# Επίσημη Εφημερίδα C 156/12 Ι

| | ISSN 1725-2415 |
| --- | --- |
| Επίσημη Εφημερίδα
  της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 156 |
| | |
| Έκδοση στην ελληνική γλώσσα | Ανακοινώσεις και Πληροφορίες | 47ό έτος12 Ιουνίου 2004 |

ISSN 1725-2415

Επίσημη Εφημερίδα

της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 156

Έκδοση στην ελληνική γλώσσα

Ανακοινώσεις και Πληροφορίες

47ό έτος12 Ιουνίου 2004

---

| Ανακοίνωση αριθ | Περιεχόμενα | Σελίδα |
| --- | --- | --- |
| | I   Ανακοινώσεις |
| | Δικαστήριο |
| | ΔΙΚΑΣΤΉΡΙΟ |
| 2004/C 156/1 | Ορκωμοσία των νέων μελών του Δικαστηρίου | 1 |
| 2004/C 156/2 | Εκλογή των προέδρων των τμημάτων | 1 |
| 2004/C 156/3 | Τοποθέτηση των δικαστών στα τμήματα | 1 |
| 2004/C 156/4 | Πίνακες προς καθορισμό της συνθέσεως των δικαστικών σχηματισμών | 2 |
| 2004/C 156/5 | Υπόθεση C-125/04: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε η Commission litiges voyages με μη οριστική διαιτητική απόφαση της 4ης Δεκεμβρίου 2003, στην υπόθεση Guy Denuit και Betty Cordenier κατά Transport — Mosaïque Voyages et Culture SA | 3 |
| 2004/C 156/6 | Υπόθεση C-166/04: Πρoσφυγή της Επιτρoπής των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων κατά της Ελληνικής Δημoκρατίας πoυ ασκήθηκε στις 2 Απριλίου 2004 | 3 |
| 2004/C 156/7 | Υπόθεση C-167/04 P: Αίτηση αναιρέσεως της JCB Service κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πρώτο τμήμα), της 13ης Ιανουαρίου 2004, στην υπόθεση T-67/01, JCB Service κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που υποβλήθηκε στις 5 Απριλίου 2004 | 3 |
| 2004/C 156/8 | Υπόθεση C-170/04: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Högsta Domstolen με διάταξη της 30ής Μαρτίου 2004 στην υπόθεση Klas Rosengren, Bengt Morelli, Hans Särman, Mats Åkerström, Åke Kempe, Anders Kempe, Björn Rosengren, Martin Lindberg, Jon Pierre και Tony Staf κατά Riksåjkagaren | 4 |
| 2004/C 156/9 | Υπόθεση C-173/04 P: Αίτηση αναιρέσεως της Deutsche SiSi-Werke GmbH & Co. Betriebs KG κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα) της 28ης Ιανουαρίου 2004 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-146/02 έως T-153/02, Deutsche SiSi-Werke GmbH & Co. Betriebs KG κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), που κατατέθηκε στις 8 Απριλίου 2004 (τηλεομοιοτύπημα: 6.4.04) | 5 |
| 2004/C 156/0 | Υπόθεση C-174/04: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας ασκηθείσα στις 13 Απριλίου 2004 | 5 |
| 2004/C 156/1 | Υπόθεση C-178/04: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Bundesverwaltungsgericht με απόφαση της 28ης Ιανουαρίου 2004 στην υπόθεση Franz Marhold κατά Land Baden-Württemberg | 6 |
| 2004/C 156/2 | Υπόθεση C-180/04: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Tribunale di Genova με διάταξη της 15ης Μαρτίου 2004 στην υπόθεση Andrea Vassallo κατά Azienda Ospedaliera Ospedale San Martino di Genova e Cliniche Universitarie Convenzionate (Aziende) | 6 |
| 2004/C 156/3 | Υπόθεση C-184/04: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Korkein hallintooikeus με απόφαση της 16ης Απριλίου 2004 στην υπόθεση που κίνησε ο Δήμος του Uusikaupunki | 6 |
| 2004/C 156/4 | Υπόθεση C-186/04: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Conseil d'État (Βέλγιο), τμήμα διοικητικών διαφορών, με απόφαση της 1ης Απριλίου 2004, στην υπόθεση Housieaux κατά Délégués du Conseil de la Région de Bruxelles-Capitale, υποστηριζομένων από την société de développement régional de Bruxelles (SDRB), την S.A. Batipont Immobilier και την S.A. Immomills L. de Waele Development (ILDWD) | 7 |
| 2004/C 156/5 | Υπόθεση C-190/04 P: Αίτηση αναιρέσεως των Graham French, John Neiger και Michael Leighton, που ασκήθηκε στις 23 Απριλίου 2004 κατά της διατάξεως του πέμπτου τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 20ής Φεβρουαρίου 2004, επί της υποθέσεως T-319/03, Graham French, John Steven Neiger, Michael Leighton, John Frederick Richard Pascoe, Richard Micklethwait, Ruth Margaret Micklethwait κατά του Συμβουλίου και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων | 7 |
| 2004/C 156/6 | Υπόθεση C-191/04: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις 26 Απριλίου 2004 | 8 |
| 2004/C 156/7 | Υπόθεση C-192/04: Αίτηση εκδόσεως πρoδικαστικής απoφάσεως πoυ υπέβαλε, με απόφαση της 17ης Φεβρoυαρίoυ 2004, τo Cour de cassation (Γαλλία), πρώτο πολιτικό τμήμα, στo πλαίσιo της διαφoράς μεταξύ Société Lagardère Active Broadcast, διαδεχθείσας την εταιρία Europe 1 communication SA, αφενός, και Société pour la perception de la rémunération équitable (SPRE) και Gesellschaft zur Verwertung von Leisungsschutzrechten MBG, GVL SARL, αφετέρου, παρουσία της Compagnie européenne de radiodiffusion et de télévision (CERT) Europe 1 SA | 8 |
| 2004/C 156/8 | Υπόθεση C-193/04: Αίτηση εκδόσεως πρoδικαστικής απoφάσεως πoυ υπέβαλε με απόφαση της 17ης Μαρτίου 2004 τo Supremo Tribunal Administrativo, δεύτερο τμήμα του Contencioso Tributário, στο πλαίσιο της υποθέσεως που εκκρεμεί ενώπιόν του μεταξύ της Fazenda Pública και της Organon — Produtos Químicos e Farmacêuticos | 9 |

Ανακοίνωση αριθ

Περιεχόμενα

Σελίδα

I   Ανακοινώσεις

Δικαστήριο

ΔΙΚΑΣΤΉΡΙΟ

2004/C 156/1

Ορκωμοσία των νέων μελών του Δικαστηρίου

1

2004/C 156/2

Εκλογή των προέδρων των τμημάτων

1

2004/C 156/3

Τοποθέτηση των δικαστών στα τμήματα

1

2004/C 156/4

Πίνακες προς καθορισμό της συνθέσεως των δικαστικών σχηματισμών

2

2004/C 156/5

Υπόθεση C-125/04: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε η Commission litiges voyages με μη οριστική διαιτητική απόφαση της 4ης Δεκεμβρίου 2003, στην υπόθεση Guy Denuit και Betty Cordenier κατά Transport — Mosaïque Voyages et Culture SA

3

2004/C 156/6

Υπόθεση C-166/04: Πρoσφυγή της Επιτρoπής των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων κατά της Ελληνικής Δημoκρατίας πoυ ασκήθηκε στις 2 Απριλίου 2004

3

2004/C 156/7

Υπόθεση C-167/04 P: Αίτηση αναιρέσεως της JCB Service κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πρώτο τμήμα), της 13ης Ιανουαρίου 2004, στην υπόθεση T-67/01, JCB Service κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που υποβλήθηκε στις 5 Απριλίου 2004

3

2004/C 156/8

Υπόθεση C-170/04: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Högsta Domstolen με διάταξη της 30ής Μαρτίου 2004 στην υπόθεση Klas Rosengren, Bengt Morelli, Hans Särman, Mats Åkerström, Åke Kempe, Anders Kempe, Björn Rosengren, Martin Lindberg, Jon Pierre και Tony Staf κατά Riksåjkagaren

4

2004/C 156/9

Υπόθεση C-173/04 P: Αίτηση αναιρέσεως της Deutsche SiSi-Werke GmbH & Co. Betriebs KG κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα) της 28ης Ιανουαρίου 2004 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-146/02 έως T-153/02, Deutsche SiSi-Werke GmbH & Co. Betriebs KG κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), που κατατέθηκε στις 8 Απριλίου 2004 (τηλεομοιοτύπημα: 6.4.04)

5

2004/C 156/0

Υπόθεση C-174/04: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας ασκηθείσα στις 13 Απριλίου 2004

5

2004/C 156/1

Υπόθεση C-178/04: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Bundesverwaltungsgericht με απόφαση της 28ης Ιανουαρίου 2004 στην υπόθεση Franz Marhold κατά Land Baden-Württemberg

6

2004/C 156/2

Υπόθεση C-180/04: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Tribunale di Genova με διάταξη της 15ης Μαρτίου 2004 στην υπόθεση Andrea Vassallo κατά Azienda Ospedaliera Ospedale San Martino di Genova e Cliniche Universitarie Convenzionate (Aziende)

6

2004/C 156/3

Υπόθεση C-184/04: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Korkein hallintooikeus με απόφαση της 16ης Απριλίου 2004 στην υπόθεση που κίνησε ο Δήμος του Uusikaupunki

6

2004/C 156/4

Υπόθεση C-186/04: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Conseil d'État (Βέλγιο), τμήμα διοικητικών διαφορών, με απόφαση της 1ης Απριλίου 2004, στην υπόθεση Housieaux κατά Délégués du Conseil de la Région de Bruxelles-Capitale, υποστηριζομένων από την société de développement régional de Bruxelles (SDRB), την S.A. Batipont Immobilier και την S.A. Immomills L. de Waele Development (ILDWD)

7

2004/C 156/5

Υπόθεση C-190/04 P: Αίτηση αναιρέσεως των Graham French, John Neiger και Michael Leighton, που ασκήθηκε στις 23 Απριλίου 2004 κατά της διατάξεως του πέμπτου τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 20ής Φεβρουαρίου 2004, επί της υποθέσεως T-319/03, Graham French, John Steven Neiger, Michael Leighton, John Frederick Richard Pascoe, Richard Micklethwait, Ruth Margaret Micklethwait κατά του Συμβουλίου και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων

7

2004/C 156/6

Υπόθεση C-191/04: Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις 26 Απριλίου 2004

8

2004/C 156/7

Υπόθεση C-192/04: Αίτηση εκδόσεως πρoδικαστικής απoφάσεως πoυ υπέβαλε, με απόφαση της 17ης Φεβρoυαρίoυ 2004, τo Cour de cassation (Γαλλία), πρώτο πολιτικό τμήμα, στo πλαίσιo της διαφoράς μεταξύ Société Lagardère Active Broadcast, διαδεχθείσας την εταιρία Europe 1 communication SA, αφενός, και Société pour la perception de la rémunération équitable (SPRE) και Gesellschaft zur Verwertung von Leisungsschutzrechten MBG, GVL SARL, αφετέρου, παρουσία της Compagnie européenne de radiodiffusion et de télévision (CERT) Europe 1 SA

8

2004/C 156/8

Υπόθεση C-193/04: Αίτηση εκδόσεως πρoδικαστικής απoφάσεως πoυ υπέβαλε με απόφαση της 17ης Μαρτίου 2004 τo Supremo Tribunal Administrativo, δεύτερο τμήμα του Contencioso Tributário, στο πλαίσιο της υποθέσεως που εκκρεμεί ενώπιόν του μεταξύ της Fazenda Pública και της Organon — Produtos Químicos e Farmacêuticos

9

| | III   Πληροφορίες |
| --- | --- |
| 2004/C 156/9 | Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής ΈνωσηςΕΕ C 146 της 29.5.2004 | 10 |

III   Πληροφορίες

2004/C 156/9

Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής ΈνωσηςΕΕ C 146 της 29.5.2004

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

10

| EL | |
| --- | --- |

EL

---

I Ανακοινώσεις

Δικαστήριο

ΔΙΚΑΣΤΉΡΙΟ

| 12.6.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 156/1 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 156/1

---

Ορκωμοσία των νέων μελών του Δικαστηρίου

(2004/C 156/01)

Κατόπιν του διορισμού τους ως δικαστών του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με απόφαση των Κυβερνήσεων των κρατών μελών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 1ης Μαΐου 2004 (1),

| — | για την περίοδο από 1ης Μαΐου 2004 έως 6 Οκτωβρίου 2006,
  Kūris, Αρέστης, Borg Barthet, Malenovský και Levits, |
| --- | --- |

—

για την περίοδο από 1ης Μαΐου 2004 έως 6 Οκτωβρίου 2006,

Kūris, Αρέστης, Borg Barthet, Malenovský και Levits,

| — | για την περίοδο από 1ης Μαΐου 2004 έως 6 Οκτωβρίου 2009,
  Makarczyk, Juhász, Ilešič, Klučka και Lõhmus |
| --- | --- |

—

για την περίοδο από 1ης Μαΐου 2004 έως 6 Οκτωβρίου 2009,

Makarczyk, Juhász, Ilešič, Klučka και Lõhmus

ορκίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου στις 11 Μαΐου 2004.

---

(1)  ΕΕ L 169 της 1ης Μαΐου 2004, σ. 22.

---

| 12.6.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 156/1 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 156/1

---

Εκλογή των προέδρων των τμημάτων

(2004/C 156/02)

Κατά τη σύσκεψη της 13 Μαΐου 2004, οι δικαστές του Δικαστηρίου εξέλεξαν, δυνάμει του άρθρου 10, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας, τον A. Rosas πρόεδρο του τρίτου πενταμελούς τμήματος, για περίοδο λήγουσα στις 6 Οκτωβρίου 2006, δυνάμει δε του άρθρου 10, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας, τον J.-P. Puissochet πρόεδρο του νεοσύστατου έκτου τμήματος, για περίοδο λήγουσα στις 6 Οκτωβρίου 2004.

---

| 12.6.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 156/1 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 156/1

---

Τοποθέτηση των δικαστών στα τμήματα

(2004/C 156/03)

Κατά τη σύσκεψή του της 13ης Μαΐου 2004, το Δικαστήριο αποφάσισε να τοποθετήσει τους δικαστές στα τμήματα ως ακολούθως:

Πρώτο τμήμα

Jann, πρόεδρος τμήματος

Cunha Rodrigues, Colneric, Lenaerts, Schiemann, Juhász, Ilešič και Levits, δικαστές.

Δεύτερο τμήμα

Timmermans, πρόεδρος τμήματος

Gulmann, Schintgen, Silva de Lapuerta, Makarczyk, Kūris, Αρέστης και Klučka, δικαστές.

Τρίτο τμήμα

Rosas, πρόεδρος τμήματος

La Pergola, Puissochet, Macken, von Bahr, Borg Barthet, Malenovský και Lõhmus, δικαστές.

Τέταρτο τμήμα

Cunha Rodrigues, πρόεδρος τμήματος

Colneric, Lenaerts, Schiemann, Juhász, Ilešič και Levits, δικαστές.

Πέμπτο τμήμα

Gulmann, πρόεδρος τμήματος

Schintgen, Silva de Lapuerta, Makarczyk, Kūris, Αρέστης και Klučka, δικαστές.

Έκτο τμήμα

Puissochet, πρόεδρος τμήματος

La Pergola, Macken, von Bahr, Borg Barthet, Malenovský και Lõhmus, δικαστές.

---

| 12.6.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 156/2 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 156/2

---

Πίνακες προς καθορισμό της συνθέσεως των δικαστικών σχηματισμών

(2004/C 156/04)

Κατά τη σύσκεψή του της 14ης Μαΐου 2004, το Δικαστήριο κατάρτισε τον πίνακα που προβλέπει το άρθρο 11β, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, για τον προσδιορισμό της συνθέσεως του τμήματος μείζονος συνθέσεως, ως ακολούθως:

| | Gulmann |
| --- | --- |

Gulmann

| | Levits |
| --- | --- |

Levits

| | La Pergola |
| --- | --- |

La Pergola

| | Lõhmus |
| --- | --- |

Lõhmus

| | Puissochet |
| --- | --- |

Puissochet

| | Klučka |
| --- | --- |

Klučka

| | Schintgen |
| --- | --- |

Schintgen

| | Malenovský |
| --- | --- |

Malenovský

| | Macken |
| --- | --- |

Macken

| | Ilešič |
| --- | --- |

Ilešič

| | Colneric |
| --- | --- |

Colneric

| | Borg Barthet |
| --- | --- |

Borg Barthet

| | von Bahr |
| --- | --- |

von Bahr

| | Αρέστης |
| --- | --- |

Αρέστης

| | Cunha Rodrigues |
| --- | --- |

Cunha Rodrigues

| | Juhász |
| --- | --- |

Juhász

| | Silva de Lapuerta |
| --- | --- |

Silva de Lapuerta

| | Kūris |
| --- | --- |

Kūris

| | Lenaerts |
| --- | --- |

Lenaerts

| | Makarczyk |
| --- | --- |

Makarczyk

| | Schiemann |
| --- | --- |

Schiemann

Κατά τη σύσκεψή του της 14ης Μαΐου 2004, το Δικαστήριο κατάρτισε τους πίνακες που προβλέπει το άρθρο 11γ, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας για τον προσδιορισμό της συνθέσεως των πενταμελών τμημάτων, ως ακολούθως:

Για το πρώτο τμήμα:

Colneric

Levits

Cunha Rodrigues

Ilešič

Lenaerts

Juhász

Schiemann

Για το δεύτερο τμήμα:

Gulmann

Klučka

Schintgen

Αρέστης

Silva de Lapuerta

Kūris

Makarczyk

Για το τρίτο τμήμα:

La Pergola

Lõhmus

Puissochet

Malenovský

Macken

Borg Barthet

von Bahr

Κατά τη σύσκεψή του της 14ης Μαΐου 2004, το Δικαστήριο κατάρτισε τους πίνακες που προβλέπει το άρθρο 11γ, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας για τον προσδιορισμό της συνθέσεως των τριμελών τμημάτων, ως ακολούθως:

Για το τέταρτο τμήμα:

Colneric

Lenaerts

Schiemann

Juhász

Ilešič

Levits

Για το πέμπτο τμήμα:

Schintgen

Silva de Lapuerta

Makarczyk

Kūris

Αρέστης

Klučka

Για το έκτο τμήμα:

La Pergola

Macken

von Bahr

Borg Barthet

Malenovský

Lõhmus

---

| 12.6.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 156/3 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 156/3

---

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε η Commission litiges voyages με μη οριστική διαιτητική απόφαση της 4ης Δεκεμβρίου 2003, στην υπόθεση Guy Denuit και Betty Cordenier κατά Transport — Mosaïque Voyages et Culture SA

(Υπόθεση C-125/04)

(2004/C 156/05)

Με μη οριστική διαιτητική απόφαση της 4ης Δεκεμβρίου 2003, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 8 Μαρτίου 2004, η Commission litiges voyages (Βέλγιο), στο πλαίσιο της εκκρεμούς ενώπιόν της υποθέσεως Guy Denuit και Betty Cordenier κατά Transport — Mosaïque Voyages et Culture SA, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των ακόλουθων ερωτημάτων:

| 1. | Έχει το άρθρο 4, παράγραφος 4, στοιχείο α', της οδηγίας 90/314/ΕΟΚ (1) την έννοια ότι, όταν η περιλαμβανόμενη στη σύμβαση μεταξύ του καταναλωτή και του διοργανωτή ή/και πωλητή ρήτρα προβλέπει μόνον τη δυνατότητα αυξήσεως του τιμήματος και καθορίζει τον ακριβή τρόπο υπολογισμού, αποκλειστικώς προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι περιοριστικώς απαριθμούμενες στο εν λόγω άρθρο μεταβολές, επιβάλλει σιωπηρώς τη μείωση του τιμήματος κατά τον ίδιο τρόπο υπολογισμού; |
| --- | --- |

1.

Έχει το άρθρο 4, παράγραφος 4, στοιχείο α', της οδηγίας 90/314/ΕΟΚ (1) την έννοια ότι, όταν η περιλαμβανόμενη στη σύμβαση μεταξύ του καταναλωτή και του διοργανωτή ή/και πωλητή ρήτρα προβλέπει μόνον τη δυνατότητα αυξήσεως του τιμήματος και καθορίζει τον ακριβή τρόπο υπολογισμού, αποκλειστικώς προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι περιοριστικώς απαριθμούμενες στο εν λόγω άρθρο μεταβολές, επιβάλλει σιωπηρώς τη μείωση του τιμήματος κατά τον ίδιο τρόπο υπολογισμού;

| 2. | Έχει το άρθρο 4, παράγραφος 4, στοιχείο α', της οδηγίας 90/314/ΕΟΚ την έννοια ότι, όταν η περιλαμβανόμενη στη σύμβαση μεταξύ του καταναλωτή και του διοργανωτή ή/και πωλητή ρήτρα προβλέπει τη δυνατότητα αυξήσεως ή μειώσεως του τιμήματος χωρίς να καθορίζει τον ακριβή τρόπο υπολογισμού, αποκλειστικώς προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι περιοριστικώς απαριθμούμενες στο εν λόγω άρθρο μεταβολές, επιφέρει την ακυρότητα της ρήτρας στο σύνολό της ή μόνον όσον αφορά την αύξηση του τιμήματος; |
| --- | --- |

2.

Έχει το άρθρο 4, παράγραφος 4, στοιχείο α', της οδηγίας 90/314/ΕΟΚ την έννοια ότι, όταν η περιλαμβανόμενη στη σύμβαση μεταξύ του καταναλωτή και του διοργανωτή ή/και πωλητή ρήτρα προβλέπει τη δυνατότητα αυξήσεως ή μειώσεως του τιμήματος χωρίς να καθορίζει τον ακριβή τρόπο υπολογισμού, αποκλειστικώς προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι περιοριστικώς απαριθμούμενες στο εν λόγω άρθρο μεταβολές, επιφέρει την ακυρότητα της ρήτρας στο σύνολό της ή μόνον όσον αφορά την αύξηση του τιμήματος;

| 3. | Έχει το άρθρο 4, παράγραφος 4, στοιχείο α', της οδηγίας 90/314/ΕΟΚ την έννοια ότι, όταν η περιλαμβανόμενη στη σύμβαση μεταξύ του καταναλωτή και του διοργανωτή ή/και πωλητή ρήτρα προβλέπει μόνον υπέρ του διοργανωτή ταξιδίων ή/και πωλητή τη δυνατότητα αυξήσεως ή μειώσεως του τιμήματος και καθορίζει τον ακριβή τρόπο υπολογισμού, αποκλειστικώς προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι περιοριστικώς απαριθμούμενες στο εν λόγω άρθρο μεταβολές, επιφέρει την ακυρότητα της ρήτρας στο σύνολό της ή μόνον όσον αφορά την αύξηση του τιμήματος; |
| --- | --- |

3.

Έχει το άρθρο 4, παράγραφος 4, στοιχείο α', της οδηγίας 90/314/ΕΟΚ την έννοια ότι, όταν η περιλαμβανόμενη στη σύμβαση μεταξύ του καταναλωτή και του διοργανωτή ή/και πωλητή ρήτρα προβλέπει μόνον υπέρ του διοργανωτή ταξιδίων ή/και πωλητή τη δυνατότητα αυξήσεως ή μειώσεως του τιμήματος και καθορίζει τον ακριβή τρόπο υπολογισμού, αποκλειστικώς προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι περιοριστικώς απαριθμούμενες στο εν λόγω άρθρο μεταβολές, επιφέρει την ακυρότητα της ρήτρας στο σύνολό της ή μόνον όσον αφορά την αύξηση του τιμήματος;

| 4. | Έχει το άρθρο 4, παράγραφος 4, στοιχείο α', της οδηγίας 90/314/ΕΟΚ την έννοια ότι, όταν η περιλαμβανόμενη στη σύμβαση μεταξύ του καταναλωτή και του διοργανωτή ή/και πωλητή ρήτρα προβλέπει τόσο υπέρ του διοργανωτή ταξιδίων ή/και πωλητή όσο και υπέρ του καταναλωτή τη δυνατότητα αυξήσεως ή μειώσεως του τιμήματος και καθορίζει τον ακριβή τρόπο υπολογισμού, αποκλειστικώς προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι περιοριστικώς απαριθμούμενες στο εν λόγω άρθρο μεταβολές, υποχρεώνει τον διοργανωτή ή/και πωλητή να προβεί στη μείωση του τιμήματος, εάν δεν την έχει ζητήσει ο καταναλωτής; |
| --- | --- |

4.

Έχει το άρθρο 4, παράγραφος 4, στοιχείο α', της οδηγίας 90/314/ΕΟΚ την έννοια ότι, όταν η περιλαμβανόμενη στη σύμβαση μεταξύ του καταναλωτή και του διοργανωτή ή/και πωλητή ρήτρα προβλέπει τόσο υπέρ του διοργανωτή ταξιδίων ή/και πωλητή όσο και υπέρ του καταναλωτή τη δυνατότητα αυξήσεως ή μειώσεως του τιμήματος και καθορίζει τον ακριβή τρόπο υπολογισμού, αποκλειστικώς προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι περιοριστικώς απαριθμούμενες στο εν λόγω άρθρο μεταβολές, υποχρεώνει τον διοργανωτή ή/και πωλητή να προβεί στη μείωση του τιμήματος, εάν δεν την έχει ζητήσει ο καταναλωτής;

---

(1)  Οδηγία 90/314/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 1990, για τα οργανωμένα ταξίδια και τις οργανωμένες διακοπές και περιηγήσεις (ΕΕ L 158 της 23.6.1990, σ. 59).

---

| 12.6.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 156/3 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 156/3

---

Πρoσφυγή της Επιτρoπής των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων κατά της Ελληνικής Δημoκρατίας πoυ ασκήθηκε στις 2 Απριλίου 2004

(Υπόθεση C-166/04)

(2004/C 156/06)

Η Επιτρoπή των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων, εκπρoσωπoύμενη από τη Μαρία Πατακιά, και τον Μichel Van Beek νομικούς συμβούλους της Νομικής Υπηρεσίας της Επιτροπής, άσκησε στις 2 Απριλίου 2004 ενώπιoν τoυ Δικαστηρίoυ των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων πρoσφυγή κατά της Ελληνικής Δημoκρατίας.

Η πρoσφεύγoυσα ζητεί από τo Δικαστήριo

| — | να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη λαμβάνοντας όλα τα αναγκαία μέτρα για τη θέσπιση και εφαρμογή ενός συνεκτικού, συγκεκριμένου και ολοκληρωμένου νομικού καθεστώτος ικανού να εξασφαλίσει τη βιώσιμη διαχείριση και την αποτελεσματική προστασία της Ζώνης Ειδικής Προστασίας με τίτλο «Δέλτα του Αχελώου, λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου-Αιτωλικού και εκβολή του ποταμού Ευήνου και των νήσων Εχινάδων» και κωδικό GR2310001, ενόψει των στόχων διατήρησης της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4 παράγραφοι 1 και 2 της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ περί της διατηρήσεων των αγρίων πτηνών. |
| --- | --- |

—

να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη λαμβάνοντας όλα τα αναγκαία μέτρα για τη θέσπιση και εφαρμογή ενός συνεκτικού, συγκεκριμένου και ολοκληρωμένου νομικού καθεστώτος ικανού να εξασφαλίσει τη βιώσιμη διαχείριση και την αποτελεσματική προστασία της Ζώνης Ειδικής Προστασίας με τίτλο «Δέλτα του Αχελώου, λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου-Αιτωλικού και εκβολή του ποταμού Ευήνου και των νήσων Εχινάδων» και κωδικό GR2310001, ενόψει των στόχων διατήρησης της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4 παράγραφοι 1 και 2 της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ περί της διατηρήσεων των αγρίων πτηνών.

| — | Να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα έξοδα. |
| --- | --- |

—

Να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλεστεί εσωτερικές περιστάσεις ή δυσχέρειες για να δικαιολογήσει τη μη συμμόρφωσή του με τις υποχρεώσεις και τις προθεσμίες που απορρέουν από το κοινοτικό δίκαιο.

---

(1)  ΕΕ L 103 της 25.4.1979, ειδική έκδοση στα ελληνικά, κεφάλαιο 15, τόμος 1, σ. 202.

---

| 12.6.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 156/3 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 156/3

---

Αίτηση αναιρέσεως της JCB Service κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πρώτο τμήμα), της 13ης Ιανουαρίου 2004, στην υπόθεση T-67/01, JCB Service κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που υποβλήθηκε στις 5 Απριλίου 2004

(Υπόθεση C-167/04 P)

(2004/C 156/07)

Η JCB Service, με έδρα το Rocester, Staffordshire (Ηνωμένο Βασίλειο), εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο E. Morgon de Rivery, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 5 Απριλίου 2004 αναίρεση κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πρώτο τμήμα), της 13ης Ιανουαρίου 2004, στην υπόθεση T-67/01 (1), JCB Service κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| 1. | να αναιρέσει εν όλω την απόφαση του Πρωτοδικείου, της 13ης Ιανουαρίου 2004, στην υπόθεση T-67/01, JCB Service κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, καθ' ό μέτρο παραβαίνει το κοινοτικό δίκαιο προσβάλλοντας τα δικαιώματα άμυνας της αναιρεσείουσας· ή |
| --- | --- |

1.

να αναιρέσει εν όλω την απόφαση του Πρωτοδικείου, της 13ης Ιανουαρίου 2004, στην υπόθεση T-67/01, JCB Service κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, καθ' ό μέτρο παραβαίνει το κοινοτικό δίκαιο προσβάλλοντας τα δικαιώματα άμυνας της αναιρεσείουσας· ή

| 2. | να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου, της 13ης Ιανουαρίου 2004, στην υπόθεση T-67/01, JCB Service κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, καθ' ό μέτρο (i) δέχεται την ύπαρξη του προβληθέντος γενικού περιορισμού των παθητικών πωλήσεων από εξουσιοδοτημένους διανομείς στο Ηνωμένο Βασίλειο, στην Ιρλανδία, στη Γαλλία και στην Ιταλία, καθώς και του προβληθέντος περιορισμού των πηγών εφοδιασμού των εγκατεστημένων στη Γαλλία και στην Ιταλία διανομέων, ο οποίος απαγορεύει τις διασταυρούμενες προμήθειες μεταξύ διανομέων, και (ii) επιβάλλει πρόστιμο στην JCB Service για τους ως άνω προβληθέντες περιορισμούς· και |
| --- | --- |

2.

να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου, της 13ης Ιανουαρίου 2004, στην υπόθεση T-67/01, JCB Service κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, καθ' ό μέτρο (i) δέχεται την ύπαρξη του προβληθέντος γενικού περιορισμού των παθητικών πωλήσεων από εξουσιοδοτημένους διανομείς στο Ηνωμένο Βασίλειο, στην Ιρλανδία, στη Γαλλία και στην Ιταλία, καθώς και του προβληθέντος περιορισμού των πηγών εφοδιασμού των εγκατεστημένων στη Γαλλία και στην Ιταλία διανομέων, ο οποίος απαγορεύει τις διασταυρούμενες προμήθειες μεταξύ διανομέων, και (ii) επιβάλλει πρόστιμο στην JCB Service για τους ως άνω προβληθέντες περιορισμούς· και

| 3. | να αποφανθεί το ίδιο οριστικά επί της διαφοράς στην υπόθεση T-67/01, σύμφωνα με το άρθρο 61 of the Οργανισμού EΚ του Δικαστηρίου, και συναφώς να ακυρώσει, εν όλω ή εν μέρει, την απόφαση της Επιτροπής, της 21ης Δεκεμβρίου 2000, στην υπόθεση COMP.F.1/35.918 (2) και, αποφαινόμενο κατά πλήρη δικαιοδοσία, να ακυρώσει ή να μειώσει το πρόστιμο των 30 εκατομμυρίων ευρώ που επιβλήθηκε στην JCB Service με την απόφαση του Πρωτοδικείου, της 13ης Ιανουαρίου 2004, στην υπόθεση T-67/01, JCB Service κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων· και |
| --- | --- |

3.

να αποφανθεί το ίδιο οριστικά επί της διαφοράς στην υπόθεση T-67/01, σύμφωνα με το άρθρο 61 of the Οργανισμού EΚ του Δικαστηρίου, και συναφώς να ακυρώσει, εν όλω ή εν μέρει, την απόφαση της Επιτροπής, της 21ης Δεκεμβρίου 2000, στην υπόθεση COMP.F.1/35.918 (2) και, αποφαινόμενο κατά πλήρη δικαιοδοσία, να ακυρώσει ή να μειώσει το πρόστιμο των 30 εκατομμυρίων ευρώ που επιβλήθηκε στην JCB Service με την απόφαση του Πρωτοδικείου, της 13ης Ιανουαρίου 2004, στην υπόθεση T-67/01, JCB Service κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων· και

| 4. | εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει την Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 69 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας τόσο κατά τη διαδικασία ενώπιον του Πρωτοδικείου όσο και κατά την παρούσα διαδικασία· |
| --- | --- |

4.

εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει την Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 69 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας τόσο κατά τη διαδικασία ενώπιον του Πρωτοδικείου όσο και κατά την παρούσα διαδικασία·

| 5. | επικουρικώς σε σχέση με το αίτημα (3), στην περίπτωση που το Δικαστήριο δεν αποφανθεί το ίδιο επί της διαφοράς στην παρούσα υπόθεση, να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα και να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο για να κριθεί σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου. |
| --- | --- |

5.

επικουρικώς σε σχέση με το αίτημα (3), στην περίπτωση που το Δικαστήριο δεν αποφανθεί το ίδιο επί της διαφοράς στην παρούσα υπόθεση, να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα και να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο για να κριθεί σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα:

Πρώτος λόγος αναιρέσεως

Η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (στο εξής: ΠΕΚ), αρνούμενο να εξετάσει τον ισχυρισμό ότι τα δικαιώματα άμυνας της αναιρεσείουσας προσβλήθηκαν, παρέβη το κοινοτικό δίκαιο. Πρώτον, η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι προσβλήθηκαν τα δικαιώματά της άμυνας λόγω της υπερβολικής διάρκειας της διαδικασίας ενώπιον της Επιτροπής, η οποία διήρκεσε 27 χρόνια (από την ημερομηνία κοινοποιήσεως έως την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως της Επιτροπής), πράγμα που την εμπόδισε να ασκήσει τα δικαιώματα που είχε ως κοινοποιούσα. Το ΠΕΚ, μη λαμβάνοντας υπόψη τις συνέπειες μιας τέτοιας παραβάσεως επί της ικανότητας της αναιρεσείουσας να αμυνθεί αποτελεσματικά, υπέπεσε σε νομικό σφάλμα. Δεύτερον, η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι προσβλήθηκε επίσης το δικαίωμά της στο τεκμήριο αθωότητας, καθόσον το ΠΕΚ δεν έλαβε υπόψη ορισμένα απαλλακτικά αποδεικτικά στοιχεία, δεν εφάρμοσε τη μέθοδο faisceau d'indices (της δέσμης ενδείξεων) κατά την εκτίμηση των σχετικών αποδεικτικών στοιχείων και η συλλογιστική του δεν ήταν προσήκουσα και αμερόληπτη.

Δεύτερος λόγος αναιρέσεως

Η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι το ΠΕΚ, αναγνωρίζοντας, βάσει εσφαλμένου νομικού χαρακτηρισμού των πραγματικών περιστατικών, παρερμηνείας των αποδεικτικών στοιχείων και εσφαλμένης εφαρμογής των εφαρμοστέων κοινοτικών κανόνων ανταγωνισμού, ότι η αναιρεσείουσα (i) επέβαλε γενική απαγόρευση των παθητικών πωλήσεων στους διανομείς της στο Ηνωμένο Βασίλειο, στην Ιρλανδία, στη Γαλλία και στην Ιταλία και (ii) περιόρισε τις πηγές εφοδιασμού των διανομέων της στη Γαλλία και στην Ιταλία, παρέβη το άρθρο 81 ΕΚ. Κατόπιν αυτού, η προβλεπόμενη στο άρθρο 81 ΕΚ απαγόρευση εφαρμόστηκε κατά τρόπο σαφώς ασυμβίβαστο με το γράμμα και το πνεύμα της εν λόγω διατάξεως.

Τρίτος λόγος αναιρέσεως

Ο ως άνω λόγος αναιρέσεως αφορά τον υπολογισμό του προστίμου. Εν προκειμένω, η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι το ΠΕΚ, παραβιάζοντας θεμελιώδεις αρχές που εφαρμόζονται στην επιβολή προστίμων, ήτοι την αρχή της χρηστής διοικήσεως, την αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και την αρχή της επιβολής κυρώσεων επί ίσοις όροις, καθώς και εκτιμώντας εσφαλμένως τη σοβαρότητα και τη διάρκεια των προβαλλόμενων παραβάσεων και τόσο τις ελαφρυντικές όσο και τις επιβαρυντικές περιστάσεις, παρέβη το άρθρο 15 του κανονισμού 17.

---

(1)  ΕΕ C 186 της 30.6.2001, σ. 9.

(2)  ΕΕ L 69 της 12.3.2002, σ. 1.

---

| 12.6.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 156/4 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 156/4

---

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Högsta Domstolen με διάταξη της 30ής Μαρτίου 2004 στην υπόθεση Klas Rosengren, Bengt Morelli, Hans Särman, Mats Åkerström, Åke Kempe, Anders Kempe, Björn Rosengren, Martin Lindberg, Jon Pierre και Tony Staf κατά Riksåjkagaren

(Υπόθεση C-170/04)

(2004/C 156/08)

Με διάταξη της 30ής Μαρτίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 6 Απριλίου 2004, το Högsta Domstolen στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ, αφενός, Klas Rosengren, Bengt Morelli, Hans Särman, Mats Åkerström, Åke Kempe, Anders Kempe, Björn Rosengren, Martin Lindberg, Jon Pierre και Tony Staf και, αφετέρου, Riksåjkagaren, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:

| 1. | Μπορεί να θεωρηθεί ότι η προαναφερθείσα απαγόρευση ιδιωτικής εισαγωγής συνιστά τμήμα του τρόπου λειτουργίας του μονοπωλίου λιανικού εμπορίου και για τον λόγο αυτό δεν απαγορεύεται από το άρθρο 28 ΕΚ, αλλά πρέπει να εξεταστεί μόνον από την άποψη του άρθρου 31 ΕΚ; |
| --- | --- |

1.

Μπορεί να θεωρηθεί ότι η προαναφερθείσα απαγόρευση ιδιωτικής εισαγωγής συνιστά τμήμα του τρόπου λειτουργίας του μονοπωλίου λιανικού εμπορίου και για τον λόγο αυτό δεν απαγορεύεται από το άρθρο 28 ΕΚ, αλλά πρέπει να εξεταστεί μόνον από την άποψη του άρθρου 31 ΕΚ;

| 2. | Αν στο πρώτο ερώτημα δοθεί καταφατική απάντηση, είναι η απαγόρευση ιδιωτικής εισαγωγής στην περίπτωση αυτή συμβατή προς τους όρους που επιβάλλει το άρθρο 31 ΕΚ για τα κρατικά μονοπώλια εμπορικού χαρακτήρα; |
| --- | --- |

2.

Αν στο πρώτο ερώτημα δοθεί καταφατική απάντηση, είναι η απαγόρευση ιδιωτικής εισαγωγής στην περίπτωση αυτή συμβατή προς τους όρους που επιβάλλει το άρθρο 31 ΕΚ για τα κρατικά μονοπώλια εμπορικού χαρακτήρα;

| 3. | Αν στο πρώτο ερώτημα δοθεί αρνητική απάντηση, έχει το άρθρο 28 ΕΚ την έννοια ότι απαγορεύει κατ' αρχήν την ισχύουσα απαγόρευση ιδιωτικής εισαγωγής, παρά την υποχρέωση που έχει η Systembolaget να προμηθεύεται, κατόπιν αιτήσεως, οινοπνευματώδη ποτά που δεν υπάρχουν στο απόθεμά της; |
| --- | --- |

3.

Αν στο πρώτο ερώτημα δοθεί αρνητική απάντηση, έχει το άρθρο 28 ΕΚ την έννοια ότι απαγορεύει κατ' αρχήν την ισχύουσα απαγόρευση ιδιωτικής εισαγωγής, παρά την υποχρέωση που έχει η Systembolaget να προμηθεύεται, κατόπιν αιτήσεως, οινοπνευματώδη ποτά που δεν υπάρχουν στο απόθεμά της;

| 4. | Αν στο τρίτο ερώτημα δοθεί καταφατική απάντηση, μπορεί μια τέτοια απαγόρευση ιδιωτικής εισαγωγής να θεωρηθεί δικαιολογημένη και αναλογική για την προστασία της υγείας και της ζωής των ανθρώπων; |
| --- | --- |

4.

Αν στο τρίτο ερώτημα δοθεί καταφατική απάντηση, μπορεί μια τέτοια απαγόρευση ιδιωτικής εισαγωγής να θεωρηθεί δικαιολογημένη και αναλογική για την προστασία της υγείας και της ζωής των ανθρώπων;

---

| 12.6.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 156/5 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 156/5

---

Αίτηση αναιρέσεως της Deutsche SiSi-Werke GmbH & Co. Betriebs KG κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα) της 28ης Ιανουαρίου 2004 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-146/02 έως T-153/02, Deutsche SiSi-Werke GmbH & Co. Betriebs KG κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), που κατατέθηκε στις 8 Απριλίου 2004 (τηλεομοιοτύπημα: 6.4.04)

(Υπόθεση C-173/04 P)

(2004/C 156/09)

H Deutsche SiSi-Werke GmbH & Co. Betriebs KG, εκπροσωπούμενη από την δικηγόρο Anja Franke, Grünecker Kinkeldey Stockmair & Schwanhäusser, Maximilianstr. 58, D-80538 München, επικουρούμενη από τον σύμβουλο ευρεσιτεχνιών Martin Aufenanger, Maximilianstr. 58, D-80538 München, κατέθεσε στις 8 Απριλίου 2004 (τηλεομοιοτύπημα: 6.4.04), ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα), της 28ης Ιανουαρίου 2004, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-146/02 έως T-153/02, Deutsche SiSi-Werke GmbH & Co. Betriebs KG κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα).

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| 1. | να εξαφανίσει την απόφαση του Πρωτοδικείου της 28ης Ιανουαρίου 2004 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις υποθέσεις T-146/02 έως T-153/02 (1), |
| --- | --- |

1.

να εξαφανίσει την απόφαση του Πρωτοδικείου της 28ης Ιανουαρίου 2004 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις υποθέσεις T-146/02 έως T-153/02 (1),

| 2. | να καταδικάσει το καθού και αναιρεσίβλητο στα έξοδα της παρούσας δίκης και στα έξοδα της ενώπιον του Πρωτοδικείου δίκης. |
| --- | --- |

2.

να καταδικάσει το καθού και αναιρεσίβλητο στα έξοδα της παρούσας δίκης και στα έξοδα της ενώπιον του Πρωτοδικείου δίκης.

Λόγοι της αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα:

Η αίτηση αναιρέσεως βασίζεται σε παραβίαση του κοινοτικού δικαίου από το Πρωτοδικείο.

| — | Το Πρωτοδικείο παραβλέπει τον τομέα των εμπορευμάτων, εξού και προκύπτουν οι μορφές συσκευασίας, οι οποίες, στο πλαίσιο του άρθρου 7 παράγραφος 1 στοιχείο β του κανονισμού 40/94, πρέπει να ληφθούν υπόψη, για σύγκριση, για την εκτίμηση του διακριτικού χαρακτήρα του προς καταχώρηση σήματος. Κατά την εκτίμησή του, το Πρωτοδικείο δεν λαμβάνει ως βάση τις μορφές συσκευασίας που υπάρχουν στην αγορά για τα συγκεκριμένως δηλωθέντα προϊόντα «ποτά με βάση χυμούς φρούτων, χυμοί φρούτων», αλλά γενικώς για «τρόφιμα σε υγρή μορφή». Δεν λαμβάνεται καθόλου υπόψη το ερώτημα κατά πόσον τα προς καταχώρηση σήματα διαφέρουν σε σχέση με τις συνήθεις συσκευασίες ποτών. Εξετάστηκαν μόνο οι πλασματικές βασικές μορφές των προς καταχώρηση σημάτων καθώς και ενδεχόμενη μελλοντική χρησιμοποίηση θυλακίων με βάση στηρίξεως για «ποτά με βάση χυμούς φρούτων, χυμούς φρούτων». |
| --- | --- |

—

Το Πρωτοδικείο παραβλέπει τον τομέα των εμπορευμάτων, εξού και προκύπτουν οι μορφές συσκευασίας, οι οποίες, στο πλαίσιο του άρθρου 7 παράγραφος 1 στοιχείο β του κανονισμού 40/94, πρέπει να ληφθούν υπόψη, για σύγκριση, για την εκτίμηση του διακριτικού χαρακτήρα του προς καταχώρηση σήματος. Κατά την εκτίμησή του, το Πρωτοδικείο δεν λαμβάνει ως βάση τις μορφές συσκευασίας που υπάρχουν στην αγορά για τα συγκεκριμένως δηλωθέντα προϊόντα «ποτά με βάση χυμούς φρούτων, χυμοί φρούτων», αλλά γενικώς για «τρόφιμα σε υγρή μορφή». Δεν λαμβάνεται καθόλου υπόψη το ερώτημα κατά πόσον τα προς καταχώρηση σήματα διαφέρουν σε σχέση με τις συνήθεις συσκευασίες ποτών. Εξετάστηκαν μόνο οι πλασματικές βασικές μορφές των προς καταχώρηση σημάτων καθώς και ενδεχόμενη μελλοντική χρησιμοποίηση θυλακίων με βάση στηρίξεως για «ποτά με βάση χυμούς φρούτων, χυμούς φρούτων».

| — | Εκκινώντας από την εν λόγω βάση εκτιμήσεως, το Πρωτοδικείο καθορίζει, ενόψει του απαιτουμένου χαμηλού βαθμού διακριτικού χαρακτήρα υπερβολικά υψηλό επίπεδο για τη διαμόρφωση των προς καταχώρηση σημάτων. |
| --- | --- |

—

Εκκινώντας από την εν λόγω βάση εκτιμήσεως, το Πρωτοδικείο καθορίζει, ενόψει του απαιτουμένου χαμηλού βαθμού διακριτικού χαρακτήρα υπερβολικά υψηλό επίπεδο για τη διαμόρφωση των προς καταχώρηση σημάτων.

| — | Κατά την εξέταση του γενικού συμφέροντος στο πλαίσιο του άρθρου 7 παράγραφος 1 στοιχείο β' του κανονισμού 40/94, το Πρωτοδικείο λαμβάνει απλώς υπόψη το γενικό συμφέρον ενδεχομένων ανταγωνιστών, ενώ δεν αξιολογείται η πραγματική κατάσταση, δηλαδή το γεγονός ότι η αναιρεσιβάλλουσα από δεκαετίες χρησιμοποιεί θυλάκια συσκευασίας με βάση στηρίξεως χωρίς να την μιμείται κανείς. Το γενικό συμφέρον του καταναλωτή ουδόλως λαμβάνεται υπόψη. |
| --- | --- |

—

Κατά την εξέταση του γενικού συμφέροντος στο πλαίσιο του άρθρου 7 παράγραφος 1 στοιχείο β' του κανονισμού 40/94, το Πρωτοδικείο λαμβάνει απλώς υπόψη το γενικό συμφέρον ενδεχομένων ανταγωνιστών, ενώ δεν αξιολογείται η πραγματική κατάσταση, δηλαδή το γεγονός ότι η αναιρεσιβάλλουσα από δεκαετίες χρησιμοποιεί θυλάκια συσκευασίας με βάση στηρίξεως χωρίς να την μιμείται κανείς. Το γενικό συμφέρον του καταναλωτή ουδόλως λαμβάνεται υπόψη.

---

(1)  Δεν δημοσιεύθηκε ακόμη στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

---

| 12.6.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 156/5 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 156/5

---

Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας ασκηθείσα στις 13 Απριλίου 2004

(Υπόθεση C-174/04)

(2004/C 156/10)

Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους Enrico Traversa και Claudio Loggi, άσκησε, στις 13 Απριλίου 2004, ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να αναγνωρίσει ότι δεν συμβιβάζεται με το άρθρο 56 της συνθήκης ΕΚ το νομοθετικό διάταγμα 192, της 25ης Μαΐου 2001, το οποίο μετατράπηκε στον νόμο 301, της 20ής Ιουλίου 2001, περί «επειγουσών διατάξεων προς διασφάλιση των διαδικασιών ελευθερώσεως και ιδιωτικοποιήσεως συγκεκριμένων τομέων των δημοσίων υπηρεσιών», κατά το μέτρο που προβλέπει την αυτόματη αναστολή του δικαιώματος ψήφου για εκείνες τις μετοχές που υπερβαίνουν το όριο του 2 % του εταιρικού κεφαλαίου εταιρειών δραστηριοποιουμένων στους τομείς του ηλεκτρισμού και του αερίου, |
| --- | --- |

—

να αναγνωρίσει ότι δεν συμβιβάζεται με το άρθρο 56 της συνθήκης ΕΚ το νομοθετικό διάταγμα 192, της 25ης Μαΐου 2001, το οποίο μετατράπηκε στον νόμο 301, της 20ής Ιουλίου 2001, περί «επειγουσών διατάξεων προς διασφάλιση των διαδικασιών ελευθερώσεως και ιδιωτικοποιήσεως συγκεκριμένων τομέων των δημοσίων υπηρεσιών», κατά το μέτρο που προβλέπει την αυτόματη αναστολή του δικαιώματος ψήφου για εκείνες τις μετοχές που υπερβαίνουν το όριο του 2 % του εταιρικού κεφαλαίου εταιρειών δραστηριοποιουμένων στους τομείς του ηλεκτρισμού και του αερίου,

| — | να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:

Το νομοθετικό διάταγμα 192/2001 αντίκειται στο άρθρο 56 της συνθήκης ΕΚ εφόσον προβλέπει την αυτόματη αναστολή του δικαιώματος ψήφου όταν πρόκειται για μετοχές που υπερβαίνουν το όριο του 2 % του εταιρικού κεφαλαίου εταιρειών δραστηριοποιουμένων στους τομείς του ηλεκτρισμού και του αερίου. Το όριο αυτό καταδεικνύει διαφορετική και περιοριστική μεταχείριση των επενδύσεων που πραγματοποιεί ειδική κατηγορία επενδυτών και υπό την έννοια αυτή παρεμποδίζει την ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων εντός της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Ειδικότερα, ο ανωτέρω περιορισμός λειτουργεί αποτρεπτικώς για κάθε δημόσια επιχείρηση που ενδιαφέρεται θεωρητικά για την κτήση ποσοστών συμμετοχής στις εν λόγω εταιρείες, υπό την έννοια ότι η οικεία εταιρεία θα τελούσε σε αδυναμία να συμμετέχει αποτελεσματικά στη λήψη των αποφάσεων της εταιρείας και στην άσκηση επιρροής επί της διαχειρίσεώς της.

---

| 12.6.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 156/6 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 156/6

---

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Bundesverwaltungsgericht με απόφαση της 28ης Ιανουαρίου 2004 στην υπόθεση Franz Marhold κατά Land Baden-Württemberg

(Υπόθεση C-178/04)

(2004/C 156/11)

Με απόφαση της 28ης Ιανουαρίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 15 Απριλίου 2004, το Bundesverwaltungsgericht στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Franz Marhold και Land Baden-Württemberg που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:

Καθιστά το άρθρο 39 ΕΚ ανεφάρμοστη τη ρύθμιση του άρθρου 3 παράγραφος 5 σημείο 1, του SzuwG, κατά το οποίο ο αποχωρών απο την υπηρεσία πριν από τις 31 Μαρτίου λαμβάνει το ετήσιο ειδικό επίδομα μόνον αν η νέα υπηρεσιακή σχέση είναι υπηρεσιακή σχέση κατά το γερμανικό δίκαιο, στην περίπτωση υπηκόου κράτους μέλους της ΕΚ ο οποίος ως καθηγητής γερμανικού πανεπιστημίου βρισκόταν σε δημοσιουπαλληλική σχέση με ενα γερμανικό ομόσπονδο κράτος και ως εκ τούτου έλαβε ειδικό επίδομα βάσει του νόμου περί της χορηγήσεως ετησίου ειδικού επιδόματος, πλην όμως πριν από τις 31 Μαρτίου του επόμενου έτους αποδέχθηκε πρόσκληση πανεπιστημίου άλλου κράτους μέλους και εισήλθε σε υπηρεσιακή σχέση δημοσίου δικαίου με αυτό το άλλο κράτος μέλος;

---

| 12.6.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 156/6 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 156/6

---

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Tribunale di Genova με διάταξη της 15ης Μαρτίου 2004 στην υπόθεση Andrea Vassallo κατά Azienda Ospedaliera Ospedale San Martino di Genova e Cliniche Universitarie Convenzionate («Aziende»)

(Υπόθεση C-180/04)

(2004/C 156/12)

Mε διάταξη της 15ης Μαρτίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 16 Απριλίου 2004, το Tribunale di Genova υπέβαλε στο Δικαστήριο, στα πλαίσια της υποθέσεως που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ του Andrea Vassallo και των Azienda Ospedaliera Ospedale San Martino di Genova e Cliniche Universitarie Convenzionate («Aziende»), τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:

| 1. | Ερωτάται αν —λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της αποτελεσματικότητας (ενόψει του ότι, όσον αφορά ειδικότερα την Ιταλία, τα ληφθέντα μέτρα αναφορικά με τη σχέση εργασίας σε εξαρτώμενες από εργοδότες εκτός του δημοσίου υπηρεσίες)— η οδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, της 28ης Ιουνίου 1999 (άρθρο 1 και ρήτρα 1, στοιχείο β', καθώς και ρήτρα 5 της συμφωνίας πλαισίου σχετικά με την εργασία CES-UNICE-CEEP, η οποία ενσωματώνεται στην οδηγία), έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει εσωτερική ρύθμιση όπως αυτή του άρθρου 36 του νομοθετικού διατάγματος 165 της 30ής Μαρτίου 2001, η οποία δεν ορίζει «υπό ποιες συνθήκες οι συμβάσεις ή σχέσεις εργασίας ορισμένου χρόνου [...] χαρακτηρίζονται ως συμβάσεις ή σχέσεις αορίστου χρόνου», αποκλείοντας απερίφραστα κατά τρόπο ριζικό και απόλυτο ότι η κατάχρηση της προσφυγής σε παρόμοια μορφή διαπραγματεύσεως και σχέσεων μπορεί να δώσει λαβή για την ίδρυση σχέσεων εργασίας αορίστου χρόνου· |
| --- | --- |

1.

Ερωτάται αν —λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της αποτελεσματικότητας (ενόψει του ότι, όσον αφορά ειδικότερα την Ιταλία, τα ληφθέντα μέτρα αναφορικά με τη σχέση εργασίας σε εξαρτώμενες από εργοδότες εκτός του δημοσίου υπηρεσίες)— η οδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, της 28ης Ιουνίου 1999 (άρθρο 1 και ρήτρα 1, στοιχείο β', καθώς και ρήτρα 5 της συμφωνίας πλαισίου σχετικά με την εργασία CES-UNICE-CEEP, η οποία ενσωματώνεται στην οδηγία), έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει εσωτερική ρύθμιση όπως αυτή του άρθρου 36 του νομοθετικού διατάγματος 165 της 30ής Μαρτίου 2001, η οποία δεν ορίζει «υπό ποιες συνθήκες οι συμβάσεις ή σχέσεις εργασίας ορισμένου χρόνου [...] χαρακτηρίζονται ως συμβάσεις ή σχέσεις αορίστου χρόνου», αποκλείοντας απερίφραστα κατά τρόπο ριζικό και απόλυτο ότι η κατάχρηση της προσφυγής σε παρόμοια μορφή διαπραγματεύσεως και σχέσεων μπορεί να δώσει λαβή για την ίδρυση σχέσεων εργασίας αορίστου χρόνου·

| 2. | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, ερωτάται αν, λαμβάνοντας υπόψη την επελθούσα λήξη της προθεσμίας μεταφοράς της, η οδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, της 28ης Ιουνίου 1999 (και ειδικότερα η ρήτρα 5 αυτής), καθώς και οι εφαρμοστέες αρχές του κοινοτικού δικαίου, πρέπει να θεωρηθούν —ακόμη και υπό το φως του νομοθετικού διατάγματος 368/2001 και ειδικότερα του άρθρου 5 αυτού, σύμφωνα με το οποίο λογίζεται ως συνήθης συνέπεια της καταχρήσεως της συμβάσεως ή της σχέσεως ορισμένου χρόνου η μετατροπή της σε σχέση αορίστου χρόνου— ότι απονέμουν στον ιδιώτη δικαίωμα, ενεστώς και πάραυτα απαιτητό σύμφωνα με τους εσωτερικούς κανόνες που προσιδιάζουν εν προκειμένω (ήτοι σύμφωνα με τους κανόνες του νομοθετικού διατάγματος 368/20001), να του αναγνωρίζεται, εκ της ιδιότητάς του αυτής, η δυνατότητα χαρακτηρισμού της σχέσεως εργασίας του ως αορίστου χρόνου· |
| --- | --- |

2.

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, ερωτάται αν, λαμβάνοντας υπόψη την επελθούσα λήξη της προθεσμίας μεταφοράς της, η οδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, της 28ης Ιουνίου 1999 (και ειδικότερα η ρήτρα 5 αυτής), καθώς και οι εφαρμοστέες αρχές του κοινοτικού δικαίου, πρέπει να θεωρηθούν —ακόμη και υπό το φως του νομοθετικού διατάγματος 368/2001 και ειδικότερα του άρθρου 5 αυτού, σύμφωνα με το οποίο λογίζεται ως συνήθης συνέπεια της καταχρήσεως της συμβάσεως ή της σχέσεως ορισμένου χρόνου η μετατροπή της σε σχέση αορίστου χρόνου— ότι απονέμουν στον ιδιώτη δικαίωμα, ενεστώς και πάραυτα απαιτητό σύμφωνα με τους εσωτερικούς κανόνες που προσιδιάζουν εν προκειμένω (ήτοι σύμφωνα με τους κανόνες του νομοθετικού διατάγματος 368/20001), να του αναγνωρίζεται, εκ της ιδιότητάς του αυτής, η δυνατότητα χαρακτηρισμού της σχέσεως εργασίας του ως αορίστου χρόνου·

| 3. | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1 και αρνητικής στο ερώτημα 2, ερωτάται αν, λαμβάνοντας υπόψη την επελθούσα λήξη της προθεσμίας μεταφοράς της, η οδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, της 28ης Ιουνίου 1999 (ειδικότερα η ρήτρα 5 αυτής), καθώς και οι εφαρμοστέες αρχές του κοινοτικού δικαίου, πρέπει να θεωρηθούν ότι απονέμουν στον ιδιώτη αποκλειστικά το δικαίωμα λήψεως αποζημιώσεως για την τυχόν ζημία που υπέστη από τη μη θέσπιση εκ μέρους της Ιταλικής Δημοκρατίας των καταλλήλων μέτρων για την πρόληψη των καταχρήσεων από την προσφυγή στη σύμβαση ή/και στη σχέση εργασίας ορισμένου χρόνου προς τις υπηρεσίες εργοδοτών του δημοσίου. |
| --- | --- |

3.

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1 και αρνητικής στο ερώτημα 2, ερωτάται αν, λαμβάνοντας υπόψη την επελθούσα λήξη της προθεσμίας μεταφοράς της, η οδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, της 28ης Ιουνίου 1999 (ειδικότερα η ρήτρα 5 αυτής), καθώς και οι εφαρμοστέες αρχές του κοινοτικού δικαίου, πρέπει να θεωρηθούν ότι απονέμουν στον ιδιώτη αποκλειστικά το δικαίωμα λήψεως αποζημιώσεως για την τυχόν ζημία που υπέστη από τη μη θέσπιση εκ μέρους της Ιταλικής Δημοκρατίας των καταλλήλων μέτρων για την πρόληψη των καταχρήσεων από την προσφυγή στη σύμβαση ή/και στη σχέση εργασίας ορισμένου χρόνου προς τις υπηρεσίες εργοδοτών του δημοσίου.

---

| 12.6.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 156/6 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 156/6

---

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Korkein hallinto-oikeus με απόφαση της 16ης Απριλίου 2004 στην υπόθεση που κίνησε ο Δήμος του Uusikaupunki

(Υπόθεση C-184/04)

(2004/C 156/13)

Με απόφαση της 16ης Απριλίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 19 Απριλίου 2004, το Korkein hallinto-oikeus, στο πλαίσιο της διαφοράς που κίνησε ο Δήμος του Uusikaupunki, η οποία εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:

| 1. | Έχει το άρθρο 20 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ (1) την έννοια ότι είναι υποχρεωτικός για κάθε κράτος μέλος ο κατά το άρθρο αυτό προσδιορισμός των εκπτώσεων όσον αφορά αγαθά επενδύσεως, εφόσον δεν προκύπτει κάτι άλλο από την παράγραφο 5 άρθρου αυτού; |
| --- | --- |

1.

Έχει το άρθρο 20 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ (1) την έννοια ότι είναι υποχρεωτικός για κάθε κράτος μέλος ο κατά το άρθρο αυτό προσδιορισμός των εκπτώσεων όσον αφορά αγαθά επενδύσεως, εφόσον δεν προκύπτει κάτι άλλο από την παράγραφο 5 άρθρου αυτού;

| 2. | Έχει το άρθρο 20 της οδηγίας την έννοια ότι ο κατά το άρθρο αυτό προσδιορισμός των εκπτώσεων πρέπει να γίνεται και όταν το οικείο αγαθό επενδύσεως, εν προκειμένω ένα ακίνητο, χρησιμοποιήθηκε αρχικά για απαλλασσόμενη από τον φόρο δραστηριότητα, οπότε εξαρχής δεν ήταν καθόλου δυνατή η έκπτωση, και μόνο αργότερα, κατά τη διάρκεια της περιόδου διακανονισμού, χρησιμοποιήθηκε για υπαγόμενη στον φόρο δραστηριότητα; |
| --- | --- |

2.

Έχει το άρθρο 20 της οδηγίας την έννοια ότι ο κατά το άρθρο αυτό προσδιορισμός των εκπτώσεων πρέπει να γίνεται και όταν το οικείο αγαθό επενδύσεως, εν προκειμένω ένα ακίνητο, χρησιμοποιήθηκε αρχικά για απαλλασσόμενη από τον φόρο δραστηριότητα, οπότε εξαρχής δεν ήταν καθόλου δυνατή η έκπτωση, και μόνο αργότερα, κατά τη διάρκεια της περιόδου διακανονισμού, χρησιμοποιήθηκε για υπαγόμενη στον φόρο δραστηριότητα;

| 3. | Έχει το άρθρο 13 σημείο Γ δεύτερο εδάφιο της οδηγίας την έννοια ότι τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίζουν το δικαίωμα εκπτώσεως, όσον αφορά την κτήση αγαθών επενδύσεως, όπως προβλέπει ο φινλανδικός νόμος περί φόρου προστιθεμένης αξίας, έτσι ώστε το δικαίωμα εκπτώσεως να αποκλείεται εντελώς σε περιπτώσεις όπως η υπό κρίση; |
| --- | --- |

3.

Έχει το άρθρο 13 σημείο Γ δεύτερο εδάφιο της οδηγίας την έννοια ότι τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίζουν το δικαίωμα εκπτώσεως, όσον αφορά την κτήση αγαθών επενδύσεως, όπως προβλέπει ο φινλανδικός νόμος περί φόρου προστιθεμένης αξίας, έτσι ώστε το δικαίωμα εκπτώσεως να αποκλείεται εντελώς σε περιπτώσεις όπως η υπό κρίση;

| 4. | Έχει το άρθρο 17 παράγραφος 6 δεύτερο εδάφιο της οδηγίας την έννοια ότι τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίζουν το δικαίωμα εκπτώσεως, όσον αφορά την κτήση αγαθών επενδύσεως, όπως προβλέπει ο φινλανδικός νόμος περί φόρου προστιθεμένης αξίας, έτσι ώστε το δικαίωμα εκπτώσεως να αποκλείεται εντελώς σε περιπτώσεις όπως η υπό κρίση; |
| --- | --- |

4.

Έχει το άρθρο 17 παράγραφος 6 δεύτερο εδάφιο της οδηγίας την έννοια ότι τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίζουν το δικαίωμα εκπτώσεως, όσον αφορά την κτήση αγαθών επενδύσεως, όπως προβλέπει ο φινλανδικός νόμος περί φόρου προστιθεμένης αξίας, έτσι ώστε το δικαίωμα εκπτώσεως να αποκλείεται εντελώς σε περιπτώσεις όπως η υπό κρίση;

---

(1)  Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (EE ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49).

---

| 12.6.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 156/7 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 156/7

---

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Conseil d'État (Βέλγιο), τμήμα διοικητικών διαφορών, με απόφαση της 1ης Απριλίου 2004, στην υπόθεση Housieaux κατά Délégués du Conseil de la Région de Bruxelles-Capitale, υποστηριζομένων από την société de développement régional de Bruxelles (SDRB), την S.A. Batipont Immobilier και την S.A. Immomills L. de Waele Development (ILDWD)

(Υπόθεση C-186/04)

(2004/C 156/14)

Με απόφαση της 1ης Απριλίου 2004, το Conseil d'État (Βέλγιο), τμήμα διοικητικών διαφορών, υπέβαλε στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως στο πλαίσιο της υποθέσεως Housieaux κατά Délégués du Conseil de la Région de Bruxelles-Capitale, υποστηριζομένων από την société de développement régional de Bruxelles (SDRB), την S.A. Batipont Immobilier και την S.A. Immomills L. de Waele Development (ILDWD).

Το Conseil d'État (Βέλγιο), τμήμα διοικητικών διαφορών, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των ακόλουθων ερωτημάτων:

| 1. | Είναι η δίμηνη προθεσμία του άρθρου 3 παράγραφος 4 της οδηγίας 90/313/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 7ης Ιουνίου 1990, σχετικά με την ελεύθερη πληροφόρηση για θέματα περιβάλλοντος προθεσμία τάξεως, είναι δηλαδή απλώς ενδεικτικού χαρακτήρα για την αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση παροχής πληροφοριών, ή συνιστά δεσμευτική προθεσμία προς την οποία υποχρεούται να συμμορφωθεί η εν λόγω αρχή; |
| --- | --- |

1.

Είναι η δίμηνη προθεσμία του άρθρου 3 παράγραφος 4 της οδηγίας 90/313/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 7ης Ιουνίου 1990, σχετικά με την ελεύθερη πληροφόρηση για θέματα περιβάλλοντος προθεσμία τάξεως, είναι δηλαδή απλώς ενδεικτικού χαρακτήρα για την αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση παροχής πληροφοριών, ή συνιστά δεσμευτική προθεσμία προς την οποία υποχρεούται να συμμορφωθεί η εν λόγω αρχή;

| 2. | Αν η δίμηνη προθεσμία είναι δεσμευτική και, παρελθούσης της προθεσμίας αυτής, η αρχή στην οποία υποβλήθηκε η αίτηση παροχής πληροφοριών δεν αποφάνθηκε σχετικώς, ποια είναι η «απόφαση» στην οποία αναφέρεται το άρθρο 4 in fine της προαναφερθείσας οδηγίας και η οποία μπορεί να προσβληθεί ενώπιον δικαστηρίου ή διοικητικής αρχής «σύμφωνα με τις σχετικές εθνικές διατάξεις»; |
| --- | --- |

2.

Αν η δίμηνη προθεσμία είναι δεσμευτική και, παρελθούσης της προθεσμίας αυτής, η αρχή στην οποία υποβλήθηκε η αίτηση παροχής πληροφοριών δεν αποφάνθηκε σχετικώς, ποια είναι η «απόφαση» στην οποία αναφέρεται το άρθρο 4 in fine της προαναφερθείσας οδηγίας και η οποία μπορεί να προσβληθεί ενώπιον δικαστηρίου ή διοικητικής αρχής «σύμφωνα με τις σχετικές εθνικές διατάξεις»;

| 3. | Απαγορεύουν τα άρθρα 3 παράγραφος 4 και 4 της προαναφερθείσας οδηγίας να ερμηνευθούν οι «σχετικές εθνικές διατάξεις» υπό την έννοια ότι η παράλειψη της αρχής στην οποία υποβλήθηκε η αίτηση παροχής πληροφοριών να αποφανθεί σχετικώς εντός της δίμηνης προθεσμίας του άρθρου 3 παράγραφος 4 της οδηγίας αποτελεί σιωπηρή απόφαση απορρίψεως της αιτήσεως, η οποία δεν είναι, ως εκ τούτου, αιτιολογημένη, μπορεί όμως να προσβληθεί ενώπιον δικαστηρίου ή διοικητικής αρχής κατά το άρθρο 4; |
| --- | --- |

3.

Απαγορεύουν τα άρθρα 3 παράγραφος 4 και 4 της προαναφερθείσας οδηγίας να ερμηνευθούν οι «σχετικές εθνικές διατάξεις» υπό την έννοια ότι η παράλειψη της αρχής στην οποία υποβλήθηκε η αίτηση παροχής πληροφοριών να αποφανθεί σχετικώς εντός της δίμηνης προθεσμίας του άρθρου 3 παράγραφος 4 της οδηγίας αποτελεί σιωπηρή απόφαση απορρίψεως της αιτήσεως, η οποία δεν είναι, ως εκ τούτου, αιτιολογημένη, μπορεί όμως να προσβληθεί ενώπιον δικαστηρίου ή διοικητικής αρχής κατά το άρθρο 4;

| 4. | Αν η δίμηνη προθεσμία του άρθρου 3 παράγραφος 4 της οδηγίας είναι προθεσμία τάξεως, αποκλείουν τα άρθρα 3 παράγραφος 4 και 4 της οδηγίας το ενδεχόμενο οι «σχετικές εθνικές διατάξεις» να προβλέπουν ότι ο αιτών την παροχή πληροφοριών μπορεί να απαιτήσει από την αρχή να αποφανθεί επί της αιτήσεώς του περί παροχής πληροφοριών εντός ορισμένης προθεσμίας, οπότε η επί μακρόν παράλειψη της αρχής να αποφανθεί σχετικώς να θεωρείται ως σιωπηρή άρνηση παροχής πληροφοριών, ισοδυναμούσα με απόφαση δυνάμενη να αποτελέσει αντικείμενο προσφυγής ενώπιον διοικητικών δικαστηρίων; |
| --- | --- |

4.

Αν η δίμηνη προθεσμία του άρθρου 3 παράγραφος 4 της οδηγίας είναι προθεσμία τάξεως, αποκλείουν τα άρθρα 3 παράγραφος 4 και 4 της οδηγίας το ενδεχόμενο οι «σχετικές εθνικές διατάξεις» να προβλέπουν ότι ο αιτών την παροχή πληροφοριών μπορεί να απαιτήσει από την αρχή να αποφανθεί επί της αιτήσεώς του περί παροχής πληροφοριών εντός ορισμένης προθεσμίας, οπότε η επί μακρόν παράλειψη της αρχής να αποφανθεί σχετικώς να θεωρείται ως σιωπηρή άρνηση παροχής πληροφοριών, ισοδυναμούσα με απόφαση δυνάμενη να αποτελέσει αντικείμενο προσφυγής ενώπιον διοικητικών δικαστηρίων;

---

(1)  ΕΕ L 158 της 23.6.1990, σ. 56.

---

| 12.6.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 156/7 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 156/7

---

Αίτηση αναιρέσεως των Graham French, John Neiger και Michael Leighton, που ασκήθηκε στις 23 Απριλίου 2004 κατά της διατάξεως του πέμπτου τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 20ής Φεβρουαρίου 2004, επί της υποθέσεως T-319/03, Graham French, John Steven Neiger, Michael Leighton, John Frederick Richard Pascoe, Richard Micklethwait, Ruth Margaret Micklethwait κατά του Συμβουλίου και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων

(Υπόθεση C-190/04 P)

(2004/C 156/15)

Οι Graham French, John Steven Neiger και Michael Leighton εκπροσωπούμενοι από τον J.S. Barnett, Solicitor-Advocate, άσκησαν στις 23 Απριλίου 2004 αναίρεση ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της διατάξεως που εξέδωσε το πέμπτο τμήμα του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 20ής Φεβρουαρίου 2004 επί της υποθέσεως T-319/03, Graham French, John Steven Neiger, Michael Leighton, John Frederick Richard Pascoe, Richard Micklethwait, Ruth Margaret Micklethwait κατά του Συμβουλίου και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Οι αναιρεσείοντες ζητούν από το Δικαστήριο:

| 1. | Να ακυρώσει τη διάταξη. |
| --- | --- |

1.

Να ακυρώσει τη διάταξη.

| 2. | Να δεχθεί τα αιτήματα των αναιρεσειόντων όπως αυτά προσδιορίζονται στο σχέδιο διατάξεως που ήταν συνημμένο στην αγωγή, ή επικουρικά. |
| --- | --- |

2.

Να δεχθεί τα αιτήματα των αναιρεσειόντων όπως αυτά προσδιορίζονται στο σχέδιο διατάξεως που ήταν συνημμένο στην αγωγή, ή επικουρικά.

| 3. | Να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο και εν πάση περιπτώσει. |
| --- | --- |

3.

Να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο και εν πάση περιπτώσει.

| 4. | Να καταδικάσει τους αναιρεσιβαλλόμενους στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν οι αναιρεσείοντες. |
| --- | --- |

4.

Να καταδικάσει τους αναιρεσιβαλλόμενους στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν οι αναιρεσείοντες.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:

Οι αναιρεσείοντες ισχυρίζονται ότι το Πρωτοδικείο πλανήθηκε περί το δίκαιο κρίνοντας ότι, όσον αφορά την παράνομη συμπεριφορά των αναιρεσιβαλλόμενων, αυτοί (οι αναιρεσείοντες) δεν καθόρισαν τον βασικό κανόνα δικαίου τον οποίο παρέβησαν οι αναιρεσιβαλλόμενοι. Οι αναιρεσείοντες προβάλλουν ότι η παράβαση των αναιρεσιβαλλομένων καθορίστηκε σαφώς στην αγωγή τους.

---

| 12.6.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 156/8 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 156/8

---

Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις 26 Απριλίου 2004

(Υπόθεση C-191/04)

(2004/C 156/16)

Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους A. Bordes και G. Valero Jordana, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 26 Απριλίου 2004 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας.

Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο:

| 1. | να διαπιστώσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, παραλείποντας να διαβιβάσει, εντός έξι μηνών από την υποβολή της σχετικής αιτήσεως της Επιτροπής στις 18 Δεκεμβρίου 2000, τις πληροφορίες που έπρεπε να είχαν συγκεντρώσει μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1999 οι αρμόδιες αρχές ή τα κατάλληλα όργανα στο πλαίσιο της προβλεπόμενης από το άρθρο 15 της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ (1) παρακολουθήσεως των απορρίψεων και της λάσπης αποβλήτων, όσον αφορά τους οικισμούς για τους οποίους ίσχυε η προθεσμία της 31ης Δεκεμβρίου 1998, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 15 παράγραφος 4, της εν λόγω οδηγίας· |
| --- | --- |

1.

να διαπιστώσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, παραλείποντας να διαβιβάσει, εντός έξι μηνών από την υποβολή της σχετικής αιτήσεως της Επιτροπής στις 18 Δεκεμβρίου 2000, τις πληροφορίες που έπρεπε να είχαν συγκεντρώσει μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1999 οι αρμόδιες αρχές ή τα κατάλληλα όργανα στο πλαίσιο της προβλεπόμενης από το άρθρο 15 της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ (1) παρακολουθήσεως των απορρίψεων και της λάσπης αποβλήτων, όσον αφορά τους οικισμούς για τους οποίους ίσχυε η προθεσμία της 31ης Δεκεμβρίου 1998, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 15 παράγραφος 4, της εν λόγω οδηγίας·

| 2. | να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2.

να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι προσφυγής και κύρια επιχειρήματα

Η Γαλλική Δημοκρατία παρέβη την υποχρέωσή της να κοινοποιήσει στην Επιτροπή τις πληροφορίες σχετικά με το στάδιο στο οποίο βρισκόταν στις 31 Δεκεμβρίου 1999 η παρακολούθηση των υδάτων των οικισμών για τους οποίους ίσχυε η πρώτη προθεσμία της οδηγίας, ήτοι για τους οικισμούς των οποίων ο συντελεστής κατοικήσεως («ΕΗ») υπερβαίνει τις 10 000 μονάδες και των οποίων τα ύδατα αποβάλλονται σε ζώνες υποδοχής υδάτων που χαρακτηρίζονται ως «ευαίσθητες ζώνες».

---

(1)  Οδηγία 91/271 του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1991, για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων (ΕΕ L 135 της 30.5.1991 σ. 40).

---

| 12.6.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 156/8 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 156/8

---

Αίτηση εκδόσεως πρoδικαστικής απoφάσεως πoυ υπέβαλε, με απόφαση της 17ης Φεβρoυαρίoυ 2004, τo Cour de cassation (Γαλλία), πρώτο πολιτικό τμήμα, στo πλαίσιo της διαφoράς μεταξύ Société Lagardère Active Broadcast, διαδεχθείσας την εταιρία Europe 1 communication SA, αφενός, και Société pour la perception de la rémunération équitable (SPRE) και Gesellschaft zur Verwertung von Leisungsschutzrechten MBG, GVL SARL, αφετέρου, παρουσία της Compagnie européenne de radiodiffusion et de télévision (CERT) Europe 1 SA

(Υπόθεση C-192/04)

(2004/C 156/17)

Με απόφαση της 17ης Φεβρoυαρίoυ 2004, η oπoία περιήλθε στη Γραμματεία τoυ Δικαστηρίoυ τωv Ευρωπαϊκώv Κoιvoτήτωv στις 26 Απριλίου 2004, τo Cour de cassation (Γαλλία), πρώτο πολιτικό τμήμα, στo πλαίσιo της διαφoράς μεταξύ Société Lagardère Active Broadcast, διαδεχθείσας την εταιρία Europe 1 communication SA, αφενός, και Société pour la perception de la rémunération équitable (SPRE) και Gesellschaft zur Verwertung von Leisungsschutzrechten MBG, GVL SARL, αφετέρου, παρουσία της Compagnie européenne de radiodiffusion et de télévision (CERT) Europe 1 SA, ζητεί από τo Δικαστήριo τηv έκδoση πρoδικαστικής απoφάσεως επί τωv ακόλoυθωv ερωτημάτωv:

| 1. | Διέπεται η εύλογη και ενιαία αμοιβή του άρθρου 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 92/100/ΕΟΚ της 19ης Νοεμβρίου 1992 (1) και του άρθρου 4 της οδηγίας 93/83/ΕΟΚ της 27ης Σεπτεμβρίου 1993 (2), η οποία οφείλεται για φωνογραφήματα που εκδίδονται για εμπορικούς σκοπούς και παρουσιάζονται σε αναμεταδιδόμενα προγράμματα, από τη νομοθεσία του κράτους μέλους όπου είναι εγκατεστημένος αναμεταδότης τον οποίο εταιρία ραδιοτηλεοπτικών μεταδόσεων που εκπέμπει από γειτονικό κράτος μέλος χρησιμοποιεί, κατόπιν παραχωρήσεώς του από κατά πλειοψηφία θυγατρική της εταιρία, για την επέκταση της μεταδόσεως των προγραμμάτων της σε μερίδα του κοινού του κράτους μέλους από το οποίο εκπέμπει; |
| --- | --- |

1.

Διέπεται η εύλογη και ενιαία αμοιβή του άρθρου 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 92/100/ΕΟΚ της 19ης Νοεμβρίου 1992 (1) και του άρθρου 4 της οδηγίας 93/83/ΕΟΚ της 27ης Σεπτεμβρίου 1993 (2), η οποία οφείλεται για φωνογραφήματα που εκδίδονται για εμπορικούς σκοπούς και παρουσιάζονται σε αναμεταδιδόμενα προγράμματα, από τη νομοθεσία του κράτους μέλους όπου είναι εγκατεστημένος αναμεταδότης τον οποίο εταιρία ραδιοτηλεοπτικών μεταδόσεων που εκπέμπει από γειτονικό κράτος μέλος χρησιμοποιεί, κατόπιν παραχωρήσεώς του από κατά πλειοψηφία θυγατρική της εταιρία, για την επέκταση της μεταδόσεως των προγραμμάτων της σε μερίδα του κοινού του κράτους μέλους από το οποίο εκπέμπει;

| 2. | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, μπορεί η εταιρία που εκπέμπει να αφαιρέσει τα καταβληθέντα από τη θυγατρική της ποσά από το ποσό της αμοιβής που της ζητείται για τη συνολική λήψη στην επικράτεια του κράτους μέλους από το οποίο εκπέμπει; |
| --- | --- |

2.

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, μπορεί η εταιρία που εκπέμπει να αφαιρέσει τα καταβληθέντα από τη θυγατρική της ποσά από το ποσό της αμοιβής που της ζητείται για τη συνολική λήψη στην επικράτεια του κράτους μέλους από το οποίο εκπέμπει;

---

(1)  Οδηγία 92/100/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 1992, σχετικά με το δικαίωμα εκμίσθωσης, το δικαίωμα δανεισμού και ορισμένα δικαιώματα συγγενικά προς την πνευματική ιδιοκτησία στον τομέα των προϊόντων της διανοίας (ΕΕ L 346, της 27ης Νοεμβρίου 1992, σ. 61).

(2)  Οδηγία 93/83/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Σεπτεμβρίου 1993, περί συντονισμού ορισμένων κανόνων όσον αφορά το δικαίωμα του δημιουργού και τα συγγενικά δικαιώματα που εφαρμόζονται στις δορυφορικές ραδιοτηλεοπτικές μεταδόσεις και την καλωδιακή αναμετάδοση (ΕΕ L 248, της 6ης Οκτωβρίου 1993, σ. 15).

---

| 12.6.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 156/9 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 156/9

---

Αίτηση εκδόσεως πρoδικαστικής απoφάσεως πoυ υπέβαλε με απόφαση της 17ης Μαρτίου 2004 τo Supremo Tribunal Administrativo, δεύτερο τμήμα του Contencioso Tributário, στο πλαίσιο της υποθέσεως που εκκρεμεί ενώπιόν του μεταξύ της Fazenda Pública και της Organon — Produtos Químicos e Farmacêuticos

(Υπόθεση C-193/04)

(2004/C 156/18)

Με απόφαση της 17ης Μαρτίου 2004, η oπoία περιήλθε στη Γραμματεία τoυ Δικαστηρίoυ τωv Ευρωπαϊκώv Κoιvoτήτωv στις 26 Απριλίου 2004, τo Tribunal Administrativo, δεύτερο τμήμα του Contencioso Tributário, υπέβαλε στο Δικαστήριο, στo πλαίσιo της υποθέσεως που εκκρεμεί ενώπιόν του μεταξύ της Fazenda Pública και της Organon — Produtos Químicos e Farmacêuticos, αίτηση για την έκδoση πρoδικαστικής απoφάσεως.

Το Supremo Tribunal Administrativo ζητεί από το Δικαστήριο να αποφανθεί επί των ακόλουθων προδικαστικών ερωτημάτων:

| — | Εμπίπτουν οι αμοιβές που εισπράττονται κατά την κατάρτιση συμβολαιογραφικού εγγράφου περί μεταβιβάσεως εταιρικών μεριδίων στη διάταξη του άρθρου 4 παράγραφος 3; |
| --- | --- |

—

Εμπίπτουν οι αμοιβές που εισπράττονται κατά την κατάρτιση συμβολαιογραφικού εγγράφου περί μεταβιβάσεως εταιρικών μεριδίων στη διάταξη του άρθρου 4 παράγραφος 3;

| — | Αντίκειται ο κανόνας του άρθρου 5 παράγραφος 1 σε συνδυασμό με το άρθρο 3 στοιχείο γ' του Πίνακα Συμβολαιογραφικών Αμοιβών, που θεσπίστηκε με την απόφαση 996/98 της 25ης Νοεμβρίου, ως ίσχυε κατά την ημερομηνία των πραγματικών περιστατικών, στα άρθρα 10 στοιχείο γ', και 12 παράγραφος 1 στοιχείο ε' της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 1969, καθόσον θεσπίζει αμοιβές χωρίς ανώτατο όριο για την κατάρτιση συμβολαιογραφικού εγγράφου περί μεταβιβάσεως εταιρικών μεριδίων, οι οποίες υπολογίζονται αποκλειστικά ανάλογα με την αξία των μεταβιβαζόμενων μεριδίων, χωρίς να υπόκεινται σε οποιαδήποτε όρια και χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η αξία της παρεχομένης υπηρεσίας; |
| --- | --- |

—

Αντίκειται ο κανόνας του άρθρου 5 παράγραφος 1 σε συνδυασμό με το άρθρο 3 στοιχείο γ' του Πίνακα Συμβολαιογραφικών Αμοιβών, που θεσπίστηκε με την απόφαση 996/98 της 25ης Νοεμβρίου, ως ίσχυε κατά την ημερομηνία των πραγματικών περιστατικών, στα άρθρα 10 στοιχείο γ', και 12 παράγραφος 1 στοιχείο ε' της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 1969, καθόσον θεσπίζει αμοιβές χωρίς ανώτατο όριο για την κατάρτιση συμβολαιογραφικού εγγράφου περί μεταβιβάσεως εταιρικών μεριδίων, οι οποίες υπολογίζονται αποκλειστικά ανάλογα με την αξία των μεταβιβαζόμενων μεριδίων, χωρίς να υπόκεινται σε οποιαδήποτε όρια και χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η αξία της παρεχομένης υπηρεσίας;

---

(1)  Οδηγία 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 1969, περί των εμμέσων φόρων των επιβαλλομένων επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 20).

---

III Πληροφορίες

| 12.6.2004 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 156/10 |
| --- | --- | --- | --- |

12.6.2004

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 156/10

---

(2004/C 156/19)

Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην
  Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

ΕΕ C 146 της 29.5.2004

Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων

ΕΕ C 106 της 30.4.2004

ΕΕ C 94 της 17.4.2004

ΕΕ C 85 της 3.4.2004

ΕΕ C 71 της 20.3.2004

ΕΕ C 59 της 6.3.2004

ΕΕ C 47 της 21.2.2004

Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:

| | EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex |
| --- | --- |

EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex

| | CELEX: http://europa.eu.int/celex |
| --- | --- |

CELEX: http://europa.eu.int/celex

---