzystany do represji wewnętrznych, w celu umożliwienia udzielania zezwoleń na niektóre rodzaje sprzętu, w stosownych przypadkach, na potrzeby cywilnego wykorzystania w górnictwie lub w ramach projektów infrastrukturalnych, po przyjęciu decyzji Rady (WPZiB) 2015/202 (4).

| (3) | Środek ten wchodzi w zakres Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i w związku z tym, w szczególności z uwagi na zapewnienie jednolitego stosowania odstępstwa przez podmioty gospodarcze we wszystkich państwach członkowskich, niezbędne są działania regulacyjne na szczeblu unijnym w celu jego wdrożenia. |
| --- | --- |

(3)

Środek ten wchodzi w zakres Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i w związku z tym, w szczególności z uwagi na zapewnienie jednolitego stosowania odstępstwa przez podmioty gospodarcze we wszystkich państwach członkowskich, niezbędne są działania regulacyjne na szczeblu unijnym w celu jego wdrożenia.

| (4) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 174/2005, |
| --- | --- |

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 174/2005,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 174/2005 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 1 zostaje uchylony; |
| --- | --- |

1)

art. 1 zostaje uchylony;

| 2) | art. 4a otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 4a
  1.   W drodze odstępstwa od art. 3 właściwy organ, określony w załączniku II, państwa członkowskiego, w którym eksporter ma swoją siedzibę, lub w przypadku gdy eksporter nie ma siedziby na terenie Unii, państwa członkowskiego, z którego może być prowadzona sprzedaż, dostawa, transfer lub wywóz sprzętu, może zezwolić, na warunkach, jakie uzna za stosowne, na sprzedaż, dostawę, transfer lub wywóz nieśmiercionośnego sprzętu wymienionego w załączniku I po upewnieniu się, że przedmiotowy nieśmiercionośny sprzęt przeznaczony jest wyłącznie do umożliwienia siłom bezpieczeństwa Wybrzeża Kości Słoniowej użycia siły, jedynie w odpowiednim i proporcjonalnym stopniu, w celu utrzymywania porządku publicznego.
  2.   W drodze odstępstwa od art. 3 właściwy organ, określony w załączniku II, państwa członkowskiego, w którym eksporter ma swoją siedzibę, lub w przypadku gdy eksporter nie ma siedziby na terenie Unii, państwa członkowskiego, z którego może być prowadzona sprzedaż, dostawa, transfer lub wywóz sprzętu, może zezwolić, na warunkach, jakie uzna za stosowne, na sprzedaż, dostawę, transfer lub wywóz sprzętu, który może być wykorzystywany do represji wewnętrznych, wymienionego w załączniku I, przeznaczonego wyłącznie do wspierania procesu reformy sektora bezpieczeństwa w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej oraz do wspierania operacji Organizacji Narodów Zjednoczonych na Wybrzeżu Kości Słoniowej (UNOCI) i wspierających ją sił francuskich, lub do wykorzystania w czasie tej operacji.
  3.   Zezwolenia, o których mowa w ust. 1 i 2, są udzielane zgodnie ze szczegółowymi przepisami określonymi w art. 11 i 12 rozporządzenia (WE) nr 428/2009 i są ważne w całej Unii.
  4.   Odpowiednie państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie i Komisję Europejską o każdym zezwoleniu udzielonym na podstawie niniejszego artykułu w terminie dwóch tygodni od wydania zezwolenia.
  5.   Nie udziela się zezwolenia na działania, które już miały miejsce.”; |
| --- | --- |

2)

art. 4a otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 4a

1.   W drodze odstępstwa od art. 3 właściwy organ, określony w załączniku II, państwa członkowskiego, w którym eksporter ma swoją siedzibę, lub w przypadku gdy eksporter nie ma siedziby na terenie Unii, państwa członkowskiego, z którego może być prowadzona sprzedaż, dostawa, transfer lub wywóz sprzętu, może zezwolić, na warunkach, jakie uzna za stosowne, na sprzedaż, dostawę, transfer lub wywóz nieśmiercionośnego sprzętu wymienionego w załączniku I po upewnieniu się, że przedmiotowy nieśmiercionośny sprzęt przeznaczony jest wyłącznie do umożliwienia siłom bezpieczeństwa Wybrzeża Kości Słoniowej użycia siły, jedynie w odpowiednim i proporcjonalnym stopniu, w celu utrzymywania porządku publicznego.

2.   W drodze odstępstwa od art. 3 właściwy organ, określony w załączniku II, państwa członkowskiego, w którym eksporter ma swoją siedzibę, lub w przypadku gdy eksporter nie ma siedziby na terenie Unii, państwa członkowskiego, z którego może być prowadzona sprzedaż, dostawa, transfer lub wywóz sprzętu, może zezwolić, na warunkach, jakie uzna za stosowne, na sprzedaż, dostawę, transfer lub wywóz sprzętu, który może być wykorzystywany do represji wewnętrznych, wymienionego w załączniku I, przeznaczonego wyłącznie do wspierania procesu reformy sektora bezpieczeństwa w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej oraz do wspierania operacji Organizacji Narodów Zjednoczonych na Wybrzeżu Kości Słoniowej (UNOCI) i wspierających ją sił francuskich, lub do wykorzystania w czasie tej operacji.

3.   Zezwolenia, o których mowa w ust. 1 i 2, są udzielane zgodnie ze szczegółowymi przepisami określonymi w art. 11 i 12 rozporządzenia (WE) nr 428/2009 i są ważne w całej Unii.

4.   Odpowiednie państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie i Komisję Europejską o każdym zezwoleniu udzielonym na podstawie niniejszego artykułu w terminie dwóch tygodni od wydania zezwolenia.

5.   Nie udziela się zezwolenia na działania, które już miały miejsce.”

| 3) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 4b
  1.   W drodze odstępstwa od art. 3 właściwy organ, określony w załączniku II, państwa członkowskiego, w którym eksporter ma swoją siedzibę, lub w przypadku gdy eksporter nie ma siedziby na terenie Unii, państwa członkowskiego, z którego może być prowadzona sprzedaż, dostawa, transfer lub wywóz sprzętu, może zezwolić, na warunkach, jakie uzna za stosowne, na sprzedaż, dostawę, transfer lub wywóz sprzętu wymienionego w załączniku I pkt 4, w przypadku gdy przedmiotowy sprzęt przeznaczony jest wyłącznie do użytku cywilnego w górnictwie lub w ramach projektów infrastrukturalnych.
  2.   Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, jest udzielane zgodnie ze szczegółowymi przepisami określonymi w art. 11 i 12 rozporządzenia (WE) nr 428/2009 i jest ważne w całej Unii.
  3.   Eksporterzy dostarczają właściwemu organowi wszystkie stosowne informacje wymagane do oceny ich wniosku o udzielenie zezwolenia.
  4.   Właściwy organ nie udziela zezwoleń na sprzedaż, dostawę, transfer lub wywóz sprzętu wymienionego w załączniku I pkt 4, chyba że ustalił, że sprzęt jest przeznaczony wyłącznie do użytku cywilnego w górnictwie lub w ramach projektów infrastrukturalnych.
  5.   Odpowiednie państwo członkowskie informuje, z co najmniej tygodniowym wyprzedzeniem, pozostałe państwa członkowskie i Komisję o swoim zamiarze udzielenia zezwolenia, o którym mowa w ust. 1.
  6.   Nie udziela się zezwolenia na działania, które już miały miejsce.”; |
| --- | --- |

3)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 4b

1.   W drodze odstępstwa od art. 3 właściwy organ, określony w załączniku II, państwa członkowskiego, w którym eksporter ma swoją siedzibę, lub w przypadku gdy eksporter nie ma siedziby na terenie Unii, państwa członkowskiego, z którego może być prowadzona sprzedaż, dostawa, transfer lub wywóz sprzętu, może zezwolić, na warunkach, jakie uzna za stosowne, na sprzedaż, dostawę, transfer lub wywóz sprzętu wymienionego w załączniku I pkt 4, w przypadku gdy przedmiotowy sprzęt przeznaczony jest wyłącznie do użytku cywilnego w górnictwie lub w ramach projektów infrastrukturalnych.

2.   Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, jest udzielane zgodnie ze szczegółowymi przepisami określonymi w art. 11 i 12 rozporządzenia (WE) nr 428/2009 i jest ważne w całej Unii.

3.   Eksporterzy dostarczają właściwemu organowi wszystkie stosowne informacje wymagane do oceny ich wniosku o udzielenie zezwolenia.

4.   Właściwy organ nie udziela zezwoleń na sprzedaż, dostawę, transfer lub wywóz sprzętu wymienionego w załączniku I pkt 4, chyba że ustalił, że sprzęt jest przeznaczony wyłącznie do użytku cywilnego w górnictwie lub w ramach projektów infrastrukturalnych.

5.   Odpowiednie państwo członkowskie informuje, z co najmniej tygodniowym wyprzedzeniem, pozostałe państwa członkowskie i Komisję o swoim zamiarze udzielenia zezwolenia, o którym mowa w ust. 1.

6.   Nie udziela się zezwolenia na działania, które już miały miejsce.”

| 4) | w załączniku I tytuł otrzymuje brzmienie:
  „Wykaz sprzętu, który może być wykorzystany do celów wewnętrznych represji, jak określono w art. 3 i 4a i 4b”; |
| --- | --- |

4)

w załączniku I tytuł otrzymuje brzmienie:

„Wykaz sprzętu, który może być wykorzystany do celów wewnętrznych represji, jak określono w art. 3 i 4a i 4b”

| 5) | w załączniku II tytuł otrzymuje brzmienie:
  „Wykaz właściwych organów, o których mowa w art. 4a i 4b”. |
| --- | --- |

5)

w załączniku II tytuł otrzymuje brzmienie:

„Wykaz właściwych organów, o których mowa w art. 4a i 4b”

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 9 lutego 2015 r.

W imieniu Rady

F. MOGHERINI

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 285 z 30.10.2010, s. 28.

1

(2)  Wspólne stanowisko Rady 2004/852/WPZiB z dnia 13 grudnia 2004 r. w sprawie środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko Republice Wybrzeża Kości Słoniowej (Dz.U. L 368 z 15.12.2004, s. 50).

2

(3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 174/2005 z dnia 31 stycznia 2005 r. nakładające ograniczenia na udzielanie pomocy dla Wybrzeża Kości Słoniowej dotyczącej działań wojskowych (Dz.U. L 29 z 2.2.2005, s. 5).

3

(4)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/202 z dnia 9 lutego 2015 r. zmieniająca decyzję 2010/656/WPZiB przedłużającą obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej (zob. s. 37 niniejszego Dziennika Urzędowego).

4

---

| 10.2.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 33/4 |
| --- | --- | --- | --- |

10.2.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 33/4

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/193

z dnia 5 lutego 2015 r.

zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Schwäbische Maultaschen/Schwäbische Suppenmaultaschen (ChOG)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Niemiec o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Schwäbische Maultaschen”/„Schwäbische Suppenmaultaschen”, zarejestrowanego na podstawie rozporządzenia Komisji (UE) nr 991/2009 (2). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Niemiec o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Schwäbische Maultaschen”/„Schwäbische Suppenmaultaschen”, zarejestrowanego na podstawie rozporządzenia Komisji (UE) nr 991/2009 (2).

| (2) | Ponieważ proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3). |
| --- | --- |

(2)

Ponieważ proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3).

| (3) | Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatwierdzić, |
| --- | --- |

(3)

Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatwierdzić,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Schwäbische Maultaschen”/„Schwäbische Suppenmaultaschen” (ChOG).

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 5 lutego 2015 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Phil HOGAN

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 991/2009 z dnia 22 października 2009 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Schwäbische Maultaschen lub Schwäbische Suppenmaultaschen (ChOG)] (Dz.U. L 278 z 23.10.2009, s. 5).

2

(3)  Dz.U. C 321 z 18.9.2014, s. 4.

3

---

| 10.2.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 33/5 |
| --- | --- | --- | --- |

10.2.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 33/5

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/194

z dnia 5 lutego 2015 r.

zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Ossau-Iraty (ChNP)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja przeanalizowała wniosek Francji o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Ossau-Iraty” zarejestrowanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1107/96 (2) zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1660/2003 (3). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja przeanalizowała wniosek Francji o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Ossau-Iraty” zarejestrowanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1107/96 (2) zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1660/2003 (3).

| (2) | Ponieważ proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (4). |
| --- | --- |

(2)

Ponieważ proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (4).

| (3) | Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatwierdzić, |
| --- | --- |

(3)

Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatwierdzić,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Ossau-Iraty” (ChNP).

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 5 lutego 2015 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Phil HOGAN

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1107/96 z dnia 12 czerwca 1996 r. w sprawie rejestracji oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia zgodnie z procedurą określoną w art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92 (Dz.U. L 148 z 21.6.1996, s. 1).

2

(3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1660/2003 z dnia 19 września 2003 r. zmieniające opis nazwy znajdującej się w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1107/96 (Ossau-Iraty) (Dz.U. L 234 z 20.9.2003, s. 10).

3

(4)  Dz.U. C 319 z 17.9.2014, s. 23.

4

---

| 10.2.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 33/6 |
| --- | --- | --- | --- |

10.2.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 33/6

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/195

z dnia 5 lutego 2015 r.

zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę specyfikacji zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwy [Brocciu corse/Brocciu (ChNP)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje,

| (1) | Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja przeanalizowała wniosek Francji w sprawie zatwierdzenia zmiany specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Brocciu corse”/„Brocciu”, zarejestrowanej na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1107/96 (2) zmienionego rozporządzeniem (UE) nr 828/2003 (3). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja przeanalizowała wniosek Francji w sprawie zatwierdzenia zmiany specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Brocciu corse”/„Brocciu”, zarejestrowanej na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1107/96 (2) zmienionego rozporządzeniem (UE) nr 828/2003 (3).

| (2) | Ponieważ proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (4). |
| --- | --- |

(2)

Ponieważ proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (4).

| (3) | Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatwierdzić, |
| --- | --- |

(3)

Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatwierdzić,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Brocciu corse”/„Brocciu” (ChNP).

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 5 lutego 2015 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Phil HOGAN

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1107/96 z dnia 12 czerwca 1996 r. w sprawie rejestracji oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia zgodnie z procedurą określoną w art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92 (Dz.U. L 148 z 21.6.1996, s. 1).

2

(3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 828/2003 z dnia 14 maja 2003 r. zmieniające specyfikację 16 nazw znajdujących się w Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1107/96 w sprawie rejestracji oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia, zgodnie z procedurą określoną w art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia dla produktów rolnych i środków spożywczych (Danablu, Monti Iblei, Lesbos, Beaufort, Salers, Reblochon lub Reblochon de Savoie, Laguiole, Mont d'Or lub Vacherin du Haut-Doubs, Comté, Roquefort, Epoisses de Bourgogne, Brocciu corse lub Brocciu, Sainte-Maure de Touraine, Ossau-Iraty, Dinde de Bresse, Huile essentielle de lavande de Haute-Provence) (Dz.U. L 120 z 15.5.2003, s. 3).

3

(4)  Dz.U. C 316 z 16.9.2014, s. 6.

4

---

| 10.2.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 33/7 |
| --- | --- | --- | --- |

10.2.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 33/7

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/196

z dnia 5 lutego 2015 r.

zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Toma Piemontese (ChOG)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Włoch o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Toma Piemontese” zarejestrowanej na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1263/96 (2). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Włoch o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Toma Piemontese” zarejestrowanej na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1263/96 (2).

| (2) | Ponieważ proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3). |
| --- | --- |

(2)

Ponieważ proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3).

| (3) | Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatwierdzić, |
| --- | --- |

(3)

Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatwierdzić,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Toma Piemontese” (ChNP).

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 5 lutego 2015 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Phil HOGAN

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1263/96 z dnia 1 lipca 1996 r. uzupełniające załącznik do rozporządzenia (WE) nr 1107/96 w sprawie rejestracji oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia zgodnie z procedurą określoną w art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92 (Dz.U. L 163 z 2.7.1996, s. 19).

2

(3)  Dz.U. C 310 z 12.9.2014, s. 4.

3

---

| 10.2.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 33/8 |
| --- | --- | --- | --- |

10.2.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 33/8

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/197

z dnia 5 lutego 2015 r.

zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę elementów specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Aglio Bianco Polesano (ChNP)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Aglio Bianco Polesano” zarejestrowanej na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1175/2009 (2). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Aglio Bianco Polesano” zarejestrowanej na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1175/2009 (2).

| (2) | Ponieważ proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3). |
| --- | --- |

(2)

Ponieważ proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3).

| (3) | Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatwierdzić, |
| --- | --- |

(3)

Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatwierdzić,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Aglio Bianco Polesano” (ChNP).

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 5 lutego 2015 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Phil HOGAN

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1175/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę („Aglio Bianco Polesano (ChNP)”) (Dz.U. L 314 z 1.12.2009, s. 60).

2

(3)  Dz.U. C 347 z 3.10.2014, s. 18.

3

---

| 10.2.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 33/9 |
| --- | --- | --- | --- |

10.2.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 33/9

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/198

z dnia 6 lutego 2015 r.

zmieniające załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 w zakresie wpisu dotyczącego Kanady w wykazie państw trzecich, terytoriów, stref lub grup, z których dopuszczalny jest przywóz do i tranzyt przez terytorium Unii drobiu i produktów drobiowych w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 2002/99/WE (1) z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającą przepisy o wymaganiach zdrowotnych dla zwierząt regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję oraz wprowadzanie produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi, w szczególności jej art. 8 formułę wprowadzającą, art. 8 pkt 1 akapit pierwszy, art. 8 pkt 4 i art. 9 ust. 4 lit. c),

uwzględniając dyrektywę Rady 2009/158/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących handel wewnątrzwspólnotowy i przywóz z państw trzecich drobiu i jaj wylęgowych (2), w szczególności jej art. 23 ust. 1, art. 24 ust. 2 i art. 25 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 798/2008 (3) ustanawia się wymogi dotyczące wystawiania świadectw weterynaryjnych dotyczących przywozu do Unii oraz tranzytu przez Unię, w tym składowania podczas tranzytu, drobiu i produktów drobiowych („towary”). Rozporządzenie to stanowi, że towary mogą być przywożone do Unii i przewożone tranzytem przez jej terytorium jedynie z państw trzecich, terytoriów, stref lub grup wyszczególnionych w kolumnach 1 i 3 tabeli w części 1 załącznika I do tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 798/2008 (3) ustanawia się wymogi dotyczące wystawiania świadectw weterynaryjnych dotyczących przywozu do Unii oraz tranzytu przez Unię, w tym składowania podczas tranzytu, drobiu i produktów drobiowych („towary”). Rozporządzenie to stanowi, że towary mogą być przywożone do Unii i przewożone tranzytem przez jej terytorium jedynie z państw trzecich, terytoriów, stref lub grup wyszczególnionych w kolumnach 1 i 3 tabeli w części 1 załącznika I do tego rozporządzenia.

| (2) | W rozporządzeniu (WE) nr 798/2008 ustanawia się także warunki uznania państwa trzeciego, terytorium, strefy lub grupy za wolne od wysoce zjadliwej grypy ptaków (HPAI). |
| --- | --- |

(2)

W rozporządzeniu (WE) nr 798/2008 ustanawia się także warunki uznania państwa trzeciego, terytorium, strefy lub grupy za wolne od wysoce zjadliwej grypy ptaków (HPAI).

| (3) | Kanada jest wymieniona w części 1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 jako państwo trzecie, z którego całego terytorium dozwolony jest przywóz towarów do Unii i ich tranzyt przez terytorium Unii. |
| --- | --- |

(3)

Kanada jest wymieniona w części 1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 jako państwo trzecie, z którego całego terytorium dozwolony jest przywóz towarów do Unii i ich tranzyt przez terytorium Unii.

| (4) | W porozumieniu między Unią i Kanadą (4) przewidziano szybkie wzajemne uznawanie środków regionalizacji w razie wystąpienia ognisk choroby w Unii lub w Kanadzie („porozumienie”). |
| --- | --- |

(4)

W porozumieniu między Unią i Kanadą (4) przewidziano szybkie wzajemne uznawanie środków regionalizacji w razie wystąpienia ognisk choroby w Unii lub w Kanadzie („porozumienie”).

| (5) | Dnia 4 grudnia 2014 r. Kanada potwierdziła obecność HPAI podtyp H5N2 na swoim terytorium, w związku z czym nie można już uznawać tego państwa za wolne od tej choroby. Kanadyjskie organy weterynaryjne niezwłocznie wstrzymały wydawanie świadectw weterynaryjnych dla przesyłek towarów przeznaczonych na wywóz do Unii. Kanada wprowadziła również politykę likwidacji stad w celu zwalczenia HPAI i ograniczenia jej rozprzestrzeniania. |
| --- | --- |

(5)

Dnia 4 grudnia 2014 r. Kanada potwierdziła obecność HPAI podtyp H5N2 na swoim terytorium, w związku z czym nie można już uznawać tego państwa za wolne od tej choroby. Kanadyjskie organy weterynaryjne niezwłocznie wstrzymały wydawanie świadectw weterynaryjnych dla przesyłek towarów przeznaczonych na wywóz do Unii. Kanada wprowadziła również politykę likwidacji stad w celu zwalczenia HPAI i ograniczenia jej rozprzestrzeniania.

| (6) | Kanada przedłożyła informacje o sytuacji epidemiologicznej na swoim terytorium oraz o środkach wprowadzonych celem zapobieżenia dalszemu rozprzestrzenianiu się HPAI. Komisja przeanalizowała te informacje. Na podstawie tej analizy oraz zobowiązań określonych w porozumieniu i gwarancji przedstawionych przez Kanadę należy stwierdzić, że do wyeliminowania ryzyka związanego z wprowadzaniem towarów do Unii wystarczy, by ograniczenia w zakresie wprowadzania towarów do Unii dotyczyły tylko obszaru dotkniętego HPAI, objętego ograniczeniami wprowadzonymi przez organy weterynaryjne Kanady ze względu na obecnie występujące ogniska. |
| --- | --- |

(6)

Kanada przedłożyła informacje o sytuacji epidemiologicznej na swoim terytorium oraz o środkach wprowadzonych celem zapobieżenia dalszemu rozprzestrzenianiu się HPAI. Komisja przeanalizowała te informacje. Na podstawie tej analizy oraz zobowiązań określonych w porozumieniu i gwarancji przedstawionych przez Kanadę należy stwierdzić, że do wyeliminowania ryzyka związanego z wprowadzaniem towarów do Unii wystarczy, by ograniczenia w zakresie wprowadzania towarów do Unii dotyczyły tylko obszaru dotkniętego HPAI, objętego ograniczeniami wprowadzonymi przez organy weterynaryjne Kanady ze względu na obecnie występujące ogniska.

| (7) | Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008. |
| --- | --- |

(7)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008.

| (8) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(8)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W części 1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 6 lutego 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 18 z 23.1.2003, s. 11.

1

(2)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 74.

2

(3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 798/2008 z dnia 8 sierpnia 2008 r. ustanawiające wykaz państw trzecich, terytoriów, stref lub grup, z których dopuszczalny jest przywóz do i tranzyt przez terytorium Wspólnoty drobiu i produktów drobiowych oraz wymogów dotyczących świadectw weterynaryjnych (Dz.U. L 226 z 23.8.2008, s. 1).

3

(4)  Porozumienie między Wspólnotą Europejską a Rządem Kanady w sprawie środków sanitarnych dla ochrony zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt w odniesieniu do handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi w brzmieniu zatwierdzonym w imieniu Wspólnoty decyzją Rady 1999/201/WE (Dz.U. L 71 z 18.3.1999, s. 3).

4

---

ZAŁĄCZNIK

W części 1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 wpis dotyczący Kanady otrzymuje brzmienie:

| Kod ISO i nazwa państwa trzeciego lub terytorium | Kod państwa trzeciego, terytorium, strefy lub grupy | Opis państwa trzeciego, terytorium, strefy lub grupy | Świadectwo weterynaryjne | Szczególne warunki | Szczególne warunki | Status nadzoru pod kątem ptasiej grypy | Status szczepień przeciwko ptasiej grypie | Status zwalczania salmonelli (7) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Wzór/Wzory | Dodatkowe gwarancje | Data zakończenia (1) | Data rozpoczęcia (2) |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 6 A | 6B | 7 | 8 | 9 |
| „CA — Kanada | CA-0 | Cały kraj | SPF | | | | | | | |
| EP, E | | | | | | | S4 |
| | CA-1 | Cała Kanada z wyjątkiem obszaru CA-2 | BPR, BPP, DOC, DOR, HEP, HER, SRA, SRP | | N | | | A | | S1, ST1 |
| WGM | VIII | | | | | | |
| POU, RAT | | N | | | | | |
| CA-2 | Obszar Kanady opisany jako »Primary Control Zone«, którego granice wyznaczają:






  — | na zachodzie, Ocean Spokojny; |

Kod ISO i nazwa państwa trzeciego lub terytorium

Kod państwa trzeciego, terytorium, strefy lub grupy

Opis państwa trzeciego, terytorium, strefy lub grupy

Świadectwo weterynaryjne

Szczególne warunki

Szczególne warunki

Status nadzoru pod kątem ptasiej grypy

Status szczepień przeciwko ptasiej grypie

Status zwalczania salmonelli (7)

Wzór/Wzory

Dodatkowe gwarancje

Data zakończenia (1)

Data rozpoczęcia (2)

1

2

3

4

5

6

6 A

6B

7

8

9

„CA — Kanada

CA-0

Cały kraj

SPF

EP, E

S4

CA-1

Cała Kanada z wyjątkiem obszaru CA-2

BPR, BPP, DOC, DOR, HEP, HER, SRA, SRP

N

A

S1, ST1

WGM

VIII

POU, RAT

N

CA-2

Obszar Kanady opisany jako »Primary Control Zone«, którego granice wyznaczają:

—

na zachodzie, Ocean Spokojny;

| — | na południu, granica ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki; |
| --- | --- |

—

na południu, granica ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki;

| — | na północy, autostrada nr 16; |
| --- | --- |

—

na północy, autostrada nr 16;

| — | na wschodzie, granica między prowincjami Kolumbia Brytyjska i Alberta. |
| --- | --- |

—

na wschodzie, granica między prowincjami Kolumbia Brytyjska i Alberta.

WGM

VIII

P2

4.12.2014”

POU, RAT

N

P2

---

| 10.2.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 33/12 |
| --- | --- | --- | --- |

10.2.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 33/12

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/199

z dnia 9 lutego 2015 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

| (2) | Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 9 lutego 2015 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod państw trzecich (1) | Standardowa wartość w przywozie |
| 0702 00 00 | EG | 344,2 |
| IL | 108,1 |
| MA | 78,1 |
| TR | 112,4 |
| ZZ | 160,7 |
| 0707 00 05 | JO | 217,9 |
| TR | 189,4 |
| ZZ | 203,7 |
| 0709 91 00 | EG | 85,3 |
| ZZ | 85,3 |
| 0709 93 10 | MA | 227,2 |
| TR | 241,2 |
| ZZ | 234,2 |
| 0805 10 20 | EG | 45,7 |
| IL | 69,1 |
| MA | 51,4 |
| TN | 54,9 |
| TR | 60,3 |
| ZZ | 56,3 |
| 0805 20 10 | IL | 143,6 |
| MA | 104,9 |
| ZZ | 124,3 |
| 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 | EG | 77,5 |
| IL | 135,7 |
| JM | 115,2 |
| MA | 119,0 |
| TR | 81,3 |
| ZZ | 105,7 |
| 0805 50 10 | TR | 60,2 |
| ZZ | 60,2 |
| 0808 10 80 | BR | 65,5 |
| CL | 89,8 |
| MK | 22,6 |
| US | 169,6 |
| ZZ | 87,0 |
| 0808 30 90 | CL | 73,3 |
| CN | 93,4 |
| ZA | 93,1 |
| ZZ | 86,6 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod państw trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

EG

344,2

IL

108,1

MA

78,1

TR

112,4

ZZ

160,7

0707 00 05

JO

217,9

TR

189,4

ZZ

203,7

0709 91 00

EG

85,3

ZZ

85,3

0709 93 10

MA

227,2

TR

241,2

ZZ

234,2

0805 10 20

EG

45,7

IL

69,1

MA

51,4

TN

54,9

TR

60,3

ZZ

56,3

0805 20 10

IL

143,6

MA

104,9

ZZ

124,3

0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

EG

77,5

IL

135,7

JM

115,2

MA

119,0

TR

81,3

ZZ

105,7

0805 50 10

TR

60,2

ZZ

60,2

0808 10 80

BR

65,5

CL

89,8

MK

22,6

US

169,6

ZZ

87,0

0808 30 90

CL

73,3

CN

93,4

ZA

93,1

ZZ

86,6

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

DECYZJE

| 10.2.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 33/15 |
| --- | --- | --- | --- |

10.2.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 33/15

---

DECYZJA WYKONAWCZA RADY (UE) 2015/200

z dnia 26 stycznia 2015 r.

zmieniająca w odniesieniu do Sri Lanki decyzję wykonawczą 2014/170/UE ustanawiającą wykaz niewspółpracujących państw trzecich w zakresie zwalczania połowów NNN zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1005/2008 ustanawiającym wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1005/2008 z dnia 29 września 2008 r. ustanawiające wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania, zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1936/2001 i (WE) nr 601/2004 oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 1093/94 i (WE) nr 1447/1999 (1), w szczególności jego art. 33,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   WPROWADZENIE

| (1) | Rozporządzenie (WE) nr 1005/2008 ustanawia unijny system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym („NNN”) połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 1005/2008 ustanawia unijny system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym („NNN”) połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania.

| (2) | W rozdziale VI rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 określono procedury dotyczące uznawania państw trzecich za niewspółpracujące, działań w odniesieniu do państw uznanych za niewspółpracujące państwa trzecie, sporządzania wykazu niewspółpracujących państw trzecich, usunięcia z wykazu niewspółpracujących państw trzecich, publicznego dostępu do wykazu niewspółpracujących państw trzecich i wszelkich środków nadzwyczajnych. |
| --- | --- |

(2)

W rozdziale VI rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 określono procedury dotyczące uznawania państw trzecich za niewspółpracujące, działań w odniesieniu do państw uznanych za niewspółpracujące państwa trzecie, sporządzania wykazu niewspółpracujących państw trzecich, usunięcia z wykazu niewspółpracujących państw trzecich, publicznego dostępu do wykazu niewspółpracujących państw trzecich i wszelkich środków nadzwyczajnych.

| (3) | Zgodnie z art. 32 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008, w drodze decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. (2), Komisja powiadomiła osiem państw trzecich o możliwości uznania ich za państwa, które Komisja uważa za niewspółpracujące państwa trzecie. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 32 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008, w drodze decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. (2), Komisja powiadomiła osiem państw trzecich o możliwości uznania ich za państwa, które Komisja uważa za niewspółpracujące państwa trzecie.

| (4) | W decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. Komisja uwzględniła informacje dotyczące najważniejszych faktów i analiz, które stanowiły podstawę takiego uznania. |
| --- | --- |

(4)

W decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. Komisja uwzględniła informacje dotyczące najważniejszych faktów i analiz, które stanowiły podstawę takiego uznania.

| (5) | Również w dniu 15 listopada 2012 r. odrębnymi pismami Komisja powiadomiła osiem państw trzecich o rozważanej możliwości uznania ich za niewspółpracujące państwa trzecie. |
| --- | --- |

(5)

Również w dniu 15 listopada 2012 r. odrębnymi pismami Komisja powiadomiła osiem państw trzecich o rozważanej możliwości uznania ich za niewspółpracujące państwa trzecie.

| (6) | W tych pismach Komisja podkreśliła, że dla uniknięcia uznania i wskazania ich do formalnego wpisania do wykazu niewspółpracujących państw trzecich, zgodnie z art. 31 i 33 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008, zachęca te państwa trzecie do opracowania, w ścisłej współpracy z Komisją, planu działania na rzecz likwidacji niedociągnięć stwierdzonych w decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. |
| --- | --- |

(6)

W tych pismach Komisja podkreśliła, że dla uniknięcia uznania i wskazania ich do formalnego wpisania do wykazu niewspółpracujących państw trzecich, zgodnie z art. 31 i 33 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008, zachęca te państwa trzecie do opracowania, w ścisłej współpracy z Komisją, planu działania na rzecz likwidacji niedociągnięć stwierdzonych w decyzji z dnia 15 listopada 2012 r.

| (7) | W rezultacie Komisja zachęciła zainteresowane osiem państw trzecich: (i) do przyjęcia wszelkich niezbędnych środków na rzecz realizacji działań zawartych w planach działania zalecanych przez Komisję; (ii) do dokonania oceny realizacji działań zawartych w planach działania zalecanych przez Komisję; (iii) do przesyłania Komisji co sześć miesięcy szczegółowych sprawozdań, zawierających ocenę realizacji każdego działania w odniesieniu do, między innymi, do ich jednostkowej lub ogólnej skuteczności dla zapewnienia w pełni zgodnego systemu kontroli rybołówstwa. |
| --- | --- |

(7)

W rezultacie Komisja zachęciła zainteresowane osiem państw trzecich: (i) do przyjęcia wszelkich niezbędnych środków na rzecz realizacji działań zawartych w planach działania zalecanych przez Komisję; (ii) do dokonania oceny realizacji działań zawartych w planach działania zalecanych przez Komisję; (iii) do przesyłania Komisji co sześć miesięcy szczegółowych sprawozdań, zawierających ocenę realizacji każdego działania w odniesieniu do, między innymi, do ich jednostkowej lub ogólnej skuteczności dla zapewnienia w pełni zgodnego systemu kontroli rybołówstwa.

| (8) | Ośmiu zainteresowanym państwom trzecim dano szansę udzielenia na piśmie odpowiedzi dotyczących zagadnień wyraźnie poruszonych w decyzji z dnia 15 listopada 2012 r., a także innych ważnych informacji, pozwalając im na przesłanie materiału dowodowego, aby odeprzeć zarzuty lub uzupełnić fakty przywołane w decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. lub aby przyjąć, o ile to właściwe, plan działania na rzecz poprawy i środków przyjętych dla naprawy sytuacji. Ośmiu państwom zapewniono prawo do zwrócenia się o dodatkowe informacje lub do ich udzielenia. |
| --- | --- |

(8)

Ośmiu zainteresowanym państwom trzecim dano szansę udzielenia na piśmie odpowiedzi dotyczących zagadnień wyraźnie poruszonych w decyzji z dnia 15 listopada 2012 r., a także innych ważnych informacji, pozwalając im na przesłanie materiału dowodowego, aby odeprzeć zarzuty lub uzupełnić fakty przywołane w decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. lub aby przyjąć, o ile to właściwe, plan działania na rzecz poprawy i środków przyjętych dla naprawy sytuacji. Ośmiu państwom zapewniono prawo do zwrócenia się o dodatkowe informacje lub do ich udzielenia.

| (9) | W dniu 15 listopada 2012 r. Komisja zainicjowała proces dialogu z ośmioma państwami trzecimi i podkreśliła, że w jej opinii okres sześciu miesięcy jest zasadniczo wystarczający do osiągnięcia porozumienia w tej sprawie. |
| --- | --- |

(9)

W dniu 15 listopada 2012 r. Komisja zainicjowała proces dialogu z ośmioma państwami trzecimi i podkreśliła, że w jej opinii okres sześciu miesięcy jest zasadniczo wystarczający do osiągnięcia porozumienia w tej sprawie.

| (10) | Komisja nadal poszukiwała wszelkich informacji, jakie uważała za niezbędne, i je weryfikowała. Uwagi ustne i pisemne przedłożone przez osiem państw w następstwie decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. zostały przeanalizowane i wzięte pod uwagę. Osiem państw było na bieżąco, ustnie lub pisemnie, informowanych o rozważaniach Komisji. |
| --- | --- |

(10)

Komisja nadal poszukiwała wszelkich informacji, jakie uważała za niezbędne, i je weryfikowała. Uwagi ustne i pisemne przedłożone przez osiem państw w następstwie decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. zostały przeanalizowane i wzięte pod uwagę. Osiem państw było na bieżąco, ustnie lub pisemnie, informowanych o rozważaniach Komisji.

| (11) | W dniu 24 marca 2014 r. przyjęto decyzję wykonawczą Rady 2014/170/UE (3). Trzy z ośmiu państw, których dotyczyła decyzja z dnia 15 listopada 2012 r., zostały wymienione w wykazie jako niewspółpracujące państwa trzecie, ponieważ pomimo podjęcia pewnych środków, nadal nie wypełniały spoczywających na nich jako na państwach bandery lub państwach nadbrzeżnych obowiązków na mocy prawa międzynarodowego w celu zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania. |
| --- | --- |

(11)

W dniu 24 marca 2014 r. przyjęto decyzję wykonawczą Rady 2014/170/UE (3). Trzy z ośmiu państw, których dotyczyła decyzja z dnia 15 listopada 2012 r., zostały wymienione w wykazie jako niewspółpracujące państwa trzecie, ponieważ pomimo podjęcia pewnych środków, nadal nie wypełniały spoczywających na nich jako na państwach bandery lub państwach nadbrzeżnych obowiązków na mocy prawa międzynarodowego w celu zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania.

| (12) | W decyzji wykonawczej 2014/715/UE (4) Komisja wskazała Demokratyczno-Socjalistyczną Republikę Sri Lanki („Sri Lankę”) jako państwo trzecie niewspółpracujące przy zwalczaniu połowów NNN. Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1005/2008 Komisja podała powody, dlaczego uważa, że Sri Lanka nie wypełniła spoczywających na niej jako na państwie bandery, państwie portu, państwie nadbrzeżnym lub państwie zbytu obowiązków na mocy prawa międzynarodowego w zakresie podejmowania działań w celu zapobiegania połowom NNN, ich powstrzymywania i eliminowania. |
| --- | --- |

(12)

W decyzji wykonawczej 2014/715/UE (4) Komisja wskazała Demokratyczno-Socjalistyczną Republikę Sri Lanki („Sri Lankę”) jako państwo trzecie niewspółpracujące przy zwalczaniu połowów NNN. Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1005/2008 Komisja podała powody, dlaczego uważa, że Sri Lanka nie wypełniła spoczywających na niej jako na państwie bandery, państwie portu, państwie nadbrzeżnym lub państwie zbytu obowiązków na mocy prawa międzynarodowego w zakresie podejmowania działań w celu zapobiegania połowom NNN, ich powstrzymywania i eliminowania.

| (13) | Niniejszą decyzję, wpisującą Sri Lankę do wykazu niewspółpracujących państw trzecich w zakresie zwalczania połowów NNN, powinno się zatem przyjąć w kontekście wykonania rozporządzenia (WE) nr 1005/2008, a jest ona wynikiem procedur dochodzenia i dialogu, prowadzonych zgodnie z merytorycznymi i proceduralnymi wymogami określonymi w tym rozporządzeniu. Niniejsza decyzja opiera się na tych procedurach dochodzenia i dialogu, w tym na wymienionej korespondencji i odbytych spotkaniach, oraz na decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz decyzji wykonawczej 2014/715/UE. Powody leżące u podstaw tych procedur i aktów są takie same jak powody leżące u podstaw niniejszej decyzji. Niniejsza decyzja, wpisująca Sri Lankę do wykazu niewspółpracujących państw trzecich w zakresie zwalczania połowów NNN, powinna pociągać za sobą skutki określone w art. 38 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008. |
| --- | --- |

(13)

Niniejszą decyzję, wpisującą Sri Lankę do wykazu niewspółpracujących państw trzecich w zakresie zwalczania połowów NNN, powinno się zatem przyjąć w kontekście wykonania rozporządzenia (WE) nr 1005/2008, a jest ona wynikiem procedur dochodzenia i dialogu, prowadzonych zgodnie z merytorycznymi i proceduralnymi wymogami określonymi w tym rozporządzeniu. Niniejsza decyzja opiera się na tych procedurach dochodzenia i dialogu, w tym na wymienionej korespondencji i odbytych spotkaniach, oraz na decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz decyzji wykonawczej 2014/715/UE. Powody leżące u podstaw tych procedur i aktów są takie same jak powody leżące u podstaw niniejszej decyzji. Niniejsza decyzja, wpisująca Sri Lankę do wykazu niewspółpracujących państw trzecich w zakresie zwalczania połowów NNN, powinna pociągać za sobą skutki określone w art. 38 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008.

| (14) | Po przyjęciu niniejszej decyzji wpisującej Sri Lankę do wykazu niewspółpracujących państw trzecich zgodnie z art. 33 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 decyzja wykonawcza 2014/715/UE wskazująca Sri Lankę jako niewspółpracujące państwo trzecie stanie się nieaktualna. |
| --- | --- |

(14)

Po przyjęciu niniejszej decyzji wpisującej Sri Lankę do wykazu niewspółpracujących państw trzecich zgodnie z art. 33 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 decyzja wykonawcza 2014/715/UE wskazująca Sri Lankę jako niewspółpracujące państwo trzecie stanie się nieaktualna.

| (15) | Zgodnie z art. 34 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, usuwa państwo trzecie z wykazu niewspółpracujących państw trzecich, jeżeli to państwo trzecie wykaże, że sytuacja stanowiąca podstawę do umieszczenia go w wykazie została naprawiona. Przy podejmowaniu decyzji o usunięciu z wykazu bierze się również pod uwagę, czy dane państwa trzecie podjęły konkretne środki pozwalające uzyskać trwałą poprawę sytuacji. |
| --- | --- |

(15)

Zgodnie z art. 34 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, usuwa państwo trzecie z wykazu niewspółpracujących państw trzecich, jeżeli to państwo trzecie wykaże, że sytuacja stanowiąca podstawę do umieszczenia go w wykazie została naprawiona. Przy podejmowaniu decyzji o usunięciu z wykazu bierze się również pod uwagę, czy dane państwa trzecie podjęły konkretne środki pozwalające uzyskać trwałą poprawę sytuacji.

2.   POSTĘPOWANIE DOTYCZĄCE SRI LANKI

| (16) | W dniu 15 listopada 2012 r. Komisja powiadomiła Sri Lankę na podstawie art. 32 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008, że rozważa możliwość uznania jej za niewspółpracujące państwo trzecie, i zachęciła Sri Lankę, by w ścisłej współpracy z jej służbami przyjęła plan działania na rzecz usunięcia niedociągnięć stwierdzonych w decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. W okresie od grudnia 2012 r. do czerwca 2014 r. Sri Lanka składała oświadczenia pisemne, dając wyraz swojemu stanowisku, oraz brała udział w spotkaniach z Komisją w celu omówienia stosownych kwestii. Komisja dostarczyła Sri Lance stosownych informacji na piśmie. Komisja nadal poszukiwała wszelkich informacji, jakie uważała za niezbędne, i je weryfikowała. Uwagi ustne i pisemne, przedłożone przez Sri Lankę w następstwie decyzji z dnia 15 listopada 2012 r., zostały rozpatrzone i wzięte pod uwagę, a Sri Lanka była na bieżąco informowana ustnie lub pisemnie o rozważaniach Komisji. Komisja uznała, że Sri Lanka nie zareagowała w sposób dostateczny na niepokojące kwestie i niedociągnięcia opisane w decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. Co więcej, Komisja stwierdziła, że nie wdrożono w pełni środków zaleconych w planie działania. |
| --- | --- |

(16)

W dniu 15 listopada 2012 r. Komisja powiadomiła Sri Lankę na podstawie art. 32 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008, że rozważa możliwość uznania jej za niewspółpracujące państwo trzecie, i zachęciła Sri Lankę, by w ścisłej współpracy z jej służbami przyjęła plan działania na rzecz usunięcia niedociągnięć stwierdzonych w decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. W okresie od grudnia 2012 r. do czerwca 2014 r. Sri Lanka składała oświadczenia pisemne, dając wyraz swojemu stanowisku, oraz brała udział w spotkaniach z Komisją w celu omówienia stosownych kwestii. Komisja dostarczyła Sri Lance stosownych informacji na piśmie. Komisja nadal poszukiwała wszelkich informacji, jakie uważała za niezbędne, i je weryfikowała. Uwagi ustne i pisemne, przedłożone przez Sri Lankę w następstwie decyzji z dnia 15 listopada 2012 r., zostały rozpatrzone i wzięte pod uwagę, a Sri Lanka była na bieżąco informowana ustnie lub pisemnie o rozważaniach Komisji. Komisja uznała, że Sri Lanka nie zareagowała w sposób dostateczny na niepokojące kwestie i niedociągnięcia opisane w decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. Co więcej, Komisja stwierdziła, że nie wdrożono w pełni środków zaleconych w planie działania.

3.   UZNANIE SRI LANKI ZA NIEWSPÓŁPRACUJĄCE PAŃSTWO TRZECIE

| (17) | W decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. Komisja zbadała obowiązki Sri Lanki i dokonała oceny przestrzegania przez nią jej zobowiązań międzynarodowych jako państwa bandery, państwa portu, państwa nadbrzeżnego lub państwa zbytu. Do celów tego przeglądu Komisja wzięła pod uwagę parametry określone w art. 31 ust. 4–7 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008. |
| --- | --- |

(17)

W decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. Komisja zbadała obowiązki Sri Lanki i dokonała oceny przestrzegania przez nią jej zobowiązań międzynarodowych jako państwa bandery, państwa portu, państwa nadbrzeżnego lub państwa zbytu. Do celów tego przeglądu Komisja wzięła pod uwagę parametry określone w art. 31 ust. 4–7 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008.

| (18) | Komisja dokonała przeglądu przestrzegania przez Sri Lankę jej zobowiązań zgodnie z ustaleniami w decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. i uwzględniając informacje przedstawione w odniesieniu do nich przez Sri Lankę, z zalecanym planem działania, a także ze środkami przyjętymi dla naprawy sytuacji. |
| --- | --- |

(18)

Komisja dokonała przeglądu przestrzegania przez Sri Lankę jej zobowiązań zgodnie z ustaleniami w decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. i uwzględniając informacje przedstawione w odniesieniu do nich przez Sri Lankę, z zalecanym planem działania, a także ze środkami przyjętymi dla naprawy sytuacji.

| (19) | Najważniejsze niedociągnięcia stwierdzone przez Komisję w zalecanym planie działania dotyczyły kilku przypadków niewdrożenia obowiązków wynikających z prawa międzynarodowego, związanych w szczególności z nieprzyjęciem odpowiednich ram prawnych, brakiem odpowiedniego i skutecznego systemu monitorowania, brakiem programu obecności obserwatorów, brakiem odstraszającego systemu sankcji oraz niewłaściwym wdrożeniem systemu świadectw połowowych. Inne stwierdzone niedociągnięcia odnoszą się ogólnie do przestrzegania zobowiązań międzynarodowych, w tym zaleceń i rezolucji regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem oraz warunków rejestracji statków zgodnie z prawem międzynarodowym. Stwierdzono również nieprzestrzeganie zaleceń i rezolucji odpowiednich organów, na przykład międzynarodowego planu działania Organizacji Narodów Zjednoczonych na rzecz zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom. Jednakże nieprzestrzeganie niewiążących zaleceń i rezolucji wzięto pod uwagę jedynie jako dowody pomocnicze, a nie jako podstawę do wyznaczenia. |
| --- | --- |

(19)

Najważniejsze niedociągnięcia stwierdzone przez Komisję w zalecanym planie działania dotyczyły kilku przypadków niewdrożenia obowiązków wynikających z prawa międzynarodowego, związanych w szczególności z nieprzyjęciem odpowiednich ram prawnych, brakiem odpowiedniego i skutecznego systemu monitorowania, brakiem programu obecności obserwatorów, brakiem odstraszającego systemu sankcji oraz niewłaściwym wdrożeniem systemu świadectw połowowych. Inne stwierdzone niedociągnięcia odnoszą się ogólnie do przestrzegania zobowiązań międzynarodowych, w tym zaleceń i rezolucji regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem oraz warunków rejestracji statków zgodnie z prawem międzynarodowym. Stwierdzono również nieprzestrzeganie zaleceń i rezolucji odpowiednich organów, na przykład międzynarodowego planu działania Organizacji Narodów Zjednoczonych na rzecz zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom. Jednakże nieprzestrzeganie niewiążących zaleceń i rezolucji wzięto pod uwagę jedynie jako dowody pomocnicze, a nie jako podstawę do wyznaczenia.

| (20) | W decyzji wykonawczej 2014/715/UE Komisja wskazała Sri Lankę jako niewspółpracujące państwo trzecie na mocy rozporządzenia (WE) nr 1005/2008. |
| --- | --- |

(20)

W decyzji wykonawczej 2014/715/UE Komisja wskazała Sri Lankę jako niewspółpracujące państwo trzecie na mocy rozporządzenia (WE) nr 1005/2008.

| (21) | W odniesieniu do ewentualnych ograniczeń w odniesieniu do Sri Lanki jako państwa rozwijającego się należy zauważyć, że ogólny stopień rozwoju Sri Lanki nie ma negatywnego wpływu na jej szczególny poziom rozwoju i ogólne postępowanie w dziedzinie połowów. |
| --- | --- |

(21)

W odniesieniu do ewentualnych ograniczeń w odniesieniu do Sri Lanki jako państwa rozwijającego się należy zauważyć, że ogólny stopień rozwoju Sri Lanki nie ma negatywnego wpływu na jej szczególny poziom rozwoju i ogólne postępowanie w dziedzinie połowów.

| (22) | Biorąc pod uwagę decyzję z dnia 15 listopada 2012 r. i decyzję wykonawczą 2014/715/UE oraz proces dialogu prowadzonego przez Komisję z Sri Lanką i jego wyniki, należy stwierdzić, że działania podejmowane przez Sri Lankę w świetle jej obowiązków jako państwa bandery są niewystarczające dla spełnienia wymogów art. 94, 117 i 118 Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza oraz art. 18, 19 i 20 Porozumienia w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza. |
| --- | --- |

(22)

Biorąc pod uwagę decyzję z dnia 15 listopada 2012 r. i decyzję wykonawczą 2014/715/UE oraz proces dialogu prowadzonego przez Komisję z Sri Lanką i jego wyniki, należy stwierdzić, że działania podejmowane przez Sri Lankę w świetle jej obowiązków jako państwa bandery są niewystarczające dla spełnienia wymogów art. 94, 117 i 118 Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza oraz art. 18, 19 i 20 Porozumienia w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza.

| (23) | Sri Lanka nie wypełniła zatem spoczywających na niej jako na państwie bandery obowiązków na mocy prawa międzynarodowego w zakresie podejmowania działań w celu zapobiegania połowom NNN, ich powstrzymywania i eliminowania. |
| --- | --- |

(23)

Sri Lanka nie wypełniła zatem spoczywających na niej jako na państwie bandery obowiązków na mocy prawa międzynarodowego w zakresie podejmowania działań w celu zapobiegania połowom NNN, ich powstrzymywania i eliminowania.

4.   USTANOWIENIE WYKAZU NIEWSPÓŁPRACUJĄCYCH PAŃSTW TRZECICH

| (24) | W świetle powyższych konkluzji w odniesieniu do Sri Lanki, kraj ten należy wpisać zgodnie z art. 33 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 do wykazu niewspółpracujących państw trzecich, ustanowionego decyzją wykonawczą 2014/170/UE, zmienioną decyzją wykonawczą Rady 2014/914/UE (5). Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję wykonawczą 2014/170/UE. |
| --- | --- |

(24)

W świetle powyższych konkluzji w odniesieniu do Sri Lanki, kraj ten należy wpisać zgodnie z art. 33 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 do wykazu niewspółpracujących państw trzecich, ustanowionego decyzją wykonawczą 2014/170/UE, zmienioną decyzją wykonawczą Rady 2014/914/UE (5). Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję wykonawczą 2014/170/UE.

| (25) | Działania wobec Sri Lanki w formie środków, które powinny mieć zastosowanie, określono w art. 38 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008. Zakaz przywozu obejmuje wszystkie stada i gatunki, zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 8 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008, ponieważ wskazanie jako niewspółpracujące państwa trzecie nie jest uzasadnione niepodjęciem właściwych środków w związku z połowami NNN wywierającymi negatywny wpływ na dane stado lub gatunek. |
| --- | --- |

(25)

Działania wobec Sri Lanki w formie środków, które powinny mieć zastosowanie, określono w art. 38 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008. Zakaz przywozu obejmuje wszystkie stada i gatunki, zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 8 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008, ponieważ wskazanie jako niewspółpracujące państwa trzecie nie jest uzasadnione niepodjęciem właściwych środków w związku z połowami NNN wywierającymi negatywny wpływ na dane stado lub gatunek.

| (26) | Należy zauważyć, że połowy NNN powodują między innymi zmniejszenie zasobów rybnych, niszczenie siedlisk morskich, osłabienie środków ochrony i zrównoważonego użytkowania zasobów morskich, zaburzanie konkurencji, zagrożenie dla bezpieczeństwa żywnościowego, postawienie uczciwych rybaków w nieuczciwej gorszej pozycji konkurencyjnej oraz osłabienie wspólnot nadbrzeżnych. Ze względu na skalę problemów związanych z połowami NNN za niezbędne uznaje się pilne wdrożenie przez Unię działań w odniesieniu do Sri Lanki jako niewspółpracującego państwa trzeciego. W świetle powyższego niniejsza decyzja powinna wejść w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(26)

Należy zauważyć, że połowy NNN powodują między innymi zmniejszenie zasobów rybnych, niszczenie siedlisk morskich, osłabienie środków ochrony i zrównoważonego użytkowania zasobów morskich, zaburzanie konkurencji, zagrożenie dla bezpieczeństwa żywnościowego, postawienie uczciwych rybaków w nieuczciwej gorszej pozycji konkurencyjnej oraz osłabienie wspólnot nadbrzeżnych. Ze względu na skalę problemów związanych z połowami NNN za niezbędne uznaje się pilne wdrożenie przez Unię działań w odniesieniu do Sri Lanki jako niewspółpracującego państwa trzeciego. W świetle powyższego niniejsza decyzja powinna wejść w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

| (27) | Jeżeli Sri Lanka wykaże, że sytuacja stanowiąca podstawę do umieszczenia jej w wykazie została naprawiona, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, usunie ją z wykazu niewspółpracujących państw trzecich zgodnie z art. 34 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008. Przy podejmowaniu każdej decyzji o usunięciu z wykazu powinno być również wzięte pod uwagę, czy Sri Lanka podjęła konkretne środki pozwalające uzyskać trwałą poprawę sytuacji, |
| --- | --- |

(27)

Jeżeli Sri Lanka wykaże, że sytuacja stanowiąca podstawę do umieszczenia jej w wykazie została naprawiona, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, usunie ją z wykazu niewspółpracujących państw trzecich zgodnie z art. 34 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008. Przy podejmowaniu każdej decyzji o usunięciu z wykazu powinno być również wzięte pod uwagę, czy Sri Lanka podjęła konkretne środki pozwalające uzyskać trwałą poprawę sytuacji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Demokratyczno-Socjalistyczną Republikę Sri Lanki dodaje się do załącznika do decyzji wykonawczej 2014/170/UE.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 26 stycznia 2015 r.

W imieniu Rady

J. DŪKLAVS

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 286 z 29.10.2008, s. 1.

1

(2)  Decyzja Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. w sprawie powiadomienia państw trzecich o możliwości uznania ich za niewspółpracujące państwa trzecie zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1005/2008 ustanawiającym wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania (Dz.U. C 354 z 17.11.2012, s. 1).

2

(3)  Decyzja wykonawcza Rady 2014/170/UE z dnia 24 marca 2014 r. ustanawiająca wykaz niewspółpracujących państw trzecich w zakresie zwalczania połowów NNN zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1005/2008 ustanawiającym wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania (Dz.U. L 91 z 27.3.2014, s. 43).

3

(4)  Decyzja wykonawcza Komisji 2014/715/UE z dnia 14 października 2014 r. określająca państwo trzecie, które Komisja uznaje za niewspółpracujące państwo trzecie zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1005/2008 ustanawiającym wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania (Dz.U. L 297 z 15.10.2014, s. 13).

4

(5)  Decyzja wykonawcza Rady 2014/914/UE z dnia 15 grudnia 2014 r. zmieniająca w odniesieniu do Belize decyzję wykonawczą 2014/170/UE ustanawiającą wykaz niewspółpracujących państw trzecich w zakresie zwalczania połowów NNN zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1005/2008 ustanawiającym wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania (Dz.U. L 360 z 17.12.2014, s. 53).

5

---

| 10.2.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 33/19 |
| --- | --- | --- | --- |

10.2.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 33/19

---

DECYZJA RADY (UE) 2015/201

z dnia 27 stycznia 2015 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Podkomitecie ds. Środków Sanitarnych i Fitosanitarnych, Podkomitecie ds. Ceł oraz Podkomitecie ds. Oznaczeń Geograficznych ustanowionych na mocy Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia decyzji Podkomitetu ds. Środków Sanitarnych i Fitosanitarnych, Podkomitetu ds. Ceł oraz Podkomitetu ds. Oznaczeń Geograficznych w sprawie ich regulaminów wewnętrznych

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W art. 431 Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony (1) (zwanego dalej „Układem), przewidziano tymczasowe stosowanie niektórych części Układu o stowarzyszeniu. |
| --- | --- |

(1)

W art. 431 Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony (1) (zwanego dalej „Układem), przewidziano tymczasowe stosowanie niektórych części Układu o stowarzyszeniu.

| (2) | W art. 3 decyzji Rady 2014/494/UE (2) określono, które częś”ci Układu mają być tymczasowo stosowane, w tym postanowienia dotyczące powołania i funkcjonowania Podkomitetu ds. Środków Sanitarnych i Fitosanitarnych, Podkomitetu ds. Ceł oraz Podkomitetu ds. Oznaczeń Geograficznych. |
| --- | --- |

(2)

W art. 3 decyzji Rady 2014/494/UE (2) określono, które częś”ci Układu mają być tymczasowo stosowane, w tym postanowienia dotyczące powołania i funkcjonowania Podkomitetu ds. Środków Sanitarnych i Fitosanitarnych, Podkomitetu ds. Ceł oraz Podkomitetu ds. Oznaczeń Geograficznych.

| (3) | Zgodnie z art. 65 ust. 5 Układu Podkomitet ds. Środków Sanitarnych i Fitosanitarnych przyjmuje swój regulamin wewnętrzny na pierwszym posiedzeniu. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 65 ust. 5 Układu Podkomitet ds. Środków Sanitarnych i Fitosanitarnych przyjmuje swój regulamin wewnętrzny na pierwszym posiedzeniu.

| (4) | Zgodnie z art. 74 ust. 3 lit. e) Układu Podkomitet ds. Ceł przyjmuje swój regulamin wewnętrzny. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 74 ust. 3 lit. e) Układu Podkomitet ds. Ceł przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

| (5) | Zgodnie z art. 179 ust. 2 Układu Podkomitet ds. Oznaczeń Geograficznych przyjmuje swój regulamin wewnętrzny. |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z art. 179 ust. 2 Układu Podkomitet ds. Oznaczeń Geograficznych przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

| (6) | Należy zatem określić stanowisko Unii w sprawie regulaminów wewnętrznych, które zostaną przyjęte przez wspomniane podkomitety, |
| --- | --- |

(6)

Należy zatem określić stanowisko Unii w sprawie regulaminów wewnętrznych, które zostaną przyjęte przez wspomniane podkomitety,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w Podkomitecie ds. Środków Sanitarnych i Fitosanitarnych ustanowionym na mocy art. 65 Układu, w sprawie przyjęcia regulaminu Podkomitetu ds. Środków Sanitarnych i Fitosanitarnych, opiera się na projekcie decyzji tego podkomitetu dołączonym do niniejszej decyzji.

2.   Przedstawiciele Unii zasiadający w Podkomitecie ds. Środków Sanitarnych i Fitosanitarnych mogą, bez konieczności przyjmowania przez Radę kolejnej decyzji, uzgodnić niewielkie korekty techniczne do tego projektu decyzji.

Artykuł 2

1.   Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w Podkomitecie ds. Ceł ustanowionym na mocy art. 74 Układu, w sprawie przyjęcia regulaminu Podkomitetu ds. Ceł, opiera się na projekcie decyzji tego podkomitetu dołączonym do niniejszej decyzji.

2.   Przedstawiciele Unii zasiadający w Podkomitecie ds. Ceł mogą, bez konieczności przyjmowania przez Radę kolejnej decyzji, uzgodnić niewielkie korekty techniczne do tego projektu decyzji.

Artykuł 3

1.   Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w Podkomitecie ds. Oznaczeń Geograficznych ustanowionym na mocy art. 179 Układu, opiera się na projekcie decyzji tego podkomitetu dołączonym do niniejszej decyzji.

2.   Przedstawiciele Unii zasiadający w Podkomitecie ds. Oznaczeń Geograficznych mogą, bez konieczności przyjmowania przez Radę kolejnej decyzji, uzgodnić niewielkie korekty techniczne do tego projektu decyzji.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 stycznia 2015 r.

W imieniu Rady

J. REIRS

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 261 z 30.8.2014, s. 4.

1

(2)  Decyzja Rady 2014/494/UE z dnia 16 czerwca 2014 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony (Dz.U. L 261 z 30.8.2014, s. 1).

2

---

PROJEKT

DECYZJA NR 1/2015 PODKOMITETU DS. ŚRODKÓW SANITARNYCH I FITOSANITARNYCH UE-GRUZJA

z dnia ... 2015 r.

w sprawie przyjęcia jego regulaminu wewnętrznego

PODKOMITET DS. ŚRODKÓW SANITARNYCH I FITOSANITARNYCH UE-GRUZJA,

uwzględniając Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony (1) (zwany dalej „Układem”), a w szczególności jego art. 65,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 431 Układu niektóre jego części stosuje się tymczasowo od dnia 1 września 2014 r. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 431 Układu niektóre jego części stosuje się tymczasowo od dnia 1 września 2014 r.

| (2) | Zgodnie z art. 65 ust. 2 Układu Podkomitet ds. Środków Sanitarnych i Fitosanitarnych (zwany dalej „podkomitetem”) bada wszelkie sprawy dotyczące wdrożenia rozdziału 4 (Środki sanitarne i fitosanitarne) w tytule IV (Handel i zagadnienia związane z handlem) Układu. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 65 ust. 2 Układu Podkomitet ds. Środków Sanitarnych i Fitosanitarnych (zwany dalej „podkomitetem”) bada wszelkie sprawy dotyczące wdrożenia rozdziału 4 (Środki sanitarne i fitosanitarne) w tytule IV (Handel i zagadnienia związane z handlem) Układu.

| (3) | Zgodnie z art. 65 ust. 5 Układu podkomitet ma przyjąć swój regulamin wewnętrzny, |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 65 ust. 5 Układu podkomitet ma przyjąć swój regulamin wewnętrzny,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym przyjmuje się regulamin wewnętrzny Podkomitetu ds. Środków Sanitarnych i Fitosanitarnych zawarty w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w ...

W imieniu Podkomitetu ds. Środków Sanitarnych i Fitosanitarnych

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 261 z 30.8.2014, s. 4.

1

ZAŁĄCZNIK

Regulamin wewnętrzny Podkomitetu ds. Środków Sanitarnych i Fitosanitarnych UE-Gruzja

Artykuł 1

Przepisy ogólne

1.   Podkomitet ds. Środków Sanitarnych i Fitosanitarnych (zwany dalej „podkomitetem”), ustanowiony zgodnie z art. 65 ust. 1 Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony (zwanego dalej „Układem”) wspiera Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu, jak przewidziano w art. 408 ust. 4 Układu (zwany dalej „Komitetem Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu”), w wykonywaniu jego zadań.

2.   Podkomitet wykonuje swoje zadania określone w art. 65 ust. 2 Układu w świetle celów rozdziału 4 tytuł IV określonych w art. 50 Układu.

3.   Podkomitet składa się z przedstawicieli Komisji Europejskiej i Gruzji, odpowiedzialnych za kwestie sanitarne i fitosanitarne.

4.   Zgodnie z art. 2 funkcję przewodniczącego pełni przedstawiciel Komisji Europejskiej lub Gruzji odpowiedzialny za kwestie sanitarne i fitosanitarne.

5.   Odniesienie do „stron” w niniejszym regulaminie wewnętrznym jest rozumiane zgodnie z definicją zawartą w art. 428 Układu.

Artykuł 2

Przewodnictwo

Strony przewodniczą podkomitetowi naprzemiennie przez okres 12 miesięcy. Pierwszy okres rozpoczyna się w dniu pierwszego posiedzenia Rady Stowarzyszenia i kończy w dniu 31 grudnia tego samego roku.

Artykuł 3

Posiedzenia

1.   O ile strony nie uzgodniły inaczej, podkomitet odbywa posiedzenie w terminie trzech miesięcy od daty wejścia w życie Układu, na wniosek jednej ze stron, lub co najmniej raz w roku.

2.   Każde posiedzenie podkomitetu jest zwoływane przez przewodniczącego w miejscu i w terminie uzgodnionym przez strony. Zawiadomienie o zwołaniu posiedzenia jest dokonywane przez przewodniczącego podkomitetu nie później niż 28 dni kalendarzowych przed rozpoczęciem posiedzenia, chyba że strony uzgodnią inaczej.

3.   Regularne posiedzenia podkomitetu są zwoływane, w miarę możliwości, z odpowiednim wyprzedzeniem przed regularnymi posiedzeniami Rady Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu.

4.   Posiedzenia podkomitetu mogą być prowadzone za pomocą wszelkich uzgodnionych środków technologii, np. w formie wideokonferencji lub audiokonferencji.

5.   Podkomitet może również poruszać wszelkie kwestie poza sesją w drodze korespondencyjnej.

Artykuł 4

Delegacje

O planowanym składzie delegacji uczestniczących w posiedzeniu strony są powiadamiane za pośrednictwem sekretariatu podkomitetu przed każdym posiedzeniem.

Artykuł 5

Sekretariat

1.   Urzędnik z ramienia Komisji Europejskiej oraz urzędnik z ramienia Gruzji pełnią łącznie funkcję sekretarzy podkomitetu i wspólnie wykonują obowiązki sekretariatu w duchu wzajemnego zaufania i współpracy.

2.   Sekretariat Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie związane z handlem jest informowany o wszelkich decyzjach, opiniach, zaleceniach, sprawozdaniach i innych uzgodnionych działaniach podkomitetu.

Artykuł 6

Korespondencja

1.   Korespondencja adresowana do podkomitetu jest kierowana do sekretarza jednej ze stron, który następnie informuje drugiego sekretarza.

2.   Sekretariat podkomitetu zapewnia przekazanie korespondencji adresowanej do podkomitetu przewodniczącemu tego podkomitetu oraz rozesłanie jej, w stosownych przypadkach, jako dokumenty, o których mowa w art. 7.

3.   Korespondencja pochodząca od przewodniczącego jest przesyłana stronom przez sekretariat w imieniu przewodniczącego. Korespondencja taka jest rozsyłana, w razie potrzeby, zgodnie z art. 7.

Artykuł 7

Dokumenty

1.   Dokumenty są rozsyłane za pośrednictwem sekretariatu podkomitetu.

2.   Strona przekazuje dokumenty swojemu sekretarzowi. Sekretarz następnie przekazuje te dokumenty sekretarzowi drugiej strony.

3.   Sekretarz Unii rozsyła dokumenty odpowiednim przedstawicielom Unii i stale dołącza do adresatów takiej korespondencji sekretarza Gruzji oraz sekretarzy Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie związane z handlem.

4.   Sekretarz Gruzji rozsyła dokumenty odpowiednim przedstawicielom Gruzji i stale dołącza do adresatów takiej korespondencji sekretarza Unii oraz sekretarzy Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie związane z handlem.

5.   Sekretarze podkomitetu pełnią rolę punktów kontaktowych w sprawie wymian przewidzianych w art. 58 Układu.

Artykuł 8

Poufność

O ile strony nie postanowiły inaczej, posiedzenia podkomitetu są niejawne. Gdy jedna ze stron przedstawia podkomitetowi informacje określone jako poufne, tak też są one traktowane przez drugą stronę.

Artykuł 9

Porządki obrad posiedzeń

1.   Sekretariat podkomitetu sporządza w oparciu o wnioski przedstawione przez strony wstępny porządek obrad każdego posiedzenia, a także projekt wniosków operacyjnych określonych w art. 10. Wstępny porządek obrad obejmuje punkty, w odniesieniu do których sekretariat otrzymał wniosek od jednej ze stron o włączenie do porządku obrad, wraz z odnośnymi dokumentami, nie później niż 21 dni kalendarzowych przed terminem posiedzenia.

2.   Wstępny porządek obrad, wraz z odnośnymi dokumentami, jest rozsyłany zgodnie z art. 7 najpóźniej 15 dni kalendarzowych przed rozpoczęciem posiedzenia.

3.   Porządek obrad jest przyjmowany przez podkomitet na początku każdego posiedzenia. Za zgodą stron w porządku obrad można umieścić punkty, które nie znajdowały się we wstępnym porządku obrad.

4.   Przewodniczący podkomitetu, za zgodą drugiej strony, może zaprosić ad hoc przedstawicieli innych organów stron lub niezależnych ekspertów w danej dziedzinie do uczestnictwa w posiedzeniach podkomitetu w celu przedstawienia informacji na konkretne tematy. Strony zapewniają, by obserwatorzy lub eksperci spełniali wymogi dotyczące poufności.

5.   Przewodniczący podkomitetu, w porozumieniu ze stronami, może skrócić terminy określone w ust. 1 i 2 w celu uwzględnienia szczególnych okoliczności.

Artykuł 10

Protokół z posiedzenia i wnioski operacyjne

1.   Projekt protokołu z każdego posiedzenia jest sporządzany wspólnie przez obu sekretarzy podkomitetu.

2.   Protokół, co do zasady, podaje w odniesieniu do każdego punktu porządku obrad:

| a) | wykaz uczestników posiedzenia, wykaz towarzyszących im urzędników oraz wykaz ewentualnych obserwatorów lub ekspertów, którzy wzięli udział w posiedzeniu; |
| --- | --- |

a)

wykaz uczestników posiedzenia, wykaz towarzyszących im urzędników oraz wykaz ewentualnych obserwatorów lub ekspertów, którzy wzięli udział w posiedzeniu;

| b) | dokumenty przedłożone podkomitetowi; |
| --- | --- |

b)

dokumenty przedłożone podkomitetowi;

| c) | oświadczenia, o których wpisanie do protokołu wnieśli członkowie podkomitetu; oraz |
| --- | --- |

c)

oświadczenia, o których wpisanie do protokołu wnieśli członkowie podkomitetu; oraz

| d) | wnioski operacyjne z posiedzenia, o których mowa w ust. 4. |
| --- | --- |

d)

wnioski operacyjne z posiedzenia, o których mowa w ust. 4.

3.   Projekt protokołu zostaje przedłożony podkomitetowi do zatwierdzenia. Jest on zatwierdzany w ciągu 28 dni kalendarzowych od daty każdego posiedzenia podkomitetu. Kopia protokołu jest przekazywana każdemu z adresatów, o których mowa w art. 7.

4.   Sekretarz podkomitetu strony, która przewodniczy podkomitetowi, sporządza projekt wniosków operacyjnych z każdego posiedzenia i rozsyła stronom wraz z porządkiem obrad najpóźniej na 15 dni kalendarzowych przed rozpoczęciem posiedzenia. Projekt ten jest aktualizowany w trakcie przebiegu posiedzenia, a na jego zakończenie podkomitet, o ile strony nie ustaliły inaczej, przyjmuje wnioski operacyjne uwzględniające działania następcze uzgodnione przez strony. Po zatwierdzeniu wniosków operacyjnych dołącza się je do protokołu z posiedzenia, a ich wykonanie zostaje omówione podczas kolejnego posiedzenia podkomitetu. W tym celu podkomitet przyjmuje wzór umożliwiający śledzenie postępów w zakresie realizacji każdego działania w wyznaczonym terminie.

Artykuł 11

Decyzje i zalecenia

1.   Podkomitet jest uprawniony do przyjmowania decyzji, opinii, zaleceń, sprawozdań i wspólnych działań zgodnie z art. 65 Układu. Wspomniane decyzje, opinie, zalecenia, sprawozdania i wspólne działania są przyjmowane przez strony w drodze konsensusu po zakończeniu właściwych procedur wewnętrznych koniecznych do ich przyjęcia. Decyzje są wiążące dla stron, które podejmują odpowiednie środki w celu ich wdrożenia.

2.   Wszystkie decyzje, opinie, zalecenia lub sprawozdania wymagają podpisu przewodniczącego podkomitetu i uwierzytelnienia przez sekretarzy podkomitetu. Bez uszczerbku dla ust. 3 przewodniczący podpisuje wymienione dokumenty w trakcie posiedzenia, na którym przyjmowana jest odnośna decyzja, opinia, zalecenie lub sprawozdanie.

3.   Za zgodą stron podkomitet może podejmować decyzje, formułować zalecenia i przyjmować opinie lub sprawozdania w drodze procedury pisemnej, po wypełnieniu właściwych procedur wewnętrznych. Procedura pisemna polega na wymianie not między sekretarzami, działającymi w porozumieniu ze stronami. W tym celu tekst wniosku zostaje rozesłany zgodnie z art. 7, a termin zgłaszania ewentualnych zastrzeżeń lub poprawek wynosi co najmniej 21 dni kalendarzowych. Przewodniczący może w porozumieniu ze stronami skrócić termin określony w niniejszym ustępie w celu uwzględnienia szczególnych okoliczności. Po uzgodnieniu tekstu decyzje, opinie, zalecenia lub sprawozdania podpisywane są przez przewodniczącego i uwierzytelniane przez sekretarzy.

4.   Akty podkomitetu noszą odpowiednio nazwy „decyzja”, „opinia”, „zalecenie” lub „sprawozdanie”. Każda decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia, o ile nie stanowi ona inaczej.

5.   Decyzje, opinie, zalecenia i sprawozdania rozsyłane są stronom.

6.   Każda ze stron może podjąć decyzję o opublikowaniu decyzji, opinii i zaleceń podkomitetu w swoim odpowiednim promulgatorze urzędowym.

Artykuł 12

Sprawozdania

Podkomitet przedkłada Komitetowi Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie związane z handlem sprawozdanie ze swojej działalności oraz z działalności roboczych grup technicznych lub grup ad hoc powołanych przez podkomitet. Sprawozdanie przedkładane jest w terminie 25 dni kalendarzowych przed regularnym dorocznym posiedzeniem Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie związane z handlem.

Artykuł 13

Języki

1.   Językami roboczymi podkomitetu są języki angielski i gruziński.

2.   Podkomitet opiera swoje obrady na dokumentach opracowanych w tych językach, o ile nie postanowiono inaczej.

Artykuł 14

Koszty

1.   Każda ze stron pokrywa wszelkie poniesione przez siebie wydatki wynikające z uczestnictwa w posiedzeniach podkomitetu, zarówno w zakresie kosztów personelu, podróży i pobytu, jak i opłat pocztowych i telekomunikacyjnych.

2.   Koszty związane z organizacją posiedzeń oraz powielaniem dokumentów ponosi strona, która pełni rolę gospodarza posiedzenia.

3.   Koszty związane z tłumaczeniem ustnym podczas posiedzeń i pisemnym tłumaczeniem na język angielski lub gruziński dokumentów, o których mowa w art. 13 ust. 1, ponosi strona pełniąca rolę gospodarza posiedzenia.

Koszty tłumaczeń ustnych i pisemnych na inne języki lub z innych języków ponosi strona wnosząca o takie tłumaczenia.

Artykuł 15

Zmiany w regulaminie wewnętrznym

Niniejszy regulamin wewnętrzny może zostać zmieniony decyzją podkomitetu zgodnie z art. 65 ust. 5 Układu.

Artykuł 16

Techniczne grupy robocze i grupy ad hoc

1.   Podkomitet może powołać lub rozwiązać decyzją zgodną z art. 65 ust. 6 Układu, w stosownych przypadkach, techniczne grupy robocze lub grupy robocze ad hoc, w tym grupy naukowe lub grupy ekspertów.

2.   Członkostwo w grupach roboczych ad hoc nie musi ograniczać się do przedstawicieli stron. Strony dopilnują, by członkowie dowolnej grupy powołanej przez podkomitet spełniali wszelkie stosowne wymogi w zakresie poufności.

3.   O ile strony nie postanowią inaczej, grupy powołane przez podkomitet podlegają podkomitetowi i składają mu sprawozdania.

4.   Posiedzenia grup roboczych mogą być zwoływane w razie konieczności mieć formę bezpośredniego spotkania lub wideokonferencji albo audiokonferencji.

5.   Sekretariat podkomitetu otrzymuje do wiadomości całość odnośnej korespondencji, dokumentów i komunikatów dotyczących działalności grup roboczych.

6.   Grupy robocze mają uprawnienia do formułowania pisemnych zaleceń dla podkomitetu. Takie zalecenia są ustalane w drodze konsensusu i przekazywane przewodniczącemu podkomitetu, który rozsyła zalecenia zgodnie z art. 7.

7.   Niniejszy regulamin wewnętrzny stosuje się odpowiednio do wszystkich technicznych grup roboczych lub grupy roboczej ad hoc utworzonej przez podkomitet, chyba że w niniejszym artykule określono inaczej. Odniesienia do Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie związane z handlem oznaczają odniesienia do podkomitetu.

---

PROJEKT

DECYZJA NR 1/2015 PODKOMITETU DS. CEŁ UE-GRUZJA

z dnia ... 2015 r.

w sprawie przyjęcia jego regulaminu wewnętrznego

PODKOMITET DS. CEŁ UE-GRUZJA,

uwzględniając Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony (1) (zwany dalej „Układem”), w szczególności jego art. 74,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 431 Układu niektóre jego części stosuje się tymczasowo od dnia 1 września 2014 r. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 431 Układu niektóre jego części stosuje się tymczasowo od dnia 1 września 2014 r.

| (2) | Zgodnie z art. 74 Układu Podkomitet ds. Ceł monitoruje wdrażanie rozdziału 5 (Cła i ułatwienia handlowe) w tytule IV (Handel i zagadnienia związane z handlem) Układu i administrowanie nim. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 74 Układu Podkomitet ds. Ceł monitoruje wdrażanie rozdziału 5 (Cła i ułatwienia handlowe) w tytule IV (Handel i zagadnienia związane z handlem) Układu i administrowanie nim.

| (3) | Zgodnie z art. 74 ust. 3 lit. e) Układu Podkomitet ds. Ceł przyjmuje swój regulamin wewnętrzny, |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 74 ust. 3 lit. e) Układu Podkomitet ds. Ceł przyjmuje swój regulamin wewnętrzny,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym przyjmuje się regulamin wewnętrzny Podkomitetu ds. Ceł zawarty w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w ...

W imieniu Podkomitetu ds. Ceł

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 261 z 30.8.2014, s. 4.

1

ZAŁĄCZNIK

Regulamin wewnętrzny Podkomitetu ds. Ceł UE-Gruzja

Artykuł 1

Przepisy ogólne

1.   Podkomitet ds. Ceł (zwany dalej „podkomitetem”), ustanowiony zgodnie z art. 74 ust. 1 Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony (zwany dalej „Układem”) wypełnia swoje obowiązki, jak przewidziano w art. 74 ust. 2 i 3 Układu.

2.   Podkomitet składa się z przedstawicieli Komisji Europejskiej i Gruzji, odpowiedzialnych za cła i związane z nimi kwestie.

3.   Funkcję przewodniczącego, zgodnie z art. 2, pełni przedstawiciel Komisji Europejskiej lub Gruzji odpowiedzialny za cła i związane z nimi kwestie.

4.   Odniesienie do „stron” w niniejszym regulaminie wewnętrznym jest zgodne z definicją zawartą w art. 428 Układu.

Artykuł 2

Przewodnictwo

Strony przewodniczą podkomitetowi naprzemiennie przez okres 12 miesięcy. Pierwszy okres rozpoczyna się w dniu pierwszego posiedzenia Rady Stowarzyszenia i kończy w dniu 31 grudnia tego samego roku.

Artykuł 3

Posiedzenia

1.   O ile strony nie uzgodniły inaczej, podkomitet odbywa posiedzenia raz w roku lub na wniosek jednej ze stron.

2.   Każde posiedzenie podkomitetu jest zwoływane przez przewodniczącego w miejscu i w terminie uzgodnionym przez strony. Zawiadomienie o zwołaniu posiedzenia wydawane jest przez przewodniczącego podkomitetu nie później niż 28 dni kalendarzowych przed rozpoczęciem posiedzenia, chyba że strony uzgodnią inaczej.

3.   Posiedzenia podkomitetu mogą być prowadzone za pomocą wszelkich uzgodnionych środków technologii, np. w formie wideokonferencji lub audiokonferencji.

4.   Podkomitet może również poruszać wszelkie kwestie poza sesją w drodze korespondencyjnej.

Artykuł 4

Delegacje

O planowanym składzie delegacji uczestniczących w posiedzeniu strony są powiadamiane za pośrednictwem sekretariatu podkomitetu przed każdym posiedzeniem.

Artykuł 5

Sekretariat

1.   Urzędnik z ramienia Komisji Europejskiej oraz urzędnik z ramienia Gruzji, którzy odpowiadają za cła i związane z nimi kwestie, pełnią łącznie funkcję sekretarzy podkomitetu i wspólnie wykonują obowiązki sekretariatu w duchu wzajemnego zaufania i współpracy.

2.   Sekretariat Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie związane z handlem, określonym w art. 408 ust. 4 Układu (zwany dalej „Komitetem Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie związane z handlem”) jest informowany o wszelkich decyzjach, opiniach, zaleceniach, sprawozdaniach i innych uzgodnionych działaniach podkomitetu.

Artykuł 6

Korespondencja

1.   Korespondencja adresowana do podkomitetu jest kierowana do sekretarza jednej ze stron, który następnie informuje drugiego sekretarza.

2.   Sekretariat podkomitetu zapewnia przekazanie korespondencji adresowanej do podkomitetu przewodniczącemu tego podkomitetu oraz rozesłanie jej, w stosownych przypadkach, jako dokumenty, o których mowa w art. 7.

3.   Korespondencja pochodząca od przewodniczącego jest przesyłana stronom przez sekretariat w imieniu przewodniczącego. Korespondencja taka jest rozsyłana, w razie potrzeby, zgodnie z art. 7.

Artykuł 7

Dokumenty

1.   Dokumenty są rozsyłane za pośrednictwem sekretarzy podkomitetu.

2.   Strona przekazuje dokumenty swojemu sekretarzowi. Sekretarz następnie przekazuje te dokumenty sekretarzowi drugiej strony.

3.   Sekretarz Unii rozsyła dokumenty odpowiednim przedstawicielom Unii i stale dołącza do adresatów takiej korespondencji sekretarza Gruzji. Sekretarz Unii przesyła kopię ostatecznej wersji dokumentów sekretarzom Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie związane z handlem.

4.   Sekretarz Gruzji rozsyła dokumenty odpowiednim przedstawicielom Gruzji i stale dołącza do adresatów takiej korespondencji sekretarza Unii. Sekretarz Gruzji przesyła kopię ostatecznej wersji dokumentów sekretarzom Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie związane z handlem.

Artykuł 8

Poufność

O ile strony nie postanowiły inaczej, posiedzenia podkomitetu są niejawne. Gdy jedna ze stron przedstawia podkomitetowi informacje określone jako poufne, tak też są one traktowane przez drugą stronę.

Artykuł 9

Porządki obrad posiedzeń

1.   Sekretariat podkomitetu sporządza wstępny porządek obrad każdego posiedzenia w oparciu o wnioski przedstawione przez strony. Wstępny porządek obrad obejmuje punkty, w odniesieniu do których sekretariat otrzymał wniosek od jednej ze stron o włączenie do porządku obrad, wraz z odnośnymi dokumentami, nie później niż 21 dni kalendarzowych przed terminem posiedzenia.

2.   Wstępny porządek obrad, wraz z odnośnymi dokumentami, jest rozsyłany zgodnie z art. 7 najpóźniej 15 dni kalendarzowych przed rozpoczęciem posiedzenia.

3.   Porządek obrad jest przyjmowany przez podkomitet na początku każdego posiedzenia. Za zgodą stron w porządku obrad można umieścić punkty, które nie znajdowały się we wstępnym porządku obrad.

4.   Przewodniczący podkomitetu, za zgodą drugiej strony, może ad hoc zaprosić przedstawicieli innych organów stron lub niezależnych ekspertów w danej dziedzinie do uczestnictwa w posiedzeniach w celu przedstawienia informacji na konkretne tematy. Strony dopilnowują, by obserwatorzy lub eksperci spełniali wymogi dotyczące poufności.

5.   Przewodniczący podkomitetu, w porozumieniu ze stronami, może skrócić terminy określone w ust. 1 i 2 w celu uwzględnienia szczególnych okoliczności.

Artykuł 10

Protokół z posiedzenia i wnioski operacyjne

1.   Sekretarz podkomitetu strony przewodniczącej podkomitetowi sporządza projekt protokołu, zawierającego m.in. wnioski operacyjne, z każdego posiedzenia.

2.   Projekt protokołu, zawierającego m.in. wnioski operacyjne, jest przedkładany podkomitetowi do zatwierdzenia. Projekt protokołu jest atwierdzany w ciągu 28 dni kalendarzowych od daty każdego posiedzenia podkomitetu. Kopia protokołu jest przekazywana każdemu z adresatów, o których mowa w art. 7.

Artykuł 11

Decyzje i zalecenia

1.   Podkomitet jest uprawniony do przyjmowania praktycznych ustaleń, środków, decyzji i zaleceń zgodnie z art. 74 Układu. Te praktyczne ustalenia, środki, decyzje i zalecenia są przyjmowane przez strony w drodze konsensusu po zakończeniu właściwych procedur wewnętrznych koniecznych do ich przyjęcia. Decyzje są wiążące dla stron, które podejmują odpowiednie środki w celu ich wdrożenia.

2.   Wszystkie decyzje lub zalecenia wymagają podpisu przewodniczącego podkomitetu i uwierzytelnienia przez sekretarzy podkomitetu. Bez uszczerbku dla ust. 3 przedstawiciele podpisują te dokumenty w trakcie posiedzenia, na którym przyjmowana jest odnośna decyzja lub zalecenie.

3.   Za zgodą stron podkomitet może podejmować decyzje lub formułować zalecenia w drodze procedury pisemnej po wypełnieniu właściwych procedur wewnętrznych. Procedura pisemna polega na wymianie not między sekretarzami, działającymi w porozumieniu ze stronami. W tym celu tekst wniosku zostaje rozesłany zgodnie z art. 7, a termin zgłaszania ewentualnych zastrzeżeń lub poprawek wynosi co najmniej 21 dni kalendarzowych. Przewodniczący, w porozumieniu ze stronami, może skrócić termin określony w niniejszym ustępie w celu uwzględnienia szczególnych okoliczności. Po uzgodnieniu tekstu decyzje lub zalecenia wymagają podpisu przewodniczącego i uwierzytelnienia przez sekretarzy.

4.   Akty podkomitetu noszą odpowiednio nazwy „decyzja” lub „zalecenie”. Każda decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia, o ile nie stanowi ona inaczej.

5.   Decyzje i zalecenia rozsyłane są stronom.

6.   Każda ze stron może podjąć decyzję o opublikowaniu decyzji lub zaleceń podkomitetu w swoim odpowiednim promulgatorze urzędowym.

Artykuł 12

Sprawozdania

Podkomitet przekazuje Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie związane z handlem sprawozdanie na każdym regularnym dorocznym posiedzeniu.

Artykuł 13

Języki

1.   Językami roboczymi podkomitetu są języki angielski i gruziński.

2.   O ile nie postanowiono inaczej, podkomitet opiera swoje obrady na dokumentach opracowanych w tych językach.

Artykuł 14

Koszty

1.   Każda ze stron pokrywa wszelkie poniesione przez siebie wydatki wynikające z uczestnictwa w posiedzeniach podkomitetu, zarówno jeśli chodzi o koszty personelu, podróży i pobytu, jak i opłaty pocztowe i telekomunikacyjne.

2.   Koszty związane z organizacją posiedzeń oraz powielaniem dokumentów ponosi strona, która pełni rolę gospodarza posiedzenia.

3.   Koszty związane z tłumaczeniem ustnym podczas posiedzeń i pisemnym tłumaczeniem na język angielski lub gruziński dokumentów, o których mowa w art. 13 ust. 1, ponosi strona pełniąca rolę gospodarza posiedzenia.

Koszty tłumaczeń ustnych i pisemnych na inne języki lub z innych języków ponosi strona wnosząca o takie tłumaczenia.

Artykuł 15

Zmiany w regulaminie wewnętrznym

Niniejszy regulamin wewnętrzny może zostać zmieniony decyzją podkomitetu zgodnie z art. 74 ust. 3 lit. e) Układu.

---

PROJEKT

DECYZJA NR 1/2015 PODKOMITETU DS. OZNACZEŃ GEOGRAFICZNYCH UE-GRUZJA

z dnia ... 2015 r.

w sprawie przyjęcia jego regulaminu wewnętrznego

PODKOMITET DS. OZNACZEŃ GEOGRAFICZNYCH UE-GRUZJA,

uwzględniając Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony (1) (zwany dalej „Układem”), a w szczególności jego art. 179,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 431 Układu niektóre jego części stosuje się tymczasowo od dnia 1 września 2014 r. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 431 Układu niektóre jego części stosuje się tymczasowo od dnia 1 września 2014 r.

| (2) | Zgodnie z art. 179 Układu Podkomitet ds. Oznaczeń geograficznych (zwany dalej „podkomitetem”) monitoruje rozwój Układu w dziedzinie oznaczeń geograficznych i służy jako forum współpracy i dialogu na temat oznaczeń geograficznych. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 179 Układu Podkomitet ds. Oznaczeń geograficznych (zwany dalej „podkomitetem”) monitoruje rozwój Układu w dziedzinie oznaczeń geograficznych i służy jako forum współpracy i dialogu na temat oznaczeń geograficznych.

| (3) | Zgodnie z art. 179 ust. 2 Układu podkomitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny, |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 179 ust. 2 Układu podkomitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym przyjmuje się regulamin wewnętrzny Podkomitetu ds. Oznaczeń Geograficznych zawarty w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w ...

W imieniu Podkomitetu ds. Oznaczeń Geograficznych

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 261 z 30.8.2014, s. 4

1

ZAŁĄCZNIK

Regulamin wewnętrzny Podkomitetu ds. Oznaczeń Geograficznych UE-Gruzja

Artykuł 1

Przepisy ogólne

1.   Podkomitet ds. Oznaczeń Geograficznych (zwany dalej „podkomitetem”), ustanowiony zgodnie z art. 179 Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony (zwanego dalej „Układem”) wspiera Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu, jak przewidziano w art. 408 ust. 4 Układu (zwany dalej „Komitetem Stowarszyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu”) w wykonywaniu jego zadań.

2.   Podkomitet wykonuje swoje zadania określone w art. 179 Układu.

3.   Podkomitet składa się z przedstawicieli Komisji Europejskiej i Gruzji, odpowiedzialnych za kwestie związane z oznaczeniami geograficznymi.

4.   Każda ze stron mianuje szefa delegacji, który jest osobą odpowiedzialną za kontakty we wszelkich sprawach dotyczących podkomitetu.

5.   Szefowie delegacji pełnią funkcję przewodniczącego podkomitetu zgodnie z art. 2.

6.   Każdy szef delegacji może przenieść wszystkie lub niektóre funkcje szefa delegacji na wyznaczonego zastępcę; w takim przypadku wszystkie poniższe odniesienia do szefa delegacji odnoszą się również do wyznaczonego zastępcy.

7.   Odniesienie do „stron” w niniejszym regulaminie wewnętrznym jest zgodne z definicją zawartą w art. 428 Układu.

Artykuł 2

Przewodnictwo

Strony przewodniczą podkomitetowi naprzemiennie przez okres 12 miesięcy. Pierwszy okres rozpoczyna się w dniu pierwszego posiedzenia Rady Stowarzyszenia i kończy w dniu 31 grudnia tego samego roku.

Artykuł 3

Posiedzenia

1.   O ile strony nie uzgodniły inaczej, podkomitet odbywa posiedzenie na wniosek jednej z stron, w Unii albo w Gruzji, w żadnym przypadku nie później niż 90 dni kalendarzowych od złożenia wniosku.

2.   Każde posiedzenie podkomitetu jest zwoływane przez przewodniczącego w miejscu i w terminie uzgodnionym przez strony. Zawiadomienie o zwołaniu posiedzenia wydawane jest przez przewodniczącego podkomitetu nie później niż 28 dni kalendarzowych przed rozpoczęciem posiedzenia, chyba że strony uzgodnią inaczej.

3.   Regularne posiedzenia podkomitetu są zwoływane, w miarę możliwości, z odpowiednim wyprzedzeniem przed regularnymi posiedzeniami Rady Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu.

4.   W drodze wyjątku posiedzenia podkomitetu mogą być organizowane przy wykorzystaniu wszelkich ustalonych przez strony środków technicznych, takich jak wideokonferencja.

Artykuł 4

Delegacje

O planowanym składzie delegacji uczestniczących w posiedzeniu strony są powiadamiane za pośrednictwem sekretariatu podkomitetu przed każdym posiedzeniem.

Artykuł 5

Sekretariat

1.   Urzędnik z ramienia Komisji Europejskiej oraz urzędnik z ramienia Gruzji pełnią łącznie funkcję sekretarzy podkomitetu, mianowanych przez szefów delegacji, i wspólnie wykonują obowiązki sekretariatu w duchu wzajemnego zaufania i współpracy.

2.   Sekretariat Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie związane z handlem jest informowany o wszelkich decyzjach, sprawozdaniach i innych uzgodnionych działaniach podkomitetu.

Artykuł 6

Korespondencja

1.   Korespondencja adresowana do podkomitetu jest kierowana do sekretarza jednej ze stron, który następnie informuje drugiego sekretarza.

2.   Sekretariat podkomitetu zapewnia przekazanie korespondencji adresowanej do podkomitetu przewodniczącemu tego podkomitetu oraz rozesłanie jej, w stosownych przypadkach, jako dokumenty, o których mowa w art. 7.

3.   Korespondencja pochodząca od przewodniczącego jest przesyłana stronom przez sekretariat w imieniu przewodniczącego. Korespondencja taka jest rozsyłana, w razie potrzeby, zgodnie z art. 7.

Artykuł 7

Dokumenty

1.   Dokumenty są rozsyłane za pośrednictwem sekretariatu podkomitetu.

2.   Strona przekazuje dokumenty swojemu sekretarzowi. Sekretarz następnie przekazuje te dokumenty sekretarzowi drugiej strony.

3.   Sekretarz Unii rozsyła dokumenty odpowiednim przedstawicielom Unii i stale dołącza do adresatów takiej korespondencji sekretarza Gruzji oraz sekretarzy Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie związane z handlem.

4.   Sekretarz Gruzji rozsyła dokumenty odpowiednim przedstawicielom Gruzji i stale dołącza do adresatów takiej korespondencji sekretarza Unii oraz sekretarzy Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie związane z handlem.

Artykuł 8

Poufność

O ile strony nie postanowiły inaczej, posiedzenia podkomitetu są niejawne. Gdy jedna ze stron przedstawia podkomitetowi informacje określone jako poufne, tak też są one traktowane przez drugą stronę.

Artykuł 9

Porządki obrad posiedzeń

1.   Sekretariat podkomitetu sporządza wstępny porządek obrad każdego posiedzenia, a także projekt wniosków operacyjnych określonych w art. 10 w oparciu o wnioski przedstawione przez strony. Wstępny porządek obrad obejmuje punkty, w odniesieniu do których sekretariat otrzymał wniosek od jednej ze stron o włączenie do porządku obrad, wraz z odnośnymi dokumentami, nie później niż 21 dni kalendarzowych przed terminem posiedzenia.

2.   Wstępny porządek obrad, wraz z odnośnymi dokumentami, jest rozsyłany zgodnie z art. 7 najpóźniej 15 dni kalendarzowych przed rozpoczęciem posiedzenia.

3.   Przewodniczący i drugi szef delegacji przyjmują porządek obrad na początku każdego posiedzenia. Za zgodą stron w porządku obrad można umieścić punkty, które nie znajdowały się we wstępnym porządku obrad.

4.   Przewodniczący podkomitetu może, za zgodą drugiej strony, zaprosić ad hoc przedstawicieli innych organów stron lub niezależnych ekspertów w danej dziedzinie do uczestnictwa w posiedzeniach w celu przedstawienia informacji na konkretne tematy. Strony dopilnowują, by obserwatorzy lub eksperci spełniali wymogi dotyczące poufności.

5.   Przewodniczący podkomitetu, w porozumieniu ze stronami, może skrócić terminy określone w ust. 1 i 2 w celu uwzględnienia szczególnych okoliczności.

Artykuł 10

Protokół z posiedzenia i wnioski operacyjne

1.   Projekt protokołu z każdego posiedzenia jest sporządzany wspólnie przez obu sekretarzy podkomitetu.

2.   Protokół, co do zasady, podaje w odniesieniu do każdego punktu porządku obrad:

| a) | wykaz uczestników posiedzenia, wykaz towarzyszących im urzędników oraz wykaz ewentualnych obserwatorów lub ekspertów, którzy wzięli udział w posiedzeniu; |
| --- | --- |

a)

wykaz uczestników posiedzenia, wykaz towarzyszących im urzędników oraz wykaz ewentualnych obserwatorów lub ekspertów, którzy wzięli udział w posiedzeniu;

| b) | dokumenty przedłożone podkomitetowi; |
| --- | --- |

b)

dokumenty przedłożone podkomitetowi;

| c) | oświadczenia, o których wpisanie do protokołu wnieśli członkowie podkomitetu; oraz |
| --- | --- |

c)

oświadczenia, o których wpisanie do protokołu wnieśli członkowie podkomitetu; oraz

| d) | w razie konieczności wnioski operacyjne z posiedzenia, o których mowa w ust. 4. |
| --- | --- |

d)

w razie konieczności wnioski operacyjne z posiedzenia, o których mowa w ust. 4.

3.   Projekt protokołu zostaje przedłożony podkomitetowi do zatwierdzenia. Jest on zatwierdzany w ciągu 28 dni kalendarzowych od daty każdego posiedzenia podkomitetu. Kopia protokołu jest przekazywana każdemu z adresatów, o których mowa w art. 7.

4.   Sekretarz podkomitetu strony przewodniczącej podkomitetowi sporządza projekt wniosków operacyjnych z każdego posiedzenia i rozsyła stronom wraz z porządkiem obrad najpóźniej na 15 dni kalendarzowych przed rozpoczęciem posiedzenia. Projekt ten jest aktualizowany w trakcie przebiegu posiedzenia, a na jego zakończenie podkomitet, o ile strony nie uzgodniły inaczej, przyjmuje wnioski operacyjne uwzględniające działania następcze uzgodnione przez strony. Po zatwierdzeniu wniosków operacyjnych dołącza się je do protokołu z posiedzenia, a ich wykonanie zostaje omówione podczas kolejnego posiedzenia podkomitetu. W tym celu podkomitet przyjmuje wzór umożliwiający śledzenie postępów w zakresie realizacji każdego działania w wyznaczonym terminie.

Artykuł 11

Decyzje

1.   Podkomitet jest uprawniony do podejmowania decyzji w sprawach określonych w art. 179 ust. 3 Układu. Wspomniane decyzje są przyjmowane przez strony w drodze konsensusu po zakończeniu właściwych procedur wewnętrznych koniecznych do ich przyjęcia. Decyzje są wiążące dla stron, które podejmują odpowiednie środki w celu ich wdrożenia.

2.   Każda decyzja wymaga podpisu przewodniczącego podkomitetu i uwierzytelnienia przez obydwu sekretarzy podkomitetu. Bez uszczerbku dla ust. 4 przewodniczący podpisuje te dokumenty w trakcie posiedzenia, na którym przyjmowana jest odnośna decyzja.

3.   Za zgodą stron podkomitet może podejmować decyzje lub przyjmować sprawozdania w drodze procedury pisemnej, po wypełnieniu właściwych procedur wewnętrznych. Procedura pisemna polega na wymianie not między obydwoma sekretarzami, działającymi w porozumieniu ze stronami. W tym celu tekst wniosku zostaje rozesłany zgodnie z art. 7, a termin zgłaszania ewentualnych zastrzeżeń lub poprawek wynosi co najmniej 21 dni kalendarzowych. Przewodniczący, w porozumieniu ze stronami, może skrócić termin określony w niniejszym ustępie w celu uwzględnienia szczególnych okoliczności. Po uzgodnieniu tekstu decyzje, opinie, zalecenia lub sprawozdania podpisywane są przez przewodniczącego i uwierzytelniane przez sekretarzy.

4.   Akty podkomitetu noszą odpowiednio nazwy „decyzja” lub „sprawozdanie”. Każda decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia, o ile nie stanowi ona inaczej.

5.   Decyzje rozsyłane są stronom.

6.   Każda ze stron może podjąć decyzję o opublikowaniu decyzji, opinii i zaleceń podkomitetu w swoim odpowiednim promulgatorze urzędowym.

Artykuł 12

Sprawozdania

Podkomitet przedkłada Komitetowi Stowarzyszenia na posiedzeniu w składzie rozstrzygającym kwestie związane z handlem sprawozdanie ze swojej działalności na każdym regularnym posiedzeniu Komitetu Stowarzyszenia.

Artykuł 13

Języki

1.   Językami roboczymi podkomitetu są języki angielski i gruziński.

2.   Podkomitet opiera swoje obrady na dokumentach opracowanych w tych językach, o ile nie postanowiono inaczej.

Artykuł 14

Koszty

1.   Każda ze stron pokrywa wszelkie poniesione przez siebie wydatki wynikające z uczestnictwa w posiedzeniach podkomitetu, zarówno jeśli chodzi o koszty personelu, podróży i pobytu, jak i opłaty pocztowe i telekomunikacyjne.

2.   Koszty związane z organizacją posiedzeń oraz powielaniem dokumentów ponosi strona, która pełni rolę gospodarza posiedzenia.

3.   Koszty związane z tłumaczeniem ustnym podczas posiedzeń i pisemnym tłumaczeniem na język angielski lub gruziński dokumentów, o których mowa w art. 13 ust. 1, ponosi strona pełniąca rolę gospodarza posiedzenia.

Koszty tłumaczeń ustnych i pisemnych na inne języki lub z innych języków ponosi strona wnosząca o takie tłumaczenia.

Artykuł 15

Zmiany w regulaminie wewnętrznym

Niniejszy regulamin wewnętrzny może zostać zmieniony decyzją podkomitetu zgodnie z art. 179 ust. 2 Układu.

---

| 10.2.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 33/37 |
| --- | --- | --- | --- |

10.2.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 33/37

---

DECYZJA RADY (WPZiB) 2015/202

z dnia 9 lutego 2015 r.

zmieniająca decyzję 2010/656/WPZiB przedłużającą obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 29 października 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/656/WPZiB (1). |
| --- | --- |

(1)

W dniu 29 października 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/656/WPZiB (1).

| (2) | Należy wprowadzić odstępstwo od zakazu sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu sprzętu, który mógłby być wykorzystywany do wewnętrznych represji, aby umożliwić sprzedaż, dostawę, przekazywanie lub wywóz niektórych przedmiotów wyłącznie do wykorzystania cywilnego w ramach projektów związanych z górnictwem lub z infrastrukturą. |
| --- | --- |

(2)

Należy wprowadzić odstępstwo od zakazu sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu sprzętu, który mógłby być wykorzystywany do wewnętrznych represji, aby umożliwić sprzedaż, dostawę, przekazywanie lub wywóz niektórych przedmiotów wyłącznie do wykorzystania cywilnego w ramach projektów związanych z górnictwem lub z infrastrukturą.

| (3) | Konieczne są dalsze działania Unii, aby wdrożyć ten środek, |
| --- | --- |

(3)

Konieczne są dalsze działania Unii, aby wdrożyć ten środek,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W decyzji 2010/656/WPZiB dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 1a

Art. 1 nie ma zastosowania do sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu określonego sprzętu, który mógłby być wykorzystywany do wewnętrznych represji, w przypadku gdy sprzęt ten jest przeznaczony wyłącznie do wykorzystania cywilnego w ramach projektów związanych z górnictwem lub z infrastrukturą, pod warunkiem każdorazowego udzielania pozwolenia przez właściwe organy państwa członkowskiego dokonującego wywozu.”

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Sporządzono w Brukseli dnia 9 lutego 2015 r.

W imieniu Rady

F. MOGHERINI

Przewodniczący

---

(1)  Decyzja Rady 2010/656/WPZiB z dnia 29 października 2010 r. przedłużająca obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej (Dz.U. L 285 z 30.10.2010, s. 28).

1

---

| 10.2.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 33/38 |
| --- | --- | --- | --- |

10.2.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 33/38

---

DECYZJA RADY (WPZiB) 2015/203

z dnia 9 lutego 2015 r.

wspierająca propozycję Unii odnoszącą się do międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej jako wkładu w środki na rzecz przejrzystości i budowy zaufania w zakresie działań w przestrzeni kosmicznej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28,

uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Działania w przestrzeni komicznej rozwijają się i mają istotne znaczenie. Przestrzeń kosmiczna jest zasobem, do którego prawo mają wszystkie państwa świata. Państwa, które nie prowadzą jeszcze działań w przestrzeni kosmicznej, mogłyby je podjąć w przyszłości. Unia uznaje zatem za jeden z istotnych celów wzmacnianie bezpieczeństwa działań w przestrzeni kosmicznej jako wkład w przyszły rozwój i bezpieczeństwo państw. Cel ten jest elementem polityki kosmicznej Unii. |
| --- | --- |

(1)

Działania w przestrzeni komicznej rozwijają się i mają istotne znaczenie. Przestrzeń kosmiczna jest zasobem, do którego prawo mają wszystkie państwa świata. Państwa, które nie prowadzą jeszcze działań w przestrzeni kosmicznej, mogłyby je podjąć w przyszłości. Unia uznaje zatem za jeden z istotnych celów wzmacnianie bezpieczeństwa działań w przestrzeni kosmicznej jako wkład w przyszły rozwój i bezpieczeństwo państw. Cel ten jest elementem polityki kosmicznej Unii.

| (2) | W dniu 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła europejską strategię bezpieczeństwa, w której wskazano globalne wyzwania i zagrożenia oraz zaapelowano o międzynarodowy porządek oparty na określonych regułach, którego podstawą będą skuteczny multilateralizm i dobrze funkcjonujące instytucje międzynarodowe. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła europejską strategię bezpieczeństwa, w której wskazano globalne wyzwania i zagrożenia oraz zaapelowano o międzynarodowy porządek oparty na określonych regułach, którego podstawą będą skuteczny multilateralizm i dobrze funkcjonujące instytucje międzynarodowe.

| (3) | Europejska strategia bezpieczeństwa uznaje Kartę Narodów Zjednoczonych za podstawę stosunków międzynarodowych oraz opowiada się za wzmocnieniem Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) i dostarczeniem jej instrumentów, które pozwolą jej wypełniać obowiązki i skutecznie działać. Unia dąży do zapewnienia wysokiego stopnia współpracy we wszelkich dziedzinach stosunków międzynarodowych, co ma służyć, między innymi, utrzymaniu pokoju, zapobieganiu konfliktom i umacnianiu bezpieczeństwa międzynarodowego zgodnie z celami i zasadami Karty Narodów Zjednoczonych. |
| --- | --- |

(3)

Europejska strategia bezpieczeństwa uznaje Kartę Narodów Zjednoczonych za podstawę stosunków międzynarodowych oraz opowiada się za wzmocnieniem Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) i dostarczeniem jej instrumentów, które pozwolą jej wypełniać obowiązki i skutecznie działać. Unia dąży do zapewnienia wysokiego stopnia współpracy we wszelkich dziedzinach stosunków międzynarodowych, co ma służyć, między innymi, utrzymaniu pokoju, zapobieganiu konfliktom i umacnianiu bezpieczeństwa międzynarodowego zgodnie z celami i zasadami Karty Narodów Zjednoczonych.

| (4) | Unia zobowiązuje się do rozwijania i wdrażania środków na rzecz przejrzystości i budowy zaufania, dzięki którym można osiągnąć zwiększone bezpieczeństwo przestrzeni kosmicznej. Unia zwraca również szczególną uwagę na zagrożenie powodowane przez śmieci kosmiczne, niezależnie od ich pochodzenia, gdyż wpływa ono negatywnie na obecne i przyszłe działania. |
| --- | --- |

(4)

Unia zobowiązuje się do rozwijania i wdrażania środków na rzecz przejrzystości i budowy zaufania, dzięki którym można osiągnąć zwiększone bezpieczeństwo przestrzeni kosmicznej. Unia zwraca również szczególną uwagę na zagrożenie powodowane przez śmieci kosmiczne, niezależnie od ich pochodzenia, gdyż wpływa ono negatywnie na obecne i przyszłe działania.

| (5) | W dniu 18 września 2007 r. w odpowiedzi na rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ 61/75 z dnia 6 grudnia 2006 r. Unia przedłożyła propozycję międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej („kodeks postępowania”) oraz rozpoczęła konsultacje, aby promować prace nad wstępnym projektem tego aktu. |
| --- | --- |

(5)

W dniu 18 września 2007 r. w odpowiedzi na rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ 61/75 z dnia 6 grudnia 2006 r. Unia przedłożyła propozycję międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej („kodeks postępowania”) oraz rozpoczęła konsultacje, aby promować prace nad wstępnym projektem tego aktu.

| (6) | W konkluzjach z dni 8–9 grudnia 2008 r. Rada Unii Europejskiej poparła pierwszy projekt międzynarodowego kodeksu postępowania – przewidujący uczestnictwo państw na zasadzie dobrowolności i obejmujący środki na rzecz przejrzystości i budowy zaufania; projekt ten stanowił podstawę konsultacji z głównymi państwami trzecimi, prowadzącymi działania w przestrzeni kosmicznej lub zainteresowanymi tymi działaniami, służących wypracowaniu tekstu możliwego do zaakceptowania przez jak największą liczbę państw. |
| --- | --- |

(6)

W konkluzjach z dni 8–9 grudnia 2008 r. Rada Unii Europejskiej poparła pierwszy projekt międzynarodowego kodeksu postępowania – przewidujący uczestnictwo państw na zasadzie dobrowolności i obejmujący środki na rzecz przejrzystości i budowy zaufania; projekt ten stanowił podstawę konsultacji z głównymi państwami trzecimi, prowadzącymi działania w przestrzeni kosmicznej lub zainteresowanymi tymi działaniami, służących wypracowaniu tekstu możliwego do zaakceptowania przez jak największą liczbę państw.

| (7) | W dniu 27 września 2010 r. Rada Unii Europejskiej udzieliła Wysokiemu Przedstawicielowi Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP) mandat upoważniający do przeprowadzenia dalszych i szerzej zakrojonych konsultacji w oparciu o zmienioną wersję kodeksu postępowania opracowaną przez Unię w świetle konsultacji z zainteresowanymi państwami. |
| --- | --- |

(7)

W dniu 27 września 2010 r. Rada Unii Europejskiej udzieliła Wysokiemu Przedstawicielowi Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP) mandat upoważniający do przeprowadzenia dalszych i szerzej zakrojonych konsultacji w oparciu o zmienioną wersję kodeksu postępowania opracowaną przez Unię w świetle konsultacji z zainteresowanymi państwami.

| (8) | Unijna propozycja projektu kodeksu postępowania została oficjalnie przedstawiona społeczności międzynarodowej w Wiedniu w dniu 5 czerwca 2012 r. Następnie rozpoczęto otwarte konsultacje w sprawie tego projektu tekstu w celu zwiększenia przejrzystości i pluralistycznego charakteru tego procesu. Odbyły się trzy rundy konsultacji, z czego dwie ostatnie dotyczyły zmienionych wersji kodeksu postępowania: w dniach 16–17 maja 2013 r. w Kijowie, w dniach 20–22 listopada 2013 r. w Bangkoku i wreszcie w dniach 27–28 maja 2014 r. w Luksemburgu. W każdym z tych posiedzeń wzięli udział uczestnicy z ponad 60 państw, a w sumie obecni na nich byli uczestnicy z ponad 80 państw. |
| --- | --- |

(8)

Unijna propozycja projektu kodeksu postępowania została oficjalnie przedstawiona społeczności międzynarodowej w Wiedniu w dniu 5 czerwca 2012 r. Następnie rozpoczęto otwarte konsultacje w sprawie tego projektu tekstu w celu zwiększenia przejrzystości i pluralistycznego charakteru tego procesu. Odbyły się trzy rundy konsultacji, z czego dwie ostatnie dotyczyły zmienionych wersji kodeksu postępowania: w dniach 16–17 maja 2013 r. w Kijowie, w dniach 20–22 listopada 2013 r. w Bangkoku i wreszcie w dniach 27–28 maja 2014 r. w Luksemburgu. W każdym z tych posiedzeń wzięli udział uczestnicy z ponad 60 państw, a w sumie obecni na nich byli uczestnicy z ponad 80 państw.

| (9) | Pod koniec otwartych konsultacji w Luksemburgu w dniach 27–28 maja 2014 r. przewodniczący uznał, że trzy rundy otwartych konsultacji przeprowadzonych w latach 2013–2014 przez Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ) z udziałem Instytutu Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Badań nad Rozbrojeniem (UNIDIR) odegrał istotną rolę w poprawie wzajemnego zrozumienia stanowisk i obaw pośród uczestniczących państw. Wielu uczestników prac w Luksemburgu zdecydowanie wyrażało chęć przejścia z etapu konsultacji do etapu rokowań, w których za podstawę przyszłych negocjacji wielostronnych posłużyłby projekt tekstu kodeksu postępowania wypracowany w wyniku otwartych konsultacji, do których wkład wniosło wiele państw i które pozostawały otwarte na kolejne zmiany. Niektórzy uczestnicy otwartych konsultacji byli zdania, że potrzebna jest jakaś forma akceptacji ze strony ONZ. Po otwartych konsultacjach w Luksemburgu Unia zajęła się opracowaniem nowego projektu kodeksu postępowania i zasygnalizowała gotowość do rozpoczęcia refleksji i konsultacji dotyczących sposobów dalszego wsparcia przyszłych negocjacji wielostronnych oraz przyjęcia i realizacji przyszłego kodeksu postępowania. |
| --- | --- |

(9)

Pod koniec otwartych konsultacji w Luksemburgu w dniach 27–28 maja 2014 r. przewodniczący uznał, że trzy rundy otwartych konsultacji przeprowadzonych w latach 2013–2014 przez Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ) z udziałem Instytutu Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Badań nad Rozbrojeniem (UNIDIR) odegrał istotną rolę w poprawie wzajemnego zrozumienia stanowisk i obaw pośród uczestniczących państw. Wielu uczestników prac w Luksemburgu zdecydowanie wyrażało chęć przejścia z etapu konsultacji do etapu rokowań, w których za podstawę przyszłych negocjacji wielostronnych posłużyłby projekt tekstu kodeksu postępowania wypracowany w wyniku otwartych konsultacji, do których wkład wniosło wiele państw i które pozostawały otwarte na kolejne zmiany. Niektórzy uczestnicy otwartych konsultacji byli zdania, że potrzebna jest jakaś forma akceptacji ze strony ONZ. Po otwartych konsultacjach w Luksemburgu Unia zajęła się opracowaniem nowego projektu kodeksu postępowania i zasygnalizowała gotowość do rozpoczęcia refleksji i konsultacji dotyczących sposobów dalszego wsparcia przyszłych negocjacji wielostronnych oraz przyjęcia i realizacji przyszłego kodeksu postępowania.

| (10) | Kluczowe znaczenie dla wsparcia tego procesu miała decyzja Rady 2012/281/WPZiB (1) wykonana przez UNIDIR. Pozwoliła ona na dystrybucję informacji, wymianę poglądów oraz stworzenie zdolności zainteresowanych stron w zakresie kodeksu postępowania, a także doprowadziła do wzrostu świadomości istnienia kodeksu postępowania oraz jego zrozumienia. Najważniejsze działania podjęte w ramach wspomnianej decyzji to seminaria regionalne (Kuala Lumpur, grudzień 2012 r.; Addis Abeba, marzec 2013 r.; Meksyk, czerwiec 2013 r.; Astana, październik 2013 r.) oraz wyżej wymienione spotkania wielostronne w Wiedniu (czerwiec 2012 r.), Kijowie (maj 2013 r.), Bangkoku (listopad 2013 r.) i Luksemburgu (maj 2014 r.), które posłużyły jako platforma do zaprezentowania i omówienia kodeksu na forum międzynarodowym oraz do pokazania zaangażowania Unii na rzecz przejrzystego i pluralistycznego charakteru całego procesu. |
| --- | --- |

(10)

Kluczowe znaczenie dla wsparcia tego procesu miała decyzja Rady 2012/281/WPZiB (1) wykonana przez UNIDIR. Pozwoliła ona na dystrybucję informacji, wymianę poglądów oraz stworzenie zdolności zainteresowanych stron w zakresie kodeksu postępowania, a także doprowadziła do wzrostu świadomości istnienia kodeksu postępowania oraz jego zrozumienia. Najważniejsze działania podjęte w ramach wspomnianej decyzji to seminaria regionalne (Kuala Lumpur, grudzień 2012 r.; Addis Abeba, marzec 2013 r.; Meksyk, czerwiec 2013 r.; Astana, październik 2013 r.) oraz wyżej wymienione spotkania wielostronne w Wiedniu (czerwiec 2012 r.), Kijowie (maj 2013 r.), Bangkoku (listopad 2013 r.) i Luksemburgu (maj 2014 r.), które posłużyły jako platforma do zaprezentowania i omówienia kodeksu na forum międzynarodowym oraz do pokazania zaangażowania Unii na rzecz przejrzystego i pluralistycznego charakteru całego procesu.

| (11) | W badaniu poświęconym środkom na rzecz przejrzystości i budowy zaufania w zakresie działań w przestrzeni kosmicznej z dnia 12 lipca 2013 r. grupa ekspertów rządowych utworzona przez sekretarza generalnego ONZ zgodnie z rezolucją Zgromadzenia Ogólnego ONZ 65/68 odnotowała prezentację kodeksu postępowania przeprowadzoną przez Unię oraz otwarte konsultacje, które odbyły się w Kijowie. We wnioskach i zaleceniach wynikających z tego badania grupa ekspertów rządowych poparła działania na rzecz zobowiązań politycznych, takie jak wielostronny kodeks postępowania promujący odpowiedzialną działalność w przestrzeni kosmicznej oraz jej pokojowe wykorzystanie. |
| --- | --- |

(11)

W badaniu poświęconym środkom na rzecz przejrzystości i budowy zaufania w zakresie działań w przestrzeni kosmicznej z dnia 12 lipca 2013 r. grupa ekspertów rządowych utworzona przez sekretarza generalnego ONZ zgodnie z rezolucją Zgromadzenia Ogólnego ONZ 65/68 odnotowała prezentację kodeksu postępowania przeprowadzoną przez Unię oraz otwarte konsultacje, które odbyły się w Kijowie. We wnioskach i zaleceniach wynikających z tego badania grupa ekspertów rządowych poparła działania na rzecz zobowiązań politycznych, takie jak wielostronny kodeks postępowania promujący odpowiedzialną działalność w przestrzeni kosmicznej oraz jej pokojowe wykorzystanie.

| (12) | W dniu 5 grudnia 2013 r. Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło na zasadzie konsensusu rezolucję A/RES/68/50 dotyczącą środków na rzecz przejrzystości i budowy zaufania w zakresie działań w przestrzeni kosmicznej, z zadowoleniem przyjmując sprawozdanie sekretarza generalnego ONZ zawierające badanie grupy ekspertów rządowych oraz odnotowując dokonaną przez Unię prezentację projektu kodeksu postępowania. W rezolucji tej dodatkowo zachęca się państwa członkowskie ONZ do dokonania przeglądu i wdrożenia środków na rzecz przejrzystości i budowy zaufania zaproponowanych przez grupę ekspertów rządowych oraz apeluje się do sekretarza generalnego, aby przesłał sprawozdanie odpowiednim podmiotom i organizacjom ONZ, tak aby mogły one pomóc w skutecznym wdrożeniu wniosków i zaleceń zawartych w sprawozdaniu. Odpowiednie podmioty i organizacje ONZ zachęca się również, aby porozumiewały się w sprawach związanych z zaleceniami ze sprawozdania. |
| --- | --- |

(12)

W dniu 5 grudnia 2013 r. Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło na zasadzie konsensusu rezolucję A/RES/68/50 dotyczącą środków na rzecz przejrzystości i budowy zaufania w zakresie działań w przestrzeni kosmicznej, z zadowoleniem przyjmując sprawozdanie sekretarza generalnego ONZ zawierające badanie grupy ekspertów rządowych oraz odnotowując dokonaną przez Unię prezentację projektu kodeksu postępowania. W rezolucji tej dodatkowo zachęca się państwa członkowskie ONZ do dokonania przeglądu i wdrożenia środków na rzecz przejrzystości i budowy zaufania zaproponowanych przez grupę ekspertów rządowych oraz apeluje się do sekretarza generalnego, aby przesłał sprawozdanie odpowiednim podmiotom i organizacjom ONZ, tak aby mogły one pomóc w skutecznym wdrożeniu wniosków i zaleceń zawartych w sprawozdaniu. Odpowiednie podmioty i organizacje ONZ zachęca się również, aby porozumiewały się w sprawach związanych z zaleceniami ze sprawozdania.

| (13) | Biorąc pod uwagę impuls, którym stały się prowadzone przez Unię otwarte konsultacje w sprawie projektu kodeksu postępowania, oraz wyrażone przez partnerów międzynarodowych życzenie, aby Unia nadal przewodniczyła temu procesowi aż do ostatecznego przyjęcia kodeksu postępowania oraz aby zapewniła środki jego wdrożenia niezwłocznie po przyjęciu, poparcie dla procesu, które pomyślnie rozpoczęło się zgodnie z decyzją 2012/281/WPZiB, powinno trwać na mocy nowej decyzji Rady. |
| --- | --- |

(13)

Biorąc pod uwagę impuls, którym stały się prowadzone przez Unię otwarte konsultacje w sprawie projektu kodeksu postępowania, oraz wyrażone przez partnerów międzynarodowych życzenie, aby Unia nadal przewodniczyła temu procesowi aż do ostatecznego przyjęcia kodeksu postępowania oraz aby zapewniła środki jego wdrożenia niezwłocznie po przyjęciu, poparcie dla procesu, które pomyślnie rozpoczęło się zgodnie z decyzją 2012/281/WPZiB, powinno trwać na mocy nowej decyzji Rady.

| (14) | Nowa decyzja Rady powinna wspierać dalsze prace mające na celu zwiększenie świadomości środków na rzecz przejrzystości i budowy zaufania w zakresie działań w przestrzeni kosmicznej, w tym propozycję międzynarodowego kodeksu postępowania, a także negocjacje dotyczące kodeksu postępowania i jego formalnego przyjęcia, natomiast pomoc we wdrożeniu kodeksu postępowania i jego punktu kontaktowego można przewidzieć w przyszłej decyzji Rady. |
| --- | --- |

(14)

Nowa decyzja Rady powinna wspierać dalsze prace mające na celu zwiększenie świadomości środków na rzecz przejrzystości i budowy zaufania w zakresie działań w przestrzeni kosmicznej, w tym propozycję międzynarodowego kodeksu postępowania, a także negocjacje dotyczące kodeksu postępowania i jego formalnego przyjęcia, natomiast pomoc we wdrożeniu kodeksu postępowania i jego punktu kontaktowego można przewidzieć w przyszłej decyzji Rady.

| (15) | Techniczny aspekt wdrożenia niniejszej decyzji Rada powinna powierzyć Biuru Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Rozbrojenia (UNODA) oraz UNIDIR. UNODA odgrywa już kluczową rolę we wdrażaniu zaleceń ze sprawozdania z 2013 r. przez grupę ekspertów rządowych ONZ ds. środków na rzecz przejrzystości i budowy zaufania w zakresie działań w przestrzeni kosmicznej, natomiast UNIDIR będzie w stanie korzystać z doświadczeń zdobytych w trakcie regionalnej współpracy zewnętrznej prowadzonej na mocy decyzji 2012/281/WPZiB, |
| --- | --- |

(15)

Techniczny aspekt wdrożenia niniejszej decyzji Rada powinna powierzyć Biuru Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Rozbrojenia (UNODA) oraz UNIDIR. UNODA odgrywa już kluczową rolę we wdrażaniu zaleceń ze sprawozdania z 2013 r. przez grupę ekspertów rządowych ONZ ds. środków na rzecz przejrzystości i budowy zaufania w zakresie działań w przestrzeni kosmicznej, natomiast UNIDIR będzie w stanie korzystać z doświadczeń zdobytych w trakcie regionalnej współpracy zewnętrznej prowadzonej na mocy decyzji 2012/281/WPZiB,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W celu wspierania swojej propozycji międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej („kodeks postępowania”) jako wkładu w utworzenie środków na rzecz przejrzystości i budowy zaufania w zakresie działań w przestrzeni kosmicznej, zgodnie z rezolucją Zgromadzenia Ogólnego ONZ A/RES/68/50 Unia dąży do realizacji następującego celu:

| — | korzystając z doświadczeń zdobytych w związku z decyzją 2012/281/WPZiB, dalsze przewodniczenie wielostronnemu procesowi związanemu z propozycją międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej, w którym uczestniczą w sposób pluralistyczny i przejrzysty wszystkie zainteresowane państwa z myślą o wypracowaniu jak najszerszego konsensusu w sprawie projektu kodeksu postępowania, tak aby mógł on zostać przyjęty przez społeczność międzynarodową. |
| --- | --- |

—

korzystając z doświadczeń zdobytych w związku z decyzją 2012/281/WPZiB, dalsze przewodniczenie wielostronnemu procesowi związanemu z propozycją międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej, w którym uczestniczą w sposób pluralistyczny i przejrzysty wszystkie zainteresowane państwa z myślą o wypracowaniu jak najszerszego konsensusu w sprawie projektu kodeksu postępowania, tak aby mógł on zostać przyjęty przez społeczność międzynarodową.

Artykuł 2

1.   Projekty, które ma wesprzeć Unia, obejmują następujące konkretne działania:

| a) | dalsze zwiększanie świadomości, znajomości i zrozumienia propozycji międzynarodowego kodeksu postępowania oraz procesu, któremu przewodniczy Unia; |
| --- | --- |

a)

dalsze zwiększanie świadomości, znajomości i zrozumienia propozycji międzynarodowego kodeksu postępowania oraz procesu, któremu przewodniczy Unia;

| b) | dalsze zapewnianie ram wielostronnego procesu dotyczącego propozycji międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej, które pozwolą społeczności międzynarodowej na dalsze angażowanie się z myślą o wypracowaniu jak najszerszego konsensusu dla przyjęcia kodeksu postępowania, poprzez wspieranie spotkań wielostronnych poświęconych negocjacjom w sprawie projektu kodeksu postępowania, a także dla jego formalnego przyjęcia. |
| --- | --- |

b)

dalsze zapewnianie ram wielostronnego procesu dotyczącego propozycji międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej, które pozwolą społeczności międzynarodowej na dalsze angażowanie się z myślą o wypracowaniu jak najszerszego konsensusu dla przyjęcia kodeksu postępowania, poprzez wspieranie spotkań wielostronnych poświęconych negocjacjom w sprawie projektu kodeksu postępowania, a także dla jego formalnego przyjęcia.

2.   Projekty i konkretne działania opisano szczegółowo w załączniku.

Artykuł 3

1.   Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP).

2.   Technicznym wdrożeniem projektów, o których mowa w art. 2, zajmuje się Biuro Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Rozbrojenia (UNODA) oraz Instytut Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Badań nad Rozbrojeniem (UNIDIR), zgodnie z informacjami w załączniku. UNODA i UNIDIR wykonują te zadania pod kierownictwem WP. W tym celu WP dokonuje niezbędnych ustaleń z UNODA i UNIDIR.

Artykuł 4

1.   Finansowa kwota odniesienia na realizację środków, o których mowa w art. 1, wynosi 1 274 398,85 EUR. Łączny szacunkowy budżet całego projektu wynosi 1 475 955,15, co zostaje zapewnione poprzez współfinansowanie przez UNODA i UNDIR.

2.   Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami Unii mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.

3.   Komisja nadzoruje właściwą realizację wkładu Unii, o którym mowa w ust. 1. W związku z tym zawiera ona umowy w sprawie finansowania z UNODA i UNIDIR. Zgodnie z tą umową UNODA i UNIDIR mają zapewnić wyeksponowanie wkładu Unii stosownie do jego wielkości.

4.   Komisja dokłada starań, aby umowy w sprawie finansowania, o których mowa w ust. 3, zawarto jak najszybciej po wejściu w życie niniejszej decyzji. Powiadamia Radę i WP o wszelkich trudnościach dotyczących procesu oraz o dacie zawarcia umowy w sprawie finansowania w ciągu dwóch dni od złożenia podpisu.

Artykuł 5

1.   WP składa Radzie sprawozdania z realizacji niniejszej decyzji na podstawie regularnych sprawozdań przygotowywanych przez UNODA i UNIDIR. Opierając się na tych sprawozdaniach, Rada dokonuje oceny.

2.   Komisja dostarcza informacji na temat aspektów finansowych realizacji projektów, o których mowa w art. 2.

Artykuł 6

1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

2.   Niniejsza decyzja wygasa w ciągu 24 miesięcy od zawarcia odpowiednich umów w sprawie finansowania, o których mowa w art. 4 ust. 3, lub w ciągu 6 miesięcy od daty przyjęcia decyzji w przypadku niezawarcia w tym terminie żadnej umowy w sprawie finansowania.

Sporządzono w Brukseli dnia 9 lutego 2015 r.

W imieniu Rady

F. MOGHERINI

Przewodniczący

---

(1)  Decyzja Rady 2012/281/WPZiB z dnia 29 maja 2012 r. w ramach europejskiej strategii bezpieczeństwa wspierająca propozycję Unii odnoszącą się do międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej (Dz.U. L 140 z 30.5.2012, s. 68).

1

---

ZAŁĄCZNIK

1.   Ogólne ramy i cele

Zasoby kosmiczne eksploatowane przez coraz większą liczbę podmiotów rządowych i pozarządowych oferują światu ogromne korzyści, które jeszcze kilkadziesiąt lat temu byłyby trudne do wyobrażenia. Dzisiaj tym korzyściom towarzyszą ważne wyzwania wynikające z niebezpiecznych śmieci kosmicznych, które mogą powodować destrukcyjne kolizje, ze stłoczenia satelitów na orbicie geostacjonarnej, rosnącego nasycenia widma częstotliwości radiowych oraz groźby celowych zakłóceń. Te wyzwania wymagają poważnego zaangażowania wszystkich państw, tak aby zapewnić większe bezpieczeństwo i ochronę przestrzeni kosmicznej.

W następstwie rezolucji Zgromadzenia Ogólnego ONZ 61/75 z dnia 6 grudnia 2006 r. i 62/43 z dnia 5 grudnia 2007 r. dotyczących środków na rzecz przejrzystości i budowy zaufania w zakresie działań w przestrzeni kosmicznej oraz w odpowiedni na apel sekretarza generalnego ONZ do państw członkowskich ONZ o „konkretne propozycje” dotyczące takich środków Unia we wrześniu 2007 r. przedstawiła propozycję dobrowolnego kodeksu postępowania. W dniach 8–9 grudnia 2008 r. rozpoczęto pierwsze konsultacje z państwami trzecimi, a Rada zatwierdziła pierwszy projekt kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej. W świetle dalszych konsultacji z zainteresowanymi państwami Rada zatwierdziła w dniu 27 września 2010 r. zmienioną wersję projektu kodeksu postępowania i udzieliła Wysokiemu Przedstawicielowi Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP) mandatu do przeprowadzenia dalszych i szerszych konsultacji w celu wypracowania kodeksu postępowania w brzmieniu możliwym do zaakceptowania dla jak największej liczby państw i w celu jego przyjęcia.

W ramach realizacji tego mandatu dalej prowadzono konsultacje, a w dniu 5 czerwca 2012 r. w Wiedniu zmienioną wersję kodeksu postępowania formalnie przedstawiono społeczności międzynarodowej na spotkaniu wielostronnym. Następnie rozpoczęto otwarte konsultacje w sprawie tego projektu w celu zwiększenia przejrzystości i pluralistycznego charakteru tego procesu. Odbyły się trzy rundy konsultacji, z czego dwie ostatnie dotyczyły zmienionych wersji tekstu: w dniach 16–17 maja 2013 r. w Kijowie, w dniach 20–22 listopada 2013 r. w Bangkoku i wreszcie w dniach 27–28 maja 2014 r. w Luksemburgu. W każdym z tych posiedzeń wzięli udział uczestnicy z ponad 60 państw, a w sumie obecni na nich byli uczestnicy z ponad 80 państw.

Pod koniec otwartych konsultacji w Luksemburgu w dniach 27–28 maja 2014 r. przewodniczący uznał, że trzy rundy otwartych konsultacji przeprowadzonych w latach 2013–2014 przez ESDZ z udziałem UNIDIR odegrały istotną rolę w poprawie wzajemnego zrozumienia stanowisk i obaw pośród uczestniczących państw. Wielu uczestników prac w Luksemburgu zdecydowanie wyrażało chęć szybkiego przejścia z etapu konsultacji do etapu rokowań, w których za podstawę przyszłych negocjacji wielostronnych posłużyłby projekt tekstu kodeksu postępowania wypracowany w wyniku otwartych konsultacji, do których wkład wniosło wiele państw i które pozostawały otwarte na kolejne zmiany. Niektórzy uczestnicy byli zdania, że potrzebna jest jakaś forma akceptacji ze strony ONZ. Po konsultacjach w Luksemburgu Unia zajęła się opracowaniem nowego projektu kodeksu postępowania i wciąż deklarowała gotowość do rozpoczęcia refleksji i konsultacji dotyczących sposobów dalszego wsparcia przyszłych negocjacji wielostronnych oraz przyjęcia i realizacji przyszłego kodeksu postępowania.

Zgromadzenie Ogólne ONZ w świetle sprawozdania sekretarza generalnego, o które apelowano w rezolucji 61/75, w dniu 8 grudnia 2010 r. przegłosowało rezolucję 65/68, w której zwróciło się do sekretarza generalnego o ustanowienie grupy ekspertów rządowych ds. środków na rzecz przejrzystości i budowy zaufania w zakresie działań w przestrzeni kosmicznej, aby przygotowała ona badanie poświęcone takim środkom. Unia, uznając, że kodeks postępowania stanowiłby wkład w tworzenie tych środków, poinformowała oenzetowską grupę ekspertów rządowych na temat postępów w pracach nad kodeksem postępowania na trzech posiedzenia grupy w lipcu 2012 r., kwietniu 2013 r. i lipcu 2013 r. Grupa ekspertów rządowych ukończyła badanie i opracowała zalecenia w lipcu 2013 r. Zaleciła, aby państwa i organizacje międzynarodowe – na zasadzie dobrowolnej i bez uszczerbku dla wypełniania obowiązków wynikających z istniejących zobowiązań prawnych – przeanalizowały i wdrożyły środki na rzecz przejrzystości i budowy zaufania opisane w sprawozdaniu grupy i zatwierdziły prace na rzecz dalszego rozwoju zobowiązań politycznych, na przykład w formie jednostronnych oświadczeń, dwustronnych zobowiązań lub wielostronnego kodeksu postępowania, tak aby promować odpowiedzialną działalność w przestrzeni kosmicznej oraz jej pokojowe wykorzystanie. Grupa ekspertów rządowych uznała, że dobrowolne środki polityczne mogą stanowić podstawę do rozważenia koncepcji i propozycji dotyczących wiążących prawnie zobowiązań.

W dniu 5 grudnia 2013 r. Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło na zasadzie konsensusu rezolucję A/RES/68/50 dotyczącą środków na rzecz przejrzystości i budowy zaufania w zakresie działań w przestrzeni kosmicznej, z zadowoleniem przyjmując sprawozdanie sekretarza generalnego ONZ zawierające badanie grupy ekspertów rządowych oraz odnotowując dokonaną przez Unię prezentację projektu kodeksu postępowania. W rezolucji dodatkowo zachęca się państwa członkowskie ONZ do dokonania przeglądu i wdrożenia środków na rzecz przejrzystości i budowy zaufania zaproponowanych przez grupę ekspertów rządowych oraz apeluje się do sekretarza generalnego, aby przesłał sprawozdanie odpowiednim podmiotom i organizacjom ONZ, tak aby mogły one pomóc w skutecznym wdrożeniu wniosków i zaleceń zawartych w sprawozdaniu. Odpowiednie podmioty i organizacje ONZ zachęca się również, aby koordynowały swoje działania w sprawach związanych z zaleceniami ze sprawozdania.

Od czasu pierwszego zaprezentowania projektu kodeksu postępowania społeczności międzynarodowej w czerwcu 2012 r. działania prowadzone na podstawie decyzji 2012/281/WPZiB „wspierające propozycję Unii odnoszącą się do międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej” miały kluczowe znaczenie dla zwiększenia świadomości kodeksu postępowania i wsparcia procesu wielostronnego. W ramach umowy o wkładzie finansowym podpisanej w czerwcu 2012 r. UNIDIR zorganizował szereg regionalnych seminariów (w Kuala Lumpur, Addis Abebie, Meksyku i Astanie) oraz udzielił wsparcia dla czterech większych spotkań wielostronnych zorganizowanych przez ESDZ w Wiedniu, Kijowie, Bangkoku i Luksemburgu. Na wszystkich spotkaniach dofinansowano koszty podróży, tak aby ułatwić udział urzędników i ekspertów.

W decyzji 2012/281/WPZiB udzielono wsparcia dla dystrybucji informacji i wymiany poglądów na temat kodeksu postępowania; doprowadziła ona do wzrostu świadomości i poprawy zrozumienia kodeksu w obrębie regionów i na arenie międzynarodowej wśród ekspertów i decydentów. Pomogła ona Unii pokazać, że jest ona zdecydowana prowadzić ten proces z myślą o przyjęciu kodeksu postępowania w sposób przejrzysty i pluralistyczny. Spotkania zorganizowane na mocy wspomnianej decyzji stały się także platformą do kontaktów z tymi państwami, które odnosiły się do kodeksu postępowania krytycznie, oraz do zachęcania ich, aby mówiły o swoich obawach w środowisku wielostronnym, w którym możliwe jest zgłaszanie kontrargumentów i debata.

Biorąc pod uwagę impuls, którym stały się dyskusje na temat kodeksu postępowania, a szczególnie uzyskanie ważnej akceptacji grupy ekspertów rządowych ONZ, przyjęcie na zasadzie konsensusu rezolucji Zgromadzenia Ogólnego ONZ A/RES/68/50 oraz wynik otwartych konsultacji zorganizowanych w Luksemburgu w dniach 27–28 maja 2014 r., Unia powinna aktywnie wspierać tworzenie środków na rzecz przejrzystości i budowy zaufania w zakresie działań w przestrzeni kosmicznej poprzez dalsze propagowanie kodeksu postępowania i dążenie do jego przyjęcia.

W tym celu, korzystając z doświadczeń wyniesionych z decyzji 2012/281/WPZiB, Unia powinna wspierać następujące działania:

| — | dalsze zwiększanie świadomości, znajomości i zrozumienia środków na rzecz przejrzystości i budowy zaufania zaproponowanych w sprawozdaniu grupy ekspertów rządowych, w tym propozycji międzynarodowego kodeksu postępowania oraz procesu, któremu przewodniczy Unia Europejska, |
| --- | --- |

—

dalsze zwiększanie świadomości, znajomości i zrozumienia środków na rzecz przejrzystości i budowy zaufania zaproponowanych w sprawozdaniu grupy ekspertów rządowych, w tym propozycji międzynarodowego kodeksu postępowania oraz procesu, któremu przewodniczy Unia Europejska,

| — | dalsze zapewnianie ram wielostronnego procesu dotyczącego propozycji międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej, które pozwolą społeczności międzynarodowej na dalsze angażowanie się z myślą o wypracowaniu jak najszerszego konsensusu dla przyjęcia kodeksu postępowania, poprzez wspieranie wielostronnych posiedzeń poświęconych negocjacjom w sprawie projektu kodeksu postępowania, a także dla jego formalnego przyjęcia. |
| --- | --- |

—

dalsze zapewnianie ram wielostronnego procesu dotyczącego propozycji międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej, które pozwolą społeczności międzynarodowej na dalsze angażowanie się z myślą o wypracowaniu jak najszerszego konsensusu dla przyjęcia kodeksu postępowania, poprzez wspieranie wielostronnych posiedzeń poświęconych negocjacjom w sprawie projektu kodeksu postępowania, a także dla jego formalnego przyjęcia.

2.   Projekty

| a) | Projekt 1: Współpraca zewnętrzna: Wspieranie zobowiązań politycznych promujących odpowiedzialne działania w przestrzeni kosmicznej i jej pokojowe wykorzystanie, w tym propozycja międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej
  1.   Cel projektu








  1. | Współpraca z zainteresowanymi stronami poprzez organizację imprez informacyjnych, tak aby zwiększyć aktualną świadomość, znajomość i zrozumienie działań na rzecz realizacji zobowiązań politycznych promujących odpowiedzialne działania w przestrzeni kosmicznej i jej pokojowe wykorzystanie, w tym propozycji międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej, w kontekście promowania środków na rzecz przejrzystości i budowy zaufania w zakresie działań w przestrzeni kosmicznej. |
| --- | --- | --- |

a)

Projekt 1: Współpraca zewnętrzna: Wspieranie zobowiązań politycznych promujących odpowiedzialne działania w przestrzeni kosmicznej i jej pokojowe wykorzystanie, w tym propozycja międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej

1.   Cel projektu

1.

Współpraca z zainteresowanymi stronami poprzez organizację imprez informacyjnych, tak aby zwiększyć aktualną świadomość, znajomość i zrozumienie działań na rzecz realizacji zobowiązań politycznych promujących odpowiedzialne działania w przestrzeni kosmicznej i jej pokojowe wykorzystanie, w tym propozycji międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej, w kontekście promowania środków na rzecz przejrzystości i budowy zaufania w zakresie działań w przestrzeni kosmicznej.

2.   Wyniki/wskaźniki realizacji projektu

| 1. | Zorganizowano co najmniej trzy imprezy informacyjne przy okazji konferencji międzynarodowych, co spowodowało zwiększenie wśród zainteresowanych stron świadomości, znajomości i zrozumienia środków na rzecz przejrzystości i budowy zaufania, również w proponowanym międzynarodowym kodeksie postępowania, a także wymogów dotyczących praktycznej realizacji tego kodeksu. |
| --- | --- |

1.

Zorganizowano co najmniej trzy imprezy informacyjne przy okazji konferencji międzynarodowych, co spowodowało zwiększenie wśród zainteresowanych stron świadomości, znajomości i zrozumienia środków na rzecz przejrzystości i budowy zaufania, również w proponowanym międzynarodowym kodeksie postępowania, a także wymogów dotyczących praktycznej realizacji tego kodeksu.

| 2. | Zorganizowano cztery regionalne lub subregionalne seminaria, w których uczestniczyła co najmniej większość państw z odpowiednich regionów. |
| --- | --- |

2.

Zorganizowano cztery regionalne lub subregionalne seminaria, w których uczestniczyła co najmniej większość państw z odpowiednich regionów.

| 3. | Poprawa klimatu sprzyjającego postępom politycznym, co unaoczniła frekwencja na spotkaniach wielostronnych, które przewidziano w projekcie nr 2, większa niż frekwencja na otwartych konsultacjach w sprawie kodeksu postępowania (61 państw) wspieranego w ramach decyzji 2012/281/WPZiB. |
| --- | --- |

3.

Poprawa klimatu sprzyjającego postępom politycznym, co unaoczniła frekwencja na spotkaniach wielostronnych, które przewidziano w projekcie nr 2, większa niż frekwencja na otwartych konsultacjach w sprawie kodeksu postępowania (61 państw) wspieranego w ramach decyzji 2012/281/WPZiB.

3.   Opis projektu

| 1. | Przewiduje się zorganizowanie maksymalnie czterech seminariów regionalnych lub podregionalnych poświęconych środkom na rzecz przejrzystości i budowy zaufania, z naciskiem na przyszły kodeks postępowania i jego praktyczne funkcjonowanie, co obejmuje krajowe planowanie wdrożenia kodeksu postępowania; celem tych działań ma być przygotowanie kodeksu postępowania do przyjęcia. |
| --- | --- |

1.

Przewiduje się zorganizowanie maksymalnie czterech seminariów regionalnych lub podregionalnych poświęconych środkom na rzecz przejrzystości i budowy zaufania, z naciskiem na przyszły kodeks postępowania i jego praktyczne funkcjonowanie, co obejmuje krajowe planowanie wdrożenia kodeksu postępowania; celem tych działań ma być przygotowanie kodeksu postępowania do przyjęcia.

| 2. | Zorganizowanie maksymalnie czterech niewielkich imprez informacyjnych na szczeblu regionalnym lub międzynarodowym, na przykład przy okazji Zgromadzenia Ogólnego ONZ lub Konferencji Rozbrojeniowej, tak aby promować i wspierać kolejny etap procesu. |
| --- | --- |

2.

Zorganizowanie maksymalnie czterech niewielkich imprez informacyjnych na szczeblu regionalnym lub międzynarodowym, na przykład przy okazji Zgromadzenia Ogólnego ONZ lub Konferencji Rozbrojeniowej, tak aby promować i wspierać kolejny etap procesu.

| 3. | O lokalizacjach zadecyduje WP, w miarę możliwości w porozumieniu z państwami członkowskimi UE, w oparciu o propozycje jednostki realizującej. |
| --- | --- |

3.

O lokalizacjach zadecyduje WP, w miarę możliwości w porozumieniu z państwami członkowskimi UE, w oparciu o propozycje jednostki realizującej.

| b) | Projekt 2: Zorganizowanie maksymalnie trzech spotkań wielostronnych z udziałem wszystkich zainteresowanych państw, tak aby ułatwić negocjacje opierające się na projekcie międzynarodowego kodeksu postępowania wypracowanym w otwartych konsultacjach, w celu jego finalizacji i formalnego przyjęcia
  1.   Cel projektu








  1. | W ramach wykonywania zaleceń zawartych w sprawozdaniu grupy ekspertów rządowych ONZ doprowadzenie do spotkania przedstawicieli zainteresowanych państw i innych stron w celu negocjowania propozycji międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej, z myślą o przyjęciu kodeksu postępowania. |
| --- | --- | --- |

b)

Projekt 2: Zorganizowanie maksymalnie trzech spotkań wielostronnych z udziałem wszystkich zainteresowanych państw, tak aby ułatwić negocjacje opierające się na projekcie międzynarodowego kodeksu postępowania wypracowanym w otwartych konsultacjach, w celu jego finalizacji i formalnego przyjęcia

1.   Cel projektu

1.

W ramach wykonywania zaleceń zawartych w sprawozdaniu grupy ekspertów rządowych ONZ doprowadzenie do spotkania przedstawicieli zainteresowanych państw i innych stron w celu negocjowania propozycji międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej, z myślą o przyjęciu kodeksu postępowania.

2.   Wyniki/wskaźniki realizacji projektu

| 1. | Uruchomienie procesu dyplomatycznego, który umożliwił negocjacje w sprawie propozycji kodeksu postępowania, w tym zorganizowanie konferencji negocjacyjnej i konferencji przyjmującej. |
| --- | --- |

1.

Uruchomienie procesu dyplomatycznego, który umożliwił negocjacje w sprawie propozycji kodeksu postępowania, w tym zorganizowanie konferencji negocjacyjnej i konferencji przyjmującej.

| 2. | Szerokie poparcie międzynarodowe dla propozycji kodeksu postępowania umożliwiające jego przyjęcie przez społeczność międzynarodową do pierwszej połowy 2016 r. |
| --- | --- |

2.

Szerokie poparcie międzynarodowe dla propozycji kodeksu postępowania umożliwiające jego przyjęcie przez społeczność międzynarodową do pierwszej połowy 2016 r.

3.   Opis projektu

| 1. | Zorganizowanie maksymalnie trzech otwartych spotkań wielostronnych, na które zaproszone zostaną państwa członkowskie ONZ i odpowiednie organizacje, w tym:






  a) | do dwóch konferencji negocjacyjnych, które pozwolą społeczności międzynarodowej pracować nad projektem kodeksu postępowania wypracowanym w procesie otwartych konsultacji, tak aby móc sfinalizować jego tekst; |
| --- | --- | --- |

1.

Zorganizowanie maksymalnie trzech otwartych spotkań wielostronnych, na które zaproszone zostaną państwa członkowskie ONZ i odpowiednie organizacje, w tym:

a)

do dwóch konferencji negocjacyjnych, które pozwolą społeczności międzynarodowej pracować nad projektem kodeksu postępowania wypracowanym w procesie otwartych konsultacji, tak aby móc sfinalizować jego tekst;

| b) | konferencji mającej na celu przyjęcie kodeksu postępowania. |
| --- | --- |

b)

konferencji mającej na celu przyjęcie kodeksu postępowania.

| 2. | O lokalizacjach zadecyduje WP, w miarę możliwości w porozumieniu z państwami członkowskimi UE, w oparciu o propozycje jednostki realizującej. |
| --- | --- |

2.

O lokalizacjach zadecyduje WP, w miarę możliwości w porozumieniu z państwami członkowskimi UE, w oparciu o propozycje jednostki realizującej.

3.   Aspekty proceduralne i koordynacja

| a) | Realizację przedmiotowych projektów rozpocznie Komitet Sterujący z zamiarem ustalenia procedur i metod współpracy. Komitet Sterujący regularnie (co najmniej raz na 6 miesięcy) weryfikuje realizację projektów, również drogą elektroniczną oraz za pośrednictwem wideokonferencji. |
| --- | --- |

a)

Realizację przedmiotowych projektów rozpocznie Komitet Sterujący z zamiarem ustalenia procedur i metod współpracy. Komitet Sterujący regularnie (co najmniej raz na 6 miesięcy) weryfikuje realizację projektów, również drogą elektroniczną oraz za pośrednictwem wideokonferencji.

| b) | Komitet Sterujący składać się będzie w stosownych przypadkach z przedstawicieli wysokiego przedstawiciela, UNODA, UNIDIR i odpowiednich instytucji ONZ. |
| --- | --- |

b)

Komitet Sterujący składać się będzie w stosownych przypadkach z przedstawicieli wysokiego przedstawiciela, UNODA, UNIDIR i odpowiednich instytucji ONZ.

| c) | Na podstawie propozycji składanych przez UNODA i UNIDIR WP zadecyduje o lokalizacji i składzie strukturalnym warsztatów i spotkań w ramach tego projektu, w miarę możliwości w porozumieniu z państwami członkowskimi UE. |
| --- | --- |

c)

Na podstawie propozycji składanych przez UNODA i UNIDIR WP zadecyduje o lokalizacji i składzie strukturalnym warsztatów i spotkań w ramach tego projektu, w miarę możliwości w porozumieniu z państwami członkowskimi UE.

4.   Sprawozdania i ocena

| a) | Podmioty wykonujące przedkładają WP sprawozdanie oraz sprawozdanie finansowe z końcem pierwszego roku realizacji projektu, starając się zsynchronizować to z cyklami sprawozdawczymi ONZ. |
| --- | --- |

a)

Podmioty wykonujące przedkładają WP sprawozdanie oraz sprawozdanie finansowe z końcem pierwszego roku realizacji projektu, starając się zsynchronizować to z cyklami sprawozdawczymi ONZ.

| b) | Podmioty wykonujące przedłożą WP sprawozdanie końcowe po zakończeniu projektu. |
| --- | --- |

b)

Podmioty wykonujące przedłożą WP sprawozdanie końcowe po zakończeniu projektu.

| c) | Sprawozdania z postępu, sprawozdania sytuacyjne, publikacje, komunikaty prasowe i aktualizacje podmiotów wykonujących, będą przekazywane WP i Komisji Europejskiej w miarę ich opracowywania. |
| --- | --- |

c)

Sprawozdania z postępu, sprawozdania sytuacyjne, publikacje, komunikaty prasowe i aktualizacje podmiotów wykonujących, będą przekazywane WP i Komisji Europejskiej w miarę ich opracowywania.

5.   Czas trwania

Przewidywany okres realizacji niniejszego projektu to 24 miesiące.

6.   Beneficjenci

| a) | Państwa członkowskie ONZ. |
| --- | --- |

a)

Państwa członkowskie ONZ.

| b) | Zainteresowane strony pozarządowe, w tym społeczeństwo obywatelskie i przemysł. |
| --- | --- |

b)

Zainteresowane strony pozarządowe, w tym społeczeństwo obywatelskie i przemysł.

7.   Przedstawiciele stron trzecich

| a) | Aby propagować na szczeblu regionalnym poczucie odpowiedzialności w odniesieniu do międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej, na podstawie niniejszej decyzji można finansować uczestnictwo ekspertów spoza UE, w tym ekspertów z odpowiednich organizacji regionalnych i międzynarodowych. |
| --- | --- |

a)

Aby propagować na szczeblu regionalnym poczucie odpowiedzialności w odniesieniu do międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej, na podstawie niniejszej decyzji można finansować uczestnictwo ekspertów spoza UE, w tym ekspertów z odpowiednich organizacji regionalnych i międzynarodowych.

| b) | Sfinansowany zostanie w miarę potrzeb udział przedstawicieli UNODA, UNIDIR i Urzędu Narodów Zjednoczonych do Spraw Związanych z Przestrzenią Kosmiczną (UNOOSA) w działaniach dotyczących niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

b)

Sfinansowany zostanie w miarę potrzeb udział przedstawicieli UNODA, UNIDIR i Urzędu Narodów Zjednoczonych do Spraw Związanych z Przestrzenią Kosmiczną (UNOOSA) w działaniach dotyczących niniejszej decyzji.

8.   Jednostka realizująca

| a) | Techniczne wykonanie niniejszej decyzji zostanie powierzone UNODA w zakresie wdrożenia podprojektu 3.2 (imprezy informacyjne) projektu 1 oraz projektu 2, a także UNIDIR w zakresie realizacji podprojektu 3.1 (seminaria regionalne i podregionalne) projektu 1. |
| --- | --- |

a)

Techniczne wykonanie niniejszej decyzji zostanie powierzone UNODA w zakresie wdrożenia podprojektu 3.2 (imprezy informacyjne) projektu 1 oraz projektu 2, a także UNIDIR w zakresie realizacji podprojektu 3.1 (seminaria regionalne i podregionalne) projektu 1.

| b) | W stosownych przypadkach UNODA i UNIDIR współpracują z instytucjami, takimi jak UNOOSA, organizacjami międzynarodowymi i regionalnymi, ośrodkami analitycznymi, organizacjami pozarządowymi i instytucjami reprezentującymi przemysł. |
| --- | --- |

b)

W stosownych przypadkach UNODA i UNIDIR współpracują z instytucjami, takimi jak UNOOSA, organizacjami międzynarodowymi i regionalnymi, ośrodkami analitycznymi, organizacjami pozarządowymi i instytucjami reprezentującymi przemysł.

---

| 10.2.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 33/45 |
| --- | --- | --- | --- |

10.2.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 33/45

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2015/204

z dnia 6 lutego 2015 r.

zmieniająca załącznik II do decyzji 2007/777/WE w zakresie wpisu dotyczącego Kanady w wykazie państw trzecich lub ich części, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii produktów mięsnych oraz przetworzonych żołądków, pęcherzy i jelit w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków

(notyfikowana jako dokument nr C(2015) 554)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającą przepisy o wymaganiach zdrowotnych dla zwierząt regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję oraz wprowadzanie produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (1), w szczególności jej art. 8 formułę wprowadzającą, art. 8 pkt 1 akapit pierwszy, art. 8 pkt 4 i art. 9 ust. 4 lit. c),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W decyzji Komisji 2007/777/WE (2) ustanowiono przepisy dotyczące zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego w odniesieniu do przywozu do Unii oraz tranzytu i przechowywania w Unii przesyłek produktów mięsnych oraz przetworzonych żołądków, pęcherzy i jelit („towary”). |
| --- | --- |

(1)

W decyzji Komisji 2007/777/WE (2) ustanowiono przepisy dotyczące zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego w odniesieniu do przywozu do Unii oraz tranzytu i przechowywania w Unii przesyłek produktów mięsnych oraz przetworzonych żołądków, pęcherzy i jelit („towary”).

| (2) | W części 1 załącznika II do decyzji 2007/777/WE opisano obszary państw trzecich, w stosunku do których obowiązują ograniczenia ze względów zdrowia zwierząt, jeżeli chodzi o wprowadzanie towarów do Unii, oraz do których stosuje się regionalizację. W części 2 tego załącznika ustanowiono wykaz państw trzecich lub ich części, z których dozwolony jest przywóz towarów do Unii, pod warunkiem że zostały poddane odpowiedniej obróbce określonej w części 4 tego załącznika. |
| --- | --- |

(2)

W części 1 załącznika II do decyzji 2007/777/WE opisano obszary państw trzecich, w stosunku do których obowiązują ograniczenia ze względów zdrowia zwierząt, jeżeli chodzi o wprowadzanie towarów do Unii, oraz do których stosuje się regionalizację. W części 2 tego załącznika ustanowiono wykaz państw trzecich lub ich części, z których dozwolony jest przywóz towarów do Unii, pod warunkiem że zostały poddane odpowiedniej obróbce określonej w części 4 tego załącznika.

| (3) | Kanada jest wymieniona w wykazie w części 2 załącznika II do decyzji 2007/777/WE jako państwo, z którego dozwolone jest, między innymi, wprowadzanie do Unii towarów otrzymywanych z drobiu, dzikiego ptactwa utrzymywanego w warunkach fermowych i dzikiego ptactwa łownego, poddanych niespecyficznemu procesowi obróbki („proces obróbki A”), określonemu w części 4 tego załącznika, o ile mięso, z których uzyskano te towary, spełnia wymagania w zakresie zdrowia zwierząt dotyczące świeżego mięsa, w tym wymóg pochodzenia z państwa trzeciego lub jego części, które jest wolne od wysoce zjadliwej grypy ptaków (HPAI), jak określono we wzorze świadectwa w załączniku III do decyzji 2007/777/WE. |
| --- | --- |

(3)

Kanada jest wymieniona w wykazie w części 2 załącznika II do decyzji 2007/777/WE jako państwo, z którego dozwolone jest, między innymi, wprowadzanie do Unii towarów otrzymywanych z drobiu, dzikiego ptactwa utrzymywanego w warunkach fermowych i dzikiego ptactwa łownego, poddanych niespecyficznemu procesowi obróbki („proces obróbki A”), określonemu w części 4 tego załącznika, o ile mięso, z których uzyskano te towary, spełnia wymagania w zakresie zdrowia zwierząt dotyczące świeżego mięsa, w tym wymóg pochodzenia z państwa trzeciego lub jego części, które jest wolne od wysoce zjadliwej grypy ptaków (HPAI), jak określono we wzorze świadectwa w załączniku III do decyzji 2007/777/WE.

| (4) | W porozumieniu między Unią i Kanadą (3) przewidziano szybkie wzajemne uznawanie środków regionalizacji w razie wystąpienia ognisk choroby w Unii lub w Kanadzie („porozumienie”). |
| --- | --- |

(4)

W porozumieniu między Unią i Kanadą (3) przewidziano szybkie wzajemne uznawanie środków regionalizacji w razie wystąpienia ognisk choroby w Unii lub w Kanadzie („porozumienie”).

| (5) | W gospodarstwach drobiarskich w kanadyjskiej prowincji Kolumbia Brytyjska wystąpiły potwierdzone ogniska HPAI podtyp H5N2. |
| --- | --- |

(5)

W gospodarstwach drobiarskich w kanadyjskiej prowincji Kolumbia Brytyjska wystąpiły potwierdzone ogniska HPAI podtyp H5N2.

| (6) | Ze względu na obecną sytuację epidemiologiczną związaną z HPAI w Kanadzie proces obróbki A nie eliminuje w wystarczającym stopniu ryzyka dla zdrowia zwierząt związanego z przywozem do Unii towarów otrzymywanych z drobiu, ptaków bezgrzebieniowych utrzymywanych w warunkach fermowych i dzikiego ptactwa łownego. Aby zapobiec wprowadzeniu wirusa HPAI do Unii, towary te powinny być poddawane co najmniej procesowi obróbki D określonemu w części 4 załącznika II do decyzji 2007/777/WE („procesowi obróbki D”). |
| --- | --- |

(6)

Ze względu na obecną sytuację epidemiologiczną związaną z HPAI w Kanadzie proces obróbki A nie eliminuje w wystarczającym stopniu ryzyka dla zdrowia zwierząt związanego z przywozem do Unii towarów otrzymywanych z drobiu, ptaków bezgrzebieniowych utrzymywanych w warunkach fermowych i dzikiego ptactwa łownego. Aby zapobiec wprowadzeniu wirusa HPAI do Unii, towary te powinny być poddawane co najmniej procesowi obróbki D określonemu w części 4 załącznika II do decyzji 2007/777/WE („procesowi obróbki D”).

| (7) | Kanada przedłożyła informacje o sytuacji epidemiologicznej na swoim terytorium oraz o środkach wprowadzonych celem zapobieżenia dalszemu rozprzestrzenianiu się HPAI. Komisja przeanalizowała te informacje. Na podstawie tej analizy oraz zobowiązań określonych w porozumieniu i gwarancji przedstawionych przez Kanadę należy stwierdzić, że wymóg stosowania procesu obróbki D powinien być wystarczający, by wyeliminować ryzyko związane z wprowadzaniem do Unii towarów otrzymywanych z drobiu, ptaków bezgrzebieniowych utrzymywanych w warunkach fermowych i dzikiego ptactwa łownego z obszaru objętego ograniczeniami wprowadzonymi przez organy weterynaryjne Kanady ze względu na obecnie występujące ogniska HPAI. Należy zatem odpowiednio zmienić części 2 i 4 załącznika II do decyzji 2007/777/WE. |
| --- | --- |

(7)

Kanada przedłożyła informacje o sytuacji epidemiologicznej na swoim terytorium oraz o środkach wprowadzonych celem zapobieżenia dalszemu rozprzestrzenianiu się HPAI. Komisja przeanalizowała te informacje. Na podstawie tej analizy oraz zobowiązań określonych w porozumieniu i gwarancji przedstawionych przez Kanadę należy stwierdzić, że wymóg stosowania procesu obróbki D powinien być wystarczający, by wyeliminować ryzyko związane z wprowadzaniem do Unii towarów otrzymywanych z drobiu, ptaków bezgrzebieniowych utrzymywanych w warunkach fermowych i dzikiego ptactwa łownego z obszaru objętego ograniczeniami wprowadzonymi przez organy weterynaryjne Kanady ze względu na obecnie występujące ogniska HPAI. Należy zatem odpowiednio zmienić części 2 i 4 załącznika II do decyzji 2007/777/WE.

| (8) | Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2007/777/WE. |
| --- | --- |

(8)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2007/777/WE.

| (9) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(9)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Załącznik II do decyzji 2007/777/WE zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 6 lutego 2015 r.

W imieniu Komisji

Vytenis ANDRIUKAITIS

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 18 z 23.1.2003, s. 11.

1

(2)  Decyzja Komisji 2007/777/WE z dnia 29 listopada 2007 r. ustanawiająca warunki zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego oraz wzory świadectw na przywóz z krajów trzecich niektórych produktów mięsnych oraz przetworzonych żołądków, pęcherzy i jelit do spożycia przez ludzi i uchylająca decyzję 2005/432/WE (Dz.U. L 312 z 30.11.2007, s. 49).

2

(3)  Porozumienie między Wspólnotą Europejską a Rządem Kanady w sprawie środków sanitarnych dla ochrony zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt w odniesieniu do handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi w brzmieniu zatwierdzonym w imieniu Wspólnoty decyzją Rady 1999/2011/WE (Dz.U. L 71 z 18.3.1999, s. 3).

3

---

ZAŁĄCZNIK

W załączniku II do decyzji 2007/777/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w części 1 pomiędzy wpisem dotyczącym Brazylii i wpisem dotyczącym Chin dodaje się następujący wpis dotyczący Kanady:








  „Kanada | CA | 01/2014 | Cały kraj |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| CA-1 | 01/2014 | Cała Kanada z wyjątkiem CA-2 |
| CA-2 | 01/2014 | Obszar Kanady opisany jako »Primary Control Zone«,
  którego granice wyznaczają:






  — | na zachodzie, Ocean Spokojny |

1)

w części 1 pomiędzy wpisem dotyczącym Brazylii i wpisem dotyczącym Chin dodaje się następujący wpis dotyczący Kanady:

„Kanada

CA

01/2014

Cały kraj

CA-1

01/2014

Cała Kanada z wyjątkiem CA-2

CA-2

01/2014

Obszar Kanady opisany jako »Primary Control Zone«,

którego granice wyznaczają:

—

na zachodzie, Ocean Spokojny

| — | na południu, granica ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki |
| --- | --- |

—

na południu, granica ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki

| — | na północy, autostrada nr 16 |
| --- | --- |

—

na północy, autostrada nr 16

| — | na wschodzie, granica między prowincjami Kolumbia Brytyjska i Alberta” |
| --- | --- |

—

na wschodzie, granica między prowincjami Kolumbia Brytyjska i Alberta”

| 2) | w części 2 wpis dotyczący Kanady otrzymuje brzmienie:



















  „CA | Kanada (CA) | A | A | A | A | XXX | XXX | A | A | A | XXX | A | XXX | A |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Kanada CA-1 | A | A | A | A | A | A | A | A | A | XXX | A | A | A |
| Kanada CA-2 | A | A | A | A | D | D | A | A | A | XXX | A | D | A” |

2)

w części 2 wpis dotyczący Kanady otrzymuje brzmienie:

„CA

Kanada (CA)

A

A

A

A

XXX

XXX

A

A

A

XXX

A

XXX

A

Kanada CA-1

A

A

A

A

A

A

A

A

A

XXX

A

A

A

Kanada CA-2

A

A

A

A

D

D

A

A

A

XXX

A

D

A”

.

---

| 10.2.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 33/48 |
| --- | --- | --- | --- |

10.2.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 33/48

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2015/205

z dnia 6 lutego 2015 r.

zmieniająca decyzję 2006/415/WE w odniesieniu do środków ochronnych w związku z wystąpieniem ogniska wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N1 u drobiu w Bułgarii

(notyfikowana jako dokument nr C(2015) 699)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 89/662/EWG z dnia 11 grudnia 1989 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych w handlu wewnątrzwspólnotowym w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (1), w szczególności jej art. 9 ust. 4,

uwzględniając dyrektywę Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (2), w szczególności jej art. 10 ust. 4,

uwzględniając dyrektywę Rady 2005/94/WE z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie wspólnotowych środków zwalczania grypy ptaków i uchylającą dyrektywę 92/40/EWG (3), w szczególności jej art. 63 ust. 3,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 576/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 998/2003 (4), w szczególności jego art. 36 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W decyzji Komisji 2006/415/WE (5) ustanowiono pewne środki ochronne, które mają być stosowane w celu zapobieżenia rozprzestrzenianiu się wysoce zjadliwej grypy ptaków, w tym ustanowienie obszarów A i B w następstwie podejrzenia lub potwierdzenia ogniska tej choroby. Obszary te wymienione są w tabeli w załączniku do tej decyzji. |
| --- | --- |

(1)

W decyzji Komisji 2006/415/WE (5) ustanowiono pewne środki ochronne, które mają być stosowane w celu zapobieżenia rozprzestrzenianiu się wysoce zjadliwej grypy ptaków, w tym ustanowienie obszarów A i B w następstwie podejrzenia lub potwierdzenia ogniska tej choroby. Obszary te wymienione są w tabeli w załączniku do tej decyzji.

| (2) | Po tym, jak w Bułgarii potwierdzono ognisko wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N1, to państwo członkowskie wprowadziło środki ochronne na podstawie decyzji 2006/415/WE oraz ustanowiło obszary A i B zgodnie z art. 4 tej decyzji. |
| --- | --- |

(2)

Po tym, jak w Bułgarii potwierdzono ognisko wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N1, to państwo członkowskie wprowadziło środki ochronne na podstawie decyzji 2006/415/WE oraz ustanowiło obszary A i B zgodnie z art. 4 tej decyzji.

| (3) | Komisja we współpracy z Bułgarią przeanalizowała te środki i stwierdza, że granice obszarów A i B ustanowionych przez właściwy organ w tym państwie członkowskim znajdują się w wystarczającej odległości od faktycznego miejsca pojawienia się ogniska. Można zatem zatwierdzić obszary A i B w Bułgarii oraz ustalić czas trwania przedmiotowego podziału na obszary. |
| --- | --- |

(3)

Komisja we współpracy z Bułgarią przeanalizowała te środki i stwierdza, że granice obszarów A i B ustanowionych przez właściwy organ w tym państwie członkowskim znajdują się w wystarczającej odległości od faktycznego miejsca pojawienia się ogniska. Można zatem zatwierdzić obszary A i B w Bułgarii oraz ustalić czas trwania przedmiotowego podziału na obszary.

| (4) | Należy dodać obszary A i B w Bułgarii do wykazu w załączniku do decyzji 2006/415/WE. |
| --- | --- |

(4)

Należy dodać obszary A i B w Bułgarii do wykazu w załączniku do decyzji 2006/415/WE.

| (5) | Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do decyzji 2006/415/WE. |
| --- | --- |

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do decyzji 2006/415/WE.

| (6) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(6)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Załącznik do decyzji 2006/415/WE zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 6 lutego 2015 r.

W imieniu Komisji

Vytenis ANDRIUKAITIS

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 395 z 30.12.1989, s. 13.

1

(2)  Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 29.

2

(3)  Dz.U. L 10 z 14.1.2006, s. 16.

3

(4)  Dz.U. L 178 z 28.6.2013, s. 1.

4

(5)  Decyzja Komisji 2006/415/WE z dnia 14 czerwca 2006 r. dotycząca niektórych środków ochronnych w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N1 u drobiu we Wspólnocie i uchylająca decyzję 2006/135/WE (Dz.U. L 164 z 16.6.2006, s. 51).

5

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK

CZĘŚĆ A

Obszar A, określony zgodnie z art. 4 ust. 2:

| Kod ISO kraju | Państwo członkowskie | Obszar A | Data, do której zgodnie z art. 4 ust. 4 lit. b) ppkt (iii) stosuje się środki przewidziane w art. 5 |
| --- | --- | --- | --- |
| Kod
  (jeżeli znany) | Nazwa |
| BG | Bułgaria | | Obszar obejmujący: | 5 marca 2015 r. |
| | | | Obszar zapowietrzony: |
| 52279 | Konstantinowo |
| | | | Obszar zagrożony: |
| 07079 | Następujące części miasta Burgas:






  — | Meden Rudnik |

Kod ISO kraju

Państwo członkowskie

Obszar A

Data, do której zgodnie z art. 4 ust. 4 lit. b) ppkt (iii) stosuje się środki przewidziane w art. 5

Kod

(jeżeli znany)

Nazwa

BG

Bułgaria

Obszar obejmujący:

5 marca 2015 r.

Obszar zapowietrzony:

52279

Konstantinowo

Obszar zagrożony:

07079

Następujące części miasta Burgas:

—

Meden Rudnik

| — | Gorno Ezerovo |
| --- | --- |

—

Gorno Ezerovo

| — | Warli Brjag |
| --- | --- |

—

Warli Brjag

21141

Dimczewo

80916

Czerni Wrych

57337

Polski Izwor

43623

Liwada

23604

Draczewo

20273

Debelt

58400

Prisad

CZĘŚĆ B

Obszar B, określony zgodnie z art. 4 ust. 2:

| Kod ISO kraju | Państwo członkowskie | Obszar B | Data, do której zgodnie z art. 4 ust. 4 lit. b) ppkt (iii) stosuje się środki przewidziane w art. 5 |
| --- | --- | --- | --- |
| Kod
  (jeżeli znany) | Nazwa |
| BG | Bułgaria | | Obszar obejmujący: | 5 marca 2015 r.” |
| BGS04 | gminę Burgas |
| BGS08 | gminę Kameno |
| BGS21 | gminę Sozopol |
| | W gminie Sredec: |
| 63055 | — | Rosenowo |

Kod ISO kraju

Państwo członkowskie

Obszar B

Data, do której zgodnie z art. 4 ust. 4 lit. b) ppkt (iii) stosuje się środki przewidziane w art. 5

Kod

(jeżeli znany)

Nazwa

BG

Bułgaria

Obszar obejmujący:

5 marca 2015 r.”

BGS04

gminę Burgas

BGS08

gminę Kameno

BGS21

gminę Sozopol

W gminie Sredec:

63055

—

Rosenowo

17974

| — | Sredec |
| --- | --- |

—

Sredec

24712

| — | Djulewo |
| --- | --- |

—

Djulewo

70322

| — | Suchodoł |
| --- | --- |

—

Suchodoł

30168

| — | Zagorcy |
| --- | --- |

—

Zagorcy

65560

| — | Swetlina |
| --- | --- |

—

Swetlina

03455

| — | Belila |
| --- | --- |

—

Belila

59015

| — | Panczewo |
| --- | --- |

—

Panczewo

W gminie Pomorie:

57491

| — | Pomorie |
| --- | --- |

—

Pomorie

35691

| — | Kamenar |
| --- | --- |

—

Kamenar

00271

| — | Achełoj |
| --- | --- |

—

Achełoj

35033

| — | Kabłeszkowo |
| --- | --- |

—

Kabłeszkowo

44425

| — | Łyka |
| --- | --- |

—

Łyka

---

| 10.2.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 33/52 |
| --- | --- | --- | --- |

10.2.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 33/52

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2015/206

z dnia 9 lutego 2015 r.

w sprawie zatwierdzenia energooszczędnego oświetlenia zewnętrznego wykorzystującego diody elektroluminescencyjne firmy Daimler AG jako technologii innowacyjnej umożliwiającej zmniejszenie emisji CO2 pochodzących z nowych samochodów osobowych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. określające normy emisji dla nowych samochodów osobowych w ramach zintegrowanego podejścia Wspólnoty na rzecz zmniejszenia emisji CO2 z lekkich pojazdów dostawczych (1), w szczególności jego art. 12 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 14 listopada 2013 r. producent Daimler AG („wnioskodawca”) złożył wniosek o zatwierdzenie energooszczędnego oświetlenia zewnętrznego wykorzystującego diody elektroluminescencyjne (LED) jako innowacyjnego pakietu technologicznego. Kompletność wniosku oceniono zgodnie z art. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 725/2011 (2). Komisja stwierdziła, że w pierwotnym wniosku brakuje określonych istotnych informacji i zwróciła się do wnioskodawcy o ich uzupełnienie. Wnioskodawca dostarczył wymagane informacje w dniu 14 maja 2014 r. Uznano, że wniosek jest kompletny i okres przeznaczony na ocenę wniosku przez Komisję rozpoczął się w dniu następującym po terminie oficjalnego otrzymania kompletnych informacji, tj. 15 maja 2014 r. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 14 listopada 2013 r. producent Daimler AG („wnioskodawca”) złożył wniosek o zatwierdzenie energooszczędnego oświetlenia zewnętrznego wykorzystującego diody elektroluminescencyjne (LED) jako innowacyjnego pakietu technologicznego. Kompletność wniosku oceniono zgodnie z art. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 725/2011 (2). Komisja stwierdziła, że w pierwotnym wniosku brakuje określonych istotnych informacji i zwróciła się do wnioskodawcy o ich uzupełnienie. Wnioskodawca dostarczył wymagane informacje w dniu 14 maja 2014 r. Uznano, że wniosek jest kompletny i okres przeznaczony na ocenę wniosku przez Komisję rozpoczął się w dniu następującym po terminie oficjalnego otrzymania kompletnych informacji, tj. 15 maja 2014 r.

| (2) | Wniosek poddano ocenie zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 443/2009, rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 725/2011 oraz wytycznymi technicznymi dotyczącymi przygotowania wniosków o zatwierdzenie technologii innowacyjnych na podstawie rozporządzenia (WE) nr 443/2009 (wytycznymi technicznymi) (3). |
| --- | --- |

(2)

Wniosek poddano ocenie zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 443/2009, rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 725/2011 oraz wytycznymi technicznymi dotyczącymi przygotowania wniosków o zatwierdzenie technologii innowacyjnych na podstawie rozporządzenia (WE) nr 443/2009 (wytycznymi technicznymi) (3).

| (3) | Wniosek odnosi się do energooszczędnego oświetlenia zewnętrznego wykorzystującego diody elektroluminescencyjne w światłach mijania, światłach drogowych, przednich światłach pozycyjnych i światłach tablicy rejestracyjnej. Ten pakiet technologiczny jest podobny do innowacyjnych technologii zatwierdzonych jako ekoinnowacje decyzjami wykonawczymi Komisji 2013/128/UE (4) i 2014/128/UE (5). Należy również zauważyć, że wniosek firmy Daimler AG opiera się na uproszczonym podejściu opisanym w wytycznych technicznych jako wniosek wcześniej zatwierdzony decyzją wykonawczą 2014/128/UE, podczas gdy wniosek zatwierdzony decyzją wykonawczą 2013/128/UE opierał się na kompleksowym podejściu. |
| --- | --- |

(3)

Wniosek odnosi się do energooszczędnego oświetlenia zewnętrznego wykorzystującego diody elektroluminescencyjne w światłach mijania, światłach drogowych, przednich światłach pozycyjnych i światłach tablicy rejestracyjnej. Ten pakiet technologiczny jest podobny do innowacyjnych technologii zatwierdzonych jako ekoinnowacje decyzjami wykonawczymi Komisji 2013/128/UE (4) i 2014/128/UE (5). Należy również zauważyć, że wniosek firmy Daimler AG opiera się na uproszczonym podejściu opisanym w wytycznych technicznych jako wniosek wcześniej zatwierdzony decyzją wykonawczą 2014/128/UE, podczas gdy wniosek zatwierdzony decyzją wykonawczą 2013/128/UE opierał się na kompleksowym podejściu.

| (4) | Komisja uważa, że informacje podane we wniosku wykazują, że warunki i kryteria, o których mowa w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 443/2009 oraz w art. 2 i 4 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 725/2011, zostały spełnione. |
| --- | --- |

(4)

Komisja uważa, że informacje podane we wniosku wykazują, że warunki i kryteria, o których mowa w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 443/2009 oraz w art. 2 i 4 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 725/2011, zostały spełnione.

| (5) | Wnioskodawca wykazał, że diody elektroluminescencyjne w światłach mijania, światłach drogowych, przednich światłach pozycyjnych i światłach tablicy rejestracyjnej zostały zastosowane w nie więcej niż 3 % nowych samochodów osobowych zarejestrowanych w roku odniesienia 2009. Na poparcie tego wnioskodawca powołał się na wytyczne techniczne, która zawierają streszczenie raportu dotyczącego inicjatywy Light Sight Safety Europejskiej Organizacji Dostawców Części Samochodowych (CLEPA). Wnioskodawca wykorzystał wcześniej określone funkcje i uśrednione dane zgodnie z podejściem uproszczonym określonym w wytycznych technicznych. |
| --- | --- |

(5)

Wnioskodawca wykazał, że diody elektroluminescencyjne w światłach mijania, światłach drogowych, przednich światłach pozycyjnych i światłach tablicy rejestracyjnej zostały zastosowane w nie więcej niż 3 % nowych samochodów osobowych zarejestrowanych w roku odniesienia 2009. Na poparcie tego wnioskodawca powołał się na wytyczne techniczne, która zawierają streszczenie raportu dotyczącego inicjatywy Light Sight Safety Europejskiej Organizacji Dostawców Części Samochodowych (CLEPA). Wnioskodawca wykorzystał wcześniej określone funkcje i uśrednione dane zgodnie z podejściem uproszczonym określonym w wytycznych technicznych.

| (6) | Wnioskodawca, zgodnie z uproszczonym podejściem opisanym w wytycznych technicznych, zastosował oświetlenie halogenowe jako technologię referencyjną w celu wykazania potencjału w zakresie zmniejszania emisji CO2 energooszczędnego oświetlenia zewnętrznego wykorzystującego diody elektroluminescencyjne w światłach mijania, światłach drogowych, przednich światłach pozycyjnych i światłach tablicy rejestracyjnej. |
| --- | --- |

(6)

Wnioskodawca, zgodnie z uproszczonym podejściem opisanym w wytycznych technicznych, zastosował oświetlenie halogenowe jako technologię referencyjną w celu wykazania potencjału w zakresie zmniejszania emisji CO2 energooszczędnego oświetlenia zewnętrznego wykorzystującego diody elektroluminescencyjne w światłach mijania, światłach drogowych, przednich światłach pozycyjnych i światłach tablicy rejestracyjnej.

| (7) | Wnioskodawca przedstawił metodę badania zmniejszenia emisji CO2, która obejmuje wzory zgodne ze wzorami opisanymi w wytycznych technicznych dotyczących uproszczonego podejścia w odniesieniu do funkcji oświetlenia. Biorąc pod uwagę fakt, że wnioskodawca złożył wniosek o innowacyjny pakiet technologiczny w odniesieniu do energooszczędnego oświetlenia zewnętrznego wykorzystującego diody elektroluminescencyjne, Komisja uznaje za stosowne zmodyfikowanie wzorów służących do obliczania oszczędności CO2, aby odzwierciedlały one całkowite oszczędności CO2 pakietu oświetleniowego. W związku z powyższym metoda określona w załączniku do niniejszej decyzji różni się w niektórych istotnych elementach od metody zatwierdzonej decyzją wykonawczą 2014/128/UE. Komisja uznaje, że ta metoda badania zapewni możliwe do zweryfikowania, powtarzalne i porównywalne wyniki testów i że umożliwia ona wykazanie w wiarygodny sposób istotnych pod względem statystycznym korzyści w postaci zmniejszenia emisji CO2 wynikających z technologii innowacyjnej zgodnie z art. 6 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 725/2011. |
| --- | --- |

(7)

Wnioskodawca przedstawił metodę badania zmniejszenia emisji CO2, która obejmuje wzory zgodne ze wzorami opisanymi w wytycznych technicznych dotyczących uproszczonego podejścia w odniesieniu do funkcji oświetlenia. Biorąc pod uwagę fakt, że wnioskodawca złożył wniosek o innowacyjny pakiet technologiczny w odniesieniu do energooszczędnego oświetlenia zewnętrznego wykorzystującego diody elektroluminescencyjne, Komisja uznaje za stosowne zmodyfikowanie wzorów służących do obliczania oszczędności CO2, aby odzwierciedlały one całkowite oszczędności CO2 pakietu oświetleniowego. W związku z powyższym metoda określona w załączniku do niniejszej decyzji różni się w niektórych istotnych elementach od metody zatwierdzonej decyzją wykonawczą 2014/128/UE. Komisja uznaje, że ta metoda badania zapewni możliwe do zweryfikowania, powtarzalne i porównywalne wyniki testów i że umożliwia ona wykazanie w wiarygodny sposób istotnych pod względem statystycznym korzyści w postaci zmniejszenia emisji CO2 wynikających z technologii innowacyjnej zgodnie z art. 6 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 725/2011.

| (8) | W tym kontekście Komisja uznaje, że wnioskodawca wykazał w sposób zadowalający, że zmniejszenie emisji uzyskane dzięki technologii innowacyjnej wynosi co najmniej 1 g CO2/km. |
| --- | --- |

(8)

W tym kontekście Komisja uznaje, że wnioskodawca wykazał w sposób zadowalający, że zmniejszenie emisji uzyskane dzięki technologii innowacyjnej wynosi co najmniej 1 g CO2/km.

| (9) | Ponieważ włączenie świateł zewnętrznych nie jest wymagane podczas badania homologacyjnego w odniesieniu do emisji CO2, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady (6) i rozporządzeniu Komisji (WE) nr 692/2008 (7), Komisja stwierdza, że przedmiotowe funkcje oświetlenia nie są objęte zakresem standardowego cyklu badań. |
| --- | --- |

(9)

Ponieważ włączenie świateł zewnętrznych nie jest wymagane podczas badania homologacyjnego w odniesieniu do emisji CO2, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady (6) i rozporządzeniu Komisji (WE) nr 692/2008 (7), Komisja stwierdza, że przedmiotowe funkcje oświetlenia nie są objęte zakresem standardowego cyklu badań.

| (10) | Włączenie przedmiotowych funkcji oświetlenia jest obowiązkowe w celu zapewnienia bezpiecznej eksploatacji pojazdu i w związku z tym nie zależy od wyboru kierowcy. Na tej podstawie Komisja uważa, że należy uznać odpowiedzialność producenta za zmniejszenie emisji CO2 wynikające ze stosowania diod elektroluminescencyjnych. |
| --- | --- |

(10)

Włączenie przedmiotowych funkcji oświetlenia jest obowiązkowe w celu zapewnienia bezpiecznej eksploatacji pojazdu i w związku z tym nie zależy od wyboru kierowcy. Na tej podstawie Komisja uważa, że należy uznać odpowiedzialność producenta za zmniejszenie emisji CO2 wynikające ze stosowania diod elektroluminescencyjnych.

| (11) | Komisja stwierdza, że sprawozdanie weryfikujące zostało sporządzone przez organizację TÜV NORD Mobilität GmbH & Co. KG, która jest niezależnym zatwierdzonym organem, i że sprawozdanie to potwierdza wyniki zawarte we wniosku. |
| --- | --- |

(11)

Komisja stwierdza, że sprawozdanie weryfikujące zostało sporządzone przez organizację TÜV NORD Mobilität GmbH & Co. KG, która jest niezależnym zatwierdzonym organem, i że sprawozdanie to potwierdza wyniki zawarte we wniosku.

| (12) | W związku z powyższym Komisja uznaje, że nie ma podstaw do wnoszenia zastrzeżeń wobec zatwierdzenia przedmiotowej technologii innowacyjnej. |
| --- | --- |

(12)

W związku z powyższym Komisja uznaje, że nie ma podstaw do wnoszenia zastrzeżeń wobec zatwierdzenia przedmiotowej technologii innowacyjnej.

| (13) | Producent, który chce skorzystać ze zmniejszenia swoich średnich wartości emisji CO2 w celu spełnienia swoich określonych celów w zakresie emisji poprzez oszczędności CO2 wynikające z zastosowania technologii innowacyjnej zatwierdzonej niniejszą decyzją, powinien – zgodnie z art. 11 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 725/2011 – powołać się na niniejszą decyzję we wniosku o wydanie świadectwa homologacji typu WE dla przedmiotowych pojazdów. |
| --- | --- |

(13)

Producent, który chce skorzystać ze zmniejszenia swoich średnich wartości emisji CO2 w celu spełnienia swoich określonych celów w zakresie emisji poprzez oszczędności CO2 wynikające z zastosowania technologii innowacyjnej zatwierdzonej niniejszą decyzją, powinien – zgodnie z art. 11 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 725/2011 – powołać się na niniejszą decyzję we wniosku o wydanie świadectwa homologacji typu WE dla przedmiotowych pojazdów.

| (14) | Do celów określenia ogólnego kodu ekoinnowacji, który ma być stosowany w odpowiednich dokumentach homologacji typu zgodnie z załącznikami I, VIII i IX do dyrektywy 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (8), należy określić kod indywidualny w odniesieniu do technologii innowacyjnej zatwierdzonej niniejszą decyzją. |
| --- | --- |

(14)

Do celów określenia ogólnego kodu ekoinnowacji, który ma być stosowany w odpowiednich dokumentach homologacji typu zgodnie z załącznikami I, VIII i IX do dyrektywy 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (8), należy określić kod indywidualny w odniesieniu do technologii innowacyjnej zatwierdzonej niniejszą decyzją.

| (15) | Okres oceny technologii innowacyjnej, o którym mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 725/2011, niedługo wygasa. Niniejsza decyzja powinna zatem wejść w życie jak najszybciej, |
| --- | --- |

(15)

Okres oceny technologii innowacyjnej, o którym mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 725/2011, niedługo wygasa. Niniejsza decyzja powinna zatem wejść w życie jak najszybciej,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Energooszczędne oświetlenie zewnętrzne wykorzystujące diody elektroluminescencyjne przeznaczone do stosowania w pojazdach M1 zatwierdza się jako technologię innowacyjną w rozumieniu art. 12 rozporządzenia (WE) nr 443/2009.

2.   Zmniejszenie emisji CO2 w wyniku zastosowania energooszczędnego oświetlenia zewnętrznego wykorzystującego diody elektroluminescencyjne, o którym mowa w ust. 1, określa się przy użyciu metody określonej w załączniku.

3.   Indywidualny kod ekoinnowacji do wpisywania w dokumentacji homologacji typu, która ma być stosowana na potrzeby technologii innowacyjnej zatwierdzonej w ramach niniejszej decyzji, to „10”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie siódmego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 9 lutego 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 725/2011 z dnia 25 lipca 2011 r. ustanawiające procedurę zatwierdzania i poświadczania technologii innowacyjnych umożliwiających zmniejszenie emisji CO2 pochodzących z samochodów osobowych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 (Dz.U. L 194 z 26.7.2011, s. 19).

2

2

(3)  http://ec.europa.eu/clima/policies/transport/vehicles/cars/docs/guidelines_en.pdf

3

(4)  Decyzja wykonawcza Komisji 2013/128/UE z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie zatwierdzenia stosowania diod elektroluminescencyjnych w niektórych funkcjach oświetlenia pojazdu kategorii M1 jako technologii innowacyjnej służącej zmniejszeniu emisji CO2 z samochodów osobowych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 (Dz.U. L 70 z 14.3.2013, s. 7).

4

2

(5)  Decyzja wykonawcza Komisji 2014/128/UE z dnia 10 marca 2014 r. w sprawie zatwierdzenia stosowania modułu świateł mijania z diodami elektroluminescencyjnymi „E-Light” jako technologii innowacyjnej umożliwiającej zmniejszenie emisji CO2 pochodzących z samochodów osobowych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 (Dz.U. L 70 z 11.3.2014, s. 30).

5

2

(6)  Rozporządzenie (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów (Dz.U. L 171 z 29.6.2007, s. 1).

6

(7)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 692/2008 z dnia 18 lipca 2008 wykonujące i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów (Dz.U. L 199 z 28.7.2008, s. 1).

7

(8)  Dyrektywa 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiająca ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (dyrektywa ramowa) (Dz.U. L 263 z 9.10.2007, s. 1).

8

---

ZAŁĄCZNIK

1.   Metoda badania – wprowadzenie

W celu określenia zmniejszenia emisji CO2, które można przypisać zastosowaniu energooszczędnego oświetlenia zewnętrznego wykorzystującego diody elektroluminescencyjne w pojeździe kategorii M1, konieczne jest określenie:

| a) | warunków badania; |
| --- | --- |

a)

warunków badania;

| b) | procedury badania; |
| --- | --- |

b)

procedury badania;

| c) | wzorów na obliczenie oszczędności CO2; |
| --- | --- |

c)

wzorów na obliczenie oszczędności CO2;

| d) | wzorów na obliczenie odchylenia standardowego; |
| --- | --- |

d)

wzorów na obliczenie odchylenia standardowego;

| e) | oszczędności CO2 podlegających poświadczeniu przez organy udzielające homologacji typu. |
| --- | --- |

e)

oszczędności CO2 podlegających poświadczeniu przez organy udzielające homologacji typu.

2.   Warunki badania

Zastosowanie mają wymogi regulaminu EKG ONZ nr 112 (1) w sprawie jednolitych przepisów dotyczących homologacji świateł głównych pojazdów silnikowych wyposażonych w żarówki i/lub moduły LED i emitujących asymetryczne światło mijania i/lub światło drogowe. W celu określenia zużycia energii należy odnieść się do pkt 6.1.4. regulaminu nr 112 oraz pkt 3.2.1 i 3.2.2. załącznika 10 do regulaminu nr 112.

3.   Procedura badania

Pomiary należy przeprowadzać zgodnie z rys. 1. Należy użyć następujących urządzeń:

| — | dwóch multimetrów cyfrowych, jednego do pomiaru prądu stałego, a drugiego do pomiaru napięcia prądu stałego, |
| --- | --- |

—

dwóch multimetrów cyfrowych, jednego do pomiaru prądu stałego, a drugiego do pomiaru napięcia prądu stałego,

| — | zasilacza. |
| --- | --- |

—

zasilacza.

Łącznie należy wykonać 5 pomiarów prądu przy napięciu 12,8 V dla świateł mijania, świateł drogowych i przednich świateł pozycyjnych, a przy napięciu 10,7 V dla świateł tablicy rejestracyjnej.

Dokładne zainstalowane napięcie i zmierzony prąd należy zarejestrować z dokładnością do czterech miejsc po przecinku.

4.   Wzory

Należy podjąć następujące działania w celu określenia oszczędności CO2 oraz określenia, czy próg wartości 1 g CO2/km jest spełniony:

| Etap 1 | : | Obliczenie oszczędności energii; |
| --- | --- | --- |
| Etap 2 | : | Obliczenie oszczędności CO2; |
| Etap 3 | : | Obliczenie błędu w oszczędności CO2; |
| Etap 4 | : | Sprawdzenie wartości progowej. |

Etap 1

:

Obliczenie oszczędności energii;

Etap 2

:

Obliczenie oszczędności CO2;

Etap 3

:

Obliczenie błędu w oszczędności CO2;

Etap 4

:

Sprawdzenie wartości progowej.

4.1.   Obliczenie oszczędności energii

Dla każdego z 5 pomiarów zużytą energię elektryczną oblicza się, mnożąc liczbę zainstalowanego napięcia przez zmierzony prąd. Jeżeli do dostarczenia energii elektrycznej do lamp diodowych wykorzystuje się silnik krokowy lub sterownik elektroniczny, obciążenie elektryczne tej części składowej ma być wyłączone z pomiaru. W ten sposób uzyska się 5 wartości. Każda wartość musi zostać podana z dokładnością do czterech miejsc po przecinku. Następnie oblicza się średnią wartość zużytej energii elektrycznej, która jest sumą 5 wartości energii elektrycznej podzieloną przez 5.

Wynikającą z tego oszczędność energii elektrycznej oblicza się za pomocą następującego wzoru:

Wzór (1)

ΔP = Pbaseline – Peco-innovation

gdzie:

| ΔP | : | oszczędność energii elektrycznej w W; |
| --- | --- | --- |
| Pbaseline | : | energia elektryczna w technologii referencyjnej; |
| Peco-innovation | : | średnia wartość zużytej energii elektrycznej w ekoinnowacji w W. |

ΔP

:

oszczędność energii elektrycznej w W;

Pbaseline

:

energia elektryczna w technologii referencyjnej;

Peco-innovation

:

średnia wartość zużytej energii elektrycznej w ekoinnowacji w W.

Tabela 1

Podstawowe wymogi dla różnych referencyjnych rodzajów oświetlenia

| Rodzaj oświetlenia | Całkowita energia elektryczna
  [W] |
| --- | --- |
| Światła mijania | 137 |
| Światła drogowe | 150 |
| Przednie światła pozycyjne | 12 |
| Światła tablicy rejestracyjnej | 12 |

Rodzaj oświetlenia

Całkowita energia elektryczna

[W]

Światła mijania

137

Światła drogowe

150

Przednie światła pozycyjne

12

Światła tablicy rejestracyjnej

12

4.2.   Obliczenie oszczędności CO2

Całkowite oszczędności CO2 wynikające z zastosowania pakietu oświetleniowego oblicza się za pomocą wzorów (2) i (3).

Dla pojazdów zasilanych benzyną:

Wzór (2):

Formula

Dla pojazdów zasilanych olejem napędowym:

Wzór (3):

Formula

Wzory te przedstawiają całkowite oszczędności CO2 wynikające z zastosowania pakietu oświetleniowego w gCO2/km.

Dane wejściowe dla wzorów (2) i (3) to:

| ΔPj | : | zaoszczędzona energia elektryczna w W rodzaju oświetlenia j, która jest wynikiem etapu 1 |
| --- | --- | --- |
| UFj | : | współczynnik stosowania rodzaju oświetlenia j, określony w tabeli 2. |
| m | : | liczba rodzajów oświetlenia w innowacyjnym pakiecie technologicznym |
| v | : | średnia prędkość jazdy nowego europejskiego cyklu jezdnego wynosząca 33,58 km/h |
| VPe – P | : | zużycie mocy skutecznej dla pojazdów zasilanych benzyną wynoszące 0,264 l/kWh |
| VPe – D | : | zużycie mocy skutecznej dla pojazdów zasilanych olejem napędowym wynoszące 0,22 l/kWh |
| ηA | : | sprawność alternatora wynosząca 0,67 |
| CFP | : | współczynnik konwersji dla benzyny wynoszący 2 330 gCO2/l |
| CFD | : | współczynnik konwersji dla oleju napędowego wynoszący 2 640 gCO2/l |

ΔPj

:

zaoszczędzona energia elektryczna w W rodzaju oświetlenia j, która jest wynikiem etapu 1

UFj

:

współczynnik stosowania rodzaju oświetlenia j, określony w tabeli 2.

m

:

liczba rodzajów oświetlenia w innowacyjnym pakiecie technologicznym

v

:

średnia prędkość jazdy nowego europejskiego cyklu jezdnego wynosząca 33,58 km/h

VPe – P

:

zużycie mocy skutecznej dla pojazdów zasilanych benzyną wynoszące 0,264 l/kWh

VPe – D

:

zużycie mocy skutecznej dla pojazdów zasilanych olejem napędowym wynoszące 0,22 l/kWh

ηA

:

sprawność alternatora wynosząca 0,67

CFP

:

współczynnik konwersji dla benzyny wynoszący 2 330 gCO2/l

CFD

:

współczynnik konwersji dla oleju napędowego wynoszący 2 640 gCO2/l

Tabela 2

Współczynnik stosowania różnego rodzaju oświetlenia

| Rodzaj oświetlenia | współczynnik stosowania (%) |
| --- | --- |
| Światła mijania | 0,33 |
| Światła drogowe | 0,03 |
| Przednie światła pozycyjne | 0,36 |
| Światła tablicy rejestracyjnej | 0,36 |

Rodzaj oświetlenia

współczynnik stosowania (%)

Światła mijania

0,33

Światła drogowe

0,03

Przednie światła pozycyjne

0,36

Światła tablicy rejestracyjnej

0,36

4.3.   Obliczenie błędu w oszczędnościach CO2

Błąd statystyczny oszczędności CO2 określa się w dwóch etapach. Na pierwszym etapie należy określić błąd wartości mocy jako odchylenie standardowe równoważne z przedziałem ufności 68 %.

Należy tego dokonać za pomocą wzoru (4).

Wzór (4):

Formula

gdzie:

| | : | odchylenie standardowe średniej arytmetycznej [W]; |
| --- | --- | --- |
| xi | : | wartość pomiaru [W]; |
| | : | średnia arytmetyczna [W]; |
| n | : | liczba pomiarów wynosząca 5. |

Formula

:

odchylenie standardowe średniej arytmetycznej [W];

xi

:

wartość pomiaru [W];

Formula

:

średnia arytmetyczna [W];

n

:

liczba pomiarów wynosząca 5.

Aby obliczyć błąd w oszczędnościach CO2 dla pojazdów zasilanych benzyną i olejem napędowym, należy stosować prawo propagacji, wyrażone we wzorze (5).

Wzór (5):

Image

gdzie:

| | : | średni całkowity błąd oszczędności CO2 [gCO2/km], |
| --- | --- | --- |
| | : | wrażliwość obliczonych oszczędności CO2 związana z rodzajem oświetlenia, |
| σPj | : | błąd rodzaju oświetlenia [W], |
| m | : | liczba rodzajów oświetlenia w innowacyjnym pakiecie technologicznym. |

Formula

:

średni całkowity błąd oszczędności CO2 [gCO2/km],

Image

:

wrażliwość obliczonych oszczędności CO2 związana z rodzajem oświetlenia,

σPj

:

błąd rodzaju oświetlenia [W],

m

:

liczba rodzajów oświetlenia w innowacyjnym pakiecie technologicznym.

Podstawienie wzoru (2) do wzoru (5) daje wzór (6) do obliczenia błędu w oszczędnościach CO2 dla pojazdów zasilanych benzyną.

Wzór (6):

Formula

Podstawienie wzoru (3) do wzoru (5) daje wzór (7) do obliczenia błędu w oszczędnościach CO2 dla pojazdów zasilanych olejem napędowym.

Wzór (7):

Formula

4.4.   Sprawdzenie wartości progowej

W celu wykazania, że próg 1,0 gCO2/km został przekroczony w statystycznie istotny sposób, należy zastosować następujący wzór (8).

Wzór (8):

Formula

gdzie:

| MT | : | minimalny próg [gCO2/km]; |
| --- | --- | --- |
| CCO2 | : | całkowite oszczędności CO2 [gCO2/km], które muszą być wyrażone z dokładnością do czterech miejsc po przecinku; |
| | : | średni całkowity błąd oszczędności CO2 [gCO2/km], który musi być wyrażony z dokładnością do czterech miejsc po przecinku. |

MT

:

minimalny próg [gCO2/km];

CCO2

:

całkowite oszczędności CO2 [gCO2/km], które muszą być wyrażone z dokładnością do czterech miejsc po przecinku;

Formula

:

średni całkowity błąd oszczędności CO2 [gCO2/km], który musi być wyrażony z dokładnością do czterech miejsc po przecinku.

W przypadku gdy całkowite oszczędności CO2 wynikające z zastosowania innowacyjnego pakietu technologicznego, w wyniku obliczeń w oparciu o wzór (8), są poniżej progu określonego w art. 9 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 725/2011, zastosowanie ma art. 11 ust. 2 akapit drugi wspomnianego rozporządzenia.

---

(1)  E/ECE/324/Rev.2/Add.111/Rev.3 – E/ECE/TRANS/505/Rev.2/Add.111/Rev.3 z dnia 9 stycznia 2013 r.

---

Informacja dla czytelników

| 10.2.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 33/59 |
| --- | --- | --- | --- |

10.2.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 33/59

---

Nota do czytelnika — L 32

| Dz.U. L 32 nie zostanie opublikowany. |
| --- |

Dz.U. L 32 nie zostanie opublikowany.

---