# Dziennik Urzędowy L 53/2015

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 53 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5825 lutego 2015 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 53

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5825 lutego 2015

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/291 z dnia 19 lutego 2015 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Asparago bianco di Cimadolmo (ChOG)] | 1 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/292 z dnia 24 lutego 2015 r. zatwierdzające dwutlenek węgla jako substancję czynną do stosowania w produktach biobójczych typu 15 (
  1
  ) | 3 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/293 z dnia 24 lutego 2015 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Liliputas (ChOG)] | 5 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/294 z dnia 24 lutego 2015 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 8 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/295 z dnia 24 lutego 2015 r. w sprawie zatwierdzenia wysokosprawnego alternatora MELCO GXi jako technologii innowacyjnej umożliwiającej zmniejszenie emisji CO2 pochodzących z samochodów osobowych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 (
  1
  ) | 11 |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/296 z dnia 24 lutego 2015 r. ustanawiająca proceduralne warunki współpracy między państwami członkowskimi w zakresie identyfikacji elektronicznej na podstawie art. 12 ust. 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym (
  1
  ) | 14 |
| | * | Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/297 z dnia 15 grudnia 2014 r. zmieniająca decyzję EBC/2010/23 w sprawie podziału dochodów pieniężnych krajowych banków centralnych państw członkowskich, których walutą jest euro (EBC/2014/56) | 21 |
| | * | Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/298 z dnia 15 grudnia 2014 r. w sprawie tymczasowego podziału dochodu Europejskiego Banku Centralnego (EBC/2014/57) | 24 |
| | * | Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/299 z dnia 10 lutego 2015 r. zmieniająca decyzję EBC/2014/34 w sprawie środków dotyczących ukierunkowanych dłuższych operacji refinansujących (EBC/2015/5) | 27 |
| | * | Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/300 z dnia 10 lutego 2015 r. w sprawie kwalifikowania rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub w pełni gwarantowanych przez Republikę Grecką (EBC/2015/6) | 29 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/291 z dnia 19 lutego 2015 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Asparago bianco di Cimadolmo (ChOG)]

1

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/292 z dnia 24 lutego 2015 r. zatwierdzające dwutlenek węgla jako substancję czynną do stosowania w produktach biobójczych typu 15 (
  1
  )

1

3

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/293 z dnia 24 lutego 2015 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Liliputas (ChOG)]

5

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/294 z dnia 24 lutego 2015 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

8

DECYZJE

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/295 z dnia 24 lutego 2015 r. w sprawie zatwierdzenia wysokosprawnego alternatora MELCO GXi jako technologii innowacyjnej umożliwiającej zmniejszenie emisji CO2 pochodzących z samochodów osobowych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 (
  1
  )

2

1

11

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/296 z dnia 24 lutego 2015 r. ustanawiająca proceduralne warunki współpracy między państwami członkowskimi w zakresie identyfikacji elektronicznej na podstawie art. 12 ust. 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym (
  1
  )

1

14

*

Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/297 z dnia 15 grudnia 2014 r. zmieniająca decyzję EBC/2010/23 w sprawie podziału dochodów pieniężnych krajowych banków centralnych państw członkowskich, których walutą jest euro (EBC/2014/56)

21

*

Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/298 z dnia 15 grudnia 2014 r. w sprawie tymczasowego podziału dochodu Europejskiego Banku Centralnego (EBC/2014/57)

24

*

Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/299 z dnia 10 lutego 2015 r. zmieniająca decyzję EBC/2014/34 w sprawie środków dotyczących ukierunkowanych dłuższych operacji refinansujących (EBC/2015/5)

27

*

Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/300 z dnia 10 lutego 2015 r. w sprawie kwalifikowania rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub w pełni gwarantowanych przez Republikę Grecką (EBC/2015/6)

29

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 25.2.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 53/1 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 53/1

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/291

z dnia 19 lutego 2015 r.

zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Asparago bianco di Cimadolmo (ChOG)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje,

| (1) | Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Włoch o zatwierdzenie zmian specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Asparago bianco di Cimadolmo”, zarejestrowanego na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 245/2002 (2). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Włoch o zatwierdzenie zmian specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Asparago bianco di Cimadolmo”, zarejestrowanego na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 245/2002 (2).

| (2) | Ponieważ proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3). |
| --- | --- |

(2)

Ponieważ proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3).

| (3) | Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatwierdzić, |
| --- | --- |

(3)

Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatwierdzić,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Asparago bianco di Cimadolmo” (ChOG).

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 19 lutego 2015 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Phil HOGAN

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 245/2002 z dnia 8 lutego 2002 r. uzupełniające załącznik do rozporządzenia (WE) nr 2400/96 w sprawie wprowadzenia niektórych nazw do „Rejestru chronionych nazw pochodzenia oraz chronionych oznaczeń geograficznych” określonego w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2081/92 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych oraz nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 39 z 9.2.2002, s. 12).

2

(3)  Dz.U. C 371 z 18.10.2014, s. 22.

3

---

| 25.2.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 53/3 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 53/3

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/292

z dnia 24 lutego 2015 r.

zatwierdzające dwutlenek węgla jako substancję czynną do stosowania w produktach biobójczych typu 15

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (1), w szczególności jego art. 90 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 22 lutego 2012 r. Niderlandy otrzymały, zgodnie z art. 11 ust. 1 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2), wniosek w sprawie włączenia do załącznika I tej dyrektywy substancji czynnej dwutlenek węgla do stosowania w produktach typu 15 „awicydy” zgodnie z definicją w załączniku V do tej dyrektywy. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 22 lutego 2012 r. Niderlandy otrzymały, zgodnie z art. 11 ust. 1 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2), wniosek w sprawie włączenia do załącznika I tej dyrektywy substancji czynnej dwutlenek węgla do stosowania w produktach typu 15 „awicydy” zgodnie z definicją w załączniku V do tej dyrektywy.

| (2) | Dnia 30 sierpnia 2013 r. Niderlandy przedłożyły Komisji sprawozdanie z oceny oraz zalecenia, zgodnie z art. 11 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE. |
| --- | --- |

(2)

Dnia 30 sierpnia 2013 r. Niderlandy przedłożyły Komisji sprawozdanie z oceny oraz zalecenia, zgodnie z art. 11 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE.

| (3) | W dniu 17 czerwca 2014 r. Komitet ds. Produktów Biobójczych wydał opinię Europejskiej Agencji Chemikaliów, uwzględniając wnioski właściwego organu oceniającego. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 17 czerwca 2014 r. Komitet ds. Produktów Biobójczych wydał opinię Europejskiej Agencji Chemikaliów, uwzględniając wnioski właściwego organu oceniającego.

| (4) | Na podstawie tej opinii można oczekiwać, że produkty biobójcze zawierające dwutlenek węgla, stosowane w produktach typu 15, spełniają wymogi ustanowione w art. 5 dyrektywy 98/8/WE, jeśli spełnione są określone wymogi i warunki dotyczące ich stosowania. |
| --- | --- |

(4)

Na podstawie tej opinii można oczekiwać, że produkty biobójcze zawierające dwutlenek węgla, stosowane w produktach typu 15, spełniają wymogi ustanowione w art. 5 dyrektywy 98/8/WE, jeśli spełnione są określone wymogi i warunki dotyczące ich stosowania.

| (5) | Należy zatem zatwierdzić dwutlenek węgla do stosowania w produktach biobójczych typu 15, z zastrzeżeniem przestrzegania takich wymogów i warunków. |
| --- | --- |

(5)

Należy zatem zatwierdzić dwutlenek węgla do stosowania w produktach biobójczych typu 15, z zastrzeżeniem przestrzegania takich wymogów i warunków.

| (6) | Ponieważ oceny nie dotyczą nanomateriałów, zatwierdzenie nie powinno obejmować tych materiałów zgodnie z art. 4 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 528/2012. |
| --- | --- |

(6)

Ponieważ oceny nie dotyczą nanomateriałów, zatwierdzenie nie powinno obejmować tych materiałów zgodnie z art. 4 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 528/2012.

| (7) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych, |
| --- | --- |

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zatwierdza się dwutlenek węgla jako substancję czynną przeznaczoną do stosowania w produktach biobójczych typu 15, z zastrzeżeniem spełnienia wymogów i warunków określonych w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 24 lutego 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1.

1

(2)  Dyrektywa 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. dotycząca wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (Dz.U. L 123 z 24.4.1998, s. 1).

2

---

ZAŁĄCZNIK

| Nazwa zwyczajowa | Nazwa IUPAC
  Numery identyfikacyjne | Minimalny stopień czystości substancji czynnej (1) | Data zatwierdzenia | Data wygaśnięcia zatwierdzenia | Typ produktu | Warunki szczegółowe (2) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Dwutlenek węgla | Nazwa IUPAC:
  Dwutlenek węgla
  Nr WE: 204-696-9
  Nr CAS: 124-38-9 | 999 mL/L | 1 czerwca 2015 r. | 31 maja 2025 r. | 15 | W ocenie produktu szczególną uwagę zwraca się na narażenie, ryzyko i skuteczność związane z którymkolwiek z zastosowań objętych wnioskiem o udzielenie pozwolenia, lecz nieuwzględnionych w ocenie ryzyka substancji czynnej na poziomie unijnym.
  W przypadku produktów biobójczych udzielanie pozwoleń podlega następującym warunkom:






  1. | Produkty są dostarczane jedynie przeszkolonym użytkownikom profesjonalnym i tylko przez nich stosowane. |

Nazwa zwyczajowa

Nazwa IUPAC

Numery identyfikacyjne

Minimalny stopień czystości substancji czynnej (1)

Data zatwierdzenia

Data wygaśnięcia zatwierdzenia

Typ produktu

Warunki szczegółowe (2)

Dwutlenek węgla

Nazwa IUPAC:

Dwutlenek węgla

Nr WE: 204-696-9

Nr CAS: 124-38-9

999 mL/L

1 czerwca 2015 r.

31 maja 2025 r.

15

W ocenie produktu szczególną uwagę zwraca się na narażenie, ryzyko i skuteczność związane z którymkolwiek z zastosowań objętych wnioskiem o udzielenie pozwolenia, lecz nieuwzględnionych w ocenie ryzyka substancji czynnej na poziomie unijnym.

W przypadku produktów biobójczych udzielanie pozwoleń podlega następującym warunkom:

1.

Produkty są dostarczane jedynie przeszkolonym użytkownikom profesjonalnym i tylko przez nich stosowane.

| 2. | W celu ochrony użytkowników należy stosować odpowiednie środki, w tym, w razie potrzeby, zapewnić dostępność środków ochrony indywidualnej. |
| --- | --- |

2.

W celu ochrony użytkowników należy stosować odpowiednie środki, w tym, w razie potrzeby, zapewnić dostępność środków ochrony indywidualnej.

| 3. | W celu ochrony osób postronnych należy stosować odpowiednie środki, takie jak zamknięcie obszaru poddanego działaniu produktu. |
| --- | --- |

3.

W celu ochrony osób postronnych należy stosować odpowiednie środki, takie jak zamknięcie obszaru poddanego działaniu produktu.

| 4. | Należy zapewnić takie dawki i instrukcje stosowania produktu, aby ptaki były uśmiercane bez niepotrzebnego bólu i cierpienia. |
| --- | --- |

4.

Należy zapewnić takie dawki i instrukcje stosowania produktu, aby ptaki były uśmiercane bez niepotrzebnego bólu i cierpienia.

| 5. | W warunkach stosowania należy zaznaczyć, że dwutlenek węgla jest używany jako środek ostateczny w kontekście strategii integrowanej ochrony roślin, której celem jest ograniczenie stosowania takiego produktu do minimum. |
| --- | --- |

5.

W warunkach stosowania należy zaznaczyć, że dwutlenek węgla jest używany jako środek ostateczny w kontekście strategii integrowanej ochrony roślin, której celem jest ograniczenie stosowania takiego produktu do minimum.

---

(1)  Czystość wskazana w tej kolumnie oznacza minimalny stopień czystości substancji czynnej stosowany do dokonania oceny zgodnie z art. 8 rozporządzenia (UE) nr 528/2012. Substancja czynna w produkcie wprowadzanym do obrotu może mieć taki sam lub inny stopień czystości, jeśli udowodniono, że jest on równoważny technicznie z ocenioną substancją czynną.

(2)  Do celów wdrożenia wspólnych zasad załącznika VI do rozporządzenia (UE) nr 528/2012 treść sprawozdań z oceny i wnioski z nich są dostępne na stronie internetowej Komisji: http://ec.europa.eu/environment/chemicals/biocides/index_en.htm.

---

| 25.2.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 53/5 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 53/5

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/293

z dnia 24 lutego 2015 r.

rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Liliputas (ChOG)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 15 ust. 2 i art. 52 ust. 3 lit. b),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Litwy o rejestrację nazwy „Liliputas” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Litwy o rejestrację nazwy „Liliputas” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2).

| (2) | W drodze powiadomienia o sprzeciwie z dnia 13 września 2013 r. i uzasadnionego oświadczenia o sprzeciwie z dnia 8 listopada 2013 r. Polska sprzeciwiła się rejestracji zgodnie z art. 51 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. Sprzeciw ten został uznany za dopuszczalny. |
| --- | --- |

(2)

W drodze powiadomienia o sprzeciwie z dnia 13 września 2013 r. i uzasadnionego oświadczenia o sprzeciwie z dnia 8 listopada 2013 r. Polska sprzeciwiła się rejestracji zgodnie z art. 51 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. Sprzeciw ten został uznany za dopuszczalny.

| (3) | Pismami z dnia 8 stycznia 2014 r. Komisja wezwała zainteresowane strony do rozpoczęcia odpowiednich konsultacji w celu osiągnięcia porozumienia w terminie sześciu miesięcy zgodnie z ich procedurami wewnętrznymi. |
| --- | --- |

(3)

Pismami z dnia 8 stycznia 2014 r. Komisja wezwała zainteresowane strony do rozpoczęcia odpowiednich konsultacji w celu osiągnięcia porozumienia w terminie sześciu miesięcy zgodnie z ich procedurami wewnętrznymi.

| (4) | Porozumienia między Polską a Litwą nie osiągnięto. |
| --- | --- |

(4)

Porozumienia między Polską a Litwą nie osiągnięto.

| (5) | W związku z tym, że nie osiągnięto porozumienia, Komisja musi przyjąć decyzję zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 52 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. |
| --- | --- |

(5)

W związku z tym, że nie osiągnięto porozumienia, Komisja musi przyjąć decyzję zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 52 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.

| (6) | Zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 sprzeciwiająca się strona twierdzi, że rejestracja „Liliputas” jako chronionego oznaczenia geograficznego mogłaby zagrozić istnieniu częściowo identycznej nazwy, znaków towarowych oraz produktów, które od ponad pięciu lat istnieją zgodnie z prawem na polskim rynku, licząc od dnia, w którym wniosek o rejestrację nazwy „Liliputas” jako chronionego oznaczenia geograficznego został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (15 czerwca 2013 r.); według sprzeciwiającej się strony rejestracja stanowiłaby zagrożenie dla polskiego sera, który posiada cechy charakterystyczne podobne do sera „Liliputas” i którego nazwa jest fonetycznie podobna do nazwy „Liliputas”. |
| --- | --- |

(6)

Zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 sprzeciwiająca się strona twierdzi, że rejestracja „Liliputas” jako chronionego oznaczenia geograficznego mogłaby zagrozić istnieniu częściowo identycznej nazwy, znaków towarowych oraz produktów, które od ponad pięciu lat istnieją zgodnie z prawem na polskim rynku, licząc od dnia, w którym wniosek o rejestrację nazwy „Liliputas” jako chronionego oznaczenia geograficznego został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (15 czerwca 2013 r.); według sprzeciwiającej się strony rejestracja stanowiłaby zagrożenie dla polskiego sera, który posiada cechy charakterystyczne podobne do sera „Liliputas” i którego nazwa jest fonetycznie podobna do nazwy „Liliputas”.

| (7) | Sprzeciwiająca się strona twierdzi, że określenie „liliput” jest powszechnie używane w Polsce w odniesieniu do produktów charakteryzujących się małym rozmiarem i stosuje się go również do sera. Sery pod nazwą „liliput” były zgodnie z prawem produkowane i wprowadzane do obrotu w Polsce od 1971 r. Potwierdzają to normy zakładowe, instrukcje technologiczne oraz normy zużycia surowca, gdzie ser „liliput” jest wymieniany wśród innych rodzajów sera, takich jak ser gouda, edamski lub ementalski. Termin, który odnosi się do polskiego sera, jest popularny wśród polskich konsumentów i w żaden sposób nie jest związany z litewskim serem. Należy zatem uznać go za nazwę rodzajową odnoszącą się do zwykłego sera w Polsce. Jeśli chodzi o produkt, polski ser „liliput” posiada cechy, wygląd i wielkość podobne do litewskiego sera „Liliputas”. Sprzeciwiająca się strona sugeruje na koniec, że „liliput” i „Liliputas” to podobne produkty noszące nazwy rodzajowe. W związku z tym rejestracja nazwy „Liliputas” jako chronionego oznaczenia geograficznego mogłaby uniemożliwić polskim producentom wprowadzanie do obrotu sera „liliput” lub, w każdym razie, stosowanie nazwy „liliput” w odniesieniu do sera. |
| --- | --- |

(7)

Sprzeciwiająca się strona twierdzi, że określenie „liliput” jest powszechnie używane w Polsce w odniesieniu do produktów charakteryzujących się małym rozmiarem i stosuje się go również do sera. Sery pod nazwą „liliput” były zgodnie z prawem produkowane i wprowadzane do obrotu w Polsce od 1971 r. Potwierdzają to normy zakładowe, instrukcje technologiczne oraz normy zużycia surowca, gdzie ser „liliput” jest wymieniany wśród innych rodzajów sera, takich jak ser gouda, edamski lub ementalski. Termin, który odnosi się do polskiego sera, jest popularny wśród polskich konsumentów i w żaden sposób nie jest związany z litewskim serem. Należy zatem uznać go za nazwę rodzajową odnoszącą się do zwykłego sera w Polsce. Jeśli chodzi o produkt, polski ser „liliput” posiada cechy, wygląd i wielkość podobne do litewskiego sera „Liliputas”. Sprzeciwiająca się strona sugeruje na koniec, że „liliput” i „Liliputas” to podobne produkty noszące nazwy rodzajowe. W związku z tym rejestracja nazwy „Liliputas” jako chronionego oznaczenia geograficznego mogłaby uniemożliwić polskim producentom wprowadzanie do obrotu sera „liliput” lub, w każdym razie, stosowanie nazwy „liliput” w odniesieniu do sera.

| (8) | Sprzeciwiająca się strona twierdzi również, że produkt ani nazwa, która ma być zarejestrowana, nie są zgodne z wymogami określonymi w art. 5 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. Jak stwierdzono w opublikowanym jednolitym dokumencie, nazwa sera „Liliputas” związana jest z jego wielkością. W związku z tym nazwa „Liliputas” nie wskazuje, że produkt pochodzi z określonego miejsca, ale podobnie jak w przypadku polskiego sera „liliput” odnosi się jedynie do niewielkiego rozmiaru sera. Ponadto cech produktu nie można przypisać jego pochodzeniu geograficznemu, ale wynikają one po prostu z faktu, że dojrzewa on w niewielkich krążkach. Wpływ lokalnych mikropleśni Penicillium pallidum Smith na charakterystyczne cechy organoleptyczne sera „Liliputas” nie został wykazany. Ponadto fakt, że przedmiotowy produkt był produkowany w kontekście norm ZSRR (Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich), potwierdza, że mógłby on zostać wyprodukowany w każdym innym miejscu w ZSRR i że nie istnieje szczególny związek z wyznaczonym obszarem geograficznym. Co za tym idzie, „Liliputas” należy uznać za produkt rodzajowy. |
| --- | --- |

(8)

Sprzeciwiająca się strona twierdzi również, że produkt ani nazwa, która ma być zarejestrowana, nie są zgodne z wymogami określonymi w art. 5 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. Jak stwierdzono w opublikowanym jednolitym dokumencie, nazwa sera „Liliputas” związana jest z jego wielkością. W związku z tym nazwa „Liliputas” nie wskazuje, że produkt pochodzi z określonego miejsca, ale podobnie jak w przypadku polskiego sera „liliput” odnosi się jedynie do niewielkiego rozmiaru sera. Ponadto cech produktu nie można przypisać jego pochodzeniu geograficznemu, ale wynikają one po prostu z faktu, że dojrzewa on w niewielkich krążkach. Wpływ lokalnych mikropleśni Penicillium pallidum Smith na charakterystyczne cechy organoleptyczne sera „Liliputas” nie został wykazany. Ponadto fakt, że przedmiotowy produkt był produkowany w kontekście norm ZSRR (Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich), potwierdza, że mógłby on zostać wyprodukowany w każdym innym miejscu w ZSRR i że nie istnieje szczególny związek z wyznaczonym obszarem geograficznym. Co za tym idzie, „Liliputas” należy uznać za produkt rodzajowy.

| (9) | Kilku polskim producentom serów zagwarantowano ochronę znaków towarowych zawierających słowo „liliput”, jak np. w zarejestrowanym słowie i graficznym znaku towarowym „Cheesland Liliput” i „Ser Liliput” oraz stosowanym słownym znaku towarowym „Serenada Liliput”. Produkcja „liliputa” w Polsce jest znacząca: 2 762 ton wyprodukowanych w 2013 r. na skalę przemysłową i wprowadzanych do obrotu w całej Polsce w 2 250 sklepach, 4,8 % produkcji eksportowanej na rynek UE. 90 % produkcji sera „liliput” objętych jest znakiem towarowym. W opinii sprzeciwiającej się strony rejestracja nazwy „Liliputas” jako chronionego oznaczenia geograficznego mogłaby zagrozić istnieniu takich znaków towarowych. |
| --- | --- |

(9)

Kilku polskim producentom serów zagwarantowano ochronę znaków towarowych zawierających słowo „liliput”, jak np. w zarejestrowanym słowie i graficznym znaku towarowym „Cheesland Liliput” i „Ser Liliput” oraz stosowanym słownym znaku towarowym „Serenada Liliput”. Produkcja „liliputa” w Polsce jest znacząca: 2 762 ton wyprodukowanych w 2013 r. na skalę przemysłową i wprowadzanych do obrotu w całej Polsce w 2 250 sklepach, 4,8 % produkcji eksportowanej na rynek UE. 90 % produkcji sera „liliput” objętych jest znakiem towarowym. W opinii sprzeciwiającej się strony rejestracja nazwy „Liliputas” jako chronionego oznaczenia geograficznego mogłaby zagrozić istnieniu takich znaków towarowych.

| (10) | Pomimo wyżej wymienionych zarzutów przedstawionych przez sprzeciwiającą się stronę należy zarejestrować nazwę „Liliputas” jako chronione oznaczenie geograficzne ze względów, o których mowa poniżej. |
| --- | --- |

(10)

Pomimo wyżej wymienionych zarzutów przedstawionych przez sprzeciwiającą się stronę należy zarejestrować nazwę „Liliputas” jako chronione oznaczenie geograficzne ze względów, o których mowa poniżej.

| (11) | Mimo że stosowanie nazwy „Liliputas” ma źródło w niewielkim rozmiarze sera, jasne jest, że na Litwie w połowie stulecia nazwa ta straciła odniesienie do wielkości i zaczęła równolegle rozwijać silny związek z obszarem produkcji. W chwili obecnej na Litwie nazwa „Liliputas” jest bez wątpienia związana z ręcznie wytwarzanym półtwardym serem sfermentowanym wysokiej jakości produkowanym we wsi Belvederis. Litewscy konsumenci nie wiążą tej nazwy z polskim serem ani normami przemysłowej produkcji sera. W związku z tym, mimo że pozbawiona części dotyczącej obszaru geograficznego, nazwa „Liliputas” jest zgodna z definicją podaną w art. 5 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, który stanowi, że chronione oznaczenie geograficzne to nazwa identyfikująca produkt pochodzący z określonego miejsca, regionu lub kraju. |
| --- | --- |

(11)

Mimo że stosowanie nazwy „Liliputas” ma źródło w niewielkim rozmiarze sera, jasne jest, że na Litwie w połowie stulecia nazwa ta straciła odniesienie do wielkości i zaczęła równolegle rozwijać silny związek z obszarem produkcji. W chwili obecnej na Litwie nazwa „Liliputas” jest bez wątpienia związana z ręcznie wytwarzanym półtwardym serem sfermentowanym wysokiej jakości produkowanym we wsi Belvederis. Litewscy konsumenci nie wiążą tej nazwy z polskim serem ani normami przemysłowej produkcji sera. W związku z tym, mimo że pozbawiona części dotyczącej obszaru geograficznego, nazwa „Liliputas” jest zgodna z definicją podaną w art. 5 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, który stanowi, że chronione oznaczenie geograficzne to nazwa identyfikująca produkt pochodzący z określonego miejsca, regionu lub kraju.

| (12) | W świetle powyższego „Liliputas” nie może być uznany za nazwę rodzajową. Nazwy rodzajowe to nazwy, które mimo historycznego związku z miejscem, w którym produkt, do którego się odnoszą, był pierwotnie produkowany lub wprowadzany do obrotu, są obecnie całkowicie oderwane od takiego pierwotnego pochodzenia geograficznego. „Liliputas” stanowi dokładnie przeciwny przypadek. Pierwotnie był odłączony od swego pochodzenia geograficznego, lecz obecnie jest silnie związany ze swym obszarem produkcji. |
| --- | --- |

(12)

W świetle powyższego „Liliputas” nie może być uznany za nazwę rodzajową. Nazwy rodzajowe to nazwy, które mimo historycznego związku z miejscem, w którym produkt, do którego się odnoszą, był pierwotnie produkowany lub wprowadzany do obrotu, są obecnie całkowicie oderwane od takiego pierwotnego pochodzenia geograficznego. „Liliputas” stanowi dokładnie przeciwny przypadek. Pierwotnie był odłączony od swego pochodzenia geograficznego, lecz obecnie jest silnie związany ze swym obszarem produkcji.

| (13) | Produkt ma jakość i renomę, które są przypisywane jego pochodzeniu geograficznemu. Mimo że w opublikowanym jednolitym dokumencie stwierdza się, że nazwa sera, „Liliputas”, związana jest z jego wielkością, to jednak wyjaśnia się, że ma on swój szczególny smak i aromat związane z dojrzewaniem w niewielkich krążkach przy użyciu wewnętrznej mikroflory i mikropleśni Penicillium pallidum Smith, która rozwija się w piwnicach na wyznaczonym obszarze geograficznym. Ta pleśń, która jest typowa dla piwnic w miejscowości Belvederis, jest odpowiedzialna za kwas mlekowy, świeży smak i aromat charakterystyczne dla sera „Liliputas”. Wyznaczony obszar posiada specjalne warunki do przetrwania tego rodzaju pleśni. Ponadto fakt, że ser jest ręcznie, a nie mechanicznie produkowany, przyczynia się do utrzymania i rozwoju pleśni. Ponadto „Liliputas” posiada dobrze udokumentowaną i solidną renomę jako sztandarowy produkt litewskiej produkcji przetworów mlecznych, co zostało dokładnie opisane w opublikowanym jednolitym dokumencie. |
| --- | --- |

(13)

Produkt ma jakość i renomę, które są przypisywane jego pochodzeniu geograficznemu. Mimo że w opublikowanym jednolitym dokumencie stwierdza się, że nazwa sera, „Liliputas”, związana jest z jego wielkością, to jednak wyjaśnia się, że ma on swój szczególny smak i aromat związane z dojrzewaniem w niewielkich krążkach przy użyciu wewnętrznej mikroflory i mikropleśni Penicillium pallidum Smith, która rozwija się w piwnicach na wyznaczonym obszarze geograficznym. Ta pleśń, która jest typowa dla piwnic w miejscowości Belvederis, jest odpowiedzialna za kwas mlekowy, świeży smak i aromat charakterystyczne dla sera „Liliputas”. Wyznaczony obszar posiada specjalne warunki do przetrwania tego rodzaju pleśni. Ponadto fakt, że ser jest ręcznie, a nie mechanicznie produkowany, przyczynia się do utrzymania i rozwoju pleśni. Ponadto „Liliputas” posiada dobrze udokumentowaną i solidną renomę jako sztandarowy produkt litewskiej produkcji przetworów mlecznych, co zostało dokładnie opisane w opublikowanym jednolitym dokumencie.

| (14) | Różnice między serami „Liliputas” i „liliput” są więc dość oczywiste. „Liliputas” nie może być traktowany jako produkt rodzajowy. |
| --- | --- |

(14)

Różnice między serami „Liliputas” i „liliput” są więc dość oczywiste. „Liliputas” nie może być traktowany jako produkt rodzajowy.

| (15) | Jeśli chodzi o zarzut, że ponieważ był on objęty normami produkcji ZSRR, „Liliputas” może być produkowany w dowolnym miejscu w ZSRR, należy zauważyć, że objęcie produktów takimi normami było w owym czasie obowiązkowe. Ponadto okoliczność ta nie oznacza, że produkt, zgodny z opisem zawartym w normie dołączonym z inicjatywy Litwy, był produkowany gdzie indziej. W każdym razie w latach 1969–1979 produkt ten otrzymał wiele nagród, dyplomów, znaków jakości i medali, będąc postrzegany jako ser produkowany w miejscowości Belvederis na Litwie. |
| --- | --- |

(15)

Jeśli chodzi o zarzut, że ponieważ był on objęty normami produkcji ZSRR, „Liliputas” może być produkowany w dowolnym miejscu w ZSRR, należy zauważyć, że objęcie produktów takimi normami było w owym czasie obowiązkowe. Ponadto okoliczność ta nie oznacza, że produkt, zgodny z opisem zawartym w normie dołączonym z inicjatywy Litwy, był produkowany gdzie indziej. W każdym razie w latach 1969–1979 produkt ten otrzymał wiele nagród, dyplomów, znaków jakości i medali, będąc postrzegany jako ser produkowany w miejscowości Belvederis na Litwie.

| (16) | Określenie „liliput” jest podobne pod względem fonetycznym do określenia „liliputas”, które ma zostać zarejestrowane. Obie nazwy pochodzą od niewielkiego rozmiaru sera. Mimo że ser „Liliputas” jest produktem o wyraźnie odmiennych cechach, właściwościach i renomie, ser „liliput” posiada aspekty, które sprawiają, że jest on podobny do sera „Liliputas”. Ze względu na podobieństwo obu nazw i biorąc pod uwagę podobieństwo wizualne między produktami, zastosowanie ochrony przewidzianej w art. 13 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 mogłoby doprowadzić do tego, że „Liliputas” po zarejestrowaniu uniemożliwiłby polskim producentom serów używanie nazwy „liliput”. |
| --- | --- |

(16)

Określenie „liliput” jest podobne pod względem fonetycznym do określenia „liliputas”, które ma zostać zarejestrowane. Obie nazwy pochodzą od niewielkiego rozmiaru sera. Mimo że ser „Liliputas” jest produktem o wyraźnie odmiennych cechach, właściwościach i renomie, ser „liliput” posiada aspekty, które sprawiają, że jest on podobny do sera „Liliputas”. Ze względu na podobieństwo obu nazw i biorąc pod uwagę podobieństwo wizualne między produktami, zastosowanie ochrony przewidzianej w art. 13 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 mogłoby doprowadzić do tego, że „Liliputas” po zarejestrowaniu uniemożliwiłby polskim producentom serów używanie nazwy „liliput”.

| (17) | Dowody wykazują, że użycie terminu „liliput” nie miało na celu wykorzystania renomy nazwy „Liliputas”. Konsumenci nie zostali ani nie mogli zostać wprowadzeni w błąd co do prawdziwego pochodzenia produktów. W rzeczywistości oba produkty mają dwa odrębne rynki, na których są dobrze znane i prawidłowo rozpoznawane. Z tych względów oraz ponieważ wykazano, że „liliput” był używany zgodnie z prawem w sposób konsekwentny i uczciwy przez okres co najmniej 25 lat przed złożeniem do Komisji wniosku o rejestrację nazwy „Liliputas”, w myśl poszanowania zasady uczciwości i tradycyjnego stosowania należy przyznać maksymalny okres przejściowy, o którym mowa w art. 15 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. |
| --- | --- |

(17)

Dowody wykazują, że użycie terminu „liliput” nie miało na celu wykorzystania renomy nazwy „Liliputas”. Konsumenci nie zostali ani nie mogli zostać wprowadzeni w błąd co do prawdziwego pochodzenia produktów. W rzeczywistości oba produkty mają dwa odrębne rynki, na których są dobrze znane i prawidłowo rozpoznawane. Z tych względów oraz ponieważ wykazano, że „liliput” był używany zgodnie z prawem w sposób konsekwentny i uczciwy przez okres co najmniej 25 lat przed złożeniem do Komisji wniosku o rejestrację nazwy „Liliputas”, w myśl poszanowania zasady uczciwości i tradycyjnego stosowania należy przyznać maksymalny okres przejściowy, o którym mowa w art. 15 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.

| (18) | Taka konkluzja nie oznacza, że zastosowanie oznacznia „liliput” staje się bezprawne. Zgodnie z art. 41 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, jeżeli można ustalić, że, biorąc pod uwagę wszystkie odpowiednie czynniki, a w szczególności bieżącą sytuację w obszarach konsumpcji oraz odpowiednich krajowych lub unijnych aktach prawnych, „liliput” stał się nazwą rodzajową, użycie tej nazwy nie może być zagrożone wskutek rejestracji nazwy „Liliputas”. |
| --- | --- |

(18)

Taka konkluzja nie oznacza, że zastosowanie oznacznia „liliput” staje się bezprawne. Zgodnie z art. 41 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, jeżeli można ustalić, że, biorąc pod uwagę wszystkie odpowiednie czynniki, a w szczególności bieżącą sytuację w obszarach konsumpcji oraz odpowiednich krajowych lub unijnych aktach prawnych, „liliput” stał się nazwą rodzajową, użycie tej nazwy nie może być zagrożone wskutek rejestracji nazwy „Liliputas”.

| (19) | Jeśli chodzi o znaki towarowe zawierające określenie „liliput”, które były stosowane, zarejestrowane lub ustanowione poprzez używanie w dobrej wierze na terytorium Unii przed złożeniem wniosku o rejestrację nazwy „Liliputas” jako chronionego oznaczenia geograficznego, zgodnie z art. 14 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wspomniane znaki towarowe mogą nadal być używane i wznawiane dla tego produktu, pod warunkiem że ogólne wymogi obowiązujące na mocy przepisów dotyczących znaków towarowych są spełnione. |
| --- | --- |

(19)

Jeśli chodzi o znaki towarowe zawierające określenie „liliput”, które były stosowane, zarejestrowane lub ustanowione poprzez używanie w dobrej wierze na terytorium Unii przed złożeniem wniosku o rejestrację nazwy „Liliputas” jako chronionego oznaczenia geograficznego, zgodnie z art. 14 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wspomniane znaki towarowe mogą nadal być używane i wznawiane dla tego produktu, pod warunkiem że ogólne wymogi obowiązujące na mocy przepisów dotyczących znaków towarowych są spełnione.

| (20) | W świetle powyższego należy wpisać nazwę „Liliputas” do rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych. |
| --- | --- |

(20)

W świetle powyższego należy wpisać nazwę „Liliputas” do rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych.

| (21) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Polityki Jakości Produktów Rolnych, |
| --- | --- |

(21)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Polityki Jakości Produktów Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nazwa „Liliputas” (ChOG) zostaje zarejestrowana.

Nazwa podana w pierwszym akapicie niniejszego artykułu określa produkt należący do klasy 1.3. Sery załącznika XI do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 668/2014 (3).

Artykuł 2

Określenie „liliput” może być stosowane w odniesieniu do serów, które nie spełniają wymogów specyfikacji nazwy „Liliputas”, przez okres 15 lat od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 24 lutego 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

1

(2)  Dz.U. C 170 z 15.6.2013, s. 46.

2

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 668/2014 z dnia 13 czerwca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 36).

3

---

| 25.2.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 53/8 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 53/8

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/294

z dnia 24 lutego 2015 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

| (2) | Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 24 lutego 2015 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod państw trzecich (1) | Standardowa wartość w przywozie |
| 0702 00 00 | EG | 169,3 |
| IL | 81,7 |
| MA | 91,9 |
| TR | 116,8 |
| ZZ | 114,9 |
| 0707 00 05 | TR | 187,1 |
| ZZ | 187,1 |
| 0709 93 10 | MA | 140,7 |
| TR | 215,2 |
| ZZ | 178,0 |
| 0805 10 20 | EG | 45,9 |
| IL | 72,3 |
| MA | 47,6 |
| TN | 50,8 |
| TR | 68,9 |
| ZZ | 57,1 |
| 0805 20 10 | IL | 132,4 |
| MA | 96,3 |
| ZZ | 114,4 |
| 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 | EG | 80,3 |
| IL | 151,7 |
| JM | 118,2 |
| MA | 101,6 |
| TR | 85,4 |
| US | 143,7 |
| ZZ | 113,5 |
| 0805 50 10 | EG | 41,5 |
| TR | 51,6 |
| ZZ | 46,6 |
| 0808 10 80 | BR | 69,5 |
| CL | 95,2 |
| MK | 29,8 |
| US | 151,4 |
| ZZ | 86,5 |
| 0808 30 90 | CL | 155,9 |
| CN | 99,9 |
| US | 122,7 |
| ZA | 92,9 |
| ZZ | 117,9 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod państw trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

EG

169,3

IL

81,7

MA

91,9

TR

116,8

ZZ

114,9

0707 00 05

TR

187,1

ZZ

187,1

0709 93 10

MA

140,7

TR

215,2

ZZ

178,0

0805 10 20

EG

45,9

IL

72,3

MA

47,6

TN

50,8

TR

68,9

ZZ

57,1

0805 20 10

IL

132,4

MA

96,3

ZZ

114,4

0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

EG

80,3

IL

151,7

JM

118,2

MA

101,6

TR

85,4

US

143,7

ZZ

113,5

0805 50 10

EG

41,5

TR

51,6

ZZ

46,6

0808 10 80

BR

69,5

CL

95,2

MK

29,8

US

151,4

ZZ

86,5

0808 30 90

CL

155,9

CN

99,9

US

122,7

ZA

92,9

ZZ

117,9

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

DECYZJE

| 25.2.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 53/11 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 53/11

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2015/295

z dnia 24 lutego 2015 r.

w sprawie zatwierdzenia wysokosprawnego alternatora MELCO GXi jako technologii innowacyjnej umożliwiającej zmniejszenie emisji CO2 pochodzących z samochodów osobowych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. określające normy emisji dla nowych samochodów osobowych w ramach zintegrowanego podejścia Wspólnoty na rzecz zmniejszenia emisji CO2 z lekkich pojazdów dostawczych (1), w szczególności jego art. 12 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 24 czerwca 2014 r. dostawca Mitsubishi Electric Corporation (MELCO), reprezentowany w Unii przez Mitsubishi Electric Automotive Europe B.V. („wnioskodawca”), złożył wniosek o zatwierdzenie wysokosprawnego alternatora MELCO GXi jako technologii innowacyjnej. Kompletność wniosku oceniono zgodnie z art. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 725/2011 (2). Komisja stwierdziła, że w pierwotnym wniosku brakuje pewnych istotnych informacji i zwróciła się do wnioskodawcy o ich uzupełnienie. W dniu 10 lipca 2014 r. Komisja otrzymała kompletne informacje i następnego dnia po tej dacie przystąpiła do oceny wniosku. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 24 czerwca 2014 r. dostawca Mitsubishi Electric Corporation (MELCO), reprezentowany w Unii przez Mitsubishi Electric Automotive Europe B.V. („wnioskodawca”), złożył wniosek o zatwierdzenie wysokosprawnego alternatora MELCO GXi jako technologii innowacyjnej. Kompletność wniosku oceniono zgodnie z art. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 725/2011 (2). Komisja stwierdziła, że w pierwotnym wniosku brakuje pewnych istotnych informacji i zwróciła się do wnioskodawcy o ich uzupełnienie. W dniu 10 lipca 2014 r. Komisja otrzymała kompletne informacje i następnego dnia po tej dacie przystąpiła do oceny wniosku.

| (2) | Wniosek poddano ocenie zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 443/2009, rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 725/2011 oraz wytycznymi technicznymi dotyczącymi przygotowania wniosków o zatwierdzenie technologii innowacyjnych na podstawie rozporządzenia (WE) nr 443/2009 (wytycznymi technicznymi) (3) i uznano go za kompletny. |
| --- | --- |

(2)

Wniosek poddano ocenie zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 443/2009, rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 725/2011 oraz wytycznymi technicznymi dotyczącymi przygotowania wniosków o zatwierdzenie technologii innowacyjnych na podstawie rozporządzenia (WE) nr 443/2009 (wytycznymi technicznymi) (3) i uznano go za kompletny.

| (3) | Wniosek dotyczy wysokosprawnego alternatora MELCO GXi, na potrzeby klas prądu od 130 A do 250 A. Alternator wykazuje się wysoką sprawnością zgodnie z podejściem VDA opisanym w pkt 5.1.2 załącznika I do wytycznych technicznych. We wspomnianym podejściu uwzględnia się metodykę badań określoną w normie międzynarodowej ISO 8854:2012 (4). Alternator wnioskodawcy wykazuje się zwiększoną sprawnością w porównaniu z alternatorem bazowym dzięki zmniejszeniu trzech następujących rodzajów strat: strat w układzie prostowniczym dzięki nowym diodom energooszczędnym; strat w żelazie w stojanie dzięki zastosowaniu rdzenia stojana z cienkiej stali elektromagnetycznej o wysokiej jakości oraz strat w miedzi w stojanie dzięki zastosowaniu stojana o bardzo wysokim współczynniku wypełnienia oraz dzięki osiowej strukturze chłodzenia. |
| --- | --- |

(3)

Wniosek dotyczy wysokosprawnego alternatora MELCO GXi, na potrzeby klas prądu od 130 A do 250 A. Alternator wykazuje się wysoką sprawnością zgodnie z podejściem VDA opisanym w pkt 5.1.2 załącznika I do wytycznych technicznych. We wspomnianym podejściu uwzględnia się metodykę badań określoną w normie międzynarodowej ISO 8854:2012 (4). Alternator wnioskodawcy wykazuje się zwiększoną sprawnością w porównaniu z alternatorem bazowym dzięki zmniejszeniu trzech następujących rodzajów strat: strat w układzie prostowniczym dzięki nowym diodom energooszczędnym; strat w żelazie w stojanie dzięki zastosowaniu rdzenia stojana z cienkiej stali elektromagnetycznej o wysokiej jakości oraz strat w miedzi w stojanie dzięki zastosowaniu stojana o bardzo wysokim współczynniku wypełnienia oraz dzięki osiowej strukturze chłodzenia.

| (4) | Komisja uważa, że informacje podane we wniosku wykazują, że warunki i kryteria, o których mowa w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 443/2009 oraz w art. 2 i 4 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 725/2011, zostały spełnione. |
| --- | --- |

(4)

Komisja uważa, że informacje podane we wniosku wykazują, że warunki i kryteria, o których mowa w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 443/2009 oraz w art. 2 i 4 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 725/2011, zostały spełnione.

| (5) | Wnioskodawca wykazał, że ten rodzaj wysokosprawnego alternatora opisany w przedmiotowym wniosku był stosowany w nie więcej niż 3 % nowych samochodów osobowych zarejestrowanych w roku referencyjnym 2009. |
| --- | --- |

(5)

Wnioskodawca wykazał, że ten rodzaj wysokosprawnego alternatora opisany w przedmiotowym wniosku był stosowany w nie więcej niż 3 % nowych samochodów osobowych zarejestrowanych w roku referencyjnym 2009.

| (6) | W celu określenia zmniejszenia emisji CO2, jaką można uzyskać dzięki zastosowaniu technologii innowacyjnej w pojeździe, konieczne jest wyznaczenie pojazdu referencyjnego, którego poziom emisji CO2 porównuje się z poziomem emisji pojazdu wyposażonego w technologię innowacyjną, zgodnie z art. 5 i 8 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 725/2011. Komisja uważa, że w przypadku zainstalowania technologii innowacyjnej w nowym typie pojazdu za odpowiednią technologię referencyjną należy uznać alternator o sprawności 67 %. W przypadku gdy wysokosprawny alternator MELCO GXi jest zamontowany w istniejącym typie pojazdu, technologią referencyjną powinien być alternator zastosowany w najnowszej wersji tego typu wprowadzonej do obrotu. |
| --- | --- |

(6)

W celu określenia zmniejszenia emisji CO2, jaką można uzyskać dzięki zastosowaniu technologii innowacyjnej w pojeździe, konieczne jest wyznaczenie pojazdu referencyjnego, którego poziom emisji CO2 porównuje się z poziomem emisji pojazdu wyposażonego w technologię innowacyjną, zgodnie z art. 5 i 8 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 725/2011. Komisja uważa, że w przypadku zainstalowania technologii innowacyjnej w nowym typie pojazdu za odpowiednią technologię referencyjną należy uznać alternator o sprawności 67 %. W przypadku gdy wysokosprawny alternator MELCO GXi jest zamontowany w istniejącym typie pojazdu, technologią referencyjną powinien być alternator zastosowany w najnowszej wersji tego typu wprowadzonej do obrotu.

| (7) | Wnioskodawca przedstawił metodę badania redukcji emisji CO2, która obejmuje wzory zgodne ze wzorami opisanymi w wytycznych technicznych dotyczących uproszczonego podejścia w odniesieniu do wysokosprawnych alternatorów. Komisja uznaje, że metoda badania zapewni możliwe do zweryfikowania, powtarzalne i porównywalne wyniki testów i że umożliwia ona wykazanie w wiarygodny sposób istotnych pod względem statystycznym korzyści w postaci zmniejszenia emisji CO2 wynikających z technologii innowacyjnej zgodnie z art. 6 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 725/2011. |
| --- | --- |

(7)

Wnioskodawca przedstawił metodę badania redukcji emisji CO2, która obejmuje wzory zgodne ze wzorami opisanymi w wytycznych technicznych dotyczących uproszczonego podejścia w odniesieniu do wysokosprawnych alternatorów. Komisja uznaje, że metoda badania zapewni możliwe do zweryfikowania, powtarzalne i porównywalne wyniki testów i że umożliwia ona wykazanie w wiarygodny sposób istotnych pod względem statystycznym korzyści w postaci zmniejszenia emisji CO2 wynikających z technologii innowacyjnej zgodnie z art. 6 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 725/2011.

| (8) | Wnioskodawca przedstawił metodę badania redukcji emisji CO2, która obejmuje wzory oparte na wytycznych technicznych dotyczących wysokosprawnych alternatorów. Komisja zwraca uwagę, że metoda badania i wzory na obliczanie oszczędności CO2 przedstawione przez wnioskodawcę są pod każdym względem identyczne z metodą określoną w załączniku do decyzji wykonawczej Komisji 2013/341/UE (5). W rezultacie Komisja uważa, że metoda Komisji określona w decyzji wykonawczej 2013/341/UE powinna być stosowana do określania zmniejszenia emisji CO2 wynikającego z zastosowania wysokosprawnego alternatora MELCO GXi. |
| --- | --- |

(8)

Wnioskodawca przedstawił metodę badania redukcji emisji CO2, która obejmuje wzory oparte na wytycznych technicznych dotyczących wysokosprawnych alternatorów. Komisja zwraca uwagę, że metoda badania i wzory na obliczanie oszczędności CO2 przedstawione przez wnioskodawcę są pod każdym względem identyczne z metodą określoną w załączniku do decyzji wykonawczej Komisji 2013/341/UE (5). W rezultacie Komisja uważa, że metoda Komisji określona w decyzji wykonawczej 2013/341/UE powinna być stosowana do określania zmniejszenia emisji CO2 wynikającego z zastosowania wysokosprawnego alternatora MELCO GXi.

| (9) | W tym kontekście Komisja uznaje, że wnioskodawca wykazał w sposób zadowalający, że zmniejszenie emisji uzyskane dzięki technologii innowacyjnej wynosi co najmniej 1 g CO2/km. |
| --- | --- |

(9)

W tym kontekście Komisja uznaje, że wnioskodawca wykazał w sposób zadowalający, że zmniejszenie emisji uzyskane dzięki technologii innowacyjnej wynosi co najmniej 1 g CO2/km.

| (10) | Komisja zauważa, że oszczędności wynikające z technologii innowacyjnej mogą być częściowo wykazane w ramach standardowego cyklu badań i dlatego ostateczną łączną wartość oszczędności do poświadczenia należy ustalić zgodnie z art. 8 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 725/2011. |
| --- | --- |

(10)

Komisja zauważa, że oszczędności wynikające z technologii innowacyjnej mogą być częściowo wykazane w ramach standardowego cyklu badań i dlatego ostateczną łączną wartość oszczędności do poświadczenia należy ustalić zgodnie z art. 8 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 725/2011.

| (11) | Komisja stwierdza, że sprawozdanie weryfikujące zostało sporządzone przez organizację UTAC (Groupe UTAC CERAM) i że w sprawozdaniu tym potwierdza się ustalenia zawarte we wniosku. |
| --- | --- |

(11)

Komisja stwierdza, że sprawozdanie weryfikujące zostało sporządzone przez organizację UTAC (Groupe UTAC CERAM) i że w sprawozdaniu tym potwierdza się ustalenia zawarte we wniosku.

| (12) | W związku z powyższym Komisja uznaje, że nie ma podstaw do wnoszenia zastrzeżeń wobec zatwierdzenia przedmiotowej technologii innowacyjnej. |
| --- | --- |

(12)

W związku z powyższym Komisja uznaje, że nie ma podstaw do wnoszenia zastrzeżeń wobec zatwierdzenia przedmiotowej technologii innowacyjnej.

| (13) | Do celów określenia ogólnego kodu ekoinnowacji, który ma być stosowany w odpowiednich dokumentach homologacji typu zgodnie z załącznikami I, VIII i IX do dyrektywy 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (6), w odniesieniu do technologii innowacyjnej zatwierdzonej niniejszą decyzją należy określić indywidualny kod. |
| --- | --- |

(13)

Do celów określenia ogólnego kodu ekoinnowacji, który ma być stosowany w odpowiednich dokumentach homologacji typu zgodnie z załącznikami I, VIII i IX do dyrektywy 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (6), w odniesieniu do technologii innowacyjnej zatwierdzonej niniejszą decyzją należy określić indywidualny kod.

| (14) | Producent, który chce skorzystać ze zmniejszenia średnich wartości emisji CO2 swoich produktów w celu spełnienia swoich określonych celów w zakresie emisji poprzez redukcję emisji CO2 wynikającą z zastosowania technologii innowacyjnej zatwierdzonej niniejszą decyzją, powinien, zgodnie z art. 11 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 725/2011, zawrzeć w swoim wniosku o wydanie świadectwa homologacji typu WE dla przedmiotowych pojazdów odniesienie do niniejszej decyzji, |
| --- | --- |

(14)

Producent, który chce skorzystać ze zmniejszenia średnich wartości emisji CO2 swoich produktów w celu spełnienia swoich określonych celów w zakresie emisji poprzez redukcję emisji CO2 wynikającą z zastosowania technologii innowacyjnej zatwierdzonej niniejszą decyzją, powinien, zgodnie z art. 11 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 725/2011, zawrzeć w swoim wniosku o wydanie świadectwa homologacji typu WE dla przedmiotowych pojazdów odniesienie do niniejszej decyzji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Wysokosprawny alternator Mitsubishi Electric Corporation GXi o zwiększonej sprawności dzięki zmniejszeniu trzech różnych rodzajów strat, przeznaczony do zastosowania w pojazdach M1, zatwierdza się jako technologię innowacyjną w rozumieniu art. 12 rozporządzenia (WE) nr 443/2009.

2.   Zmniejszenie emisji CO2 w wyniku zastosowania alternatora, o którym mowa w ust. 1, ustala się przy użyciu metody określonej w załączniku do decyzji wykonawczej Komisji 2013/341/UE.

3.   Zgodnie z art. 11 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 725/2011 redukcja emisji CO2 ustalona zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu może być poświadczona i podana w świadectwie zgodności i odpowiednich dokumentach homologacji typu określonych w załącznikach I, VIII i IX do dyrektywy 2007/46/WE jedynie w przypadkach, gdy redukcje emisji są równe lub wyższe od wartości progowej określonej w art. 9 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 725/2011.

4.   Indywidualny kod ekoinnowacji do wpisywania w dokumentacji homologacji typu, która ma być stosowana na potrzeby technologii innowacyjnej zatwierdzonej w ramach niniejszej decyzji, to „12”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 24 lutego 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 725/2011 z dnia 25 lipca 2011 r. ustanawiające procedurę zatwierdzania i poświadczania technologii innowacyjnych umożliwiających zmniejszenie emisji CO2 pochodzących z samochodów osobowych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 (Dz.U. L 194 z 26.7.2011, s. 19).

2

2

(3)  http://ec.europa.eu/clima/policies/transport/vehicles/cars/docs/guidelines_en.pdf

3

(4)  ISO 8854. Pojazdy drogowe – Alternatory z regulatorami – Metody testów i wymogi ogólne. Nr referencyjny ISO 8854:2012(E).

4

(5)  Decyzja wykonawcza Komisji 2013/341/UE z dnia 27 czerwca 2013 r. w sprawie zatwierdzenia wysokosprawnego alternatora Valeo (Valeo Efficient Generation Alternator) jako technologii innowacyjnej umożliwiającej zmniejszenie emisji CO2 pochodzących z samochodów osobowych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 (Dz.U. L 179 z 29.6.2013, s. 98).

5

2

(6)  Dyrektywa 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiająca ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (dyrektywa ramowa) (Dz.U. L 263 z 9.10.2007, s. 1).

6

---

| 25.2.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 53/14 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 53/14

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2015/296

z dnia 24 lutego 2015 r.

ustanawiająca proceduralne warunki współpracy między państwami członkowskimi w zakresie identyfikacji elektronicznej na podstawie art. 12 ust. 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym oraz uchylające dyrektywę 1999/93/WE (1), w szczególności jego art. 12 ust. 7,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Współpraca między państwami członkowskimi w zakresie interoperacyjności i bezpieczeństwa systemów identyfikacji elektronicznej ma zasadnicze znaczenie dla zapewnienia wysokiego poziomu zaufania i bezpieczeństwa, stosownie do poziomu ryzyka występującego w tych systemach. |
| --- | --- |

(1)

Współpraca między państwami członkowskimi w zakresie interoperacyjności i bezpieczeństwa systemów identyfikacji elektronicznej ma zasadnicze znaczenie dla zapewnienia wysokiego poziomu zaufania i bezpieczeństwa, stosownie do poziomu ryzyka występującego w tych systemach.

| (2) | W art. 7 lit. g) rozporządzenia (UE) nr 910/2014 nakłada się na notyfikujące państwo członkowskie wymóg przekazania pozostałym państwom członkowskim opisu danego systemu z sześciomiesięcznym wyprzedzeniem, tak aby państwa członkowskie mogły współpracować w sposób opisany w art. 12 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 910/2014. |
| --- | --- |

(2)

W art. 7 lit. g) rozporządzenia (UE) nr 910/2014 nakłada się na notyfikujące państwo członkowskie wymóg przekazania pozostałym państwom członkowskim opisu danego systemu z sześciomiesięcznym wyprzedzeniem, tak aby państwa członkowskie mogły współpracować w sposób opisany w art. 12 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 910/2014.

| (3) | Współpraca między państwami członkowskimi wymaga uproszczonych procedur. Interoperacyjności i bezpieczeństwa systemów identyfikacji elektronicznej nie da się zapewnić dzięki procedurom prowadzonym w różnych językach. Używanie języka angielskiego w trakcie współpracy powinno ułatwić osiągnięcie interoperacyjności i bezpieczeństwa systemów identyfikacji elektronicznej, jednakże tłumaczenie istniejącej już dokumentacji nie powinno powodować nieuzasadnionych obciążeń. |
| --- | --- |

(3)

Współpraca między państwami członkowskimi wymaga uproszczonych procedur. Interoperacyjności i bezpieczeństwa systemów identyfikacji elektronicznej nie da się zapewnić dzięki procedurom prowadzonym w różnych językach. Używanie języka angielskiego w trakcie współpracy powinno ułatwić osiągnięcie interoperacyjności i bezpieczeństwa systemów identyfikacji elektronicznej, jednakże tłumaczenie istniejącej już dokumentacji nie powinno powodować nieuzasadnionych obciążeń.

| (4) | Poszczególnymi elementami systemów identyfikacji elektronicznej zarządzają różne organy i podmioty w państwach członkowskich. Aby umożliwić skuteczną współpracę i uprościć procedury administracyjne, należy zapewnić istnienie w każdym państwie członkowskim jednego punktu, poprzez który możliwy będzie kontakt z odpowiednimi organami i podmiotami. |
| --- | --- |

(4)

Poszczególnymi elementami systemów identyfikacji elektronicznej zarządzają różne organy i podmioty w państwach członkowskich. Aby umożliwić skuteczną współpracę i uprościć procedury administracyjne, należy zapewnić istnienie w każdym państwie członkowskim jednego punktu, poprzez który możliwy będzie kontakt z odpowiednimi organami i podmiotami.

| (5) | Wymiana informacji, doświadczeń i dobrych praktyk między państwami członkowskimi ułatwia rozwój systemów identyfikacji elektronicznej i jest sposobem osiągnięcia interoperacyjności technicznej. Potrzeba takiej współpracy jest szczególnie uzasadniona w sytuacji, gdy dotyczy ona modyfikacji wcześniej notyfikowanych systemów identyfikacji elektronicznej, zmian w takich systemach identyfikacji elektronicznej, o których poinformowano państwa członkowskie przed notyfikacją, oraz gdy występują ważne okoliczności lub incydenty, które mogą wpływać na interoperacyjność i bezpieczeństwo systemów identyfikacji elektronicznej. Państwa członkowskie powinny również dysponować sposobami zwracania się do innych państw członkowskich o tego typu informacje dotyczące interoperacyjności i bezpieczeństwa systemów identyfikacji elektronicznej. |
| --- | --- |

(5)

Wymiana informacji, doświadczeń i dobrych praktyk między państwami członkowskimi ułatwia rozwój systemów identyfikacji elektronicznej i jest sposobem osiągnięcia interoperacyjności technicznej. Potrzeba takiej współpracy jest szczególnie uzasadniona w sytuacji, gdy dotyczy ona modyfikacji wcześniej notyfikowanych systemów identyfikacji elektronicznej, zmian w takich systemach identyfikacji elektronicznej, o których poinformowano państwa członkowskie przed notyfikacją, oraz gdy występują ważne okoliczności lub incydenty, które mogą wpływać na interoperacyjność i bezpieczeństwo systemów identyfikacji elektronicznej. Państwa członkowskie powinny również dysponować sposobami zwracania się do innych państw członkowskich o tego typu informacje dotyczące interoperacyjności i bezpieczeństwa systemów identyfikacji elektronicznej.

| (6) | Wzajemną ocenę systemów identyfikacji elektronicznej należy postrzegać jako proces wzajemnego uczenia się, pomagający w budowie zaufania miedzy państwami członkowskimi oraz zapewniający interoperacyjność i bezpieczeństwo notyfikowanych systemów identyfikacji elektronicznej. Wymaga to przedstawiania przez notyfikujące państwa członkowskie wystarczających informacji na temat ich systemów identyfikacji elektronicznej. Należy jednak również uwzględnić potrzebę zachowania przez państwa członkowskie poufności niektórych informacji, jeżeli ma to decydujące znaczenie dla bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

(6)

Wzajemną ocenę systemów identyfikacji elektronicznej należy postrzegać jako proces wzajemnego uczenia się, pomagający w budowie zaufania miedzy państwami członkowskimi oraz zapewniający interoperacyjność i bezpieczeństwo notyfikowanych systemów identyfikacji elektronicznej. Wymaga to przedstawiania przez notyfikujące państwa członkowskie wystarczających informacji na temat ich systemów identyfikacji elektronicznej. Należy jednak również uwzględnić potrzebę zachowania przez państwa członkowskie poufności niektórych informacji, jeżeli ma to decydujące znaczenie dla bezpieczeństwa.

| (7) | W celu zapewnienia, aby proces wzajemnej oceny był racjonalny pod względem kosztów oraz dawał jasne i rozstrzygające wyniki, a także aby uniknąć nakładania na państwa członkowskie niepotrzebnych obciążeń, państwa członkowskie powinny wspólnie przeprowadzać jedną wzajemną ocenę. |
| --- | --- |

(7)

W celu zapewnienia, aby proces wzajemnej oceny był racjonalny pod względem kosztów oraz dawał jasne i rozstrzygające wyniki, a także aby uniknąć nakładania na państwa członkowskie niepotrzebnych obciążeń, państwa członkowskie powinny wspólnie przeprowadzać jedną wzajemną ocenę.

| (8) | Współpracując w sprawach dotyczących systemów identyfikacji elektronicznej, w tym przy przeprowadzaniu wzajemnych ocen, państwa członkowskie powinny brać pod uwagę – o ile są one dostępne – oceny przeprowadzone przez niezależne osoby trzecie. |
| --- | --- |

(8)

Współpracując w sprawach dotyczących systemów identyfikacji elektronicznej, w tym przy przeprowadzaniu wzajemnych ocen, państwa członkowskie powinny brać pod uwagę – o ile są one dostępne – oceny przeprowadzone przez niezależne osoby trzecie.

| (9) | Aby sprawić, by warunki proceduralne ułatwiały osiągnięcie celów określonych w art. 12 ust. 5 i 6 rozporządzenia (UE) nr 910/2014, należy stworzyć sieć współpracy. Ma ona zapewnić istnienie forum dostępnego dla wszystkich państw członkowskich, które mogłyby dzięki niemu uczestniczyć w sformalizowany sposób we współpracy dotyczącej praktycznej strony utrzymania ram interoperacyjności. |
| --- | --- |

(9)

Aby sprawić, by warunki proceduralne ułatwiały osiągnięcie celów określonych w art. 12 ust. 5 i 6 rozporządzenia (UE) nr 910/2014, należy stworzyć sieć współpracy. Ma ona zapewnić istnienie forum dostępnego dla wszystkich państw członkowskich, które mogłyby dzięki niemu uczestniczyć w sformalizowany sposób we współpracy dotyczącej praktycznej strony utrzymania ram interoperacyjności.

| (10) | Sieć współpracy powinna badać projekty formularzy notyfikacji składanych przez państwa członkowskie na podstawie art. 7 lit. g) rozporządzenia (UE) nr 910/2014 i wydawać opinie zawierające wskazówki dotyczące zgodności opisanych w tychże formularzach systemów z wymogami określonymi w art. 7, art. 8 ust. 1–2 i art. 12 ust. 1 tego rozporządzenia oraz w akcie wykonawczym, o którym mowa w art. 8 ust. 3 tego rozporządzenia. W art. 9 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 910/2014 wymaga się od notyfikujących państw członkowskich przedstawienia opisu sposobu spełnienia przez notyfikowany system identyfikacji elektronicznej wymogów interoperacyjności zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 910/2014. Państwa członkowskie powinny w szczególności uwzględniać opinie sieci współpracy przy przygotowywaniu się do wykonania ustanowionego w art. 9 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 910/2014 obowiązku przedstawienia Komisji opisu sposobu spełnienia przez notyfikowany system identyfikacji elektronicznej wymogów interoperacyjności zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 910/2014. |
| --- | --- |

(10)

Sieć współpracy powinna badać projekty formularzy notyfikacji składanych przez państwa członkowskie na podstawie art. 7 lit. g) rozporządzenia (UE) nr 910/2014 i wydawać opinie zawierające wskazówki dotyczące zgodności opisanych w tychże formularzach systemów z wymogami określonymi w art. 7, art. 8 ust. 1–2 i art. 12 ust. 1 tego rozporządzenia oraz w akcie wykonawczym, o którym mowa w art. 8 ust. 3 tego rozporządzenia. W art. 9 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 910/2014 wymaga się od notyfikujących państw członkowskich przedstawienia opisu sposobu spełnienia przez notyfikowany system identyfikacji elektronicznej wymogów interoperacyjności zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 910/2014. Państwa członkowskie powinny w szczególności uwzględniać opinie sieci współpracy przy przygotowywaniu się do wykonania ustanowionego w art. 9 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 910/2014 obowiązku przedstawienia Komisji opisu sposobu spełnienia przez notyfikowany system identyfikacji elektronicznej wymogów interoperacyjności zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 910/2014.

| (11) | Wszystkie strony uczestniczące w notyfikacji powinny traktować opinię sieci współpracy jako wskazówkę dotyczącą procedur pełnej współpracy, notyfikacji i interoperacyjności. |
| --- | --- |

(11)

Wszystkie strony uczestniczące w notyfikacji powinny traktować opinię sieci współpracy jako wskazówkę dotyczącą procedur pełnej współpracy, notyfikacji i interoperacyjności.

| (12) | Aby zapewnić skuteczność procedury wzajemnej oceny przeprowadzanej na podstawie niniejszej decyzji, sieć współpracy powinna udzielać wskazówek państwom członkowskim. |
| --- | --- |

(12)

Aby zapewnić skuteczność procedury wzajemnej oceny przeprowadzanej na podstawie niniejszej decyzji, sieć współpracy powinna udzielać wskazówek państwom członkowskim.

| (13) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 48 rozporządzenia (UE) nr 910/2014, |
| --- | --- |

(13)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 48 rozporządzenia (UE) nr 910/2014,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Cel

Na podstawie art. 12 ust. 7 rozporządzenia w niniejszej decyzji określa się proceduralne warunki ułatwiania współpracy między państwami członkowskimi, niezbędnej w celu zapewnienia interoperacyjności i bezpieczeństwa systemów identyfikacji elektronicznej, które państwa członkowskie zamierzają notyfikować lub notyfikowały Komisji. Warunki te dotyczą w szczególności:

| a) | wymiany informacji, doświadczeń i dobrych praktyk odnoszących się do systemów identyfikacji elektronicznej i analizy istotnych zmian w sytuacji w sektorze identyfikacji elektronicznej, o której to wymianie mowa w rozdziale II; |
| --- | --- |

a)

wymiany informacji, doświadczeń i dobrych praktyk odnoszących się do systemów identyfikacji elektronicznej i analizy istotnych zmian w sytuacji w sektorze identyfikacji elektronicznej, o której to wymianie mowa w rozdziale II;

| b) | wzajemnej oceny systemów identyfikacji elektronicznej, o której to ocenie mowa w rozdziale III; oraz |
| --- | --- |

b)

wzajemnej oceny systemów identyfikacji elektronicznej, o której to ocenie mowa w rozdziale III; oraz

| c) | współpracy w ramach sieci współpracy, o której mowa w rozdziale IV. |
| --- | --- |

c)

współpracy w ramach sieci współpracy, o której mowa w rozdziale IV.

Artykuł 2

Język współpracy

1.   O ile zainteresowane państwa członkowskie nie uzgodnią inaczej, językiem współpracy jest język angielski.

2.   Nie naruszając przepisów ust. 1, państwa członkowskie nie są zobowiązane do tłumaczenia dokumentów uzupełniających, o których mowa w art. 10 ust. 2, jeżeli powodowałoby to nieuzasadnione obciążenia.

Artykuł 3

Pojedyncze punkty kontaktowe

1.   Każde państwo członkowskie wyznacza pojedynczy punkt kontaktowy do celów współpracy między państwami członkowskimi prowadzonej zgodnie z art. 12 ust. 5 i 6 rozporządzenia (UE) nr 910/2014.

2.   Każde państwo członkowskie przekazuje pozostałym państwom członkowskim i Komisji informacje dotyczące pojedynczego punktu kontaktowego. Komisja publikuje w internecie wykaz pojedynczych punktów kontaktowych.

ROZDZIAŁ II

WYMIANA INFORMACJI, DOŚWIADCZEŃ I DOBRYCH PRAKTYK

Artykuł 4

Wymiana informacji, doświadczeń i dobrych praktyk

1.   Państwa członkowskie dzielą się z innymi państwami członkowskimi informacjami, doświadczeniami i dobrymi praktykami odnoszącymi się do systemów identyfikacji elektronicznej.

2.   Każde państwo członkowskie informuje odpowiednio pozostałe państwa członkowskie o wprowadzeniu przez siebie którychkolwiek spośród następujących zmian, udoskonaleń lub modyfikacji związanych z interoperacyjnością lub poziomami bezpieczeństwa danego systemu:

| a) | udoskonaleń lub modyfikacji w systemie identyfikacji elektronicznej notyfikowanym wcześniej przez dane państwo, jeżeli nie wymagają one notyfikacji na podstawie art. 9 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 910/2014; |
| --- | --- |

a)

udoskonaleń lub modyfikacji w systemie identyfikacji elektronicznej notyfikowanym wcześniej przez dane państwo, jeżeli nie wymagają one notyfikacji na podstawie art. 9 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 910/2014;

| b) | zmian, udoskonaleń lub modyfikacji w opisie systemu identyfikacji elektronicznej danego państwa przekazanym na podstawie art. 7 lit. g) rozporządzenia (UE) nr 910/2014, jeżeli dokonano ich przed notyfikacją. |
| --- | --- |

b)

zmian, udoskonaleń lub modyfikacji w opisie systemu identyfikacji elektronicznej danego państwa przekazanym na podstawie art. 7 lit. g) rozporządzenia (UE) nr 910/2014, jeżeli dokonano ich przed notyfikacją.

3.   Jeżeli państwo członkowskie dowiaduje się o jakiejkolwiek ważnej okoliczności lub incydencie, które nie są związane z jego notyfikowanym systemem identyfikacji elektronicznej, lecz mogłyby wpływać na bezpieczeństwo innych notyfikowanych systemów identyfikacji elektronicznej, informuje pozostałe państwa członkowskie.

Artykuł 5

Wniosek o informacje dotyczące interoperacyjności i bezpieczeństwa

1.   Jeżeli państwo członkowskie uzna, że w celu zapewnienia interoperacyjności systemów identyfikacji elektronicznej niezbędne jest posiadanie dodatkowych informacji, które nie zostały jeszcze przekazane przez państwo członkowskie notyfikujące system identyfikacji elektronicznej, może zwrócić się o takie informacje do tego państwa. Notyfikujące państwo członkowskie przekazuje te informacje, chyba że:

| a) | nie posiada tych informacji, a uzyskanie ich powodowałoby nieuzasadnione obciążenia administracyjne; |
| --- | --- |

a)

nie posiada tych informacji, a uzyskanie ich powodowałoby nieuzasadnione obciążenia administracyjne;

| b) | informacje te dotyczą kwestii bezpieczeństwa publicznego lub bezpieczeństwa narodowego; |
| --- | --- |

b)

informacje te dotyczą kwestii bezpieczeństwa publicznego lub bezpieczeństwa narodowego;

| c) | informacje te dotyczą kwestii związanych z tajemnicą handlową, zawodową lub tajemnicą przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

c)

informacje te dotyczą kwestii związanych z tajemnicą handlową, zawodową lub tajemnicą przedsiębiorstwa.

2.   W celu poprawy bezpieczeństwa systemów identyfikacji elektronicznej państwo członkowskie, które ma obawy związane z bezpieczeństwem dotyczące systemu, który został notyfikowany lub jest w trakcie notyfikacji, może zwrócić się o informacje dotyczące tej kwestii. Państwo członkowskie, do którego zwrócono się o informacje, przekazuje następnie wszystkim państwom członkowskim odpowiednie informacje niezbędne do ustalenia, czy doszło do naruszenia bezpieczeństwa, o którym mowa w art. 10 rozporządzenia (UE) nr 910/2014, lub do ustalenia, czy istnieje realne ryzyko, że mogłoby dojść do takiego naruszenia, chyba że:

| a) | nie posiada tych informacji, a uzyskanie ich powodowałoby nieuzasadnione obciążenia administracyjne; |
| --- | --- |

a)

nie posiada tych informacji, a uzyskanie ich powodowałoby nieuzasadnione obciążenia administracyjne;

| b) | informacje te dotyczą kwestii bezpieczeństwa publicznego lub bezpieczeństwa narodowego; |
| --- | --- |

b)

informacje te dotyczą kwestii bezpieczeństwa publicznego lub bezpieczeństwa narodowego;

| c) | informacje te dotyczą kwestii związanych z tajemnicą handlową, zawodową lub tajemnicą przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

c)

informacje te dotyczą kwestii związanych z tajemnicą handlową, zawodową lub tajemnicą przedsiębiorstwa.

Artykuł 6

Wymiana informacji poprzez pojedyncze punkty kontaktowe

Państwa członkowskie wymieniają informacje zgodnie z art. 4 i 5 poprzez pojedyncze punkty kontaktowe i przekazują bez zbędnej zwłoki odpowiednie informacje, o które się zwrócono.

ROZDZIAŁ III

WZAJEMNA OCENA

Artykuł 7

Zasady

1.   Wzajemna ocena jest mechanizmem współpracy między państwami członkowskimi służącym zapewnieniu interoperacyjności i bezpieczeństwa notyfikowanych systemów identyfikacji elektronicznej.

2.   Udział w niej partnerskich państw członkowskich, na równych zasadach, jest dobrowolny. Państwo członkowskie, którego system identyfikacji elektronicznej ma być poddany wzajemnej ocenie, nie może odmówić udziału w procedurze wzajemnej oceny żadnemu z partnerskich państw członkowskich.

3.   Każde państwo członkowskie uczestniczące w procedurze wzajemnej oceny ponosi własne koszty udziału w tej procedurze.

4.   Wszelkie informacje uzyskane w trakcie przeprowadzania wzajemnej oceny wykorzystuje się wyłącznie do tegoż celu. Przedstawiciele państw członkowskich przeprowadzających wzajemną ocenę nie mogą ujawniać osobom trzecim żadnych szczególnie chronionych ani poufnych informacji uzyskanych w trakcie wzajemnej oceny.

5.   Partnerskie państwo członkowskie ujawnia wszelkie ewentualne konflikty interesów, w które mogliby popaść jego przedstawiciele mianowani przez nie w celu uczestniczenia w działaniach związanych ze wzajemną oceną.

Artykuł 8

Wszczęcie procedury wzajemnej oceny

1.   Procedurę wzajemnej oceny można wszcząć na jeden z dwóch sposobów:

| a) | państwo członkowskie zwraca się o poddanie wzajemnej ocenie jego systemu identyfikacji elektronicznej; |
| --- | --- |

a)

państwo członkowskie zwraca się o poddanie wzajemnej ocenie jego systemu identyfikacji elektronicznej;

| b) | państwo członkowskie lub państwa członkowskie wyraża(-ją) życzenie poddania wzajemnej ocenie systemu identyfikacji elektronicznej innego państwa członkowskiego. W swym wniosku wskazują powód, dla którego życzą sobie przeprowadzenia wzajemnej oceny, i wyjaśniają, w jaki sposób wzajemna ocena przyczyniłaby się do interoperacyjności lub bezpieczeństwa systemów identyfikacji elektronicznej państw członkowskich. |
| --- | --- |

b)

państwo członkowskie lub państwa członkowskie wyraża(-ją) życzenie poddania wzajemnej ocenie systemu identyfikacji elektronicznej innego państwa członkowskiego. W swym wniosku wskazują powód, dla którego życzą sobie przeprowadzenia wzajemnej oceny, i wyjaśniają, w jaki sposób wzajemna ocena przyczyniłaby się do interoperacyjności lub bezpieczeństwa systemów identyfikacji elektronicznej państw członkowskich.

2.   O wniosku złożonym na podstawie ust. 1 informuje się sieć współpracy zgodnie z ust. 3. Każde państwo członkowskie, które zamierza wziąć udział we wzajemnej ocenie, powiadamia o tym sieć współpracy w ciągu jednego miesiąca.

3.   Państwo członkowskie, którego system identyfikacji elektronicznej ma być poddany wzajemnej ocenie, przekazuje sieci współpracy informacje dotyczące następujących kwestii:

| a) | systemu identyfikacji elektronicznej, który ma być poddany wzajemnej ocenie; |
| --- | --- |

a)

systemu identyfikacji elektronicznej, który ma być poddany wzajemnej ocenie;

| b) | partnerskich(-ego) państw(-a) członkowskich(-ego); |
| --- | --- |

b)

partnerskich(-ego) państw(-a) członkowskich(-ego);

| c) | ram czasowych, w których spodziewany wynik ma być przedstawiony sieci współpracy; oraz |
| --- | --- |

c)

ram czasowych, w których spodziewany wynik ma być przedstawiony sieci współpracy; oraz

| d) | warunków przeprowadzenia wzajemnej oceny zgodnie z art. 9 ust. 2. |
| --- | --- |

d)

warunków przeprowadzenia wzajemnej oceny zgodnie z art. 9 ust. 2.

4.   W ciągu dwóch lat od zakończenia wzajemnej oceny systemu identyfikacji elektronicznej nie poddaje się kolejnej wzajemnej ocenie, chyba że tak ustali sieć współpracy.

Artykuł 9

Przygotowanie do wzajemnej oceny

1.   W ciągu 2 tygodni od powiadomienia przez partnerskie państwa członkowskie, na podstawie art. 8 ust. 2, o ich zamiarze uczestniczenia w ocenie przekazują one państwu członkowskiemu, którego system identyfikacji elektronicznej jest poddawany wzajemnej ocenie, imiona i nazwiska oraz dane kontaktowe swych przedstawicieli przeprowadzających wzajemną ocenę. Państwo członkowskie, którego system identyfikacji elektronicznej jest poddawany wzajemnej ocenie, może odmówić udziału każdemu z przedstawicieli w przypadku wystąpienia konfliktu interesów.

2.   Uwzględniając wskazówki przekazane przez sieć współpracy, państwo członkowskie, którego system identyfikacji elektronicznej jest poddawany wzajemnej ocenie, oraz partnerskie państwa członkowskie uzgadniają:

| a) | zakres i warunki wzajemnej oceny w oparciu o zakres art. 7 lit. g) lub art. 9 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 910/2014 oraz interes przedstawiony przez partnerskie państwa członkowskie na etapie wszczynania procedury; |
| --- | --- |

a)

zakres i warunki wzajemnej oceny w oparciu o zakres art. 7 lit. g) lub art. 9 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 910/2014 oraz interes przedstawiony przez partnerskie państwa członkowskie na etapie wszczynania procedury;

| b) | harmonogram działań w ramach wzajemnej oceny, poprzez ustalenie końcowego terminu, który nie może przypadać później niż 3 miesiące po przekazaniu przez partnerskie państwa członkowskie imion i nazwisk oraz danych kontaktowych ich przedstawicieli na podstawie ust. 1; |
| --- | --- |

b)

harmonogram działań w ramach wzajemnej oceny, poprzez ustalenie końcowego terminu, który nie może przypadać później niż 3 miesiące po przekazaniu przez partnerskie państwa członkowskie imion i nazwisk oraz danych kontaktowych ich przedstawicieli na podstawie ust. 1;

| c) | inne warunki organizacyjne dotyczące procedury wzajemnej oceny.
  Państwo członkowskie, którego system identyfikacji elektronicznej jest poddawany wzajemnej ocenie, powiadamia sieć współpracy o porozumieniu. |
| --- | --- |

c)

inne warunki organizacyjne dotyczące procedury wzajemnej oceny.

Państwo członkowskie, którego system identyfikacji elektronicznej jest poddawany wzajemnej ocenie, powiadamia sieć współpracy o porozumieniu.

Artykuł 10

Przeprowadzanie wzajemnej oceny

1.   Uczestniczące państwa członkowskie przeprowadzają wspólnie wzajemną ocenę. Przedstawiciele państw członkowskich wybierają spośród siebie jednego przedstawiciela, któremu powierzają koordynację wzajemnej oceny.

2.   Państwo członkowskie, którego system identyfikacji elektronicznej jest poddawany wzajemnej ocenie, przekazuje partnerskim państwom członkowskim formularz notyfikacji przedłożony Komisji lub opis systemu przekazany na podstawie art. 7 lit. g) rozporządzenia (UE) nr 910/2014, jeżeli odpowiedni system identyfikacji elektronicznej nie został jeszcze notyfikowany. Przekazuje się również wszystkie dokumenty uzupełniające i dodatkowe istotne informacje.

3.   Wzajemna ocena może obejmować co najmniej jeden z następujących elementów, lecz nie ogranicza się do nich:

| a) | ocenę odnośnej dokumentacji; |
| --- | --- |

a)

ocenę odnośnej dokumentacji;

| b) | badanie procesów; |
| --- | --- |

b)

badanie procesów;

| c) | seminaria techniczne; oraz |
| --- | --- |

c)

seminaria techniczne; oraz

| d) | uwzględnienie oceny przeprowadzonej przez niezależną osobę trzecią. |
| --- | --- |

d)

uwzględnienie oceny przeprowadzonej przez niezależną osobę trzecią.

4.   Partnerskie państwa członkowskie mogą zwracać się o udostępnienie dodatkowej dokumentacji związanej z notyfikacją. Państwo członkowskie, którego system identyfikacji elektronicznej jest poddawany wzajemnej ocenie, przekazuje te informacje, chyba że:

| a) | nie posiada tych informacji, a uzyskanie ich powodowałoby nieuzasadnione obciążenia administracyjne; |
| --- | --- |

a)

nie posiada tych informacji, a uzyskanie ich powodowałoby nieuzasadnione obciążenia administracyjne;

| b) | informacje te dotyczą kwestii bezpieczeństwa publicznego lub bezpieczeństwa narodowego; |
| --- | --- |

b)

informacje te dotyczą kwestii bezpieczeństwa publicznego lub bezpieczeństwa narodowego;

| c) | informacje te dotyczą kwestii związanych z tajemnicą handlową, zawodową lub tajemnicą przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

c)

informacje te dotyczą kwestii związanych z tajemnicą handlową, zawodową lub tajemnicą przedsiębiorstwa.

Artykuł 11

Wynik wzajemnej oceny

W ciągu jednego miesiąca od zakończenia procedury wzajemnej oceny partnerskie państwa członkowskie sporządzają i przedstawiają sprawozdanie dla sieci współpracy. Członkowie sieci współpracy mogą zwracać się o dodatkowe informacje lub wyjaśnienia do państwa członkowskiego, którego system identyfikacji elektronicznej został poddany wzajemnej ocenie, lub do partnerskich państw członkowskich.

ROZDZIAŁ IV

SIEĆ WSPÓŁPRACY

Artykuł 12

Ustanowienie i metody pracy

Niniejszym ustanawia się sieć służącą działaniu na rzecz współpracy prowadzonej zgodnie z art. 12 ust. 5–6 rozporządzenia (UE) nr 910/2014 („sieć współpracy”). Sieć współpracy prowadzi swoje prace, łącząc posiedzenia i procedurę pisemną.

Artykuł 13

Projekt formularza notyfikacji

Jeżeli notyfikujące państwo członkowskie przekazuje opis swego systemu identyfikacji elektronicznej na podstawie art. 7 lit. g) rozporządzenia (UE) nr 910/2014, przekazuje ono sieci współpracy projekt właściwie wypełnionego formularza notyfikacji oraz całą niezbędną dokumentację towarzyszącą określoną w art. 9 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 910/2014 i w akcie wykonawczym, o którym mowa w art. 9 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 910/2014.

Artykuł 14

Zadania

Upoważnia się sieć współpracy do:

| a) | ułatwiania – poprzez wymianę informacji – współpracy między państwami członkowskimi w sprawie ustanowienia i funkcjonowania ram interoperacyjności zgodnie z art. 12 ust. 5–6 rozporządzenia (UE) nr 910/2014; |
| --- | --- |

a)

ułatwiania – poprzez wymianę informacji – współpracy między państwami członkowskimi w sprawie ustanowienia i funkcjonowania ram interoperacyjności zgodnie z art. 12 ust. 5–6 rozporządzenia (UE) nr 910/2014;

| b) | określenia metod skutecznej wymiany informacji związanych z wszystkimi kwestiami dotyczącymi identyfikacji elektronicznej; |
| --- | --- |

b)

określenia metod skutecznej wymiany informacji związanych z wszystkimi kwestiami dotyczącymi identyfikacji elektronicznej;

| c) | analizowania istotnych zmian w sytuacji w sektorze identyfikacji elektronicznej oraz omawiania i opracowywania dobrych praktyk w zakresie interoperacyjności i bezpieczeństwa systemów identyfikacji elektronicznej; |
| --- | --- |

c)

analizowania istotnych zmian w sytuacji w sektorze identyfikacji elektronicznej oraz omawiania i opracowywania dobrych praktyk w zakresie interoperacyjności i bezpieczeństwa systemów identyfikacji elektronicznej;

| d) | przyjmowania opinii w sprawie okoliczności związanych z ramami interoperacyjności, o których mowa w art. 12 ust. 2–4 rozporządzenia (UE) nr 910/2014; |
| --- | --- |

d)

przyjmowania opinii w sprawie okoliczności związanych z ramami interoperacyjności, o których mowa w art. 12 ust. 2–4 rozporządzenia (UE) nr 910/2014;

| e) | przyjmowania opinii w sprawie okoliczności dotyczących minimalnych technicznych specyfikacji, standardów i procedur odnoszących się do poziomów bezpieczeństwa, określonych w akcie wykonawczym przyjętym na podstawie art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 910/2014, oraz dotyczących wskazówek towarzyszących temu aktowi wykonawczemu; |
| --- | --- |

e)

przyjmowania opinii w sprawie okoliczności dotyczących minimalnych technicznych specyfikacji, standardów i procedur odnoszących się do poziomów bezpieczeństwa, określonych w akcie wykonawczym przyjętym na podstawie art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 910/2014, oraz dotyczących wskazówek towarzyszących temu aktowi wykonawczemu;

| f) | przyjmowania wskazówek w sprawie zakresu wzajemnej oceny i jej warunków; |
| --- | --- |

f)

przyjmowania wskazówek w sprawie zakresu wzajemnej oceny i jej warunków;

| g) | analizowania wyników wzajemnych ocen zgodnie z art. 11; |
| --- | --- |

g)

analizowania wyników wzajemnych ocen zgodnie z art. 11;

| h) | analizowania projektów wypełnionych formularzy notyfikacji; |
| --- | --- |

h)

analizowania projektów wypełnionych formularzy notyfikacji;

| i) | przyjmowania opinii w sprawie sposobu, w jaki system identyfikacji elektronicznej, który ma zostać notyfikowany i którego opis przekazano na podstawie art. 7 lit. g) rozporządzenia (UE) nr 910/2014, spełnia wymogi art. 7, art. 8 ust. 1–2 i art. 12 ust. 1 tego rozporządzenia oraz wymogi aktu wykonawczego, o którym mowa w art. 8 ust. 3 tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

i)

przyjmowania opinii w sprawie sposobu, w jaki system identyfikacji elektronicznej, który ma zostać notyfikowany i którego opis przekazano na podstawie art. 7 lit. g) rozporządzenia (UE) nr 910/2014, spełnia wymogi art. 7, art. 8 ust. 1–2 i art. 12 ust. 1 tego rozporządzenia oraz wymogi aktu wykonawczego, o którym mowa w art. 8 ust. 3 tego rozporządzenia.

Artykuł 15

Członkostwo

1.   Członkami sieci współpracy są państwa członkowskie oraz państwa należące do Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

2.   Przewodniczący zaprasza przedstawicieli państw przystępujących do udziału w posiedzeniach sieci współpracy w charakterze obserwatorów od dnia podpisania traktatu o przystąpieniu.

3.   Po konsultacji z siecią współpracy przewodniczący może zapraszać ekspertów spoza sieci współpracy, posiadających określone kompetencje w dziedzinie będącej przedmiotem porządku obrad, do udziału w trybie doraźnym w pracach sieci współpracy lub podgrupy. Ponadto przewodniczący może po konsultacji z siecią współpracy przyznać status obserwatora osobom i organizacjom.

Artykuł 16

Działanie

1.   Posiedzeniom sieci współpracy przewodniczy Komisja.

2.   W porozumieniu z Komisją sieć współpracy może ustanawiać podgrupy do celów badania określonych kwestii w oparciu zakres zadań ustalony przez sieć współpracy. Takie podgrupy ulegają rozwiązaniu wraz z wygaśnięciem ich mandatu.

3.   Członkowie sieci współpracy, a także zaproszeni eksperci i obserwatorzy podlegają wymogom zachowania tajemnicy zawodowej ustanowionym w Traktatach i przepisach wykonawczych do Traktatów, a także przestrzegają zasad bezpieczeństwa Komisji dotyczących ochrony informacji niejawnych UE, określonych w załączniku do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom (2). W przypadku nieprzestrzegania przez nich powyższych zobowiązań Komisja może zastosować wszelkie właściwe środki.

4.   Sieć współpracy odbywa swe posiedzenia w siedzibie Komisji. Komisja zapewnia obsługę sekretariatu.

5.   Sieć współpracy publikuje na specjalnej stronie internetowej swe opinie przyjęte na podstawie art. 14 lit. i). Jeżeli taka opinia zawiera informacje poufne, sieć współpracy przyjmuje do celów takiej publikacji wersję niepoufną tej opinii.

6.   Sieć współpracy przyjmuje swój regulamin zwykłą większością głosów swych członków.

Artykuł 17

Koszty posiedzeń

1.   Komisja nie wypłaca osobom uczestniczącym w działaniach sieci współpracy wynagrodzenia za ich usługi.

2.   Koszty podróży poniesione przez uczestników posiedzeń sieci współpracy mogą być zwracane przez Komisję. Zwrot kosztów następuje zgodnie z obowiązującymi przepisami Komisji oraz w granicach dostępnych środków przyznanych służbom Komisji w ramach rocznej procedury przydziału zasobów.

Artykuł 18

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 24 lutego 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 73.

1

(2)  Decyzja Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom z dnia 29 listopada 2001 r. zmieniająca jej regulamin wewnętrzny (Dz.U. L 317 z 3.12.2001, s. 1).

2

---

| 25.2.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 53/21 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 53/21

---

DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2015/297

z dnia 15 grudnia 2014 r.

zmieniająca decyzję EBC/2010/23 w sprawie podziału dochodów pieniężnych krajowych banków centralnych państw członkowskich, których walutą jest euro (EBC/2014/56)

RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,

uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 32 ust. 2 oraz art. 32 ust. 7,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Decyzja EBC/2010/23 (1) ustanawia procedurę sumowania i podziału dochodu pieniężnego wynikającego z operacji polityki pieniężnej. |
| --- | --- |

(1)

Decyzja EBC/2010/23 (1) ustanawia procedurę sumowania i podziału dochodu pieniężnego wynikającego z operacji polityki pieniężnej.

| (2) | W świetle decyzji EBC/2014/40 (2) oraz decyzji EBC/2014/45 (3) należy skorygować aktywa celowe, aby uwzględnić kwotę zrealizowanych zysków oraz strat wynikających ze zbywania papierów na potrzeby polityki pieniężnej, za okres od zbycia do następującego po nim końca kwartału. |
| --- | --- |

(2)

W świetle decyzji EBC/2014/40 (2) oraz decyzji EBC/2014/45 (3) należy skorygować aktywa celowe, aby uwzględnić kwotę zrealizowanych zysków oraz strat wynikających ze zbywania papierów na potrzeby polityki pieniężnej, za okres od zbycia do następującego po nim końca kwartału.

| (3) | W związku z tym, że oprocentowanie operacji polityki pieniężnej, których termin zapadalności wynosi jeden rok lub dłużej, zostaje zsumowane przed jego pobraniem na koniec operacji, należy skorygować kalkulację podstawy zobowiązań oraz aktywów celowych zgodnie z załącznikami I i II do decyzji EBC/2010/23. |
| --- | --- |

(3)

W związku z tym, że oprocentowanie operacji polityki pieniężnej, których termin zapadalności wynosi jeden rok lub dłużej, zostaje zsumowane przed jego pobraniem na koniec operacji, należy skorygować kalkulację podstawy zobowiązań oraz aktywów celowych zgodnie z załącznikami I i II do decyzji EBC/2010/23.

| (4) | Należy odpowiednio zmienić decyzję EBC/2010/23, |
| --- | --- |

(4)

Należy odpowiednio zmienić decyzję EBC/2010/23,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Zmiana

Załączniki I i II do decyzji EBC/2010/23 otrzymują brzmienie określone odpowiednio w załącznikach I i II do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 31 grudnia 2014 r.

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 15 grudnia 2014 r.

Mario DRAGHI

Prezes EBC

---

(1)  Decyzja EBC/2010/23 z dnia 25 listopada 2010 r. w sprawie podziału dochodów pieniężnych krajowych banków centralnych państw członkowskich, których walutą jest euro (Dz.U. L 35 z 9.2.2011, s. 17).

1

(2)  Decyzja EBC/2014/40 z dnia 15 października 2014 r. w sprawie realizacji trzeciego programu zakupu zabezpieczonych obligacji (Dz.U. L 335 z 22.11.2014, s. 22).

2

(3)  Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/5 z dnia 19 listopada 2014 r. w sprawie realizacji programu zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami (EBC/2014/45) (Dz.U. L 1 z 6.1.2015, s. 4).

3

---

ZAŁĄCZNIK I

„ZAŁĄCZNIK I

SKŁAD PODSTAWY ZOBOWIĄZAŃ

| A. | Podstawa zobowiązań obejmuje wyłącznie następujące pozycje:






  1. | Banknoty w obiegu
  Na potrzeby niniejszego załącznika, w roku wymiany gotówkowej dla każdego KBC przystępującego do Eurosystemu pozycja »Banknoty w obiegu«:






  a) | obejmuje banknoty wyemitowane przez ten KBC i denominowane w jednostkach waluty krajowej; oraz |
| --- | --- | --- | --- |

A.

Podstawa zobowiązań obejmuje wyłącznie następujące pozycje:

1.

Banknoty w obiegu

Na potrzeby niniejszego załącznika, w roku wymiany gotówkowej dla każdego KBC przystępującego do Eurosystemu pozycja »Banknoty w obiegu«:

a)

obejmuje banknoty wyemitowane przez ten KBC i denominowane w jednostkach waluty krajowej; oraz

| b) | podlega pomniejszeniu o wartość nieoprocentowanych pożyczek dotyczących wstępnego zaopatrzenia w banknoty euro, które nie zostały jeszcze zapisane w ciężar odpowiednich rachunków (część pozycji 6 aktywów HBS). |
| --- | --- |

b)

podlega pomniejszeniu o wartość nieoprocentowanych pożyczek dotyczących wstępnego zaopatrzenia w banknoty euro, które nie zostały jeszcze zapisane w ciężar odpowiednich rachunków (część pozycji 6 aktywów HBS).

Po upływie odpowiedniego roku wymiany gotówkowej, w odniesieniu do każdego KBC pozycja »Banknoty w obiegu« obejmuje banknoty denominowane w euro, z wyłączeniem jakichkolwiek innych banknotów.

W przypadku gdy data wymiany gotówkowej przypada na dzień, w którym nie działa system TARGET2, zobowiązanie KBC z tytułu banknotów euro dostarczonych w ramach wstępnego zaopatrzenia zgodnie z wytycznymi EBC/2006/9 i wprowadzonych do obiegu przed datą wymiany gotówkowej stanowi część podstawy zobowiązań (jako część rachunków korespondencyjnych w pozycji pasywów 10.4 HBS) do chwili, w której zobowiązanie to stanie się częścią zobowiązań w ramach Eurosystemu wynikających z transakcji w systemie TARGET2.

| 2. | Zobowiązania wobec instytucji kredytowych strefy euro dotyczące operacji polityki pieniężnej w euro, obejmujące:






  a) | rachunki bieżące, w tym rachunki dotyczące wymogów w zakresie rezerwy obowiązkowej zgodnie z art. 19 ust. 1 Statutu ESBC (pozycja pasywów 2.1 HBS); |
| --- | --- | --- |

2.

Zobowiązania wobec instytucji kredytowych strefy euro dotyczące operacji polityki pieniężnej w euro, obejmujące:

a)

rachunki bieżące, w tym rachunki dotyczące wymogów w zakresie rezerwy obowiązkowej zgodnie z art. 19 ust. 1 Statutu ESBC (pozycja pasywów 2.1 HBS);

| b) | kwoty w depozycie w banku centralnym na koniec dnia (pozycja pasywów 2.2 HBS); |
| --- | --- |

b)

kwoty w depozycie w banku centralnym na koniec dnia (pozycja pasywów 2.2 HBS);

| c) | depozyty terminowe (pozycja pasywów 2.3 HBS); |
| --- | --- |

c)

depozyty terminowe (pozycja pasywów 2.3 HBS);

| d) | zobowiązania wynikające z odwracalnych operacji dostrajających (pozycja pasywów 2.4 HBS); |
| --- | --- |

d)

zobowiązania wynikające z odwracalnych operacji dostrajających (pozycja pasywów 2.4 HBS);

| e) | depozyty związane ze zmianą wartości depozytu zabezpieczającego (pozycja pasywów 2.5 HBS). |
| --- | --- |

e)

depozyty związane ze zmianą wartości depozytu zabezpieczającego (pozycja pasywów 2.5 HBS).

| 3. | Zobowiązania z tytułu depozytów wobec kontrahentów Eurosystemu, którzy dopuścili się niewykonania zobowiązań, reklasyfikowane z pozycji pasywów 2.1 HBS. |
| --- | --- |

3.

Zobowiązania z tytułu depozytów wobec kontrahentów Eurosystemu, którzy dopuścili się niewykonania zobowiązań, reklasyfikowane z pozycji pasywów 2.1 HBS.

| 4. | Zobowiązania KBC będące zobowiązaniami w ramach Eurosystemu, wynikające z emisji certyfikatów dłużnych EBC zgodnie z rozdziałem 3.3 załącznika I do wytycznych EBC/2011/14 (1) (pozycja pasywów 10.2 HBS). |
| --- | --- |

4.

Zobowiązania KBC będące zobowiązaniami w ramach Eurosystemu, wynikające z emisji certyfikatów dłużnych EBC zgodnie z rozdziałem 3.3 załącznika I do wytycznych EBC/2011/14 (1) (pozycja pasywów 10.2 HBS).

| 5. | Zobowiązania netto w ramach Eurosystemu z tytułu banknotów euro w obiegu, włącznie ze zobowiązaniami wynikającymi z zastosowania art. 4 niniejszej decyzji (część pozycji pasywów 10.3 HBS). |
| --- | --- |

5.

Zobowiązania netto w ramach Eurosystemu z tytułu banknotów euro w obiegu, włącznie ze zobowiązaniami wynikającymi z zastosowania art. 4 niniejszej decyzji (część pozycji pasywów 10.3 HBS).

| 6. | Zobowiązania netto w ramach Eurosystemu wynikające z transakcji w systemie TARGET2, oprocentowane według stopy referencyjnej (część pozycji pasywów 10.4 HBS). |
| --- | --- |

6.

Zobowiązania netto w ramach Eurosystemu wynikające z transakcji w systemie TARGET2, oprocentowane według stopy referencyjnej (część pozycji pasywów 10.4 HBS).

| 7. | Ujmowane przez każdy KBC na koniec kwartału naliczone odsetki od zobowiązań polityki pieniężnej, których termin zapadalności wynosi jeden rok lub dłużej (część pozycji pasywów 12.2 HBS). |
| --- | --- |

7.

Ujmowane przez każdy KBC na koniec kwartału naliczone odsetki od zobowiązań polityki pieniężnej, których termin zapadalności wynosi jeden rok lub dłużej (część pozycji pasywów 12.2 HBS).

| B. | Wartość podstawy zobowiązań poszczególnych KBC oblicza się zgodnie ze zharmonizowanymi zasadami rachunkowości określonymi w wytycznych EBC/2010/20. |
| --- | --- |

B.

Wartość podstawy zobowiązań poszczególnych KBC oblicza się zgodnie ze zharmonizowanymi zasadami rachunkowości określonymi w wytycznych EBC/2010/20.

---

(1)  Wytyczne EBC/2011/14 z dnia 20 września 2011 r. w sprawie instrumentów i procedur polityki pieniężnej Eurosystemu (Dz.U. L 331 z 14.12.2011, s. 1).”

1

---

ZAŁĄCZNIK II

„ZAŁĄCZNIK II

AKTYWA CELOWE

| A. | Aktywa celowe obejmują wyłącznie następujące pozycje:






  1. | Należności od instytucji kredytowych strefy euro w euro z tytułu operacji polityki pieniężnej (pozycja aktywów 5 HBS). |
| --- | --- | --- |

A.

Aktywa celowe obejmują wyłącznie następujące pozycje:

1.

Należności od instytucji kredytowych strefy euro w euro z tytułu operacji polityki pieniężnej (pozycja aktywów 5 HBS).

| 2. | Papiery wartościowe na potrzeby polityki pieniężnej (część pozycji aktywów 7.1 HBS). |
| --- | --- |

2.

Papiery wartościowe na potrzeby polityki pieniężnej (część pozycji aktywów 7.1 HBS).

| 3. | Należności w ramach Eurosystemu odpowiadające aktywom rezerw walutowych z wyjątkiem złota, przekazanym EBC zgodnie z art. 30 Statutu ESBC (część pozycji aktywów 9.2 HBS). |
| --- | --- |

3.

Należności w ramach Eurosystemu odpowiadające aktywom rezerw walutowych z wyjątkiem złota, przekazanym EBC zgodnie z art. 30 Statutu ESBC (część pozycji aktywów 9.2 HBS).

| 4. | Należności netto w ramach Eurosystemu z tytułu banknotów euro w obiegu, włącznie z należnościami wynikającymi z zastosowania art. 4 niniejszej decyzji (część pozycji aktywów 9.4 HBS). |
| --- | --- |

4.

Należności netto w ramach Eurosystemu z tytułu banknotów euro w obiegu, włącznie z należnościami wynikającymi z zastosowania art. 4 niniejszej decyzji (część pozycji aktywów 9.4 HBS).

| 5. | Należności netto w ramach Eurosystemu wynikające z transakcji w systemie TARGET2, podlegające wyrównaniu według stopy referencyjnej (część pozycji aktywów 9.5 HBS). |
| --- | --- |

5.

Należności netto w ramach Eurosystemu wynikające z transakcji w systemie TARGET2, podlegające wyrównaniu według stopy referencyjnej (część pozycji aktywów 9.5 HBS).

| 6. | Złoto, w tym należności z tytułu złota przekazanego EBC, w kwocie umożliwiającej danemu KBC wyodrębnienie takiej części jego zasobów złota, która odpowiada proporcji pomiędzy udziałem tego KBC w kluczu subskrybowanego kapitału a całkowitą ilością złota wyznaczoną przez wszystkie KBC (pozycja aktywów 1 i część pozycji aktywów 9.2 HBS).
  Na potrzeby niniejszej decyzji wartość złota oblicza się na podstawie ceny złota w euro za jedną uncję czystego złota wg stanu z dnia 31 grudnia 2002 r. |
| --- | --- |

6.

Złoto, w tym należności z tytułu złota przekazanego EBC, w kwocie umożliwiającej danemu KBC wyodrębnienie takiej części jego zasobów złota, która odpowiada proporcji pomiędzy udziałem tego KBC w kluczu subskrybowanego kapitału a całkowitą ilością złota wyznaczoną przez wszystkie KBC (pozycja aktywów 1 i część pozycji aktywów 9.2 HBS).

Na potrzeby niniejszej decyzji wartość złota oblicza się na podstawie ceny złota w euro za jedną uncję czystego złota wg stanu z dnia 31 grudnia 2002 r.

| 7. | Należności z tytułu banknotów euro dostarczonych w ramach wstępnego zaopatrzenia zgodnie z wytycznymi EBC/2006/9, a następnie wprowadzonych do obiegu przed datą wymiany gotówkowej (do daty wymiany gotówkowej część pozycji aktywów 4.1 HBS, po tej dacie część rachunków korespondencyjnych w pozycji aktywów 9.5 HBS), ale tylko do chwili, w której należności takie staną się częścią należności w ramach Eurosystemu wynikających z transakcji w systemie TARGET2. |
| --- | --- |

7.

Należności z tytułu banknotów euro dostarczonych w ramach wstępnego zaopatrzenia zgodnie z wytycznymi EBC/2006/9, a następnie wprowadzonych do obiegu przed datą wymiany gotówkowej (do daty wymiany gotówkowej część pozycji aktywów 4.1 HBS, po tej dacie część rachunków korespondencyjnych w pozycji aktywów 9.5 HBS), ale tylko do chwili, w której należności takie staną się częścią należności w ramach Eurosystemu wynikających z transakcji w systemie TARGET2.

| 8. | Zaległe należności wynikające z niewykonania zobowiązań przez kontrahentów Eurosystemu w kontekście operacji kredytowych Eurosystemu lub aktywa finansowe bądź należności (względem podmiotów trzecich) przejęte lub nabyte w ramach realizacji zabezpieczenia złożonego przez kontrahentów Eurosystemu, którzy dopuścili się niewykonania zobowiązań w kontekście operacji kredytowych Eurosystemu, reklasyfikowane z pozycji aktywów 5 HBS (część pozycji aktywów 11.6 HBS). |
| --- | --- |

8.

Zaległe należności wynikające z niewykonania zobowiązań przez kontrahentów Eurosystemu w kontekście operacji kredytowych Eurosystemu lub aktywa finansowe bądź należności (względem podmiotów trzecich) przejęte lub nabyte w ramach realizacji zabezpieczenia złożonego przez kontrahentów Eurosystemu, którzy dopuścili się niewykonania zobowiązań w kontekście operacji kredytowych Eurosystemu, reklasyfikowane z pozycji aktywów 5 HBS (część pozycji aktywów 11.6 HBS).

| 9. | Ujmowane przez każdy KBC na koniec kwartału naliczone odsetki od aktywów polityki pieniężnej, których termin zapadalności wynosi jeden rok lub dłużej (część pozycji aktywów 11.5 HBS). |
| --- | --- |

9.

Ujmowane przez każdy KBC na koniec kwartału naliczone odsetki od aktywów polityki pieniężnej, których termin zapadalności wynosi jeden rok lub dłużej (część pozycji aktywów 11.5 HBS).

| B. | Wartość aktywów celowych poszczególnych KBC oblicza się zgodnie ze zharmonizowanymi zasadami rachunkowości określonymi w wytycznych EBC/2010/20.” |
| --- | --- |

B.

Wartość aktywów celowych poszczególnych KBC oblicza się zgodnie ze zharmonizowanymi zasadami rachunkowości określonymi w wytycznych EBC/2010/20.”

---

| 25.2.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 53/24 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 53/24

---

DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2015/298

z dnia 15 grudnia 2014 r.

w sprawie tymczasowego podziału dochodu Europejskiego Banku Centralnego (EBC/2014/57)

(wersja przekształcona)

Rada prezesów europejskiego banku centralnego,

uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 33,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Decyzja EBC/2010/24 (1) określa sposób, w jaki Europejski Bank Centralny (EBC) rozdziela pomiędzy krajowe banki centralne: a) swój dochód z tytułu banknotów euro w obiegu uzyskany w danym roku obrotowym; oraz b) swój dochód z tytułu papierów wartościowych nabytych w ramach programu dotyczącego rynków papierów wartościowych uzyskany w danym roku obrotowym. |
| --- | --- |

(1)

Decyzja EBC/2010/24 (1) określa sposób, w jaki Europejski Bank Centralny (EBC) rozdziela pomiędzy krajowe banki centralne: a) swój dochód z tytułu banknotów euro w obiegu uzyskany w danym roku obrotowym; oraz b) swój dochód z tytułu papierów wartościowych nabytych w ramach programu dotyczącego rynków papierów wartościowych uzyskany w danym roku obrotowym.

| (2) | Należy zmienić brzmienie decyzji EBC/2010/24 w celu uwzględnienia tymczasowego podziału dochodu EBC z tytułu nabycia zabezpieczonych obligacji oraz papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami nabytych na podstawie decyzji EBC/2014/40 (2) oraz decyzji EBC/2014/45 (3). Z uwagi na wymogi jasności i przejrzystości konieczne jest zatem sporządzenie wersji przekształconej tej decyzji. |
| --- | --- |

(2)

Należy zmienić brzmienie decyzji EBC/2010/24 w celu uwzględnienia tymczasowego podziału dochodu EBC z tytułu nabycia zabezpieczonych obligacji oraz papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami nabytych na podstawie decyzji EBC/2014/40 (2) oraz decyzji EBC/2014/45 (3). Z uwagi na wymogi jasności i przejrzystości konieczne jest zatem sporządzenie wersji przekształconej tej decyzji.

| (3) | Decyzja EBC/2010/29 (4) ustala sposób przydziału banknotów euro w obiegu krajowym bankom centralnym (KBC) proporcjonalnie do opłaconych przez nie udziałów w kapitale EBC. Przepis art. 4 decyzji EBC/2010/29 oraz załącznik do tej decyzji przydziela EBC 8 % całkowitej wartości banknotów euro w obiegu. EBC przysługują wobec KBC należności w ramach Eurosystemu na kwotę stanowiącą równowartość emitowanych przez KBC banknotów euro, proporcjonalnie do udziałów KBC w kluczu subskrybowanego kapitału. |
| --- | --- |

(3)

Decyzja EBC/2010/29 (4) ustala sposób przydziału banknotów euro w obiegu krajowym bankom centralnym (KBC) proporcjonalnie do opłaconych przez nie udziałów w kapitale EBC. Przepis art. 4 decyzji EBC/2010/29 oraz załącznik do tej decyzji przydziela EBC 8 % całkowitej wartości banknotów euro w obiegu. EBC przysługują wobec KBC należności w ramach Eurosystemu na kwotę stanowiącą równowartość emitowanych przez KBC banknotów euro, proporcjonalnie do udziałów KBC w kluczu subskrybowanego kapitału.

| (4) | Zgodnie z art. 2 ust. 2 decyzji EBC/2010/23 (5), salda w ramach Eurosystemu z tytułu banknotów euro w obiegu podlegają oprocentowaniu według stopy referencyjnej. Zgodnie z art. 2 ust. 3 decyzji EBC/2010/23 oprocentowanie to będzie rozliczane za pośrednictwem płatności w systemie TARGET2. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 2 ust. 2 decyzji EBC/2010/23 (5), salda w ramach Eurosystemu z tytułu banknotów euro w obiegu podlegają oprocentowaniu według stopy referencyjnej. Zgodnie z art. 2 ust. 3 decyzji EBC/2010/23 oprocentowanie to będzie rozliczane za pośrednictwem płatności w systemie TARGET2.

| (5) | Motyw 7 decyzji EBC/2010/23 stanowi, że dochód EBC wynikający z oprocentowania przysługujących mu wobec KBC należności w ramach Eurosystemu z tytułu przypadającej na EBC części banknotów euro w obiegu powinien co do zasady zostać podzielony pomiędzy KBC proporcjonalnie do ich udziałów w kluczu subskrybowanego kapitału w roku obrotowym, w którym dochód ten został uzyskany, zgodnie z decyzjami Rady Prezesów. |
| --- | --- |

(5)

Motyw 7 decyzji EBC/2010/23 stanowi, że dochód EBC wynikający z oprocentowania przysługujących mu wobec KBC należności w ramach Eurosystemu z tytułu przypadającej na EBC części banknotów euro w obiegu powinien co do zasady zostać podzielony pomiędzy KBC proporcjonalnie do ich udziałów w kluczu subskrybowanego kapitału w roku obrotowym, w którym dochód ten został uzyskany, zgodnie z decyzjami Rady Prezesów.

| (6) | Podobnie dochód EBC z tytułu papierów wartościowych nabytych w ramach programu dotyczącego rynków papierów wartościowych, trzeciego programu zakupu zabezpieczonych obligacji oraz programu zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami powinien co do zasady zostać podzielony pomiędzy KBC proporcjonalnie do ich udziałów w kluczu subskrybowanego kapitału w roku obrotowym, w którym dochód ten został uzyskany. |
| --- | --- |

(6)

Podobnie dochód EBC z tytułu papierów wartościowych nabytych w ramach programu dotyczącego rynków papierów wartościowych, trzeciego programu zakupu zabezpieczonych obligacji oraz programu zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami powinien co do zasady zostać podzielony pomiędzy KBC proporcjonalnie do ich udziałów w kluczu subskrybowanego kapitału w roku obrotowym, w którym dochód ten został uzyskany.

| (7) | Dokonując podziału dochodu EBC z tytułu banknotów euro w obiegu oraz z tytułu papierów wartościowych nabytych w ramach programu dotyczącego rynków papierów wartościowych, trzeciego programu zakupu zabezpieczonych obligacji oraz programu zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami, EBC powinien brać pod uwagę prognozę swojego wyniku finansowego na ten rok, która w należyty sposób uwzględnia potrzebę przeznaczenia środków na rezerwę celową z tytułu ryzyka walutowego, ryzyka stopy procentowej, ryzyka kredytowego oraz ryzyka wahań ceny złota, jak również dostępność rezerw celowych, które mogą zostać wykorzystane w celu skompensowania oczekiwanych wydatków. |
| --- | --- |

(7)

Dokonując podziału dochodu EBC z tytułu banknotów euro w obiegu oraz z tytułu papierów wartościowych nabytych w ramach programu dotyczącego rynków papierów wartościowych, trzeciego programu zakupu zabezpieczonych obligacji oraz programu zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami, EBC powinien brać pod uwagę prognozę swojego wyniku finansowego na ten rok, która w należyty sposób uwzględnia potrzebę przeznaczenia środków na rezerwę celową z tytułu ryzyka walutowego, ryzyka stopy procentowej, ryzyka kredytowego oraz ryzyka wahań ceny złota, jak również dostępność rezerw celowych, które mogą zostać wykorzystane w celu skompensowania oczekiwanych wydatków.

| (8) | Określając kwotę zysku netto EBC przekazywaną do ogólnego funduszu rezerwowego na podstawie art. 33 ust. 1 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (zwanego dalej „Statutem ESBC”), Rada Prezesów powinna rozważyć, czy część zysku, która odpowiada dochodowi z tytułu banknotów euro w obiegu oraz z tytułu papierów wartościowych nabytych w ramach programu dotyczącego rynków papierów wartościowych, trzeciego programu zakupu zabezpieczonych obligacji oraz programu zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami powinna zostać w całości rozdzielona pomiędzy KBC, |
| --- | --- |

(8)

Określając kwotę zysku netto EBC przekazywaną do ogólnego funduszu rezerwowego na podstawie art. 33 ust. 1 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (zwanego dalej „Statutem ESBC”), Rada Prezesów powinna rozważyć, czy część zysku, która odpowiada dochodowi z tytułu banknotów euro w obiegu oraz z tytułu papierów wartościowych nabytych w ramach programu dotyczącego rynków papierów wartościowych, trzeciego programu zakupu zabezpieczonych obligacji oraz programu zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami powinna zostać w całości rozdzielona pomiędzy KBC,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Definicje

Na potrzeby niniejszej decyzji użyte w niej określenia oznaczają:

a)   „KBC”— krajowy bank centralny państwa członkowskiego, którego walutą jest euro;

b)   „salda w ramach Eurosystemu z tytułu banknotów euro w obiegu”— należności i zobowiązania powstające pomiędzy danym KBC a EBC oraz pomiędzy danym KBC a innymi KBC w wyniku zastosowania art. 4 decyzji EBC/2010/29;

c)   „dochód EBC z tytułu banknotów euro w obiegu”— dochód EBC wynikający z oprocentowania przysługujących mu wobec KBC należności w ramach Eurosystemu z tytułu przypadającej na EBC części banknotów euro w obiegu, który powstaje w wyniku zastosowania art. 2 decyzji EBC/2010/23;

d)   „dochód EBC z tytułu papierów wartościowych”— dochód netto z tytułu: (i) papierów wartościowych nabytych w ramach programu dotyczącego rynków papierów wartościowych na podstawie decyzji EBC/2010/5 (6), (ii) zabezpieczonych obligacji nabytych w ramach trzeciego programu zakupu zabezpieczonych obligacji na podstawie decyzji EBC/2014/40, oraz (iii) papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami nabytych w ramach programu zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami na podstawie decyzji EBC/2014/45.

Artykuł 2

Tymczasowy podział dochodu EBC z tytułu banknotów euro w obiegu oraz z tytułu papierów wartościowych

1.   Dochód EBC z tytułu banknotów euro w obiegu oraz z tytułu papierów wartościowych przypada w całości KBC w tym samym roku obrotowym, w którym zostaje uzyskany, i jest rozdzielany pomiędzy KBC proporcjonalnie do opłaconych przez nie udziałów w kapitale subskrybowanym EBC.

2.   Jeżeli Rada Prezesów nie postanowi inaczej, EBC rozdziela pomiędzy KBC swój dochód z tytułu banknotów euro w obiegu oraz dochód z tytułu papierów wartościowych uzyskany w danym roku obrotowym w ostatnim dniu roboczym stycznia roku następnego.

3.   W drodze decyzji Rady Prezesów wydanej na podstawie Statutu ESBC kwota dochodu EBC z tytułu banknotów euro w obiegu może zostać ograniczona ze względu na wydatki poniesione przez EBC w związku z emisją i obsługą banknotów euro.

Artykuł 3

Odstępstwa od artykułu 2

W drodze odstępstwa od zasad określonych w art. 2 Rada Prezesów podejmuje przed końcem roku obrotowego decyzję w przedmiocie nierozdzielenia, w części lub w całości, dochodu EBC, o którym mowa w tym artykule, w stopniu niezbędnym dla zapewnienia, aby kwota rozdzielonego dochodu nie przekroczyła zysku netto EBC za dany rok. Decyzję taką podejmuje się w przypadku, gdy na podstawie uzasadnionej prognozy przygotowanej przez Zarząd Rada Prezesów przewiduje, że EBC odnotuje w danym roku stratę bądź też że uzyskany roczny zysk netto będzie niższy niż szacowana kwota dochodu EBC, o którym mowa w art. 2. Przed końcem roku obrotowego Rada Prezesów może zadecydować o przekazaniu części lub całości dochodu EBC wskazanego w tym artykule na rezerwę celową z tytułu ryzyka kursowego, ryzyka stopy procentowej, ryzyka kredytowego oraz ryzyka wahań ceny złota.

Artykuł 4

Wejście w życie i uchylenie obowiązujących przepisów

1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 31 grudnia 2014 r.

2.   Uchyla się decyzję EBC/2010/24 z dniem 31 grudnia 2014 r.

3.   Odesłania do decyzji EBC/2010/24 należy traktować jako odesłania do niniejszej decyzji.

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 15 grudnia 2014 r.

Mario DRAGHI

Prezes EBC

---

(1)  Decyzja EBC/2010/24 z dnia 25 listopada 2010 r. w sprawie tymczasowego podziału dochodu Europejskiego Banku Centralnego z tytułu banknotów euro w obiegu oraz z tytułu papierów wartościowych nabytych w ramach programu dotyczącego rynków papierów wartościowych (Dz.U. L 6 z 11.1.2011, s. 35).

1

(2)  Decyzja EBC/2014/40 z dnia 15 października 2014 r. w sprawie realizacji trzeciego programu zakupu zabezpieczonych obligacji (Dz.U. L 335 z 22.11.2014, s. 22).

2

(3)  Decyzja (UE) 2015/5 z dnia 19 listopada 2014 r. w sprawie realizacji programu zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami (EBC/2014/45) (Dz.U. L 1 z 6.1.2015, s. 4).

3

(4)  Decyzja EBC/2010/29 z dnia 13 grudnia 2010 r. w sprawie emisji banknotów euro (Dz.U. L 35 z 9.2.2011, s. 26).

4

(5)  Decyzja EBC/2010/23 z dnia 25 listopada 2010 r. w sprawie podziału dochodów pieniężnych krajowych banków centralnych państw członkowskich, których walutą jest euro (Dz.U. L 35 z 9.2.2011, s. 17).

5

(6)  Decyzja EBC/2010/5 z dnia 14 maja 2010 r. w sprawie ustanowienia programu dotyczącego rynków papierów wartościowych (Dz.U. L 124 z 20.5.2010, s. 8).

6

---

| 25.2.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 53/27 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 53/27

---

DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2015/299

z dnia 10 lutego 2015 r.

zmieniająca decyzję EBC/2014/34 w sprawie środków dotyczących ukierunkowanych dłuższych operacji refinansujących (EBC/2015/5)

RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 127 ust. 2 tiret pierwsze,

uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 3 ust. 1 tiret pierwsze, art. 12 ust. 1, art. 18 ust. 1 tiret drugie oraz art. 34 ust. 1 tiret drugie,

uwzględniając wytyczne EBC/2011/14 z dnia 20 września 2011 r. w sprawie instrumentów i procedur polityki pieniężnej Eurosystemu (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z pkt 1.6 załącznika I do wytycznych EBC/2011/14 Rada Prezesów EBC może w dowolnym czasie zmieniać instrumenty, warunki, kryteria i procedury realizacji operacji polityki pieniężnej Eurosystemu. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z pkt 1.6 załącznika I do wytycznych EBC/2011/14 Rada Prezesów EBC może w dowolnym czasie zmieniać instrumenty, warunki, kryteria i procedury realizacji operacji polityki pieniężnej Eurosystemu.

| (2) | W celu wsparcia efektywności ukierunkowanych dłuższych operacji refinansujących (TLTRO) Rada Prezesów zdecydowała w dniu 22 stycznia 2015 r. o zniesieniu marży wynoszącej 10 pkt bazowych ponad stopę podstawowych operacji refinansujących w odniesieniu do TLTRO, które mają być przeprowadzone pomiędzy marcem 2015 r. a czerwcem 2016 r. Zniesienie marży odzwierciedla zmniejszenie od ogłoszenia TLTRO w dniu 5 czerwca 2014 r. premii za ryzyko terminu zapadalności dotyczącej instrumentów opartych na rynkowych źródłach finansowania w odniesieniu do instytucji. Decyzja ta nie ma wpływu na stopę procentową stosowaną do pierwszych TLTRO, przeprowadzonych we wrześniu i grudniu 2014 r. Ta stopa procentowa pozostaje zatem niezmieniona, tj. jest stałą stopą ustaloną przez cały okres trwania operacji na poziomie stopy podstawowych operacji refinansujących obowiązującej w momencie ogłoszenia przetargu dotyczącego danej TLTRO, powiększonej o stałą marżę wynoszącą 10 punktów bazowych. |
| --- | --- |

(2)

W celu wsparcia efektywności ukierunkowanych dłuższych operacji refinansujących (TLTRO) Rada Prezesów zdecydowała w dniu 22 stycznia 2015 r. o zniesieniu marży wynoszącej 10 pkt bazowych ponad stopę podstawowych operacji refinansujących w odniesieniu do TLTRO, które mają być przeprowadzone pomiędzy marcem 2015 r. a czerwcem 2016 r. Zniesienie marży odzwierciedla zmniejszenie od ogłoszenia TLTRO w dniu 5 czerwca 2014 r. premii za ryzyko terminu zapadalności dotyczącej instrumentów opartych na rynkowych źródłach finansowania w odniesieniu do instytucji. Decyzja ta nie ma wpływu na stopę procentową stosowaną do pierwszych TLTRO, przeprowadzonych we wrześniu i grudniu 2014 r. Ta stopa procentowa pozostaje zatem niezmieniona, tj. jest stałą stopą ustaloną przez cały okres trwania operacji na poziomie stopy podstawowych operacji refinansujących obowiązującej w momencie ogłoszenia przetargu dotyczącego danej TLTRO, powiększonej o stałą marżę wynoszącą 10 punktów bazowych.

| (3) | Dodatkowo, należy dokonać niewielkich zmian w decyzji EBC/2014/34 (2). |
| --- | --- |

(3)

Dodatkowo, należy dokonać niewielkich zmian w decyzji EBC/2014/34 (2).

| (4) | Decyzja EBC/2014/34 powinna zatem zostać odpowiednio zmieniona, |
| --- | --- |

(4)

Decyzja EBC/2014/34 powinna zatem zostać odpowiednio zmieniona,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Zmiany

W decyzji EBC/2014/34 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 5 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 5
  Odsetki
  W odniesieniu do TLTRO przeprowadzonych we wrześniu 2014 r. oraz w grudniu 2014 r. zastosowana stopa procentowa jest stałą stopą ustaloną przez cały okres trwania operacji na poziomie stopy podstawowych operacji refinansujących obowiązującej w momencie ogłoszenia przetargu dotyczącego danej TLTRO, powiększonej o stałą marżę wynoszącą 10 punktów bazowych. W odniesieniu do TLTRO przeprowadzanych od marca 2015 r. do czerwca 2016 r. zastosowana stopa procentowa jest stałą stopą ustaloną przez cały okres trwania operacji na poziomie stopy podstawowych operacji refinansujących obowiązującej w momencie ogłoszenia przetargu dotyczącego danej TLTRO.
  Odsetki są płatne z dołu w momencie wymagalności operacji albo w momencie wcześniejszej spłaty przewidzianej w art. 6 i 7, w sytuacjach, gdy mają one zastosowanie.”; |
| --- | --- |

1)

art. 5 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 5

Odsetki

W odniesieniu do TLTRO przeprowadzonych we wrześniu 2014 r. oraz w grudniu 2014 r. zastosowana stopa procentowa jest stałą stopą ustaloną przez cały okres trwania operacji na poziomie stopy podstawowych operacji refinansujących obowiązującej w momencie ogłoszenia przetargu dotyczącego danej TLTRO, powiększonej o stałą marżę wynoszącą 10 punktów bazowych. W odniesieniu do TLTRO przeprowadzanych od marca 2015 r. do czerwca 2016 r. zastosowana stopa procentowa jest stałą stopą ustaloną przez cały okres trwania operacji na poziomie stopy podstawowych operacji refinansujących obowiązującej w momencie ogłoszenia przetargu dotyczącego danej TLTRO.

Odsetki są płatne z dołu w momencie wymagalności operacji albo w momencie wcześniejszej spłaty przewidzianej w art. 6 i 7, w sytuacjach, gdy mają one zastosowanie.”

| 2) | tabela druga w pkt 1 załącznika I (Obliczanie limitów zadłużenia) otrzymuje brzmienie:








  „
  k | Miesiąc TLTRO | Referencyjny miesiąc przydziału środków | CNLk |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 3 | marzec 2015 | styczeń 2015 | NLmaj 2014 + NLczerwiec 2014 + ... + NLstyczen 2015 |
| 4 | czerwiec 2015 | kwiecień 2015 | NLmaj 2014 + NLczerwiec 2014 + ... + NLkwiecien 2015 |
| 5 | wrzesień 2015 | lipiec 2015 | NLmaj 2014 + NLczerwiec 2014 + ... + NLlipiec 2015 |
| 6 | grudzień 2015 | październik 2015 | NLmaj 2014 + NLczerwiec 2014 + ... + NLpazdziernik 2015 |
| 7 | marzec 2016 | styczeń 2016 | NLmaj 2014 + NLczerwiec 2014 + ... + NLstyczen 2016 |
| 8 | czerwiec 2016 | kwiecień 2016 | NL
  maj 2014
  - NL
  czerwiec 2014
  - ... + NL
  kwiecien 2016” |

2)

tabela druga w pkt 1 załącznika I (Obliczanie limitów zadłużenia) otrzymuje brzmienie:

„
  k

Miesiąc TLTRO

Referencyjny miesiąc przydziału środków

CNLk

3

marzec 2015

styczeń 2015

NLmaj 2014 + NLczerwiec 2014 + ... + NLstyczen 2015

4

czerwiec 2015

kwiecień 2015

NLmaj 2014 + NLczerwiec 2014 + ... + NLkwiecien 2015

5

wrzesień 2015

lipiec 2015

NLmaj 2014 + NLczerwiec 2014 + ... + NLlipiec 2015

6

grudzień 2015

październik 2015

NLmaj 2014 + NLczerwiec 2014 + ... + NLpazdziernik 2015

7

marzec 2016

styczeń 2016

NLmaj 2014 + NLczerwiec 2014 + ... + NLstyczen 2016

8

czerwiec 2016

kwiecień 2016

NL
  maj 2014
  - NL
  czerwiec 2014
  - ... + NL
  kwiecien 2016”

| 3) | formuła mająca zastosowanie do obowiązkowej wcześniejszej spłaty uczestnika we wrześniu 2016 r., zawarta w pkt 2 załącznika I (Obliczanie obowiązkowych wcześniejszych spłat), otrzymuje brzmienie:
  „, if” |
| --- | --- |

3)

formuła mająca zastosowanie do obowiązkowej wcześniejszej spłaty uczestnika we wrześniu 2016 r., zawarta w pkt 2 załącznika I (Obliczanie obowiązkowych wcześniejszych spłat), otrzymuje brzmienie:

„Formula, ifFormula”

| 4) | w załączniku I trzeci przypis otrzymuje brzmienie:
  „Dla TLTRO, która będzie przeprowadzona w marcu 2015 r. (k = 3), ograniczenie wynosi C
  3 ≤ max{0, AA
  3}.”; |
| --- | --- |

4)

w załączniku I trzeci przypis otrzymuje brzmienie:

„Dla TLTRO, która będzie przeprowadzona w marcu 2015 r. (k = 3), ograniczenie wynosi C
  3 ≤ max{0, AA
  3}.”

| 5) | w załączniku II czwarty przypis otrzymuje brzmienie:
  „Klasyfikacja sektorowa spółek holdingowych przedsiębiorstw niefinansowych z rozporządzenia (WE) nr 25/2009 (EBC/2008/32) została zmieniona w rozporządzeniu (UE) nr 1071/2013 (EBC/2013/33) w celu uwzględnienia zmian w międzynarodowych standardach statystycznych. Zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1071/2013 (EBC/2013/33) spółki holdingowe przedsiębiorstw niefinansowych zostały ponownie sklasyfikowane jako instytucje finansowe. Sprawozdania TLTRO muszą co do zasady odpowiadać zasadom BSI: ze skutkiem od grudnia 2014 r. dane nie powinny obejmować spółek holdingowych i należy przekazać odpowiednie korekty.”; |
| --- | --- |

5)

w załączniku II czwarty przypis otrzymuje brzmienie:

„Klasyfikacja sektorowa spółek holdingowych przedsiębiorstw niefinansowych z rozporządzenia (WE) nr 25/2009 (EBC/2008/32) została zmieniona w rozporządzeniu (UE) nr 1071/2013 (EBC/2013/33) w celu uwzględnienia zmian w międzynarodowych standardach statystycznych. Zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1071/2013 (EBC/2013/33) spółki holdingowe przedsiębiorstw niefinansowych zostały ponownie sklasyfikowane jako instytucje finansowe. Sprawozdania TLTRO muszą co do zasady odpowiadać zasadom BSI: ze skutkiem od grudnia 2014 r. dane nie powinny obejmować spółek holdingowych i należy przekazać odpowiednie korekty.”

| 6) | w załączniku II trzynasty przypis otrzymuje brzmienie:
  „Skutki reklasyfikacji korporacji holdingowych przedsiębiorstw niefinansowych na instytucje finansowe, która miała miejsce w grudniu 2014 r., należy wykazać w pozycji 3.2C.”. |
| --- | --- |

6)

w załączniku II trzynasty przypis otrzymuje brzmienie:

„Skutki reklasyfikacji korporacji holdingowych przedsiębiorstw niefinansowych na instytucje finansowe, która miała miejsce w grudniu 2014 r., należy wykazać w pozycji 3.2C.”

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 10 lutego 2015 r.

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 10 lutego 2015 r.

Mario DRAGHI

Prezes EBC

---

(1)  Dz.U. L 331 z 14.12.2011, s. 1.

1

(2)  Decyzja EBC/2014/34 z dnia 29 lipca 2014 r. w sprawie środków dotyczących ukierunkowanych dłuższych operacji refinansujących (Dz.U. L 258 z 29.8.2014, s. 11).

2

---

| 25.2.2015 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 53/29 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2015

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 53/29

---

DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2015/300

z dnia 10 lutego 2015 r.

w sprawie kwalifikowania rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub w pełni gwarantowanych przez Republikę Grecką (EBC/2015/6)

RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 127 ust. 2 tiret pierwsze,

uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 3 ust. 1 tiret pierwsze, art. 12 ust. 1, art. 18 oraz art. 34 ust. 1 tiret drugie,

uwzględniając wytyczne EBC/2011/14 z dnia 20 września 2011 r. w sprawie instrumentów i procedur polityki pieniężnej Eurosystemu (1), w szczególności pkt 1.6 oraz pkt 6.3.1, 6.3.2 i 6.4.2 załącznika I do tych wytycznych,

uwzględniając wytyczne EBC/2014/31 z dnia 9 lipca 2014 r. w sprawie dodatkowych tymczasowych środków dotyczących operacji refinansujących Eurosystemu i kwalifikowania zabezpieczeń oraz zmieniające wytyczne EBC/2007/9 (2), w szczególności art. 1 ust. 3 oraz art. 6 i 8,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 18 ust. 1 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego Europejski Bank Centralny (EBC) i krajowe banki centralne państw członkowskich, których walutą jest euro (zwane dalej „KBC”), mogą dokonywać właściwie zabezpieczonych operacji kredytowych z instytucjami kredytowymi oraz innymi uczestnikami rynku. Standardowe kryteria kwalifikowania zabezpieczeń na potrzeby operacji polityki pieniężnej Eurosystemu zostały określone w załączniku I do wytycznych EBC/2011/14. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 18 ust. 1 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego Europejski Bank Centralny (EBC) i krajowe banki centralne państw członkowskich, których walutą jest euro (zwane dalej „KBC”), mogą dokonywać właściwie zabezpieczonych operacji kredytowych z instytucjami kredytowymi oraz innymi uczestnikami rynku. Standardowe kryteria kwalifikowania zabezpieczeń na potrzeby operacji polityki pieniężnej Eurosystemu zostały określone w załączniku I do wytycznych EBC/2011/14.

| (2) | Zgodnie z pkt 1.6 załącznika I do wytycznych EBC/2011/14 Rada Prezesów EBC może w dowolnym czasie zmieniać instrumenty, warunki, kryteria i procedury realizacji operacji polityki pieniężnej Eurosystemu. Zgodnie z pkt 6.3.1 załącznika I do wytycznych EBC/2011/14 Eurosystem zastrzega sobie prawo do podejmowania decyzji, czy dana emisja, emitent, dłużnik lub gwarant spełnia wymóg wysokiej jakości kredytowej, na podstawie wszelkich informacji, jakie uzna za istotne. Co więcej, minimalne wymogi Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej określone są w zasadach oceny jakości kredytowej Eurosystemu dotyczących aktywów rynkowych, zawartych w pkt 6.3.2 załącznika I do wytycznych EBC/2011/14. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z pkt 1.6 załącznika I do wytycznych EBC/2011/14 Rada Prezesów EBC może w dowolnym czasie zmieniać instrumenty, warunki, kryteria i procedury realizacji operacji polityki pieniężnej Eurosystemu. Zgodnie z pkt 6.3.1 załącznika I do wytycznych EBC/2011/14 Eurosystem zastrzega sobie prawo do podejmowania decyzji, czy dana emisja, emitent, dłużnik lub gwarant spełnia wymóg wysokiej jakości kredytowej, na podstawie wszelkich informacji, jakie uzna za istotne. Co więcej, minimalne wymogi Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej określone są w zasadach oceny jakości kredytowej Eurosystemu dotyczących aktywów rynkowych, zawartych w pkt 6.3.2 załącznika I do wytycznych EBC/2011/14.

| (3) | Zawieszenie stosowania minimalnych wymogów Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej do rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub w pełni gwarantowanych przez Republikę Grecką, o którym Rada Prezesów zdecydowała pierwotnie w dniu 6 maja 2010 r., było środkiem wyjątkowym i tymczasowym, który uzależniony był od pozytywnej oceny przez Radę Prezesów realizacji programu Unii Europejskiej/Międzynarodowego Funduszu Walutowego. W tamtym czasie Rada Prezesów uwzględniła fakt, że Republika Grecka zaakceptowała program uznany przez Radę Prezesów za właściwy krok w kierunku zapewnienia, aby – z perspektywy zarządzania ryzykiem kredytowym – rynkowe instrumenty dłużne emitowane lub gwarantowane przez Republikę Grecką zachowały standard jakości kredytowej umożliwiający ich dalsze kwalifikowanie jako zabezpieczenia na potrzeby operacji polityki pieniężnej Eurosystemu, niezależnie od zewnętrznych ratingów kredytowych. Dodatkowo Rada Prezesów wzięła pod uwagę determinację rządu Gracji do pełnego wdrożenia programu (3). |
| --- | --- |

(3)

Zawieszenie stosowania minimalnych wymogów Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej do rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub w pełni gwarantowanych przez Republikę Grecką, o którym Rada Prezesów zdecydowała pierwotnie w dniu 6 maja 2010 r., było środkiem wyjątkowym i tymczasowym, który uzależniony był od pozytywnej oceny przez Radę Prezesów realizacji programu Unii Europejskiej/Międzynarodowego Funduszu Walutowego. W tamtym czasie Rada Prezesów uwzględniła fakt, że Republika Grecka zaakceptowała program uznany przez Radę Prezesów za właściwy krok w kierunku zapewnienia, aby – z perspektywy zarządzania ryzykiem kredytowym – rynkowe instrumenty dłużne emitowane lub gwarantowane przez Republikę Grecką zachowały standard jakości kredytowej umożliwiający ich dalsze kwalifikowanie jako zabezpieczenia na potrzeby operacji polityki pieniężnej Eurosystemu, niezależnie od zewnętrznych ratingów kredytowych. Dodatkowo Rada Prezesów wzięła pod uwagę determinację rządu Gracji do pełnego wdrożenia programu (3).

| (4) | Zgodnie z art. 8 wytycznych EBC/2014/31 wymogi Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej nie mają zastosowania do rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub w pełni gwarantowanych przez rządy centralne państw członkowskich strefy euro uczestniczących w programach Unii Europejskiej/Międzynarodowego Funduszu Walutowego, chyba że Rada Prezesów uzna, że dane państwo członkowskie nie spełnia warunków udzielenia wsparcia finansowego lub warunków programu makroekonomicznego. Na podstawie art. 1 ust. 3 tych samych wytycznych Republika Grecka uznawana jest na potrzeby art. 6 ust. 1 i art. 8 tych wytycznych za państwo członkowskie strefy euro realizujące program Unii Europejskiej/Międzynarodowego Funduszu Walutowego. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 8 wytycznych EBC/2014/31 wymogi Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej nie mają zastosowania do rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub w pełni gwarantowanych przez rządy centralne państw członkowskich strefy euro uczestniczących w programach Unii Europejskiej/Międzynarodowego Funduszu Walutowego, chyba że Rada Prezesów uzna, że dane państwo członkowskie nie spełnia warunków udzielenia wsparcia finansowego lub warunków programu makroekonomicznego. Na podstawie art. 1 ust. 3 tych samych wytycznych Republika Grecka uznawana jest na potrzeby art. 6 ust. 1 i art. 8 tych wytycznych za państwo członkowskie strefy euro realizujące program Unii Europejskiej/Międzynarodowego Funduszu Walutowego.

| (5) | Na podstawie dostępnych informacji Rada Prezesów dokonała oceny, zgodnie z którą nie jest obecnie możliwe przyjęcie założenia, że przegląd realizacji przez Republikę Grecką programu Unii Europejskiej/Międzynarodowego Funduszu Walutowego doprowadzi do pozytywnego rezultatu. W konsekwencji Republika Grecka nie jest już uważana za spełniającą warunki programu, skutkiem czego warunki tymczasowego zawieszenia stosowana minimalnych wymogów Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej do instrumentów, o których mowa w art. 8 ust. 2 wytycznych EBC/2014/31, nie są spełnione. W rezultacie Rada Prezesów podjęła decyzję o zastosowaniu minimalnych wymogów Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej do instrumentów dłużnych emitowanych lub w pełni gwarantowanych przez Republikę Grecką, |
| --- | --- |

(5)

Na podstawie dostępnych informacji Rada Prezesów dokonała oceny, zgodnie z którą nie jest obecnie możliwe przyjęcie założenia, że przegląd realizacji przez Republikę Grecką programu Unii Europejskiej/Międzynarodowego Funduszu Walutowego doprowadzi do pozytywnego rezultatu. W konsekwencji Republika Grecka nie jest już uważana za spełniającą warunki programu, skutkiem czego warunki tymczasowego zawieszenia stosowana minimalnych wymogów Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej do instrumentów, o których mowa w art. 8 ust. 2 wytycznych EBC/2014/31, nie są spełnione. W rezultacie Rada Prezesów podjęła decyzję o zastosowaniu minimalnych wymogów Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej do instrumentów dłużnych emitowanych lub w pełni gwarantowanych przez Republikę Grecką,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Kwalifikowanie rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub w pełni gwarantowanych przez Republikę Grecką

1.   Na potrzeby art. 6 ust. 1 i art. 8 wytycznych EBC/2014/31 Republiki Greckiej nie uważa się już za państwo członkowskie strefy euro realizujące program Unii Europejskiej/Międzynarodowego Funduszu Walutowego.

2.   W odniesieniu do rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub w pełni gwarantowanych przez Republikę Grecką stosuje się minimalne wymogi Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej, określone w ramowych zasadach oceny jakości kredytowej Eurosystemu dotyczących niektórych aktywów rynkowych zawartych w pkt 6.3.2 załącznika I do wytycznych EBC/2011/14.

3.   W przypadku jakichkolwiek rozbieżności pomiędzy postanowieniami niniejszej decyzji, wytycznych EBC/2011/14 oraz wytycznych EBC/2014/31, wdrożonymi na poziomie krajowym przez KBC, decydujące znaczenie mają postanowienia niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 11 lutego 2015 r.

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 10 lutego 2015 r.

Mario DRAGHI

Prezes EBC

---

(1)  Dz.U. L 331 z 14.12.2011, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 240 z 13.8.2014, s. 28.

2

(3)  Zob. motyw 4 decyzji EBC/2010/3 z dnia 6 maja 2010 r. w sprawie tymczasowych zasad dotyczących kryteriów kwalifikowania rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub gwarantowanych przez rząd Grecji (Dz.U. L 117 z 11.5.2010, s. 102).

3

---