# Dziennik Urzędowy L 116/2021

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 116 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Rocznik 646 kwietnia 2021 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 116

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 646 kwietnia 2021

---

| Spis treści | | I   Akty ustawodawcze | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/557 z dnia 31 marca 2021 r. zmieniające rozporządzenie (UE) 2017/2402 w sprawie ustanowienia ogólnych ram dla sekurytyzacji oraz utworzenia szczególnych ram dla prostych, przejrzystych i standardowych sekurytyzacji w celu wsparcia odbudowy po kryzysie związanym z COVID-19 | 1 |
| | * | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/558 z dnia 31 marca 2021 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do dostosowań ram sekurytyzacji w celu wsparcia odbudowy gospodarczej w odpowiedzi na kryzys związany z COVID-19 (
  1
  ) | 25 |

Spis treści

I   Akty ustawodawcze

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/557 z dnia 31 marca 2021 r. zmieniające rozporządzenie (UE) 2017/2402 w sprawie ustanowienia ogólnych ram dla sekurytyzacji oraz utworzenia szczególnych ram dla prostych, przejrzystych i standardowych sekurytyzacji w celu wsparcia odbudowy po kryzysie związanym z COVID-19

1

*

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/558 z dnia 31 marca 2021 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do dostosowań ram sekurytyzacji w celu wsparcia odbudowy gospodarczej w odpowiedzi na kryzys związany z COVID-19 (
  1
  )

1

25

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty ustawodawcze

ROZPORZĄDZENIA

| 6.4.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 116/1 |
| --- | --- | --- | --- |

6.4.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 116/1

---

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2021/557

z dnia 31 marca 2021 r.

zmieniające rozporządzenie (UE) 2017/2402 w sprawie ustanowienia ogólnych ram dla sekurytyzacji oraz utworzenia szczególnych ram dla prostych, przejrzystych i standardowych sekurytyzacji w celu wsparcia odbudowy po kryzysie związanym z COVID-19

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego (1),

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Kryzys związany z COVID-19 ma poważny wpływ na obywateli, przedsiębiorstwa, systemy opieki zdrowotnej i gospodarki państw członkowskich. W swoim komunikacie z dnia 27 maja 2020 r. pt. „Decydujący moment dla Europy: naprawa i przygotowanie na następną generację” Komisja podkreśliła, że w nadchodzących miesiącach utrzymanie płynności i dostęp do finansowania nadal będzie wyzwaniem. W związku z tym kluczowe znaczenie ma wspieranie procesu odbudowy po poważnym wstrząsie gospodarczym spowodowanym pandemią COVID-19 poprzez wprowadzanie ukierunkowanych zmian w istniejących przepisach finansowych. |
| --- | --- |

(1)

Kryzys związany z COVID-19 ma poważny wpływ na obywateli, przedsiębiorstwa, systemy opieki zdrowotnej i gospodarki państw członkowskich. W swoim komunikacie z dnia 27 maja 2020 r. pt. „Decydujący moment dla Europy: naprawa i przygotowanie na następną generację” Komisja podkreśliła, że w nadchodzących miesiącach utrzymanie płynności i dostęp do finansowania nadal będzie wyzwaniem. W związku z tym kluczowe znaczenie ma wspieranie procesu odbudowy po poważnym wstrząsie gospodarczym spowodowanym pandemią COVID-19 poprzez wprowadzanie ukierunkowanych zmian w istniejących przepisach finansowych.

| (2) | Poważny wstrząs gospodarczy spowodowany pandemią COVID-19 oraz wymagane nadzwyczajne środki powstrzymujące rozprzestrzenianie się choroby mają daleko idący wpływ na gospodarkę. Przedsiębiorstwa muszą radzić sobie z zakłóceniami w łańcuchach dostaw, tymczasowymi zamknięciami zakładów i ograniczonym popytem, podczas gdy gospodarstwa domowe borykają się z problemem bezrobocia i spadkiem dochodów. Organy publiczne na poziomie Unii i państw członkowskich podjęły daleko idące działania mające wesprzeć gospodarstwa domowe oraz wypłacalne przedsiębiorstwa w zmaganiach z tym poważnym, choć tymczasowym spowolnieniem działalności gospodarczej oraz wynikającymi z tego niedoborami płynności. |
| --- | --- |

(2)

Poważny wstrząs gospodarczy spowodowany pandemią COVID-19 oraz wymagane nadzwyczajne środki powstrzymujące rozprzestrzenianie się choroby mają daleko idący wpływ na gospodarkę. Przedsiębiorstwa muszą radzić sobie z zakłóceniami w łańcuchach dostaw, tymczasowymi zamknięciami zakładów i ograniczonym popytem, podczas gdy gospodarstwa domowe borykają się z problemem bezrobocia i spadkiem dochodów. Organy publiczne na poziomie Unii i państw członkowskich podjęły daleko idące działania mające wesprzeć gospodarstwa domowe oraz wypłacalne przedsiębiorstwa w zmaganiach z tym poważnym, choć tymczasowym spowolnieniem działalności gospodarczej oraz wynikającymi z tego niedoborami płynności.

| (3) | Ważne jest, by instytucje kredytowe i firmy inwestycyjne (zwane dalej „instytucjami”) angażowały swój kapitał tam, gdzie jest on najbardziej potrzebny, a unijne ramy regulacyjne ułatwiały ten proces, zapewniając jednocześnie, by instytucje działały z zachowaniem ostrożności. Poza elastycznością zapewnioną w istniejących przepisach, ukierunkowane zmiany rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2402 (4) zapewniłyby wprowadzenie, w ramach unijnej koncepcji sekurytyzacji, dodatkowych narzędzi mających na celu wspieranie ożywienia gospodarczego po kryzysie związanym z COVID-19. |
| --- | --- |

(3)

Ważne jest, by instytucje kredytowe i firmy inwestycyjne (zwane dalej „instytucjami”) angażowały swój kapitał tam, gdzie jest on najbardziej potrzebny, a unijne ramy regulacyjne ułatwiały ten proces, zapewniając jednocześnie, by instytucje działały z zachowaniem ostrożności. Poza elastycznością zapewnioną w istniejących przepisach, ukierunkowane zmiany rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2402 (4) zapewniłyby wprowadzenie, w ramach unijnej koncepcji sekurytyzacji, dodatkowych narzędzi mających na celu wspieranie ożywienia gospodarczego po kryzysie związanym z COVID-19.

| (4) | Wyjątkowe okoliczności panujące w związku z kryzysem związanym z COVID-19 oraz bezprecedensowa skala wynikających z nich wyzwań wymagają podjęcia natychmiastowych działań w celu zapewnienia, aby instytucje miały możliwość przekazywania wystarczających środków finansowych przedsiębiorstwom i aby w ten sposób wspomóc łagodzenie wstrząsu gospodarczego spowodowanego przez pandemię COVID-19. |
| --- | --- |

(4)

Wyjątkowe okoliczności panujące w związku z kryzysem związanym z COVID-19 oraz bezprecedensowa skala wynikających z nich wyzwań wymagają podjęcia natychmiastowych działań w celu zapewnienia, aby instytucje miały możliwość przekazywania wystarczających środków finansowych przedsiębiorstwom i aby w ten sposób wspomóc łagodzenie wstrząsu gospodarczego spowodowanego przez pandemię COVID-19.

| (5) | Kryzys związany z COVID-19 oznacza ryzyko wzrostu liczby ekspozycji nieobsługiwanych, a także zwiększa presję na instytucje, aby zarządzały one swoimi ekspozycjami nieobsługiwanymi i radziły sobie z nimi. Jednym ze sposobów, w jaki instytucje mogą tego dokonać jest obrót ekspozycjami nieobsługiwanymi na rynku poprzez sekurytyzację. Ponadto w obecnej sytuacji istotne jest zmniejszenie poziomu ryzyka w ważnych systemowo częściach systemu finansowego oraz wzmocnienie sytuacji kapitałowej kredytodawców. Jednym ze sposobów osiągnięcia tego celu jest, oprócz na przykład pozyskiwania nowych funduszy własnych, sekurytyzacja syntetyczna. |
| --- | --- |

(5)

Kryzys związany z COVID-19 oznacza ryzyko wzrostu liczby ekspozycji nieobsługiwanych, a także zwiększa presję na instytucje, aby zarządzały one swoimi ekspozycjami nieobsługiwanymi i radziły sobie z nimi. Jednym ze sposobów, w jaki instytucje mogą tego dokonać jest obrót ekspozycjami nieobsługiwanymi na rynku poprzez sekurytyzację. Ponadto w obecnej sytuacji istotne jest zmniejszenie poziomu ryzyka w ważnych systemowo częściach systemu finansowego oraz wzmocnienie sytuacji kapitałowej kredytodawców. Jednym ze sposobów osiągnięcia tego celu jest, oprócz na przykład pozyskiwania nowych funduszy własnych, sekurytyzacja syntetyczna.

| (6) | Jednostki specjalnego przeznaczenia do celów sekurytyzacji (SSPE) powinny mieć siedzibę wyłącznie w państwach trzecich, które nie są wymienione przez Unię (5) w unijnym wykazie jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych oraz aktualizacjach tego wykazu (załącznik I) lub w wykazie państw trzecich wysokiego ryzyka mających strategiczne braki w systemach przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu. Załącznik II dotyczący aktualnego stanu współpracy z UE w odniesieniu do zobowiązań podjętych przez jurysdykcje współpracujące w celu wdrożenia zasad dobrego zarządzania w kwestiach podatkowych przedstawia aktualny stan rozmów z niektórymi współpracującymi państwami trzecimi, z których część nadal stosuje szkodliwe praktyki podatkowe. Takie rozmowy powinny doprowadzić do zaprzestania w odpowiednim czasie takich szkodliwych praktyk podatkowych w celu uniknięcia przyszłych ograniczeń w zakresie tworzenia SSPE. |
| --- | --- |

(6)

Jednostki specjalnego przeznaczenia do celów sekurytyzacji (SSPE) powinny mieć siedzibę wyłącznie w państwach trzecich, które nie są wymienione przez Unię (5) w unijnym wykazie jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych oraz aktualizacjach tego wykazu (załącznik I) lub w wykazie państw trzecich wysokiego ryzyka mających strategiczne braki w systemach przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu. Załącznik II dotyczący aktualnego stanu współpracy z UE w odniesieniu do zobowiązań podjętych przez jurysdykcje współpracujące w celu wdrożenia zasad dobrego zarządzania w kwestiach podatkowych przedstawia aktualny stan rozmów z niektórymi współpracującymi państwami trzecimi, z których część nadal stosuje szkodliwe praktyki podatkowe. Takie rozmowy powinny doprowadzić do zaprzestania w odpowiednim czasie takich szkodliwych praktyk podatkowych w celu uniknięcia przyszłych ograniczeń w zakresie tworzenia SSPE.

| (7) | W celu wzmocnienia zdolności organów krajowych w zakresie zwalczania unikania opodatkowania, inwestor powinien powiadomić organy podatkowe państwa członkowskiego, w którym ma swoją rezydencję podatkową o każdym zamiarze inwestowania w SSPE utworzone, po dacie rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia, na terytorium objętym jurysdykcją wymienioną w załączniku II z uwagi na funkcjonowanie szkodliwego systemu podatkowego. Informacje te mogą być użyte do oceny tego, czy inwestor osiąga korzyści podatkowe. |
| --- | --- |

(7)

W celu wzmocnienia zdolności organów krajowych w zakresie zwalczania unikania opodatkowania, inwestor powinien powiadomić organy podatkowe państwa członkowskiego, w którym ma swoją rezydencję podatkową o każdym zamiarze inwestowania w SSPE utworzone, po dacie rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia, na terytorium objętym jurysdykcją wymienioną w załączniku II z uwagi na funkcjonowanie szkodliwego systemu podatkowego. Informacje te mogą być użyte do oceny tego, czy inwestor osiąga korzyści podatkowe.

| (8) | Jak zaznaczył Europejski Urząd Nadzoru Bankowego („EUNB”), ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (6), w swojej opinii w sprawie traktowania regulacyjnego sekurytyzacji ekspozycji zagrożonych (7), ryzyko związane z aktywami stanowiącymi zabezpieczenie sekurytyzacji ekspozycji zagrożonych różnią się pod względem gospodarczym od aktywów stanowiących zabezpieczenie sekurytyzacji aktywów niezagrożonych. Przedmiotem sekurytyzacji są ekspozycje nieobsługiwane zdyskontowane wobec ich wartości nominalnej lub nierozliczonej i odzwierciedlają ocenę rynku dotyczącą między innymi prawdopodobieństwa, że odzyskiwanie wierzytelności wygeneruje wystarczające przepływy pieniężne i spowoduje odzyskanie należności. Ryzyko dla inwestorów polega zatem na tym, że odzyskiwanie wierzytelności z aktywów nie wygeneruje wystarczających przepływów pieniężnych i nie spowoduje odzyskania należności wystarczających, aby pokryć wartość netto, po której zakupiono te ekspozycje nieobsługiwane. Faktyczne ryzyko straty dla inwestorów nie odzwierciedla zatem wartości nominalnej portfela, ale zdyskontowane wobec ich wartości nominalnej, po której przenoszone są aktywa bazowe. W związku z tym w przypadku sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych właściwe jest obliczenie kwoty zatrzymania ryzyka na podstawie tej zdyskontowanej wartości. |
| --- | --- |

(8)

Jak zaznaczył Europejski Urząd Nadzoru Bankowego („EUNB”), ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (6), w swojej opinii w sprawie traktowania regulacyjnego sekurytyzacji ekspozycji zagrożonych (7), ryzyko związane z aktywami stanowiącymi zabezpieczenie sekurytyzacji ekspozycji zagrożonych różnią się pod względem gospodarczym od aktywów stanowiących zabezpieczenie sekurytyzacji aktywów niezagrożonych. Przedmiotem sekurytyzacji są ekspozycje nieobsługiwane zdyskontowane wobec ich wartości nominalnej lub nierozliczonej i odzwierciedlają ocenę rynku dotyczącą między innymi prawdopodobieństwa, że odzyskiwanie wierzytelności wygeneruje wystarczające przepływy pieniężne i spowoduje odzyskanie należności. Ryzyko dla inwestorów polega zatem na tym, że odzyskiwanie wierzytelności z aktywów nie wygeneruje wystarczających przepływów pieniężnych i nie spowoduje odzyskania należności wystarczających, aby pokryć wartość netto, po której zakupiono te ekspozycje nieobsługiwane. Faktyczne ryzyko straty dla inwestorów nie odzwierciedla zatem wartości nominalnej portfela, ale zdyskontowane wobec ich wartości nominalnej, po której przenoszone są aktywa bazowe. W związku z tym w przypadku sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych właściwe jest obliczenie kwoty zatrzymania ryzyka na podstawie tej zdyskontowanej wartości.

| (9) | Wymóg zatrzymania ryzyka dostosowuje interesy jednostek inicjujących, jednostek sponsorujących oraz pierwotnych kredytodawców, którzy są zaangażowani w sekurytyzację, do interesów inwestorów. Zazwyczaj w przypadku sekurytyzacji aktywów niezagrożonych, interesem nadrzędnym po stronie sprzedaży jest interes jednostki inicjującej, która często jest również pierwotnym kredytodawcą. W przypadku sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych, jednostki inicjujące dążą jednak do usunięcia aktywów zagrożonych niewykonaniem zobowiązania ze swoich bilansów, ponieważ mogą nie chcieć być dłużej w jakikolwiek sposób z nimi związane. W takich przypadkach odzyskanie wierzytelności z aktywów i odzyskanie wartości leży bardziej w interesie jednostki obsługującej aktywa. |
| --- | --- |

(9)

Wymóg zatrzymania ryzyka dostosowuje interesy jednostek inicjujących, jednostek sponsorujących oraz pierwotnych kredytodawców, którzy są zaangażowani w sekurytyzację, do interesów inwestorów. Zazwyczaj w przypadku sekurytyzacji aktywów niezagrożonych, interesem nadrzędnym po stronie sprzedaży jest interes jednostki inicjującej, która często jest również pierwotnym kredytodawcą. W przypadku sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych, jednostki inicjujące dążą jednak do usunięcia aktywów zagrożonych niewykonaniem zobowiązania ze swoich bilansów, ponieważ mogą nie chcieć być dłużej w jakikolwiek sposób z nimi związane. W takich przypadkach odzyskanie wierzytelności z aktywów i odzyskanie wartości leży bardziej w interesie jednostki obsługującej aktywa.

| (10) | Przed kryzysem finansowym w 2008 r. niektóre rodzaje działalności sekurytyzacyjnej prowadzono na podstawie modelu „udzielasz i uciekasz”. Zgodnie z tym modelem do sekurytyzacji wybierano aktywa gorszej jakości ze szkodą dla inwestorów, którzy w efekcie ponosili większe ryzyko niż to, które zamierzali ponieść. Aby zapobiec takim praktykom w przyszłości, wprowadzono wymóg weryfikacji standardów przyznawania kredytu stosowanych podczas wybierania sekurytyzowanych aktywów. W przypadku sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych standardy przyznawania kredytu mające zastosowanie w chwili inicjowania aktywów sekurytyzowanych mają jednak niewielkie znaczenie ze względu na szczególne okoliczności, w tym zakup tych aktywów zagrożonych i rodzaj sekurytyzacji. Zastosowanie należytych standardów przy wyborze i wycenie ekspozycji jest istotniejsze w odniesieniu do inwestycji w sekurytyzacje ekspozycji nieobsługiwanych. W związku z tym zmiana weryfikacji standardów przyzwania kredytu jest konieczna, aby umożliwić inwestorom przeprowadzenie analizy due diligence w odniesieniu do jakości i wyników aktywów zagrożonych w celu podjęcia racjonalnej i świadomej decyzji inwestycyjnej, przy jednoczesnym zapewnieniu, aby nie dochodziło do nadużywania tego odstępstwa. W związku z tym w przypadku sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych właściwe organy powinny dokonać przeglądu stosowania należytych standardów przy wyborze i wycenie ekspozycji. |
| --- | --- |

(10)

Przed kryzysem finansowym w 2008 r. niektóre rodzaje działalności sekurytyzacyjnej prowadzono na podstawie modelu „udzielasz i uciekasz”. Zgodnie z tym modelem do sekurytyzacji wybierano aktywa gorszej jakości ze szkodą dla inwestorów, którzy w efekcie ponosili większe ryzyko niż to, które zamierzali ponieść. Aby zapobiec takim praktykom w przyszłości, wprowadzono wymóg weryfikacji standardów przyznawania kredytu stosowanych podczas wybierania sekurytyzowanych aktywów. W przypadku sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych standardy przyznawania kredytu mające zastosowanie w chwili inicjowania aktywów sekurytyzowanych mają jednak niewielkie znaczenie ze względu na szczególne okoliczności, w tym zakup tych aktywów zagrożonych i rodzaj sekurytyzacji. Zastosowanie należytych standardów przy wyborze i wycenie ekspozycji jest istotniejsze w odniesieniu do inwestycji w sekurytyzacje ekspozycji nieobsługiwanych. W związku z tym zmiana weryfikacji standardów przyzwania kredytu jest konieczna, aby umożliwić inwestorom przeprowadzenie analizy due diligence w odniesieniu do jakości i wyników aktywów zagrożonych w celu podjęcia racjonalnej i świadomej decyzji inwestycyjnej, przy jednoczesnym zapewnieniu, aby nie dochodziło do nadużywania tego odstępstwa. W związku z tym w przypadku sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych właściwe organy powinny dokonać przeglądu stosowania należytych standardów przy wyborze i wycenie ekspozycji.

| (11) | Sekurytyzacje syntetyczne obejmują przeniesienie ryzyka kredytowego pakietu kredytów zwykle dużych kredytów dla przedsiębiorstw lub kredytów dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), na podstawie umowy dotyczącej ochrony kredytowej, zgodnie z którą jednostka inicjująca kupuje ochronę kredytową od inwestora. Taką ochronę kredytową uzyskuje się dzięki zastosowaniu gwarancji finansowych lub kredytowych instrumentów pochodnych, natomiast własność aktywów pozostaje w rękach jednostki inicjującej i nie jest przenoszona na SSPE, jak ma to miejsce w przypadku sekurytyzacji tradycyjnych. Jednostka inicjująca jako nabywca ochrony zobowiązuje się do uiszczenia premii z tytułu ochrony kredytowej, która stanowi dochód dla inwestorów. Inwestor będący sprzedawcą ochrony zobowiązuje się natomiast do określonej płatności z tytułu ochrony kredytowej w przypadku wystąpienia określonego uprzednio zdarzenia kredytowego. |
| --- | --- |

(11)

Sekurytyzacje syntetyczne obejmują przeniesienie ryzyka kredytowego pakietu kredytów zwykle dużych kredytów dla przedsiębiorstw lub kredytów dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), na podstawie umowy dotyczącej ochrony kredytowej, zgodnie z którą jednostka inicjująca kupuje ochronę kredytową od inwestora. Taką ochronę kredytową uzyskuje się dzięki zastosowaniu gwarancji finansowych lub kredytowych instrumentów pochodnych, natomiast własność aktywów pozostaje w rękach jednostki inicjującej i nie jest przenoszona na SSPE, jak ma to miejsce w przypadku sekurytyzacji tradycyjnych. Jednostka inicjująca jako nabywca ochrony zobowiązuje się do uiszczenia premii z tytułu ochrony kredytowej, która stanowi dochód dla inwestorów. Inwestor będący sprzedawcą ochrony zobowiązuje się natomiast do określonej płatności z tytułu ochrony kredytowej w przypadku wystąpienia określonego uprzednio zdarzenia kredytowego.

| (12) | Ogólna złożoność struktur sekurytyzacji i powiązanego ryzyka powinny być odpowiednio łagodzone a jednostkom inicjującym nie należy zapewniać żadnych zachęt regulacyjnych powodujących, iż wolałyby one sekurytyzację syntetyczną od sekurytyzacji tradycyjnej. Wymogi dotyczące prostej, przejrzystej i standardowej (STS) sekurytyzacji bilansowej powinny zatem być w znacznej mierze spójne z kryteriami STS dotyczącymi sekurytyzacji tradycyjnych stanowiących prawdziwą sprzedaż. |
| --- | --- |

(12)

Ogólna złożoność struktur sekurytyzacji i powiązanego ryzyka powinny być odpowiednio łagodzone a jednostkom inicjującym nie należy zapewniać żadnych zachęt regulacyjnych powodujących, iż wolałyby one sekurytyzację syntetyczną od sekurytyzacji tradycyjnej. Wymogi dotyczące prostej, przejrzystej i standardowej (STS) sekurytyzacji bilansowej powinny zatem być w znacznej mierze spójne z kryteriami STS dotyczącymi sekurytyzacji tradycyjnych stanowiących prawdziwą sprzedaż.

| (13) | Istnieją jednak pewne wymogi dotyczące sekurytyzacji tradycyjnej STS, które nie są odpowiednie dla sekurytyzacji bilansowej STS ze względu na naturalne różnice między tymi dwoma rodzajami sekurytyzacji wynikające w szczególności z faktu, że w przypadku sekurytyzacji syntetycznych przeniesienie ryzyka odbywa się na podstawie umowy dotyczącej ochrony kredytowej, a nie sprzedaży aktywów bazowych. W związku z tym w stosownych przypadkach należy dostosować kryteria STS, aby uwzględnić te różnice. Ponadto należy wprowadzić zestaw nowych wymogów dotyczących sekurytyzacji syntetycznych w celu zapewnienia, by ramy STS obejmowały wyłącznie bilansową sekurytyzację syntetyczną oraz by umowa dotycząca ochrony kredytowej była skonstruowana w sposób zapewniający odpowiednią ochronę pozycji zarówno jednostki inicjującej, jak i inwestora. Ten nowy zestaw wymogów powinien mieć na celu ograniczenie ryzyka kredytowego kontrahenta zarówno dla jednostki inicjującej, jak i inwestora. |
| --- | --- |

(13)

Istnieją jednak pewne wymogi dotyczące sekurytyzacji tradycyjnej STS, które nie są odpowiednie dla sekurytyzacji bilansowej STS ze względu na naturalne różnice między tymi dwoma rodzajami sekurytyzacji wynikające w szczególności z faktu, że w przypadku sekurytyzacji syntetycznych przeniesienie ryzyka odbywa się na podstawie umowy dotyczącej ochrony kredytowej, a nie sprzedaży aktywów bazowych. W związku z tym w stosownych przypadkach należy dostosować kryteria STS, aby uwzględnić te różnice. Ponadto należy wprowadzić zestaw nowych wymogów dotyczących sekurytyzacji syntetycznych w celu zapewnienia, by ramy STS obejmowały wyłącznie bilansową sekurytyzację syntetyczną oraz by umowa dotycząca ochrony kredytowej była skonstruowana w sposób zapewniający odpowiednią ochronę pozycji zarówno jednostki inicjującej, jak i inwestora. Ten nowy zestaw wymogów powinien mieć na celu ograniczenie ryzyka kredytowego kontrahenta zarówno dla jednostki inicjującej, jak i inwestora.

| (14) | Przedmiotem przeniesienia ryzyka kredytowego powinny być ekspozycje zapoczątkowane lub zakupione przez instytucję regulowaną przez Unię w ramach jej podstawowej działalności kredytowej i ujęte w jej bilansie lub – w przypadku struktury grupowej – w bilansie skonsolidowanym w dniu zamknięcia transakcji. Wymóg, zgodnie z którym jednostka inicjująca musi ujmować sekurytyzowane ekspozycje w bilansie, powinien wykluczać arbitrażowe sekurytyzacje z zakresu oznaczenia STS. |
| --- | --- |

(14)

Przedmiotem przeniesienia ryzyka kredytowego powinny być ekspozycje zapoczątkowane lub zakupione przez instytucję regulowaną przez Unię w ramach jej podstawowej działalności kredytowej i ujęte w jej bilansie lub – w przypadku struktury grupowej – w bilansie skonsolidowanym w dniu zamknięcia transakcji. Wymóg, zgodnie z którym jednostka inicjująca musi ujmować sekurytyzowane ekspozycje w bilansie, powinien wykluczać arbitrażowe sekurytyzacje z zakresu oznaczenia STS.

| (15) | Istotne jest, aby interesy uczestniczących w sekurytyzacji jednostek inicjujących, jednostek sponsorujących oraz pierwotnych kredytodawców były zbieżne. Ustanowiony w rozporządzeniu (UE) 2017/2402 wymóg dotyczący zatrzymania ryzyka mający zastosowanie do wszystkich rodzajów sekurytyzacji ma na celu zapewnienie zbieżności tych interesów. Wymóg taki powinien mieć również zastosowanie do sekurytyzacji bilansowych STS. Jednostki inicjujące, jednostki sponsorujące lub pierwotni kredytodawcy powinni stale zatrzymywać istotny udział gospodarczy netto w sekurytyzacji wynoszący nie mniej niż 5 %. Wyższe współczynniki zatrzymania ryzyka mogą być uzasadnione i zostały już zaobserwowane na rynku. |
| --- | --- |

(15)

Istotne jest, aby interesy uczestniczących w sekurytyzacji jednostek inicjujących, jednostek sponsorujących oraz pierwotnych kredytodawców były zbieżne. Ustanowiony w rozporządzeniu (UE) 2017/2402 wymóg dotyczący zatrzymania ryzyka mający zastosowanie do wszystkich rodzajów sekurytyzacji ma na celu zapewnienie zbieżności tych interesów. Wymóg taki powinien mieć również zastosowanie do sekurytyzacji bilansowych STS. Jednostki inicjujące, jednostki sponsorujące lub pierwotni kredytodawcy powinni stale zatrzymywać istotny udział gospodarczy netto w sekurytyzacji wynoszący nie mniej niż 5 %. Wyższe współczynniki zatrzymania ryzyka mogą być uzasadnione i zostały już zaobserwowane na rynku.

| (16) | Jednostka inicjująca powinna upewnić się, że nie zabezpiecza tego samego ryzyka kredytowego więcej niż jeden raz poprzez uzyskanie ochrony kredytowej poza ochroną kredytową udzielaną w wyniku sekurytyzacji bilansowej STS. Aby zapewnić solidność umowy dotyczącej ochrony kredytowej, powinna ona spełniać wymóg ograniczania ryzyka kredytowego ustanowiony w art. 249 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (8), który muszą spełnić instytucje dążące do przeniesienia istotnej części ryzyka w ramach sekurytyzacji syntetycznej. |
| --- | --- |

(16)

Jednostka inicjująca powinna upewnić się, że nie zabezpiecza tego samego ryzyka kredytowego więcej niż jeden raz poprzez uzyskanie ochrony kredytowej poza ochroną kredytową udzielaną w wyniku sekurytyzacji bilansowej STS. Aby zapewnić solidność umowy dotyczącej ochrony kredytowej, powinna ona spełniać wymóg ograniczania ryzyka kredytowego ustanowiony w art. 249 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (8), który muszą spełnić instytucje dążące do przeniesienia istotnej części ryzyka w ramach sekurytyzacji syntetycznej.

| (17) | Sekurytyzacja bilansowa STS może obejmować niesekwencyjną amortyzację w celu uniknięcia nieproporcjonalnych kosztów ochrony ekspozycji bazowych i ewolucji portfela. Niektóre czynniki uruchamiające związane z rentownością portfela powinny determinować stosowanie sekwencyjnej amortyzacji, aby zagwarantować, że transze zapewniające ochronę kredytową nie były już spłacone w momencie wystąpienia znacznych strat na koniec transakcji, a tym samym zagwarantować, że przeniesienie istotnej części ryzyka nie zostanie utrudnione. |
| --- | --- |

(17)

Sekurytyzacja bilansowa STS może obejmować niesekwencyjną amortyzację w celu uniknięcia nieproporcjonalnych kosztów ochrony ekspozycji bazowych i ewolucji portfela. Niektóre czynniki uruchamiające związane z rentownością portfela powinny determinować stosowanie sekwencyjnej amortyzacji, aby zagwarantować, że transze zapewniające ochronę kredytową nie były już spłacone w momencie wystąpienia znacznych strat na koniec transakcji, a tym samym zagwarantować, że przeniesienie istotnej części ryzyka nie zostanie utrudnione.

| (18) | W celu uniknięcia konfliktów między jednostką inicjującą a inwestorem oraz w celu zagwarantowania pewności prawa pod względem zakresu ochrony kredytowej zakupionej w odniesieniu do ekspozycji bazowych taka ochrona kredytowa powinna odnosić się do wyraźnie określonych zobowiązań referencyjnych, stanowiących podstawę ekspozycji bazowych, obciążających wyraźnie określone jednostki lub wyraźnie określonych dłużników. W związku z tym zobowiązania referencyjne, w odniesieniu do których nabywa się ochronę, powinny być zawsze wyraźnie określone za pośrednictwem rejestru referencyjnego i uaktualniane. Wymóg ten powinien również stanowić pośrednią część kryterium określającego sekurytyzację bilansową STS i wyłączającego sekurytyzację arbitrażową z ram STS. |
| --- | --- |

(18)

W celu uniknięcia konfliktów między jednostką inicjującą a inwestorem oraz w celu zagwarantowania pewności prawa pod względem zakresu ochrony kredytowej zakupionej w odniesieniu do ekspozycji bazowych taka ochrona kredytowa powinna odnosić się do wyraźnie określonych zobowiązań referencyjnych, stanowiących podstawę ekspozycji bazowych, obciążających wyraźnie określone jednostki lub wyraźnie określonych dłużników. W związku z tym zobowiązania referencyjne, w odniesieniu do których nabywa się ochronę, powinny być zawsze wyraźnie określone za pośrednictwem rejestru referencyjnego i uaktualniane. Wymóg ten powinien również stanowić pośrednią część kryterium określającego sekurytyzację bilansową STS i wyłączającego sekurytyzację arbitrażową z ram STS.

| (19) | Zdarzenia kredytowe uruchamiające płatności na podstawie umowy dotyczącej ochrony kredytowej powinny obejmować co najmniej zdarzenia, o których mowa w rozdziale 4 tytuł II część trzecia rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Zdarzenia takie są znane i rozpoznawalne z punktu widzenia rynku i powinny służyć zapewnieniu spójności z ramami ostrożnościowymi. Działania restrukturyzacyjne obejmujące ustępstwa wobec dłużnika, który doświadcza lub wkrótce zacznie doświadczać trudności z wywiązywaniem się ze swoich zobowiązań finansowych, nie powinny uniemożliwiać uruchomienia zdarzenia kredytowego. |
| --- | --- |

(19)

Zdarzenia kredytowe uruchamiające płatności na podstawie umowy dotyczącej ochrony kredytowej powinny obejmować co najmniej zdarzenia, o których mowa w rozdziale 4 tytuł II część trzecia rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Zdarzenia takie są znane i rozpoznawalne z punktu widzenia rynku i powinny służyć zapewnieniu spójności z ramami ostrożnościowymi. Działania restrukturyzacyjne obejmujące ustępstwa wobec dłużnika, który doświadcza lub wkrótce zacznie doświadczać trudności z wywiązywaniem się ze swoich zobowiązań finansowych, nie powinny uniemożliwiać uruchomienia zdarzenia kredytowego.

| (20) | Należy odpowiednio chronić prawo jednostki inicjującej jako nabywcy ochrony do otrzymania terminowych płatności z tytułu faktycznych strat. W związku z tym w dokumentacji transakcji należy przewidzieć racjonalny i przejrzysty proces rozliczenia na potrzeby określania faktycznych strat w portfelu referencyjnym, aby zapobiec wypłacaniu jednostce inicjującej zaniżonego wynagrodzenia. Biorąc pod uwagę, że proces odzyskiwania strat może być długi, oraz w celu zapewnienia terminowych płatności na rzecz jednostki inicjującej, płatności okresowych należy dokonywać najpóźniej sześć miesięcy po wystąpieniu takiego zdarzenia kredytowego. Ponadto należy wprowadzić mechanizm korekty końcowej, aby zapewnić, by płatności okresowe pokrywały faktyczne straty, oraz aby zapobiec nadpłacie z tytułu tych okresowych strat, co stanowiłoby uszczerbek dla inwestorów.. W ramach mechanizmu rozliczania strat należy również wyraźnie wskazać maksymalny okres przedłużenia, który powinien mieć zastosowanie do procesu odzyskiwania w przypadku tych ekspozycji, przy czym taki okres przedłużenia nie powinien trwać dłużej niż dwa lata. Taki mechanizm rozliczania strat powinien zapewniać skuteczność umów dotyczących ochrony kredytowej z punktu widzenia jednostki inicjującej i gwarantować inwestorom pewność prawa w terminie zakończenia ich zobowiązania do dokonywania płatności, przyczyniając się tym samym do sprawnie funkcjonującego rynku. |
| --- | --- |

(20)

Należy odpowiednio chronić prawo jednostki inicjującej jako nabywcy ochrony do otrzymania terminowych płatności z tytułu faktycznych strat. W związku z tym w dokumentacji transakcji należy przewidzieć racjonalny i przejrzysty proces rozliczenia na potrzeby określania faktycznych strat w portfelu referencyjnym, aby zapobiec wypłacaniu jednostce inicjującej zaniżonego wynagrodzenia. Biorąc pod uwagę, że proces odzyskiwania strat może być długi, oraz w celu zapewnienia terminowych płatności na rzecz jednostki inicjującej, płatności okresowych należy dokonywać najpóźniej sześć miesięcy po wystąpieniu takiego zdarzenia kredytowego. Ponadto należy wprowadzić mechanizm korekty końcowej, aby zapewnić, by płatności okresowe pokrywały faktyczne straty, oraz aby zapobiec nadpłacie z tytułu tych okresowych strat, co stanowiłoby uszczerbek dla inwestorów.. W ramach mechanizmu rozliczania strat należy również wyraźnie wskazać maksymalny okres przedłużenia, który powinien mieć zastosowanie do procesu odzyskiwania w przypadku tych ekspozycji, przy czym taki okres przedłużenia nie powinien trwać dłużej niż dwa lata. Taki mechanizm rozliczania strat powinien zapewniać skuteczność umów dotyczących ochrony kredytowej z punktu widzenia jednostki inicjującej i gwarantować inwestorom pewność prawa w terminie zakończenia ich zobowiązania do dokonywania płatności, przyczyniając się tym samym do sprawnie funkcjonującego rynku.

| (21) | Korzystanie z usług agenta weryfikującego będącego osobą trzecią stanowi powszechną praktykę rynkową, która wzmacnia pewność prawa w odniesieniu do wszystkich zaangażowanych stron transakcji, zmniejszając tym samym prawdopodobieństwo sporów i postępowań sądowych, do których mogłoby dojść w wyniku procesu alokacji strat. Aby zwiększyć stabilność mechanizmu rozliczania strat z transakcji, należy wyznaczyć agenta weryfikującego będącego osobą trzecią, który będzie przeprowadzał faktyczny przegląd poprawności i dokładności niektórych aspektów ochrony kredytowej w przypadku uruchomienia zdarzenia kredytowego. |
| --- | --- |

(21)

Korzystanie z usług agenta weryfikującego będącego osobą trzecią stanowi powszechną praktykę rynkową, która wzmacnia pewność prawa w odniesieniu do wszystkich zaangażowanych stron transakcji, zmniejszając tym samym prawdopodobieństwo sporów i postępowań sądowych, do których mogłoby dojść w wyniku procesu alokacji strat. Aby zwiększyć stabilność mechanizmu rozliczania strat z transakcji, należy wyznaczyć agenta weryfikującego będącego osobą trzecią, który będzie przeprowadzał faktyczny przegląd poprawności i dokładności niektórych aspektów ochrony kredytowej w przypadku uruchomienia zdarzenia kredytowego.

| (22) | Premie z tytułu ochrony kredytowej powinny zależeć wyłącznie od nierozliczonej wielkości i ryzyka kredytowego transzy objętej ochroną. W przypadku sekurytyzacji bilansowej STS nie należy zezwalać na premie bezwarunkowe, ponieważ mogłyby być one wykorzystywane do utrudniania skutecznego przenoszenia ryzyka z jednostki inicjującej jako nabywcy ochrony na sprzedawcę ochrony. W przypadku sekurytyzacji bilansowej STS należy zakazać również innych rozwiązań, takich jak płatności składek z góry, mechanizmy dyskontowe lub nadmiernie skomplikowane systemy składek. |
| --- | --- |

(22)

Premie z tytułu ochrony kredytowej powinny zależeć wyłącznie od nierozliczonej wielkości i ryzyka kredytowego transzy objętej ochroną. W przypadku sekurytyzacji bilansowej STS nie należy zezwalać na premie bezwarunkowe, ponieważ mogłyby być one wykorzystywane do utrudniania skutecznego przenoszenia ryzyka z jednostki inicjującej jako nabywcy ochrony na sprzedawcę ochrony. W przypadku sekurytyzacji bilansowej STS należy zakazać również innych rozwiązań, takich jak płatności składek z góry, mechanizmy dyskontowe lub nadmiernie skomplikowane systemy składek.

| (23) | Aby zapewnić stabilność i ciągłość ochrony kredytowej, należy zapewnić, by przedterminowe zakończenie sekurytyzacji bilansowej STS przez jednostkę inicjującą było możliwe wyłącznie w kilku ograniczonych, wyraźnie zdefiniowanych okolicznościach. Mimo, iż jednostka inicjująca powinna mieć prawo do wcześniejszego zamknięcia ochrony kredytowej w przypadku wystąpienia pewnych określonych zdarzeń regulacyjnych, zdarzenia te powinny obejmować faktyczne zmiany w przepisach lub opodatkowaniu, których nie można było w sposób racjonalny przewidzieć w chwili zawierania transakcji i które mają istotny niekorzystny wpływ na wymogi kapitałowe jednostki inicjującej lub ekonomiczny charakter transakcji w stosunku do oczekiwań stron w chwili zawierania transakcji. Sekurytyzacje bilansowe STS nie powinny obejmować złożonych klauzul wykupu dla jednostki inicjującej, w szczególności bardzo krótkoterminowych klauzul wykupu typu time call w celu tymczasowej zmiany odzwierciedlenia ich pozycji kapitałowej w poszczególnych przypadkach. |
| --- | --- |

(23)

Aby zapewnić stabilność i ciągłość ochrony kredytowej, należy zapewnić, by przedterminowe zakończenie sekurytyzacji bilansowej STS przez jednostkę inicjującą było możliwe wyłącznie w kilku ograniczonych, wyraźnie zdefiniowanych okolicznościach. Mimo, iż jednostka inicjująca powinna mieć prawo do wcześniejszego zamknięcia ochrony kredytowej w przypadku wystąpienia pewnych określonych zdarzeń regulacyjnych, zdarzenia te powinny obejmować faktyczne zmiany w przepisach lub opodatkowaniu, których nie można było w sposób racjonalny przewidzieć w chwili zawierania transakcji i które mają istotny niekorzystny wpływ na wymogi kapitałowe jednostki inicjującej lub ekonomiczny charakter transakcji w stosunku do oczekiwań stron w chwili zawierania transakcji. Sekurytyzacje bilansowe STS nie powinny obejmować złożonych klauzul wykupu dla jednostki inicjującej, w szczególności bardzo krótkoterminowych klauzul wykupu typu time call w celu tymczasowej zmiany odzwierciedlenia ich pozycji kapitałowej w poszczególnych przypadkach.

| (24) | Syntetyczna marża nadwyżkowa występuje powszechnie w ramach niektórych rodzajów transakcji i stanowi przydatny mechanizm zarówno dla inwestorów, jak i jednostek inicjujących służący ograniczeniu kosztu odpowiednio ochrony kredytowej i ekspozycji na ryzyko. W tym zakresie syntetyczna marża nadwyżkowa ma zasadnicze znaczenie dla niektórych szczególnych klas aktywów detalicznych takich jak udzielanie kredytów MŚP i konsumentom, które wykazują zarówno wyższą rentowność, jak i wyższe straty kredytowe niż inne klasy aktywów i w przypadku których sekurytyzowane ekspozycje generują marżę nadwyżkową w celu pokrycia tych strat. Jeżeli jednak kwota syntetycznej marży nadwyżkowej podporządkowana pozycji inwestora jest zbyt wysoka, możliwe jest, że w żadnym realistycznym scenariuszu inwestor nie poniesie jakichkolwiek strat w ramach pozycji sekurytyzacyjnych, co spowoduje brak faktycznego przeniesienia ryzyka. Aby zmniejszyć obawy dotyczące nadzoru i dokonać dalszej standaryzacji tej cechy strukturalnej, należy określić rygorystyczne kryteria dla sekurytyzacji bilansowej STS i zapewnić pełne ujawnienie informacji na temat stosowania syntetycznej marży nadwyżkowej. |
| --- | --- |

(24)

Syntetyczna marża nadwyżkowa występuje powszechnie w ramach niektórych rodzajów transakcji i stanowi przydatny mechanizm zarówno dla inwestorów, jak i jednostek inicjujących służący ograniczeniu kosztu odpowiednio ochrony kredytowej i ekspozycji na ryzyko. W tym zakresie syntetyczna marża nadwyżkowa ma zasadnicze znaczenie dla niektórych szczególnych klas aktywów detalicznych takich jak udzielanie kredytów MŚP i konsumentom, które wykazują zarówno wyższą rentowność, jak i wyższe straty kredytowe niż inne klasy aktywów i w przypadku których sekurytyzowane ekspozycje generują marżę nadwyżkową w celu pokrycia tych strat. Jeżeli jednak kwota syntetycznej marży nadwyżkowej podporządkowana pozycji inwestora jest zbyt wysoka, możliwe jest, że w żadnym realistycznym scenariuszu inwestor nie poniesie jakichkolwiek strat w ramach pozycji sekurytyzacyjnych, co spowoduje brak faktycznego przeniesienia ryzyka. Aby zmniejszyć obawy dotyczące nadzoru i dokonać dalszej standaryzacji tej cechy strukturalnej, należy określić rygorystyczne kryteria dla sekurytyzacji bilansowej STS i zapewnić pełne ujawnienie informacji na temat stosowania syntetycznej marży nadwyżkowej.

| (25) | Do sekurytyzacji bilansowej STS powinny kwalifikować się wyłącznie wysokiej jakości umowy dotyczące ochrony kredytowej. W przypadku ochrony kredytowej nierzeczywistej spełnienie tego wymogu należy zapewnić poprzez ograniczenie zakresu kwalifikowalnych dostawców ochrony kredytowej do tych jednostek, które są uznanymi dostawcami zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 575/2013 i które uznano za kontrahentów z wagą ryzyka równą 0 % zgodnie z rozdziałem 2 tytuł II część trzecia tego rozporządzenia. W przypadku ochrony kredytowej rzeczywistej jednostka inicjująca jako nabywca ochrony i inwestorzy jako sprzedawcy ochrony powinni mieć prawo skorzystać z wysokiej jakości zabezpieczenia, które powinno odnosić się do zabezpieczenia w jakiejkolwiek formie, któremu można przypisać wagę ryzyka równą 0 % zgodnie z tym rozdziałem, z zastrzeżeniem odpowiednich uzgodnień dotyczących depozytu lub przechowywania. W przypadku zabezpieczenia udzielanego w formie środków pieniężnych należy przechowywać je w instytucji kredytowej będącej osobą trzecią albo w depozycie nabywcy ochrony, w obu przypadkach z zastrzeżeniem minimalnego poziomu zdolności kredytowej. |
| --- | --- |

(25)

Do sekurytyzacji bilansowej STS powinny kwalifikować się wyłącznie wysokiej jakości umowy dotyczące ochrony kredytowej. W przypadku ochrony kredytowej nierzeczywistej spełnienie tego wymogu należy zapewnić poprzez ograniczenie zakresu kwalifikowalnych dostawców ochrony kredytowej do tych jednostek, które są uznanymi dostawcami zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 575/2013 i które uznano za kontrahentów z wagą ryzyka równą 0 % zgodnie z rozdziałem 2 tytuł II część trzecia tego rozporządzenia. W przypadku ochrony kredytowej rzeczywistej jednostka inicjująca jako nabywca ochrony i inwestorzy jako sprzedawcy ochrony powinni mieć prawo skorzystać z wysokiej jakości zabezpieczenia, które powinno odnosić się do zabezpieczenia w jakiejkolwiek formie, któremu można przypisać wagę ryzyka równą 0 % zgodnie z tym rozdziałem, z zastrzeżeniem odpowiednich uzgodnień dotyczących depozytu lub przechowywania. W przypadku zabezpieczenia udzielanego w formie środków pieniężnych należy przechowywać je w instytucji kredytowej będącej osobą trzecią albo w depozycie nabywcy ochrony, w obu przypadkach z zastrzeżeniem minimalnego poziomu zdolności kredytowej.

| (26) | Państwa członkowskie powinny wyznaczyć właściwe organy odpowiedzialne za nadzór nad wymogami, które sekurytyzacja syntetyczna musi spełnić, aby zakwalifikować się do objęcia oznaczeniem STS. Właściwy organ może być taki sam jak organ wyznaczony do nadzoru zgodności jednostek inicjujących, jednostek sponsorujących i SSPE z wymogami, które muszą spełnić sekurytyzacje tradycyjne, aby uzyskać oznaczenie STS. Podobnie jak w przypadku sekurytyzacji tradycyjnych taki właściwy organ może być inny niż właściwy organ odpowiedzialny za nadzór nad zgodnością jednostek inicjujących, pierwotnych kredytodawców, SSPE, jednostek sponsorujących i inwestorów z obowiązkami ostrożnościowymi ustanowionymi w art. 5–9 rozporządzenia (UE) 2017/2402, zapewnienie zgodności z którymi powierzono wyraźnie właściwym organom odpowiedzialnym za nadzór ostrożnościowy nad odpowiednimi instytucjami finansowymi, z uwagi na wymiar ostrożnościowy tych obowiązków. |
| --- | --- |

(26)

Państwa członkowskie powinny wyznaczyć właściwe organy odpowiedzialne za nadzór nad wymogami, które sekurytyzacja syntetyczna musi spełnić, aby zakwalifikować się do objęcia oznaczeniem STS. Właściwy organ może być taki sam jak organ wyznaczony do nadzoru zgodności jednostek inicjujących, jednostek sponsorujących i SSPE z wymogami, które muszą spełnić sekurytyzacje tradycyjne, aby uzyskać oznaczenie STS. Podobnie jak w przypadku sekurytyzacji tradycyjnych taki właściwy organ może być inny niż właściwy organ odpowiedzialny za nadzór nad zgodnością jednostek inicjujących, pierwotnych kredytodawców, SSPE, jednostek sponsorujących i inwestorów z obowiązkami ostrożnościowymi ustanowionymi w art. 5–9 rozporządzenia (UE) 2017/2402, zapewnienie zgodności z którymi powierzono wyraźnie właściwym organom odpowiedzialnym za nadzór ostrożnościowy nad odpowiednimi instytucjami finansowymi, z uwagi na wymiar ostrożnościowy tych obowiązków.

| (27) | Aby uniknąć negatywnych skutków dla stabilności finansowej, wprowadzeniu szczególnych ram dla sekurytyzacji bilansowej STS powinien towarzyszyć odpowiedni nadzór makroostrożnościowy. W szczególności Europejska Rada ds. Ryzyka Systemowego (ERRS), ustanowiona rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 (9), powinna monitorować ryzyko makroostrożnościowe związane z sekurytyzacją syntetyczną i oceniać, czy ryzyko to jest w wystarczającym stopniu eliminowane z systemowej części systemu finansowego. |
| --- | --- |

(27)

Aby uniknąć negatywnych skutków dla stabilności finansowej, wprowadzeniu szczególnych ram dla sekurytyzacji bilansowej STS powinien towarzyszyć odpowiedni nadzór makroostrożnościowy. W szczególności Europejska Rada ds. Ryzyka Systemowego (ERRS), ustanowiona rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 (9), powinna monitorować ryzyko makroostrożnościowe związane z sekurytyzacją syntetyczną i oceniać, czy ryzyko to jest w wystarczającym stopniu eliminowane z systemowej części systemu finansowego.

| (28) | W celu uwzględnienia w rozporządzeniu (UE) 2017/2402 wymogów przejrzystości związanych ze zrównoważonym rozwojem EUNB, w ścisłej współpracy z Europejskim Urzędem Nadzoru (Europejskim Urzędem Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) (ESMA), ustanowionym rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (10), i Europejskim Urzędem Nadzoru (Europejskim Urzędem Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) (EIOPA)), ustanowionym rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 (11), powinien zostać upoważniony do opublikowania sprawozdania w sprawie ustanowienia szczegółowych ram zrównoważonej sekurytyzacji. W sprawozdaniu tym należy należycie ocenić w szczególności wprowadzenie czynników zrównoważonego rozwoju, stosowanie wymogów proporcjonalnego systemu obowiązków informacyjnych oraz należytej staranności, treści, metody i prezentację informacji w odniesieniu do niekorzystnych skutków dla klimatu i niekorzystnych skutków środowiskowych, społecznych i związanych z zarządzaniem, a także wszelki możliwy wpływ na stabilność finansową i rozwój unijnego rynku sekurytyzacji oraz zdolność do udzielania kredytów bankowych. W oparciu o to sprawozdanie Komisja powinna przedłożyć Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat ustanowienia szczególnych ram zrównoważonej sekurytyzacji, w stosownych przypadkach wraz z wnioskiem ustawodawczym. |
| --- | --- |

(28)

W celu uwzględnienia w rozporządzeniu (UE) 2017/2402 wymogów przejrzystości związanych ze zrównoważonym rozwojem EUNB, w ścisłej współpracy z Europejskim Urzędem Nadzoru (Europejskim Urzędem Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) (ESMA), ustanowionym rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (10), i Europejskim Urzędem Nadzoru (Europejskim Urzędem Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) (EIOPA)), ustanowionym rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 (11), powinien zostać upoważniony do opublikowania sprawozdania w sprawie ustanowienia szczegółowych ram zrównoważonej sekurytyzacji. W sprawozdaniu tym należy należycie ocenić w szczególności wprowadzenie czynników zrównoważonego rozwoju, stosowanie wymogów proporcjonalnego systemu obowiązków informacyjnych oraz należytej staranności, treści, metody i prezentację informacji w odniesieniu do niekorzystnych skutków dla klimatu i niekorzystnych skutków środowiskowych, społecznych i związanych z zarządzaniem, a także wszelki możliwy wpływ na stabilność finansową i rozwój unijnego rynku sekurytyzacji oraz zdolność do udzielania kredytów bankowych. W oparciu o to sprawozdanie Komisja powinna przedłożyć Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat ustanowienia szczególnych ram zrównoważonej sekurytyzacji, w stosownych przypadkach wraz z wnioskiem ustawodawczym.

| (29) | Zasady ujawniania inwestorom informacji na temat uwzględniania ryzyk dla zrównoważonego rozwoju i zasady analizowania niekorzystnych skutków dla zrównoważonego rozwoju w procesie podejmowania decyzji inwestycyjnych są opracowane w sposób niewystarczający ponieważ takie ujawnianie informacji nadal nie podlega zharmonizowanym wymogom. Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2088 (12) wytwórcy produktów finansowych i doradcy finansowi inwestorów końcowych mają obowiązek przeanalizować główne niekorzystne skutki decyzji inwestycyjnych dla czynników zrównoważonego rozwoju, a także ujawnić, jak ich strategie dotyczące należytej staranności uwzględniają te główne niekorzystne skutki. Ujawnianiu negatywnych skutków dla zrównoważonego rozwoju towarzyszą regulacyjne standardy techniczne opracowane wspólnie przez EBA, ESMA i EIOPA (zwane łącznie „Europejskimi Urzędami Nadzoru”), dotyczące treści, metod i prezentacji istotnych informacji, które mają być ujawniane na mocy rozporządzenia (UE) 2019/2088. Jednostki inicjujące sekurytyzacje STS powinny także mieć możliwość ujawniania konkretnych informacji dotyczących analizy niekorzystnych skutków dla czynników zrównoważonego rozwoju, ze szczególnym uwzględnieniem skutków dla klimatu i innych niekorzystnych skutków środowiskowych, społecznych i związanych z zarządzaniem. Aby zharmonizować ujawnianie informacji i zapewnić spójność między rozporządzeniem (UE) 2019/2088 i rozporządzeniem (UE) 2017/2402, Wspólny Komitet Europejskich Urzędów Nadzoru powinien opracować regulacyjne standardy techniczne, opierając się w jak największym stopniu na ich pracach w kontekście rozporządzenia (UE) 2019/2088 i dostosowując je, w razie potrzeby i w stosownych przypadkach, do specyfiki sekurytyzacji. |
| --- | --- |

(29)

Zasady ujawniania inwestorom informacji na temat uwzględniania ryzyk dla zrównoważonego rozwoju i zasady analizowania niekorzystnych skutków dla zrównoważonego rozwoju w procesie podejmowania decyzji inwestycyjnych są opracowane w sposób niewystarczający ponieważ takie ujawnianie informacji nadal nie podlega zharmonizowanym wymogom. Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2088 (12) wytwórcy produktów finansowych i doradcy finansowi inwestorów końcowych mają obowiązek przeanalizować główne niekorzystne skutki decyzji inwestycyjnych dla czynników zrównoważonego rozwoju, a także ujawnić, jak ich strategie dotyczące należytej staranności uwzględniają te główne niekorzystne skutki. Ujawnianiu negatywnych skutków dla zrównoważonego rozwoju towarzyszą regulacyjne standardy techniczne opracowane wspólnie przez EBA, ESMA i EIOPA (zwane łącznie „Europejskimi Urzędami Nadzoru”), dotyczące treści, metod i prezentacji istotnych informacji, które mają być ujawniane na mocy rozporządzenia (UE) 2019/2088. Jednostki inicjujące sekurytyzacje STS powinny także mieć możliwość ujawniania konkretnych informacji dotyczących analizy niekorzystnych skutków dla czynników zrównoważonego rozwoju, ze szczególnym uwzględnieniem skutków dla klimatu i innych niekorzystnych skutków środowiskowych, społecznych i związanych z zarządzaniem. Aby zharmonizować ujawnianie informacji i zapewnić spójność między rozporządzeniem (UE) 2019/2088 i rozporządzeniem (UE) 2017/2402, Wspólny Komitet Europejskich Urzędów Nadzoru powinien opracować regulacyjne standardy techniczne, opierając się w jak największym stopniu na ich pracach w kontekście rozporządzenia (UE) 2019/2088 i dostosowując je, w razie potrzeby i w stosownych przypadkach, do specyfiki sekurytyzacji.

| (30) | Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, a mianowicie rozszerzenie ram sekurytyzacji STS na sekurytyzację syntetyczną i usunięcie przeszkód regulacyjnych dla sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych w celu dalszego zwiększenia zdolności udzielania kredytów bez obniżania norm ostrożnościowych dotyczących udzielania kredytów bankowych, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na ich skalę i skutki możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na szczeblu unijnym, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów. |
| --- | --- |

(30)

Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, a mianowicie rozszerzenie ram sekurytyzacji STS na sekurytyzację syntetyczną i usunięcie przeszkód regulacyjnych dla sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych w celu dalszego zwiększenia zdolności udzielania kredytów bez obniżania norm ostrożnościowych dotyczących udzielania kredytów bankowych, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na ich skalę i skutki możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na szczeblu unijnym, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

| (31) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) 2017/2402. |
| --- | --- |

(31)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) 2017/2402.

| (32) | Z uwagi na pilną konieczność prowadzenia ukierunkowanych środków w celu wsparcia odbudowy gospodarczej po kryzysie związanym z COVID-19, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w trybie pilnym trzeciego dnia po dniu jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(32)

Z uwagi na pilną konieczność prowadzenia ukierunkowanych środków w celu wsparcia odbudowy gospodarczej po kryzysie związanym z COVID-19, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w trybie pilnym trzeciego dnia po dniu jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiany w rozporządzeniu (UE) 2017/2402

W rozporządzeniu (UE) 2017/2402 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 2 dodaje się punkty w brzmieniu:






  „24) | » ekspozycja nieobsługiwana« oznacza ekspozycję spełniającą którykolwiek z warunków określonych w art. 47a ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- | --- |

1)

w art. 2 dodaje się punkty w brzmieniu:

„24)

» ekspozycja nieobsługiwana« oznacza ekspozycję spełniającą którykolwiek z warunków określonych w art. 47a ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| 25) | »sekurytyzacja ekspozycji nieobsługiwanej« oznacza sekurytyzację zabezpieczoną pulą ekspozycji nieobsługiwanych, których wartość nominalna stanowi nie mniej niż 90 % wartości nominalnej całej puli w chwili inicjowania oraz w późniejszym terminie, kiedy aktywa są dodawane do puli bazowej lub z niej odejmowane w wyniku uzupełnienia, restrukturyzacji lub z jakiegokolwiek innego istotnego powodu; |
| --- | --- |

25)

»sekurytyzacja ekspozycji nieobsługiwanej« oznacza sekurytyzację zabezpieczoną pulą ekspozycji nieobsługiwanych, których wartość nominalna stanowi nie mniej niż 90 % wartości nominalnej całej puli w chwili inicjowania oraz w późniejszym terminie, kiedy aktywa są dodawane do puli bazowej lub z niej odejmowane w wyniku uzupełnienia, restrukturyzacji lub z jakiegokolwiek innego istotnego powodu;

| 26) | »umowa dotycząca ochrony kredytowej« oznacza umowę zawartą między jednostką inicjującą a inwestorem dotyczącą przeniesienia ryzyka kredytowego z tytułu sekurytyzowanych ekspozycji z jednostki inicjującej na inwestora przy użyciu kredytowych instrumentów pochodnych lub gwarancji, zgodnie z którą jednostka inicjująca zobowiązuje się zapłacić inwestorowi kwotę określaną jako premia z tytułu ochrony kredytowej, a inwestor zobowiązuje się zapłacić na rzecz jednostki inicjującej kwotę określaną, jako płatność z tytułu ochrony kredytowej w przypadku wystąpienia jednego z przewidzianych w umowie zdarzeń kredytowych; |
| --- | --- |

26)

»umowa dotycząca ochrony kredytowej« oznacza umowę zawartą między jednostką inicjującą a inwestorem dotyczącą przeniesienia ryzyka kredytowego z tytułu sekurytyzowanych ekspozycji z jednostki inicjującej na inwestora przy użyciu kredytowych instrumentów pochodnych lub gwarancji, zgodnie z którą jednostka inicjująca zobowiązuje się zapłacić inwestorowi kwotę określaną jako premia z tytułu ochrony kredytowej, a inwestor zobowiązuje się zapłacić na rzecz jednostki inicjującej kwotę określaną, jako płatność z tytułu ochrony kredytowej w przypadku wystąpienia jednego z przewidzianych w umowie zdarzeń kredytowych;

| 27) | »premia z tytułu ochrony kredytowej« oznacza kwotę, którą jednostka inicjująca zobowiązana jest zapłacić inwestorowi za ochronę kredytową obiecaną przez inwestora na mocy umowy dotyczącej ochrony kredytowej; |
| --- | --- |

27)

»premia z tytułu ochrony kredytowej« oznacza kwotę, którą jednostka inicjująca zobowiązana jest zapłacić inwestorowi za ochronę kredytową obiecaną przez inwestora na mocy umowy dotyczącej ochrony kredytowej;

| 28) | »płatność z tytułu ochrony kredytowej« oznacza kwotę, którą – na mocy umowy dotyczącej ochrony kredytowej – inwestor zobowiązał się zapłacić na rzecz jednostki inicjującej w przypadku wystąpienia zdarzenia kredytowego przewidzianego w umowie dotyczącej ochrony kredytowej; |
| --- | --- |

28)

»płatność z tytułu ochrony kredytowej« oznacza kwotę, którą – na mocy umowy dotyczącej ochrony kredytowej – inwestor zobowiązał się zapłacić na rzecz jednostki inicjującej w przypadku wystąpienia zdarzenia kredytowego przewidzianego w umowie dotyczącej ochrony kredytowej;

| 29) | »syntetyczna marża nadwyżkowa« oznacza kwotę wyznaczoną w umowie przez jednostkę inicjującą zgodnie z dokumentacją sekurytyzacji syntetycznej w celu absorbcji strat sekurytyzowanych ekspozycji, które mogą wystąpić przed terminem zapadalności transakcji; |
| --- | --- |

29)

»syntetyczna marża nadwyżkowa« oznacza kwotę wyznaczoną w umowie przez jednostkę inicjującą zgodnie z dokumentacją sekurytyzacji syntetycznej w celu absorbcji strat sekurytyzowanych ekspozycji, które mogą wystąpić przed terminem zapadalności transakcji;

| 30) | »czynniki zrównoważonego rozwoju« oznaczają czynniki zrównoważonego rozwoju w rozumieniu art. 2 pkt 24 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2088 (*); |
| --- | --- |

30)

»czynniki zrównoważonego rozwoju« oznaczają czynniki zrównoważonego rozwoju w rozumieniu art. 2 pkt 24 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2088 (*);

*

| 31) | »niepodlegające odliczeniu dyskonto cenowe przy zakupie« oznacza różnicę między saldem wyceny z tytułu jednej lub wielu ekspozycji w puli bazowej a ceną, po której jednostka inicjująca sprzedaje te ekspozycje SSPE, w przypadku gdy ani jednostka inicjująca, ani pierwotny kredytodawca nie otrzymują zwrotu tej różnicy. |
| --- | --- |

31)

»niepodlegające odliczeniu dyskonto cenowe przy zakupie« oznacza różnicę między saldem wyceny z tytułu jednej lub wielu ekspozycji w puli bazowej a ceną, po której jednostka inicjująca sprzedaje te ekspozycje SSPE, w przypadku gdy ani jednostka inicjująca, ani pierwotny kredytodawca nie otrzymują zwrotu tej różnicy.

(*)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2088 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie ujawniania informacji związanych ze zrównoważonym rozwojem w sektorze usług finansowych (Dz.U. L 317 z 9.12.2019, s. 1).”;"

*

| 2) | w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | lit. a) otrzymuje brzmienie:






  „a) | dane państwo trzecie jest wymienione jako państwo trzecie wysokiego ryzyka, które ma strategiczne braki w systemach przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, zgodnie z art. 9 dyrektywy (UE) 2015/849 Parlamentu Europejskiego i Rady (*); |
| --- | --- | --- | --- |

2)

w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:

a)

lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

dane państwo trzecie jest wymienione jako państwo trzecie wysokiego ryzyka, które ma strategiczne braki w systemach przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, zgodnie z art. 9 dyrektywy (UE) 2015/849 Parlamentu Europejskiego i Rady (*);

*

(*)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniająca rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 73).”;"

*

| b) | dodaje się literę w brzmieniu:






  „aa) | państwo trzecie jest wymienione w załączniku I do unijnego wykazu jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych;”; |
| --- | --- | --- |

b)

dodaje się literę w brzmieniu:

„aa)

państwo trzecie jest wymienione w załączniku I do unijnego wykazu jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych;”;

| c) | dodaje się ustęp w brzmieniu:

  „W przypadku SSPE utworzonych, po dniu 9 kwietnia 2021 r., na terytorium objętym jurysdykcją wymienioną w załączniku II, z uwagi na funkcjonowanie szkodliwego systemu podatkowego, inwestor powiadamia właściwy organ podatkowy państwa członkowskiego, w którym ma swoja rezydencję podatkową, o inwestycji w papiery wartościowe wyemitowane przez tę SSPE.”; |
| --- | --- |

c)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„W przypadku SSPE utworzonych, po dniu 9 kwietnia 2021 r., na terytorium objętym jurysdykcją wymienioną w załączniku II, z uwagi na funkcjonowanie szkodliwego systemu podatkowego, inwestor powiadamia właściwy organ podatkowy państwa członkowskiego, w którym ma swoja rezydencję podatkową, o inwestycji w papiery wartościowe wyemitowane przez tę SSPE.”;

| 3) | w art. 5 ust. 1 dodaje się literę w brzmieniu:






  „f) | W przypadku ekspozycji nieobsługiwanych, stosuje się należyte standardy przy wyborze i wycenie ekspozycji.”; |
| --- | --- | --- |

3)

w art. 5 ust. 1 dodaje się literę w brzmieniu:

„f)

W przypadku ekspozycji nieobsługiwanych, stosuje się należyte standardy przy wyborze i wycenie ekspozycji.”;

| 4) | w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 1 dodaje się akapity w brzmieniu:

  „Przy pomiarze istotnego udziału gospodarczego netto podmiot zatrzymujący uwzględnia wszelkie opłaty, które w praktyce mogą być stosowane w celu zmniejszenia istotnego udziału gospodarczego netto.
  W przypadku tradycyjnych sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych wymóg określony w niniejszym ustępie może być również spełniony przez jednostkę obsługującą, pod warunkiem że jednostka obsługująca może wykazać, że posiada wiedzę fachową w zakresie obsługi ekspozycji o charakterze podobnym do tych, które są objęte sekurytyzacją, oraz że posiada dobrze udokumentowane i odpowiednie zasady, procedury i środki kontroli zarządzania ryzykiem w odniesieniu do obsługi ekspozycji.”; |
| --- | --- | --- |

4)

w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 1 dodaje się akapity w brzmieniu:

„Przy pomiarze istotnego udziału gospodarczego netto podmiot zatrzymujący uwzględnia wszelkie opłaty, które w praktyce mogą być stosowane w celu zmniejszenia istotnego udziału gospodarczego netto.

W przypadku tradycyjnych sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych wymóg określony w niniejszym ustępie może być również spełniony przez jednostkę obsługującą, pod warunkiem że jednostka obsługująca może wykazać, że posiada wiedzę fachową w zakresie obsługi ekspozycji o charakterze podobnym do tych, które są objęte sekurytyzacją, oraz że posiada dobrze udokumentowane i odpowiednie zasady, procedury i środki kontroli zarządzania ryzykiem w odniesieniu do obsługi ekspozycji.”;

| b) | dodaje się ustęp w brzmieniu:

  „3a.   W drodze odstępstwa od ust. 3 w przypadku sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych, jeśli uzgodniono niepodlegające odliczeniu dyskonto cenowe przy zakupie, zatrzymanie istotnego udziału gospodarczego netto do celów tego ustępu nie może wynosić mniej niż 5 % sumy wartości netto sekurytyzowanych ekspozycji, które kwalifikują się jako ekspozycje nieobsługiwane, oraz, w stosownych przypadkach, wartości nominalnej wszelkich sekurytyzowanych ekspozycji obsługiwanych.
  Wartość netto ekspozycji nieobsługiwanej oblicza się poprzez odjęcie niepodlegającego odliczeniu dyskonta cenowego przy zakupie uzgodnionego na poziomie indywidualnej sekurytyzowanej ekspozycji w momencie inicjowania lub – w stosownych przypadkach – odnośnej części niepodlegającego odliczeniu dyskonta cenowego przy zakupie uzgodnionego w momencie inicjowania na poziomie puli ekspozycji bazowych od wartości nominalnej ekspozycji lub – w stosownych przypadkach – jej nierozliczonej wartości w momencie inicjowania. Ponadto do celów określenia wartości netto sekurytyzowanych ekspozycji nieobsługiwanych niepodlegające odliczeniu dyskonto cenowe przy zakupie może obejmować różnicę między kwotą nominalną transzy sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanej zawartą w umowie przez jednostkę inicjującą na potrzeby późniejszej sprzedaży a ceną, po której transze te są po raz pierwszy sprzedawane niepowiązanym stronom trzecim.”; |
| --- | --- |

b)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3a.   W drodze odstępstwa od ust. 3 w przypadku sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych, jeśli uzgodniono niepodlegające odliczeniu dyskonto cenowe przy zakupie, zatrzymanie istotnego udziału gospodarczego netto do celów tego ustępu nie może wynosić mniej niż 5 % sumy wartości netto sekurytyzowanych ekspozycji, które kwalifikują się jako ekspozycje nieobsługiwane, oraz, w stosownych przypadkach, wartości nominalnej wszelkich sekurytyzowanych ekspozycji obsługiwanych.

Wartość netto ekspozycji nieobsługiwanej oblicza się poprzez odjęcie niepodlegającego odliczeniu dyskonta cenowego przy zakupie uzgodnionego na poziomie indywidualnej sekurytyzowanej ekspozycji w momencie inicjowania lub – w stosownych przypadkach – odnośnej części niepodlegającego odliczeniu dyskonta cenowego przy zakupie uzgodnionego w momencie inicjowania na poziomie puli ekspozycji bazowych od wartości nominalnej ekspozycji lub – w stosownych przypadkach – jej nierozliczonej wartości w momencie inicjowania. Ponadto do celów określenia wartości netto sekurytyzowanych ekspozycji nieobsługiwanych niepodlegające odliczeniu dyskonto cenowe przy zakupie może obejmować różnicę między kwotą nominalną transzy sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanej zawartą w umowie przez jednostkę inicjującą na potrzeby późniejszej sprzedaży a ceną, po której transze te są po raz pierwszy sprzedawane niepowiązanym stronom trzecim.”;

| c) | w ust. 7 wprowadza się następujące zmiany:






  (i) | w akapicie pierwszym dodaje się litery w brzmieniu:






  „f) | warunki zatrzymania ryzyka zgodnie z ust. 3 i 3a w przypadku sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanej; |
| --- | --- | --- | --- |

c)

w ust. 7 wprowadza się następujące zmiany:

(i)

w akapicie pierwszym dodaje się litery w brzmieniu:

„f)

warunki zatrzymania ryzyka zgodnie z ust. 3 i 3a w przypadku sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanej;

| g) | wpływ opłat uiszczanych podmiotowi zatrzymującemu na istotny udział gospodarczy netto w rozumieniu ust. 1.”; |
| --- | --- |

g)

wpływ opłat uiszczanych podmiotowi zatrzymującemu na istotny udział gospodarczy netto w rozumieniu ust. 1.”;

| (ii) | akapit drugi otrzymuje brzmienie:

  „EUNB przedłoży Komisji projekt tych regulacyjnych standardów technicznych do dnia 10 października 2021 r.
  ”; |
| --- | --- |

(ii)

akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„EUNB przedłoży Komisji projekt tych regulacyjnych standardów technicznych do dnia 10 października 2021 r.
  ”;

| 5) | w art. 9 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

  „W drodze odstępstwa od przepisów akapitu pierwszego w odniesieniu do ekspozycji bazowych będących ekspozycjami nieobsługiwanymi, w momencie ich zakupu przez jednostkę inicjującą od właściwej osoby trzeciej, przy wyborze i wycenie ekspozycji zastosowanie mają należyte standardy.”; |
| --- | --- |

5)

w art. 9 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

„W drodze odstępstwa od przepisów akapitu pierwszego w odniesieniu do ekspozycji bazowych będących ekspozycjami nieobsługiwanymi, w momencie ich zakupu przez jednostkę inicjującą od właściwej osoby trzeciej, przy wyborze i wycenie ekspozycji zastosowanie mają należyte standardy.”;

| 6) | w art. 18 lit. a) otrzymuje brzmienie:






  „a) | dana sekurytyzacja spełnia wszystkie wymogi ustanowione w sekcji 1, 2 lub 2a niniejszego rozdziału, a ESMA otrzymał zgłoszenie zgodnie z art. 27 ust. 1; oraz”; |
| --- | --- | --- |

6)

w art. 18 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

dana sekurytyzacja spełnia wszystkie wymogi ustanowione w sekcji 1, 2 lub 2a niniejszego rozdziału, a ESMA otrzymał zgłoszenie zgodnie z art. 27 ust. 1; oraz”;

| 7) | w rozdziale 4 tytuł sekcji 1 otrzymuje brzmienie:

  „Wymogi prostej, przejrzystej i standardowej sekurytyzacji tradycyjnej nieobejmującej ABCP” |
| --- | --- |

7)

w rozdziale 4 tytuł sekcji 1 otrzymuje brzmienie:

„Wymogi prostej, przejrzystej i standardowej sekurytyzacji tradycyjnej nieobejmującej ABCP”

| 8) | w art. 19 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | tytuł artykułu otrzymuje brzmienie:

  „Prosta, przejrzysta i standardowa sekurytyzacja tradycyjna nieobejmująca ABCP”; |
| --- | --- | --- |

8)

w art. 19 wprowadza się następujące zmiany:

a)

tytuł artykułu otrzymuje brzmienie:

„Prosta, przejrzysta i standardowa sekurytyzacja tradycyjna nieobejmująca ABCP”;

| b) | ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „1.   Tradycyjne sekurytyzacje, z wyjątkiem programów ABCP i transakcji ABCP, spełniające wymogi określone w art. 20, 21, 22 uznaje się za sekurytyzacje STS.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Tradycyjne sekurytyzacje, z wyjątkiem programów ABCP i transakcji ABCP, spełniające wymogi określone w art. 20, 21, 22 uznaje się za sekurytyzacje STS.”;

| 9) | w art. 22 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 4 dodaje się akapit w brzmieniu:

  „W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego jednostka inicjująca może, począwszy od 1 czerwca 2021 r., podjąć decyzję o publikowaniu dostępnych informacji dotyczących głównych niekorzystnych skutków związanych z aktywami finansowanymi przez ekspozycje bazowe dla czynników zrównoważonego rozwoju.”; |
| --- | --- | --- |

9)

w art. 22 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 4 dodaje się akapit w brzmieniu:

„W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego jednostka inicjująca może, począwszy od 1 czerwca 2021 r., podjąć decyzję o publikowaniu dostępnych informacji dotyczących głównych niekorzystnych skutków związanych z aktywami finansowanymi przez ekspozycje bazowe dla czynników zrównoważonego rozwoju.”;

| b) | dodaje się ustęp w brzmieniu:

  „6.   Do dnia 10 lipca 2021 r. Wspólny Komitet Europejskich Urzędów Nadzoru opracują, poprzez wspólny komitet, projekty regulacyjnych standardów technicznych zgodnie z art. 10–14 rozporządzeń (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 1094/2010 i (UE) nr 1095/2010 dotyczących treści, metod i prezentacji informacji, o których mowa w akapicie drugim ust. 4 niniejszego artykułu, w odniesieniu do wskaźników zrównoważonego rozwoju dotyczących niekorzystnych skutków dla klimatu i innych niekorzystnych skutków środowiskowych, społecznych i związanych z zarządzaniem.
  W stosownych przypadkach regulacyjne standardy techniczne, o których mowa w akapicie pierwszym odzwierciedlają regulacyjne standardy techniczne opracowane zgodnie z upoważnieniem udzielonym Europejskim Urzędom Nadzoru w rozporządzeniu (UE) 2019/2088, w szczególności w art. 2a i art. 4 ust. 6 i 7 tego rozporządzenia, lub opierają się na tych standardach.
  Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w drodze przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzeń (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 1094/2010 i (UE) nr 1095/2010.”; |
| --- | --- |

b)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„6.   Do dnia 10 lipca 2021 r. Wspólny Komitet Europejskich Urzędów Nadzoru opracują, poprzez wspólny komitet, projekty regulacyjnych standardów technicznych zgodnie z art. 10–14 rozporządzeń (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 1094/2010 i (UE) nr 1095/2010 dotyczących treści, metod i prezentacji informacji, o których mowa w akapicie drugim ust. 4 niniejszego artykułu, w odniesieniu do wskaźników zrównoważonego rozwoju dotyczących niekorzystnych skutków dla klimatu i innych niekorzystnych skutków środowiskowych, społecznych i związanych z zarządzaniem.

W stosownych przypadkach regulacyjne standardy techniczne, o których mowa w akapicie pierwszym odzwierciedlają regulacyjne standardy techniczne opracowane zgodnie z upoważnieniem udzielonym Europejskim Urzędom Nadzoru w rozporządzeniu (UE) 2019/2088, w szczególności w art. 2a i art. 4 ust. 6 i 7 tego rozporządzenia, lub opierają się na tych standardach.

Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w drodze przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzeń (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 1094/2010 i (UE) nr 1095/2010.”;

| 10) | dodaje się sekcję w brzmieniu:

  „
  Sekcja 2a



  Wymogi dotyczące prostych, przejrzystych i standardowych sekurytyzacji bilansowych



  Artykuł 26a
  Prosta, przejrzysta i standardowa sekurytyzacja bilansowa

  1.   Sekurytyzacje syntetyczne, które spełniają wymogi określone w art. 26b–26e, uznaje się za sekurytyzacje bilansowe STS.


  2.   EUNB, w ścisłej współpracy z ESMA i EIOPA, może przyjąć – zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 – wytyczne i zalecenia dotyczące zharmonizowanej interpretacji i stosowania wymogów określonych w art. 26b–26e niniejszego rozporządzenia.



  Artykuł 26b
  Wymogi dotyczące prostoty

  1.   Jednostka inicjująca jest podmiotem, który posiada zezwolenie lub licencję w Unii.
  Jednostka inicjująca, która kupuje ekspozycje osoby trzeciej na własny rachunek, a następnie poddaje je sekurytyzacji, stosuje do tych ekspozycji zasady w odniesieniu do kredytów, windykacji, odzyskiwania i obsługi wierzytelności, które są nie mniej rygorystyczne niż te, które jednostka inicjująca stosuje w odniesieniu do porównywalnych ekspozycji, które nie zostały kupione.


  2.   Ekspozycje bazowe są inicjowane w ramach podstawowej działalności jednostki inicjującej.


  3.   W momencie zamknięcia transakcji ekspozycje bazowe są ujmowane w bilansie jednostki inicjującej lub podmiotu należącego do tej samej grupy, co jednostka inicjująca.
  Do celów niniejszego ustępu grupa oznacza jedno z poniższych:






  a) | grupę osób prawnych podlegających konsolidacji ostrożnościowej zgodnie z rozdziałem 2 tytuł II część pierwsza rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- | --- |

10)

dodaje się sekcję w brzmieniu:

„
  Sekcja 2a

Sekcja 2a

Wymogi dotyczące prostych, przejrzystych i standardowych sekurytyzacji bilansowych

Wymogi dotyczące prostych, przejrzystych i standardowych sekurytyzacji bilansowych

Artykuł 26a

Prosta, przejrzysta i standardowa sekurytyzacja bilansowa

1.   Sekurytyzacje syntetyczne, które spełniają wymogi określone w art. 26b–26e, uznaje się za sekurytyzacje bilansowe STS.

2.   EUNB, w ścisłej współpracy z ESMA i EIOPA, może przyjąć – zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 – wytyczne i zalecenia dotyczące zharmonizowanej interpretacji i stosowania wymogów określonych w art. 26b–26e niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 26b

Wymogi dotyczące prostoty

1.   Jednostka inicjująca jest podmiotem, który posiada zezwolenie lub licencję w Unii.

Jednostka inicjująca, która kupuje ekspozycje osoby trzeciej na własny rachunek, a następnie poddaje je sekurytyzacji, stosuje do tych ekspozycji zasady w odniesieniu do kredytów, windykacji, odzyskiwania i obsługi wierzytelności, które są nie mniej rygorystyczne niż te, które jednostka inicjująca stosuje w odniesieniu do porównywalnych ekspozycji, które nie zostały kupione.

2.   Ekspozycje bazowe są inicjowane w ramach podstawowej działalności jednostki inicjującej.

3.   W momencie zamknięcia transakcji ekspozycje bazowe są ujmowane w bilansie jednostki inicjującej lub podmiotu należącego do tej samej grupy, co jednostka inicjująca.

Do celów niniejszego ustępu grupa oznacza jedno z poniższych:

a)

grupę osób prawnych podlegających konsolidacji ostrożnościowej zgodnie z rozdziałem 2 tytuł II część pierwsza rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| b) | grupę zdefiniowaną w art. 212 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2009/138/WE. |
| --- | --- |

b)

grupę zdefiniowaną w art. 212 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2009/138/WE.

4.   Jednostka inicjująca nie może zabezpieczać swojej ekspozycji na ryzyko kredytowe bazowych ekspozycji sekurytyzacji w sposób wykraczający poza ochronę gwarantowaną przez umowę dotyczącą ochrony kredytowej.

5.   Umowa dotycząca ochrony kredytowej musi być zgodna z zasadami ograniczania ryzyka kredytowego ustanowionymi w art. 249 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 lub – w przypadku gdy artykuł ten nie ma zastosowania – z wymogami, które są nie mniej rygorystyczne niż wymogi określone w tym artykule.

6.   Jednostka inicjująca składa oświadczenia i zapewnienia, że spełniono następujące wymogi:

| a) | jednostka inicjująca lub podmiot z grupy, do której należy jednostka inicjująca, ma pełen i ważny tytuł prawny do ekspozycji bazowych i związanych z nimi praw ubocznych; |
| --- | --- |

a)

jednostka inicjująca lub podmiot z grupy, do której należy jednostka inicjująca, ma pełen i ważny tytuł prawny do ekspozycji bazowych i związanych z nimi praw ubocznych;

| b) | w przypadku gdy jednostka inicjująca jest instytucją kredytową zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 lub zakładem ubezpieczeń zdefiniowanym w art. 13 pkt 1 dyrektywy 2009/138/WE, jednostka inicjująca lub podmiot objęty zakresem nadzoru na zasadzie skonsolidowanej utrzymuje ryzyko kredytowe ekspozycji bazowej w swoim bilansie; |
| --- | --- |

b)

w przypadku gdy jednostka inicjująca jest instytucją kredytową zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 lub zakładem ubezpieczeń zdefiniowanym w art. 13 pkt 1 dyrektywy 2009/138/WE, jednostka inicjująca lub podmiot objęty zakresem nadzoru na zasadzie skonsolidowanej utrzymuje ryzyko kredytowe ekspozycji bazowej w swoim bilansie;

| c) | każda ekspozycja bazowa w dniu włączenia jej do portfela objętego sekurytyzacją jest zgodna z kryterium kwalifikowalności i z wszystkimi warunkami innymi niż wystąpienie zdarzenia kredytowego, o którym mowa w art. 26e, w odniesieniu do płatności z tytułu ochrony kredytowej zgodnie z umową dotyczącą ochrony kredytowej zawartą w dokumentacji sekurytyzacji; |
| --- | --- |

c)

każda ekspozycja bazowa w dniu włączenia jej do portfela objętego sekurytyzacją jest zgodna z kryterium kwalifikowalności i z wszystkimi warunkami innymi niż wystąpienie zdarzenia kredytowego, o którym mowa w art. 26e, w odniesieniu do płatności z tytułu ochrony kredytowej zgodnie z umową dotyczącą ochrony kredytowej zawartą w dokumentacji sekurytyzacji;

| d) | zgodnie z najlepszą wiedzą jednostki inicjującej kontrakt dotyczący każdej z ekspozycji bazowych zawiera prawne, ważne, wiążące i egzekwowalne zobowiązanie dłużnika do zapłaty kwot określonych w tym kontrakcie; |
| --- | --- |

d)

zgodnie z najlepszą wiedzą jednostki inicjującej kontrakt dotyczący każdej z ekspozycji bazowych zawiera prawne, ważne, wiążące i egzekwowalne zobowiązanie dłużnika do zapłaty kwot określonych w tym kontrakcie;

| e) | ekspozycje bazowe są zgodne z kryteriami zawierania umów kredytowych, które są nie mniej rygorystyczne niż standardowe kryteria zawierania umów kredytowych, jakie jednostka inicjująca stosuje względem podobnych ekspozycji nieobjętych sekurytyzacją; |
| --- | --- |

e)

ekspozycje bazowe są zgodne z kryteriami zawierania umów kredytowych, które są nie mniej rygorystyczne niż standardowe kryteria zawierania umów kredytowych, jakie jednostka inicjująca stosuje względem podobnych ekspozycji nieobjętych sekurytyzacją;

| f) | zgodnie z najlepszą wiedzą jednostki inicjującej nie występuje istotne naruszenie lub niewykonanie przez któregokolwiek z dłużników jakichkolwiek jego zobowiązań w odniesieniu do ekspozycji bazowej w dniu, w którym ta ekspozycja bazowa jest włączana do portfela objętego sekurytyzacją; |
| --- | --- |

f)

zgodnie z najlepszą wiedzą jednostki inicjującej nie występuje istotne naruszenie lub niewykonanie przez któregokolwiek z dłużników jakichkolwiek jego zobowiązań w odniesieniu do ekspozycji bazowej w dniu, w którym ta ekspozycja bazowa jest włączana do portfela objętego sekurytyzacją;

| g) | zgodnie z najlepszą wiedzą jednostki inicjującej dokumentacja transakcji nie zawiera żadnych nieprawdziwych informacji dotyczących szczegółów ekspozycji bazowych; |
| --- | --- |

g)

zgodnie z najlepszą wiedzą jednostki inicjującej dokumentacja transakcji nie zawiera żadnych nieprawdziwych informacji dotyczących szczegółów ekspozycji bazowych;

| h) | w momencie zamknięcia transakcji lub gdy ekspozycja bazowa jest włączana do portfela objętego sekurytyzacją, kontrakt między dłużnikiem a pierwotnym kredytodawcą w odniesieniu do tej ekspozycji bazowej nie został zmieniony w taki sposób, aby miało to wpływ na egzekwowalność lub ściągalność tych ekspozycji bazowych. |
| --- | --- |

h)

w momencie zamknięcia transakcji lub gdy ekspozycja bazowa jest włączana do portfela objętego sekurytyzacją, kontrakt między dłużnikiem a pierwotnym kredytodawcą w odniesieniu do tej ekspozycji bazowej nie został zmieniony w taki sposób, aby miało to wpływ na egzekwowalność lub ściągalność tych ekspozycji bazowych.

7.   Ekspozycje bazowe muszą spełniać wcześniej określone oraz jasne i udokumentowane zdefiniowane kryteria kwalifikowalności, które nie dopuszczają aktywnego zarządzania portfelem tych ekspozycji na zasadzie uznaniowej.

Do celów niniejszego ustępu substytucji ekspozycji, które są sprzeczne z oświadczeniami lub zapewnieniami, lub – gdy sekurytyzacja obejmuje okres uzupełnienia – dodania ekspozycji, które spełniają określone warunki uzupełnienia, nie uznaje się za aktywne zarządzanie portfelem.

Każda ekspozycja dodana po dacie zamknięcia transakcji musi spełniać kryteria kwalifikowalności, które są nie mniej rygorystyczne niż kryteria stosowane przy początkowym wyborze ekspozycji bazowych.

Może dojść do usunięcia ekspozycji bazowej z transakcji, gdy przedmiotowa ekspozycja bazowa:

| a) | została w pełni spłacona lub w inny sposób osiągnęła termin zapadalności; |
| --- | --- |

a)

została w pełni spłacona lub w inny sposób osiągnęła termin zapadalności;

| b) | została zbyta w trakcie normalnego prowadzenia działalności przez jednostkę inicjującą, pod warunkiem że takie zbycie nie stanowi ukrytego wsparcia, o którym mowa w art. 250 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

b)

została zbyta w trakcie normalnego prowadzenia działalności przez jednostkę inicjującą, pod warunkiem że takie zbycie nie stanowi ukrytego wsparcia, o którym mowa w art. 250 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| c) | podlega zmianie, która nie jest spowodowana przez kredyt, takiej jak refinansowanie lub restrukturyzacja długu, oraz która ma miejsce w trakcie zwykłej obsługi tej ekspozycji bazowej; lub |
| --- | --- |

c)

podlega zmianie, która nie jest spowodowana przez kredyt, takiej jak refinansowanie lub restrukturyzacja długu, oraz która ma miejsce w trakcie zwykłej obsługi tej ekspozycji bazowej; lub

| d) | w czasie włączenia jej do transakcji nie spełniała kryteriów kwalifikowalności. |
| --- | --- |

d)

w czasie włączenia jej do transakcji nie spełniała kryteriów kwalifikowalności.

8.   Sekurytyzację zabezpiecza się pulą ekspozycji bazowych, które są jednorodne pod względem rodzaju aktywów, z uwzględnieniem specyficznych cech związanych z przepływami pieniężnymi danego rodzaju aktywów, łącznie z ich cechami umownymi, cechami dotyczącymi ryzyka kredytowego i przedterminowych spłat. Jedna pula ekspozycji bazowych może obejmować wyłącznie jeden rodzaj aktywów.

Ekspozycje bazowe, o których mowa w akapicie pierwszym muszą zawierać zobowiązania, które są umownie wiążące i egzekwowalne, z możliwością pełnego dochodzenia roszczeń od dłużników oraz, w stosownych przypadkach, gwarantów.

Ekspozycje bazowe, o których mowa w akapicie pierwszym muszą mieć określone strumienie płatności okresowych, których raty mogą się różnić kwotami, związane z najmem, kwotą główną lub odsetkami lub jakimikolwiek innymi prawami do otrzymywania dochodów z aktywów wspierających takie płatności. Ekspozycje bazowe mogą również generować przychody ze sprzedaży wszelkich aktywów finansowanych lub będących przedmiotem leasingu.

Ekspozycje bazowe, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu nie obejmują zbywalnych papierów wartościowych zdefiniowanych w art. 4 ust. 1 pkt 44 dyrektywy 2014/65/UE, innych niż obligacje korporacyjne, i które nie są notowane w systemie obrotu.

9.   Ekspozycje bazowe nie mogą obejmować jakichkolwiek pozycji sekurytyzacyjnych.

10.   Standardy zawierania umów, na mocy których inicjowane są ekspozycje bazowe, a także wszelkie istotne zmiany w stosunku do wcześniejszych standardów zawierania umów, są bez zbędnej zwłoki w pełni ujawniane potencjalnym inwestorom. Ekspozycje bazowe muszą być zawierane z możliwością pełnego dochodzenia roszczeń od dłużnika, który nie jest SSPE. Żadne osoby trzecie nie mogą być zaangażowane w podejmowanie decyzji kredytowych lub decyzji dotyczących zawierania umów na mocy których dochodzi do powstania ekspozycji bazowych.

W przypadku sekurytyzacji, których ekspozycjami bazowymi są kredyty na nieruchomości mieszkalne, pula kredytów nie obejmuje jakichkolwiek kredytów, które były oferowane i zostały zawarte w oparciu o założenie, że składający wniosek kredytowy lub, w stosownych przypadkach, pośrednicy, zostali powiadomieni o tym, że przedstawione informacje mogłyby nie zostać zweryfikowane przez kredytodawcę.

Ocena zdolności kredytowej kredytobiorcy musi spełniać wymogi określone w art. 8 dyrektywy 2008/48/WE lub w art. 18 ust. 1–4, ust. 5 lit. a) oraz ust. 6 dyrektywy 2014/17/UE lub, w stosownych przypadkach, równoważne wymogi w państwach trzecich.

Jednostka inicjująca lub pierwotny kredytodawca muszą mieć fachową wiedzę w zakresie inicjowania ekspozycji o charakterze podobnym do tych, które są objęte sekurytyzacją.

11.   Ekspozycje bazowe nie mogą obejmować w momencie wyboru ekspozycji, których dotyczy niewykonanie zobowiązania w rozumieniu art. 178 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, ani ekspozycji wobec dłużnika lub gwaranta o obniżonej wiarygodności kredytowej, którzy, według najlepszej wiedzy jednostki inicjującej lub pierwotnego kredytodawcy:

| a) | zostali ogłoszeni niewypłacalnymi lub w stosunku do których sąd wydał prawomocny niepodlegający odwołaniu tytuł egzekucyjny na rzecz ich wierzycieli lub przyznał tym wierzycielom odszkodowanie wynikające z nieotrzymania płatności, w ciągu trzech lat przed dniem zainicjowania, lub którzy zostali poddani procesowi restrukturyzacji zadłużenia w odniesieniu do swoich ekspozycji nieobsługiwanych w ciągu trzech lat przed dniem wyboru ekspozycji bazowych, z wyjątkiem sytuacji gdy:






  (i) | zrestrukturyzowana ekspozycja bazowa nie wykazuje nowych zaległości od dnia restrukturyzacji, który musi przypadać co najmniej rok przed dniem wyboru ekspozycji bazowych; oraz |
| --- | --- | --- |

a)

zostali ogłoszeni niewypłacalnymi lub w stosunku do których sąd wydał prawomocny niepodlegający odwołaniu tytuł egzekucyjny na rzecz ich wierzycieli lub przyznał tym wierzycielom odszkodowanie wynikające z nieotrzymania płatności, w ciągu trzech lat przed dniem zainicjowania, lub którzy zostali poddani procesowi restrukturyzacji zadłużenia w odniesieniu do swoich ekspozycji nieobsługiwanych w ciągu trzech lat przed dniem wyboru ekspozycji bazowych, z wyjątkiem sytuacji gdy:

(i)

zrestrukturyzowana ekspozycja bazowa nie wykazuje nowych zaległości od dnia restrukturyzacji, który musi przypadać co najmniej rok przed dniem wyboru ekspozycji bazowych; oraz

| (ii) | informacje przekazane przez jednostkę inicjującą zgodnie z art. 7 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) i lit. e) ppkt (i) wyraźnie określają udział procentowy zrestrukturyzowanych ekspozycji bazowych, czas i szczegóły restrukturyzacji oraz dochody z tytułu tych ekspozycji od dnia restrukturyzacji; |
| --- | --- |

(ii)

informacje przekazane przez jednostkę inicjującą zgodnie z art. 7 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) i lit. e) ppkt (i) wyraźnie określają udział procentowy zrestrukturyzowanych ekspozycji bazowych, czas i szczegóły restrukturyzacji oraz dochody z tytułu tych ekspozycji od dnia restrukturyzacji;

| b) | byli, w momencie inicjowania ekspozycji bazowej oraz w stosownych przypadkach, ujęci w publicznym rejestrze kredytowym osób o negatywnej historii kredytowej lub – w przypadku braku takiego publicznego rejestru kredytowego – w innym rejestrze kredytowym, który jest dostępny jednostce inicjującej lub pierwotnemu kredytodawcy; lub |
| --- | --- |

b)

byli, w momencie inicjowania ekspozycji bazowej oraz w stosownych przypadkach, ujęci w publicznym rejestrze kredytowym osób o negatywnej historii kredytowej lub – w przypadku braku takiego publicznego rejestru kredytowego – w innym rejestrze kredytowym, który jest dostępny jednostce inicjującej lub pierwotnemu kredytodawcy; lub

| c) | otrzymali ocenę kredytową lub punktową ocenę kredytową wskazujące, że ryzyko niewywiązania się przez nich z uzgodnionych umownie płatności jest znacząco wyższe niż w przypadku porównywalnych ekspozycji posiadanych przez jednostkę inicjującą, które nie są objęte sekurytyzacją. |
| --- | --- |

c)

otrzymali ocenę kredytową lub punktową ocenę kredytową wskazujące, że ryzyko niewywiązania się przez nich z uzgodnionych umownie płatności jest znacząco wyższe niż w przypadku porównywalnych ekspozycji posiadanych przez jednostkę inicjującą, które nie są objęte sekurytyzacją.

12.   W momencie włączania ekspozycji bazowych dłużnicy muszą mieć dokonaną co najmniej jedną płatność, z wyjątkiem przypadku, w którym:

| a) | sekurytyzacja jest sekurytyzacją odnawialną zabezpieczoną ekspozycjami płatnymi w jednej racie lub o okresie zapadalności krótszym niż rok, w tym, bez ograniczeń, miesięcznymi spłatami kredytów odnawialnych; |
| --- | --- |

a)

sekurytyzacja jest sekurytyzacją odnawialną zabezpieczoną ekspozycjami płatnymi w jednej racie lub o okresie zapadalności krótszym niż rok, w tym, bez ograniczeń, miesięcznymi spłatami kredytów odnawialnych;

| b) | ekspozycja reprezentuje refinansowanie ekspozycji już włączonej do transakcji. |
| --- | --- |

b)

ekspozycja reprezentuje refinansowanie ekspozycji już włączonej do transakcji.

13.   EUNB, w ścisłej współpracy z ESMA i EIOPA, opracuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu doprecyzowania, które ekspozycje bazowe, o których mowa w ust. 8, uznaje się za jednorodne.

EUNB przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 10 października 2021 r.

Komisja jest uprawniona do uzupełniania niniejszego rozporządzenia w drodze przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

Artykuł 26c

Wymogi dotyczące standaryzacji

1.   Jednostka inicjująca lub pierwotny kredytodawca muszą spełniać wymóg dotyczący zatrzymania ryzyka zgodnie z art. 6.

2.   Ryzyko stopy procentowej i ryzyko walutowe wynikające z sekurytyzacji i ich możliwy wpływ na płatności na rzecz jednostki inicjującej i inwestorów muszą być opisane w dokumentacji transakcji. Ryzyka te muszą być odpowiednio ograniczane, a wszelkie środki podejmowane w tym celu muszą być ujawniane. Każde zabezpieczenie zobowiązań inwestora w ramach umowy dotyczącej ochrony kredytowej musi być denominowane w tej samej walucie, w której jest denominowana płatność z tytułu ochrony kredytowej.

W przypadku sekurytyzacji z wykorzystaniem SSPE kwota zobowiązań SSPE dotyczących płatności odsetek na rzecz inwestorów w każdym terminie spłaty musi być równa kwocie przychodu SSPE ze strony jednostki inicjującej i wszelkich umów o zabezpieczenie lub niższa od tej kwoty.

Pula ekspozycji bazowych może obejmować wyłącznie instrumenty pochodne zabezpieczające ryzyko stóp procentowych lub ryzyko walutowe ekspozycji bazowych Takie instrumenty pochodne są zawierane i dokumentowane zgodnie ze wspólnymi standardami w dziedzinie finansów międzynarodowych.

3.   Wszelkie płatności odsetek liczonych według referencyjnych stóp procentowych w odniesieniu do transakcji muszą opierać się na którymkolwiek z poniższych elementów:

| a) | ogólnie stosowanych rynkowych stopach procentowych lub ogólnie stosowanych stopach sektorowych, które odzwierciedlają koszty środków pieniężnych, a nie na złożonych formułach lub instrumentach pochodnych; |
| --- | --- |

a)

ogólnie stosowanych rynkowych stopach procentowych lub ogólnie stosowanych stopach sektorowych, które odzwierciedlają koszty środków pieniężnych, a nie na złożonych formułach lub instrumentach pochodnych;

| b) | przychodzie wygenerowanym przez zabezpieczenie zobowiązań inwestora w ramach umowy o ochronie. |
| --- | --- |

b)

przychodzie wygenerowanym przez zabezpieczenie zobowiązań inwestora w ramach umowy o ochronie.

Wszelkie płatności odsetek liczonych według referencyjnych stóp procentowych należne w ramach ekspozycji bazowych muszą opierać się na ogólnie stosowanych rynkowych stopach procentowych lub ogólnie stosowanych stopach sektorowych odzwierciedlających koszt środków pieniężnych, a nie na złożonych formułach lub instrumentach pochodnych.

4.   Po wystąpieniu zdarzenia uprawniającego do egzekwowania w odniesieniu do jednostki inicjującej inwestorowi zezwala się na wszczęcie egzekucji.

W przypadku sekurytyzacji z wykorzystaniem SSPE, gdy doręczono zawiadomienie o wszczęciu egzekucji lub wypowiedzeniu umowy dotyczącej ochrony kredytowej, SSPE nie zatrzymuje żadnej kwoty środków pieniężnych poza kwotą niezbędną do zapewnienia operacyjnego funkcjonowania tej SSPE, wypłaty płatności z tytułu ochrony za ekspozycje bazowe, których dotyczy niewykonanie zobowiązania i które w chwili rozwiązania umowy są nadal odzyskiwane, lub systematycznej spłaty inwestorów zgodnie z warunkami umownymi sekurytyzacji.

5.   Straty przypisuje się właścicielom pozycji sekurytyzacyjnych w kolejności według uprzywilejowania transz, począwszy od najbardziej podporządkowanych.

Sekwencyjną amortyzację stosuje się w odniesieniu do wszystkich transz w celu określenia pozostałej do spłaty kwoty transz na każdy termin spłaty, począwszy od najbardziej uprzywilejowanej transzy.

W drodze odstępstwa od akapitu drugiego, transakcje, które obejmują niesekwencyjną kolejność płatności, muszą zawierać czynniki uruchamiające związane z dochodami z tytułu ekspozycji bazowych, powodujące powrót do sekwencyjnej kolejności płatności według uprzywilejowania. Takie czynniki uruchamiające związane z dochodami obejmują co najmniej:

| a) | zwiększenie skumulowanej kwoty ekspozycji, których dotyczy niewykonanie zobowiązania, albo zwiększenie skumulowanych strat o więcej niż określony odsetek pozostającej do spłaty kwoty z tytułu portfela bazowego; |
| --- | --- |

a)

zwiększenie skumulowanej kwoty ekspozycji, których dotyczy niewykonanie zobowiązania, albo zwiększenie skumulowanych strat o więcej niż określony odsetek pozostającej do spłaty kwoty z tytułu portfela bazowego;

| b) | jeden dodatkowy, czynnik uruchamiający związany z wystąpieniem określonego zdarzenia w przeszłości; oraz |
| --- | --- |

b)

jeden dodatkowy, czynnik uruchamiający związany z wystąpieniem określonego zdarzenia w przeszłości; oraz

| c) | jeden czynnik uruchamiający związany z wystąpieniem określonego zdarzenia w przyszłości. |
| --- | --- |

c)

jeden czynnik uruchamiający związany z wystąpieniem określonego zdarzenia w przyszłości.

EUNB opracowuje projekt regulacyjnych standardów technicznych dotyczących specyfikacji oraz, w stosownych przypadkach, kalibracji czynników uruchamiających związanych z dochodami.

EUNB przedłoży Komisji projekt tych regulacyjnych standardów technicznych do dnia 30 czerwca 2021 r.

Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w drodze przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie czwartym zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

Wraz ze spłatą transz kwota zabezpieczenia równa kwocie spłaty tych transz jest zwracana inwestorom, pod warunkiem że inwestorzy ci zabezpieczyli te transze.

Gdy w odniesieniu do ekspozycji bazowych wystąpiło zdarzenie kredytowe, o którym mowa w art. 26e, a odzyskiwanie wierzytelności w odniesieniu do tych ekspozycji nie zostało zakończone, kwota ochrony kredytowej pozostająca do spłaty w dowolnym terminie płatności musi być co najmniej równa niespłaconej kwocie nominalnej tych ekspozycji bazowych pomniejszonej o kwotę wszelkich płatności okresowych dokonanych w odniesieniu do tych ekspozycji bazowych.

6.   W dokumentacji transakcji określa się odpowiednie postanowienia dotyczące przedterminowej spłaty należności lub czynniki uruchamiające przedterminową spłatę należności, wywołujące zakończenie okresu odnawialności, w przypadku gdy sekurytyzacja jest sekurytyzacją odnawialną, w tym co najmniej:

| a) | pogorszenie jakości kredytowej ekspozycji bazowych do lub poniżej uprzednio ustalonego progu; |
| --- | --- |

a)

pogorszenie jakości kredytowej ekspozycji bazowych do lub poniżej uprzednio ustalonego progu;

| b) | zwiększenie strat powyżej uprzednio ustalonego progu; |
| --- | --- |

b)

zwiększenie strat powyżej uprzednio ustalonego progu;

| c) | niewygenerowanie wystarczającej ilości nowych ekspozycji bazowych spełniających uprzednio ustalone kryteria jakości kredytowej w ustalonym okresie. |
| --- | --- |

c)

niewygenerowanie wystarczającej ilości nowych ekspozycji bazowych spełniających uprzednio ustalone kryteria jakości kredytowej w ustalonym okresie.

7.   W dokumentacji transakcji jasno określa się:

| a) | zobowiązania umowne, obowiązki i zadania jednostki obsługującej, powiernika i innych dostawców usług pomocniczych, stosownie do sytuacji, a także agenta weryfikującego będącego osobą trzecią, o którym mowa w art. 26e ust. 4; |
| --- | --- |

a)

zobowiązania umowne, obowiązki i zadania jednostki obsługującej, powiernika i innych dostawców usług pomocniczych, stosownie do sytuacji, a także agenta weryfikującego będącego osobą trzecią, o którym mowa w art. 26e ust. 4;

| b) | przepisy zapewniające zastąpienie jednostki obsługującej, powiernika, innych dostawców usług pomocniczych lub agenta weryfikującego będącego osobą trzecią, o którym mowa w art. 26e ust. 4, w przypadku niewykonania zobowiązania lub niewypłacalności któregokolwiek z tych usługodawców, jeśli ci usługodawcy nie są jednostką inicjującą, w sposób nieskutkujący zakończeniem świadczenia tych usług; |
| --- | --- |

b)

przepisy zapewniające zastąpienie jednostki obsługującej, powiernika, innych dostawców usług pomocniczych lub agenta weryfikującego będącego osobą trzecią, o którym mowa w art. 26e ust. 4, w przypadku niewykonania zobowiązania lub niewypłacalności któregokolwiek z tych usługodawców, jeśli ci usługodawcy nie są jednostką inicjującą, w sposób nieskutkujący zakończeniem świadczenia tych usług;

| c) | procedury obsługi, które mają zastosowanie do ekspozycji bazowych w dniu zamknięcia transakcji i po tym dniu, oraz okoliczności, w których można dokonać zmiany tych procedur; |
| --- | --- |

c)

procedury obsługi, które mają zastosowanie do ekspozycji bazowych w dniu zamknięcia transakcji i po tym dniu, oraz okoliczności, w których można dokonać zmiany tych procedur;

| d) | normy obsługi, których jednostka obsługująca jest zobowiązana przestrzegać przy obsłudze ekspozycji bazowych przez cały okres trwania sekurytyzacji. |
| --- | --- |

d)

normy obsługi, których jednostka obsługująca jest zobowiązana przestrzegać przy obsłudze ekspozycji bazowych przez cały okres trwania sekurytyzacji.

8.   Jednostka obsługująca musi mieć fachową wiedzę w zakresie obsługi ekspozycji o charakterze podobnym do tych, które są objęte sekurytyzacją, oraz musi mieć dobrze udokumentowane i odpowiednie zasady, procedury i środki kontroli zarządzania ryzykiem w odniesieniu do obsługi ekspozycji.

Jednostka obsługująca stosuje w odniesieniu do ekspozycji bazowych procedury obsługi, które są co najmniej tak samo rygorystyczne jak te stosowane przez jednostkę inicjującą w odniesieniu do podobnych ekspozycji nieobjętych sekurytyzacją.

9.   Jednostka inicjująca prowadzi aktualny rejestr referencyjny umożliwiający jej identyfikację ekspozycji bazowych w dowolnym czasie. W rejestrze tym określa się referencyjnych dłużników, referencyjne zobowiązania, z których wynikają ekspozycje bazowe, oraz – w odniesieniu do każdej z ekspozycji bazowych – chronioną i pozostałą do spłaty kwotę nominalną która jest chroniona i która pozostaje do spłaty.

10.   W dokumentacji transakcji określa się jasne warunki ułatwiające terminowe rozwiązywanie konfliktów pomiędzy różnymi kategoriami inwestorów. W przypadku sekurytyzacji z wykorzystaniem SSPE jasno określa się i przydziela obligatariuszom prawa głosu; wyraźnie wskazuje się również obowiązki powiernika i innych podmiotów mających obowiązki powiernicze wobec inwestorów.

Artykuł 26d

Wymogi dotyczące przejrzystości

1.   Przed wyceną, jednostka inicjująca udostępnia potencjalnym inwestorom dane dotyczące statycznych i dynamicznych historycznych wyników w zakresie niewykonania zobowiązań i strat, takich jak dane dotyczące zaległości kredytowych i niewykonania zobowiązań, w odniesieniu do ekspozycji w znacznym stopniu podobnych do ekspozycji będących przedmiotem sekurytyzacji, a także źródła tych danych i podstawę twierdzenia o podobieństwie. Dane te obejmują okres co najmniej pięciu lat.

2.   Przed zamknięciem transakcji próbka ekspozycji bazowych podlega zewnętrznej weryfikacji prowadzonej przez odpowiednią i niezależną stronę, w tym weryfikacji, czy ekspozycje bazowe kwalifikują się do ochrony kredytowej w ramach umowy dotyczącej ochrony kredytowej.

3.   Przed wyceną sekurytyzacji, jednostka inicjująca udostępnia potencjalnym inwestorom model przepływów pieniężnych z tytułu zobowiązań, który precyzyjnie obrazuje stosunek umowny między ekspozycjami bazowymi a przepływem płatności między jednostką inicjującą, inwestorami, innymi osobami trzecimi oraz w stosownych przypadkach SSPE, a po wycenie – udostępniają ten model inwestorom na bieżąco, a potencjalnym inwestorom na żądanie.

4.   W przypadku sekurytyzacji, w której ekspozycjami bazowymi są kredyty na nieruchomości mieszkalne lub kredyty na zakup samochodu lub umowy leasingu samochodów, jednostka inicjująca publikuje dostępne informacje związane z efektywnością środowiskową aktywów finansowanych przez takie kredyty na nieruchomości mieszkalne, kredyty na zakup samochodu lub umowy leasingu samochodów, jako część informacji ujawnianych zgodnie z art. 7 ust. 1 akapit pierwszy lit. a).

W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego jednostka inicjująca może, począwszy od 1 czerwca 2021 r., podjąć decyzję o publikowaniu dostępnych informacji dotyczących głównych niekorzystnych skutków związanych z aktywami finansowanymi przez ekspozycje bazowe dla czynników zrównoważonego rozwoju.

5.   Jednostka inicjująca jest odpowiedzialna za przestrzeganie przepisów art. 7. Informacje wymagane na podstawie art. 7 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) są udostępniane potencjalnym inwestorom przed wyceną na żądanie. Informacje wymagane na podstawie art. 7 ust. 1 akapit pierwszy lit. b)–d) są udostępniane przed wyceną co najmniej w formie projektu lub we wstępnej formie. Ostateczną dokumentację udostępnia się inwestorom nie później niż 15 dni po zamknięciu transakcji.

6.   Do dnia 10 lipca 2021 r. Europejskie Urzędy Nadzoru opracują, poprzez Wspólny Komitet Europejskich Urzędów Nadzoru, projekty regulacyjnych standardów technicznych zgodnie z art. 10–14 rozporządzeń (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 1094/2010 i (UE) nr 1095/2010 dotyczących treści, metod i prezentacji informacji, o których mowa w akapicie drugim ust. 4 niniejszego artykułu, w odniesieniu do wskaźników zrównoważonego rozwoju dotyczących niekorzystnych skutków dla klimatu i innych niekorzystnych skutków środowiskowych, społecznych i związanych z zarządzaniem.

W stosownych przypadkach regulacyjne standardy techniczne, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu odzwierciedlają regulacyjne standardy techniczne opracowane zgodnie z upoważnieniem udzielonym europejskim urzędom nadzoru w rozporządzeniu (UE) 2019/2088, w szczególności w art. 2a i art. 4 ust. 6 i 7, lub opierają się na tych standardach.

Komisja jest uprawniona do uzupełniania niniejszego rozporządzenia w drodze przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzeń (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 1094/2010 i (UE) nr 1095/2010.

Artykuł 26e

Wymogi w zakresie umowy dotyczącej ochrony kredytowej, agenta weryfikującego będącego osobą trzecią oraz syntetycznej marży nadwyżkowej

1.   Umowa dotycząca ochrony kredytowej obejmuje co najmniej następujące zdarzenia kredytowe:

| a) | o których mowa w art. 215 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w przypadku gdy przeniesienie ryzyka następuje poprzez wykorzystanie gwarancji; |
| --- | --- |

a)

o których mowa w art. 215 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w przypadku gdy przeniesienie ryzyka następuje poprzez wykorzystanie gwarancji;

| b) | o których mowa w art. 216 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w przypadku gdy przeniesienie ryzyka następuje poprzez wykorzystanie kredytowych instrumentów pochodnych. |
| --- | --- |

b)

o których mowa w art. 216 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w przypadku gdy przeniesienie ryzyka następuje poprzez wykorzystanie kredytowych instrumentów pochodnych.

Wszystkie zdarzenia kredytowe są dokumentowane.

Środki wstrzymujące, w rozumieniu art. 47b rozporządzenia (UE) nr 575/2013, które stosuje się do ekspozycji bazowych, nie wykluczają uruchomienia kwalifikujących się zdarzeń kredytowych.

2.   Płatność z tytułu ochrony kredytowej po wystąpieniu zdarzenia kredytowego oblicza się na podstawie rzeczywistej zrealizowanej straty poniesionej przez jednostkę inicjującą lub pierwotnego kredytodawcę, odzyskanej zgodnie z ich standardowymi zasadami i procedurami w zakresie windykacji dla odpowiednich rodzajów ekspozycji i odzwierciedlonej w ich sprawozdaniach finansowych w chwili dokonywania płatności. Ostateczna płatność z tytułu ochrony kredytowej dokonywana jest w określonym terminie po odzyskaniu wierzytelności w odniesieniu do danej ekspozycji bazowej, jeżeli odzyskanie wierzytelności nastąpi przed upływem zaplanowanego kontraktowego terminu zapadalności lub przedterminowym rozwiązaniem umowy dotyczącej ochrony kredytowej.

Płatności okresowej z tytułu ochrony kredytowej dokonuje się najpóźniej sześć miesięcy po wystąpieniu zdarzenia kredytowego, o którym mowa w ust. 1, w przypadku gdy do końca tego sześciomiesięcznego okresu nie zakończono odzyskiwania wierzytelności z tytułu strat związanych z odnośną ekspozycją bazową. Płatność okresowa z tytułu ochrony kredytowej jest co najmniej kwotą wyższą od którejkolwiek z następujących wartości:

| a) | kwoty oczekiwanych strat, która jest równoważna utracie wartości odnotowanej przez jednostkę inicjującą w jej sprawozdaniu finansowym zgodnie z obowiązującymi standardami rachunkowości w chwili dokonywania płatności okresowej przy założeniu, że umowa dotycząca ochrony kredytowej nie istnieje i nie pokrywa żadnych strat; |
| --- | --- |

a)

kwoty oczekiwanych strat, która jest równoważna utracie wartości odnotowanej przez jednostkę inicjującą w jej sprawozdaniu finansowym zgodnie z obowiązującymi standardami rachunkowości w chwili dokonywania płatności okresowej przy założeniu, że umowa dotycząca ochrony kredytowej nie istnieje i nie pokrywa żadnych strat;

| b) | w stosownych przypadkach, kwoty oczekiwanych strat określonej zgodnie z rozdziałem trzecim tytuł drugi część trzecia rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

b)

w stosownych przypadkach, kwoty oczekiwanych strat określonej zgodnie z rozdziałem trzecim tytuł drugi część trzecia rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Jeżeli dokonuje się płatności okresowej z tytułu ochrony kredytowej, końcowej płatności z tytułu ochrony kredytowej, o której mowa w akapicie pierwszym, dokonuje się w celu dostosowania okresowego rozliczenia strat do rzeczywistej zrealizowanej straty.

Metodę obliczania okresowych i końcowych płatności z tytułu ochrony kredytowej określa się w umowie dotyczącej ochrony kredytowej.

Płatność z tytułu ochrony kredytowej jest proporcjonalna do części niespłaconej kwoty nominalnej odpowiedniej ekspozycji bazowej, którą objęto umową dotyczącą ochrony kredytowej.

Prawo jednostki inicjującej do otrzymania płatności z tytułu ochrony kredytowej jest egzekwowalne. Kwoty płatne przez inwestorów na mocy umowy dotyczącej ochrony kredytowej są wyraźnie określone w umowie dotyczącej ochrony kredytowej i ograniczone. Obliczenie tych kwot musi być możliwe w każdych okolicznościach. W umowie dotyczącej ochrony kredytowej wyraźnie określa się okoliczności, w których inwestorzy są zobowiązani do dokonywania płatności. Agent weryfikujący będący osobą trzecią, o którym mowa w ust. 4, ocenia, czy takie okoliczności wystąpiły.

Kwotę płatności z tytułu ochrony kredytowej oblicza się na poziomie indywidualnej ekspozycji bazowej, dla której wystąpiło zdarzenie kredytowe.

3.   W umowie dotyczącej ochrony kredytowej określa się maksymalny okres przedłużenia, który ma zastosowanie do odzyskiwania wierzytelności w odniesieniu do ekspozycji bazowych, w związku z którymi wystąpiło zdarzenie kredytowe, o którym mowa w ust. 1, w przypadku gdy odzyskiwanie wierzytelności nie zostało zakończone przed upływem zaplanowanego prawnego terminu zapadalności lub przedterminowym rozwiązaniem umowy dotyczącej ochrony kredytowej. Taki okres przedłużenia nie może być dłuższy niż dwa lata. Umowa dotycząca ochrony kredytowej musi stanowić, że do końca tego okresu przedłużenia dokonuje się końcowej płatności z tytułu ochrony kredytowej na podstawie oszacowania przez jednostkę inicjującą końcowej straty, która musiałaby zostać odnotowana przez tę jednostkę w jej ówczesnym sprawozdaniu finansowym, przy założeniu, że umowa dotycząca ochrony kredytowej nie istniałaby i nie pokrywałaby żadnych strat.

W przypadku wypowiedzenia umowy dotyczącej ochrony kredytowej odzyskanie wierzytelności jest kontynuowane w odniesieniu do wszelkich zdarzeń kredytowych, z tytułu których nie dokonano płatności i które miały miejsce przed tym wypowiedzeniem, w taki sam sposób, jak opisano w akapicie pierwszym.

Premie z tytułu ochrony kredytowej płacone w ramach umowy dotyczącej ochrony kredytowej są uzależnione od pozostającej do spłaty wartości nominalnej obsługiwanych sekurytyzowanych ekspozycji w momencie płatności i odzwierciedlają ryzyko transzy objętej ochroną. Do tych celów w umowie dotyczącej ochrony kredytowej nie przewiduje się gwarantowanych składek, uiszczania składek z góry, mechanizmów dyskontowych ani innych mechanizmów, które mogą pozwolić na uniknięcie lub zmniejszenie faktycznego przypisania strat inwestorom lub na zwrot części uiszczonych składek jednostce inicjującej po upływie terminu zapadalności transakcji.

W drodze odstępstwa od akapitu trzeciego niniejszego ustępu płatność premii z góry jest dozwolona pod warunkiem poszanowania zasad pomocy państwa, jeżeli system gwarancji jest szczegółowo określony w prawie krajowym państwa członkowskiego i korzysta z kontrgwarancji któregokolwiek z podmiotów wymienionych w art. 214 ust. 2 lit. a)–d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

W dokumentacji transakcji opisuje się sposób obliczania premie z tytułu ochrony kredytowej oraz ewentualnych kuponów odsetkowych w odniesieniu do każdej daty płatności w okresie trwania sekurytyzacji.

Prawa inwestorów do otrzymania premii z tytułu ochrony kredytowej są egzekwowalne.

4.   Przed datą zamknięcia transakcji jednostka inicjująca wyznacza agenta weryfikującego będącego osobą trzecią. W odniesieniu do każdej ekspozycji bazowej, dla której wystosowano zawiadomienie o zdarzeniu kredytowym, Agent weryfikujący będący osobą trzecią weryfikuje co najmniej wszystkie poniższe elementy:

| a) | czy zdarzenie kredytowe, o którym mowa w zawiadomieniu o zdarzeniu kredytowym, jest zdarzeniem kredytowym określonym w warunkach umowy dotyczącej ochrony kredytowej; |
| --- | --- |

a)

czy zdarzenie kredytowe, o którym mowa w zawiadomieniu o zdarzeniu kredytowym, jest zdarzeniem kredytowym określonym w warunkach umowy dotyczącej ochrony kredytowej;

| b) | czy ekspozycja bazowa została włączona do portfela referencyjnego w chwili wystąpienia danego zdarzenia kredytowego; |
| --- | --- |

b)

czy ekspozycja bazowa została włączona do portfela referencyjnego w chwili wystąpienia danego zdarzenia kredytowego;

| c) | czy ekspozycja bazowa spełniała kryteria kwalifikowalności w chwili włączenia jej do portfela referencyjnego; |
| --- | --- |

c)

czy ekspozycja bazowa spełniała kryteria kwalifikowalności w chwili włączenia jej do portfela referencyjnego;

| d) | w przypadku gdy ekspozycja bazowa została dodana do sekurytyzacji w wyniku uzupełnienia – czy takie uzupełnienie spełniało właściwe dla niego warunki; |
| --- | --- |

d)

w przypadku gdy ekspozycja bazowa została dodana do sekurytyzacji w wyniku uzupełnienia – czy takie uzupełnienie spełniało właściwe dla niego warunki;

| e) | czy ostateczna kwota straty jest zgodna ze stratą wykazaną przez jednostkę inicjującą w jej rachunku zysków i strat; |
| --- | --- |

e)

czy ostateczna kwota straty jest zgodna ze stratą wykazaną przez jednostkę inicjującą w jej rachunku zysków i strat;

| f) | że w chwili dokonywania końcowej płatności z tytułu ochrony kredytowej, straty w odniesieniu do ekspozycji bazowych zostały prawidłowo przypisane inwestorom. |
| --- | --- |

f)

że w chwili dokonywania końcowej płatności z tytułu ochrony kredytowej, straty w odniesieniu do ekspozycji bazowych zostały prawidłowo przypisane inwestorom.

Agent weryfikujący będący osobą trzecią jest niezależny od jednostki inicjującej i inwestorów oraz, w stosownych przypadkach, od SSPE i musi zaakceptować powierzenie mu roli agenta weryfikującego będącego osobą trzecią przed datą zamknięcia transakcji.

Agent weryfikujący będący osobą trzecią może przeprowadzić weryfikację na podstawie próby, a nie na podstawie każdej indywidualnej ekspozycji bazowej, dla której wnioskuje się o płatność z tytułu ochrony kredytowej. Inwestorzy mogą jednak wnioskować o weryfikację kwalifikowalności konkretnych ekspozycji bazowych, jeżeli nie są zadowoleni z weryfikacji dokonanej na podstawie próby.

Jednostka inicjująca zawiera w dokumentacji transakcji zobowiązanie do dostarczenia agentowi weryfikującemu będącemu osobą trzecią wszystkich informacji niezbędnych do weryfikacji wymogów określonych w akapicie pierwszym.

5.   Jednostka inicjująca nie może zakończyć transakcji przed jej planowanym terminem zapadalności z jakiegokolwiek innego powodu niż którekolwiek z poniższych zdarzeń:

| a) | niewypłacalność inwestora; |
| --- | --- |

a)

niewypłacalność inwestora;

| b) | niewypłacenie przez inwestora jakichkolwiek kwot należnych z tytułu umowy dotyczącej ochrony kredytowej lub naruszenie przez niego jakichkolwiek istotnych zobowiązań określonych w dokumentach dotyczących transakcji; |
| --- | --- |

b)

niewypłacenie przez inwestora jakichkolwiek kwot należnych z tytułu umowy dotyczącej ochrony kredytowej lub naruszenie przez niego jakichkolwiek istotnych zobowiązań określonych w dokumentach dotyczących transakcji;

| c) | istotne zdarzenia o charakterze regulacyjnym, w tym:






  (i) | istotne zmiany w prawie Unii lub prawie krajowym, istotne zmiany wprowadzone, w stosownych przypadkach, przez właściwe organy w oficjalnie opublikowanych wykładniach tych przepisów lub istotne zmiany w sposobie opodatkowania lub księgowania transakcji, które mają istotny niekorzystny wpływ na efektywność ekonomiczną transakcji, w każdym przypadku w porównaniu z sytuacją przewidywaną w chwili zawierania transakcji, i których nie można było w tym czasie w sposób racjonalny przewidzieć; |
| --- | --- | --- |

c)

istotne zdarzenia o charakterze regulacyjnym, w tym:

(i)

istotne zmiany w prawie Unii lub prawie krajowym, istotne zmiany wprowadzone, w stosownych przypadkach, przez właściwe organy w oficjalnie opublikowanych wykładniach tych przepisów lub istotne zmiany w sposobie opodatkowania lub księgowania transakcji, które mają istotny niekorzystny wpływ na efektywność ekonomiczną transakcji, w każdym przypadku w porównaniu z sytuacją przewidywaną w chwili zawierania transakcji, i których nie można było w tym czasie w sposób racjonalny przewidzieć;

| (ii) | stwierdzenie przez właściwy organ, że jednostka inicjująca lub dowolna jednostka z nią powiązana nie jest lub przestała być uprawniona do uznania przeniesienia istotnej części ryzyka kredytowego w związku z sekurytyzacją zgodnie z art. 245 ust. 2 lub 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

(ii)

stwierdzenie przez właściwy organ, że jednostka inicjująca lub dowolna jednostka z nią powiązana nie jest lub przestała być uprawniona do uznania przeniesienia istotnej części ryzyka kredytowego w związku z sekurytyzacją zgodnie z art. 245 ust. 2 lub 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| d) | skorzystanie z prawa opcji wykupu instrumentu w danym momencie (time call), gdy czas mierzony od daty zamknięcia transakcji jest równy lub większy niż średni ważony okres trwania pierwotnego portfela referencyjnego na dzień zamknięcia transakcji; |
| --- | --- |

d)

skorzystanie z prawa opcji wykupu instrumentu w danym momencie (time call), gdy czas mierzony od daty zamknięcia transakcji jest równy lub większy niż średni ważony okres trwania pierwotnego portfela referencyjnego na dzień zamknięcia transakcji;

| e) | skorzystanie z prawa opcji odkupu końcowego określonej w art. 242 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

e)

skorzystanie z prawa opcji odkupu końcowego określonej w art. 242 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| f) | w przypadku ochrony kredytowej nierzeczywistej inwestor nie może już być uznawany za kwalifikowalnego dostawcę ochrony kredytowej zgodnie z wymogami określonymi w ust. 8. |
| --- | --- |

f)

w przypadku ochrony kredytowej nierzeczywistej inwestor nie może już być uznawany za kwalifikowalnego dostawcę ochrony kredytowej zgodnie z wymogami określonymi w ust. 8.

W dokumentacji transakcji określa się, czy którekolwiek z praw dotyczących odkupu, o których mowa w lit. d) i e), uwzględniono w danej transakcji oraz jak te prawa są ustrukturyzowane.

Do celów lit. d), opcji wykupu typu time call nie strukturyzuje się w celu uniknięcia alokowania strat do pozycji poprawiających jakość kredytową w lub innych pozycji posiadanych przez inwestorów ani w jakimkolwiek innym celu mającym zapewnić poprawę jakości kredytowej.

W przypadku wykonania opcji wykupu typu time call, jednostki inicjujące powiadamiają właściwe organy, w jaki sposób spełniono wymóg, o którym mowa w akapicie drugim i trzecim, wraz z uzasadnieniem wykorzystania opcji wykupu typu time call i wiarygodnym sprawozdaniem wykazującym, że powodem wykonania tej opcji nie jest pogorszenie jakości aktywów bazowych.

W przypadku ochrony kredytowej rzeczywistej, po rozwiązaniu umowy dotyczącej ochrony kredytowej, zabezpieczenie zwraca się inwestorom w kolejności uprzywilejowania transz, zgodnie z odpowiednimi przepisami prawa upadłościowego mającymi zastosowanie do jednostki inicjującej.

6.   Inwestorzy nie mogą zakończyć transakcji przed jej planowanym terminem zapadalności z jakiegokolwiek innego powodu niż nieopłacenie premie z tytułu ochrony kredytowej lub inne istotne naruszenie zobowiązań umownych przez jednostkę inicjującą.

7   Jednostka inicjująca może zobowiązać się do zastosowania syntetycznej marży nadwyżkowej, która jest dostępna dla inwestorów jako forma poprawy jakości kredytowej, jeżeli spełnione są wszystkie poniższe warunki:

| a) | kwota syntetycznej marży nadwyżkowej, którą jednostka inicjująca zobowiązuje się zastosować jako forma poprawy jakości kredytowej w każdym okresie płatności, jest określona w dokumentacji transakcji i wyrażona jako stały procent całkowitego pozostającego do spłaty salda portfela na początku danego okresu płatności (stała syntetyczna marża nadwyżkowa); |
| --- | --- |

a)

kwota syntetycznej marży nadwyżkowej, którą jednostka inicjująca zobowiązuje się zastosować jako forma poprawy jakości kredytowej w każdym okresie płatności, jest określona w dokumentacji transakcji i wyrażona jako stały procent całkowitego pozostającego do spłaty salda portfela na początku danego okresu płatności (stała syntetyczna marża nadwyżkowa);

| b) | syntetyczna marża nadwyżkowa, która nie zostanie wykorzystana do pokrycia strat kredytowych powstałych w każdym okresie płatności, jest zwracana jednostce inicjującej; |
| --- | --- |

b)

syntetyczna marża nadwyżkowa, która nie zostanie wykorzystana do pokrycia strat kredytowych powstałych w każdym okresie płatności, jest zwracana jednostce inicjującej;

| c) | w przypadku jednostek inicjujących stosujących metodę IRB, o której mowa w art. 143 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, całkowita zadeklarowana kwota na rok nie może być wyższa niż jednoroczne regulacyjne kwoty oczekiwanych strat z tytułu portfela bazowego wszystkich ekspozycji bazowych na ten rok obliczone zgodnie z art. 158 tego rozporządzenia; |
| --- | --- |

c)

w przypadku jednostek inicjujących stosujących metodę IRB, o której mowa w art. 143 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, całkowita zadeklarowana kwota na rok nie może być wyższa niż jednoroczne regulacyjne kwoty oczekiwanych strat z tytułu portfela bazowego wszystkich ekspozycji bazowych na ten rok obliczone zgodnie z art. 158 tego rozporządzenia;

| d) | w przypadku jednostek inicjujących niestosujących metody IRB, o której mowa w art. 143 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, metoda obliczenia jednorocznej kwoty oczekiwanych strat z tytułu portfela bazowego jest wyraźnie ustalona w dokumentacji transakcji; |
| --- | --- |

d)

w przypadku jednostek inicjujących niestosujących metody IRB, o której mowa w art. 143 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, metoda obliczenia jednorocznej kwoty oczekiwanych strat z tytułu portfela bazowego jest wyraźnie ustalona w dokumentacji transakcji;

| e) | warunki ustanowione w niniejszym ustępie są określone w dokumentacji transakcji. |
| --- | --- |

e)

warunki ustanowione w niniejszym ustępie są określone w dokumentacji transakcji.

8.   Umowa dotycząca ochrony kredytowej musi spełniać jeden z następujących warunków:

| a) | gwarancję spełniającą wymogi określone w rozdziale 4 tytuł II część trzecia rozporządzenia (UE) nr 575/2013, dzięki której ryzyko kredytowe jest przenoszone na jeden z podmiotów wymienionych w art. 214 ust. 2 lit. a)–d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, pod warunkiem że ekspozycje wobec inwestora kwalifikują się do wagi ryzyka równej 0 % zgodnie z rozdziałem 2 tytuł II część trzecia tego rozporządzenia; |
| --- | --- |

a)

gwarancję spełniającą wymogi określone w rozdziale 4 tytuł II część trzecia rozporządzenia (UE) nr 575/2013, dzięki której ryzyko kredytowe jest przenoszone na jeden z podmiotów wymienionych w art. 214 ust. 2 lit. a)–d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, pod warunkiem że ekspozycje wobec inwestora kwalifikują się do wagi ryzyka równej 0 % zgodnie z rozdziałem 2 tytuł II część trzecia tego rozporządzenia;

| b) | gwarancję spełniającą wymogi określone w rozdziale 4 tytuł II część trzecia rozporządzenia (UE) nr 575/2013, która jest objęta kontrgwarancją jednego z podmiotów, o których mowa w lit. a) niniejszego ustępu; |
| --- | --- |

b)

gwarancję spełniającą wymogi określone w rozdziale 4 tytuł II część trzecia rozporządzenia (UE) nr 575/2013, która jest objęta kontrgwarancją jednego z podmiotów, o których mowa w lit. a) niniejszego ustępu;

| c) | inną formę ochrony kredytowej, niewymienioną w lit. a) i b) niniejszego ustępu, w formie gwarancji, kredytowych instrumentów pochodnych lub obligacji powiązanych z ryzykiem kredytowym, które spełniają wymogi określone w art. 249 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, pod warunkiem że zobowiązania inwestora posiadają zabezpieczenie spełniające wymogi określone w ust. 9 i 10 niniejszego artykułu. |
| --- | --- |

c)

inną formę ochrony kredytowej, niewymienioną w lit. a) i b) niniejszego ustępu, w formie gwarancji, kredytowych instrumentów pochodnych lub obligacji powiązanych z ryzykiem kredytowym, które spełniają wymogi określone w art. 249 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, pod warunkiem że zobowiązania inwestora posiadają zabezpieczenie spełniające wymogi określone w ust. 9 i 10 niniejszego artykułu.

9.   W odniesieniu do drugiego rodzaju ochrony kredytowej, o którym mowa w ust. 8 lit. c), spełnione muszą być następujące wymogi:

| a) | prawo jednostki inicjującej do wykorzystania zabezpieczenia w celu wypełnienia zobowiązań płatniczych inwestorów w zakresie ochrony kredytowej jest egzekwowalne, a egzekwowalność tego prawa jest zapewniona przez odpowiednie uzgodnienia dotyczące zabezpieczenia; |
| --- | --- |

a)

prawo jednostki inicjującej do wykorzystania zabezpieczenia w celu wypełnienia zobowiązań płatniczych inwestorów w zakresie ochrony kredytowej jest egzekwowalne, a egzekwowalność tego prawa jest zapewniona przez odpowiednie uzgodnienia dotyczące zabezpieczenia;

| b) | prawo inwestorów do zwrotu każdego zabezpieczenia, które nie zostało wykorzystane do realizacji płatności z tytułu ochrony kredytowej, jest egzekwowalne w przypadku, gdy dojdzie do odwrócenia sekurytyzacji, lub w przypadku amortyzacji poszczególnych transz; |
| --- | --- |

b)

prawo inwestorów do zwrotu każdego zabezpieczenia, które nie zostało wykorzystane do realizacji płatności z tytułu ochrony kredytowej, jest egzekwowalne w przypadku, gdy dojdzie do odwrócenia sekurytyzacji, lub w przypadku amortyzacji poszczególnych transz;

| c) | w przypadku gdy zabezpieczenie inwestuje się w papiery wartościowe, w dokumentacji transakcji określone są kryteria kwalifikowalności i uzgodnienia dotyczące przechowywania takich papierów wartościowych. |
| --- | --- |

c)

w przypadku gdy zabezpieczenie inwestuje się w papiery wartościowe, w dokumentacji transakcji określone są kryteria kwalifikowalności i uzgodnienia dotyczące przechowywania takich papierów wartościowych.

W dokumentacji transakcji określa się, czy inwestorzy w dalszym ciągu są narażeni na ryzyko kredytowe jednostki inicjującej.

Jednostka inicjująca uzyskuje opinię od wykwalifikowanego radcy prawnego potwierdzającą, że ochrona kredytowa jest egzekwowalna we wszystkich właściwych jurysdykcjach.

10.   Jeżeli zgodnie z ust. 8 lit. c) niniejszego artykułu udzielono ochrony kredytowej w innej formie, wówczas jednostka inicjująca oraz inwestor mają prawo do skorzystania z zabezpieczenia wysokiej jakości w jednej z poniższych form:

| a) | zabezpieczenie w postaci dłużnych papierów wartościowych, którym przypisuje się wagę ryzyka równą 0 %, o których mowa w rozdziale 2 tytuł II część trzecia rozporządzenia (UE) nr 575/2013, spełniających wszystkie poniższe warunki:






  (i) | te dłużne papiery wartościowe mają maksymalny rezydualny termin zapadalności wynoszący trzy miesiące, który nie może być dłuższy niż okres pozostały do kolejnego terminu płatności; |
| --- | --- | --- |

a)

zabezpieczenie w postaci dłużnych papierów wartościowych, którym przypisuje się wagę ryzyka równą 0 %, o których mowa w rozdziale 2 tytuł II część trzecia rozporządzenia (UE) nr 575/2013, spełniających wszystkie poniższe warunki:

(i)

te dłużne papiery wartościowe mają maksymalny rezydualny termin zapadalności wynoszący trzy miesiące, który nie może być dłuższy niż okres pozostały do kolejnego terminu płatności;

| (ii) | te dłużne papiery wartościowe mogą być wykupione i zamienione na gotówkę w kwocie równej pozostającej kwocie należności w ramach transzy chronionej; |
| --- | --- |

(ii)

te dłużne papiery wartościowe mogą być wykupione i zamienione na gotówkę w kwocie równej pozostającej kwocie należności w ramach transzy chronionej;

| (iii) | te dłużne papiery wartościowe są przechowywane przez powiernika niezależnego od jednostki inicjującej i inwestorów; |
| --- | --- |

(iii)

te dłużne papiery wartościowe są przechowywane przez powiernika niezależnego od jednostki inicjującej i inwestorów;

| b) | zabezpieczenie w formie środków pieniężnych przechowywanych w instytucji kredytowej będącej osobą trzecią ze stopniem jakości kredytowej równym 3 lub więcej, zgodnie z przyporządkowaniem ustanowionym w art. 136 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

b)

zabezpieczenie w formie środków pieniężnych przechowywanych w instytucji kredytowej będącej osobą trzecią ze stopniem jakości kredytowej równym 3 lub więcej, zgodnie z przyporządkowaniem ustanowionym w art. 136 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego niniejszego ustępu, z zastrzeżeniem wyraźnej zgody wyrażonej w ostatecznej dokumentacji transakcji przez inwestora po przeprowadzeniu analizy due diligence zgodnie z art. 5 niniejszego rozporządzenia, w tym oceny wszelkich istotnych ekspozycji na ryzyko kredytowe kontrahenta, wyłącznie jednostka inicjująca może skorzystać z zabezpieczenia wysokiej jakości w formie środków pieniężnych zdeponowanych u jednostki inicjującej lub jednego z jej podmiotów powiązanych kwalifikujących się co najmniej do stopnia jakości kredytowej wynoszącego 2 zgodnie z przyporządkowaniem określonym w art. 136 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Właściwe organy wyznaczone zgodnie z art. 29 ust. 5 mogą, po konsultacji z EUNB, zezwolić na zabezpieczenie w formie środków pieniężnych zdeponowanych u jednostki inicjującej lub jednego z jej podmiotów powiązanych, kwalifikujących się do stopnia jakości kredytowej wynoszącego 3, pod warunkiem że można udokumentować trudności rynkowe, obiektywne przeszkody związane ze stopniem jakości kredytowej przypisanym państwu członkowskiemu danej instytucji lub znaczące potencjalne problemy z koncentracją w danym państwie członkowskim ze względu na zastosowanie wymogu minimalnego stopnia jakości kredytowej wynoszącego 2, o którym mowa w akapicie drugim.

Jeżeli instytucja kredytowa będąca osobą trzecią lub jednostka inicjująca lub jeden z jej podmiotów powiązanych przestaje kwalifikować się do minimalnego stopnia jakości kredytowej, zabezpieczenie przekazuje się w terminie dziewięciu miesięcy zewnętrznej instytucji kredytowej, która posiada stopień jakości kredytowej wynoszący lub przekraczający 3, lub inwestuje się je w papiery wartościowe spełniające kryteria określone w akapicie pierwszym lit. a).

Wymogi określone w niniejszym ustępie uznaje się za spełnione w przypadku inwestycji w obligacje powiązane z ryzykiem kredytowym emitowane przez jednostkę inicjującą, zgodnie z art. 218 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

EUNB monitoruje stosowanie praktyk w zakresie zabezpieczenia określonych w niniejszym artykule, zwracając szczególną uwagę na ryzyko kredytowe kontrahenta i inne ryzyka gospodarcze i finansowe ponoszone przez inwestorów w wyniku takich praktyk w zakresie zabezpieczenia.

EUNB przedstawia Komisji sprawozdanie ze swoich ustaleń do dnia 10 kwietnia 2023 r.

Do dnia 10 października 2023 r. Komisja, na podstawie tego sprawozdania EUNB, przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie ze stosowania niniejszego artykułu, ze szczególnym uwzględnieniem ryzyka nadmiernego narastania ryzyka kredytowego kontrahenta w systemie finansowym, wraz z wnioskiem ustawodawczym dotyczącym, w stosownych przypadkach, zmiany niniejszego artykułu.”;

| 11) | w art. 27 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany, akapity pierwszy i drugi otrzymują brzmienie:

  „Jednostki inicjujące i jednostki sponsorujące wspólnie zgłaszają ESMA – za pomocą szablonu, o którym mowa w ust. 7 niniejszego artykułu – sytuację, w której sekurytyzacja spełnia wymogi art. 19–22, art. 23–26 lub art. 26a–26e (»zgłoszenie STS«). W przypadku programu ABCP tylko jednostka sponsorująca odpowiada za zgłoszenie o programie oraz o transakcjach ABCP w ramach tego programu, spełniających wymogi art. 24. W przypadku sekurytyzacji syntetycznej tylko jednostka inicjująca odpowiada za zgłoszenie.
  Zgłoszenie STS obejmuje wyjaśnienie przedstawione przez jednostkę inicjującą i jednostkę sponsorującą dotyczące sposobu spełnienia kryteriów STS określonych w art. 20–22, art. 24–26 lub art. 26b–26e.”; |
| --- | --- | --- |

11)

w art. 27 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany, akapity pierwszy i drugi otrzymują brzmienie:

„Jednostki inicjujące i jednostki sponsorujące wspólnie zgłaszają ESMA – za pomocą szablonu, o którym mowa w ust. 7 niniejszego artykułu – sytuację, w której sekurytyzacja spełnia wymogi art. 19–22, art. 23–26 lub art. 26a–26e (»zgłoszenie STS«). W przypadku programu ABCP tylko jednostka sponsorująca odpowiada za zgłoszenie o programie oraz o transakcjach ABCP w ramach tego programu, spełniających wymogi art. 24. W przypadku sekurytyzacji syntetycznej tylko jednostka inicjująca odpowiada za zgłoszenie.

Zgłoszenie STS obejmuje wyjaśnienie przedstawione przez jednostkę inicjującą i jednostkę sponsorującą dotyczące sposobu spełnienia kryteriów STS określonych w art. 20–22, art. 24–26 lub art. 26b–26e.”;

| b) | w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:






  (i) | w akapicie pierwszym zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

  „Jednostka inicjująca, jednostka sponsorująca lub SSPE mogą korzystać z usług osoby trzeciej upoważnionej zgodnie z art. 28 do oceny zgodności sekurytyzacji z art. 19–22, art. 23–26 lub art. 26a–26e.”; |
| --- | --- | --- |

b)

w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:

(i)

w akapicie pierwszym zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„Jednostka inicjująca, jednostka sponsorująca lub SSPE mogą korzystać z usług osoby trzeciej upoważnionej zgodnie z art. 28 do oceny zgodności sekurytyzacji z art. 19–22, art. 23–26 lub art. 26a–26e.”;

| (ii) | w akapicie drugim zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

  „W przypadku gdy jednostka inicjująca, jednostka sponsorująca lub SSPE korzystają z usług osoby trzeciej upoważnionej na mocy art. 28 do oceny zgodności danej sekurytyzacji z art. 19–22, art. 23–26 lub art. 26a–26e, zgłoszenie STS obejmuje oświadczenie stwierdzające, że zgodność z kryteriami STS została potwierdzona przez tę upoważnioną osobę trzecią.”; |
| --- | --- |

(ii)

w akapicie drugim zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„W przypadku gdy jednostka inicjująca, jednostka sponsorująca lub SSPE korzystają z usług osoby trzeciej upoważnionej na mocy art. 28 do oceny zgodności danej sekurytyzacji z art. 19–22, art. 23–26 lub art. 26a–26e, zgłoszenie STS obejmuje oświadczenie stwierdzające, że zgodność z kryteriami STS została potwierdzona przez tę upoważnioną osobę trzecią.”;

| c) | ust. 4 otrzymuje brzmienie:

  „4.   Jeżeli sekurytyzacja przestała spełniać wymogi ustanowione w art. 19–22, art. 23–26 lub art. 26a–26e, jednostka inicjująca i w stosownych przypadkach jednostka sponsorująca natychmiast zgłaszają to ESMA oraz informują swoje właściwe organy.”; |
| --- | --- |

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   Jeżeli sekurytyzacja przestała spełniać wymogi ustanowione w art. 19–22, art. 23–26 lub art. 26a–26e, jednostka inicjująca i w stosownych przypadkach jednostka sponsorująca natychmiast zgłaszają to ESMA oraz informują swoje właściwe organy.”;

| d) | ust. 5 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

  „ESMA prowadzi na swojej urzędowej stronie internetowej wykaz wszystkich sekurytyzacji, w odniesieniu do których jednostki inicjujące i jednostki sponsorujące zgłosiły mu, że sekurytyzacje te spełniają wymogi ustanowione w art. 19–22, art. 23–26 lub art. 26a–26e.”; |
| --- | --- |

d)

ust. 5 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„ESMA prowadzi na swojej urzędowej stronie internetowej wykaz wszystkich sekurytyzacji, w odniesieniu do których jednostki inicjujące i jednostki sponsorujące zgłosiły mu, że sekurytyzacje te spełniają wymogi ustanowione w art. 19–22, art. 23–26 lub art. 26a–26e.”;

| e) | ust. 6 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

  „ESMA przedłoży Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 10 października 2021 r.
  ”; |
| --- | --- |

e)

ust. 6 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„ESMA przedłoży Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 10 października 2021 r.
  ”;

| f) | ust. 7 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

  „ESMA przedłoży Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia 10 października 2021 r.
  ”; |
| --- | --- |

f)

ust. 7 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„ESMA przedłoży Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia 10 października 2021 r.
  ”;

| 12) | w art. 28 ust. 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

  „1.   Osoba trzecia, o której mowa w art. 27 ust. 2, jest upoważniona przez właściwy organ do oceny zgodności sekurytyzacji z kryteriami STS określonymi w art. 19–22, art. 23–26 lub art. 26a–26e.”; |
| --- | --- |

12)

w art. 28 ust. 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„1.   Osoba trzecia, o której mowa w art. 27 ust. 2, jest upoważniona przez właściwy organ do oceny zgodności sekurytyzacji z kryteriami STS określonymi w art. 19–22, art. 23–26 lub art. 26a–26e.”;

| 13) | w art. 29 ust. 5 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:

  „Państwa członkowskie informują Komisję i ESMA o wyznaczeniu właściwych organów na podstawie niniejszego ustępu do dnia 10 października 2021 r. Do momentu wyznaczenia właściwego organu nadzorującego przestrzeganie wymogów ustanowionych w art. 26a-26e, właściwy organ, wyznaczony do nadzorowania przestrzegania wymogów ustanowionych w art. 18-27, mających zastosowanie na dzień 8 kwietnia 2021 r., nadzoruje również przestrzeganie wymogów ustanowionych w art. 26a–26e.”; |
| --- | --- |

13)

w art. 29 ust. 5 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:

„Państwa członkowskie informują Komisję i ESMA o wyznaczeniu właściwych organów na podstawie niniejszego ustępu do dnia 10 października 2021 r. Do momentu wyznaczenia właściwego organu nadzorującego przestrzeganie wymogów ustanowionych w art. 26a-26e, właściwy organ, wyznaczony do nadzorowania przestrzegania wymogów ustanowionych w art. 18-27, mających zastosowanie na dzień 8 kwietnia 2021 r., nadzoruje również przestrzeganie wymogów ustanowionych w art. 26a–26e.”;

| 14) | w art. 30 ust. 2wprowadza się następujące zmiany:






  a) | lit. a) otrzymuje brzmienie:






  „a) | procesy i mechanizmy służące prawidłowemu bieżącemu pomiarowi i zatrzymaniu istotnego udziału gospodarczego netto zgodnie z art. 6 ust. 1 oraz gromadzeniu i terminowemu ujawnianiu wszystkich informacji udostępnianych zgodnie z art. 7;”; |
| --- | --- | --- | --- |

14)

w art. 30 ust. 2wprowadza się następujące zmiany:

a)

lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

procesy i mechanizmy służące prawidłowemu bieżącemu pomiarowi i zatrzymaniu istotnego udziału gospodarczego netto zgodnie z art. 6 ust. 1 oraz gromadzeniu i terminowemu ujawnianiu wszystkich informacji udostępnianych zgodnie z art. 7;”;

| b) | dodaje się literę w brzmieniu:






  „aa) | w odniesieniu do ekspozycji, które nie stanowią części sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych:






  (i) | kryteria przyznawania kredytu stosowane do ekspozycji obsługiwanych zgodnie z art. 9; |
| --- | --- | --- | --- |

b)

dodaje się literę w brzmieniu:

„aa)

w odniesieniu do ekspozycji, które nie stanowią części sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych:

(i)

kryteria przyznawania kredytu stosowane do ekspozycji obsługiwanych zgodnie z art. 9;

| (ii) | należyte standardy wyboru i wyceny stosowane do ekspozycji bazowych będących ekspozycjami nieobsługiwanymi, o których mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi;”; |
| --- | --- |

(ii)

należyte standardy wyboru i wyceny stosowane do ekspozycji bazowych będących ekspozycjami nieobsługiwanymi, o których mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi;”;

| c) | dodaje się litery w brzmieniu:






  „d) | w odniesieniu do sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych – procesy i mechanizmy zapewniające zgodność z art. 9 ust. 1 zapobiegające nadużywaniu odstępstwa przewidzianego w art. 9 ust. 1 akapit drugi; |
| --- | --- | --- |

c)

dodaje się litery w brzmieniu:

„d)

w odniesieniu do sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych – procesy i mechanizmy zapewniające zgodność z art. 9 ust. 1 zapobiegające nadużywaniu odstępstwa przewidzianego w art. 9 ust. 1 akapit drugi;

| e) | w odniesieniu do sekurytyzacji bilansowych STS – procesy i mechanizmy zapewniające zgodność z art. 26b–26e.”; |
| --- | --- |

e)

w odniesieniu do sekurytyzacji bilansowych STS – procesy i mechanizmy zapewniające zgodność z art. 26b–26e.”;

| 15) | art. 31 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 31
  Nadzór makroostrożnościowy nad rynkiem sekurytyzacji

  1.   W granicach swojego mandatu ERRS jest odpowiedzialna za nadzór makroostrożnościowy nad unijnym rynkiem sekurytyzacji.


  2.   Aby przyczynić się do zapobiegania systemowym ryzykom dla stabilności finansowej w Unii, które wynikają ze zmian w ramach systemu finansowego, lub przyczynić się do ograniczania tych ryzyk, z uwzględnieniem zmian o charakterze makroekonomicznym, tak aby unikać okresów powszechnie występującej trudnej sytuacji finansowej, ERRS stale monitoruje rozwój sytuacji na rynkach sekurytyzacji. W przypadku gdy ERRS uzna to za konieczne i co najmniej co trzy lata, ERRS – we współpracy z EUNB – publikuje sprawozdanie na temat wpływu rynku sekurytyzacji na stabilność finansową, w celu zwrócenia uwagi na ryzyka dla stabilności finansowej.


  3.   Z zastrzeżeniem ust. 2 niniejszego artykułu i sprawozdania, o którym mowa w art. 44, ERRS, w ścisłej współpracy z Europejskimi Urzędami Nadzoru, opublikuje do dnia 31 grudnia 2022 r. sprawozdanie oceniające skutki wprowadzenia sekurytyzacji bilansowych STS dla stabilności finansowej oraz wszelkie potencjalne rodzaje ryzyka systemowego, takie jak na przykład ryzyko wynikające z koncentracji i wzajemnych powiązań między niepublicznymi sprzedawcami ochrony kredytowej.
  W sprawozdaniu ERRS, o którym mowa w akapicie pierwszym zostaną uwzględnione szczególne cechy sekurytyzacji syntetycznej, a mianowicie jej typowy indywidualny i prywatny charakter na rynkach finansowych, oraz zostanie w nim przeanalizowane, czy zasady traktowania sekurytyzacji bilansowej STS sprzyjają ogólnej redukcji ryzyka w systemie finansowym i lepszemu finansowaniu gospodarki realnej.
  Przygotowując sprawozdanie, ERRS korzysta z różnych odpowiednich źródeł danych, takich jak:






  a) | dane gromadzone przez właściwe organy zgodnie z art. 7 ust. 1; |
| --- | --- | --- |

15)

art. 31 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 31

Nadzór makroostrożnościowy nad rynkiem sekurytyzacji

1.   W granicach swojego mandatu ERRS jest odpowiedzialna za nadzór makroostrożnościowy nad unijnym rynkiem sekurytyzacji.

2.   Aby przyczynić się do zapobiegania systemowym ryzykom dla stabilności finansowej w Unii, które wynikają ze zmian w ramach systemu finansowego, lub przyczynić się do ograniczania tych ryzyk, z uwzględnieniem zmian o charakterze makroekonomicznym, tak aby unikać okresów powszechnie występującej trudnej sytuacji finansowej, ERRS stale monitoruje rozwój sytuacji na rynkach sekurytyzacji. W przypadku gdy ERRS uzna to za konieczne i co najmniej co trzy lata, ERRS – we współpracy z EUNB – publikuje sprawozdanie na temat wpływu rynku sekurytyzacji na stabilność finansową, w celu zwrócenia uwagi na ryzyka dla stabilności finansowej.

3.   Z zastrzeżeniem ust. 2 niniejszego artykułu i sprawozdania, o którym mowa w art. 44, ERRS, w ścisłej współpracy z Europejskimi Urzędami Nadzoru, opublikuje do dnia 31 grudnia 2022 r. sprawozdanie oceniające skutki wprowadzenia sekurytyzacji bilansowych STS dla stabilności finansowej oraz wszelkie potencjalne rodzaje ryzyka systemowego, takie jak na przykład ryzyko wynikające z koncentracji i wzajemnych powiązań między niepublicznymi sprzedawcami ochrony kredytowej.

W sprawozdaniu ERRS, o którym mowa w akapicie pierwszym zostaną uwzględnione szczególne cechy sekurytyzacji syntetycznej, a mianowicie jej typowy indywidualny i prywatny charakter na rynkach finansowych, oraz zostanie w nim przeanalizowane, czy zasady traktowania sekurytyzacji bilansowej STS sprzyjają ogólnej redukcji ryzyka w systemie finansowym i lepszemu finansowaniu gospodarki realnej.

Przygotowując sprawozdanie, ERRS korzysta z różnych odpowiednich źródeł danych, takich jak:

a)

dane gromadzone przez właściwe organy zgodnie z art. 7 ust. 1;

| b) | wyniki przeglądów przeprowadzonych przez właściwe organy zgodnie z art. 30 ust. 2; oraz |
| --- | --- |

b)

wyniki przeglądów przeprowadzonych przez właściwe organy zgodnie z art. 30 ust. 2; oraz

| c) | dane przechowywane w repozytoriach sekurytyzacji zgodnie z art. 10. |
| --- | --- |

c)

dane przechowywane w repozytoriach sekurytyzacji zgodnie z art. 10.

4.   Zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1092/2010 ERRS wydaje ostrzeżenia oraz, w stosownych przypadkach, zalecenia dotyczące działań naprawczych w odpowiedzi na ryzyka, o których mowa w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu, w tym dotyczące zasadności zmiany poziomów zatrzymania ryzyka lub innych środków makroostrożnościowych.

W terminie trzech miesięcy od dnia przekazania zalecenia, jego adresat, zgodnie z art. 17 rozporządzenia (UE) nr 1092/2010, przekazuje Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji i ERRS informacje na temat działań podjętych przez adresata w odpowiedzi na to zalecenie oraz przedstawia odpowiednie uzasadnienie w przypadku każdego niepodjęcia działań.”;

| 16) | w art. 32 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 lit. e) otrzymuje brzmienie:






  „e) | sekurytyzacja jest oznaczona jako sekurytyzacja STS, a jednostka inicjująca, jednostka sponsorująca lub SSPE tej sekurytyzacji nie spełniły wymogów określonych w art. 19–22, art. 23–26 lub art. 26a–26e;”; |
| --- | --- | --- | --- |

16)

w art. 32 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 lit. e) otrzymuje brzmienie:

„e)

sekurytyzacja jest oznaczona jako sekurytyzacja STS, a jednostka inicjująca, jednostka sponsorująca lub SSPE tej sekurytyzacji nie spełniły wymogów określonych w art. 19–22, art. 23–26 lub art. 26a–26e;”;

| b) | w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:






  (i) | lit. d) otrzymuje brzmienie:






  „d) | w przypadku naruszenia, o którym mowa w ust. 1 akapit pierwszy lit. e) lub f) niniejszego artykułu – tymczasowy zakaz wobec jednostki inicjującej i jednostki sponsorującej uniemożliwiający im zgłaszanie na podstawie art. 27 ust. 1, że sekurytyzacja spełnia wymogi określone w art. 19–22, art. 23–26 lub art. 26a–26e.”; |
| --- | --- | --- | --- |

b)

w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:

(i)

lit. d) otrzymuje brzmienie:

„d)

w przypadku naruszenia, o którym mowa w ust. 1 akapit pierwszy lit. e) lub f) niniejszego artykułu – tymczasowy zakaz wobec jednostki inicjującej i jednostki sponsorującej uniemożliwiający im zgłaszanie na podstawie art. 27 ust. 1, że sekurytyzacja spełnia wymogi określone w art. 19–22, art. 23–26 lub art. 26a–26e.”;

| (ii) | lit. h) otrzymuje brzmienie:






  „h) | w przypadku naruszenia, o którym mowa w ust. 1 akapit pierwszy lit. h) niniejszego artykułu – tymczasowe cofnięcie upoważnienia, o którym mowa w art. 28, osobie trzeciej upoważnionej do oceny zgodności sekurytyzacji z art. 19–22, art. 23–26 lub art. 26a–26e.”; |
| --- | --- | --- |

(ii)

lit. h) otrzymuje brzmienie:

„h)

w przypadku naruszenia, o którym mowa w ust. 1 akapit pierwszy lit. h) niniejszego artykułu – tymczasowe cofnięcie upoważnienia, o którym mowa w art. 28, osobie trzeciej upoważnionej do oceny zgodności sekurytyzacji z art. 19–22, art. 23–26 lub art. 26a–26e.”;

| 17) | dodaje się artykuł w brzmieniu:

  “Artykuł 43a
  Przepisy przejściowe dotyczący bilansowych sekurytyzacji STS

  1.   W odniesieniu do sekurytyzacji syntetycznych, dla których umowa dotycząca ochrony kredytowej weszła w życie przed dniem 9 kwietnia 2021 r., jednostki inicjujące oraz SSPE mogą używać oznaczenia „STS” lub „prosta, przejrzysta i standardowa” bądź oznaczenia, które odsyła bezpośrednio lub pośrednio do tych terminów, wyłącznie wówczas, gdy w chwili przekazania zgłoszenia, o którym mowa w art. 27 ust. 1, spełnione są wymogi określone w art. 18 oraz warunki określone w ust. 3 niniejszego artykułu.


  2.   Do dnia rozpoczęcia stosowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w art. 27 ust. 6, jednostki inicjujące, do celów wypełnienia obowiązku określonego w art. 27 ust. 1, udostępniają ESMA niezbędne informacje w formie pisemnej.


  3.   Sekurytyzacje, w przypadku których początkowe pozycje sekurytyzacyjne zostały utworzone przed dniem 9 kwietnia 2021 r., uznaje się za sekurytyzacje STS, pod warunkiem że:






  a) | w momencie tworzenia pierwotnych pozycji sekurytyzacyjnych spełniały one wymogi określone w art. 26b ust. 1–5, 7–9 i 11–12, art. 26c ust. 1 i 3, art. 26e ust. 1, art. 26e ust. 2 akapit pierwszy, art. 26e ust. 3 akapit trzeci i czwarty oraz art. 26e ust. 6-9; oraz |
| --- | --- | --- |

17)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

“Artykuł 43a

Przepisy przejściowe dotyczący bilansowych sekurytyzacji STS

1.   W odniesieniu do sekurytyzacji syntetycznych, dla których umowa dotycząca ochrony kredytowej weszła w życie przed dniem 9 kwietnia 2021 r., jednostki inicjujące oraz SSPE mogą używać oznaczenia „STS” lub „prosta, przejrzysta i standardowa” bądź oznaczenia, które odsyła bezpośrednio lub pośrednio do tych terminów, wyłącznie wówczas, gdy w chwili przekazania zgłoszenia, o którym mowa w art. 27 ust. 1, spełnione są wymogi określone w art. 18 oraz warunki określone w ust. 3 niniejszego artykułu.

2.   Do dnia rozpoczęcia stosowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w art. 27 ust. 6, jednostki inicjujące, do celów wypełnienia obowiązku określonego w art. 27 ust. 1, udostępniają ESMA niezbędne informacje w formie pisemnej.

3.   Sekurytyzacje, w przypadku których początkowe pozycje sekurytyzacyjne zostały utworzone przed dniem 9 kwietnia 2021 r., uznaje się za sekurytyzacje STS, pod warunkiem że:

a)

w momencie tworzenia pierwotnych pozycji sekurytyzacyjnych spełniały one wymogi określone w art. 26b ust. 1–5, 7–9 i 11–12, art. 26c ust. 1 i 3, art. 26e ust. 1, art. 26e ust. 2 akapit pierwszy, art. 26e ust. 3 akapit trzeci i czwarty oraz art. 26e ust. 6-9; oraz

| b) | w momencie zgłoszenia, o którym mowa w art. 27 ust. 1, spełniają wymogi określone w art. 26b ust. 6 i 10, art. 26c ust. 2 i ust. 4–10, art. 26d ust. 1–5, art. 26e ust. 2 akapity od drugiego do siódmego, art. 26e ust. 3 akapit pierwszy, drugi i piąty oraz art. 26e ust. 4–5. |
| --- | --- |

b)

w momencie zgłoszenia, o którym mowa w art. 27 ust. 1, spełniają wymogi określone w art. 26b ust. 6 i 10, art. 26c ust. 2 i ust. 4–10, art. 26d ust. 1–5, art. 26e ust. 2 akapity od drugiego do siódmego, art. 26e ust. 3 akapit pierwszy, drugi i piąty oraz art. 26e ust. 4–5.

4.   Do celów ust. 3 lit. b) niniejszego artykułu zastosowanie ma, co następuje:

| a) | w art. 26d ust. 2 zwrot „przed zamknięciem transakcji” odczytuje się jako „przed zgłoszeniem na podstawie art. 27 ust. 1”; |
| --- | --- |

a)

w art. 26d ust. 2 zwrot „przed zamknięciem transakcji” odczytuje się jako „przed zgłoszeniem na podstawie art. 27 ust. 1”;

| b) | w art. 26d ust. 3 zwrot „przed wyceną sekurytyzacji” odczytuje się jako „przed zgłoszeniem na podstawie art. 27 ust. 1”; |
| --- | --- |

b)

w art. 26d ust. 3 zwrot „przed wyceną sekurytyzacji” odczytuje się jako „przed zgłoszeniem na podstawie art. 27 ust. 1”;

| c) | w art. 26d ust. 5:






  (i) | w zdaniu drugim zwrot „przed wyceną” odczytuje się jako „przed zgłoszeniem na podstawie art. 27 ust. 1”; |
| --- | --- | --- |

c)

w art. 26d ust. 5:

(i)

w zdaniu drugim zwrot „przed wyceną” odczytuje się jako „przed zgłoszeniem na podstawie art. 27 ust. 1”;

| (ii) | w zdaniu trzecim zwrot „przed wyceną co najmniej w formie projektu lub we wstępnej formie” odczytuje się jako „przed zgłoszeniem na podstawie art. 27 ust. 1”; |
| --- | --- |

(ii)

w zdaniu trzecim zwrot „przed wyceną co najmniej w formie projektu lub we wstępnej formie” odczytuje się jako „przed zgłoszeniem na podstawie art. 27 ust. 1”;

| (iii) | wymóg określony w zdaniu czwartym nie ma zastosowania; |
| --- | --- |

(iii)

wymóg określony w zdaniu czwartym nie ma zastosowania;

| (iv) | odniesienia do zgodności z art. 7 rozumie się tak, jak gdyby art. 7 miał zastosowanie do tych sekurytyzacji niezależnie od art. 43 ust. 1.”; |
| --- | --- |

(iv)

odniesienia do zgodności z art. 7 rozumie się tak, jak gdyby art. 7 miał zastosowanie do tych sekurytyzacji niezależnie od art. 43 ust. 1.”;

| 18) | w art. 44 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w akapicie pierwszym dodaje się literę w brzmieniu:






  „e) | położenia geograficznego SSPE”; |
| --- | --- | --- | --- |

18)

w art. 44 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w akapicie pierwszym dodaje się literę w brzmieniu:

„e)

położenia geograficznego SSPE”;

| b) | dodaje się ustęp w brzmieniu:

  „W oparciu o informacje przekazywane Komisji co trzy lata na podstawie lit. e) Komisja przedstawia ocenę przyczyn, dla których nastąpił wybór lokalizacji, w tym – pod warunkiem dostępności informacji – ocenę tego, do jakiego stopnia istnienie korzystnego systemu podatkowego i regulacyjnego odgrywa kluczową rolę.”; |
| --- | --- |

b)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„W oparciu o informacje przekazywane Komisji co trzy lata na podstawie lit. e) Komisja przedstawia ocenę przyczyn, dla których nastąpił wybór lokalizacji, w tym – pod warunkiem dostępności informacji – ocenę tego, do jakiego stopnia istnienie korzystnego systemu podatkowego i regulacyjnego odgrywa kluczową rolę.”;

| 19) | uchyla się art. 45 rozporządzenia; |
| --- | --- |

19)

uchyla się art. 45 rozporządzenia;

| 20) | dodaje się artykuł w brzmieniu:

  „Artykuł 45a
  Ustanowienie ram zrównoważonej sekurytyzacji

  1.   Do dnia 1 listopada 2021 r. EUNB, w ścisłej współpracy z ESMA i EIOPA, publikuje sprawozdanie na temat ustanowienia szczegółowych ram zrównoważonej sekurytyzacji na potrzeby uwzględnienia w niniejszym rozporządzeniu wymogów przejrzystości związanych ze zrównoważonym rozwojem. Sprawozdanie to w sposób należyty ocenia w szczególności:






  a) | stosowanie proporcjonalnych wymogów dotyczących ujawniania informacji oraz należytej staranności w odniesieniu do ewentualnego pozytywnego i negatywnego wpływu aktywów finansowanych przez ekspozycje bazowe na czynniki zrównoważonego rozwoju; |
| --- | --- | --- |

20)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 45a

Ustanowienie ram zrównoważonej sekurytyzacji

1.   Do dnia 1 listopada 2021 r. EUNB, w ścisłej współpracy z ESMA i EIOPA, publikuje sprawozdanie na temat ustanowienia szczegółowych ram zrównoważonej sekurytyzacji na potrzeby uwzględnienia w niniejszym rozporządzeniu wymogów przejrzystości związanych ze zrównoważonym rozwojem. Sprawozdanie to w sposób należyty ocenia w szczególności:

a)

stosowanie proporcjonalnych wymogów dotyczących ujawniania informacji oraz należytej staranności w odniesieniu do ewentualnego pozytywnego i negatywnego wpływu aktywów finansowanych przez ekspozycje bazowe na czynniki zrównoważonego rozwoju;

| b) | treść, metody i prezentację informacji w odniesieniu do wskaźników zrównoważonego rozwoju dotyczących pozytywnego i negatywnego wpływu na kwestie środowiskowe, społeczne i związane z zarządzaniem; |
| --- | --- |

b)

treść, metody i prezentację informacji w odniesieniu do wskaźników zrównoważonego rozwoju dotyczących pozytywnego i negatywnego wpływu na kwestie środowiskowe, społeczne i związane z zarządzaniem;

| c) | sposób ustanawiania szczegółowych ram zrównoważonej sekurytyzacji, które odzwierciedlają produkty finansowe objęte art. 8 i 9 rozporządzenia (UE) 2019/2088 lub opierają się na nich oraz uwzględniają w stosownych przypadkach rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 (*); |
| --- | --- |

c)

sposób ustanawiania szczegółowych ram zrównoważonej sekurytyzacji, które odzwierciedlają produkty finansowe objęte art. 8 i 9 rozporządzenia (UE) 2019/2088 lub opierają się na nich oraz uwzględniają w stosownych przypadkach rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 (*);

| d) | ewentualny wpływ ram zrównoważonej sekurytyzacji na stabilność finansową, rozwój unijnego rynku sekurytyzacji oraz zdolność do kredytów bankowych. |
| --- | --- |

d)

ewentualny wpływ ram zrównoważonej sekurytyzacji na stabilność finansową, rozwój unijnego rynku sekurytyzacji oraz zdolność do kredytów bankowych.

2.   Przy sporządzaniu sprawozdania, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, EUNB w stosownych przypadkach odzwierciedla wymogi przejrzystości ustanowione w art. 3, 4, 7, 8 i 9 rozporządzenia (UE) 2019/2088 lub opiera się na nich, a także zwraca się o wkład do Europejskiej Agencji Środowiska i Wspólnego Centrum Badawczego Komisji Europejskiej.

3.   Wraz ze sprawozdaniem z przeglądu, o którym mowa w art. 46, Komisja – w oparciu o sprawozdanie EUNB, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu – przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat ustanowienia szczegółowych ram zrównoważonej sekurytyzacji. Sprawozdaniu Komisji, w stosownych przypadkach, towarzyszy wniosek ustawodawczy.

(*)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 z dnia 18 czerwca 2020 r. w sprawie ustanowienia ram ułatwiających zrównoważone inwestycje, zmieniające rozporządzenie (UE) 2019/2088 (Dz.U. L 198 z 22.6.2020, s. 13).”;"

*

| 21) | art. 46 akapit drugi otrzymuje brzmienie:






  a) | lit. f) otrzymuje brzmienie:






  „f) | wdrożenie wymogów ustanowionych w art. 22 ust. 4 i art. 26d ust. 4 oraz to, czy można je rozszerzyć na sekurytyzacje, w których ekspozycjami bazowymi nie są kredyty na nieruchomości mieszkalne ani kredyty na zakup samochodu lub umowy leasingu samochodów, z myślą o włączeniu do głównego nurtu ujawniania informacji dotyczących kwestii środowiskowych i społecznych oraz informacji dotyczących zarządzania;”; |
| --- | --- | --- | --- |

21)

art. 46 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

a)

lit. f) otrzymuje brzmienie:

„f)

wdrożenie wymogów ustanowionych w art. 22 ust. 4 i art. 26d ust. 4 oraz to, czy można je rozszerzyć na sekurytyzacje, w których ekspozycjami bazowymi nie są kredyty na nieruchomości mieszkalne ani kredyty na zakup samochodu lub umowy leasingu samochodów, z myślą o włączeniu do głównego nurtu ujawniania informacji dotyczących kwestii środowiskowych i społecznych oraz informacji dotyczących zarządzania;”;

| b) | dodaje się literę w brzmieniu:






  „i) | możliwości dalszej standaryzacji i wprowadzenia dalszych wymogów w zakresie ujawniania informacji w świetle ewolucji praktyk rynkowych, zwłaszcza przez stosowanie szablonów zarówno w przypadku sekurytyzacji tradycyjnych, jak i syntetycznych, w tym sekurytyzacji prywatnych dostosowanych do indywidualnych potrzeb, w przypadku których nie ma konieczności sporządzania prospektu emisyjnego zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1129 (*). |
| --- | --- | --- |

b)

dodaje się literę w brzmieniu:

„i)

możliwości dalszej standaryzacji i wprowadzenia dalszych wymogów w zakresie ujawniania informacji w świetle ewolucji praktyk rynkowych, zwłaszcza przez stosowanie szablonów zarówno w przypadku sekurytyzacji tradycyjnych, jak i syntetycznych, w tym sekurytyzacji prywatnych dostosowanych do indywidualnych potrzeb, w przypadku których nie ma konieczności sporządzania prospektu emisyjnego zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1129 (*).

*

(*)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1129 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie prospektu, który ma być publikowany w związku z ofertą publiczną papierów wartościowych lub dopuszczeniem ich do obrotu na rynku regulowanym oraz uchylenia dyrektywy 2003/71/WE (Dz.U. L 168 z 30.6.2017, s. 12).”."

*

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 31 marca 2021 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

D.M. SASSOLI

Przewodniczący

W imieniu Rady

A.P. ZACARIAS

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. C 377 z 9.11.2020, s. 1.

1

(2)  
  Dz.U. C 10 z 11.1.2021, s. 30.

2

(3)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 25 marca 2021 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 30 marca 2021 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

3

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2402 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie ustanowienia ogólnych ram dla sekurytyzacji oraz utworzenia szczególnych ram dla prostych, przejrzystych i standardowych sekurytyzacji, a także zmieniające dyrektywy 2009/65/WE, 2009/138/WE i 2011/61/UE oraz rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 347 z 28.12.2017, s. 35).

4

(5)  Por. w szczególności: konkluzje Rady z dnia 8 listopada 2016 w sprawie kryteriów i procesu prowadzącego do ustanowienia unijnego wykazu jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych i załącznik do tych konkluzji (Dz.U. C 461 z 10.12.2016, s. 2) oraz konkluzje Rady w sprawie zmienionego unijnego wykazu jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych i załączniki do tych konkluzji (Dz.U. C 66 z 26.2.2021, s. 40).

5

(6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12).

6

(7)  Opinia Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego skierowana do Komisji Europejskiej w sprawie traktowania regulacyjnego sekurytyzacji ekspozycji zagrożonych, EBA-OP-2019-13, opublikowana dnia 23 października 2019 r.

7

(8)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1).

8

(9)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie unijnego nadzoru makroostrożnościowego nad systemem finansowym i ustanowienia Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 1).

9

(10)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84).

10

(11)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/79/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 48).

11

(12)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2088 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie ujawniania informacji związanych ze zrównoważonym rozwojem w sektorze usług finansowych (Dz.U. L 317 z 9.12.2019, s. 1).

12

---

| 6.4.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 116/25 |
| --- | --- | --- | --- |

6.4.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 116/25

---

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2021/558

z dnia 31 marca 2021 r.

zmieniające rozporządzenie (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do dostosowań ram sekurytyzacji w celu wsparcia odbudowy gospodarczej w odpowiedzi na kryzys związany z COVID-19

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego (1),

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Kryzys związany z COVID-19 ma poważny wpływ na obywateli, przedsiębiorstwa, systemy opieki zdrowotnej i gospodarki państw członkowskich. W swoim komunikacie z dnia 27 maja 2020 r. pt. „Decydujący moment dla Europy: naprawa i przygotowanie na następną generację” Komisja podkreśliła, że w nadchodzących miesiącach utrzymanie płynności i dostęp do finansowania nadal będzie wyzwaniem. W związku z tym kluczowe znaczenie ma wspieranie procesu odbudowy po poważnym wstrząsie gospodarczym spowodowanym pandemią COVID-19 przez wprowadzenie ukierunkowanych zmian w istniejących przepisach finansowych. |
| --- | --- |

(1)

Kryzys związany z COVID-19 ma poważny wpływ na obywateli, przedsiębiorstwa, systemy opieki zdrowotnej i gospodarki państw członkowskich. W swoim komunikacie z dnia 27 maja 2020 r. pt. „Decydujący moment dla Europy: naprawa i przygotowanie na następną generację” Komisja podkreśliła, że w nadchodzących miesiącach utrzymanie płynności i dostęp do finansowania nadal będzie wyzwaniem. W związku z tym kluczowe znaczenie ma wspieranie procesu odbudowy po poważnym wstrząsie gospodarczym spowodowanym pandemią COVID-19 przez wprowadzenie ukierunkowanych zmian w istniejących przepisach finansowych.

| (2) | Instytucje kredytowe i firmy inwestycyjne (zwane dalej „instytucjami”) będą odgrywać kluczową rolę we wspieraniu procesu odbudowy. Jednocześnie pogarszająca się sytuacja gospodarcza może wywrzeć na nie wpływ. Właściwe organy udzieliły instytucjom tymczasowej pomocy w zakresie kapitału i płynności oraz pod względem operacyjnym z myślą o zapewnieniu, by mimo trudniejszej sytuacji mogły one w dalszym ciągu pełnić przypisaną im rolę w finansowaniu gospodarki realnej. W tym samym celu Parlament Europejski i Rada przyjęły pewne ukierunkowane dostosowania w odniesieniu do rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (4) i (UE) 2019/876 (5) w odpowiedzi na kryzys związany z COVID-19. |
| --- | --- |

(2)

Instytucje kredytowe i firmy inwestycyjne (zwane dalej „instytucjami”) będą odgrywać kluczową rolę we wspieraniu procesu odbudowy. Jednocześnie pogarszająca się sytuacja gospodarcza może wywrzeć na nie wpływ. Właściwe organy udzieliły instytucjom tymczasowej pomocy w zakresie kapitału i płynności oraz pod względem operacyjnym z myślą o zapewnieniu, by mimo trudniejszej sytuacji mogły one w dalszym ciągu pełnić przypisaną im rolę w finansowaniu gospodarki realnej. W tym samym celu Parlament Europejski i Rada przyjęły pewne ukierunkowane dostosowania w odniesieniu do rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (4) i (UE) 2019/876 (5) w odpowiedzi na kryzys związany z COVID-19.

| (3) | Sekurytyzacja jest ważnym elementem dobrze funkcjonujących rynków finansowych, ponieważ przyczynia się do dywersyfikacji źródeł finansowania instytucji i uwalniania kapitału regulacyjnego, który może zostać przesunięty w celu wsparcia dalszej akcji kredytowej. Ponadto sekurytyzacja zapewnia instytucjom i innym uczestnikom rynku dodatkowe możliwości inwestycyjne, umożliwiając tym samym dywersyfikację portfela oraz ułatwiając przepływ finansowania do przedsiębiorstw i osób fizycznych zarówno w państwach członkowskich, jak i w wymiarze transgranicznym w całej Unii. |
| --- | --- |

(3)

Sekurytyzacja jest ważnym elementem dobrze funkcjonujących rynków finansowych, ponieważ przyczynia się do dywersyfikacji źródeł finansowania instytucji i uwalniania kapitału regulacyjnego, który może zostać przesunięty w celu wsparcia dalszej akcji kredytowej. Ponadto sekurytyzacja zapewnia instytucjom i innym uczestnikom rynku dodatkowe możliwości inwestycyjne, umożliwiając tym samym dywersyfikację portfela oraz ułatwiając przepływ finansowania do przedsiębiorstw i osób fizycznych zarówno w państwach członkowskich, jak i w wymiarze transgranicznym w całej Unii.

| (4) | Ważne jest, aby wzmocnić zdolność instytucji do zapewnienia niezbędnego przepływu finansowania do gospodarki realnej w następstwie pandemii COVID-19, przy jednoczesnym zapewnieniu odpowiednich zabezpieczeń ostrożnościowych w celu zachowania stabilności finansowej. Ukierunkowane zmiany rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do ram sekurytyzacji przyczyniłyby się do osiągnięcia tych celów oraz wzmocniłyby spójność i komplementarność tych ram z rozmaitymi środkami przyjmowanymi na poziomie Unii i na poziomie krajowym w celu zaradzenia kryzysowi związanemu z COVID-19. |
| --- | --- |

(4)

Ważne jest, aby wzmocnić zdolność instytucji do zapewnienia niezbędnego przepływu finansowania do gospodarki realnej w następstwie pandemii COVID-19, przy jednoczesnym zapewnieniu odpowiednich zabezpieczeń ostrożnościowych w celu zachowania stabilności finansowej. Ukierunkowane zmiany rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do ram sekurytyzacji przyczyniłyby się do osiągnięcia tych celów oraz wzmocniłyby spójność i komplementarność tych ram z rozmaitymi środkami przyjmowanymi na poziomie Unii i na poziomie krajowym w celu zaradzenia kryzysowi związanemu z COVID-19.

| (5) | Końcowe elementy ram pakietu Bazylea III opublikowane w dniu 7 grudnia 2017 r. nakładają w przypadku ekspozycji sekurytyzacyjnych minimalny wymóg w zakresie ratingu kredytowego jedynie na ograniczoną grupę dostawców ochrony, mianowicie na podmioty niebędące podmiotami państwowymi, podmiotami sektora publicznego, instytucjami ani innymi instytucjami finansowymi regulowanymi ostrożnościowo. Należy zatem zmienić art. 249 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w celu dostosowania go do ram pakietu Bazylea III, aby wzmocnić skuteczność krajowych publicznych programów gwarancji wspierających strategie instytucji w zakresie sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych w następstwie pandemii COVID-19. |
| --- | --- |

(5)

Końcowe elementy ram pakietu Bazylea III opublikowane w dniu 7 grudnia 2017 r. nakładają w przypadku ekspozycji sekurytyzacyjnych minimalny wymóg w zakresie ratingu kredytowego jedynie na ograniczoną grupę dostawców ochrony, mianowicie na podmioty niebędące podmiotami państwowymi, podmiotami sektora publicznego, instytucjami ani innymi instytucjami finansowymi regulowanymi ostrożnościowo. Należy zatem zmienić art. 249 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w celu dostosowania go do ram pakietu Bazylea III, aby wzmocnić skuteczność krajowych publicznych programów gwarancji wspierających strategie instytucji w zakresie sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych w następstwie pandemii COVID-19.

| (6) | Obecne unijne ramy ostrożnościowe w zakresie sekurytyzacji opracowano na podstawie najbardziej powszechnych cech typowych transakcji sekurytyzacyjnych, a mianowicie kredytów obsługiwanych. W swojej opinii w sprawie traktowania regulacyjnego sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych (6)(zwanej dalej „opinią EUNB”) Europejski Urząd Nadzoru Bankowego (EUNB) wskazał, że obecne ramy ostrożnościowe sekurytyzacji określone w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013, w przypadku stosowania ich w odniesieniu do sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych, prowadzą do nieproporcjonalnych wymogów kapitałowych, ponieważ metoda sekurytyzacji oparta na ratingach wewnętrznych (SEC-IRBA) i standardowa metoda sekurytyzacji (SEC-SA) nie są spójne ze szczególnymi czynnikami ryzyka ekspozycji nieobsługiwanych. Należy zatem wprowadzić szczególny sposób traktowania sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych, opierając się na opinii EUNB oraz na standardach uzgodnionych na poziomie międzynarodowym. |
| --- | --- |

(6)

Obecne unijne ramy ostrożnościowe w zakresie sekurytyzacji opracowano na podstawie najbardziej powszechnych cech typowych transakcji sekurytyzacyjnych, a mianowicie kredytów obsługiwanych. W swojej opinii w sprawie traktowania regulacyjnego sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych (6)(zwanej dalej „opinią EUNB”) Europejski Urząd Nadzoru Bankowego (EUNB) wskazał, że obecne ramy ostrożnościowe sekurytyzacji określone w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013, w przypadku stosowania ich w odniesieniu do sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych, prowadzą do nieproporcjonalnych wymogów kapitałowych, ponieważ metoda sekurytyzacji oparta na ratingach wewnętrznych (SEC-IRBA) i standardowa metoda sekurytyzacji (SEC-SA) nie są spójne ze szczególnymi czynnikami ryzyka ekspozycji nieobsługiwanych. Należy zatem wprowadzić szczególny sposób traktowania sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych, opierając się na opinii EUNB oraz na standardach uzgodnionych na poziomie międzynarodowym.

| (7) | Istnieje duże prawdopodobieństwo, że rynek ekspozycji nieobsługiwanych wzrośnie i zmieni się dość znacząco pod wpływem kryzysu związanego z COVID-19, dlatego należy ściśle monitorować rynek sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych oraz ponownie ocenić w przyszłości ramy ostrożnościowe sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych w świetle potencjalnie większej puli danych. |
| --- | --- |

(7)

Istnieje duże prawdopodobieństwo, że rynek ekspozycji nieobsługiwanych wzrośnie i zmieni się dość znacząco pod wpływem kryzysu związanego z COVID-19, dlatego należy ściśle monitorować rynek sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych oraz ponownie ocenić w przyszłości ramy ostrożnościowe sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych w świetle potencjalnie większej puli danych.

| (8) | W swoim sprawozdaniu w sprawie ram STS dla sekurytyzacji syntetycznej z dnia 6 maja 2020 r. EUNB zalecił wprowadzenie specjalnych ram dla prostych, przejrzystych i standardowych (STS) sekurytyzacji bilansowych. Ze względu na niższe ryzyko agencyjne i ryzyko modelowania sekurytyzacji bilansowej STS w porównaniu z sekurytyzacją syntetyczną niekwalifikującą się jako STS, należy wprowadzić odpowiednią, wrażliwą na ryzyko kalibrację wymogów w zakresie funduszy własnych, jak zaproponowano w tym sprawozdaniu, z uwzględnieniem obecnego preferencyjnego traktowania regulacyjnego uprzywilejowanych transz portfeli MŚP. Należy upoważnić EUNB do monitorowania funkcjonowania rynku sekurytyzacji bilansowej STS. Większe wykorzystanie sekurytyzacji bilansowej STS wspierane przez bardziej wrażliwe na ryzyko traktowanie transzy uprzywilejowanej takiej sekurytyzacji uwolniłoby kapitał regulacyjny i ostatecznie mogłoby zwiększyć jeszcze bardziej zdolność udzielania pożyczek przez instytucje w sposób odpowiadający wymogom ostrożnościowym. |
| --- | --- |

(8)

W swoim sprawozdaniu w sprawie ram STS dla sekurytyzacji syntetycznej z dnia 6 maja 2020 r. EUNB zalecił wprowadzenie specjalnych ram dla prostych, przejrzystych i standardowych (STS) sekurytyzacji bilansowych. Ze względu na niższe ryzyko agencyjne i ryzyko modelowania sekurytyzacji bilansowej STS w porównaniu z sekurytyzacją syntetyczną niekwalifikującą się jako STS, należy wprowadzić odpowiednią, wrażliwą na ryzyko kalibrację wymogów w zakresie funduszy własnych, jak zaproponowano w tym sprawozdaniu, z uwzględnieniem obecnego preferencyjnego traktowania regulacyjnego uprzywilejowanych transz portfeli MŚP. Należy upoważnić EUNB do monitorowania funkcjonowania rynku sekurytyzacji bilansowej STS. Większe wykorzystanie sekurytyzacji bilansowej STS wspierane przez bardziej wrażliwe na ryzyko traktowanie transzy uprzywilejowanej takiej sekurytyzacji uwolniłoby kapitał regulacyjny i ostatecznie mogłoby zwiększyć jeszcze bardziej zdolność udzielania pożyczek przez instytucje w sposób odpowiadający wymogom ostrożnościowym.

| (9) | Należy wprowadzić zasadę praw nabytych w odniesieniu do pozostających do spłaty pozycji uprzywilejowanych w sekurytyzacjach syntetycznych, które spełniły warunki skorzystania z preferencyjnego traktowania ostrożnościowego, które miało zastosowanie przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zmieniającego. |
| --- | --- |

(9)

Należy wprowadzić zasadę praw nabytych w odniesieniu do pozostających do spłaty pozycji uprzywilejowanych w sekurytyzacjach syntetycznych, które spełniły warunki skorzystania z preferencyjnego traktowania ostrożnościowego, które miało zastosowanie przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zmieniającego.

| (10) | W kontekście odbudowy gospodarczej po kryzysie związanym z COVID-19 istotne jest, aby użytkownicy końcowi mogli skutecznie zabezpieczyć się przed ryzykiem w celu ochrony solidności swoich bilansów. W sprawozdaniu końcowym Forum Wysokiego Szczebla ds. Unii Rynków Kapitałowych stwierdzono, że nadmiernie ostrożna metoda standardowa dotycząca ryzyka kredytowego kontrahenta (metoda standardowa dotycząca CCR) może mieć szkodliwy wpływ na dostępność zabezpieczeń finansowych i ich koszt dla użytkowników końcowych. W związku z tym do dnia 30 czerwca 2021 r. Komisja powinna dokonać kalibracji metody standardowej dotyczącej CCR z należytym uwzględnieniem specyfiki europejskiego sektora bankowego i gospodarki europejskiej, równych warunków działania na poziomie międzynarodowym oraz wszelkich zmian w międzynarodowych standardach i na forach międzynarodowych. |
| --- | --- |

(10)

W kontekście odbudowy gospodarczej po kryzysie związanym z COVID-19 istotne jest, aby użytkownicy końcowi mogli skutecznie zabezpieczyć się przed ryzykiem w celu ochrony solidności swoich bilansów. W sprawozdaniu końcowym Forum Wysokiego Szczebla ds. Unii Rynków Kapitałowych stwierdzono, że nadmiernie ostrożna metoda standardowa dotycząca ryzyka kredytowego kontrahenta (metoda standardowa dotycząca CCR) może mieć szkodliwy wpływ na dostępność zabezpieczeń finansowych i ich koszt dla użytkowników końcowych. W związku z tym do dnia 30 czerwca 2021 r. Komisja powinna dokonać kalibracji metody standardowej dotyczącej CCR z należytym uwzględnieniem specyfiki europejskiego sektora bankowego i gospodarki europejskiej, równych warunków działania na poziomie międzynarodowym oraz wszelkich zmian w międzynarodowych standardach i na forach międzynarodowych.

| (11) | Syntetyczna marża nadwyżkowa jest mechanizmem powszechnie stosowanym przez jednostki inicjujące i inwestorów w sekurytyzacji niektórych klas aktywów w celu ograniczenia odpowiednio kosztu ochrony i ekspozycji na ryzyko. Należy ustanowić specjalne podejście ostrożnościowe do syntetycznej marży nadwyżkowej, aby zapobiec jej wykorzystywaniu do celów arbitrażu regulacyjnego. W tym kontekście arbitraż regulacyjny ma miejsce, gdy instytucja inicjująca zapewnia wsparcie jakości kredytowej pozycji sekurytyzacyjnych posiadanych przez dostawców ochrony w drodze umownego wyznaczenia określonych kwot na pokrycie strat sekurytyzowanych ekspozycji w okresie trwania transakcji i takie kwoty, które obciążają rachunek zysków i strat jednostki inicjującej w podobny sposób jak w przypadku gwarancji stanowiących ochronę kredytową nierzeczywistą, nie są ważone ryzykiem. |
| --- | --- |

(11)

Syntetyczna marża nadwyżkowa jest mechanizmem powszechnie stosowanym przez jednostki inicjujące i inwestorów w sekurytyzacji niektórych klas aktywów w celu ograniczenia odpowiednio kosztu ochrony i ekspozycji na ryzyko. Należy ustanowić specjalne podejście ostrożnościowe do syntetycznej marży nadwyżkowej, aby zapobiec jej wykorzystywaniu do celów arbitrażu regulacyjnego. W tym kontekście arbitraż regulacyjny ma miejsce, gdy instytucja inicjująca zapewnia wsparcie jakości kredytowej pozycji sekurytyzacyjnych posiadanych przez dostawców ochrony w drodze umownego wyznaczenia określonych kwot na pokrycie strat sekurytyzowanych ekspozycji w okresie trwania transakcji i takie kwoty, które obciążają rachunek zysków i strat jednostki inicjującej w podobny sposób jak w przypadku gwarancji stanowiących ochronę kredytową nierzeczywistą, nie są ważone ryzykiem.

| (12) | Aby zapewnić zharmonizowane określenie wartości ekspozycji syntetycznej marży nadwyżkowej, należy upoważnić EUNB do opracowania projektów regulacyjnych standardów technicznych. Te regulacyjne standardy techniczne powinny zostać wprowadzone przed rozpoczęciem stosowania nowego podejścia ostrożnościowego. W celu uniknięcia zakłóceń na rynku sekurytyzacji syntetycznych należy zapewnić instytucjom wystarczająco dużo czasu na zastosowanie nowego podejścia ostrożnościowego do syntetycznej marży nadwyżkowej. |
| --- | --- |

(12)

Aby zapewnić zharmonizowane określenie wartości ekspozycji syntetycznej marży nadwyżkowej, należy upoważnić EUNB do opracowania projektów regulacyjnych standardów technicznych. Te regulacyjne standardy techniczne powinny zostać wprowadzone przed rozpoczęciem stosowania nowego podejścia ostrożnościowego. W celu uniknięcia zakłóceń na rynku sekurytyzacji syntetycznych należy zapewnić instytucjom wystarczająco dużo czasu na zastosowanie nowego podejścia ostrożnościowego do syntetycznej marży nadwyżkowej.

| (13) | W sprawozdaniu dotyczącym funkcjonowania ram ostrożnościowych sekurytyzacji Komisja powinna też dokonać przeglądu nowego podejścia ostrożnościowego do syntetycznej marży nadwyżkowej w świetle wydarzeń na poziomie międzynarodowym. |
| --- | --- |

(13)

W sprawozdaniu dotyczącym funkcjonowania ram ostrożnościowych sekurytyzacji Komisja powinna też dokonać przeglądu nowego podejścia ostrożnościowego do syntetycznej marży nadwyżkowej w świetle wydarzeń na poziomie międzynarodowym.

| (14) | Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, a mianowicie maksymalizacja zdolności instytucji do udzielania kredytów oraz pokrywania strat wynikających z kryzysu związanego z COVID-19, przy jednoczesnym dalszym zapewnieniu stałej odporności tych instytucji, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiary i skutki tych celów możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów. |
| --- | --- |

(14)

Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, a mianowicie maksymalizacja zdolności instytucji do udzielania kredytów oraz pokrywania strat wynikających z kryzysu związanego z COVID-19, przy jednoczesnym dalszym zapewnieniu stałej odporności tych instytucji, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiary i skutki tych celów możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

| (15) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

(15)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 575/2013.

| (16) | Z uwagi na potrzebę jak najszybszego wprowadzenia ukierunkowanych środków mających na celu wsparcie odbudowy gospodarczej po kryzysie związanym z COVID-19, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w trybie pilnym trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(16)

Z uwagi na potrzebę jak najszybszego wprowadzenia ukierunkowanych środków mających na celu wsparcie odbudowy gospodarczej po kryzysie związanym z COVID-19, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w trybie pilnym trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiany w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013

W rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 242 dodaje się punkt w brzmieniu:






  „20) | »syntetyczna marża nadwyżkowa« oznacza syntetyczną marżę nadwyżkową zdefiniowaną w art. 2 pkt 29 rozporządzenia (UE) 2017/2402.”; |
| --- | --- | --- |

1)

w art. 242 dodaje się punkt w brzmieniu:

„20)

»syntetyczna marża nadwyżkowa« oznacza syntetyczną marżę nadwyżkową zdefiniowaną w art. 2 pkt 29 rozporządzenia (UE) 2017/2402.”;

| 2) | w art. 248 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 1 dodaje się literę w brzmieniu:






  „e) | wartość ekspozycji syntetycznej marży nadwyżkowej obejmuje odpowiednio następujące pozycje:






  (i) | wszelkie przychody z tytułu sekurytyzowanych ekspozycji już ujętych przez instytucję inicjującą w jej rachunku zysków i strat zgodnie z mającymi zastosowanie standardami rachunkowości, które instytucja inicjująca wyznaczyła w umowie dla transakcji jako syntetyczną marżę nadwyżkową, która jest nadal dostępna do pokrycia strat; |
| --- | --- | --- | --- | --- |

2)

w art. 248 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 1 dodaje się literę w brzmieniu:

„e)

wartość ekspozycji syntetycznej marży nadwyżkowej obejmuje odpowiednio następujące pozycje:

(i)

wszelkie przychody z tytułu sekurytyzowanych ekspozycji już ujętych przez instytucję inicjującą w jej rachunku zysków i strat zgodnie z mającymi zastosowanie standardami rachunkowości, które instytucja inicjująca wyznaczyła w umowie dla transakcji jako syntetyczną marżę nadwyżkową, która jest nadal dostępna do pokrycia strat;

| (ii) | syntetyczną marżę nadwyżkową, którą instytucja inicjująca wyznaczyła w umowie w poprzednich okresach i która jest nadal dostępna do pokrycia strat; |
| --- | --- |

(ii)

syntetyczną marżę nadwyżkową, którą instytucja inicjująca wyznaczyła w umowie w poprzednich okresach i która jest nadal dostępna do pokrycia strat;

| (iii) | syntetyczną marżę nadwyżkową, którą instytucja inicjująca wyznaczyła w umowie na bieżący okres i która jest nadal dostępna do pokrycia strat; |
| --- | --- |

(iii)

syntetyczną marżę nadwyżkową, którą instytucja inicjująca wyznaczyła w umowie na bieżący okres i która jest nadal dostępna do pokrycia strat;

| (iv) | syntetyczną marżę nadwyżkową, którą instytucja inicjująca wyznaczyła w umowie na przyszłe okresy. |
| --- | --- |

(iv)

syntetyczną marżę nadwyżkową, którą instytucja inicjująca wyznaczyła w umowie na przyszłe okresy.

Do celów tej litery w wartości ekspozycji nie uwzględnia się żadnej kwoty wyznaczonej jako zabezpieczenie lub wsparcie jakości kredytowej w związku z sekurytyzacją syntetyczną, która już podlega wymogowi dotyczącemu funduszy własnych zgodnie z niniejszym rozdziałem.”;

| b) | dodaje się ustęp w brzmieniu:

  „4.   EUNB opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia, w jaki sposób instytucje inicjujące mają ustalać wartość ekspozycji, o której mowa w ust. 1 lit. e), z uwzględnieniem odpowiednich strat, które mają być pokryte w ramach syntetycznej marży nadwyżkowej.
  EUNB przedłoży Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 10 października 2021 r.
  Komisji przekazuje się uprawnienia do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w drodze przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”; |
| --- | --- |

b)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„4.   EUNB opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia, w jaki sposób instytucje inicjujące mają ustalać wartość ekspozycji, o której mowa w ust. 1 lit. e), z uwzględnieniem odpowiednich strat, które mają być pokryte w ramach syntetycznej marży nadwyżkowej.

EUNB przedłoży Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 10 października 2021 r.

Komisji przekazuje się uprawnienia do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w drodze przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”;

| 3) | art. 249 ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

  „3.   „Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 niniejszego artykułu uznanym dostawcom ochrony kredytowej nierzeczywistej wymienionym w art. 201 ust. 1 lit. g) uznana ECAI nadaje ocenę kredytową, o stopniu jakości kredytowej 2 lub wyższym w momencie uznania ochrony kredytowej po raz pierwszy, a obecnie o stopniu jakości kredytowej 3 lub wyższym.”; |
| --- | --- |

3)

art. 249 ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„3.   „Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 niniejszego artykułu uznanym dostawcom ochrony kredytowej nierzeczywistej wymienionym w art. 201 ust. 1 lit. g) uznana ECAI nadaje ocenę kredytową, o stopniu jakości kredytowej 2 lub wyższym w momencie uznania ochrony kredytowej po raz pierwszy, a obecnie o stopniu jakości kredytowej 3 lub wyższym.”;

| 4) | w art. 256 dodaje się ustęp w brzmieniu:

  „6.   Do celów obliczenia punktów inicjujących (A) i punktów kończących (D) sekurytyzacji syntetycznej instytucja inicjująca sekurytyzację traktuje wartość ekspozycji z tytułu pozycji sekurytyzacyjnej odpowiadającą syntetycznej marży nadwyżkowej, o której mowa w art. 248 ust. 1 lit. e), jako transzę i dostosowuje punkty inicjujące (A) i punkty kończące (D) pozostałych transz, które zatrzymuje, dodając tę wartość ekspozycji do salda należności puli ekspozycji bazowych w ramach sekurytyzacji. Instytucje inne niż instytucja inicjująca nie dokonują tej korekty.”; |
| --- | --- |

4)

w art. 256 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„6.   Do celów obliczenia punktów inicjujących (A) i punktów kończących (D) sekurytyzacji syntetycznej instytucja inicjująca sekurytyzację traktuje wartość ekspozycji z tytułu pozycji sekurytyzacyjnej odpowiadającą syntetycznej marży nadwyżkowej, o której mowa w art. 248 ust. 1 lit. e), jako transzę i dostosowuje punkty inicjujące (A) i punkty kończące (D) pozostałych transz, które zatrzymuje, dodając tę wartość ekspozycji do salda należności puli ekspozycji bazowych w ramach sekurytyzacji. Instytucje inne niż instytucja inicjująca nie dokonują tej korekty.”;

| 5) | dodaje się artykuł w brzmieniu:

  „Artykuł 269a
  Traktowanie sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych

  1.   Do celów niniejszego artykułu:






  a) | »sekurytyzacja ekspozycji nieobsługiwanych« oznacza sekurytyzację ekspozycji nieobsługiwanej zdefiniowaną w art. 2 pkt 25 rozporządzenia (UE) 2017/2402; |
| --- | --- | --- |

5)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 269a

Traktowanie sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych

1.   Do celów niniejszego artykułu:

a)

»sekurytyzacja ekspozycji nieobsługiwanych« oznacza sekurytyzację ekspozycji nieobsługiwanej zdefiniowaną w art. 2 pkt 25 rozporządzenia (UE) 2017/2402;

| b) | »kwalifikująca się tradycyjna sekurytyzacja ekspozycji nieobsługiwanych« oznacza tradycyjną sekurytyzację ekspozycji nieobsługiwanych, w przypadku której niepodlegające odliczeniu dyskonto cenowe przy zakupie wynosi co najmniej 50 % kwoty należności z tytułu ekspozycji bazowych w momencie ich przeniesienia do jednostki SSPE. |
| --- | --- |

b)

»kwalifikująca się tradycyjna sekurytyzacja ekspozycji nieobsługiwanych« oznacza tradycyjną sekurytyzację ekspozycji nieobsługiwanych, w przypadku której niepodlegające odliczeniu dyskonto cenowe przy zakupie wynosi co najmniej 50 % kwoty należności z tytułu ekspozycji bazowych w momencie ich przeniesienia do jednostki SSPE.

2.   Wagę ryzyka dla pozycji dotyczącej sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych oblicza się zgodnie z art. 254 lub 267. Waga ryzyka podlega dolnemu progowi wynoszącemu 100 %, z wyjątkiem sytuacji, gdy stosuje się art. 263.

3.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 niniejszego artykułu instytucje przypisują wagę ryzyka 100 % uprzywilejowanej pozycji sekurytyzacyjnej w kwalifikującej się tradycyjnej sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych, z wyjątkiem sytuacji, gdy stosuje się art. 263.

4.   Instytucje, które stosują metodę IRB do wszelkich ekspozycji w puli ekspozycji bazowych zgodnie z rozdziałem 3 i które nie mają zezwolenia na stosowanie własnych oszacowań LGD i współczynników konwersji w odniesieniu do takich ekspozycji, nie stosują metody SEC-IRBA do obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem dla pozycji w ramach sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych i nie stosują ust. 5 ani ust. 6.

5.   Do celów art. 268 ust. 1 oczekiwane straty związane z ekspozycjami bazowymi kwalifikującej się tradycyjnej sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych są uwzględniane po odliczeniu niepodlegającego odliczeniu dyskonta cenowego przy zakupie oraz, w stosownych przypadkach, wszelkich dodatkowych szczególnych korekt z tytułu ryzyka kredytowego.

Instytucje dokonują obliczeń według następującego wzoru:

Image 1

gdzie:

| CRmax | = | maksymalny wymóg kapitałowy w przypadku kwalifikującej się tradycyjnej sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych; |
| --- | --- | --- |
| RWEAIRB | = | suma kwot ekspozycji ważonych ryzykiem ekspozycji bazowych, do których stosuje się metodę IRB; |
| ELIRB | = | suma kwot oczekiwanych strat ekspozycji bazowych, do których stosuje się metodę IRB; |
| NRPPD | = | niepodlegające odliczeniu dyskonto cenowe przy zakupie; |
| EVIRB | = | suma wartości ekspozycji ekspozycji bazowych, do których stosuje się metodę IRB; |
| EVPool | = | suma wartości ekspozycji wszystkich ekspozycji bazowych w puli; |
| SCRAIRB | = | w przypadku instytucji inicjujących szczególne korekty z tytułu ryzyka kredytowego dokonane przez daną instytucję w odniesieniu do tych ekspozycji bazowych, do których stosuje się metodę IRB, tylko wtedy i tylko w zakresie, w jakim korekty te przekraczają NRPPD; w przypadku instytucji inwestujących kwota ta wynosi zero; |
| RWEASA | = | suma kwot ekspozycji ważonych ryzykiem ekspozycji bazowych, do których stosuje się metodę standardową. |

CRmax

=

maksymalny wymóg kapitałowy w przypadku kwalifikującej się tradycyjnej sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych;

RWEAIRB

=

suma kwot ekspozycji ważonych ryzykiem ekspozycji bazowych, do których stosuje się metodę IRB;

ELIRB

=

suma kwot oczekiwanych strat ekspozycji bazowych, do których stosuje się metodę IRB;

NRPPD

=

niepodlegające odliczeniu dyskonto cenowe przy zakupie;

EVIRB

=

suma wartości ekspozycji ekspozycji bazowych, do których stosuje się metodę IRB;

EVPool

=

suma wartości ekspozycji wszystkich ekspozycji bazowych w puli;

SCRAIRB

=

w przypadku instytucji inicjujących szczególne korekty z tytułu ryzyka kredytowego dokonane przez daną instytucję w odniesieniu do tych ekspozycji bazowych, do których stosuje się metodę IRB, tylko wtedy i tylko w zakresie, w jakim korekty te przekraczają NRPPD; w przypadku instytucji inwestujących kwota ta wynosi zero;

RWEASA

=

suma kwot ekspozycji ważonych ryzykiem ekspozycji bazowych, do których stosuje się metodę standardową.

6.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 3 niniejszego artykułu, jeżeli średnia waga ryzyka ważona ekspozycją – obliczona zgodnie z metodą pełnego przeglądu określoną w art. 267 – jest niższa niż 100 %, instytucje mogą stosować niższą wagę ryzyka, z zastrzeżeniem dolnego progu wagi ryzyka wynoszącego 50 %.

Do celów akapitu pierwszego instytucje inicjujące stosujące metodę SEC-IRBA do danej pozycji i mające zezwolenie na stosowanie własnych oszacowań LGD i współczynników konwersji w odniesieniu do wszystkich ekspozycji bazowych, do których stosuje się metodę IRB zgodnie z rozdziałem 3, odliczają niepodlegające odliczeniu dyskonto cenowe przy zakupie oraz, w stosownych przypadkach, wszelkie dodatkowe szczególne korekty z tytułu ryzyka kredytowego od oczekiwanych strat oraz wartości ekspozycji bazowych związanych z pozycją uprzywilejowaną w kwalifikującej się tradycyjnej sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych według następującego wzoru:

Image 2

gdzie:

| RWmax | = | waga ryzyka przed zastosowaniem dolnego progu, mająca zastosowanie do pozycji uprzywilejowanej w kwalifikującej się tradycyjnej sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych, jeżeli stosowana jest metoda pełnego przeglądu; |
| --- | --- | --- |
| RWEAIRB | = | suma kwot ekspozycji ważonych ryzykiem ekspozycji bazowych, do których stosuje się metodę IRB; |
| RWEASA | = | suma kwot ekspozycji ważonych ryzykiem ekspozycji bazowych, do których stosuje się metodę standardową; |
| ELIRB | = | suma kwot oczekiwanych strat ekspozycji bazowych, do których stosuje się metodę IRB; |
| NRPPD | = | niepodlegające odliczeniu dyskonto cenowe przy zakupie; |
| EVIRB | = | suma wartości ekspozycji ekspozycji bazowych, do których stosuje się metodę IRB; |
| EVpool | = | suma wartości ekspozycji wszystkich ekspozycji bazowych w puli; |
| EVSA | = | suma wartości ekspozycji ekspozycji bazowych, do których stosuje się metodę standardową; |
| SCRAIRB | = | szczególne korekty z tytułu ryzyka kredytowego dokonane przez daną instytucję inicjującą w odniesieniu do ekspozycji bazowych, do których stosuje się metodę IRB, tylko wtedy i tylko w zakresie, w jakim korekty te przekraczają NRPPD. |

RWmax

=

waga ryzyka przed zastosowaniem dolnego progu, mająca zastosowanie do pozycji uprzywilejowanej w kwalifikującej się tradycyjnej sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych, jeżeli stosowana jest metoda pełnego przeglądu;

RWEAIRB

=

suma kwot ekspozycji ważonych ryzykiem ekspozycji bazowych, do których stosuje się metodę IRB;

RWEASA

=

suma kwot ekspozycji ważonych ryzykiem ekspozycji bazowych, do których stosuje się metodę standardową;

ELIRB

=

suma kwot oczekiwanych strat ekspozycji bazowych, do których stosuje się metodę IRB;

NRPPD

=

niepodlegające odliczeniu dyskonto cenowe przy zakupie;

EVIRB

=

suma wartości ekspozycji ekspozycji bazowych, do których stosuje się metodę IRB;

EVpool

=

suma wartości ekspozycji wszystkich ekspozycji bazowych w puli;

EVSA

=

suma wartości ekspozycji ekspozycji bazowych, do których stosuje się metodę standardową;

SCRAIRB

=

szczególne korekty z tytułu ryzyka kredytowego dokonane przez daną instytucję inicjującą w odniesieniu do ekspozycji bazowych, do których stosuje się metodę IRB, tylko wtedy i tylko w zakresie, w jakim korekty te przekraczają NRPPD.

7.   Do celów niniejszego artykułu niepodlegające odliczeniu dyskonto cenowe przy zakupie jest obliczane przez odjęcie kwoty, o której mowa w lit. b), od kwoty, o której mowa w lit. a):

| a) | kwota należności z tytułu ekspozycji bazowych sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych w momencie przeniesienia tych ekspozycji do SSPE; |
| --- | --- |

a)

kwota należności z tytułu ekspozycji bazowych sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych w momencie przeniesienia tych ekspozycji do SSPE;

| b) | suma następujących wartości:






  (i) | początkowa cena sprzedaży transz lub, w stosownych przypadkach, części transz sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych sprzedanych inwestorom będącym osobami trzecimi; oraz |
| --- | --- | --- |

b)

suma następujących wartości:

(i)

początkowa cena sprzedaży transz lub, w stosownych przypadkach, części transz sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych sprzedanych inwestorom będącym osobami trzecimi; oraz

| (ii) | w momencie przeniesienia ekspozycji bazowych do SSPE kwota należności z tytułu transz lub, w stosownych przypadkach, części transz tej sekurytyzacji posiadanej przez jednostkę inicjującą. |
| --- | --- |

(ii)

w momencie przeniesienia ekspozycji bazowych do SSPE kwota należności z tytułu transz lub, w stosownych przypadkach, części transz tej sekurytyzacji posiadanej przez jednostkę inicjującą.

Do celów ust. 5 i 6 przez cały okres trwania transakcji obliczenie niepodlegającego odliczeniu dyskonta cenowego przy zakupie koryguje się w dół, z uwzględnieniem zrealizowanych strat. Każde zmniejszenie kwoty należności z tytułu ekspozycji bazowych wynikające ze zrealizowanych strat zmniejsza niepodlegające odliczeniu dyskonto cenowe przy zakupie, z zastrzeżeniem dolnego progu wynoszącego zero.

Jeżeli dyskonto jest skonstruowane w taki sposób, że może być zwrócone w całości lub w części jednostce inicjującej, nie jest liczone jako niepodlegające odliczeniu dyskonto cenowe przy zakupie do celów niniejszego artykułu.”;

| 6) | art. 270 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 270
  Pozycje uprzywilejowane w sekurytyzacji bilansowej STS

  1.   Instytucja inicjująca może obliczyć kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem pozycji sekurytyzacyjnej w ramach sekurytyzacji bilansowej STS, o której mowa w art. 26a ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/2402, zgodnie z art. 260, 262 lub 264 niniejszego rozporządzenia, w zależności od przypadku, gdy pozycja ta spełnia oba z następujących warunków:






  a) | sekurytyzacja spełnia wymagania określone w art. 243 ust. 2; |
| --- | --- | --- |

6)

art. 270 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 270

Pozycje uprzywilejowane w sekurytyzacji bilansowej STS

1.   Instytucja inicjująca może obliczyć kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem pozycji sekurytyzacyjnej w ramach sekurytyzacji bilansowej STS, o której mowa w art. 26a ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/2402, zgodnie z art. 260, 262 lub 264 niniejszego rozporządzenia, w zależności od przypadku, gdy pozycja ta spełnia oba z następujących warunków:

a)

sekurytyzacja spełnia wymagania określone w art. 243 ust. 2;

| b) | pozycja kwalifikuje się jako uprzywilejowana pozycja sekurytyzacyjna. |
| --- | --- |

b)

pozycja kwalifikuje się jako uprzywilejowana pozycja sekurytyzacyjna.

2.   EUNB monitoruje stosowanie ust. 1 w szczególności w odniesieniu do:

| a) | wielkości rynku i udziału w rynku bilansowych sekurytyzacji STS, do których instytucja inicjująca stosuje ust. 1, w różnych klasach aktywów; |
| --- | --- |

a)

wielkości rynku i udziału w rynku bilansowych sekurytyzacji STS, do których instytucja inicjująca stosuje ust. 1, w różnych klasach aktywów;

| b) | odnotowanego przydziału strat do transzy uprzywilejowanej i do innych transz sekurytyzacji bilansowych STS, w przypadku gdy instytucja inicjująca stosuje ust. 1 do pozycji uprzywilejowanej posiadanej w takich sekurytyzacjach; |
| --- | --- |

b)

odnotowanego przydziału strat do transzy uprzywilejowanej i do innych transz sekurytyzacji bilansowych STS, w przypadku gdy instytucja inicjująca stosuje ust. 1 do pozycji uprzywilejowanej posiadanej w takich sekurytyzacjach;

| c) | wpływu stosowania ust. 1 na dźwignię finansową instytucji; |
| --- | --- |

c)

wpływu stosowania ust. 1 na dźwignię finansową instytucji;

| d) | wpływu stosowania sekurytyzacji bilansowych STS, do których instytucja inicjująca stosuje ust. 1, na emisję instrumentów kapitałowych przez odpowiednie instytucje inicjujące. |
| --- | --- |

d)

wpływu stosowania sekurytyzacji bilansowych STS, do których instytucja inicjująca stosuje ust. 1, na emisję instrumentów kapitałowych przez odpowiednie instytucje inicjujące.

3.   EUNB przedstawia Komisji sprawozdanie ze swoich ustaleń do dnia 10 kwietnia 2023 r.

4.   Do dnia 10 października 2023 r. Komisja – na podstawie sprawozdania, o którym mowa w ust. 3 – przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie ze stosowania niniejszego artykułu, ze szczególnym uwzględnieniem ryzyka nadmiernej dźwigni finansowej wynikającego ze stosowania sekurytyzacji bilansowych STS kwalifikujących się do traktowania zgodnie z ust. 1 oraz ze szczególnym uwzględnieniem potencjalnego zastąpienia emisji instrumentów kapitałowych przez instytucje inicjujące w drodze stosowania takiej sekurytyzacji. Do sprawozdania tego dołącza się, w stosownych przypadkach, wniosek ustawodawczy.”;

| 7) | w art. 430 dodaje się ustęp w brzmieniu:

  „1a.   Do celów ust. 1 lit. a) niniejszego artykułu, w przypadku gdy instytucje zgłaszają wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu sekurytyzacji, przekazywane przez nie informacje obejmują informacje dotyczące sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych korzystających z traktowania określonego w art. 269a, informacje dotyczące sekurytyzacji bilansowych STS, które z nich pochodzą, oraz podział aktywów bazowych tych sekurytyzacji bilansowych STS według kategorii aktywów.”; |
| --- | --- |

7)

w art. 430 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„1a.   Do celów ust. 1 lit. a) niniejszego artykułu, w przypadku gdy instytucje zgłaszają wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu sekurytyzacji, przekazywane przez nie informacje obejmują informacje dotyczące sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych korzystających z traktowania określonego w art. 269a, informacje dotyczące sekurytyzacji bilansowych STS, które z nich pochodzą, oraz podział aktywów bazowych tych sekurytyzacji bilansowych STS według kategorii aktywów.”;

| 8) | dodaje się artykuł w brzmieniu:

  „Artykuł 494c
  Zasada praw nabytych dla uprzywilejowanych pozycji sekurytyzacyjnych
  Na zasadzie odstępstwa od art. 270 instytucja inicjująca może obliczyć kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem w ramach uprzywilejowanej pozycji sekurytyzacyjnej zgodnie z art. 260, 262 lub 264, gdy spełnione są łącznie następujące warunki:






  a) | sekurytyzacja została wyemitowana przed dniem 9 kwietnia 2021 r.; |
| --- | --- | --- |

8)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 494c

Zasada praw nabytych dla uprzywilejowanych pozycji sekurytyzacyjnych

Na zasadzie odstępstwa od art. 270 instytucja inicjująca może obliczyć kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem w ramach uprzywilejowanej pozycji sekurytyzacyjnej zgodnie z art. 260, 262 lub 264, gdy spełnione są łącznie następujące warunki:

a)

sekurytyzacja została wyemitowana przed dniem 9 kwietnia 2021 r.;

| b) | sekurytyzacja spełniała na dzień 8 kwietnia 2021 r. warunki określone w art. 270, mające zastosowanie w tym dniu.”; |
| --- | --- |

b)

sekurytyzacja spełniała na dzień 8 kwietnia 2021 r. warunki określone w art. 270, mające zastosowanie w tym dniu.”;

| 9) | art. 501c część wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

  „EUNB, po konsultacji z ERRS, ocenia – na podstawie dostępnych danych i ustaleń działającej w ramach Komisji grupy ekspertów wysokiego szczebla ds. zrównoważonego finansowania – czy uzasadnione byłoby specjalne ostrożnościowe traktowanie ekspozycji związanych z aktywami, włącznie z sekurytyzacjami, lub działaniami w znaczącym stopniu powiązanymi z celami ochrony środowiska lub celami społecznymi. EUNB ocenia w szczególności:”; |
| --- | --- |

9)

art. 501c część wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

„EUNB, po konsultacji z ERRS, ocenia – na podstawie dostępnych danych i ustaleń działającej w ramach Komisji grupy ekspertów wysokiego szczebla ds. zrównoważonego finansowania – czy uzasadnione byłoby specjalne ostrożnościowe traktowanie ekspozycji związanych z aktywami, włącznie z sekurytyzacjami, lub działaniami w znaczącym stopniu powiązanymi z celami ochrony środowiska lub celami społecznymi. EUNB ocenia w szczególności:”;

| 10) | dodaje się artykuły w brzmieniu:

  „Artykuł 506a
  Przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania z bazowym portfelem obligacji skarbowych strefy euro
  W ścisłej współpracy z ERRS i EUNB Komisja przedstawia do dnia 31 grudnia 2021 r. sprawozdanie, w którym ocenia, czy potrzebne są zmiany ram regulacyjnych w celu promowania rynku i nabywania przez banki ekspozycji w formie jednostek uczestnictwa lub udziałów w przedsiębiorstwach zbiorowego inwestowania, których portfel bazowy składa się wyłącznie z obligacji skarbowych państw członkowskich, których walutą jest euro, w przypadku gdy względna waga obligacji skarbowych każdego państwa członkowskiego w całkowitym portfelu przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania jest równa względnej wadze wkładu kapitałowego każdego państwa członkowskiego do EBC.


  Artykuł 506b
  Sekurytyzacje ekspozycji nieobsługiwanych

  1.   EUNB monitoruje stosowanie art. 269a i ocenia sposób traktowania kapitału regulacyjnego sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych, z ogólnym uwzględnieniem stanu rynku ekspozycji nieobsługiwanych, a w szczególności stanu rynku sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych, a także przedkłada Komisji sprawozdanie zawierające odnośne ustalenia do dnia 10 października 2022 r.


  2.   Do dnia 10 kwietnia 2023 r., na podstawie sprawozdania, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące stosowania art. 269a. Do sprawozdania Komisji dołącza się, w stosownych przypadkach, wniosek ustawodawczy.”; |
| --- | --- |

10)

dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 506a

Przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania z bazowym portfelem obligacji skarbowych strefy euro

W ścisłej współpracy z ERRS i EUNB Komisja przedstawia do dnia 31 grudnia 2021 r. sprawozdanie, w którym ocenia, czy potrzebne są zmiany ram regulacyjnych w celu promowania rynku i nabywania przez banki ekspozycji w formie jednostek uczestnictwa lub udziałów w przedsiębiorstwach zbiorowego inwestowania, których portfel bazowy składa się wyłącznie z obligacji skarbowych państw członkowskich, których walutą jest euro, w przypadku gdy względna waga obligacji skarbowych każdego państwa członkowskiego w całkowitym portfelu przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania jest równa względnej wadze wkładu kapitałowego każdego państwa członkowskiego do EBC.

Artykuł 506b

Sekurytyzacje ekspozycji nieobsługiwanych

1.   EUNB monitoruje stosowanie art. 269a i ocenia sposób traktowania kapitału regulacyjnego sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych, z ogólnym uwzględnieniem stanu rynku ekspozycji nieobsługiwanych, a w szczególności stanu rynku sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych, a także przedkłada Komisji sprawozdanie zawierające odnośne ustalenia do dnia 10 października 2022 r.

2.   Do dnia 10 kwietnia 2023 r., na podstawie sprawozdania, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące stosowania art. 269a. Do sprawozdania Komisji dołącza się, w stosownych przypadkach, wniosek ustawodawczy.”;

| 11) | w art. 519a dodaje się literę w brzmieniu:






  „e) | w jaki sposób można włączyć kryteria zrównoważenia środowiskowego do ram sekurytyzacji, w tym w odniesieniu do ekspozycji wobec sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych.”. |
| --- | --- | --- |

11)

w art. 519a dodaje się literę w brzmieniu:

„e)

w jaki sposób można włączyć kryteria zrównoważenia środowiskowego do ram sekurytyzacji, w tym w odniesieniu do ekspozycji wobec sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych.”.

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego niniejszego artykułu art. 1 pkt 2 i 4 stosuje się od dnia 10 kwietnia 2022 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 31 marca 2021 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

D.M. SASSOLI

Przewodniczący

W imieniu Rady

A.P. ZACARIAS

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. C 377 z 9.11.2020, s. 1.

1

(2)  
  Dz.U. C 10 z 11.1.2021, s. 30.

2

(3)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 25 marca 2021 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 30 marca 2021 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym).

3

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1).

4

(5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/876 z dnia 20 maja 2019 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do wskaźnika dźwigni, wskaźnika stabilnego finansowania netto, wymogów w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, ryzyka kredytowego kontrahenta, ryzyka rynkowego, ekspozycji wobec kontrahentów centralnych, ekspozycji wobec przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, dużych ekspozycji, wymogów dotyczących sprawozdawczości i ujawniania informacji, a także rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 150 z 7.6.2019, s. 1).

5

(6)  Opinia Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego w sprawie traktowania regulacyjnego sekurytyzacji ekspozycji nieobsługiwanych, EBA-OP-2019-13, opublikowana w dniu 23 października 2019 r.

6

---