# Dziennik Urzędowy L 56/2021

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 56 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Rocznik 6417 lutego 2021 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 56

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 6417 lutego 2021

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2021/236 z dnia 21 grudnia 2020 r. zmieniające standardy techniczne ustanowione w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2016/2251 w odniesieniu do terminu rozpoczęcia stosowania niektórych procedur zarządzania ryzykiem do celów wymiany zabezpieczenia (
  1
  ) | 1 |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2021/237 z dnia 21 grudnia 2020 r. zmieniające regulacyjne standardy techniczne określone w rozporządzeniach delegowanych (UE) 2015/2205, (UE) 2016/592 i (UE) 2016/1178 w odniesieniu do daty, od której obowiązek rozliczania staje się skuteczny dla niektórych rodzajów kontraktów (
  1
  ) | 6 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/238 z dnia 16 lutego 2021 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2020/532 w odniesieniu do odstępstwa od rozporządzeń wykonawczych (UE) nr 180/2014 i (UE) nr 181/2014, jeśli chodzi o kontrolę szczególnych środków w dziedzinie rolnictwa na rzecz regionów najbardziej oddalonych w Unii i mniejszych wysp Morza Egejskiego | 10 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2021/236 z dnia 21 grudnia 2020 r. zmieniające standardy techniczne ustanowione w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2016/2251 w odniesieniu do terminu rozpoczęcia stosowania niektórych procedur zarządzania ryzykiem do celów wymiany zabezpieczenia (
  1
  )

1

1

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2021/237 z dnia 21 grudnia 2020 r. zmieniające regulacyjne standardy techniczne określone w rozporządzeniach delegowanych (UE) 2015/2205, (UE) 2016/592 i (UE) 2016/1178 w odniesieniu do daty, od której obowiązek rozliczania staje się skuteczny dla niektórych rodzajów kontraktów (
  1
  )

1

6

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/238 z dnia 16 lutego 2021 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2020/532 w odniesieniu do odstępstwa od rozporządzeń wykonawczych (UE) nr 180/2014 i (UE) nr 181/2014, jeśli chodzi o kontrolę szczególnych środków w dziedzinie rolnictwa na rzecz regionów najbardziej oddalonych w Unii i mniejszych wysp Morza Egejskiego

10

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 17.2.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 56/1 |
| --- | --- | --- | --- |

17.2.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 56/1

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2021/236

z dnia 21 grudnia 2020 r.

zmieniające standardy techniczne ustanowione w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2016/2251 w odniesieniu do terminu rozpoczęcia stosowania niektórych procedur zarządzania ryzykiem do celów wymiany zabezpieczenia

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (1), w szczególności jego art. 11 ust. 15,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2016/2251 (2) określono między innymi procedury zarządzania ryzykiem, w tym poziomy i rodzaj zabezpieczenia oraz uzgodnienia dotyczące wyodrębnienia, o których mowa w art. 11 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 i które kontrahenci finansowi muszą posiadać do celów wymiany zabezpieczenia w odniesieniu do swoich kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które nie są rozliczane przez kontrahenta centralnego. Rozporządzenie delegowane (UE) 2016/2251 wdraża międzynarodowe ramy dotyczące wymiany zabezpieczenia uzgodnione na szczeblu światowym przez Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego („komitet bazylejski”) i Międzynarodową Organizację Komisji Papierów Wartościowych („IOSCO”). |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2016/2251 (2) określono między innymi procedury zarządzania ryzykiem, w tym poziomy i rodzaj zabezpieczenia oraz uzgodnienia dotyczące wyodrębnienia, o których mowa w art. 11 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 i które kontrahenci finansowi muszą posiadać do celów wymiany zabezpieczenia w odniesieniu do swoich kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które nie są rozliczane przez kontrahenta centralnego. Rozporządzenie delegowane (UE) 2016/2251 wdraża międzynarodowe ramy dotyczące wymiany zabezpieczenia uzgodnione na szczeblu światowym przez Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego („komitet bazylejski”) i Międzynarodową Organizację Komisji Papierów Wartościowych („IOSCO”).

| (2) | Wielu kontrahentów zawiera rozliczane fizycznie kontrakty na terminowe transakcje walutowe typu forward i rozliczane fizycznie kontrakty na walutowe transakcje swapowe w celu zabezpieczenia ryzyka związanego z ich ekspozycją na ryzyko walutowe. Biorąc pod uwagę szczególny profil ryzyka tych kontraktów oraz potrzebę międzynarodowej konwergencji regulacyjnej, należy ograniczyć obowiązkową wymianę zmiennego depozytu zabezpieczającego w przypadku tych kontraktów między kontrahentami o największym znaczeniu systemowym. W odniesieniu do tych kontraktów należy wprowadzić stałe zwolnienie w przypadku zawierania kontraktów z podmiotami niebędącymi instytucjami. |
| --- | --- |

(2)

Wielu kontrahentów zawiera rozliczane fizycznie kontrakty na terminowe transakcje walutowe typu forward i rozliczane fizycznie kontrakty na walutowe transakcje swapowe w celu zabezpieczenia ryzyka związanego z ich ekspozycją na ryzyko walutowe. Biorąc pod uwagę szczególny profil ryzyka tych kontraktów oraz potrzebę międzynarodowej konwergencji regulacyjnej, należy ograniczyć obowiązkową wymianę zmiennego depozytu zabezpieczającego w przypadku tych kontraktów między kontrahentami o największym znaczeniu systemowym. W odniesieniu do tych kontraktów należy wprowadzić stałe zwolnienie w przypadku zawierania kontraktów z podmiotami niebędącymi instytucjami.

| (3) | Rozporządzenie delegowane (UE) 2016/2251 przewiduje okres stopniowego wprowadzania wymogów w ciągu kilku lat, który odzwierciedla harmonogram wdrażania uzgodniony przez komitet bazylejski i IOSCO. Tego rodzaju okres stopniowego wprowadzania ma na celu zapewnienie międzynarodowej spójności, a tym samym zminimalizowanie możliwości arbitrażu regulacyjnego. Ma on również na celu ułatwienie proporcjonalnego i skutecznego wdrożenia odnośnych wymogów poprzez zapewnienie kontrahentom, w zależności od kategorii kontrahentów, rodzaju kontraktu oraz daty zawarcia lub odnowienia kontraktu, wystarczającej ilości czasu na dostosowanie swoich wewnętrznych systemów i procesów do tych wymogów. Ponadto okres stopniowego wprowadzania przewidziany w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2016/2251 uwzględnia zakres i poziom wdrażania wymogów dotyczących wymiany zabezpieczenia uzgodnionych przez komitet bazylejski i IOSCO w odniesieniu do innych jurysdykcji, co pozwoli uniknąć fragmentacji rynku i zapewni równe warunki działania na całym świecie kontrahentom mającym siedzibę w Unii. W szczególności rozporządzenie delegowane (UE) 2016/2251 przewiduje więcej czasu w przypadku niektórych produktów, które w innych jurysdykcjach nie podlegają równoważnym wymogom dotyczącym depozytu zabezpieczającego. |
| --- | --- |

(3)

Rozporządzenie delegowane (UE) 2016/2251 przewiduje okres stopniowego wprowadzania wymogów w ciągu kilku lat, który odzwierciedla harmonogram wdrażania uzgodniony przez komitet bazylejski i IOSCO. Tego rodzaju okres stopniowego wprowadzania ma na celu zapewnienie międzynarodowej spójności, a tym samym zminimalizowanie możliwości arbitrażu regulacyjnego. Ma on również na celu ułatwienie proporcjonalnego i skutecznego wdrożenia odnośnych wymogów poprzez zapewnienie kontrahentom, w zależności od kategorii kontrahentów, rodzaju kontraktu oraz daty zawarcia lub odnowienia kontraktu, wystarczającej ilości czasu na dostosowanie swoich wewnętrznych systemów i procesów do tych wymogów. Ponadto okres stopniowego wprowadzania przewidziany w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2016/2251 uwzględnia zakres i poziom wdrażania wymogów dotyczących wymiany zabezpieczenia uzgodnionych przez komitet bazylejski i IOSCO w odniesieniu do innych jurysdykcji, co pozwoli uniknąć fragmentacji rynku i zapewni równe warunki działania na całym świecie kontrahentom mającym siedzibę w Unii. W szczególności rozporządzenie delegowane (UE) 2016/2251 przewiduje więcej czasu w przypadku niektórych produktów, które w innych jurysdykcjach nie podlegają równoważnym wymogom dotyczącym depozytu zabezpieczającego.

| (4) | Komitet bazylejski i IOSCO zmieniły obecnie swój harmonogram wdrażania wymogów dotyczących wymiany zabezpieczenia w celu wsparcia sprawnego i uporządkowanego wdrożenia wymogów dotyczących depozytu zabezpieczającego na szczeblu międzynarodowym, w szczególności dlatego, że mniejsi kontrahenci nie byli w stanie dotrzymać pierwotnie wyznaczonego terminu. Ponadto nadal istnieją państwa trzecie, w których niektóre produkty nie podlegają równoważnym wymogom dotyczącym depozytu zabezpieczającego. Ta zmiana harmonogramu wdrażania uzgodnionego przez komitet bazylejski i IOSCO powinna zatem zostać odzwierciedlona w okresie stopniowego wprowadzania przewidzianym w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2016/2251. |
| --- | --- |

(4)

Komitet bazylejski i IOSCO zmieniły obecnie swój harmonogram wdrażania wymogów dotyczących wymiany zabezpieczenia w celu wsparcia sprawnego i uporządkowanego wdrożenia wymogów dotyczących depozytu zabezpieczającego na szczeblu międzynarodowym, w szczególności dlatego, że mniejsi kontrahenci nie byli w stanie dotrzymać pierwotnie wyznaczonego terminu. Ponadto nadal istnieją państwa trzecie, w których niektóre produkty nie podlegają równoważnym wymogom dotyczącym depozytu zabezpieczającego. Ta zmiana harmonogramu wdrażania uzgodnionego przez komitet bazylejski i IOSCO powinna zatem zostać odzwierciedlona w okresie stopniowego wprowadzania przewidzianym w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2016/2251.

| (5) | Europejski Urząd Nadzoru Bankowego, Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych oraz Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (Europejskie Urzędy Nadzoru) monitorowały postępy poczynione przez kontrahentów we wdrażaniu wymogów dotyczących początkowego depozytu zabezpieczającego w odniesieniu do rozliczanych niecentralnie instrumentów pochodnych. Europejskie Urzędy Nadzoru mają świadomość, że w ostatnim etapie wprowadzania wymogi dotyczące początkowego depozytu zabezpieczającego po raz pierwszy będą miały zastosowanie do dużej liczby podmiotów. W celu wspierania sprawnego i uporządkowanego wdrażania wymogów dotyczących depozytu zabezpieczającego przez członków komitetu bazylejskiego i IOSCO oraz w celu uniknięcia fragmentacji rynku, termin wdrożenia wymogów dotyczących początkowego depozytu zabezpieczającego należy przedłużyć o kolejny rok w przypadku kontrahentów, których zagregowana średnia kwota referencyjna instrumentów pochodnych rozliczanych niecentralnie wynosi od 8 mld EUR do 50 mld EUR. |
| --- | --- |

(5)

Europejski Urząd Nadzoru Bankowego, Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych oraz Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (Europejskie Urzędy Nadzoru) monitorowały postępy poczynione przez kontrahentów we wdrażaniu wymogów dotyczących początkowego depozytu zabezpieczającego w odniesieniu do rozliczanych niecentralnie instrumentów pochodnych. Europejskie Urzędy Nadzoru mają świadomość, że w ostatnim etapie wprowadzania wymogi dotyczące początkowego depozytu zabezpieczającego po raz pierwszy będą miały zastosowanie do dużej liczby podmiotów. W celu wspierania sprawnego i uporządkowanego wdrażania wymogów dotyczących depozytu zabezpieczającego przez członków komitetu bazylejskiego i IOSCO oraz w celu uniknięcia fragmentacji rynku, termin wdrożenia wymogów dotyczących początkowego depozytu zabezpieczającego należy przedłużyć o kolejny rok w przypadku kontrahentów, których zagregowana średnia kwota referencyjna instrumentów pochodnych rozliczanych niecentralnie wynosi od 8 mld EUR do 50 mld EUR.

| (6) | Europejskie Urzędy Nadzoru monitorowały również wpływ pandemii COVID-19 na rynki finansowe, w szczególności w odniesieniu do istotnych wyzwań, przed którymi w wyniku pandemii COVID-19 stoją kontrahenci, w tym w odniesieniu do zmiany miejsca pracy personelu i potrzeby skoncentrowania zasobów na zarządzaniu ryzykiem związanym z niestabilnością rynku wynikającą z pandemii. Ramy opracowane przez komitet bazylejski i IOSCO zostały również zmienione w celu uwzględnienia skutków pandemii COVID-19 oraz w celu odroczenia terminu wdrożenia wymogów dotyczących początkowego depozytu zabezpieczającego. Zmianę tę należy odzwierciedlić w harmonogramie wdrażania określonym w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2016/2251. Takie dalsze przedłużenie terminu wdrożenia wymogów dotyczących początkowego depozytu zabezpieczającego oznaczałoby, że kontrahenci, których zagregowana średnia kwota referencyjna instrumentów pochodnych rozliczanych niecentralnie przekracza 50 mld EUR, podlegaliby wymogom dotyczącym początkowego depozytu zabezpieczającego od dnia 1 września 2021 r., a kontrahenci, których zagregowana średnia kwota referencyjna instrumentów pochodnych rozliczanych niecentralnie przekracza 8 mld EUR, podlegaliby wymogom dotyczącym początkowego depozytu zabezpieczającego od dnia 1 września 2022 r. |
| --- | --- |

(6)

Europejskie Urzędy Nadzoru monitorowały również wpływ pandemii COVID-19 na rynki finansowe, w szczególności w odniesieniu do istotnych wyzwań, przed którymi w wyniku pandemii COVID-19 stoją kontrahenci, w tym w odniesieniu do zmiany miejsca pracy personelu i potrzeby skoncentrowania zasobów na zarządzaniu ryzykiem związanym z niestabilnością rynku wynikającą z pandemii. Ramy opracowane przez komitet bazylejski i IOSCO zostały również zmienione w celu uwzględnienia skutków pandemii COVID-19 oraz w celu odroczenia terminu wdrożenia wymogów dotyczących początkowego depozytu zabezpieczającego. Zmianę tę należy odzwierciedlić w harmonogramie wdrażania określonym w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2016/2251. Takie dalsze przedłużenie terminu wdrożenia wymogów dotyczących początkowego depozytu zabezpieczającego oznaczałoby, że kontrahenci, których zagregowana średnia kwota referencyjna instrumentów pochodnych rozliczanych niecentralnie przekracza 50 mld EUR, podlegaliby wymogom dotyczącym początkowego depozytu zabezpieczającego od dnia 1 września 2021 r., a kontrahenci, których zagregowana średnia kwota referencyjna instrumentów pochodnych rozliczanych niecentralnie przekracza 8 mld EUR, podlegaliby wymogom dotyczącym początkowego depozytu zabezpieczającego od dnia 1 września 2022 r.

| (7) | W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2016/2251 przewidziano odroczenie daty rozpoczęcia stosowania dwustronnych wymogów dotyczących depozytu zabezpieczającego w odniesieniu do rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zawartych między kontrahentami należącymi do tej samej grupy i w przypadku gdy jeden kontrahent ma siedzibę w państwie trzecim, a drugi kontrahent ma siedzibę w Unii. Ta odroczona data rozpoczęcia stosowania była konieczna do zapewnienia, aby takie kontrakty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym nie podlegały dwustronnym wymogom dotyczącym depozytu zabezpieczającego przed przyjęciem aktu wykonawczego zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012. Pomimo podjęcia wysiłków w celu przeanalizowania, w przypadku których jurysdykcji państw trzecich takie akty wykonawcze mogą być uzasadnione, do tej pory przyjęto jedynie dwa takie akty wykonawcze zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do rozliczanych niecentralnie transakcji na instrumentach pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym. Należy zatem odroczyć stosowanie dwustronnych wymogów dotyczących depozytu zabezpieczającego w odniesieniu do rozliczanych niecentralnie kontraktów wewnątrzgrupowych dotyczących instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, aby uniknąć niezamierzonych negatywnych skutków gospodarczych, jakie wygaśnięcie tego zwolnienia miałoby dla firm unijnych. |
| --- | --- |

(7)

W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2016/2251 przewidziano odroczenie daty rozpoczęcia stosowania dwustronnych wymogów dotyczących depozytu zabezpieczającego w odniesieniu do rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zawartych między kontrahentami należącymi do tej samej grupy i w przypadku gdy jeden kontrahent ma siedzibę w państwie trzecim, a drugi kontrahent ma siedzibę w Unii. Ta odroczona data rozpoczęcia stosowania była konieczna do zapewnienia, aby takie kontrakty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym nie podlegały dwustronnym wymogom dotyczącym depozytu zabezpieczającego przed przyjęciem aktu wykonawczego zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012. Pomimo podjęcia wysiłków w celu przeanalizowania, w przypadku których jurysdykcji państw trzecich takie akty wykonawcze mogą być uzasadnione, do tej pory przyjęto jedynie dwa takie akty wykonawcze zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do rozliczanych niecentralnie transakcji na instrumentach pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym. Należy zatem odroczyć stosowanie dwustronnych wymogów dotyczących depozytu zabezpieczającego w odniesieniu do rozliczanych niecentralnie kontraktów wewnątrzgrupowych dotyczących instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, aby uniknąć niezamierzonych negatywnych skutków gospodarczych, jakie wygaśnięcie tego zwolnienia miałoby dla firm unijnych.

| (8) | W celu uniknięcia fragmentacji rynku i zapewnienia równych warunków działania kontrahentom mającym siedzibę w Unii należy również zapewnić międzynarodową konwergencję regulacyjną w odniesieniu do procedur zarządzania ryzykiem w stosunku do innych klas instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które nie podlegają równoważnym wymogom dotyczącym depozytu zabezpieczającego. W szczególności, biorąc pod uwagę fakt, że w niektórych jurysdykcjach opcje na akcje pojedynczych spółek lub opcje indeksowe nie podlegają równoważnym wymogom dotyczącym depozytu zabezpieczającego oraz że jest mało prawdopodobne, zwłaszcza w obecnym kontekście, że jurysdykcje te wkrótce przejdą w kierunku większej konwergencji regulacyjnej w odniesieniu do tych produktów, taki sposób traktowania tych produktów powinien być wprowadzany stopniowo. Ten dłuższy okres stopniowego wprowadzania powinien zapewnić czas na monitorowanie zmian regulacyjnych w innych jurysdykcjach oraz zapewnić wprowadzenie odpowiednich wymogów w Unii, aby ograniczyć ryzyko kredytowe kontrahenta związane z tego rodzaju kontraktami oraz uniknąć arbitrażu regulacyjnego. |
| --- | --- |

(8)

W celu uniknięcia fragmentacji rynku i zapewnienia równych warunków działania kontrahentom mającym siedzibę w Unii należy również zapewnić międzynarodową konwergencję regulacyjną w odniesieniu do procedur zarządzania ryzykiem w stosunku do innych klas instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które nie podlegają równoważnym wymogom dotyczącym depozytu zabezpieczającego. W szczególności, biorąc pod uwagę fakt, że w niektórych jurysdykcjach opcje na akcje pojedynczych spółek lub opcje indeksowe nie podlegają równoważnym wymogom dotyczącym depozytu zabezpieczającego oraz że jest mało prawdopodobne, zwłaszcza w obecnym kontekście, że jurysdykcje te wkrótce przejdą w kierunku większej konwergencji regulacyjnej w odniesieniu do tych produktów, taki sposób traktowania tych produktów powinien być wprowadzany stopniowo. Ten dłuższy okres stopniowego wprowadzania powinien zapewnić czas na monitorowanie zmian regulacyjnych w innych jurysdykcjach oraz zapewnić wprowadzenie odpowiednich wymogów w Unii, aby ograniczyć ryzyko kredytowe kontrahenta związane z tego rodzaju kontraktami oraz uniknąć arbitrażu regulacyjnego.

| (9) | Zjednoczone Królestwo w dniu 1 lutego 2020 r. stało się państwem trzecim, a prawo Unii przestanie mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie w dniu 31 grudnia 2020 r. Wymóg wymiany zabezpieczenia określony w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które nie są rozliczane przez kontrahenta centralnego, nie uwzględnia ewentualności wystąpienia państwa członkowskiego z Unii. Wyzwania, przed którymi stoją strony kontraktu pochodnego będącego przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, dla których kontrahentem jest kontrahent mający siedzibę w Zjednoczonym Królestwie, są bezpośrednią konsekwencją wydarzenia, na które strony te nie mają wpływu i które może postawić je w niekorzystnej sytuacji w porównaniu z innymi kontrahentami w Unii. W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2016/2251 określono różne daty rozpoczęcia stosowania procedur wymiany zabezpieczenia w odniesieniu do rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym w zależności od kategorii kontrahentów będących stroną tych kontraktów. Kontrahenci nie są w stanie przewidzieć, jaki może być status kontrahenta mającego siedzibę w Zjednoczonym Królestwie lub w jakim stopniu kontrahent ten będzie w stanie nadal świadczyć określone usługi na rzecz kontrahentów mających siedzibę w Unii. |
| --- | --- |

(9)

Zjednoczone Królestwo w dniu 1 lutego 2020 r. stało się państwem trzecim, a prawo Unii przestanie mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie w dniu 31 grudnia 2020 r. Wymóg wymiany zabezpieczenia określony w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które nie są rozliczane przez kontrahenta centralnego, nie uwzględnia ewentualności wystąpienia państwa członkowskiego z Unii. Wyzwania, przed którymi stoją strony kontraktu pochodnego będącego przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, dla których kontrahentem jest kontrahent mający siedzibę w Zjednoczonym Królestwie, są bezpośrednią konsekwencją wydarzenia, na które strony te nie mają wpływu i które może postawić je w niekorzystnej sytuacji w porównaniu z innymi kontrahentami w Unii. W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2016/2251 określono różne daty rozpoczęcia stosowania procedur wymiany zabezpieczenia w odniesieniu do rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym w zależności od kategorii kontrahentów będących stroną tych kontraktów. Kontrahenci nie są w stanie przewidzieć, jaki może być status kontrahenta mającego siedzibę w Zjednoczonym Królestwie lub w jakim stopniu kontrahent ten będzie w stanie nadal świadczyć określone usługi na rzecz kontrahentów mających siedzibę w Unii.

| (10) | Aby zaradzić tej sytuacji, kontrahenci mogą zechcieć dokonać odnowienia swojego kontraktu poprzez zastąpienie kontrahenta mającego siedzibę w Zjednoczonym Królestwie kontrahentem mającym siedzibę w państwie członkowskim. Zanim rozporządzenie (UE) nr 648/2012 i rozporządzenie delegowane (UE) 2016/2251 zaczęły obowiązywać, kontrahenci będący stronami rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym nie byli zobowiązani do wymiany zabezpieczenia, w związku z czym dwustronne transakcje nie były zabezpieczane lub były zabezpieczane na zasadzie dobrowolności. Gdyby kontrahentów zobowiązano do wymiany zabezpieczenia w wyniku odnowienia ich kontraktów w reakcji na wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z Unii, inni kontrahenci mogą nie być w stanie wyrazić zgody na takie odnowienie. W celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania rynku oraz równych warunków działania między kontrahentami mającymi siedzibę w Unii kontrahenci powinni mieć możliwość zastąpienia kontrahentów mających siedzibę w Zjednoczonym Królestwie kontrahentami mającymi siedzibę w państwie członkowskim bez konieczności wymiany zabezpieczenia w odniesieniu do tych odnowionych kontraktów. |
| --- | --- |

(10)

Aby zaradzić tej sytuacji, kontrahenci mogą zechcieć dokonać odnowienia swojego kontraktu poprzez zastąpienie kontrahenta mającego siedzibę w Zjednoczonym Królestwie kontrahentem mającym siedzibę w państwie członkowskim. Zanim rozporządzenie (UE) nr 648/2012 i rozporządzenie delegowane (UE) 2016/2251 zaczęły obowiązywać, kontrahenci będący stronami rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym nie byli zobowiązani do wymiany zabezpieczenia, w związku z czym dwustronne transakcje nie były zabezpieczane lub były zabezpieczane na zasadzie dobrowolności. Gdyby kontrahentów zobowiązano do wymiany zabezpieczenia w wyniku odnowienia ich kontraktów w reakcji na wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z Unii, inni kontrahenci mogą nie być w stanie wyrazić zgody na takie odnowienie. W celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania rynku oraz równych warunków działania między kontrahentami mającymi siedzibę w Unii kontrahenci powinni mieć możliwość zastąpienia kontrahentów mających siedzibę w Zjednoczonym Królestwie kontrahentami mającymi siedzibę w państwie członkowskim bez konieczności wymiany zabezpieczenia w odniesieniu do tych odnowionych kontraktów.

| (11) | Ponadto kontrahenci powinni mieć wystarczająco dużo czasu na zastąpienie swoich kontrahentów mających siedzibę w Zjednoczonym Królestwie. Data, od której może zostać uruchomiony wymóg wymiany zabezpieczenia na potrzeby odnowienia tych kontraktów, powinna zatem zostać odroczona. |
| --- | --- |

(11)

Ponadto kontrahenci powinni mieć wystarczająco dużo czasu na zastąpienie swoich kontrahentów mających siedzibę w Zjednoczonym Królestwie. Data, od której może zostać uruchomiony wymóg wymiany zabezpieczenia na potrzeby odnowienia tych kontraktów, powinna zatem zostać odroczona.

| (12) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie delegowane (UE) 2016/2251. |
| --- | --- |

(12)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie delegowane (UE) 2016/2251.

| (13) | Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedłożony Komisji przez Europejskie Urzędy Nadzoru. |
| --- | --- |

(13)

Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedłożony Komisji przez Europejskie Urzędy Nadzoru.

| (14) | Zmiany w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2016/2251 stanowią ograniczone dostosowania istniejących ram regulacyjnych zgodnie z rozwojem sytuacji na arenie międzynarodowej. Biorąc pod uwagę ograniczony zakres zmian i pilny charakter sprawy, przeprowadzenie przez Europejskie Urzędy Nadzoru otwartych konsultacji publicznych lub analiz potencjalnych związanych z nimi kosztów i korzyści byłoby nieproporcjonalne. Europejskie Urzędy Nadzoru zwróciły się jednak o opinię do Bankowej Grupy Interesariuszy powołanej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (3), do Grupy Interesariuszy z Sektora Ubezpieczeń i Reasekuracji i Grupy Interesariuszy z Sektora Pracowniczych Programów Emerytalnych powołanych zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 (4) oraz do Grupy Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych powołanej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (5). |
| --- | --- |

(14)

Zmiany w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2016/2251 stanowią ograniczone dostosowania istniejących ram regulacyjnych zgodnie z rozwojem sytuacji na arenie międzynarodowej. Biorąc pod uwagę ograniczony zakres zmian i pilny charakter sprawy, przeprowadzenie przez Europejskie Urzędy Nadzoru otwartych konsultacji publicznych lub analiz potencjalnych związanych z nimi kosztów i korzyści byłoby nieproporcjonalne. Europejskie Urzędy Nadzoru zwróciły się jednak o opinię do Bankowej Grupy Interesariuszy powołanej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (3), do Grupy Interesariuszy z Sektora Ubezpieczeń i Reasekuracji i Grupy Interesariuszy z Sektora Pracowniczych Programów Emerytalnych powołanych zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 (4) oraz do Grupy Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych powołanej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (5).

| (15) | Konieczne jest jak najszybsze zapewnienie uczestnikom rynku pewności prawa, aby mogli oni odpowiednio przygotować się do spełnienia wymogów określonych w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012, na stosowanie których niniejsze rozporządzenie delegowane będzie miało wpływ, w szczególności w przypadku wymogów, w odniesieniu do których wkrótce upłynie obowiązujący obecnie termin. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie w trybie pilnym, |
| --- | --- |

(15)

Konieczne jest jak najszybsze zapewnienie uczestnikom rynku pewności prawa, aby mogli oni odpowiednio przygotować się do spełnienia wymogów określonych w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012, na stosowanie których niniejsze rozporządzenie delegowane będzie miało wpływ, w szczególności w przypadku wymogów, w odniesieniu do których wkrótce upłynie obowiązujący obecnie termin. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie w trybie pilnym,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiana w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2016/2251

W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2016/2251 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | dodaje się art. 31a w brzmieniu:

  „Artykuł 31a
  Sposób traktowania rozliczanych fizycznie terminowych transakcji walutowych typu forward i rozliczanych fizycznie walutowych transakcji swapowych
  Na zasadzie odstępstwa od art. 2 ust. 2 kontrahenci mogą przewidzieć w swoich procedurach zarządzania ryzykiem, że zmienne depozyty zabezpieczające nie muszą być wnoszone ani pobierane w odniesieniu do rozliczanych fizycznie kontraktów na terminowe transakcje walutowe typu forward i rozliczanych fizycznie kontraktów na walutowe transakcje swapowe, w przypadku gdy jeden z kontrahentów nie jest instytucją zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (*1) lub nie kwalifikowałby się jako taka instytucja, gdyby miał siedzibę w Unii.


  (*1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1).”;" |
| --- | --- |

1)

dodaje się art. 31a w brzmieniu:

„Artykuł 31a

Sposób traktowania rozliczanych fizycznie terminowych transakcji walutowych typu forward i rozliczanych fizycznie walutowych transakcji swapowych

Na zasadzie odstępstwa od art. 2 ust. 2 kontrahenci mogą przewidzieć w swoich procedurach zarządzania ryzykiem, że zmienne depozyty zabezpieczające nie muszą być wnoszone ani pobierane w odniesieniu do rozliczanych fizycznie kontraktów na terminowe transakcje walutowe typu forward i rozliczanych fizycznie kontraktów na walutowe transakcje swapowe, w przypadku gdy jeden z kontrahentów nie jest instytucją zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (*1) lub nie kwalifikowałby się jako taka instytucja, gdyby miał siedzibę w Unii.

(*1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1).”;"

*1

| 2) | art. 35 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/2251 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 35
  Przepisy przejściowe
  Kontrahenci, o których mowa w art. 11 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, mogą nadal stosować procedury zarządzania ryzykiem, które wdrożyli na dzień 18 lutego 2021 r. w odniesieniu do rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zawartych lub odnowionych między dniem 16 sierpnia 2012 r. a odpowiednimi datami rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.
  Kontrahenci, o których mowa w art. 11 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, mogą również nadal stosować procedury zarządzania ryzykiem, które wdrożyli na dzień 18 lutego 2021 r. w odniesieniu do rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które spełniają wszystkie poniższe warunki:






  a) | rozliczane niecentralnie kontrakty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zawarto lub odnowiono albo przed odpowiednimi datami rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia, jak określono w art. 36, 37 i 38 niniejszego rozporządzenia, albo przed dniem 18 lutego 2021 r., w zależności od tego, która z tych dat przypada wcześniej; |
| --- | --- | --- |

2)

art. 35 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/2251 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 35

Przepisy przejściowe

Kontrahenci, o których mowa w art. 11 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, mogą nadal stosować procedury zarządzania ryzykiem, które wdrożyli na dzień 18 lutego 2021 r. w odniesieniu do rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zawartych lub odnowionych między dniem 16 sierpnia 2012 r. a odpowiednimi datami rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

Kontrahenci, o których mowa w art. 11 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, mogą również nadal stosować procedury zarządzania ryzykiem, które wdrożyli na dzień 18 lutego 2021 r. w odniesieniu do rozliczanych niecentralnie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które spełniają wszystkie poniższe warunki:

a)

rozliczane niecentralnie kontrakty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zawarto lub odnowiono albo przed odpowiednimi datami rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia, jak określono w art. 36, 37 i 38 niniejszego rozporządzenia, albo przed dniem 18 lutego 2021 r., w zależności od tego, która z tych dat przypada wcześniej;

| b) | rozliczane niecentralnie kontrakty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym odnowiono wyłącznie w celu zastąpienia kontrahenta mającego siedzibę w Zjednoczonym Królestwie kontrahentem mającym siedzibę w państwie członkowskim; |
| --- | --- |

b)

rozliczane niecentralnie kontrakty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym odnowiono wyłącznie w celu zastąpienia kontrahenta mającego siedzibę w Zjednoczonym Królestwie kontrahentem mającym siedzibę w państwie członkowskim;

| c) | rozliczane niecentralnie kontrakty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zostały odnowione między dniem 1 stycznia 2021 r. a – w zależności od tego, która z tych dat przypada później –






  (i) | odpowiednią datą rozpoczęcia stosowania określoną w art. 36, 37 i 38 niniejszego rozporządzenia; lub |
| --- | --- | --- |

c)

rozliczane niecentralnie kontrakty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zostały odnowione między dniem 1 stycznia 2021 r. a – w zależności od tego, która z tych dat przypada później –

(i)

odpowiednią datą rozpoczęcia stosowania określoną w art. 36, 37 i 38 niniejszego rozporządzenia; lub

| (ii) | dniem 1 stycznia 2022 r.”; |
| --- | --- |

(ii)

dniem 1 stycznia 2022 r.”;

| 3) | w art. 36 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:






  (i) | lit. e) otrzymuje brzmienie:






  „e) | od dnia 1 września 2021 r., w przypadku gdy obaj kontrahenci posiadają – lub należą do grup, z których każda posiada – zagregowaną średnią kwotę referencyjną instrumentów pochodnych rozliczanych niecentralnie przekraczającą 50 mld EUR;”; |
| --- | --- | --- | --- | --- |

3)

w art. 36 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

(i)

lit. e) otrzymuje brzmienie:

„e)

od dnia 1 września 2021 r., w przypadku gdy obaj kontrahenci posiadają – lub należą do grup, z których każda posiada – zagregowaną średnią kwotę referencyjną instrumentów pochodnych rozliczanych niecentralnie przekraczającą 50 mld EUR;”;

| (ii) | dodaje się literę w brzmieniu:






  „f) | od dnia 1 września 2022 r., w przypadku gdy obaj kontrahenci posiadają – lub należą do grup, z których każda posiada – zagregowaną średnią kwotę referencyjną instrumentów pochodnych rozliczanych niecentralnie przekraczającą 8 mld EUR”; |
| --- | --- | --- |

(ii)

dodaje się literę w brzmieniu:

„f)

od dnia 1 września 2022 r., w przypadku gdy obaj kontrahenci posiadają – lub należą do grup, z których każda posiada – zagregowaną średnią kwotę referencyjną instrumentów pochodnych rozliczanych niecentralnie przekraczającą 8 mld EUR”;

| b) | ust. 2 lit. a) otrzymuje brzmienie:






  „a) | od dnia 30 czerwca 2022 r., jeżeli w odniesieniu do danego państwa trzeciego nie wydano decyzji w sprawie równoważności zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 do celów art. 11 ust. 3 tego rozporządzenia;”; |
| --- | --- | --- |

b)

ust. 2 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

od dnia 30 czerwca 2022 r., jeżeli w odniesieniu do danego państwa trzeciego nie wydano decyzji w sprawie równoważności zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 do celów art. 11 ust. 3 tego rozporządzenia;”;

| 4) | art. 37 ust. 3 lit. a) otrzymuje brzmienie:






  „a) | od dnia 30 czerwca 2022 r., jeżeli w odniesieniu do danego państwa trzeciego nie wydano decyzji w sprawie równoważności zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 do celów art. 11 ust. 3 tego rozporządzenia;”; |
| --- | --- | --- |

4)

art. 37 ust. 3 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

od dnia 30 czerwca 2022 r., jeżeli w odniesieniu do danego państwa trzeciego nie wydano decyzji w sprawie równoważności zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 do celów art. 11 ust. 3 tego rozporządzenia;”;

| 5) | art. 38 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 36 ust. 1 i art. 37 w odniesieniu do wszystkich rozliczanych niecentralnie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które są opcjami na akcje pojedynczych spółek lub opcjami indeksowymi, artykuły, o których mowa w art. 36 ust. 1 i art. 37, stosuje się od dnia 4 stycznia 2024 r.”. |
| --- | --- |

5)

art. 38 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 36 ust. 1 i art. 37 w odniesieniu do wszystkich rozliczanych niecentralnie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które są opcjami na akcje pojedynczych spółek lub opcjami indeksowymi, artykuły, o których mowa w art. 36 ust. 1 i art. 37, stosuje się od dnia 4 stycznia 2024 r.”.

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 21 grudnia 2020 r.

W imieniu Komisji

Ursula VON DER LEYEN

Przewodnicząca

---

(1)  
  Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/2251 z dnia 4 października 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących technik ograniczania ryzyka związanego z kontraktami pochodnymi będącymi przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które nie są rozliczane przez kontrahenta centralnego (Dz.U. L 340 z 15.12.2016, s. 9).

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12).

3

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/79/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 48).

4

(5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84).

5

---

| 17.2.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 56/6 |
| --- | --- | --- | --- |

17.2.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 56/6

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2021/237

z dnia 21 grudnia 2020 r.

zmieniające regulacyjne standardy techniczne określone w rozporządzeniach delegowanych (UE) 2015/2205, (UE) 2016/592 i (UE) 2016/1178 w odniesieniu do daty, od której obowiązek rozliczania staje się skuteczny dla niektórych rodzajów kontraktów

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (1), w szczególności jego art. 5 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniach delegowanych Komisji (UE) 2015/2205 (2), (UE) 2016/592 (3) i (UE) 2016/1178 (4) określono, między innymi, daty rozpoczęcia stosowania obowiązku rozliczania kontraktów dotyczących klas instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym wymienionych w załącznikach do tych rozporządzeń. W rozporządzeniach tych ustanowiono odroczone daty rozpoczęcia stosowania obowiązku rozliczania kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zawartych pomiędzy kontrahentami należącymi do tej samej grupy w przypadku, gdy jeden kontrahent ma siedzibę w państwie trzecim, a drugi kontrahent ma siedzibę w Unii. Odroczenie tych dat było konieczne do zapewnienia, by takie kontrakty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym nie podlegały obowiązkowi rozliczania przed przyjęciem aktu wykonawczego zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniach delegowanych Komisji (UE) 2015/2205 (2), (UE) 2016/592 (3) i (UE) 2016/1178 (4) określono, między innymi, daty rozpoczęcia stosowania obowiązku rozliczania kontraktów dotyczących klas instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym wymienionych w załącznikach do tych rozporządzeń. W rozporządzeniach tych ustanowiono odroczone daty rozpoczęcia stosowania obowiązku rozliczania kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zawartych pomiędzy kontrahentami należącymi do tej samej grupy w przypadku, gdy jeden kontrahent ma siedzibę w państwie trzecim, a drugi kontrahent ma siedzibę w Unii. Odroczenie tych dat było konieczne do zapewnienia, by takie kontrakty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym nie podlegały obowiązkowi rozliczania przed przyjęciem aktu wykonawczego zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012.

| (2) | Od 2018 r. w odniesieniu do obowiązku rozliczania nie przyjęto żadnego aktu wykonawczego zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012. Rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2019/667 (5) odroczono zatem stosowanie obowiązku rozliczania kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zawartych między kontrahentami należącymi do tej samej grupy, w przypadku gdy jeden kontrahent ma siedzibę w państwie trzecim, a drugi kontrahent ma siedzibę w Unii, do dnia 21 grudnia 2020 r. albo do czasu przyjęcia tych aktów wykonawczych. Pomimo podjęcia wysiłków w celu przeanalizowania, w przypadku których jurysdykcji państw trzecich takie akty wykonawcze mogą być uzasadnione, w odniesieniu do obowiązku rozliczania nie przyjęto jeszcze aktu wykonawczego na podstawie art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012. Należy zatem ponownie odroczyć stosowanie obowiązku rozliczania w odniesieniu do tych kontraktów, aby uniknąć niezamierzonych negatywnych skutków gospodarczych, jakie wygaśnięcie tego zwolnienia miałoby dla firm unijnych. |
| --- | --- |

(2)

Od 2018 r. w odniesieniu do obowiązku rozliczania nie przyjęto żadnego aktu wykonawczego zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012. Rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2019/667 (5) odroczono zatem stosowanie obowiązku rozliczania kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zawartych między kontrahentami należącymi do tej samej grupy, w przypadku gdy jeden kontrahent ma siedzibę w państwie trzecim, a drugi kontrahent ma siedzibę w Unii, do dnia 21 grudnia 2020 r. albo do czasu przyjęcia tych aktów wykonawczych. Pomimo podjęcia wysiłków w celu przeanalizowania, w przypadku których jurysdykcji państw trzecich takie akty wykonawcze mogą być uzasadnione, w odniesieniu do obowiązku rozliczania nie przyjęto jeszcze aktu wykonawczego na podstawie art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012. Należy zatem ponownie odroczyć stosowanie obowiązku rozliczania w odniesieniu do tych kontraktów, aby uniknąć niezamierzonych negatywnych skutków gospodarczych, jakie wygaśnięcie tego zwolnienia miałoby dla firm unijnych.

| (3) | W dniu 1 lutego 2020 r. Zjednoczone Królestwo stało się państwem trzecim, a prawo Unii przestanie mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie w dniu 31 grudnia 2020 r. Obowiązek rozliczania ustanowiony w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012 nie uwzględnia jednak ewentualności wystąpienia państwa członkowskiego z Unii. W rozporządzeniach delegowanych (UE) 2015/2205, (UE) 2016/592 i (UE) 2016/1178 określono daty, od których obowiązek rozliczania ma stać się skuteczny dla niektórych klas instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym. Ponadto w rozporządzeniach tych określono różne daty w zależności od kategorii kontrahentów będących stroną tych kontraktów. Kontrahenci nie są w stanie przewidzieć, jaki może być status kontrahenta mającego siedzibę w Zjednoczonym Królestwie lub w jakim stopniu kontrahent ten będzie w stanie nadal świadczyć określone usługi na rzecz kontrahentów mających siedzibę w Unii. Wyzwania, przed którymi stoją strony kontraktu pochodnego będącego przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, dla których kontrahentem jest kontrahent mający siedzibę w Zjednoczonym Królestwie, są zatem bezpośrednią konsekwencją wydarzenia, na które strony te nie mają wpływu i które może postawić je w niekorzystnej sytuacji w porównaniu z innymi kontrahentami w Unii. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 1 lutego 2020 r. Zjednoczone Królestwo stało się państwem trzecim, a prawo Unii przestanie mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie w dniu 31 grudnia 2020 r. Obowiązek rozliczania ustanowiony w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012 nie uwzględnia jednak ewentualności wystąpienia państwa członkowskiego z Unii. W rozporządzeniach delegowanych (UE) 2015/2205, (UE) 2016/592 i (UE) 2016/1178 określono daty, od których obowiązek rozliczania ma stać się skuteczny dla niektórych klas instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym. Ponadto w rozporządzeniach tych określono różne daty w zależności od kategorii kontrahentów będących stroną tych kontraktów. Kontrahenci nie są w stanie przewidzieć, jaki może być status kontrahenta mającego siedzibę w Zjednoczonym Królestwie lub w jakim stopniu kontrahent ten będzie w stanie nadal świadczyć określone usługi na rzecz kontrahentów mających siedzibę w Unii. Wyzwania, przed którymi stoją strony kontraktu pochodnego będącego przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, dla których kontrahentem jest kontrahent mający siedzibę w Zjednoczonym Królestwie, są zatem bezpośrednią konsekwencją wydarzenia, na które strony te nie mają wpływu i które może postawić je w niekorzystnej sytuacji w porównaniu z innymi kontrahentami w Unii.

| (4) | Aby zaradzić tej sytuacji, kontrahenci mogą zechcieć dokonać odnowienia (nowacji) kontraktu poprzez zastąpienie kontrahenta mającego siedzibę w Zjednoczonym Królestwie kontrahentem mającym siedzibę w państwie członkowskim. Jeżeli – w wyniku wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii – zapadnie decyzja, aby zastąpić kontrahenta mającego siedzibę w Zjednoczonym Królestwie nowym kontrahentem mającym siedzibę w Unii, takie zastąpienie uruchomi obowiązek rozliczania, jeżeli dokona się ono, w dniu, od którego obowiązek rozliczania staje się skuteczny dla tego rodzaju kontraktu, lub po tym dniu. W konsekwencji strony będą prawdopodobnie musiały rozliczać ten kontrakt przez posiadającego zezwolenie lub uznanego kontrahenta centralnego. Ponieważ kontrakty rozliczane centralnie podlegają innemu systemowi zabezpieczenia niż kontrakty rozliczane niecentralnie, uruchomienie obowiązku rozliczania może zmusić niektórych kontrahentów do zaprzestania realizacji swoich transakcji, w wyniku czego niektóre rodzaje ryzyka mogą pozostać niezabezpieczone. W celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania rynku oraz równych warunków działania między kontrahentami mającymi siedzibę w Unii kontrahenci powinni mieć możliwość zastąpienia kontrahentów mających siedzibę w Zjednoczonym Królestwie kontrahentami mającymi siedzibę w państwie członkowskim bez konieczności uruchamiania obowiązku rozliczania. |
| --- | --- |

(4)

Aby zaradzić tej sytuacji, kontrahenci mogą zechcieć dokonać odnowienia (nowacji) kontraktu poprzez zastąpienie kontrahenta mającego siedzibę w Zjednoczonym Królestwie kontrahentem mającym siedzibę w państwie członkowskim. Jeżeli – w wyniku wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii – zapadnie decyzja, aby zastąpić kontrahenta mającego siedzibę w Zjednoczonym Królestwie nowym kontrahentem mającym siedzibę w Unii, takie zastąpienie uruchomi obowiązek rozliczania, jeżeli dokona się ono, w dniu, od którego obowiązek rozliczania staje się skuteczny dla tego rodzaju kontraktu, lub po tym dniu. W konsekwencji strony będą prawdopodobnie musiały rozliczać ten kontrakt przez posiadającego zezwolenie lub uznanego kontrahenta centralnego. Ponieważ kontrakty rozliczane centralnie podlegają innemu systemowi zabezpieczenia niż kontrakty rozliczane niecentralnie, uruchomienie obowiązku rozliczania może zmusić niektórych kontrahentów do zaprzestania realizacji swoich transakcji, w wyniku czego niektóre rodzaje ryzyka mogą pozostać niezabezpieczone. W celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania rynku oraz równych warunków działania między kontrahentami mającymi siedzibę w Unii kontrahenci powinni mieć możliwość zastąpienia kontrahentów mających siedzibę w Zjednoczonym Królestwie kontrahentami mającymi siedzibę w państwie członkowskim bez konieczności uruchamiania obowiązku rozliczania.

| (5) | Ponadto kontrahenci powinni mieć wystarczająco dużo czasu na zastąpienie swoich kontrahentów mających siedzibę w Zjednoczonym Królestwie. Data, od której można uruchomić obowiązek rozliczania w przypadku odnowienia tych kontraktów, powinna zatem zostać odroczona. |
| --- | --- |

(5)

Ponadto kontrahenci powinni mieć wystarczająco dużo czasu na zastąpienie swoich kontrahentów mających siedzibę w Zjednoczonym Królestwie. Data, od której można uruchomić obowiązek rozliczania w przypadku odnowienia tych kontraktów, powinna zatem zostać odroczona.

| (6) | Rozporządzenie (UE) nr 648/2012 zmieniono rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/834 (6). Ze względu na tę zmianę nie jest już wymagane rozliczanie niektórych kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zawartych przed wejściem w życie obowiązku rozliczania. Nie jest też już wymagane określenie minimalnych okresów pozostałych do zapadalności kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, o których mowa w art. 4 rozporządzenia (UE) nr 648/2012. W związku z tym w rozporządzeniach delegowanych (UE) 2015/2205, (UE) 2016/592 oraz (UE) 2016/1178 nie należy już określać minimalnych okresów pozostałych do zapadalności. |
| --- | --- |

(6)

Rozporządzenie (UE) nr 648/2012 zmieniono rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/834 (6). Ze względu na tę zmianę nie jest już wymagane rozliczanie niektórych kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zawartych przed wejściem w życie obowiązku rozliczania. Nie jest też już wymagane określenie minimalnych okresów pozostałych do zapadalności kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, o których mowa w art. 4 rozporządzenia (UE) nr 648/2012. W związku z tym w rozporządzeniach delegowanych (UE) 2015/2205, (UE) 2016/592 oraz (UE) 2016/1178 nie należy już określać minimalnych okresów pozostałych do zapadalności.

| (7) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenia delegowane (UE) 2015/2205, (UE) 2016/592 oraz (UE) 2016/1178. |
| --- | --- |

(7)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenia delegowane (UE) 2015/2205, (UE) 2016/592 oraz (UE) 2016/1178.

| (8) | Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedłożony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych. |
| --- | --- |

(8)

Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedłożony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych.

| (9) | Zmiany w rozporządzeniach delegowanych (UE) 2015/2205, (UE) 2016/592 i (UE) 2016/1178 stanowią niewielkich korekt w istniejących ramach regulacyjnych. Biorąc pod uwagę ograniczony zakres zmian i pilny charakter sprawy, przeprowadzenie przez ESMA otwartych konsultacji publicznych lub analiz potencjalnych kosztów i korzyści byłoby wysoce nieproporcjonalne. Z tych samych powodów ESMA nie skonsultował się z Grupą Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych powołaną na podstawie art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (7), o czym grupa ta została odpowiednio poinformowana. |
| --- | --- |

(9)

Zmiany w rozporządzeniach delegowanych (UE) 2015/2205, (UE) 2016/592 i (UE) 2016/1178 stanowią niewielkich korekt w istniejących ramach regulacyjnych. Biorąc pod uwagę ograniczony zakres zmian i pilny charakter sprawy, przeprowadzenie przez ESMA otwartych konsultacji publicznych lub analiz potencjalnych kosztów i korzyści byłoby wysoce nieproporcjonalne. Z tych samych powodów ESMA nie skonsultował się z Grupą Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych powołaną na podstawie art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (7), o czym grupa ta została odpowiednio poinformowana.

| (10) | Konieczne jest jak najszybsze zapewnienie pewności prawa uczestnikom rynku, tak aby mogli oni odpowiednio przygotować się do spełnienia wymogów określonych w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012, na stosowanie których niniejsze rozporządzenie będzie miało wpływ, w szczególności wymogów, w odniesieniu do których wkrótce upłynie obowiązujący obecnie termin. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie w trybie pilnym, |
| --- | --- |

(10)

Konieczne jest jak najszybsze zapewnienie pewności prawa uczestnikom rynku, tak aby mogli oni odpowiednio przygotować się do spełnienia wymogów określonych w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012, na stosowanie których niniejsze rozporządzenie będzie miało wpływ, w szczególności wymogów, w odniesieniu do których wkrótce upłynie obowiązujący obecnie termin. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie w trybie pilnym,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiany w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2015/2205

W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2015/2205 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 2 akapit pierwszy lit. a) otrzymuje brzmienie:






  „a) | dnia 30 czerwca 2022 r., w przypadku gdy nie przyjęto decyzji dotyczącej równoważności na podstawie art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, do celów art. 4 tego rozporządzenia, dotyczącej kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym wymienionych w załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do danego państwa trzeciego;”; |
| --- | --- | --- | --- |

1)

w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 2 akapit pierwszy lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

dnia 30 czerwca 2022 r., w przypadku gdy nie przyjęto decyzji dotyczącej równoważności na podstawie art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, do celów art. 4 tego rozporządzenia, dotyczącej kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym wymienionych w załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do danego państwa trzeciego;”;

| b) | dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

  „3.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2, w odniesieniu do kontraktów dotyczących klasy instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym wymienionych w załączniku obowiązek rozliczania staje się skuteczny od 18 lutego 2022 r., jeżeli spełnione są następujące warunki:






  a) | obowiązek rozliczania nie został uruchomiony do dnia 18 lutego 2021 r.; |
| --- | --- | --- |

b)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

„3.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2, w odniesieniu do kontraktów dotyczących klasy instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym wymienionych w załączniku obowiązek rozliczania staje się skuteczny od 18 lutego 2022 r., jeżeli spełnione są następujące warunki:

a)

obowiązek rozliczania nie został uruchomiony do dnia 18 lutego 2021 r.;

| b) | kontrakty zostały odnowione wyłącznie w celu zastąpienia kontrahenta mającego siedzibę w Zjednoczonym Królestwie kontrahentem mającym siedzibę w państwie członkowskim.”; |
| --- | --- |

b)

kontrakty zostały odnowione wyłącznie w celu zastąpienia kontrahenta mającego siedzibę w Zjednoczonym Królestwie kontrahentem mającym siedzibę w państwie członkowskim.”;

| 2) | uchyla się art. 4. |
| --- | --- |

2)

uchyla się art. 4.

Artykuł 2

Zmiany w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2016/592

W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2016/592 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 2 akapit pierwszy lit. a) otrzymuje brzmienie:






  „a) | dnia 30 czerwca 2022 r., w przypadku gdy nie przyjęto decyzji dotyczącej równoważności na podstawie art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, do celów art. 4 tego rozporządzenia, dotyczącej kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym wymienionych w załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do danego państwa trzeciego;”; |
| --- | --- | --- | --- |

1)

w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 2 akapit pierwszy lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

dnia 30 czerwca 2022 r., w przypadku gdy nie przyjęto decyzji dotyczącej równoważności na podstawie art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, do celów art. 4 tego rozporządzenia, dotyczącej kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym wymienionych w załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do danego państwa trzeciego;”;

| b) | dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

  „3.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2, w odniesieniu do kontraktów dotyczących klasy instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym wymienionych w załączniku obowiązek rozliczania staje się skuteczny od 18 lutego 2022 r., jeżeli spełnione są następujące warunki:






  a) | obowiązek rozliczania nie został uruchomiony do dnia 18 lutego 2021 r.; |
| --- | --- | --- |

b)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

„3.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2, w odniesieniu do kontraktów dotyczących klasy instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym wymienionych w załączniku obowiązek rozliczania staje się skuteczny od 18 lutego 2022 r., jeżeli spełnione są następujące warunki:

a)

obowiązek rozliczania nie został uruchomiony do dnia 18 lutego 2021 r.;

| b) | kontrakty zostały odnowione wyłącznie w celu zastąpienia kontrahenta mającego siedzibę w Zjednoczonym Królestwie kontrahentem mającym siedzibę w państwie członkowskim.”; |
| --- | --- |

b)

kontrakty zostały odnowione wyłącznie w celu zastąpienia kontrahenta mającego siedzibę w Zjednoczonym Królestwie kontrahentem mającym siedzibę w państwie członkowskim.”;

| 2) | uchyla się art. 4. |
| --- | --- |

2)

uchyla się art. 4.

Artykuł 3

Zmiany w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2016/1178

W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2016/1178 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 2 akapit pierwszy lit. a) otrzymuje brzmienie:






  „a) | dnia 30 czerwca 2022 r., w przypadku gdy nie przyjęto decyzji dotyczącej równoważności na podstawie art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, do celów art. 4 tego rozporządzenia, dotyczącej kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym wymienionych w załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do danego państwa trzeciego;”; |
| --- | --- | --- | --- |

1)

w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 2 akapit pierwszy lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

dnia 30 czerwca 2022 r., w przypadku gdy nie przyjęto decyzji dotyczącej równoważności na podstawie art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, do celów art. 4 tego rozporządzenia, dotyczącej kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym wymienionych w załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do danego państwa trzeciego;”;

| b) | dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

  „3.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2, w odniesieniu do kontraktów dotyczących klasy instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym wymienionych w załączniku obowiązek rozliczania staje się skuteczny od 18 lutego 2022 r., jeżeli spełnione są następujące warunki:






  a) | obowiązek rozliczania nie został uruchomiony do dnia 18 lutego 2021 r.; |
| --- | --- | --- |

b)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

„3.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2, w odniesieniu do kontraktów dotyczących klasy instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym wymienionych w załączniku obowiązek rozliczania staje się skuteczny od 18 lutego 2022 r., jeżeli spełnione są następujące warunki:

a)

obowiązek rozliczania nie został uruchomiony do dnia 18 lutego 2021 r.;

| b) | kontrakty zostały odnowione wyłącznie w celu zastąpienia kontrahenta mającego siedzibę w Zjednoczonym Królestwie kontrahentem mającym siedzibę w państwie członkowskim.”; |
| --- | --- |

b)

kontrakty zostały odnowione wyłącznie w celu zastąpienia kontrahenta mającego siedzibę w Zjednoczonym Królestwie kontrahentem mającym siedzibę w państwie członkowskim.”;

| 2) | uchyla się art. 4. |
| --- | --- |

2)

uchyla się art. 4.

Artykuł 4

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 21 grudnia 2020 r.

W imieniu Komisji

Ursula VON DER LEYEN

Przewodnicząca

---

(1)  
  Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/2205 z dnia 6 sierpnia 2015 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących obowiązku rozliczania (Dz.U. L 314 z 1.12.2015, s. 13).

2

(3)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/592 z dnia 1 marca 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących obowiązku rozliczania (Dz.U. L 103 z 19.4.2016, s. 5).

3

(4)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1178 z dnia 10 czerwca 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących obowiązku rozliczania (Dz.U. L 195 z 20.7.2016, s. 3).

4

(5)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/667 z dnia 19 grudnia 2018 r. zmieniające rozporządzenia delegowane (UE) 2015/2205, (UE) 2016/592 i (UE) 2016/1178 w celu dalszego odroczenia dat rozpoczęcia stosowania obowiązku rozliczania niektórych kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym (Dz.U. L 113 z 29.4.2019, s. 1).

5

(6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/834 z dnia 20 maja 2019 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do obowiązku rozliczania, zawieszania obowiązku rozliczania, wymogów dotyczących zgłaszania, technik ograniczania ryzyka związanego z kontraktami pochodnymi będącymi przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które nie są rozliczane przez kontrahenta centralnego, rejestracji repozytoriów transakcji i nadzoru nad nimi, a także wymogów dotyczących repozytoriów transakcji (Dz.U. L 141 z 28.5.2019, s. 42).

6

(7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84).

7

---

| 17.2.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 56/10 |
| --- | --- | --- | --- |

17.2.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 56/10

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2021/238

z dnia 16 lutego 2021 r.

zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2020/532 w odniesieniu do odstępstwa od rozporządzeń wykonawczych (UE) nr 180/2014 i (UE) nr 181/2014, jeśli chodzi o kontrolę szczególnych środków w dziedzinie rolnictwa na rzecz regionów najbardziej oddalonych w Unii i mniejszych wysp Morza Egejskiego

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (1), w szczególności jego art. 62 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) i b),

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013 z dnia 13 marca 2013 r. ustanawiające szczególne środki w dziedzinie rolnictwa na rzecz regionów najbardziej oddalonych w Unii Europejskiej i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 247/2006 (2), w szczególności jego art. 8 i art. 18 ust. 1 akapit drugi,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 229/2013 z dnia 13 marca 2013 r. ustanawiające szczególne środki dotyczące rolnictwa dla mniejszych wysp Morza Egejskiego i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1405/2006 (3), w szczególności jego art. 7, art. 11 ust. 3 i art. 14 ust. 1 akapit drugi,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Ze względu na pandemię COVID-19 oraz znaczne ograniczenia przemieszczania, jakie wprowadzono w państwach członkowskich, we wszystkich państwach członkowskich wystąpiły nadzwyczajne trudności administracyjne w odniesieniu do planowania i wykonywania w wymaganym terminie wymaganej liczby kontroli na miejscu. |
| --- | --- |

(1)

Ze względu na pandemię COVID-19 oraz znaczne ograniczenia przemieszczania, jakie wprowadzono w państwach członkowskich, we wszystkich państwach członkowskich wystąpiły nadzwyczajne trudności administracyjne w odniesieniu do planowania i wykonywania w wymaganym terminie wymaganej liczby kontroli na miejscu.

| (2) | Ze względu na bezprecedensowy charakter tych okoliczności należało złagodzić te trudności poprzez ustanowienie odstępstw od różnych rozporządzeń wykonawczych mających zastosowanie w dziedzinie wspólnej polityki rolnej w odniesieniu do niektórych kontroli administracyjnych i kontroli na miejscu. |
| --- | --- |

(2)

Ze względu na bezprecedensowy charakter tych okoliczności należało złagodzić te trudności poprzez ustanowienie odstępstw od różnych rozporządzeń wykonawczych mających zastosowanie w dziedzinie wspólnej polityki rolnej w odniesieniu do niektórych kontroli administracyjnych i kontroli na miejscu.

| (3) | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/532 (4) zawiera odstępstwa między innymi od rozporządzeń wykonawczych Komisji (UE) nr 809/2014 (5), (UE) nr 180/2014 (6) i (UE) nr 181/2014 (7). |
| --- | --- |

(3)

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/532 (4) zawiera odstępstwa między innymi od rozporządzeń wykonawczych Komisji (UE) nr 809/2014 (5), (UE) nr 180/2014 (6) i (UE) nr 181/2014 (7).

| (4) | Art. 22 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 180/2014 i art. 20 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 181/2014 stanowią, że we wszystkich stosownych przypadkach zainteresowane państwa członkowskie korzystają ze zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przy przeprowadzaniu kontroli szczególnych środków w dziedzinie rolnictwa w regionach najbardziej oddalonych Unii i na mniejszych wyspach Morza Egejskiego. Odstępstwa określone w rozdziale I rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/532 w odniesieniu do kontroli – przeprowadzanych w zintegrowanym systemie zarządzania i kontroli – płatności bezpośrednich oraz zasady wzajemnej zgodności mają zatem odpowiednio zastosowanie do tych kontroli. |
| --- | --- |

(4)

Art. 22 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 180/2014 i art. 20 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 181/2014 stanowią, że we wszystkich stosownych przypadkach zainteresowane państwa członkowskie korzystają ze zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przy przeprowadzaniu kontroli szczególnych środków w dziedzinie rolnictwa w regionach najbardziej oddalonych Unii i na mniejszych wyspach Morza Egejskiego. Odstępstwa określone w rozdziale I rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/532 w odniesieniu do kontroli – przeprowadzanych w zintegrowanym systemie zarządzania i kontroli – płatności bezpośrednich oraz zasady wzajemnej zgodności mają zatem odpowiednio zastosowanie do tych kontroli.

| (5) | Niektóre kontrole na miejscu dotyczące szczególnych środków w dziedzinie rolnictwa w regionach najbardziej oddalonych Unii i na mniejszych wyspach Morza Egejskiego są jednak przeprowadzane poza zintegrowanym systemem zarządzania i kontroli, odstępstwa przewidziane w rozdziale II rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/532 wydawały się jednak niewystarczające, aby zaradzić napotkanym trudnościom wpływającym na dokładność i terminowość kontroli na miejscu, zwłaszcza biorąc pod uwagę oddalenie geograficzne regionów najbardziej oddalonych. |
| --- | --- |

(5)

Niektóre kontrole na miejscu dotyczące szczególnych środków w dziedzinie rolnictwa w regionach najbardziej oddalonych Unii i na mniejszych wyspach Morza Egejskiego są jednak przeprowadzane poza zintegrowanym systemem zarządzania i kontroli, odstępstwa przewidziane w rozdziale II rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/532 wydawały się jednak niewystarczające, aby zaradzić napotkanym trudnościom wpływającym na dokładność i terminowość kontroli na miejscu, zwłaszcza biorąc pod uwagę oddalenie geograficzne regionów najbardziej oddalonych.

| (6) | Należy zatem rozszerzyć odstępstwa, o których mowa w rozdziale II rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/532, na możliwość wykorzystania alternatywnych dowodów lub zmodyfikowania harmonogramu, pod warunkiem że mogą one służyć weryfikacji prawidłowego wdrażania środków przy jednoczesnym utrzymaniu odpowiedniego poziomu pewności. |
| --- | --- |

(6)

Należy zatem rozszerzyć odstępstwa, o których mowa w rozdziale II rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/532, na możliwość wykorzystania alternatywnych dowodów lub zmodyfikowania harmonogramu, pod warunkiem że mogą one służyć weryfikacji prawidłowego wdrażania środków przy jednoczesnym utrzymaniu odpowiedniego poziomu pewności.

| (7) | Ponieważ w odniesieniu do roku składania wniosków 2020 niniejsze rozporządzenie przewiduje dodatkowe odstępstwo od rozporządzeń wykonawczych (UE) nr 180/2014 i (UE) nr 181/2014 ze względu na pandemię COVID-19, powinno ono wejść w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i być stosowane z mocą wsteczną od tego samego dnia co rozporządzenie wykonawcze (UE) 2020/532. |
| --- | --- |

(7)

Ponieważ w odniesieniu do roku składania wniosków 2020 niniejsze rozporządzenie przewiduje dodatkowe odstępstwo od rozporządzeń wykonawczych (UE) nr 180/2014 i (UE) nr 181/2014 ze względu na pandemię COVID-19, powinno ono wejść w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i być stosowane z mocą wsteczną od tego samego dnia co rozporządzenie wykonawcze (UE) 2020/532.

| (8) | Art. 59 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 stanowi, że państwa członkowskie zapewniają minimalny poziom kontroli na miejscu niezbędny do skutecznego zarządzania ryzykiem i w razie potrzeby podwyższają ten minimalny poziom. Biorąc pod uwagę charakter tych obowiązków i proporcjonalność działań kontrolnych w warunkach pandemii COVID-19, państwa członkowskie korzystające z odstępstw przewidzianych w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2020/532 powinny mieć możliwość nieuwzględniania, w odniesieniu do kolejnego roku składania wniosków, wyników przeprowadzonych kontroli. Zwiększenie wskaźników kontroli, które należało jednak zastosować w roku składania wniosków 2020, należy stosować poprzez ich odpowiednie zwiększenie w roku składania wniosków 2021. |
| --- | --- |

(8)

Art. 59 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 stanowi, że państwa członkowskie zapewniają minimalny poziom kontroli na miejscu niezbędny do skutecznego zarządzania ryzykiem i w razie potrzeby podwyższają ten minimalny poziom. Biorąc pod uwagę charakter tych obowiązków i proporcjonalność działań kontrolnych w warunkach pandemii COVID-19, państwa członkowskie korzystające z odstępstw przewidzianych w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2020/532 powinny mieć możliwość nieuwzględniania, w odniesieniu do kolejnego roku składania wniosków, wyników przeprowadzonych kontroli. Zwiększenie wskaźników kontroli, które należało jednak zastosować w roku składania wniosków 2020, należy stosować poprzez ich odpowiednie zwiększenie w roku składania wniosków 2021.

| (9) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) 2020/532. |
| --- | --- |

(9)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) 2020/532.

| (10) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Płatności Bezpośrednich, |
| --- | --- |

(10)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Płatności Bezpośrednich,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2020/532 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 12 dodaje się akapity w brzmieniu:

  „5.   Na zasadzie odstępstwa od art. 16 ust. 2 i art. 22 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 180/2014, jeżeli ze względu na środki wprowadzone w celu przeciwdziałania pandemii COVID-19 państwa członkowskie nie są w stanie przeprowadzić kontroli na miejscu w odniesieniu do szczególnych środków na rzecz regionów najbardziej oddalonych zgodnie z przepisami określonymi w tych artykułach, państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o:






  a) | zastąpieniu kontroli na miejscu nowymi technologiami, w tym zdjęciami geotagowanymi, datowanymi zdjęciami, datowanymi sprawozdaniami z nadzoru z wykorzystaniem dronów, wideokonferencjami z beneficjentami lub wszelkimi odpowiednimi dowodami w postaci dokumentów, które mogłyby posłużyć jako wsparcie przy sprawdzaniu prawidłowego wdrażania środków; |
| --- | --- | --- |

1)

w art. 12 dodaje się akapity w brzmieniu:

„5.   Na zasadzie odstępstwa od art. 16 ust. 2 i art. 22 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 180/2014, jeżeli ze względu na środki wprowadzone w celu przeciwdziałania pandemii COVID-19 państwa członkowskie nie są w stanie przeprowadzić kontroli na miejscu w odniesieniu do szczególnych środków na rzecz regionów najbardziej oddalonych zgodnie z przepisami określonymi w tych artykułach, państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o:

a)

zastąpieniu kontroli na miejscu nowymi technologiami, w tym zdjęciami geotagowanymi, datowanymi zdjęciami, datowanymi sprawozdaniami z nadzoru z wykorzystaniem dronów, wideokonferencjami z beneficjentami lub wszelkimi odpowiednimi dowodami w postaci dokumentów, które mogłyby posłużyć jako wsparcie przy sprawdzaniu prawidłowego wdrażania środków;

| b) | przeprowadzeniu tych kontroli w odniesieniu do roku składania wniosków 2020 w dowolnym momencie roku, o ile nadal umożliwiają one sprawdzenie warunków kwalifikowalności, w tym po dokonaniu płatności końcowej. |
| --- | --- |

b)

przeprowadzeniu tych kontroli w odniesieniu do roku składania wniosków 2020 w dowolnym momencie roku, o ile nadal umożliwiają one sprawdzenie warunków kwalifikowalności, w tym po dokonaniu płatności końcowej.

Państwa członkowskie korzystające z odstępstw przewidzianych w akapicie pierwszym, w szczególności przy zmienianiu harmonogramu kontroli lub zmniejszaniu ich liczby, ustalają możliwości procedury dotyczące wykorzystania alternatywnych metod w celu utrzymania odpowiedniego poziomu pewności co do legalności i prawidłowości wydatków oraz spełniania wymogów i norm dotyczących zasady wzajemnej zgodności.

6.   Do celów art. 59 ust. 5 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1306/2013 wyniki kontroli przeprowadzonych zgodnie z ust. 2 i 4 niniejszego artykułu nie są uwzględniane w odniesieniu do następnego roku składania wniosków. Zwiększenie wskaźników kontroli, które należało jednak zastosować w roku składania wniosków 2020 zgodnie z art. 59 ust. 5 tego rozporządzenia, stosuje się poprzez ich odpowiednie zwiększenie w roku składania wniosków 2021.”;

| 2) | w art. 13 dodaje się ustępy w brzmieniu:

  „5.   Na zasadzie odstępstwa od art. 13 ust. 2 i art. 20 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 181/2014, jeżeli ze względu na środki wprowadzone w celu przeciwdziałania pandemii COVID-19 Grecja nie jest w stanie przeprowadzić kontroli na miejscu w odniesieniu do szczególnych środków na rzecz mniejszych wysp Morza Egejskiego zgodnie z przepisami określonymi w tych artykułach, Grecja może podjąć decyzję o:






  a) | zastąpieniu kontroli na miejscu nowymi technologiami, w tym zdjęciami geotagowanymi, datowanymi zdjęciami, datowanymi sprawozdaniami z nadzoru z wykorzystaniem dronów, wideokonferencjami z beneficjentami lub wszelkimi odpowiednimi dowodami w postaci dokumentów, które mogłyby posłużyć jako wsparcie przy sprawdzaniu prawidłowego wdrażania środków; |
| --- | --- | --- |

2)

w art. 13 dodaje się ustępy w brzmieniu:

„5.   Na zasadzie odstępstwa od art. 13 ust. 2 i art. 20 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 181/2014, jeżeli ze względu na środki wprowadzone w celu przeciwdziałania pandemii COVID-19 Grecja nie jest w stanie przeprowadzić kontroli na miejscu w odniesieniu do szczególnych środków na rzecz mniejszych wysp Morza Egejskiego zgodnie z przepisami określonymi w tych artykułach, Grecja może podjąć decyzję o:

a)

zastąpieniu kontroli na miejscu nowymi technologiami, w tym zdjęciami geotagowanymi, datowanymi zdjęciami, datowanymi sprawozdaniami z nadzoru z wykorzystaniem dronów, wideokonferencjami z beneficjentami lub wszelkimi odpowiednimi dowodami w postaci dokumentów, które mogłyby posłużyć jako wsparcie przy sprawdzaniu prawidłowego wdrażania środków;

| b) | przeprowadzeniu tych kontroli w odniesieniu do roku składania wniosków 2020 w dowolnym momencie roku, o ile nadal umożliwiają one sprawdzenie warunków kwalifikowalności, w tym po dokonaniu płatności końcowej. |
| --- | --- |

b)

przeprowadzeniu tych kontroli w odniesieniu do roku składania wniosków 2020 w dowolnym momencie roku, o ile nadal umożliwiają one sprawdzenie warunków kwalifikowalności, w tym po dokonaniu płatności końcowej.

Jeżeli Grecja korzysta z odstępstw przewidzianych w akapicie pierwszym, w szczególności przy zmienianiu harmonogramu kontroli lub zmniejszaniu ich liczby, ustala ona procedury dotyczące wykorzystania alternatywnych metod w celu utrzymania odpowiedniego poziomu pewności co do legalności i prawidłowości wydatków oraz spełnienia wymogów i norm dotyczących zasady wzajemnej zgodności.

6.   Do celów art. 59 ust. 5 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1306/2013 wyniki kontroli przeprowadzonych zgodnie z ust. 2 i 4 niniejszego artykułu nie są uwzględniane w odniesieniu do następnego roku składania wniosków. Zwiększenie wskaźników kontroli, które należało jednak zastosować w roku składania wniosków 2020 zgodnie z tym przepisem, stosuje się poprzez ich odpowiednie zwiększenie w roku składania wniosków 2021.”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 20 kwietnia 2020 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 lutego 2021 r.

W imieniu Komisji

Ursula VON DER LEYEN

Przewodnicząca

---

(1)  
  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 549.

1

(2)  
  Dz.U. L 78 z 20.3.2013, s. 23.

2

(3)  
  Dz.U. L 78 z 20.3.2013, s. 41.

3

(4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/532 z dnia 16 kwietnia 2020 r. w sprawie odstępstwa od rozporządzeń wykonawczych (UE) nr 809/2014, (UE) nr 180/2014, (UE) nr 181/2014, (UE) 2017/892, (UE) 2016/1150, (UE) 2018/274, (UE) 2017/39, (UE) 2015/1368 i (UE) 2016/1240 w zakresie niektórych kontroli administracyjnych i kontroli na miejscu mających zastosowanie w ramach wspólnej polityki rolnej w odniesieniu do roku 2020 (Dz.U. L 119 z 17.4.2020, s. 3).

4

(5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U. L 227 z 31.7.2014, s. 69).

5

(6)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 180/2014 z dnia 20 lutego 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013 ustanawiającego szczególne środki w dziedzinie rolnictwa na rzecz regionów najbardziej oddalonych w Unii Europejskiej (Dz.U. L 63 z 4.3.2014, s. 13).

6

(7)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 181/2014 z dnia 20 lutego 2014 r. ustanawiające zasady dotyczące stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 229/2013 ustanawiającego szczególne środki dotyczące rolnictwa dla mniejszych wysp Morza Egejskiego (Dz.U. L 63 z 4.3.2014, s. 53).

7

---